Immunologiczne podstawy patogenezy i leczenia raka pęcherza moczowego stanowią fascynujący obszar badań, który ujawnił złożoną naturę interakcji między układem immunologicznym a procesem nowotworowym1. W raku pęcherza moczowego obserwuje się dychotomię w roli komórek immunologicznych – podczas gdy odpowiedź immunologiczna broni organizm poprzez tłumienie wzrostu nowotworowego, kilka typów komórek immunologicznych, w tym neutrofile, makrofagi i limfocyty T, promuje rozwój i progresję guza1.
Podwójna rola komórek immunologicznych
Mechanizmy leżące u podstaw powstawania raka urotelialnego są liczne i złożone, a szczegóły wciąż nie zostały w pełni poznane1. Wiele typów komórek promuje rozwój, inwazję, proliferację i przerzutowanie raka pęcherza moczowego2. Plastyczność nabłonkowa, czyli zdolność komórek do przełączania się między stanami fenotypowymi, odgrywa ważną rolę w transformacji zdrowej tkanki urotelialnej w złośliwy nowotwór2.
Stan zapalny skutkuje uwolnieniem kilku cytokin i czynników wzrostu sprzyjających nowotworom, które wspierają angiogenezę guza, proliferację i przeżycie2. Przewlekły stan zapalny ma poważny wpływ na rozwój i przerzutowanie raka2. Produkcja reaktywnych form tlenu w tkankach objętych stanem zapalnym również promuje powstawanie mutacji w komórkach nowotworowych3.
Równowaga limfocytów T w mikrośrodowisku guza
Równowaga między podtypami limfocytów T jest krytyczna w utrzymaniu normalnej homeostazy i środowiska w tkankach3. W raku pęcherza moczowego ta równowaga jest zaburzona z powodu wpływu cytokin, które kierują różnicowaniem komórek Treg w kierunku komórek TH173. Pomimo obszernych badań nad rakiem pęcherza moczowego, podstawowe mechanizmy komórkowe i molekularne pozostają niejasne3.
Mikrośrodowisko nowotworowe to ogromna sieć złożona z komórek nowotworowych, komórek zrębu związanych z nowotworem, komórek immunologicznych, cytokin i chemokin wydzielanych przez te komórki, w której różne komórki komunikują się ze sobą4. Formowanie i ewolucja mikrośrodowiska nowotworowego są ściśle związane z biologicznym zachowaniem nowotworu i rokowaniem choroby4.
Makrofagi związane z nowotworem
Makrofagi związane z nowotworem (TAM) różnicują się w dwa podtypy pod wpływem mikrośrodowiska nowotworowego i odgrywają rolę w hamowaniu lub promowaniu wzrostu, inwazji i przerzutowania komórek nowotworowych4. Dlatego też indukcja różnicowania TAM w kierunku hamowania raka lub hamowanie działania sprzyjającego rakowi makrofagów typu M2 stanowi punkt przełomowy w badaniach nad leczeniem raka pęcherza moczowego4.
Specjalną rolę w patogenezie odgrywają makrofagi CD169+, które są uważane za wzmacniające przeciwnowotworową odporność poprzez wychwytywanie przenoszonych przez limfę martwych komórek nowotworowych5. Liczba makrofagów CD169+ w regionalnych węzłach chłonnych jest pozytywnie skorelowana z przedłużonym przeżyciem wolnym od raka w różnych nowotworach ludzkich5. Jednak makrofagi CD169+ odgrywają przeciwstawne role w indukcji przeciwnowotworowej odporności w zależności od ich lokalizacji w węzłach chłonnych lub w guzach5.
Mechanizm działania BCG w immunoterapii
Pomimo prawie czterech dekad doświadczeń klinicznych z Bacillus Calmette-Guérin (BCG) w raku pęcherza moczowego, mechanizm jego działania terapeutycznego wciąż jest badany6. Dostępne dowody sugerują, że zarówno komórki uroteliale (w tym same komórki raka pęcherza), jak i komórki układu immunologicznego mają kluczowe role w terapeutycznym działaniu przeciwnowotworowym BCG6.
Możliwe zaangażowanie komórek raka pęcherza obejmuje przyłączanie i internalizację BCG, wydzielanie cytokin i chemokin oraz prezentację antygenów BCG lub komórek nowotworowych komórkom układu immunologicznego6. Podtypy komórek układu immunologicznego, które mają potencjalne role w terapii BCG, obejmują limfocyty CD4+ i CD8+, komórki naturalnych zabójców, granulocyty, makrofagi i komórki dendrytyczne6.
Rola mikrobioty w patogenezie
Przez dziesięciolecia układ moczowy był uważany za środowisko sterylne z powodu braku wzrostu bakteryjnego w standardowych posiewach moczu od zdrowych osób7. Rosnące dowody sugerują, że mikrobiota istnieje w tkance guza i odgrywa kluczową rolę w mikrośrodowisku nowotworowym w oparciu o badania w wielu modelach nowotworowych7.
Mechanizmy, przez które mikrobiota promuje tumorigenezę, można podsumować jako niszczenie bariery nabłonkowej, stan zapalny, indukcję mutacji genowych, wpływ na wewnątrzkomórkowe szlaki transdukcji sygnału dla efektów pro- lub przeciwnowotworowych7. Ciągłe uszkodzenia przez mikrobiotę, zakłócenia wywołane przez stan zapalny i ciągła regeneracja komórek nabłonka pęcherza powodują niestabilność genomową i zwiększają możliwość mutacji genowych8.













