Rak odbytu należy do nowotworów, którym można skutecznie zapobiegać dzięki zastosowaniu odpowiednich metod prewencyjnych1. Choroba ta rozwija się, gdy komórki w tkankach odbytu ulegają złośliwym zmianom, przy czym najczęstszą postacią jest rak płaskonabłonkowy1. W ostatnich latach odnotowuje się wzrost liczby nowych przypadków raka odbytu, co czyni działania profilaktyczne jeszcze bardziej istotnymi1.
Podstawą skutecznej prewencji raka odbytu jest zrozumienie głównych czynników ryzyka oraz zastosowanie odpowiednich działań ochronnych. Unikanie czynników ryzyka i zwiększenie czynników ochronnych może pomóc w zapobieganiu tej chorobie nowotworowej1.
Główne czynniki ryzyka raka odbytu
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) stanowi najważniejszy czynnik ryzyka rozwoju raka odbytu2. Wirus ten odpowiada za około dziewięć na dziesięć przypadków raka odbytu2. HPV może prowadzić do rozwoju raka płaskonabłonkowego odbytu, który jest najczęstszą postacią tego nowotworu2.
Do innych istotnych czynników ryzyka należą: określone schorzenia (szczególnie zakażenie HIV), pewne praktyki seksualne oraz palenie papierosów1. Ryzyko raka odbytu jest znacznie wyższe u mężczyzn zakażonych HIV, którzy uprawiają seks z mężczyznami, w porównaniu z mężczyznami niezakażonymi HIV3. Kobiety zakażone HIV również mają zwiększone ryzyko rozwoju raka odbytu3.
Szczepienia przeciwko HPV jako podstawa prewencji
Szczepienia przeciwko HPV stanowią najbardziej skuteczną metodę pierwotnej prewencji raka odbytu4. Dostępne szczepionki chronią przed zakażeniem najgroźniejszymi szczepami wirusa, które najczęściej prowadzą do rozwoju nowotworów4. Badania potwierdzają, że szczepienie przeciwko HPV obniża ryzyko rozwoju raka odbytu1.
W Kanadzie dostępne są trzy szczepionki przeciwko HPV: Gardasil, Gardasil 9 i Cervarix5. Szczepionki te pomagają chronić przed zakażeniem HPV16 i HPV18, dwoma typami HPV najczęściej związanymi z nowotworami5. Gardasil i Gardasil 9 są zatwierdzone do zapobiegania stanom przedrakowym odbytu oraz rakowi odbytu związanemu z zakażeniem HPV5.
Szczepionka dziewięciowalentna HPV (Gardasil 9) jest obecnie jedyną dostępną szczepionką przeciwko HPV w Stanach Zjednoczonych6. Pokrywa ona typy HPV 6, 11, 16, 18, 31, 33, 45, 52 i 58 i jest wskazana dla mężczyzn i kobiet w wieku od 9 do 45 lat w celu zapobiegania rakowi odbytu wywołanemu przez typy HPV 16, 18, 31, 33, 45, 52 i 586. Szczegółowe informacje o programach szczepień i zaleceniach wiekowych znajdują się w Zobacz więcej: Szczepienia przeciwko HPV w prewencji raka odbytu.
Badania przesiewowe i wczesne wykrywanie
Regularne badania przesiewowe stanowią kluczowy element wtórnej prewencji raka odbytu, szczególnie u osób z grupy wysokiego ryzyka1. Badania sugerują, że zastosowanie anoskopii do przesiewowego badania w kierunku raka odbytu może zmniejszyć liczbę zgonów z powodu tej choroby u osób zakażonych HIV1.
Przełomowe badanie ANCHOR wykazało, że leczenie wysokostopniowych zmian śródnabłonkowych odbytu (HSIL) zmniejsza rozwój raka odbytu u osób zakażonych HIV7. W porównaniu z grupą aktywnie monitorowaną, aktywne leczenie HSIL wiązało się ze zmniejszeniem progresji do raka odbytu o 57%8.
Na podstawie wyników badania ANCHOR opracowano pierwsze wytyczne na poziomie federalnym w Stanach Zjednoczonych dotyczące wykrywania i leczenia zmian przedrakowych odbytu u osób z HIV9. Zgodnie z nowymi wytycznymi, określone grupy dorosłych z HIV powinny przechodzić badania przesiewowe rozpoczynając od 35. roku życia dla mężczyzn i kobiet transpłciowych uprawiających seks z mężczyznami, oraz od 45. roku życia dla kobiet i mężczyzn nie uprawiających seksu z mężczyznami9. Szczegółowe informacje o metodach badań przesiewowych i grupach ryzyka omówiono w Zobacz więcej: Badania przesiewowe w prewencji raka odbytu.
Bezpieczne praktyki seksualne
Praktykowanie bezpiecznego seksu stanowi ważny element prewencji raka odbytu. Jedynym pewnym sposobem zapobiegania zakażeniu HPV jest całkowite unikanie kontaktu genitalnego z inną osobą5. Jednak dla osób aktywnych seksualnie, stosowanie prezerwatyw może pomóc w ochronie przed HPV5.
Prezerwatywy mogą zapewnić pewną ochronę przed HPV (i HIV), ale nie zapobiegają zakażeniu w pełni10. Jedno badanie wykazało, że gdy prezerwatywy są używane prawidłowo, mogą obniżyć wskaźnik zakażenia HPV narządów płciowych u kobiet, ale muszą być używane za każdym razem podczas stosunku10. Prezerwatywy nie mogą chronić całkowicie, ponieważ nie pokrywają każdego możliwego obszaru ciała zakażonego HPV, takiego jak skóra okolicy genitalnej lub odbytu10.
Rzucenie palenia jako element prewencji
Palenie tytoniu zwiększa ryzyko stanów przedrakowych i raka odbytu5. Badania wykazują, że palenie papierosów zwiększa ryzyko raka odbytu, a obecni palacze mają wyższe ryzyko niż osoby, które rzuciły palenie lub nigdy nie paliły3. Zaprzestanie palenia znacznie zmniejsza ryzyko rozwoju raka odbytu i wielu innych nowotworów11.
Leczenie HIV jako działanie profilaktyczne
Dla osób zakażonych HIV bardzo ważne jest przyjmowanie leków (znanych jako wysoce aktywna terapia antyretrowirusowa lub HAART) w celu kontrolowania zakażenia HIV i zapobiegania jego progresji do AIDS11. Może to również obniżyć ryzyko długotrwałego zakażenia HPV i śródnabłonkowej neoplazji odbytu (rodzaju stanu przedrakowego odbytu), co może pomóc w obniżeniu ryzyka raka odbytu11.
Utrzymanie terapii antyretrowirusowej pomoże zachować silny system odpornościowy u osób z HIV4, co jest kluczowe w zapobieganiu progresji zmian HPV do postaci nowotworowej.
Znaczenie edukacji i świadomości
Populacje narażone na zakażenie HIV, w tym geje, biseksualni i inni mężczyźni uprawiający seks z mężczyznami oraz osoby transpłciowe, są nieproporcjonalnie narażone na ryzyko raka odbytu12. Uczestnicy badań często nie posiadali podstawowych informacji o HPV i raku odbytu, często mając błędne przekonania na temat ryzyka i prewencji12.
Motywacja do prewencji raka odbytu była napędzana interakcjami z pracownikami służby zdrowia i postrzeganym ryzykiem, podczas gdy pofragmentowana opieka zdrowotna i poleganie na telemedycynie stanowiły potencjalne bariery12. Integracja edukacji pacjentów i usług profilaktycznych z bieżącym zarządzaniem profilaktyką przedekspozycyjną (PrEP) może zwiększyć zasięg i sprawiedliwość prewencji raka odbytu12.
Perspektywy przyszłości w prewencji
Nowe sposoby zapobiegania rakowi odbytu są badane w ramach prób klinicznych dotyczących prewencji nowotworów7. Badania kliniczne dotyczące prewencji nowotworów służą do badania sposobów zapobiegania nowotworom7.
Eksperci podkreślają, że dane dostarczają wsparcia dla włączenia badań przesiewowych i leczenia odbytu HSIL jako standardu opieki u osób żyjących z HIV w wieku 35 lat i starszych13. To badanie prawdopodobnie stanie się podstawą do zmiany praktyki w leczeniu HSIL i badaniach przesiewowych u osób żyjących z HIV i prawdopodobnie innych grup wysokiego ryzyka13.













