Wykrycie guza w piersi może budzić niepokój, jednak większość guzów piersi nie jest nowotworowa1. Faktycznie, około 80% guzów piersi okazuje się łagodnych (nienowotworowych)2. Pomimo tego optymistycznego statystyk, każdy nowy guzek w piersi wymaga natychmiastowej oceny medycznej w celu wykluczenia raka piersi3.
Znaczenie wczesnej diagnostyki
Wczesne wykrycie raka piersi znacząco poprawia rokowanie i dostępne opcje leczenia4. Dlatego też każdy podejrzany guzek, niezależnie od wielkości, powinien zostać zbadany przez specjalistę4. Ryzyko złośliwości guza wzrasta wraz z wiekiem pacjentki – dla kobiety po trzydziestce wynosi około 1 na 204 (0,49%), natomiast dla kobiety po sześćdziesiątce już 1 na 28 (3,54%)5.
Podejście potrójnej oceny
Standardem w diagnostyce guzów piersi jest podejście potrójnej oceny (triple assessment), które łączy trzy podstawowe elementy diagnostyczne5. Składa się ono z wywiad i badania fizykalnego, badań obrazowych oraz biopsji5. Jest to złoty standard w diagnostyce raka piersi, osiągający 100% wartość predykcyjną dodatnią, gdy wszystkie trzy modalności wskazują na nowotwór5.
Czułość podejścia potrójnej oceny jest większa niż któregokolwiek z komponentów z osobna6. Podejście to wykrywa 99,6% przypadków raka piersi6, co czyni je niezwykle skutecznym narzędziem diagnostycznym. Tylko wtedy, gdy wszystkie trzy badania są negatywne, można wykluczyć raka z 99% dokładnością7.
Badanie kliniczne piersi
Pierwszym etapem diagnostyki jest szczegółowe badanie kliniczne przeprowadzone przez wykwalifikowanego specjalistę3. Podczas badania lekarz sprawdza piersi, ścianę klatki piersiowej, pachy i szyję3. Badanie wykonuje się w pozycji siedzącej wyprostowanej oraz leżącej na plecach3.
Systematyczne badanie piersi musi zostać przeprowadzone zgodnie z ustalonymi protokołami8. Chociaż czułość badania klinicznego waha się od 49% do 69%, a specyficzność wynosi 86-99%9, wykrycie złośliwości znacząco wzrasta, gdy do oceny dodaje się badania obrazowe9. Zobacz więcej: Badanie kliniczne w diagnostyce guzów piersi – techniki i znaczenie
Badania obrazowe w diagnostyce
Prawdopodobnie będzie konieczne wykonanie jednego lub kilku badań obrazowych w celu sprawdzenia zmian w piersiach3. Wybór odpowiedniej modalności obrazowej zależy od wieku pacjentki oraz stopnia podejrzenia klinicznego i radiologicznego10.
Mammografia diagnostyczna jest zazwyczaj preferowaną opcją obrazowania dla kobiet w wieku 40 lat i starszych z guzkiem piersi, podczas gdy ultrasonografia jest zalecana dla kobiet poniżej 30 roku życia9. Mammografia diagnostyczna różni się od mammografii przesiewowej tym, że skupia się na konkretnym obszarze niepokoju i może obejmować dodatkowe projekcje oraz powiększenia11. Zobacz więcej: Badania obrazowe w diagnostyce guzów piersi – mammografia i USG
Biopsja jako ostateczne narzędzie diagnostyczne
Jeśli badania obrazowe nie pomagają w postawieniu diagnozy guza, lekarz może pobrać próbkę komórek do badania laboratoryjnego – jest to biopsja3. Biopsja jest jedynym definitywnym sposobem na wykluczenie raka piersi13. Obecnie złotym standardem w diagnostyce guzów piersi jest biopsja gruboigłowa8.
Niezależnie od rodzaju wykonywanej biopsji, lekarz wysyła próbki tkanek do laboratorium, gdzie są badane przez patologa3. Patolog to lekarz, który bada choroby i zmiany, jakie powodują one w tkankach organizmu3. Biopsja pozwala na dokładną identyfikację komórek i postawienie diagnozy14. Zobacz więcej: Biopsja piersi – rodzaje, procedury i interpretacja wyników
Wyniki diagnostyki i dalsze postępowanie
Jeśli badania wykażą, że guzek nie jest nowotworem, może być konieczne umówienie wizyt kontrolnych3. W ten sposób lekarz może sprawdzić, czy guzek rośnie, zmienia się lub znika3. Około 80% kobiet, które przechodzą biopsję piersi, nie ma raka piersi15.
W przypadku potwierdzenia obecności komórek nowotworowych, raport patologiczny dostarcza dodatkowych informacji pomagających określić kolejne kroki16. Pacjentka prawdopodobnie zostanie skierowana do specjalisty od raka piersi i może potrzebować dodatkowych skanów, badań laboratoryjnych lub operacji16. Zespół medyczny wykorzystuje raport patologiczny i wyniki innych badań do określenia stadium nowotworu oraz opracowania najlepszego planu leczenia16.













