Globalne rozmieszczenie otępienia z ciałami Lewy’ego

Otępienie z ciałami Lewy’ego stanowi globalny problem zdrowia publicznego, występując we wszystkich głównych regionach świata i dotykając różne grupy etniczne. Analiza międzynarodowych danych epidemiologicznych ujawnia zarówno podobieństwa, jak i różnice w częstości występowania oraz wzorcach diagnozowania tej choroby w różnych częściach świata¹².

Występowanie w Ameryce Północnej

Stany Zjednoczone stanowią region z najbogatszymi danymi epidemiologicznymi dotyczącymi otępienia z ciałami Lewy’ego. Szacuje się, że około 1,4 miliona Amerykanów cierpi na tę chorobę³⁴⁵. Dane z systemu Medicare wskazują, że w latach 2010-2016 współczynniki zachorowalności i rozpowszechnienia DLB wśród beneficjentów Medicare wahały się odpowiednio od 0,21%-0,18% i 0,90%-0,83%⁶.

Szczegółowe badanie epidemiologiczne przeprowadzone w 2013 roku wykazało, że częstość występowania DLB we wszystkich grupach wiekowych wynosiła 3,9 na 100 000 osób-lat w Stanach Zjednoczonych. Ta częstość znacząco wzrastała do 31,6 na 100 000 osób-lat u osób powyżej 65. roku życia⁷. Te dane podkreślają związek między wiekiem a ryzykiem rozwoju choroby oraz wskazują na znaczne obciążenie dla systemu opieki zdrowotnej w starzejącym się społeczeństwie.

Sytuacja w Europie

W Wielkiej Brytanii szacuje się, że około 100 000-140 000 osób cierpi na otępienie z ciałami Lewy’ego⁸⁹. Badania brytyjskie ujawniły interesujące różnice regionalne w częstości diagnozowania DLB. W północno-wschodniej Anglii DLB stanowiło 5,6% wszystkich przypadków otępienia, podczas gdy w East Anglia jedynie 3,3%¹⁰. Te różnice prawdopodobnie odzwierciedlają odmienne praktyki diagnostyczne raczej niż rzeczywiste różnice w częstości występowania choroby.

Prospektywne badanie populacyjne przeprowadzone w kohortach osób powyżej 65. roku życia w południowo-zachodniej Francji wykazało częstość występowania podejrzanego DLB na poziomie 112 przypadków na 100 000 osób-lat². Badanie to wykazało również, że częstość występowania DLB stale wzrastała wraz z wiekiem, podczas gdy częstość choroby Parkinsona zmniejszała się po 85. roku życia.

Dane z regionu Azji i Pacyfiku

Badania autopsyjne przeprowadzone w Japonii wskazują na częstość występowania DLB porównywalną z danymi ze Stanów Zjednoczonych i Europy². Według prognoz epidemiologicznych z 2022 roku, Japonia zajmowała drugie miejsce po USA pod względem liczby zdiagnozowanych przypadków DLB, stanowiąc 22% wszystkich przypadków w siedmiu głównych rynkach farmaceutycznych (7MM)¹¹. To podkreśla znaczne obciążenie DLB w Japonii i uwypukla znaczenie radzenia sobie z wyzwaniami związanymi z tym schorzeniem w japońskim systemie opieki zdrowotnej.

W Australii ponad 100 000 osób cierpi na otępienie z ciałami Lewy’ego¹². Dane australijskie wskazują na podobne wzorce występowania jak w innych krajach rozwiniętych, z przewagą u mężczyzn i wzrostem częstości wraz z wiekiem.

Badania epidemiologiczne w Indiach są znacznie ograniczone, ale dostępne dane wskazują, że DLB stanowi 1,0-8,9% wszystkich diagnoz otępienia¹³¹⁴. Niedobór badań nad epidemiologią DLB w Indiach jest pogłębiany przez heterogenność metodologiczną, słabo reprezentatywne kohorty i różny dostęp do biomarkerów.

Analiza siedmiu głównych rynków

Kompleksowa analiza siedmiu głównych rynków farmaceutycznych (USA, Niemcy, Francja, Włochy, Hiszpania, Wielka Brytania i Japonia) dostarcza cennych danych o globalnym rozmieszczeniu DLB. W 2022 roku całkowita liczba przypadków otępienia w 7MM szacowana była na około 21 milionów, z czego około 11 milionów przypadków zostało zdiagnozowanych¹⁵.

Wśród krajów europejskich i Wielkiej Brytanii, najwyższą liczbę zdiagnozowanych przypadków DLB odnotowano w Wielkiej Brytanii – około 44 tysięcy przypadków, następnie w Niemczech – ponad 38 tysięcy przypadków, podczas gdy Hiszpania miała najmniejszą liczbę – około 24 tysiące przypadków w 2022 roku¹¹. Te różnice mogą odzwierciedlać zarówno różnice w wielkości populacji, jak i w praktykach diagnostycznych.

Różnice etniczne i kulturowe

Otępienie z ciałami Lewy’ego zostało opisane u przedstawicieli wszystkich głównych grup etnicznych, w tym populacji azjatyckiej, afrykańskiej i europejskiej¹². Jednak dokładne dane dotyczące względnej częstości DLB w różnych grupach rasowych nie są dostępne, co stanowi istotną lukę w wiedzy epidemiologicznej.

Niedobór reprezentatywnych danych z niektórych regionów świata, szczególnie z Afryki, części Azji i Ameryki Południowej, utrudnia pełne zrozumienie globalnego rozmieszczenia tej choroby. Wytyczne konsensusu mogą wspierać harmonizację danych i tworzenie wieloośrodkowych konsorcjów, co może zaradzić niedoreprezentowaniu danych z Azji Środkowej w badaniach epidemiologicznych i genetycznych DLB¹³.

Wyzwania w globalnych badaniach epidemiologicznych

Globalne badania epidemiologiczne DLB napotykają na szereg wyzwań, które wpływają na dokładność i porównywalność danych między różnymi regionami. Główne problemy obejmują różnice w kryteriach diagnostycznych, dostępności zaawansowanych metod diagnostycznych, poziomie świadomości medycznej oraz systemach opieki zdrowotnej.

Dodatkowo, różnice kulturowe w postrzeganiu objawów neuropsychiatrycznych oraz różny dostęp do specjalistycznej opieki medycznej mogą wpływać na częstość diagnozowania DLB w różnych regionach świata. Te czynniki podkreślają potrzebę międzynarodowej współpracy w badaniach epidemiologicznych oraz standaryzacji podejść diagnostycznych na poziomie globalnym.