Ostra białaczka szpikowa (AML) stanowi najczęstszą postać ostrej białaczki u dorosłych i jest jednocześnie jedną z najbardziej agresywnych postaci nowotworów krwi1. Pomimo że jest to stosunkowo rzadka choroba, charakteryzuje się ona najkrótszym czasem przeżycia wśród wszystkich białaczek, z 5-letnim przeżyciem wynoszącym jedynie 24%1.
Częstość występowania na świecie
Zapadalność na ostrą białaczkę szpikową wykazuje znaczące różnice geograficzne i demograficzne. W Stanach Zjednoczonych wskaźnik zapadalności skorygowany względem wieku wynosi 4,3 przypadki na 100 000 mieszkańców rocznie12. Podobne wartości odnotowuje się w innych krajach rozwiniętych – w Europie częstość występowania AML szacuje się na 1 przypadek na 25 000 do 33 000 mieszkańców rocznie3.
Globalne dane wskazują na stały wzrost liczby zachorowań. Według badań epidemiologicznych, liczba nowych przypadków AML na świecie wzrosła z 79 372 w 1990 roku do 144 645 w 2021 roku4. Ten wzrastający trend obserwuje się szczególnie w krajach o wysokim indeksie rozwoju społeczno-demograficznego (SDI), gdzie odnotowuje się wyższe wskaźniki zapadalności, śmiertelności i lat życia skorygowanych o niepełnosprawność (DALY)4.
Rozkład według wieku i płci
Ostra białaczka szpikowa wykazuje wyraźną zależność od wieku, z medianą wieku w momencie diagnozy wynoszącą około 68 lat w Stanach Zjednoczonych15. W różnych regionach świata medialna wieku może się różnić – podczas gdy w krajach rozwiniętych jak Wielka Brytania, Kanada czy Australia wynosi ona 63-71 lat, w krajach rozwijających się takich jak Indie, Brazylia czy Algieria jest znacznie niższa i wynosi 40-45 lat6.
Zapadalność na AML wzrasta dramatycznie z wiekiem. W Stanach Zjednoczonych u osób poniżej 65 roku życia wskaźnik zapadalności wynosi jedynie 1,8 przypadka na 100 000 mieszkańców, podczas gdy u osób w wieku 65 lat i starszych wzrasta do 17 przypadków na 100 000 mieszkańców7. W Wielkiej Brytanii około 41% wszystkich nowych przypadków AML diagnozuje się u osób w wieku 75 lat i starszych8.
Istnieją również wyraźne różnice między płciami w występowaniu AML. Mężczyźni chorują częściej niż kobiety, z proporcją wynoszącą około 1,3-1,4:159. W 2025 roku w Stanach Zjednoczonych przewiduje się 12 060 nowych przypadków u mężczyzn i 9 950 u kobiet10. Ta przewaga mężczyzn może być związana z częstszym narażeniem zawodowym na czynniki rakotwórcze oraz z większą częstością występowania zespołów mielodysplastycznych, które mogą przechodzić w AML10.
Trendy czasowe i prognozy
Analiza trendów czasowych ujawnia złożony obraz zmian w epidemiologii AML. W Stanach Zjednoczonych, wykorzystując modele statystyczne, wskaźniki zapadalności skorygowane względem wieku pozostawały stabilne w latach 2013-20222. Jednak wskaźniki śmiertelności wykazywały tendencję spadkową, zmniejszając się średnio o 0,8% rocznie w latach 2014-20232.
W Wielkiej Brytanii obserwuje się interesujące zmiany w trendach długoterminowych. Od początku lat 90. wskaźniki zapadalności na AML wzrosły o ponad 12%, przy czym wzrost był podobny u obu płci (około 10%)8. Jednak w ostatniej dekadzie (2007-2019) wskaźniki zapadalności zmniejszyły się o prawie 8%11. Jednocześnie od początku lat 70. wskaźniki śmiertelności wzrosły o prawie 55%, przy czym wzrost był większy u mężczyzn (64%) niż u kobiet (36%)11.
Różnice regionalne i etniczne
Zapadalność na AML wykazuje znaczące różnice regionalne i etniczne. W Stanach Zjednoczonych choroba częściej dotyka osoby rasy białej niż przedstawicieli innych grup etnicznych910. Najniższe wskaźniki zapadalności odnotowuje się wśród mieszkańców wysp Pacyfiku i rdzennych mieszkańców Alaski9.
Istnieją również różnice w rozkładzie ryzyka cytogenetycznego między różnymi regionami świata. Na przykład w Johannesburgu w Republice Południowej Afryki, gdzie mediana wieku zachorowania wynosi tylko 37,5 lat, dominuje grupa niskiego ryzyka (51,9% przypadków), co znacznie różni się od rozkładu obserwowanego w krajach wysokorozwiniętych12. Pomimo przewagi przypadków niskiego ryzyka, wyniki leczenia w tym regionie pozostają niezadowalające, co może być związane z ograniczeniami systemu opieki zdrowotnej13.
Czynniki wpływające na epidemiologię
Na wzrastające obciążenie AML wpływa kilka kluczowych czynników. Przede wszystkim starzenie się populacji w krajach rozwiniętych prowadzi do wzrostu liczby osób w grupach wiekowych o najwyższym ryzyku zachorowania414. Dodatkowo, wzrost liczby osób przeżywających leczenie przeciwnowotworowe przyczynia się do zwiększenia częstości występowania wtórnej AML związanej z poprzednią terapią9.
Badania epidemiologiczne identyfikują również główne czynniki ryzyka wpływające na zapadalność i śmiertelność z powodu AML. Palenie tytoniu jest najważniejszym czynnikiem ryzyka, odpowiedzialnym za największą liczbę przypadków śmierci związanych z AML1516. Inne istotne czynniki to wysoki wskaźnik masy ciała oraz narażenie zawodowe na benzen i formaldehyd15.
Wyzwania epidemiologiczne i perspektywy
Epidemiologia AML staje się coraz bardziej złożona w związku z wprowadzaniem nowych metod diagnostycznych i terapeutycznych. Poprawa technik diagnostycznych może prowadzić do wykrywania większej liczby przypadków, szczególnie u osób starszych, które wcześniej mogły nie być diagnozowane17. Jednocześnie rozwój nowych terapii, szczególnie dla pacjentów starszych i z chorobą oporną na leczenie, może wpłynąć na poprawę wskaźników przeżycia1.
Analiza danych epidemiologicznych pokazuje, że większość pacjentów z AML umiera w ciągu pierwszych trzech lat po diagnozie (86,2%), przy czym wskaźniki śmiertelności stopniowo maleją w kolejnych okresach obserwacji18. Te dane podkreślają potrzebę dalszych badań nad nowymi strategiami terapeutycznymi oraz poprawą opieki wspierającej, szczególnie w pierwszych latach po diagnozie.














