Leczenie profilaktyczne LTBI: izoniazyd, ryfampicyna i nowoczesne opcje

Współczesne podejście do terapii profilaktycznej gruźlicy oferuje szeroki wybór schematów leczenia, które można podzielić na dwie główne kategorie: monoterapię izoniazydą przez co najmniej 6 miesięcy (IPT) oraz leczenie schematami zawierającymi ryfamycynę (ryfampicynę lub rifapentynę)1. Wybór odpowiedniego schematu zależy od wielu czynników, w tym statusu HIV pacjenta, wieku, tolerancji leków oraz preferencji dotyczących długości terapii.

Zalecane schematy pierwszego rzutu

WHO zaleca następujące opcje terapii profilaktycznej niezależnie od statusu HIV: 6 lub 9 miesięcy codziennego izoniazydu, 3-miesięczny schemat tygodniowej rifapentyny plus izoniazyd (3HP), lub 3-miesięczny schemat codziennego izoniazydu plus ryfampicyna (3HR)1. Te zalecenia opierają się na dowodach o umiarkowanej do wysokiej pewności i stanowią silne rekomendacje dla wszystkich grup wiekowych.

Schematy zawierające ryfamycyny podawane w krótkich kursach są generalnie preferowane nad monoterapią izoniazydową podawaną przez dłuższy okres w leczeniu LTBI2. Wśród preferowanych schematów znajdują się: tygodniowy izoniazyd plus rifapentyna przez 3 miesiące (silnie zalecany u dorosłych i dzieci ≥2 lat, włączając osoby z zakażeniem HIV), codzienna ryfampicyna przez 4 miesiące (silnie zalecana u osób HIV-negatywnych dorosłych i dzieci wszystkich grup wiekowych) oraz codzienny izoniazyd plus ryfampicyna przez 3 miesiące2.

Ważne ostrzeżenie: Ryfampicyna i rifapentyna nie są wymienne. Przepisujący lekarze i farmaceuci powinni zwrócić szczególną uwagę na podanie właściwego leku dla zamierzonego schematu leczenia.

Alternatywne schematy leczenia

Alternatywne opcje terapii profilaktycznej obejmują 1-miesięczny schemat codziennej rifapentyny plus izoniazyd lub 4 miesiące codziennej ryfampicyny1. Te opcje są zalecane warunkowo przy niskiej do umiarkowanej pewności szacunków efektu. Alternatywne schematy leczenia obejmują również codzienny izoniazyd przez 6 miesięcy (silnie zalecany u osób HIV-negatywnych dorosłych i dzieci wszystkich grup wiekowych oraz warunkowo u osób HIV-pozytywnych) lub codzienny izoniazyd przez 9 miesięcy (warunkowo zalecany u dorosłych i dzieci wszystkich grup wiekowych niezależnie od statusu zakażenia HIV)3.

Nowoczesne podejście – jednomiesięczna terapia

Przełomowe badanie BRIEF TB wykazało, że 1-miesięczny schemat antybiotykowy zapobiegający aktywnej gruźlicy u pacjentów żyjących z HIV był równie skuteczny i powodował mniej zdarzeń niepożądanych niż standardowy 9-miesięczny schemat4. Profilaktyczna terapia przeciwgruźlicza jest skuteczna w zapobieganiu rozwojowi aktywnej choroby gruźlicy, ale 6-9-miesięczne kursy codziennego izoniazydu niosą ze sobą ryzyko zdarzeń niepożądanych, takich jak uszkodzenie wątroby4.

Głównym problemem obecnego leczenia utajonej gruźlicy jest długi czas trwania i wysokie wskaźniki wczesnego przerwania leczenia w praktyce klinicznej4. Jeśli leczenie można skrócić do 1 miesiąca, pacjenci mają większe szanse na pomyślne ukończenie terapii i są mniej narażeni na rozwój działań niepożądanych4. Przewiduje się, że w ciągu 1-2 lat krótsze kursy profilaktycznej terapii przeciwgruźliczej będą szeroko stosowane u osób z HIV, a potencjalnie także u osób bez HIV5.

Skuteczność różnych schematów

Skuteczność 6-miesięcznego lub dłuższego schematu izoniazydu została wykazana w różnych populacjach i warunkach w wielu przeglądach systematycznych6. Leczenie izoniazydą osób TST-pozytywnych mieszkających w obszarach o wysokiej prevalencji gruźlicy jest wysoce skuteczne w zmniejszaniu ryzyka rozwoju aktywnej gruźlicy7. W populacjach o wysokiej prevalencji gruźlicy czas trwania korzyści po ukończeniu pełnego 6-miesięcznego kursu IPT jest ograniczony (do 2,5 roku)8.

Metaanaliza ośmiu randomizowanych kontrolowanych badań obejmujących łącznie 10,320 pacjentów w wieku 15 lat lub młodszych wykazała, że profilaktyka izoniazydowa zmniejszyła ryzyko rozwoju gruźlicy ze skumulowanym współczynnikiem ryzyka (RR) wynoszącym 0,65. Jednak izoniazyd nie miał wpływu u dzieci, które rozpoczęły leczenie w wieku 4 miesięcy lub młodszym9.

Uwaga dla pacjentów: Wszystkie schematy TPT mogą być samodzielnie podawane przez pacjenta. Ważne jest przyjmowanie leków dokładnie zgodnie z zaleceniami i ukończenie pełnego kursu leczenia, nawet jeśli pacjent czuje się lepiej.

Szczególne wskazania i grupy pacjentów

Do 2020 roku WHO warunkowo zalecała codzienny IPT przez 36 miesięcy dla dorosłych i młodzieży z HIV, niezależnie od tego, czy otrzymywali ART, w warunkach wysokiego ryzyka transmisji gruźlicy6. W kontaktach narażonych na gruźlicę wielolekooporną lub oporną na ryfampicynę, 6 miesięcy codziennej lewofloaksacyny powinno być stosowane jako profilaktyczne leczenie gruźlicy10.

W przypadku kobiet w ciąży leczenie profilaktyczne jest szczególnie zalecane u ciężarnych pacjentek z pozytywnym wynikiem testu tuberkulinowego, które są HIV-seropozytywne lub mają behawioralne czynniki ryzyka zakażenia HIV, ale odmawiają testowania na HIV11. Ciężarne pacjentki są narażone na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności wywołanej izoniazydą i powinny być poddawane miesięcznemu monitorowaniu aminotransferazy alaninowej (ALT) podczas leczenia9.

Czynniki wpływające na wybór schematu

Grupa wytycznych uznała jednogłośnie, że u osób w wieku ≥15 lat korzyści z 3HR przewyższają szkody, biorąc pod uwagę profil bezpieczeństwa tego schematu, wyższą stopę ukończenia w porównaniu z monoterapią izoniazydową oraz dostępność przyjaznych dzieciom, stałych kombinacji dawkowych ryfampicyny i izoniazydu6. Zalecane opcje TPT mają zastosowanie we wszystkich warunkach, niezależnie od obciążenia gruźlicą6.

Grupa wytycznych przygotowująca aktualizację wytycznych z 2020 roku uznała, że istnieją umiarkowane dowody na to, że 4-miesięczna ryfampicyna (4R) nie jest gorsza od 9-miesięcznego izoniazydu (9H)10. Ważne jest podjęcie wszelkich możliwych środków w celu obniżenia ryzyka wtórnych przypadków MDR/RR-TB, co obejmuje stosowanie odpowiedniej TPT ze schematami o udowodnionej skuteczności10.

Pytania i odpowiedzi

Który schemat terapii profilaktycznej gruźlicy jest najlepszy?

Schematy zawierające ryfamycyny (3HP, 3HR, 4R) są preferowane nad monoterapią izoniazydową ze względu na krótszy czas leczenia i lepszą adherencję. Wybór zależy od wieku pacjenta, statusu HIV, tolerancji leków i preferencji dotyczących długości terapii.

Czy można skrócić czas leczenia profilaktycznego gruźlicy?

Tak, dostępne są krótsze schematy: 3-miesięczne kombinacje (3HP, 3HR), 4-miesięczna ryfampicyna (4R) i eksperymentalny 1-miesięczny schemat rifapentyny z izoniazydą, który wykazał podobną skuteczność do 9-miesięcznej monoterapii.

Jaka jest różnica między ryfampicyną a rifapentyną?

Ryfampicyna i rifapentyna to różne leki z grupy ryfamycyn i nie są wymienne. Rifapentyna ma dłuższy okres półtrwania, co pozwala na rzadsze dawkowanie (tygodniowo w schemacie 3HP), podczas gdy ryfampicyna jest podawana codziennie.

Czy wszystkie schematy są równie bezpieczne?

Krótsze schematy z ryfamycynami wykazują lepszy profil bezpieczeństwa i mniej działań niepożądanych niż długotrwała monoterapia izoniazydą. Szczególną ostrożność należy zachować u kobiet w ciąży ze względu na zwiększone ryzyko hepatotoksyczności.

Co robić w przypadku gruźlicy lekoopornej?

W przypadku kontaktów z gruźlicą wielolekooporną (MDR-TB) zaleca się 6 miesięcy codziennej lewofloaksacyny. Dowody dotyczące optymalnych schematów profilaktycznych w MDR-TB są jednak ograniczone i wymagają konsultacji ze specjalistą.

Reklama
Reklama