Defekt przegrody międzyprzedsionkowej u dzieci często przebiega bezobjawowo, szczególnie gdy otwór w sercu jest niewielki. Większość dzieci z ASD wydaje się zdrowych i rozwija się normalnie12. Jednak u dzieci z większymi defektami mogą wystąpić charakterystyczne objawy, które wymagają uwagi rodziców i lekarzy.
Objawy u niemowląt
U najmłodszych dzieci z większymi defektami przegrody międzyprzedsionkowej mogą wystąpić problemy już w pierwszych miesiącach życia. Najczęściej obserwowanym objawem jest szybkie oddychanie, szczególnie nasilające się podczas karmienia34. Niemowlęta mogą również nadmiernie się pocić podczas jedzenia lub płaczu5.
Charakterystyczne dla niemowląt z ASD są trudności z karmieniem, które przekładają się na słaby przyrost masy ciała. Dzieci mogą szybko się męczyć podczas ssania, co prowadzi do niepełnego spożywania posiłków67. W niektórych przypadkach może wystąpić tachykardia – przyspieszone bicie serca8.
Problemy z wzrostem i rozwojem
Dzieci z większymi defektami przegrody międzyprzedsionkowej często wykazują opóźnienia w rozwoju fizycznym. Słaby apetyt oraz problemy z przyrostem masy ciała to częste objawy, które mogą utrzymywać się przez pierwsze lata życia19. Dzieci mogą być niższe i mniej ważyć w porównaniu do swoich rówieśników.
Opóźniony wzrost wynika z tego, że serce musi pracować ciężej, aby pompować dodatkową ilość krwi do płuc, co zwiększa zapotrzebowanie energetyczne organizmu10. W efekcie mniej energii pozostaje na normalny wzrost i rozwój dziecka. Niektóre dzieci mogą również wykazywać opóźnienia w osiąganiu kamieni milowych rozwoju motorycznego10.
Częste infekcje dróg oddechowych
Jednym z charakterystycznych objawów ASD u dzieci są nawracające infekcje dróg oddechowych, w tym zapalenie płuc, oskrzeli czy inne infekcje płucne911. Te infekcje występują częściej niż u zdrowych dzieci i mogą być bardziej uporczywe.
Zwiększona podatność na infekcje wynika z faktu, że przez defekt w przegrodzie więcej krwi przepływa do płuc, co może powodować zastój i tworzyć środowisko sprzyjające rozwojowi infekcji1012. Dzieci mogą cierpieć na przewlekły mokry kaszel oraz nawracające epizody trudności oddechowych.
Zmęczenie i nietolerancja wysiłku
Starsze dzieci z defektem przegrody międzyprzedsionkowej mogą skarżyć się na szybkie męczenie się podczas zabawy lub aktywności fizycznej413. Mogą unikać intensywnych zabaw lub sportów, preferując spokojniejsze aktywności.
Nietolerancja wysiłku u dzieci z ASD wynika z tego, że serce nie może efektywnie dostarczać natlenionej krwi do mięśni i narządów podczas zwiększonego zapotrzebowania14. Dzieci mogą również doświadczać duszności podczas aktywności fizycznej15.
Zaburzenia rytmu serca u dzieci
Chociaż zaburzenia rytmu serca są rzadsze u dzieci niż u dorosłych z ASD, mogą wystąpić, szczególnie u starszych dzieci z większymi defektami. Arytmie mogą objawiać się jako nieregularne bicie serca lub kołatania1315.
Niektóre dzieci mogą doświadczać omdleń, szczególnie po intensywnym wysiłku fizycznym12. Te objawy są poważne i wymagają natychmiastowej konsultacji kardiologicznej, ponieważ mogą wskazywać na znaczne obciążenie serca.
Subtelne objawy u starszych dzieci
U starszych dzieci i nastolatków objawy mogą być bardziej subtelne i łatwiejsze do przeoczenia. Może wystąpić stopniowe zmniejszenie tolerancji wysiłku, które rodzice mogą przypisać lenistwu lub braku kondycji16. Dzieci mogą również skarżyć się na bóle głowy migrenowe, chociaż związek z ASD nie jest do końca jasny17.
Niektóre dzieci mogą wykazywać lekkie sinienie skóry, ust lub paznokci podczas wysiłku, co wskazuje na niewystarczające dotlenienie organizmu16. Ten objaw jest bardziej widoczny, gdy ASD współwystępuje z innymi wadami serca.
Znaczenie wczesnego rozpoznania
Wczesne rozpoznanie objawów defektu przegrody międzyprzedsionkowej u dzieci ma kluczowe znaczenie dla rokowania. Dzieci, u których ASD zostanie zdiagnozowany i leczony wcześnie, zwykle rozwijają się prawidłowo i nie wymagają intensywnej opieki medycznej w przyszłości1819.
Z drugiej strony, dzieci z nieleczonym ASD mogą mieć więcej problemów, jeśli wada zostanie zdiagnozowana późno w życiu lub w ogóle nie zostanie leczona17. Dlatego tak ważne jest, aby rodzice byli świadomi możliwych objawów i regularnie prowadzili dzieci na kontrole pediatryczne.

















