Wyzwania i ograniczenia w diagnostyce cyklosporozy

Diagnostyka cyklosporozy stanowi jedno z większych wyzwań w parazytologii klinicznej ze względu na szereg ograczeń technicznych i praktycznych. Główne trudności wynikają z unikalnych właściwości biologicznych pasożyta Cyclospora cayetanensis oraz niedostatecznej świadomości klinicznej dotyczącej tej choroby¹.

Niski poziom wydalania oocyst

Oocysty Cyclospora są łatwo pomijane podczas rutynowych badań laboratoryjnych, a ich wydalanie na niskim poziomie (około 1-2 logarytmy niższym niż w przypadku gatunków Cryptosporidium) jest powszechne². To oznacza, że nawet u pacjentów z aktywnymi objawami ilość oocyst w kale może być zbyt mała, aby mogła być wykryta standardowymi metodami laboratoryjnymi¹³.

Diagnostyka laboratoryjna może być trudna, ponieważ oocysty Cyclospora mogą nie być wykryte w kale, nawet jeśli pacjent ma objawy⁴. Ta charakterystyka sprawia, że pojedyncze badanie kału często nie wystarcza do postawienia lub wykluczenia diagnozy.

Nieregularne wydalanie oocyst

Ze względu na nieregularny charakter wydalania oocyst i niską liczbę tego stadium w kale, zaleca się pobranie wielu próbek kału w odstępach 2-3 dni przez okres ponad tydzień, aby zwiększyć prawdopodobieństwo mikroskopowego zidentyfikowania choroby⁵. Pojedyncza negatywna próbka kału nie wyklucza choroby; może być potrzebnych trzy lub więcej próbek kału pobranych w odstępie dwóch do trzech dni, aby potwierdzić diagnozę cyklosporozy⁴.

Ze względu na nieregularne wydalanie pasożyta zaleca się pobranie co najmniej trzech próbek kału (każda pobrana w odstępie 24 godzin) w celu osiągnięcia najwyższej czułości⁶. Ta konieczność wielokrotnego pobierania próbek może być uciążliwa dla pacjentów i wydłużać proces diagnostyczny.

Brak rutynowego testowania

Testowanie w kierunku Cyclospora nie jest rutynowo przeprowadzane w większości laboratoriów amerykańskich, nawet gdy kał jest badany pod kątem pasożytów¹⁷. Identyfikacja tego pasożyta w kale wymaga specjalnych rodzajów technik laboratoryjnych, które nie są rutynowo używane⁸⁹.

Lekarze muszą szczególnie wnioskować o przeprowadzenie badań w kierunku tego pasożyta⁸⁹. Rutynowe badanie O&P (ova and parasites) nie wykryje łatwo Cyclospora, dlatego laboratoria powinny informować swoich klinicystów, że rutynowe badanie O&P nie wykryje łatwo Cyclospora, Cryptosporidium ani Cystoisospora¹⁰.

Problemy z rozpoznawaniem morfologicznym

Cyclospora cayetanensis słabo barwi się zarówno mokrymi preparatami, jak i barwieniem trichromem (trwałym) używanymi powszechnie w rutynowych badaniach Ova Parasite (OP)¹⁰. Oocysty C. cayetanensis wykazują zmienną kwasooporność przy badaniach metodami kwasoopornymi, co może utrudniać ich identyfikację¹¹.

Gdy badane są próbki kału, diagnoza może być trudna. Nawet osoby, które mają objawy, mogą nie wydalać wystarczającej liczby oocyst w kale, aby mogły być łatwo wykryte podczas badań laboratoryjnych¹². Niesporulowane oocysty mogą być łatwo pomylone ze sporami grzybów i w ten sposób mogą być łatwo przeoczone¹³.

Wymagania dotyczące specjalistycznej wiedzy

Diagnostyka pasożytów jelitowych jest pracochłonna, czasochłonna i często wymaga specjalistycznej wiedzy¹⁴. Laboratoryjne wykrywanie Cyclospora wymaga specjalistycznych laboratoriów i testów laboratoryjnych¹⁵. Personel laboratoryjny musi być odpowiednio przeszkolony w zakresie rozpoznawania charakterystycznych cech morfologicznych oocyst Cyclospora.

Laboratoria mogą potrzebować zbadania i skoncentrowania próbek próbek kału, ponieważ tylko niewielka liczba oocyst jest wydalana do kału. Ponadto stosuje się specjalne barwienia, mikroskopię fluorescencyjną lub testy PCR do znalezienia i identyfikacji pasożytów¹⁵.

Ograniczenia czasowe i kosztowe

Chociaż czas przygotowania próbki do cytometrii przepływowej może być podobny lub nawet dłuższy niż w przypadku mikroskopii, w zależności od użytych procedur koncentracji i barwienia, czas potrzebny na analizę próbki metodą cytometrii przepływowej jest znacznie krótszy niż czas potrzebny na analizę próbki metodą mikroskopii¹¹.

Testy molekularne, chociaż wysoce czułe, mogą być kosztowne i nie zawsze są dostępne w mniejszych laboratoriach¹⁶. Obecnie dostępne są testy amplifikacji kwasów nukleinowych (NAAT), ale nawet wtedy opcje są ograniczone, a testy mogą być kosztowne¹⁶.

Brak testów serologicznych

Jak dotąd nie ma testów wykrywania przeciwciał ani antygenów do rutynowej diagnostyki klinicznej cyklosporozy¹⁶. Serologia dla Cyclospora nie jest dostępna, dlatego nie może być używana w diagnostyce cyklosporozy¹⁷¹⁸. Nie ma badania krwi, które mogłoby wykryć Cyclospora¹⁹.

Wpływ na wykrywalność przypadków

Prawdopodobnie większość infekcji pozostaje niedodiagnozowana²⁰. Cyclospora jest często pomijane jako diagnoza, ponieważ objawy nakładają się na inne choroby żołądkowo-jelitowe, a oocysty Cyclospora nie pojawiają się w rutynowych badaniach kału²¹.

Przypadki były zgłaszane ze zwiększoną częstotliwością od połowy lat 80., częściowo ze względu na dostępność lepszych technik wykrywania pasożyta w próbkach kału⁸⁹. To sugeruje, że rzeczywista częstość występowania cyklosporozy może być znacznie wyższa niż wskazują oficjalne statystyki.

Strategie poprawy diagnostyki

Aby przezwyciężyć te wyzwania, zaleca się kilka strategii poprawy diagnostyki. Mikroskopia UV skoncentrowanych mokrych preparatów kału jest zalecana do rutynowej identyfikacji Cyclospora w próbkach klinicznych¹⁰. Laboratoria powinny informować swoich klinicystów, że rutynowe badanie O&P nie wykryje łatwo Cyclospora¹⁰.

Jeśli to możliwe, warto rozważyć dodanie komentarza do wyników rutynowych badań O&P, że ten test nie wykryje łatwo Cyclospora, Cryptosporidium ani gatunków Cystoisospora i oferować dodatkowe badania dla tych organizmów, gdy jest to klinicznie uzasadnione²². Zwiększone wykorzystanie mikroskopii UV mokrych preparatów kału może znacznie poprawić wykrywalność tego trudnego do zdiagnozowania patogena²².