Prewencja wtórna koncentruje się na wczesnym wykrywaniu i szybkiej interwencji w przypadku zaburzeń zdrowia psychicznego1. Na tym poziomie prewencji pacjent ma już zaburzenie zdrowia psychicznego, a prewencja wtórna ma na celu wykrycie zaburzenia wcześnie w celu szybkiej interwencji1. Zasadniczo oznacza to badania przesiewowe. Badania przesiewowe pacjentów pod kątem depresji lub ryzyka samobójstwa na przykład mogą prowadzić do wczesnej interwencji i zapobieżenia bardziej dramatycznemu rezultatowi2.
Prewencja wtórna ma na celu zmniejszenie częstości występowania zaburzeń psychicznych3. Oznacza wykrywanie chorób psychicznych tak szybko, jak to możliwe, aby osoba mogła otrzymać leczenie przed postępem choroby4. Prewencja wskazana definiuje się jako skierowaną do osób o wysokim ryzyku zaburzeń psychicznych3.
Strategie prewencji wtórnej
Przykłady prewencji wtórnej obejmują programy badań przesiewowych depresji w placówkach podstawowej opieki zdrowotnej, grupy wsparcia dla osób z rodzinną historią chorób psychicznych, programy wczesnej interwencji dla adolescentów wykazujących oznaki psychozy oraz terapię poznawczo-behawioralną dla osób doświadczających łagodnych objawów lękowych56. Te interwencje są skierowane do osób wykazujących wczesne oznaki problemów zdrowia psychicznego lub znajdujących się w grupie wysokiego ryzyka ze względu na różne czynniki5.
Zwiększenie badań przesiewowych zaburzeń psychicznych może pomóc ludziom otrzymać potrzebne leczenie7. Zwiększenie proporcji kobiet, które są badane pod kątem depresji poporodowej, stanowi ważny cel zdrowia publicznego7. Istnieją skromne dowody skuteczności programów koncentrujących się na wczesnej identyfikacji i interwencji w przypadku poważnych chorób psychicznych, szczególnie depresji i schizofrenii8.
Znaczenie wczesnej interwencji
Wczesna interwencja może mieć znaczący pozytywny wpływ na rokowanie osoby9. Jest szczególnie ważna w wpływaniu na wyniki leczenia dzieci i młodych ludzi9. Szybka diagnoza i wczesna interwencja we wstępnych stadiach choroby psychicznej mogą mieć znaczące i zmieniające życie konsekwencje dla zdrowia psychicznego osoby9.
Interwencja jest nie tylko kluczowa dla zapobiegania lub zmniejszania postępu choroby psychicznej, ale także dla poprawy zdrowia psychicznego i fizycznego osoby, uczestnictwa w społeczności i wyników społeczno-ekonomicznych w dalekiej przyszłości9. Badania wykazują, że interwencja przy najwcześniejszych oznakach choroby psychicznej może zminimalizować objawy i poprawić jakość życia dotkniętej osoby10.
Lekarze rodzinni mogą przeprowadzić wstępną ocenę dziecka i w razie potrzeby zorganizować skierowania do psychiatry lub innego specjalisty w celu oceny potrzeby interwencji lub leczenia11. Niektóre dzieci, na przykład te z zaburzeniami spektrum autyzmu, mogą być bardziej narażone na rozwój wtórnych problemów zdrowia psychicznego w późniejszym życiu i mogą potrzebować konsultacji z pediatrą, psychologiem lub innym specjalistą w celu optymalizacji przyszłego zdrowia psychicznego11.
Terapie oparte na dowodach w prewencji wtórnej
Stosowanie terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) u osób zagrożonych znacznie zmniejszyło liczbę epizodów uogólnionego zaburzenia lękowego i innych objawów lękowych, a także dało znaczną poprawę w stylu wyjaśniania, beznadziei i dysfunkcjonalnych postawach12. W 2014 roku brytyjski National Institute for Health and Care Excellence (NICE) zalecił profilaktyczną CBT dla osób zagrożonych psychozą12.
W przypadku zaburzeń depresyjnych, gdy ludzie uczestniczyli w interwencjach, niektóre badania wykazują, że liczba nowych przypadków zmniejsza się o 22% do 38%12. Takie interwencje również oszczędzają koszty12. U osób o wysokim ryzyku istnieją wstępne dowody, że częstość występowania psychoz może być zmniejszona przy użyciu CBT lub innych rodzajów terapii12.
Prewencja trzeciorzędowa – wsparcie długoterminowe
Prewencja trzeciorzędowa koncentruje się na okresie po wystąpieniu zaburzenia zdrowia psychicznego lub kryzysu2. Celem w tym momencie jest pomoc w promowaniu powrotu pacjenta do zdrowia oraz zapobieganie dalszym powikłaniom2. Prewencja trzeciorzędowa oznacza próbę zmniejszenia niektórych negatywnych skutków choroby psychicznej, która już się rozwinęła4.
Prewencja trzeciorzędowa obejmuje interwencje, które zmniejszają niepełnosprawność, wzmacniają rehabilitację i zapobiegają nawrotom i powtarzaniu się choroby3. Przykłady prewencji trzeciorzędowej obejmują ambulatoryjne wsparcie dla pacjenta po hospitalizacji związanej z zaburzeniem zdrowia psychicznego lub kryzysem2. Może obejmować terapię farmakologiczną oraz grupy wsparcia dla rodziny i przyjaciół pacjenta, który zmarł przez samobójstwo, jako sposób na rozpoczęcie procesu uzdrawiania2.
Strategie prewencji trzeciorzędowej
Przykłady prewencji trzeciorzędowej obejmują strategie zapobiegania nawrotom dla osób z zaburzeniem dwubiegunowym, programy wspomaganego zatrudnienia dla osób z poważnymi chorobami psychicznymi, psychoedukację rodzinną dla krewnych osób ze schizofrenią oraz zarządzanie lekami i terapię w przypadku przewlekłej depresji6. Te interwencje koncentrują się na osobach, które zostały już zdiagnozowane z zaburzeniem zdrowia psychicznego6.
Aby pomóc osobie wyzdrowieć z choroby psychicznej, można zachęcać osobę i jej rodzinę do robienia następujących rzeczy: wspierać osobę, aby robiła jak najwięcej dla siebie13. W przypadku osób, które już rozwinęły chorobę psychiczną, istnieją proste działania, które można podjąć, aby pomóc im wyzdrowieć pełniej i szybciej oraz zmniejszyć niektóre negatywne skutki choroby psychicznej13.
Jeśli ktoś już doświadczył poważnej choroby psychicznej, nie wszystko jest stracone dla przyszłej prewencji. Ta metoda ma na celu pomóc osobom chorym psychicznie utrzymać dobre samopoczucie i cieszyć się jakością życia, nawet radzić sobie z przewlekłymi chorobami14.
Kompleksowe podejście do prewencji
Wdrożenie wszystkich trzech poziomów prewencji jest kluczowe dla stworzenia solidnego systemu opieki zdrowotnej psychicznej15. Poprzez zajmowanie się problemami zdrowia psychicznego na każdym etapie – od promowania dobrostanu po zarządzanie przewlekłymi chorobami – możemy zmniejszyć ogólne obciążenie chorobami psychicznymi w społeczeństwie, poprawić indywidualne wyniki i jakość życia, zmniejszyć koszty opieki zdrowotnej związane z nieleczonymi problemami zdrowia psychicznego, zwalczać stygmatyzację i zwiększać świadomość zdrowia psychicznego oraz wzmacniać odporność społeczną i spójność społeczną15.
Jako specjaliści zdrowia psychicznego, naszą odpowiedzialnością jest integrowanie tych poziomów prewencji w naszej praktyce i rzecznictwo na rzecz kompleksowych strategii prewencyjnych w naszych społecznościach15. Rozumienie i wdrażanie trzech poziomów prewencji – pierwotnej, wtórnej i trzeciorzędowej – jest kluczowe dla zapewnienia kompleksowej opieki zdrowotnej psychicznej15.













