Twardzina, znana również jako twardzina układowa, stanowi rzadką chorobę autoimmunologiczną charakteryzującą się zaburzeniami naczyniowymi, włóknieniem skóry i narządów wewnętrznych oraz obecnością autoprzeciwciał1. Zrozumienie epidemiologii tej choroby ma kluczowe znaczenie dla prawidłowej klasyfikacji pacjentów, określania rokowania oraz monitorowania przebiegu schorzenia1.
Częstość występowania w skali globalnej
Według najnowszych analiz systematycznych i metaanaliz, ogólna częstość występowania twardziny na świecie wynosi 17,6 przypadków na 100 000 mieszkańców (95% CI 15,1-20,5)2. Roczna zapadalność kształtuje się na poziomie 1,4 przypadków na 100 000 osobolat (95% CI 1,1-1,9)2. Dane te jednak wykazują znaczną heterogeniczność pomiędzy różnymi badaniami, co należy uwzględnić przy interpretacji wyników2.
Szacunki dotyczące częstości występowania twardziny różnią się znacząco między poszczególnymi badaniami. W niektórych źródłach podawana jest częstość występowania od 5 do 30 przypadków na 100 000 mieszkańców na całym świecie3, podczas gdy zapadalność waha się od 0,23 do 2,28 przypadków na 100 000 mieszkańców rocznie3. Ta duża zmienność wyników może wynikać z różnic w metodologii badań, kryteriach diagnostycznych oraz populacjach objętych analizą4.
Różnice geograficzne i etniczne
Globalne trendy w epidemiologii twardziny wskazują na większą częstość występowania wśród pacjentów europejskich, północno- i południowoamerykańskich w porównaniu z populacjami wschodnioazjatyckimi15. Choroba występuje na całym świecie i dotyka wszystkie grupy etniczne, jednak istnieją znaczące różnice w jej częstości6.
W Europie częstość występowania wynosi 7,2-33,9 przypadków na 100 000 mieszkańców, podczas gdy w Ameryce Północnej 13,5-44,3 przypadków na 100 000 mieszkańców7. Roczna zapadalność w Europie szacowana jest na 0,6-2,3 przypadki na 100 000 mieszkańców, a w Ameryce Północnej na 1,4-5,6 przypadków na 100 000 mieszkańców7.
Najwyższą częstość występowania twardziny odnotowano wśród rdzennej ludności Kanady, gdzie wynosi ona 47 przypadków na 100 000 mieszkańców58. W Stanach Zjednoczonych szczególnie wysoką częstością występowania charakteryzują się Indianie Choctaw z Oklahomy, u których wynosi ona 469 przypadków na 100 000 mieszkańców – jest to wartość 20 razy wyższa od średniej krajowej8.
Charakterystyka demograficzna pacjentów
Twardzina wykazuje wyraźną predylekcję płciową, dotykając kobiety znacznie częściej niż mężczyzn. Stosunek kobiet do mężczyzn wynosi od 3:1 do 14:1, przy czym w niektórych kohortach może osiągać nawet 8,2:1910. Częstość występowania i zapadalność u kobiet są około pięć razy wyższe niż u mężczyzn2.
Szczyt zachorowań przypada na wiek 30-50 lat911, choć choroba może wystąpić w każdej grupie wiekowej, w tym u dzieci i osób w bardzo podeszłym wieku9. W okresie rozrodczym kobiet przewaga płci żeńskiej jest jeszcze bardziej wyraźna i może osiągać stosunek 10:111.
Różnice etniczne i rasowe
Analiza danych epidemiologicznych wskazuje na istotne różnice w częstości występowania twardziny między różnymi grupami etnicznymi. U osób afroamerykańskich zapadalność wynosi 23,7 przypadków na milion mieszkańców rocznie, podczas gdy u pozostałych grup etnicznych w USA wynosi 18,3 przypadków na milion12.
Osoby pochodzenia afrykańskiego nie tylko częściej chorują na twardzinę, ale również rozwijają cięższą postać choroby z gorszymi rokowaniami w porównaniu z innymi grupami etnicznymi8. Afroamerykanie są diagnozowani w młodszym wieku, znacznie częściej prezentują rozlaną postać skórną oraz częściej dochodzi u nich do zajęcia płuc i innych narządów12.
Trendy czasowe i prognozowane zmiany
W ciągu ostatnich 50 lat obserwuje się wzrost częstości występowania i zapadalności na twardzinę13. Chociaż poprawa diagnostyki i zwiększenie przeżywalności może częściowo tłumaczyć to zjawisko, wydaje się, że doszło do rzeczywistego wzrostu zachorowań13. Istnieje tendencja czasowa wskazująca na wzrost zapadalności i częstości występowania w kolejnych okresach kalendarzowych2.
Prognozy epidemiologiczne dla siedmiu głównych rynków farmaceutycznych (USA, Francja, Niemcy, Włochy, Hiszpania, Wielka Brytania i Japonia) wskazują na wzrost liczby zdiagnozowanych przypadków z 170 921 w 2020 roku do 187 518 w 2030 roku, przy rocznej stopie wzrostu wynoszącej 0,97%1415.
Wyzwania w określaniu dokładnych danych epidemiologicznych
Uzyskanie dokładnych szacunków częstości występowania twardziny jest trudne z kilku powodów. Po pierwsze, choroba jest często błędnie diagnozowana13. Po drugie, istnieją znaczące różnice w metodologii różnych badań, dotyczące zarówno identyfikacji przypadków, jak i definicji choroby4.
Wprowadzenie nowych kryteriów klasyfikacyjnych ACR/EULAR z 2013 roku, które są bardziej czułe i przydatne także dla pacjentów z wczesną twardziną, może identyfikować więcej przypadków, co skutkuje około 40% wyższymi szacunkami zapadalności i częstości występowania w porównaniu z kryteriami z 1980 roku4.
Znaczenie dla opieki zdrowotnej
Twardzina reprezentuje znaczące obciążenie dla pacjentów i systemu opieki zdrowotnej. Powikłania związane z chorobą zwiększają koszty ekonomiczne, które są zmienne w zależności od lokalizacji geograficznej i dostępu do opieki medycznej16. Standardowy współczynnik śmiertelności (SMR) u pacjentów z twardziną wynosi 2,8 (95% CI 2,2-3,6), co oznacza, że śmiertelność jest nadal wyższa niż w populacji ogólnej17.














