Powrót krzywicy w XXI wieku – analiza trendów epidemiologicznych

Analiza trendów czasowych występowania krzywicy i osteomalacji ujawnia paradoksalną sytuację – choroby, które zostały praktycznie wyeliminowane z krajów rozwiniętych w XX wieku, obecnie przeżywają niepokojący powrót. Ten fenomen, określany jako „renesans krzywicy”, stanowi jedno z największych wyzwań współczesnego zdrowia publicznego w kontekście chorób deficytowych.

Historyczna eliminacja krzywicy w XX wieku

Krzywica była powszechną chorobą w przeszłości, ale w dużej mierze zniknęła ze świata zachodniego na początku XX wieku po tym, jak żywność zaczęto wzbogacać witaminą D1. W Stanach Zjednoczonych krzywica żywieniowa została praktycznie wyeliminowana w latach 30. XX wieku po odkryciu, że witamina D posiada właściwości przeciwkrzywicze23. Kluczowym momentem było wprowadzenie wzbogacania mleka witaminą D (100 IU na szklankę) w latach 30. XX wieku4.

Historycznie, częstość występowania krzywicy w krajach rozwiniętych znacznie spadła po powszechnym wprowadzeniu suplementacji żywieniowej witaminą D, legislacji mającej na celu poprawę jakości powietrza oraz uznaniu przez społeczeństwo znaczenia witaminy D i zdrowia kości4. W rezultacie rozwoju terapeutycznego w XX wieku częstość występowania krzywicy zmniejszyła się, szczególnie w krajach rozwiniętych, takich jak Stany Zjednoczone, Wielka Brytania i Australia, gdzie ostatecznie stała się rzadka5.

Początek trendu wzrostowego w latach 80. XX wieku

Niepokojące zmiany w epidemiologii krzywicy zaczęły się ujawniać w latach 80. XX wieku. Krzywica żywieniowa zniknęła w dużej mierze z krajów uprzemysłowionych po wprowadzeniu programów wzbogacania żywności, ale nastąpiło jej ponowne pojawienie się w ciągu ostatnich dwóch dekad6. Krzywica jest zgłaszana ze wzrastającą częstością w Stanach Zjednoczonych od lat 80. XX wieku78.

Szczególnie dramatyczne zmiany odnotowano w niektórych regionach Stanów Zjednoczonych. W stanie Minnesota, w ciągu ostatnich 20 lat, nastąpił znaczny wzrost częstości występowania krzywicy. Zgłaszane częstości w latach 70., 80., 90. i 2000. wynosiły odpowiednio 0, 2,2, 3,7 i 24,1 na 100 0004. Ten ponad dziesięciokrotny wzrost w ciągu trzech dekad ilustruje skalę problemu.

Dramatyczny wzrost: W stanie Minnesota częstość występowania krzywicy wzrosła z 0 przypadków na 100 000 w latach 70. XX wieku do 24,1 na 100 000 w 2000 roku, co oznacza ponad dziesięciokrotny wzrost w ciągu trzech dekad.

Współczesne trendy w różnych regionach świata

Globalna częstość występowania krzywicy żywieniowej wzrasta, pomimo dekad spadku, szczególnie w Stanach Zjednoczonych9. Częstość występowania krzywicy żywieniowej wzrasta globalnie, a hospitalizacja rośnie nawet w krajach o wysokich dochodach1011. Globalny wzrost częstości krzywicy żywieniowej jest spowodowany zmieniającą się demografią populacji, niepowodzeniami polityki prewencyjnej oraz brakiem strategii wdrażania1011.

W Wielkiej Brytanii, w ostatnich latach, nastąpił wzrost liczby przypadków krzywicy1. W latach 2013/2014 w Anglii było mniej niż 700 przypadków, ale w 2019 roku liczba przypadków hospitalizowanych była najwyższa od 50 lat12. Ten trend wskazuje na systematyczne pogarszanie się sytuacji epidemiologicznej.

W Stanach Zjednoczonych i Europie, według prognoz na 2021 rok, wskaźnik przypadków krzywicy ma wynosić 2,9-27 na 100 000 osób6. Te szacunki pokazują, że problem krzywicy nie tylko nie zniknął, ale może się jeszcze bardziej nasilić.

Przyczyny powrotu krzywicy w krajach rozwiniętych

Główną przyczyną powrotu krzywicy w krajach rozwiniętych jest brak świadomości, że mleko matki zawiera bardzo mało witaminy D, co nie zaspokaja potrzeb niemowląt2. Do niedawna suplementacja witaminą D dla niemowląt karmionych piersią nie była zalecana13. Dopiero liczne doniesienia o przypadkach krzywicy żywieniowej w Stanach Zjednoczonych skłoniły Amerykańską Akademię Pediatrii do wydania niedawnej rekomendacji dotyczącej codziennej suplementacji witaminą D dla wszystkich niemowląt karmionych wyłącznie piersią, począwszy od pierwszych dwóch miesięcy życia13.

Inne istotne czynniki przyczyniające się do wzrostu częstości krzywicy obejmują zalecenia stosowania kremów z filtrem przeciwsłonecznym przez dzieci przebywające na zewnątrz oraz tendencję do spędzania większej ilości czasu w pomieszczeniach, oglądając telewizję lub grając w gry elektroniczne, zamiast bawić się na zewnątrz14. Ograniczona ekspozycja na promieniowanie UVB jest jedną z przyczyn rosnącej częstości występowania krzywicy4.

Wpływ zmian demograficznych

Znaczący wpływ na trendy epidemiologiczne krzywicy mają zmieniające się wzorce migracyjne. Rosnąca częstość występowania krzywicy żywieniowej w krajach o wysokich dochodach jest w dużej mierze napędzana napływem populacji imigrantów15. Przykładem może być sytuacja w Minnesocie, gdzie rosnąca częstość krzywicy była czasowo związana ze wzrostem liczby imigrantów o ciemnej karnacji (głównie Somalijczyków), którzy osiedlili się w tym stanie od 1994 roku16.

Ryzyko krzywicy żywieniowej będzie prawdopodobnie nadal rosnąć wraz ze wzrostem odsetka dzieci imigrantów i uchodźców o ciemnej karnacji w krajach uprzemysłowionych15. Ten trend demograficzny stanowi jedno z głównych wyzwań dla współczesnych systemów opieki zdrowotnej w krajach rozwiniętych.

Czynniki wzrostu: Powrót krzywicy w krajach rozwiniętych wynika z kombinacji czynników: braku świadomości o potrzebie suplementacji witaminy D u niemowląt karmionych piersią, zmian w stylu życia (mniej czasu na zewnątrz, stosowanie kremów z filtrem), oraz napływu populacji imigrantów o wysokim ryzyku.

Niepowodzenia programów prewencyjnych

Pomimo dostępności skutecznych metod prewencji, obserwuje się niepowodzenia w ich wdrażaniu. Polityka rządowa oraz rekomendacje społeczne i konsensusowe mają bardzo ograniczony wpływ, chyba że polityka jest wdrażana przez systematyczne monitorowanie przestrzegania zaleceń oraz przez zapewnienie zachęt finansowych dla osób realizujących program prewencyjny i dla rodziców uczestniczących w wizytach kontrolnych dzieci17.

Niedobór witaminy D definiowany jako krzywica była na wzroście w krajach rozwiniętych z powodu wielu czynników, takich jak brak światła słonecznego, brak wzbogacania żywności, nieskuteczne programy suplementacji oraz globalne trendy migracyjne18. Te systemowe niepowodzenia wskazują na potrzebę kompleksowego podejścia do prewencji krzywicy.

Współczesne wyzwania diagnostyczne

Jednym z problemów przyczyniających się do wzrostu krzywicy jest brak świadomości wśród pracowników opieki zdrowotnej. Siedem różnych dzieci w szpitalu uniwersyteckim w New Jersey zostało zdiagnozowanych z krzywicą żywieniową w ciągu czteroletniego okresu, co ilustruje, że pracownicy opieki zdrowotnej w Stanach Zjednoczonych mogą nie brać pod uwagę krzywicy żywieniowej jako części diagnozy różnicowej dla dzieci zgłaszających się z problemami ortopedycznymi9.

Ze względu na postrzeganą rzadkość krzywicy, lekarze mogą przeoczyć tę chorobę i w konsekwencji opóźnić terapeutyczne dawkowanie wapnia i witaminy D9. Lekarze pierwszego kontaktu i pediatrzy powinni być świadomi rosnącej częstości występowania krzywicy żywieniowej, podkreślając znaczenie zwiększonego podejrzenia klinicznego, szczególnie u niemowląt, które były karmione wyłącznie piersią oraz u tych o ciemniejszej karnacji9.

Prognozy na przyszłość

Biorąc pod uwagę obecne trendy demograficzne i społeczne, przewiduje się dalszy wzrost częstości występowania krzywicy i osteomalacji. Potrzebne są pilne badania w celu ustalenia prawdziwej częstości występowania krzywicy żywieniowej i osteomalacji na całym świecie na poziomie populacyjnym, szczególnie w obszarach, gdzie takie dane miałyby największe znaczenie dla zdrowia publicznego1920.

Krzywica żywieniowa i osteomalacja można całkowicie zapobiec poprzez uniwersalną suplementację niemowląt, suplementację kobiet ciężarnych, promowanie przyjmowania witaminy oraz wzbogacanie żywności witaminą D i wapniem w celu zapobiegania złamaniom u osób starszych – wszystkie te metody okazały się opłacalne1920. Kluczem do zatrzymania negatywnych trendów jest skuteczne wdrożenie tych sprawdzonych strategii prewencyjnych.

Pytania i odpowiedzi

Kiedy krzywica została wyeliminowana z krajów rozwiniętych?

Krzywica została praktycznie wyeliminowana z krajów rozwiniętych w latach 30. XX wieku po wprowadzeniu wzbogacania mleka witaminą D i innych programów suplementacji żywieniowej.

Od kiedy obserwuje się powrót krzywicy w krajach rozwiniętych?

Krzywica zaczęła powracać w krajach rozwiniętych od lat 80. XX wieku. W USA częstość wzrosła z 0 przypadków na 100 000 w latach 70. do 24,1 na 100 000 w 2000 roku.

Jakie są główne przyczyny powrotu krzywicy?

Główne przyczyny to brak świadomości o potrzebie suplementacji witaminy D u niemowląt karmionych piersią, zmniejszona ekspozycja na słońce, napływ populacji imigrantów o wysokim ryzyku oraz niepowodzenia programów prewencyjnych.

Czy krzywica nadal rośnie w krajach rozwiniętych?

Tak, globalnie częstość krzywicy żywieniowej nadal wzrasta, a hospitalizacje rosną nawet w krajach o wysokich dochodach. W Wielkiej Brytanii w 2019 roku odnotowano najwyższą liczbę hospitalizacji od 50 lat.

Reklama
Reklama