Zakażenia bakteriami Listeria monocytogenes występują niemal wyłącznie u osób z określonych grup ryzyka1. Prawidłowo funkcjonujący system immunologiczny skutecznie chroni przed rozwojem choroby, dlatego inwazyjną postać listerioza obserwuje się głównie u pacjentów z zaburzoną odpornością lub w szczególnych stanach fizjologicznych2.
Kobiety w ciąży
Kobiety w ciąży stanowią jedną z najważniejszych grup ryzyka zakażeń Listeria3. Ryzyko rozwoju listerioza u kobiet w ciąży jest około 13 razy wyższe niż w populacji ogólnej3, a według niektórych źródeł nawet 18 razy wyższe4. Kobiety w ciąży stanowią 16-27% wszystkich przypadków zakażeń Listeria45, przy czym większość zakażeń występuje w trzecim trymestrze ciąży5.
Zwiększona podatność na zakażenie w czasie ciąży wynika z fizjologicznej immunosupresji, która jest naturalnym procesem zapobiegającym odrzuceniu płodu przez organizm matki6. Zakażenie może być przekazywane z matki na płód przez łożysko lub podczas porodu27.
Szczególnie wysokie ryzyko obserwuje się wśród kobiet pochodzenia hiszpańskiego – częstość występowania wynosi 8,9 na 100 000 w porównaniu z 2,3 na 100 000 wśród kobiet pochodzenia niehiszpańskiego3. Ta różnica może być związana z odmiennymi nawykami żywieniowymi, w tym częstszym spożywaniem serów typu świeżego w stylu latynoskim.
Noworodki i niemowlęta
Noworodki stanowią kolejną grupę wysokiego ryzyka, przy czym zakażenie może wystąpić już w okresie płodowym lub podczas porodu2. Częstość występowania listerioza u noworodków szacuje się na 8,6 przypadków na 100 000 żywych urodzeń46. W Wielkiej Brytanii i Irlandii w latach 2017-2019 odnotowano częstość 1,8 na 100 000 żywych urodzeń wśród niemowląt do 90. dnia życia8.
Niemowlęta są szczególnie podatne na zakażenie ze względu na niedojrzały system immunologiczny, w szczególności niedorozwój funkcji makrofagów i odporności komórkowej2. Inwazyjną listeriozę u niemowląt częściej obserwuje się, gdy doszło do skolonizowania wątroby, układu oddechowego lub przewodu pokarmowego2.
Osoby starsze
Pacjenci w podeszłym wieku, szczególnie powyżej 65. roku życia, stanowią znaczącą grupę ryzyka2. Częstość występowania w tej grupie wiekowej wynosi 1,3 przypadków na 100 000 mieszkańców, co oznacza 4,4-krotnie wyższe ryzyko w porównaniu z populacją ogólną9. Ponad 50% wszystkich przypadków listerioza występuje u osób starszych niż 65 lat10.
Zwiększone ryzyko inwazyjnej listerioza u starszych pacjentów odzwierciedla rosnącą częstość stanów immunosupresyjnych, takich jak nowotwory lite i choroby hematologiczne, w tej grupie wiekowej2. W badaniu amerykańskim z 2011 roku mediana wieku osób nieciężarnych z poważną postacią listerioza wynosiła 71 lat1.
Osoby z obniżoną odpornością
Siedemdziesiąt procent wszystkich przypadków listerioza występujących poza okresem okołoporodowym dotyczy pacjentów z immunosupresją511. Kontrola wczesnego zakażenia u ludzi i w modelach zwierzęcych jest w wysokim stopniu zależna od nieuszkodzonej błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz skutecznej funkcji makrofagów w wątrobie, śledzionie i otrzewnej2.
Szczególnie wysokie ryzyko mają pacjenci z AIDS – osoby z tym schorzeniem są 300 razy bardziej narażone na rozwój zakażenia niż osoby z prawidłowo funkcjonującym układem immunologicznym6. Pacjenci z HIV lub AIDS chorują na zapalenie opon mózgowych wywołane Listeria z częstością przekraczającą ponad 60 razy częstość w populacji ogólnej12.
Inne stany prowadzące do immunosupresji obejmują:
- Nowotwory lite i choroby hematologiczne
- Leczenie chemioterapią lub radioterapią
- Stosowanie leków immunosupresyjnych, takich jak kortykosteroidy czy cyklosporyna A
- Terapia biologiczna z użyciem inhibitorów czynnika martwicy nowotworów alfa
- Stan po przeszczepieniu narządów
Leczenie nowotworów oraz stosowanie leków immunosupresyjnych o specyficznym wpływie na odporność komórkową predysponują do inwazyjnego zakażenia poprzez osłabienie odpowiedzi immunologicznej specyficznej dla L. monocytogenes, która występuje po początkowej fazie zakażenia2. Ostatni rozwój terapii biologicznych z modulatorami immunologicznymi przyczynił się również do wzrostu liczby przypadków inwazyjnej listerioza2.
Inne czynniki ryzyka
Poza głównymi grupami ryzyka, istnieją dodatkowe czynniki predysponujące do zakażenia. Pacjenci z alkoholizmem oraz osoby poniżej 1 miesiąca życia i powyżej 50 lat mają zwiększone ryzyko zakażeń ośrodkowego układu nerwowego wywołanych Listeria12.
Dane sugerują również, że wcześniejsze uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego przez inne mikroorganizmy, takie jak wirusy wywołujące zapalenie żołądka i jelit, może umożliwić translokację L. monocytogenes z przewodu pokarmowego z następowym rozwojem inwazyjnej choroby13. Te wirusowe patogeny często wykazują sezonowe wzorce zachorowań, które pokrywają się z tymi obserwowanymi w inwazyjnej listerioza13.
Rozkład demograficzny
Analiza danych demograficznych z badań nadzorczych pośrednio ujawnia kilka specyficznych dla gospodarza czynników ryzyka inwazyjnej listerioza2. Zakażenie najczęściej obserwuje się w pierwszych 30 dniach życia lub u pacjentów starszych niż 60 lat2.
W badaniu amerykańskim obejmującym przypadki listerioza z lat 2009-2011, 14% stanowiły kobiety w ciąży, a 74% miało immunosupresję związaną z nowotworami lub ich leczeniem14. Aktywny, populacyjny nadzór nad listeriozą wykazał, że 17% z 760 przypadków zgłoszonych w 10 amerykańskich regionach w latach 2004-2009 było związanych z ciążą3.
Pomimo tego, że listerioza może wywoływać chorobę we wszystkich populacjach, ponad 50% wszystkich przypadków występuje u osób starszych niż 65 lat10. Postęp medyczny i zmiany demograficzne doprowadziły do wzrostu wielkości niektórych grup ryzyka, szczególnie osób starszych i pacjentów z immunosupresją10.













