Epidemiologia zapalenia rogówki wykazuje wyraźne wzorce geograficzne, które odzwierciedlają różnice w klimacie, poziomie rozwoju społeczno-ekonomicznego oraz dostępności opieki zdrowotnej. Te regionalne różnice mają fundamentalne znaczenie dla zrozumienia globalnego obciążenia chorobą oraz planowania odpowiednich strategii prewencyjnych i terapeutycznych.
Azja – najwyższe wskaźniki na świecie
Region Azji charakteryzuje się najwyższymi na świecie wskaźnikami występowania zapalenia rogówki. W Nepalu odnotowuje się rekordową częstość 799 przypadków na 100 tysięcy populacji rocznie12. W południowych Indiach wskaźnik wynosi 113 przypadków na 100 tysięcy osób rocznie1. W krajach Azji Południowo-Wschodniej częstość szacuje się na 73 przypadki na 100 tysięcy populacji3.
Szczególnie interesujące są dane z północnego Wietnamu, gdzie w ciągu jednego roku spośród 1153 pacjentów z zapaleniem rogówki przyjętych do największego szpitala okulistycznego w regionie, aż 687 zdiagnozowano grzybicze zapalenie rogówki4. W tym regionie obserwuje się przewagę kobiet nad mężczyznami w proporcji 1,3:1, szczególnie wyraźną w średnim wieku5.
Afryka – wysokie obciążenie chorobą
Kontynent afrykański również charakteryzuje się wysokimi wskaźnikami zapalenia rogówki, szczególnie w regionie Afryki Subsaharyjskiej. W Ghanie grzyby nitkowate odpowiadają za 42% przypadków zapalenia rogówki6. W Nigerii wzorce zachorowań wykazują regionalne zróżnicowanie – w Ibadanie 26,7% przypadków zmętnienia rogówki wynika z zapalenia rogówki7.
W północnej Nigerii najczęstszymi organizmami chorobotwórczymi są Staphylococcus aureus (19,0%), grzyby nitkowate (15,8%) oraz Streptococcus pneumoniae (4,8%)7. Głównymi czynnikami predysponującymi w tym regionie są urazy, tradycyjne leki oczne oraz samoleczenie kortykosteroidami7.
Europa – najniższe wskaźniki występowania
Europa charakteryzuje się najniższymi na świecie wskaźnikami występowania grzybiczego zapalenia rogówki – zaledwie 0,02 przypadka na 100 tysięcy populacji3. W Wielkiej Brytanii częstość występowania zapalenia rogówki wynosi 2,6-40,3 przypadków na 100 tysięcy populacji rocznie12. Grzybicze zapalenie rogówki w tym regionie jest rzadkie, ale stanowi przedmiot szczególnego nadzoru epidemiologicznego8.
Ameryka Północna – umiarkowane wskaźniki
W Stanach Zjednoczonych częstość występowania zapalenia rogówki wynosi 2,5-27,6 przypadków na 100 tysięcy populacji rocznie1. Interesujące są różnice wewnątrz kraju – w Kalifornii częstość wrzodziejącego zapalenia rogówki wynosi 27,6 na 100 tysięcy osobolat9, podczas gdy w stanie Minnesota częstość choroby nabłonkowej wynosi 15,6 na 100 tysięcy osobolat, a zapalenia podścieliskowego 2,6 na 100 tysięcy osobolat9.
Szczególnie charakterystyczne dla USA są różnice między stanami północnymi a południowymi w przypadku grzybiczego zapalenia rogówki. W południowej Florydzie grzyby stanowią 35% przyczyn wrzodów rogówki, podczas gdy w Nowym Jorku tylko 8,3%1011. Gatunki Fusarium są najczęstszą przyczyną grzybiczego zakażenia rogówki w południowych stanach (45-76% przypadków), natomiast gatunki Candida i Aspergillus przeważają w stanach północnych10.
Australia – specyfika regionalna
W Australii częstość występowania zapalenia rogówki waha się od 6 do 52 przypadków na 100 tysięcy populacji12. Szczególnie interesujące są dane z tropikalnego Queensland, gdzie skumulowana częstość występowania grzybiczego zapalenia rogówki wynosi 4,7 na 100 tysięcy populacji ogółem, ale znacznie wzrasta do 7,9 na 100 tysięcy w szerokościach tropikalnych3.
W Terytorium Północnym Australii obserwuje się unikalne wzorce demograficzne i mikrobiologiczne. Pacjenci rdzennej ludności australijskiej i mieszkańców Wysp Cieśniny Torresa prezentują się w znacznie młodszym wieku (mediana 28 lat) w porównaniu z pozostałą populacją (mediana 42 lata) i mają opóźnioną prezentację o 6 dni w porównaniu z 2 dniami u pozostałych pacjentów3.
Bliski Wschód – wzorce przejściowe
W krajach Bliskiego Wschodu, takich jak Oman, zapalenie rogówki dotyka pacjentów wszystkich grup wiekowych, ale częściej występuje u starszych dorosłych. Liczba przypadków stopniowo wzrastała z 73 w 2013 roku do 98 w 2014 roku i 133 w 2015 roku13. W Egipcie, w regionie Aleksandrii, wirusowe zapalenie rogówki było najczęstszą przyczyną (41,55%), następnie bakteryjne (27,11%), mieszane (17,96%), pierwotniakowe (7,75%) i grzybicze (5,63%)14.
Ameryka Południowa – ograniczone dane
Dane epidemiologiczne z Ameryki Południowej są ograniczone, ale dostępne badania z Brazylii wskazują na regionalne różnice w etiologii zapalenia rogówki. W południowo-wschodniej Brazylii główną przyczyną są urazy, szczególnie uszkodzenia rogówki spowodowane roślinnością, co jest wyraźnie związane z charakterem pracy w rolnictwie1516.
W regionie tym obserwuje się wyższą częstość przypadków między majem a listopadem, czyli w okresie żniw, z większą liczbą przypadków grzybiczego zapalenia rogówki15. Używanie soczewek kontaktowych, będące głównym czynnikiem ryzyka w wielu badaniach, nie stanowiło czynnika ryzyka w badanej populacji, ponieważ bardzo niewielu pacjentów korzystających z publicznego systemu opieki zdrowotnej w Brazylii nosi soczewki kontaktowe16.
















