Wirusowe zapalenie wątroby typu B (WZW-B) stanowi jeden z najpoważniejszych problemów zdrowia publicznego na całym świecie12. Według najnowszych szacunków Światowej Organizacji Zdrowia z 2022 roku, około 254 miliony ludzi na świecie żyje z przewlekłym zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV)13. Jednocześnie rocznie odnotowuje się 1,2 miliona nowych przypadków zakażenia tym wirusem13.
Globalne obciążenie chorobą
Epidemiologia WZW-B charakteryzuje się znaczną zmiennością geograficzną, z różnicami w występowaniu sięgającymi od około 0,5% w Ameryce do 7,5% w Afryce4. Całkowita prevalencja antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg) na świecie wynosi około 3,2%35, jednak wartość ta znacznie różni się w zależności od regionu geograficznego.
Największe obciążenie przewlekłym zakażeniem HBV występuje w regionie Pacyfiku Zachodniego WHO (96,8 miliona zakażeń), następnie w regionie afrykańskim (64,7 miliona), Azji Południowo-Wschodniej (61,4 miliona), regionie wschodniego Morza Śródziemnego (15,1 miliona), regionie europejskim (10,6 miliona) oraz w Ameryce (5 milionów zakażeń)3. Regiony Pacyfiku Zachodniego i Afryki WHO skupiają odpowiednio 97 milionów i 65 milionów osób przewlekle zakażonych1.
Śmiertelność i powikłania
Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest odpowiedzialne za około 1,1 miliona zgonów rocznie na całym świecie13. Większość tych zgonów wynika z powikłań przewlekłego zakażenia, głównie z marskości wątroby i raka wątrobowokomórkowego (pierwotnego raka wątroby)13. Według danych z Global Burden of Disease Study z 2010 roku, HBV było odpowiedzialne za 786 000 zgonów, z czego 341 000 przypadało na raka wątroby, a 312 000 na marskość wątroby6. W rezultacie zakażenie HBV zostało sklasyfikowane na 15. miejscu wśród wszystkich przyczyn śmiertelności ludzi7.
Regionalne różnice w występowaniu
Epidemiologia WZW-B wykazuje wyraźne wzorce geograficzne, które można podzielić na obszary o wysokiej, średniej i niskiej endemiczności8. Obszary o wysokiej endemiczności, gdzie co najmniej 8% populacji to przewlekli nosiciele HBV, obejmują głównie rozwijające się regiony o dużych populacjach, takie jak Azja Południowo-Wschodnia, Chiny, Afryka subsaharyjska i Basen Amazonki8. Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest umiarkowanie endemiczne w części Europy Wschodniej i Południowej, na Bliskim Wschodzie, w Japonii oraz w części Ameryki Południowej8. Zobacz więcej: Regionalne różnice w występowaniu WZW-B na świecie
W 2021 roku 19 krajów afrykańskich miało wskaźniki zakażeń w przedziale 8-19%, co kwalifikowało je do kategorii wysokiej prevalencji4. Wysoką prevalencję HBV odnotowuje się również w Mongolii4. W obszarach o umiarkowanej prevalencji, gdzie 2-7% populacji jest przewlekle zakażonych, choroba rozprzestrzenia się głównie poziomo, często wśród dzieci, ale także pionowo od matki do dziecka9.
Sytuacja epidemiologiczna w krajach rozwiniętych
Endemiczność HBV jest niska w większości obszarów rozwiniętych, takich jak Ameryka Północna, Europa Północna i Zachodnia oraz Australia10. Kraje o niskiej prevalencji HBV obejmują Australię (0,9%), kraje regionu europejskiego WHO (średnio 1,5%) oraz większość krajów Ameryki Północnej i Południowej (średnio 0,28%)9. W Stanach Zjednoczonych szacuje się, że 0,26% populacji żyło z zakażeniem HBV w 2018 roku9. Zobacz więcej: Epidemiologia WZW-B w Stanach Zjednoczonych i Europie
Trendy czasowe i wpływ szczepień
Epidemiologia zakażeń HBV na całym świecie zmienia się w wyniku wpływu uniwersalnych programów szczepień niemowląt7. Wdrożenie skutecznych programów szczepionkowych w wielu krajach spowodowało znaczny spadek częstości występowania nowych zakażeń wirusem zapalenia wątroby typu B212. Na Tajwanie na przykład, prevalencja HBV spadła z 10% w 1984 roku (przed programami szczepionkowymi) do mniej niż 1% w 1994 roku po wdrożeniu programów szczepień, a częstość występowania raka wątrobowokomórkowego zmniejszyła się z 0,52% do 0,13% w tym samym okresie13.
Wśród dzieci poniżej piątego roku życia prevalencja przewlekłego HBV wynosiła 0,9% w 2020 roku1415. Niższa prevalencja u dzieci poniżej pięciu lat życia odzwierciedla skuteczność globalnego programu szczepień przeciwko zapaleniu wątroby typu B1415. Wprowadzenie szczepionek przeciwko zapaleniu wątroby typu B w latach 80. XX wieku spowodowało dramatyczny spadek prevalencji przewlekłego zapalenia wątroby typu B na całym świecie wśród dzieci16.
Świadomość zakażenia i dostęp do leczenia
Jednym z głównych wyzwań epidemiologicznych związanych z WZW-B jest niska świadomość zakażenia wśród osób zakażonych. Według danych z 2022 roku, tylko 13% wszystkich osób szacowanych jako żyjące z zapaleniem wątroby typu B było świadomych swojego zakażenia17. Jeszcze gorszą sytuację obserwuje się w zakresie dostępu do leczenia – jedynie 3% osób żyjących z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B (7 milionów osób) otrzymywało leczenie17. Szacuje się, że około 50% osób żyjących z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B nie wie o swoim stanie zakażenia18.
Perspektywy eliminacji choroby
Wzrastające uznanie zakażenia HBV jako wiodącej przyczyny zgonów na całym świecie zaowocowało opracowaniem nowych struktur i polityk na poziomie międzynarodowym19. Strategia WHO dotycząca wirusowych zapaleń wątroby, zatwierdzona przez wszystkie państwa członkowskie WHO, ma na celu zmniejszenie nowych zakażeń wirusowych zapaleń wątroby o 90% i zgonów o 65% w latach 2016-203020. Z zaktualizowanymi wytycznymi dotyczącymi zapalenia wątroby typu B szacuje się, że ponad 50% osób z przewlekłym zakażeniem HBV będzie wymagało leczenia, w zależności od warunków i kryteriów kwalifikowalności17.















