Śmiertelność z powodu raka piersi stanowi jeden z najważniejszych wskaźników skuteczności systemów opieki zdrowotnej w różnych regionach świata. Trendy śmiertelności odzwierciedlają nie tylko dostępność i jakość leczenia, ale również skuteczność programów wczesnego wykrywania oraz ogólny poziom rozwoju społeczno-ekonomicznego1.
Globalne dane dotyczące śmiertelności
W 2022 roku rak piersi był odpowiedzialny za 670 000 zgonów na całym świecie, stanowiąc główną przyczynę zgonów nowotworowych u kobiet23. Rak piersi zajmuje piąte miejsce wśród wszystkich przyczyn zgonów nowotworowych, uwzględniając oba płci3. Indie, Chiny i USA miały najwyższą liczbę zgonów z powodu raka piersi w 2022 roku4.
W 2018 roku około 627 000 kobiet zmarło z powodu raka piersi, co stanowiło 15% wszystkich zgonów nowotworowych u kobiet5. Rak piersi był drugą główną przyczyną zgonu nowotworowego u kobiet po raku płuc5.
Pozytywne trendy w krajach rozwiniętych
W krajach rozwiniętych obserwuje się znaczny spadek śmiertelności z powodu raka piersi. W Stanach Zjednoczonych wskaźnik śmiertelności z powodu raka piersi u kobiet osiągnął szczyt w 1986 roku i od tego czasu systematycznie maleje6. Wskaźnik śmiertelności spadł z 33,2 na 100 000 w 1989 roku do 19,8 w 2017 roku, co oznacza redukcję o 40%5.
Obecny wskaźnik śmiertelności w USA wynosi 19,2 na 100 000 kobiet rocznie, na podstawie danych z lat 2019-20237. Wskaźniki śmiertelności dostosowane do wieku spadają średnio o 1,2% rocznie w okresie 2014-20238. W 2025 roku przewiduje się 42 170 zgonów z powodu raka piersi u kobiet w USA7.
Podobne pozytywne trendy obserwuje się w innych krajach rozwiniętych. W krajach UE-27 szacowana liczba kobiet, które zmarły z powodu raka piersi w 2022 roku, wynosiła 95 8009. Europejskie kobiety w wieku 15 lat i starsze diagnozowane z rakiem piersi między 2000 a 2007 rokiem miały szacowany 5-letni względny wskaźnik przeżycia wynoszący 83%9.
Wysokie wskaźniki przeżywalności w krajach rozwiniętych
Kraje rozwinięte charakteryzują się wysokimi wskaźnikami przeżywalności. W Stanach Zjednoczonych 5-letni wskaźnik przeżycia dla raka piersi u kobiet wynosi około 90%10. Najwyższy 5-letni wskaźnik przeżycia (99,1%) w USA obserwuje się w przypadkach z guzami zlokalizowanymi w pierwotnym miejscu powstania11.
Względny wskaźnik przeżywalności różni się znacznie w zależności od stadium choroby w momencie rozpoznania. Dla choroby zlokalizowanej wynosi 99%, dla choroby regionalnej 86%, a dla choroby rozsianej 30%12. Około 66% przypadków raka piersi diagnozuje się w stadium zlokalizowanym, zanim nowotwór rozprzestrzeni się poza pierś, kiedy jest najłatwiejszy do leczenia13.
W Australii względny 5-letni wskaźnik przeżycia dla raka piersi wynosi 92%14. Wskaźnik przeżycia dla stadium 1 (wczesnego) raka piersi wynosi średnio 100%, a dla stadium 2 – 95%. Dla nowotworów miejscowo zaawansowanych (stadium 3) wskaźnik przeżycia wynosi 81%, podczas gdy 5-letni wskaźnik przeżycia dla stadium 4 (przerzutowego raka piersi) jest znacznie niższy i wynosi 32%14.
Różnice etniczne w śmiertelności
Nawet w krajach rozwiniętych występują znaczne różnice etniczne w śmiertelności. Kobiety czarnoskóre są o 40% bardziej narażone na zgon z powodu raka piersi niż kobiety białe1516. Śmiertelność z powodu raka piersi jest najwyższa u kobiet czarnoskórych, nawet po uwzględnieniu różnic w wieku i stadium w momencie rozpoznania17.
W USA obecne roczne wskaźniki śmiertelności wynoszą 21 na 100 000 dla białych kobiet niehiszpańskich, 30 na 100 000 dla czarnoskórych kobiet niehiszpańskich, 14 na 100 000 dla rdzennych Amerykanek, 14 na 100 000 dla Hiszpanek i 11 na 100 000 dla Azjatek18.
Badanie z Florydy wykazało, że w najnowszym okresie czasowym kobiety czarnoskóre niehiszpańskie mają dwukrotnie wyższy wskaźnik zgonu z powodu raka piersi w porównaniu z białymi kobietami niehiszpańskimi19. Jednak różnica w śmiertelności między kobietami czarnoskórymi a białymi w USA zmniejsza się19.
Sytuacja w krajach rozwijających się
W krajach rozwijających się sytuacja przedstawia się znacznie gorzej. Kobiety w krajach rozwijających się mają o 17% wyższy wskaźnik śmiertelności z powodu raka piersi ze względu na brak zdefiniowanych standardów wczesnego badania przesiewowego oraz opóźniony lub ograniczony dostęp do leczenia11.
Około 80% przypadków raka piersi w Afryce Subsaharyjskiej jest wykrywanych w późnych stadiach (III lub IV), w porównaniu z 15% w krajach o wysokich dochodach20. W Iranie wskaźnik śmiertelności z powodu raka piersi nie zmienił się w ciągu ostatnich 30 lat i wynosi 14,2 na 100 000 przy średnim wieku 49,84 lat21.
Różnice w przeżywalności według podtypów molekularnych
Przeżywalność różni się znacznie w zależności od podtypu molekularnego raka piersi. Najgorszy względny wskaźnik przeżycia ma potrójnie ujemny rak piersi (TNBC) – 76,7%22. W przypadku TNBC względne wskaźniki przeżycia wynoszą 91,2% dla choroby zlokalizowanej, ale spadają do 11,5% dla choroby rozsianej22.
Dla raka piersi HER2-dodatniego 5-letni względny wskaźnik przeżycia pacjentek z HR+/HER2+ wynosi 90,4%, podczas gdy dla HR-/HER2+ wynosi 83,6%23. Stadium choroby może znacząco wpływać na 5-letnie względne wskaźniki przeżycia w obu podtypach23.
Wpływ wieku na śmiertelność
Wiek ma znaczący wpływ na śmiertelność z powodu raka piersi. Odsetek zgonów z powodu raka piersi u kobiet jest najwyższy wśród kobiet w wieku 65-74 lat8. Wskaźniki zgonów z powodu raka piersi pozostały stabilne u kobiet młodszych niż 50 lat od 2007 roku, ale nadal maleją u starszych kobiet24.
Perspektywy przyszłości
Prognozy na przyszłość są ostrożnie optymistyczne dla krajów rozwiniętych. Według Amerykańskiego Towarzystwa Onkologicznego przewidywana śmiertelność z powodu raka piersi w 2040 roku ma spaść do 30 000 zgonów11. Jednak globalne wyzwania pozostają znaczne – szacuje się, że do 2030 roku liczba zgonów z powodu raka piersi osiągnie 1,7 miliona25.
Inicjatywa Światowej Organizacji Zdrowia dotycząca raka piersi (GBCI) ma na celu zmniejszenie globalnej śmiertelności z powodu raka piersi o 2,5% rocznie, co pozwoliłoby uniknąć 2,5 miliona zgonów w latach 2020-204026. Osiągnięcie tego celu będzie wymagało znacznych inwestycji w programy badań przesiewowych i poprawę dostępu do leczenia w krajach rozwijających się.















