Diagnostyka przetoki odbytu stanowi kluczowy element w procesie leczenia tego schorzenia. Zewnętrzne ujście przetoki odbytu jest zwykle łatwe do zauważenia na skórze wokół odbytu podczas badania fizykalnego1. Jednak znalezienie wewnętrznego ujścia przetoki wewnątrz kanału odbytowego jest znacznie bardziej skomplikowane1. Poznanie kompletnej drogi przetoki odbytu ma kluczowe znaczenie dla skutecznego leczenia1.
Większość przetok odbytu można zdiagnozować podczas badania fizykalnego, jednak czasami ujście zewnętrzne może być zamknięte2. Lekarz musi poznać przebieg przetoki, aby określić właściwy sposób leczenia2. Specjaliści klasyfikują przetoki odbytu według ich lokalizacji w stosunku do mięśni zwieraczy odbytu2.
Podstawowe badania diagnostyczne
Pierwszy etap procesu diagnostycznego to konsultacja z pacjentem w celu omówienia objawów i historii medycznej, która może wpływać na rozpoznanie3. Badanie fizyczne obejmuje oględziny odbytu i okolic w poszukiwaniu widocznych oznak przetoki3. Jeśli przetoka zostanie zidentyfikowana, często można określić jej przebieg, ponieważ struktura tunelu jest zazwyczaj stwardniała pod skórą3.
Kluczowe znaleziska, które mogą wskazywać na przetokę odbytu, obejmują widoczne ujście przetoki na skórze, oczywisty ból i stan zapalny w okolicy odbytu, obszar pogrubionej skóry z powodu przewlekłego zakażenia oraz wyciek krwi lub ropy z odbytu lub z okolicznej skóry4. Dalsze badania mogą być wymagane do zbadania objawów, szczególnie jeśli zaangażowanych jest kilka kanałów przetoki4.
Specjalistyczne narzędzia diagnostyczne
Skierowanie do specjalisty, takiego jak chirurg kolorektalny, może być uzasadnione w celu przeprowadzenia następujących badań. Anoskopia obejmuje endoskopową wizualizację wnętrza odbytu, w tym wewnętrznego ujścia przetoki, jeśli jest obecne4. Proktoskopia może być przeprowadzona w znieczuleniu ogólnym, z użyciem proktoskopu i sondy przetokowej w celu obejrzenia wnętrza odbytnicy i wizualizacji jakiejkolwiek obecnej przetoki4.
Specjalnie zaprojektowany instrument może być wprowadzony przez przetokę w celu identyfikacji tunelu przetoki5. Anoskop, czyli mały endoskop, jest używany do oglądania kanału odbytowego5. Elastyczna sigmoidoskopia lub kolonoskopia wykorzystują endoskop do badania jelita grubego5. Sigmoidoskopia może ocenić dolną część okrężnicy, a kolonoskopia, która bada całą długość okrężnicy, jest ważna do poszukiwania innych zaburzeń, szczególnie jeśli podejrzewa się wrzodziejące zapalenie jelita grubego lub chorobę Crohna5.
Badania obrazowe w diagnostyce przetok
Badania radiologiczne nie są wykonywane w przypadku rutynowej oceny przetoki, ponieważ w większości przypadków anatomia przetoki odbytu może być określona w sali operacyjnej6. Jednak takie badania mogą być pomocne, gdy trudno jest zidentyfikować pierwotne ujście lub gdy występuje nawracająca lub uporczywa choroba6. W przypadku nawracających lub wielokrotnych przetok takie badania mogą być używane do identyfikacji wtórnych kanałów lub pominiętych pierwotnych ujść6.
Rezonans magnetyczny (MRI) wykazuje zgodność na poziomie 80-90% z wynikami operacyjnymi, gdy obserwuje się przebieg pierwotnego kanału i rozszerzenia wtórne7. MRI staje się badaniem z wyboru w ocenie złożonych przetok i przetok nawracających7. Wykazano, że zmniejsza częstość nawrotów poprzez dostarczanie informacji o nieznanych wcześniej rozszerzeniach7. Dokładność diagnostyczna MRI została zgłoszona jako wynosząca 98,6% w wykrywaniu kanałów przetoki i 97,7% w identyfikacji ujść wewnętrznych Zobacz więcej: Rezonans magnetyczny w diagnostyce przetoki odbytu – MRI jako złoty standard.
Zaawansowane techniki diagnostyczne
Ultrasonografia endoanalna może być przydatna w wizualizacji przetoki i jej ujść wewnętrznych8. Fistulografia obejmuje obrazowanie rentgenowskie po wstrzyknięciu środka kontrastowego i może pomóc w identyfikacji przetoki8. Rezonans magnetyczny jest przydatny w wizualizacji szczegółów przetoki odbytu, szczególnie w przypadkach złożonych lub nawracających8. Tomografia komputerowa może pomóc w ocenie stopnia stanu zapalnego w okolicy odbytnicy ze szczegółami, co jest przydatne u pacjentów z chorobą Crohna8.
Badanie pod znieczuleniem pozwala na dokładne obejrzenie tunelu przetoki i może zidentyfikować wszelkie możliwe powikłania5. Wstrzyknięty roztwór barwnika może pomóc w zlokalizowaniu ujścia przetoki5. Kompleksna ocena odbytnicy jest niezbędna dla dokładnego rozpoznania przetoki odbytu9. Ważne jest wykluczenie innej patologii odbytniczo-odbytowej i potwierdzenie rozpoznania przetoki Zobacz więcej: Ultrasonografia endoanalna w diagnostyce przetoki odbytu – precyzyjna ocena.
Klasyfikacja i planowanie leczenia
Klasyfikacja przetoki jest często diagnozowana podczas badania pod znieczuleniem w przypadku prostej przetoki9. Ocena złożonych przetok, w tym chorób nawracających i przetok w przebiegu okołoodbytowej choroby Crohna, może skorzystać z obrazowania przedoperacyjnego9. MRI, ultrasonografia endoanalna, fistulografia i tomografia komputerowa, wszystkie są udowodnione jako przyczyniające się do dokładnego rozpoznania, przy czym MRI jest najbardziej czułe (90%)9. Kombinacja dwóch metod obrazowania zwiększa dokładność diagnostyczną do 100%9.
Rozpoznanie przetoki odbytu powinno być rozważane u każdego pacjenta z ropnym lub kałowym wydzieliną z odbytu, szczególnie z wywiadem ropnia odbytniczo-odbytowego, choroby Crohna lub wcześniejszego napromieniania10. Rozpoznanie jest często potwierdzone podczas badania fizykalnego, ale bardziej złożone przetoki mogą wymagać obrazowania do identyfikacji10. Opcje leczenia przetoki odbytu różnią się znacznie w zależności od zaangażowania zewnętrznego zwieracza10.
















