Reklama
Z tego materiału dowiesz się:
  • Jakie substancje czynne kryją się w naowocni fasoli i za co odpowiadają (flawonoidy, trygonelina, alantoina i inne)
  • Dlaczego naowocnia fasoli jest stosowana w dolegliwościach układu moczowego i jak to działa w praktyce
  • Co mówią badania naukowe o działaniu fasoli na poziom cukru we krwi – i czego się spodziewać, a czego nie
  • Jak przygotować odwar lub wyciąg z naowocni fasoli i w jakiej dawce go stosować
  • Kto nie powinien sięgać po preparaty z fasolą i jakie są potencjalne interakcje z lekami

Czym jest fasola zwyczajna i co zawiera?

Fasola zwyczajna (Phaseolus vulgaris L.) należy do rodziny bobowatych i uprawiana jest na całym świecie – zarówno jako warzywo, jak i roślina lecznicza. Jej korzenie sięgają Ameryki Środkowej i Południowej, gdzie udomowiono ją ponad 8000 lat temu. Dziś jest jedną z najważniejszych roślin strączkowych na świecie.

W ziołolecznictwie i farmacji wyróżnia się kilka surowców pozyskiwanych z fasoli:

  • Naowocnia fasoli (owocnia, Phaseoli pericarpium) – wysuszony strąk bez nasion, zbierany wyłącznie z odmian białokwiatowych; to podstawowy surowiec zielarski stosowany w preparatach moczopędnych i metabolicznych.
  • Wyciąg z naowocni fasoli zwyczajnej – wodny, wodno-alkoholowy lub suchy ekstrakt wchodzący w skład złożonych produktów ziołowych.
  • Wyciąg z nasion fasoli zwyczajnej – stosowany głównie w suplementach diety jako tzw. bloker węglowodanów (fasolamina, phaseolamin).
  • Nasiona fasoli – w kontekście dietetycznym oraz tradycyjnie stosowane zewnętrznie jako mączka na rany i zmiany skórne.

Naowocnia fasoli jest bogata w związki bioaktywne. Znajdziemy w niej:

  • flawonoidy (flawony, flawanole, proantocyjanidyny) oraz saponiny – m.in. rutynę jako główny składnik ekstraktu;
  • alkaloidy: trygonelinę i choline – związki wpływające na metabolizm;
  • alantoinę – substancję wspierającą regenerację tkanek;
  • aminokwasy: argininę, asparaginę, leucynę, lizynę;
  • kwasy organiczne: pipekolinowy, krzemowy, traumatynowy oraz kwasy fenolowe;
  • składniki mineralne: potas, chrom, wapń, magnez, żelazo, cynk, mangan i siarkę.

Nasiona fasoli to z kolei znakomite źródło białka roślinnego (do 31%), skrobi i błonnika (zarówno rozpuszczalnego, jak i nierozpuszczalnego), witamin z grupy B, witaminy C oraz licznych minerałów.

Na co działa naowocnia fasoli?

Najlepiej udokumentowanym i oficjalnie potwierdzonym działaniem naowocni fasoli jest efekt moczopędny. Europejska Agencja Leków (EMA) klasyfikuje ją jako tradycyjny produkt leczniczy roślinny stosowany w celu zwiększenia ilości wydalanego moczu i „przepłukania” dróg moczowych. Działanie moczopędne naowocni fasoli jest opisywane już od 1608 roku.

W praktyce oznacza to, że preparaty z naowocnią fasoli mogą być pomocne:

  • w łagodnych, przejściowych dolegliwościach układu moczowego;
  • w ułatwianiu usuwania drobnych złogów (tzw. piasku nerkowego), szczególnie fosforanowego;
  • w redukcji niewielkich obrzęków związanych z zatrzymywaniem wody w organizmie.

Co ciekawe, badania in vitro wykazały, że ekstrakt z naowocni fasoli – bogaty w rutynę i saponiny – znacząco ogranicza przyleganie bakterii Escherichia coli (odpowiedzialnych za większość zakażeń układu moczowego) do komórek pęcherza moczowego. To naukowe uzasadnienie dla tradycyjnego stosowania fasoli wspomagająco przy zakażeniach dróg moczowych.

Fasola a cukrzyca – co naprawdę wiemy?

Naowocnia fasoli od początku XX wieku bywa określana mianem „roślinnej insuliny”. Badania na zwierzętach wykazały, że wyciągi z naowocni obniżają poziom glukozy we krwi i poprawiają tolerancję glukozy – szczególnie glikemię poposiłkową oraz obwodową insulinooporność. Jednak badania kliniczne przeprowadzone u ludzi nie potwierdziły jednoznacznego, istotnego klinicznie działania przeciwcukrzycowego. Z tego powodu EMA nie uwzględnia działania przeciwcukrzycowego w monografii naowocni fasoli jako wskazania terapeutycznego.

W praktyce oznacza to jedno: preparaty z naowocnią fasoli nie mogą zastępować leków przeciwcukrzycowych przepisanych przez lekarza. Osoby leczone insuliną lub doustnymi lekami hipoglikemizującymi powinny monitorować poziom cukru i skonsultować stosowanie ziół z lekarzem, by uniknąć ryzyka hipoglikemii.

Jak działa wyciąg z nasion fasoli jako „bloker węglowodanów”?

Zupełnie innym mechanizmem działania charakteryzują się wyciągi z nasion fasoli zwyczajnej, stosowane w suplementach diety. Zawierają one fasolaminę (phaseolamin) – inhibitor enzymu alfa-amylazy trzustkowej. Ten enzym odpowiada za trawienie skrobi. Gdy jest hamowany, węglowodany złożone są wolniej rozkładane do glukozy, co:

  • spowalnia wzrost poziomu glukozy i insuliny we krwi po posiłku;
  • może ograniczać ilość kalorii wchłoniętych ze skrobi;
  • potencjalnie sprzyja redukcji gromadzenia tkanki tłuszczowej.

Badania wskazują, że działanie blokera węglowodanów jest realne, ale umiarkowane i zależne od całości diety. Suplementy z wyciągiem z nasion fasoli powinny być przyjmowane bezpośrednio przed posiłkiem bogatym w węglowodany. Efekty odchudzające nie zastąpią zbilansowanej diety i aktywności fizycznej.

Fasola w diecie – korzyści dla serca, jelit i masy ciała

Regularne spożywanie ugotowanych nasion fasoli przynosi wymierne korzyści zdrowotne, co potwierdzają liczne obserwacje naukowe. Fasola ma niski indeks glikemiczny, a dzięki zawartości skrobi opornej i błonnika pokarmowego nie powoduje gwałtownych skoków cukru we krwi po posiłku.

  • Serce i naczynia krwionośne – regularne spożywanie fasoli wiąże się z obniżeniem ciśnienia tętniczego, redukcją poziomu cholesterolu LDL (tzw. złego cholesterolu) i trójglicerydów oraz zmniejszeniem stanu zapalnego.
  • Jelita – błonnik poprawia perystaltykę i zapobiega zaparciom; skrobia oporna stanowi pożywkę dla korzystnych bakterii jelitowych.
  • Masa ciała – potrawy z fasolą są sycące dzięki białku i błonnikowi, co ogranicza podjadanie i nadmierną podaż kalorii.

Ważna uwaga: fasolę zawsze należy dokładnie ugotować. Surowe lub niedogotowane strąki i nasiona zawierają toksyczną substancję – fazynę (lektynę), która może wywołać ostre zatrucie pokarmowe z nudnościami, wymiotami i biegunką. Obróbka termiczna skutecznie niszczy tę toksynę.

Kto powinien uważać na preparaty z naowocnią fasoli?
  • Obrzęki z niewydolności serca lub nerek – stosowanie naowocni fasoli jest w takich przypadkach przeciwwskazane; roślinny diuretyk może nasilić zaburzenia elektrolitowe i pogorszyć stan pacjenta.
  • Ciąża i karmienie piersią – z uwagi na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa nie zaleca się stosowania naowocni fasoli przez kobiety ciężarne i karmiące.
  • Dzieci poniżej 12. roku życia – EMA nie zaleca stosowania naowocni u dzieci poniżej 18 lat; w Polsce leki złożone z naowocnią dopuszczone są od 12. roku życia.
  • Leki moczopędne – jednoczesne stosowanie ziołowych preparatów moczopędnych z farmakologicznymi diuretykami (np. furosemidem, tiazydami) może nasilać utratę wody i elektrolitów oraz powodować nadmierny spadek ciśnienia.
  • Alergia na rośliny strączkowe – u osób uczulonych na fasolę lub inne rośliny strączkowe mogą wystąpić reakcje alergiczne (wysypka, pokrzywka, świąd).

Jak stosować naowocnię fasoli? Dawkowanie i formy preparatów

Naowocnię fasoli można znaleźć w aptekach i sklepach zielarskich w kilku postaciach: jako sypki surowiec do zaparzania, w gotowych tabletkach lub kapsułkach, a także w płynach doustnych w składzie preparatów złożonych. Wybór formy zależy od preferencji i konkretnego wskazania.

Jak przygotować odwar z naowocni? Dwie łyżki (ok. 5 g) rozdrobnionego surowca zalewa się szklanką (200 ml) chłodnej wody, pozostawia na 4–6 godzin, a następnie doprowadza do wrzenia i odstawia pod przykryciem na 30 minut. Alternatywnie można zalać wrzątkiem i gotować pod przykryciem przez 5–15 minut. Odwar należy przecedzić i pić świeżo przygotowany – 2–3 razy dziennie po szklance, między posiłkami. Ważne: w trakcie kuracji moczopędnej należy pić odpowiednią ilość płynów (ok. 1,5–2 l wody dziennie).

Naowocnia fasoli przeznaczona jest do krótkotrwałego stosowania – kilka dni do kilku tygodni. Przy dłuższym stosowaniu wskazana jest kontrola lekarska obejmująca ocenę funkcji nerek i gospodarki elektrolitowej. Jeśli objawy ze strony układu moczowego nie ustępują po kilku dniach stosowania, konieczna jest konsultacja lekarska.

Zewnętrzne zastosowanie fasoli – pielęgnacja skóry

Mniej znane, ale praktyczne zastosowanie fasoli to jej użycie zewnętrzne. Zmielone na mąkę, suszone nasiona były tradycyjnie stosowane do zasypywania ran, oparzeń i odmrożeń – wchłaniają wysięk i tworzą ochronną powłokę sprzyjającą gojeniu (m.in. dzięki obecności alantoiny).

Z kolei wodny wyciąg z naowocni fasoli sprawdza się jako kosmetyk pielęgnacyjny. Aminokwasy, witaminy i substancje bioaktywne zawarte w naowocni odżywiają skórę, nawilżają ją i poprawiają elastyczność. Okłady z wyciągu (przez ok. 45 minut, 1–2 razy w tygodniu) polecane są szczególnie na cerę zmęczoną, suchą i ze zmarszczkami. Wyciąg stosowany jest też pomocniczo przy trądziku i łuszczycy.

Podsumowanie – co warto zapamiętać o fasoli zwyczajnej?

Naowocnia fasoli zwyczajnej to bezpieczny, tradycyjny surowiec zielarski z dobrze udokumentowanym działaniem moczopędnym – pomocny w łagodnych dolegliwościach układu moczowego i wspierający usuwanie drobnych złogów nerkowych. Nasiona fasoli to z kolei wartościowy składnik diety – bogaty w białko, błonnik i minerały, korzystnie wpływający na serce, jelita i masę ciała. Wyciąg z nasion fasoli (fasolamina) może wspomagać kontrolę wchłaniania węglowodanów ze skrobi, ale efekty odchudzające są umiarkowane. Preparatów z naowocnią fasoli nie należy stosować przy obrzękach z niewydolności serca i nerek, w ciąży i podczas karmienia piersią. Przy równoczesnym stosowaniu leków moczopędnych lub przeciwcukrzycowych zawsze warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Pytania i odpowiedzi

Na co pomaga naowocnia fasoli?

Naowocnia fasoli (wysuszony strąk bez nasion) ma potwierdzone działanie moczopędne – zwiększa ilość wydalanego moczu i wspomaga „przepłukiwanie” dróg moczowych. Stosowana jest pomocniczo przy łagodnych dolegliwościach układu moczowego, drobnych złogach nerkowych i niewielkich obrzękach spowodowanych zatrzymywaniem wody.

Czy fasola obniża poziom cukru we krwi?

Wyciągi z naowocni fasoli wykazały działanie obniżające glikemię w badaniach na zwierzętach, jednak badania kliniczne u ludzi nie potwierdziły jednoznacznego efektu przeciwcukrzycowego. Preparaty z naowocnią nie mogą zastępować leków przepisanych przez lekarza – mogą być stosowane wyłącznie pomocniczo i pod nadzorem medycznym.

Jak zrobić odwar z naowocni fasoli?

Dwie łyżki (ok. 5 g) rozdrobnionej naowocni fasoli zalej szklanką chłodnej wody i odstaw na 4–6 godzin. Następnie doprowadź do wrzenia, odstaw pod przykryciem na 30 minut i przecedź. Pij świeżo przygotowany odwar 2–3 razy dziennie między posiłkami.

Czy fasola zwyczajna jest bezpieczna w ciąży?

Nie zaleca się stosowania preparatów z naowocnią fasoli w czasie ciąży i karmienia piersią ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Ugotowane nasiona fasoli jako element diety są powszechnie spożywane, jednak w przypadku wątpliwości warto skonsultować się z lekarzem.

Czy wyciąg z fasoli pomaga na odchudzanie?

Wyciąg z nasion fasoli (fasolamina) hamuje aktywność enzymu alfa-amylazy, który trawi skrobię, co może ograniczać wchłanianie węglowodanów i spowalniać wzrost poziomu glukozy po posiłku. Działanie odchudzające jest realne, ale umiarkowane – suplement nie zastąpi zbilansowanej diety i aktywności fizycznej.

Kto nie powinien stosować naowocni fasoli?

Preparatów z naowocnią fasoli nie powinny stosować osoby z obrzękami spowodowanymi niewydolnością serca lub nerek, kobiety w ciąży i karmiące piersią oraz dzieci poniżej 12. roku życia. Ostrożność wskazana jest też przy jednoczesnym stosowaniu farmakologicznych leków moczopędnych lub leków przeciwcukrzycowych.

Reklama
Reklama