Menu

Aztreonam – stosowanie u kierowców

Aztreonam to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, który może być podawany w różnych formach, takich jak inhalacje lub dożylnie. W zależności od postaci leku i sposobu jego podania, wpływ aztreonamu na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może się różnić. Dowiedz się, jakie działania niepożądane mogą wystąpić i na co warto zwrócić uwagę, stosując ten lek w codziennym życiu.

Spis treści

Dlaczego leki mogą wpływać na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn?

Wiele leków, zwłaszcza tych działających na układ nerwowy, może powodować objawy takie jak senność, zawroty głowy czy zaburzenia widzenia. Takie działania niepożądane mogą utrudniać bezpieczne prowadzenie samochodu lub obsługę urządzeń mechanicznych. Różne osoby mogą inaczej reagować na tę samą substancję, dlatego ważne jest obserwowanie swojego samopoczucia podczas stosowania nowego leku¹.

Wpływ aztreonamu na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn

Aztreonam, znany także jako Aztreonamum, to antybiotyk z grupy monobaktamów. Występuje w różnych postaciach i może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi substancjami, co wpływa na profil działań niepożądanych oraz bezpieczeństwo stosowania podczas prowadzenia pojazdów.

Aztreonam do nebulizacji (wziewnie)

W przypadku stosowania aztreonamu w postaci roztworu do nebulizacji (inhalacji), nie obserwuje się wpływu lub wpływ ten jest nieistotny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn². Oznacza to, że większość osób nie powinna odczuwać działań niepożądanych, które mogłyby utrudniać bezpieczne prowadzenie samochodu czy obsługę sprzętu mechanicznego.

Produkt do inhalacji nie powoduje typowych objawów takich jak senność czy zaburzenia koncentracji².
Nie ma doniesień o negatywnym wpływie na refleks lub koordynację podczas stosowania tej postaci leku².

Ważne: Jeśli stosujesz aztreonam w inhalacjach, ryzyko wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów jest minimalne. Jednak pamiętaj, że reakcje na lek mogą być indywidualne, więc zawsze obserwuj swoje samopoczucie po przyjęciu dawki. W razie wystąpienia nietypowych objawów, takich jak zawroty głowy lub osłabienie, lepiej powstrzymać się od prowadzenia samochodu do czasu ich ustąpienia.

Aztreonam podawany dożylnie w połączeniu z awibaktamem

W przypadku podawania aztreonamu dożylnie w połączeniu z awibaktamem, mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, które mają niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn¹. Oznacza to, że u niektórych pacjentów mogą pojawić się objawy utrudniające bezpieczne kierowanie pojazdem.

Zawroty głowy mogą wystąpić zwłaszcza na początku leczenia lub przy zmianie dawki¹.
Jeśli pojawią się objawy, takie jak zawroty głowy, należy unikać prowadzenia pojazdów do czasu ich ustąpienia¹.
Nie każdy pacjent doświadczy tych działań niepożądanych, jednak należy być ostrożnym po rozpoczęciu leczenia¹.

Różnice w zależności od postaci leku i drogi podania

Warto pamiętać, że wpływ aztreonamu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn zależy od drogi podania oraz składu leku. Postać wziewna (do nebulizacji) nie wpływa na tę zdolność, natomiast podanie dożylne (zwłaszcza w połączeniu z innymi substancjami, jak awibaktam) może wywołać objawy takie jak zawroty głowy, które mogą utrudnić bezpieczną jazdę samochodem lub obsługę maszyn²¹.

Ważne:

Nie wszystkie działania niepożądane występują u każdego pacjenta – reakcja na lek jest indywidualna.
Po podaniu dożylnym (zwłaszcza w połączeniu z awibaktamem) mogą wystąpić zawroty głowy.
W przypadku pojawienia się niepokojących objawów, należy unikać prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn do czasu ustąpienia tych dolegliwości.
Jeśli objawy utrzymują się lub nasilają, należy skontaktować się z lekarzem.

Na co zwrócić uwagę podczas stosowania aztreonamu?

Obserwuj swoje samopoczucie po każdej dawce leku, zwłaszcza na początku leczenia lub przy zmianie postaci leku¹².
Jeśli odczuwasz zawroty głowy, senność lub inne objawy mogące wpłynąć na koncentrację, nie prowadź pojazdów i nie obsługuj maszyn do czasu ich ustąpienia¹.
Jeżeli stosujesz inne leki, sprawdź, czy nie nasilają one działań niepożądanych aztreonamu.

Aztreonam a bezpieczeństwo kierowców – podsumowanie

Aztreonam, w zależności od formy podania, może mieć różny wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Postać wziewna (nebulizacja) nie wpływa na tę zdolność lub wpływ ten jest nieistotny, natomiast po podaniu dożylnym – zwłaszcza w połączeniu z awibaktamem – mogą pojawić się zawroty głowy, które mogą chwilowo utrudnić bezpieczne prowadzenie pojazdu. Każdy pacjent może inaczej reagować na lek, dlatego warto zachować ostrożność, szczególnie na początku leczenia lub przy zmianie dawki. W razie wątpliwości i pojawienia się objawów takich jak zawroty głowy, należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów do czasu ich ustąpienia²¹.

Pytania i odpowiedzi

Czy aztreonam wpływa na prowadzenie samochodu?

W postaci wziewnej nie wpływa lub ma nieistotny wpływ na prowadzenie samochodu. W postaci dożylnej mogą wystąpić zawroty głowy, które mogą mieć niewielki wpływ na tę zdolność¹².

Jakie objawy po aztreonamie mogą utrudniać prowadzenie pojazdów?

Najczęściej mogą to być zawroty głowy, szczególnie po podaniu dożylnym, zwłaszcza w połączeniu z awibaktamem¹.

Czy mogę prowadzić samochód po inhalacji aztreonamem?

Tak, ponieważ ta postać leku nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub wpływ ten jest nieistotny¹.

Co zrobić, jeśli po przyjęciu aztreonamu pojawią się zawroty głowy?

Należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ustąpienia objawów¹.

Kiedy najczęściej występują działania niepożądane aztreonamu?

Działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, mogą pojawić się głównie na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki, szczególnie gdy lek podawany jest dożylnie i w połączeniu z innymi substancjami, np. awibaktamem. Objawy te zazwyczaj ustępują po pewnym czasie.

Różnice między postacią wziewną a dożylną aztreonamu

Postać wziewna (do nebulizacji) jest dobrze tolerowana i nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów.
Postać dożylna, zwłaszcza w połączeniu z awibaktamem, może powodować niewielkie działania niepożądane, takie jak zawroty głowy.
Bezpieczeństwo stosowania zależy od indywidualnej reakcji organizmu i drogi podania leku.

Na co zwrócić uwagę przy stosowaniu aztreonamu z innymi lekami?

W przypadku stosowania kilku leków jednocześnie, mogą się one wzajemnie oddziaływać i nasilać działania niepożądane. Warto poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, by uniknąć nieprzewidzianych reakcji organizmu.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Aztreonam to antybiotyk, który może być podawany wziewnie lub dożylnie, w zależności od rodzaju zakażenia i wieku pacjenta. Schematy dawkowania różnią się w zależności od postaci leku, wskazania i indywidualnych potrzeb pacjenta. W opisie znajdziesz praktyczne informacje na temat dawek dla dorosłych, dzieci, osób starszych i chorych z zaburzeniami nerek czy wątroby.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Aztreonam to antybiotyk, który może powodować różne działania niepożądane, w zależności od drogi podania i stosowanej postaci leku. Objawy te najczęściej dotyczą układu oddechowego, skóry, przewodu pokarmowego i krwi, ale zdarzają się również reakcje ogólne czy rzadkie powikłania. Poznaj najważniejsze informacje o możliwych działaniach niepożądanych, ich częstości oraz o różnicach między nebulizacją a podaniem dożylnym.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Aztreonam to antybiotyk o wyjątkowym mechanizmie działania, wykorzystywany głównie do zwalczania zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-ujemne. Działa poprzez blokowanie ważnych procesów w komórkach bakteryjnych, prowadząc do ich zniszczenia. Jego właściwości oraz sposób działania sprawiają, że jest skutecznym wyborem w terapii różnych poważnych zakażeń, także u pacjentów z mukowiscydozą czy trudnymi infekcjami szpitalnymi.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Aztreonam, ceftazydym i imipenem to antybiotyki należące do grupy beta-laktamów, wykorzystywane w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Choć łączy je podobny mechanizm działania, różnią się zakresem wskazań, drogami podania oraz bezpieczeństwem stosowania u dzieci, kobiet w ciąży i osób z chorobami nerek czy wątroby. Poznaj, jakie są ich główne cechy wspólne, a w czym się od siebie różnią, by lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego są stosowane w terapii.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Aztreonam to antybiotyk stosowany głównie w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych, zarówno w postaci wziewnej, jak i dożylnej. Bezpieczeństwo jego stosowania zależy od drogi podania, wieku pacjenta oraz obecności innych schorzeń. Przed rozpoczęciem terapii ważne jest poznanie możliwych działań niepożądanych, przeciwwskazań i środków ostrożności, szczególnie u osób z alergią na antybiotyki beta-laktamowe, zaburzeniami nerek lub wątroby oraz kobiet w ciąży i karmiących piersią.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Aztreonam to antybiotyk z grupy beta-laktamów, który odgrywa ważną rolę w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-ujemne. Stosowany jest zarówno w leczeniu powikłanych zakażeń szpitalnych, jak i przewlekłych infekcji dróg oddechowych u osób z mukowiscydozą. Jednak nie każdy pacjent może przyjmować ten lek – przeciwwskazania mogą zależeć od drogi podania, obecności innych chorób czy wcześniejszych reakcji alergicznych. Poznaj najważniejsze sytuacje, w których aztreonam nie powinien być stosowany lub wymaga szczególnej ostrożności.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Stosowanie aztreonamu u dzieci wymaga szczególnej ostrożności i zawsze musi być ściśle dostosowane do wieku oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. Substancja ta jest stosowana w leczeniu określonych zakażeń, jednak nie każdy preparat z aztreonamem jest przeznaczony dla najmłodszych. Dowiedz się, w jakich sytuacjach i na jakich zasadach można ją bezpiecznie stosować u dzieci, jakie są ograniczenia oraz na co zwrócić uwagę podczas terapii.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie leków w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ substancje czynne mogą wpływać na rozwój dziecka. Aztreonam to antybiotyk stosowany w różnych postaciach i drogach podania, a jego bezpieczeństwo zależy od tych czynników oraz od ewentualnego połączenia z innymi substancjami. W poniższym opisie znajdziesz szczegółowe informacje na temat bezpieczeństwa stosowania aztreonamu oraz preparatów złożonych zawierających aztreonam u kobiet w ciąży i matek karmiących piersią, w tym różnice dotyczące różnych postaci leku.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Aztreonam to antybiotyk o wyjątkowym działaniu, skuteczny przede wszystkim w zwalczaniu poważnych zakażeń bakteryjnych wywołanych przez tlenowe bakterie Gram-ujemne, takie jak Pseudomonas aeruginosa. Stosowany zarówno u dorosłych, jak i dzieci, znajduje zastosowanie w leczeniu przewlekłych infekcji dróg oddechowych u chorych na mukowiscydozę oraz w poważnych zakażeniach wewnątrzbrzusznych, płucnych i układu moczowego. W połączeniu z innymi substancjami, np. awibaktamem, jego spektrum działania rozszerza się, co czyni go cennym narzędziem w walce z opornymi bakteriami.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Aztreonam to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, dostępny w różnych postaciach i drogach podania. Przedawkowanie tej substancji może mieć różny przebieg – od braku objawów po poważne zaburzenia, zwłaszcza u osób z problemami nerek. Warto wiedzieć, jak rozpoznać przedawkowanie oraz jakie kroki należy podjąć w takiej sytuacji.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Cayston 75 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji. 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera aztreonam-lizynę, co odpowiada 75 mg aztreonamu. Po odtworzeniu proszku w rozpuszczalniku uzyskany roztwór do nebulizacji zawiera 75 mg aztreonamu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji. Proszek barwy białej lub złamanej bieli.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Cayston jest wskazany do leczenia supresyjnego przewlekłych infekcji dróg oddechowych wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa u pacjentów z mukowiscydozą (ang. cystic fibrosis , CF), w wieku 6 lat i starszych. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania środków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Przed przyjęciem każdej dawki produktu Cayston pacjenci powinni zastosować lek rozszerzający oskrzela. Krótko działające leki rozszerzające oskrzela można podać w przedziale od 15 minut do 4 godzin, natomiast długo działające leki rozszerzające oskrzela – w przedziale od 30 minut do 12 godzin przed każdą dawką produktu Cayston. U pacjentów przyjmujących wiele terapii wziewnych zaleca się następującą kolejność podawania: 1. lek rozszerzający oskrzela 2. leki mukolityczne 3. i na końcu produkt Cayston. Dorośli i dzieci w wieku od 6 lat Zalecana dawka dla osób dorosłych to 75 mg trzy razy na 24 godziny przez 28 dni. Dawki należy podawać w odstępach co najmniej 4-godzinnych. Produkt Cayston można przyjmować w wielokrotnych 28-dniowych cyklach leczenia, po których następuje 28-dniowy okres bez leczenia produktem Cayston. Dawkowanie u dzieci w wieku od 6 lat jest takie samo, jak u osób dorosłych.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Dawkowanie
Osoby w podeszłym wieku Badania kliniczne nad produktem Cayston nie objęły pacjentów leczonych produktem Cayston w wieku 65 lat i starszych, aby ustalić, czy reagują oni na lek inaczej niż młodsi pacjenci. Jeśli produkt Cayston zostanie przepisany osobom w podeszłym wieku, dawkowanie będzie takie samo jak dla pozostałych dorosłych. Niewydolność nerek Udowodniono, że aztreonam jest wydalany przez nerki, dlatego należy zachować ostrożność stosując produkt Cayston u pacjentów z niewydolnością nerek (stężenie kreatyniny 2-krotnie powyżej górnej granicy normy). Nie ma konieczności dostosowywania dawki w przypadku niewydolności nerek, ponieważ stężenie aztreonamu w krążeniu systemowym po wziewnym podaniu produktu Cayston jest bardzo małe (około 1% stężenia uzyskiwanego po podaniu dawki 500 mg aztreonamu we wstrzyknięciu).
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Dawkowanie
Niewydolność wątroby Brak danych dotyczących stosowania produktu Cayston u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (AlAT lub AspAT przekraczające ponad 5-krotnie górną granicę normy). Nie ma konieczności dostosowywania dawki w przypadkach niewydolności wątroby. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Cayston u dzieci w wieku poniżej 6 lat. Aktualne dane przedstawiono w punkcie 5.1, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania. Sposób podawania Do podawania wziewnego. Produkt Cayston należy podawać wyłącznie z zastosowaniem Zestawu Nebulizatora Altera wraz z Głowicą Aerozolową Altera podłączoną do Regulatora eBase lub Jednostki Centralnej eFlow rapid. Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje alergiczne Jeśli wystąpi reakcja alergiczna na aztreonam, należy przerwać podawanie leku i rozpocząć odpowiednie leczenie. Pojawienie się wysypki może być objawem reakcji alergicznej na aztreonam. Reakcja krzyżowa może wystąpić u pacjentów z alergią na antybiotyki beta-laktamowe w wywiadzie, takie jak penicyliny, cefalosporyny i (lub) karbapenemy. Dane pochodzące z badań na zwierzętach i ludziach wykazują istnienie małego ryzyka wystąpienia reakcji krzyżowej pomiędzy aztreonamem i antybiotykami beta-laktamowymi. Aztreonam, monobaktam, cechuje się słabą immunogennością. Należy zachować ostrożność podczas podawania produktu Cayston u pacjentów, u których wystąpiła alergia na beta-laktam. Następujące rzadkie i ciężkie działania niepożądane były zgłaszane po pozajelitowym stosowaniu innych produktów zawierających aztreonam: martwica toksyczno-rozpływna naskórka, anafilaksja, plamica, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, pokrzywka, wybroczyny, świąd, obfite pocenie się.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Skurcz oskrzeli Skurcz oskrzeli (znaczne zmniejszenie o ≥ 15% FEV 1 ) jest powikłaniem związanym z leczeniem przy użyciu nebulizatora. Po podaniu produktu Cayston zgłaszano skurcz oskrzeli (patrz punkt 4.8). Pacjenci powinni stosować lek rozszerzający oskrzela przed każdą dawką produktu Cayston. W przypadku podejrzenia, że skurcz oskrzeli jest częścią reakcji alergicznej, należy podjąć odpowiednie działania (patrz „Reakcje alergiczne” akapit powyżej). Krwioplucie Wdychanie roztworów podawanych przy użyciu nebulizatora może wywoływać odruch kaszlowy. Stosowanie produktu Cayston u dzieci i młodzieży z CF było związane z krwiopluciem podczas cykli leczenia i mogło wpłynąć na pogorszenie chorób podstawowych. Produkt Cayston należy podawać pacjentom chorym na CF z czynnym krwiopluciem tylko wtedy, gdy uważa się, że korzyści z leczenia przeważają ryzyko wywołania dalszych krwotoków. Inne środki ostrożności Nie określono skuteczności u pacjentów z FEV 1 wynoszącą > 75% wartości należnej.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Z badań klinicznych wykluczeni zostali pacjenci, u których w ciągu ostatnich 2 lat w plwocinie wyizolowano Burkholderia cepacia . Aztreonamu do wstrzykiwań nie wolno używać w Nebulizatorze Altera lub w innych nebulizatorach. Aztreonam do wstrzykiwań nie został opracowany do podawania wziewnego i zawiera argininę, substancję powodującą zapalenie płuc. Oporność na aztreonam, inne antybiotyki i wynikające z leczenia występowanie mikroorganizmów Rozwój opornego na antybiotykoterapię zakażenia P. aeruginosa i nadkażenie innymi patogenami stanowi potencjalne zagrożenie związane z antybiotykoterapią. Nabycie oporności w trakcie terapii aztreonamem w postaci wziewnej może ograniczyć wybór leczenia w trakcie nagłych zaostrzeń choroby. W badaniach klinicznych nad produktem Cayston zaobserwowano zmniejszenie wrażliwości P. aeruginosa na aztreonam i inne antybiotyki beta-laktamowe.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
W 24-tygodniowym czynnie kontrolowanym badaniu klinicznym dotyczącym leczenia produktem Cayston obserwowano zwiększenie MIC 90 dla wszystkich wyizolowanych szczepów P. aeruginosa , jak również zwiększenie odsetka pacjentów ze szczepem P. aeruginosa (MIC powyżej pozajelitowych wartości granicznych) opornym na aztreonam, na co najmniej jeden antybiotyk beta-laktamowy i na wszystkie 6 badanych antybiotyków beta-laktamowych (patrz punkt 5.1). Na podstawie zmniejszonej wrażliwości P. aeruginosa nie można jednak wnioskować o skuteczności klinicznej produktu Cayston w czasie badania. Wśród pacjentów z P. aeruginosa z opornością wielolekową, po terapii produktem Cayston odnotowano poprawę objawów ze strony układu oddechowego i czynności płuc. Występowanie oporności szczepów P. aeruginosa na aztreonam lub inne antybiotyki beta-laktamowe podawane pozajelitowo może mieć potencjalne skutki dla leczenia nagłego zaostrzenia chorób płuc antybiotykami stosowanymi ogólnoustrojowo.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów leczonych kilkoma cyklami leczenia produktem Cayston zaobserwowano w miarę upływu czasu zwiększoną częstość występowania szczepów Staphylococcus aureus opornych na metycylinę (ang. methicillin-resistant Staphylococcus aureus, MRSA), szczepów S. aureus wrażliwych na metycylinę (ang . methicillin-sensitive S. aureus, MSSA), Aspergillus i Candida . W literaturze odnotowano związek pomiędzy trwałą obecnością wyizolowanych szczepów MRSA a gorszym wynikiem klinicznym. Podczas badań klinicznych nad produktem Cayston obecność wyizolowanych szczepów MRSA nie wpłynęła na pogorszenie czynności płuc.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. W badaniach klinicznych, w których produkt Cayston przyjmowany był równocześnie z lekami rozszerzającymi oskrzela, dornazą alfa, enzymami trzustkowymi, azytromycyną, tobramycyną, steroidami doustnymi (mniej niż 10 mg na dobę/20 mg co drugi dzień) i steroidami wziewnymi, nie stwierdzono interakcji jakichkolwiek innych leków z aztreonamem.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania aztreonamu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Stężenie aztreonamu w krążeniu systemowym po wziewnym podaniu produktu Cayston jest małe, w porównaniu ze standardową dawką aztreonamu do wstrzykiwań (około 1% stężenia uzyskiwanego po podaniu dawki 500 mg aztreonamu do wstrzykiwań). Produktu Cayston nie stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga podawania aztreonamu. Karmienie piersią Po podaniu aztreonamu we wstrzyknięciu przenika on do mleka ludzkiego w bardzo małych stężeniach. Stężenie aztreonamu w krążeniu systemowym po wziewnym podaniu produktu Cayston wynosi około 1% stężenia uzyskiwanego po podaniu standardowej dawki aztreonamu do wstrzykiwań.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dlatego, z powodu słabego wchłaniania po podaniu doustnym, prawdopodobieństwo ekspozycji na aztreonam niemowląt karmionych piersią przez matki otrzymujące produkt Cayston jest skrajnie niskie. Produkt Cayston może być stosowany podczas karmienia piersią. Płodność Dane niekliniczne dotyczące wpływu aztreonamu we wstrzyknięciu na płodność nie wskazują na występowanie działań niepożądanych.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt Cayston nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podstawą oceny działań niepożądanych są wyniki czterech badań klinicznych fazy III obejmujących pacjentów z CF z przewlekłym zakażeniem P. aeruginosa oraz zgłoszenia spontaniczne po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. W dwóch badaniach fazy III, kontrolowanych placebo, w których pacjenci otrzymywali produkt Cayston przez 28 dni, najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi produktu Cayston był kaszel (58%), przekrwienie błony śluzowej nosa (18%), świszczący oddech (15%), ból gardła i krtani (13,0%), gorączka (12%) i duszność (10%). Znaczne zmniejszenie FEV 1 o ≥ 15% wartości należnej jest powikłaniem związanym z leczeniem przy użyciu nebulizatora, w tym produktem Cayston (patrz punkt 4.4). Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Działania niepożądane, uznawane za co najmniej możliwie związane z leczeniem na podstawie doświadczenia uzyskanego w badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu, zostały wymienione poniżej, zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Działania niepożądane
Częstości występowania zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10) i niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100).

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:
Bardzo często: kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa, świszczący oddech, ból gardłai krtani, duszność
Często: skurcz oskrzeli1, dyskomfort w klatce piersiowej, wodnista wydzielina z nosa,krwioplucie1
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
Często: wysypka1
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:
Często: ból stawów
Niezbyt często: obrzęk stawów
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:
Bardzo często: gorączka
Badania diagnostyczne:
Często: pogorszenie wyników badania czynności płuc

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Działania niepożądane
1 Patrz punkt „Opis wybranych działań niepożądanych” Opis wybranych działań niepożądanych Skurcz oskrzeli Leczenie przy użyciu nebulizatora, w tym produktem Cayston, może być związane z występowaniem skurczu oskrzeli (znaczne zmniejszenie FEV 1 o ≥ 15% wartości należnej). Patrz punkt 4.4. Krwioplucie Wdychanie roztworów podawanych z użyciem nebulizatora może wywoływać odruch kaszlowy, co może wpłynąć na pogorszenie chorób podstawowych (patrz punkt 4.4). Reakcje alergiczne Występowanie wysypki zgłaszano podczas stosowania produktu Cayston i może być ona objawem reakcji alergicznej na aztreonam (patrz punkt 4.4). Pogorszenie wyników badania czynności płuc Podczas stosowania produktu Cayston zgłaszano pogorszenie wyników badania czynności płuc, ale nie było to związane z trwałym zmniejszeniem FEV 1 (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Działania niepożądane
Następujące rzadkie i ciężkie działania niepożądane były zgłaszane po pozajelitowym stosowaniu innych produktów zawierających aztreonam: martwica toksyczno-rozpływna naskórka, anafilaksja, plamica, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, pokrzywka, wybroczyny, świąd, obfite pocenie się. Dzieci i młodzież W badaniach klinicznych fazy II i III, łącznie 137 dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat z przewlekłym zakażeniem P. aeruginosa i FEV 1 ≤ 75% wartości należnej otrzymywało produkt Cayston (6-12 lat, n=35; 13-17 lat, n=102). Obserwowano częstsze występowanie gorączki u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat niż u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie stwierdzono reakcji niepożądanych, bezpośrednio związanych z przedawkowaniem produktu Cayston. Ponieważ stężenie aztreonamu w osoczu po podaniu produktu Cayston (75 mg) wynosi około 0,6 µg/ml w porównaniu do stężeń w surowicy 54 µg/ml po podaniu aztreonamu we wstrzyknięciu (500 mg), nie przewiduje się wystąpienia problemów związanych z bezpieczeństwem po przedawkowaniu aztreonamu.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, inne antybiotyki beta-laktamowe, kod ATC: J01DF01 Mechanizm działania Aztreonam wykazuje aktywność in vitro przeciw tlenowym drobnoustrojom gram-ujemnym, w tym P. aeruginosa . Aztreonam wiąże się z wiążącymi penicylinę białkami wrażliwych bakterii, co prowadzi do zahamowania syntezy ścian komórkowych bakterii, a następnie filamentacji i lizy komórek. Mechanizmy oporności Utrata wrażliwości na aztreonam u pacjentów z CF z P. aeruginosa występuje poprzez dobór szczepów z mutacjami znajdującymi się na chromosomie lub rzadko poprzez nabywanie genów za pośrednictwem plazmidów/integronów. Znane mechanizmy oporności na aztreonam za pośrednictwem mutacji genów chromosomalnych obejmują: nadekspresję beta-laktamazy klasy C AmpC i zwiększenie ekspresji pompy efluksowej MexAB-OprM.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Znany mechanizm oporności na aztreonam za pośrednictwem nabywania genów, wiąże się z nabywaniem enzymów beta-laktamowych o poszerzonym spektrum działania (ang. extended spectrum beta-lactam enzymes , ESBL), które hydrolizują czteroczłonowy pierścień aztreonamu zawierający azot. ESBL należące do beta-laktamaz klasy A, B i D mogą wykazywać aktywność przeciw aztreonamowi. Beta-laktamazy klasy A, które hydrolizują aztreonam, obejmują typ VEB (głównie Azja Południowo-Wschodnia), typ PER (Turcja) oraz typy GES i IBC (Francja, Grecja i Południowa Afryka). Istnieją rzadkie doniesienia o organizmach z metalo-beta-laktamazami (ang. metallo-beta-lactamases , MBL) klasy B, które są oporne na aztreonam, VIM-5 ( K. pneumoniae i P. aeruginosa – Turcja), VIM-6 ( P. putida – Singapur) i VIM-7 ( P. aeruginosa – Stany Zjednoczone), jednak możliwe jest, że organizmy te wykazywały ekspresję wielorakich mechanizmów oporności i z tego powodu MBL nie była odpowiedzialna za zaobserwowaną oporność na aztreonam.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Istnieją rzadkie doniesienia na temat beta-laktamaz klasy D z wyizolowanych w warunkach klinicznych szczepów P. aeruginosa , OXA-11 (Turcja) i OXA-45 (Stany Zjednoczone), które hydrolizują aztreonam. Mikrobiologia Pojedyncza próbka plwociny pobrana od pacjenta z CF może zawierać różne wyizolowane szczepy P. aeruginosa i każdy z wyizolowanych szczepów może mieć różny poziom wrażliwości in vitro na aztreonam. Metody testowe do oceny wrażliwości bakteriobójczej in vitro dla aztreonamu podawanego parenteralnie, mogą być używane do kontrolowania wrażliwości P. aeruginosa izolowanej od pacjentów z CF. W badaniach klinicznych fazy III, kontrolowanych placebo, z zastosowaniem produktu Cayston miejscowe stężenia aztreonamu zazwyczaj przekraczały wartości MIC aztreonamu dla P. aeruginosa , niezależnie od poziomu wrażliwości P. aeruginosa .
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie produktem Cayston w dawce 75 mg 3 razy na dobę w maksymalnie dziewięciu 28-dniowych cyklach, spowodowało istotne klinicznie zmniejszenie nasilenia objawów ze strony układu oddechowego, poprawę czynności płuc i zmniejszenie liczby jednostek tworzących kolonie (ang. Colony Forming Units , CFU) P. aeruginosa w posiewie plwociny; nie obserwowano zwiększenia MIC 50 dla P. aeruginosa (± 2 zmiana rozcieńczenia), natomiast MIC 90 zwiększało się okresowo do 4-krotnej wartości początkowej MIC. W 24-tygodniowym czynnie kontrolowanym badaniu dotyczącym leczenia produktem Cayston nie obserwowano zwiększenia MIC 50 dla P. aeruginosa (± 2 zmiana rozcieńczenia), natomiast wykazano zwiększenie MIC 90 do 4-krotnej wartości początkowej MIC. Pod koniec badania odsetek pacjentów z MIC aztreonamu dla P. aeruginosa powyżej pozajelitowych wartości granicznych (> 8 µg/ml) zwiększył się z początkowych 34% do 49%, odsetek pacjentów ze szczepem P.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
aeruginosa opornym na co najmniej 1 antybiotyk beta-laktamowy zwiększył się z początkowych 56% do 67%, a odsetek pacjentów ze szczepem P. aeruginosa opornym na wszystkie 6 badanych antybiotyków beta-laktamowych zwiększył się z początkowych 13% do 18%. Istnieje ryzyko, że u pacjentów leczonych produktem Cayston wyizolowane szczepy P. aeruginosa mogą rozwinąć oporność na aztreonam lub inne antybiotyki beta-laktamowe. Występowanie oporności szczepów P. aeruginosa na aztreonam oraz inne antybiotyki beta-laktamowe podawane pozajelitowo może mieć potencjalne skutki dla leczenia nagłego zaostrzenia chorób płuc antybiotykami stosowanymi ogólnoustrojowo. Zauważono jednak podobne poprawy czynności płuc po leczeniu produktem Cayston u pacjentów z wyizolowanymi wrażliwymi lub opornymi na aztreonam szczepami P. aeruginosa .
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach obejmujących maksymalnie dziewięć 28-dniowych cykli leczenia produktem Cayston nie obserwowano istotnego klinicznie zwiększenia ilości innych bakterii Gram-ujemnych, wyizolowanych z dróg oddechowych , wynikającego z leczenia (szczep Burkholderia , Stenotrophomonas maltophilia i szczep Alcaligenes ). W trakcie 6-miesięcznej randomizowanej fazy badania GS-US-205-0110 obserwowano wynikającą z leczenia obecność wyizolowanych szczepów MSSA i MRSA częściej u pacjentów leczonych aztreonamem niż u pacjentów leczonych roztworem tobramycyny do nebulizacji (ang. Tobramycin Nebuliser Solution , TNS). Większość szczepów, których występowanie jest związane z leczeniem, izolowano okresowo. Związane z leczeniem szczepy MSSA (określone jako nieobecne podczas skriningu (skriningów) na początku leczenia, a następnie obecne podczas 3 lub więcej kolejnych, następujących po sobie wizyt) stale izolowano u 6% pacjentów leczonych aztreonamem w porównaniu do 3% pacjentów leczonych TNS.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Związane z leczeniem szczepy MRSA okresowo izolowano u 7% pacjentów leczonych aztreonamem w porównaniu do 1% pacjentów leczonych TNS, a związane z leczeniem szczepy MRSA stale izolowano u 3% pacjentów leczonych aztreonamem w porównaniu do pacjentów leczonych TNS, u których nie wyizolowano takich szczepów. W literaturze odnotowano związek pomiędzy stałą obecnością wyizolowanych szczepów MRSA a cięższą chorobą oraz zwiększoną umieralnością. W badaniach klinicznych nad produktem Cayston obecność wyizolowanych szczepów MRSA nie miała wpływu na pogorszenie czynności płuc. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W randomizowanym, czynnie kontrolowanym, wieloośrodkowym badaniu (GS-US-205-0110) dokonano porównania produktu Cayston z TNS w ciągu trzech 28-dniowych cykli leczenia. Pacjenci, którzy brali udział w tym badaniu na terenie Europy i ukończyli co najmniej jeden cykl leczenia produktem Cayston lub TNS w randomizowanej fazie, mieli możliwość następnie otrzymywać maksymalnie trzy 28-dniowe cykle leczenia produktem Cayston w fazie kontynuacji badania metodą otwartej próby.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Kryteria włączenia do badania obejmowały CF, FEV 1 ≤ 75% wartości należnej, stabilną chorobę płuc, aktualny dodatni wynik posiewu P. aeruginosa w plwocinie oraz uprzednie leczenie antybiotykami w postaci aerozolu bez ustalenia nietolerancji leku. Produkt Cayston oceniano przez okres 28 dni leczenia (jeden cykl) w dwóch badaniach randomizowanych, z podwójnie ślepą próbą, kontrolowanych placebo, wieloośrodkowych (CP-AI-005 i CP-AI-007). Pacjenci uczestniczący w tych badaniach mogli następnie otrzymywać wiele cykli produktu Cayston w otwartym badaniu kontrolnym (CP-AI-006). Kryteria kwalifikacyjne obejmowały CF, początkową FEV 1 między 25% a 75% wartości należnej i przewlekłe zakażenie płuc P. aeruginosa . Łącznie 539 pacjentów (78% dorosłych) było leczonych w tych badaniach. Badania przeprowadzono z użyciem Systemu Nebulizatora Altera do podawania produktu Cayston. GS-US-205-0110 W badaniu GS-US-205-0110 randomizowano 268 pacjentów z CF i przewlekłym zakażeniem płuc przez P.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
aeruginosa do grupy otrzymującej produkt Cayston (n=136) lub TNS (n=132). Do badania włączono 59 dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat. Pacjentów randomizowano w stosunku 1:1 do grupy leczonej wziewnie aztreonamem (75 mg) 3 razy na dobę lub TNS (300 mg) 2 razy na dobę. Leczenie odbywało się w trzech 28-dniowych cyklach leczenia, po których następował 28-dniowy okres bez leczenia. Skojarzonymi pierwszorzędowymi punktami końcowymi były równoważność produktu Cayston wobec TNS pod kątem względnej zmiany przewidywanej FEV 1 % od punktu wyjściowego do dnia 28 oraz nadrzędność produktu Cayston wobec TNS pod kątem rzeczywistej zmiany przewidywanej FEV 1 % od punktu początkowego do 3 cykli leczenia (średnia rzeczywistej zmiany przewidywanej FEV 1 % obserwowanej pod koniec każdego cyklu leczenia). Skorygowana średnia zmiana procentowa przewidywanej FEV 1 % od punktu początkowego do dnia 28.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
wynosiła 8,35 w przypadku grupy leczonej produktem Cayston i 0,55 w przypadku grupy leczonej TNS (różnica w leczeniu: 7,80; p=0,0001; 95% CI: 3,86; 11,73). Skorygowana średnia rzeczywista zmiana początkowej wartości przewidywanej FEV 1 % podczas 3 cykli leczenia wynosiła 2,05 w przypadku grupy leczonej produktem Cayston i -0,66 przypadku grupy leczonej TNS (różnica w leczeniu: 2,70; p=0,0023; 95% CI: 0,98; 4,43). U pacjentów leczonych aztreonamem czas do podania dożylnych antybiotyków przeciwko bakterii Pseudomonas z powodu zaburzeń układu oddechowego był dłuższy niż u pacjentów leczonych TNS (p=0,0025). Estymator Kaplana-Meiera dotyczący częstości zaburzeń w 24. tygodniu wynosił 36% w przypadku pacjentów leczonych aztreonamem i 54% w przypadku pacjentów leczonych TNS. Ponadto pacjenci leczeni aztreonamem byli rzadziej hospitalizowani z powodu zaburzeń układu oddechowego (40 w porównaniu z 58; p=0,044) i mieli mniej zaburzeń układu oddechowego wymagających zastosowania dożylnych lub wziewnych antybiotyków przeciwko bakterii Pseudomonas (84 w porównaniu z 121; p=0,004) niż pacjenci leczeni TNS.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów leczonych aztreonamem odnotowano w ciągu 3 cykli leczenia również większy stopień średniej poprawy objawów ze strony układu oddechowego według kwestionariusza CFQ-R w porównaniu do pacjentów leczonych TNS (6,30 w porównaniu z 2,17; p=0,019). W ograniczonej podgrupie pacjentów, którzy w ciągu ostatnich 12 miesięcy otrzymywali wziewnie tobramycynę przez mniej niż 84 dni (n=40), poprawa czynności płuc w dniu 28. oraz w ciągu trzech 28-dniowych cykli leczenia była liczbowo mniejsza u pacjentów leczonych aztreonamem niż u pacjentów leczonych TNS. CP-AI-007 W badaniu CP-AI-007 wzięło udział 164 pacjentów dorosłych (przeważnie) i dzieci, przydzielonych w sposób losowy w stosunku 1:1 do grupy leczonej aktywnie lub placebo. Produkt Cayston 75 mg (80 pacjentów) lub placebo (84 pacjentów), podawano 3 razy na dobę przez 28 dni (jeden cykl). Wymagane było, aby pacjenci nie przyjmowali antybiotyków działających na Pseudomonas przez co najmniej 28 dni przed leczeniem badanym lekiem.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Czynność płuc i objawy ze strony układu oddechowego uległy znacznej poprawie od punktu początkowego do dnia 28. u pacjentów leczonych jednym cyklem produktu Cayston. CP-AI-005 W badaniu CP-AI-005 wzięło udział 246 pacjentów dorosłych (głównie) i dzieci. Wszyscy pacjenci byli leczeni roztworem tobramycyny do nebulizacji (TNS) 300 mg, 2 razy na dobę w czasie czterech tygodni bezpośrednio przed otrzymaniem produktu Cayston lub placebo 2 lub 3 razy na dobę przez 28 dni. Pacjenci kontynuowali przyjmowanie leków stosowanych dotychczas, w tym antybiotyków makrolidowych. Pacjenci byli przydzieleni w sposób losowy w stosunku 2:2:1:1 do leczenia aztreonamem 75 mg 2 lub 3 razy na dobę lub odpowiadającą objętością placebo 2 lub 3 razy na dobę przez 28 dni bezpośrednio po 28-dniowym wprowadzającym cyklu leczenia roztworem tobramycyny do nebulizacji w otwartej próbie.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie aztreonamem prowadziło do znaczącej poprawy czynności płuc i zmniejszenia nasilenia objawów ze strony układu oddechowego w dniu 28. u 66 pacjentów, u których zastosowano jeden cykl leczenia produktem Cayston 75 mg 3 razy na dobę. CP-AI-006 Badanie CP-AI-006 było otwartym badaniem kontrolnym po badaniach CP-AI-005 i CP-AI-007, oceniającym bezpieczeństwo wielokrotnej ekspozycji na aztreonam oraz wpływ na punkty końcowe związane z chorobą w wielokrotnych cyklach 28-dniowych. Pacjenci otrzymywali produkt Cayston tak samo często (2 lub 3 razy na dobę) jak przyjmowali produkt Cayston lub placebo w badaniach randomizowanych. Pacjenci kontynuowali przyjmowanie leków stosowanych dotychczas i w razie wskazań dodatkowe antybiotyki były stosowane u większości pacjentów do leczenia zaostrzeń. Po każdym 28-dniowym cyklu stosowania produktu Cayston następował 28-dniowy okres bez stosowania leku.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W ciągu dziewięciu 28-dniowych cykli leczenia, wartości czynności płuc (FEV 1 ), punktowe oceny objawów ze strony układu oddechowego według kwestionariusza CFQ-R i stężenie P. aeruginosa w plwocinie wykazały tendencję poprawy w okresie leczenia pacjentów w porównaniu z okresem bez leczenia. Jednak ze względu na niekontrolowany charakter badania i równoczesne stosowanie leków nie można wyciągnąć wniosków dotyczących trwałości obserwowanej krótkoterminowej korzyści przez kolejne cykle leczenia. Dzieci i młodzież W badaniach klinicznych fazy II i III łącznie 137 dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat z przewlekłym zakażeniem P. aeruginosa i FEV 1 ≤ 75% wartości należnej otrzymywało produkt Cayston. Po zastosowaniu aztreonamu u dzieci i młodzieży doszło do poprawy stanu klinicznego, określonej zwiększeniem FEV 1 , poprawą objawów ze strony układu oddechowego według kwestionariusza CFQ-R oraz zmniejszeniem stężenia P. aeruginosa w plwocinie.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Na podstawie wyżej opisanych doświadczeń klinicznych produkt Cayston jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku 6 lat i starszych z wielokrotnymi 28-dniowymi cyklami leczenia, po których następuje 28-dniowy okres bez leczenia produktem Cayston. Oprócz 137 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży z przewlekłym zakażeniem P. aeruginosa , produkt Cayston oceniano w dwóch badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży z nowym zakażeniem/kolonizacją P. aeruginosa . GS-US-2005-0162 W otwartym badaniu fazy II (GS-US-205-0162) 105 dzieci i młodzieży w wieku od 3 miesięcy do < 18 lat (24 pacjentów w wieku od 3 miesięcy do < 2 lat; 25 pacjentów w wieku od 2 do < 6 lat; 56 pacjentów w wieku od 6 do < 18 lat) z CF i udokumentowanym początkowym lub nowym zakażeniem P. aeruginosa lub kolonizacją przez P. aeruginosa otrzymywało produkt Cayston 3 razy na dobę przez jeden 28-dniowy cykl. Wśród 101 pacjentów, wszystkich z pozytywnym wynikiem posiewu na P.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
aeruginosa w ciągu 30 dni od włączenia do badania, spośród których u 56 (55,4%) nie stwierdzano P. aeruginosa w punkcie początkowym, którzy ukończyli 28-dniowy cykl leczenia, u 89,1% (n=90) nie stwierdzono P. aeruginosa pod koniec leczenia (dzień 28.) i u 75,2% (n=76) nie występowały P. aeruginosa 1 miesiąc po zakończeniu leczenia (dzień 56.). Łącznie 79 pacjentów, którzy ukończyli 28-dniowy cykl leczenia i którzy nie otrzymywali dodatkowego antybiotyku działającego na Pseudomonas podczas leczenia, podlegało ocenie 6 miesięcy po zakończeniu leczenia; spośród nich u 58,2% (n=46) nie stwierdzono P. aeruginosa w tym okresie. GS-US-205-1850 W badaniu fazy IIIb (GS-US-205-1850) 149 pacjentów w wieku od 3 miesięcy do < 18 lat (30 pacjentów w wieku od 3 miesięcy do < 2 lat; 42 pacjentów w wieku od 2 do < 6 lat; 77 pacjentów w wieku od 6 do < 18 lat) z CF oraz z nowym zakażeniem/kolonizacją P.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
aeruginosa otrzymywało produkt Cayston podawany 3 razy na dobę w schemacie randomizowanym w stosunku 1:1, przez 14 dni (74 pacjentów) oraz przez 28 dni (75 pacjentów). W odniesieniu do 14-dniowego cyklu leczenia nie wykazano równoważności (ang. non-inferiority ) względem 28-dniowego cyklu leczenia, w związku z czym 28-dniowy cykl pozostaje zalecaną metodą leczenia.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Stężenia w plwocinie Stężenia aztreonamu w plwocinie wykazywały istotną zmienność u poszczególnych pacjentów. W połączonych badaniach fazy III, kontrolowanych placebo, po dziesięciu minutach od podania wziewnego aztreonamu w pojedynczej dawce 75 mg w dniach 0, 14 i 28, średnie stężenia w plwocinie u 195 pacjentów z CF wynosiły odpowiednio 726 µg/g, 711 µg/g i 715 µg/g, co nie wskazywało na zwiększoną kumulację aztreonamu po wielokrotnym podaniu dawki. Stężenia w osoczu Stężenia aztreonamu w osoczu wykazywały znaczną zmienność u poszczególnych pacjentów. Jedną godzinę po podaniu wziewnego aztreonamu w pojedynczej dawce 75 mg (w przybliżeniu maksymalne stężenie w osoczu), u pacjentów z CF średnie stężenie w osoczu wynosiło 0,59 µg/ml. Średnie maksymalne stężenia w dniach 0, 14 i 28 cyklu, w którym wziewny aztreonam był podawany w dawce 75 mg 3 razy na dobę wynosiły odpowiednio 0,55 µg/ml, 0,67 µg/ml i 0,65 µg/ml, nie wykazując kumulacji układowej aztreonamu po 3-krotnym podaniu w ciągu doby.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Odmiennie, stężenie aztreonamu w surowicy po podaniu we wstrzyknięciu (500 mg) wynosi około 54 µg/ml. Stężenia aztreonamu w osoczu u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 6 lat są porównywalne z obserwowanymi u dzieci w wieku > 6 lat, młodzieży i dorosłych. Dystrybucja Wiązanie aztreonamu z białkami osocza wynosi około 77% przy klinicznie istotnych stężeniach w osoczu. Metabolizm Aztreonam nie jest w znacznym stopniu metabolizowany. Główny metabolit (SQ26,992) jest nieaktywny i jest tworzony poprzez otwarcie pierścienia beta-laktamowego w wyniku hydrolizy. Dane z odzysku wskazują, że około 10% dawki jest wydalane w postaci tego metabolitu. Eliminacja Okres półtrwania eliminacji aztreonamu z surowicy wynosi około 2,1 godziny po podaniu wziewnym, podobnie jak po podaniu aztreonamu we wstrzyknięciu. Około 10% całkowitej dawki wziewnego aztreonamu jest wydalane z moczem w postaci niezmienionego leku w porównaniu do 60-65% po podaniu dożylnym aztreonamu we wstrzyknięciu.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Aztreonam wchłaniany do krążenia ogólnego jest eliminowany prawie w równym stopniu na drodze aktywnego wydzielania kanalikowego i przesączania kłębuszkowego. Parametry farmakokinetyczne w specjalnych populacjach Wiek i płeć Nie obserwowano istotnego klinicznie wpływu wieku i płci na farmakokinetykę aztreonamu. Niewydolność nerek i wątroby Nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby. Właściwości farmakokinetyczne aztreonamu w postaci do wstrzykiwań Maksymalne stężenia aztreonamu występują w około godzinę po podaniu im . Po podaniu identycznej, pojedynczej dawki im. lub iv. , stężenia w surowicy są porównywalne po 1 godzinie (1,5 godziny od rozpoczęcia infuzji iv. ), i z podobną szybkością zmniejszają się. Okres półtrwania aztreonamu w surowicy wynosi średnio 1,7 godziny u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, niezależnie od dawki i drogi podania. U osób zdrowych, 60-70% pojedynczej dawki podanej im. lub iv.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
było wydalone w moczu w ciągu 8 godzin, i wydalanie w moczu zakończyło się przed upływem 12 godzin. Dzieci i młodzież Badania fazy II i III, kontrolowane placebo, przeprowadzone w celu rejestracji produktu, umożliwiły porównanie stężeń w osoczu godzinę po podaniu produktu Cayston według wieku (6 do 12 lat, 13 do 17 lat oraz ≥ 18 lat). Dane uzyskane w tych badaniach wykazały minimalne różnice średniego stężenia aztreonamu w osoczu pomiędzy grupami wiekowymi pacjentów otrzymujących produkt Cayston 3 razy na dobę. Zebrane dane dotyczące stężenia w plwocinie z badań rejestracyjnych fazy II i III, ujawniły pewne dowody dotyczące zmniejszonego średniego stężenia w plwocinie u pacjentów w wieku od 13 do 17 lat po jednej dawce produktu Cayston 3 razy na dobę. Wszystkie średnie wartości stężenia w plwocinie były jednak związane ze stosunkowo dużymi odchyleniami standardowymi.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badanie toksyczności po podaniu wziewnym trwające 104 tygodnie prowadzone na szczurach, w celu oceny potencjalnego działania rakotwórczego w przypadku podawania rosnących dawek aztreonamu, nie wykazało zwiększenia częstości występowania nowotworów złośliwych związanych ze stosowaniem tego leku. Badania genotoksyczności (test aberracji chromosomowych i test mutacji na komórkach chłoniaka myszy) aztreonamu były negatywne. Badania wpływu na płodność, badania teratogenności, pre- i postnatalne przeprowadzone na szczurach, którym podawano aztreonam we wstrzyknięciach dożylnych w dawkach dobowych dochodzących do 750 mg/kg mc., nie ujawniły działań niepożądanych. Przeżywalność w trakcie laktacji była nieco zmniejszona u potomstwa szczurów otrzymujących największą dawkę.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Proszek L-lizyna Rozpuszczalnik Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności Fiolka z proszkiem: 4 lata. Rozpuszczalnik: 3 lata. Zaleca się zastosowanie produktu Cayston niezwłocznie po rozpuszczeniu. Jeśli lek nie został natychmiast użyty, odtworzony roztwór należy przechowywać w temperaturze 2°C – 8°C i zużyć w ciągu 8 godzin. Za ustalenie okresu i warunków przechowywania produktu przed podaniem odpowiada użytkownik. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Fiolka z proszkiem i ampułka z rozpuszczalnikiem: Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Można przechowywać poza lodówką, lecz w temperaturze poniżej 25°C, przez maksymalnie 28 dni. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka z proszkiem: Fiolka z brązowego szkła typu I, z szarym silikonowanym gumowym korkiem i aluminiowym zrywanym uszczelnieniem z niebieskim wieczkiem. Rozpuszczalnik: ampułka o objętości 1 ml z polietylenu o małej gęstości. Każdy 28-dniowy pakiet produktu Cayston zawiera 84 fiolki liofilizowanego aztreonamu i 88 ampułek z rozpuszczalnikiem. Cztery dodatkowe ampułki z rozpuszczalnikiem są dostarczone na wypadek rozlania się. Dostępne są następujące wielkości opakowań:  28-dniowy pakiet produktu Cayston  Pakiet zawierający jeden 28-dniowy pakiet produktu Cayston plus jeden Zestaw Nebulizatora Altera Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przygotowanie Produkt Cayston należy rozpuszczać wyłącznie w dostarczonym rozpuszczalniku. Po odtworzeniu produkt Cayston jest przezroczystym, bezbarwnym lub lekko zabarwionym roztworem.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Zaleca się podanie produktu Cayston niezwłocznie po rozpuszczeniu w rozpuszczalniku. Nie należy odtwarzać produktu Cayston, jeżeli nie jest planowane natychmiastowe jego podanie. Jedną szklaną fiolkę produktu Cayston otworzyć poprzez ostrożne usunięcie niebieskiego wieczka i metalowego pierścienia, a następnie szarego gumowego korka. Wycisnąć płyn z jednej ampułki z rozpuszczalnikiem do szklanej fiolki. Następnie delikatnie obracać fiolką aż do całkowitego rozpuszczenia się zawartości. Przelać odtworzony produkt Cayston do Zestawu Nebulizatora Altera i podać dawkę. Produkt Cayston podaje się w postaci inhalacji trwającej od 2 do 3 minut, z użyciem specjalnego dla produktu Cayston Zestawu Nebulizatora Altera i Głowicy Aerozolowej Altera podłączonej do Regulatora eBase lub Jednostki Centralnej eFlow rapid. Nie należy stosować produktu Cayston z jakimkolwiek innym rodzajem zestawu i głowicy aerozolowej.
CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Nie wolno mieszać produktu Cayston z jakimikolwiek innymi produktami leczniczymi w Zestawie Nebulizatora Altera. Nie wolno dodawać innych leków w Zestawie Nebulizatora Altera. Nie wolno odtwarzać ani mieszać produktu Cayston z jakimkolwiek innym rozpuszczalnikiem lub produktem leczniczym. Nie odtwarzać jednocześnie więcej niż jedną dawkę. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Emblaveo 1,5 g/0,5 g proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 1,5 g aztreonamu i awibaktam sodowy w ilości odpowiadającej 0,5 g awibaktamu. Po rekonstytucji 1 ml roztworu zawiera 131,2 mg aztreonamu i 43,7 mg awibaktamu (patrz punkt 6.6). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda fiolka produktu leczniczego Emblaveo zawiera około 44,6 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (proszek do sporządzania koncentratu). Liofilizowany krążek o barwie od białej do lekko żółtej.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Emblaveo jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń (patrz punkty 4.4 i 5.1):  powikłane zakażenie wewnątrzbrzuszne (ang. complicated intra-abdominal infection, cIAI)  szpitalne zapalenie płuc (SZP), w tym zapalenie płuc związane ze stosowaniem respiratora (ang. ventilator-associated pneumonia, VAP)  powikłane zakażenie układu moczowego (ang. complicated urinary tract infection, cUTI), w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek. Produkt leczniczy Emblaveo jest również wskazany do stosowania w leczeniu zakażeń wywołanych przez tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne u dorosłych pacjentów z ograniczonymi możliwościami leczenia (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.1). Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania środków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Stosowanie produktu leczniczego Emblaveo w leczeniu zakażeń wywołanych przez tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne u dorosłych pacjentów z ograniczonymi możliwościami leczenia, zaleca się wyłącznie po konsultacji z lekarzem mającym odpowiednie doświadczenie w leczeniu chorób zakaźnych. Dawkowanie Dawkowanie u pacjentów dorosłych z szacowanym klirensem kreatyniny (CrCl) >50 ml/min W tabeli 1 przedstawiono zalecane dawkowanie dożylne u pacjentów z klirensem kreatyniny (CrCl) >50 ml/min. Po pojedynczej dawce nasycającej należy podać dawki podtrzymujące, rozpoczynając od infuzji po następnej przerwie w dawkowaniu. Tabela 1. Zalecana dożylna dawka w zależności od rodzaju zakażenia u dorosłych pacjentów z CrCl a >50 ml/min

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dawkowanie

Rodzaj zakażenia Dawka aztreonamu/ awibaktamu Czas trwania infuzji Odstęp między dawkami Czas trwania leczenia
Dawka na-sycająca Dawka pod-trzymująca
cIAIb 2 g/0,67 g 1,5 g/0,5 g 3 godziny co 6 godzin 5–10 dni
SZP, w tym VAP 2 g/0,67 g 1,5 g/0,5 g 3 godziny co 6 godzin 7–14 dni
cUTI, w tymodmiedniczkowe zapalenie nerek 2 g/0,67 g 1,5 g/0,5 g 3 godziny co 6 godzin 5–10 dni
Zakażenia wywołane przez tlenowe drobnoustrojeGram-ujemne u pacjentówz ograniczonymi możliwościami leczenia 2 g/0,67 g 1,5 g/0,5 g 3 godziny co 6 godzin Czas zależy od miejsca zakażeniai może trwać do 14 dni

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dawkowanie
a Obliczono według wzoru Cockcrofta-Gaulta. b Należy stosować w skojarzeniu z metronidazolem, gdy wiadomo lub podejrzewa się, że w procesie zakaźnym uczestniczą patogeny beztlenowe. Szczególne populacje pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów w podeszłym wieku, za względu na wiek pacjenta (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (szacowany CrCl >50 do ≤80 ml/min). W tabeli 2 przedstawiono zalecane modyfikacje dawkowania u pacjentów z szacowanym klirensem kreatyniny ≤50 ml/min. Po pojedynczej dawce nasycającej należy podać dawki podtrzymujące, rozpoczynając od infuzji po następnej przerwie w dawkowaniu.. Tabela 2. Zalecane dawki u pacjentów z szacowanym CrCl ≤50 ml/min

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dawkowanie

Szacowany CrCl (ml/min)a Dawka aztreonamu/awibaktamub Czas trwania infuzji Odstęp między dawkami
Dawka nasycająca Dawka podtrzymująca
od > 30 do ≤50 2 g/0,67 g 0,75 g/0,25 g 3 godziny co 6 godzin
od > 15 do ≤30 1,35 g/0,45 g 0,675 g/0,225 g 3 godziny co 8 godzin
≤15 ml/min, poddawani przerywanejhemodializiec,d 1 g/0,33 g 0,675 g/0,225 g 3 godziny co 12 godzin

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dawkowanie
a Obliczono według wzoru Cockcrofta-Gaulta. b Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są na modelowaniu i symulacji PK. c Zarówno aztreonam, jak i awibaktam są usuwane poprzez hemodializę; w dniach hemodializy produkt leczniczy Emblaveo należy podawać po zakończeniu hemodializy. d Aztreonamu/awibaktamu nie należy stosować u pacjentów z CrCl ≤15 ml/min, chyba że pacjent będzie poddawany hemodializie lub innej formie terapii nerkozastępczej. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się ścisłe monitorowanie szacowanego klirensu kreatyniny (patrz punkty 4.4 i 5.2). Brak wystarczających danych, aby określić zalecenia dotyczące dawkowania u pacjentów poddawanych terapii nerkozastępczej innej niż hemodializa (np. ciągłej hemofiltracji żylno-żylnej lub dializie otrzewnowej). Pacjenci poddawani ciągłej terapii nerkozastępczej (ang. continuous renal replacement therapy, CRRT) wymagają stosowania większej dawki niż pacjenci poddawani hemodializie.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dawkowanie
U pacjentów poddawanych ciągłej terapii nerkozastępczej dawkę należy dostosować w oparciu o klirens w trakcie CRRT (CLCRRT w ml/min). Zaburzenia czynności wątroby Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Emblaveo u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Podanie dożylne. Produkt leczniczy Emblaveo podaje się we wlewie dożylnym trwającym 3 godziny. Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. reakcja anafilaktyczna, ciężka reakcja skórna) na jakikolwiek inny beta-laktamowy lek przeciwbakteryjny (np. penicyliny, cefalosporyny lub karbapenemy).
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić, czy u pacjenta kiedykolwiek występowały reakcje nadwrażliwości na aztreonam lub inne leki beta-laktamowe . Produkt leczniczy Emblaveo jest przeciwwskazany u pacjentów, u których w przeszłości występowały ciężkie reakcje nadwrażliwości na którykolwiek z leków beta-laktamowych (patrz punkt 4.3). Ponadto należy zachować ostrożność podczas podawania aztreonamu/awibaktamu pacjentom, u których wystąpiła kiedyś jakiegokolwiek rodzaju nadwrażliwość na inne leki beta-laktamowe . W przypadku ciężkich reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego Emblaveo i podjąć odpowiednie czynności ratunkowe. Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się ścisłe monitorowanie podczas leczenia produktem leczniczym Emblaveo. Aztreonam i awibaktam są eliminowane głównie przez nerki.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Z tego względu dawkę należy zmniejszyć w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.2). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, a także w przypadkach przedawkowania leków beta-laktamowych , zgłaszano następstwa neurologiczne stosowania aztreonamu (np. encefalopatię, stan splątania, padaczkę, zaburzenia świadomości, zaburzenia ruchowe) (patrz punkt 4.9). Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych o działaniu nefrotoksycznym (np. aminoglikozydów) może niekorzystnie wpływać na czynność nerek. U pacjentów, u których czynność nerek ulega zmianom, należy monitorować CrCl i w razie potrzeby odpowiednio dostosować dawkę produktu leczniczego Emblaveo (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Emblaveo zgłaszano podwyższone stężenie enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.8). U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ścisłe monitorowanie podczas leczenia produktem leczniczym Emblaveo.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Ograniczenia danych klinicznych Stosowanie aztreonamu/awibaktamu w leczeniu pacjentów z cIAI, SZP (w tym VAP) i cUTI (w tym odmiedniczkowym zapaleniem nerek) opiera się na doświadczeniach ze stosowania samego aztreonamu, analizach farmakokinetyczno-farmakodynamicznych aztreonamu/awibaktamu oraz na ograniczonych danych z badania klinicznego z randomizacją, w którym wzięło udział 422 osób dorosłych z cIAI lub SZP/VAP. Stosowanie aztreonamu/awibaktamu w leczeniu zakażeń wywołanych tlenowymi drobnoustrojami Gram-ujemnymi u pacjentów z ograniczonymi możliwościami leczenia opiera się na analizie farmakokinetycznej/farmakodynamicznej aztreonamu/awibaktamu oraz na ograniczonych danych z badania klinicznego z randomizacją, w którym wzięło udział 422 osób dorosłych z cIAI lub SZP/VAP [z których 17 pacjentów z drobnoustrojami opornymi na karbapenemy (meropenem) było leczonych produktem leczniczym Emblaveo], jak również danych z badania klinicznego z randomizacją, w którym wzięło udział 15 osób dorosłych (z których 12 było leczonych produktem leczniczym Emblaveo) z ciężkimi zakażeniami wywołanymi przez bakterie Gram-ujemne wytwarzające metalo-beta-laktamazę (MBL) (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Spektrum działania aztreonamu/awibaktamu Aztreonam wykazuje niewielką aktywność lub nie wykazuje aktywności wobec większości bakterii z rodzaju Acinetobacter , bakterii Gram-dodatnich i beztlenowców (patrz punkty 4.2 i 5.1). Gdy stwierdzi się lub podejrzewa udział takich patogenów w procesie zakaźnym, należy zastosować dodatkowe leki przeciwbakteryjne. Spektrum hamującego działania awibaktamu obejmuje wiele enzymów, które inaktywują aztreonam, w tym beta-laktamazy klasy A i beta-laktamazy klasy C według klasyfikacji Amblera. Awibaktam nie hamuje enzymów klasy B (metalo-beta-laktamaz) i nie jest zdolny do hamowania wielu enzymów klasy D. Aztreonam jest na ogół odporny na hydrolizę przez enzymy klasy B (patrz punkt 5.1). Biegunka wywołana przez Clostridioides difficile U pacjentów otrzymujących aztreonam zgłaszano biegunkę związaną z zakażeniem Clostridioides (C.) difficile oraz rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego – o przebiegu od łagodnego do zagrażającego życiu.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Rozpoznanie to należy wziąć pod uwagę u pacjentów, u których w trakcie stosowania lub po podaniu produktu leczniczego Emblaveo wystąpi biegunka (patrz punkt 4.8). Należy wówczas rozważyć przerwanie leczenia produktem leczniczym Emblaveo oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia skierowanego przeciwko C. difficile . Nie należy stosować produktów leczniczych hamujących perystaltykę jelit. Drobnoustroje niewrażliwe Stosowanie produktu leczniczego Emblaveo może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów, co może wymagać przerwania leczenia lub podjęcia innych odpowiednich działań terapeutycznych. Wydłużenie czasu protrombinowego / zwiększona aktywność doustnych leków przeciwzakrzepowych U pacjentów leczonych aztreonamem zgłaszano wydłużenie czasu protrombinowego (patrz punkt 4.8). Podczas jednoczesnego stosowania doustnych leków przeciwzakrzepowych należy odpowiednio monitorować pacjentów.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Może również zaistnieć konieczność dostosowania dawki leków w celu utrzymania pożądanego poziomu działania przeciwzakrzepowego. Nieprawidłowości w wynikach badań serologicznych Podczas leczenia aztreonamem może pojawić się dodatni wynik bezpośredniego lub pośredniego testu Coombsa (bezpośredni lub pośredni test antyglobulinowy) (patrz punkt 4.8). Sód Ten produkt leczniczy zawiera około 44,6 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 2,2% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Produkt leczniczy Emblaveo może być dalej rozcieńczany roztworami zawierającymi sód (patrz punkt 6.6) i należy to rozpatrywać w odniesieniu do całkowitej ilości sodu ze wszystkich źródeł, które zostaną podane pacjentowi.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji W warunkach in vitro aztreonam i awibaktam są substratami transporterów anionów organicznych OAT1 i OAT3, co może przyczyniać się do aktywnego wychwytu z przedziału krwi, a tym samym do wydalania przez nerki. Probenecyd (silny inhibitor OAT) hamuje wychwyt awibaktamu o 56–70% in vitro i w związku z tym przy jednoczesnym stosowaniu może wpływać na eliminację awibaktamu. Ponieważ nie przeprowadzono badań klinicznych interakcji aztreonamu/awibaktamu z probenecydem, nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych substancji. Aztreonam nie jest metabolizowany przez enzymy cytochromu P450. W warunkach in vitro awibaktam nie wykazywał istotnego działania hamującego enzymy cytochromu P450 ani działania indukującego cytochrom P450 w klinicznie istotnym zakresie ekspozycji.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Interakcje
Awibaktam nie hamuje głównych transporterów nerkowych ani wątrobowych in vitro, w klinicznie istotnym zakresie ekspozycji, dlatego prawdopodobieństwo interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów ocenia się jako małe.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania aztreonamu lub awibaktamu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące stosowania aztreonamu nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Badania na zwierzętach dotyczące stosowania awibaktamu wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, bez dowodów na działanie teratogenne (patrz punkt 5.3). Aztreonam/awibaktam można stosować w okresie ciąży wyłącznie, gdy jest to wyraźnie wskazane, i tylko wtedy, gdy korzyści z leczenia dla matki przewyższają ryzyko dla dziecka. Karmienie piersią Aztreonam przenika do mleka ludzkiego w stężeniach mniejszych niż 1% stężenia zmierzonego w jednocześnie uzyskanej surowicy matki. Nie wiadomo, czy awibaktam przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać/wstrzymać podawanie aztreonamu/awibaktamu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Brak dostępnych danych dotyczących wpływu aztreonamu/awibaktamu na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach dotyczące stosowania aztreonamu lub awibaktamu nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), które mogą mieć niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa stosowania Najczęstszymi działaniami niepożądanymi u pacjentów leczonych aztreonamem/awibaktamem (ATM- AVI) były: niedokrwistość (6,9%), biegunka (6,2%), zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT) (6,2%) i zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AST) (5,2%). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Następujące działania niepożądane zgłoszono u pacjentów, u których stosowano aztreonam w monoterapii, i (lub) zidentyfikowano podczas badań klinicznych fazy II i fazy III dotyczących stosowania produktu leczniczego Emblaveo (N = 305). Działania niepożądane wymienione w poniższej tabeli przedstawiono według klasyfikacji układów i narządów oraz kategorii częstości występowania zdefiniowanych zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (od ≥1/100 do <1/10), niezbyt często (od ≥1/1 000 do <1/100), rzadko (od ≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) lub częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane
W obrębie każdej grupy o określonej częstości działania niepożądane uszeregowano w kolejności od najcięższego. Tabela 3. Częstość działań niepożądanych według klasyfikacji układów i narządów

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane

Klasyfikacja Często Niezbyt często Rzadko Częstość
układów od ≥1/100 do <1/10 od ≥1/1 000 od ≥1/10 000 nieznana
i narządów do <1/100 do <1/1 000 (nie może być
określona
na podstawie
dostępnych
danych)
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze Kandydoza sromu i pochwy Nadkażenie
Zakażeniepochwy
Zaburzenia krwi i układuchłonnego NiedokrwistośćTrombocytoza Podwyższona liczba eozynofili PancytopeniaNeutropenia
Leukocytoza
Trombocytopenia Wydłużony czas protrombinowy

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane
Tabela 3. Częstość działań niepożądanych według klasyfikacji układów i narządów

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Częstood ≥1/100 do <1/10 Niezbyt często od ≥1/1 000 do <1/100 Rzadko od ≥1/10 000do <1/1 000 Częstość nieznana(nie może być określonana podstawie dostępnychdanych)
Wydłużony czas częściowej tromboplastyny po aktywacjiDodatni odczyn CoombsaDodatni bezpo- średni odczyn CoombsaDodatni pośredni odczyn Coombsa
Zaburzenia układu immuno- logicznego Reakcja anafilaktycznaNadwrażliwość na lek
Zaburzenia psychiczne Stan splątania Bezsenność
Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy Encefalopatia Ból głowyNiedoczulica jamy ustnejZaburzenia smaku Drgawki Parestezje
Zaburzenia oka Podwójne widze- nie (diplopia)
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowySzumy uszne
Zaburzenia serca Ekstrasystolia
Zaburzenia naczyniowe Krwotok NiedociśnienieZaczerwienienie skóry
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Skurcz oskrzeli DusznośćŚwiszczący oddechKichanie Niedrożność nosa

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane
Tabela 3. Częstość działań niepożądanych według klasyfikacji układów i narządów

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Częstood ≥1/100 do <1/10 Niezbyt często od ≥1/1 000 do <1/100 Rzadko od ≥1/10 000do <1/1 000 Częstość nieznana(nie może być określonana podstawie dostępnychdanych)
Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Nudności Wymioty Ból brzucha Zapalenie jelita grubego wywoła- ne przez Clostri- dium difficileKrwotokz przewodu pokarmowegoOwrzodzenie jamy ustnej Rzekomobłonias- te zapalenie jelita grubegoNieświeży oddech
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowejZwiększona aktywność aminotransferazy alaninowejZwiększona aktywnośćaminotransferaz Zwiększona ak- tywność gamma- glutamylotransfe- razyZwiększona ak- tywność fosfatazy zasadowej we krwi Zapalenie wątrobyŻółtaczka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka Obrzęk naczynioruchowyToksyczna nekroliza naskórkaZłuszczające zapalenie skóryRumień wielopostaciowyPlamica Pokrzywka Wybroczyny ŚwiądNadmierna potliwość

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane
Tabela 3. Częstość działań niepożądanych według klasyfikacji układów i narządów

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Częstood ≥1/100 do <1/10 Niezbyt często od ≥1/1 000 do <1/100 Rzadko od ≥1/10 000do <1/1 000 Częstość nieznana(nie może być określonana podstawie dostępnychdanych)
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowei tkanki łącznej Ból mięśni
Zaburzenia nerek i drógmoczowych Zwiększone stę- żenie kreatyninywe krwi
Zaburzenia układu rozrodczegoi piersi Tkliwość piersi
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zapalenie żyłZakrzepowe zapalenie żyłWynaczynienie w miejscu infuzjiBól w miejscu wstrzyknięciaGorączka Dyskomfort w klatce piersiowejAstenia Złe samopoczucie

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane
Zespół Kounisa Podczas stosowania innych antybiotyków beta-laktamowych zgłaszano przypadki ostrego zespołu wieńcowego związanego z reakcją alergiczną (zespół Kounisa). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie niniejszego produktu leczniczego może spowodować encefalopatię, stan splątania, padaczkę, zaburzenia świadomości i zaburzenia ruchowe, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4). W razie potrzeby stężenie aztreonamu i awibaktamu można częściowo zmniejszyć hemodializą. Podczas 4-godzinnej hemodializy usuwane jest 38% dawki aztreonamu i 55% dawki awibaktamu.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, inne antybiotyki beta-laktamowe, monobaktamy, kod ATC: J01DF51 Mechanizm działania Po związaniu z białkami wiążącymi penicyliny (PBP) aztreonam hamuje syntezę peptydoglikanu tworzącego ścianę komórkową bakterii, co prowadzi do lizy i śmierci komórek bakteryjnych. Aztreonam jest na ogół odporny na hydrolizę przez enzymy klasy B (metalo-beta-laktamazy). Awibaktam jest niebetalaktamowym inhibitorem beta-laktamazy, którego działanie polega na tworzeniu kowalencyjnego adduktu z enzymem odpornym na hydrolizę. Awibaktam hamuje zarówno beta-laktamazy klasy A i klasy C, jak i niektóre enzymy klasy D, według klasyfikacji Amblera, w tym beta-laktamazy o szerokim spektrum substratowym, karbapenemazy Klebsiella pneumoniae i karbapenemazy OXA-48 oraz enzymy AmpC. Awibaktam nie hamuje aktywności enzymów klasy B i nie jest w stanie hamować aktywności wielu enzymów klasy D.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność Do mechanizmów rozwoju oporności bakterii, które mogą potencjalnie wpływać na skuteczność aztreonamu/awibaktamu, należą enzymy beta-laktamaz oporne na hamowanie przez awibaktam i zdolne do hydrolizy aztreonamu, zmutowane lub nabyte białka PBP, zmniejszona przepuszczalność zewnętrznej błony komórkowej względem któregokolwiek z tych związków oraz aktywny wypływ któregokolwiek z tych związków na zewnątrz komórki. Aktywność przeciwbakteryjna w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi W badaniach in vitro dotyczących skojarzonego stosowania aztreonamu/awibaktamu z amikacyną, cyprofloksacyną, kolistyną, daptomycyną, gentamycyną, lewofloksacyną, linezolidem, metronidazolem, tygecykliną, tobramycyną i wankomycyną, nie wykazano synergii ani działania antagonistycznego. Wartości graniczne badania wrażliwości Kryteria interpretacyjne MIC (minimalnego stężenia hamującego) do oznaczania wrażliwości zostały ustanowione przez Europejski Komitet ds.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
Oznaczania Lekowrażliwości (EUCAST) dla aztreonamu/awibaktamu. Są one wymienione tutaj: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic- breakpoints_en.xlsx . Zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna Wykazano, że działanie przeciwdrobnoustrojowe aztreonamu na określone patogeny najlepiej koreluje z odsetkiem czasu utrzymywania się stężenia wolnego leku powyżej minimalnego stężenia hamującego aztreonamu/awibaktamu w odstępie między dawkami ( %f T > MIC aztreonamu/awibaktamu). Dla awibaktamu wskaźnik farmakokinetyczno-farmakodynamiczny (PK-PD) został określony jako odsetek czasu między dawkami, gdy stężenie wolnego leku przekracza stężenie progowe ( %f T > C T ). Działanie przeciwbakteryjne wobec określonych patogenów Badania in vitro sugerują, że przy braku nabytych mechanizmów oporności następujące patogeny byłyby wrażliwe na działanie aztreonamu/awibaktamu: Tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne  Citrobacter freundii complex  Citrobacter koseri  Escherichia coli  Enterobacter cloacae complex  Klebsiella aerogenes  Klebsiella pneumoniae  Klebsiella oxytoca  Morganella morganii  Proteus mirabilis  Proteus vulgaris  Providencia rettgeri  Providencia stuartii  Raoultella ornithinolytica  Serratia spp.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
 Pseudomonas aeruginosa  Serratia marcescens  Stenotrophomonas maltophilia Badania in vitro wskazują, że następujące gatunki nie są wrażliwe na aztreonam/awibaktam:  Acinetobacter spp.  tlenowe drobnoustroje Gram-dodatnie  bakterie beztlenowe Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Emblaveo w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu zakażeń wywoływanych przez tlenowe bakterie Gram-ujemne u pacjentów z ograniczonymi możliwościami leczenia (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Ogólne wprowadzenie Średnia geometryczna (CV%) maksymalnego stężenia aztreonamu i awibaktamu w osoczu (C max,ss ) oraz pole pod krzywą zależności stężenia od czasu w ciągu 24 godzin (AUC 24,ss ) w stanie stacjonarnym u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (n = 127), którzy wzięli udział w badaniu III fazy, po wielokrotnych 3-godzinnych infuzjach 1,5 g aztreonamu z 0,5 g awibaktamu podawanych co 6 godzin wynosiły, odpowiednio, 54,2 mg/l (40,8) i 11,0 mg/l (44,9) oraz 833 mg ∙ h/l (45,8) i 161 mg ∙ h/l (47,5). Parametry farmakokinetyczne aztreonamu i awibaktamu po podaniu pojedynczej dawki oraz wielokrotnych dawek aztreonamu i awibaktamu w skojarzeniu, były podobne do parametrów stwierdzonych po podaniu aztreonamu lub awibaktamu w monoterapii. Dystrybucja Wiązanie awibaktamu i aztreonamu z białkami ludzkimi jest niezależne od stężenia i niewielkie, odpowiednio około 8% i 38%.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Objętości dystrybucji aztreonamu i awibaktamu w stanie stacjonarnym były porównywalne i wynosiły odpowiednio około 20 l i 24 l u pacjentów z powikłanymi zakażeniami wewnątrzbrzusznymi po wielokrotnym podaniu aztreonamu/awibaktamu w dawkach 1,5 g/0,5 g, co 6 godzin, w infuzji trwającej 3 godziny. Aztreonam przenika przez łożysko i jest wydzielany do mleka ludzkiego. Nie badano klinicznie przenikania aztreonamu do płynu pokrywającego nabłonek (ang. epithelial lining fluid, ELF) płuc; u zaintubowanych pacjentów średni stosunek stężenia w wydzielinie oskrzelowej do stężenia w surowicy wynosił od 21% do 60% w ciągu od 2 do 8 godzin po podaniu dożylnie jednej dawki 2 g aztreonamu. Awibaktam przenika do ELF oskrzeli człowieka, osiągając stężenie wynoszące około 30% stężenia w osoczu. Profile zależności stężenia od czasu są podobne w ELF i w osoczu.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Awibaktam przenika do tkanki podskórnej w miejscu zakażenia skóry, a jego stężenie w tkankach jest w przybliżeniu równe stężeniu wolnego leku w osoczu. Przenikanie aztreonamu przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest ograniczone, co skutkuje niskim stężeniem aztreonamu w płynie mózgowo-rdzeniowym gdy brak stanu zapalnego; jednak w przypadku zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym ulega zwiększeniu. Metabolizm Aztreonam jest metabolizowany w nieznacznym stopniu. Główny metabolit jest nieaktywny i powstaje poprzez otwarcie pierścienia beta-laktamowego w wyniku hydrolizy. Dane dotyczące odzysku wskazują, że około 10% dawki jest wydalane w postaci tego metabolitu. W badaniach przeprowadzonych na preparatach ludzkiej wątroby (mikrosomy i hepatocyty) nie zaobserwowano metabolizmu awibaktamu. Awibaktam w postaci niezmienionej stanowił główny składnik pochodny leku w osoczu i moczu u człowieka po podaniu awibaktamu znakowanego izotopem [ 14 C].
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Okresy półtrwania w końcowej fazie eliminacji (t ½ ) zarówno aztreonamu, jak i awibaktamu wynoszą około 2 do 3 godzin po podaniu dożylnym. Aztreonam jest wydalany z moczem w wyniku czynnego wydzielania kanalikowego i przesączania kłębuszkowego. W przybliżeniu od 75% do 80% dawki dożylnej lub domięśniowej wykrywano w moczu. W badaniach radioaktywności moczu głównymi składnikami były: aztreonam w postaci niezmienionej (około 65% odzyskane w ciągu 8 godzin), nieaktywny produkt hydrolizy pierścienia beta-laktamowego aztreonamu (około 7%) i nieznane metabolity (około 3%). Około 12% aztreonamu jest wydalane z kałem. Awibaktam jest wydalany w postaci niezmienionej z moczem, przy czym jego klirens nerkowy wynosi w przybliżeniu 158 ml/min, co wskazuje na czynne wydzielanie kanalikowe oprócz przesączania kłębuszkowego. Odsetek leku w postaci niezmienionej wydalanego z moczem był niezależny od podanej dawki i stanowił od 83,8% do 100% dawki awibaktamu w stanie stacjonarnym.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Mniej niż 0,25% awibaktamu jest wydalane z kałem. Liniowość lub nieliniowość Charakterystyka farmakokinetyczna zarówno aztreonamu, jak i awibaktamu jest w przybliżeniu liniowa w badanym zakresie dawek (od 1500 mg do 2000 mg aztreonamu; od 375 mg do 600 mg awibaktamu). U zdrowych osób dorosłych z prawidłową czynnością nerek nie zaobserwowano znaczącej kumulacji aztreonamu ani awibaktamu po wielokrotnych infuzjach dożylnych aztreonamu/awibaktamu w dawkach 1500 mg + 500 mg, podawanych co 6 godzin przez maksymalnie 11 dni. Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Eliminacja aztreonamu i awibaktamu jest zmniejszona u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Wartości AUC awibaktamu zwiększają się średnio odpowiednio 2,6-krotnie, 3,8-krotnie, 7-krotnie i 19,5-krotnie u osób z łagodnymi (tutaj zdefiniowanymi jako od CrCl 50 do 79 ml/min), umiarkowanymi (tutaj zdefiniowanymi jako CrCl od 30 do 49 ml/min) i ciężkimi (CrCl <30 ml/min, niewymagającymi dializy) zaburzeniami czynności nerek oraz schyłkową niewydolnością nerek, w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością nerek (tutaj zdefiniowaną jako CrCl >80 ml/min).
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z szacowanym CrCl ≤50 ml/min konieczne jest dostosowanie dawki, patrz punkt 4.2. Zaburzenia czynności wątroby Nie badano farmakokinetyki awibaktamu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dowolnego stopnia. Ponieważ wydaje się, że ani aztreonam, ani awibaktam nie podlega istotnym przemianom metabolicznym w wątrobie, klirens ogólnoustrojowy tych substancji czynnych nie powinien zmieniać się znacząco wskutek zaburzeń czynności wątroby. Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat) Średni okres półtrwania w fazie eliminacji zarówno aztreonamu, jak i awibaktamu jest wydłużony, a klirens osoczowy zmniejszony u osób w podeszłym wieku, co jest zgodne ze związanym z wiekiem zmniejszeniem klirensu nerkowego aztreonamu i awibaktamu. Dzieci i młodzież Nie oceniano farmakokinetyki aztreonamu/awibaktamu u dzieci ani młodzieży. Płeć, rasa i masa ciała Ani płeć, ani rasa nie mają istotnego wpływu na farmakokinetykę aztreonamu/awibaktamu.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
W analizie farmakokinetyki populacyjnej aztreonamu/awibaktamu nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic w ekspozycji u dorosłych pacjentów ze wskaźnikiem masy ciała (BMI) ≥30 kg/m 2 w porównaniu z dorosłymi pacjentami z BMI <30 kg/m 2 .
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Aztreonam Dane niekliniczne dotyczące stosowania aztreonamu, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności lub toksycznego wpływu na rozród, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań dotyczących rakotwórczości aztreonamu podawanego drogą dożylną. Awibaktam Dane niekliniczne dotyczące stosowania awibaktamu, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym lub genotoksyczności, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań dotyczących rakotwórczego działania awibaktamu. Toksyczność skojarzonego stosowania aztreonamu i awibaktamu Przeprowadzone na szczurach, trwające 28 dni, badanie toksykologiczne dotyczące skojarzonego stosowania leków wykazało, że awibaktam nie zmienia profilu bezpieczeństwa podawanego jednocześnie aztreonamu.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Szkodliwy wpływ na reprodukcję Prowadzone na zwierzętach badania dotyczące stosowania aztreonamu nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na płodność, ciążę, rozwój zarodka i płodu, poród ani rozwój pourodzeniowy. U ciężarnych samic królika, którym podawano awibaktam w dawkach 300 i 1000 mg/kg mc./dobę, stwierdzono zależne od dawki zmniejszenie masy płodu oraz opóźnienie kostnienia szkieletu, prawdopodobnie związane z toksycznym oddziaływaniem na organizm matki. Poziomy ekspozycji w osoczu u matki i płodu przy wartości NOAEL (100 mg/kg mc./dobę) wskazują na umiarkowane lub małe marginesy bezpieczeństwa. U szczurów nie zaobserwowano niekorzystnego wpływu na rozwój zarodka i płodu ani na płodność. Po podawaniu szczurzycom awibaktamu przez cały okres ciąży i laktacji nie stwierdzono wpływu na przeżycie potomstwa, jego wzrost ani rozwój.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Niemniej jednak u mniej niż 10% potomstwa odnotowano częstsze poszerzenia miedniczek nerkowych i moczowodów po narażeniu matki większym od lub równym około 2,8-krotności ekspozycji terapeutycznej u ludzi.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Arginina 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Suchy proszek 2 lata Po rekonstytucji Zawartość fiolki po rekonstytucji należy zużyć w ciągu 30 minut do przygotowania worka infuzyjnego lub roztworu podstawowego do podania odpowiedniej dawki ATM-AVI we wlewie dożylnym. Po rozcieńczeniu Worki infuzyjne Jeśli roztwór dożylny jest sporządzany przy użyciu roztworu chlorku sodu (0,9%) do wstrzykiwań lub roztworu Ringera z dodatkiem mleczanu, wykazano utrzymanie stabilności chemicznej i fizycznej gotowego produktu przez 24 godziny w temperaturze 2-8°C, po czym przez kolejne 12 godzin w temperaturze do 30°C. Jeśli roztwór dożylny jest sporządzany przy użyciu glukozy (5%) do wstrzykiwań, wykazano utrzymanie stabilności chemicznej i fizycznej gotowego produktu przez 24 godziny w temperaturze 2-8°C, po czym przez kolejne 6 godzin w temperaturze do 30°C.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy użyć niezwłocznie, chyba że rekonstytucja i rozcieńczenie zostały przeprowadzone w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Jeśli produkt nie zostanie użyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i nie mogą one przekraczać wartości podanych powyżej. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2-8°C). Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka szklana o pojemności 30 ml (typu I) zamknięta gumowym (chlorobutylowym) korkiem i aluminiowym kapslem z odrywanym wieczkiem. Produkt leczniczy jest dostarczany w opakowaniach po 10 fiolek.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Proszek należy rozpuścić w jałowej wodzie do wstrzykiwań, a otrzymany koncentrat musi zostać natychmiast rozcieńczony przed użyciem. Roztwór po rekonstytucji jest przezroczysty, bezbarwny lub żółty i nie zawiera widocznych cząstek stałych. Podczas sporządzania i podawania roztworu należy stosować standardowe techniki aseptyczne. Dawki należy przygotowywać w worku infuzyjnym odpowiedniej wielkości. Przed podaniem produkty lecznicze do podawania pozajelitowego należy sprawdzić wzrokowo pod kątem obecności cząstek stałych. Każda fiolka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku. Całkowity czas od rozpoczęcia rekonstytucji do zakończenia przygotowywania infuzji dożylnej nie powinien przekraczać 30 minut. Emblaveo (aztreonam/awibaktam) jest złożonym produktem leczniczym; każda fiolka zawiera 1,5 g aztreonamu i 0,5 g awibaktamu w stałej proporcji 3:1.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Instrukcje przygotowywania w WORKU INFUZYJNYM dawek dla osób dorosłych: UWAGA: Poniższa procedura opisuje etapy przygotowywania roztworu do infuzji o końcowym stężeniu 1,5-40 mg/ml aztreonamu i 0,50-13,3 mg/ml awibaktamu . Przed rozpoczęciem tych kroków należy zakończyć wszystkie obliczenia. 1. Przygotować roztwór metodą rekonstytucji (131,2 mg/ml aztreonamu i 43,7 mg/ml awibaktamu): a) Wprowadzić igłę przez korek fiolki i wstrzyknąć 10 ml jałowej wody do wstrzykiwań. b) Wyjąć igłę i delikatnie wstrząsnąć fiolką, aby uzyskać klarowny, bezbarwny lub żółty roztwór, bez widocznych cząstek stałych. 2. Przygotować końcowy roztwór do infuzji (końcowe stężenie musi wynosić 1,5-40 mg/ml aztreonamu i 0,50-13,3 mg/ml awibaktamu): Worek infuzyjny: Roztwór uzyskany w wyniku rekonstytucji należy dodatkowo rozcieńczyć, przenosząc odpowiednio obliczoną jego objętość do worka infuzyjnego zawierającego jeden z poniższych roztworów: roztwór chlorku sodu (0,9%) do wstrzykiwań, roztwór glukozy (5%) do wstrzykiwań lub roztwór Ringera z mleczanami.
CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Patrz tabela 4 poniżej. Tabela 4. Przygotowanie produktu leczniczego Emblaveo w WORKU INFUZYJNYM do podawania osobom dorosłym

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne

Dawka całkowita (aztreonam/awibaktam) Objętość do pobrania z fiolki (fiolek) po rekonstytucji Objętość końcowa po rozcień- czeniu w worku infuzyjnyma,b
2000 mg / 667 mg 15,2 ml od 50 ml do 250 ml
1500 mg / 500 mg 11,4 ml od 50 ml do 250 ml
1350 mg / 450 mg 10,3 ml od 50 ml do 250 ml
750 mg / 250 mg 5,7 ml od 50 ml do 250 ml
675 mg / 225 mg 5,1 ml od 50 ml do 250 ml
Wszystkie inne dawki Objętość (ml) obliczona na podstawie wymaganej dawki:Dawka (mg aztreonamu) ÷ 131,2 mg/ml aztreonamulub Objętość (ml) będzie się różnić w zależności od dostępnego worka infuzyjnegoi preferowanego stężenia końcowego(musi zawierać się w przedziale 1,5-40 mg/ml aztreonamui 0,50-13,3 mg/ml awibaktamu).
Dawka (mg awibaktamu) ÷ 43,7 mg/ml awibaktamu

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
a Rozcieńczyć do końcowego stężenia aztreonamu wynoszącego 1,5-40 mg/ml (końcowe stężenie awibaktamu 0,50-13,3 mg/ml) w celu zapewnienia stabilności gotowego produktu przez 24 godziny w temperaturze 2-8°C, a następnie do 12 godzin w temperaturze do 30°C dla worków infuzyjnych zawierających roztwór chlorku sodu (0,9%) do wstrzykiwań lub roztwór Ringera z mleczanami. b Rozcieńczyć do końcowego stężenia aztreonamu wynoszącego 1,5-40 mg/ml (końcowe stężenie awibaktamu 0,50-13,3 mg/ml) w celu zapewnienia stabilności gotowego produktu przez 24 godziny w temperaturze 2-8°C, a następnie do 6 godzin w temperaturze do 30°C dla worków infuzyjnych zawierających roztwór glukozy (5%) do wstrzykiwań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Biotum, 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 500 mg ceftazydymu (Ceftazidimum) w postaci pięciowodzianu buforowanego węglanem sodu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód. Biotum, 500 mg: każda fiolka zawiera 30 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań Biały lub jasnożółty proszek.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Biotum jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u dorosłych i u dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia). Szpitalne zapalenia płuc. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego. Powikłane zakażenia dróg moczowych. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej. Zakażenia kości i stawów. Zapalenie otrzewnej związane z dializami u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis). Leczenie pacjentów z bakteriemią, której związek z którymkolwiek z wymienionych wyżej zakażeń jest stwierdzony lub prawdopodobny. Ceftazydym można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, przypuszczalnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wskazania do stosowania
Ceftazydym można stosować w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP, ang. trans-urethral resection of the prostate). Wybierając ceftazydym należy wziąć pod uwagę spektrum jego działania przeciwbakteryjnego, obejmujące głównie tlenowe bakterie Gram-ujemne (patrz punkty 4.4 i 5.1). Ceftazydym należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania ceftazydymu. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Tabela 1. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Podawanie przerywane Zakażenie: Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą – 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę co 8 godzin, maksymalnie do 9 g na dobę Gorączka neutropeniczna – 2 g co 8 godzin Szpitalne zapalenia płuc – 1 g do 2 g co 8 godzin Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych – 1 g do 2 g co 8 godzin Bakteriemia* – 1 g do 2 g co 8 godzin Zakażenia kości i stawów – 1 g do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich – 1 g do 2 g co 8 lub 12 godzin Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej – 1 g do 2 g co 8 lub 12 godzin Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD – 1 g do 2 g co 8 lub 12 godzin Okołooperacyjna profilaktyka zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP) – 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia, i druga dawka podczas wyjmowania cewnika Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego – 1 g do 2 g co 8 godzin Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego – 1 g do 2 g co 8 godzin Ciągła infuzja Zakażenie: Gorączka neutropeniczna – Wysycająca dawka 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin Szpitalne zapalenia płuc, Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą, Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, Bakteriemia*, Zakażenia kości i stawów, Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej, Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD – 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
U dorosłych z prawidłową czynnością nerek stosowano 9 g na dobę bez wystąpienia działań niepożądanych. * Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. 4.3 Dawkowanie dla dzieci Tabela 2. Dzieci o masie ciała <40 kg Niemowlęta w wieku >2 miesięcy i dzieci <40 kg Powikłane zakażenia dróg moczowych – 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego – 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego – 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Neutropenia u dzieci – 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą – 100 do 150 mg/kg mc.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych – 100 do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Bakteriemia* – 100 do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Zakażenia kości i stawów – 100 do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich – 100 do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej – 100 do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD – 100 do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Ciągła infuzja Gorączka neutropeniczna – Dawka nasycająca 60 mg/kg mc do 100 mg/kg mc., a następnie ciągła infuzja 100 do 200 mg/kg mc.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę Szpitalne zapalenia płuc, Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą, Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, Bakteriemia*, Zakażenia kości i stawów, Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej, Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD – 100 do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę U noworodków w wieku 0-2 miesięcy, okres półtrwania ceftazydymu w surowicy może być trzy- do czterokrotnie dłuższy niż u dorosłych. * Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. 4.4 Dawkowanie dla noworodków i niemowląt Noworodki i niemowlęta w wieku ≤2 miesięcy Większość zakażeń – 25 mg/kg mc do 60 mg/kg mc.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
na dobę w dwóch dawkach podzielonych U dzieci i młodzieży bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Biotum podawanego w ciągłej infuzji noworodkom i niemowlętom w wieku ≤2 miesięcy nie zostały ustalone. 4.5 Pacjenci w podeszłym wieku Z powodu związanego z wiekiem, zmniejszonego klirensu ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, dobowa dawka u pacjentów w wieku powyżej 80 lat nie powinna zazwyczaj przekraczać 3 g. 4.6 Zaburzenia czynności wątroby Dostępne dane nie wskazują na potrzebę zmiany dawek w lekkich lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby. Brak danych z badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz także punkt 5.2). Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa i skuteczności. 4.7 Zaburzenia czynności nerek Ceftazydym jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz także punkt 4.4).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
Należy podać początkową dawkę wysycającą 1 g ceftazydymu. Dawki podtrzymujące należy ustalić na podstawie klirensu kreatyniny. 4.8 Tabela 3. Zalecane dawki podtrzymujące produktu Biotum w niewydolności nerek – krótkotrwała infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała >40 kg Klirens kreatyniny [ml/min] 50-31: Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl) 150-200 (1,7-2,3) – Zalecana dawka jednorazowa Biotum [g] 1,0 – Przerwa między dawkami [godziny] 12 Klirens kreatyniny [ml/min] 30-16: Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl) 200-350 (2,3-4,0) – Zalecana dawka jednorazowa Biotum [g] 1,0 – Przerwa między dawkami [godziny] 24 Klirens kreatyniny [ml/min] 15-6: Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl) 350-500 (4,0-5,6) – Zalecana dawka jednorazowa Biotum [g] 0,5 – Przerwa między dawkami [godziny] 24 Klirens kreatyniny [ml/min] <5: Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl) >500 (>5,6) – Zalecana dawka jednorazowa Biotum [g] 0,5 – Przerwa między dawkami [godziny] 48 U pacjentów z niewydolnością nerek i z ciężkimi zakażeniami, należy zwiększyć pojedynczą dawkę leku o 50% lub zwiększyć częstość dawkowania.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
U dzieci klirens kreatyniny należy obliczać z uwzględnieniem powierzchni ciała lub beztłuszczowej masy ciała. 4.9 Tabela 4. Zalecane dawki podtrzymujące produktu Biotum w zaburzeniach czynności nerek – ciągła infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała >40 kg Klirens kreatyniny [ml/min] 50–31: Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g do 3 g na 24 godziny Klirens kreatyniny [ml/min] 30–16: Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g na 24 godziny Klirens kreatyniny [ml/min] ≤15: Nieokreślona Należy zachować staranność w dobieraniu dawek. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. 4.10 Dzieci o masie ciała <40 kg Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Biotum podawanego w ciągłej infuzji u dzieci z niewydolnością nerek, o masie ciała <40 kg, nie zostały określone. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
Jeśli u dzieci z niewydolnością nerek stosuje się ciągłą infuzję, klirens kreatyniny należy obliczać uwzględniając powierzchnię ciała lub beztłuszczową masę ciała. 4.11 Hemodializa Okres półtrwania ceftazydymu w surowicy podczas hemodializy wynosi od 3 do 5 godzin. Po zakończeniu każdej hemodializy zaleca się podanie dawki podtrzymującej ceftazydymu według tabel 5 i 6. 4.12 Dializa otrzewnowa Ceftazydym można stosować w dializach otrzewnowych i w ciągłych ambulatoryjnych dializach otrzewnowych (CAPD). Oprócz podawania ceftazydymu dożylnie można go podawać również w płynie dializacyjnym (zwykle 125 do 250 mg na 2 litry płynu do dializy). Pacjentom z niewydolnością nerek poddawanym ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie lub wysoko przepływowej hemofiltracji w oddziałach intensywnej terapii: 1 g na dobę w dawce jednorazowej lub w dawkach podzielonych. U pacjentów poddawanych nisko przepływowej hemofiltracji dawkowanie jest takie, jak zalecane w zaburzeniach czynności nerek.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
U pacjentów poddawanych żylno-żylnej hemofiltracji i żylno-żylnej hemodializie należy podawać dawki zgodnie zaleceniami zamieszczonymi poniżej w tabelach 5 i 6. 4.13 Tabela 5. Zalecane dawki w ciągłej żylno-żylnej hemofiltracji Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości ultrafiltracji [ml/min] 0: 250, 250, 500, 500 5: 250, 250, 500, 500 10: 250, 500, 500, 750 15: 250, 500, 500, 750 20: 500, 500, 500, 750 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin. 4.14 Tabela 6. Zalecane dawki podczas ciągłej żylno-żylnej hemodializy Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości wprowadzanego dializatu 0: 500, 500, 500, 500, 500, 750 5: 500, 500, 750, 500, 500, 750 10: 500, 500, 750, 500, 750, 1000 15: 500, 750, 750, 750, 750, 1000 20: 750, 750, 1000, 750, 750, 1000 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
4.15 Sposób podawania Dawka zależy od ciężkości, wrażliwości, miejsca i rodzaju zakażenia oraz od wieku i czynności nerek pacjenta. Biotum należy podawać we wstrzyknięciach dożylnie lub głęboko domięśniowo. Zalecanymi miejscami podania domięśniowego są: górny, zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego lub boczna część uda. Roztwory Biotum można podawać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji, jeżeli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Podstawową zalecaną drogą podania jest pojedyncze wstrzyknięcie dożylne lub ciągła infuzja dożylna. Podanie domięśniowe powinno być rozważane jedynie, gdy dożylne podanie nie jest możliwe lub jest mniej właściwe dla pacjenta.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na ceftazydym lub na inne antybiotyki cefalosporynowe, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) w wywiadzie na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, notowano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości, sporadycznie śmiertelnych. W razie wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, konieczne jest natychmiastowe zakończenie leczenia ceftazydymem i wdrożenie odpowiedniego postępowania ratunkowego. Przed wdrożeniem leczenia należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący nadwrażliwości na ceftazydym, na inne cefalosporyny lub na inny rodzaj leków beta-laktamowych. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas podawania ceftazydymu pacjentom, u których wystąpiły reakcje alergiczne na inne beta-laktamy. Ceftazydym ma ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego. Nie jest przydatny do stosowania jako jedyny lek w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wcześniej określono patogen i wiadomo, że jest on wrażliwy lub że podejrzewa się, że najbardziej prawdopodobne bakterie będą reagować na leczenie ceftazydymem.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Dotyczy to szczególnie ustalania sposobu leczenia pacjentów z bakteriemią, a także leczenia bakteryjnego zapalenia opon mózgowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń kości i stawów. Ponadto ceftazydym jest wrażliwy na hydrolizę przez niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL). Dlatego też wybierając ceftazydym do leczenia, należy wziąć pod uwagę informacje dotyczące częstości występowania bakterii wytwarzających ESBL. Podczas stosowania prawie każdego z leków przeciwbakteryjnych, w tym ceftazydymu, opisywano występowanie związanego z antybiotykiem zapalenia jelita oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit, o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu. Dlatego ważne jest wzięcie pod uwagę tego rozpoznania u pacjentów, u których wystąpiła biegunka w trakcie lub po zakończeniu podawania ceftazydymu (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia ceftazydymem i zastosowanie leczenia przeciw Clostridioides difficile.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. Stosowanie dużych dawek cefalosporyn jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek. Ceftazydym jest wydalany przez nerki, dlatego też jego dawkę należy zmniejszyć proporcjonalnie do stopnia niewydolności nerek. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność należy ściśle monitorować u pacjentów z niewydolnością nerek. Donoszono o występowaniu objawów neurologicznych u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono dawki (patrz punkty 4.2 i 4.8). Długotrwałe stosowanie może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoki, grzyby) i może być konieczne przerwanie leczenia i podjęcie stosownych działań. Istotne jest powtarzanie oceny stanu klinicznego pacjenta.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Ceftazydym nie wpływa na wynik testów enzymatycznych wykrywających cukier w moczu, ale mogą wystąpić niewielkie zmiany (fałszywie dodatnie) wyników testów z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Ceftazydym nie wpływa na wynik alkalicznej próby pikrynianowej na kreatyninę. U około 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego wyniku testu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Produkt leczniczy zawiera sód. Biotum, 500 mg: każda fiolka zawiera 30 mg sodu co odpowiada 1,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Produkt leczniczy zawiera 60 mg sodu na 1 g produktu co odpowiada 3% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. Produkt podaje się wyłącznie po rekonstytucji – patrz punkt 6.6.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Przy obliczaniu całkowitej zawartości sodu w przygotowanym rozcieńczeniu produktu należy brać pod uwagę ilość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika. W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia produktu, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego stosowanego rozcieńczalnika. 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Biotum można stosować u kobiet w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często >1/10, często >1/100 do <1/10, niezbyt często >1/1000 do <1/100, rzadko >1/10 000 do <1/1 000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Trombocytoza Neutropenia Leukopenia Trombocytopenia Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka Świąd Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni odczyn Coombs’a * Donoszono o występowaniu powikłań neurologicznych, w tym drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
1 Odnotowano nieliczne przypadki wystąpienia zespołu DRESS związanego z ceftazydymem. 2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridioides difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Biotum można stosować u kobiet w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem. Karmienie piersi?
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Interakcje
Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Interakcje
Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często >1/10, często >1/100 do <1/10, niezbyt często >1/1000 do <1/100, rzadko >1/10 000 do <1/1 000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Interakcje
Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Trombocytoza Neutropenia Leukopenia Trombocytopenia Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka Świąd Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni odczyn Coombs’a * Donoszono o występowaniu powikłań neurologicznych, w tym drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Interakcje
1 Odnotowano nieliczne przypadki wystąpienia zespołu DRESS związanego z ceftazydymem. 2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridioides difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Interakcje
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Biotum można stosować u kobiet w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często >1/10, często >1/100 do <1/10, niezbyt często >1/1000 do <1/100, rzadko >1/10 000 do <1/1 000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Trombocytoza Neutropenia Leukopenia Trombocytopenia Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka Świąd Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni odczyn Coombs’a * Donoszono o występowaniu powikłań neurologicznych, w tym drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
1 Odnotowano nieliczne przypadki wystąpienia zespołu DRESS związanego z ceftazydymem. 2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridioides difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Działania niepożądane
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często >1/10, często >1/100 do <1/10, niezbyt często >1/1000 do <1/100, rzadko >1/10 000 do <1/1 000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Trombocytoza Neutropenia Leukopenia Trombocytopenia Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka Świąd Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni odczyn Coombs’a * Donoszono o występowaniu powikłań neurologicznych, w tym drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Działania niepożądane
1 Odnotowano nieliczne przypadki wystąpienia zespołu DRESS związanego z ceftazydymem. 2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridioides difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, cefalosporyny trzeciej generacji, kod ATC: J01DD02 Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, po związaniu się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Powoduje to przerwanie biosyntezy ściany komórkowej (peptydoglikanu), co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej i jej śmierci. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) Dla cefalosporyn najważniejszym farmakokinetyczno–farmakodynamicznym wskaźnikiem, wykazującym korelację ze skutecznością in vivo, jest odsetek czasu odstępu między dawkami, w którym stężenie niezwiązanego (wolnego) leku jest większe niż minimalne stężenie hamujące (MIC) ceftazydymu w stosunku do docelowego gatunku bakterii (tj. %T>MIC).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm oporności Oporność bakterii na ceftazydym może wynikać z jednego lub więcej spośród następujących mechanizmów: hydroliza przez beta-laktamazy; ceftazydym może być skutecznie hydrolizowany przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL), w tym przez rodzinę SHV tych ESBL, oraz przez enzymy AmpC, które mogą być indukowane lub trwale odblokowywane na etapie genu u niektórych gatunków tlenowych bakterii Gram-ujemnych; zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny do ceftazydymu; nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, co ogranicza dostęp ceftazydymu do białek wiążących penicyliny w bakteriach Gram-ujemnych; bakteryjna pompa usuwająca lek z komórki. Wartości graniczne Następujące wartości graniczne minimalnych stężeń hamujących (MIC) zostały określone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing, EUCAST).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Bakteria Punkty graniczne [mg/l] S I R Enterobacteriaceae ≤1 2-4 >4 Pseudomonas aeruginosa ≤8 – >8 Punkty graniczne niezwiązane z gatunkami ≤4 8 >8 S=wrażliwe, I=pośrednie, R=oporne. Punkty graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami (2 g × 3). Punkty graniczne niezwiązane z gatunkami zostały określone głównie na podstawie danych PK/PD i są niezależne od rozkładu MIC dla poszczególnych gatunków. Są one wyłącznie do zastosowania wobec gatunków nieuwzględnionych w tabeli lub w przypisach. Wrażliwość mikrobiologiczna Częstość nabytej oporności wybranych gatunków może zmieniać się w zależności od położenia geograficznego i czasu i pożądana jest wiedza o lokalnym występowaniu oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby należy zasięgnąć rady ekspertów, jeśli lokalna częstość występowania oporności jest taka, że przydatność ceftazydymu jest wątpliwa co najmniej w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Gatunki zwykle wrażliwe Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Streptococcus pyogenes Streptococcus agalactiae Bakterie tlenowe Gram-ujemne: Citrobacter koseri Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Neisseria meningitidis Pasteurella multocida Proteus mirabilis Proteus spp. (inne) Providencia spp. Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Bakterie tlenowe Gram-ujemne: Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Klebsiella spp. (inne) Pseudomonas aeruginosa Serratia spp. Morganella morganii Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus Streptococcus pneumoniae Paciorkowce zieleniące Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie: Clostridium perfringens Peptostreptococcus spp. Bakterie beztlenowe Gram-ujemne: Fusobacterium spp.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Drobnoustroje o oporności naturalnej Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Enterococcus spp., w tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium Listeria spp. Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie: Clostridioides difficile Bakterie beztlenowe Gram-ujemne: Bacteroides spp. (wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych) Inne: Chlamydia spp. Mycoplasma spp. Legionella spp. S. aureus metycylino-wrażliwy – uważa się, że ma małą wrażliwość wrodzoną na ceftazydym. Wszystkie metycylino-oporne szczepy S. aureus są oporne na ceftazydym. S. pneumoniae, który wykazuje pośrednią wrażliwość na penicyliny, może wykazywać co najmniej zmniejszoną wrażliwość na ceftazydym. Obserwowano dużą częstość oporności w jednym lub więcej obszarach (krajach, regionach) UE.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu domięśniowym 500 mg lub 1 g szybko osiąga maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące odpowiednio 18 mg/l lub 37 mg/l. Po pięciu minutach od podania dożylnego pojedynczej dawki 500 mg, 1 g lub 2 g stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 46 mg/l, 87 mg/l i 170 mg/l. Kinetyka ceftazydymu jest liniowa w zakresie pojedynczych dawek 0,5 do 2,0 g po podaniu dożylnym lub domięśniowym. Dystrybucja Wiązanie ceftazydymu przez białka osocza jest małe i wynosi około 10%. Stężenie ceftazydymu większe od MIC – minimalnego stężenia hamującego wzrost powszechnych patogenów, stwierdza się w kościach, sercu, żółci, plwocinie, ciele szklistym, płynie stawowym, opłucnowym i otrzewnowym. Ceftazydym z łatwością przenika przez łożysko i do mleka matki oraz jest wydzielany z pokarmem kobiecym.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest słabe, z czego wynikają małe stężenia ceftazydymu w płynie mózgowo-rdzeniowym, jeśli nie występuje stan zapalny. Jeśli jednak występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych, w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia od 4 do 20 mg/l lub więcej. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. Eliminacja Po podaniu pozajelitowym stężenie w osoczu zmniejsza się, a okres półtrwania wynosi około 2 godziny. Ceftazydym jest wydzielany w postaci niezmienionej do moczu w wyniku przesączania kłębuszkowego; około 80-90% dawki leku wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin. Mniej niż 1% jest wydalany z żółcią. Szczególne grupy pacjentów Niewydolność nerek Eliminacja ceftazydymu jest zmniejszona u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i dawkę należy wówczas zmniejszyć (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Niewydolność wątroby Lekkie lub umiarkowane zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u osób otrzymujących 2 g dożylnie co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona (patrz punkt 4.2). Pacjenci w podeszłym wieku Zmniejszony klirens obserwowany u pacjentów w podeszłym wieku wynikał przede wszystkim, ze związane z wiekiem, zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich lub starszych, średni okres półtrwania w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu pojedynczym lub po powtarzanym dwa razy na dobę przez 7 dni wstrzyknięciu dożylnym dawki 2 g. Dzieci Okres półtrwania ceftazydymu jest wydłużony u wcześniaków i u noworodków urodzonych o czasie o 4,5 do 7,5 godziny po dawkach 25 do 30 mg/kg masy ciała. Jednakże, od wieku 2 miesięcy okres półtrwania mieści się w takim zakresie, jak u dorosłych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Niekliniczne dane nie wykazują szczególnego ryzyka dla ludzi, na podstawie badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności powtarzanych dawek, genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej. Nie prowadzono badań rakotwórczości ceftazydymu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTY CZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Węglan sodu 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Ceftazydym wykazuje niezgodność w roztworach z wankomycyną (wytrąca się osad), a także z aminoglikozydami. Nie należy mieszać ceftazydymu z aminoglikozydami lub wankomycyną w tej samej strzykawce lub w zestawie do infuzji. Ceftazydym nie jest stabilny w roztworze wodorowęglanu sodu, nie należy stosować go jako rozpuszczalnik. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze do 25ºC. Chronić od światła. Przygotowany roztwór można przechowywać 24 godziny w lodówce, tj. w temperaturze od 2ºC do 8ºC. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka szklana, zamknięta korkiem z gumy bromobutylowej i zabezpieczona aluminiowym kapslem lub aluminiowym kapslem z kapturkiem, w tekturowym pudełku wraz z ulotką informacyjną dla pacjenta. Opakowanie zawiera 1 lub 10 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ciśnienie w fiolkach produktu Biotum każdej wielkości jest mniejsze od atmosferycznego. Podczas rozpuszczania proszku ciśnienie zwiększa się wskutek uwalniania dwutlenku węgla. Można zignorować małe pęcherzyki dwutlenku węgla znajdujące się w przygotowanym roztworze. Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania Należy zapoznać się z tabelą dodawanych objętości i uzyskiwanych stężeń, co może być przydatne, gdy potrzebne są dawki częściowe. Zawartość fiolki Droga podania Objętość rozpuszczalnika do dodania [ml] Przybliżone stężenie ceftazydymu [mg/ml] 500 mg wstrzyknięcie domięśniowe 1,5 ml 260 500 mg wstrzyknięcie dożylne 5 ml 90 Zabarwienie roztworu od jasnożółtego do bursztynowego zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika i warunków przechowywania.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dane farmaceutyczne
Jeśli spełnione są zalecane warunki, zmienność zabarwienia roztworu nie wpływa niekorzystnie na skuteczność działania produktu. Do przygotowania roztworów do infuzji dożylnych o stężeniu ceftazydymu pomiędzy 1 mg/ml a 40 mg/ml stosuje się: 9 mg/ml (0,9%) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań M/6 roztwór mleczanu sodu do wstrzykiwań wieloskładnikowy roztwór mleczanu sodu do wstrzykiwań (Roztwór Hartmanna) 5% roztwór glukozy do wstrzykiwań 0,225% roztwór chlorku sodu z 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 0,45% roztwór chlorku sodu z 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 0,9% roztwór chlorku sodu z 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 0,18% roztwór chlorku sodu z 4% roztworem glukozy do wstrzykiwań 10% roztwór glukozy do wstrzykiwań 10% roztwór dekstranu 40 w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań 10% roztwór dekstranu 40 w 5% roztworze glukozy do wstrzykiwań 6% roztwór dekstranu 70 w 0,9% roztworze chlorku sodu 6% roztwór dekstranu 70 w 5% roztworze glukozy do wstrzykiwań.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dane farmaceutyczne
Ceftazydym w stężeniach pomiędzy 0,05 mg/ml a 0,25 mg/ml jest zgodny z płynem do dializy otrzewnowej (mleczanowym). Ceftazydym do wstrzyknięć domięśniowych można rozpuścić w roztworze zawierającym 0,5% lub 1% chlorowodorek lidokainy do wstrzykiwań. Roztwór 500 mg ceftazydymu w 1,5 ml wody do wstrzykiwań można dodać do roztworu metronidazolu (500 mg w 100 ml) i oba produkty zachowują swoją aktywność. Sporządzanie roztworu do szybkiego wstrzyknięcia Przebić igłą korek i wstrzyknąć do fiolki zalecaną objętość rozpuszczalnika. W celu nakłucia korka należy użyć igły o średnicy nie większej niż 0,8 mm (21 G w skali Gauge [G]). Igłę należy wbić w centralnie wyznaczonym polu pod kątem 90°, zgodnie z poniższym schematem: Podciśnienie wewnątrz fiolki może ułatwić wniknięcie rozpuszczalnika. Wycofać igłę ze strzykawką. Potrząsać aż do rozpuszczenia: uwalnia się dwutlenek węgla i w ciągu 1 do 2 minut uzyskuje się klarowny roztwór. Odwrócić fiolkę.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dane farmaceutyczne
Utrzymując tłok strzykawki w pozycji w pełni wciśniętej, przebić igłą korek fiolki i pobrać całą objętość roztworu do strzykawki (podwyższone ciśnienie w fiolce ułatwi tę czynność). Igłę należy utrzymać wewnątrz roztworu, aby uniknąć zassania powietrza. Roztwór pobrany do strzykawki może zawierać małe pęcherzyki dwutlenku węgla. Te roztwory można podać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji dożylnych, jeśli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Ceftazydym wykazuje zgodność z najczęściej używanymi płynami dożylnymi. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Biotum, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Biotum, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera odpowiednio 1 g lub 2 g ceftazydymu (Ceftazidimum) w postaci pięciowodzianu buforowanego węglanem sodu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód. Biotum, 1 g: każda fiolka zawiera 60 mg sodu. Biotum, 2 g: każda fiolka zawiera 120 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Biały lub jasnożółty proszek.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Biotum jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u dorosłych i u dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia). Szpitalne zapalenia płuc. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego. Powikłane zakażenia dróg moczowych. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej. Zakażenia kości i stawów. Zapalenie otrzewnej związane z dializami u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis). Leczenie pacjentów z bakteriemią, której związek z którymkolwiek z wymienionych wyżej zakażeń jest stwierdzony lub prawdopodobny. Ceftazydym można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, przypuszczalnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
Ceftazydym można stosować w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP, ang. trans-urethral resection of the prostate). Wybierając ceftazydym należy wziąć pod uwagę spektrum jego działania przeciwbakteryjnego, obejmujące głównie tlenowe bakterie Gram-ujemne (patrz punkty 4.4 i 5.1). Ceftazydym należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania ceftazydymu. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Tabela 1. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Podawanie przerywane Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę co 8 godzin, maksymalnie do 9 g na dobę. Gorączka neutropeniczna: 2 g co 8 godzin. Szpitalne zapalenia płuc: 1 g do 2 g co 8 godzin. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 1 g do 2 g co 8 godzin. Bakteriemia*: 1 g do 2 g co 8 godzin. Zakażenia kości i stawów: 1 g do 2 g co 8 godzin. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 g do 2 g co 8 godzin. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 1 g do 2 g co 8 godzin. Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 1 g do 2 g co 8 godzin. Powikłane zakażenia dróg moczowych: 1 g do 2 g co 8 lub 12 godzin.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Okołooperacyjna profilaktyka zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP): 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia, i druga dawka podczas wyjmowania cewnika. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 1 g do 2 g co 8 godzin. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 1 g do 2 g co 8 godzin. Ciągła infuzja Zakażenie: Podawana dawka Gorączka neutropeniczna: Wysycająca dawka 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Szpitalne zapalenia płuc: 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Bakteriemia*: 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Zakażenia kości i stawów: 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. * U dorosłych z prawidłową czynnością nerek stosowano 9 g na dobę bez wystąpienia działań niepożądanych. * Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. Tabela 2. Dzieci o masie ciała <40 kg Niemowlęta w wieku >2 miesięcy i dzieci <40 kg Powikłane zakażenia dróg moczowych: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Neutropenia u dzieci: 150 mg/kg mc.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Bakteriemia*: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Zakażenia kości i stawów: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Ciągła infuzja Gorączka neutropeniczna: Dawka nasycająca 60 mg/kg mc. do 100 mg/kg mc., a następnie ciągła infuzja 100 mg/kg mc. do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę. Szpitalne zapalenia płuc: 100 mg/kg mc. do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 mg/kg mc. do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 100 mg/kg mc. do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę. Bakteriemia*: 100 mg/kg mc. do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę. Zakażenia kości i stawów: 100 mg/kg mc. do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 100 mg/kg mc. do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 100 mg/kg mc. do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 100 mg/kg mc. do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę. Noworodki i niemowlęta w wieku ≤2 miesięcy Zakażenie: Dawka zazwyczaj stosowana: Większość zakażeń 25 mg/kg mc do 60 mg/kg mc. na dobę w dwóch dawkach podzielonych. * U noworodków w wieku 0-2 miesięcy, okres półtrwania ceftazydymu w surowicy może być trzy- do czterokrotnie dłuższy niż u dorosłych. * Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Biotum podawanego w ciągłej infuzji noworodkom i niemowlętom w wieku ≤2 miesięcy nie zostały ustalone. Pacjenci w podeszłym wieku Z powodu związanego z wiekiem, zmniejszonego klirensu ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, dobowa dawka u pacjentów w wieku powyżej 80 lat nie powinna zazwyczaj przekraczać 3 g.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby Dostępne dane nie wskazują na potrzebę zmiany dawek w lekkich lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby. Brak danych z badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz także punkt 5.2). Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa i skuteczności. Zaburzenia czynności nerek Ceftazydym jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz także punkt 4.4). Należy podać początkową dawkę wysycającą 1 g ceftazydymu. Dawki podtrzymujące należy ustalić na podstawie klirensu kreatyniny. Tabela 3. Zalecane dawki podtrzymujące produktu Biotum w niewydolności nerek – krótkotrwała infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała >40 kg Klirens kreatyniny [ml/min]: 50-31, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 150-200 (1,7-2,3), Zalecana dawka jednorazowa Biotum [g]: 1,0, Przerwa między dawkami [godziny]: 12 Klirens kreatyniny [ml/min]: 30-16, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 200-350 (2,3-4,0), Zalecana dawka jednorazowa Biotum [g]: 1,0, Przerwa między dawkami [godziny]: 24 Klirens kreatyniny [ml/min]: 15-6, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 350-500 (4,0-5,6), Zalecana dawka jednorazowa Biotum [g]: 0,5, Przerwa między dawkami [godziny]: 24 Klirens kreatyniny [ml/min]: <5, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): >500 (>5,6), Zalecana dawka jednorazowa Biotum [g]: 0,5, Przerwa między dawkami [godziny]: 48 U pacjentów z niewydolnością nerek i z ciężkimi zakażeniami, należy zwiększyć pojedynczą dawkę leku o 50% lub zwiększyć częstość dawkowania.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
U dzieci klirens kreatyniny należy obliczać z uwzględnieniem powierzchni ciała lub beztłuszczowej masy ciała. Dzieci o masie ciała <40 kg Klirens kreatyniny [ml/min]: 50-31, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 150-200 (1,7-2,3), Zalecana dawka jednorazowa [mg/kg mc.]: 25, Przerwa między dawkami [godziny]: 12 Klirens kreatyniny [ml/min]: 30-16, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 200-350 (2,3-4,0), Zalecana dawka jednorazowa [mg/kg mc.]: 25, Przerwa między dawkami [godziny]: 24 Klirens kreatyniny [ml/min]: 15-6, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 350-500 (4,0-5,6), Zalecana dawka jednorazowa [mg/kg mc.]: 12,5, Przerwa między dawkami [godziny]: 24 Klirens kreatyniny [ml/min]: <5, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): >500 (>5,6), Zalecana dawka jednorazowa [mg/kg mc.]: 12,5, Przerwa między dawkami [godziny]: 48 * Wartości stężenia kreatyniny w surowicy są wartościami wskaźnikowymi, które mogą nie wskazywać tego samego stopnia zmniejszenia czynności nerek u wszystkich pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
* Oszacowany na podstawie powierzchni ciała lub zmierzony. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Tabela 4. Zalecane dawki podtrzymujące produktu Biotum w zaburzeniach czynności nerek – ciągła infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała >40 kg Klirens kreatyniny [ml/min]: 50–31, Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g do 3 g na 24 godziny. Klirens kreatyniny [ml/min]: 30–16, Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g na 24 godziny. Klirens kreatyniny [ml/min]: ≤15, Nieokreślona. Należy zachować staranność w dobieraniu dawek. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Dzieci o masie ciała <40 kg Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Biotum podawanego w ciągłej infuzji u dzieci z niewydolnością nerek, o masie ciała <40 kg, nie zostały określone. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Jeśli u dzieci z niewydolnością nerek stosuje się ciągłą infuzję, klirens kreatyniny należy obliczać uwzględniając powierzchnię ciała lub beztłuszczową masę ciała. Hemodializa Okres półtrwania ceftazydymu w surowicy podczas hemodializy wynosi od 3 do 5 godzin. Po zakończeniu każdej hemodializy zaleca się podanie dawki podtrzymującej ceftazydymu według tabel 5 i 6. Dializa otrzewnowa Ceftazydym można stosować w dializach otrzewnowych i w ciągłych ambulatoryjnych dializach otrzewnowych (CAPD). Oprócz podawania ceftazydymu dożylnie można go podawać również w płynie dializacyjnym (zwykle 125 mg do 250 mg na 2 litry płynu do dializy). Pacjentom z niewydolnością nerek poddawanym ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie lub wysoko przepływowej hemofiltracji w oddziałach intensywnej terapii: 1 g na dobę w dawce jednorazowej lub w dawkach podzielonych. U pacjentów poddawanych nisko przepływowej hemofiltracji dawkowanie jest takie, jak zalecane w zaburzeniach czynności nerek.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
U pacjentów poddawanych żylno-żylnej hemofiltracji i żylno-żylnej hemodializie należy podawać dawki zgodnie zaleceniami zamieszczonymi poniżej w tabelach 5 i 6. Tabela 5. Zalecane dawki w ciągłej żylno-żylnej hemofiltracji Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości ultrafiltracji [ml/min]: 0, 5, 16,7, 33,3, 50 0: 250, 250, 500, 500 5: 250, 250, 500, 500 10: 250, 500, 500, 750 15: 250, 500, 500, 750 20: 500, 500, 500, 750 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin. Tabela 6. Zalecane dawki podczas ciągłej żylno-żylnej hemodializy Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości wprowadzanego dializatu 1,0 litr/godzinę 2,0 litry/godzinę Szybkość ultrafiltracji [litry/godzinę]: 0,5, 1,0, 2,0 0: 500, 500, 500, 500, 500, 750 5: 500, 500, 750, 500, 500, 750 10: 500, 500, 750, 500, 750, 1000 15: 500, 750, 750, 750, 750, 1000 20: 750, 750, 1000, 750, 750, 1000 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Sposób podawania Dawka zależy od ciężkości, wrażliwości, miejsca i rodzaju zakażenia oraz od wieku i czynności nerek pacjenta. Biotum należy podawać dożylnie we wstrzyknięciach albo w infuzjach lub głęboko domięśniowo. Zalecanymi miejscami podania domięśniowego są: górny, zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego lub boczna część uda. Roztwory Biotum można podawać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji, jeżeli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Podstawową zalecaną drogą podania jest pojedyncze wstrzyknięcie dożylne lub ciągła infuzja dożylna. Podanie domięśniowe powinno być rozważane jedynie, gdy dożylne podanie nie jest możliwe lub jest mniej właściwe dla pacjenta.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na ceftazydym lub na inne antybiotyki cefalosporynowe, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) w wywiadzie na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, notowano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości, sporadycznie śmiertelnych. W razie wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, konieczne jest natychmiastowe zakończenie leczenia ceftazydymem i wdrożenie odpowiedniego postępowania ratunkowego. Przed wdrożeniem leczenia należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący nadwrażliwości na ceftazydym, na inne cefalosporyny lub na inny rodzaj leków beta-laktamowych. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas podawania ceftazydymu pacjentom, u których wystąpiły reakcje alergiczne na inne beta-laktamy. Ceftazydym ma ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego. Nie jest przydatny do stosowania jako jedyny lek w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wcześniej określono patogen i wiadomo, że jest on wrażliwy lub że podejrzewa się, że najbardziej prawdopodobne bakterie będą reagować na leczenie ceftazydymem.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Dotyczy to szczególnie ustalania sposobu leczenia pacjentów z bakteriemią, a także leczenia bakteryjnego zapalenia opon mózgowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń kości i stawów. Ponadto ceftazydym jest wrażliwy na hydrolizę przez niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL). Dlatego też wybierając ceftazydym do leczenia, należy wziąć pod uwagę informacje dotyczące częstości występowania bakterii wytwarzających ESBL. Podczas stosowania prawie każdego z leków przeciwbakteryjnych, w tym ceftazydymu, opisywano występowanie związanego z antybiotykiem zapalenia jelita oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit, o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu. Dlatego ważne jest wzięcie pod uwagę tego rozpoznania u pacjentów, u których wystąpiła biegunka w trakcie lub po zakończeniu podawania ceftazydymu (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia ceftazydymem i zastosowanie leczenia przeciw Clostridium difficile.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. Stosowanie dużych dawek cefalosporyn jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek. Ceftazydym jest wydalany przez nerki, dlatego też jego dawkę należy zmniejszyć proporcjonalnie do stopnia niewydolności nerek. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność należy ściśle monitorować u pacjentów z niewydolnością nerek. Donoszono o występowaniu objawów neurologicznych u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono dawki (patrz punkty 4.2 i 4.8). Długotrwałe stosowanie może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoki, grzyby) i może być konieczne przerwanie kuracji i podjęcie stosownych działań. Istotne jest powtarzanie oceny stanu klinicznego pacjenta.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Ceftazydym nie wpływa na wynik testów enzymatycznych wykrywających cukier w moczu, ale mogą wystąpić niewielkie zmiany (fałszywie dodatnie) wyników testów z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Ceftazydym nie wpływa na wynik alkalicznej próby pikrynianowej na kreatyninę. U około 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego wyniku testu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Produkt leczniczy zawiera sód. Biotum, 1 g: każda fiolka zawiera 60 mg sodu co odpowiada 3% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Biotum, 2 g: każda fiolka zawiera 120 mg sodu co odpowiada 6% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Produkt leczniczy zawiera 60 mg sodu na 1 g produktu co odpowiada 3% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. Produkt podaje się wyłącznie po rekonstytucji – patrz punkt 6.6. Przy obliczaniu całkowitej zawartości sodu w przygotowanym rozcieńczeniu produktu należy brać pod uwagę ilość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika. W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia produktu, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego stosowanego rozcieńczalnika.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Biotum można stosować u kobiet w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często >1/10, często >1/100 do <1/10, niezbyt często >1/1 000 do <1/100, rzadko >1/10 000 do <1/1 000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Trombocytoza Neutropenia Leukopenia Trombocytopenia Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka Świąd Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka Zespół Stevensa-Johnsona Rumień wielopostaciowy Obrzęk naczynioruchowy Zespół DRESS Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni odczyn Coombs’a * Donoszono o występowaniu powikłań neurologicznych, w tym drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
1 Odnotowano nieliczne przypadki wystąpienia zespołu DRESS związanego z ceftazydymem. 2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridioides difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, cefalosporyny trzeciej generacji, kod ATC: J01DD02 Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, po związaniu się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Powoduje to przerwanie biosyntezy ściany komórkowej (peptydoglikanu), co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej i jej śmierci. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) Dla cefalosporyn najważniejszym farmakokinetyczno–farmakodynamicznym wskaźnikiem, wykazującym korelację ze skutecznością in vivo, jest odsetek czasu odstępu między dawkami, w którym stężenie niezwiązanego (wolnego) leku jest większe niż minimalne stężenie hamujące (MIC) ceftazydymu w stosunku do docelowego gatunku bakterii (tj. %T>MIC).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm oporności Oporność bakterii na ceftazydym może wynikać z jednego lub więcej spośród następujących mechanizmów: hydroliza przez beta-laktamazy; ceftazydym może być skutecznie hydrolizowany przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL), w tym przez rodzinę SHV tych ESBL, oraz przez enzymy AmpC, które mogą być indukowane lub trwale odblokowywane na etapie genu u niektórych gatunków tlenowych bakterii Gram-ujemnych; zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny do ceftazydymu; nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, co ogranicza dostęp ceftazydymu do białek wiążących penicyliny w bakteriach Gram-ujemnych; bakteryjna pompa usuwająca lek z komórki. Wartości graniczne Następujące wartości graniczne minimalnych stężeń hamujących (MIC) zostały określone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing, EUCAST).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Bakteria Punkty graniczne [mg/l] S I R Enterobacteriaceae ≤1 2-4 >4 Pseudomonas aeruginosa ≤8 – >8 Punkty graniczne niezwiązane z gatunkami ≤4 8 >8 S=wrażliwe, I=pośrednie, R=oporne. Punkty graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami (2 g × 3). Punkty graniczne niezwiązane z gatunkami zostały określone głównie na podstawie danych PK/PD i są niezależne od rozkładu MIC dla poszczególnych gatunków. Są one wyłącznie do zastosowania wobec gatunków nieuwzględnionych w tabeli lub w przypisach. Wrażliwość mikrobiologiczna Częstość nabytej oporności wybranych gatunków może zmieniać się w zależności od położenia geograficznego i czasu i pożądana jest wiedza o lokalnym występowaniu oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby należy zasięgnąć rady ekspertów, jeśli lokalna częstość występowania oporności jest taka, że przydatność ceftazydymu jest wątpliwa co najmniej w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Gatunki zwykle wrażliwe Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Streptococcus pyogenes Streptococcus agalactiae Bakterie tlenowe Gram-ujemne Citrobacter koseri Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Neisseria meningitidis Pasteurella multocida Proteus mirabilis Proteus spp. (inne) Providencia spp. Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Bakterie tlenowe Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Klebsiella spp. (inne) Pseudomonas aeruginosa Serratia spp. Morganella morganii Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Staphylococcus aureus Streptococcus pneumoniae Paciorkowce zieleniące Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridium perfringens Peptostreptococcus spp. Bakterie beztlenowe Gram-ujemne Fusobacterium spp.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Drobnoustroje o oporności naturalnej Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Enterococcus spp., w tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium Listeria spp. Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridioides difficile Bakterie beztlenowe Gram-ujemne Bacteroides spp. (wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych) Inne Chlamydia spp. Mycoplasma spp. Legionella spp. £ S. aureus metycylino-wrażliwy – uważa się, że ma małą wrażliwość wrodzoną na ceftazydym. Wszystkie metycylino-oporne szczepy S. aureus są oporne na ceftazydym. ££ S. pneumoniae, który wykazuje pośrednią wrażliwość na penicyliny, może wykazywać co najmniej zmniejszoną wrażliwość na ceftazydym. + Obserwowano dużą częstość oporności w jednym lub więcej obszarach (krajach, regionach) UE.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu domięśniowym 500 mg lub 1 g szybko osiąga maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące odpowiednio 18 mg/l lub 37 mg/l. Po pięciu minutach od podania dożylnego pojedynczej dawki 500 mg, 1 g lub 2 g stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 46 mg/l, 87 mg/l i 170 mg/l. Kinetyka ceftazydymu jest liniowa w zakresie pojedynczych dawek 0,5 do 2,0 g po podaniu dożylnym lub domięśniowym. Dystrybucja Wiązanie ceftazydymu przez białka osocza jest małe i wynosi około 10%. Stężenie ceftazydymu większe od MIC – minimalnego stężenia hamującego wzrost powszechnych patogenów, stwierdza się w kościach, sercu, żółci, plwocinie, ciele szklistym, płynie stawowym, opłucnowym i otrzewnowym. Ceftazydym z łatwością przenika przez łożysko i do mleka matki oraz jest wydzielany z pokarmem kobiecym.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest słabe, z czego wynikają małe stężenia ceftazydymu w płynie mózgowo-rdzeniowym, jeśli nie występuje stan zapalny. Jeśli jednak występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych, w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia od 4 do 20 mg/l lub więcej. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. Eliminacja Po podaniu pozajelitowym stężenie w osoczu zmniejsza się, a okres półtrwania wynosi około 2 godziny. Ceftazydym jest wydzielany w postaci niezmienionej do moczu w wyniku przesączania kłębuszkowego; około 80-90% dawki leku wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin. Mniej niż 1% jest wydalane z żółcią. Szczególne grupy pacjentów Niewydolność nerek Eliminacja ceftazydymu jest zmniejszona u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i dawkę należy wówczas zmniejszyć (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Niewydolność wątroby Lekkie lub umiarkowane zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u osób otrzymujących 2 g dożylnie co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona (patrz punkt 4.2). Pacjenci w podeszłym wieku Zmniejszony klirens obserwowany u pacjentów w podeszłym wieku wynikał przede wszystkim, ze związane z wiekiem, zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich lub starszych, średni okres półtrwania w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu pojedynczym lub po powtarzanym dwa razy na dobę przez 7 dni wstrzyknięciu dożylnym dawki 2 g. Dzieci Okres półtrwania ceftazydymu jest wydłużony u wcześniaków i u noworodków urodzonych o czasie o 4,5 do 7,5 godziny po dawkach 25 do 30 mg/kg masy ciała. Jednakże, od wieku 2 miesięcy okres półtrwania mieści się w takim zakresie, jak u dorosłych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Niekliniczne dane nie wykazują szczególnego ryzyka dla ludzi, na podstawie badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności powtarzanych dawek, genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej. Nie prowadzono badań rakotwórczości ceftazydymu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Węglan sodu 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Ceftazydym wykazuje niezgodność w roztworach z wankomycyną (wytrąca się osad), a także z aminoglikozydami. Nie należy mieszać ceftazydymu z aminoglikozydami lub wankomycyną w tej samej strzykawce lub w zestawie do infuzji. Ceftazydym nie jest stabilny w roztworze wodorowęglanu sodu, nie należy stosować go jako rozpuszczalnik. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Lek należy przechowywać w temperaturze do 25ºC. Chronić od światła. Przygotowany roztwór można przechowywać 24 godziny w lodówce, tj. w temperaturze od 2ºC do 8ºC. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka szklana, zamknięta korkiem z gumy bromobutylowej i zabezpieczona aluminiowym kapslem lub aluminiowym kapslem z kapturkiem, w tekturowym pudełku wraz z ulotką informacyjną dla pacjenta. Fiolka zawiera 1 g lub 2 g ceftazydymu. Opakowanie zawiera 1 lub 10 fiolek.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ciśnienie w fiolkach produktu Biotum każdej wielkości jest mniejsze od atmosferycznego. Podczas rozpuszczania proszku ciśnienie zwiększa się wskutek uwalniania dwutlenku węgla. Można zignorować małe pęcherzyki dwutlenku węgla znajdujące się w przygotowanym roztworze. Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania Należy zapoznać się z tabelą dodawanych objętości i uzyskiwanych stężeń, co może być przydatne, gdy potrzebne są dawki częściowe. Zawartość fiolki Droga podania Objętość rozpuszczalnika do dodania [ml] Przybliżone stężenie ceftazydymu [mg/ml] 1 g wstrzyknięcie domięśniowe 3 ml 260 1 g wstrzyknięcie dożylne 10 ml 90 1 g infuzja dożylna 50 ml* 20 2 g wstrzyknięcie dożylne 10 ml 170 2 g infuzja dożylna 50 ml* 40 * Uwaga.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Dodawać należy dwustopniowo Zabarwienie roztworu od jasnożółtego do bursztynowego zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika i warunków przechowywania. Jeśli spełnione są zalecane warunki, zmienność zabarwienia roztworu nie wpływa niekorzystnie na skuteczność działania produktu. Do przygotowania roztworów do infuzji dożylnych o stężeniu ceftazydymu pomiędzy 1 mg/ml a 40 mg/ml stosuje się: 9 mg/ml (0,9%) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań M/6 roztwór mleczanu sodu do wstrzykiwań wieloskładnikowy roztwór mleczanu sodu do wstrzykiwań (Roztwór Hartmanna) 5% roztwór glukozy do wstrzykiwań 0,225% roztwór chlorku sodu z 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 0,45% roztwór chlorku sodu z 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 0,9% roztwór chlorku sodu z 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 0,18% roztwór chlorku sodu z 4% roztworem glukozy do wstrzykiwań 10% roztwór glukozy do wstrzykiwań 10% roztwór dekstranu 40 w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań 10% roztwór dekstranu 40 w 5% roztworze glukozy do wstrzykiwań 6% roztwór dekstranu 70 w 0,9% roztworze chlorku sodu 6% roztwór dekstranu 70 w 5% roztworze glukozy do wstrzykiwań.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Ceftazydym w stężeniach pomiędzy 0,05 mg/ml a 0,25 mg/ml jest zgodny z płynem do dializy otrzewnowej (mleczanowym). Ceftazydym do wstrzyknięć domięśniowych można rozpuścić w roztworze zawierającym 0,5% lub 1% chlorowodorek lidokainy do wstrzykiwań. Sporządzanie roztworu do szybkiego wstrzyknięcia Przebić igłą korek i wstrzyknąć do fiolki zalecaną objętość rozpuszczalnika. W celu nakłucia korka należy użyć igły o średnicy nie większej niż 0,8 mm (21 G w skali Gauge [G]). Igłę należy wbić w centralnie wyznaczonym polu pod kątem 90°, zgodnie z poniższym schematem: Podciśnienie wewnątrz fiolki może ułatwić wniknięcie rozpuszczalnika. Wycofać igłę ze strzykawką. Potrząsać aż do rozpuszczenia: uwalnia się dwutlenek węgla i w ciągu 1 do 2 minut uzyskuje się klarowny roztwór. Odwrócić fiolkę. Utrzymując tłok strzykawki w pozycji w pełni wciśniętej, przebić igłą korek fiolki i pobrać całą objętość roztworu do strzykawki (podwyższone ciśnienie w fiolce ułatwi tę czynność).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Igłę należy utrzymać wewnątrz roztworu, aby uniknąć zassania powietrza. Roztwór pobrany do strzykawki może zawierać małe pęcherzyki dwutlenku węgla. Te roztwory można podać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji dożylnych, jeśli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Ceftazydym wykazuje zgodność z najczęściej używanymi płynami dożylnymi. Sporządzanie roztworu do infuzji dożylnych z ceftazydymu w standardowej fiolce (zestaw typu mini-bag lub burette) Sporządzić używając w sumie 50 ml (dla fiolek 1 g i 2 g) zgodnego rozpuszczalnika, dodawanego w DWÓCH etapach, jak opisano poniżej:
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Biotum, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Biotum, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera odpowiednio 1 g lub 2 g ceftazydymu (Ceftazidimum) w postaci pięciowodzianu buforowanego węglanem sodu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód. Biotum, 1 g: każda fiolka zawiera 60 mg sodu. Biotum, 2 g: każda fiolka zawiera 120 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Biały lub jasnożółty proszek.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Biotum jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u dorosłych i u dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia). Szpitalne zapalenia płuc. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego. Powikłane zakażenia dróg moczowych. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej. Zakażenia kości i stawów. Zapalenie otrzewnej związane z dializami u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis). Leczenie pacjentów z bakteriemią, której związek z którymkolwiek z wymienionych wyżej zakażeń jest stwierdzony lub prawdopodobny. Ceftazydym można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, przypuszczalnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
Ceftazydym można stosować w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddawanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP, ang. trans-urethral resection of the prostate). Wybierając ceftazydym należy wziąć pod uwagę spektrum jego działania przeciwbakteryjnego, obejmujące głównie tlenowe bakterie Gram-ujemne (patrz punkty 4.4 i 5.1). Ceftazydym należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania ceftazydymu. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Tabela 1. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Podawanie przerywane Zakażenie Podawana dawka Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę co 8 godzin, maksymalnie do 9 g na dobę Gorączka neutropeniczna 2 g co 8 godzin Szpitalne zapalenia płuc 1 g do 2 g co 8 godzin Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych 1 g do 2 g co 8 godzin Bakteriemia* 1 g do 2 g co 8 godzin Zakażenia kości i stawów 1 g do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich 1 g do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej 1 g do 2 g co 8 godzin Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD 1 g do 2 g co 8 godzin Okołooperacyjna profilaktyka zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP) 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia, i druga dawka podczas wyjmowania cewnika Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego 1 g do 2 g co 8 godzin Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego 1 g do 2 g co 8 godzin Ciągła infuzja Zakażenie Zakażenie Podawana dawka Gorączka neutropeniczna Wysycająca dawka 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin Szpitalne zapalenia płuc 2 g co 8 godzin Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą 2 g co 8 godzin Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych 2 g co 8 godzin Bakteriemia* 2 g co 8 godzin Zakażenia kości i stawów 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej 2 g co 8 godzin Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD 2 g co 8 godzin U dorosłych z prawidłową czynnością nerek stosowano 9 g na dobę bez wystąpienia działań niepożądanych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
* Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na ceftazydym lub na inne antybiotyki cefalosporynowe, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) w wywiadzie na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, notowano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości, sporadycznie śmiertelnych. W razie wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, konieczne jest natychmiastowe zakończenie leczenia ceftazydymem i wdrożenie odpowiedniego postępowania ratunkowego. Przed wdrożeniem leczenia należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący nadwrażliwości na ceftazydym, na inne cefalosporyny lub na inny rodzaj leków beta-laktamowych. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas podawania ceftazydymu pacjentom, u których wystąpiły reakcje alergiczne na inne beta-laktamy. Ceftazydym ma ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego. Nie jest przydatny do stosowania jako jedyny lek w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wcześniej określono patogen i wiadomo, że jest on wrażliwy lub że podejrzewa się, że najbardziej prawdopodobne bakterie będą reagować na leczenie ceftazydymem.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Dotyczy to szczególnie ustalania sposobu leczenia pacjentów z bakteriemią, a także leczenia bakteryjnego zapalenia opon mózgowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń kości i stawów. Ponadto ceftazydym jest wrażliwy na hydrolizę przez niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL). Dlatego też wybierając ceftazydym do leczenia, należy wziąć pod uwagę informacje dotyczące częstości występowania bakterii wytwarzających ESBL. Podczas stosowania prawie każdego z leków przeciwbakteryjnych, w tym ceftazydymu, opisywano występowanie związanego z antybiotykiem zapalenia jelita oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit, o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu. Dlatego ważne jest wzięcie pod uwagę tego rozpoznania u pacjentów, u których wystąpiła biegunka w trakcie lub po zakończeniu podawania ceftazydymu (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia ceftazydymem i zastosowanie leczenia przeciw Clostridium difficile.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. Stosowanie dużych dawek cefalosporyn jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek. Ceftazydym jest wydalany przez nerki, dlatego też jego dawkę należy zmniejszyć proporcjonalnie do stopnia niewydolności nerek. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność należy ściśle monitorować u pacjentów z niewydolnością nerek. Donoszono o występowaniu objawów neurologicznych u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono dawki (patrz punkty 4.2 i 4.8). Długotrwałe stosowanie może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoki, grzyby) i może być konieczne przerwanie kuracji i podjęcie stosownych działań. Istotne jest powtarzanie oceny stanu klinicznego pacjenta.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Ceftazydym nie wpływa na wynik testów enzymatycznych wykrywających cukier w moczu, ale mogą wystąpić niewielkie zmiany (fałszywie dodatnie) wyników testów z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Ceftazydym nie wpływa na wynik alkalicznej próby pikrynianowej na kreatyninę. U około 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego wyniku testu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Produkt leczniczy zawiera sód. Biotum, 1 g: każda fiolka zawiera 60 mg sodu co odpowiada 3% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Biotum, 2 g: każda fiolka zawiera 120 mg sodu co odpowiada 6% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Produkt leczniczy zawiera 60 mg sodu na 1 g produktu co odpowiada 3% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. Produkt podaje się wyłącznie po rekonstytucji – patrz punkt 6.6. Przy obliczaniu całkowitej zawartości sodu w przygotowanym rozcieńczeniu produktu należy brać pod uwagę ilość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika. W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia produktu, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego stosowanego rozcieńczalnika.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Biotum można stosować u kobiet w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Działania niepożądane
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często >1/10, często >1/100 do <1/10, niezbyt często >1/1 000 do <1/100, rzadko >1/10 000 do <1/1 000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Trombocytoza Neutropenia Leukopenia Trombocytopenia Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka Świąd Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka Zespół Stevensa-Johnsona Rumień wielopostaciowy Obrzęk naczynioruchowy Zespół DRESS Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni odczyn Coombs’a * Donoszono o występowaniu powikłań neurologicznych, w tym drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Działania niepożądane
1 Odnotowano nieliczne przypadki wystąpienia zespołu DRESS związanego z ceftazydymem. 2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridioides difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, cefalosporyny trzeciej generacji, kod ATC: J01DD02 Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, po związaniu się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Powoduje to przerwanie biosyntezy ściany komórkowej (peptydoglikanu), co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej i jej śmierci. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) Dla cefalosporyn najważniejszym farmakokinetyczno–farmakodynamicznym wskaźnikiem, wykazującym korelację ze skutecznością in vivo, jest odsetek czasu odstępu między dawkami, w którym stężenie niezwiązanego (wolnego) leku jest większe niż minimalne stężenie hamujące (MIC) ceftazydymu w stosunku do docelowego gatunku bakterii (tj. %T>MIC).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm oporności Oporność bakterii na ceftazydym może wynikać z jednego lub więcej spośród następujących mechanizmów: hydroliza przez beta-laktamazy; ceftazydym może być skutecznie hydrolizowany przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL), w tym przez rodzinę SHV tych ESBL, oraz przez enzymy AmpC, które mogą być indukowane lub trwale odblokowywane na etapie genu u niektórych gatunków tlenowych bakterii Gram-ujemnych; zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny do ceftazydymu; nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, co ogranicza dostęp ceftazydymu do białek wiążących penicyliny w bakteriach Gram-ujemnych; bakteryjna pompa usuwająca lek z komórki. Wartości graniczne Następujące wartości graniczne minimalnych stężeń hamujących (MIC) zostały określone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing, EUCAST).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Bakteria Punkty graniczne [mg/l] S I R Enterobacteriaceae ≤1 2-4 >4 Pseudomonas aeruginosa ≤8 – >8 Punkty graniczne niezwiązane z gatunkami ≤4 8 >8 S=wrażliwe, I=pośrednie, R=oporne. Punkty graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami (2 g × 3). Punkty graniczne niezwiązane z gatunkami zostały określone głównie na podstawie danych PK/PD i są niezależne od rozkładu MIC dla poszczególnych gatunków. Są one wyłącznie do zastosowania wobec gatunków nieuwzględnionych w tabeli lub w przypisach. Wrażliwość mikrobiologiczna Częstość nabytej oporności wybranych gatunków może zmieniać się w zależności od położenia geograficznego i czasu i pożądana jest wiedza o lokalnym występowaniu oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby należy zasięgnąć rady ekspertów, jeśli lokalna częstość występowania oporności jest taka, że przydatność ceftazydymu jest wątpliwa co najmniej w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Gatunki zwykle wrażliwe Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Streptococcus pyogenes Streptococcus agalactiae Bakterie tlenowe Gram-ujemne: Citrobacter koseri Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Neisseria meningitidis Pasteurella multocida Proteus mirabilis Proteus spp. (inne) Providencia spp. Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Bakterie tlenowe Gram-ujemne: Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Klebsiella spp. (inne) Pseudomonas aeruginosa Serratia spp. Morganella morganii Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus Streptococcus pneumoniae Paciorkowce zieleniące Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie: Clostridium perfringens Peptostreptococcus spp. Bakterie beztlenowe Gram-ujemne: Fusobacterium spp.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Drobnoustroje o oporności naturalnej Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Enterococcus spp., w tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium Listeria spp. Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie: Clostridioides difficile Bakterie beztlenowe Gram-ujemne: Bacteroides spp. (wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych) Inne: Chlamydia spp. Mycoplasma spp. Legionella spp. S. aureus metycylino-wrażliwy – uważa się, że ma małą wrażliwość wrodzoną na ceftazydym. Wszystkie metycylino-oporne szczepy S. aureus są oporne na ceftazydym. S. pneumoniae, który wykazuje pośrednią wrażliwość na penicyliny, może wykazywać co najmniej zmniejszoną wrażliwość na ceftazydym. Obserwowano dużą częstość oporności w jednym lub więcej obszarach (krajach, regionach) UE.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu domięśniowym 500 mg lub 1 g szybko osiąga maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące odpowiednio 18 mg/l lub 37 mg/l. Po pięciu minutach od podania dożylnego pojedynczej dawki 500 mg, 1 g lub 2 g stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 46 mg/l, 87 mg/l i 170 mg/l. Kinetyka ceftazydymu jest liniowa w zakresie pojedynczych dawek 0,5 do 2,0 g po podaniu dożylnym lub domięśniowym. Dystrybucja Wiązanie ceftazydymu przez białka osocza jest małe i wynosi około 10%. Stężenie ceftazydymu większe od MIC – minimalnego stężenia hamującego wzrost powszechnych patogenów, stwierdza się w kościach, sercu, żółci, plwocinie, ciele szklistym, płynie stawowym, opłucnowym i otrzewnowym. Ceftazydym z łatwością przenika przez łożysko i do mleka matki oraz jest wydzielany z pokarmem kobiecym.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest słabe, z czego wynikają małe stężenia ceftazydymu w płynie mózgowo-rdzeniowym, jeśli nie występuje stan zapalny. Jeśli jednak występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych, w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia od 4 do 20 mg/l lub więcej. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. Eliminacja Po podaniu pozajelitowym stężenie w osoczu zmniejsza się, a okres półtrwania wynosi około 2 godziny. Ceftazydym jest wydzielany w postaci niezmienionej do moczu w wyniku przesączania kłębuszkowego; około 80-90% dawki leku wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin. Mniej niż 1% jest wydalane z żółcią. Szczególne grupy pacjentów Niewydolność nerek Eliminacja ceftazydymu jest zmniejszona u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i dawkę należy wówczas zmniejszyć (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Niewydolność wątroby Lekkie lub umiarkowane zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u osób otrzymujących 2 g dożylnie co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona (patrz punkt 4.2). Pacjenci w podeszłym wieku Zmniejszony klirens obserwowany u pacjentów w podeszłym wieku wynikał przede wszystkim, ze związane z wiekiem, zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich lub starszych, średni okres półtrwania w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu pojedynczym lub po powtarzanym dwa razy na dobę przez 7 dni wstrzyknięciu dożylnym dawki 2 g. Dzieci Okres półtrwania ceftazydymu jest wydłużony u wcześniaków i u noworodków urodzonych o czasie o 4,5 do 7,5 godziny po dawkach 25 do 30 mg/kg masy ciała. Jednakże, od wieku 2 miesięcy okres półtrwania mieści się w takim zakresie, jak u dorosłych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Niekliniczne dane nie wykazują szczególnego ryzyka dla ludzi, na podstawie badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności powtarzanych dawek, genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej. Nie prowadzono badań rakotwórczości ceftazydymu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Węglan sodu 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Ceftazydym wykazuje niezgodność w roztworach z wankomycyną (wytrąca się osad), a także z aminoglikozydami. Nie należy mieszać ceftazydymu z aminoglikozydami lub wankomycyną w tej samej strzykawce lub w zestawie do infuzji. Ceftazydym nie jest stabilny w roztworze wodorowęglanu sodu, nie należy stosować go jako rozpuszczalnik. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Lek należy przechowywać w temperaturze do 25ºC. Chronić od światła. Przygotowany roztwór można przechowywać 24 godziny w lodówce, tj. w temperaturze od 2ºC do 8ºC. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka szklana, zamknięta korkiem z gumy bromobutylowej i zabezpieczona aluminiowym kapslem lub aluminiowym kapslem z kapturkiem, w tekturowym pudełku wraz z ulotką informacyjną dla pacjenta. Fiolka zawiera 1 g lub 2 g ceftazydymu. Opakowanie zawiera 1 lub 10 fiolek.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ciśnienie w fiolkach produktu Biotum każdej wielkości jest mniejsze od atmosferycznego. Podczas rozpuszczania proszku ciśnienie zwiększa się wskutek uwalniania dwutlenku węgla. Można zignorować małe pęcherzyki dwutlenku węgla znajdujące się w przygotowanym roztworze. Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania Należy zapoznać się z tabelą dodawanych objętości i uzyskiwanych stężeń, co może być przydatne, gdy potrzebne są dawki częściowe. Zawartość fiolki Droga podania Objętość rozpuszczalnika do dodania [ml] Przybliżone stężenie ceftazydymu [mg/ml] 1 g wstrzyknięcie domięśniowe 3 ml 260 1 g wstrzyknięcie dożylne 10 ml 90 1 g infuzja dożylna 50 ml* 20 2 g wstrzyknięcie dożylne 10 ml 170 2 g infuzja dożylna 50 ml* 40 * Uwaga.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Dodawać należy dwustopniowo Zabarwienie roztworu od jasnożółtego do bursztynowego zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika i warunków przechowywania. Jeśli spełnione są zalecane warunki, zmienność zabarwienia roztworu nie wpływa niekorzystnie na skuteczność działania produktu. Do przygotowania roztworów do infuzji dożylnych o stężeniu ceftazydymu pomiędzy 1 mg/ml a 40 mg/ml stosuje się: 9 mg/ml (0,9%) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań M/6 roztwór mleczanu sodu do wstrzykiwań wieloskładnikowy roztwór mleczanu sodu do wstrzykiwań (Roztwór Hartmanna) 5% roztwór glukozy do wstrzykiwań 0,225% roztwór chlorku sodu z 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 0,45% roztwór chlorku sodu z 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 0,9% roztwór chlorku sodu z 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 0,18% roztwór chlorku sodu z 4% roztworem glukozy do wstrzykiwań 10% roztwór glukozy do wstrzykiwań 10% roztwór dekstranu 40 w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań 10% roztwór dekstranu 40 w 5% roztworze glukozy do wstrzykiwań 6% roztwór dekstranu 70 w 0,9% roztworze chlorku sodu 6% roztwór dekstranu 70 w 5% roztworze glukozy do wstrzykiwań.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Ceftazydym w stężeniach pomiędzy 0,05 mg/ml a 0,25 mg/ml jest zgodny z płynem do dializy otrzewnowej (mleczanowym). Ceftazydym do wstrzyknięć domięśniowych można rozpuścić w roztworze zawierającym 0,5% lub 1% chlorowodorek lidokainy do wstrzykiwań. Sporządzanie roztworu do szybkiego wstrzyknięcia Przebić igłą korek i wstrzyknąć do fiolki zalecaną objętość rozpuszczalnika. W celu nakłucia korka należy użyć igły o średnicy nie większej niż 0,8 mm (21 G w skali Gauge [G]). Igłę należy wbić w centralnie wyznaczonym polu pod kątem 90°, zgodnie z poniższym schematem: Podciśnienie wewnątrz fiolki może ułatwić wniknięcie rozpuszczalnika. Wycofać igłę ze strzykawką. Potrząsać aż do rozpuszczenia: uwalnia się dwutlenek węgla i w ciągu 1 do 2 minut uzyskuje się klarowny roztwór. Odwrócić fiolkę. Utrzymując tłok strzykawki w pozycji w pełni wciśniętej, przebić igłą korek fiolki i pobrać całą objętość roztworu do strzykawki (podwyższone ciśnienie w fiolce ułatwi tę czynność).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Igłę należy utrzymać wewnątrz roztworu, aby uniknąć zassania powietrza. Roztwór pobrany do strzykawki może zawierać małe pęcherzyki dwutlenku węgla. Te roztwory można podać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji dożylnych, jeśli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Ceftazydym wykazuje zgodność z najczęściej używanymi płynami dożylnymi. Sporządzanie roztworu do infuzji dożylnych z ceftazydymu w standardowej fiolce (zestaw typu mini-bag lub burette) Sporządzić używając w sumie 50 ml (dla fiolek 1 g i 2 g) zgodnego rozpuszczalnika, dodawanego w DWÓCH etapach, jak opisano poniżej:
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ceftazidime Kabi, 1000 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 1000 mg ceftazydymu (Ceftazidimum) w postaci ceftazydymu pięciowodnego. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Ten produkt leczniczy zawiera 2,3 mmol (52 mg) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań Proszek o barwie białej do żółtawej
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ceftazydym jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u pacjentów dorosłych i dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia). Szpitalne zapalenie płuc. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego. Powikłane zakażenia dróg moczowych. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne. Zakażenia kości i stawów. Zapalenie otrzewnej związane z dializami u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis). Leczenie pacjentów z bakteriemią, której związek z którymkolwiek z wymienionych wyżej zakażeń jest stwierdzony lub prawdopodobny. Ceftazydym można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, przypuszczalnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Wskazania do stosowania
Ceftazydym można stosować w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP, ang. trans-urethral resection of the prostate). Wybierając ceftazydym należy wziąć pod uwagę spektrum jego działania przeciwbakteryjnego, obejmujące głównie tlenowe bakterie Gram-ujemne (patrz punkty 4.4 i 5.1). Ceftazydym należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania ceftazydymu. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Tabela 1. Pacjenci dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Podawanie przerywane Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę co 8 godzin, do 9 g na dobę Gorączka neutropeniczna: 2 g co 8 godzin Szpitalne zapalenie płuc: 1 do 2 g co 8 godzin Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 1 do 2 g co 8 godzin Bakteriemia*: 1 do 2 g co 8 godzin Zakażenia kości i stawów: 1 do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne: 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Okołooperacyjne zapobieganie zakażeniom dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP): 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia i druga dawka podczas wyjmowania cewnika Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 1 g do 2 g co 8 godzin Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 1 g do 2 g co 8 godzin Podawanie w ciągłej infuzji Gorączka neutropeniczna: Dawka nasycająca 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 do 6 g co 24 godziny Szpitalne zapalenie płuc: 1 g do 2 g co 24 godziny Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 1 g do 2 g co 24 godziny Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 1 g do 2 g co 24 godziny Bakteriemia*: 1 g do 2 g co 24 godziny Zakażenia kości i stawów: 1 g do 2 g co 24 godziny Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 g do 2 g co 24 godziny Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne: 1 g do 2 g co 24 godziny Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 1 g do 2 g co 24 godziny U pacjentów dorosłych z prawidłową czynnością nerek stosowano dawkę 9 g/dobę bez wystąpienia działań niepożądanych.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dawkowanie
* Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. 4.3 Dawkowanie u dzieci Tabela 2. Dzieci o masie ciała <40 kg Niemowlęta w wieku >2 miesięcy i dzieci <40 kg Powikłane zakażenia dróg moczowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Neutropenia u dzieci: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteriemia*: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia kości i stawów: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Podawanie w ciągłej infuzji Gorączka neutropeniczna: Dawka nasycająca 60 do 100 mg/kg mc., a następnie ciągła infuzja w dawce 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę Szpitalne zapalenie płuc: 1 g do 2 g co 24 godziny Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 1 g do 2 g co 24 godziny Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 1 g do 2 g co 24 godziny Bakteriemia*: 1 g do 2 g co 24 godziny Zakażenia kości i stawów: 1 g do 2 g co 24 godziny Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 g do 2 g co 24 godziny Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne: 1 g do 2 g co 24 godziny Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 1 g do 2 g co 24 godziny Noworodki i niemowlęta w wieku ≤2 miesięcy Większość zakażeń: 25 do 60 mg/kg mc./dobę w dwóch dawkach podzielonych * Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dawkowanie
4.4 Pacjenci w podeszłym wieku Ze względu na związany z wiekiem, zmniejszony klirens ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, dobowa dawka u pacjentów w wieku powyżej 80 lat nie powinna zazwyczaj przekraczać 3 g. 4.5 Zaburzenia czynności wątroby Dostępne dane nie wskazują na potrzebę zmiany dawkowania w łagodnych lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby. Brak danych z badań dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz także punkt 5.2). Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu leczniczego. 4.6 Zaburzenia czynności nerek Ceftazydym jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć jego dawkę (patrz także punkt 4.4). Należy podać początkową dawkę nasycającą 1 g ceftazydymu. Dawki podtrzymujące należy dostosować do klirensu kreatyniny.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na ceftazydym lub na inne antybiotyki cefalosporynowe, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) w wywiadzie na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Podobnie jak w przypadku wszystkich antybiotyków beta-laktamowych, obserwowano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości, niekiedy zakończonych zgonem. W razie wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać leczenie ceftazydymem i wdrożyć odpowiednie postępowanie ratunkowe. Przed wdrożeniem leczenia, należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący ciężkich reakcji nadwrażliwości na ceftazydym, inne cefalosporyny lub na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego. Należy zachować ostrożność podczas podawania ceftazydymu pacjentom, u których w przeszłości wystąpiły nieciężkie reakcje nadwrażliwości na inne antybiotyki beta-laktamowe. Zakres działania przeciwbakteryjnego Ceftazydym ma ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie jest odpowiedni do stosowania jako jedyny produkt leczniczy w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wcześniej określono patogen i wiadomo, że jest on wrażliwy lub jest wysoce prawdopodobne, że będzie on wrażliwy na leczenie ceftazydymem. Dotyczy to szczególnie ustalania sposobu leczenia pacjentów z bakteriemią, a także leczenia bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń kości i stawów. Ponadto ceftazydym jest wrażliwy na hydrolizę przez niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL). Dlatego też wybierając ceftazydym do leczenia, należy uwzględnić informacje dotyczące częstości występowania bakterii wytwarzających ESBL. Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego Po podaniu prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym ceftazydymu, opisywano występowanie zapalenia jelita grubego, związanego ze stosowaniem antybiotyku, oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, o nasileniu od łagodnego do zagrażającego życiu.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
Dlatego ważne jest uwzględnienie tego rozpoznania u pacjentów, u których wystąpi biegunka w trakcie lub po zakończeniu podawania ceftazydymu (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia ceftazydymem i podanie produktów leczniczych działających na Clostridium difficile. Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. Długotrwałe stosowanie może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoków, grzybów) i może być konieczne przerwanie leczenia oraz podjęcie właściwego postępowania. Niezbędna jest okresowa ocena stanu pacjenta. Zaburzenia czynności nerek Stosowanie dużych dawek cefalosporyn jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek. Ceftazydym jest wydalany przez nerki, dlatego też jego dawkę należy zmniejszyć proporcjonalnie do stopnia ich zaburzenia.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy ściśle kontrolować bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ceftazydymu. Sporadycznie donoszono o występowaniu objawów neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono dawki (patrz punkty 4.2 i 4.8). Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Ceftazydym nie wpływa na wyniki testów enzymatycznych wykrywających glukozę w moczu, ale mogą wystąpić niewielkie zmiany (fałszywie dodatnie) wyników testów po zastosowaniu metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Ceftazydym nie wpływa na wynik alkalicznej próby pikrynianowej na kreatyninę. U około 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego wyniku testu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności krwi (próby krzyżowej).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
Ważne informacje dotyczące jednego ze składników produktu leczniczego Ceftazidime Kabi Ten produkt leczniczy zawiera 52 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 2,6% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie dużych dawek ceftazydymu jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale należy to uwzględnić podczas jednoczesnego stosowania chloramfenikolu i ceftazydymu. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w okresie ciąży.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Ceftazydym należy stosować u kobiet w okresie ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści wynikające ze stosowania produktu leczniczego przewyższają ryzyko. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych, nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są: eozynofilia, trombocytoza, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Na podstawie danych ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych ustalono częstości często i niezbyt często występujących działań niepożądanych. Częstości występowania wszystkich pozostałych działań niepożądanych ustalono głównie na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu i odnoszą się raczej do częstości ich zgłaszania niż do ich rzeczywistej częstości występowania. W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane przedstawiono według zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano następująco: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Często Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas podawania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego Badania diagnostyczne: Dodatni wynik testu Coombs’a Niezbyt często Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Neutropenia, Leukopenia, Trombocytopenia Zaburzenia układu nerwowego: Powikłania neurologiczne, Parestezje Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka i zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych (patrz punkt 4.4), Ból brzucha, Nudności, Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Żółtaczka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Ostra niewydolność nerek Bardzo rzadko Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Toksyczna nekroliza naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) Częstość nieznana Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu nerwowego: Drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatia i śpiączka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z zakażeniem Clostridium difficile i mogą mieć postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Badania diagnostyczne: Dodatni wynik testu Coombs’a występuje u ok.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
5% pacjentów i może zaburzać wynik próby zgodności krwi (próby krzyżowej) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Donoszono o rzadko występujących przypadkach reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms) powiązanej ze stosowaniem ceftazydymu Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl/ Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie dużych dawek ceftazydymu jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale należy to uwzględnić podczas jednoczesnego stosowania chloramfenikolu i ceftazydymu. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Ceftazydym należy stosować u kobiet w okresie ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści wynikające ze stosowania produktu leczniczego przewyższają ryzyko. Karmienie piersi?
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Interakcje
Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych, nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są: eozynofilia, trombocytoza, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Interakcje
Na podstawie danych ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych ustalono częstości często i niezbyt często występujących działań niepożądanych. Częstości występowania wszystkich pozostałych działań niepożądanych ustalono głównie na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu i odnoszą się raczej do częstości ich zgłaszania niż do ich rzeczywistej częstości występowania. W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane przedstawiono według zmniejszającej się ciężkości. Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano następująco: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Interakcje
Klasyfikacja narządów i układów Często Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas podawania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego Badania diagnostyczne: Dodatni wynik testu Coombs’a Niezbyt często Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Neutropenia, Leukopenia, Trombocytopenia Zaburzenia układu nerwowego: Powikłania neurologiczne, Parestezje Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka i zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych (patrz punkt 4.4), Ból brzucha, Nudności, Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Żółtaczka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Ostra niewydolność nerek Bardzo rzadko Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Toksyczna nekroliza naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) Częstość nieznana Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu nerwowego: Drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatia i śpiączka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z zakażeniem Clostridium difficile i mogą mieć postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Badania diagnostyczne: Dodatni wynik testu Coombs’a występuje u ok.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Interakcje
5% pacjentów i może zaburzać wynik próby zgodności krwi (próby krzyżowej) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Donoszono o rzadko występujących przypadkach reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms) powiązanej ze stosowaniem ceftazydymu Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Interakcje
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl/ Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Ceftazydym należy stosować u kobiet w okresie ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści wynikające ze stosowania produktu leczniczego przewyższają ryzyko. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych, nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są: eozynofilia, trombocytoza, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Na podstawie danych ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych ustalono częstości często i niezbyt często występujących działań niepożądanych. Częstości występowania wszystkich pozostałych działań niepożądanych ustalono głównie na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu i odnoszą się raczej do częstości ich zgłaszania niż do ich rzeczywistej częstości występowania. W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane przedstawiono według zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Działania niepożądane
Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano następująco: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Często Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas podawania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego Badania diagnostyczne: Dodatni wynik testu Coombs’a Niezbyt często Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Neutropenia, Leukopenia, Trombocytopenia Zaburzenia układu nerwowego: Powikłania neurologiczne, Parestezje Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka i zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych (patrz punkt 4.4), Ból brzucha, Nudności, Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Żółtaczka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Ostra niewydolność nerek Bardzo rzadko Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Toksyczna nekroliza naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) Częstość nieznana Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu nerwowego: Drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatia i śpiączka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z zakażeniem Clostridium difficile i mogą mieć postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Badania diagnostyczne: Dodatni wynik testu Coombs’a występuje u ok.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Działania niepożądane
5% pacjentów i może zaburzać wynik próby zgodności krwi (próby krzyżowej) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Donoszono o rzadko występujących przypadkach reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms) powiązanej ze stosowaniem ceftazydymu Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl/ Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, cefalosporyny trzeciej generacji; kod ATC: J01DD02. Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii w wyniku związania się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP, ang. penicillin binding proteins). Powoduje to przerwanie biosyntezy ściany komórkowej (peptydoglikanu), co prowadzi do lizy i obumarcia komórki bakteryjnej. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) Wykazano, że dla cefalosporyn najważniejszym wskaźnikiem farmakokinetyczno-farmakodynamicznym, korelującym ze skutecznością tych produktów leczniczych w warunkach in vivo, jest odsetek przedziału czasu między dawkami, w którym stężenie niezwiązanego produktu leczniczego jest większe od minimalnego stężenia hamującego (MIC) ceftazydymu w stosunku do docelowego gatunku bakterii (tj. %T>MIC).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm oporności Oporność bakterii na ceftazydym może wynikać z jednego lub kilku następujących mechanizmów: hydroliza przez beta-laktamazy; ceftazydym może być skutecznie hydrolizowany przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL), w tym przez ich rodzinę SHV, oraz przez enzymy AmpC, które mogą być indukowane lub trwale odblokowywane na etapie genu u niektórych gatunków tlenowych bakterii Gram-ujemnych; zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny do ceftazydymu; nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, co ogranicza dostęp ceftazydymu do białek wiążących penicyliny w bakteriach Gram-ujemnych; bakteryjne pompy usuwające ceftazydym z komórki. Wartości graniczne Graniczne minimalne stężenia hamujące (MIC) ustalone przez Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, ang.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) są następujące: Bakteria Wartości graniczne (mg/l) S I R Enterobacteriaceae ≤1 2-4 >4 Pseudomonas aeruginosa ≤8 1 – >8 Wartości graniczne niezwiązane z gatunkami ≤4 8 >8 S=wrażliwe, I=średnio wrażliwe, R=oporne. Wartości graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami (2 g x 3). Wartości graniczne niezwiązane z gatunkami zostały określone głównie na podstawie danych PK/PD i są niezależne od rozkładu MIC dla poszczególnych gatunków. Są one wyłącznie do zastosowania wobec gatunków nieuwzględnionych w tabeli lub w przypisach. Wrażliwość mikrobiologiczna Występowanie nabytej oporności poszczególnych gatunków może różnić się pod względem położenia geograficznego oraz zmieniać się w czasie. Szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń należy korzystać z lokalnej informacji o oporności.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jeżeli jest to konieczne, należy zasięgnąć porady specjalisty w sytuacji, gdy lokalna oporność powoduje, że zasadność zastosowania ceftazydymu przynajmniej w niektórych rodzajach zakażeń jest wątpliwa. Gatunki zwykle wrażliwe Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Streptococcus pyogenes Streptococcus agalactiae Bakterie tlenowe Gram-ujemne Citrobacter koseri Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Neisseria meningitidis Proteus mirabilis Proteus spp. (inne) Providencia spp. Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Bakterie tlenowe Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Klebsiella spp. (inne) Pseudomonas aeruginosa Serratia spp.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Morganella morganii Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Staphylococcus aureus Streptococcus pneumoniae Streptococcus viridans Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridium perfringens Peptostreptococcus spp. Bakterie beztlenowe Gram-ujemne Fusobacterium spp. Drobnoustroje o oporności naturalnej Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Enterococcus spp., w tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium Listeria spp. Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridium difficile Bakterie beztlenowe Gram-ujemne Bacteroides spp. (wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych) Inne Chlamydia spp. Mycoplasma spp. Legionella spp. £ S. aureus metycylino-wrażliwy – uważa się, że ma małą wrażliwość wrodzoną na ceftazydym. Wszystkie metycylino-oporne szczepy S. aureus są oporne na ceftazydym. ££ S. pneumoniae, który wykazuje pośrednią wrażliwość na penicyliny, może wykazywać co najmniej zmniejszoną wrażliwość na ceftazydym.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
+ Obserwowano dużą częstość występowania oporności w jednym lub więcej obszarach (krajach, regionach) UE.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu domięśniowym 500 mg lub 1 g ceftazydymu, szybko osiąga on maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące odpowiednio 18 mg/l lub 37 mg/l. Po pięciu minutach od wstrzyknięcia dożylnego w bolusie pojedynczej dawki 500 mg, 1 g lub 2 g stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 46 mg/l, 87 mg/l i 170 mg/l. Kinetyka ceftazydymu jest liniowa w zakresie pojedynczych dawek od 0,5 do 2,0 g po podaniu dożylnym lub domięśniowym. Dystrybucja Wiązanie ceftazydymu przez białka surowicy jest małe i wynosi około 10%. Stężenie ceftazydymu większe od MIC – minimalnego stężenia hamującego wzrost powszechnych patogenów, stwierdza się w kościach, sercu, żółci, plwocinie, ciele szklistym, płynie stawowym, opłucnowym i otrzewnowym. Ceftazydym łatwo przenika przez łożysko i do mleka ludzkiego.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest niewielkie, z czego wynikają małe stężenia ceftazydymu w płynie mózgowo-rdzeniowym, jeśli nie występuje stan zapalny. Jeśli jednak występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych, w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia od 4 do 20 mg/l lub więcej. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. Eliminacja Po podaniu pozajelitowym stężenie w osoczu zmniejsza się, a okres półtrwania wynosi około 2 godzin. Ceftazydym jest wydzielany w postaci niezmienionej do moczu, w wyniku przesączania kłębuszkowego; około 80-90% dawki wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin. Mniej niż 1% jest wydalane z żółcią. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja ceftazydymu jest zmniejszona u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i dawkę należy wówczas zmniejszyć (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Łagodne do umiarkowanych zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u pacjentów otrzymujących 2 g dożylnie co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona (patrz punkt 4.2). Pacjenci w podeszłym wieku Zmniejszony klirens obserwowany u pacjentów w podeszłym wieku wynikał przede wszystkim, ze związanego z wiekiem, zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich lub starszych, średni okres półtrwania w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu pojedynczym lub po powtarzanym dwa razy na dobę przez 7 dni wstrzyknięciu dożylnym dawki 2 g. Dzieci Okres półtrwania ceftazydymu jest wydłużony u wcześniaków i noworodków urodzonych o czasie o 4,5 do 7,5 godziny po dawkach 25 do 30 mg/kg masy ciała. Jednak, od wieku 2 miesięcy okres półtrwania mieści się w takim zakresie, jak u pacjentów dorosłych.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i potencjalnego toksycznego wpływu na reprodukcję nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie prowadzono badań dotyczących działania rakotwórczego ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu węglan 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Ceftazydymu nie należy mieszać z roztworami o pH wyższym niż 7,5, na przykład z roztworem wodorowęglanu sodu do wstrzykiwań. Nie należy mieszać ceftazydymu z aminoglikozydami w roztworze do wstrzykiwań ze względu na ryzyko wytrącenia się osadu. Kaniule i cewniki do podawania dożylnego należy przepłukać roztworem soli fizjologicznej pomiędzy podaniem ceftazydymu i wankomycyny, w celu uniknięcia wytrącenia się osadu. Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 3 lata Przygotowany roztwór wykazuje chemiczną i fizyczną stabilność przez 6 godzin w temperaturze 25°C i przez 12 godzin w temperaturze 5°C po rozpuszczeniu w wodzie do wstrzykiwań, 1% roztworze lidokainy, 0,9% roztworze chlorku sodu, roztworze Ringera z mleczanami i 10% roztworze glukozy.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dane farmaceutyczne
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy użyć natychmiast. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki z bezbarwnego szkła (typu II), z korkiem z gumy oraz aluminiowym wieczkiem z plastikową nakładką typu flip-off. Wielkość opakowania: każde opakowanie zawiera 1 fiolkę×10 ml lub 10 fiolek×10 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Podanie dożylne – wstrzyknięcie. W celu podania wstrzyknięcia dożylnego ceftazydym należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań (wg poniższej tabeli). Roztwór należy wstrzykiwać powoli, w ciągu 5 minut, bezpośrednio do żyły lub przez zestaw do infuzji dożylnej.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dane farmaceutyczne
Podanie domięśniowe (dotyczy 500 mg i 1000 mg). Ceftazydym należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań lub 10 mg/ml (1%) roztworze do wstrzykiwań chlorowodorku lidokainy, w sposób wskazany w tabeli poniżej. Przed podaniem ceftazydymu z lidokainą należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi stosowania lidokainy. Podanie dożylne – infuzja (patrz punkt 4.2). Infuzję dożylną należy podawać w ciągu 15 do 30 minut. Infuzję dożylną przez zestaw typu Y można podawać razem z jednym ze zgodnych roztworów. Jednak, w trakcie podawania roztworu zawierającego ceftazydym, należy przerwać podawanie innych roztworów. Ciśnienie w opakowaniach produktu leczniczego Ceftazidime Kabi każdej wielkości jest mniejsze od atmosferycznego. Podczas rozpuszczania proszku ciśnienie zwiększa się wskutek uwalniania dwutlenku węgla. Można zignorować małe pęcherzyki dwutlenku węgla znajdujące się w przygotowanym roztworze.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dane farmaceutyczne
Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania Należy zapoznać się z tabelą dodawanych objętości i uzyskiwanych stężeń, co może być przydatne, gdy potrzebne są dawki częściowe. Wielkość opakowania Objętość rozpuszczalnika do dodania (ml) Przybliżone stężenie ceftazydymu (mg/ml) 500 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 500 mg wstrzyknięcie domięśniowe wstrzyknięcie dożylne 1,5 ml 5 ml 260 90 1 g proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 1 g wstrzyknięcie domięśniowe wstrzyknięcie dożylne 3 ml 10 ml 260 90 2 g proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji 2 g wstrzyknięcie dożylne infuzja dożylna 10 ml 50 ml* 170 40 * Uwaga: należy dodawać dwustopniowo. Zgodne roztwory do podawania dożylnego W celu otrzymania roztworu ceftazydymu o stężeniu pomiędzy 90 mg/ml a 260 mg/ml, Ceftazidime Kabi można zmieszać z ogólnie stosowanymi roztworami do infuzji: 9 mg/ml (0,9%) roztwór chlorku sodu (fizjologiczny roztwór soli); roztwór Ringera z mleczanami; 100 mg/ml (10%) roztwór glukozy.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dane farmaceutyczne
W celu przygotowania roztworu do wstrzyknięcia domięśniowego, Ceftazidime Kabi, 1000 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań można także rozpuścić w 10 mg/ml (1%) roztworze lidokainy. W czasie rozpuszczania się ceftazydymu uwalnia się dwutlenek węgla, co powoduje nadciśnienie. W celu ułatwienia przygotowania produktu leczniczego do użycia, zaleca się zastosowanie następujących technik. Instrukcja dotycząca przygotowania roztworu Przygotowanie roztworu do szybkiego wstrzyknięcia (bolus) 1. Przebić igłą korek i wstrzyknąć do fiolki zalecaną objętość rozpuszczalnika. Podciśnienie wewnątrz fiolki może ułatwić dodanie rozpuszczalnika. Wyjąć igłę ze strzykawką. 2. Potrząsać fiolką aż do rozpuszczenia: uwalnia się dwutlenek węgla i w ciągu 1 do 2 minut uzyskuje się przezroczysty roztwór. 3. Odwrócić fiolkę.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dane farmaceutyczne
Utrzymując tłok strzykawki w pozycji w pełni wciśniętej, przebić igłą korek fiolki i pobrać całą objętość roztworu do strzykawki (podwyższone ciśnienie w fiolce ułatwi tę czynność). Igłę należy utrzymać wewnątrz roztworu, aby uniknąć zassania powietrza. Roztwór pobrany do strzykawki może zawierać małe pęcherzyki dwutlenku węgla. Te roztwory można podać bezpośrednio do żyły lub poprzez zestaw do infuzji dożylnej, jeśli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Ceftazydym wykazuje zgodność z wyżej wymienionymi płynami dożylnymi. UWAGA: w celu zapewnienia jałowości produktu leczniczego ważne jest, aby nie wkłuwać igły odbarczającej przez korek opakowania przed całkowitym rozpuszczeniem produktu leczniczego. Roztwór należy przygotowywać w warunkach aseptycznych. Do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Należy stosować jedynie przezroczysty roztwór, wolny od cząstek stałych.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dane farmaceutyczne
Roztwór nie zawiera endotoksyn bakteryjnych. Zabarwienie roztworu od jasnożółtego do bursztynowego zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika i warunków przechowywania. Jeśli spełnione są zalecane warunki, zmienność zabarwienia roztworu nie wpływa niekorzystnie na skuteczność działania produktu leczniczego.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ceftazidime Kabi, 2000 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda butelka zawiera 2000 mg ceftazydymu (Ceftazidimum) w postaci ceftazydymu pięciowodnego. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Ten produkt leczniczy zawiera 4,6 mmol (104 mg) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji Proszek o barwie białej do żółtawej
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ceftazydym jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u pacjentów dorosłych i dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia). Szpitalne zapalenie płuc. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego. Powikłane zakażenia dróg moczowych. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne. Zakażenia kości i stawów. Zapalenie otrzewnej związane z dializami u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis). Leczenie pacjentów z bakteriemią, której związek z którymkolwiek z wymienionych wyżej zakażeń jest stwierdzony lub prawdopodobny. Ceftazydym można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, przypuszczalnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Wskazania do stosowania
Ceftazydym można stosować w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP, ang. trans-urethral resection of the prostate). Wybierając ceftazydym należy wziąć pod uwagę spektrum jego działania przeciwbakteryjnego, obejmujące głównie tlenowe bakterie Gram-ujemne (patrz punkty 4.4 i 5.1). Ceftazydym należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania ceftazydymu. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Tabela 1. Pacjenci dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Podawanie przerywane Zakażenie Dawka do podania Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą 100 do 150 mg/kg mc./dobę co 8 godzin, do 9 g na dobę Gorączka neutropeniczna 2 g co 8 godzin Szpitalne zapalenie płuc 1 do 2 g co 8 godzin Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych 1 do 2 g co 8 godzin Bakteriemia* 1 do 2 g co 8 godzin Zakażenia kości i stawów 1 do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Okołooperacyjne zapobieganie zakażeniom dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP) 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia i druga dawka podczas wyjmowania cewnika Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego 1 g do 2 g co 8 godzin Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego 1 g do 2 g co 8 godzin Podawanie w ciągłej infuzji Tabela 2.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dawkowanie
Dzieci o masie ciała <40 kg Niemowlęta w wieku >2 miesięcy i dzieci <40 kg Podawanie przerywane Zakażenie Dawka zazwyczaj stosowana Powikłane zakażenia dróg moczowych 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Neutropenia u dzieci 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteriemia* 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia kości i stawów 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Podawanie w ciągłej infuzji Gorączka neutropeniczna Dawka nasycająca 60 do 100 mg/kg mc., a następnie ciągła infuzja w dawce 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę Szpitalne zapalenie płuc Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydoz?
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dawkowanie
Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Bakteriemia* Zakażenia kości i stawów Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD Noworodki i niemowlęta w wieku ≤2 miesięcy Zakażenie Dawka zazwyczaj stosowana Podawanie przerywane Większość zakażeń 25 do 60 mg/kg mc./dobę w dwóch dawkach podzielonych U noworodków i niemowląt w wieku ≤2 miesięcy, okres półtrwania ceftazydymu w surowicy może być trzy- do czterokrotnie dłuższy niż u dorosłych pacjentów. * Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. Dzieci Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ceftazydymu podawanego w ciągłej infuzji u noworodków i niemowląt w wieku ≤2 miesięcy.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku Ze względu na związany z wiekiem, zmniejszony klirens ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, dobowa dawka u pacjentów w wieku powyżej 80 lat nie powinna zazwyczaj przekraczać 3 g. Zaburzenia czynności wątroby Dostępne dane nie wskazują na potrzebę zmiany dawkowania w łagodnych lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby. Brak danych z badań dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz także punkt 5.2). Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu leczniczego. Zaburzenia czynności nerek Ceftazydym jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć jego dawkę (patrz także punkt 4.4). Należy podać początkową dawkę nasycającą 1 g ceftazydymu. Dawki podtrzymujące należy dostosować do klirensu kreatyniny. Tabela 3.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dawkowanie
Zalecane dawki podtrzymujące ceftazydymu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek – infuzja przerywana Pacjenci dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg U pacjentów z ciężkimi zakażeniami, należy zwiększyć pojedynczą dawkę produktu leczniczego o 50% lub zwiększyć częstość dawkowania. U dzieci klirens kreatyniny należy obliczać uwzględniając powierzchnię ciała lub beztłuszczową masę ciała. Dzieci o masie ciała <40 kg Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego. Klirens kreatyniny (ml/min.) Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy µmol/l (mg/dl) Zalecana pojedyncza dawka ceftazydymu (g) Częstość dawkowania (w godzinach) 50-31 150-200 1,0 12 (1,7-2,3) 30-16 200-350 1,0 24 (2,3-4,0) 15-6 350-500 0,5 24 (4,0-5,6) <5 >500 (>5,6) 0,5 48 Klirens kreatyniny (ml/min.)** Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy* µmol/l (mg/dl) Zalecana pojedyncza dawka ceftazydymu (mg/kg mc.) Częstość dawkowania (w godzinach) 50-31 150-200 (1,7-2,3) 25 12 30-16 200-350 (2,3-4,0) 25 24 15-6 350-500 (4,0-5,6) 12,5 24 <5 >500 (>5,6) 12,5 48 * Wartości stężenia kreatyniny w surowicy są wartościami wskaźnikowymi, które mogą nie wskazywać tego samego stopnia zmniejszenia czynności nerek u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dawkowanie
** Oszacowany na podstawie powierzchni ciała lub zmierzony. Tabela 4. Zalecane dawki podtrzymujące ceftazydymu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek – ciągła infuzja Pacjenci dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Należy zachować staranność w dobieraniu dawek. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego. Dzieci o masie ciała <40 kg Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ceftazydymu podawanego w ciągłej infuzji u dzieci z zaburzeniami czynności nerek, o masie ciała <40 kg, nie zostały określone. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego. Jeśli u dzieci z zaburzeniami czynności nerek stosuje się ciągłą infuzję, klirens kreatyniny należy obliczać uwzględniając powierzchnię ciała lub beztłuszczową masę ciała. Hemodializa Okres półtrwania ceftazydymu w surowicy podczas hemodializy wynosi od 3 do 5 godzin.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dawkowanie
Po zakończeniu każdej hemodializy zaleca się podanie dawki podtrzymującej ceftazydymu według poniższej tabeli. Dializa otrzewnowa Ceftazydym można stosować u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej i w ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD). Oprócz podawania ceftazydymu dożylnie, można go podawać również w płynie dializacyjnym (zwykle 125 do 250 mg na 2 litry płynu do dializy). Pacjentom z niewydolnością nerek poddawanym ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie lub wysokoprzepływowej hemofiltracji na oddziałach intensywnej terapii: 1 g ceftazydymu na dobę w dawce jednorazowej lub w dawkach podzielonych. U pacjentów poddawanych niskoprzepływowej hemofiltracji dawkowanie jest takie, jak zalecane w zaburzeniach czynności nerek. Pacjentom poddawanym żylno-żylnej hemofiltracji i żylno-żylnej hemodializie należy podawać dawki zgodnie z zaleceniami zamieszczonymi w tabeli poniżej. Tabela 5.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dawkowanie
Zalecane dawki podczas ciągłej żylno-żylnej hemofiltracji Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin. Klirens kreatyniny (ml/min.) Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy µmol/l (mg/dl) Częstość dawkowania (w godzinach) 50-31 150-200 (1,7-2,3) Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g do 3 g na 24 godziny 30-16 200-350 (2,3-4,0) Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g na 24 godziny ≤15 >350 (>4,0) Nieokreślona Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min) Dawka podtrzymująca (mg) w zależności od szybkości ultrafiltracji (ml/min.) 5 16,7 33,3 50 0 250 250 500 500 5 250 250 500 500 10 250 500 500 750 15 250 500 500 750 20 500 500 500 750 Tabela 6. Zalecane dawki podczas ciągłej żylno-żylnej hemodializy Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin. Sposób podawania Ceftazydym podaje się we wstrzyknięciu albo infuzji dożylnej lub głębokim wstrzyknięciu domięśniowym.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dawkowanie
Zalecane miejsca podania domięśniowego to górny, zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego lub boczna część uda. Roztwory ceftazydymu można podawać bezpośrednio do żyły lub przez zestaw do infuzji, jeżeli pacjent otrzymuje płyny pozajelitowo. Podstawową zalecaną drogą podania jest wstrzyknięcie dożylne lub ciągła infuzja dożylna. Podanie domięśniowe należy rozważyć jedynie, gdy podanie dożylne nie jest możliwe lub jest mniej właściwe dla pacjenta. Dawka zależy od ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów, miejsca i rodzaju zakażenia oraz od wieku i czynności nerek pacjenta. Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na ceftazydym lub na inne antybiotyki cefalosporynowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) w wywiadzie na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Podobnie jak w przypadku wszystkich antybiotyków beta-laktamowych, obserwowano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości, niekiedy zakończonych zgonem. W razie wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać leczenie ceftazydymem i wdrożyć odpowiednie postępowanie ratunkowe. Przed wdrożeniem leczenia, należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący ciężkich reakcji nadwrażliwości na ceftazydym, inne cefalosporyny lub na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego. Należy zachować ostrożność podczas podawania ceftazydymu pacjentom, u których w przeszłości wystąpiły nieciężkie reakcje nadwrażliwości na inne antybiotyki beta-laktamowe. Zakres działania przeciwbakteryjnego Ceftazydym ma ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie jest odpowiedni do stosowania jako jedyny produkt leczniczy w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wcześniej określono patogen i wiadomo, że jest on wrażliwy lub jest wysoce prawdopodobne, że będzie on wrażliwy na leczenie ceftazydymem. Dotyczy to szczególnie ustalania sposobu leczenia pacjentów z bakteriemią, a także leczenia bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń kości i stawów. Ponadto ceftazydym jest wrażliwy na hydrolizę przez niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL). Dlatego też wybierając ceftazydym do leczenia, należy uwzględnić informacje dotyczące częstości występowania bakterii wytwarzających ESBL. Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego Po podaniu prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym ceftazydymu, opisywano występowanie zapalenia jelita grubego, związanego ze stosowaniem antybiotyku, oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, o nasileniu od łagodnego do zagrażającego życiu.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Specjalne środki ostrozności
Dlatego ważne jest uwzględnienie tego rozpoznania u pacjentów, u których wystąpi biegunka w trakcie lub po zakończeniu podawania ceftazydymu (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia ceftazydymem i podanie produktów leczniczych działających na Clostridium difficile. Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. Długotrwałe stosowanie może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoków, grzybów) i może być konieczne przerwanie leczenia oraz podjęcie właściwego postępowania. Niezbędna jest okresowa ocena stanu pacjenta. Zaburzenia czynności nerek Stosowanie dużych dawek cefalosporyn jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek. Ceftazydym jest wydalany przez nerki, dlatego też jego dawkę należy zmniejszyć proporcjonalnie do stopnia ich zaburzenia.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy ściśle kontrolować bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ceftazydymu. Sporadycznie donoszono o występowaniu objawów neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono dawki (patrz punkty 4.2 i 4.8). Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Ceftazydym nie wpływa na wyniki testów enzymatycznych wykrywających glukozę w moczu, ale mogą wystąpić niewielkie zmiany (fałszywie dodatnie) wyników testów po zastosowaniu metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Ceftazydym nie wpływa na wynik alkalicznej próby pikrynianowej na kreatyninę. U około 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego wyniku testu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności krwi (próby krzyżowej).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Specjalne środki ostrozności
Ważne informacje dotyczące jednego ze składników produktu leczniczego Ceftazidime Kabi: Ten produkt leczniczy zawiera 104 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 5,2% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie dużych dawek ceftazydymu jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale należy to uwzględnić podczas jednoczesnego stosowania chloramfenikolu i ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Ceftazydym należy stosować u kobiet w okresie ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści wynikające ze stosowania produktu leczniczego przewyższają ryzyko. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane (np.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są: eozynofilia, trombocytoza, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Na podstawie danych ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych ustalono częstości często i niezbyt często występujących działań niepożądanych. Częstości występowania wszystkich pozostałych działań niepożądanych ustalono głównie na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu i odnoszą się raczej do częstości ich zgłaszania niż do ich rzeczywistej częstości występowania.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane przedstawiono według zmniejszającej się ciężkości. Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano następująco: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Często Niezbyt często Bardzo rzadko Częstość nieznana Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Trombocytoza Neutropenia Leukopenia Trombocytopenia Agranulocytoza Niedokrwistość hemolityczna Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Powikłania neurologiczne 1 Parestezje Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas podawania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka i zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych 2 (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych 3 Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywka Świąd Toksyczna nekroliza naskórka Zespół Stevensa-Johnsona Rumień wielopostaciowy Obrzęk naczynioruchowy Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) 5 Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni wynik testu Coombs’a 4 1 Donoszono o występowaniu powikłań neurologicznych obejmujących drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatię i śpiączkę u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z zakażeniem Clostridium difficile i mogą mieć postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. 3 AlAT (SGPT), AspAT (SGOT), LDH, GGTP, fosfatazy zasadowej. 4 Dodatni wynik testu Coombs’a występuje u ok. 5% pacjentów i może zaburzać wynik próby zgodności krwi (próby krzyżowej). 5 Donoszono o rzadko występujących przypadkach reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms) powiązanej ze stosowaniem ceftazydymu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są: eozynofilia, trombocytoza, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Na podstawie danych ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych ustalono częstości często i niezbyt często występujących działań niepożądanych. Częstości występowania wszystkich pozostałych działań niepożądanych ustalono głównie na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu i odnoszą się raczej do częstości ich zgłaszania niż do ich rzeczywistej częstości występowania. W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane przedstawiono według zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Działania niepożądane
Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano następująco: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Często Niezbyt często Bardzo rzadko Częstość nieznana Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Trombocytoza Neutropenia Leukopenia Trombocytopenia Agranulocytoza Niedokrwistość hemolityczna Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Powikłania neurologiczne 1 Parestezje Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas podawania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka i zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych 2 (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych 3 Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywka Świąd Toksyczna nekroliza naskórka Zespół Stevensa-Johnsona Rumień wielopostaciowy Obrzęk naczynioruchowy Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) 5 Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni wynik testu Coombs’a 4 1 Donoszono o występowaniu powikłań neurologicznych obejmujących drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatię i śpiączkę u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Działania niepożądane
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z zakażeniem Clostridium difficile i mogą mieć postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. 3 AlAT (SGPT), AspAT (SGOT), LDH, GGTP, fosfatazy zasadowej. 4 Dodatni wynik testu Coombs’a występuje u ok. 5% pacjentów i może zaburzać wynik próby zgodności krwi (próby krzyżowej). 5 Donoszono o rzadko występujących przypadkach reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms) powiązanej ze stosowaniem ceftazydymu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, cefalosporyny trzeciej generacji; kod ATC: J01DD02. Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, w wyniku związania się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP, ang. penicillin binding proteins). Powoduje to przerwanie biosyntezy ściany komórkowej (peptydoglikanu), co prowadzi do lizy i obumarcia komórki bakteryjnej. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) Wykazano, że dla cefalosporyn najważniejszym wskaźnikiem farmakokinetyczno-farmakodynamicznym, korelującym ze skutecznością tych produktów leczniczych w warunkach in vivo, jest odsetek przedziału czasu między dawkami, w którym stężenie niezwiązanego produktu leczniczego jest większe od minimalnego stężenia hamującego (MIC) ceftazydymu w stosunku do docelowego gatunku bakterii (tj. %T>MIC).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm oporności Oporność bakterii na ceftazydym może wynikać z jednego lub kilku następujących mechanizmów: hydroliza przez beta-laktamazy; ceftazydym może być skutecznie hydrolizowany przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL), w tym przez ich rodzinę SHV oraz przez enzymy AmpC, które mogą być indukowane lub trwale odblokowywane na etapie genu u niektórych gatunków tlenowych bakterii Gram-ujemnych; zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny do ceftazydymu; nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, co ogranicza dostęp ceftazydymu do białek wiążących penicyliny w bakteriach Gram-ujemnych; bakteryjne pompy usuwające lek z komórki. Wartości graniczne Graniczne minimalne stężenia hamujące (MIC) ustalone przez Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, ang.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) są następujące: Bakteria Wartości graniczne (mg/l) S I R Enterobacteriaceae ≤1 2-4 >4 Pseudomonas aeruginosa ≤8 – >8 Wartości graniczne niezwiązane z gatunkami ≤4 8 >8 S=wrażliwe, I=średnio wrażliwe, R=oporne. Wartości graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami (2 g x 3). Wartości graniczne niezwiązane z gatunkami zostały określone głównie na podstawie danych PK/PD i są niezależne od rozkładu MIC dla poszczególnych gatunków. Są one wyłącznie do zastosowania wobec gatunków nieuwzględnionych w tabeli lub w przypisach. Wrażliwość mikrobiologiczna Występowanie nabytej oporności poszczególnych gatunków może różnić się pod względem położenia geograficznego oraz zmieniać się w czasie. Szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń należy korzystać z lokalnej informacji o oporności.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jeżeli jest to konieczne, należy zasięgnąć porady specjalisty w sytuacji, gdy lokalna oporność powoduje, że zasadność zastosowania ceftazydymu przynajmniej w niektórych rodzajach zakażeń jest wątpliwa. Gatunki zwykle wrażliwe Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Streptococcus pyogenes Streptococcus agalactiae Bakterie tlenowe Gram-ujemne Citrobacter koseri Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Neisseria meningitidis Proteus mirabilis Proteus spp. (inne) Providencia spp. Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Bakterie tlenowe Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Klebsiella spp. (inne) Pseudomonas aeruginosa Serratia spp.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Morganella morganii Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Staphylococcus aureus Streptococcus pneumoniae Streptococcus viridans Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridium perfringens Peptostreptococcus spp. Bakterie beztlenowe Gram-ujemne Fusobacterium spp. Drobnoustroje o oporności naturalnej Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Enterococcus spp., w tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium Listeria spp. Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridium difficile Bakterie beztlenowe Gram-ujemne Bacteroides spp. (wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych) Inne Chlamydia spp. Mycoplasma spp. Legionella spp. S. aureus metycylino-wrażliwy – uważa się, że ma małą wrażliwość wrodzoną na ceftazydym. Wszystkie metycylino-oporne szczepy S. aureus są oporne na ceftazydym. S. pneumoniae, który wykazuje pośrednią wrażliwość na penicyliny, może wykazywać co najmniej zmniejszoną wrażliwość na ceftazydym.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Obserwowano dużą częstość występowania oporności w jednym lub więcej obszarach (krajach, regionach) UE.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu domięśniowym 500 mg lub 1 g ceftazydymu, szybko osiąga on maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące odpowiednio 18 mg/l lub 37 mg/l. Po pięciu minutach od wstrzyknięcia dożylnego w bolusie pojedynczej dawki 500 mg, 1 g lub 2 g stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 46 mg/l, 87 mg/l i 170 mg/l. Kinetyka ceftazydymu jest liniowa w zakresie pojedynczych dawek od 0,5 do 2,0 g po podaniu dożylnym lub domięśniowym. Dystrybucja Wiązanie ceftazydymu przez białka surowicy jest małe i wynosi około 10%. Stężenie ceftazydymu większe od MIC – minimalnego stężenia hamującego wzrost powszechnych patogenów, stwierdza się w kościach, sercu, żółci, plwocinie, ciele szklistym, płynie stawowym, opłucnowym i otrzewnowym. Ceftazydym łatwo przenika przez łożysko i do mleka ludzkiego.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest niewielkie, z czego wynikają małe stężenia ceftazydymu w płynie mózgowo-rdzeniowym, jeśli nie występuje stan zapalny. Jeśli jednak występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych, w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia od 4 do 20 mg/l lub więcej. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. Eliminacja Po podaniu pozajelitowym stężenie w osoczu zmniejsza się, a okres półtrwania wynosi około 2 godzin. Ceftazydym jest wydzielany w postaci niezmienionej do moczu, w wyniku przesączania kłębuszkowego; około 80-90% dawki wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin. Mniej niż 1% jest wydalane z żółcią. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja ceftazydymu jest zmniejszona u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i dawkę należy wówczas zmniejszyć (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Łagodne do umiarkowanych zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u pacjentów otrzymujących 2 g dożylnie co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona (patrz punkt 4.2). Pacjenci w podeszłym wieku Zmniejszony klirens obserwowany u pacjentów w podeszłym wieku wynikał przede wszystkim, ze związanego z wiekiem, zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich lub starszych, średni okres półtrwania w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu pojedynczym lub po powtarzanym dwa razy na dobę przez 7 dni wstrzyknięciu dożylnym dawki 2 g. Dzieci Okres półtrwania ceftazydymu jest wydłużony u wcześniaków i noworodków urodzonych o czasie o 4,5 do 7,5 godziny po dawkach 25 do 30 mg/kg masy ciała. Jednak, od wieku 2 miesięcy okres półtrwania mieści się w takim zakresie, jak u pacjentów dorosłych.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i potencjalnego toksycznego wpływu na reprodukcję nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie prowadzono badań dotyczących działania rakotwórczego ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu węglan 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Ceftazydymu nie należy mieszać z roztworami o pH wyższym niż 7,5, na przykład z roztworem wodorowęglanu sodu do wstrzykiwań. Nie należy mieszać ceftazydymu z aminoglikozydami w roztworze do wstrzykiwań ze względu na ryzyko wytrącenia się osadu. Kaniule i cewniki do podawania dożylnego należy przepłukać roztworem soli fizjologicznej pomiędzy podaniem ceftazydymu i wankomycyny, w celu uniknięcia wytrącenia się osadu. Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 3 lata Przygotowany roztwór wykazuje chemiczną i fizyczną stabilność przez 6 godzin w temperaturze 25°C i przez 12 godzin w temperaturze 5°C po rozpuszczeniu w wodzie do wstrzykiwań, 1% roztworze lidokainy, 0,9% roztworze chlorku sodu, roztworze Ringera z mleczanami i 10% roztworze glukozy.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dane farmaceutyczne
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy użyć natychmiast. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać butelkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelki z bezbarwnego szkła (typu II), z korkiem z gumy oraz aluminiowym wieczkiem z plastikową nakładką typu flip-off. Wielkość opakowania: każde opakowanie zawiera 1 butelkę x 50 ml lub 10 butelek x 50 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Podanie dożylne – wstrzyknięcie. W celu podania wstrzyknięcia dożylnego ceftazydym należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań (wg poniższej tabeli).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dane farmaceutyczne
Roztwór należy wstrzykiwać powoli w ciągu 5 minut, bezpośrednio do żyły lub przez zestaw do infuzji dożylnej. Podanie domięśniowe (dotyczy 500 mg i 1000 mg). Ceftazydym należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań lub 10 mg/ml (1%) roztworze do wstrzykiwań chlorowodorku lidokainy, w sposób wskazany w tabeli poniżej. Przed podaniem ceftazydymu z lidokainą należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi stosowania lidokainy. Podanie dożylne – infuzja (patrz punkt 4.2). Do infuzji dożylnej, należy rozpuścić 2000 mg proszku w 10 ml wody do wstrzykiwań (przygotowanie wstrzyknięcia) lub w 50 ml wody do wstrzykiwań (przygotowanie infuzji dożylnej) lub w innym zgodnym roztworze podawanym dożylnie. Infuzję dożylną należy podawać w ciągu 15 do 30 minut. Infuzję dożylną przez zestaw typu Y można podawać razem z jednym ze zgodnych roztworów. Jednak, w trakcie podawania roztworu zawierającego ceftazydym, należy przerwać podawanie innych roztworów.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dane farmaceutyczne
Ciśnienie w opakowaniach produktu leczniczego Ceftazidime Kabi każdej wielkości jest mniejsze od atmosferycznego. Podczas rozpuszczania proszku ciśnienie zwiększa się wskutek uwalniania dwutlenku węgla. Można zignorować małe pęcherzyki dwutlenku węgla znajdujące się w przygotowanym roztworze. Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania Należy zapoznać się z tabelą dodawanych objętości i uzyskiwanych stężeń, co może być przydatne, gdy potrzebne są dawki częściowe. 1. Przebić igłą korek i wstrzyknąć 10 ml rozpuszczalnika. Wyjąć igłę i wstrząsać butelką aż do uzyskania przezroczystego roztworu. Nie wprowadzać igły odbarczającej przed całkowitym rozpuszczeniem produktu leczniczego. Wprowadzić igłę odbarczającą przez korek, aby zmniejszyć nadciśnienie wewnątrz butelki. Przenieść roztwór do końcowego zbiornika (zestaw mini-bag lub burette), uzyskując całkowitą objętość nie mniejszą niż 50 ml i podawać w infuzji dożylnej przez 15 do 30 minut.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dane farmaceutyczne
UWAGA: w celu zapewnienia jałowości produktu leczniczego ważne jest, aby nie wkłuwać igły odbarczającej przez korek opakowania przed całkowitym rozpuszczeniem produktu leczniczego. Roztwór należy przygotowywać w warunkach aseptycznych. Do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Należy stosować jedynie przezroczysty roztwór, wolny od cząstek stałych. Roztwór nie zawiera endotoksyn bakteryjnych. Zabarwienie roztworu od jasnożółtego do bursztynowego zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika i warunków przechowywania. Jeśli spełnione są zalecane warunki, zmienność zabarwienia roztworu nie wpływa niekorzystnie na skuteczność działania produktu leczniczego.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ceftazidim MIP Pharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji Ceftazidim MIP Pharma, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Ceftazidim MIP Pharma, 1 g: 1 fiolka zawiera 1 g ceftazydymu (Ceftazidimum) w postaci ceftazydymu pięciowodnego. Ceftazidim MIP Pharma, 2 g: 1 fiolka zawiera 2 g ceftazydymu (Ceftazidimum) w postaci ceftazydymu pięciowodnego. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Ceftazidim MIP Pharma, 1 g: sodu węglan w ilości odpowiadającej około 52 mg sodu w fiolce. Ceftazidim MIP Pharma, 2 g: sodu węglan w ilości odpowiadającej około 104 mg sodu w fiolce. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji. Biały lub jasnożółty proszek.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ceftazidim MIP Pharma jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u dorosłych i u dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia). Szpitalne zapalenia płuc. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego. Powikłane zakażenia dróg moczowych. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej. Zakażenia kości i stawów. Zapalenie otrzewnej związane z dializami u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis). Leczenie pacjentów z bakteriemią, której związek z którymkolwiek z wymienionych wyżej zakażeń jest stwierdzony lub prawdopodobny. Ceftazydym można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, przypuszczalnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
Ceftazydym można stosować w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP, ang. trans-urethral resection of the prostate). Wybierając ceftazydym należy wziąć pod uwagę spektrum jego działania przeciwbakteryjnego, obejmujące głównie tlenowe bakterie Gram-ujemne (patrz punkty 4.4 i 5.1). Ceftazydym należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania ceftazydymu. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Tabela 1. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Podawanie przerywane Zakażenie Podawana dawka Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę co 8 godzin do 9 g na dobę Gorączka neutropeniczna: 2 g co 8 godzin Szpitalne zapalenia płuc: 1 g do 2 g co 8 godzin Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 1 g do 2 g co 8 godzin Bakteriemia*: 1 g do 2 g co 8 godzin Zakażenia kości i stawów: 1 g do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 g do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 1 g do 2 g co 8 godzin Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 1 g do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia dróg moczowych: 1 g do 2 g co 8 lub 12 godzin Okołooperacyjna profilaktyka zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP): 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia, i druga dawka podczas wyjmowania cewnika Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 1 g do 2 g co 8 godzin Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 1 g do 2 g co 8 godzin Ciągła infuzja Zakażenie Podawana dawka Gorączka neutropeniczna: Wysycająca dawka 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 do 6 g w ciągu każdych 24 godzin Szpitalne zapalenia płuc: 2 g co 8 godzin Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 2 g co 8 godzin Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2 g co 8 godzin Bakteriemia*: 2 g co 8 godzin Zakażenia kości i stawów: 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 2 g co 8 godzin Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 2 g co 8 godzin U dorosłych z prawidłową czynnością nerek stosowano 9 g/dobę bez wystąpienia działań niepożądanych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
* Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. 4.3 Dawkowanie dla dzieci Tabela 2. Dzieci o masie ciała <40 kg Niemowlęta w wieku >2 miesięcy i dzieci <40 kg Zakażenie Dawka zazwyczaj stosowana Podawanie przerywane Powikłane zakażenia dróg moczowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Neutropenia u dzieci: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteriemia*: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia kości i stawów: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Ciągła infuzja Gorączka neutropeniczna: Dawka nasycająca 60 do 100 mg/kg mc.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
a następnie ciągła infuzja 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę Szpitalne zapalenia płuc: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteriemia*: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia kości i stawów: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Noworodki i niemowlęta w wieku ≤2 miesięcy Zakażenie Dawka zazwyczaj stosowana Podawanie przerywane: Większość zakażeń 25 do 60 mg/kg mc./dobę w dwóch dawkach U noworodków w wieku 0-2 miesięcy, okres półtrwania ceftazydymu w surowicy może być trzy-do czterokrotnie dłuższy niż u dorosłych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
* Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. 4.4 Osoby w podeszłym wieku Z powodu związanego z wiekiem zmniejszonego klirensu ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów w wieku powyżej 80 lat nie należy zazwyczaj podawać więcej niż 3 g na dobę. 4.5 Zaburzenia czynności wątroby Dostępne dane nie wskazują na potrzebę zmiany dawek w lekkich lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby. Brak danych z badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz także punkt 5.2). Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa i skuteczności. 4.6 Zaburzenia czynności nerek Ceftazydym jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz także punkt 4.4). Należy podać początkową dawkę wysycającą 1 g ceftazydymu. Dawki podtrzymujące należy ustalić na podstawie klirensu kreatyniny. Tabela 3.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Zalecane dawki podtrzymujące produktu Ceftazidim MIP Pharma w niewydolności nerek – krótkotrwała infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Klirens kreatyniny [ml/min] Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [μmol/l] (mg/dl) Zalecana dawka jednorazowa ceftazydym [g] Przerwa między dawkami [w godzinach] 50–31 150–200 (1,7–2,3) 1,0 12 30–16 200–350 (2,3–4,0) 1,0 24 15–6 350–500 (4,0–5,6) 0,5 24 <5 >500 (>5,6) 0,5 48 U pacjentów z niewydolnością nerek i z ciężkimi zakażeniami, należy zwiększyć pojedynczą dawkę leku o 50% lub zwiększyć częstość dawkowania. U dzieci klirens kreatyniny należy obliczać z uwzględnieniem powierzchni ciała lub beztłuszczowej masy ciała. Dzieci o masie ciała <40 kg Klirens kreatyniny [ml/min] Stężenie kreatyniny w surowicy* [µmol/l] (mg/dl) Zalecana dawka jednorazowa [mg/kg mc.] Przerwa między dawkami [w godzinach] 50–31 150–200 (1,7–2,3) 25 12 30–16 200–350 (2,3–4,0) 25 24 15–6 350–500 (4,0–5,6) 12,5 24 < 5 >500 (>5,6) 12,5 48 * Wartości stężenia kreatyniny w surowicy są wartościami wskaźnikowymi, które mogą nie wskazywać tego samego stopnia zmniejszenia czynności nerek u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
** Oszacowany na podstawie powierzchni ciała lub zmierzony. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. 4.7 Tabela 4. Zalecane dawki podtrzymujące produktu Ceftazidim MIP Pharma w zaburzeniach czynności nerek – ciągła infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Klirens kreatyniny [ml/min] Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl) Częstość dawkowania [w godzinach] 50–31 150–200 (1,7–2,3) Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g do 3 g na 24 godziny 30–16 200–350 (2,3–4,0) Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g na 24 godziny ≤15 >350 (>4,0) Nieokreślona Należy zachować staranność w dobieraniu dawek. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Dzieci o masie <40 kg Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Ceftazidim MIP Pharma podawanego w ciągłej infuzji u dzieci z niewydolnością nerek, o masie ciała < 40 kg, nie zostały określone.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Jeśli u dzieci z niewydolnością nerek stosuje się ciągłą infuzję, klirens kreatyniny należy obliczać uwzględniając powierzchnię ciała lub beztłuszczową masę ciała. 4.8 Hemodializa Okres półtrwania ceftazydymu w surowicy podczas hemodializy wynosi od 3 do 5 godzin. Po zakończeniu każdej hemodializy zaleca się podanie dawki podtrzymującej ceftazydymu według tabel poniżej. 4.9 Dializa otrzewnowa Ceftazydym można stosować w dializach otrzewnowych i w ciągłych ambulatoryjnych dializach otrzewnowych (CAPD). Oprócz podawania ceftazydymu dożylnie można go podawać również w płynie dializacyjnym (zwykle 125 do 250 mg na 2 litry płynu do dializy). Pacjentom z niewydolnością nerek poddawanym ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie lub wysoko przepływowej hemofiltracji w oddziałach intensywnej terapii: 1 g na dobę w dawce jednorazowej lub w dawkach podzielonych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
U pacjentów poddawanych nisko przepływowej hemofiltracji dawkowanie jest takie, jak zalecane w zaburzeniach czynności nerek. U pacjentów poddawanych żylno-żylnej hemofiltracji i żylno-żylnej hemodializie należy podawać dawki zgodnie zaleceniami zamieszczonymi w tabelach poniżej. 4.10 Tabela 5. Zalecane dawki w ciągłej żylno-żylnej hemofiltracji Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości ultrafiltracji [ml/min] 0 250 250 500 500 5 250 250 500 500 10 250 500 500 750 15 250 500 500 750 20 500 500 500 750 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin. 4.11 Tabela 6. Zalecane dawki podczas ciągłej żylno-żylnej hemodializy Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości wprowadzanego dializatu 0 500 500 500 500 500 750 5 500 500 750 500 500 750 10 500 500 750 500 750 1000 15 500 750 750 750 750 1000 20 750 750 1000 750 750 1000 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
4.12 Sposób podawania Ceftazidim MIP Pharma należy podawać dożylnie we wstrzyknięciach albo w infuzjach lub głęboko domięśniowo. Zalecanymi miejscami podania domięśniowego są: górny, zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego lub boczna część uda. Roztwory produktu leczniczego Ceftazidim MIP Pharma można podawać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji, jeżeli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Podstawową zalecaną drogą podania jest wstrzyknięcie dożylne lub infuzja dożylna. Podanie domięśniowe należy rozważać jedynie, gdy dożylne podanie nie jest możliwe lub jest mniej właściwe dla pacjenta. Dawka zależy od ciężkości, wrażliwości, miejsca i rodzaju zakażenia oraz od wieku i czynności nerek pacjenta. Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na inne antybiotyki cefalosporynowe, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) w wywiadzie na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nadwrażliwość Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, notowano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości, sporadycznie śmiertelnych. W razie wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, konieczne jest natychmiastowe zakończenie leczenia ceftazydymem i wdrożenie odpowiedniego postępowania ratunkowego. Przed wdrożeniem leczenia należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący nadwrażliwości na ceftazydym, na inne cefalosporyny lub na inny rodzaj leków beta-laktamowych. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas podawania ceftazydymu pacjentom, u których wystąpiły reakcje alergiczne na inne beta-laktamy. Spektrum działania Ceftazydym ma ograniczone spektrum działania przeciwbakteryjnego.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Nie jest przydatny do stosowania jako jedyny lek w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wcześniej określono patogen i wiadomo, że jest on wrażliwy lub że podejrzewa się, że najbardziej prawdopodobne bakterie będą reagować na leczenie ceftazydymem. Dotyczy to szczególnie ustalania sposobu leczenia pacjentów z bakteriemią, a także leczenia bakteryjnego zapalenia opon mózgowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń kości i stawów. Ponadto ceftazydym jest wrażliwy na hydrolizę przez niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL). Dlatego też wybierając ceftazydym do leczenia, należy wziąć pod uwagę informacje dotyczące częstości występowania bakterii wytwarzających ESBL. Rzekomobłoniaste zapalenie jelit Podczas stosowania prawie każdego z leków przeciwbakteryjnych, w tym ceftazydymu, opisywano występowanie związanego z antybiotykiem zapalenia jelita oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit, o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Dlatego ważne jest wzięcie pod uwagę tego rozpoznania u pacjentów, u których wystąpiła biegunka w trakcie lub po zakończeniu podawania ceftazydymu (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia ceftazydymem i zastosowanie leczenia przeciw Clostridium difficile. Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. Czynność nerek Stosowanie dużych dawek cefalosporyn jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek. Ceftazydym jest wydalany przez nerki, dlatego też jego dawkę należy zmniejszyć proporcjonalnie do stopnia niewydolności nerek. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność należy ściśle monitorować u pacjentów z niewydolnością nerek. Donoszono o występowaniu objawów neurologicznych u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono dawki (patrz punkty 4.2, 4.7 i 4.8).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów Długotrwałe stosowanie może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoki, grzyby) i może być konieczne przerwanie kuracji i podjęcie stosownych działań. Istotne jest powtarzanie oceny stanu klinicznego pacjenta. Wpływ na wynik testów Ceftazydym nie wpływa na wynik testów enzymatycznych wykrywających cukier w moczu, ale mogą wystąpić niewielkie zmiany (fałszywie dodatnie) wyników testów z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Ceftazydym nie wpływa na wynik alkalicznej próby pikrynianowej na kreatyninę. U około 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego wyniku testu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zawartość sodu Ważne informacje dotyczące jednego ze składników Ceftazidim MIP Pharma: Ceftazidim MIP Pharma, 1 g, zawiera około 52 mg sodu w jednej fiolce co odpowiada 2,6 % zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Ceftazidim MIP Pharma, 2 g, zawiera około 104 mg sodu w jednej fiolce co odpowiada 5,2 % zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi oraz inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Ceftazidim MIP Pharma można stosować u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do pokarmu kobiecego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Trombocytopenia, Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy, Następstwa neurologiczne, Parestezje Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka, Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4), Ból brzucha, Nudności, Wymioty, Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych, Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd, Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym, Gorączka Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombs’a 1 Donoszono o następstwach neurologicznych, obejmujących drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatię i śpiączkę, u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfataza zasadowa. 4 Odnotowano rzadkie doniesienia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi oraz inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Ceftazidim MIP Pharma można stosować u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko. Karmienie piersi?
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Interakcje
Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do pokarmu kobiecego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Interakcje
Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Interakcje
Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Trombocytopenia, Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy, Następstwa neurologiczne, Parestezje Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka, Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4), Ból brzucha, Nudności, Wymioty, Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych, Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd, Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym, Gorączka Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombs’a 1 Donoszono o następstwach neurologicznych, obejmujących drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatię i śpiączkę, u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Interakcje
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfataza zasadowa. 4 Odnotowano rzadkie doniesienia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Ceftazidim MIP Pharma można stosować u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do pokarmu kobiecego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Trombocytopenia, Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy, Następstwa neurologiczne, Parestezje Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka, Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4), Ból brzucha, Nudności, Wymioty, Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych, Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd, Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym, Gorączka Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombs’a 1 Donoszono o następstwach neurologicznych, obejmujących drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatię i śpiączkę, u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfataza zasadowa. 4 Odnotowano rzadkie doniesienia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Trombocytopenia, Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy, Następstwa neurologiczne, Parestezje Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka, Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4), Ból brzucha, Nudności, Wymioty, Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych, Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd, Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym, Gorączka Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombs’a 1 Donoszono o następstwach neurologicznych, obejmujących drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatię i śpiączkę, u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfataza zasadowa. 4 Odnotowano rzadkie doniesienia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, cefalosporyny trzeciej generacji Kod ATC: J 01 DD02 Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, po związaniu się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Powoduje to przerwanie biosyntezy ściany komórkowej (peptydoglikanu), co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej i jej śmierci. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) Dla cefalosporyn najważniejszym farmakokinetyczno–farmakodynamicznym wskaźnikiem, wykazującym korelację ze skutecznością in vivo, jest odsetek czasu odstępu między dawkami, w którym stężenie niezwiązanego (wolnego) leku jest większe niż minimalne stężenie hamujące (MIC) ceftazydymu w stosunku do docelowego gatunku bakterii (tj. %T>MIC).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm oporności Oporność bakterii na ceftazydym może wynikać z jednego lub więcej spośród następujących mechanizmów: hydroliza przez beta-laktamazy; ceftazydym może być skutecznie hydrolizowany przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL), w tym przez rodzinę SHV tych ESBL, oraz przez enzymy AmpC, które mogą być indukowane lub trwale odblokowywane na etapie genu u niektórych gatunków tlenowych bakterii Gram-ujemnych; zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny do ceftazydymu; nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, co ogranicza dostęp ceftazydymu do białek wiążących penicyliny w bakteriach Gram-ujemnych; bakteryjna pompa usuwająca lek z komórki. Wartości graniczne Następujące wartości graniczne minimalnych stężeń hamujących (MIC) zostały określone przez European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) (2020-01-01). Bakteria Punkty graniczne [mg/l] Enterobacterales ≤1 / >4 Pseudomonas spp. ≤0,001 / >8 Aeromonas spp.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
≤1 / >4 Farmakokinetyczno-farmakodynamiczne stężenia graniczne (niezwiązane z gatunkiem drobnoustroju) ≤4 / >8 S=wrażliwe, R=oporne. Punkty graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami. Stężenia graniczne dotyczą dobowej dawki dożylnej 1 g × 3 oraz dużych dawek – co najmniej 2 g × 3. Wrażliwość mikrobiologiczna Częstość nabytej oporności wybranych gatunków może zmieniać się w zależności od położenia geograficznego i czasu i pożądana jest wiedza o lokalnym występowaniu oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby należy zasięgnąć rady ekspertów, jeśli lokalna częstość występowania oporności jest taka, że przydatność ceftazydymu jest wątpliwa co najmniej w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń. Gatunki zwykle wrażliwe Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Streptococcus pyogenes Streptococcus agalactiae Bakterie tlenowe Gram-ujemne Citrobacter koseri Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Neisseria meningitidis Pasteurella multocida Proteus mirabilis Proteus spp.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
(inne) Providencia spp. Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Bakterie tlenowe Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Klebsiella spp. (inne) Pseudomonas aeruginosa Serratia spp. Morganella morganii Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Staphylococcus aureus Streptococcus pneumoniae Paciorkowce zieleniące Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridium perfringens Peptostreptococcus spp. Bakterie beztlenowe Gram-ujemne Fusobacterium spp. Drobnoustroje o oporności naturalnej Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Enterococcus spp., w tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium Listeria spp. Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridium difficile Bakterie beztlenowe Gram-ujemne Bacteroides spp. (wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych). Inne Chlamydia spp.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Mycoplasma spp. Legionella spp. £ S. aureus metycylino-wrażliwy – uważa się, że ma małą naturalną wrażliwość na ceftazydym. Wszystkie metycylino-oporne szczepy S. aureus są oporne na ceftazydym. ££ S. pneumoniae, który wykazuje pośrednią wrażliwość na penicyliny, może wykazywać co najmniej zmniejszoną wrażliwość na ceftazydym. + Obserwowano dużą częstość oporności w jednym lub więcej obszarach (krajach, regionach) UE.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu domięśniowym 500 mg lub 1 g szybko osiąga maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące odpowiednio 18 mg/l lub 37 mg/l. Po pięciu minutach od podania dożylnego pojedynczej dawki 500 mg, 1 g lub 2 g stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 46 mg/l, 87 mg/l i 170 mg/l. Kinetyka ceftazydymu jest liniowa w zakresie pojedynczych dawek 0,5 do 2,0 g po podaniu dożylnym lub domięśniowym. Dystrybucja Wiązanie ceftazydymu przez białka osocza jest małe i wynosi około 10%. Stężenie ceftazydymu większe od MIC – minimalnego stężenia hamującego wzrost powszechnych patogenów, stwierdza się w kościach, sercu, żółci, plwocinie, ciele szklistym, płynie stawowym, opłucnowym i otrzewnowym. Ceftazydym z łatwością przenika przez łożysko i do mleka matki oraz jest wydzielany z pokarmem kobiecym.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest słabe, z czego wynikają małe stężenia ceftazydymu w płynie mózgowo-rdzeniowym, jeśli nie występuje stan zapalny. Jeśli jednak występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych, w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia od 4 do 20 mg/l lub więcej. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. Wydalanie Po podaniu pozajelitowym stężenie w osoczu zmniejsza się, a okres półtrwania wynosi około 2 godziny. Ceftazydym jest wydzielany w postaci niezmienionej do moczu w wyniku przesączania kłębuszkowego; około 80-90% dawki leku wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin. Mniej niż 1% jest wydalane z żółcią. Szczególne grupy pacjentów Niewydolność nerek Eliminacja ceftazydymu jest zmniejszona u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i dawkę należy wówczas zmniejszyć (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Niewydolność wątroby Lekkie lub umiarkowane zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u osób otrzymujących 2 g dożylnie co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona (patrz punkt 4.2). Osoby w podeszłym wieku Zmniejszony klirens obserwowany u pacjentów w podeszłym wieku wynikał przede wszystkim, ze związane z wiekiem, zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich lub starszych, średni okres półtrwania w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu pojedynczym lub po powtarzanym dwa razy na dobę przez 7 dni wstrzyknięciu dożylnym dawki 2 g. Dzieci Okres półtrwania ceftazydymu jest wydłużony u wcześniaków i u noworodków urodzonych o czasie o 4,5 do 7,5 godziny po dawkach 25 do 30 mg/kg masy ciała. Jednakże, od wieku 2 miesięcy okres półtrwania mieści się w takim zakresie, jak u dorosłych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Niekliniczne dane nie wykazują szczególnego ryzyka dla ludzi, na podstawie badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności powtarzanych dawek, genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej. Nie prowadzono badań rakotwórczości ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu węglan bezwodny 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Ceftazydym wykazuje mniejszą stabilność w roztworach wodorowęglanu sodu niż w innych płynach do podawania dożylnego. Nie zaleca się stosowania wodorowęglanu sodu jako rozpuszczalnika. Nie należy mieszać ceftazydymu z aminoglikozydami w tym samym zestawie do infuzji ani w tej samej strzykawce. Notowano strącanie się osadu, kiedy do roztworu ceftazydymu dodawano wankomycynę. Zaleca się przepłukanie zestawów do infuzji dożylnych i kaniuli pomiędzy podawaniem obu antybiotyków. 6.3 Okres ważności 4 lata Okres ważności sporządzonego roztworu: Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność sporządzonego roztworu przez 6 godzin w temperaturze 25°C i przez 12 godzin w temperaturze 2-8°C. Po zmieszaniu z lidokainą: należy zużyć niezwłocznie (w ciągu 2 godzin).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, sporządzony roztwór należy zużyć niezwłocznie. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30˚C. Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozpuszczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ceftazidim MIP Pharma, 1 g Fiolka o pojemności 15 ml z bezbarwnego szkła typu I, z korkiem z gumy bromobutylowej (typu I), z aluminiowym wieczkiem typu „flip-off”, w tekturowym pudełku. Ceftazidim MIP Pharma, 2 g Fiolka o pojemności 50 ml z bezbarwnego szkła typu II, z korkiem z gumy bromobutylowej (typu I), z aluminiowym wieczkiem typu „flip-off”, w tekturowym pudełku. Wielkości opakowań: pudełka tekturowe zawierające 1, 5 lub 10 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Podczas rozpuszczania proszku ciśnienie zwiększa się wskutek uwalniania dwutlenku węgla. Można zignorować małe pęcherzyki dwutlenku węgla znajdujące się w sporządzanym roztworze. Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania Należy zapoznać się z tabelą dodawanych objętości i uzyskiwanych stężeń, co może być przydatne, gdy potrzebne są dawki częściowe. Wielkość fiolki Objętość rozpuszczalnika do dodania [ml] Przybliżone stężenie ceftazydymu [mg/ml] 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji 1 g wstrzyknięcie domięśniowe: 3 ml, 260 mg/ml wstrzyknięcie dożylne: 10 ml, 90 mg/ml infuzja dożylna: 50 ml*, 20 mg/ml 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji 2 g wstrzyknięcie dożylne: 10 ml, 170 mg/ml infuzja dożylna: 50 ml*, 40 mg/ml * Uwaga.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Dodawać należy dwuetapowo Zabarwienie roztworu od jasnożółtego do bursztynowego zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika i warunków przechowywania. Jeśli spełnione są zalecane warunki, zmienność zabarwienia roztworu nie wpływa niekorzystnie na skuteczność działania produktu. Zgodność z płynami dożylnymi Do sporządzenia roztworu można stosować następujące rozpuszczalniki: woda do wstrzykiwań, roztwór glukozy 50 mg/ml (5%), roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%). Ceftazydym do wstrzykiwań domięśniowych można rozpuścić w roztworze zawierającym 1% chlorowodorku lidokainy do wstrzykiwań. Sporządzanie roztworu do szybkiego wstrzyknięcia Przebić igłą korek i wstrzyknąć do fiolki zalecaną objętość rozpuszczalnika. Wycofać igłę ze strzykawką. Potrząsać aż do rozpuszczenia: uwalnia się dwutlenek węgla i w ciągu 1 do 2 minut uzyskuje się klarowny roztwór. Odwrócić fiolkę.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Utrzymując tłok strzykawki w pozycji w pełni wciśniętej, przebić igłą korek fiolki i pobrać całą objętość roztworu do strzykawki (podwyższone ciśnienie w fiolce ułatwi tę czynność). Igłę należy utrzymać wewnątrz roztworu, aby uniknąć zassania powietrza. Roztwór pobrany do strzykawki może zawierać małe pęcherzyki dwutlenku węgla. Te roztwory można podać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji dożylnych, jeśli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Ceftazydym wykazuje zgodność z najczęściej używanymi płynami dożylnymi. Sporządzanie roztworu do infuzji Sporządzić używając w sumie 50 ml zgodnego rozpuszczalnika, dodawanego w DWÓCH etapach, jak opisano poniżej. Przebić igłą korek i wstrzyknąć 10 ml rozpuszczalnika. Usunąć igłę i wstrząsać fiolką aż do uzyskania klarownego roztworu. Nie wprowadzać igły odbarczającej zanim lek rozpuści się całkowicie. Wprowadzić igłę odbarczającą przez korek w celu zmniejszenia nadciśnienia wewnątrz fiolki.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Przemieścić roztwór do końcowego zbiornika (zestaw mini bag lub burette), uzyskując całkowitą objętość 50 ml i podawać w infuzji dożylnej przez 15 do 30 minut. Uwaga: w celu zapewnienia jałowości leku ważne jest, aby nie wkłuwać igły odbarczającej przez korek fiolki przed całkowitym rozpuszczeniem leku. Niewykorzystany lek lub zużyte materiały należy wyrzucić zgodnie z lokalnymi wymaganiami.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zavicefta 2 g/0,5 g proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera ceftazydym pięciowodny w ilości odpowiadającej 2 g ceftazydymu oraz awibaktam sodowy w ilości odpowiadającej 0,5 g awibaktamu. Po rekonstytucji 1 ml roztworu zawiera 167,3 mg ceftazydymu oraz 41,8 mg awibaktamu (patrz punkt 6.6). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Produkt leczniczy Zavicefta zawiera około 146 mg sodu na fiolkę. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (proszek do sporządzania koncentratu). Proszek barwy białej do żółtej.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Zavicefta jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży od urodzenia w leczeniu następujących rodzajów zakażeń (patrz punkty 4.4 oraz 5.1):  Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej (ang. complicated intra-abdominal infection , cIAI)  Powikłane zakażenia układu moczowego (ang. complicated urinary tract infection , cUTI), w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek  Szpitalne zapalenie płuc (ang. hospital-acquired pneumonia , HAP), w tym respiratorowe zapalenie płuc (ang. ventilator associated pneumonia , VAP) Leczenie dorosłych pacjentów z bakteriemią wywołaną lub przypuszczalnie wywołaną jednym z powyższych zakażeń. Produkt leczniczy Zavicefta jest również wskazany do leczenia zakażeń wywołanych tlenowymi drobnoustrojami Gram-ujemnymi u dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży od urodzenia z ograniczonymi opcjami terapeutycznymi (patrz punkty 4.2, 4.4 oraz 5.1).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Wskazania do stosowania
Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Stosowanie produktu leczniczego Zavicefta w leczeniu dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży od urodzenia z zakażeniami wywołanymi przez tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne z ograniczonymi opcjami terapeutycznymi zaleca się wyłącznie po konsultacji z lekarzem posiadającym odpowiednie doświadczenie w leczeniu chorób infekcyjnych (patrz punkt 4.4). Dawkowanie Dawkowanie u dorosłych z klirensem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min Tabela 1 przedstawia zalecane dawkowanie dożylne u dorosłych z szacowanym klirensem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min (patrz punkty 4.4 oraz 5.1). Tabela 1. Zalecany schemat dawkowania u dorosłych z szacowanym CrCL > 50 ml/min 1

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie

Rodzaj zakażenia Dawka ceftazydymu/awibaktamu Częstość podawania Czas trwania infuzji Czas trwania leczenia
cIAI2,3 2 g/0,5 g Co8 godzin 2 godziny 5-14 dni
cUTI, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek3 2 g/0,5 g Co8 godzin 2 godziny 5-10 dni4
HAP/VAP3 2 g/0,5 g Co8 godzin 2 godziny 7-14 dni
Bakteriemia wywołana lub przypuszczalnie wywołana jednym z powyższych zakażeń 2 g/0,5 g Co8 godzin 2 godziny Czas trwania leczenia należy ustalić w zależności od miejsca zakażenia.
Zakażenia wywołane tlenowymi drobnoustrojami Gram-ujemnymi u pacjentówz ograniczonymi opcjami terapeutycznymi2,3 2 g/0,5 g Co8 godzin 2 godziny Zależnie od ciężkości zakażenia, rodzaju patogenu(ów) wywołujących zakażenia oraz odpowiedzi kliniczneji mikrobiologicznej na leczenie5

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
1 CrCL oszacowany na podstawie wzoru Cockcrofta-Gaulta 2. Należy stosować w skojarzeniu z metronidazolem w przypadku, gdy wiadomo lub podejrzewa się udział patogenów beztlenowych w procesie zapalnym. 3. Należy stosować w skojarzeniu z lekiem przeciwbakteryjnym wykazującym aktywność przeciwko patogenom Gram-dodatnim, gdy wiadomo lub podejrzewa się, że mają one udział w procesie zapalnym. 4. Przedstawiony całkowity czas trwania leczenia może obejmować dożylne stosowanie produktu leczniczego Zavicefta, a następnie odpowiedniej terapii doustnej. 5. Doświadczenia dotyczące stosowaniu produktu leczniczego Zavicefta dłużej niż 14 dni są ograniczone. Dawkowanie u dzieci i młodzieży z klirensem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min/1,73 m 2 W tabeli 2 przedstawiono zalecane dawkowanie dożylne u dzieci i młodzieży z szacowanym klirensem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min/1,73 m 2 (patrz punkty 4.4 i 5.1). Tabela 2.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
Zalecane dawkowanie u dzieci i młodzieży w wieku od 3 miesięcy z szacowanym CrCL 1 > 50 ml/min/1,73 m 2

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie

Rodzaj zakażenia Grupa wiekowa8 Dawka ceftazydymu/awibaktamu7 Częstośćpodawa nia Czastrwania infuzji Czas trwania leczenia
cIAI2, 3
LUB cUTI,w tymodmiednicz kowe zapalenie nerek3 Od 6 miesięcy do < 18 lat 50 mg/kg mc./12,5 mg/kg mc.do maksymalnie 2 g/0,5 g Co 8 godzin 2godziny cIAI: 5–14 dnicUTI4: 5–14 dni
Co 8 godzin 2godziny
LUB HAP/VAP: 7–14dni
HAP/VAP3
LUB
Zakażenia wywołane tlenowymi drobnoustro jamiGram-ujem nymiu pacjentów z ograniczo nymi opcjami terapeutyczn ymi (ang. limited treatment options,LTO)2, 3 Od 3 miesięcy do < 6 miesięcy6 40 mg/kg mc./10 mg/kg mc. Co 8 godzin 2godziny LTO: zależnie od ciężkości zakażenia, rodzaju drobnoustroju(-ów) wywołujących zakażenia oraz kliniczneji mikrobiologicznej odpowiedzina leczenie5

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
1 CrCL oszacowano na podstawie przyłóżkowego wzoru Schwartza. 2. Należy stosować w skojarzeniu z metronidazolem, gdy wykryto lub podejrzewa się udział drobnoustrojów beztlenowych w procesie zapalnym. 3. Należy stosować w skojarzeniu z lekiem przeciwbakteryjnym wykazującym aktywność przeciwko drobnoustrojom Gram-dodatnim, gdy wykryto lub podejrzewa się ich udział w procesie zapalnym. 4. Przedstawiony całkowity czas trwania leczenia może obejmować dożylne stosowanie produktu leczniczego Zavicefta, a następnie odpowiedniej terapii doustnej. 5. Doświadczenia dotyczące stosowania produktu leczniczego Zavicefta przez okres dłuższy niż 14 dni są bardzo ograniczone. 6. Doświadczenia dotyczące stosowania produktu leczniczego Zavicefta u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 6 miesięcy są ograniczone (patrz punkt 5.2). 7. Ceftazydym/awibaktam jest produktem złożonym w stałym stosunku 4:1, a zalecenia dotyczące dawkowania sformułowane są wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym (patrz punkt 6.6).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
8. Badani pacjenci z grupy dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy urodzili się w terminie (ciąża ≥ 37 tygodnia) Tabela 3. Zalecane dawkowanie u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy 9

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie

Rodzaj zakażenia Grupa wiekowa Dawkaceftazydymu/awibakta- mu5 Częstość podawania Czas trwaniainfuzji Czas trwanialeczenia
cIAI1,2 LUBcUTI, w tym odmiedniczko- we zapalenie nerek2LUB Noworodkii niemowlęta urodzone w terminie Od > 28 dni do< 3 miesię- cy 30 mg/kg mc./7,5 mg/ kg mc. Co8 godzin 2godziny cIAI:5 – 14 dnicUTI3:5 – 14 dniHAP/VAP:7 – 14 dni
Od urodzenia do ≤ 28 dni 20 mg/kg mc./5 mg/ kg mc
HAP/VAP2 LUBZakażenia wywołane tlenowymi drobnoustro- jamiGram-ujemny- miu pacjentów z ograniczo- nymi opcjamiterapeutyczny- mi (ang. limited treatment options,LTO)1,2 Wcześniaki i niemowlęta urodzone przed terminem6 Od > 44tygodni do< 53 tygo- dni PMA7 30 mg/kg mc./7,5 mg/ kg mc. Co8 godzin 2godziny LTO:Zależnie od ciężkości zakażenia, rodzaju drobno- ustroju(-ów) wywołują- cych zakażenia oraz kliniczneji mikrobio- logicznej odpowiedzi na leczenie4
Od 31tygodni do≤44 tygo- dni PMA7 20 mg/kg mc./5 mg/ kg mc.
Od 26 do<31 tygo-dni PMA7, 8 20 mg/kg mc./5 mg/ kg mc. Co12 godzin 2godziny

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
1 Należy stosować w skojarzeniu z metronidazolem, gdy wykryto lub podejrzewa się udział drobnoustrojów beztlenowych w procesie zapalnym. 2. Należy stosować w skojarzeniu z lekiem przeciwbakteryjnym, wykazującym aktywność przeciwko drobnoustrojom Gram-dodatnim, gdy wykryto lub podejrzewa się ich udział w procesie zapalnym. 3. Przedstawiony całkowity czas trwania leczenia może obejmować dożylne stosowanie produktu leczniczego Zavicefta, a następnie odpowiednią terapię doustną. 4. Doświadczenia dotyczące stosowania produktu leczniczego Zavicefta przez okres dłuższy niż 14 dni są ograniczone. 5. Ceftazydym+awibaktam jest produktem złożonym w stałym stosunku 4:1, a zalecenia dotyczące dawkowania sformułowane są wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym (patrz punkt 6.6). 6. Terminem „wcześniak” określano dzieci urodzone w < 37. tygodniu ciąży. 7. Wiek dziecka wydłużony o wiek płodowy. 8.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
Zalecenia dotyczące dawki dla pacjentów w wieku od 26 do <31 tygodni PMA są oparte wyłącznie na modelowaniu farmakokinetycznym (patrz punkt 5.2). 9. Pacjenci ze stężeniem kreatyniny w surowicy na poziomie lub poniżej górnej granicy normy dla wieku. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w wieku podeszłym U pacjentów w wieku podeszłym nie ma konieczności dostosowywania dawki (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Tabela 4 pokazuje zalecane modyfikacje dawkowania u dorosłych z szacowanym CrCL ≤ 50 ml/min (patrz punkty 4.4 oraz 5.2). Dawkowanie u dorosłych z CrCL ≤ 50 ml/min Tabela 4. Zalecane dawki u dorosłych z szacowanym CrCL 1 ≤ 50 ml/min

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie

Grupa wiekowa Szacowany klirens kreatyniny CrCL (ml/min) Dawka ceftazydymu/ awibaktamu2,4 Częstość dawkowania Czas trwania infuzji
Dorośli 31-50 1 g/0,25 g Co 8 godzin 2 godziny
16-30 0,75 g/0,1875 mg Co 12 godzin
6-15 Co 24 godziny
Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek, w tym poddawanihemodializie3 Co 48 godzin

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
1 CrCL oszacowano na podstawie wzoru Cockcrofta-Gaulta. 2. Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są na modelowaniu farmakokinetycznym (patrz punkt 5.2). 3. Ceftazydym i awibaktam są usuwane podczas hemodializy (patrz punkty 4.9 i 5.2). W dniach, w których pacjent poddawany jest hemodializie, dawkę produktu leczniczego Zavicefta należy podać po zakończeniu hemodializy. 4. Ceftazydym/awibaktam jest produktem złożonym w stałym stosunku 4:1, a zalecenia dotyczące dawkowania sformułowane są wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym (patrz punkt 6.6). W tabeli 5 i tabeli 6 przedstawiono zalecane modyfikacje dawki u dzieci i młodzieży z szacowanym CrCL ≤ 50 ml/min/1,73m 2 w podziale na różne grupy wiekowe (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dawkowanie u dzieci i młodzieży w wieku ≥ 2 lat z CrCL ≤ 50 ml/min/1,73 m 2 Tabela 5. Zalecane dawkowanie u dzieci i młodzieży w wieku od 2 lat do < 18 lat z szacowanym CrCL 1 ≤ 50 ml/min/1,73 m 2

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie

Grupa wiekowa Szacowany CrCL (ml/min/1,73 m2) Dawkaceftazydymu/awibaktamu2,4 Częstość dawkowania Czas trwania infuzji
31–50 Od25 mg/kg mc./6,25 mg/kg mc.do maksymalnie 1 g/0,25 g Co 8 godzin
16–30 Co 12 godzin
Dziecii młodzież w wieku od 2 do < 18 lat Od 18,75 mg/kg mc.4,7 mg/kg mc.
2 godziny
6–15 Co24 godziny
do maksymalnie 0,75 g/0,1875 g
Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek, w tym poddawanihemodializie3 Co 48 godzin

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
1 CrCL oszacowano na podstawie przyłóżkowego wzoru Schwartza. 2. Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są na modelowaniu farmakokinetycznym (patrz punkt 5.2). 3. Ceftazydym i awibaktam są usuwane podczas hemodializy (patrz punkty 4.9 i 5.2). W dniach, w których pacjent poddawany jest hemodializie, dawkę produktu leczniczego Zavicefta należy podać po zakończeniu hemodializy 4. Ceftazydym/awibaktam jest produktem złożonym w stałym stosunku 4:1, a zalecenia dotyczące dawkowania sformułowane są wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym (patrz punkt 6.6). Dawkowanie u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 2 lat z CrCL < 50 ml/min/1,73 m 2 Tabela 6. Zalecane dawkowanie u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 2 lat z szacowanym CrCL 1 ≤ 50 ml/min/1,73 m 2

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie

Grupa wiekowa4 Szacowany CrCL (ml/min/1,73 m2) Dawkaceftazydymu/awibaktamu2,3 Częstość dawkowania Czas trwaniainfuzji
Od6 miesięcy do < 2 lat Od 31 do 50 25 mg/kg mc./6,25 mg/kg mc. Co8 godzin 2 godziny
Od 3 do< 6 miesięcy 20 mg/kg mc./5 mg/kg mc. Co8 godzin
Od6 miesięcy do < 2 lat Od 16 do 30 18,75 mg/kg mc./4,7 mg/kg mc. Co12 godzin
Od 3 do< 6 miesięcy 15 mg/kg mc./3,75 mg/kg mc. Co12 godzin

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
1 Obliczono na podstawie przyłóżkowego wzoru Schwartza. 2. Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są na modelowaniu farmakokinetycznym (patrz punkt 5.2). 3. Ceftazydym/awibaktam jest produktem złożonym w stałym stosunku 4:1, a zalecenia dotyczące dawkowania sformułowane są wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym (patrz punkt 6.6). 4. Badani pacjenci z grupy dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy urodzili się w terminie (ciąża ≥ 37 tygodnia). Brak jest wystarczających danych, aby zalecić schemat dawkowania u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 2 lat z CrCL < 16 ml/min/1,73 m 2 . Brak jest wystarczających danych, aby zalecić schemat dawkowania u dzieci od urodzenia do wieku 3 miesięcy z objawami zaburzeń czynności nerek. Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby modyfikacja dawki nie jest wymagana (patrz punkt 5.2). Sposób podawania Podanie dożylne.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
Produkt leczniczy Zavicefta podaje się we wlewie dożylnym o odpowiedniej objętości trwającym 120 minut (patrz punkt 6.6). Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nadwrażliwość na jakiekolwiek leki przeciwbakteryjne z grupy cefalosporyn. Ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. reakcja anafilaktyczna, ciężka reakcja skórna) na jakikolwiek inny beta-laktamowy lek przeciwbakteryjny (np. penicyliny, monobaktamy lub karbapenemy).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Możliwe jest występowanie ciężkich i niekiedy prowadzących do zgonu reakcji nadwrażliwości (patrz punkty 4.3 oraz 4.8). W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości, leczenie produktem leczniczym Zavicefta należy natychmiast przerwać i zastosować odpowiednie czynności ratunkowe. Zgłaszano przypadki reakcji nadwrażliwości, które prowadziły do zespołu Kounisa (ostrego alergicznego skurczu tętnic wieńcowych, który może spowodować zawał mięśnia sercowego, patrz punkt 4.8). Przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić, czy u pacjenta kiedykolwiek w przeszłości występowały ciężkie reakcje nadwrażliwości na ceftazydym, na inne cefalosporyny lub na jakiekolwiek inne beta-laktamowe leki przeciwbakteryjne. Należy zachować ostrożność, jeżeli produkt złożony zawierający ceftazydym+awibaktam jest stosowany u pacjentów, u których uprzednio występowały mniej nasilone reakcje nadwrażliwości na penicyliny, monobaktamy lub karbapenemy.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Biegunka wywołana przez Clostridioides difficile Podczas stosowania produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam zgłaszano występowanie biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile o przebiegu od łagodnego do zagrażającego życiu. Należy wziąć pod uwagę takie rozpoznanie u pacjentów, u których wystąpi biegunka podczas lub po zastosowaniu produktu leczniczego Zavicefta (patrz punkt 4.8). W takim przypadku należy rozważyć przerwanie leczenia produktem leczniczym Zavicefta oraz podanie odpowiedniego leczenia skierowanego przeciwko Clostridioides difficile . Nie należy stosować produktów leczniczych, które hamują perystaltykę jelit. Zaburzenia czynności nerek Ceftazydym oraz awibaktam są eliminowane przez nerki; z tego względu konieczna jest redukcja dawki stosownie do stopnia zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
W przypadkach, gdy ceftazydym był stosowany u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek bez zmniejszania dawki zgłaszano niekiedy występowanie następstw neurologicznych, w tym drżenia, mioklonii, bezdrgawkowego stanu padaczkowego, drgawek, encefalopatii oraz śpiączki. U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek należy dokładnie kontrolować wartości szacowanego klirensu kreatyniny, ponieważ u niektórych pacjentów, szczególnie w początkowej fazie zakażenia, klirens kreatyniny szacowany na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy może szybko ulegać zmianom. Nefrotoksyczność Równoczesne leczenie z zastosowaniem dużych dawek cefalosporyn oraz produktów leczniczych o działaniu nefrotoksycznym, takich jak aminoglikozydy lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Serokonwersja w bezpośrednim teście antyglobulinowym (test Coombs’a) oraz ryzyko niedokrwistości hemolitycznej Stosowanie produktu złożonego zawierającego ceftazydym+awibaktam może powodować występowanie dodatniego wyniku bezpośredniego testu antyglobulinowego (ang. direct antiglobulin test , DAGT lub testu bezpośredniego Coombsa), co może zakłócać wyniki próby krzyżowej krwi i (lub) może powodować lekozależną niedokrwistość immunohemolityczną (patrz punkt 4.8). O ile serokonwersja w teście bezpośrednim Coombsa u pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Zavicefta występowała często w badaniach klinicznych (u pacjentów z wyjściowo ujemnym wynikiem testu Coombsa oraz co najmniej jednym kolejnym testem kontrolnym szacowany zakres serokonwersji obserwowany w badaniach III fazy wynosił od 3,2% do 20,8%), nie stwierdzono oznak hemolizy u pacjentów, u których w trakcie leczenia wystąpił dodatni wynik bezpośredniego testu antyglobulinowego.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Jednakże, nie można wykluczyć możliwości wystąpienia niedokrwistości hemolitycznej w związku z leczeniem produktem leczniczym Zavicefta. Pacjentów, u których wystąpiła niedokrwistość w trakcie lub po zakończeniu leczenia produktem leczniczym Zavicefta należy przebadać pod kątem takiej możliwości. Ograniczenie danych klinicznych Badania skuteczności klinicznej oraz bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Zavicefta zostały przeprowadzone w powikłanych zakażeniach w obrębie jamy brzusznej, powikłanych zakażeniach układu moczowego oraz szpitalnym zapaleniu płuc (w tym respiratorowym zapaleniu płuc). Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej u dorosłych W dwóch badaniach u pacjentów z powikłanymi zakażeniami w obrębie jamy brzusznej najczęstszym rozpoznaniem (w przybliżeniu 42%) była perforacja wyrostka robaczkowego lub ropień okołowyrostkowy. W przybliżeniu 87% pacjentów uzyskało wynik ≤ 10 punktów wg skali APACHE a u 4% pacjentów na początku badania występowała bakteriemia.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Zgony wystąpiły u 2,1% pacjentów (18/857) otrzymujących produkt leczniczy Zavicefta w połączeniu z metronidazolem i u 1,4% (12/863) pacjentów, którzy otrzymali meropenem. W podgrupie pacjentów z wyjściowym CrCL 30-50 ml/min zgony wystąpiły u 16,7% (9/54) pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Zavicefta w połączeniu metronidazolem i u 6,8% (4/59) otrzymujących meropenem. Pacjenci z CrCL 30-50 ml/min otrzymywali zmniejszone dawki produktu leczniczego Zavicefta w stosunku do obecnie rekomendowanych w tej podgrupie pacjentów. Powikłane zakażenia układu moczowego u dorosłych Do dwóch badaniach u pacjentów z powikłanymi zakażeniami układu moczowego, zostało włączonych 381/1091 (34,9%) pacjentów z powikłanymi zakażeniami układu moczowego bez odmiedniczkowego zapalenia nerek oraz 710 (65,1%) pacjentów z ostrym odmiedniczkowym zapaleniem nerek (populacja mMITT). Łącznie bakteriemię na początku badania stwierdzono u 81 (7,4%) pacjentów z powikłanymi zakażeniami układu moczowego.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Szpitalne zapalenie płuc (w tym respiratorowe zapalenie płuc) u dorosłych W pojedynczym badaniu klinicznym u pacjentów ze szpitalnym zapaleniem płuc, 280 z 808 (34,7%) miało respiratorowe zapalenie płuc (VAP), natomiast 40 z 808 (5%) miało bakteriemię w stanie wyjściowym. Pacjenci z ograniczonymi opcjami leczenia Stosowanie produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam w leczeniu pacjentów z zakażeniami wywołanymi tlenowymi drobnoustrojami Gram-ujemnymi, z ograniczonymi opcjami terapeutycznymi, jest oparte na doświadczeniu ze stosowania samego ceftazydymu oraz na ekstrapolacjach zależności farmakokinetyczno-farmakodynamicznych (PK/PD) produktu złożonego zawierającego ceftazydym+awibaktam (patrz punkt 5.1). Spektrum działania produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam Ceftazydym wykazuje niewielką lub nie wykazuje żadnej aktywności wobec większości drobnoustrojów Gram-dodatnich i beztlenowych (patrz punkty 4.2 oraz 5.1).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
W przypadku, gdy stwierdza się lub podejrzewa udział takich patogenów w procesie zapalnym należy zastosować dodatkowe leki przeciwbakteryjne. Spektrum hamującego działania awibaktamu obejmuje wiele enzymów, które inaktywują ceftazydym, w tym beta-laktamazy klasy A oraz klasy C wg klasyfikacji Amblera. Awibaktam nie hamuje enzymów klasy B (metalo-beta-laktamaz) i nie jest w stanie zahamować aktywności wielu enzymów z klasy D (patrz punkt 5.1). Drobnoustroje niewrażliwe Przedłużone stosowanie może skutkować nadmiernym wzrostem niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoków, grzybów), co może wymagać przerwania leczenia lub zastosowania innych odpowiednich działań terapeutycznych. Wpływ na wynik testów laboratoryjnych Ceftazydym może wpływać na testy z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (metody Benedicta, Fehlinga, Clinitest) służących do wykrywania cukru w moczu prowadząc do uzyskania wyników fałszywie dodatnich.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Ceftazydym nie wpływa na wyniki testów enzymatycznych wykrywających cukier w moczu. Dieta o kontrolowanej zawartości sodu Ten produkt leczniczy zawiera około 146 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 7,3% maksymalnej zalecanej przez WHO 2 g dobowej dawki (RDI, ang. recommended daily intake ) sodu u osób dorosłych. Maksymalna dobowa dawka tego produktu jest równoważna 22% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia sodu. Produkt leczniczy Zavicefta jest uważany za bogaty w sód. Należy wziąć to pod uwagę podczas stosowania produktu leczniczego Zavicefta u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. Ten produkt leczniczy może być rozcieńczany roztworami zawierającymi sód (patrz punkt 6.6) i należy to rozpatrywać w odniesieniu do całkowitej zawartości sodu ze wszystkich źródeł, które zostaną podane pacjentowi. Dzieci i młodzież Istnieje ryzyko przedawkowania, szczególnie u dzieci w wieku poniżej 12 miesięcy.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
W związku z tym podczas obliczania objętości podawanej dawki należy zachować ostrożność (patrz punkty 4.9 i 6.6).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji W warunkach in vitro , awibaktam jest substratem transporterów OAT1 oraz OAT3, co może przyczyniać się do czynnego wychwytu awibaktamu z krwi i w ten sposób wpływać na wydalanie leku z organizmu. Probenecyd (silnie działający inhibitor OAT) hamuje ten wychwyt o 56% do 70% w warunkach in vitro i może wpływać na eliminację awibaktamu. Ponieważ nie przeprowadzono badań dotyczących klinicznych interakcji awibaktamu z probenecydem, dlatego nie zaleca się jednoczesnego podawania awibaktamu oraz probenecydu. Awibaktam nie wykazywał w warunkach in vitro istotnego działania hamującego wobec enzymów cytochromu P450. Awibaktam oraz ceftazydym w stężeniach istotnych klinicznie nie wykazywały w warunkach in vitro działania indukującego wobec enzymów cytochromu P450.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Interakcje
Awibaktam oraz ceftazydym w stężeniach istotnych klinicznie nie hamują głównych transporterów nerkowych lub wątrobowych, a zatem prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji na tle tych mechanizmów jest oceniane jako małe. Dane kliniczne wykazały, że nie występuje żadna interakcja między ceftazydymem a awibaktamem, a także między produktem złożonym zawierającym ceftazydym/awibaktam a metronidazolem. Inne rodzaje interakcji Równoczesne leczenie z zastosowaniem dużych dawek cefalosporyn oraz produktów leczniczych o działaniu nefrotoksycznym, takich jak aminoglikozydy lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid) może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol wykazuje w warunkach in vitro działanie antagonistyczne względem ceftazydymu oraz innych cefalosporyn. Kliniczna istotność tego spostrzeżenia jest nieznana, lecz ze względu na możliwość oddziaływania antagonistycznego w warunkach in vivo należy unikać stosowania tej kombinacji leków.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania na zwierzętach, dotyczące ceftazydymu nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, przebieg porodu lub rozwój w okresie postnatalnym. Badania na zwierzętach, którym podawano awibaktam wykazały toksyczny wpływ na rozród bez udowodnionego działania teratogennego (patrz punkt 5.3). Produkt złożony zawierający ceftazydym/awibaktam powinien być stosowany podczas ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści leczenia przewyższają możliwe ryzyko. Karmienie piersią Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego. Nie wiadomo czy awibaktam przenika do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć istnienia zagrożenia dla noworodków/niemowląt karmionych piersią. Decyzję dotyczącą przerwania karmienie piersią lub przerwania/odstąpienia od leczenia ceftazydymem/awibaktamem, należy podjąć po rozważeniu korzyści wynikających dla dziecka z karmienia piersią oraz korzyści wynikających dla kobiety z leczenia produktem złożonym zawierającym ceftazydym/awibaktam.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Nie badano wpływu ceftazydymu/awibaktamu na płodność u ludzi. Nie są dostępne żadne dane dotyczące wyników badań u zwierząt z zastosowaniem ceftazydymu. Badania na zwierzętach nie wykazują szkodliwego wpływu awibaktamu na płodność (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Po podaniu produktu leczniczego Zavicefta możliwe jest wystąpienie działań niepożądanych (np. zawroty głowy), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W siedmiu badaniach klinicznych fazy 2 i 3 fazy, 2024 dorosłych było leczonych produktem leczniczym Zavicefta. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi występującymi u ≥ 5% pacjentów leczonych produktem leczniczym Zavicefta były: pozytywny wynik bezpośredniego testu Coombs’a, nudności oraz biegunka. Nudności oraz biegunka miały zazwyczaj nasilenie łagodne lub umiarkowane. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Następujące działania niepożądane zgłaszano w związku ze stosowaniem samego ceftazydymu i (lub) zidentyfikowano podczas badań klinicznych fazy 2 i fazy 3 produktu leczniczego Zavicefta. Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z częstością występowania oraz klasyfikacją układów i narządów. Częstości występowania określono na podstawie obserwacji działań niepożądanych i (lub) istotnych klinicznie odchyleń w wynikach badań laboratoryjnych oraz zostały zdefiniowane zgodnie z następującą konwencją: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 i <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 i <1/100) Rzadko (≥1/10 000 i <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Tabela 7.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane
Częstość występowania działań niepożądanych w oparciu o klasyfikację układów i narządów

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Bardzo rzadko Nieznana
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze Kandydoza (w tym drożdżakowe zapaleniepochwy i sromu oraz drożdżyca jamy ustnej) Zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridioides difficileRzekomobłoniastezapalenie jelita grubego
Zaburzenia krwii układu chłonnego Pozytywny wynik bezpo- średniego testu Coombsa EozynofiliaZwiększona liczba płytek krwiMałopłytkowość NeutropeniaLeukopeniaZwiększona liczba limfocytów AgranulocytozaNiedokrwistość hemolityczna
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcja anafilaktyczna
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowyZawroty głowy Parestezje
Zaburzenia serca Zespół Kounisaa,*
Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Ból brzucha NudnościWymioty Nieprawidłowe odczuwanie smaku

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Bardzo rzadko Nieznana
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowejZwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowejZwiększenie aktywności fosfatazy zasadowejZwiększenie aktywności gamma- glutamylotransfe- razyZwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi Żółtaczka
Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej Wysypka plamisto-grudko- waPokrzywka Świąd Toksyczna nekroliza naskórkaZespół Stevensa- JohnsonaRumień wielopostaciowyObrzęk naczynioruchowyReakcja polekowa z eozynofilią oraz objawami ogólno- ustrojowymi (ang. Drug Reaction with Eosinophilia andSystemic Symptoms, DRESS)
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwiZwiększenie stężenia mocznika we krwiOstre uszkodzenie nerek Cewkowo- śródmiąższowe zapalenie nerek

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Bardzo rzadko Nieznana
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zakrzep w miejscupodania lekuZapalenie żyływ miejscu wlewuGorączka

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane
* Działanie niepożądane zidentyfikowane po wprowadzeniu produktu do obrotu. a Ostry zespół wieńcowy związany z reakcją alergiczną. Dzieci i młodzież Pacjenci w wieku od urodzenia do poniżej 3 miesięcy Ocenę bezpieczeństwa stosowania tego produktu leczniczego u noworodków i niemowląt w wieku poniżej 3 miesięcy przeprowadzono na podstawie danych dotyczących bezpieczeństwa pochodzących z badania klinicznego, w którym produkt leczniczy Zavicefta podawano 46 pacjentom (w wieku od urodzenia do poniżej 3 miesięcy). Ogólnie reakcje niepożądane zgłaszane dla tej grupy dzieci były zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Zavicefta w starszych populacjach (tj. u dzieci i młodzieży w wieku od 3 miesięcy i u dorosłych). Pacjenci w wieku 3 miesięcy i starsi Ocenę bezpieczeństwa stosowania tego produktu leczniczego u dzieci i młodzieży w wieku 3 miesięcy i starszych przeprowadzono na podstawie danych dotyczących bezpieczeństwa pochodzących z dwóch badań klinicznych, w których produkt leczniczy Zavicefta podawano 61 pacjentom (w wieku od 3 lat do poniżej 18 lat) z powikłanymi zakażeniami w obrębie jamy brzusznej i 67 pacjentom z cUTI (w wieku od 3 miesięcy do poniżej 18 lat).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane
Ogólnie profil bezpieczeństwa u tych 128 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży był podobny do profilu obserwowanego w populacji osób dorosłych z powikłanymi zakażeniami w obrębie jamy brzusznej i cUTI. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam może prowadzić do następstw neurologicznych, w tym do encefalopatii, drgawek i śpiączki, wywołanych przez ceftazydym. Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową. Podczas 4-godzinnej hemodializy obserwowano eliminację 55% podanej dawki awibaktamu.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, inne antybiotyki beta- laktamowe, cefalosporyny trzeciej generacji, kod ATC: J01DD52 Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę peptydoglikanowej ściany komórkowej bakterii po związaniu się z białkami wiążącymi penicyliny (ang. penicillin binding proteins , PBPs), co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej i jej śmierci. Awibaktam jest niebetalaktamowym inhibitorem beta-laktamazy, którego działanie polega na tworzeniu z cząsteczką enzymu kowalencyjnego kompleksu, który jest stabilny, oporny na hydrolizę. Skutkiem takiego wiązania jest hamowanie β-laktamaz zarówno klas A i C oraz niektórych enzymów klasy D wg klasyfikacji Amblera, w tym beta-laktamaz o szerokim spektrum substratowym (ang. extended-spectrum β-lactamases , ESBL), karbapenemaz serynowych KPC i OXA-48 oraz enzymów AmpC.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
Awibaktam nie hamuje enzymów klasy B (metalo-beta-laktamaz) i nie jest w stanie zahamować aktywności wielu enzymów z klasy D. Oporność Do mechanizmów rozwoju oporności bakterii, które mogłyby potencjalnie wpływać na skuteczność produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam należą zmutowane lub nabyte od innych organizmów białka PBP, zmniejszona przepuszczalność zewnętrznej błony komórkowej względem którejkolwiek z tych substancji, czynny wypływ którejkolwiek z tych substancji na zewnątrz komórki oraz enzymy (β-laktamazy) oporne na działanie awibaktamu i zdolne do hydrolizowania ceftazydymu. Aktywność przeciwbakteryjna w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi W badaniach in vitro nie wykazano synergii ani działania antagonistycznego w czasie skojarzonego stosowania leków: ceftazydymu/awibaktamu z metronidazolem, tobramycyną, lewofloksacyną, wankomycyną, linezolidem, kolistyną oraz tigecykliną.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
Wartości graniczne w teście wrażliwości Wartości graniczne minimalnego stężenia hamującego (MIC) ustalone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing , EUCAST) dla produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam można sprawdzić na następującej stronie internetowej: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic- breakpoints_en.xlsx Zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna Wykazano, że przeciwbakteryjna aktywność ceftazydymu wobec konkretnych patogenów najlepiej koreluje z odsetkiem czasu utrzymywania się stężenia wolnego leku powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam w okresie przerwy miedzy dawkami (% f T >MIC ceftazydymu/awibaktamu).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku awibaktamu wskaźnik PK-PD został określony jako procentowy udział przerw w podawaniu leku, podczas których stężenie awibaktamu w osoczu przekracza stężenie progowe (% f T >C T ). Skuteczność kliniczna wobec konkretnych patogenów Skuteczność działania wykazano w badaniach klinicznych, wobec następujących patogenów, które wykazywały wrażliwość na produkt złożony zawierający ceftazydym/awibaktam w warunkach in vitro . Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej Drobnoustroje Gram-ujemne  Citrobacter freundii  Enterobacter cloacae  Escherichia coli  Klebsiella oxytoca  Klebsiella pneumoniae  Pseudomonas aeruginosa Powikłane zakażenia układu moczowego Drobnoustroje Gram-ujemne  Escherichia coli  Klebsiella pneumoniae  Proteus mirabilis  Enterobacter cloacae  Pseudomonas aeruginosa Szpitalne zapalenie płuc, w tym respiratorowe zapalenie płuc Drobnoustroje Gram-ujemne  Enterobacter cloacae  Escherichia coli  Klebsiella pneumoniae  Proteus mirabilis  Serratia marcescens  Pseudomonas aeruginosa Nie określono skuteczności klinicznej wobec wymienionych niżej patogenów, które są istotne dla zarejestrowanych wskazań, choć badania in vitro wskazują, że drobnoustroje te mogą być wrażliwe na produkt złożony zawierający ceftazydym/awibaktam jeśli nie wystąpi oporność nabyta.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
Drobnoustroje Gram-ujemne  Citrobacter koseri  Enterobacter aerogenes  Morganella morganii  Proteus vulgaris  Providencia rettgeri Badania in vitro wskazują, że poniższe drobnoustroje nie są wrażliwe na produkt złożony zawierający ceftazydym/awibaktam:  Staphylococcus aureus (metycylinowrażliwy oraz metycylinooporny)  Bakterie beztlenowe  Enterococcus spp.  Stenotrophomonas maltophilia  Acinetobacter spp. Dzieci i młodzież Pacjenci w wieku od urodzenia do poniżej 3 miesięcy Stosowanie produktu leczniczego Zavicefta oceniano u dzieci w wieku od urodzenia do poniżej 3 miesięcy w badaniu klinicznym fazy IIa, złożonym z dwóch części (część A i część B), prowadzonym metodą otwartej próby, bez randomizacji, u pacjentów z podejrzewanymi lub potwierdzonymi zakażeniami wywołanymi przez patogeny Gram-ujemne.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
W części A stosowano pojedynczą dawkę w celu oceny profilu farmakokinetycznego (PK) (cel pierwszorzędowy) oraz oceny bezpieczeństwa stosowania i tolerancji (cel drugorzędowy) leczenia ceftazydymem/awibaktamem. W części B stosowano dawki wielokrotne w celu oceny bezpieczeństwa stosowania i tolerancji (cel pierwszorzędowy), a profil PK i skuteczność stanowiły cele drugorzędowe. Skuteczność była jedynie opisowym punktem końcowym. Odsetki wyleczeń klinicznych lub poprawy klinicznej w części B, oceniane w czasie wizyty dotyczącej wyniku leczenia (ang. test of cure , TOC), wynosiły 81% (17/21) w populacji zakwalifikowanej do leczenia (ang. intention to treat , ITT) oraz 75,0% (12/16) w populacji poddanej zmodyfikowanej analizie ITT (ang. modified – ITT ). Wskaźnik eradykacji mikrobiologicznej lub zakładanej eradykacji mikrobiologicznej, ocenianej w czasie wizyty TOC, wynosił 80% (8/10) w populacji zakwalifikowanej do leczenia i (populacja micro-ITT ).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci w wieku 3 miesięcy i starsi Stosowanie produktu leczniczego Zavicefta oceniano u dzieci i młodzieży w wieku od 3 miesięcy do < 18 lat w dwóch porównawczych badaniach klinicznych II fazy z randomizacją, prowadzonych metodą pojedynczej ślepej próby. Uczestnikami pierwszego badania byli pacjenci z cIAI, a w drugim brali udział pacjenci z cUTI. Pierwszorzędowym celem każdego badania była ocena bezpieczeństwa i tolerancji leczenia ceftazydymem/awibaktamem (+/− metronidazolem). Drugorzędowe cele obejmowały ocenę parametrów farmakokinetycznych i skuteczności; skuteczność stanowiła opisowy punkt końcowy w obu badaniach. U dzieci z cIAI odsetek wyleczeń klinicznych ocenianych w czasie wizyty dotyczącej wyniku leczenia (ang. test of cure , TOC) w populacji zakwalifikowanej do leczenia (ang. intention to treat , ITT) wyniósł 91,8% (56/61) w grupie leczonej produktem leczniczym Zavicefta i 95,5% (21/22) w grupie leczonej meropenemem.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów pediatrycznych z cUTI wskaźnik eradykacji mikrobiologicznej ocenianej w czasie wizyty TOC w populacji zakwalifikowanej do leczenia i mającej dodatni wynik badania mikrobiologicznego (populacja micro-ITT ) wyniósł 79,6% (43/54) w grupie leczonej produktem leczniczym Zavicefta i 60,9% (14/23) w grupie leczonej cefepimem.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Dystrybucja Wiązanie z białkami ceftazydymu jak i awibaktamu wynosi odpowiednio około 10% oraz 8%. Objętości dystrybucji w stanie stacjonarnym u zdrowych osób dorosłych ceftazydymu oraz awibaktamu wynosiły odpowiednio około 17 l oraz 22 l po podaniu dawek wielokrotnych 2 g/0,5 g ceftazydymu/awibaktamu we wlewie trwającym 2 godziny w odstępach 8-godzinnych. Zarówno ceftazydym jak i awibaktam przenikają do warstwy śluzowej pokrywającej nabłonek dróg oddechowych (ang. Epithelial Lining Fluid , ELF) w takim samym stopniu, osiągając w nim stężenia wynoszące około 30% stężenia w osoczu. Profile stężenia w czasie są podobne w warstwie śluzowej (ELF) i w osoczu. Przenikanie ceftazydymu przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest słabe. W warunkach stanu zapalnego opon mózgowo-rdzeniowych w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia ceftazydymu od 4 do 20 mg/l lub więcej.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Przenikanie awibaktamu przez barierę krew-mózg nie było przedmiotem badań klinicznych; jednakże, u królików z zapaleniem opon mózgowych poziomy ekspozycji na ceftazydym i awibaktam w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosiły odpowiednio 43% i 38% pola powierzchni pod krzywą. Ceftazydym łatwo przechodzi przez łożysko i przenika do mleka matki. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. W preparatach wątroby ludzkiej (mikrosomach i hepatocytach) nie zaobserwowano metabolizmu awibaktamu. Awibaktam w postaci niezmienionej stanowił główny składnik pochodny leku w osoczu i w moczu u człowieka po podaniu [ 14 C]-awibaktamu. Eliminacja Okres półtrwania w fazie eliminacji (t ½ ) zarówno ceftazydymu jak i awibaktamu po podaniu dożylnym wynosi około 2 godziny. Ceftazydym jest wydalany w postaci niezmienionej z moczem, na drodze przesączania kłębuszkowego; w przybliżeniu 80-90% dawki leku wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Awibaktam jest wydalany w postaci niezmienionej w moczu, przy czym jego klirens nerkowy wynosi w przybliżeniu 158 ml/min, co wskazuje na udział czynnego wydzielania kanalikowego, dodatkowo, poza filtracją kłębuszkową. Około 97% podanej dawki awibaktamu wydalane jest z moczem, przy czym 95% dawki wydalane jest w ciągu 12 godzin od podania. Mniej niż 1% ceftazydymu wydalane jest z żółcią, a mniej niż 0,25% awibaktamu wydalane jest z kałem. Liniowość lub nieliniowość Charakterystyka farmakokinetyczna zarówno ceftazydymu jak i awibaktamu w przypadku pojedynczego podania dożylnego jest w przybliżeniu liniowa w całym badanym zakresie dawek (od 0,05 g do 2 g). U zdrowych osób dorosłych z prawidłową czynnością nerek nie obserwowano znaczącej kumulacji ceftazydymu lub awibaktamu po wielokrotnych wlewach dożylnych produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam 2 g/0,5 g podawanych co 8 godzin przez okres do 11 dni.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Szczególne populacje pacjentów Zaburzenia czynności nerek Eliminacja ceftazydymu i awibaktamu jest zmniejszona u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. AUC awibaktamu zwiększa się przeciętnie 3,8-krotnie oraz 7-krotnie u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności wątroby Lekkie lub umiarkowane zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u osób otrzymujących lek dożylnie w dawce 2 g co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona. Farmakokinetyka ceftazydymu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie została określona. Farmakokinetyka awibaktamu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dowolnego stopnia nie była przedmiotem badań. Ponieważ ceftazydym oraz awibaktam nie podlegają istotnym przemianom metabolicznym w wątrobie, klirens ogólnoustrojowy tych substancji nie powinien ulegać istotnej zmianie wskutek zaburzeń czynności wątroby.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) Obserwowano zmniejszony klirens ogólnoustrojowy ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, który wynika głównie ze związanego z wiekiem zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich i starszych, średni okres półtrwania ceftazydymu w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu dożylnym (bolus) ceftazydymu w dawce 2 g co 12 godzin. Po jednorazowym podaniu dożylnym dawki 500 mg awibaktamu w postaci 30-minutowego wlewu dożylnego u pacjentów w podeszłym wieku stwierdzano dłuższy okres półtrwania awibaktamu, który można przypisywać związanemu z wiekiem zmniejszonemu klirensowi nerkowemu. Dzieci i młodzież Farmakokinetykę ceftazydymu i awibaktamu oceniano u dzieci i młodzieży w wieku od 3 miesięcy do < 18 lat z podejrzewanymi lub potwierdzonymi zakażeniami po podaniu pojedynczej dawki ceftazydymu 50 mg/kg mc. i awibaktamu 12,5 mg/kg mc.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
pacjentom o masie ciała < 40 kg albo produktu leczniczego Zavicefta w dawce 2 g/0,5 g (2 g ceftazydymu i 0,5 g awibaktamu) pacjentom o masie ciała ≥ 40 kg. Stężenia ceftazydymu i awibaktamu w osoczu były podobne we wszystkich czterech grupach wiekowych biorących udział w badaniu (od 3 miesięcy do < 2 lat, od 2 do < 6 lat, od 6 do < 12 lat i od 12 do < 18 lat). Wartości AUC 0-t i C max ceftazydymu i awibaktamu w dwóch starszych grupach wiekowych (dzieci i młodzieży w wieku od 6 do < 18 lat), od których pobrano więcej próbek do oceny parametrów farmakokinetycznych, były podobne do obserwowanych u zdrowych dorosłych uczestników z prawidłową czynnością nerek, którzy otrzymywali produkt leczniczy Zavicefta w dawce 2 g/0,5 g. Dane z tego badania, jak również z dwóch badań fazy II z udziałem dzieci i młodzieży z cIAI i cUTI, połączono z danymi farmakokinetycznymi zebranymi od pacjentów dorosłych (z badań fazy I, II i III) w celu zaktualizowania populacyjnego modelu farmakokinetycznego, który wykorzystano do przeprowadzenia symulacji mających na celu ocenę osiągnięcia docelowych wartości parametrów PK i PD.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Wyniki tych symulacji wykazały, że zalecane schematy dawkowania u dzieci i młodzieży z cIAI, cUTI i HAP/VAP, w tym dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zapewniają podobną ekspozycję ogólnoustrojową i osiągnięcie docelowych wartości PK i PD zbliżonych do wartości uzyskiwanych u dorosłych leczonych zatwierdzoną dawką produktu leczniczego Zavicefta wynoszącą 2 g/0,5 g, podawaną przez 2 godziny co 8 godzin. Doświadczenie w stosowaniu ceftazydymu z awibaktamem u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 6 miesięcy jest ograniczone. Zalecane schematy dawkowania oparte są na symulacjach przeprowadzonych przy użyciu ostatecznych populacyjnych modeli farmakokinetycznych. Symulacje wykazały, że zalecane schematy dawkowania zapewniają ekspozycję porównywalną do ekspozycji w innych grupach wiekowych, w których stopień osiągnięcia docelowych wartości parametrów PK i PD wynosił ponad 90%.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Na podstawie danych z zakończonych badań klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży, którym podawano niniejszy produkt leczniczy w zalecanych schematach dawkowania, nie stwierdzono przypadków nadmiernej ani niedostatecznej ekspozycji u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 6 miesięcy. Ponadto, biorąc pod uwagę zakończone badania kliniczne z udziałem dzieci i młodzieży, istnieją bardzo ograniczone dane dotyczące stosowania niniejszego produktu leczniczego u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 2 lat z zaburzeniami czynności nerek (CrCL ≤ 50 ml/min/1,73 m 2 ) i brak jest danych dotyczących stosowania tego produktu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Do przeprowadzenia symulacji u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek użyto modeli farmakokinetyki populacyjnej dla ceftazydymu i awibaktamu.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetykę ceftazydymu i awibaktamu oceniano u 45 pacjentów z grupy dzieci w wieku od urodzenia do poniżej 3 miesięcy z podejrzewanymi lub potwierdzonymi zakażeniami po podaniu pojedynczej dawki oraz wielokrotnych dawek ceftazydymu 20 mg/kg mc. i awibaktamu 5 mg/kg mc. pacjentom w wieku od urodzenia do 28 dni (w tym wcześniakom) lub ceftazydymu 30 mg/kg mc. i awibaktamu 7,5 mg/kg mc. pacjentom w wieku od jednego miesiąca do poniżej 3 miesięcy. Stężenia ceftazydymu i awibaktamu w osoczu były podobne we wszystkich grupach wiekowych. Dane z tego badania wykorzystano w celu zaktualizowania wcześniejszego populacyjnego modelu farmakokinetycznego oraz do przeprowadzenia symulacji mających na celu ocenę osiągnięcia docelowych wartości parametrów PK i PD. Wyniki tych symulacji wykazały, że zalecane schematy dawkowania u noworodków urodzonych w terminie (wiek ciąży ≥ 37 tygodni), wcześniaków (wiek ciąży od > 26 tygodni do < 31 tygodni i od 31 do < 37 tygodni) i niemowląt w wieku od 28 dni do < 3 miesięcy, zapewniają podobną ekspozycję ogólnoustrojową i osiągnięcie docelowych wartości PK i PD zbliżonych do wartości uzyskiwanych u dorosłych leczonych zatwierdzoną dawką produktu leczniczego Zavicefta, wynoszącą 2 g/0,5 g, podawaną przez 2 godziny co 8 godzin.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Nie ma danych z zakończonych badań klinicznych dotyczących wcześniaków urodzonych przed 31. tygodniem ciąży, a zalecenia dotyczące dawkowania w tej grupie wiekowej opierają się wyłącznie na modelowaniu farmakokinetycznym. Płeć i rasa Płeć i rasa pacjenta nie wpływają znacząco na farmakokinetykę produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Ceftazydym Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na rozród lub genotoksyczności, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań rakotwórczości ceftazydymu. Awibaktam Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym lub genotoksyczności, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań rakotwórczości awibaktamu. Toksykologia reprodukcyjna U ciężarnych samic królika, którym podawano awibaktam w dawkach 300 oraz 1000 mg/kg na dobę stwierdzono zależne od dawki zmniejszenia masy płodu oraz opóźnienia kostnienia szkieletu, prawdopodobnie związane z toksycznym oddziaływaniem na organizm matki.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Poziomy stężenia osoczowego u matki i płodu odpowiadające stężeniom, przy których nie obserwuje się działań niepożądanych (wartość NOAEL) (100 mg/kg na dobę) wskazują na umiarkowane do małych marginesy bezpieczeństwa. U samic szczura nie obserwowano żadnego niepożądanego wpływu leku na rozwój zarodka i płodu lub na płodność osobników dojrzałych. Po podawaniu awibaktamu przez cały okres ciąży i laktacji u samic szczura nie obserwowano żadnego wpływu na przeżycie potomstwa, ich wzrost lub rozwój. Niemniej jednak stwierdzono u mniej niż 10% potomstwa zwiększoną częstość występowania poszerzenia miedniczek nerkowych i moczowodów po ekspozycjach matek na dawkę leku równą lub przekraczającą około 1,5-krotność ekspozycji terapeutycznych u człowieka.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu węglan bezwodny 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie określono zgodności produktu leczniczego Zavicefta z innymi lekami. Produktu leczniczego Zavicefta nie należy mieszać z roztworami zawierającymi inne produkty lecznicze ani fizycznie go dodawać do takich roztworów. Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Suchy proszek 3 lata. Po rekonstytucji Zawartość fiolki należy użyć niezwłocznie po rozpuszczeniu. Po rozcieńczeniu Worki do infuzji Jeśli roztwór dożylny przygotowywano z rozcieńczalnikami podanymi w punkcie 6.6 (stężenie ceftazydymu wynosi 8 mg/ml), wykazano stabilność chemiczną i fizyczną produktu (od pierwszego nakłucia fiolki) do 12 godzin w temperaturze 2-8°C oraz przez kolejne 4 godziny w temperaturze nie wyższej niż 25°C.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Jeśli roztwór dożylny przygotowywano z rozcieńczalnikami podanymi w punkcie 6.6 (stężenie ceftazydymu wynosi od > 8 mg/ml do 40 mg/ml), wykazano stabilność chemiczną i fizyczną produktu (od pierwszego nakłucia fiolki) do 4 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Z punktu widzenia czystości mikrobiologicznej ten produkt leczniczy należy użyć natychmiast po przygotowaniu, chyba że rekonstytucja i rozcieńczenie zostały przeprowadzone w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Jeśli nie został on zużyty natychmiast, za inny czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiedzialność ponosi użytkownik, przy czym nie mogą one przekraczać wyżej podanych limitów. Strzykawki do infuzji Jeśli roztwór dożylny przygotowywano z rozcieńczalnikami podanymi w punkcie 6.6 (stężenie ceftazydymu wynosi od ≥ 8 mg/ml do 40 mg/ml), wykazano, że stabilność chemiczna i fizyczna produktu utrzymuje się do 6 godzin (od pierwszego nakłucia fiolki) w temperaturze nie wyższej niż 25°C.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Z punktu widzenia czystości mikrobiologicznej ten produkt leczniczy należy użyć natychmiast po przygotowaniu, chyba że rekonstytucja i rozcieńczenie zostały przeprowadzone w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Jeśli nie zostanie on zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiedzialność ponosi użytkownik, przy czym czas ten nie powinien być dłuższy niż 6 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25ºC. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka szklana o pojemności 20 ml (Typ 1) zamknięta gumowym (halobutylowym) korkiem i aluminiowym kapslem typu flip-off. Produkt leczniczy dostępny jest w opakowaniu zawierającym 10 fiolek.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Proszek należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań, a uzyskany koncentrat musi zostać natychmiast rozcieńczony. Tak przygotowany roztwór ma barwę bladożółtą i nie zawiera żadnych stałych cząstek. Zavicefta (ceftazydym/awibaktam) jest produktem złożonym; każda fiolka zawiera 2 g ceftazydymu i 0,5 g awibaktamu w stałym stosunku 4:1. Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są wyłącznie na składniku ceftazydymowym. Podczas przygotowywania i podawania roztworu należy stosować standardowe techniki postępowania aseptycznego. Dawki można przygotowywać w worku do infuzji lub strzykawce do infuzji o odpowiednim rozmiarze. Przed podaniem pacjentowi produkty lecznicze podawane pozajelitowo należy sprawdzić wzrokowo pod kątem obecności cząstek stałych. Każda fiolka przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użytku.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Całkowity czas od rozpoczęcia rekonstytucji do zakończenia przygotowywania roztworu do infuzji dożylnej nie powinien być dłuższy niż 30 minut. Instrukcje przygotowywania dawek dla pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży w WORKU DO INFUZJI lub w STRZYKAWCE DO INFUZJI UWAGA: W poniższej procedurze opisano etapy przygotowywania roztworu do infuzji o końcowym stężeniu ceftazydymu wynoszącym od 8 do 40 mg/ml. Wszystkie obliczenia należy przeprowadzić przed rozpoczęciem tych etapów.  Poniżej przedstawiono uszczegółowione etapy uzyskania stężenia 20 mg/ml dla dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy (wystarczającego w większości przypadków).  Poniżej przedstawiono uszczegółowione etapy uzyskania stężenia 10 mg/ml dla dzieci w wieku od urodzenia (w tym wcześniaków) do < 3 miesięcy (wystarczającego w większości przypadków). 1.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Sporządzić roztwór metodą rekonstytucji (167,3 mg/ml ceftazydymu): a) Wprowadzić igłę strzykawki przez korek fiolki i wstrzyknąć do fiolki 10 ml jałowej wody do wstrzykiwań. b) Wycofać igłę z fiolki i wstrząsać fiolką do uzyskania przejrzystego roztworu. c) Po rozpuszczeniu produktu wbić do fiolki igłę do usuwania nadmiaru gazu w celu zmniejszenia ciśnienia wewnątrz fiolki (jest to istotne dla zachowania sterylności produktu). 2. Przygotować końcowy roztwór do infuzji (stężenie końcowe ceftazydymu musi wynosić od 8 do 40 mg/ml ): a) Worek do infuzji: Roztwór uzyskany w wyniku rekonstytucji należy dodatkowo rozcieńczyć, przenosząc odpowiednio wyliczoną objętość tego roztworu do worka infuzyjnego zawierającego którykolwiek z następujących roztworów: roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 0,9% (9 mg/ml), roztwór dekstrozy do wstrzykiwań o stężeniu 5% (50 mg/ml) lub mleczanowy roztwór Ringera.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
b) Strzykawka do infuzji: Roztwór uzyskany w wyniku rekonstytucji należy dodatkowo rozcieńczyć, przenosząc odpowiednio wyliczoną objętość tego roztworu oraz potrzebną ilość rozcieńczalnika [roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 0,9% (9 mg/ml) lub roztworu dekstrozy do wstrzykiwań o stężeniu 5% (50 mg/ml)] do strzykawki do infuzji. Patrz tabela 8 poniżej. Tabela 8. Przygotowywanie dawek produktu leczniczego Zavicefta dla dorosłych oraz dzieci i młodzieży w WORKU DO INFUZJI lub w STRZYKAWCE DO INFUZJI

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne

Dawka produktu Zavicefta(ceftazydymu)1 Objętość do pobraniaz fiolki po rekonstytucji Końcowa objętość po rozcieńczeniu w worku do infuzji2 Końcowa objętość po rozcieńczeniuw strzykawce do infuzji3
2 g Cała zawartość (około 12 ml) Od 50 ml do 250 ml 50 ml
1 g 6 ml Od 25 ml do 125 ml Od 25 ml do 50 ml
0,75 g 4,5 ml Od 19 ml do 93 ml Od 19 ml do 50 ml
Wszystkie inne dawki Objętość (ml) obliczona w oparciu o wymaganą dawkę:dawka (mg ceftazydymu) ÷ 167,3 mg/ml ceftazydymu Objętość (ml) będzie się różnić w zależności od dostępnego rozmiaru worka do infuzji oraz preferowanego stężenia końcowego(musi ono wynosić od 8 do 40 mg/mlceftazydymu) Objętość (ml) będzie się różnić w zależności od dostępnego rozmiaru strzykawki do infuzji oraz preferowanego stężenia końcowego(musi ono wynosić od 8 do 40 mg/mlceftazydymu)

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
1 Wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym 2. Rozcieńczyć do stężenia końcowego ceftazydymu wynoszącego 8 mg/ml w celu uzyskania stabilności do 12 godzin w temperaturze od 2 do 8°C, a następnie do 4 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25°C (tj. dawkę ceftazydymu wynoszącą 2 g rozcieńczyć w 250 ml, dawkę ceftazydymu wynoszącą 1 g rozcieńczyć w 125 ml, dawkę ceftazydymu wynoszącą 0,75 g rozcieńczyć w 93 ml itd.). Wszystkie inne stężenia ceftazydymu (wynoszące od > 8 mg/ml do 40 mg/ml) wykazują stabilność do 4 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25°C. 3. Rozcieńczyć do stężenia końcowego ceftazydymu, wynoszącego od ≥ 8 mg/ml do 40 mg/ml, w celu uzyskania stabilności do 6 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy UWAGA: W poniższej procedurze opisano etapy przygotowywania roztworu do infuzji o końcowym stężeniu ceftazydymu wynoszącym 20 mg/ml (wystarczającego w większości przypadków).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Można przygotować inne stężenia, ale stężenie końcowe musi wynosić od 8 do 40 mg/ml ceftazydymu. 1. Sporządzić roztwór metodą rekonstytucji (167,3 mg/ml ceftazydymu): a) Wprowadzić igłę strzykawki przez korek fiolki i wstrzyknąć do fiolki 10 ml jałowej wody do wstrzykiwań. b) Wycofać igłę z fiolki i wstrząsać fiolką do uzyskania przejrzystego roztworu. c) Po rozpuszczeniu produktu wbić do fiolki igłę do usuwania nadmiaru gazu w celu zmniejszenia ciśnienia wewnątrz fiolki (jest to istotne dla zachowania sterylności produktu). 2. Przygotować końcowy roztwór do infuzji — stężenie końcowe ceftazydymu musi wynosić 2 0 mg/ml : a) Roztwór uzyskany w wyniku rekonstytucji należy dodatkowo rozcieńczyć, przenosząc odpowiednio wyliczoną objętość tego roztworu oraz potrzebną ilość rozcieńczalnika [roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 0,9% (9 mg/ml) lub roztworu dekstrozy do wstrzykiwań o stężeniu 5% (50 mg/ml)] do strzykawki do infuzji.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
b) W celu weryfikacji obliczeń należy skorzystać z tabeli 9, 10 lub 11 poniżej. Wartości w nich przedstawione są przybliżone, gdyż może zaistnieć konieczność zaokrąglenia danej wartości do najbliższej kreski na podziałce strzykawki o danym rozmiarze. Należy zauważyć, że tabele NIE zawierają wszystkich możliwych obliczonych dawek, ale można z nich skorzystać w celu oszacowania objętości podczas weryfikacji obliczeń. Tabela 9. Przygotowywanie dawek produktu leczniczego Zavicefta (końcowe stężenie ceftazydymu wynoszące 20 mg/ml) do stosowania u dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy z klirensem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min/1,73 m 2

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne

Wiek dziecka oraz dawka produktu leczniczego Zavicefta(mg/kg mc.)1 Masa ciała (kg) Dawka(mg ceftazydymu) Objętość roztworu do pobrania z fiolki po rekonstytucji(ml) Objętość rozcieńczalnika do dodania (ml)
5 250 1,5 11
6 300 1,8 13
Od 6 miesięcy do 7 350 2,1 15
12 miesięcy
8 400 2,4 18
50 mg/kg mc. 9 450 2,7 20
10 500 3 22
ceftazydymu
11 550 3,3 24
12 600 3,6 27
Od 3 miesięcy do 4 160 1 7,4
5 200 1,2 8,8
6 240 1,4 10
< 6 miesięcy
7 280 1,7 13
40 mg/kg mc. 8 320 1,9 14
ceftazydymu
9 360 2,2 16
10 400 2,4 18

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
1 Wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym Tabela 10. Przygotowywanie dawek produktu leczniczego Zavicefta (końcowe stężenie ceftazydymu wynoszące 20 mg/ml) do stosowania u dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy z CrCL od 31 do 50 ml/min/1,73 m 2

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne

Wiek dziecka oraz dawka produktu leczniczego Zavicefta(mg/kg mc.)1 Masa ciała (kg) Dawka(mg ceftazydymu) Objętość roztworu do pobrania z fiolki po rekonstytucji(ml) Objętość rozcieńczalnika do dodania (ml)
5 125 0,75 5,5
Od 6 miesięcy do 6 150 0,9 6,6
7 175 1 7,4
12 miesięcy
8 200 1,2 8,8
25 mg/kg mc. 9 225 1,3 9,6
10 250 1,5 11
ceftazydymu
11 275 1,6 12
12 300 1,8 13
4 80 0,48 3,5
Od 3 miesięcy do 5 100 0,6 4,4
6 120 0,72 5,3
< 6 miesięcy
7 140 0,84 6,2
20 mg/kg mc. 8 160 1 7,4
ceftazydymu
9 180 1,1 8,1
10 200 1,2 8,8

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
1 Wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym Tabela 11. Przygotowywanie dawek produktu leczniczego Zavicefta (końcowe stężenie ceftazydymu wynoszące 20 mg/ml) do stosowania u dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy z CrCL od 16 do 30 ml/min/1,73 m 2

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne

Wiek dziecka oraz dawka produktu leczniczego Zavicefta(mg/kg mc.)1 Masa ciała (kg) Dawka(mg ceftazydymu) Objętość roztworu do pobrania z fiolki po rekonstytucji(ml) Objętość rozcieńczalnika do dodania (ml)
5 93,75 0,56 4,1
Od 6 miesięcy do 6 112,5 0,67 4,9
7 131,25 0,78 5,7
12 miesięcy
8 150 0,9 6,6
18,75 mg/kg mc. 9 168,75 1 7,4
10 187,5 1,1 8,1
ceftazydymu
11 206,25 1,2 8,8
12 225 1,3 9,6
4 60 0,36 2,7
Od 3 miesięcy do 5 75 0,45 3,3
6 90 0,54 4
< 6 miesięcy
7 105 0,63 4,6
15 mg/kg mc. 8 120 0,72 5,3
ceftazydymu
9 135 0,81 6
10 150 0,9 6,6

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
1 Wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym Dzieci w wieku od urodzenia (w tym wcześniaki) do < 3 miesięcy: UWAGA: W poniższej procedurze opisano etapy przygotowywania roztworu podstawowego do infuzji o końcowym stężeniu ceftazydymu wynoszącym 10 mg/ml, odpowiedniego do podawania dawek poniżej 250 mg dzieciom w wieku od urodzenia (w tym wcześniakom) do < 3 miesięcy. Można przygotować inne stężenia, ale stężenie końcowe musi wynosić od 8 do 40 mg/ml ceftazydymu. 1. Sporządzić roztwór metodą rekonstytucji (167,3 mg/ml ceftazydymu): a) Wprowadzić igłę strzykawki przez korek fiolki i wstrzyknąć do fiolki 10 ml jałowej wody do wstrzykiwań. b) Wycofać igłę z fiolki i wstrząsać fiolką do uzyskania przejrzystego roztworu. c) Po rozpuszczeniu produktu wbić do fiolki igłę do usuwania nadmiaru gazu w celu zmniejszenia ciśnienia wewnątrz fiolki (jest to istotne dla zachowania sterylności produktu). 2.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Przygotować końcowy roztwór podstawowy do infuzji — stężenie końcowe ceftazydymu musi wynosić 10 mg/ml : a) Roztwór uzyskany w wyniku rekonstytucji należy dodatkowo rozcieńczyć, przenosząc 3 ml uzyskanego w wyniku rekonstytucji roztworu do worka infuzyjnego lub strzykawki zawierającej 47 ml rozcieńczalnika [roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 0,9% (9 mg/ml) lub roztworu dekstrozy do wstrzykiwań o stężeniu 5% (50 mg/ml)], aby uzyskać końcową objętość wynoszącą 50 ml. b) Dokładnie wymieszać (np. delikatnie odwrócić worek infuzyjny lub za pomocą łącznika strzykawki delikatnie przepuścić roztwór tam i z powrotem co najmniej 5 razy między 2 strzykawkami). c) Przenieść odpowiednią objętość 10 mg/ml roztworu podstawowego ceftazydymu do strzykawki do infuzji. Aby sprawdzić objętość roztworu podstawowego, którą należy przenieść do strzykawki do infuzji w celu podania, należy skorzystać z tabeli 12 poniżej.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Wartości w niej przedstawione są przybliżone, gdyż może zaistnieć konieczność zaokrąglenia danej wartości do najbliższej kreski na podziałce strzykawki o danym rozmiarze. Należy zauważyć, że tabele NIE zawierają wszystkich możliwych obliczonych dawek, ale można z nich skorzystać w celu oszacowania objętości podczas weryfikacji obliczeń. Tabela 12. Dawkowanie produktu leczniczego Zavicefta u dzieci w wieku od urodzenia (w tym wcześniaków) do < 3. miesiąca życia przy użyciu 50 ml roztworu podstawowego produktu leczniczego Zavicefta (końcowe stężenie ceftazydymu wynoszące 10 mg/ml) przygotowanego z 3 ml poddanego rekonstytucji roztworu pobranego z fiolki i dodanego do 47 ml rozcieńczalnika.

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne

Wiek dziecka i dawka produktu leczniczegoZavicefta (mg/kg mc.)1 Masa ciała (kg) Dawka (mgceftazydymu) Objętość roztworu podstawowego 10 mg/ml (ceftazydymu) dopodania (ml)
Niemowlęta urodzone w 3 90 9
terminie (wiek ciąży 3,5 105 10,5
≥ 37 tygodni) od > 28 dni
4 120 12
do < 3 miesięcy
4,5 135 13,5
LUB 5 150 15
5,5 165 16,5
Wcześniaki od > 44 6 180 18
6,5 195 19,5
tygodni do < 53 tygodni
PMA 7 210 21
30 mg/kg mc. 7,5 225 22,5
8 240 24
ceftazydymu
0,8 16 1,6
1 20 2
Noworodki urodzone w 1,2 24 2,4
1,4 28 2,8
terminie (wiek ciąży
1,6 32 3,2
≥ 37 tygodni) od
1,8 36 3,6
urodzenia do ≤ 28 dni
2 40 4
LUB 2,2 44 4,4
2,4 48 4,8
Wcześniaki i niemowlęta 2,6 52 5,2
urodzone przed terminem 2,8 56 5,6
od 26 do ≤ 44 tygodni
3 60 6
PMA
3,5 70 7
20 mg/kg mc. 4 80 8
4,5 90 9
ceftazydymu
5 100 10
5,5 110 11
6 120 12

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
1 Wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ceftazidim AptaPharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji Ceftazidim AptaPharma, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Ceftazidim AptaPharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji Każda fiolka zawiera 1 g ceftazydymu (w postaci ceftazydymu pięciowodnego). Ceftazidim AptaPharma, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji Każda fiolka zawiera 2 g ceftazydymu (w postaci ceftazydymu pięciowodnego). Substancja pomocnicza o znanym działaniu Ceftazidim AptaPharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji Każda fiolka zawiera 52,44 mg (2,28 mmol) sodu. Ceftazidim AptaPharma, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji Każda fiolka zawiera 104,88 mg (4,56 mmol) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji Roztwór ma pH 6,41 i osmolalność 341 mOsm/kg. Fiolki zawierające biały lub jasnożółty proszek.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie Ceftazidim AptaPharma jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u dorosłych i u dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia). Szpitalne zapalenia płuc Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydoz? Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego Powikłane zakażenia dróg moczowych Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej Zakażenia kości i stawów Zapalenie otrzewnej związane z dializami u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis) Leczenie pacjentów z bakteriemią, której związek z którymkolwiek z wymienionych wyżej zakażeń jest stwierdzony lub prawdopodobny. Ceftazydym można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią z gorączką, przypuszczalnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
Profilaktyka Ceftazydym można stosować w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP, ang. trans-urethral resection of the prostate). Wybierając ceftazydym należy wziąć pod uwagę spektrum jego działania przeciwbakteryjnego, obejmujące głównie tlenowe bakterie Gram-ujemne (patrz punkty 4.4 i 5.1). Ceftazydym należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania ceftazydymu. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Tabela 1. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg Podawanie przerywane Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę co 8 godzin, maksymalnie 9 g na dobę Gorączka neutropeniczna: 2 g co 8 godzin Szpitalne zapalenia płuc: 1 do 2 g co 8 godzin Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 1 do 2 g co 8 godzin Bakteriemia*: 1 do 2 g co 8 godzin Zakażenia kości i stawów: 1 do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Powikłane zakażenia dróg moczowych: 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Okołooperacyjna profilaktyka zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (ang.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
TURP): 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia, i druga dawka podczas wyjmowania cewnika Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 1 g do 2 g co 8 godzin Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 1 g do 2 g co 8 godzin Ciągła infuzja Gorączka neutropeniczna: Dawka nasycająca 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 do 6 g co 24 godziny Szpitalne zapalenia płuc: 1 g do 2 g co 24 godziny Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 1 g do 2 g co 24 godziny Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 1 g do 2 g co 24 godziny Bakteriemia*: 1 g do 2 g co 24 godziny Zakażenia kości i stawów: 1 g do 2 g co 24 godziny Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 g do 2 g co 24 godziny Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 1 g do 2 g co 24 godziny Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 1 g do 2 g co 24 godziny U dorosłych z prawidłową czynnością nerek stosowano 9 g/dobę bez wystąpienia działań niepożądanych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
* Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. 4.3 Dawkowanie dla dzieci Tabela 2. Dzieci o masie ciała < 40 kg Niemowlęta w wieku >2 miesięcy i dzieci <40 kg Powikłane zakażenia dróg moczowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Neutropenia u dzieci: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteriemia*: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia kości i stawów: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Ciągła infuzja Gorączka neutropeniczna: Dawka nasycająca 60 do 100 mg/kg mc.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
a następnie ciągła infuzja 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę Szpitalne zapalenia płuc: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteriemia*: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia kości i stawów: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę U noworodków i niemowląt w wieku ≤ 2 miesięcy, okres półtrwania ceftazydymu w surowicy może być trzy- do czterokrotnie dłuższy niż u dorosłych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
* Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. 4.4 Osoby w podeszłym wieku Z powodu związanego z wiekiem, zmniejszonego klirensu ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, dobowa dawka u pacjentów w wieku powyżej 80 lat nie powinna zazwyczaj przekraczać 3 g. 4.5 Zaburzenia czynności wątroby Dostępne dane nie wskazują na potrzebę zmiany dawek w lekkich lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby. Brak danych z badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz także punkt 5.2). Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa i skuteczności. 4.6 Zaburzenia czynności nerek Ceftazydym jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz także punkt 4.4). Należy podać początkową dawkę nasycającą 1 g ceftazydymu. Dawki podtrzymujące należy ustalić na podstawie klirensu kreatyniny. 4.7 Tabela 3.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
Zalecane dawki podtrzymujące produktu Ceftazidim AptaPharma u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek – krótkotrwała infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg Klirens kreatyniny [mL/min]: 50-31, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/L] (mg/dl): 150-200 (1,7-2,3), Zalecana dawka jednorazowa Ceftazidim AptaPharma [g]: 1, Częstość dawkowania [w godzinach]: 12 Klirens kreatyniny [mL/min]: 30-16, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/L] (mg/dl): 200-350 (2,3-4), Zalecana dawka jednorazowa Ceftazidim AptaPharma [g]: 1, Częstość dawkowania [w godzinach]: 24 Klirens kreatyniny [mL/min]: 15-6, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/L] (mg/dl): 350-500 (4-5,6), Zalecana dawka jednorazowa Ceftazidim AptaPharma [g]: 0,5, Częstość dawkowania [w godzinach]: 24 Klirens kreatyniny [mL/min]: < 5, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/L] (mg/dl): > 500 (> 5,6), Zalecana dawka jednorazowa Ceftazidim AptaPharma [g]: 0,5, Częstość dawkowania [w godzinach]: 48 U pacjentów z ciężkimi zakażeniami, należy zwiększyć pojedynczą dawkę leku o 50% lub zwiększyć częstość dawkowania.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
U dzieci klirens kreatyniny należy obliczać z uwzględnieniem powierzchni ciała lub beztłuszczowej masy ciała. 4.8 Tabela 4. Zalecane dawki podtrzymujące produktu Ceftazidim AptaPharma w zaburzeniach czynności nerek – ciągła infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg Klirens kreatyniny [mL/min]: 50-31, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/L] (mg/dl): 150-200 (1,7-2,3), Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g do 3 g na 24 godziny Klirens kreatyniny [mL/min]: 30-16, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/L] (mg/dl): 200-350 (2,3-4), Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g na 24 godziny Klirens kreatyniny [mL/min]: ≤ 15, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/L] (mg/dl): > 350 (> 4), Dawka nasycająca: Nieokreślona Należy zachować staranność w dobieraniu dawek. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
4.9 Dzieci o masie ciała <40 kg Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Ceftazidim AptaPharma podawanego w ciągłej infuzji u dzieci z zaburzeniami czynności nerek, o masie ciała < 40 kg, nie zostały określone. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Jeśli u dzieci z zaburzeniami czynności nerek stosuje się ciągłą infuzję, klirens kreatyniny należy obliczać uwzględniając powierzchnię ciała lub beztłuszczową masę ciała. 4.10 Hemodializa Okres półtrwania ceftazydymu w surowicy podczas hemodializy wynosi od 3 do 5 godzin. Po zakończeniu każdej hemodializy zaleca się powtórzenie dawki podtrzymującej ceftazydymu według tabel 5 i 6. 4.11 Dializa otrzewnowa Ceftazydym można stosować w dializach otrzewnowych i w ciągłych ambulatoryjnych dializach otrzewnowych (ang. CAPD). Oprócz podawania ceftazydymu dożylnie można go podawać również w płynie dializacyjnym (zwykle 125 do 250 mg na 2 litry płynu do dializy).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
Pacjentom z zaburzeniami czynności nerek poddawanym ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie lub wysoko przepływowej hemofiltracji w oddziałach intensywnej terapii: 1 g na dobę w dawce jednorazowej lub w dawkach podzielonych. U pacjentów poddawanych nisko przepływowej hemofiltracji dawkowanie jest takie, jak zalecane w zaburzeniach czynności nerek. U pacjentów poddawanych żylno-żylnej hemofiltracji i żylno-żylnej hemodializie należy podawać dawki zgodnie z zaleceniami zamieszczonymi poniżej w tabelach 5 i 6. 4.12 Tabela 5. Zalecane dawki w ciągłej żylno-żylnej hemofiltracji Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w mL/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości ultrafiltracji [mL/min] 0: 250, 250, 500, 500 5: 250, 250, 500, 500 10: 250, 500, 500, 750 15: 250, 500, 500, 750 20: 500, 500, 500, 750 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin. 4.13 Tabela 6.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
Zalecane dawki podczas ciągłej żylno-żylnej hemodializy Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w mL/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości wprowadzanego dializatu 0: 500, 500, 500, 500, 500, 750 5: 500, 500, 750, 500, 500, 750 10: 500, 500, 750, 500, 750, 1000 15: 500, 750, 750, 750, 750, 1000 20: 750, 750, 1000, 750, 750, 1000 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin. 4.14 Sposób podawania Dawka zależy od ciężkości, wrażliwości, miejsca i rodzaju zakażenia oraz od wieku i czynności nerek pacjenta. Ceftazidim AptaPharma 1 g należy podawać dożylnie we wstrzyknięciach albo w infuzjach lub głęboko domięśniowo. Zalecanymi miejscami podania domięśniowego są: górny, zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego lub boczna część uda. Roztwory Ceftazidim AptaPharma można podawać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji, jeżeli pacjent otrzymuje płyny dożylnie.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
Podstawową zalecaną drogą podania jest pojedyncze wstrzyknięcie dożylne lub ciągła infuzja dożylna. Podanie domięśniowe należy rozważać jedynie wtedy, gdy dożylne podanie nie jest możliwe lub jest mniej właściwe dla pacjenta. Ceftazidim AptaPharma 2 g należy podawać we wstrzyknięciu dożylnym lub w infuzji. Roztwory Ceftazidim AptaPharma można podawać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji, jeżeli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Podstawową zalecaną drogą podania jest pojedyncze wstrzyknięcie dożylne lub ciągła infuzja dożylna.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na ceftazydym lub na inne antybiotyki cefalosporynowe, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) w wywiadzie na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nadwrażliwość Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, notowano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości, sporadycznie śmiertelnych. W razie wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, konieczne jest natychmiastowe zakończenie leczenia ceftazydymem i wdrożenie odpowiedniego postępowania ratunkowego. Przed wdrożeniem leczenia należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący nadwrażliwości na ceftazydym, na inne cefalosporyny lub na inny rodzaj leków beta-laktamowych. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas podawania ceftazydymu pacjentom, u których wystąpiły reakcje alergiczne na inne beta-laktamy. Spektrum działania Ceftazydym ma ograniczone spektrum działania przeciwbakteryjnego.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Nie jest przydatny do stosowania jako jedyny lek w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wcześniej określono patogen i wiadomo, że jest on wrażliwy lub że podejrzewa się, że najbardziej prawdopodobne bakterie będą reagować na leczenie ceftazydymem. Dotyczy to szczególnie ustalania sposobu leczenia pacjentów z bakteriemią, a także leczenia bakteryjnego zapalenia opon mózgowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń kości i stawów. Ponadto ceftazydym jest wrażliwy na hydrolizę przez niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL, ang. the extended spectrum beta lactamases). Dlatego też wybierając ceftazydym do leczenia, należy wziąć pod uwagę informacje dotyczące częstości występowania bakterii wytwarzających ESBL. Rzekomobłoniaste zapalenie jelit Podczas stosowania prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym ceftazydymu, opisywano występowanie związanego z antybiotykiem zapalenia jelita oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit, o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Dlatego ważne jest wzięcie pod uwagę tego rozpoznania u pacjentów, u których wystąpiła biegunka w trakcie lub po zakończeniu podawania ceftazydymu (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia ceftazydymem i zastosowanie leczenia przeciw Clostridium difficile. Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. Czynność nerek Stosowanie dużych dawek cefalosporyn jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek. Ceftazydym jest wydalany przez nerki, dlatego też jego dawkę należy zmniejszyć proporcjonalnie do stopnia ich zaburzenia. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność należy ściśle monitorować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Donoszono o występowaniu objawów neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono dawki (patrz punkty 4.2, 4.7 i 4.8).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów Długotrwałe stosowanie może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoki, grzyby) i może być konieczne przerwanie kuracji i podjęcie stosownych działań. Istotne jest powtarzanie oceny stanu klinicznego pacjenta. Wpływ na wynik testów Ceftazydym nie wpływa na wynik testów enzymatycznych wykrywających cukier w moczu, ale mogą wystąpić niewielkie zmiany (fałszywie dodatnie) wyników testów z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Ceftazydym nie wpływa na wynik alkalicznej próby pikrynianowej na kreatyninę. U około 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego wyniku testu Coombsa może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zawartość sodu Ceftazidim AptaPharma, 1 g: Produkt leczniczy zawiera 52,44 mg sodu w jednym gramie, co odpowiada 2,62% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Ceftazidim AptaPharma, 2 g: Produkt leczniczy zawiera 104,88 mg sodu w dwóch gramach, co odpowiada 5,24% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi oraz inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka i(lub) płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Ceftazidim AptaPharma można stosować u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombsa. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10 często ≥1/100 do <1/10 niezbyt często ≥1/1000 do <1/100 rzadko ≥1/10 000 do <1/1000 bardzo rzadko <1/10 000 częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Często Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Małopłytkowość Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombsa Niezbyt często Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Żółtaczka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Bardzo rzadko Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Częstość nieznana Zaburzenia układu nerwowego: Następstwa neurologiczne 1 Zgłaszano występowani e drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 Odnotowano rzadkie zgłoszenia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombsa może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi oraz inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka i(lub) płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Ceftazidim AptaPharma można stosować u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko. Karmienie piersi?
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Interakcje
Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombsa.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Interakcje
Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10 często ≥1/100 do <1/10 niezbyt często ≥1/1000 do <1/100 rzadko ≥1/10 000 do <1/1000 bardzo rzadko <1/10 000 częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Interakcje
Klasyfikacja narządów i układów Często Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Małopłytkowość Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym. Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombsa Niezbyt często Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Żółtaczka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Bardzo rzadko Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Częstość nieznana Zaburzenia układu nerwowego: Następstwa neurologiczne 1 Zgłaszano występowani e drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Interakcje
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 Odnotowano rzadkie zgłoszenia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombsa może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Interakcje
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka i(lub) płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Ceftazidim AptaPharma można stosować u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombsa. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10 często ≥1/100 do <1/10 niezbyt często ≥1/1000 do <1/100 rzadko ≥1/10 000 do <1/1000 bardzo rzadko <1/10 000 częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Często Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Małopłytkowość Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombsa Niezbyt często Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Żółtaczka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Bardzo rzadko Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Częstość nieznana Zaburzenia układu nerwowego: Następstwa neurologiczne 1 Zgłaszano występowani e drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 Odnotowano rzadkie zgłoszenia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombsa może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombsa. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Działania niepożądane
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10 często ≥1/100 do <1/10 niezbyt często ≥1/1000 do <1/100 rzadko ≥1/10 000 do <1/1000 bardzo rzadko <1/10 000 częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Często Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Małopłytkowość Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Działania niepożądane
Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombsa Niezbyt często Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Żółtaczka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Bardzo rzadko Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Częstość nieznana Zaburzenia układu nerwowego: Następstwa neurologiczne 1 Zgłaszano występowani e drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Działania niepożądane
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 Odnotowano rzadkie zgłoszenia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombsa może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki beta-laktamowe przeciwbakteryjne, cefalosporyny trzeciej generacji; kod ATC: J 01 DD02 Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, po związaniu się z białkami wiążącymi penicyliny (PBPs, ang. penicillin binding proteins). Powoduje to przerwanie biosyntezy ściany komórkowej (peptydoglikanu), co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej i jej śmierci. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) Dla cefalosporyn najważniejszym farmakokinetyczno–farmakodynamicznym wskaźnikiem wykazującym korelację ze skutecznością in vivo jest odsetek czasu odstępu między dawkami, w którym stężenie niezwiązanego (wolnego) leku jest większe niż minimalne stężenie hamujące (MIC) ceftazydymu w stosunku do docelowego gatunku bakterii (tj. %T>MIC).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm oporności Oporność bakterii na ceftazydym może wynikać z jednego lub więcej spośród następujących mechanizmów: hydroliza przez beta-laktamazy; ceftazydym może być skutecznie hydrolizowany przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL), w tym przez rodzinę SHV tych ESBL, oraz przez enzymy AmpC, które mogą być indukowane lub trwale odblokowywane na etapie genu u niektórych gatunków tlenowych bakterii Gram-ujemnych; zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny do ceftazydymu; nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, co ogranicza dostęp ceftazydymu do białek wiążących penicyliny w bakteriach Gram-ujemnych; bakteryjna pompa usuwająca lek z komórki. Wartości graniczne Następujące wartości graniczne minimalnych stężeń hamujących (MIC) zostały określone przez Europejską Komisję Testowania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing 2019.01.01, v9.0).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Bakteria Punkty graniczne [mg/L] Enterobacteriaceae S (≤) 1, R (>) 4 Pseudomonas aeruginosa S (≤) 1, R (>) 8 Aeromonas spp. S (≤) 1, R (>) 4 Punkty graniczne niezwiązane z gatunkami S (≤) 2, R (>) 4 S=wrażliwe, R=oporne Punkty graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami (2 g × 3 IV). Punkty graniczne niezwiązane z gatunkami zostały określone głównie na podstawie danych PK/PD i są niezależne od rozkładu MIC dla poszczególnych gatunków. Są one wyłącznie do zastosowania wobec gatunków nieuwzględnionych w tabeli lub w przypisach. Wrażliwość mikrobiologiczna Częstość nabytej oporności wybranych gatunków może zmieniać się w zależności od położenia geograficznego i czasu i pożądana jest wiedza o lokalnym występowaniu oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
W razie potrzeby należy zasięgnąć rady ekspertów, jeśli lokalna częstość występowania oporności jest taka, że przydatność ceftazydymu jest wątpliwa co najmniej w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń. Gatunki zwykle wrażliwe Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Streptococcus pyogenes Streptococcus agalactiae Bakterie tlenowe Gram-ujemne: Citrobacter koseri Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Neisseria menigitidis Pasteurella multocida Proteus mirabilis Proteus spp. (inne) Providencia spp. Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Bakterie tlenowe Gram-ujemne: Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Klebsiella spp. (inne) Pseudomonas aeruginosa Serratia spp.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Morganella morganii Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus Streptococcus pneumoniae Viridans group streptococcus Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie: Clostridium perfringens Peptostreptococcus spp. Bakterie beztlenowe Gram-ujemne: Fusobacterium spp. Drobnoustroje o oporności naturalnej: Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Enterococcus spp including Enterococcus faecalis and Enterococcus faecium Listeria spp. Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie: Clostridium difficile Bakterie beztlenowe Gram-ujemne: Bacteroides spp. (wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych). Inne: Chlamydia spp. Mycoplasma spp. Legionella spp. S. aureus metycylino-wrażliwy – uważa się, że ma małą wrażliwość wrodzoną na ceftazydym. Wszystkie metycylino-oporne szczepy S. aureus są oporne na ceftazydym. S. pneumoniae, który wykazuje pośrednią wrażliwość na penicyliny, może wykazywać co najmniej zmniejszoną wrażliwość na ceftazydym.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Obserwowano dużą częstość oporności w jednym lub więcej obszarach (krajach, regionach) UE.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu domięśniowym 500 mg lub 1 g szybko osiąga maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące odpowiednio 18 mg/L lub 37 mg/L. Po pięciu minutach od podania dożylnego pojedynczej dawki 500 mg, 1 g lub 2 g stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 46 mg/L, 87 mg/L i 170 mg/L. Kinetyka ceftazydymu jest liniowa w zakresie pojedynczych dawek 0,5 do 2 g po podaniu dożylnym lub domięśniowym. Dystrybucja Wiązanie ceftazydymu przez białka osocza jest małe i wynosi około 10%. Stężenie ceftazydymu większe od MIC – minimalnego stężenia hamującego wzrost powszechnych patogenów, stwierdza się w kościach, sercu, żółci, plwocinie, ciele szklistym, płynie stawowym, opłucnowym i otrzewnowym. Ceftazydym z łatwością przenika przez łożysko i do mleka ludzkiego. Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest słabe, z czego wynikają małe stężenia ceftazydymu w płynie mózgowo-rdzeniowym, jeśli nie występuje stan zapalny.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Jeśli jednak występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych, w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia od 4 do 20 mg/L lub więcej. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. Eliminacja Po podaniu pozajelitowym stężenie w osoczu zmniejsza się, a okres półtrwania wynosi około 2 godziny. Ceftazydym jest wydzielany w postaci niezmienionej do moczu w wyniku przesączania kłębuszkowego; około 80-90% dawki leku wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin. Mniej niż 1% jest wydalane z żółcią. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja ceftazydymu jest zmniejszona u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i dawkę należy wówczas zmniejszyć (patrz punkt 4.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Lekkie lub umiarkowane zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u osób otrzymujących 2 g dożylnie co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Osoby w podeszłym wieku Zmniejszony klirens obserwowany u pacjentów w podeszłym wieku wynikał przede wszystkim ze związane z wiekiem zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich lub starszych, średni okres półtrwania w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu pojedynczym lub po powtarzanym dwa razy na dobę przez 7 dni wstrzyknięciu dożylnym w bolusie dawki 2 g. Dzieci Okres półtrwania ceftazydymu jest wydłużony u wcześniaków i u noworodków urodzonych o czasie o 4,5 do 7,5 godziny po dawkach 25 do 30 mg/kg masy ciała. Jednakże, od wieku 2 miesięcy okres półtrwania mieści się w takim zakresie, jak u dorosłych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Niekliniczne dane nie wykazują szczególnego ryzyka dla ludzi, na podstawie badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności powtarzanych dawek, genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej. Nie prowadzono badań rakotwórczości ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu węglan 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Ceftazidim AptaPharma wykazuje mniejszą stabilność w roztworach wodorowęglanu sodu niż w innych płynach do podawania dożylnego. Wodorowęglan sodu nie jest zalecany jako rozpuszczalnik. Nie należy mieszać produktu leczniczego Ceftazidim AptaPharma z aminoglikozydami w tej samej strzykawce ani w tym samym zestawie do infuzji. Po dodaniu wankomycyny do ceftazydymu w roztworze zanotowano wytrącenie osadu, dlatego istotne jest przepłukiwanie zestawu do infuzji dożylnych pomiędzy podawaniem obu antybiotyków. 6.3 Okres ważności Zamknięte fiolki: 3 lata. Rozwór po rekonstytucji/rozcieńczeniu do podania dożylnego: przechowywać do 24 godzin w temperaturze od 2ºC do 8ºC (w lodówce). Produkt Ceftazidim AptaPharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji po rekonstytucji/rozcieńczeniu do podania domięśniowego: produkt należy zużyć natychmiast.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Zamknięte fiolki: Ten produkt nie wymaga szczególnej temperatury przechowywania. Fiolkę przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Rozwór po rekonstytucji/rozcieńczeniu: Wykazano, że fizyczna i chemiczna trwałość roztworu po rekonstytucji/rozcieńczeniu do podania dożylnego wynosi 24 godziny w temperaturze 2°C do 8°C. Ze względów mikrobiologicznych roztwór powstały po rekonstytucji/rozcieńczeniu należy zużyć natychmiast po przygotowaniu. Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, do czasu podania produktu to użytkownik ponosi odpowiedzialność za warunki i czas przechowywania roztworu, które zwykle nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze 2°C do 8°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ceftazidim AptaPharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji jest pakowany w fiolki z bezbarwnego szkła (typu III), o pojemności 10 mL, z szarym korkiem z gumy bromobutylowej (typu I) i aluminiowym wieczkiem typu flip-off.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Opakowanie zawiera 10 fiolek. Ceftazidim AptaPharma, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji jest pakowany w fiolki z bezbarwnego szkła (typu III), o pojemności 50 mL, z szarym korkiem z gumy bromobutylowej (typu I) i aluminiowym wieczkiem typu flip-off. Opakowanie zawiera 5 lub 10 fiolek w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania. Należy zapoznać się z tabelą 7 i tabelą 8, dotyczącymi dodawanych objętości i uzyskiwanych stężeń, co może być przydatne, gdy potrzebne są dawki częściowe. Tabela 7. Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań Zawartość fiolki i droga podania Objętość rozpuszczalnika do dodania [mL] Przybliżone stężenie ceftazydymu [mg/mL] 1 g wstrzyknięcie domięśniowe: 3 mL, 260 1 g wstrzyknięcie dożylne (bolus): 10 mL, 90 2 g wstrzyknięcie dożylne (bolus): 10 mL, 170 Uwaga: Otrzymana objętość roztworu ceftazydymu w rozpuszczalniku zwiększa się z powodu współczynnika przesuwu fazowego substancji czynnej, z czego wynikają stężenia [mg/mL] przedstawione w tabeli powyżej.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Ceftazydym w stężeniu 90 mg/mL jest zgodny z: wodą do wstrzykiwań roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań 9 mg/mL (0,9%). Tabela 8. Proszek do sporządzania roztworu do infuzji Zawartość fiolki i droga podania Objętość rozpuszczalnika do dodania [mL] Przybliżone stężenie ceftazydymu [mg/mL] 1 g infuzja dożylna: 50 mL*, 20 2 g infuzja dożylna: 50 mL*, 40 * Należy dodawać dwustopniowo. Uwaga: Otrzymana objętość roztworu ceftazydymu w rozpuszczalniku zwiększa się z powodu współczynnika przesuwu fazowego substancji czynnej, z czego wynikają stężenia [mg/mL] przedstawione w tabeli powyżej. Zabarwienie roztworu od jasnożółtego do bursztynowego zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika i warunków przechowywania. Jeśli spełnione są zalecane warunki, zmienność zabarwienia roztworu nie wpływa niekorzystnie na skuteczność działania produktu.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Ceftazydym w stężeniach pomiędzy 1 mg/mL a 40 mg/mL jest zgodny z: roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań 9 mg/mL (0,9%) roztworem mleczanu sodu do wstrzykiwań M/6 wieloskładnikowym roztworem mleczanu sodu do wstrzykiwań (roztwór Hartmanna) roztworem glukozy do wstrzykiwań 5% roztworem chlorku sodu 0,225% z roztworem glukozy do wstrzykiwań 5% roztworem chlorku sodu 0,45% z roztworem glukozy do wstrzykiwań 5% roztworem chlorku sodu 0,9% z roztworem glukozy do wstrzykiwań 5% roztworem chlorku sodu 0,18% z roztworem glukozy do wstrzykiwań 4% roztworem glukozy do wstrzykiwań 10% roztworem dekstranu 40 do wstrzykiwań 10% w roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań 0,9% roztworem dekstranu 40 do wstrzykiwań 10% w roztworze glukozy do wstrzykiwań 5% roztworem dekstranu 70 do wstrzykiwań 6% w roztworze chlorku sodu 0,9% roztworem dekstranu 70 do wstrzykiwań 6% w roztworze glukozy do wstrzykiwań 5% Ceftazydym w stężeniach pomiędzy 0,05 mg/mL a 0,25 mg/mL jest zgodny z płynem do dializy otrzewnowej (mleczanowym).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Ceftazydym w stężeniach wyszczególnionych w Tabeli 7 do wstrzyknięć domięśniowych można rozpuścić w roztworze zawierającym 0,5% lub 1% chlorowodorku lidokainy do wstrzykiwań. Sporządzanie roztworu do szybkiego wstrzyknięcia (bolus) 1. Sporządzanie roztworu do infuzji dożylnych z ceftazydymu w standardowej fiolce (zestaw typu mini-bag lub burette) Przebić igłą korek i wstrzyknąć do fiolki zalecaną objętość rozpuszczalnika. Podciśnienie wewnątrz fiolki może ułatwić wniknięcie rozpuszczalnika. Wycofać igłę ze strzykawką. Potrząsać aż do rozpuszczenia: uwalnia się dwutlenek węgla i w ciągu 1 do 2 minut uzyskuje się klarowny roztwór. Odwrócić fiolkę. Utrzymując tłok strzykawki w pozycji w pełni wciśniętej, przebić igłą korek fiolki i pobrać całą objętość roztworu do strzykawki (podwyższone ciśnienie w fiolce ułatwi tę czynność). Igłę należy utrzymać wewnątrz roztworu, aby uniknąć zassania powietrza.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Roztwór pobrany do strzykawki może zawierać małe pęcherzyki dwutlenku węgla, które można zignorować. Te roztwory można podać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji dożylnych, jeśli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Ceftazydym wykazuje zgodność z płynami dożylnymi wymienionymi powyżej. Sporządzić używając w sumie 50 mL zgodnego rozpuszczalnika (wymienionego powyżej), dodawanego w DWÓCH etapach, jak opisano poniżej: Przebić igłą korek i wstrzyknąć 10 mL rozpuszczalnika do fiolki 1 g. Usunąć igłę i wstrząsać fiolką aż do uzyskania klarownego roztworu. Nie wprowadzać igły odbarczającej zanim lek rozpuści się całkowicie. Wprowadzić igłę odbarczającą przez korek w celu zmniejszenia nadciśnienia wewnątrz fiolki. Przemieścić roztwór do końcowego zbiornika (zestaw mini-bag lub burette), uzyskując całkowitą objętość nie mniejszą niż 50 mL i podawać w infuzji dożylnej przez 15 do 30 minut.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Uwaga: w celu zapewnienia jałowości leku ważne jest, aby nie wkłuwać igły odbarczającej przez korek fiolki przed całkowitym rozpuszczeniem leku. Niewykorzystany roztwór antybiotyku należy usunąć. Rozwory produktu Ceftazidim AptaPharma mają barwę od jasnożótlej do bursztynowej. Roztwór powinien być przejrzysty i praktycznie wolny od cząstek. Tylko do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, 500 mg + 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 500 mg imipenemu w postaci imipenemu jednowodnego (530,1 mg) oraz 500 mg cylastatyny w postaci soli sodowej cylastatyny (530,7 mg). Każda fiolka zawiera również 37,5 mg (1,63 mmol) sodu. Po rekonstytucji (patrz punkt 6.6) roztwór zawiera 5 mg/ml imipenemu i 5 mg/ml cylastatyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Proszek barwy białej do bladożółtej.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy jest wskazany do stosowania w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci w wieku 1 rok i starszych (patrz punkty 4.4 i 5.1): powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej; ciężkie zapalenie płuc, w tym szpitalne i zapalenie płuc związane ze stosowaniem respiratora; zakażenia śródporodowe i poporodowe; powikłane zakażenia układu moczowego; powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Produkt leczniczy Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią, u których wystąpiła gorączka prawdopodobnie wywołana zakażeniem bakteryjnym. Leczenie pacjentów z bakteriemią, która przebiega w powiązaniu z zakażeniami wymienionymi powyżej lub podejrzewa się, że przebiega w powiązaniu z tymi zakażeniami. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy odpowiada ilości imipenemu i cylastatyny, którą należy podać. Dawkę dobową produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy należy ustalać na podstawie rodzaju zakażenia i podawać w jednakowo podzielonych dawkach w zależności od stopnia podatności patogenu(ów) i czynności nerek (patrz także punkty 4.4 i 5.1). Dorośli i młodzież U pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny >90 ml/min) zalecane są następujące schematy dawkowania: 500 mg+500 mg co 6 godzin LUB 1000 mg+1000 mg co 8 godzin LUB co 6 godzin Jeśli podejrzewa się lub stwierdzi, że zakażenie jest wywołane przez mniej wrażliwe gatunki bakterii (takie jak Pseudomonas aeruginosa) lub jest bardzo ciężkie (np. u pacjentów z gorączką neutropeniczną), zaleca się podawanie co 6 godzin dawki 1000 mg + 1000 mg.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Dawkowanie
Zmniejszenie dawki jest konieczne, jeśli klirens kreatyniny wynosi ≤ 90 ml/min (patrz tabela 1). Nie należy przekraczać maksymalnej całkowitej dawki dobowej wynoszącej 4000 mg+4000 mg. Niewydolność nerek Określanie zmniejszonej dawki u dorosłych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek: Należy wybrać całkowitą dawkę dobową (tj. 2000 mg + 2000 mg, 3000 mg + 3000 mg lub 4000 mg + 4000 mg), stosowaną zazwyczaj u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Odpowiedni schemat podawania w zmniejszonych dawkach wybiera się z tabeli 1 zgodnie z wartością klirensu kreatyniny u pacjenta. Czasy trwania infuzji dożylnej podano w punkcie Sposób podawania.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nadwrażliwość na jakikolwiek inny antybiotyk z grupy karbapenemów. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna, ciężkie reakcje skórne) na jakiekolwiek inne antybiotyki beta-laktamowe (np. penicyliny lub cefalosporyny).
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ogólne Wybierając imipenem z cylastatyną do leczenia konkretnego pacjenta należy rozważyć, czy zastosowanie antybiotyku z grupy karbapenemów jest właściwe, opierając się na takich czynnikach, jak ciężkość zakażenia, rozpowszechnienie oporności na inne odpowiednie leki przeciwbakteryjne oraz ryzyko rozwoju bakterii opornych na karbapenemy. Nadwrażliwość Informowano o występowaniu ciężkich i czasami śmiertelnych reakcji nadwrażliwości (anafilaktycznych) u pacjentów leczonych antybiotykami beta-laktamowymi. Reakcje takie występują częściej u osób, u których w przeszłości stwierdzono wrażliwość na wiele alergenów. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy należy dowiedzieć się, czy u pacjenta wcześniej występowały reakcje nadwrażliwości na karbapenemy, penicyliny, cefalosporyny, inne antybiotyki beta-laktamowe i inne alergeny (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli wystąpi reakcja alergiczna na Imipenem + Cylastatynę Ranbaxy, należy natychmiast przerwać leczenie. W razie wystąpienia ciężkiej reakcji anafilaktycznej konieczne jest zastosowanie leczenia przewidzianego w stanach zagrożenia życia. Czynność wątroby W trakcie leczenia imipenemem z cylastatyną należy ściśle kontrolować czynność wątroby ze względu na ryzyko hepatotoksyczności (np. zwiększenie się aktywności aminotransferaz, niewydolność wątroby i piorunujące zapalenie wątroby). Stosowanie u pacjentów z chorobami wątroby: u pacjentów ze stwierdzonymi wcześniej chorobami wątroby należy w trakcie stosowania imipenemu z cylastatyną ściśle kontrolować czynność wątroby. Nie jest konieczna modyfikacja dawki leku (patrz punkt 4.2). Hematologia Podczas leczenia imipenemem z cylastatyną może wystąpić dodatni wynik bezpośredniego lub pośredniego testu Coombsa.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Spektrum przeciwbakteryjne Przed podjęciem próby leczenia empirycznego należy wziąć pod uwagę spektrum przeciwbakteryjnego działania imipenemu z cylastatyną, zwłaszcza w stanach zagrożenia życia. Ponadto należy zachować ostrożność ze względu na to, że określone drobnoustroje, wywołujące na przykład bakteryjne zakażenia skóry i tkanek miękkich, mają ograniczoną wrażliwość na działanie imipenemu z cylastatyną. Stosowanie imipenemu z cylastatyną nie jest odpowiednie do leczenia tych zakażeń, chyba że udokumentowano już rodzaj drobnoustrojów chorobotwórczych i wiadomo, że są one wrażliwe na te antybiotyki albo jest bardzo prawdopodobne, że drobnoustroje wywołujące zakażenie będą wrażliwe na tę terapię. Jeśli podejrzewa się lub stwierdzi, że zakażenie wywołał oporny na metycylinę szczep Staphylococcus aureus (MRSA, ang. methicillin-resistant Staphylococcus aureus), w zatwierdzonych wskazaniach może być właściwe jednoczesne stosowanie odpowiedniego leku przeciw MRSA.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli podejrzewa się lub stwierdzi zakażenia Pseudomonas aeruginosa, w zatwierdzonych wskazaniach może być właściwe jednoczesne stosowanie antybiotyku aminoglikozydowego (patrz punkt 4.1). Interakcje z kwasem walproinowym Nie zaleca się stosowania imipenemu z cylastatyną jednocześnie z kwasem walproinowym lub walproinianem sodu (patrz punkt 4.5). Clostridium difficile Notowano przypadki poantybiotykowego zapalenia okrężnicy i rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy, związane ze stosowaniem imipenemu z cylastatyną oraz prawie każdego z leków przeciwbakteryjnych. Zapalenie okrężnicy może mieć różny przebieg – od zaburzeń lekkich do zagrażających życiu. Należy wziąć pod uwagę takie rozpoznanie u pacjentów, u których wystąpi biegunka w trakcie lub po zakończeniu leczenia imipenemem z cylastatyną (patrz punkt 4.8). W takim przypadku należy rozważyć zakończenie stosowania imipenemu z cylastatyną oraz podanie leków działających swoiście na Clostridium difficile.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie należy podawać produktów leczniczych hamujących perystaltykę. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Produkt leczniczy Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy nie jest zalecany w leczeniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Niewydolność nerek U pacjentów z obniżoną czynnością nerek dochodzi do kumulacji imipenem z cylastatyną. Jeśli dawka nie jest dostosowana do stopnia wydolności nerek, mogą wystąpić działania niepożądane związane z ośrodkowym układem nerwowym, patrz punkt 4.2 oraz 4.4 „Ośrodkowy układ nerwowy”. Ośrodkowy układ nerwowy Zgłaszano występowanie działań niepożądanych dotyczących ośrodkowego układu nerwowego, takich jak mioklonie, stany splątania lub drgawki, zwłaszcza po przekroczeniu zalecanych dawek ustalonych na podstawie masy ciała i czynności nerek. Obserwowano to najczęściej u pacjentów z zaburzeniami OUN (np. zmianami w mózgu lub napadami drgawkowymi w wywiadzie) i (lub) osłabioną czynnością nerek, gdy mogło dojść do kumulacji podanych dawek.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Wskazane jest ścisłe przestrzeganie zalecanych schematów dawkowania, szczególnie u tych pacjentów (patrz punkt 4.2). U pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami drgawkowymi należy kontynuować leczenie przeciwdrgawkowe. Należy zwrócić szczególną uwagę na objawy neurologiczne lub drgawki u dzieci, u których występują czynniki ryzyka napadów drgawkowych albo które przyjmują jednocześnie produkty lecznicze obniżające próg drgawkowy. Jeśli wystąpią ogniskowe drżenia, mioklonie lub drgawki, należy przeprowadzić badanie neurologiczne pacjenta oraz wdrożyć leczenie przeciwdrgawkowe, jeśli nie zostało ono wcześniej zastosowane. Jeśli objawy ze strony OUN utrzymują się, należy zmniejszyć dawkę produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy lub odstawić lek. Nie należy podawać produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy pacjentom z klirensem kreatyniny wynoszącym < 15 ml/min, jeżeli nie będą oni poddani hemodializie w ciągu następnych 48 godzin.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów hemodializowanych Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy jest zalecany tylko wtedy, gdy korzyści z zastosowania leku przewyższają ryzyko drgawek (patrz punkt 4.2). Stosowanie u dzieci Ilość danych klinicznych jest niewystarczająca do zalecenia stosowania produktu Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy u dzieci w wieku poniżej 1. roku życia lub u dzieci z zaburzeniami czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy >2 mg/dl). Należy zapoznać się także z informacjami podanymi wcześniej w części zatytułowanej Ośrodkowy układ nerwowy. Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, 500 mg + 500 mg, zawiera 37,5 mg (1,63mmol) sodu, co należy uwzględnić u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji U pacjentów otrzymujących jednocześnie Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy i gancyklowir odnotowano występowanie uogólnionych drgawek. Nie należy stosować jednocześnie tych produktów leczniczych, chyba że potencjalne korzyści przeważają ryzyko. Notowano zmniejszanie się stężenia kwasu walproinowego, nawet poniżej zakresu wartości terapeutycznych, podczas jednoczesnego stosowania kwasu walproinowego z lekami z grupy karbapenemów. Zmniejszone stężenie kwasu walproinowego może doprowadzić do niedostatecznego opanowania napadów padaczkowych; dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania imipenemu i kwasu walproinowego lub walproinianiu sodu – należy wówczas rozważyć podanie innych leków przeciwbakteryjnych lub przeciwdrgawkowych (patrz punkt 4.4). Doustne leki przeciwzakrzepowe Stosowanie antybiotyków jednocześnie z warfaryną może spowodować nasilenie jej działania przeciwzakrzepowego.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Interakcje
Istnieje wiele doniesień dotyczących nasilania się działania przeciwzakrzepowego stosowanych doustnie leków przeciwzakrzepowych, w tym warfaryny, u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwbakteryjne. Ryzyko takie może zależeć od rodzaju zakażenia, wieku oraz ogólnego stanu pacjenta, zatem trudno jest ocenić, w jakim stopniu antybiotyk przyczyni się do wzrostu wartości wskaźnika INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany). Zaleca się częste kontrole wartości INR w trakcie jednoczesnego leczenia antybiotykami i lekiem przeciwzakrzepowym oraz tuż po zakończeniu takiego leczenia. Podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy i probenecydu w niewielkim stopniu zwiększało się stężenie i wydłużał się okres półtrwania imipenemu w osoczu. Podczas jednoczesnego stosowaniu produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy z probenecydem wydalanie z moczem czynnej (niezmetabolizowanej) postaci imipenemu zmniejszyło się do około 60% podanej dawki.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Interakcje
Podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy i probenecydu stężenia w osoczu oraz okres półtrwania cylastatyny zwiększały się dwukrotnie, jednak nie zmieniła się jej ilość wydalona z moczem. Dzieci i młodzież Badania dotyczące interakcji przeprowadzono tylko u dorosłych.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak stosownych, dobrze kontrolowanych badań dotyczących stosowania imipenemu z cylastatyną u kobiet w okresie ciąży. W badaniach na małpach wykazano toksyczność reprodukcyjną (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, kiedy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. Karmienie piersi? Imipenem i cylastatyna przenikają w niewielkiej ilości do pokarmu kobiecego. Po podaniu doustnym każdy ze składników leku wchłania się w niewielkim stopniu. Dlatego jest mało prawdopodobne, aby karmione piersią dziecko było narażone na działanie leku w znaczącym stopniu. Jeśli stosowanie produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy uzna się za konieczne, należy rozważyć stosunek korzyści związanych z karmieniem piersią do ryzyka dla dziecka.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Brak dostępnych danych dotyczących możliwego wpływu imipenemu z cylastatyną na płodność kobiet lub mężczyzn.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak niektóre działania niepożądane (takie jak omamy, zaburzenia równowagi, senność i zawroty głowy) związane ze stosowaniem tego produktu mogą wpływać u niektórych pacjentów na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W badaniach klinicznych, prowadzonych z udziałem 1 723 pacjentów leczonych imipenemem z cylastatyną, podawanymi dożylnie, do najczęściej zgłaszanych ogólnoustrojowych działań niepożądanych, uznanych za co najmniej przypuszczalnie związane z leczeniem, należały: nudności (2,0%), biegunka (1,8%), wymioty (1,5%), wysypka (0,9%), gorączka (0,5%), hipotensja (0,4%), drgawki (0,4%) (patrz punkt 4.4), zawroty głowy (0,3%), świąd (0,3%), pokrzywka (0,2%), senność (0,2%). Najczęściej zgłaszane miejscowe działania niepożądane, to zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył (3,1%), ból w miejscu wstrzyknięcia (0,7%), rumień w miejscu wstrzyknięcia (0,4%) oraz zgrubienie żyły (0,2%). Często zgłaszano również zwiększenie aktywności aminotransferaz oraz fosfatazy zasadowej w surowicy.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Działania niepożądane
Tabelaryczne zestawianie ryzyka działań niepożądanych Podczas badań klinicznych i w okresie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano występowanie następujących działań niepożądanych. Wszystkie działania niepożądane wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania: bardzo częste (≥ 1/10), częste (od ≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt częste (od ≥ 1/1000 do < 1/100), rzadkie (od ≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadkie (< 1/10 000) oraz częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Zakażenia i zarażenia Rzadko rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, kandydoza Bardzo rzadko zapalenie żołądka i jelit Zaburzenia krwi i układu chłonnego Często eozynofilia Niezbyt często pancytopenia, neutropenia, leukopenia, trombocytopenia, trombocytoza Rzadko agranulocytoza Bardzo rzadko niedokrwistość hemolityczna, zahamowanie czynności szpiku kostnego Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko reakcje anafilaktyczne Zaburzenia psychiczne Niezbyt często zaburzenia psychiczne, w tym omamy i stany dezorientacji Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często drgawki, mioklonie, zawroty głowy, senność Rzadko encefalopatia, parestezje, drżenie ogniskowe, zmiana smaku Bardzo rzadko nasilenie objawów miastenii, bóle głowy Częstość nieznana pobudzenie, dyskineza Zaburzenia ucha i błędnika Rzadko utrata słuchu Bardzo rzadko zawroty głowy, szumy uszne Zaburzenia serca Bardzo rzadko sinica, tachykardia, kołatanie serca Zaburzenia naczyniowe Często zakrzepowe zapalenie żył Niezbyt często hipotensja Bardzo rzadko uderzenia gorąca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko duszność, hiperwentylacja, ból gardła Zaburzenia żołądka i jelit Często biegunka, wymioty, nudności; nudności i (lub) wymioty związane z zastosowaniem produktu leczniczego występują częściej u pacjentów z granulocytopenią niż u innych pacjentów leczonych produktem Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Działania niepożądane
Rzadko przebarwienia zębów i (lub) języka Bardzo rzadko krwotoczne zapalenie okrężnicy, ból brzucha, zgaga, zapalenie języka, przerost brodawek języka, wzmożone wydzielanie śliny Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko niewydolność wątroby, zapalenie wątroby Bardzo rzadko piorunujące zapalenie wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często wysypka (np. osutkowa) Niezbyt często pokrzywka, świąd Rzadko martwica toksyczno-rozpływna naskórka, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry Bardzo rzadko nadmierna potliwość, zmiany struktury skóry Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko bóle wielostawowe, ból kręgosłupa piersiowego Zaburzenia nerek i dróg moczowych Rzadko ostra niewydolność nerek, skąpomocz lub bezmocz, wielomocz, zmiana zabarwienia moczu (nieszkodliwa, nie mylić z krwiomoczem); trudno jest ocenić znaczenie stosowania produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy w odniesieniu do czynności nerek, ponieważ zazwyczaj stwierdzano obecność czynników predysponujących do wystąpienia azotemii przednerkowej lub zaburzeń czynności nerek.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Bardzo rzadko świąd sromu Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często gorączka, ból oraz stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia, rumień w miejscu wstrzyknięcia Bardzo rzadko dyskomfort w klatce piersiowej, astenia lub osłabienie Badania diagnostyczne Często zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej w surowicy Niezbyt często dodatni wynik bezpośredniego testu Coombsa, wydłużenie czasu protrombinowego, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, zwiększenie stężenia mocznika azotowego we krwi Dzieci (w wieku ≥ 3 miesięcy) Działania niepożądane zgłaszane w badaniach przeprowadzonych z udziałem 178 dzieci w wieku ≥3 miesięcy były zgodne z działaniami zgłaszanymi u osób dorosłych.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49- 21-301, fax: +48 22 49- 21-309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy przedawkowania, które mogą wystąpić, są zgodne z profilem działań niepożądanych; mogą to być drgawki, stany dezorientacji, drżenie, nudności, wymioty, hipotensja, bradykardia. Brak szczegółowych danych na temat leczenia przedawkowania produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy. Imipenem z solą sodową cylastatyny ulegają hemodializie. Nie jest jednak znana przydatność tego zabiegu w przypadku przedawkowania.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego Kod ATC: J01D H51 Mechanizm działania Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy zawiera dwa składniki: imipenem i sól sodową cylastatyny w stosunku wagowym 1:1. Imipenem, znany także jako N-formimidoilotienamycyna, jest półsyntetyczną pochodną tienamycyny, macierzystego związku wytwarzanego przez bakterię nitkowatą Streptomyces cattleya. Mechanizm działania bakteriobójczego imipenemu polega na hamowaniu syntezy ściany bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych w wyniku wiązania z białkami wiążącymi penicylinę (PBP, ang. penicillin-binding proteins). Cylastatyna w postaci soli sodowej jest kompetycyjnym, odwracalnym i specyficznym inhibitorem dehydropeptydazy-I, enzymu nerkowego metabolizującego i unieczynniającego imipenem. Cylastatyna nie wykazuje wewnętrznej aktywności przeciwbakteryjnej ani nie wpływa na działanie przeciwbakteryjne imipenemu.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) Wykazano, że podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, ze skutecznością działania imipenemu najlepiej koreluje czas, w jakim utrzymuje się stężenie leku przekraczające minimalne stężenie hamujące (T>MIC). Mechanizm oporności Oporność na imipenem może rozwijać się w następujących mechanizmach: zmniejszenia przepuszczalności błony zewnętrznej bakterii Gram-ujemnych (z powodu zmniejszonego wytwarzania puryn) aktywnego usuwania imipenemu z komórki w wyniku działania pompy błonowej (wypływowej) zmniejszenia powinowactwa PBP do imipenemu imipenem jest odporny na hydrolizę przez większość beta-laktamaz, w tym penicylinazy i cefalosporynazy wytwarzane przez bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, z wyjątkiem stosunkowo rzadko występujących beta-laktamaz hydrolizujących karbapenemy. Szczepy oporne na działanie innych karbapenemów na ogół są jednocześnie oporne na imipenem.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Nie stwierdza się oporności krzyżowej typu „target-based” między imipenemem a lekami należącymi do grupy chinolonów, aminoglikozydów, makrolidów i tetracyklin. Wartości graniczne Graniczne wartości minimalnego stężenia hamującego (MIC) imipenemu, określone przez Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing), oddzielające drobnoustroje wrażliwe (S) od opornych (R), są następujące (v. 1,1 2010- 04-27): Enterobacteriaceae: S ≤2 mg/l, R >8 mg/l Pseudomonas spp.: S ≤4 mg/l, R >8 mg/l Acinetobacter spp.: S ≤2 mg/l, R >8 mg/l Staphylococcus spp.: określone na podstawie wrażliwości na cefoksytynę Enterococcus spp.: S ≤4 mg/l, R >8 mg/l Streptococcus A, B, C, G: wrażliwość paciorkowców beta-hemolizujących z grupy A, B, C i G została określona na podstawie wrażliwości na penicylinę Streptococcus pneumoniae: S ≤2 mg/l, R >2 mg/l Inne paciorkowce: S ≤2 mg/l, R >2 mg/l Haemophilus influenzae: S ≤2 mg/l, R >2 mg/l Moraxella catarrhalis: S ≤2 mg/l, R >2 mg/l Neisseria gonorrhoeae: brak wystarczających dowodów na to, że Neisseria gonorrhoeae jest odpowiednim celem dla imipenemu Beztlenowe bakterie Gram-dodatnie: S ≤2 mg/l, R >8 mg/l Beztlenowe bakterie Gram-ujemne: S ≤2 mg/l, R >8 mg/l Wartości graniczne niezwiązane z gatunkiem: S ≤2 mg/l, R >8 mg/l Wrażliwość Rozpowszechnienie oporności nabytej może być różne w zależności od regionu geograficznego i z upływem czasu może się zmieniać dla wybranych gatunków.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Konieczne jest uzyskanie informacji dotyczących występowania oporności w danym regionie, zwłaszcza podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby należy skorzystać z porady eksperta, jeśli rozpowszechnienie oporności w danym regionie jest takie, że przydatność leku – przynajmniej w przypadku niektórych rodzajów zakażeń – jest wątpliwa. Gatunki zwykle wrażliwe ______________________________________________________________ Gram-dodatnie bakterie tlenowe Enterococcus faecalis Staphylococcus aureus (wrażliwy na metycylinę)* Staphylococcus koagulazo-ujemny (wrażliwy na metycylinę) Streptococcus agalactiae Streptococcus pneumoniae Streptococcus pyogenes Grupa Streptococcus viridans Gram-ujemne bakterie tlenowe Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Haemophilus influenzae Klebsiella oxytoca Klebsiella pneumoniae Moraxella catarrhalis Serratia marcescens Gram-dodatnie bakterie beztlenowe Clostridium perfringens** Peptostreptococcus spp.** Gram-ujemne bakterie beztlenowe Bacteroides fragilis Grupa Bacteroides fragilis Fusobacterium spp.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Porphyromonas asaccharolytica Prevotella spp. Veillonella spp. Gatunki o oporności nabytej ____________________________________________________________ Gram-ujemne bakterie tlenowe Acinetobacter baumannii Pseudomonas aeruginosa Gatunki z opornością wrodzon? ______________________________________________________ Gram-dodatnie bakterie tlenowe Enterococcus faecium Gram-ujemne bakterie tlenowe Niektóre szczepy Burkholderia cepacia (dawniej Pseudomonas cepacia) Legionella spp. Stenotrophomonas maltophilia (dawniej Xanthomonas maltophilia, dawniej Pseudomonas maltophilia) Inne Chlamydia spp. Chlamydophila spp. Mycoplasma spp. Ureaplasma urealyticum *Wszystkie gronkowce oporne na metycylinę są oporne na imipenem z cylastatyną. **Mają zastosowanie określone przez EUCAST wartości graniczne stężeń niezwiązane z gatunkiem.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Imipenem Stężenie w osoczu U zdrowych ochotników w wyniku podania produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy w infuzji dożylnej w czasie 20 minut, maksymalne uzyskane stężenie imipenemu w osoczu mieściło się w zakresie od 12 do 20 µg/ml po podaniu dawki 250 mg + 250 mg, od 21 do 58 µg/ml po podaniu dawki 500 mg + 500 mg oraz od 41 do 83 µg/ml po podaniu dawki 1000 mg + 1000 mg. Średnia maksymalna wartość stężenia imipenemu w osoczu po podaniu dawki 250 mg + 250 mg, 500 mg + 500 mg i 1000 mg + 1000 mg wyniosła odpowiednio 17, 39 i 66 µg/ml. Po podaniu tych dawek stężenie imipenemu w osoczu zmniejsza się do 1 µg/ml lub wartości mniejszej w ciągu czterech do sześciu godzin. Dystrybucja Imipenem wiąże się z białkami ludzkiej surowicy krwi w około 20%. Metabolizm Imipenem stosowany w monoterapii jest metabolizowany w nerkach z udziałem dehydropeptydazy-I.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie produktu z moczem u poszczególnych osób waha się od 5 do 40%, przy czym w kilku badaniach podano średnią wartość wynoszącą 15-20%. Cylastatyna jest swoistym inhibitorem enzymu dehydropeptydazy-I i skutecznie hamuje metabolizm imipenemu, zatem jednoczesne podawanie imipenemu i cylastatyny umożliwia osiągnięcie stężeń terapeutycznych imipenemu zarówno w moczu, jak i w osoczu. Eliminacja Okres półtrwania imipenemu w osoczu wynosi 1 godzinę. Około 70% podanego antybiotyku wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej w ciągu 10 godzin; nie wykryto dalszego wydalania imipenemu z moczem. Po podaniu produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy w dawce wynoszącej 500 mg + 500 mg stężenie imipenemu w moczu przekraczało 10 µg/ml przez okres do 8 godzin. Pozostała ilość podanej dawki była wydalana z moczem w postaci nieczynnych metabolitów, natomiast z kałem imipenem praktycznie w ogóle nie jest wydalany.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Podczas podawania produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy co 6 godzin pacjentom z prawidłową czynnością nerek, imipenem nie kumulował się w osoczu ani w moczu. Cylastatyna Stężenie w osoczu W wyniku podania produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy w infuzji dożylnej w czasie 20 minut, maksymalne uzyskane stężenie cylastatyny w osoczu mieściło się w zakresie od 21 do 26 µg/ml po podaniu dawki 250 mg + 250 mg, od 21 do 55 µg/ml po podaniu dawki 500 mg + 500 mg oraz od 56 do 88 µg/ml po podaniu dawki 1000 mg + 1000 mg. Średnia maksymalna wartość stężenia cylastatyny w osoczu po podaniu dawki 250 mg + 250 mg, 500 mg + 500 mg i 1000 mg + 1000 mg wyniosła odpowiednio 22, 42 i 72 µg/ml. Dystrybucja Cylastatyna wiąże się z białkami ludzkiej surowicy krwi w około 40%. Metabolizm i eliminacja Okres półtrwania cylastatyny w osoczu wynosi około 1 godziny.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Około 70-80% podanej dawki cylastatyny wydalane było z moczem w postaci niezmienionej w ciągu 10 godzin od podania produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy. Nie wykryto dalszego wydalania cylastatyny z moczem. W około 10% lek wydalany był w postaci metabolitu N-acetylowego, którego działanie hamujące aktywność dehydropeptydazy jest porównywalne z działaniem cylastatyny. Aktywność dehydropeptydazy-I w nerkach powraca do normy wkrótce po eliminacji cylastatyny z krwiobiegu. Zaburzenia czynności nerek Po podaniu dożylnym produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy w jednorazowej dawce wynoszącej 250 mg + 250 mg, wartość pola pod krzywą (AUC) imipenemu zwiększyła się odpowiednio 1,1-krotnie, 1,9-krotnie i 2,7-krotnie u osób z lekką (klirens kreatyniny [CrCL] 50-80 ml/min/1,73 m2), umiarkowaną (CrCL 30-<50 ml/min/1,73 m2) i ciężką (CrCL <30 ml/min/1,73 m2) niewydolnością nerek w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością nerek (CrCL >80 ml/min/1,73 m2), a wartość AUC cylastatyny zwiększyła się odpowiednio 1,6-krotnie, 2,0-krotnie i 6,2-krotnie u osób z lekką, umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością nerek.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu dożylnym produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy w dawce jednorazowej wynoszącej 250 mg + 250 mg w okresie 24 godzin po hemodializie, wartości AUC imipenemu i cylastatyny wzrosły odpowiednio 3,7-krotnie i 16,4-krotnie w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością nerek. Po dożylnym podaniu produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy wydalanie z moczem, klirens nerkowy oraz klirens osoczowy imipenemu i cylastatyny zmniejszają się w miarę pogarszania się czynności nerek. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest modyfikacja dawki (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności wątroby Nie określono farmakokinetyki imipenemu u pacjentów z niewydolnością wątroby. Ze względu na to, że imipenem jest metabolizowany przez wątrobę w ograniczonym zakresie, można spodziewać się, że niewydolność wątroby nie będzie miała wpływu na jego farmakokinetykę. Dlatego też u pacjentów z niewydolnością wątroby nie ma zalecenia modyfikacji dawki (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci i młodzież Średnia wartość klirensu (CL) oraz objętości dystrybucji (Vdss) imipenemu są o około 45% większe u dzieci i młodzieży (w wieku od 3 miesięcy do 14 lat) niż u osób dorosłych. Wartość AUC dla imipenemu po podaniu skojarzenia imipenemu i cylastatyny w dawce wynoszącej (15 mg + 15 mg)/kg masy ciała u dzieci i młodzieży była o około 30% większa niż u dorosłych, którym podano dawkę w wysokości 500 mg + 500 mg. Po podaniu większych dawek narażenie ustrojowe dzieci i młodzieży na działanie imipenemu i cylastatyny w dawce wynoszącej (25 mg + 25 mg)/kg mc. było o 9% większe niż u osób dorosłych, którym podano dawkę w wysokości 1000 mg + 1000 mg. Osoby w podeszłym wieku U zdrowych ochotników w podeszłym wieku (od 65 do 75 lat z prawidłową dla wieku czynnością nerek), farmakokinetyka produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy podanego dożylnie w ciągu 20 minut w dawce jednorazowej w wysokości 500 mg + 500 mg odpowiadała parametrom przewidywanym u osób z nieznaczną niewydolnością nerek, u których nie jest konieczna zmiana dawki.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Średnie okresy półtrwania imipenemu i cylastatyny w osoczu wyniosły odpowiednio 91 ± 7,0 minut i 69 ± 15 minut. Podawanie w dawkach wielokrotnych nie ma wpływu na farmakokinetykę imipenemu ani cylastatyny, nie stwierdzono też kumulacji imipenemu z cylastatyną (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne uzyskane na podstawie standardowych badań nad bezpieczeństwem stosowania, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz badań genotoksyczności nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania na zwierzętach pokazały, że toksyczny wpływ imipenemu podawanego jako pojedynczy lek ograniczał się do nerek. Jednoczesne podawanie cylastatyny i imipenemu w stosunku 1:1 zapobiegało wystąpieniu działań nefrotoksycznych imipenemu u królików i małp. Dostępne dowody wskazują na to, że cylastatyna zapobiega wystąpieniu działań nefrotoksycznych, uniemożliwiając wejście imipenemu do komórek kanalików nerkowych. W badaniu teratologicznym, w którym ciężarnym samicom makaków jawajskich podawano imipenem w skojarzeniu z solą sodową cylastatyny w dawkach wynoszących (40 mg + 40 mg)/kg mc./dobę (wstrzyknięcie dożylne), stwierdzono objawy toksyczności w postaci wymiotów, braku łaknienia, zmniejszenia masy ciała, biegunki, poronienia, a także czasami zgonów.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Po podaniu ciężarnym samicom makaków jawajskich imipenemu z solą sodową cylastatyny [w dawce wynoszącej około (100 mg + 100 mg/kg mc./dobę, czyli około 3-krotnie przekraczającej dawkę dożylną zazwyczaj zalecaną u ludzi] w dożylnej infuzji podawanej z szybkością podobną jak u ludzi w praktyce klinicznej, stwierdzono minimalne objawy nietolerancji (sporadycznie wymioty) i nie odnotowano żadnych zgonów ciężarnych samic ani żadnych oznak wskazujących na działania teratogenne, a jedynie zwiększenie się liczby niezagnieżdżonych embrionów w stosunku do grup kontrolnych (patrz punkt 4.6). Nie przeprowadzono długotrwałych badań na zwierzętach, dotyczących oceny potencjału karcinogennego imipenemu z cylastatyną.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Wodorowęglan sodu 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Występuje niezgodność chemiczna produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy z mleczanami i z tego względu do przygotowania preparatu nie należy stosować roztworów zawierających mleczany. Produkt leczniczy Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy można jednak podawać przez zestaw do stosowania dożylnego, przez który podawany jest roztwór zawierający mleczany. Produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy nie należy mieszać z innymi antybiotykami ani dodawać do innych antybiotyków. Produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi lekami poza podanymi w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności W zamkniętym opakowaniu: 3 lata – fiolka 30 ml 2 lata – butelka 100 ml i fiolka 22 ml Po rekonstytucji: Zużyć bezpośrednio po rekonstytucji.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Dane farmaceutyczne
Zgodność i stabilność: Zgodnie z dobrą praktyką kliniczną i farmaceutyczną, produkt leczniczy Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy należy podawać jako świeżo przygotowany roztwór, z 0,9% roztworem chlorku sodu jako rozpuszczalnikiem. W celu zapoznania się ze szczególnymi środkami ostrożności dotyczącymi przygotowania leku do stosowania, patrz punkt 6.6. 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać fiolkę (butelkę do infuzji) w tekturowym pudełku. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka z bezbarwnego szkła typu I, o pojemności 100 ml, z korkiem z gumy bromobutylowej i polipropylenowym uszczelnieniem typu flip-off. Wielkość opakowania: 1 butelka 500 mg imipenemu i 500 mg cylastatyny, w tekturowym pudełku; 10 butelek 500 mg imipenemu i 500 mg cylastatyny, w tekturowym pudełku.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Dane farmaceutyczne
Fiolka z bezbarwnego szkła typu I, o pojemności 22 ml, z korkiem z gumy chlorobutylowej i zestawem zawierającym osłonę na igłę, wieczko i pierścień uszczelniający. Wielkość opakowania: 1 fiolka 500 mg imipenemu i 500 mg cylastatyny, w tekturowym pudełku. Fiolka z bezbarwnego szkła typu I, o pojemności 30 ml, z korkiem z gumy bromobutylowej i polipropylenowym uszczelnieniem typu flip-off. Wielkość opakowania: 1 lub 10 butelek 500 mg imipenemu i 500 mg cylastatyny, w tekturowym pudełku. 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania Przygotowanie roztworu do podania dożylnego: W poniższej tabeli przedstawiono informacje przydatne podczas rozpuszczania produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy w celu przygotowania roztworu do podawania dożylnego. Jako rozpuszczalnika zaleca się zastosowanie 0,9% roztworu chlorku sodu do infuzji dożylnych.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Dane farmaceutyczne
Moc Objętość dodanego rozpuszczalnika (0,9% roztwór chlorku sodu) (ml) Przybliżone stężenie imipenemu (mg/ml) Imipenem + cylastatyna 500 mg + 500 mg 100 5 Dodawanie produktu leczniczego Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy w fiolce do worka z roztworem do infuzji: Przed zastosowaniem upewnić się, że w proszku nie znajduje się żadne ciało obce oraz że uszczelka między nakrętką i fiolką jest w stanie nienaruszonym. Usunąć nakrętkę przekręcając i ciągnąc do momentu złamania uszczelki. 3. Kaniulę umieścić w otworze wlewowym worka do infuzji. Przyciskać osłonkę kaniuli do fiolki do momentu usłyszenia pstryknięcia. 4. Trzymać fiolkę w pozycji pionowej i kilka razy ucisnąć worek do infuzji, aby 2/3 fiolki zostało napełnione rozpuszczalnikiem (0,9% roztworem chlorku sodu). Potrząsać fiolką do momentu całkowitego rozpuszczenia proszku. 5. Odwrócić fiolkę i uciskając worek do infuzji przelać zawartość fiolki z powrotem do worka do infuzji. Krok 4. i 5.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Dane farmaceutyczne
należy powtarzać do momentu całkowitego opróżnienia fiolki. 6. Część etykiety znajdującej się na fiolce można usunąć i przytwierdzić do worka do infuzji. Butelkę można usunąć lub pozostawić na worku do infuzji. Przygotowanie roztworu do podania dożylnego (fiolka 30 ml) W poniższej tabeli przedstawiono informacje przydatne podczas rozpuszczania leku. Moc Objętość dodanego rozpuszczalnika (0,9% roztwór chlorku sodu) (ml) Przybliżone stężenie imipenemu (mg/ml) Imipenem + cylastatyna 500 mg + 500 mg 100 5 Przygotowanie roztworu do podania dożylnego należy wykonać w odpowiednich warunkach i środowisku. Zawartość fiolki należy rozpuścić i przenieść do 100 ml odpowiedniego roztworu do infuzji (patrz punkt Zgodność i stabilność). Zalecana procedura jest następująca: 1. Przed zastosowaniem upewnić się, że w proszku nie znajduje się żadne ciało obce oraz że uszczelka między nakrętką i fiolką jest w stanie nienaruszonym. 2.
CHPL leku Imipenem + Cylastatyna Ranbaxy, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 500 mg + 500 mg
Dane farmaceutyczne
Usunąć nakrętkę przekręcając i ciągnąc do momentu złamania uszczelki. 3. Do fiolki należy dodać około 10 ml odpowiedniego roztworu do infuzji. Fiolkę należy silnie wstrząsnąć. 4. Uzyskaną mieszaninę przenieść do pojemnika z roztworem do infuzji. 5. Krok 3. i 4. należy powtórzyć. UWAGA: MIESZANINA NIE JEST PRZEZNACZONA DO BEZPOŚREDNIEJ INFUZJI. 6. Uzyskaną mieszaninę należy wstrząsać, aż stanie się przejrzysta. Przed podaniem przygotowany roztwór należy obejrzeć, czy nie występują w nim cząstki lub przebarwienia. Zmiany koloru z bezbarwnego do żółtego nie wpływają na działanie leku. Wszelkie resztki niewykorzystanego roztworu oraz fiolkę należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami. Po przygotowaniu produkt należy natychmiast zużyć.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:
Bardzo często:	kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa, świszczący oddech, ból gardłai krtani, duszność
Często:	skurcz oskrzeli1, dyskomfort w klatce piersiowej, wodnista wydzielina z nosa,krwioplucie1
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
Często:	wysypka1
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:
Często:	ból stawów
Niezbyt często:	obrzęk stawów
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:
Bardzo często:	gorączka
Badania diagnostyczne:
Często:	pogorszenie wyników badania czynności płuc

Rodzaj zakażenia	Dawka aztreonamu/ awibaktamu	Czas trwania infuzji	Odstęp między dawkami	Czas trwania leczenia
Dawka na-sycająca	Dawka pod-trzymująca
cIAIb	2 g/0,67 g	1,5 g/0,5 g	3 godziny	co 6 godzin	5–10 dni
SZP, w tym VAP	2 g/0,67 g	1,5 g/0,5 g	3 godziny	co 6 godzin	7–14 dni
cUTI, w tymodmiedniczkowe zapalenie nerek	2 g/0,67 g	1,5 g/0,5 g	3 godziny	co 6 godzin	5–10 dni
Zakażenia wywołane przez tlenowe drobnoustrojeGram-ujemne u pacjentówz ograniczonymi możliwościami leczenia	2 g/0,67 g	1,5 g/0,5 g	3 godziny	co 6 godzin	Czas zależy od miejsca zakażeniai może trwać do 14 dni

Szacowany CrCl (ml/min)a	Dawka aztreonamu/awibaktamub	Czas trwania infuzji	Odstęp między dawkami
Dawka nasycająca	Dawka podtrzymująca
od > 30 do ≤50	2 g/0,67 g	0,75 g/0,25 g	3 godziny	co 6 godzin
od > 15 do ≤30	1,35 g/0,45 g	0,675 g/0,225 g	3 godziny	co 8 godzin
≤15 ml/min, poddawani przerywanejhemodializiec,d	1 g/0,33 g	0,675 g/0,225 g	3 godziny	co 12 godzin

Klasyfikacja	Często	Niezbyt często	Rzadko	Częstość
układów	od ≥1/100 do <1/10	od ≥1/1 000	od ≥1/10 000	nieznana
i narządów		do <1/100	do <1/1 000	(nie może być
				określona
				na podstawie
				dostępnych
				danych)
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze			Kandydoza sromu i pochwy	Nadkażenie
	Zakażeniepochwy
Zaburzenia krwi i układuchłonnego	NiedokrwistośćTrombocytoza	Podwyższona liczba eozynofili	PancytopeniaNeutropenia
		Leukocytoza
	Trombocytopenia		Wydłużony czas protrombinowy

Klasyfikacja układówi narządów	Częstood ≥1/100 do <1/10	Niezbyt często od ≥1/1 000 do <1/100	Rzadko od ≥1/10 000do <1/1 000	Częstość nieznana(nie może być określonana podstawie dostępnychdanych)
			Wydłużony czas częściowej tromboplastyny po aktywacjiDodatni odczyn CoombsaDodatni bezpo- średni odczyn CoombsaDodatni pośredni odczyn Coombsa
Zaburzenia układu immuno- logicznego		Reakcja anafilaktycznaNadwrażliwość na lek
Zaburzenia psychiczne	Stan splątania	Bezsenność
Zaburzenia układu nerwowego	Zawroty głowy	Encefalopatia Ból głowyNiedoczulica jamy ustnejZaburzenia smaku	Drgawki Parestezje
Zaburzenia oka			Podwójne widze- nie (diplopia)
Zaburzenia ucha i błędnika			Zawroty głowySzumy uszne
Zaburzenia serca		Ekstrasystolia
Zaburzenia naczyniowe		Krwotok NiedociśnienieZaczerwienienie skóry
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia		Skurcz oskrzeli	DusznośćŚwiszczący oddechKichanie Niedrożność nosa

Dawka całkowita (aztreonam/awibaktam)	Objętość do pobrania z fiolki (fiolek) po rekonstytucji	Objętość końcowa po rozcień- czeniu w worku infuzyjnyma,b
2000 mg / 667 mg	15,2 ml	od 50 ml do 250 ml
1500 mg / 500 mg	11,4 ml	od 50 ml do 250 ml
1350 mg / 450 mg	10,3 ml	od 50 ml do 250 ml
750 mg / 250 mg	5,7 ml	od 50 ml do 250 ml
675 mg / 225 mg	5,1 ml	od 50 ml do 250 ml
Wszystkie inne dawki	Objętość (ml) obliczona na podstawie wymaganej dawki:Dawka (mg aztreonamu) ÷ 131,2 mg/ml aztreonamulub	Objętość (ml) będzie się różnić w zależności od dostępnego worka infuzyjnegoi preferowanego stężenia końcowego(musi zawierać się w przedziale 1,5-40 mg/ml aztreonamui 0,50-13,3 mg/ml awibaktamu).
	Dawka (mg awibaktamu) ÷ 43,7 mg/ml awibaktamu

Rodzaj zakażenia	Dawka ceftazydymu/awibaktamu	Częstość podawania	Czas trwania infuzji	Czas trwania leczenia
cIAI2,3	2 g/0,5 g	Co8 godzin	2 godziny	5-14 dni
cUTI, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek3	2 g/0,5 g	Co8 godzin	2 godziny	5-10 dni4
HAP/VAP3	2 g/0,5 g	Co8 godzin	2 godziny	7-14 dni
Bakteriemia wywołana lub przypuszczalnie wywołana jednym z powyższych zakażeń	2 g/0,5 g	Co8 godzin	2 godziny	Czas trwania leczenia należy ustalić w zależności od miejsca zakażenia.
Zakażenia wywołane tlenowymi drobnoustrojami Gram-ujemnymi u pacjentówz ograniczonymi opcjami terapeutycznymi2,3	2 g/0,5 g	Co8 godzin	2 godziny	Zależnie od ciężkości zakażenia, rodzaju patogenu(ów) wywołujących zakażenia oraz odpowiedzi kliniczneji mikrobiologicznej na leczenie5

Rodzaj zakażenia	Grupa wiekowa8	Dawka ceftazydymu/awibaktamu7	Częstośćpodawa nia	Czastrwania infuzji	Czas trwania leczenia
cIAI2, 3
LUB cUTI,w tymodmiednicz kowe zapalenie nerek3	Od 6 miesięcy do < 18 lat	50 mg/kg mc./12,5 mg/kg mc.do maksymalnie 2 g/0,5 g	Co 8 godzin	2godziny	cIAI: 5–14 dnicUTI4: 5–14 dni
Co 8 godzin	2godziny
LUB					HAP/VAP: 7–14dni
HAP/VAP3
LUB
Zakażenia wywołane tlenowymi drobnoustro jamiGram-ujem nymiu pacjentów z ograniczo nymi opcjami terapeutyczn ymi (ang. limited treatment options,LTO)2, 3	Od 3 miesięcy do < 6 miesięcy6	40 mg/kg mc./10 mg/kg mc.	Co 8 godzin	2godziny	LTO: zależnie od ciężkości zakażenia, rodzaju drobnoustroju(-ów) wywołujących zakażenia oraz kliniczneji mikrobiologicznej odpowiedzina leczenie5

Rodzaj zakażenia	Grupa wiekowa	Dawkaceftazydymu/awibakta- mu5	Częstość podawania	Czas trwaniainfuzji	Czas trwanialeczenia
cIAI1,2 LUBcUTI, w tym odmiedniczko- we zapalenie nerek2LUB	Noworodkii niemowlęta urodzone w terminie	Od > 28 dni do< 3 miesię- cy	30 mg/kg mc./7,5 mg/ kg mc.	Co8 godzin	2godziny	cIAI:5 – 14 dnicUTI3:5 – 14 dniHAP/VAP:7 – 14 dni
Od urodzenia do ≤ 28 dni	20 mg/kg mc./5 mg/ kg mc

HAP/VAP2 LUBZakażenia wywołane tlenowymi drobnoustro- jamiGram-ujemny- miu pacjentów z ograniczo- nymi opcjamiterapeutyczny- mi (ang. limited treatment options,LTO)1,2	Wcześniaki i niemowlęta urodzone przed terminem6	Od > 44tygodni do< 53 tygo- dni PMA7	30 mg/kg mc./7,5 mg/ kg mc.	Co8 godzin	2godziny	LTO:Zależnie od ciężkości zakażenia, rodzaju drobno- ustroju(-ów) wywołują- cych zakażenia oraz kliniczneji mikrobio- logicznej odpowiedzi na leczenie4
Od 31tygodni do≤44 tygo- dni PMA7	20 mg/kg mc./5 mg/ kg mc.
Od 26 do<31 tygo-dni PMA7, 8	20 mg/kg mc./5 mg/ kg mc.	Co12 godzin	2godziny

Grupa wiekowa	Szacowany klirens kreatyniny CrCL (ml/min)	Dawka ceftazydymu/ awibaktamu2,4	Częstość dawkowania	Czas trwania infuzji
Dorośli	31-50	1 g/0,25 g	Co 8 godzin	2 godziny
16-30	0,75 g/0,1875 mg	Co 12 godzin
6-15	Co 24 godziny
Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek, w tym poddawanihemodializie3	Co 48 godzin

Grupa wiekowa	Szacowany CrCL (ml/min/1,73 m2)	Dawkaceftazydymu/awibaktamu2,4	Częstość dawkowania	Czas trwania infuzji
	31–50	Od25 mg/kg mc./6,25 mg/kg mc.do maksymalnie 1 g/0,25 g	Co 8 godzin
	16–30		Co 12 godzin
Dziecii młodzież w wieku od 2 do < 18 lat		Od 18,75 mg/kg mc.4,7 mg/kg mc.
	2 godziny
6–15	Co24 godziny
		do maksymalnie 0,75 g/0,1875 g
Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek, w tym poddawanihemodializie3	Co 48 godzin

Grupa wiekowa4	Szacowany CrCL (ml/min/1,73 m2)	Dawkaceftazydymu/awibaktamu2,3	Częstość dawkowania	Czas trwaniainfuzji
Od6 miesięcy do < 2 lat	Od 31 do 50	25 mg/kg mc./6,25 mg/kg mc.	Co8 godzin	2 godziny
Od 3 do< 6 miesięcy	20 mg/kg mc./5 mg/kg mc.	Co8 godzin
Od6 miesięcy do < 2 lat	Od 16 do 30	18,75 mg/kg mc./4,7 mg/kg mc.	Co12 godzin
Od 3 do< 6 miesięcy	15 mg/kg mc./3,75 mg/kg mc.	Co12 godzin

Klasyfikacja układówi narządów	Bardzo często	Często	Niezbyt często	Bardzo rzadko	Nieznana
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze		Kandydoza (w tym drożdżakowe zapaleniepochwy i sromu oraz drożdżyca jamy ustnej)	Zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridioides difficileRzekomobłoniastezapalenie jelita grubego
Zaburzenia krwii układu chłonnego	Pozytywny wynik bezpo- średniego testu Coombsa	EozynofiliaZwiększona liczba płytek krwiMałopłytkowość	NeutropeniaLeukopeniaZwiększona liczba limfocytów		AgranulocytozaNiedokrwistość hemolityczna
Zaburzenia układu immunologicznego					Reakcja anafilaktyczna
Zaburzenia układu nerwowego		Ból głowyZawroty głowy	Parestezje
Zaburzenia serca					Zespół Kounisaa,*
Zaburzenia żołądka i jelit		Biegunka Ból brzucha NudnościWymioty	Nieprawidłowe odczuwanie smaku

Dawka produktu Zavicefta(ceftazydymu)1	Objętość do pobraniaz fiolki po rekonstytucji	Końcowa objętość po rozcieńczeniu w worku do infuzji2	Końcowa objętość po rozcieńczeniuw strzykawce do infuzji3
2 g	Cała zawartość (około 12 ml)	Od 50 ml do 250 ml	50 ml
1 g	6 ml	Od 25 ml do 125 ml	Od 25 ml do 50 ml
0,75 g	4,5 ml	Od 19 ml do 93 ml	Od 19 ml do 50 ml
Wszystkie inne dawki	Objętość (ml) obliczona w oparciu o wymaganą dawkę:dawka (mg ceftazydymu) ÷ 167,3 mg/ml ceftazydymu	Objętość (ml) będzie się różnić w zależności od dostępnego rozmiaru worka do infuzji oraz preferowanego stężenia końcowego(musi ono wynosić od 8 do 40 mg/mlceftazydymu)	Objętość (ml) będzie się różnić w zależności od dostępnego rozmiaru strzykawki do infuzji oraz preferowanego stężenia końcowego(musi ono wynosić od 8 do 40 mg/mlceftazydymu)

Wiek dziecka oraz dawka produktu leczniczego Zavicefta(mg/kg mc.)1	Masa ciała (kg)	Dawka(mg ceftazydymu)	Objętość roztworu do pobrania z fiolki po rekonstytucji(ml)	Objętość rozcieńczalnika do dodania (ml)
	5	250	1,5	11
	6	300	1,8	13
Od 6 miesięcy do	7	350	2,1	15
12 miesięcy
8	400	2,4	18
50 mg/kg mc.	9	450	2,7	20
10	500	3	22
ceftazydymu
11	550	3,3	24
	12	600	3,6	27
Od 3 miesięcy do	4	160	1	7,4
5	200	1,2	8,8
6	240	1,4	10
< 6 miesięcy
7	280	1,7	13
40 mg/kg mc.	8	320	1,9	14
ceftazydymu
9	360	2,2	16
	10	400	2,4	18

Wiek dziecka i dawka produktu leczniczegoZavicefta (mg/kg mc.)1	Masa ciała (kg)	Dawka (mgceftazydymu)	Objętość roztworu podstawowego 10 mg/ml (ceftazydymu) dopodania (ml)
Niemowlęta urodzone w	3	90	9
terminie (wiek ciąży	3,5	105	10,5
≥ 37 tygodni) od > 28 dni
4	120	12
do < 3 miesięcy
4,5	135	13,5
LUB	5	150	15
5,5	165	16,5
Wcześniaki od > 44	6	180	18
6,5	195	19,5
tygodni do < 53 tygodni
PMA	7	210	21
30 mg/kg mc.	7,5	225	22,5
8	240	24
ceftazydymu
	0,8	16	1,6
	1	20	2
Noworodki urodzone w	1,2	24	2,4
1,4	28	2,8
terminie (wiek ciąży
1,6	32	3,2
≥ 37 tygodni) od
1,8	36	3,6
urodzenia do ≤ 28 dni
2	40	4
LUB	2,2	44	4,4
2,4	48	4,8
Wcześniaki i niemowlęta	2,6	52	5,2
urodzone przed terminem	2,8	56	5,6
od 26 do ≤ 44 tygodni
3	60	6
PMA
3,5	70	7
20 mg/kg mc.	4	80	8
4,5	90	9
ceftazydymu
5	100	10
	5,5	110	11
	6	120	12

Aztreonam – stosowanie u kierowców

Spis treści

Dlaczego leki mogą wpływać na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn?

Wpływ aztreonamu na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn

Aztreonam do nebulizacji (wziewnie)

Aztreonam podawany dożylnie w połączeniu z awibaktamem

Różnice w zależności od postaci leku i drogi podania

Na co zwrócić uwagę podczas stosowania aztreonamu?

Aztreonam a bezpieczeństwo kierowców – podsumowanie

Pytania i odpowiedzi

Czy aztreonam wpływa na prowadzenie samochodu?

Jakie objawy po aztreonamie mogą utrudniać prowadzenie pojazdów?

Czy mogę prowadzić samochód po inhalacji aztreonamem?

Co zrobić, jeśli po przyjęciu aztreonamu pojawią się zawroty głowy?

Kiedy najczęściej występują działania niepożądane aztreonamu?

Różnice między postacią wziewną a dożylną aztreonamu

Na co zwrócić uwagę przy stosowaniu aztreonamu z innymi lekami?

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgInterakcje

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 gNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 gWskazania do stosowania

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 gDawkowanie

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 gDawkowanie

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 gDawkowanie

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 gDawkowanie

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 gDawkowanie

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 gDawkowanie

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 gPrzeciwwskazania

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 gSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 gSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 gSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 gSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 gSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 gSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Interakcje

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Cayston, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do nebulizacji, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Wskazania do stosowania

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dawkowanie

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dawkowanie

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dawkowanie

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dawkowanie

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dawkowanie

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Dawkowanie

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Przeciwwskazania

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Interakcje

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Interakcje

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Działania niepożądane

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Przedawkowanie

CHPL leku Emblaveo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 1,5 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne