Konsekwencje przedawkowania leku Zalasta

Przedawkowanie leku Zalasta, który zawiera olanzapinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w przypadku zażycia zbyt dużej ilości leku. Zrozumienie tych informacji jest kluczowe dla pacjentów oraz ich bliskich, aby mogli odpowiednio reagować w sytuacjach kryzysowych.

Spis treści

• Dawkowanie i przedawkowanie
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie w przypadku przedawkowania
• Słownik pojęć

Dawkowanie i przedawkowanie

Zalecana dawka początkowa olanzapiny wynosi od 5 mg do 20 mg na dobę, w zależności od stanu klinicznego pacjenta. Przedawkowanie występuje, gdy pacjent przyjmuje dawkę przekraczającą 450 mg, co może prowadzić do poważnych objawów zdrowotnych^[1].

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania olanzapiny mogą być różnorodne i obejmują:

• Tachykardia – przyspieszenie akcji serca, które może prowadzić do uczucia niepokoju i duszności.
• Pobudzenie/agresywność – pacjent może stać się nadmiernie pobudzony, co może prowadzić do zachowań agresywnych.
• Dyzartria – trudności w mówieniu, co może być wynikiem osłabienia mięśni kontrolujących mowę.
• Objawy pozapiramidowe – mogą obejmować drżenie, sztywność mięśni oraz inne zaburzenia ruchowe.
• Obniżony poziom świadomości – od sedacji do śpiączki, co może zagrażać życiu pacjenta.
• Delirium – stan dezorientacji, który może prowadzić do halucynacji i zaburzeń myślenia.
• Drgawki – mogą wystąpić w wyniku nadmiernego działania leku na ośrodkowy układ nerwowy.
• Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) – rzadkie, ale poważne powikłanie, które może prowadzić do wysokiej gorączki, sztywności mięśni i zaburzeń świadomości^[1].

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku podejrzenia przedawkowania olanzapiny, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Postępowanie może obejmować:

• Płukanie żołądka – może być zalecane w celu usunięcia leku z organizmu, jeśli przedawkowanie miało miejsce niedawno.
• Podawanie węgla aktywowanego – zmniejsza dostępność biologiczną olanzapiny, co może pomóc w ograniczeniu jej działania.
• Leczenie objawowe – w zależności od objawów, może być konieczne monitorowanie i wsparcie funkcji życiowych pacjenta.
• Unikanie stymulantów – takich jak adrenalina, które mogą pogorszyć stan pacjenta^[1].

Słownik pojęć

• Olanzapina – lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej.
• Tachykardia – przyspieszenie akcji serca powyżej 100 uderzeń na minutę.
• Dyzartria – zaburzenie mowy spowodowane osłabieniem mięśni kontrolujących mowę.
• Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) – poważne powikłanie związane z przyjmowaniem leków przeciwpsychotycznych, objawiające się wysoką gorączką i sztywnością mięśni.

Materiały źródłowe

• [1]: http://www.ema.europa.eu