Wskazania do stosowania leku Pazopanib Viatris
Pazopanib Viatris to lek stosowany w leczeniu zaawansowanego raka nerki oraz określonych postaci mięsaka tkanek miękkich. Lek ten należy do grupy inhibitorów kinazy białkowej, które hamują aktywność białek biorących udział w rozroście i rozprzestrzenianiu się komórek nowotworowych[1]. W artykule omówimy szczegółowo wskazania do stosowania leku Pazopanib Viatris oraz schorzenia, które leczy.
Spis treści
Rak nerki
Pazopanib Viatris jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu dorosłych pacjentów z zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym (RCC) oraz w leczeniu pacjentów, u których wcześniej stosowano cytokiny z powodu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego[1]. Rak nerkowokomórkowy to najczęstszy typ raka nerki, który rozwija się w komórkach wyściełających kanaliki nerkowe.
Mięsaki tkanek miękkich
Pazopanib Viatris jest również wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z określonymi podtypami zaawansowanego mięsaka tkanek miękkich (STS), którzy wcześniej otrzymali chemioterapię w leczeniu choroby rozsianej lub u których nastąpiła progresja choroby w ciągu 12 miesięcy od leczenia neoadjuwantowego i (lub) adjuwantowego[1]. Mięsaki tkanek miękkich to nowotwory, które mogą występować w mięśniach, naczyniach krwionośnych, tkance tłuszczowej lub innych tkankach wspierających, otaczających i chroniących narządy wewnętrzne.
Dawkowanie i sposób podawania
Leczenie produktem leczniczym Pazopanib Viatris może być rozpoczynane wyłącznie przez lekarza z doświadczeniem w stosowaniu produktów leczniczych przeciwnowotworowych[1]. Zalecana dawka pazopanibu w leczeniu RCC lub STS wynosi 800 mg raz na dobę. Tabletki należy przyjmować bez jedzenia, co najmniej jedną godzinę przed posiłkiem lub dwie godziny po posiłku[2].
Przeciwwskazania
Pazopanib Viatris nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w ulotce[1]. Przed rozpoczęciem przyjmowania leku należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak choroby serca, wątroby, nerek, czy też wcześniejsze epizody krwawienia lub zakrzepów krwi[2].
Słownik pojęć
- Rak nerkowokomórkowy (RCC) – Najczęstszy typ raka nerki, rozwijający się w komórkach wyściełających kanaliki nerkowe.
- Mięsaki tkanek miękkich (STS) – Nowotwory, które mogą występować w mięśniach, naczyniach krwionośnych, tkance tłuszczowej lub innych tkankach wspierających, otaczających i chroniących narządy wewnętrzne.
- Inhibitory kinazy białkowej – Leki, które hamują aktywność białek biorących udział w rozroście i rozprzestrzenianiu się komórek nowotworowych.
- Neoadjuwantowe leczenie – Leczenie stosowane przed głównym leczeniem, mające na celu zmniejszenie guza.
- Adjuwantowe leczenie – Leczenie stosowane po głównym leczeniu, mające na celu zniszczenie pozostałych komórek nowotworowych.
| Wskazania | Zaawansowany rak nerki, określone postaci mięsaka tkanek miękkich |
| Dawkowanie | 800 mg raz na dobę |
| Sposób podawania | Bez jedzenia, co najmniej jedną godzinę przed posiłkiem lub dwie godziny po posiłku |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze |
| Najczęstsze działania niepożądane | Biegunka, nudności, ból brzucha, utrata apetytu, zmniejszenie masy ciała, zaburzenia smaku, ból głowy, zmiany koloru włosów, nadmierna utrata włosów |














