Spis treści

• Wprowadzenie
• Przeciwwskazania do zażywania leku Clefirem
• Ostrzeżenia i środki ostrożności
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Wprowadzenie

Clefirem to lek zawierający substancję czynną teriflunomid, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym. Przed rozpoczęciem terapii tym lekiem, ważne jest, aby pacjenci byli świadomi przeciwwskazań oraz sytuacji, w których nie powinni go zażywać. W tym artykule omówimy szczegółowo te kwestie, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność leczenia.

Przeciwwskazania do zażywania leku Clefirem

Istnieje kilka sytuacji, w których zażywanie leku Clefirem jest przeciwwskazane. Oto one:

• Nadwrażliwość – Pacjenci uczuleni na teriflunomid lub którykolwiek z pozostałych składników leku nie powinni go zażywać^[1].
• Ciężka wysypka skórna – Jeśli kiedykolwiek po zastosowaniu teriflunomidu lub leflunomidu wystąpiła ciężka wysypka skórna, pęcherze lub owrzodzenie jamy ustnej, lek Clefirem jest przeciwwskazany^[2].
• Choroba wątroby – Pacjenci z ciężką chorobą wątroby nie powinni zażywać tego leku^[3].
• Ciąża i karmienie piersią – Lek jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, przypuszczających, że mogą być w ciąży, oraz karmiących piersią^[4].
• Choroby układu odpornościowego – Pacjenci z ciężkimi chorobami wpływającymi na układ odpornościowy, takimi jak zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS), nie powinni zażywać leku Clefirem^[5].
• Zaburzenia szpiku kostnego – Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami szpiku kostnego, małą liczbą czerwonych bądź białych krwinek lub zmniejszoną liczbą płytek krwi^[6].
• Ciężkie zakażenia – Pacjenci z ciężkimi zakażeniami nie powinni zażywać tego leku^[7].
• Choroby nerek – Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi chorobami nerek wymagającymi dializowania^[8].
• Hipoproteinemia – Pacjenci z bardzo małym stężeniem białek we krwi (hipoproteinemia) nie powinni zażywać leku Clefirem^[9].

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Clefirem, należy omówić z lekarzem lub farmaceutą następujące kwestie:

• Zaburzenia czynności wątroby – Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub spożywający duże ilości alkoholu powinni być monitorowani przez lekarza^[10].
• Nadciśnienie tętnicze – Lek Clefirem może powodować zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, dlatego pacjenci z nadciśnieniem powinni być regularnie monitorowani^[11].
• Zakażenia – Lek zmniejsza liczbę białych krwinek, co może wpływać na zdolność organizmu do zwalczania zakażeń. Lekarz może przeprowadzić badania krwi, aby sprawdzić liczbę białych krwinek^[12].
• Reakcje skórne – Pacjenci powinni być świadomi ryzyka wystąpienia ciężkich reakcji skórnych^[13].
• Objawy ze strony układu oddechowego – Należy poinformować lekarza o kaszlu o niewyjaśnionym pochodzeniu oraz dusznościach^[14].
• Neuropatia obwodowa – Pacjenci powinni zgłaszać lekarzowi osłabienie, drętwienie oraz ból rąk i stóp^[15].
• Szczepienia – Pacjenci planujący szczepienia powinni skonsultować się z lekarzem^[16].
• Interakcje z innymi lekami – Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć interakcji^[17].

Słownik pojęć

• Teriflunomid – Substancja czynna leku Clefirem, stosowana w leczeniu stwardnienia rozsianego.
• Stwardnienie rozsiane – Przewlekła choroba, która atakuje ośrodkowy układ nerwowy, prowadząc do demielinizacji nerwów.
• Demielinizacja – Proces niszczenia ochronnej osłonki (mieliny) wokół nerwów, co uniemożliwia ich prawidłowe działanie.
• Nadwrażliwość – Reakcja alergiczna na substancję czynną lub inne składniki leku.
• Hipoproteinemia – Stan, w którym stężenie białek we krwi jest bardzo niskie.
• Neuropatia obwodowa – Zaburzenie nerwów obwodowych, objawiające się osłabieniem, drętwieniem oraz bólem rąk i stóp.

Podsumowanie

Clefirem to lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, który może być przeciwwskazany w kilku sytuacjach, takich jak nadwrażliwość, ciężka choroba wątroby, ciąża, choroby układu odpornościowego, zaburzenia szpiku kostnego, ciężkie zakażenia, choroby nerek oraz hipoproteinemia. Przed rozpoczęciem terapii, pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie potencjalne ryzyka oraz środki ostrożności.

Materiały źródłowe

• [1]: https://ulotka.pl/pdf/100461837
• [2]: https://ulotka.pl/pdf/100461837
• [3]: https://ulotka.pl/pdf/100461837
• [4]: https://ulotka.pl/pdf/100461837
• [5]: https://ulotka.pl/pdf/100461837
• [6]: https://ulotka.pl/pdf/100461837
• [7]: https://ulotka.pl/pdf/100461837
• [8]: https://ulotka.pl/pdf/100461837
• [9]: https://ulotka.pl/pdf/100461837
• [10]: https://ulotka.pl/pdf/100461837
• [11]: https://ulotka.pl/pdf/100461837
• [12]: https://ulotka.pl/pdf/100461837
• [13]: https://ulotka.pl/pdf/100461837
• [14]: https://ulotka.pl/pdf/100461837
• [15]: https://ulotka.pl/pdf/100461837
• [16]: https://ulotka.pl/pdf/100461837
• [17]: https://ulotka.pl/pdf/100461837