Jak prawidłowo dawkować lek Metformin hydrochloride Sandoz?

Metformin hydrochloride Sandoz to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby uzyskać najlepsze efekty terapeutyczne. Informacje zawarte w artykule pochodzą z dokumentów “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Wstęp
• Dawkowanie leku Metformin hydrochloride Sandoz
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wstęp

Metformin hydrochloride Sandoz jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Lek ten pomaga kontrolować poziom glukozy we krwi, co jest kluczowe dla zapobiegania powikłaniom związanym z cukrzycą. W artykule omówimy, jak prawidłowo dawkować ten lek, aby uzyskać najlepsze efekty terapeutyczne.

Dawkowanie leku Metformin hydrochloride Sandoz

Dawkowanie leku Metformin hydrochloride Sandoz zależy od kilku czynników, takich jak wiek pacjenta, stan zdrowia oraz reakcja na leczenie. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania:

• Dorośli z prawidłową czynnością nerek (GFR ≥ 90 ml/min): Zazwyczaj stosowana dawka początkowa to 500 mg raz na dobę. Po 10-15 dniach dawka może być dostosowana na podstawie pomiarów stężenia glukozy we krwi. Maksymalna zalecana dawka to 2000 mg na dobę, przyjmowana z wieczornym posiłkiem^[1].
• Leczenie skojarzone z insuliną: Początkowa dawka to 500 mg raz na dobę, natomiast dawkę insuliny dostosowuje się na podstawie wyników pomiarów stężenia glukozy we krwi^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku: Dawka metforminy powinna być dostosowana na podstawie parametrów czynności nerek. Konieczna jest regularna kontrola czynności nerek^[1].
• Zaburzenie czynności nerek: Dawkowanie zależy od wartości GFR. Na przykład, dla GFR 45-59 ml/min, maksymalna dawka dobowa to 2000 mg^[1].

Sposób podawania

Metformin hydrochloride Sandoz należy przyjmować doustnie. Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Nie należy ich żuć, dzielić ani kruszyć^[1]. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu są specjalnie opracowane, aby powoli uwalniać lek w organizmie, co różni je od innych rodzajów tabletek zawierających metforminę^[2].

Przeciwwskazania

Metformin hydrochloride Sandoz nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na metforminę lub na którykolwiek z pozostałych składników leku^[1].
• Każdy rodzaj ostrej kwasicy metabolicznej, w tym kwasica mleczanowa i cukrzycowa kwasica ketonowa^[1].
• Stan przedśpiączkowy w cukrzycy^[1].
• Ciężka niewydolność nerek (GFR < 30 ml/min)^[1].
• Ostre stany, które mogą wpływać na czynność nerek, takie jak odwodnienie, ciężkie zakażenie, wstrząs^[1].
• Choroby, które mogą spowodować niedotlenienie tkanek, takie jak niewyrównana niewydolność serca, niewydolność oddechowa, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego^[1].
• Niewydolność wątroby, ostre zatrucie alkoholem, alkoholizm^[1].

Działania niepożądane

Metformin hydrochloride Sandoz może powodować różne działania niepożądane. Najczęściej występujące to:

• Bardzo często: Zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu^[1].
• Często: Zaburzenia smaku, zmniejszenie stężenia witaminy B12^[1].
• Bardzo rzadko: Kwasica mleczanowa, nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby, zapalenie wątroby, reakcje skórne^[1].

Słownik pojęć

• Cukrzyca typu 2 – Choroba metaboliczna charakteryzująca się wysokim poziomem glukozy we krwi z powodu insulinooporności lub niewystarczającej produkcji insuliny.
• Kwasica mleczanowa – Stan metaboliczny, w którym dochodzi do nagromadzenia kwasu mlekowego we krwi, co może prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych.
• GFR – Wskaźnik filtracji kłębuszkowej, który ocenia funkcję nerek.

Podsumowanie

Metformin hydrochloride Sandoz jest skutecznym lekiem w leczeniu cukrzycy typu 2, ale jego prawidłowe dawkowanie i stosowanie są kluczowe dla osiągnięcia najlepszych wyników terapeutycznych. Ważne jest, aby pacjenci przestrzegali zaleceń lekarza i regularnie monitorowali swoje zdrowie, aby uniknąć powikłań.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku