Valtricom to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera trzy substancje czynne: amlodypinę, walsartan oraz hydrochlorotiazyd. Każda z tych substancji działa na inny sposób, aby skutecznie obniżać ciśnienie krwi. W niniejszym artykule omówimy wskazania do stosowania leku Valtricom oraz schorzenia, które leczy.
Spis treści
- Wskazania do stosowania leku Valtricom
- Składniki leku Valtricom i ich działanie
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania i środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wskazania do stosowania leku Valtricom
Valtricom jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których uzyskano odpowiednią kontrolę ciśnienia tętniczego podczas leczenia skojarzonego amlodypiną, walsartanem i hydrochlorotiazydem. Lek ten jest przeznaczony jako leczenie zastępujące przyjmowanie tych substancji czynnych w trzech oddzielnych preparatach lub w dwóch preparatach, z których jeden zawiera dwie substancje czynne, a drugi pozostałą substancję czynną[1].
Składniki leku Valtricom i ich działanie
Valtricom zawiera trzy substancje czynne, które działają w sposób uzupełniający się, aby skutecznie kontrolować ciśnienie krwi:
- Amlodypina – należy do grupy antagonistów wapnia. Zapobiega przenikaniu wapnia do ścian naczyń krwionośnych, co hamuje ich skurcz i prowadzi do rozkurczu naczyń krwionośnych[2].
- Walsartan – należy do grupy antagonistów receptora angiotensyny II. Blokuje działanie angiotensyny II, która powoduje skurcz naczyń krwionośnych i podwyższa ciśnienie krwi[2].
- Hydrochlorotiazyd – należy do grupy tiazydowych leków moczopędnych. Zwiększa objętość moczu, co również obniża ciśnienie tętnicze[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Zalecana dawka leku Valtricom to jedna tabletka na dobę, przyjmowana najlepiej rano. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Valtricom, należy uzyskać kontrolę stanu pacjentów podczas podawania ustalonych dawek poszczególnych substancji czynnych, stosowanych jednocześnie. Maksymalna zalecana dawka wynosi 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu[1].
Przeciwwskazania i środki ostrożności
Valtricom nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub inne składniki leku[1].
- Drugi i trzeci trymestr ciąży[1].
- Zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub cholestaza[1].
- Ciężkie zaburzenia czynności nerek, bezmocz oraz pacjenci poddawani dializoterapii[1].
- Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek[1].
- Oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia[1].
- Ciężkie niedociśnienie[1].
- Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny)[1].
- Zwężenie drogi odpływu z lewej komory[1].
- Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrej fazy zawału serca[1].
Słownik pojęć
- Samoistne nadciśnienie tętnicze – stan, w którym ciśnienie krwi jest podwyższone bez wyraźnej przyczyny.
- Antagonista wapnia – lek, który blokuje kanały wapniowe w komórkach mięśniowych naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozkurczu.
- Antagonista receptora angiotensyny II – lek, który blokuje działanie angiotensyny II, hormonu powodującego skurcz naczyń krwionośnych.
- Tiazydowy lek moczopędny – lek, który zwiększa wydalanie moczu, co pomaga obniżyć ciśnienie krwi.
- Hipokaliemia – niskie stężenie potasu we krwi.
- Hiponatremia – niskie stężenie sodu we krwi.
- Hiperkalcemia – wysokie stężenie wapnia we krwi.
- Hiperurykemia – wysokie stężenie kwasu moczowego we krwi.
- Wstrząs kardiogenny – stan, w którym serce nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości krwi do komórek ciała.
Materiały źródłowe
| Wskazania | Samoistne nadciśnienie tętnicze |
| Składniki | Amlodypina, Walsartan, Hydrochlorotiazyd |
| Dawkowanie | 1 tabletka na dobę, najlepiej rano |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, ciąża, zaburzenia wątroby i nerek, jednoczesne stosowanie z aliskirenem, hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia, hiperurykemia, ciężkie niedociśnienie, wstrząs, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca |














