Dawkowanie leku Cutaquig: Jak i kiedy stosować?

Lek Cutaquig, zawierający immunoglobulinę ludzką normalną, jest stosowany w terapii zastępczej u pacjentów z pierwotnym i wtórnym niedoborem odporności. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku, sposób jego podawania oraz ważne informacje, które pacjenci powinni znać przed rozpoczęciem leczenia.

Spis treści

• Co to jest Cutaquig?
• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie
• Sposób podawania
• Możliwe działania niepożądane
• Przechowywanie leku
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Co to jest Cutaquig?

Lek Cutaquig należy do klasy leków określanych jako „normalne ludzkie immunoglobuliny”. Immunoglobuliny, nazywane również przeciwciałami, są białkami występującymi we krwi zdrowych ludzi. Stanowią one część układu odpornościowego i pomagają organizmowi w zwalczaniu zakażeń^[2].

Wskazania do stosowania

Lek Cutaquig jest stosowany w terapii zastępczej u dorosłych i dzieci (w wieku 0-18 lat) w następujących przypadkach^[1]:

• Zespoły pierwotnego niedoboru odporności (PID) – pacjenci urodzeni ze zmniejszoną zdolnością lub niezdolnością do wytwarzania immunoglobulin.
• Wtórne niedobory odporności (SID) – pacjenci z nabytym niedoborem przeciwciał z powodu określonych chorób lub leczenia, u których występują ciężkie lub nawracające zakażenia.

Dawkowanie

Dawkowanie leku Cutaquig zależy od wskazania oraz indywidualnych potrzeb pacjenta. Terapia zastępcza powinna być rozpoczęta i monitorowana pod nadzorem lekarza z odpowiednim doświadczeniem w leczeniu niedoborów odporności^[1].

Terapia zastępcza w zespołach pierwotnego niedoboru odporności (PID)

W przypadku PID, schemat dawkowania powinien zapewniać osiągnięcie minimalnego stężenia IgG co najmniej 5 do 6 g/l. Może być konieczne zastosowanie dawki nasycającej od 0,2 do 0,5 g/kg masy ciała, podzielonej na kilka dni. Po osiągnięciu stężenia IgG stanu równowagi, należy podawać dawki podtrzymujące w regularnych odstępach czasu, aby osiągnąć skumulowaną dawkę miesięczną rzędu 0,4-0,8 g/kg^[1].

Terapia zastępcza we wtórnych niedoborach odporności (SID)

W przypadku SID, zalecana dawka to skumulowana dawka miesięczna wynosząca 0,2–0,4 g/kg, podawana w równych odstępach czasu (około raz w tygodniu). Może istnieć konieczność wstrzykiwania każdej dawki w inne miejsce^[1].

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dawkowanie u dzieci i młodzieży (0-18 lat) jest takie same jak u dorosłych, bowiem dawkowanie przy każdym wskazaniu jest oparte na masie ciała i korygowane stosownie do efektów stosowania terapii zastępczej^[1].

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku dawka jest oparta na masie ciała i korygowana stosownie do efektów leczenia. Nie uważa się, że dawka powinna być inna niż u pacjentów w wieku od 18 do 65 lat^[1].

Sposób podawania

Lek Cutaquig jest przeznaczony wyłącznie do podawania podskórnego. Infuzje podskórne w warunkach leczenia domowego powinny być rozpoczynane i monitorowane przez członka profesjonalnego personelu medycznego z doświadczeniem w prowadzeniu pacjentów stosujących leczenie domowe^[1].

Wybór miejsca infuzji

Sugerowane obszary do podskórnej infuzji leku Cutaquig to brzuch, uda, górne części ramion oraz obszar górnych części nóg/bioder. Można podawać infuzję w więcej niż jednym miejscu jednocześnie. Poszczególne miejsca infuzji powinny być oddalone od siebie o co najmniej 5 cm^[2].

Szybkość infuzji

Szybkość infuzji i objętość infuzji w danym miejscu dostosowuje się w zależności od tolerancji pacjenta. Przy pierwszym podaniu zaleca się szybkość 15 ml/godz./miejsce w przypadku pacjentów nieleczonych uprzednio SCIG. W kolejnych infuzjach, jeśli produkt jest dobrze tolerowany, szybkość podawania można stopniowo zwiększać^[1].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Cutaquig może powodować działania niepożądane. Do najczęstszych należą reakcje w miejscu infuzji, takie jak zaczerwienienie, obrzęk, swędzenie i dyskomfort. Inne możliwe działania niepożądane to ból głowy, nudności, zmęczenie, zawroty głowy, ból brzucha, wymioty, ból mięśni i stawów, gorączka, dreszcze, dyskomfort w klatce piersiowej, objawy grypopodobne, ból oraz ogólne złe samopoczucie^[2].

Przechowywanie leku

Lek Cutaquig należy przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. W okresie ważności lek może być przechowywany w temperaturze pokojowej (nie przechowywać w temperaturze przekraczającej 25°C) przez okres do 9 miesięcy bez konieczności przechowywania w lodówce^[2].

Słownik pojęć

• Immunoglobulina ludzka normalna – Białko występujące we krwi zdrowych ludzi, które pomaga organizmowi w zwalczaniu zakażeń.
• Zespoły pierwotnego niedoboru odporności (PID) – Choroby, w których pacjenci urodzili się ze zmniejszoną zdolnością lub niezdolnością do wytwarzania immunoglobulin.
• Wtórne niedobory odporności (SID) – Nabyte niedobory przeciwciał z powodu określonych chorób lub leczenia, u których występują ciężkie lub nawracające zakażenia.
• Infuzja podskórna – Metoda podawania leku bezpośrednio pod skórę.
• Maltoza – Cukier używany jako substancja pomocnicza w niektórych lekach.

Podsumowanie

Lek Cutaquig jest stosowany w terapii zastępczej u pacjentów z pierwotnym i wtórnym niedoborem odporności. Dawkowanie leku zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i powinno być monitorowane przez lekarza. Lek jest podawany podskórnie, a miejsca infuzji powinny być zmieniane przy każdym podaniu. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje w miejscu infuzji, ból głowy, nudności i zmęczenie. Lek należy przechowywać w lodówce, ale może być przechowywany w temperaturze pokojowej przez okres do 9 miesięcy.