Menu

wskazania na co działa?

Wskazania do stosowania leku Berinert: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

Spis treści

Wprowadzenie

Berinert to lek stosowany w leczeniu i zapobieganiu napadom wrodzonego obrzęku naczynioruchowego (HAE). Jest dostępny w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań podskórnych. Substancją czynną leku jest ludzki inhibitor C1-esterazy, pochodzący z ludzkiego osocza[1].

Wskazania do stosowania

Berinert jest wskazany do stosowania w zapobieganiu napadom nawracającego wrodzonego obrzęku naczynioruchowego (HAE) u młodzieży i pacjentów dorosłych z niedoborem inhibitora C1-esterazy[1]. HAE to wrodzona choroba naczyń krwionośnych, która nie jest chorobą alergiczną. Spowodowana jest niedoborem, brakiem lub zaburzeniem syntezy ważnego białka zwanego inhibitorem C1-esterazy[2].

Dawkowanie i sposób podawania

Berinert jest przeznaczony do samodzielnego podawania w postaci wstrzykiwań podskórnych. Pacjent lub jego opiekun powinni być przeszkoleni, jak należy podawać Berinert. Zalecana dawka wynosi 60 j.m./kg masy ciała dwa razy w tygodniu (co 3-4 dni)[1]. Dawkowanie u młodzieży jest takie samo jak u osób dorosłych[2].

Przeciwwskazania

Berinert nie powinien być stosowany u pacjentów, którzy doświadczyli reakcji nadwrażliwości zagrażających życiu, włącznie z anafilaksją na produkty C1-INH lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w ulotce[1]. Należy poinformować lekarza, jeśli w przeszłości u pacjenta występowały choroby serca lub naczyń krwionośnych, udar, zakrzepy krwi lub zagęszczona krew[2].

Działania niepożądane

Najczęściej występujące działania niepożądane to reakcje w miejscu podania, takie jak zasinienie, odczucie zimna, wyciek, rumień, krwiak, krwotok, stwardnienie, obrzęk, ból, świąd, wysypka, blizna, opuchnięcie, pokrzywka, ciepło[1]. Inne działania niepożądane to zapalenie nosogardzieli oraz nadwrażliwość lub objawy alergiczne, takie jak rumień, świąd i pokrzywka[2].

Słownik pojęć

  • Berinert – Lek stosowany w zapobieganiu napadom wrodzonego obrzęku naczynioruchowego (HAE).
  • Wrodzony obrzęk naczynioruchowy (HAE) – Wrodzona choroba naczyń krwionośnych spowodowana niedoborem inhibitora C1-esterazy.
  • Ludzki inhibitor C1-esterazy – Białko pochodzące z ludzkiego osocza, stosowane w leczeniu HAE.
  • Anafilaksja – Ciężka, zagrażająca życiu reakcja alergiczna.

Podsumowanie

Berinert jest lekiem stosowanym w zapobieganiu napadom wrodzonego obrzęku naczynioruchowego (HAE) u młodzieży i dorosłych pacjentów z niedoborem inhibitora C1-esterazy. Lek jest podawany w postaci wstrzykiwań podskórnych, a zalecana dawka wynosi 60 j.m./kg masy ciała dwa razy w tygodniu. Przeciwwskazania obejmują reakcje nadwrażliwości zagrażające życiu, a najczęstsze działania niepożądane to reakcje w miejscu podania oraz zapalenie nosogardzieli.

Wskazania Zapobieganie napadom wrodzonego obrzęku naczynioruchowego (HAE)
Dawkowanie 60 j.m./kg masy ciała dwa razy w tygodniu
Przeciwwskazania Reakcje nadwrażliwości zagrażające życiu
Działania niepożądane Reakcje w miejscu podania, zapalenie nosogardzieli, nadwrażliwość

FAQ

Jakie są główne wskazania do stosowania leku Berinert?

Berinert jest stosowany w zapobieganiu napadom nawracającego wrodzonego obrzęku naczynioruchowego (HAE) u młodzieży i dorosłych pacjentów z niedoborem inhibitora C1-esterazy[1].

Jakie są przeciwwskazania do stosowania leku Berinert?

Berinert nie powinien być stosowany u pacjentów, którzy doświadczyli reakcji nadwrażliwości zagrażających życiu, włącznie z anafilaksją na produkty C1-INH lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w ulotce[1].

Jakie są najczęstsze działania niepożądane leku Berinert?

Najczęściej występujące działania niepożądane to reakcje w miejscu podania, takie jak zasinienie, odczucie zimna, wyciek, rumień, krwiak, krwotok, stwardnienie, obrzęk, ból, świąd, wysypka, blizna, opuchnięcie, pokrzywka, ciepło[1].

Więcej o tym leku

Kliknij w kafelek, aby przejść do tematycznie dedykowanej podstrony o tym leku.

Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź