Jak prawidłowo dawkować lek Caspofungin Mylan?

Lek Caspofungin Mylan jest stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych. Prawidłowe dawkowanie jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, bazując na informacjach zawartych w dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Dawkowanie u dorosłych
• Dawkowanie u dzieci i młodzieży
• Szczególne grupy pacjentów
• Przygotowanie leku do podania
• Słownik pojęć

Dawkowanie u dorosłych

Decyzję o rozpoczęciu leczenia kaspofunginą powinien podjąć lekarz doświadczony w leczeniu inwazyjnych zakażeń grzybiczych^[1]. Standardowe dawkowanie dla dorosłych pacjentów jest następujące:

• Dawka nasycająca: W pierwszej dobie leczenia należy podać pojedynczą dawkę nasycającą 70 mg.
• Dawka podtrzymująca: Następnie stosuje się dawkę 50 mg na dobę. U pacjentów o masie ciała przekraczającej 80 kg, po podaniu dawki nasycającej 70 mg, zalecane jest dalsze stosowanie leku w dawce 70 mg na dobę^[1].

Nie jest konieczne dostosowywanie dawki leku w zależności od płci czy rasy pacjenta^[1].

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci i młodzieży (w wieku od 12 miesięcy do 17 lat) wielkość dawki należy wyliczyć na podstawie pola powierzchni ciała pacjenta (BSA) według wzoru Mostellera^[1]. Dawkowanie jest następujące:

• Dawka nasycająca: W dniu 1. należy podać jednorazową dawkę nasycającą 70 mg/m² pc. (nie przekraczać dawki rzeczywistej wynoszącej 70 mg).
• Dawka podtrzymująca: Następnie 50 mg/m² pc. na dobę (nie przekraczać dawki rzeczywistej wynoszącej 70 mg na dobę). Jeśli dawka wynosząca 50 mg/m² pc. na dobę jest dobrze tolerowana, ale nie zapewnia właściwej odpowiedzi klinicznej, można ją zwiększyć do 70 mg/m² pc. na dobę (nie przekraczać dawki rzeczywistej wynoszącej 70 mg na dobę)^[1].

Nie przeprowadzono wystarczających badań klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności kaspofunginy z udziałem noworodków i niemowląt w wieku poniżej 12 miesięcy^[1].

Szczególne grupy pacjentów

W niektórych przypadkach konieczne jest dostosowanie dawki leku:

• Pacjenci w podeszłym wieku: U pacjentów w wieku 65 lat i starszych pole powierzchni pod krzywą zmian stężeń leku we krwi w czasie (AUC) jest większe o około 30%; jednak zazwyczaj nie jest konieczne dostosowywanie dawki leku^[1].
• Zaburzenia czynności nerek: Nie jest konieczne dostosowanie dawki leku w zależności od występujących zaburzeń czynności nerek^[1].
• Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów dorosłych z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (7 do 9 punktów wg Childa i Pugha), zalecane jest stosowanie kaspofunginy w dawce 35 mg na dobę. W pierwszej dobie leczenia należy podać pojedynczą dawkę nasycającą 70 mg^[1].

Przygotowanie leku do podania

Przygotowanie leku Caspofungin Mylan do podania wymaga kilku kroków:

1. Rozpuszczenie zawartości fiolki: Aby rozpuścić proszek, należy nieotwartą fiolkę doprowadzić do temperatury pokojowej, a następnie aseptycznie dodać 10,5 mL wody do wstrzykiwań. Stężenie otrzymanego koncentratu będzie wynosiło 5,2 mg/mL^[1].
2. Dodanie rozpuszczonego produktu do roztworu do infuzji: Roztwór do infuzji należy sporządzić poprzez aseptyczne dodanie odpowiedniej objętości przygotowanego koncentratu do worka lub butelki infuzyjnej o objętości 250 mL. Dawkę dobową 50 mg lub 35 mg można podać w infuzji o objętości zmniejszonej do 100 mL^[1].

Słownik pojęć

• Kaspofungina – lek przeciwgrzybiczy stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych.
• Dawka nasycająca – początkowa, wyższa dawka leku podawana w celu szybkiego osiągnięcia terapeutycznego stężenia leku we krwi.
• Dawka podtrzymująca – dawka leku podawana regularnie po dawce nasycającej w celu utrzymania terapeutycznego stężenia leku we krwi.
• Neutropenia – stan, w którym liczba neutrofili (rodzaj białych krwinek) we krwi jest niższa niż normalnie, co zwiększa ryzyko zakażeń.
• Infuzja dożylna – metoda podawania leku bezpośrednio do krwiobiegu za pomocą kroplówki.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku