Jak dawkować lek Ivabradine Aurovitas?
Spis treści
- Wstęp
- Dawkowanie w przypadku stabilnej dławicy piersiowej
- Dawkowanie w przypadku przewlekłej niewydolności serca
- Szczególne grupy pacjentów
- Sposób podawania
- Przedawkowanie
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wstęp
Ivabradine Aurovitas to lek nasercowy stosowany w leczeniu objawowej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Dawkowanie w przypadku stabilnej dławicy piersiowej
Decyzja o rozpoczęciu leczenia lub dostosowaniu dawkowania powinna być podjęta po dokonaniu serii pomiarów częstości akcji serca, badania EKG lub 24-godzinnego monitorowania w warunkach ambulatoryjnych[1]. Zalecenia dotyczące dawkowania są następujące:
- Dawka początkowa: Nie powinna być większa niż 5 mg dwa razy na dobę u pacjentów w wieku poniżej 75 lat.
- Zwiększenie dawki: Po trzech do czterech tygodniach leczenia, jeśli objawy utrzymują się, dawka może być zwiększona do 7,5 mg dwa razy na dobę.
- Dawka podtrzymująca: Nie powinna być większa niż 7,5 mg dwa razy na dobę.
- Przerwanie leczenia: Jeśli w ciągu 3 miesięcy nie ma poprawy, terapię należy przerwać[1].
Dawkowanie w przypadku przewlekłej niewydolności serca
Leczenie należy rozpoczynać tylko u pacjenta ze stabilną niewydolnością serca. Zaleca się, aby lekarz prowadzący terapię miał doświadczenie w leczeniu przewlekłej niewydolności serca[1]. Zalecenia dotyczące dawkowania są następujące:
- Dawka początkowa: Zazwyczaj wynosi 5 mg dwa razy na dobę.
- Zwiększenie dawki: Po dwóch tygodniach leczenia dawka może być zwiększona do 7,5 mg dwa razy na dobę, jeśli częstość akcji serca w spoczynku wynosi stale powyżej 60 uderzeń na minutę.
- Zmniejszenie dawki: Jeśli częstość akcji serca w spoczynku wynosi stale poniżej 50 uderzeń na minutę, dawkę należy zmniejszyć do 2,5 mg dwa razy na dobę.
- Przerwanie leczenia: Leczenie musi być przerwane, jeśli częstość akcji serca pozostaje poniżej 50 uderzeń na minutę[1].
Szczególne grupy pacjentów
Niektóre grupy pacjentów wymagają dostosowania dawkowania:
- Pacjenci w wieku podeszłym: U pacjentów w wieku 75 lat lub starszych należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej (2,5 mg dwa razy na dobę)[1].
- Zaburzenie czynności nerek: Nie jest wymagana zmiana dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek i klirensem kreatyniny powyżej 15 ml/min[1].
- Zaburzenie czynności wątroby: Nie jest wymagana zmiana dawkowania u pacjentów z lekkim zaburzeniem czynności wątroby. Iwabradyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby[1].
Sposób podawania
Tabletki należy przyjmować doustnie, dwa razy na dobę, tj. jedną tabletkę rano i wieczorem, podczas posiłków[1]. Ważne jest, aby nie przekraczać zalecanej dawki i stosować się do zaleceń lekarza.
Przedawkowanie
Przedawkowanie może prowadzić do ciężkiej i przedłużającej się bradykardii. W razie wystąpienia bradykardii ze słabą tolerancją hemodynamiczną, należy rozważyć zastosowanie leczenia objawowego, w tym dożylne podanie produktów leczniczych o działaniu pobudzającym receptory beta, na przykład izoprenaliny[1].
Słownik pojęć
- Dławica piersiowa – Choroba serca, która występuje, gdy mięsień sercowy nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu, co powoduje ból w klatce piersiowej.
- Niewydolność serca – Stan, w którym serce nie może przepompować wystarczającej ilości krwi do całego organizmu.
- Częstość akcji serca – Liczba uderzeń serca na minutę.
- Bradykardia – Stan, w którym częstość akcji serca jest zbyt niska.
Materiały źródłowe
| Dawkowanie w przypadku stabilnej dławicy piersiowej | 5 mg dwa razy na dobę, zwiększenie do 7,5 mg dwa razy na dobę |
| Dawkowanie w przypadku przewlekłej niewydolności serca | 5 mg dwa razy na dobę, zwiększenie do 7,5 mg dwa razy na dobę |
| Sposób podawania | Dousto, dwa razy na dobę, podczas posiłków |
| Przedawkowanie | Może prowadzić do ciężkiej bradykardii, leczenie objawowe |














