Jak prawidłowo dawkować lek Aryzalera?

Lek Aryzalera, zawierający substancję czynną arypiprazol, jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania tego leku, oparte na dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Dawkowanie u dorosłych
• Dawkowanie u dzieci i młodzieży
• Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie u dorosłych

Lek Aryzalera jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I u dorosłych. Zalecana dawka początkowa to 10 mg na dobę lub 15 mg na dobę, z dawką podtrzymującą 15 mg na dobę. Lek należy podawać raz na dobę o stałej porze, niezależnie od posiłków^[1]. Produkt leczniczy Aryzalera jest skuteczny w dawkach od 10 mg na dobę do 30 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa nie powinna być większa niż 30 mg^[1].

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

W przypadku młodzieży w wieku 15 lat i starszej, zalecana dawka to 10 mg na dobę, podawana raz na dobę, niezależnie od posiłków. Leczenie powinno być rozpoczęte od dawki 2 mg (stosując arypiprazol w postaci roztworu doustnego, 1 mg/ml) przez 2 dni, stopniowo zwiększanej do 5 mg przez kolejne 2 dni, aż do osiągnięcia zalecanej dawki dobowej wynoszącej 10 mg^[1]. W przypadkach, gdy zwiększenie dawki jest właściwe, kolejne dawki należy podawać, zwiększając je jednorazowo o 5 mg, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 30 mg^[1].

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Zaburzenia czynności wątroby: Nie ma konieczności dostosowania dawki u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Brak jest wystarczających danych do ustalenia dawkowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W tej grupie pacjentów należy ostrożnie ustalać dawkowanie^[1].

Zaburzenia czynności nerek: Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek^[1].

Osoby w podeszłym wieku: Bezpieczeństwo i skuteczność arypiprazolu w leczeniu schizofrenii lub epizodów manii w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I nie została zbadana u pacjentów w wieku 65 lat i starszych. Jednak z powodu większej wrażliwości tych pacjentów, należy rozważyć zastosowanie niższej dawki początkowej, jeśli pozwalają na to czynniki kliniczne^[1].

Przeciwwskazania

Lek Aryzalera nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na arypiprazol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 dokumentu “Charakterystyka produktu leczniczego”^[1]. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach, takich jak cukrzyca, drgawki, choroby sercowo-naczyniowe, zakrzepy krwi, czy uzależnienie od hazardu^[2].

Słownik pojęć

• Akatyzja – Odczucie wewnętrznego niepokoju i przymus wykonywania ciągłych ruchów.
• Dystonia – Zaburzenia mięśni powodujące ruchy skręcania.
• Schizofrenia – Choroba psychiczna charakteryzująca się m.in. widzeniem, słyszeniem i odczuwaniem rzeczy w rzeczywistości nieistniejących.
• Zaburzenie afektywne dwubiegunowe – Choroba psychiczna charakteryzująca się epizodami maniakalnymi i depresyjnymi.
• Złośliwy zespół neuroleptyczny – Potencjalnie śmiertelny zespół objawów, które mogą wystąpić w związku z podawaniem leków przeciwpsychotycznych.

Podsumowanie

Lek Aryzalera jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I. Zalecana dawka początkowa to 10 mg na dobę lub 15 mg na dobę, z dawką podtrzymującą 15 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa nie powinna być większa niż 30 mg. W przypadku młodzieży w wieku 15 lat i starszej, zalecana dawka to 10 mg na dobę. Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów, takich jak osoby z zaburzeniami czynności wątroby, nerek czy osoby w podeszłym wieku, może wymagać dostosowania. Lek Aryzalera nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na arypiprazol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku