Co-Valsacor to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który zawiera dwie substancje czynne: walsartan i hydrochlorotiazyd. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla skutecznego leczenia i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W tym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować lek Co-Valsacor, bazując na informacjach zawartych w dokumentach źródłowych.

Spis treści

• Dawkowanie leku Co-Valsacor
• Szczególne grupy pacjentów
• Przeciwwskazania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Dawkowanie leku Co-Valsacor

Co-Valsacor jest dostępny w różnych dawkach, a zalecana dawka to zazwyczaj jedna tabletka powlekana raz na dobę. Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków, popijając wodą^[1]. Ważne jest, aby przyjmować lek codziennie o tej samej porze, zazwyczaj rano^[2].

W przypadku pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane podczas monoterapii walsartanem lub hydrochlorotiazydem, można zalecić bezpośrednią zmianę na podawanie produktu złożonego Co-Valsacor^[1]. Dawkę poszczególnych składników należy zwiększać stopniowo, aby zmniejszyć ryzyko niedociśnienia tętniczego i innych działań niepożądanych^[1].

Szczególne grupy pacjentów

Niektóre grupy pacjentów wymagają specjalnego dostosowania dawki lub szczególnej ostrożności podczas stosowania leku Co-Valsacor:

• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥30 ml/min). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min) i bezmoczem^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, bez cholestazy, dawka walsartanu nie powinna być większa niż 80 mg. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub z żółciową marskością wątroby i cholestazą^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku: Nie jest konieczna zmiana dawki u pacjentów w podeszłym wieku^[1].
• Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania leku Co-Valsacor u dzieci w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania^[1].

Przeciwwskazania

Co-Valsacor nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancje czynne, inne pochodne sulfonamidów lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1].
• Drugi i trzeci trymestr ciąży^[1].
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby i cholestaza^[1].
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), bezmocz^[1].
• Oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia^[1].
• Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek^[1].

Możliwe działania niepożądane

Podczas leczenia lekiem Co-Valsacor mogą wystąpić różne działania niepożądane. Do najczęstszych należą:

• Kaszel, niskie ciśnienie tętnicze, uczucie „pustki” w głowie, odwodnienie, ból mięśni, zmęczenie, mrowienie lub drętwienie, nieostre widzenie, szum uszny^[2].
• Zawroty głowy, biegunka, ból stawów^[2].
• Trudności w oddychaniu, bardzo mała ilość oddawanego moczu, małe stężenie sodu we krwi, małe stężenie potasu we krwi, mała liczba krwinek białych, zwiększone stężenie bilirubiny we krwi, zwiększone stężenie azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi, zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi, zasłabnięcie^[2].

Słownik pojęć

• Walsartan – Substancja czynna należąca do grupy antagonistów receptora angiotensyny II, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego.
• Hydrochlorotiazyd – Substancja czynna należąca do grupy diuretyków tiazydowych, zwiększająca ilość wydalanego moczu i obniżająca ciśnienie tętnicze.
• GFR – Współczynnik przesączania kłębuszkowego, wskaźnik funkcji nerek.
• Hipokaliemia – Niskie stężenie potasu we krwi.
• Hiponatremia – Niskie stężenie sodu we krwi.
• Hiperkalcemia – Wysokie stężenie wapnia we krwi.
• Hiperurykemia – Wysokie stężenie kwasu moczowego we krwi.
• Obrzęk naczynioruchowy – Reakcja alergiczna objawiająca się obrzękiem twarzy, języka lub gardła.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku