Chlorsuccillin to lek stosowany w celu krótkotrwałego zwiotczenia mięśni, niezbędnego do przeprowadzenia intubacji dotchawiczej podczas krótkich zabiegów chirurgicznych oraz pomocniczo w leczeniu drgawek wywołanych elektrowstrząsami lub przedawkowaniem niektórych leków^[1]. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, w tym sposób podawania, zalecane dawki oraz specjalne ostrzeżenia.

Spis treści

• Dawkowanie leku Chlorsuccillin
• Sposób podawania
• Dawkowanie dla dorosłych
• Dawkowanie dla dzieci
• Przedawkowanie
• Słownik pojęć
• Podsumowanie
• Materiały źródłowe

Dawkowanie leku Chlorsuccillin

Dawkowanie leku Chlorsuccillin ustala indywidualnie lekarz w zależności od rodzaju zabiegu, masy ciała pacjenta oraz jego wrażliwości na chlorek suksametoniowy^[1]. Zalecane jest wykonanie próby w celu ustalenia indywidualnej wrażliwości, szybkości oraz czasu działania leku. W tym celu podaje się 10 mg leku dożylnie^[2].

Sposób podawania

Lek Chlorsuccillin może być podawany we wstrzyknięciu dożylnym albo we wlewie. Podczas stosowania leku obowiązuje kontrola czynności oddechowej lub stosowanie oddechu kontrolowanego^[1]. Lek może być stosowany jedynie przez wykwalifikowany personel medyczny^[2].

Dawkowanie dla dorosłych

Zależnie od pożądanego stopnia zwiotczenia i przewidywanego czasu zabiegu stosuje się:

• W krótkich zabiegach chirurgicznych – dożylnie: Przeciętna dawka zwiotczająca mięśnie na krótki okres trwania zabiegu wynosi 40 mg (2 ml 2% roztworu). Dawka optymalna może wynosić 20 mg do 80 mg (1 ml do 4 ml 2% roztworu) (0,5 mg do 1,5 mg/kg mc.). Zwiotczenie mięśni następuje w ciągu około 1 minuty, maksymalne zwiotczenie utrzymuje się zwykle przez około 2 minuty. Powrót do stanu sprzed podania leku następuje po 8 – 10 minutach^[1].
• W dłuższych zabiegach chirurgicznych – dożylnie lub we wlewie kroplowym: 0,1 mg do 0,5 mg a nawet 1 mg/kg mc. Dawkowanie leku podawanego we wlewie zależy od czasu trwania zabiegu i stopnia rozluźnienia mięśni, jaki należy uzyskać. Zazwyczaj dawka podawana w ciągłym wlewie dożylnym wynosi 2,5 mg do 4 mg/minutę. Całkowita dawka podana zarówno w wielokrotnych wstrzyknięciach jak i we wlewie nie może być większa niż 500 mg/godzinę^[1].

Dawkowanie dla dzieci

Lek Chlorsuccillin stosuje się dożylnie w następujących dawkach:

• Dzieci: 1 mg do 2 mg/kg mc. U dzieci starszych zaleca się stosowanie mniejszej dawki^[1].
• Noworodki i niemowlęta: 2 mg do 3 mg/kg mc. Całkowita dawka stosowana w pediatrii nie może być większa niż 150 mg^[1].

Przedawkowanie

Przedawkowanie (np. po zbyt częstym powtarzaniu dawek chlorku suksametoniowego podczas znieczulenia ogólnego) prowadzi do zwiotczenia mięśni, długotrwałego bezdechu, zaburzeń rytmu serca. Leczenie obejmuje przede wszystkim zastosowanie oddechu kontrolowanego, tlenoterapię, przetaczanie krwi, osocza. W razie wystąpienia hipertermii złośliwej należy podać dantrolon^[1].

Słownik pojęć

• Chlorek suksametoniowy – substancja czynna leku Chlorsuccillin, stosowana do krótkotrwałego zwiotczenia mięśni.
• Intubacja dotchawicza – procedura medyczna polegająca na wprowadzeniu rurki do tchawicy w celu zapewnienia drożności dróg oddechowych.
• Hipertermia złośliwa – rzadkie, ale poważne powikłanie anestezjologiczne, charakteryzujące się gwałtownym wzrostem temperatury ciała i sztywnością mięśni.
• Oddech kontrolowany – technika medyczna polegająca na sztucznym wspomaganiu oddychania pacjenta za pomocą specjalistycznego sprzętu.
• Bradykardia – stan, w którym serce bije wolniej niż normalnie.
• Bezdech – chwilowe zatrzymanie oddechu.

Podsumowanie

Lek Chlorsuccillin jest stosowany do krótkotrwałego zwiotczenia mięśni, niezbędnego do przeprowadzenia intubacji dotchawiczej oraz pomocniczo w leczeniu drgawek. Dawkowanie leku ustala indywidualnie lekarz, a lek może być podawany dożylnie lub we wlewie. Ważne jest, aby lek był stosowany jedynie przez wykwalifikowany personel medyczny, a pacjenci byli pod stałą kontrolą czynności oddechowej. Przedawkowanie leku może prowadzić do poważnych powikłań, dlatego ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku