Menu

Tyreotropina alfa – przeciwwskazania

Tyreotropina alfa to syntetyczny hormon wykorzystywany głównie u osób po usunięciu tarczycy z powodu raka. Substancja ta pozwala na bezpieczne przeprowadzenie diagnostyki i leczenia radiojodem, jednak jej zastosowanie wymaga uwzględnienia określonych przeciwwskazań. Dowiedz się, w jakich przypadkach tyreotropina alfa nie powinna być stosowana i kiedy należy zachować szczególną ostrożność, aby zapewnić skuteczność i bezpieczeństwo terapii.

Spis treści

Co to jest tyreotropina alfa i kiedy należy uważać na przeciwwskazania?

Tyreotropina alfa to syntetyczna wersja hormonu tyreotropowego (TSH), należąca do grupy hormonów przysadki mózgowej. Jest stosowana głównie u pacjentów z dobrze zróżnicowanym rakiem tarczycy, którzy przeszli zabieg usunięcia tarczycy, w celu diagnostyki lub przygotowania do leczenia radiojodem¹. Dzięki tyreotropinie alfa możliwe jest pobudzenie wychwytu jodu przez pozostałości tarczycy bez konieczności odstawiania hormonów tarczycy, co pozwala uniknąć objawów niedoczynności tarczycy².

W niektórych przypadkach tyreotropina alfa może być przeciwwskazana – oznacza to, że jej stosowanie jest całkowicie wykluczone. Istnieją także sytuacje, w których decyzja o jej podaniu wymaga bardzo dokładnej oceny przez lekarza. Ponadto u niektórych pacjentów, choć lek nie jest przeciwwskazany, jego użycie wymaga zachowania szczególnej ostrożności.

Przeciwwskazania bezwzględne – kiedy nie wolno stosować tyreotropiny alfa?

Nadwrażliwość na tyreotropinę alfa lub na bydlęcy bądź ludzki hormon tyreotropowy: U osób uczulonych na tę substancję lub na którykolwiek składnik preparatu, podanie leku może wywołać reakcje alergiczne, w tym reakcje groźne dla życia, jak wstrząs anafilaktyczny³.
Ciąża: Stosowanie tyreotropiny alfa w czasie ciąży jest przeciwwskazane, ponieważ nie można wykluczyć ryzyka dla rozwijającego się dziecka³.

Przeciwwskazania względne – kiedy stosować tylko w wyjątkowych przypadkach?

W niektórych sytuacjach tyreotropina alfa może być używana tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści przewyższają ryzyko. Dotyczy to zwłaszcza:

Pacjenci w podeszłym wieku z chorobami serca: Osoby starsze, szczególnie z wadami zastawkowymi, kardiomiopatią, chorobą wieńcową czy zaburzeniami rytmu serca, są bardziej narażone na powikłania po podaniu tyreotropiny alfa, zwłaszcza jeśli nie wykonano całkowitego usunięcia tarczycy⁴.
Obecność znacznej pozostałości tkanki tarczycy: W takich przypadkach po podaniu tyreotropiny alfa może dojść do przejściowego, ale istotnego wzrostu poziomu hormonów tarczycy, co może być niebezpieczne dla pacjenta⁴.

Ważne: Tyreotropina alfa nie powinna być podawana dożylnie – stosuje się ją wyłącznie domięśniowo. Nieprzestrzeganie tej zasady może prowadzić do poważnych powikłań. Lek może także powodować przejściowe zwiększenie poziomu hormonów tarczycy, dlatego osoby z pozostałością tkanki tarczycy powinny być monitorowane pod kątem działań niepożądanych. W przypadku pacjentów z przerzutami nowotworowymi zlokalizowanymi w miejscach szczególnie wrażliwych (np. mózg, rdzeń kręgowy, oczodół), należy liczyć się z ryzykiem miejscowych powikłań, takich jak obrzęk czy krwotok⁵⁴⁶.

Zachowaj szczególną ostrożność – kiedy tyreotropina alfa wymaga dodatkowego nadzoru?

Chociaż tyreotropina alfa nie jest przeciwwskazana w niżej wymienionych przypadkach, jej stosowanie wymaga szczególnej uwagi:

Pozostałość tkanki tarczycy: W przypadku obecności dużej ilości tkanki tarczycy, lek może prowadzić do istotnego wzrostu hormonów tarczycy, co może być niebezpieczne, szczególnie dla osób z chorobami serca⁴.
Przerzuty nowotworowe w wrażliwych lokalizacjach: U pacjentów z przerzutami do mózgu, rdzenia kręgowego, oczodołu lub z naciekami w obrębie szyi, może dojść do miejscowych powikłań (obrzęk, krwotok, ucisk na ważne struktury), które mogą prowadzić do poważnych objawów, takich jak niedowład, porażenie czy utrata wzroku⁶.
Możliwość wzrostu guza: Teoretycznie tyreotropina alfa może stymulować wzrost guza nowotworowego, zwłaszcza jeśli w organizmie pozostają komórki raka tarczycy⁶.
Fałszywie ujemne wyniki badań: U części pacjentów mogą powstać autoprzeciwciała przeciwko tyreoglobulinie, co może zaburzać wyniki diagnostyczne i utrudniać ocenę skuteczności leczenia⁵.
Stosowanie z innymi lekami i substancjami: Zawsze należy sprawdzić, czy nie występuje uczulenie na substancje pomocnicze obecne w preparacie³.

W niektórych przypadkach lekarz może rozważyć premedykację kortykosteroidami, szczególnie gdy istnieje ryzyko powikłań wynikających z miejscowego wzrostu guza. W przypadku pacjentów z chorobami serca lub innymi poważnymi schorzeniami konieczna może być indywidualna modyfikacja dawkowania oraz ścisły nadzór podczas leczenia⁷.

Uwaga:

U pacjentów z przerzutami w miejscach newralgicznych (mózg, rdzeń kręgowy, oczodół) tyreotropina alfa może wywołać obrzęk lub krwotok, prowadząc do poważnych zaburzeń neurologicznych.
W przypadku pacjentów z chorobami serca, zwłaszcza starszych, decyzja o zastosowaniu tyreotropiny alfa wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści.
Fałszywie ujemne wyniki badań mogą wpłynąć na ocenę skuteczności leczenia, dlatego zawsze należy jednocześnie oznaczać przeciwciała przeciwko tyreoglobulinie i tyreoglobulinę.
Stosowanie tyreotropiny alfa u osób z pozostałością tkanki tarczycy powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarskim.

Tabela podsumowująca przeciwwskazania

Przeciwwskazanie	Typ (bezwzględne/względne)
Nadwrażliwość na tyreotropinę alfa lub hormony tyreotropowe	Przeciwwskazane
Ciąża	Przeciwwskazane
Podeszły wiek z chorobami serca (np. wada zastawkowa, kardiomiopatia, choroba wieńcowa, tachyarytmie)	Należy zachować ostrożność
Znaczna pozostałość tkanki tarczycy	Należy zachować ostrożność
Przerzuty do mózgu, rdzenia kręgowego, oczodołu lub naciek szyi	Należy zachować ostrożność
Fałszywie ujemne wyniki oznaczeń tyreoglobuliny z powodu autoprzeciwciał	Należy zachować ostrożność

Tyreotropina alfa – bezpieczeństwo przede wszystkim

Tyreotropina alfa jest cennym narzędziem diagnostycznym i terapeutycznym u pacjentów po usunięciu tarczycy z powodu nowotworu. Jednak jej zastosowanie wymaga uwzględnienia określonych przeciwwskazań, zarówno bezwzględnych, jak i względnych. Prawidłowa kwalifikacja pacjenta oraz ścisła kontrola podczas terapii pozwalają na maksymalne zwiększenie skuteczności i bezpieczeństwa leczenia³⁴⁶.

Pytania i odpowiedzi

Kiedy tyreotropina alfa jest bezwzględnie przeciwwskazana?

Nie wolno jej stosować u osób uczulonych na tyreotropinę alfa lub inne hormony tyreotropowe oraz u kobiet w ciąży.

Czy tyreotropinę alfa można podawać dożylnie?

Nie, tyreotropina alfa powinna być podawana wyłącznie domięśniowo.

Na co trzeba uważać u pacjentów z chorobami serca?

U osób starszych z chorobami serca stosowanie tyreotropiny alfa wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka.

Jakie powikłania mogą wystąpić przy przerzutach do mózgu lub rdzenia kręgowego?

Może dojść do obrzęku, krwotoku lub ucisku na struktury nerwowe, prowadząc do poważnych objawów neurologicznych.

Stosowanie tyreotropiny alfa u osób starszych

U pacjentów w podeszłym wieku, zwłaszcza z chorobami serca, tyreotropina alfa może zwiększać ryzyko wystąpienia powikłań. Zawsze wymaga to dokładnej oceny korzyści i ryzyka przez lekarza oraz indywidualnego nadzoru podczas leczenia¹.

Znaczenie oznaczania przeciwciał przeciwko tyreoglobulinie

W przypadku stosowania tyreotropiny alfa zaleca się jednoczesne oznaczanie przeciwciał przeciwko tyreoglobulinie (TgAb) oraz samej tyreoglobuliny (Tg). Dzięki temu możliwe jest wykrycie fałszywie ujemnych wyników badań, które mogą utrudnić ocenę skuteczności leczenia².

Ryzyko powikłań neurologicznych

U pacjentów z przerzutami raka tarczycy do ośrodkowego układu nerwowego tyreotropina alfa może prowadzić do miejscowych powikłań, takich jak obrzęk, krwotok czy ucisk na struktury nerwowe. Objawy mogą obejmować niedowład, porażenie lub utratę wzroku³.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Tyreotropina alfa to substancja wykorzystywana głównie u pacjentów po operacji tarczycy z powodu raka. Pozwala na skuteczne przeprowadzenie badań diagnostycznych oraz przygotowanie do leczenia radiojodem bez konieczności odstawiania hormonów tarczycy, co poprawia komfort terapii i zmniejsza ryzyko wystąpienia niedoczynności tarczycy.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Tyreotropina alfa to substancja czynna stosowana głównie w diagnostyce i leczeniu chorób tarczycy. Jej działania niepożądane pojawiają się rzadko i zwykle są łagodne, jednak w niektórych przypadkach mogą wystąpić poważniejsze reakcje. Rodzaj i częstość działań niepożądanych zależą m.in. od drogi podania, stanu zdrowia pacjenta oraz indywidualnej reakcji organizmu.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Tyreotropina alfa to nowoczesna substancja wykorzystywana głównie w leczeniu i diagnostyce pacjentów po operacji tarczycy z powodu raka. Dzięki swojemu specyficznemu mechanizmowi działania umożliwia skuteczne przygotowanie do terapii radiojodem i oznaczania tyreoglobuliny, bez konieczności wywoływania niedoczynności tarczycy. Poznaj, w jaki sposób działa tyreotropina alfa i jakie korzyści przynosi jej zastosowanie.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Tyreotropina alfa, choriogonadotropina alfa oraz lutropina alfa należą do grupy rekombinowanych hormonów stosowanych w medycynie, jednak każda z nich wykorzystywana jest w innych sytuacjach klinicznych. Mimo podobieństw w budowie i sposobie wytwarzania, ich zastosowanie, mechanizm działania i profil bezpieczeństwa różnią się, co wpływa na wybór odpowiedniej terapii u różnych grup pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Tyreotropina alfa to substancja czynna stosowana głównie w diagnostyce i leczeniu pacjentów po operacji raka tarczycy. Charakteryzuje się specyficznym profilem bezpieczeństwa, który zależy od stanu zdrowia pacjenta oraz indywidualnych czynników, takich jak wiek czy funkcjonowanie nerek i wątroby. Sprawdź, na co należy zwrócić uwagę, stosując tyreotropinę alfa, zwłaszcza w przypadku kobiet w ciąży, osób starszych czy pacjentów z chorobami serca.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Stosowanie tyreotropiny alfa u dzieci wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej. Preparat ten jest stosowany głównie w diagnostyce i leczeniu dobrze zróżnicowanego raka tarczycy po operacyjnym usunięciu gruczołu. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje na temat bezpieczeństwa stosowania tyreotropiny alfa u dzieci, jej wskazań, dawkowania oraz środków ostrożności.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Tyreotropina alfa to substancja czynna stosowana głównie u osób po zabiegu usunięcia tarczycy, najczęściej w leczeniu raka tarczycy. Jej działanie polega na stymulacji komórek tarczycy, co pozwala na skuteczne wykrywanie i leczenie pozostałości tkanki tarczycowej. Warto wiedzieć, jak tyreotropina alfa może wpłynąć na codzienne funkcjonowanie, zwłaszcza jeśli chodzi o prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie tyreotropiny alfa u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka. Substancja ta, wykorzystywana głównie w diagnostyce i leczeniu pacjentów po operacji tarczycy, nie jest zalecana do stosowania w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Decyzje dotyczące jej użycia powinny być zawsze podejmowane indywidualnie, po dokładnej analizie możliwych korzyści i zagrożeń.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Tyreotropina alfa to nowoczesny hormon stosowany u osób po operacji tarczycy z powodu raka. Umożliwia skuteczną diagnostykę i leczenie bez konieczności wywoływania objawów niedoczynności tarczycy. Dzięki niej można bezpiecznie przeprowadzać badania kontrolne oraz przygotować pacjentów do terapii radiojodem, minimalizując ryzyko powikłań i poprawiając komfort życia.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Tyreotropina alfa to substancja wykorzystywana przede wszystkim w diagnostyce i leczeniu pacjentów z rakiem tarczycy. Jej stosowanie jest ściśle kontrolowane, jednak w rzadkich przypadkach może dojść do podania większej dawki niż zalecana. Objawy przedawkowania zależą od ilości przyjętej substancji i drogi podania, a reakcje organizmu mogą być zarówno łagodne, jak i poważne. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące przedawkowania tyreotropiny alfa, objawów, jakie mogą się pojawić, oraz zasad postępowania w takiej sytuacji.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Thyrogen 0,9 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka produktu leczniczego Thyrogen zawiera wartość nominalną 0,9 mg tyreotropiny alfa. Po rozpuszczeniu każda fiolka produktu leczniczego Thyrogen zawiera 0,9 mg tyreotropiny alfa w 1,0 ml. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Liofilizowany proszek o barwie białej lub białawej.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Thyrogen (tyreotropina alfa) jest wskazany do stosowania u pacjentów z dobrze zróżnicowanym rakiem tarczycy, po przebytej tyreoidektomii, poddawanych supresji hormonalnej (THST) przy oznaczaniu tyreoglobuliny (Tg) w surowicy krwi z obrazowaniem lub bez obrazowania, po podaniu radiojodu w celu ablacji pozostałości tkanki tarczycy. Pacjentom niskiego ryzyka z dobrze zróżnicowanym rakiem tarczycy o niewykrywalnych stężeniach tyreoglobuliny (Tg) w surowicy, poddawanych THST i nie wykazujących stymulowanego przez rhTSH wzrostu stężenia Tg można poddawać badaniom kontrolnym oznaczając stężenia tyreoglobuliny (Tg) po stymulacji rhTSH. Produkt leczniczy Thyrogen jest wskazany do stymulacji poprzedzającej leczenie metodą ablacji pozostałości tkanki tarczycy radiojodem w dawce od 30 mCi/1,1 GBq do 100 mCi/3,7 GBq u pacjentów z dobrze zróżnicowanym rakiem tarczycy, którzy wcześniej poddani byli niemal całkowitemu lub całkowitemu chirurgicznemu usunięciu tarczycy i których wyniki badań nie wykazują odległych przerzutów raka tarczycy (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno być nadzorowane przez lekarzy posiadających fachową wiedzę w zakresie leczenia raka tarczycy. Dawkowanie Zalecany schemat dawkowania obejmuje dwie dawki tyreotropiny alfa po 0,9 mg podane w odstępie 24-godzinnym wyłącznie w postaci wstrzyknięć domięśniowych. Dzieci i młodzież Z uwagi na brak danych dotyczących stosowania u dzieci, produkt leczniczy Thyrogen należy podawać dzieciom jedynie w wyjątkowych sytuacjach. Pacjenci w podeszłym wieku Wyniki badań z grupą kontrolną, w których produkt leczniczy Thyrogen stosowano w celach diagnostycznych, nie wykazały żadnej różnicy w bezpieczeństwie stosowania i skuteczności produktu leczniczego Thyrogen u dorosłych pacjentów w wieku powyżej i poniżej 65 lat. Modyfikacja dawki nie jest wymagana u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Dawkowanie
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek/wątroby Informacje uzyskane po wprowadzeniu produktu do obrotu oraz dane z publikacji sugerują, że eliminacja produktu leczniczego Thyrogen jest istotnie zwolniona u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, wymagających dializoterapii, co powoduje przedłużone utrzymywanie się podwyższonych stężeń hormonu stymulującego tarczycę (TSH) przez kilka dni po zakończeniu leczenia. Może to prowadzić do zwiększenia ryzyka wystąpienia bólu głowy i nudności. Brak jest badań dotyczących alternatywnych schematów dawkowania produktu leczniczego Thyrogen pacjentom ze schyłkową niewydolnością nerek, które wskazywałyby na konieczność zmniejszenia dawki leku w tej populacji. U pacjentów ze znacznym zaburzeniem czynności nerek lekarz specjalista medycyny nuklearnej powinien starannie dobrać aktywność radiojodu. Stosowanie produktu leczniczego Thyrogen u pacjentów z upośledzeniem czynności wątroby nie wymaga szczególnej ostrożności.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Dawkowanie
Sposób podawania Po odtworzeniu w wodzie do wstrzykiwań 1,0 ml roztworu (0,9 mg tyreotropiny alfa) podaje się we wstrzyknięciu domięśniowym w pośladek. Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. W celu obrazowania z zastosowaniem radiojodu lub ablacji, radiojod należy podać 24 godziny po wstrzyknięciu ostatniej dawki produktu leczniczego Thyrogen. Scyntygrafię diagnostyczną należy wykonać od 48 do 72 godzin po podaniu radiojodu, natomiast scyntygrafię po ablacji można odroczyć o kilka dodatkowych dni, aby zmniejszeniu uległa aktywność tła. W celu kontrolnego diagnostycznego oznaczenia stężenia tyreoglobuliny (Tg) w surowicy, próbkę krwi należy pobrać 72 godziny po wstrzyknięciu ostatniej dawki produktu leczniczego Thyrogen. U pacjentów po tyreoidektomii z dobrze zróżnicowanym rakiem tarczycy stosowanie produktu leczniczego Thyrogen podczas kontrolnego oznaczania tyreoglobuliny (Tg) powinno być prowadzone zgodnie z obowiązującymi zaleceniami.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na bydlęcy lub ludzki hormon tyreotropowy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  Ciąża (patrz punkt 4.6).
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Produktu leczniczego Thyrogen nie wolno podawać dożylnie. Połączenie scyntygrafii całego ciała z oznaczaniem Tg po podaniu produktu leczniczego Thyrogen stosowane jako alternatywa dla odstawienia hormonów tarczycy zapewnia najwyższą czułość w wykrywaniu tkanki i raka tarczycy. Po zastosowaniu produktu leczniczego Thyrogen można otrzymać fałszywie ujemne wyniki. W przypadku wysokiego prawdopodobieństwa wystąpienia przerzutów należy rozważyć potwierdzającą scyntygrafię całego ciała (WBS) i oznaczenie Tg po odstawieniu. U 18–40% pacjentów ze zróżnicowanym rakiem tarczycy mogą powstać autoprzeciwciała przeciwko tyreoglobulinie (Tg), co może dawać fałszywie ujemne wyniki oznaczania Tg w surowicy.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Specjalne środki ostrozności
Dlatego należy jednocześnie oznaczać stężenie przeciwciał przeciwko Tg (TgAb) i tyreoglobuliny (Tg). Należy przeprowadzić wnikliwą ocenę korzyści/ryzyka stosowania produktu leczniczego Thyrogen u pacjentów w podeszłym wieku z grupy ryzyka z chorobą serca (np. wada zastawkowa, kardiomiopatia, choroba wieńcowa i uprzednio lub obecnie występująca tachyarytmia, w tym migotanie przedsionków), u których nie wykonano wycięcia tarczycy. Wiadomo, że produkt leczniczy Thyrogen powoduje przejściowe, ale istotne zwiększenie stężenia hormonu tarczycy w surowicy po podaniu pacjentom, u których nadal jest obecna znaczna część tkanki tarczycy in situ . W związku z tym należy zachować ostrożność u pacjentów ze znaczącą pozostałością tkanki tarczycy. Wpływ na wzrost i (lub) rozmiar guza: U pacjentów z rakiem tarczycy odnotowano kilka przypadków pobudzenia wzrostu guza w trakcie odstawiania hormonów tarczycy w celu wykonania zabiegów diagnostycznych, co przypisuje się towarzyszącemu utrzymywaniu się podwyższonego stężenia TSH.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Specjalne środki ostrozności
Teoretycznie istnieje możliwość, że produkt leczniczy Thyrogen, podobnie jak odstawienie hormonów tarczycy, może prowadzić do pobudzenia wzrostu guza. W badaniach klinicznych nad tyreotropiną alfa, w których wystąpił krótkotrwały wzrost stężenia TSH w surowicy krwi, nie odnotowano żadnego przypadku wzrostu guza. Ze względu na wzrost stężenia TSH po podaniu produktu leczniczego Thyrogen, u pacjentów z przerzutami raka tarczycy zlokalizowanymi w ograniczonych przestrzeniach takich jak mózg, rdzeń kręgowy i oczodół lub w przypadku naciekania w obrębie szyi, mogą pojawić się miejscowe obrzęki lub krwotoki w miejscu przerzutów, prowadząc do powiększenia guza. Może to powodować wystąpienie poważnych objawów, które zależą od anatomicznego umiejscowienia nowotworu, np. u pacjentów z przerzutami do ośrodkowego układu nerwowego pojawił się niedowład połowiczy, porażenie połowicze i utrata wzroku.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Specjalne środki ostrozności
Po podaniu produktu leczniczego Thyrogen zgłaszano również obrzęk krtani, niewydolność oddechową wymagającą tracheotomii i ból w miejscu przerzutu. U pacjentów, u których miejscowy wzrost guza może mieć wpływ na ważne dla życia narządy, zaleca się rozważenie premedykacji kortykosteroidami. Sód Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu we wstrzyknięciu, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji między produktem Thyrogen a innymi produktami leczniczymi. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano żadnych interakcji między produktem leczniczym Thyrogen a hormonami tarczycy: trijodotyroniną (T 3 ) i tyroksyną (T 4 ) podczas ich jednoczesnego podawania. U pacjentów poddawanych supresji hormonalnej stosowanie produktu leczniczego Thyrogen pozwala na wykonanie obrazowania po podaniu radiojodu w okresie eutyreozy. Dane kinetyki radiojodu wskazują, że klirens radiojodu jest wyższy o około 50% w stanie eutyreozy niż w stanie hipotyreozy, gdy następuje zaburzenie czynności nerek, co w rezultacie daje zmniejszenie retencji radiojodu w organizmie w momencie obrazowania. Czynnik ten należy rozważyć przy doborze aktywności stosowanego w obrazowaniu radiojodu.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie prowadzono badań na zwierzętach dotyczących wpływu produktu leczniczego Thyrogen na reprodukcję. Nie wiadomo, czy produkt leczniczy Thyrogen podawany kobiecie w ciąży może uszkodzić płód, ani czy produkt leczniczy Thyrogen może wpływać na zdolności rozrodcze. Ponieważ w celu diagnostycznej scyntygrafii całego ciała produkt leczniczy Thyrogen jest stosowany z radiojodem, z uwagi na ekspozycję płodu na wysoką dawkę produktu radioaktywnego produkt leczniczy Thyrogen jest przeciwwskazany w ciąży (patrz punkt 4.3). Karmienie piersią Nie wiadomo, czy tyreotropina alfa i (lub) jej metabolity przenikają do mleka matek karmiących. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dzieci karmionych piersią. W czasie karmienia piersią nie należy stosować produktu leczniczego Thyrogen. Płodność Nie wiadomo, czy produkt leczniczy Thyrogen może wpływać na płodność u ludzi.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ponieważ odnotowano zawroty głowy i ból głowy, produkt leczniczy Thyrogen może upośledzać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to nudności i ból głowy, występujące odpowiednio u około 11% i 6% pacjentów. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane wymienione w tabeli obejmują łącznie działania niepożądane odnotowane w czasie sześciu prospektywnych badań klinicznych (n=481) i działania niepożądane zgłoszone do firmy Sanofi po uzyskaniu pozwolenia na dopuszczenie do obrotu. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Częstość występowania jest określana jako bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Nie znana
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze grypa
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone(w tym torbiele i polipy) obrzęk guza, ból związany z przerzutami
Zaburzenia układu nerwowego zawroty głowy, ból głowy brak smaku, zaburzenia smaku,parestezje udar, drżenie

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia serca kołatanie serca
Zaburzenia naczyniowe uczucie gorąca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia duszność
Zaburzenia żołądka i jelit nudności wymioty biegunka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej pokrzywka, wysypka świąd, nadmierne pocenie się
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowei tkanki łącznej ból szyi, ból pleców ból stawów, ból mięśni
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zmęczenie, osłabienie objawy grypopodobne, gorączka, dreszcze, uderzeniagorąca dyskomfort, ból, świąd, wysypka i pokrzywka w miejscu wstrzyknięcia
Badania diagnostyczne zmniejszenie stężenia TSH

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych U pacjentów, którym pozostawiono część lub cały gruczoł tarczowy, po podaniu produktu leczniczego Thyrogen 0,9 mg zaobserwowano bardzo rzadkie przypadki nadczynności tarczycy lub migotania przedsionków. Zarówno w badaniach klinicznych jak i po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano rzadkie objawy nadwrażliwości. Reakcje te obejmowały pokrzywkę, wysypkę, świąd, zaczerwienienie oraz objawy przedmiotowe i podmiotowe ze strony układu oddechowego. W badaniach klinicznych u żadnego z 481 pacjentów objętych badaniem nie pojawiły się przeciwciała przeciw tyreotropinie alfa, ani po pojedynczym, ani po wielokrotnym (ograniczonym do 27 pacjentów) podaniu produktu. Nie zaleca się wykonywania oznaczania TSH po podaniu produktu Thyrogen. Nie można wykluczyć powstawania przeciwciał, które mogłyby zaburzać wyniki oznaczania endogennego TSH wykonywanego podczas regularnych badań kontrolnych.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Działania niepożądane
Po podaniu produktu leczniczego Thyrogen może dojść do powiększenia pozostałości tkanki tarczycy lub do powiększenia przerzutów. Może to prowadzić do wystąpienia ostrych objawów, które są uzależnione od anatomicznej lokalizacji tkanki. Na przykład u pacjentów z przerzutami do OUN występowało porażenie połowicze, niedowład połowiczy lub utrata wzroku. Po podaniu produktu leczniczego Thyrogen zgłaszano również obrzęk krtani, niewydolność oddechową wymagającą tracheotomii i ból w miejscu przerzutu. U pacjentów, u których miejscowe powiększenie guza może mieć wpływ na ważne dla życia narządy, zaleca się rozważenie premedykacji kortykosteroidami. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Dane dotyczące podania dawek większych niż zalecane są ograniczone do badań klinicznych i specjalnego programu leczenia. Objawy po podaniu większych niż zalecane dawek produktu leczniczego Thyrogen wystąpiły u trzech pacjentów podczas badań klinicznych i jednego pacjenta w specjalnym programie leczenia. Po podaniu domięśniowym dawki 2,7 mg u dwóch pacjentów, pojawiły się nudności, natomiast u jednego z tych chorych dodatkowo wystąpiło osłabienie, zawroty głowy i ból głowy. Trzeci pacjent miał nudności, wymioty i uderzenia gorąca po domięśniowym podaniu dawki 3,6 mg. W specjalnym programie leczenia u pacjenta w wieku 77 lat z rakiem tarczycy z przerzutami, u którego nie wykonano tyreoidektomii, po podaniu 4 dawek po 0,9 mg produktu leczniczego Thyrogen w ciągu 6 dni, po 2 dniach doszło do migotania przedsionków, dekompensacji układu krążenia i zawału serca zakończonego zgonem.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Przedawkowanie
Inny pacjent włączony do badania klinicznego po dożylnym podaniu produktu leczniczego Thyrogen zgłosił działania niepożądane. Pacjent otrzymał dawkę 0,3 mg produktu leczniczego Thyrogen w jednorazowym bolusie dożylnym. Po 15 minutach wystąpiły u niego silne nudności, wymioty, obfite pocenie się, hipotonia i tachykardia. Zalecane postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje przywrócenie równowagi płynów i rozważenie podania środka przeciwwymiotnego.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Hormony przedniego płata przysadki mózgowej oraz ich analogi, kod ATC: H01AB01 Mechanizm działania Tyreotropina alfa (rekombinowany ludzki hormon tyreotropowy) to heterodimeryczna glikoproteina wytwarzana z wykorzystaniem technologii rekombinacji DNA. Składa się z dwóch niekowalencyjnie powiązanych podjednostek. Sekwencje cDNA kodują dla podjednostki alfa części składające się z 92 aminokwasów, zawierających dwa miejsca N-glikozylacji, a dla podjednostki beta części składające się ze 118 aminokwasów, zawierających jedno miejsce N-glikozylacji. Właściwości biochemiczne są porównywalne do ludzkiego hormonu tyreotropowego (TSH). Wiązanie tyreotropiny alfa z receptorami TSH na komórkach nabłonkowych tarczycy stymuluje wychwyt jodu, jego przemianę oraz syntezę i uwalnianie tyreoglobuliny, trijodotyroniny (T 3 ) i tyroksyny (T 4 ).
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów z dobrze zróżnicowanym rakiem tarczycy wykonuje się prawie całkowite lub całkowite wycięcie tarczycy. W celu pobudzenia wychwytu radiojodu i (lub) uwalniania tyreoglobuliny dla optymalnego rozpoznania pozostałości tarczycy lub raka poprzez obrazowanie po podaniu radiojodu lub oznaczenia tyreoglobuliny oraz przeprowadzenia leczenia uzupełniającego radiojodem, jest potrzebne duże stężenie TSH w surowicy krwi. Standardowe postępowanie prowadzące do zwiększenia stężenia TSH polega na odstawieniu supresji hormonami tarczycy (THST), co zazwyczaj powoduje powstanie objawów przedmiotowych i podmiotowych niedoczynności tarczycy. Stosując produkt leczniczy Thyrogen osiąga się stymulację TSH niezbędną do wychwytu radiojodu i uwalniania tyreoglobuliny w stanie eutyreozy przy zachowaniu THST, co pozwala na uniknięcie działań niepożądanych wynikających z niedoczynności tarczycy.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Zastosowanie diagnostyczne Skuteczność i bezpieczeństwo produktu leczniczego Thyrogen stosowanego do obrazowania po podaniu radiojodu wraz z oznaczeniem stężenia tyreoglobuliny w surowicy krwi w diagnozowaniu pozostałości tkanki tarczycy i raka potwierdzono w dwóch badaniach. W jednym z tych badań przeanalizowano dwa schematy dawkowania: 0,9 mg domięśniowo, co 24 godziny dla dwóch dawek (0,9 mg x 2) oraz 0,9 mg domięśniowo, co 72 godziny dla trzech dawek (0,9 mg x 3). Oba schematy dawkowania okazały się skuteczne i niezamienne statystycznie w porównaniu do odstawienia hormonów tarczycy w celu stymulacji wychwytu radiojodu w obrazowaniu diagnostycznym. W przypadku obu schematów dawkowania otrzymano lepszą czułość, dokładność i ujemną wartość predykcyjną dla tyreoglobuliny stymulowanej produktem leczniczym Thyrogen jako takiej lub w połączeniu z obrazowaniem po podaniu radiojodu, w porównaniu do badania, w którym pacjenci przyjmowali hormony tarczycy.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach klinicznych, w których w celu wykrycia pozostałości tarczycy lub raka u pacjentów po ablacji oznaczano tyreoglobulinę przyjmując 0,5 ng/ml jako dolną granicą wykrywalności, stężenia tyreoglobuliny stymulowane produktem leczniczym Thyrogen wynoszące 3 ng/ml, 2 ng/ml i 1 ng/ml odpowiadały stężeniom tyreoglobuliny po odstawieniu hormonu tarczycy wynoszącym odpowiednio 10 ng/ml, 5 ng/ml i 2 ng/ml. W tych badaniach stwierdzono, że bardziej czułe jest oznaczanie tyreoglobuliny po stymulacji produktem leczniczym Thyrogen niż po stosowaniu THST. Ponadto w badaniu III fazy obejmującym 164 pacjentów, odsetek wykrywalności tkanki tarczycy w oparciu o stężenie tyreoglobuliny stymulowanej produktem leczniczym Thyrogen wahał się w granicach 73–87%, natomiast w oparciu o oznaczanie tyreoglobuliny po THST wynosił 42–62% dla tych samych wartości odcięcia i porównywalnych standardów odniesienia.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przeprowadzonej po leczeniu scyntygrafii lub podczas biopsji węzła limfatycznego u 35 pacjentów potwierdzono występowanie przerzutów. U wszystkich 35 pacjentów stymulowane produktem leczniczym Thyrogen stężenie tyreoglobuliny wynosiło ponad 2 ng/ml, natomiast u 79% pacjentów przy THST – ponad 2 ng/ml. Stymulacja poprzedzająca leczenie W badaniu porównawczym z udziałem 60 pacjentów odsetek skutecznej ablacji pozostałości tkanki tarczycy przy zastosowaniu 100 mCi/3,7 GBq (± 10%) radiojodu u pacjentów po wycięciu tarczycy z powodu raka, był porównywalny pomiędzy grupami pacjentów leczonych po odstawieniu hormonów tarczycy i pacjentów leczonych po podaniu produktu leczniczego Thyrogen. Pacjenci objęci badaniem byli dorośli (> 18 lat) z nowo rozpoznanym zróżnicowanym rakiem tarczycy brodawkowatym lub pęcherzykowatym, w tym z wariantem brodawkowato-pęcherzykowatym. U większości z nich (54 na 60) stopień zaawansowania wynosił T1-T2, N0-N1, M0 (w klasyfikacji TNM).
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność ablacji pozostałości tkanki tarczycy oceniano poprzez obrazowanie z wykorzystaniem radiojodu i oznaczanie stężenia tyreoglobuliny w ciągu 8±1 miesięcy po leczeniu. U żadnego z 28 pacjentów (100%) leczonych po odstawieniu THST i u żadnego z 32 pacjentów (100%) leczonych po podaniu produktu leczniczego Thyrogen, nie występował widoczny wychwyt radiojodu w loży tarczycy lub, jeżeli wychwyt był widoczny, wynosił < 0,1% podanej aktywności radiojodu. Skuteczność ablacji pozostałości tkanki tarczycy oceniono również tylko u pacjentów, u których nie występowały mogące fałszować wynik przeciwciała anty-Tg, również przez osiem miesięcy po ablacji wykonanej według kryterium stymulowanego produktem leczniczym Thyrogen stężenia Tg < 2 ng/ml. Na podstawie kryterium Tg, skuteczną ablację pozostałości tarczycy uzyskano u 18/21 pacjentów (86%) i 23/24 pacjentów (96%), odpowiednio w grupie po odstawieniu THST i w grupie leczonej produktem leczniczym Thyrogen.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jakość życia po odstawieniu hormonów tarczycy ulegała znacznemu pogorszeniu, natomiast po zastosowaniu produktu leczniczego Thyrogen w każdym schemacie dawkowania, w obu wskazaniach utrzymywała się na tym samym poziomie. Prowadzono obserwację i uzyskano dane od 51 pacjentów, którzy wcześniej ukończyli badanie początkowe. Podstawowym celem obserwacji było potwierdzenie skuteczności ablacji pozostałości tarczycy za pomocą stymulowanego produktem leczniczym Thyrogen statycznego obrazowania szyi radiojodem. Medianie okresu obserwacji wyniosła 3,7 roku (zakres od 3,4 do 4,4 roku) po ablacji radiojodem. Również oznaczano stężenie tyreoglobuliny stymulowane produktem leczniczym Thyrogen. Za pomyślny wynik ablacji uznawano brak w skanowanym obrazie widocznego w loży tarczycy wychwytu lub widoczny wychwyt jodu poniżej 0,1%. U wszystkich pacjentów, u których stwierdzono w badaniu początkowym skuteczną ablację, potwierdzono ją w badaniu obserwacyjnym.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ponadto, u żadnego pacjenta w czasie 3,7 lat okresu obserwacji nie nastąpił zdecydowany nawrót choroby. Łącznie u 48/51 pacjentów (94%) nie stwierdzono nawrotu nowotworu, u 1 pacjenta wystąpił możliwy nawrót (jednak nie było pewności, czy rzeczywiście doszło do nawrotu, czy był to przetrwały nowotwór z choroby miejscowej, rozpoznany na początku badania początkowego), a 2 pacjentów nie można było poddać ocenie. Podsumowując, w kluczowym badaniu klinicznym i w badaniu obserwacyjnym produkt leczniczy Thyrogen okazał się równoważny supresji hormonu tarczycy dokonywanej w celu zwiększania stężenia TSH podczas stymulacji przed leczeniem skojarzonym przy zastosowaniu radiojodu, mającym na celu ablację pozostałości tkanki tarczycy po jej usunięciu chirurgicznym. W dwóch dużych, prospektywnych, randomizowanych badaniach — badaniu HiLo (Mallick) i badaniu ESTIMABL1 (Schlumberger) — porównano metody ablacji pozostałości tarczycy u pacjentów ze zróżnicowanym rakiem tarczycy, u których wykonano tyreoidektomię.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W obu badaniach pacjenci zostali losowo przydzieleni do 1 z 4 grup: leczonej produktem leczniczym Thyrogen + 30 mCi 131 I, leczonej produktem leczniczym Thyrogen + 100 mCi 131 I, po odstawieniu hormonów tarczycy + 30 mCi 131 I lub po odstawieniu hormonów tarczycy + 100 mCi 131 I, a następnie pacjenci zostali poddani ocenie po około 8 miesiącach. W ramach badania HiLo zrandomizowano 438 pacjentów (rak w stopniu zaawansowania T1–T3, Nx, N0 i N1, M0) w 29 ośrodkach. Zgodnie z oceną na podstawie obrazowania z wykorzystaniem radiojodu oraz stymulowanych stężeń tyreoglobuliny (n = 421) odsetek skutecznej ablacji wyniósł około 86% we wszystkich czterech grupach leczenia. Wszystkie 95% przedziały ufności dla różnic mieściły się w granicach ±10 punktów procentowych, co w szczególności wskazuje na to, że niska aktywność jodu promieniotwórczego wykazuje nie mniejszą skuteczność niż wysoka.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Analiza pacjentów, u których stopień zaawansowania wynosił T3 i N1, wykazała, że w tych podgrupach odsetek skutecznej ablacji był tak samo dobry jak u pacjentów niskiego ryzyka. W ramach badania ESTIMABL zrandomizowano 752 pacjentów niskiego ryzyka z rakiem tarczycy (rak w stopniu zaawansowania pT1 < 1 cm oraz N1 lub Nx, pT1 > 1–2 cm oraz dowolny stopień N lub pT2 N0, wszyscy pacjenci w stopniu zaawansowania M0) w 24 ośrodkach. Na podstawie oceny 684 pacjentów kwalifikujących się do badania ogólny odsetek skutecznej ablacji uzyskany w oparciu o badania ultrasonograficzne szyi oraz stymulowane stężenia tyreoglobuliny wyniósł 92%, bez statystycznie znaczącej różnicy między czterema grupami. W badaniu ESTIMABL1, 726 (97%) z pierwotnej grupy 752 pacjentów poddano obserwacji pod kątem nawrotu choroby. Mediana czasu obserwacji wynosiła 5,4 roku (0,5 do 9,2 lat). Poniższe tabele przedstawiają informacje z długoterminowych obserwacji dla badań ESTIMABL1 i HiLo. Tabela 1.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Częstości nawrotów u pacjentów w badaniu ESTIMABL1, otrzymujących niską lub wysoką dawkę RAI oraz przygotowywanych poprzez podanie produktu leczniczego Thyrogen lub THW
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Thyrogen (N=374) THW (N=378)
Całkowita liczba pacjentów z nawrotem (5,4 roku) 7 (1,9%) 4 (1,1%)
Niska aktywność RAI (1,1 GBq) 5 (1,3%) 1 (0,3%)
Wysoka aktywność RAI (3,7 GBq) 2 (0,5%) 3 (0,8%)
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu HiLo, 434 (99%) z pierwotnej grupy 438 pacjentów poddano obserwacji pod kątem nawrotu choroby. Mediana czasu obserwacji wynosiła 6,5 roku (4,5 do 7,6 lat). Tabela 2. Częstość nawrotów u pacjentów w badaniu HiLo, otrzymujących niską lub wysoką dawkę RAI

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Dawka o niskiejaktywności RAI (1,1 GBq) Dawka o wysokiej aktywności RAI (3,7 GBq)
Całkowita liczba pacjentów z nawrotem 11 10
Współczynnik nawrotu choroby (3 lata) 1,5% 2,1%
Współczynnik nawrotu choroby (5 lat) 2,1% 2,7%
Współczynnik nawrotu choroby (7 lat) 5,9% 7,3%

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne
HR: 1,10 [95% CI 0,47 – 2,59]; p=0,83 Tabela 3. Częstość nawrotów u pacjentów w badaniu HiLo, przygotowywanych do ablacji poprzez podanie produktu leczniczego Thyrogen lub odstawienie hormonu tarczycy

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Produkt leczniczyThyrogen Odstawienie hormonu tarczycy (THW)
Całkowita liczba pacjentów z nawrotem 13 8
Współczynnik nawrotu choroby (3 lata) 1,5% 2,1%
Współczynnik nawrotu choroby (5 lat) 2,1% 2,7%
Współczynnik nawrotu choroby (7 lat) 8,3% 5,0%

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne
HR: 1,62 [95% CI 0,67 – 3,91], p=0,28 Dane z długoterminowych obserwacji w badaniach ESTIMABL1 i HiLo potwierdziły podobne wyniki dla pacjentów we wszystkich czterech grupach leczenia. Podsumowując, badania te potwierdzają skuteczność niskiej aktywności radiojodu w połączeniu z tyreotropiną alfa (z ograniczoną ekspozycją na promieniowanie). Tyreotropina alfa okazała się równoważna odstawieniu hormonu tarczycy dokonywanemu podczas stymulacji przed leczeniem skojarzonym przy zastosowaniu radiojodu, mającym na celu ablację pozostałości tkanki tarczycy po jej usunięciu chirurgicznym.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę produktu leczniczego Thyrogen zbadano u pacjentów z dobrze zróżnicowanym rakiem tarczycy po pojedynczym wstrzyknięciu domięśniowym 0,9 mg. Po wstrzyknięciu stężenie maksymalne (C max ) wynosiło 116 ±38 mU/l i uzyskano je około 13 ±8 godzin po podaniu. Półokres eliminacji wynosił 22 ±9 godzin. Uważa się, że główną drogą eliminacji tyreotropiny alfa są nerki, a w mniejszym stopniu wątroba.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne są ograniczone, niemniej jednak nie ujawniają żadnych szczególnych zagrożeń dla człowieka związanych ze stosowaniem produktu leczniczego Thyrogen.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol Sodu diwodorofosforan jednowodny Disodu wodorofosforan siedmiowodny Sodu chlorek 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi w tym samym wstrzyknięciu, ponieważ nie wykonano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności Nieotwarte fiolki 3 lata Okres trwałości po rozpuszczeniu produktu Zaleca się, aby produkt leczniczy Thyrogen wstrzyknąć w ciągu trzech godzin po sporządzeniu roztworu. Gotowy roztwór można przechowywać do 24 godzin w lodówce (2°C−8°C) bez dostępu światła i unikając skażenia bakteryjnego. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C−8°C). W celu ochrony przed światłem fiolkę przechowywać w opakowaniu zewnętrznym. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Przezroczysta fiolka ze szkła typu I o pojemności 5 ml.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Dane farmaceutyczne
Zamknięcie składa się z silikonowego korka z butylu z zakrywką zabezpieczającą. Każda fiolka produktu leczniczego Thyrogen zawiera 1,1 mg tyreotropiny alfa. Po rozpuszczeniu w 1,2 ml wody do wstrzykiwań pobiera się i podaje 1,0 ml roztworu (stanowiący równoważnik 0,9 mg produktu leczniczego Thyrogen). Aby zapewnić wystarczającą objętość niezbędną do dokładnego dawkowania, każda fiolka produktu leczniczego Thyrogen zawiera nadmiar produktu wynoszący 0,2 ml. Wielkość opakowania: jedna lub dwie fiolki w pudełku tekturowym. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Proszek do przygotowania roztworu do wstrzykiwań należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań. W każdym wstrzyknięciu podaje się zawartość tylko jednej fiolki produktu leczniczego Thyrogen. Każda fiolka produktu leczniczego Thyrogen przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użytku.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Dane farmaceutyczne
Należy zachować zasady aseptyki. Do fiolki z produktem leczniczym Thyrogen w postaci proszku dodać 1,2 ml wody do wstrzykiwań. Delikatnie mieszać zawartość fiolki ruchem wirowym, aż do zupełnego rozpuszczenia całego proszku. Nie wstrząsać roztworu. Po rozpuszczeniu proszku całkowita objętość w fiolce wynosi 1,2 ml. Odczyn pH roztworu produktu leczniczego Thyrogen wynosi około 7,0. Należy wizualnie ocenić roztwór produktu leczniczego Thyrogen w fiolce pod kątem obecności zanieczyszczeń i odbarwienia. Roztwór produktu leczniczego Thyrogen powinien być przezroczysty i bezbarwny. Nie używać fiolek, jeśli ich zawartość zawiera zanieczyszczenia, zmętnienie lub jest odbarwiona. Pobrać 1,0 ml roztworu produktu leczniczego Thyrogen z fiolki z produktem. Odpowiada to 0,9 mg tyreotropiny alfa gotowej do wstrzyknięcia. Produkt leczniczy Thyrogen nie zawiera środków konserwujących. Należy bezzwłocznie usunąć resztę niewykorzystanego roztworu. Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.
CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Dane farmaceutyczne
Roztwór produktu leczniczego Thyrogen należy wstrzyknąć w ciągu trzech godzin, jednakże pozostaje on stabilny chemicznie do 24 godzin, jeśli jest przechowywany w lodówce (2°C−8°C). Należy pamiętać, że bezpieczeństwo mikrobiologiczne zależy od zapewnienia aseptycznych warunków w trakcie przygotowywania roztworu.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ovitrelle 250 mikrogramów/0,5 ml roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda ampułko-strzykawka zawiera 250 mikrogramów choriogonadotropiny alfa* (co odpowiada około 6500 j.m.) w 0,5 ml roztworu. *rekombinowana ludzka choriogonadotropina, r-hCG wytwarzana w komórkach jajnika chomika chińskiego (ang. Chinese hamster ovary, CHO) metodą rekombinacji DNA Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce. Przejrzysty, bezbarwny do lekko żółtego roztwór. pH roztworu wynosi 7,0 ± 0,3, a jego osmolalność 250-400 mOsm/kg.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Ovitrelle jest wskazany do stosowania u:  dorosłych kobiet poddawanych indukcji jajeczkowania mnogiego poprzedzającego zastosowanie technik wspomaganego rozrodu (ang. assisted reproductive technologies – ART), takich jak zapłodnienie pozaustrojowe (ang. in vitro fertilisation – IVF): produkt Ovitrelle jest podawany w celu wywołania ostatecznego dojrzewania pęcherzyków i luteinizacji, po stymulacji wzrostu pęcherzyków;  dorosłych kobiet, u których nie występuje jajeczkowanie lub występuje rzadko: produkt Ovitrelle jest podawany w celu wywołania owulacji i luteinizacji u kobiet, u których nie występuje jajeczkowanie lub występuje rzadko, po stymulacji wzrostu pęcherzyków.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Ovitrelle należy prowadzić pod kontrolą lekarza doświadczonego w leczeniu zaburzeń płodności. Dawkowanie Maksymalna dawka wynosi 250 mikrogramów. Należy zastosować następujące schematy dawkowania:  kobiety poddawane indukcji jajeczkowania mnogiego poprzedzającej zastosowanie technik wspomaganego rozrodu (ART), takich jak zapłodnienie pozaustrojowe (IVF): zawartość jednej ampułko-strzykawki z produktem Ovitrelle (250 mikrogramów) jest podawana od 24 do 48 godzin po ostatnim podaniu hormonu folikulotropowego (FSH) lub produktu ludzkiej gonadotropiny menopauzalnej (hMG), tj. gdy osiągnięto optymalną stymulację wzrostu pęcherzyków;  kobiety, u których nie występuje jajeczkowanie lub występuje rzadko: zawartość jednej ampułko-strzykawki z produktem Ovitrelle (250 mikrogramów) jest podawana od 24 do 48 godzin po uzyskaniu optymalnej stymulacji wzrostu pęcherzyków.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Dawkowanie
Zalecane jest, aby pacjentka odbyła stosunek płciowy w dniu wstrzyknięcia produktu Ovitrelle i w dniu następnym. Szczególne populacje Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie określono bezpieczeństwa stosowania, skuteczności i farmakokinetyki produktu Ovitrelle u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Dzieci i młodzież Stosowanie produktu leczniczego Ovitrelle u dzieci i młodzieży nie jest właściwe. Sposób podawania Do podania podskórnego. Samodzielne wstrzykiwanie produktu Ovitrelle może być wykonywane wyłącznie przez pacjentki odpowiednio przeszkolone i mające możliwość uzyskania specjalistycznej porady. Produkt Ovitrelle jest przeznaczony do jednorazowego stosowania.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1  Nowotwory podwzgórza lub przysadki mózgowej  Powiększenie jajników lub pojawienie się torbieli niezwiązane z zespołem policystycznych jajników  Krwotoki z dróg rodnych o nieznanej przyczynie  Nowotwory jajników, macicy czy sutków  Czynne zaburzenia zakrzepowo-zatorowe Produktu Ovitrelle nie wolno stosować w chorobach, w których nie można uzyskać skutecznej odpowiedzi, takich jak  pierwotna niewydolność jajników  wady rozwojowe narządów płciowych uniemożliwiające rozwój ciąży  włókniakomięśniaki macicy uniemożliwiające rozwój ciąży  u kobiet po menopauzie
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Ogólne zalecenia Przed rozpoczęciem leczenia należy określić przyczyny niepłodności pary oraz istniejące i przypuszczalne przeciwwskazania do zachodzenia w ciążę. W szczególności należy przebadać pacjentkę pod kątem niedoczynności tarczycy, niedoboru hormonów nadnerczy, hiperprolaktynemii i nowotworów przysadki lub podwzgórza, i zastosować odpowiednie leczenie. Brak doświadczenia klinicznego w stosowaniu produktu Ovitrelle do leczenia innych chorób (takich jak niewydolność ciałka żółtego lub choroby u mężczyzn) i z tego powodu produkt Ovitrelle nie jest wskazany do stosowania w tych chorobach. Zespół nadmiernej stymulacji jajników (ang.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności
ovarian hyperstimulation syndrome – OHSS) Spodziewanym skutkiem kontrolowanej stymulacji jajników jest pewnego stopnia powiększenie jajników. Jest ono częściej obserwowane u kobiet z zespołem policystycznych jajników i zwykle ustępuje bez leczenia. W odróżnieniu od niepowikłanego powiększenia jajników OHSS może dawać objawy o większym nasileniu, w tym znaczne powiększenie jajników, duże stężenie steroidów płciowych w surowicy i zwiększenie przepuszczalności śródbłonka, które może prowadzić do gromadzenia się płynu w jamie otrzewnej, opłucnej i rzadko w osierdziu. W łagodnych przypadkach OHSS można zaobserwować ból brzucha, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego oraz wzdęcia i powiększenie jajników. W umiarkowanych przypadkach OHSS mogą dodatkowo występować nudności, wymioty oraz wodobrzusze i wyraźne powiększenie jajników widoczne w badaniu USG.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności
W ciężkich przypadkach OHSS można ponadto zaobserwować takie objawy, jak znaczne powiększenie jajników, przyrost masy ciała, duszności i skąpomocz. Diagnostyka kliniczna może ujawnić takie objawy, jak hipowolemia, zagęszczenie krwi, zachwianie równowagi elektrolitowej, wodobrzusze, wysięk opłucnowy oraz ostra niewydolność oddechowa. Bardzo rzadko ciężkim przypadkom OHSS mogą towarzyszyć skręcenie jajnika lub incydenty zakrzepowo-zatorowe, takie jak zator tętnicy płucnej, udar niedokrwienny mózgu lub zawał mięśnia sercowego. Niezależne czynniki ryzyka rozwoju zespołu nadmiernej stymulacji jajników (OHSS) obejmują: młody wiek, beztłuszczową masę ciała, zespół policystycznych jajników, większe dawki egzogennej gonadotropiny, wysoki bezwzględny lub szybko rosnący poziom estradiolu w surowicy i epizody OHSS w przeszłości, dużą liczbę rozwijających się pęcherzyków Graafa oraz dużą liczbę komórek jajowych odzyskiwanych w cyklach ART.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Przestrzeganie zalecanego dawkowania i schematu podawania produktu Ovitrelle może zmniejszyć ryzyko występowania nadmiernej stymulacji jajników. W celu wcześniejszego określenia czynników ryzyka zalecane jest monitorowanie cykli stymulacji poprzez wykonywanie badań ultrasonograficznych, jak również pomiarów stężenia estradiolu. Istnieją dowody sugerujące, że hormon hCG odgrywa kluczową rolę w wyzwalaniu OHSS oraz że zespół może występować w cięższej postaci i trwać dłużej w przypadku ciąży. Dlatego w przypadku wystąpienia objawów nadmiernej stymulacji jajników zalecane jest wstrzymanie podania hormonu hCG i doradzenie pacjentce, aby powstrzymała się od współżycia płciowego lub zastosowała barierowe metody zabezpieczające przed zajściem w ciążę przez co najmniej 4 dni. Jako że OHSS może się szybko rozwinąć (w ciągu 24 godzin) lub w ciągu kilku dni stać się ciężkim powikłaniem, pacjentki powinny być pod obserwacją przez co najmniej dwa tygodnie po podaniu hormonu hCG.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Łagodny lub umiarkowany OHSS zazwyczaj ustępuje samoistnie. W przypadku wystąpienia ciężkiego zespołu nadmiernej stymulacji jajników (OHSS) zaleca się przerwanie leczenia gonadotropinami oraz hospitalizowanie pacjentki i zastosowanie odpowiedniego leczenia. Ciąża mnoga U pacjentek poddanych indukcji owulacji, częstość występowania ciąży mnogiej i porodu mnogiego jest zwiększona w porównaniu z częstością ich występowania w przypadku zapłodnienia naturalnego. Większość ciąż mnogich to ciąże bliźniacze. Ciąża mnoga, zwłaszcza liczniejsza niż bliźniacza, zwiększa ryzyko powikłań położniczych i okołoporodowych. Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia ciąży mnogiej liczniejszej niż bliźniacza, zalecane jest dokładne monitorowanie odpowiedzi jajników. U pacjentek poddanych leczeniu z zastosowaniem ART ryzyko wystąpienia ciąży mnogiej jest związane głównie z liczbą przeniesionych zarodków, ich jakością oraz wiekiem pacjentki.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Utrata ciąży Utrata ciąży w wyniku poronienia występuje częściej u pacjentek poddanych stymulacji wzrostu pęcherzyka w celu indukcji owulacji lub ART niż wskutek poczęcia naturalnego. Ciąża pozamaciczna Choroba jajowodów w wywiadzie zwiększa u kobiet ryzyko ciąży pozamacicznej niezależnie od tego, czy ciąża jest wynikiem zapłodnienia naturalnego czy wynikiem leczenia niepłodności. Częstość występowania ciąży pozamacicznej po zastosowaniu technologii wspomagania rozrodu (ART) była większa niż w populacji ogólnej. Wrodzone wady rozwojowe Częstość występowania wrodzonych wad rozwojowych po terapii ART może być nieco wyższa w porównaniu do zapłodnienia naturalnego. Sądzi się, że jest to spowodowane różnicami w charakterystyce rodziców (np. wiek matki, parametry nasienia) oraz częstszym występowaniem ciąż mnogich.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Powikłania zakrzepowo-zatorowe U kobiet z niedawno przebytą chorobą zakrzepowo-zatorową lub kobiet z ogólnie rozpoznanymi czynnikami ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych, takimi jak przebyte choroby w wywiadzie osobistym lub rodzinnym, leczenie gonadotropinami może podwyższyć ryzyko pogorszenia się lub wystąpienia takich powikłań. U tych kobiet należy rozważyć korzyści podawania gonadotropin wobec ryzyka. Należy jednak zaznaczyć, że sama ciąża, podobnie do OHSS, może również nieść podwyższone ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych. Nowotwory układu rozrodczego Zgłaszano przypadki łagodnych i złośliwych nowotworów jajników i innych narządów układu rozrodczego u kobiet poddawanych wielokrotnemu leczeniu niepłodności. Dotychczas nie ustalono, czy leczenie gonadotropinami może zwiększać ryzyko rozwoju tych guzów u bezpłodnych kobiet.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia oznaczeń w surowicy lub w moczu Produkt Ovitrelle może przez okres do 10 dni po podaniu zaburzać oznaczanie hCG metodami immunologicznymi w surowicy lub w moczu, mogąc dać fałszywie dodatni wynik testu ciążowego. Należy zwrócić na to uwagę pacjentek. Zawartość sodu Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji produktu Ovitrelle z innymi produktami leczniczymi. Jednakże, w czasie leczenia hCG nie zgłaszano żadnych istotnych klinicznie interakcji z innymi produktami leczniczymi.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ma wskazania do stosowania produktu Ovitrelle w okresie ciąży. Dane dotyczące ograniczonej liczby zastosowań produktu w okresie ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wad rozwojowych lub działanie szkodliwie na płód/noworodka. Nie przeprowadzono badań na zwierzętach określających wpływ choriogonadotropiny alfa na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Karmienie piersią Produkt Ovitrelle nie jest wskazany do stosowania podczas karmienia piersią. Nie ma danych dotyczących wydzielania choriogonadotropiny alfa z mlekiem. Płodność Produkt Ovitrelle jest wskazany do stosowania w przypadku bezpłodności (patrz punkt 4.1).
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt Ovitrelle nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W badaniach porównawczych z zastosowaniem różnych dawek produktu Ovitrelle stwierdzono występowanie OHSS związane ze stosowaniem produktu Ovitrelle zależne od dawki. OHSS zaobserwowano u około 4% pacjentek leczonych produktem Ovitrelle. Ciężki OHSS był zgłaszany u mniej niż 0,5% pacjentek (patrz punkt 4.4). Lista działań niepożądanych Częstości występowania zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: łagodne lub ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka, reakcje anafilaktyczne i wstrząs Zaburzenia układu nerwowego Często: ból głowy Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko: zaburzenia zakrzepowo-zatorowe (zarówno w powiązaniu z OHSS, jak i nie związane z OHSS) Zaburzenia żołądka i jelit Często: ból brzucha, wzdęcia brzucha, nudności, wymioty Niezbyt często: dolegliwości brzucha, biegunka Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: łagodny lub umiarkowany OHSS Niezbyt często: ciężki OHSS Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: reakcje w miejscu wstrzyknięcia Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Skutki przedawkowania produktu Ovitrelle nie są znane. Przypuszcza się jednak, że OHSS jest skutkiem przedawkowania produktu Ovitrelle (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: hormony płciowe i modulatory układu płciowego, gonadotropiny, kod ATC: G03GA08 Mechanizm działania Produkt Ovitrelle jest choriogonadotropiną alfa otrzymywaną metodą rekombinacji DNA. Ma analogiczną sekwencję aminokwasów jak hCG izolowana z moczu. Gonadotropina kosmówkowa wiąże się z przezbłonowym receptorem LH/CG komórek otoczki (i warstwy ziarnistej) jajnika, do którego przyłącza się także hormon luteinizujący. Działanie farmakodynamiczne Główna aktywność farmakodynamiczna u kobiet polega na wznowieniu mejozy w komórce jajowej, pęknięciu pęcherzyka (owulacja), utworzeniu ciałka żółtego i wytwarzaniu progesteronu i estradiolu przez ciałko żółte. U kobiet działanie gonadotropiny kosmówkowej odpowiada wyrzutowi hormonu luteinizującego, który wyzwala owulację.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Produkt Ovitrelle jest stosowany w celu wywołania ostatecznego dojrzewania pęcherzyków i wczesnej luteinizacji, po zastosowaniu produktów leczniczych pobudzających wzrost pęcherzyków. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W porównawczych badaniach klinicznych podanie dawki 250 mikrogramów produktu Ovitrelle było równie skuteczne w wywoływaniu ostatecznego dojrzewania pęcherzyków i wczesnej luteinizacji w ramach technik wspomaganego rozrodu, jak podanie dawek 5000 j.m. i 10 000 j.m. hCG izolowanej z moczu i tak skuteczne jak dawka 5000 j.m. hCG izolowanej z moczu w wywoływaniu owulacji. Dotychczas nie stwierdzono objawów powstawania u ludzi przeciwciał przeciw produktowi Ovitrelle. Powtarzaną ekspozycję na produkt Ovitrelle badano tylko u mężczyzn. Badanie kliniczne u kobiet ze wskazaniem do zastosowania ART i u kobiet z anowulacją, była ograniczona do jednego cyklu leczenia.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po podaniu dożylnym choriogonadotropina alfa ulega dystrybucji do płynu przestrzeni zewnątrzkomórkowej z okresem półtrwania w fazie dystrybucji około 4,5 godziny. Objętość dystrybucji i klirens całkowity w stanie równowagi wynoszą odpowiednio 6 l i 0,2 l/godz. Nic nie wskazuje na to, że choriogonadotropina alfa jest metabolizowana i wydalana w inny sposób niż endogenna hCG. Po podaniu podskórnym choriogonadotropina alfa jest eliminowana z organizmu. Okres półtrwania choriogonadotropiny alfa w końcowej fazie eliminacji wynosi około 30 godzin, a jej bezwzględna biodostępność wynosi 40%. Badania porównawcze liofilizatu i roztworu do wstrzykiwań wykazały, że obie postacie produktu leczniczego są biorównoważne.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzano badań dotyczących rakotwórczości. Jest to uzasadnione białkową strukturą substancji czynnej i ujemnymi wynikami testów genotoksyczności. Nie przeprowadzono badań wpływu na rozrodczość u zwierząt.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol Metionina Poloksamer 188 Kwas fosforowy (do dostosowania pH) Sodu wodorotlenek (do dostosowania pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 2 lata. Po otwarciu, produkt leczniczy powinien być natychmiast użyty. Jednakże wykazano, że po otwarciu produkt leczniczy pozostaje stabilny przez 24 godziny pod warunkiem, że jest przechowywany w temperaturze od 2  C do 8°C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C-8°C). Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. Z zachowaniem terminu ważności leku, roztwór może być przechowywany w temperaturze poniżej 25°C do 30 dni bez potrzeby ponownego schładzania w tym czasie. Roztwór należy zniszczyć, jeżeli nie został zużyty w ciągu tych 30 dni.
CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 0,5 ml roztworu w ampułko-strzykawce (szkło typu I) z korkiem tłoka (guma halobutylowa) i tłokiem (plastik) oraz igłą iniekcyjną (stal nierdzewna) – opakowanie zawierające 1 sztukę. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Należy podawać tylko przejrzysty roztwór nie zawierający cząstek stałych. Przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użycia. Samodzielne wstrzykiwanie produktu Ovitrelle może być wykonywane wyłącznie przez pacjentki odpowiednio przeszkolone i mające możliwość uzyskania specjalistycznej porady. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Luveris 75 j.m. proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna fiolka zawiera 75 j.m. lutropiny alfa*. * rekombinowany ludzki hormon luteinizujący (r-hLH) wytwarzany przez genetycznie zmodyfikowane komórki jajnika chomika chińskiego (CHO) metodą rekombinowania DNA Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań (proszek do sporządzania płynu do wstrzykiwań). Wygląd proszku: białe liofilizowane peletki. Wygląd rozpuszczalnika: przejrzysty bezbarwny roztwór. Współczynnik pH sporządzonego roztworu wynosi 7,5–8,5. W celu samodzielnego podawania przez pacjentki należy rozważyć stosowanie dostępnych postaci produktu, innych niż z rozpuszczalnikiem w ampułkach.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Luveris wraz z preparatem hormonu folikulotropowego (FSH) jest wskazany do stosowania u dorosłych kobiet z ciężkim niedoborem hormonu luteinizującego (LH) i FSH w celu pobudzenia rozwoju pęcherzyka jajnikowego.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Luveris powinno być rozpoczynane pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu zaburzeń płodności. Dawkowanie Celem terapii produktem Luveris wraz z hormonem FSH, u kobiet z niedoborem LH i FSH, jest pobudzenie rozwoju pęcherzyka jajnikowego i jego ostatniego stadium dojrzewania po podaniu ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG). Produkt Luveris powinien być podawany jako cykl codziennych wstrzyknięć, jednocześnie z FSH. Jeśli pacjentka nie miesiączkuje i ma niskie stężenia endogennych estrogenów, leczenie można rozpoczynać w każdym czasie. Produkt Luveris powinien być podawany jednocześnie z folitropiną alfa. Zalecany sposób podawania rozpoczyna się od dawki 75 j.m. lutropiny alfa na dobę, co odpowiada jednej fiolce produktu Luveris, z 75 j.m.–150 j.m. FSH.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Dawkowanie
Leczenie należy dostosowywać do odpowiedzi terapeutycznej pacjentki, ocenianej na podstawie pomiaru wielkości pęcherzyka w badaniu ultrasonograficznym oraz odpowiedzi estrogenowej. W badaniach klinicznych wykazano, że produkt Luveris zwiększa wrażliwość jajników na folitropinę alfa. Jeżeli konieczne jest zwiększenie dawki FSH, najlepiej zwiększać ją w 7–14-dniowych odstępach o 37,5 j.m.–75 j.m. Dopuszczalne jest wydłużenie czasu trwania stymulacji do najwyżej 5 tygodni w każdym cyklu. Po uzyskaniu optymalnej odpowiedzi, należy podać pojedyncze wstrzyknięcie 250 mikrogramów r-hCH lub 5 000 j.m. do 10 000 j.m. hCG w ciągu 24–48 godzin od ostatnich wstrzyknięć produktu Luveris i FSH. W dniu podania hormonu hCG, a także w dniu następnym zalecane jest odbycie stosunku płciowego. Alternatywnie można wykonać zapłodnienie wewnątrzmaciczne lub inną procedurę wspomaganego rozrodu na podstawie dokonanej przez lekarza oceny danego przypadku klinicznego.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Dawkowanie
Wspomaganie fazy lutealnej powinno być brane pod uwagę w przypadku braku substancji pobudzających luteinizację (LH/hCG) po owulacji, co może prowadzić do przedwczesnej niedomogi ciałka żółtego. Jeżeli uzyskano nadmierną odpowiedź jajników, leczenie oraz ewentualne podanie hormonu hCG powinno być wstrzymane. W następnym cyklu zaleca się zmniejszenie dawki FSH w porównaniu z cyklem poprzednim (patrz punkt 4.4). Populacje szczególne Pacjentki w podeszłym wieku Stosowania produktu leczniczego Luveris u pacjentek w podeszłym wieku nie jest właściwe. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Luveris u pacjentek w podeszłym wieku. Pacjentki z zaburzeniami czynności nerek i wątroby Nie określono bezpieczeństwa stosowania, skuteczności i farmakokinetyki produktu leczniczego Luveris u pacjentek z zaburzeniami nerek lub wątroby. Dzieci i młodzież Stosowanie produktu leczniczego Luveris u dzieci i młodzieży nie jest właściwe.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Dawkowanie
Sposób podawania Produkt Luveris jest przeznaczony do podawania podskórnego. Pierwsze wstrzyknięcie produktu Luveris powinno być wykonane pod bezpośrednim nadzorem lekarza. Proszek należy rozpuścić w załączonym rozpuszczalniku bezpośrednio przed użyciem. Samodzielne wstrzykiwanie tego produktu leczniczego może być wykonywane wyłącznie przez pacjentki, które są dobrze zmotywowane, odpowiednio przeszkolone i mają łatwy dostęp do wykwalifikowanej pomocy medycznej. Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produkt Luveris jest przeciwwskazany u pacjentek z:  nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1,  guzami podwzgórza i przysadki mózgowej,  powiększeniem jajników lub torbielą jajnika niezwiązanymi z zespołem policystycznych jajników i o nieznanej etiologii,  krwotokami z dróg rodnych o nieustalonej przyczynie,  nowotworami jajnika, macicy lub sutka. Nie podawać produktu Luveris w następujących sytuacjach uniemożliwiających prawidłową ciążę:  pierwotna niewydolność jajników,  wady rozwojowe narządów płciowych uniemożliwiające zajście w ciążę,  mięśniaki macicy uniemożliwiające zajście w ciążę.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Ogólne zalecenia Przed rozpoczęciem leczenia, należy przeanalizować przyczyny niepłodności pary, jak również ocenić ewentualne przeciwwskazania do zajścia w ciążę. Ponadto u pacjentek należy przeprowadzić diagnostykę pod kątem niedoczynności tarczycy, niewydolności kory nadnerczy i hiperprolaktynemii oraz zastosować właściwe leczenie. Porfiria Zastosowanie produktu Luveris u pacjentek chorych na porfirię lub z porfirią stwierdzoną w wywiadzie rodzinnym może zwiększyć ryzyko wystąpienia ostrego napadu. W przypadku pogorszenia się stanu zdrowia lub pojawiania się pierwszych oznak takiego napadu konieczne może być przerwanie leczenia.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Specjalne środki ostrozności
Zespół nadmiernej stymulacji jajników (OHSS) Spodziewanym skutkiem kontrolowanej stymulacji jajników jest pewnego stopnia powiększenie jajników. Jest ono częściej obserwowane u kobiet z zespołem policystycznych jajników i zwykle ustępuje bez leczenia. W odróżnieniu od niepowikłanego powiększenia jajników OHSS (ang. Ovarian Hyperstimulation Syndrome) może dawać objawy o większym nasileniu, w tym znaczne powiększenie jajników, duże stężenie steroidów płciowych w surowicy i zwiększenie przepuszczalności śródbłonka, które może prowadzić do gromadzenia się płynu w jamie otrzewnej, opłucnej i rzadko w osierdziu. W łagodnych przypadkach OHSS można zaobserwować ból brzucha, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego oraz wzdęcia lub powiększenie jajników. W umiarkowanych przypadkach OHSS mogą dodatkowo występować nudności, wymioty oraz wodobrzusze i wyraźne powiększenie jajników widoczne w badaniu USG.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Specjalne środki ostrozności
W ciężkich przypadkach OHSS można ponadto zaobserwować takie objawy, jak znaczne powiększenie jajników, przyrost masy ciała, duszności i skąpomocz. Diagnostyka kliniczna może ujawnić takie objawy, jak hipowolemia, zagęszczenie krwi, zachwianie równowagi elektrolitowej, wodobrzusze, wysięk opłucnowy oraz ostra niewydolność oddechowa. Bardzo rzadko ciężkim przypadkom OHSS mogą towarzyszyć skręcenie jajnika lub incydenty zakrzepowo-zatorowe, takie jak zator tętnicy płucnej, udar niedokrwienny mózgu lub zawał mięśnia sercowego. Niezależne czynniki ryzyka rozwoju zespołu nadmiernej stymulacji jajników (OHSS) obejmują: młody wiek, beztłuszczową masę ciała, zespół policystycznych jajników, większe dawki egzogennej gonadotropiny, wysoki bezwzględny lub szybko rosnący poziom estradiolu w surowicy i epizody OHSS w przeszłości, dużą liczbę rozwijających się pęcherzyków Graafa oraz dużą liczbę komórek jajowych odzyskiwanych w cyklach technik wspomaganego rozrodu (ang.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Specjalne środki ostrozności
assisted reproductive technologies – ART). Przestrzeganie zalecanego dawkowania i schematu podawania produktu Luveris i FSH może zmniejszyć ryzyko występowania nadmiernej stymulacji jajników. W celu wcześniejszego określenia czynników ryzyka zalecane jest monitorowanie cykli stymulacji poprzez wykonywanie badań ultrasonograficznych, jak również pomiarów stężenia estradiolu. Istnieją dowody sugerujące, że hormon hCG odgrywa kluczową rolę w wyzwalaniu OHSS oraz że zespół może występować w cięższej postaci i trwać dłużej w przypadku ciąży. Dlatego w przypadku wystąpienia objawów nadmiernej stymulacji jajników zalecane jest wstrzymanie podania hormonu hCG i doradzenie pacjentce, aby powstrzymała się od współżycia płciowego lub zastosowała barierowe metody zabezpieczające przed zajściem w ciążę przez co najmniej 4 dni.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Specjalne środki ostrozności
Jako że OHSS może się szybko rozwinąć (w ciągu 24 godzin) lub w ciągu kilku dni stać się ciężkim powikłaniem, pacjentki powinny być kontrolowane przez co najmniej dwa tygodnie po podaniu hormonu hCG. Łagodny lub umiarkowany OHSS zazwyczaj ustępuje samoistnie. W przypadku wystąpienia ciężkiego zespołu nadmiernej stymulacji jajników (OHSS) zaleca się przerwanie leczenia gonadotropinami, o ile jest wciąż kontynuowane, oraz hospitalizowanie pacjentki i zastosowanie odpowiedniego leczenia. Skręcenie jajnika Po leczeniu innymi gonadotropinami zgłoszono skręcenie jajnika. Może ono być związane z innymi czynnikami ryzyka, takimi jak zespół OHSS, wcześniejsza operacja jamy brzusznej, skręcenie jajnika w przeszłości, występowanie w przeszłości lub obecnie torbieli jajnika i zespół jajników policystycznych. Uszkodzenie jajnika w wyniku zmniejszonego dopływu krwi można zmniejszyć poprzez wcześniejsze wykrycie i natychmiastowe usunięcie skręcenia.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Specjalne środki ostrozności
Ciąża mnoga U pacjentek poddanych indukcji owulacji, częstość występowania ciąży mnogiej i porodu mnogiego jest zwiększona w porównaniu z częstością ich występowania w przypadku zapłodnienia naturalnego. Większość ciąż mnogich to ciąże bliźniacze. Ciąża mnoga, zwłaszcza liczniejsza niż bliźniacza, zwiększa ryzyko powikłań położniczych i okołoporodowych. Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia ciąży mnogiej liczniejszej niż bliźniacza, zalecane jest dokładne monitorowanie odpowiedzi jajników. U pacjentek poddanych leczeniu z zastosowaniem ART ryzyko wystąpienia ciąży mnogiej jest związane głównie z liczbą przeniesionych zarodków, ich jakością oraz wiekiem pacjentki. Utrata ciąży Utrata ciąży w wyniku poronienia występuje częściej u pacjentek poddanych stymulacji wzrostu pęcherzyka w celu indukcji owulacji lub przeprowadzenia ART niż wskutek poczęcia naturalnego.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Specjalne środki ostrozności
Ciąża pozamaciczna U kobiet z chorobą jajowodów w wywiadzie istnieje ryzyko ciąży pozamacicznej niezależnie od tego, czy ciąża jest wynikiem zapłodnienia naturalnego czy wynikiem leczenia niepłodności. Częstość występowania ciąży pozamacicznej po zastosowaniu technik wspomaganego rozrodu (ART) była większa niż w populacji ogólnej. Wrodzone wady rozwojowe Częstość występowania wad wrodzonych po zastosowaniu ART może być nieco większa niż po zapłodnieniu naturalnym. Może być to spowodowane czynnikami rodzicielskimi (np. wiek matki, czynniki genetyczne), zabiegami ART i ciążami mnogimi. Incydenty zakrzepowo-zatorowe U kobiet niedawno lub obecnie przechodzących chorobę zakrzepowo-zatorową oraz kobiet z ogólnie rozpoznanymi czynnikami ryzyka incydentów zakrzepowo-zatorowych, takimi jak dane z wywiadu lub wywiadu rodzinnego, trombofilia lub poważna otyłość (wskaźnik masy ciała >30 kg/m 2 ), leczenie gonadotropinami może dodatkowo zwiększać ryzyko nasilenia lub wystąpienia takich incydentów.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Specjalne środki ostrozności
W przypadku tych kobiet należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka wynikający z leczenia. Należy jednak zaznaczyć, że sama ciąża, podobnie jak OHSS, zwiększa ryzyko występowania incydentów zakrzepowo-zatorowych. Nowotwory układu rozrodczego Zgłaszano przypadki łagodnych i złośliwych nowotworów jajników i innych narządów układu rozrodczego u kobiet poddawanych wielokrotnemu leczeniu niepłodności. Dotychczas nie ustalono, czy leczenie gonadotropinami może zwiększać ryzyko rozwoju tych guzów u bezpłodnych kobiet. Zawartość sodu Produkt Luveris zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Nie podawać produktu Luveris w mieszaninie z innymi lekami, w tym samym wstrzyknięciu. Wyjątkiem jest folitropina alfa, dla której badania wykazały, że łączne podawanie nie zmienia znacząco aktywności, stabilności, właściwości farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych substancji czynnej.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ma wskazań do stosowania produktu Luveris w okresie ciąży. Dane uzyskane na podstawie ograniczonej liczby narażonych ciąż nie wskazują na występowanie działań niepożądanych gonadotropiny na ciążę, rozwój embrionalny i płodowy, poród lub rozwój poporodowy w wyniku kontrolowanej stymulacji jajników. W badaniach na zwierzętach nie obserwowano teratogennego wpływu produktu Luveris. Dane kliniczne nie są wystarczające do wykluczenia teratogennego wpływu produktu Luveris w przypadku ekspozycji w okresie ciąży. Karmienie piersią Produkt Luveris nie jest wskazany w okresie karmienia piersią. Płodność Produkt Luveris wraz z preparatem hormonu folikulotropowego (FSH) jest wskazany w przypadku stymulacji rozwoju pęcherzyka jajnikowego (patrz punkt 4.1).
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt Luveris nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Produkt Luveris jest stosowany do stymulacji rozwoju pęcherzyka jajnikowego w połączeniu z folitropiną alfa. W związku z tym trudno jest przypisać działania niepożądane którejkolwiek ze stosowanych substancji. W badaniu klinicznym, łagodne i umiarkowane reakcje w miejscu wstrzyknięcia (zasinienie, ból, zaczerwienienie, świąd lub obrzęk) stwierdzono odpowiednio w 7,4% i 0,9% wstrzyknięć. Nie zgłaszano żadnych ciężkich reakcji w miejscu wstrzyknięcia. Zespół nadmiernej stymulacji jajników (OHSS) obserwowano u mniej niż 6% pacjentek leczonych produktem Luveris. Nie zgłoszono żadnego ciężkiego OHSS (patrz punkt 4.4). W rzadkich przypadkach skręt przydatków (powikłanie powiększenia jajników) i krwiak otrzewnej były związane z leczeniem ludzką gonadotropiną menopauzalną. Chociaż tych działań niepożądanych nie obserwowano, istnieje możliwość, że mogą one wystąpić również podczas stosowania produktu Luveris.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Działania niepożądane
Może również wystąpić ciąża pozamaciczna, zwłaszcza u kobiet z przebytą chorobą jajowodów w wywiadzie. Wykaz działań niepożądanych W celu określenia częstości stosowane są następujące definicje: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Po podaniu produktu Luveris można zaobserwować następujące działania niepożądane. Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości o nasileniu od łagodnego do ciężkiego, w tym reakcje anafilaktyczne i wstrząs. Zaburzenia układu nerwowego Często: ból głowy. Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko: incydenty zakrzepowo-zatorowe zwykle związane z ciężkim zespołem OHSS. Zaburzenia żołądka i jelit Często: ból brzucha, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, nudności, wymioty, biegunka.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Działania niepożądane
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: łagodny lub umiarkowany zespół OHSS (łącznie z towarzyszącymi objawami), torbiel jajnika, ból piersi, ból w podbrzuszu. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np. ból, zaczerwienienie, krwiak, obrzęk i/lub podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania produktu Luveris. Niemniej jednak istnieje możliwość wystąpienia zespołu nadmiernej stymulacji jajników (patrz punkt 4.4). Pojedyncze dawki do 40 000 j.m. lutropiny alfa podawane zdrowym ochotniczkom nie powodowały poważnych działań niepożądanych i były dobrze tolerowane. Sposób postępowania Leczenie zależy od objawów.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: hormony płciowe i modulatory układu płciowego, gonadotropiny, kod ATC: G03G A07 Mechanizm działania Hormon luteinizujący (LH) i hormon folikulotropowy (FSH) są wydzielane przez przedni płat przysadki mózgowej w odpowiedzi na działanie hormonu uwalniającego gonadotropinę (ang. gonadotropin-releasing hormone, GnRH) i odgrywają rolę uzupełniającą w rozwoju pęcherzyka i owulacji. LH pobudza wydzielanie androgenów w komórkach osłonki pęcherzyka Graafa, które są przekazywane do komórek warstwy ziarnistej w celu przekształcenia w estradiol (E2) przez aromatazę. FSH pobudza rozwój pęcherzyków jajnikowych w komórkach warstwy ziarnistej, natomiast działanie LH odgrywa rolę w rozwoju pęcherzyka jajnikowego, steroidogenezie i dojrzewaniu. Działanie farmakodynamiczne Główne działanie wynikające z podania r-hLH to zależne od dawki zwiększenie wydzielania E2, które nasila wpływ podania FSH na wzrost pęcherzyka jajnikowego.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna U pacjentek biorących udział w badaniach klinicznych stężenie endogennego LH w surowicy (mierzone w jednym laboratorium) wynosiło < 1,2 j.m./l. W tych badaniach częstość występowania owulacji w cyklu wynosiła 70–75%. Należy jednak brać pod uwagę różnice wyników oznaczeń LH, w przypadku przeprowadzenia analiz w różnych laboratoriach. W badaniu klinicznym, w przypadku pacjentek z hipogonadyzmem hipogonadotropowym i stężeniem endogennego LH w surowicy krwi poniżej 1,2 j.m./l ustalano odpowiednią dawkę r-hLH. Zastosowanie dawki 75 j.m. r-hLH na dobę (w połączeniu ze 150 j.m. r-hFSH) spowodowało odpowiedni rozwój pęcherzyka jajnikowego i odpowiednią ilość wytwarzanego estrogenu. Zastosowanie dawki 25 j.m. r-hLH na dobę (w połączeniu ze 150 j.m. r-hFSH) dało niewystarczający rozwój pęcherzyka jajnikowego.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetyka lutropiny alfa w zakresie dawek od 75 j.m. do najwyżej 40 000 j.m., została przebadana u kobiet ochotniczek z farmakologicznie zablokowanymi przysadkami. Profil farmakokinetyczny lutropiny alfa jest podobny do profilu endogennego LH. Nie ma farmakokinetycznych interakcji z folitropiną alfa, gdy są podawane jednocześnie. Dystrybucja Po podaniu dożylnym lutropina alfa szybko ulega dystrybucji. Okres półtrwania w fazie początkowej wynosi około 1 godziny i jest wydalana z organizmu z okresem półtrwania dla fazy końcowej wynoszącym około 9-11 godzin. Objętość dystrybucji w stanie równowagi mieści się w zakresie 5– 14 l. Lutropina alfa wykazuje farmakokinetykę liniową, co stwierdzono na podstawie wartości pola pod krzywą (AUC), które są wprost proporcjonalne do podanej dawki. Bezwzględna biodostępność leku po podaniu podskórnym wynosi 56%, a pozorny okres półtrwania dla fazy końcowej mieści się w zakresie 8-21 godzin.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Właściwości farmakokinetyczne
Proporcjonalność dawki po podaniu podskórnym wykazano do dawki 450 j.m. Farmakokinetyka lutropiny alfa po podaniu jednorazowym i wielokrotnym produktu Luveris jest porównywalna, a stopień kumulacji lutropiny alfa jest minimalny. Eliminacja Całkowity klirens wynosi około 1,8 l/h, a mniej niż 5% dawki jest wydalane z moczem.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i rakotwórczości nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Jak oczekiwano, ze względu na naturę hormonu (białko obcego pochodzenia) lutropina alfa wzmagała tworzenie przeciwciał u zwierząt doświadczalnych po okresie zmniejszonych mierzalnych stężeń LH w surowicy, ale w którym nie była zniesiona całkowicie jego aktywność biologiczna. Nie obserwowano żadnych objawów toksyczności z powodu powstawania przeciwciał przeciw lutropinie alfa. Wielokrotne podawanie lutropiny alfa ciężarnym szczurom i królikom w dawkach 10 j.m./kg/dobę i większych powodowało zaburzenia rozrodu, resorpcję płodów i zmniejszenie przyrostu masy ciała samic. Jednak nie zaobserwowano powstawania wad rozwojowych zależnych od leku w żadnym modelu zwierzęcym.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Inne badania wykazały, że lutropina alfa nie ma właściwości mutagennych.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Proszek sacharoza disodu fosforan dwuwodny sodu diwodorofosforan jednowodny polisorbat 20 kwas fosforowy stężony (w celu dostosowania pH) sodu wodorotlenek (w celu dostosowania pH) L-metionina azot Rozpuszczalnik woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25  C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Proszek jest pakowany w 3 ml fiolki z obojętnego, bezbarwnego szkła (typu I). Fiolki są szczelnie zamknięte bromobutylowymi korkami chronionymi przez aluminiowe wieczka zabezpieczające.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Dane farmaceutyczne
Rozpuszczalnik jest pakowany w 2 ml lub 3 ml fiolki z obojętnego bezbarwnego szkła (typu I), z gumowymi korkami pokrytymi teflonem albo w 2 ml ampułki z obojętnego bezbarwnego szkła (typu I). Opakowania zawierają 1, 3 lub 10 fiolek i odpowiednią liczbę fiolek lub ampułek z rozpuszczalnikiem. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Lek do natychmiastowego i jednorazowego użycia po pierwszym otwarciu i przygotowaniu roztworu. Przed zastosowaniem proszek musi być rozpuszczony w rozpuszczalniku przez delikatne obracanie. Nie podawać przygotowanego roztworu, jeśli zawiera nierozpuszczalne zanieczyszczenia lub nie jest przezroczysty. Produkt Luveris może być mieszany z folitropiną alfa i podany jednocześnie w jednym wstrzyknięciu. W tym przypadku najpierw należy przygotować roztwór produktu Luveris, a następnie użyć go do rozpuszczenia proszku folitropiny alfa.
CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Dane farmaceutyczne
Aby uniknąć wstrzykiwania dużych objętości, jedną fiolkę produktu Luveris można rozpuścić z jedną lub dwiema fiolkami zawierającymi 75 j.m. folitropiny alfa w 1 ml rozpuszczalnika. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Pergoveris 150 j.m./75 j.m. proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna fiolka zawiera 150 j.m. (co odpowiada 11 mikrogramom) folitropiny alfa* (r-hFSH) i 75 j.m. (co odpowiada 3 mikrogramom) lutropiny alfa* (r-hLH). Po rozpuszczeniu każdy mililitr roztworu zawiera 150 j.m. r-FSH i 75 j.m. r-hLH. * wytwarzane w zmodyfikowanych genetycznie komórkach jajnika chomika chińskiego (CHO) Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Proszek: liofilizowana peletka koloru od białego do białawo szarego. Rozpuszczalnik: przejrzysty bezbarwny roztwór.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Pergoveris jest wskazany do stosowania u dorosłych kobiet z ciężkim niedoborem hormonów FSH i LH w celu pobudzenia rozwoju pęcherzyka jajnikowego.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Pergoveris należy rozpocząć pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu zaburzeń płodności. Dawkowanie Celem leczenia produktem Pergoveris, u kobiet z niedoborem FSH i LH, jest pobudzenie rozwoju pęcherzyka jajnikowego i jego ostatniego stadium dojrzewania po podaniu ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG). Produkt Pergoveris powinien być podawany w cyklu codziennych wstrzyknięć. Leczenie można rozpoczynać w dowolnym czasie, jeśli pacjentka nie miesiączkuje i ma małe stężenia endogennych estrogenów. Zalecany sposób podawania rozpoczyna się od jednej fiolki Pergoveris na dobę. W przypadku zastosowania mniejszej dawki dobowej, odpowiedź jajników może być niewystarczająca z powodu niedostatecznej ilości lutropiny alfa (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Dawkowanie
Leczenie należy dostosować do indywidualnej odpowiedzi terapeutycznej u każdej pacjentki, ocenianej na podstawie pomiaru wielkości pęcherzyka w badaniu ultrasonograficznym oraz odpowiedzi estrogenowej. Jeżeli konieczne jest zwiększenie dawki FSH, najlepiej zwiększać ją w 7-14-dniowych odstępach co 37,5–75 j.m. stosując dopuszczony do obrotu produkt zawierający folitropinę alfa. Możliwe jest wydłużenie okresu stymulacji do najwyżej 5 tygodni w każdym cyklu. Po uzyskaniu optymalnej odpowiedzi, należy podać pojedyncze wstrzyknięcie zawierające 250 mikrogramów r-hCG lub od 5 000 j.m. do 10 000 j.m. hCG w ciągu 24-48 godzin od ostatniego wstrzyknięcia produktu Pergoveris. W dniu podania hormonu hCG oraz w dniu następnym zalecane jest odbycie stosunku płciowego. Alternatywnie można wykonać zapłodnienie wewnątrzmaciczne lub inną procedurę wspomaganego rozrodu na podstawie dokonanej przez lekarza oceny danego przypadku klinicznego.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Dawkowanie
Wspomaganie fazy lutealnej powinno być brane pod uwagę w przypadku braku substancji pobudzających luteinizację (LH/hCG) po owulacji, co może prowadzić do przedwczesnego obumarcia ciałka żółtego. W przypadku uzyskania nadmiernej odpowiedzi jajników, należy przerwać leczenie, a podawanie hormonu hCG powinno być wstrzymane. W następnym cyklu zaleca się zmniejszenie dawki FSH w porównaniu z cyklem poprzednim (patrz punkt 4.4). Specjalne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma wskazań do stosowania produktu Pergoveris u pacjentek w podeszłym wieku. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego u pacjentek w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek i wątroby Nie określono bezpieczeństwa stosowania, skuteczności i farmakokinetyki tego produktu leczniczego u pacjentek z niewydolnością nerek lub wątroby. Dzieci i młodzież Stosowanie tego produktu leczniczego u dzieci i młodzieży nie jest właściwe.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Dawkowanie
Sposób podawania Produkt Pergoveris przeznaczony jest do podawania podskórnego. Pierwsze wstrzyknięcie należy wykonać pod ścisłym nadzorem lekarskim. Proszek należy rozpuścić w załączonym rozpuszczalniku, bezpośrednio przed użyciem. Samodzielne podawanie może być wykonane wyłącznie przez pacjentki z silną motywacją, odpowiednio przeszkolone i mające możliwość konsultacji ze specjalistą. Dalsze instrukcje dotyczące rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produkt Pergoveris jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:  nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;  guzy podwzgórza i przysadki mózgowej;  powiększenie jajników lub torbiele jajników niezwiązane z zespołem policystycznych jajników i o nieznanej etiologii;  krwotoki z dróg rodnych o nieustalonej przyczynie;  rak jajnika, macicy lub piersi. Produktu Pergoveris nie wolno stosować w przypadkach, gdy nie można osiągnąć skutecznej odpowiedzi, takich jak:  pierwotna niewydolność jajników,  wady rozwojowe narządów płciowych uniemożliwiające rozwój ciąży,  włókniako-mięśniaki macicy uniemożliwiające rozwój ciąży.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Ogólne zalecenia Produkt Pergoveris zawiera substancję gonadotropową, która może powodować łagodne do ciężkich działania niepożądane i powinien być stosowany przez lekarzy, którzy mają wystarczającą wiedzę i doświadczenie w leczeniu niepłodności. Przed rozpoczęciem leczenia należy przeanalizować przyczyny niepłodności pary, jak również ocenić ewentualne przeciwwskazania do zajścia w ciążę. W szczególności, należy przeprowadzić badania w kierunku niedoczynności tarczycy, niedoboru hormonów kory nadnerczy, hiperprolaktynemii i zastosować odpowiednie leczenie. Terapia gonadotropinami wymaga czasu ze strony lekarza prowadzącego, jak i pomocniczego fachowego personelu medycznego, oraz dostępności odpowiedniego sprzętu monitorującego.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Specjalne środki ostrozności
U kobiet, w celu bezpiecznego i skutecznego stosowania produktu Pergoveris wymagane jest regularne monitorowanie reakcji jajników z użyciem USG albo, co jest bardziej zalecane, z użyciem USG w połączeniu z pomiarem stężenia estradiolu w surowicy krwi. Stopień odpowiedzi na przyjmowanie FSH/LH może różnić się u poszczególnych pacjentek, a u niektórych reakcja może być bardzo słaba. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę potrzebną do osiągnięcia celu. Porfiria Pacjentki chore na porfirię, lub u których stwierdzono porfirię w wywiadzie rodzinnym, powinny być pod ścisłą obserwacją lekarza podczas leczenia produktem Pergoveris. U tych pacjentek produkt Pergoveris może zwiększyć ryzyko wystąpienia ostrego napadu. Nasilenie stanu choroby lub wystąpienie pierwszych jej objawów może być wskazaniem do przerwania leczenia. Zespół nadmiernej stymulacji jajników (ang.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Specjalne środki ostrozności
Ovarian hyperstimulation syndrome, OHSS) Spodziewanym skutkiem kontrolowanej stymulacji jajników jest pewnego stopnia powiększenie jajników. Występuje ono częściej u kobiet z zespołem policystycznych jajników, zwykle bez konieczności zastosowania leczenia. W odróżnieniu od niepowikłanego powiększenia jajników, OHSS to stan, który charakteryzuje się zwiększającym się stopniem nasilenia. Łączy on w sobie wyraźne powiększenie jajników, duże stężenie hormonów płciowych w surowicy, zwiększoną przepuszczalność naczyń, która może prowadzić do gromadzenia się płynu w jamie otrzewnowej, opłucnowej i, choć rzadko, w jamie osierdziowej. W ciężkich przypadkach OHSS można zaobserwować następujące objawy: ból brzucha, wzdęcia, znaczne powiększenie jajników, zwiększenie masy ciała, duszność, skąpomocz i dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Specjalne środki ostrozności
Ocena kliniczna może wykazać hipowolemię, zagęszczenie krwi, zaburzenie równowagi elektrolitowej, wodobrzusze, krwiak otrzewnej, wysięk opłucnowy, płyn w jamie opłucnej lub ostrą niewydolność płuc i zdarzenia zakrzepowo-zatorowe. W bardzo rzadkich ciężkich przypadkach przebieg OHSS może być powikłany skrętem jajnika lub zdarzeniami zakrzepowo-zatorowymi, takimi jak zatorowość płucna, udar niedokrwienny lub zawał mięśnia sercowego. Do niezależnych czynników ryzyka rozwoju OHSS należą młody wiek, beztłuszczowa masa ciała, zespół policystycznych jajników, większe dawki egzogennej gonadotropiny, duże bezwzględne lub szybko rosnące stężenie estradiolu w surowicy krwi (> 900 pg/ml lub > 3 300 pmol/l w przypadku braku jajeczkowania), poprzednie epizody OHSS i duża liczba rozwijających się pęcherzyków jajnikowych (3 pęcherzyki osiągają średnicę co najmniej 14 mm w przypadku braku jajeczkowania).
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Specjalne środki ostrozności
Przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania produktu Pergoveris i FSH oraz schematu podawania może zmniejszyć ryzyko nadmiernej stymulacji jajników. W celu wczesnego rozpoznania czynników ryzyka zalecany jest monitoring cyklów stymulacyjnych za pomocą kontroli ultrasonograficznej oraz oznaczania stężenia estradiolu. Istnieją powody do przypuszczenia, że hCG odgrywa istotną rolę w wywoływaniu OHSS i że w przypadku zajścia w ciążę zespół ten może mieć cięższą postać i dłużej się utrzymywać. Dlatego w przypadku pojawienia się oznak nadmiernej stymulacji jajników, jak np. stężenie estradiolu w surowicy krwi wynoszące > 5 500 pg/ml lub > 20 200 pmol/l i (lub) łącznie ≥ 40 pęcherzyków, zaleca się zaniechać stosowania hCG i poradzić pacjentce, aby nie odbywała stosunku płciowego lub zastosowała metody mechaniczne zabezpieczające przed zapłodnieniem przez co najmniej 4 dni. OHSS może nasilić się gwałtownie (w ciągu 24 godzin) lub w ciągu kilku dni i stać się ciężkim stanem klinicznym.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Specjalne środki ostrozności
Najczęściej OHSS występuje po przerwaniu leczenia hormonalnego i osiąga maksimum po około siedmiu do dziesięciu dniach po leczeniu. Zazwyczaj OHSS ustępuje samoistnie z początkiem miesiączki. Z tego powodu pacjentki powinny przebywać pod obserwacją przez co najmniej 2 tygodnie po podaniu hCG. Jeżeli wystąpi ciężki zespół nadmiernej stymulacji jajników należy przerwać leczenie gonadotropinami, o ile jest ono wciąż kontynuowane. Pacjentka powinna być hospitalizowana i odpowiednio leczona pod kątem OHSS. Zespół hiperstymulacji występuje częściej u pacjentek z zespołem policystycznych jajników. W przypadku stwierdzenia ryzyka wystąpienia OHSS, należy rozważyć przerwanie terapii. Skręt jajnika Po leczeniu innymi gonadotropinami zgłoszono przypadek skrętu jajnika. Mogło ono być związane z innymi czynnikami ryzyka, takimi jak zespół OHSS, ciąża, wcześniejsza operacja jamy brzusznej, skręt jajnika w przeszłości, występowanie w przeszłości lub obecnie torbieli jajnika i zespół jajników policystycznych.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Specjalne środki ostrozności
Uszkodzenie jajnika w wyniku zmniejszonego dopływu krwi można zmniejszyć poprzez wcześniejsze wykrycie i natychmiastowe usunięcie skręcenia. Ciąża mnoga U pacjentek poddanych indukcji owulacji, częstość występowania ciąż i porodów mnogich jest zwiększona w porównaniu z zapłodnieniem naturalnym. W większości przypadków są to ciąże bliźniacze. Ciąża mnoga, szczególnie liczniejsza niż bliźniacza, zwiększa ryzyko powikłań położniczych i okołoporodowych. Aby zminimalizować ryzyko ciąży mnogiej, należy dokładnie monitorować odpowiedź jajników. Przed rozpoczęciem terapii pacjentki powinny być poinformowane o potencjalnym ryzyku wystąpienia ciąży mnogiej. W przypadku stwierdzenia ryzyka wystąpienia ciąży mnogiej, należy rozważyć przerwanie terapii. Utrata ciąży Utrata ciąży w wyniku niedonoszenia lub poronienia występuje częściej u pacjentek poddanych stymulacji wzrostu pęcherzyka jajnikowego w celu indukcji owulacji niż w przypadku zdrowych pacjentek.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Specjalne środki ostrozności
Ciąża pozamaciczna U kobiet ze stwierdzoną chorobą jajowodów występuje zwiększone ryzyko ciąży pozamacicznej, zarówno w przypadku naturalnego zapłodnienia, jak i zastosowania technik wspomaganego rozrodu. Zgłaszano większą częstość występowania ciąży pozamacicznej po zastosowaniu technik wspomaganego rozrodu (ang. assisted reproductive technologies, ART) w porównaniu z populacją ogólną. Nowotwory układu rozrodczego Odnotowano przypadki nowotworów jajników lub nowotworów innych narządów układu rozrodczego, zarówno łagodnych jak i złośliwych, występujących u kobiet poddanych złożonym procedurom leczenia niepłodności. Nie ustalono jeszcze, czy leczenie gonadotropinami zwiększa ryzyko wystąpienia tych nowotworów u kobiet niepłodnych. Wrodzone wady rozwojowe Częstość występowania wrodzonych wad rozwojowych po terapii ART może być nieco większa niż w przypadku zapłodnienia naturalnego. Przypuszcza się, że jest to spowodowane różnicami u rodziców (np.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Specjalne środki ostrozności
wiekiem matki, charakterystyką nasienia) i ciążami mnogimi. Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe U kobiet z niedawno przebytą lub obecnie występującą chorobą zakrzepowo-zatorową lub u kobiet z rozpoznanymi czynnikami ryzyka zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, takimi jak dane z wywiadu osobistego i rodzinnego, trombofilia lub poważna otyłość (wskaźnik masy ciała > 30 kg/m 2 ), leczenie gonadotropinami może zwiększyć to ryzyko. U takich kobiet należy ocenić stopień korzyści do ryzyka związanego z leczeniem gonadotropinami. Należy jednak wspomnieć, że sama ciąża, podobnie jak OHSS zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych. Sód Produkt Pergoveris zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie należy podawać produktu Pergoveris w mieszaninie z innymi produktami leczniczymi w tym samym wstrzyknięciu, z wyjątkiem folitropiny alfa, dla której badania wykazały, że łączne podawanie nie zmienia znacząco aktywności, stabilności, właściwości farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych substancji czynnej.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wskazań do stosowania produktu Pergoveris w okresie ciąży. Dane uzyskane na podstawie ograniczonej liczby narażonych ciąż nie wskazują na występowanie działań niepożądanych folitropiny alfa i lutropiny alfa na ciążę, rozwój embrionalny i płodowy, poród lub rozwój poporodowy w wyniku kontrolowanej stymulacji jajników. W badaniach na zwierzętach nie obserwowano teratogennego wpływu tych gonadotropin. Dane kliniczne nie są wystarczające do wykluczenia teratogennego wpływu produktu Pergoveris w przypadku ekspozycji w okresie ciąży. Karmienie piersią Produkt Pergoveris nie jest wskazany podczas karmienia piersią. Płodność Produkt Pergoveris jest wskazany do stosowania w niepłodności (patrz punkt 4.1).
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt Pergoveris nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy, torbiele jajników oraz miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np. ból, rumień, krwiak, obrzęk i (lub) podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia). Często zgłaszano łagodny lub umiarkowany OHSS, który należy traktować jako ryzyko samej procedury stymulacji. Do ciężkiego OHSS dochodzi niezbyt często (patrz punkt 4.4). Bardzo rzadko mogą wystąpić powikłania zakrzepowo-zatorowe, zwykle towarzyszące ciężkiemu OHSS (patrz punkt 4.4). Tabelaryczna lista działań niepożądanych Działania niepożądane zostały wymienione poniżej zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA oraz wg częstości występowania. W celu określenia częstości stosowane są następujące definicje: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Działania niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: łagodne do ciężkich reakcje nadwrażliwości łącznie z reakcjami anafilaktycznymi i wstrząsem Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: ból głowy Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko: powikłania zakrzepowo-zatorowe, zwykle towarzyszące ciężkiemu OHSS Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko: zaostrzenie lub nasilenie astmy Zaburzenia żołądka i jelit Często: ból brzucha, wzdęcia brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, nudności, wymioty, biegunka Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Bardzo często: torbiele jajników Często: ból piersi, ból miednicy, łagodny lub umiarkowany OHSS (łącznie z towarzyszącymi objawami) Niezbyt często: ciężki OHSS (łącznie z towarzyszącymi objawami) (patrz punkt 4.4) Rzadko: powikłanie ciężkiego OHSS Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często: łagodne do ciężkich reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Działania niepożądane
ból, rumień, krwiak, obrzęk, opuchlizna i (lub) podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia) Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Nieznane są objawy przedawkowania produktu Pergoveris. Niemniej jednak istnieje możliwość wystąpienia zespołu OHSS, który został opisany powyżej w punkcie 4.4. Sposób postępowania Leczenie jest objawowe.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: hormony płciowe i modulatory układu płciowego, gonadotropiny, kod ATC: G03GA30. Produkt Pergoveris zawiera rekombinowany ludzki hormon folikulotropowy (folitropina alfa, r-hFSH) i rekombinowany ludzki hormon luteinizujący (lutropina alfa, r-hLH), wytwarzane w komórkach jajnika chomika chińskiego (CHO) metodą rekombinacji DNA. Mechanizm działania Hormon luteinizujący (LH) i hormon folikulotropowy (FSH) są wydzielane przez przedni płat przysadki mózgowej w odpowiedzi na działanie hormonu uwalniającego gonadotropinę (ang. gonadotropin-releasing hormone, GnRH) i odgrywają rolę uzupełniającą w rozwoju pęcherzyka i owulacji. LH pobudza wydzielanie androgenów w komórkach osłonki pęcherzyka Graafa, które są przekazywane do komórek warstwy ziarnistej w celu przekształcenia w estradiol (E2) przez aromatazę.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Właściwości farmakodynamiczne
FSH pobudza rozwój pęcherzyków jajnikowych w komórkach warstwy ziarnistej, natomiast działanie LH odgrywa rolę w rozwoju pęcherzyka jajnikowego, steroidogenezie i dojrzewaniu. Działanie farmakodynamiczne Podanie r-hFSH powoduje wzrost stężenia inhibiny i estradiolu, co prowadzi do indukcji rozwoju pęcherzyka jajnikowego. Zwiększenie stężenia inhibiny w surowicy następuje szybko i można je obserwować już trzeciego dnia podawania r-hFSH, natomiast wzrost stężenia estradiolu następuje wolniej i jest zauważalny dopiero od czwartego dnia leczenia. Całkowita objętość pęcherzyków zaczyna zwiększać się po upływie około 4-5 dni od rozpoczęcia codziennego podawania r-hFSH. W zależności od odpowiedzi pacjentki maksymalne działanie występuje po około 10 dniach od rozpoczęcia podawania gonadotropiny. Główne działanie wynikające z podania r-hLH to zależne od dawki zwiększenie wydzielania E2, które nasila wpływ r-hFSH na wzrost pęcherzyka jajnikowego.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna W badaniach klinicznych, pacjentki ze znacznym niedoborem FSH i LH były diagnozowane na podstawie stężenia LH w surowicy krwi < 1,2 j.m./l (wynik uzyskany w laboratorium centralnym). W tych badaniach częstość występowania owulacji w cyklu wynosiła 70-75%. Jednakże, należy wziąć pod uwagę, że wyniki pomiarów LH wykonywanych w różnych laboratoriach mogą się od siebie różnić. W badaniu klinicznym, w przypadku pacjentek z hipogonadyzmem hipogonadotropowym i stężeniem endogennego LH w surowicy krwi poniżej 1,2 j.m./l ustalano odpowiednią dawkę r-hLH. Zastosowanie dawki 75 j.m. r-hLH na dobę (w połączeniu ze 150 j.m. r-hFSH) spowodowało odpowiedni rozwój pęcherzyka jajnikowego i odpowiednią ilość wytwarzanego estrogenu. Zastosowanie dawki 25 j.m. r-hLH na dobę (w połączeniu ze 150 j.m. r-hFSH) dało niewystarczający rozwój pęcherzyka jajnikowego.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Właściwości farmakodynamiczne
Dlatego podanie dawki mniejszej niż jedna fiolka produktu Pergoveris na dobę może spowodować, że aktywność LH będzie zbyt mała dla prawidłowego rozwoju pęcherzyka jajnikowego.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Badania kliniczne produktu Pergoveris przeprowadzono z wykorzystaniem postaci liofilizatu. Badania porównawcze liofilizatu i roztworu do wstrzykiwań wykazały, że obie postaci produktu leczniczego są biorównoważne. Nie ma interakcji farmakokinetycznych między folitropiną alfa i lutropiną alfa w przypadku, gdy oba hormony są podawane jednocześnie. Folitropina alfa Dystrybucja Po podaniu dożylnym, folitropina alfa przenika do przestrzeni płynu pozakomórkowego z okresem półtrwania dla fazy początkowej wynoszącym około 2 godzin i jest wydalana z organizmu z okresem półtrwania dla fazy końcowej wynoszącym 14-17 godzin. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym mieści się w zakresie 9-11 l. Bezwzględna biodostępność leku po podaniu podskórnym wynosi 66%, a pozorny okres półtrwania dla fazy końcowej mieści się w zakresie 24-59 godzin. Proporcjonalność dawki po podaniu podskórnym wykazano do dawki 900 j.m.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Właściwości farmakokinetyczne
Po wielokrotnych podaniach, folitropina alfa ulega 3-krotnej kumulacji, osiągając stężenie w stanie stacjonarnym w ciągu 3-4 dni. Eliminacja Całkowity klirens wynosi 0,6 l/h a około 12% dawki folitropiny alfa jest wydalana z moczem. Lutropina alfa Dystrybucja Po podaniu dożylnym, lutropina alfa gwałtownie przenika do przestrzeni płynu pozakomórkowego z okresem półtrwania dla fazy początkowej wynoszącym około 1 godzinę i jest wydalana z organizmu z okresem półtrwania dla fazy końcowej wynoszącym około 9-11 godzin. Objętość dystrybucji w stanie równowagi mieści się w zakresie 5-14 l. Lutropina alfa wykazuje farmakokinetykę liniową, co stwierdzono na podstawie wartości AUC, które są wprost proporcjonalne do podanej dawki. Bezwzględna biodostępność leku po podaniu podskórnym wynosi 56%, a pozorny okres półtrwania dla fazy końcowej mieści się w zakresie 8-21 godzin. Proporcjonalność dawki po podaniu podskórnym wykazano do dawki 450 j.m.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka lutropiny alfa po podaniu jednorazowym i wielokrotnym jest porównywalna, a stopień kumulacji lutropiny alfa jest minimalny. Eliminacja Całkowity klirens mieści się w zakresie 1,7-1,8 l/h, a mniej niż 5% dawki jest wydalane z moczem.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Proszek Sacharoza Polisorbat 20 Metionina Disodu fosforan dwuwodny Sodu diwodorofosforan jednowodny Stężony kwas fosforowy (do dostosowania pH) Wodorotlenek sodu (do dostosowania pH) Rozpuszczalnik Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Nieotwarte fiolki 3 lata Roztwór po rozpuszczeniu Produkt Pergoveris należy użyć natychmiast po pierwszym otwarciu i sporządzeniu roztworu, dlatego produktu nie wolno przechowywać po jego otwarciu i rozpuszczeniu. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Proszek w 3 ml fiolce (szkło typu I) zamkniętej bromobutylowym korkiem zabezpieczonym aluminiowym wieczkiem.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Dane farmaceutyczne
Jedna fiolka zawiera 11 mikrogramów r-hFSH i 3 mikrogramy r-hLH. Rozpuszczalnik w 3 ml fiolce (szkło typu I) zamkniętej gumowym korkiem pokrytym teflonem zabezpieczonym aluminiowym wieczkiem. Jedna fiolka zawiera 1 ml wody do wstrzykiwań. Opakowania zawierają 1, 3 lub 10 fiolek z proszkiem i odpowiednią liczbę fiolek z rozpuszczalnikiem (1, 3 lub 10 fiolek). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Lek do natychmiastowego i jednorazowego użycia po pierwszym otwarciu i przygotowaniu roztworu. Rozpuszczanie pH sporządzonego roztworu wynosi 6,5-7,5. Przed użyciem produkt Pergoveris musi być rozpuszczony w rozpuszczalniku dostarczonym w opakowaniu przez delikatne obracanie. Nie stosować roztworu, jeśli zawiera nierozpuszczalne cząstki, lub nie jest przejrzysty. Produkt Pergoveris może być rozpuszczony z folitropiną alfa i podawany w jednym wstrzyknięciu.
CHPL leku Pergoveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m. + 150 j.m.
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Pergoveris (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy wielodawkowy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 300 j.m. (co odpowiada 22 mikrogramom) folitropiny alfa* (r-hFSH) i 150 j.m. (co odpowiada 6 mikrogramom) lutropiny alfa* (r-hLH) w 0,48 ml roztworu. *rekombinowana ludzka folitropina alfa i rekombinowana ludzka lutropina alfa są wytwarzane w komórkach jajnika chomika chińskiego (CHO) metodą rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Przejrzysty, bezbarwny do lekko żółtego roztwór. pH roztworu wynosi 6,5 – 7,5, a jego osmolalność to 250 – 400 mOsm/kg.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Pergoveris jest wskazany do stosowania u dorosłych kobiet z ciężkim niedoborem hormonów FSH i LH w celu pobudzenia rozwoju pęcherzyka jajnikowego.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Pergoveris należy rozpocząć pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu zaburzeń płodności. Dawkowanie Celem leczenia produktem Pergoveris, u kobiet z niedoborem FSH i LH, jest pobudzenie rozwoju pęcherzyka jajnikowego i jego ostatniego stadium dojrzewania po podaniu ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG). Produkt Pergoveris powinien być podawany w cyklu codziennych wstrzyknięć. Leczenie można rozpoczynać w dowolnym czasie, jeśli pacjentka nie miesiączkuje i ma małe stężenia endogennych estrogenów. Schemat leczenia rozpoczyna się od zalecanej dawki produktu Pergoveris zawierającej 150 j.m. r-hFSH/75 j.m. r-hLH na dobę. W przypadku zastosowania mniejszej niż zalecana dawki dobowej produktu Pergoveris, odpowiedź jajników może być niewystarczająca z powodu niedostatecznej ilości lutropiny alfa (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Dawkowanie
Leczenie należy dostosować do indywidualnej odpowiedzi terapeutycznej u każdej pacjentki, ocenianej na podstawie pomiaru wielkości pęcherzyka w badaniu ultrasonograficznym oraz odpowiedzi estrogenowej. Jeżeli konieczne jest zwiększenie dawki FSH, najlepiej zwiększać ją w 7-14-dniowych odstępach co 37,5–75 j.m. stosując dopuszczony do obrotu produkt zawierający folitropinę alfa. Możliwe jest wydłużenie okresu stymulacji do najwyżej 5 tygodni w każdym cyklu. Po uzyskaniu optymalnej odpowiedzi, należy podać pojedyncze wstrzyknięcie zawierające 250 mikrogramów r-hCG lub od 5 000 j.m. do 10 000 j.m. hCG w ciągu 24-48 godzin od ostatniego wstrzyknięcia produktu Pergoveris. W dniu podania hormonu hCG oraz w dniu następnym zalecane jest odbycie stosunku płciowego. Alternatywnie można wykonać zapłodnienie wewnątrzmaciczne lub inną procedurę wspomaganego rozrodu na podstawie dokonanej przez lekarza oceny danego przypadku klinicznego.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Dawkowanie
Wspomaganie fazy lutealnej powinno być brane pod uwagę w przypadku braku substancji pobudzających luteinizację (LH/hCG) po owulacji, co może prowadzić do przedwczesnego obumarcia ciałka żółtego. W przypadku uzyskania nadmiernej odpowiedzi jajników, należy przerwać leczenie, a podawanie hormonu hCG powinno być wstrzymane. W następnym cyklu zaleca się zmniejszenie dawki FSH w porównaniu z cyklem poprzednim (patrz punkt 4.4). Specjalne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma wskazań do stosowania produktu Pergoveris u pacjentek w podeszłym wieku. Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności tego produktu leczniczego u pacjentek w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek i wątroby Nie określono bezpieczeństwa stosowania, skuteczności i farmakokinetyki tego produktu leczniczego u pacjentek z niewydolnością nerek lub wątroby. Dzieci i młodzież Stosowanie tego produktu leczniczego u dzieci i młodzieży nie jest właściwe.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Dawkowanie
Sposób podawania Produkt Pergoveris przeznaczony jest do podawania podskórnego. Pierwsze wstrzyknięcie należy wykonać pod ścisłym nadzorem lekarskim. Samodzielne podawanie może być wykonane wyłącznie przez pacjentki z silną motywacją, odpowiednio przeszkolone i mające możliwość konsultacji ze specjalistą. Instrukcje dotyczące stosowania produktu leczniczego, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produkt Pergoveris jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:  nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;  guzy podwzgórza i przysadki mózgowej;  powiększenie jajników lub torbiele jajników niezwiązane z zespołem policystycznych jajników i o nieznanej etiologii;  krwotoki z dróg rodnych o nieustalonej przyczynie;  rak jajnika, macicy lub piersi. Produktu Pergoveris nie wolno stosować w przypadkach, gdy nie można osiągnąć skutecznej odpowiedzi, takich jak:  pierwotna niewydolność jajników,  wady rozwojowe narządów płciowych uniemożliwiające rozwój ciąży,  włókniako-mięśniaki macicy uniemożliwiające rozwój ciąży.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Ogólne zalecenia Produkt Pergoveris zawiera substancję gonadotropową, która może powodować łagodne do ciężkich działania niepożądane i powinien być stosowany przez lekarzy, którzy mają wystarczającą wiedzę i doświadczenie w leczeniu niepłodności. Przed rozpoczęciem leczenia należy przeanalizować przyczyny niepłodności pary, jak również ocenić ewentualne przeciwwskazania do zajścia w ciążę. W szczególności, należy przeprowadzić badania w kierunku niedoczynności tarczycy, niedoboru hormonów kory nadnerczy, hiperprolaktynemii i zastosować odpowiednie leczenie. Terapia gonadotropinami wymaga czasu ze strony lekarza prowadzącego, jak i pomocniczego fachowego personelu medycznego, oraz dostępności odpowiedniego sprzętu monitorującego.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Specjalne środki ostrozności
U kobiet, w celu bezpiecznego i skutecznego stosowania produktu Pergoveris wymagane jest regularne monitorowanie reakcji jajników z użyciem USG albo, co jest bardziej zalecane, z użyciem USG w połączeniu z pomiarem stężenia estradiolu w surowicy krwi. Stopień odpowiedzi na przyjmowanie FSH/LH może różnić się u poszczególnych pacjentek, a u niektórych reakcja może być bardzo słaba. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę potrzebną do osiągnięcia celu. Porfiria Pacjentki chore na porfirię, lub u których stwierdzono porfirię w wywiadzie rodzinnym, powinny być pod ścisłą obserwacją lekarza podczas leczenia produktem Pergoveris. U tych pacjentek produkt Pergoveris może zwiększyć ryzyko wystąpienia ostrego napadu. Nasilenie stanu choroby lub wystąpienie pierwszych jej objawów może być wskazaniem do przerwania leczenia. Zespół nadmiernej stymulacji jajników (ang.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Specjalne środki ostrozności
Ovarian hyperstimulation syndrome, OHSS) Spodziewanym skutkiem kontrolowanej stymulacji jajników jest pewnego stopnia powiększenie jajników. Występuje ono częściej u kobiet z zespołem policystycznych jajników, zwykle bez konieczności zastosowania leczenia. W odróżnieniu od niepowikłanego powiększenia jajników, OHSS to stan, który charakteryzuje się zwiększającym się stopniem nasilenia. Łączy on w sobie wyraźne powiększenie jajników, duże stężenie hormonów płciowych w surowicy, zwiększoną przepuszczalność naczyń, która może prowadzić do gromadzenia się płynu w jamie otrzewnowej, opłucnowej i, choć rzadko, w jamie osierdziowej. W ciężkich przypadkach OHSS można zaobserwować następujące objawy: ból brzucha, wzdęcia, znaczne powiększenie jajników, zwiększenie masy ciała, duszność, skąpomocz i dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Specjalne środki ostrozności
Ocena kliniczna może wykazać hipowolemię, zagęszczenie krwi, zaburzenie równowagi elektrolitowej, wodobrzusze, krwiak otrzewnej, wysięk opłucnowy, płyn w jamie opłucnej lub ostrą niewydolność płuc i zdarzenia zakrzepowo-zatorowe. W bardzo rzadkich ciężkich przypadkach przebieg OHSS może być powikłany skrętem jajnika lub zdarzeniami zakrzepowo-zatorowymi, takimi jak zatorowość płucna, udar niedokrwienny lub zawał mięśnia sercowego. Do niezależnych czynników ryzyka rozwoju OHSS należą młody wiek, beztłuszczowa masa ciała, zespół policystycznych jajników, większe dawki egzogennej gonadotropiny, duże bezwzględne lub szybko rosnące stężenie estradiolu w surowicy krwi (> 900 pg/ml lub > 3 300 pmol/l w przypadku braku jajeczkowania), poprzednie epizody OHSS i duża liczba rozwijających się pęcherzyków jajnikowych (3 pęcherzyki osiągają średnicę co najmniej 14 mm w przypadku braku jajeczkowania).
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Specjalne środki ostrozności
Przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania produktu Pergoveris i FSH oraz schematu podawania może zmniejszyć ryzyko nadmiernej stymulacji jajników. W celu wczesnego rozpoznania czynników ryzyka zalecany jest monitoring cyklów stymulacyjnych za pomocą kontroli ultrasonograficznej oraz oznaczania stężenia estradiolu. Istnieją powody do przypuszczenia, że hCG odgrywa istotną rolę w wywoływaniu OHSS i że w przypadku zajścia w ciążę zespół ten może mieć cięższą postać i dłużej się utrzymywać. Dlatego w przypadku pojawienia się oznak nadmiernej stymulacji jajników, jak np. stężenie estradiolu w surowicy krwi wynoszące > 5 500 pg/ml lub > 20 200 pmol/l i (lub) łącznie ≥ 40 pęcherzyków, zaleca się zaniechać stosowania hCG i poradzić pacjentce, aby nie odbywała stosunku płciowego lub zastosowała metody mechaniczne zabezpieczające przed zapłodnieniem przez co najmniej 4 dni. OHSS może nasilić się gwałtownie (w ciągu 24 godzin) lub w ciągu kilku dni i stać się ciężkim stanem klinicznym.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Specjalne środki ostrozności
Najczęściej OHSS występuje po przerwaniu leczenia hormonalnego i osiąga maksimum po około siedmiu do dziesięciu dniach po leczeniu. Zazwyczaj OHSS ustępuje samoistnie z początkiem miesiączki. Z tego powodu pacjentki powinny przebywać pod obserwacją przez co najmniej 2 tygodnie po podaniu hCG. Jeżeli wystąpi ciężki zespół nadmiernej stymulacji jajników należy przerwać leczenie gonadotropinami, o ile jest ono wciąż kontynuowane. Pacjentka powinna być hospitalizowana i odpowiednio leczona pod kątem OHSS. Zespół hiperstymulacji występuje częściej u pacjentek z zespołem policystycznych jajników. W przypadku stwierdzenia ryzyka wystąpienia OHSS, należy rozważyć przerwanie terapii. Skręt jajnika Po leczeniu innymi gonadotropinami zgłoszono przypadek skrętu jajnika. Mogło ono być związane z innymi czynnikami ryzyka, takimi jak zespół OHSS, ciąża, wcześniejsza operacja jamy brzusznej, skręt jajnika w przeszłości, występowanie w przeszłości lub obecnie torbieli jajnika i zespół jajników policystycznych.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Specjalne środki ostrozności
Uszkodzenie jajnika w wyniku zmniejszonego dopływu krwi można zmniejszyć poprzez wcześniejsze wykrycie i natychmiastowe usunięcie skręcenia. Ciąża mnoga U pacjentek poddanych indukcji owulacji, częstość występowania ciąż i porodów mnogich jest zwiększona w porównaniu z zapłodnieniem naturalnym. W większości przypadków są to ciąże bliźniacze. Ciąża mnoga, szczególnie liczniejsza niż bliźniacza, zwiększa ryzyko powikłań położniczych i okołoporodowych. Aby zminimalizować ryzyko ciąży mnogiej, należy dokładnie monitorować odpowiedź jajników. Przed rozpoczęciem terapii pacjentki powinny być poinformowane o potencjalnym ryzyku wystąpienia ciąży mnogiej. W przypadku stwierdzenia ryzyka wystąpienia ciąży mnogiej, należy rozważyć przerwanie terapii. Utrata ciąży Utrata ciąży w wyniku niedonoszenia lub poronienia występuje częściej u pacjentek poddanych stymulacji wzrostu pęcherzyka jajnikowego w celu indukcji owulacji niż w przypadku zdrowych pacjentek.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Specjalne środki ostrozności
Ciąża pozamaciczna U kobiet ze stwierdzoną chorobą jajowodów występuje zwiększone ryzyko ciąży pozamacicznej, zarówno w przypadku naturalnego zapłodnienia, jak i zastosowania technik wspomaganego rozrodu. Zgłaszano większą częstość występowania ciąży pozamacicznej po zastosowaniu technik wspomaganego rozrodu (ang. assisted reproductive technologies, ART) w porównaniu z populacją ogólną. Nowotwory układu rozrodczego Odnotowano przypadki nowotworów jajników lub nowotworów innych narządów układu rozrodczego, zarówno łagodnych jak i złośliwych, występujących u kobiet poddanych złożonym procedurom leczenia niepłodności. Nie ustalono jeszcze, czy leczenie gonadotropinami zwiększa ryzyko wystąpienia tych nowotworów u kobiet niepłodnych. Wrodzone wady rozwojowe Częstość występowania wrodzonych wad rozwojowych po terapii ART może być nieco większa niż w przypadku zapłodnienia naturalnego. Przypuszcza się, że jest to spowodowane różnicami u rodziców (np.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Specjalne środki ostrozności
wiekiem matki, charakterystyką nasienia) i ciążami mnogimi. Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe U kobiet z niedawno przebytą lub obecnie występującą chorobą zakrzepowo-zatorową lub u kobiet z rozpoznanymi czynnikami ryzyka zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, takimi jak dane z wywiadu osobistego i rodzinnego, trombofilia lub poważna otyłość (wskaźnik masy ciała > 30 kg/m 2 ), leczenie gonadotropinami może zwiększyć to ryzyko. U takich kobiet należy ocenić stopień korzyści do ryzyka związanego z leczeniem gonadotropinami. Należy jednak wspomnieć, że sama ciąża, podobnie jak OHSS zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych. Sód Produkt Pergoveris zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie wolno podawać produktu Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, w mieszaninie z innymi produktami leczniczymi w tym samym wstrzyknięciu. Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, można podawać jednocześnie z dopuszczonym do obrotu produktem zawierającym folitropinę alfa w osobnym wstrzyknięciu.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wskazań do stosowania produktu Pergoveris w okresie ciąży. Dane uzyskane na podstawie ograniczonej liczby narażonych ciąż nie wskazują na występowanie działań niepożądanych folitropiny alfa i lutropiny alfa na ciążę, rozwój embrionalny i płodowy, poród lub rozwój poporodowy w wyniku kontrolowanej stymulacji jajników. W badaniach na zwierzętach nie obserwowano teratogennego wpływu tych gonadotropin. Dane kliniczne nie są wystarczające do wykluczenia teratogennego wpływu produktu Pergoveris w przypadku ekspozycji w okresie ciąży. Karmienie piersią Produkt Pergoveris nie jest wskazany podczas karmienia piersią. Płodność Produkt Pergoveris jest wskazany do stosowania w niepłodności (patrz punkt 4.1).
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt Pergoveris nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy, torbiele jajników oraz miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np. ból, rumień, krwiak, obrzęk i (lub) podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia). Często zgłaszano łagodny lub umiarkowany OHSS, który należy traktować jako ryzyko samej procedury stymulacji. Do ciężkiego OHSS dochodzi niezbyt często (patrz punkt 4.4). Bardzo rzadko mogą wystąpić powikłania zakrzepowo-zatorowe, zwykle towarzyszące ciężkiemu OHSS (patrz punkt 4.4). Tabelaryczna lista działań niepożądanych Działania niepożądane zostały wymienione poniżej zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA oraz wg częstości występowania. W celu określenia częstości stosowane są następujące definicje: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Działania niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: łagodne do ciężkich reakcje nadwrażliwości łącznie z reakcjami anafilaktycznymi i wstrząsem Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: ból głowy Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko: powikłania zakrzepowo-zatorowe, zwykle towarzyszące ciężkiemu OHSS Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko: zaostrzenie lub nasilenie astmy Zaburzenia żołądka i jelit Często: ból brzucha, wzdęcia brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, nudności, wymioty, biegunka Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Bardzo często: torbiele jajników Często: ból piersi, ból miednicy, łagodny lub umiarkowany OHSS (łącznie z towarzyszącymi objawami) Niezbyt często: ciężki OHSS (łącznie z towarzyszącymi objawami) (patrz punkt 4.4) Rzadko: powikłanie ciężkiego OHSS Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często: łagodne do ciężkich reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Działania niepożądane
ból, rumień, krwiak, obrzęk, opuchlizna i (lub) podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia) Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Nieznane są objawy przedawkowania produktu Pergoveris. Niemniej jednak istnieje możliwość wystąpienia zespołu OHSS, który został opisany powyżej w punkcie 4.4. Sposób postępowania Leczenie jest objawowe.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: hormony płciowe i modulatory układu płciowego, gonadotropiny, kod ATC: G03GA30. Produkt Pergoveris zawiera rekombinowany ludzki hormon folikulotropowy (folitropina alfa, r-hFSH) i rekombinowany ludzki hormon luteinizujący (lutropina alfa, r-hLH), wytwarzane w komórkach jajnika chomika chińskiego (CHO) metodą rekombinacji DNA. Mechanizm działania Hormon luteinizujący (LH) i hormon folikulotropowy (FSH) są wydzielane przez przedni płat przysadki mózgowej w odpowiedzi na działanie hormonu uwalniającego gonadotropinę (ang. gonadotropin-releasing hormone, GnRH) i odgrywają rolę uzupełniającą w rozwoju pęcherzyka i owulacji. LH pobudza wydzielanie androgenów w komórkach osłonki pęcherzyka Graafa, które są przekazywane do komórek warstwy ziarnistej w celu przekształcenia w estradiol (E2) przez aromatazę.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Właściwości farmakodynamiczne
FSH pobudza rozwój pęcherzyków jajnikowych w komórkach warstwy ziarnistej, natomiast działanie LH odgrywa rolę w rozwoju pęcherzyka jajnikowego, steroidogenezie i dojrzewaniu. Działanie farmakodynamiczne Podanie r-hFSH powoduje wzrost stężenia inhibiny i estradiolu, co prowadzi do indukcji rozwoju pęcherzyka jajnikowego. Zwiększenie stężenia inhibiny w surowicy następuje szybko i można je obserwować już trzeciego dnia podawania r-hFSH, natomiast wzrost stężenia estradiolu następuje wolniej i jest zauważalny dopiero od czwartego dnia leczenia. Całkowita objętość pęcherzyków zaczyna zwiększać się po upływie około 4-5 dni od rozpoczęcia codziennego podawania r-hFSH. W zależności od odpowiedzi pacjentki maksymalne działanie występuje po około 10 dniach od rozpoczęcia podawania gonadotropiny. Główne działanie wynikające z podania r-hLH to zależne od dawki zwiększenie wydzielania E2, które nasila wpływ r-hFSH na wzrost pęcherzyka jajnikowego.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna W badaniach klinicznych, pacjentki ze znacznym niedoborem FSH i LH były diagnozowane na podstawie stężenia LH w surowicy krwi < 1,2 j.m./l (wynik uzyskany w laboratorium centralnym). W tych badaniach częstość występowania owulacji w cyklu wynosiła 70-75%. Jednakże, należy wziąć pod uwagę, że wyniki pomiarów LH wykonywanych w różnych laboratoriach mogą się od siebie różnić. W badaniu klinicznym, w przypadku pacjentek z hipogonadyzmem hipogonadotropowym i stężeniem endogennego LH w surowicy krwi poniżej 1,2 j.m./l ustalano odpowiednią dawkę r-hLH. Zastosowanie dawki 75 j.m. r-hLH na dobę (w połączeniu ze 150 j.m. r-hFSH) spowodowało odpowiedni rozwój pęcherzyka jajnikowego i odpowiednią ilość wytwarzanego estrogenu. Zastosowanie dawki 25 j.m. r-hLH na dobę (w połączeniu ze 150 j.m. r-hFSH) dało niewystarczający rozwój pęcherzyka jajnikowego. Dlatego, podanie produktu Pergoveris zawierającego mniej niż 75 j.m.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Właściwości farmakodynamiczne
r-hLH na dobę może spowodować, że aktywność LH będzie zbyt mała dla prawidłowego rozwoju pęcherzyka jajnikowego.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Badania kliniczne produktu Pergoveris przeprowadzono z wykorzystaniem postaci liofilizatu. Badania porównawcze liofilizatu i roztworu do wstrzykiwań wykazały, że obie postaci produktu leczniczego są biorównoważne. Nie ma interakcji farmakokinetycznych między folitropiną alfa i lutropiną alfa w przypadku, gdy oba hormony są podawane jednocześnie. Folitropina alfa Dystrybucja Po podaniu dożylnym, folitropina alfa przenika do przestrzeni płynu pozakomórkowego z okresem półtrwania dla fazy początkowej wynoszącym około 2 godzin i jest wydalana z organizmu z okresem półtrwania dla fazy końcowej wynoszącym 14-17 godzin. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym mieści się w zakresie 9-11 l. Bezwzględna biodostępność leku po podaniu podskórnym wynosi 66%, a pozorny okres półtrwania dla fazy końcowej mieści się w zakresie 24-59 godzin. Proporcjonalność dawki po podaniu podskórnym wykazano do dawki 900 j.m.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Po wielokrotnych podaniach, folitropina alfa ulega 3-krotnej kumulacji, osiągając stężenie w stanie stacjonarnym w ciągu 3-4 dni. Eliminacja Całkowity klirens wynosi 0,6 l/h a około 12% dawki folitropiny alfa jest wydalana z moczem. Lutropina alfa Dystrybucja Po podaniu dożylnym, lutropina alfa gwałtownie przenika do przestrzeni płynu pozakomórkowego z okresem półtrwania dla fazy początkowej wynoszącym około 1 godzinę i jest wydalana z organizmu z okresem półtrwania dla fazy końcowej wynoszącym około 9-11 godzin. Objętość dystrybucji w stanie równowagi mieści się w zakresie 5-14 l. Lutropina alfa wykazuje farmakokinetykę liniową, co stwierdzono na podstawie wartości AUC, które są wprost proporcjonalne do podanej dawki. Bezwzględna biodostępność leku po podaniu podskórnym wynosi 56%, a pozorny okres półtrwania dla fazy końcowej mieści się w zakresie 8-21 godzin. Proporcjonalność dawki po podaniu podskórnym wykazano do dawki 450 j.m.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka lutropiny alfa po podaniu jednorazowym i wielokrotnym jest porównywalna, a stopień kumulacji lutropiny alfa jest minimalny. Eliminacja Całkowity klirens mieści się w zakresie 1,7-1,8 l/h, a mniej niż 5% dawki jest wydalane z moczem.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sacharoza Argininy monochlorowodorek Poloksamer 188 Metionina Fenol Disodu fosforan dwuwodny Sodu diwodorofosforan jednowodny Sodu wodorotlenek (do dostosowania pH) Stężony kwas fosforowy (do dostosowania pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata Pod względem chemicznym i fizycznym produkt po pierwszym otwarciu zachowuje stabilność przez 28 dni w temperaturze 25°C. Po pierwszym otwarciu, produkt należy przechowywać przez maksymalnie 28 dni w temperaturze 25°C. Użytkownik ponosi odpowiedzialność w przypadku przechowywania produktu po pierwszym otwarciu przez inny okres lub w innych warunkach. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Bezbarwny, 3 ml szklany wkład (szkło borokrzemowe typu I z szarym korkiem tłoka z gumy bromobutylowej i wieczkiem składającym się z szarej membrany (gumowy korek) i aluminium) zamontowany fabrycznie do wstrzykiwacza. Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony Pergoveris (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml zawiera 0,48 ml roztworu do wstrzykiwań i wystarcza do podania dwóch dawek produktu Pergoveris 150 j.m./75 j.m. Opakowanie z 1 wstrzykiwaczem produktu Pergoveris (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml i 5 igłami iniekcyjnymi. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Należy podawać tylko przejrzysty roztwór niezawierający cząstek stałych. Wszelkie niewykorzystane resztki roztworu należy wyrzucić nie później niż 28 dni od pierwszego otwarcia.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (300 j.m. + 150 j.m.)/0,48 ml
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Instrukcje dotyczące stosowania produktu leczniczego, patrz ulotka dla pacjenta i „Instrukcja stosowania” .
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Pergoveris (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy wielodawkowy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 450 j.m. (co odpowiada 33 mikrogramom) folitropiny alfa* (r-hFSH) i 225 j.m. (co odpowiada 9 mikrogramom) lutropiny alfa* (r-hLH) w 0,72 ml roztworu. *rekombinowana ludzka folitropina alfa i rekombinowana ludzka lutropina alfa są wytwarzane w komórkach jajnika chomika chińskiego (CHO) metodą rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Przejrzysty, bezbarwny do lekko żółtego roztwór. pH roztworu wynosi 6,5 – 7,5, a jego osmolalność to 250 – 400 mOsm/kg.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Pergoveris jest wskazany do stosowania u dorosłych kobiet z ciężkim niedoborem hormonów FSH i LH w celu pobudzenia rozwoju pęcherzyka jajnikowego.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Pergoveris należy rozpocząć pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu zaburzeń płodności. Dawkowanie Celem leczenia produktem Pergoveris, u kobiet z niedoborem FSH i LH, jest pobudzenie rozwoju pęcherzyka jajnikowego i jego ostatniego stadium dojrzewania po podaniu ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG). Produkt Pergoveris powinien być podawany w cyklu codziennych wstrzyknięć. Leczenie można rozpoczynać w dowolnym czasie, jeśli pacjentka nie miesiączkuje i ma małe stężenia endogennych estrogenów. Schemat leczenia rozpoczyna się od zalecanej dawki produktu Pergoveris zawierającej 150 j.m. r-hFSH/75 j.m. r-hLH na dobę. W przypadku zastosowania mniejszej niż zalecana dawki dobowej produktu Pergoveris, odpowiedź jajników może być niewystarczająca z powodu niedostatecznej ilości lutropiny alfa (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Dawkowanie
Leczenie należy dostosować do indywidualnej odpowiedzi terapeutycznej u każdej pacjentki, ocenianej na podstawie pomiaru wielkości pęcherzyka w badaniu ultrasonograficznym oraz odpowiedzi estrogenowej. Jeżeli konieczne jest zwiększenie dawki FSH, najlepiej zwiększać ją w 7-14-dniowych odstępach co 37,5–75 j.m. stosując dopuszczony do obrotu produkt zawierający folitropinę alfa. Możliwe jest wydłużenie okresu stymulacji do najwyżej 5 tygodni w każdym cyklu. Po uzyskaniu optymalnej odpowiedzi, należy podać pojedyncze wstrzyknięcie zawierające 250 mikrogramów r-hCG lub od 5 000 j.m. do 10 000 j.m. hCG w ciągu 24-48 godzin od ostatniego wstrzyknięcia produktu Pergoveris. W dniu podania hormonu hCG oraz w dniu następnym zalecane jest odbycie stosunku płciowego. Alternatywnie można wykonać zapłodnienie wewnątrzmaciczne lub inną procedurę wspomaganego rozrodu na podstawie dokonanej przez lekarza oceny danego przypadku klinicznego.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Dawkowanie
Wspomaganie fazy lutealnej powinno być brane pod uwagę w przypadku braku substancji pobudzających luteinizację (LH/hCG) po owulacji, co może prowadzić do przedwczesnego obumarcia ciałka żółtego. W przypadku uzyskania nadmiernej odpowiedzi jajników, należy przerwać leczenie, a podawanie hormonu hCG powinno być wstrzymane. W następnym cyklu zaleca się zmniejszenie dawki FSH w porównaniu z cyklem poprzednim (patrz punkt 4.4). Specjalne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma wskazań do stosowania produktu Pergoveris u pacjentek w podeszłym wieku. Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności tego produktu leczniczego u pacjentek w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek i wątroby Nie określono bezpieczeństwa stosowania, skuteczności i farmakokinetyki tego produktu leczniczego u pacjentek z niewydolnością nerek lub wątroby. Dzieci i młodzież Stosowanie tego produktu leczniczego u dzieci i młodzieży nie jest właściwe.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Dawkowanie
Sposób podawania Produkt Pergoveris przeznaczony jest do podawania podskórnego. Pierwsze wstrzyknięcie należy wykonać pod ścisłym nadzorem lekarskim. Samodzielne podawanie może być wykonane wyłącznie przez pacjentki z silną motywacją, odpowiednio przeszkolone i mające możliwość konsultacji ze specjalistą. Instrukcje dotyczące stosowania produktu leczniczego, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produkt Pergoveris jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:  nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;  guzy podwzgórza i przysadki mózgowej;  powiększenie jajników lub torbiele jajników niezwiązane z zespołem policystycznych jajników i o nieznanej etiologii;  krwotoki z dróg rodnych o nieustalonej przyczynie;  rak jajnika, macicy lub piersi. Produktu Pergoveris nie wolno stosować w przypadkach, gdy nie można osiągnąć skutecznej odpowiedzi, takich jak:  pierwotna niewydolność jajników,  wady rozwojowe narządów płciowych uniemożliwiające rozwój ciąży,  włókniako-mięśniaki macicy uniemożliwiające rozwój ciąży.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Ogólne zalecenia Produkt Pergoveris zawiera substancję gonadotropową, która może powodować łagodne do ciężkich działania niepożądane i powinien być stosowany przez lekarzy, którzy mają wystarczającą wiedzę i doświadczenie w leczeniu niepłodności. Przed rozpoczęciem leczenia należy przeanalizować przyczyny niepłodności pary, jak również ocenić ewentualne przeciwwskazania do zajścia w ciążę. W szczególności, należy przeprowadzić badania w kierunku niedoczynności tarczycy, niedoboru hormonów kory nadnerczy, hiperprolaktynemii i zastosować odpowiednie leczenie. Terapia gonadotropinami wymaga czasu ze strony lekarza prowadzącego, jak i pomocniczego fachowego personelu medycznego, oraz dostępności odpowiedniego sprzętu monitorującego.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Specjalne środki ostrozności
U kobiet, w celu bezpiecznego i skutecznego stosowania produktu Pergoveris wymagane jest regularne monitorowanie reakcji jajników z użyciem USG albo, co jest bardziej zalecane, z użyciem USG w połączeniu z pomiarem stężenia estradiolu w surowicy krwi. Stopień odpowiedzi na przyjmowanie FSH/LH może różnić się u poszczególnych pacjentek, a u niektórych reakcja może być bardzo słaba. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę potrzebną do osiągnięcia celu. Porfiria Pacjentki chore na porfirię, lub u których stwierdzono porfirię w wywiadzie rodzinnym, powinny być pod ścisłą obserwacją lekarza podczas leczenia produktem Pergoveris. U tych pacjentek produkt Pergoveris może zwiększyć ryzyko wystąpienia ostrego napadu. Nasilenie stanu choroby lub wystąpienie pierwszych jej objawów może być wskazaniem do przerwania leczenia. Zespół nadmiernej stymulacji jajników (ang.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Specjalne środki ostrozności
Ovarian hyperstimulation syndrome, OHSS) Spodziewanym skutkiem kontrolowanej stymulacji jajników jest pewnego stopnia powiększenie jajników. Występuje ono częściej u kobiet z zespołem policystycznych jajników, zwykle bez konieczności zastosowania leczenia. W odróżnieniu od niepowikłanego powiększenia jajników, OHSS to stan, który charakteryzuje się zwiększającym się stopniem nasilenia. Łączy on w sobie wyraźne powiększenie jajników, duże stężenie hormonów płciowych w surowicy, zwiększoną przepuszczalność naczyń, która może prowadzić do gromadzenia się płynu w jamie otrzewnowej, opłucnowej i, choć rzadko, w jamie osierdziowej. W ciężkich przypadkach OHSS można zaobserwować następujące objawy: ból brzucha, wzdęcia, znaczne powiększenie jajników, zwiększenie masy ciała, duszność, skąpomocz i dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Specjalne środki ostrozności
Ocena kliniczna może wykazać hipowolemię, zagęszczenie krwi, zaburzenie równowagi elektrolitowej, wodobrzusze, krwiak otrzewnej, wysięk opłucnowy, płyn w jamie opłucnej lub ostrą niewydolność płuc i zdarzenia zakrzepowo-zatorowe. W bardzo rzadkich ciężkich przypadkach przebieg OHSS może być powikłany skrętem jajnika lub zdarzeniami zakrzepowo-zatorowymi, takimi jak zatorowość płucna, udar niedokrwienny lub zawał mięśnia sercowego. Do niezależnych czynników ryzyka rozwoju OHSS należą młody wiek, beztłuszczowa masa ciała, zespół policystycznych jajników, większe dawki egzogennej gonadotropiny, duże bezwzględne lub szybko rosnące stężenie estradiolu w surowicy krwi (> 900 pg/ml lub > 3 300 pmol/l w przypadku braku jajeczkowania), poprzednie epizody OHSS i duża liczba rozwijających się pęcherzyków jajnikowych (3 pęcherzyki osiągają średnicę co najmniej 14 mm w przypadku braku jajeczkowania).
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Specjalne środki ostrozności
Przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania produktu Pergoveris i FSH oraz schematu podawania może zmniejszyć ryzyko nadmiernej stymulacji jajników. W celu wczesnego rozpoznania czynników ryzyka zalecany jest monitoring cyklów stymulacyjnych za pomocą kontroli ultrasonograficznej oraz oznaczania stężenia estradiolu. Istnieją powody do przypuszczenia, że hCG odgrywa istotną rolę w wywoływaniu OHSS i że w przypadku zajścia w ciążę zespół ten może mieć cięższą postać i dłużej się utrzymywać. Dlatego w przypadku pojawienia się oznak nadmiernej stymulacji jajników, jak np. stężenie estradiolu w surowicy krwi wynoszące > 5 500 pg/ml lub > 20 200 pmol/l i (lub) łącznie ≥ 40 pęcherzyków, zaleca się zaniechać stosowania hCG i poradzić pacjentce, aby nie odbywała stosunku płciowego lub zastosowała metody mechaniczne zabezpieczające przed zapłodnieniem przez co najmniej 4 dni. OHSS może nasilić się gwałtownie (w ciągu 24 godzin) lub w ciągu kilku dni i stać się ciężkim stanem klinicznym.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Specjalne środki ostrozności
Najczęściej OHSS występuje po przerwaniu leczenia hormonalnego i osiąga maksimum po około siedmiu do dziesięciu dniach po leczeniu. Zazwyczaj OHSS ustępuje samoistnie z początkiem miesiączki. Z tego powodu pacjentki powinny przebywać pod obserwacją przez co najmniej 2 tygodnie po podaniu hCG. Jeżeli wystąpi ciężki zespół nadmiernej stymulacji jajników należy przerwać leczenie gonadotropinami, o ile jest ono wciąż kontynuowane. Pacjentka powinna być hospitalizowana i odpowiednio leczona pod kątem OHSS. Zespół hiperstymulacji występuje częściej u pacjentek z zespołem policystycznych jajników. W przypadku stwierdzenia ryzyka wystąpienia OHSS, należy rozważyć przerwanie terapii. Skręt jajnika Po leczeniu innymi gonadotropinami zgłoszono przypadek skrętu jajnika. Mogło ono być związane z innymi czynnikami ryzyka, takimi jak zespół OHSS, ciąża, wcześniejsza operacja jamy brzusznej, skręt jajnika w przeszłości, występowanie w przeszłości lub obecnie torbieli jajnika i zespół jajników policystycznych.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Specjalne środki ostrozności
Uszkodzenie jajnika w wyniku zmniejszonego dopływu krwi można zmniejszyć poprzez wcześniejsze wykrycie i natychmiastowe usunięcie skręcenia. Ciąża mnoga U pacjentek poddanych indukcji owulacji, częstość występowania ciąż i porodów mnogich jest zwiększona w porównaniu z zapłodnieniem naturalnym. W większości przypadków są to ciąże bliźniacze. Ciąża mnoga, szczególnie liczniejsza niż bliźniacza, zwiększa ryzyko powikłań położniczych i okołoporodowych. Aby zminimalizować ryzyko ciąży mnogiej, należy dokładnie monitorować odpowiedź jajników. Przed rozpoczęciem terapii pacjentki powinny być poinformowane o potencjalnym ryzyku wystąpienia ciąży mnogiej. W przypadku stwierdzenia ryzyka wystąpienia ciąży mnogiej, należy rozważyć przerwanie terapii. Utrata ciąży Utrata ciąży w wyniku niedonoszenia lub poronienia występuje częściej u pacjentek poddanych stymulacji wzrostu pęcherzyka jajnikowego w celu indukcji owulacji niż w przypadku zdrowych pacjentek.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Specjalne środki ostrozności
Ciąża pozamaciczna U kobiet ze stwierdzoną chorobą jajowodów występuje zwiększone ryzyko ciąży pozamacicznej, zarówno w przypadku naturalnego zapłodnienia, jak i zastosowania technik wspomaganego rozrodu. Zgłaszano większą częstość występowania ciąży pozamacicznej po zastosowaniu technik wspomaganego rozrodu (ang. assisted reproductive technologies, ART) w porównaniu z populacją ogólną. Nowotwory układu rozrodczego Odnotowano przypadki nowotworów jajników lub nowotworów innych narządów układu rozrodczego, zarówno łagodnych jak i złośliwych, występujących u kobiet poddanych złożonym procedurom leczenia niepłodności. Nie ustalono jeszcze, czy leczenie gonadotropinami zwiększa ryzyko wystąpienia tych nowotworów u kobiet niepłodnych. Wrodzone wady rozwojowe Częstość występowania wrodzonych wad rozwojowych po terapii ART może być nieco większa niż w przypadku zapłodnienia naturalnego. Przypuszcza się, że jest to spowodowane różnicami u rodziców (np.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Specjalne środki ostrozności
wiekiem matki, charakterystyką nasienia) i ciążami mnogimi. Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe U kobiet z niedawno przebytą lub obecnie występującą chorobą zakrzepowo-zatorową lub u kobiet z rozpoznanymi czynnikami ryzyka zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, takimi jak dane z wywiadu osobistego i rodzinnego, trombofilia lub poważna otyłość (wskaźnik masy ciała > 30 kg/m 2 ), leczenie gonadotropinami może zwiększyć to ryzyko. U takich kobiet należy ocenić stopień korzyści do ryzyka związanego z leczeniem gonadotropinami. Należy jednak wspomnieć, że sama ciąża, podobnie jak OHSS zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych. Sód Produkt Pergoveris zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie wolno podawać produktu Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, w mieszaninie z innymi produktami leczniczymi w tym samym wstrzyknięciu. Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, można podawać jednocześnie z dopuszczonym do obrotu produktem zawierającym folitropinę alfa w osobnym wstrzyknięciu.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wskazań do stosowania produktu Pergoveris w okresie ciąży. Dane uzyskane na podstawie ograniczonej liczby narażonych ciąż nie wskazują na występowanie działań niepożądanych folitropiny alfa i lutropiny alfa na ciążę, rozwój embrionalny i płodowy, poród lub rozwój poporodowy w wyniku kontrolowanej stymulacji jajników. W badaniach na zwierzętach nie obserwowano teratogennego wpływu tych gonadotropin. Dane kliniczne nie są wystarczające do wykluczenia teratogennego wpływu produktu Pergoveris w przypadku ekspozycji w okresie ciąży. Karmienie piersią Produkt Pergoveris nie jest wskazany podczas karmienia piersią. Płodność Produkt Pergoveris jest wskazany do stosowania w niepłodności (patrz punkt 4.1).
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt Pergoveris nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy, torbiele jajników oraz miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np. ból, rumień, krwiak, obrzęk i (lub) podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia). Często zgłaszano łagodny lub umiarkowany OHSS, który należy traktować jako ryzyko samej procedury stymulacji. Do ciężkiego OHSS dochodzi niezbyt często (patrz punkt 4.4). Bardzo rzadko mogą wystąpić powikłania zakrzepowo-zatorowe, zwykle towarzyszące ciężkiemu OHSS (patrz punkt 4.4). Tabelaryczna lista działań niepożądanych Działania niepożądane zostały wymienione poniżej zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA oraz wg częstości występowania. W celu określenia częstości stosowane są następujące definicje: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Działania niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: łagodne do ciężkich reakcje nadwrażliwości łącznie z reakcjami anafilaktycznymi i wstrząsem Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: ból głowy Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko: powikłania zakrzepowo-zatorowe, zwykle towarzyszące ciężkiemu OHSS Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko: zaostrzenie lub nasilenie astmy Zaburzenia żołądka i jelit Często: ból brzucha, wzdęcia brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, nudności, wymioty, biegunka Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Bardzo często: torbiele jajników Często: ból piersi, ból miednicy, łagodny lub umiarkowany OHSS (łącznie z towarzyszącymi objawami) Niezbyt często: ciężki OHSS (łącznie z towarzyszącymi objawami) (patrz punkt 4.4) Rzadko: powikłanie ciężkiego OHSS Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często: łagodne do ciężkich reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Działania niepożądane
ból, rumień, krwiak, obrzęk, opuchlizna i (lub) podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia) Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Nieznane są objawy przedawkowania produktu Pergoveris. Niemniej jednak istnieje możliwość wystąpienia zespołu OHSS, który został opisany powyżej w punkcie 4.4. Sposób postępowania Leczenie jest objawowe.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: hormony płciowe i modulatory układu płciowego, gonadotropiny, kod ATC: G03GA30. Produkt Pergoveris zawiera rekombinowany ludzki hormon folikulotropowy (folitropina alfa, r-hFSH) i rekombinowany ludzki hormon luteinizujący (lutropina alfa, r-hLH), wytwarzane w komórkach jajnika chomika chińskiego (CHO) metodą rekombinacji DNA. Mechanizm działania Hormon luteinizujący (LH) i hormon folikulotropowy (FSH) są wydzielane przez przedni płat przysadki mózgowej w odpowiedzi na działanie hormonu uwalniającego gonadotropinę (ang. gonadotropin-releasing hormone, GnRH) i odgrywają rolę uzupełniającą w rozwoju pęcherzyka i owulacji. LH pobudza wydzielanie androgenów w komórkach osłonki pęcherzyka Graafa, które są przekazywane do komórek warstwy ziarnistej w celu przekształcenia w estradiol (E2) przez aromatazę.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Właściwości farmakodynamiczne
FSH pobudza rozwój pęcherzyków jajnikowych w komórkach warstwy ziarnistej, natomiast działanie LH odgrywa rolę w rozwoju pęcherzyka jajnikowego, steroidogenezie i dojrzewaniu. Działanie farmakodynamiczne Podanie r-hFSH powoduje wzrost stężenia inhibiny i estradiolu, co prowadzi do indukcji rozwoju pęcherzyka jajnikowego. Zwiększenie stężenia inhibiny w surowicy następuje szybko i można je obserwować już trzeciego dnia podawania r-hFSH, natomiast wzrost stężenia estradiolu następuje wolniej i jest zauważalny dopiero od czwartego dnia leczenia. Całkowita objętość pęcherzyków zaczyna zwiększać się po upływie około 4-5 dni od rozpoczęcia codziennego podawania r-hFSH. W zależności od odpowiedzi pacjentki maksymalne działanie występuje po około 10 dniach od rozpoczęcia podawania gonadotropiny. Główne działanie wynikające z podania r-hLH to zależne od dawki zwiększenie wydzielania E2, które nasila wpływ r-hFSH na wzrost pęcherzyka jajnikowego.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna W badaniach klinicznych, pacjentki ze znacznym niedoborem FSH i LH były diagnozowane na podstawie stężenia LH w surowicy krwi < 1,2 j.m./l (wynik uzyskany w laboratorium centralnym). W tych badaniach częstość występowania owulacji w cyklu wynosiła 70-75%. Jednakże, należy wziąć pod uwagę, że wyniki pomiarów LH wykonywanych w różnych laboratoriach mogą się od siebie różnić. W badaniu klinicznym, w przypadku pacjentek z hipogonadyzmem hipogonadotropowym i stężeniem endogennego LH w surowicy krwi poniżej 1,2 j.m./l ustalano odpowiednią dawkę r-hLH. Zastosowanie dawki 75 j.m. r-hLH na dobę (w połączeniu ze 150 j.m. r-hFSH) spowodowało odpowiedni rozwój pęcherzyka jajnikowego i odpowiednią ilość wytwarzanego estrogenu. Zastosowanie dawki 25 j.m. r-hLH na dobę (w połączeniu ze 150 j.m. r-hFSH) dało niewystarczający rozwój pęcherzyka jajnikowego. Dlatego, podanie produktu Pergoveris zawierającego mniej niż 75 j.m.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Właściwości farmakodynamiczne
r-hLH na dobę może spowodować, że aktywność LH będzie zbyt mała dla prawidłowego rozwoju pęcherzyka jajnikowego.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Badania kliniczne produktu Pergoveris przeprowadzono z wykorzystaniem postaci liofilizatu. Badania porównawcze liofilizatu i roztworu do wstrzykiwań wykazały, że obie postaci produktu leczniczego są biorównoważne. Nie ma interakcji farmakokinetycznych między folitropiną alfa i lutropiną alfa w przypadku, gdy oba hormony są podawane jednocześnie. Folitropina alfa Dystrybucja Po podaniu dożylnym, folitropina alfa przenika do przestrzeni płynu pozakomórkowego z okresem półtrwania dla fazy początkowej wynoszącym około 2 godzin i jest wydalana z organizmu z okresem półtrwania dla fazy końcowej wynoszącym 14-17 godzin. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym mieści się w zakresie 9-11 l. Bezwzględna biodostępność leku po podaniu podskórnym wynosi 66%, a pozorny okres półtrwania dla fazy końcowej mieści się w zakresie 24-59 godzin. Proporcjonalność dawki po podaniu podskórnym wykazano do dawki 900 j.m.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Po wielokrotnych podaniach, folitropina alfa ulega 3-krotnej kumulacji, osiągając stężenie w stanie stacjonarnym w ciągu 3-4 dni. Eliminacja Całkowity klirens wynosi 0,6 l/h a około 12% dawki folitropiny alfa jest wydalana z moczem. Lutropina alfa Dystrybucja Po podaniu dożylnym, lutropina alfa gwałtownie przenika do przestrzeni płynu pozakomórkowego z okresem półtrwania dla fazy początkowej wynoszącym około 1 godzinę i jest wydalana z organizmu z okresem półtrwania dla fazy końcowej wynoszącym około 9-11 godzin. Objętość dystrybucji w stanie równowagi mieści się w zakresie 5-14 l. Lutropina alfa wykazuje farmakokinetykę liniową, co stwierdzono na podstawie wartości AUC, które są wprost proporcjonalne do podanej dawki. Bezwzględna biodostępność leku po podaniu podskórnym wynosi 56%, a pozorny okres półtrwania dla fazy końcowej mieści się w zakresie 8-21 godzin. Proporcjonalność dawki po podaniu podskórnym wykazano do dawki 450 j.m.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka lutropiny alfa po podaniu jednorazowym i wielokrotnym jest porównywalna, a stopień kumulacji lutropiny alfa jest minimalny. Eliminacja Całkowity klirens mieści się w zakresie 1,7-1,8 l/h, a mniej niż 5% dawki jest wydalane z moczem.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sacharoza Argininy monochlorowodorek Poloksamer 188 Metionina Fenol Disodu fosforan dwuwodny Sodu diwodorofosforan jednowodny Sodu wodorotlenek (do dostosowania pH) Stężony kwas fosforowy (do dostosowania pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata Pod względem chemicznym i fizycznym produkt po pierwszym otwarciu zachowuje stabilność przez 28 dni w temperaturze 25°C. Po pierwszym otwarciu, produkt należy przechowywać przez maksymalnie 28 dni w temperaturze 25°C. Użytkownik ponosi odpowiedzialność w przypadku przechowywania produktu po pierwszym otwarciu przez inny okres lub w innych warunkach. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Bezbarwny, 3 ml szklany wkład (szkło borokrzemowe typu I z szarym korkiem tłoka z gumy bromobutylowej i wieczkiem składającym się z szarej membrany (gumowy korek) i aluminium) zamontowany fabrycznie do wstrzykiwacza. Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony Pergoveris (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml zawiera 0,72 ml roztworu do wstrzykiwań i wystarcza do podania trzech dawek produktu Pergoveris 150 j.m./75 j.m. Opakowanie z 1 wstrzykiwaczem produktu Pergoveris (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml i 7 igłami iniekcyjnymi. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Należy podawać tylko przejrzysty roztwór niezawierający cząstek stałych. Wszelkie niewykorzystane resztki roztworu należy wyrzucić nie później niż 28 dni od pierwszego otwarcia.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (450 j.m. + 225 j.m.)/0,72 ml
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Instrukcje dotyczące stosowania produktu leczniczego, patrz ulotka dla pacjenta i „Instrukcja stosowania” .
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Pergoveris (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy wielodawkowy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 900 j.m. (co odpowiada 66 mikrogramom) folitropiny alfa* (r-hFSH) i 450 j.m. (co odpowiada 18 mikrogramom) lutropiny alfa* (r-hLH) w 1,44 ml roztworu. *rekombinowana ludzka folitropina alfa i rekombinowana ludzka lutropina alfa są wytwarzane w komórkach jajnika chomika chińskiego (CHO) metodą rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Przejrzysty, bezbarwny do lekko żółtego roztwór. pH roztworu wynosi 6,5 – 7,5, a jego osmolalność to 250 – 400 mOsm/kg.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Pergoveris jest wskazany do stosowania u dorosłych kobiet z ciężkim niedoborem hormonów FSH i LH w celu pobudzenia rozwoju pęcherzyka jajnikowego.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Pergoveris należy rozpocząć pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu zaburzeń płodności. Dawkowanie Celem leczenia produktem Pergoveris, u kobiet z niedoborem FSH i LH, jest pobudzenie rozwoju pęcherzyka jajnikowego i jego ostatniego stadium dojrzewania po podaniu ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG). Produkt Pergoveris powinien być podawany w cyklu codziennych wstrzyknięć. Leczenie można rozpoczynać w dowolnym czasie, jeśli pacjentka nie miesiączkuje i ma małe stężenia endogennych estrogenów. Schemat leczenia rozpoczyna się od zalecanej dawki produktu Pergoveris zawierającej 150 j.m. r-hFSH/75 j.m. r-hLH na dobę. W przypadku zastosowania mniejszej niż zalecana dawki dobowej produktu Pergoveris, odpowiedź jajników może być niewystarczająca z powodu niedostatecznej ilości lutropiny alfa (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Dawkowanie
Leczenie należy dostosować do indywidualnej odpowiedzi terapeutycznej u każdej pacjentki, ocenianej na podstawie pomiaru wielkości pęcherzyka w badaniu ultrasonograficznym oraz odpowiedzi estrogenowej. Jeżeli konieczne jest zwiększenie dawki FSH, najlepiej zwiększać ją w 7-14-dniowych odstępach co 37,5–75 j.m. stosując dopuszczony do obrotu produkt zawierający folitropinę alfa. Możliwe jest wydłużenie okresu stymulacji do najwyżej 5 tygodni w każdym cyklu. Po uzyskaniu optymalnej odpowiedzi, należy podać pojedyncze wstrzyknięcie zawierające 250 mikrogramów r-hCG lub od 5 000 j.m. do 10 000 j.m. hCG w ciągu 24-48 godzin od ostatniego wstrzyknięcia produktu Pergoveris. W dniu podania hormonu hCG oraz w dniu następnym zalecane jest odbycie stosunku płciowego. Alternatywnie można wykonać zapłodnienie wewnątrzmaciczne lub inną procedurę wspomaganego rozrodu na podstawie dokonanej przez lekarza oceny danego przypadku klinicznego.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Dawkowanie
Wspomaganie fazy lutealnej powinno być brane pod uwagę w przypadku braku substancji pobudzających luteinizację (LH/hCG) po owulacji, co może prowadzić do przedwczesnego obumarcia ciałka żółtego. W przypadku uzyskania nadmiernej odpowiedzi jajników, należy przerwać leczenie, a podawanie hormonu hCG powinno być wstrzymane. W następnym cyklu zaleca się zmniejszenie dawki FSH w porównaniu z cyklem poprzednim (patrz punkt 4.4). Specjalne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma wskazań do stosowania produktu Pergoveris u pacjentek w podeszłym wieku. Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności tego produktu leczniczego u pacjentek w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek i wątroby Nie określono bezpieczeństwa stosowania, skuteczności i farmakokinetyki tego produktu leczniczego u pacjentek z niewydolnością nerek lub wątroby. Dzieci i młodzież Stosowanie tego produktu leczniczego u dzieci i młodzieży nie jest właściwe.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Dawkowanie
Sposób podawania Produkt Pergoveris przeznaczony jest do podawania podskórnego. Pierwsze wstrzyknięcie należy wykonać pod ścisłym nadzorem lekarskim. Samodzielne podawanie może być wykonane wyłącznie przez pacjentki z silną motywacją, odpowiednio przeszkolone i mające możliwość konsultacji ze specjalistą. Instrukcje dotyczące stosowania produktu leczniczego, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produkt Pergoveris jest przeciwwskazany w następujących przypadkach:  nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;  guzy podwzgórza i przysadki mózgowej;  powiększenie jajników lub torbiele jajników niezwiązane z zespołem policystycznych jajników i o nieznanej etiologii;  krwotoki z dróg rodnych o nieustalonej przyczynie;  rak jajnika, macicy lub piersi. Produktu Pergoveris nie wolno stosować w przypadkach, gdy nie można osiągnąć skutecznej odpowiedzi, takich jak:  pierwotna niewydolność jajników,  wady rozwojowe narządów płciowych uniemożliwiające rozwój ciąży,  włókniako-mięśniaki macicy uniemożliwiające rozwój ciąży.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Ogólne zalecenia Produkt Pergoveris zawiera substancję gonadotropową, która może powodować łagodne do ciężkich działania niepożądane i powinien być stosowany przez lekarzy, którzy mają wystarczającą wiedzę i doświadczenie w leczeniu niepłodności. Przed rozpoczęciem leczenia należy przeanalizować przyczyny niepłodności pary, jak również ocenić ewentualne przeciwwskazania do zajścia w ciążę. W szczególności, należy przeprowadzić badania w kierunku niedoczynności tarczycy, niedoboru hormonów kory nadnerczy, hiperprolaktynemii i zastosować odpowiednie leczenie. Terapia gonadotropinami wymaga czasu ze strony lekarza prowadzącego, jak i pomocniczego fachowego personelu medycznego, oraz dostępności odpowiedniego sprzętu monitorującego.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Specjalne środki ostrozności
U kobiet, w celu bezpiecznego i skutecznego stosowania produktu Pergoveris wymagane jest regularne monitorowanie reakcji jajników z użyciem USG albo, co jest bardziej zalecane, z użyciem USG w połączeniu z pomiarem stężenia estradiolu w surowicy krwi. Stopień odpowiedzi na przyjmowanie FSH/LH może różnić się u poszczególnych pacjentek, a u niektórych reakcja może być bardzo słaba. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę potrzebną do osiągnięcia celu. Porfiria Pacjentki chore na porfirię, lub u których stwierdzono porfirię w wywiadzie rodzinnym, powinny być pod ścisłą obserwacją lekarza podczas leczenia produktem Pergoveris. U tych pacjentek produkt Pergoveris może zwiększyć ryzyko wystąpienia ostrego napadu. Nasilenie stanu choroby lub wystąpienie pierwszych jej objawów może być wskazaniem do przerwania leczenia. Zespół nadmiernej stymulacji jajników (ang.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Specjalne środki ostrozności
Ovarian hyperstimulation syndrome, OHSS) Spodziewanym skutkiem kontrolowanej stymulacji jajników jest pewnego stopnia powiększenie jajników. Występuje ono częściej u kobiet z zespołem policystycznych jajników, zwykle bez konieczności zastosowania leczenia. W odróżnieniu od niepowikłanego powiększenia jajników, OHSS to stan, który charakteryzuje się zwiększającym się stopniem nasilenia. Łączy on w sobie wyraźne powiększenie jajników, duże stężenie hormonów płciowych w surowicy, zwiększoną przepuszczalność naczyń, która może prowadzić do gromadzenia się płynu w jamie otrzewnowej, opłucnowej i, choć rzadko, w jamie osierdziowej. W ciężkich przypadkach OHSS można zaobserwować następujące objawy: ból brzucha, wzdęcia, znaczne powiększenie jajników, zwiększenie masy ciała, duszność, skąpomocz i dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Specjalne środki ostrozności
Ocena kliniczna może wykazać hipowolemię, zagęszczenie krwi, zaburzenie równowagi elektrolitowej, wodobrzusze, krwiak otrzewnej, wysięk opłucnowy, płyn w jamie opłucnej lub ostrą niewydolność płuc i zdarzenia zakrzepowo-zatorowe. W bardzo rzadkich ciężkich przypadkach przebieg OHSS może być powikłany skrętem jajnika lub zdarzeniami zakrzepowo-zatorowymi, takimi jak zatorowość płucna, udar niedokrwienny lub zawał mięśnia sercowego. Do niezależnych czynników ryzyka rozwoju OHSS należą młody wiek, beztłuszczowa masa ciała, zespół policystycznych jajników, większe dawki egzogennej gonadotropiny, duże bezwzględne lub szybko rosnące stężenie estradiolu w surowicy krwi (> 900 pg/ml lub > 3 300 pmol/l w przypadku braku jajeczkowania), poprzednie epizody OHSS i duża liczba rozwijających się pęcherzyków jajnikowych (3 pęcherzyki osiągają średnicę co najmniej 14 mm w przypadku braku jajeczkowania).
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Specjalne środki ostrozności
Przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania produktu Pergoveris i FSH oraz schematu podawania może zmniejszyć ryzyko nadmiernej stymulacji jajników. W celu wczesnego rozpoznania czynników ryzyka zalecany jest monitoring cyklów stymulacyjnych za pomocą kontroli ultrasonograficznej oraz oznaczania stężenia estradiolu. Istnieją powody do przypuszczenia, że hCG odgrywa istotną rolę w wywoływaniu OHSS i że w przypadku zajścia w ciążę zespół ten może mieć cięższą postać i dłużej się utrzymywać. Dlatego w przypadku pojawienia się oznak nadmiernej stymulacji jajników, jak np. stężenie estradiolu w surowicy krwi wynoszące > 5 500 pg/ml lub > 20 200 pmol/l i (lub) łącznie ≥ 40 pęcherzyków, zaleca się zaniechać stosowania hCG i poradzić pacjentce, aby nie odbywała stosunku płciowego lub zastosowała metody mechaniczne zabezpieczające przed zapłodnieniem przez co najmniej 4 dni. OHSS może nasilić się gwałtownie (w ciągu 24 godzin) lub w ciągu kilku dni i stać się ciężkim stanem klinicznym.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Specjalne środki ostrozności
Najczęściej OHSS występuje po przerwaniu leczenia hormonalnego i osiąga maksimum po około siedmiu do dziesięciu dniach po leczeniu. Zazwyczaj OHSS ustępuje samoistnie z początkiem miesiączki. Z tego powodu pacjentki powinny przebywać pod obserwacją przez co najmniej 2 tygodnie po podaniu hCG. Jeżeli wystąpi ciężki zespół nadmiernej stymulacji jajników należy przerwać leczenie gonadotropinami, o ile jest ono wciąż kontynuowane. Pacjentka powinna być hospitalizowana i odpowiednio leczona pod kątem OHSS. Zespół hiperstymulacji występuje częściej u pacjentek z zespołem policystycznych jajników. W przypadku stwierdzenia ryzyka wystąpienia OHSS, należy rozważyć przerwanie terapii. Skręt jajnika Po leczeniu innymi gonadotropinami zgłoszono przypadek skrętu jajnika. Mogło ono być związane z innymi czynnikami ryzyka, takimi jak zespół OHSS, ciąża, wcześniejsza operacja jamy brzusznej, skręt jajnika w przeszłości, występowanie w przeszłości lub obecnie torbieli jajnika i zespół jajników policystycznych.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Specjalne środki ostrozności
Uszkodzenie jajnika w wyniku zmniejszonego dopływu krwi można zmniejszyć poprzez wcześniejsze wykrycie i natychmiastowe usunięcie skręcenia. Ciąża mnoga U pacjentek poddanych indukcji owulacji, częstość występowania ciąż i porodów mnogich jest zwiększona w porównaniu z zapłodnieniem naturalnym. W większości przypadków są to ciąże bliźniacze. Ciąża mnoga, szczególnie liczniejsza niż bliźniacza, zwiększa ryzyko powikłań położniczych i okołoporodowych. Aby zminimalizować ryzyko ciąży mnogiej, należy dokładnie monitorować odpowiedź jajników. Przed rozpoczęciem terapii pacjentki powinny być poinformowane o potencjalnym ryzyku wystąpienia ciąży mnogiej. W przypadku stwierdzenia ryzyka wystąpienia ciąży mnogiej, należy rozważyć przerwanie terapii. Utrata ciąży Utrata ciąży w wyniku niedonoszenia lub poronienia występuje częściej u pacjentek poddanych stymulacji wzrostu pęcherzyka jajnikowego w celu indukcji owulacji niż w przypadku zdrowych pacjentek.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Specjalne środki ostrozności
Ciąża pozamaciczna U kobiet ze stwierdzoną chorobą jajowodów występuje zwiększone ryzyko ciąży pozamacicznej, zarówno w przypadku naturalnego zapłodnienia, jak i zastosowania technik wspomaganego rozrodu. Zgłaszano większą częstość występowania ciąży pozamacicznej po zastosowaniu technik wspomaganego rozrodu (ang. assisted reproductive technologies, ART) w porównaniu z populacją ogólną. Nowotwory układu rozrodczego Odnotowano przypadki nowotworów jajników lub nowotworów innych narządów układu rozrodczego, zarówno łagodnych jak i złośliwych, występujących u kobiet poddanych złożonym procedurom leczenia niepłodności. Nie ustalono jeszcze, czy leczenie gonadotropinami zwiększa ryzyko wystąpienia tych nowotworów u kobiet niepłodnych. Wrodzone wady rozwojowe Częstość występowania wrodzonych wad rozwojowych po terapii ART może być nieco większa niż w przypadku zapłodnienia naturalnego. Przypuszcza się, że jest to spowodowane różnicami u rodziców (np.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Specjalne środki ostrozności
wiekiem matki, charakterystyką nasienia) i ciążami mnogimi. Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe U kobiet z niedawno przebytą lub obecnie występującą chorobą zakrzepowo-zatorową lub u kobiet z rozpoznanymi czynnikami ryzyka zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, takimi jak dane z wywiadu osobistego i rodzinnego, trombofilia lub poważna otyłość (wskaźnik masy ciała > 30 kg/m 2 ), leczenie gonadotropinami może zwiększyć to ryzyko. U takich kobiet należy ocenić stopień korzyści do ryzyka związanego z leczeniem gonadotropinami. Należy jednak wspomnieć, że sama ciąża, podobnie jak OHSS zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych. Sód Produkt Pergoveris zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie wolno podawać produktu Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, w mieszaninie z innymi produktami leczniczymi w tym samym wstrzyknięciu. Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu, można podawać jednocześnie z dopuszczonym do obrotu produktem zawierającym folitropinę alfa w osobnym wstrzyknięciu.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wskazań do stosowania produktu Pergoveris w okresie ciąży. Dane uzyskane na podstawie ograniczonej liczby narażonych ciąż nie wskazują na występowanie działań niepożądanych folitropiny alfa i lutropiny alfa na ciążę, rozwój embrionalny i płodowy, poród lub rozwój poporodowy w wyniku kontrolowanej stymulacji jajników. W badaniach na zwierzętach nie obserwowano teratogennego wpływu tych gonadotropin. Dane kliniczne nie są wystarczające do wykluczenia teratogennego wpływu produktu Pergoveris w przypadku ekspozycji w okresie ciąży. Karmienie piersią Produkt Pergoveris nie jest wskazany podczas karmienia piersią. Płodność Produkt Pergoveris jest wskazany do stosowania w niepłodności (patrz punkt 4.1).
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt Pergoveris nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy, torbiele jajników oraz miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np. ból, rumień, krwiak, obrzęk i (lub) podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia). Często zgłaszano łagodny lub umiarkowany OHSS, który należy traktować jako ryzyko samej procedury stymulacji. Do ciężkiego OHSS dochodzi niezbyt często (patrz punkt 4.4). Bardzo rzadko mogą wystąpić powikłania zakrzepowo-zatorowe, zwykle towarzyszące ciężkiemu OHSS (patrz punkt 4.4). Tabelaryczna lista działań niepożądanych Działania niepożądane zostały wymienione poniżej zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA oraz wg częstości występowania. W celu określenia częstości stosowane są następujące definicje: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Działania niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: łagodne do ciężkich reakcje nadwrażliwości łącznie z reakcjami anafilaktycznymi i wstrząsem Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: ból głowy Zaburzenia naczyniowe Bardzo rzadko: powikłania zakrzepowo-zatorowe, zwykle towarzyszące ciężkiemu OHSS Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko: zaostrzenie lub nasilenie astmy Zaburzenia żołądka i jelit Często: ból brzucha, wzdęcia brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, nudności, wymioty, biegunka Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Bardzo często: torbiele jajników Często: ból piersi, ból miednicy, łagodny lub umiarkowany OHSS (łącznie z towarzyszącymi objawami) Niezbyt często: ciężki OHSS (łącznie z towarzyszącymi objawami) (patrz punkt 4.4) Rzadko: powikłanie ciężkiego OHSS Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często: łagodne do ciężkich reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Działania niepożądane
ból, rumień, krwiak, obrzęk, opuchlizna i (lub) podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia) Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Nieznane są objawy przedawkowania produktu Pergoveris. Niemniej jednak istnieje możliwość wystąpienia zespołu OHSS, który został opisany powyżej w punkcie 4.4. Sposób postępowania Leczenie jest objawowe.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: hormony płciowe i modulatory układu płciowego, gonadotropiny, kod ATC: G03GA30. Produkt Pergoveris zawiera rekombinowany ludzki hormon folikulotropowy (folitropina alfa, r-hFSH) i rekombinowany ludzki hormon luteinizujący (lutropina alfa, r-hLH), wytwarzane w komórkach jajnika chomika chińskiego (CHO) metodą rekombinacji DNA. Mechanizm działania Hormon luteinizujący (LH) i hormon folikulotropowy (FSH) są wydzielane przez przedni płat przysadki mózgowej w odpowiedzi na działanie hormonu uwalniającego gonadotropinę (ang. gonadotropin-releasing hormone, GnRH) i odgrywają rolę uzupełniającą w rozwoju pęcherzyka i owulacji. LH pobudza wydzielanie androgenów w komórkach osłonki pęcherzyka Graafa, które są przekazywane do komórek warstwy ziarnistej w celu przekształcenia w estradiol (E2) przez aromatazę.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Właściwości farmakodynamiczne
FSH pobudza rozwój pęcherzyków jajnikowych w komórkach warstwy ziarnistej, natomiast działanie LH odgrywa rolę w rozwoju pęcherzyka jajnikowego, steroidogenezie i dojrzewaniu. Działanie farmakodynamiczne Podanie r-hFSH powoduje wzrost stężenia inhibiny i estradiolu, co prowadzi do indukcji rozwoju pęcherzyka jajnikowego. Zwiększenie stężenia inhibiny w surowicy następuje szybko i można je obserwować już trzeciego dnia podawania r-hFSH, natomiast wzrost stężenia estradiolu następuje wolniej i jest zauważalny dopiero od czwartego dnia leczenia. Całkowita objętość pęcherzyków zaczyna zwiększać się po upływie około 4-5 dni od rozpoczęcia codziennego podawania r-hFSH. W zależności od odpowiedzi pacjentki maksymalne działanie występuje po około 10 dniach od rozpoczęcia podawania gonadotropiny. Główne działanie wynikające z podania r-hLH to zależne od dawki zwiększenie wydzielania E2, które nasila wpływ r-hFSH na wzrost pęcherzyka jajnikowego.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna W badaniach klinicznych, pacjentki ze znacznym niedoborem FSH i LH były diagnozowane na podstawie stężenia LH w surowicy krwi < 1,2 j.m./l (wynik uzyskany w laboratorium centralnym). W tych badaniach częstość występowania owulacji w cyklu wynosiła 70-75%. Jednakże, należy wziąć pod uwagę, że wyniki pomiarów LH wykonywanych w różnych laboratoriach mogą się od siebie różnić. W badaniu klinicznym, w przypadku pacjentek z hipogonadyzmem hipogonadotropowym i stężeniem endogennego LH w surowicy krwi poniżej 1,2 j.m./l ustalano odpowiednią dawkę r-hLH. Zastosowanie dawki 75 j.m. r-hLH na dobę (w połączeniu ze 150 j.m. r-hFSH) spowodowało odpowiedni rozwój pęcherzyka jajnikowego i odpowiednią ilość wytwarzanego estrogenu. Zastosowanie dawki 25 j.m. r-hLH na dobę (w połączeniu ze 150 j.m. r-hFSH) dało niewystarczający rozwój pęcherzyka jajnikowego. Dlatego, podanie produktu Pergoveris zawierającego mniej niż 75 j.m.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Właściwości farmakodynamiczne
r-hLH na dobę może spowodować, że aktywność LH będzie zbyt mała dla prawidłowego rozwoju pęcherzyka jajnikowego.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Badania kliniczne produktu Pergoveris przeprowadzono z wykorzystaniem postaci liofilizatu. Badania porównawcze liofilizatu i roztworu do wstrzykiwań wykazały, że obie postaci produktu leczniczego są biorównoważne. Nie ma interakcji farmakokinetycznych między folitropiną alfa i lutropiną alfa w przypadku, gdy oba hormony są podawane jednocześnie. Folitropina alfa Dystrybucja Po podaniu dożylnym, folitropina alfa przenika do przestrzeni płynu pozakomórkowego z okresem półtrwania dla fazy początkowej wynoszącym około 2 godzin i jest wydalana z organizmu z okresem półtrwania dla fazy końcowej wynoszącym 14-17 godzin. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym mieści się w zakresie 9-11 l. Bezwzględna biodostępność leku po podaniu podskórnym wynosi 66%, a pozorny okres półtrwania dla fazy końcowej mieści się w zakresie 24-59 godzin. Proporcjonalność dawki po podaniu podskórnym wykazano do dawki 900 j.m.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Po wielokrotnych podaniach, folitropina alfa ulega 3-krotnej kumulacji, osiągając stężenie w stanie stacjonarnym w ciągu 3-4 dni. Eliminacja Całkowity klirens wynosi 0,6 l/h a około 12% dawki folitropiny alfa jest wydalana z moczem. Lutropina alfa Dystrybucja Po podaniu dożylnym, lutropina alfa gwałtownie przenika do przestrzeni płynu pozakomórkowego z okresem półtrwania dla fazy początkowej wynoszącym około 1 godzinę i jest wydalana z organizmu z okresem półtrwania dla fazy końcowej wynoszącym około 9-11 godzin. Objętość dystrybucji w stanie równowagi mieści się w zakresie 5-14 l. Lutropina alfa wykazuje farmakokinetykę liniową, co stwierdzono na podstawie wartości AUC, które są wprost proporcjonalne do podanej dawki. Bezwzględna biodostępność leku po podaniu podskórnym wynosi 56%, a pozorny okres półtrwania dla fazy końcowej mieści się w zakresie 8-21 godzin. Proporcjonalność dawki po podaniu podskórnym wykazano do dawki 450 j.m.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka lutropiny alfa po podaniu jednorazowym i wielokrotnym jest porównywalna, a stopień kumulacji lutropiny alfa jest minimalny. Eliminacja Całkowity klirens mieści się w zakresie 1,7-1,8 l/h, a mniej niż 5% dawki jest wydalane z moczem.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sacharoza Argininy monochlorowodorek Poloksamer 188 Metionina Fenol Disodu fosforan dwuwodny Sodu diwodorofosforan jednowodny Sodu wodorotlenek (do dostosowania pH) Stężony kwas fosforowy (do dostosowania pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata Pod względem chemicznym i fizycznym produkt po pierwszym otwarciu zachowuje stabilność przez 28 dni w temperaturze 25°C. Po pierwszym otwarciu, produkt należy przechowywać przez maksymalnie 28 dni w temperaturze 25°C. Użytkownik ponosi odpowiedzialność w przypadku przechowywania produktu po pierwszym otwarciu przez inny okres lub w innych warunkach. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Bezbarwny, 3 ml szklany wkład (szkło borokrzemowe typu I z szarym korkiem tłoka z gumy bromobutylowej i wieczkiem składającym się z szarej membrany (gumowy korek) i aluminium) zamontowany fabrycznie do wstrzykiwacza. Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony Pergoveris (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml zawiera 1,44 ml roztworu do wstrzykiwań i wystarcza do podania sześciu dawek produktu Pergoveris 150 j.m./75 j.m. Opakowanie z 1 wstrzykiwaczem produktu Pergoveris (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml i 14 igłami iniekcyjnymi. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Należy podawać tylko przejrzysty roztwór niezawierający cząstek stałych. Wszelkie niewykorzystane resztki roztworu należy wyrzucić nie później niż 28 dni od pierwszego otwarcia.
CHPL leku Pergoveris, roztwór do wstrzykiwań, (900 j.m. + 450 j.m.)/1,44 ml
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Instrukcje dotyczące stosowania produktu leczniczego, patrz ulotka dla pacjenta i „Instrukcja stosowania” .

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Klasyfikacja układówi narządów MedDRA	Bardzo często	Często	Niezbyt często	Nie znana
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze			grypa
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone(w tym torbiele i polipy)				obrzęk guza, ból związany z przerzutami
Zaburzenia układu nerwowego		zawroty głowy, ból głowy	brak smaku, zaburzenia smaku,parestezje	udar, drżenie

Zaburzenia serca				kołatanie serca
Zaburzenia naczyniowe				uczucie gorąca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia				duszność
Zaburzenia żołądka i jelit	nudności	wymioty	biegunka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej			pokrzywka, wysypka	świąd, nadmierne pocenie się
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowei tkanki łącznej			ból szyi, ból pleców	ból stawów, ból mięśni
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania		zmęczenie, osłabienie	objawy grypopodobne, gorączka, dreszcze, uderzeniagorąca	dyskomfort, ból, świąd, wysypka i pokrzywka w miejscu wstrzyknięcia
Badania diagnostyczne				zmniejszenie stężenia TSH

	Thyrogen (N=374)	THW (N=378)
Całkowita liczba pacjentów z nawrotem (5,4 roku)	7 (1,9%)	4 (1,1%)
Niska aktywność RAI (1,1 GBq)	5 (1,3%)	1 (0,3%)
Wysoka aktywność RAI (3,7 GBq)	2 (0,5%)	3 (0,8%)

	Dawka o niskiejaktywności RAI (1,1 GBq)	Dawka o wysokiej aktywności RAI (3,7 GBq)
Całkowita liczba pacjentów z nawrotem	11	10
Współczynnik nawrotu choroby (3 lata)	1,5%	2,1%
Współczynnik nawrotu choroby (5 lat)	2,1%	2,7%
Współczynnik nawrotu choroby (7 lat)	5,9%	7,3%

	Produkt leczniczyThyrogen	Odstawienie hormonu tarczycy (THW)
Całkowita liczba pacjentów z nawrotem	13	8
Współczynnik nawrotu choroby (3 lata)	1,5%	2,1%
Współczynnik nawrotu choroby (5 lat)	2,1%	2,7%
Współczynnik nawrotu choroby (7 lat)	8,3%	5,0%

Tyreotropina alfa – przeciwwskazania

Spis treści

Co to jest tyreotropina alfa i kiedy należy uważać na przeciwwskazania?

Przeciwwskazania bezwzględne – kiedy nie wolno stosować tyreotropiny alfa?

Przeciwwskazania względne – kiedy stosować tylko w wyjątkowych przypadkach?

Zachowaj szczególną ostrożność – kiedy tyreotropina alfa wymaga dodatkowego nadzoru?

Tabela podsumowująca przeciwwskazania

Tyreotropina alfa – bezpieczeństwo przede wszystkim

Pytania i odpowiedzi

Kiedy tyreotropina alfa jest bezwzględnie przeciwwskazana?

Czy tyreotropinę alfa można podawać dożylnie?

Na co trzeba uważać u pacjentów z chorobami serca?

Jakie powikłania mogą wystąpić przy przerzutach do mózgu lub rdzenia kręgowego?

Stosowanie tyreotropiny alfa u osób starszych

Znaczenie oznaczania przeciwciał przeciwko tyreoglobulinie

Ryzyko powikłań neurologicznych

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgDawkowanie

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgDawkowanie

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgDawkowanie

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgInterakcje

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlWskazania do stosowania

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlInterakcje

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlPrzedawkowanie

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Dawkowanie

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Dawkowanie

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Dawkowanie

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Interakcje

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Thyrogen, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 0,9 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Interakcje

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Przedawkowanie

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Ovitrelle, roztwór do wstrzykiwań, 250 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Wskazania do stosowania

CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Dawkowanie

CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Dawkowanie

CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Dawkowanie

CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Dawkowanie

CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Przeciwwskazania

CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Luveris, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 75 j.m
Specjalne środki ostrozności