Menu

Tiapryd – porównanie substancji czynnych

Tiapryd, amisulpryd i sulpiryd należą do tej samej grupy leków – neuroleptyków o działaniu przeciwpsychotycznym, ale ich zastosowanie, bezpieczeństwo oraz grupy pacjentów, którym można je podawać, wyraźnie się różnią. Wybór odpowiedniego leku zależy m.in. od wieku pacjenta, rodzaju objawów oraz szczególnych przeciwwskazań zdrowotnych. Poniżej znajdziesz porównanie tych substancji, które ułatwi zrozumienie, czym się różnią i w jakich sytuacjach mogą być stosowane.

Spis treści

Tiapryd, amisulpryd i sulpiryd to leki z grupy neuroleptyków. Różnią się wskazaniami, możliwością stosowania u dzieci oraz bezpieczeństwem w ciąży.

Podobieństwa i różnice: jakie leki porównujemy?

Porównaniu podlegają trzy substancje czynne: tiapryd, amisulpryd oraz sulpiryd. Wszystkie należą do grupy leków przeciwpsychotycznych, czyli neuroleptyków. Wykazują działanie poprzez wpływ na receptory dopaminowe w mózgu, co przekłada się na zmniejszenie objawów takich jak pobudzenie, agresja czy urojenia¹². Są zaliczane do tzw. atypowych neuroleptyków, które często powodują mniej działań niepożądanych związanych z układem nerwowym w porównaniu do starszych leków z tej grupy¹.

Wszystkie trzy leki wpływają na receptory dopaminowe, ale różnią się nieco powinowactwem do różnych ich podtypów¹².
Należą do tej samej klasy chemicznej – benzamidów¹².
Stosowane są głównie doustnie, choć dostępne są różne postacie i dawki, zależnie od leku³⁴.

Kiedy stosuje się tiapryd, amisulpryd i sulpiryd?

Chociaż tiapryd, amisulpryd i sulpiryd mają podobny mechanizm działania, ich wskazania terapeutyczne nie są takie same. Najważniejsze różnice dotyczą schorzeń, w których są zalecane oraz grup wiekowych, którym można je podawać.

Tiapryd jest stosowany głównie u osób starszych z pobudzeniem i agresją w przebiegu demencji, a także w zaburzeniach zachowania podczas odstawiania alkoholu oraz w pląsawicy Huntingtona⁵⁶. Można go stosować u dzieci od 6. roku życia, ale dane na ten temat są ograniczone⁷.
Amisulpryd jest przeznaczony do leczenia schizofrenii, zarówno z objawami pozytywnymi (takimi jak omamy, urojenia), jak i negatywnymi (np. wycofanie społeczne, stępienie uczuć). Nie jest zalecany w leczeniu otępienia ani pobudzenia u osób starszych⁸. Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia jest przeciwwskazane⁹.
Sulpiryd – choć nie został szczegółowo opisany w udostępnionych źródłach, jego zastosowanie jest zbliżone do amisulprydu i obejmuje głównie leczenie zaburzeń psychotycznych i niektórych zaburzeń depresyjnych.

Warto zwrócić uwagę, że tiapryd może być stosowany w zaburzeniach zachowania związanych z demencją, gdzie amisulpryd i sulpiryd nie są zalecane⁶. Natomiast amisulpryd znajduje zastosowanie w leczeniu objawów schizofrenii, w tym zarówno ostrych, jak i przewlekłych postaci choroby⁸.

Ważne: Tiapryd, amisulpryd i sulpiryd różnią się wskazaniami oraz możliwością stosowania w różnych grupach wiekowych. Przykładowo, tiapryd może być stosowany u dzieci od 6 lat, a amisulpryd nie jest zalecany osobom poniżej 18 roku życia. Zawsze należy zwrócić uwagę na konkretne wskazania i przeciwwskazania każdego leku, zwłaszcza przy wyborze terapii dla osób starszych lub dzieci⁷⁹.

Jak działają te leki?

Wszystkie trzy substancje czynne działają poprzez blokowanie receptorów dopaminowych w mózgu, co wpływa na zmniejszenie pobudzenia, agresji oraz objawów psychotycznych¹². Jednak istnieją pewne różnice w ich działaniu:

Tiapryd blokuje głównie receptory dopaminowe D2 i D3, nie wpływając istotnie na inne neuroprzekaźniki. Wyróżnia się działaniem przeciwlękowym oraz korzystnym wpływem na czujność u osób starszych¹⁰.
Amisulpryd działa również na receptory D2 i D3, z wysokim powinowactwem, ale nie wpływa na receptory serotoninowe, adrenergiczne czy histaminowe. Ma szerokie zastosowanie w leczeniu objawów schizofrenii, zarówno pozytywnych, jak i negatywnych².
Sulpiryd – podobnie jak amisulpryd i tiapryd, wpływa na receptory dopaminowe, jednak różnice w działaniu wynikają z powinowactwa do poszczególnych podtypów receptorów oraz siły działania.

Pod względem farmakokinetycznym, czyli losów leku w organizmie, tiapryd i amisulpryd są wydalane głównie przez nerki w postaci niezmienionej¹¹¹². Okres półtrwania tiaprydu jest krótszy (ok. 3-5 godzin) niż amisulprydu (ok. 12 godzin)¹³¹². Tiapryd nie ulega intensywnemu metabolizmowi, a jego biodostępność wynosi ok. 75%¹³. Amisulpryd ma nieco niższą biodostępność (ok. 48%)¹².

Przeciwwskazania i środki ostrożności – co różni leki?

Wszystkie trzy leki mają podobne przeciwwskazania, ale występują między nimi pewne różnice:

Nie powinny być stosowane u osób z nadwrażliwością na daną substancję czynną¹⁴¹⁵.
Przeciwwskazane są u osób z nowotworami zależnymi od prolaktyny, takimi jak gruczolak przysadki czy rak piersi¹⁴¹⁵.
Nie należy ich stosować przy guzie chromochłonnym¹⁴¹⁵.
Jednoczesne stosowanie z lewodopą jest przeciwwskazane¹⁴¹⁵.
Amisulpryd i sulpiryd są przeciwwskazane u dzieci przed okresem pokwitania, a tiapryd można rozważyć od 6. roku życia, choć z dużą ostrożnością⁷⁹.

Wszystkie leki wymagają szczególnej ostrożności u osób z chorobą Parkinsona, padaczką, zaburzeniami rytmu serca, czynnikami ryzyka udaru czy żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej¹⁶¹⁷. Dodatkowo, tiapryd i amisulpryd mogą wydłużać odstęp QT w EKG, co zwiększa ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca¹⁶¹⁸.

Bezpieczeństwo stosowania w szczególnych grupach pacjentów

Wybierając lek z tej grupy, należy wziąć pod uwagę bezpieczeństwo u osób z chorobami nerek, wątroby, u dzieci, kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz kierowców.

Dzieci i młodzież: Tiapryd może być rozważany u dzieci od 6. roku życia, amisulpryd i sulpiryd są przeciwwskazane u dzieci przed okresem pokwitania i niezalecane poniżej 18. roku życia⁷⁹.
Kobiety w ciąży: Wszystkie trzy leki nie są zalecane w ciąży, chyba że korzyści przeważają nad ryzykiem. Tiapryd i amisulpryd przenikają przez łożysko i mogą powodować działania niepożądane u noworodków, takie jak objawy odstawienne czy zaburzenia napięcia mięśniowego¹⁹²⁰.
Karmienie piersią: Tiapryd i amisulpryd przenikają do mleka matki. Nie zaleca się ich stosowania w okresie karmienia piersią¹⁹²¹.
Niewydolność nerek: Wszystkie leki są wydalane głównie przez nerki, więc u pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest odpowiednie zmniejszenie dawki. W przypadku amisulprydu nie zaleca się stosowania przy bardzo ciężkiej niewydolności nerek²².
Niewydolność wątroby: Ze względu na minimalny metabolizm w wątrobie, nie ma konieczności zmiany dawki w przypadku łagodnych zaburzeń czynności wątroby²³²².
Kierowcy i osoby obsługujące maszyny: Tiapryd, amisulpryd i sulpiryd mogą powodować senność oraz zaburzenia koncentracji, co upośledza zdolność prowadzenia pojazdów²⁴²⁵.

Ważne dla bezpieczeństwa:

Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć czynniki ryzyka poważnych zaburzeń rytmu serca, takie jak bradykardia, hipokaliemia czy inne leki wydłużające odstęp QT.
Wszystkie trzy leki mogą powodować wzrost poziomu prolaktyny, co może prowadzić do zaburzeń hormonalnych i płodności.
W przypadku niewydolności nerek konieczna jest redukcja dawki każdego z tych leków.
Stosowanie tych leków u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga bardzo szczególnej ostrożności.

Porównanie najważniejszych cech – tabela

Substancja czynna	Najważniejsze wskazania	Stosowanie u dzieci	Stosowanie w ciąży	Stosowanie u kierowców
Tiapryd	Pobudzenie i agresja w demencji, zaburzenia zachowania podczas odstawiania alkoholu, pląsawica Huntingtona	Od 6 lat, z dużą ostrożnością	Nie zaleca się, chyba że korzyści przeważają nad ryzykiem	Może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów
Amisulpryd	Schizofrenia (objawy pozytywne i negatywne)	Przeciwwskazany przed okresem pokwitania, niezalecany poniżej 18 lat	Nie zaleca się, stosować tylko jeśli konieczne	Może powodować senność i zaburzenia koncentracji
Sulpiryd	Zaburzenia psychotyczne, niektóre zaburzenia depresyjne	Przeciwwskazany przed okresem pokwitania	Nie zaleca się	Może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów

Podsumowanie: wybór leku zależy od potrzeb pacjenta

Tiapryd, amisulpryd i sulpiryd to leki o podobnym mechanizmie działania, ale wyraźnie różniące się zastosowaniem i bezpieczeństwem w określonych grupach pacjentów. Tiapryd sprawdza się przede wszystkim u osób starszych z demencją i w zaburzeniach zachowania po odstawieniu alkoholu, a amisulpryd w leczeniu schizofrenii. Sulpiryd, choć podobny, nie jest zalecany w tych samych wskazaniach co tiapryd. Wybór konkretnego leku powinien zawsze uwzględniać indywidualną sytuację pacjenta, w tym wiek, inne schorzenia oraz możliwość wystąpienia działań niepożądanych⁵⁸.

Pytania i odpowiedzi

Czy tiapryd można stosować u dzieci?

Tiapryd może być stosowany u dzieci od 6. roku życia, ale wyłącznie z dużą ostrożnością i w określonych wskazaniach¹.

Który lek wybrać przy schizofrenii?

W leczeniu schizofrenii zaleca się amisulpryd, który jest przeznaczony do tego wskazania².

Czy te leki są bezpieczne w ciąży?

Nie zaleca się stosowania tiaprydu, amisulprydu ani sulpirydu w ciąży, chyba że korzyści przeważają nad ryzykiem³⁴.

Jakie są główne przeciwwskazania do stosowania tych leków?

Przeciwwskazaniami są m.in. nadwrażliwość na lek, nowotwory zależne od prolaktyny, guz chromochłonny oraz stosowanie z lewodopą⁵⁶.

Czy leki te wpływają na prowadzenie pojazdów?

Tak, mogą powodować senność i zaburzenia koncentracji, co upośledza zdolność prowadzenia pojazdów⁷⁸.

Wpływ na płodność i hormony

Każdy z tych leków może powodować wzrost poziomu prolaktyny we krwi, co może prowadzić do zaburzeń miesiączkowania, braku owulacji czy mlekotoku u kobiet, a także do zaburzeń płodności u mężczyzn¹².

Interakcje z innymi lekami

Tiapryd, amisulpryd i sulpiryd nie powinny być stosowane razem z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak niektóre leki przeciwarytmiczne, ani z lewodopą. Jednoczesne picie alkoholu może nasilać ich działania uspokajające¹².

Ryzyko działań niepożądanych u osób starszych

U pacjentów w podeszłym wieku leki te mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca, udaru czy spadków ciśnienia tętniczego. Z tego względu terapia powinna być rozpoczynana od możliwie najniższych dawek i pod ścisłą kontrolą¹².

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Tiapryd to substancja czynna stosowana głównie u osób w podeszłym wieku z demencją, u których pojawiają się objawy pobudzenia lub agresji. Dawkowanie tego leku może się różnić w zależności od wieku pacjenta, wskazania, wydolności nerek oraz innych czynników zdrowotnych. Poznaj najważniejsze zasady dotyczące przyjmowania tiaprydu oraz sytuacje, w których konieczna jest zmiana standardowej dawki.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Tiapryd to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu zaburzeń układu nerwowego, która – jak każdy lek – może powodować działania niepożądane. Najczęściej są one łagodne i przemijające, ale w rzadkich przypadkach mogą być poważniejsze. Profil działań niepożądanych tiaprydu zależy od wielu czynników, takich jak indywidualna reakcja organizmu, długość stosowania, dawka czy stan zdrowia pacjenta. Poznaj najważniejsze informacje na temat możliwych skutków ubocznych związanych z przyjmowaniem tiaprydu.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Tiapryd to substancja czynna stosowana przede wszystkim u osób starszych z zaburzeniami zachowania, takimi jak pobudzenie czy agresja. Mechanizm działania tiaprydu opiera się na wpływie na układ nerwowy, a jego skuteczność i bezpieczeństwo wynikają z unikalnych właściwości farmakologicznych. Poznaj, jak tiapryd działa w organizmie, jak długo pozostaje aktywny i jakie wnioski płyną z badań nad tą substancją.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Tiapryd to lek przeciwpsychotyczny o szerokim zastosowaniu, który wymaga szczególnej ostrożności u niektórych grup pacjentów. Przed rozpoczęciem terapii warto poznać najważniejsze zasady bezpieczeństwa dotyczące jego stosowania, w tym potencjalne ryzyko dla osób z zaburzeniami pracy serca, nerek czy wątroby, a także skutki uboczne u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Odpowiednie stosowanie tiaprydu pozwala zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych i zapewnić większy komfort leczenia.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Tiapryd to lek neuroleptyczny stosowany głównie u osób starszych z zaburzeniami zachowania. Jego skuteczność idzie w parze z określonymi przeciwwskazaniami i koniecznością zachowania ostrożności w szczególnych sytuacjach. Poznaj, kiedy nie należy go stosować i w jakich przypadkach wymagana jest szczególna uwaga, aby leczenie było bezpieczne.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Stosowanie leków u dzieci to temat wymagający szczególnej uwagi, ponieważ ich organizmy działają inaczej niż u dorosłych. Tiapryd, znany również jako Tiapridum, jest lekiem z grupy neuroleptyków, jednak jego bezpieczeństwo i skuteczność u pacjentów pediatrycznych nie zostały odpowiednio potwierdzone. W tym opisie znajdziesz wyczerpujące informacje na temat możliwości i ograniczeń stosowania tiaprydu u dzieci, oparte na oficjalnych dokumentach rejestracyjnych.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Tiapryd to substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu zaburzeń psychicznych i zachowania. Jako lek wpływający na układ nerwowy, może powodować uspokojenie, co jest ważne dla osób prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny. Dowiedz się, w jaki sposób tiapryd oddziałuje na zdolność do bezpiecznego wykonywania codziennych czynności wymagających koncentracji i szybkiej reakcji.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Tiapryd to lek stosowany głównie w leczeniu zaburzeń psychicznych i neurologicznych. Jego użycie w okresie ciąży oraz podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ może wpływać zarówno na płód, jak i na noworodka. Sprawdź, co warto wiedzieć o bezpieczeństwie stosowania tiaprydu w tych wyjątkowych okresach życia kobiety.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Tiapryd to lek należący do grupy neuroleptyków, który pomaga opanować trudne zachowania, takie jak pobudzenie i agresja, szczególnie u osób starszych z demencją. Działa poprzez wpływ na układ nerwowy, zmniejszając nadmierną aktywność niektórych substancji w mózgu. Zastosowanie tiaprydu jest ściśle określone i ograniczone do wybranych sytuacji klinicznych, dlatego zawsze stosuje się go pod nadzorem lekarza.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Przedawkowanie tiaprydu to sytuacja, która może prowadzić do poważnych zaburzeń zdrowotnych, zwłaszcza jeśli lek został przyjęty w połączeniu z innymi substancjami. Objawy mogą obejmować senność, spadek ciśnienia krwi, śpiączkę oraz niepokojące reakcje ze strony układu nerwowego. Choć nie ma swoistej odtrutki na tiapryd, szybka pomoc medyczna i odpowiednie monitorowanie stanu pacjenta są kluczowe dla bezpieczeństwa.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO TIAPRIDAL, 100 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera 100 mg tiaprydu (Tiapridum) w postaci 111,10 mg tiaprydu chlorowodorku. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka Okrągłe tabletki barwy białej do barwy kości słoniowej, z krzyżykiem dzielącym na jednej stronie i wytłoczonym napisem „T100” na drugiej stronie.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Tiapridal jest wskazany do krótkotrwałego leczenia stanów pobudzenia i agresji u pacjentów w podeszłym wieku.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawka początkowa wynosi 100 mg na dobę. W razie potrzeby dawkę można stopniowo zwiększać do maksymalnie 300 mg na dobę. Czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 28 dni. Niewydolność wątroby Produkt leczniczy jest metabolizowany w niewielkim stopniu, dlatego zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne. Niewydolność nerek Dawkę należy zmniejszyć do 75% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 mL/min, do 50% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 10-30 mL/min i do 25% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 mL/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od poziomu prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma, nowotwór piersi zależny od prolaktyny. Guz chromochłonny. Jednoczesne stosowanie z lewodopą (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Złośliwy zespół neuroleptyczny Podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny (ang. Neuroleptic Malignant Syndrome – NMS), potencjalnie śmiertelne powikłanie objawiające się hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami wegetatywnymi (patrz punkt 4.8). Obserwowano przypadki z nietypowymi objawami, takimi jak hipertermia nawet bez sztywności mięśni lub hipertonia oraz niższa gorączka. Kiedy złośliwy zespół neuroleptyczny jest podejrzewany lub w razie wystąpienia niewyjaśnionej hipertermii, która może być uznawana za wczesny objaw przedmiotowy/podmiotowy NMS, lub nietypowy NMS (ang. atypical NMS), należy natychmiast zaprzestać leczenia tiaprydem pod nadzorem lekarza.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na ryzyko NMS obserwowane podczas stosowania jakiegokolwiek leku neuroleptycznego, tiapryd należy stosować ostrożnie u pacjentów leczonych jednocześnie innymi neuroleptykami lub innymi lekami, o których wiadomo, że wywołują NMS (patrz punkt 4.5). Leki neuroleptyczne mogą obniżać próg drgawkowy, chociaż nie zostało to ocenione dla tiaprydu. Zaleca się dokładne monitorowanie pacjenta z padaczką w wywiadzie w trakcie leczenia tiaprydem. U pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę ze względu na możliwość wystąpienia śpiączki z powodu przedawkowania (patrz punkt 4.2 i punkt 4.9). U pacjentów z chorobą Parkinsona lek należy stosować tylko wtedy, gdy jest to niezbędnie konieczne. U osób w podeszłym wieku, podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, tiapryd powinien być stosowany szczególnie ostrożnie ze względu na ryzyko zaburzeń świadomości oraz śpiączki. Wydłużenie odstępu QT Tiapryd może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Działanie to zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsade de pointes (patrz punkt 4.8). Przed zastosowaniem leku, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, wskazane jest upewnić się, że nie występuje żaden z czynników sprzyjających tego typu zaburzeniom rytmu serca, jak na przykład: bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia, wrodzone wydłużenie odstępu QT, stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5), spożywanie alkoholu może powodować zaburzenia elektrolitowe, co może powodować wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Tiapryd powinien być stosowany ze szczególną ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
W trakcie podawania, jeśli to możliwe, pacjent powinien znajdować się pod ciągłym monitorowaniem pracy serca. Elektrokardiogram należy wykonać przed podaniem tiaprydu we wstrzyknięciu lub jak najszybciej w trakcie jego podawania lub gdy pozwala na to sytuacja kliniczna (patrz punkt 4.2). Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ang. venous thromboembolizm – VTE), czasami kończące się zgonem, po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych. Ze względu na to, że u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, należy zachować ostrożność w stosowaniu leku u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia VTE. Zwiększone ryzyko zgonu w grupie pacjentów w podeszłym wieku, z otępieniem Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją, leczeni lekami przeciwpsychotycznymi, są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Analiza 17 badań prowadzonych z kontrolą placebo (zwykle przez 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących atypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących lek było 1,6 do 1,7 razy większe od ryzyka zgonu pacjentów przyjmujących placebo. W przebiegu typowego, 10-tygodniowego kontrolowanego badania, wskaźnik zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek wynosił około 4,5% wobec 2,6% w grupie placebo. Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących atypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby infekcyjne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobnie jak w przypadku stosowania atypowych leków przeciwpsychotycznych leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność stwierdzona w badaniach obserwacyjnych może być przypisana atypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów. Udar naczyniowy mózgu W randomizowanych badaniach klinicznych względem placebo przeprowadzonych w populacji osób w podeszłym wieku z otępieniem leczonych różnymi atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi obserwowano 3 krotne zwiększenie ryzyka udaru naczyniowego mózgu. Mechanizm zwiększenia takiego ryzyka nie jest znany. Nie można również wykluczyć zwiększenia ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych i innych populacji. Tiapryd powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru. Dzieci i młodzież Brak wystarczających danych dotyczących stosowania tiaprydu u dzieci i młodzieży. Obserwowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych, włączając Tiapridal.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Niewyjaśnione infekcje lub gorączka mogą być objawem nieprawidłowego składu krwi (patrz punkt 4.8.), konieczne jest bezzwłoczne wykonanie badań krwi.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia leków przeciwwskazane Lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Skojarzenia leków niewskazane Alkohol: nasila sedatywne działanie neuroleptyków. Podczas leczenia należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających alkohol. Spożywanie alkoholu może powodować zaburzenia elektrolitowe i dlatego może powodować wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4). Ze względu na ryzyko wystąpienia NMS należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tiaprydu z innymi lekami neuroleptycznymi lub innymi lekami mogącymi wywołać NMS (patrz punkt 4.4). Leki, które mogą powodować wystąpienie torsade de pointes lub wydłużenie odstępu QT: leki powodujące bradykardię, takie jak leki hamujące receptory β-adrenergiczne, indukujące bradykardię leki blokujące kanał wapniowy, takie jak: diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna, glikozydy naparstnicy; leki powodujące hipokaliemię: leki diuretyczne, leki przeczyszczające, amfoterycyna B podawana dożylnie, glukokortykoidy, tetrakozaktydy.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
Hipokaliemia powinna zostać skorygowana; leki przeciwarytmiczne klasy Ia, takie jak chinidyna, dizopiramid; leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron, sotalol; inne leki, takie jak pimozyd, sultopryd, haloperydol, tiorydazyna, metadon, leki przeciwdepresyjne pochodne imipraminy, lit, beprydyl, cyzapryd, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna. Skojarzenia leków, które należy wziąć pod uwagę Leki o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy: pochodne morfiny (leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), większość leków przeciwhistaminowych (antagoniści receptorów H1), barbiturany, benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe, klonidyna i jej pochodne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ma lub istnieją bardzo ograniczone dane kliniczne na temat stosowania tiaprydu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną (patrz punkt 5.3). Tiapryd przenika przez łożysko. Nie zaleca się stosowania tiaprydu w czasie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji. Jeżeli stosowanie leku jest konieczne do utrzymania dobrej równowagi psychicznej oraz w celu uniknięcia dekompensacji, musi być rozpoczęte lub kontynuowane skuteczną dawką przez cały okres ciąży. U noworodków narażonych na działanie leków przeciwpsychotycznych, w tym tiaprydu, w ostatnim trymestrze ciąży obserwowano zespoły pozapiramidowe i (lub) objawy odstąpienia, które mogą mieć różne nasilenie po porodzie (patrz punkt 4.8.). Odnotowano przypadki: nadpobudliwości, wzmożonego napięcia, obniżonego napięcia, drżeń mięśniowych, senności, zespołu zaburzeń oddechowych, zaburzeń karmienia.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W związku z tym, należy ostrożnie monitorować noworodki. Karmienie piersi? W badaniach na zwierzętach wykazano, że tiapryd przenika do mleka. Nie wiadomo, czy u ludzi tiapryd przenika do mleka matki. Nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy wstrzymać się od terapii produktem leczniczym Tiapridal, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka płynące z karmienia piersią oraz korzyści dla kobiety wynikające z prowadzonej terapii. Płodność U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności wynikające z właściwości farmakologicznych leku (działanie zależne od prolaktyny) (patrz punkt 5.3). U ludzi ze względu na działanie leku na receptory dopaminowe, tiapryd może powodować hiperprolaktynemię, której może towarzyszyć brak miesiączki, brak owulacji i zmniejszenie płodności (patrz punkt 4.8.).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tiapryd może powodować nadmierne uspokojenie i przez to upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Działania niepożądane wymienione poniżej uszeregowane są według częstości występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu limfatycznego: Rzadko: Leukopenia, neutropenia i agranulocytoza (patrz punkt. 4.4). Zaburzenia endokrynologiczne: Często: Hiperprolaktynemia przemijająca po odstawieniu leku (wywołująca w niektórych przypadkach zatrzymanie miesiączki, zaburzenia orgazmu, obrzmienie i ból piersi, mlekotok, ginekomastię i zaburzenia erekcji). Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: Rzadko: Hiponatremia, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH ang. Syndrome of Inappropriate Secretion of ADH).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia psychiczne: Często: Senność/ospałość, bezsenność, pobudzenie, apatia. Niezbyt często: Splątanie, omamy. Zaburzenia układu nerwowego: Często: Zawroty głowy, ból głowy. Parkinsonizm polekowy oraz powiązane objawy: drżenie, hipertonia, hipokineza i ślinotok. Objawy te na ogół przemijają po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Niezbyt często: Akatyzja, dystonia (skurcz, spastyczny kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk). Objawy te na ogół przemijają po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Drgawki, omdlenie. Rzadko: Ostra dyskineza. Objaw ten najczęściej przemija po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Zgłaszano występowanie późnej dyskinezy (charakteryzującej się rytmicznymi, mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy), podobnie jak po podawaniu innych neuroleptyków powyżej 3 miesięcy. Podawanie leków przeciw parkinsonizmowi jest w tym względzie nieskuteczne lub może nawet nasilać objawy.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Podobnie jak w przypadku wszystkich leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny (patrz punkt 4.4.), który jest potencjalnie śmiertelnym powikłaniem. Utrata przytomności. Zaburzenia serca: Rzadko: Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, takie jak torsades de pointes, komorowa tachykardia, która może prowadzić do migotania komór lub zatrzymania krążenia i nagłej śmierci (patrz punkt 4.4). Zaburzenia naczyniowe: Niezbyt często: Niedociśnienie, zazwyczaj ortostatyczne, zakrzepica żył głębokich (patrz punkt 4.4). Rzadko: Zatorowość płucna czasami kończąca się zgonem (patrz punkt 4.4). Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Rzadko: Zachłystowe zapalenie płuc, depresja oddechowa w przypadku stosowania z innymi lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy. Zaburzenia żołądka i jelit: Niezbyt często: Zaparcia. Rzadko: Mechaniczna niedrożność jelit, porażenna niedrożność jelit.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Rzadko: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt często: Wysypka, w tym wysypka rumieniowata, wysypka grudkowo-plamkowa. Rzadko: Pokrzywka. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Rzadko: Wzrost aktywności kinazy kreatynowej we krwi, rabdomioliza. Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Częstość nieznana: Objawy odstawienia u noworodków (patrz punkt 4.6.). Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Niezbyt często: Zatrzymanie miesiączki, zaburzenia orgazmu. Rzadko: Obrzmienie i ból piersi, mlekotok, ginekomastia, zaburzenia erekcji. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Często: Osłabienie, zmęczenie. Niezbyt często: Zwiększenie masy ciała. Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Częstość nieznana: Upadki. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel: + 48 22 49 21 301, Fax: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Istnieje mało danych dotyczących przedawkowania tiaprydu. Obserwowano takie objawy jak zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, śpiączka, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe. Odnotowano przypadki śmiertelne po przedawkowaniu tiaprydu głównie w połączeniu z innymi lekami przeciwpsychotycznymi. Leczenie W razie ciężkiego przedawkowania, należy wziąć pod uwagę przedawkowanie innych leków. Tiapryd tylko w niewielkim stopniu jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy, dlatego hemodializa nie jest zalecana w celu usunięcia leku z organizmu. Nie istnieje swoista odtrutka na tiapryd. Należy podjąć odpowiednie działania: monitorowanie podstawowych czynności życiowych, monitorowanie czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i arytmii komorowych) do uzyskania poprawy stanu zdrowia pacjenta. W razie znacznego nasilenia objawów pozapiramidowych, należy zastosować leki przeciwcholinergiczne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwpsychotyczne, kod ATC: N 05 AL 03 Tiapryd, atypowy lek neuroleptyczny, jest niezależnym od cyklazy adenylowej, selektywnym antagonistą receptorów dopaminergicznych D2. Jego powinowactwo do receptorów dopaminergicznych D1 jest małe. Wykazano, że lek jest szczególnie skuteczny w stosunku do uprzednio „uczulonych” receptorów dopaminergicznych. Przeciwlękowe działanie tiaprydu wykazano w wielu doświadczalnych badaniach stresu na zwierzętach, łącznie z zespołem odstawienia alkoholu etylowego. Wykazano ponadto korzystny wpływ tiaprydu na stopień czujności u osób w podeszłym wieku. Nie wyjaśniono dotychczas w pełni mechanizmu przeciwlękowego ani uspokajającego działania tiaprydu; wiadomo, że jest on niezależny od przeciwdopaminergicznego działania leku.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Maksymalne stężenie leku w osoczu (1,3 g/mL) jest osiągane po 1 godzinie po doustnym podaniu tiaprydu w dawce 200 mg. Całkowita biodostępność tiaprydu w postaci tabletek wynosi 75%. Podczas podania tuż przed posiłkiem biodostępność wzrasta o 20% i maksymalne stężenie w osoczu o 40%. Wchłanianie jest wolniejsze u osób starszych. Dystrybucja Przenikanie tiaprydu do tkanek zachodzi szybko (poniżej 1 godz.). Tiapryd przenika przez barierę krew-mózg oraz przez barierę łożyskową i nie ulega kumulacji. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano przenikanie leku do mleka, przy stosunku stężeń w mleku do stężenia w surowicy wynoszącym 1,2. Tiapryd nie wiąże się z białkami osocza, natomiast słabo wiąże się z erytrocytami. Metabolizm Tiapryd w organizmie ludzkim nie jest intensywnie metabolizowany; 70% podanej dawki leku przenika do moczu w formie niezmienionej. Eliminacja Okres półtrwania eliminacji leku z surowicy wynosi 2,9 godz.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
u kobiet i 3,6 godz. u mężczyzn. Wydalanie odbywa się przede wszystkim przez nerki; klirens nerkowy wynosi 330 mL/min. U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku związane jest z klirensem kreatyniny. Gdy klirens kreatyniny jest poniżej 20 mL/min powinno się dobierać dawki leku w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek; dawkę powinno się zmniejszyć o połowę, gdy klirens kreatyniny wynosi 11 do 20 mL/min i do jednej czwartej, gdy klirens kreatyniny wynosi 10 mL/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania na zwierzętach w rozwoju zarodkowo-płodowym nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu w odniesieniu do teratogenności i embriofetotoksyczności u gryzoni. Jednakże, badania na królikach wykazały embriotoksyczność w najwyższych dawkach (80 oraz 160 mg/kg mc./dobę). Badania na zwierzętach nie są wystarczające, by ocenić wpływ na zaburzenia neurorozwojowe u młodych osobników. Działania zaobserwowane u zwierząt są związane z jego efektem farmakologicznym, w tym głównie hiperprolaktynemią. W badaniach kancerogenności wykryto guzy wywołane przez nadmierną sekrecję prolaktyny, zaobserwowane u określonych gatunków gryzoni. Ilość danych nie jest wystarczająca, aby stwierdzić z całą pewnością, że nie ma zagrożenia powstawania guzów u człowieka.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Mannitol celuloza mikrokrystaliczna powidon krzemionka koloidalna uwodniona magnezu stearynian 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3. Okres ważności 3 lata 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania 20 lub 50 tabletek w blistrach (po 10 tabletek) Aluminium/ PVC w tekturowym pudełku. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez szczególnych wymagań.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tiaprid PMCS, 100 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera 111,1 mg tiaprydu chlorowodorku, co odpowiada 100 mg tiaprydu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: jedna tabletka zawiera 4 mg karboksymetyloskrobi sodowej (typ A), co odpowiada 0,1848 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka. Okrągła tabletka barwy prawie białej, z krzyżykiem dzielącym po jednej stronie, o średnicy 9,5 mm. Tabletkę można podzielić na cztery równe dawki.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Zaburzenia zachowania u pacjentów z demencją. Zaburzenia zachowania podczas odstawiania alkoholu: ostry zespół majaczeniowy zespół odstawienny Ciężka postać pląsawicy Huntingtona.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zaburzenia zachowania u pacjentów z demencją: 200–400 mg/dobę. Leczenie należy rozpocząć od dawki 50 mg (tj. ½ tabletki), dwa razy na dobę, zwiększając ją stopniowo w ciągu 2-3 dni do 100 mg (tj. 1 tabletki) trzy razy na dobę. Średnia dawka wynosi 300 mg (tj. 3 tabletki na dobę) na dobę, maksymalna zalecana dawka wynosi 400 mg na dobę (tj. 4 tabletki na dobę). Zaburzenia zachowania podczas odstawiania alkoholu: 300–400 mg/dobę (tj. 3-4 tabletki na dobę) przez 1–2 miesiące. Pląsawica Huntingtona: 300–1200 mg/dobę. Dawka początkowa: do 1200 mg/dobę (tj. 12 tabletek), podawane w co najmniej trzech dawkach podzielonych. Następnie dawkę należy zmniejszać stopniowo do dawki podtrzymującej, w zależności od odpowiedzi pacjenta. Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku od 6 lat: zwykła dawka wynosi 100–150 mg/dobę, do maksymalnie 300 mg/dobę.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
Niewydolność nerek: u pacjentów, u których klirens kreatyniny mieści się w zakresie 30–60 ml/min, dawkę produktu należy zmniejszyć do 75 % zwykle stosowanej dawki, do 50 % u pacjentów, u których klirens kreatyniny mieści się w zakresie 10–30 ml/min oraz do 25 % u pacjentów, u których klirens kreatyniny jest mniejszy niż 10 ml/min. Niewydolność wątroby: produkt jest słabo metabolizowany, w związku z tym nie ma konieczności zmniejszania dawki. Sposób podawania Tabletki do stosowania wewnętrznego.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, wymienioną w punkcie 6.1. występowanie nowotworu, którego wzrost zależy od stężenia prolaktyny (np. gruczolak przysadki typu prolactinoma i rak piersi). guz chromochłonny nadnerczy. jednoczesne stosowanie z lewodopą lub innymi produktami leczniczymi o działaniu dopaminergicznym (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Wydłużenie odstępu QT: Tiapryd może powodować wydłużenie odstępu QT. Działanie to może zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes (patrz punkt 4.8). Przed rozpoczęciem leczenia, i jeżeli pozwala na to stan kliniczny pacjenta, zaleca się monitorowanie czynników, które mogą sprzyjać wystąpieniu tego typu zaburzeń rytmu: bradykardia poniżej 55 akcji na minutę zaburzenia równowagi elektrolitowej, zwłaszcza hipokaliemia; wrodzone wydłużenie odstępu QT, wydłużenie odstępu QT stwierdzone w wywiadzie rodzinnym; jednoczesne leczenie produktami, które mogą powodować bradykardię (< 55 akcji na minutę), zaburzenia równowagi elektrolitowej, zaburzenia przewodzenia w sercu lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Udar mózgu: W badaniach klinicznych z randomizacją i grupą kontrolną otrzymującą placebo, przeprowadzonych u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, leczonych pewnymi atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, zaobserwowano w przybliżeniu trzykrotne zwiększenie ryzyka udaru mózgu. Mechanizm takiego wzrostu ryzyka nie jest znany. Nie można wykluczyć wzrostu ryzyka w przypadku stosowania innych leków przeciwpsychotycznych lub w innych populacjach pacjentów. Tiapryd należy stosować ostrożnie u pacjentów, u których występuje czynnik ryzyka wystąpienia udaru mózgu. Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem: Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją, leczeni lekami przeciwpsychotycznymi, są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu. Analiza 17 badań prowadzonych z kontrolą placebo (zwykle przez 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących atypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących produkt leczniczy było 1,6 do 1,7 razy większe od ryzyka zgonu pacjentów przyjmujących placebo.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
W przebiegu typowego, 10-tygodniowego kontrolowanego badania, wskaźnik zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek przeciwpsychotyczny wynosił około 4,5% wobec 2,6% w grupie placebo. Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących atypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby infekcyjne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobnie jak w przypadku stosowania atypowych leków przeciwpsychotycznych leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością. Nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność stwierdzona w badaniach obserwacyjnych może być przypisana atypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko zakrzepicy z zatorami w układzie żylnym: W czasie stosowania leków przeciwpsychotycznych stwierdzono przypadki występowania żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ). Ponieważ u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka rozwoju ŻChZZ, przed i w trakcie leczenia produktem Tiaprid PMCS należy określić wszystkie możliwe czynniki ryzyka wystąpienia ŻChZZ i podjąć odpowiednie środki profilaktyczne. Należy zachować ostrożność w stosowaniu produktu Tiaprid PMCS u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia ŻChZZ (patrz punkt 4.8). Rak piersi: Tiapryd może powodować zwiększenie stężenia prolaktyny. Należy zachować ostrożność u pacjentów z rakiem piersi w wywiadzie lub w wywiadzie rodzinnym oraz prowadzić ścisłą obserwację tych pacjentów w trakcie leczenia tiaprydem.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Możliwość wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego: Podobnie jak w przypadku stosowania innych neuroleptyków, możliwe jest wystąpienie złośliwego zespołu neuroleptycznego (z możliwym skutkiem śmiertelnym) z takimi objawami, jak hipertermia, sztywność mięśni i zaburzenia czynności autonomicznego układu nerwowego. W przypadku wystąpienia hipertermii, której przyczyna nie jest znana, należy przerwać leczenie tiaprydem. Ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku: Podobnie jak w przypadku stosowania innych neuroleptyków, u pacjentów w podeszłym wieku tiapryd należy stosować szczególnie ostrożnie ze względu na potencjalne ryzyko zaburzeń świadomości i śpiączki. Ostrożność u pacjentów z chorobą Parkinsona: U pacjentów z chorobą Parkinsona tiapryd należy stosować ze szczególną ostrożnością. Monitorowanie pacjentów z padaczką: Neuroleptyki mogą zmniejszać próg drgawkowy (patrz punkt 4.8). Dlatego pacjentów z padaczką w wywiadzie należy uważnie monitorować w trakcie leczenia tiaprydem.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Zmniejszenie dawki w niewydolności nerek: W przypadku niewydolności nerek dawkę należy zmniejszyć, ze względu na możliwe ryzyko wystąpienia śpiączki z powodu przedawkowania (patrz punkty 4.2 i 4.9). Ostrożność u dzieci: Nie kontrolowano dokładnie stosowania tiaprydu u dzieci. Należy zachować ostrożność, przepisując produkt leczniczy dzieciom (patrz punkt 4.2). Obserwacja składu krwi: Obserwowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych, włączając tiapryd. Niewyjaśnione infekcje lub gorączka mogą być objawem nieprawidłowego składu krwi (patrz punkt 4.8.), konieczne jest bezzwłoczne wykonanie badań krwi. Wolny od sodu: Tiaprid PMCS zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia leków przeciwwskazane Agoniści dopaminergiczni, z wyjątkiem pacjentów z chorobą Parkinsona (kabergolina, chinagolid), ze względu na: Wzajemny antagonizm między agonistami dopaminergicznymi a neuroleptykami. Skojarzenia leków niewskazane Alkohol: Alkohol może nasilać działanie sedatywne neuroleptyków. Zaburzenia koncentracji uwagi mogą negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających alkohol. Leki, które mogą powodować torsades de pointes lub wydłużenie odstępu QT: Leki przeciwarytmiczne klasy Ia (chinidyna, dyzopiramid, hydrochinidyna). Leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), niektóre neuroleptyki (sultopryd, pipotiazyna, sertyndol, weralipryd, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, tiorydazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, pimozyd, haloperydol, droperydol, flufenazyna, pipamperon, flupentyksol, zuklopentyksol), niektóre leki przeciwpasożytnicze (halofantryna, lumefantryna, pentamidyna), inne leki, takie jak, erytromycyna podawana dożylnie, spiramycyna podawana dożylnie, moksyfloksacyna, sparfloksacyna, imipramina, leki przeciwdepresyjne, lit, beprydyl, cyzapryd, difemanil, mizolastyna, winkamina podawana dożylnie.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Interakcje
Zwiększone ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca, szczególnie torsades de pointes. Jeżeli to możliwe, należy przerwać leczenie lekami zwiększającymi ryzyko wystąpienia torsades de pointes – nie dotyczy to leków stosowanych w zakażeniach. Jeżeli nie można przerwać stosowania, należy uważnie monitorować odstęp QT i zapis EKG. Lewodopa: Wzajemny antagonizm między lewodopą a neuroleptykami. U pacjentów z chorobą Parkinsona należy stosować minimalne, skuteczne dawki obu leków. Agoniści dopaminergiczni, z wyjątkiem lewodopy (amantadyna, apomorfina, bromokryptyna, entakapon, lizuryd, pergolid, pirybedyl, pramipeksol, ropinirol, selegilina), u pacjentów z chorobą Parkinsona: Wzajemny antagonizm między agonistami dopaminergicznymi a neuroleptykami. Agoniści dopaminergiczni mogą powodować pogorszenie zaburzeń psychotycznych.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Interakcje
Jeżeli konieczne jest jednoczesne leczenie pacjentów z chorobą Parkinsona agonistami dopaminergicznymi i neuroleptykami, dawkę neuroleptyku należy stopniowo obniżać i w końcu odstawić (nagłe odstawienie jest związane z ryzykiem wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego). Metadon: Zwiększone ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca, szczególnie torsades de pointes. Skojarzenia leków wymagające zachowania środków ostrożności Leki powodujące bradykardię (szczególnie leki przeciwarytmiczne klasy Ia, beta-adrenolityki, niektóre leki przeciwarytmiczne klasy II, niektórzy antagoniści wapnia np. diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna; glikozydy nasercowe, pilokarpina, inhibitory cholinoesterazy): Zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu, zwłaszcza torsades de pointes. Konieczne jest monitorowanie kliniczne oraz zapisu EKG.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Interakcje
Beta-adrenolityki stosowane w niewydolności serca (bisoprolol, karwedilol, metoprolol, nebiwolol): Zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu, zwłaszcza torsades de pointes. Konieczne jest monitorowanie kliniczne oraz zapisu EKG. Leki indukujące zaburzenia równowagi elektrolitowej, szczególnie leki zmniejszające stężenie potasu we krwi (leki moczopędne zmniejszające stężenie potasu we krwi, środki przeczyszczające o działaniu przyśpieszającym perystaltykę, amfoterycyna B podawana dożylnie, glikokortykosteroidy, tetrakozaktyd, kosyntropina): Zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu, zwłaszcza torsades de pointes. Zaleca się wyrównanie stężenia potasu we krwi przed podaniem tiaprydu i monitorowanie parametrów klinicznych, EKG i elektrolitów. Skojarzenia leków, które należy rozważyć Leki obniżające ciśnienie krwi (wszystkie): Działanie zmniejszające ciśnienie krwi i zwiększone ryzyko ortostatycznego spadku ciśnienia (działanie addytywne).
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Interakcje
Inne leki hamujące OUN: Narkotyki (leki przeciwbólowe, leki przeciwkaszlowe i opioidy stosowane w leczeniu substytucyjnym), leki przeciwhistaminowe hamujące receptory H1 o działaniu uspokajającym, barbiturany, benzodiazepiny, inne leki anksjolityczne nie będące benzodiazepinami, leki nasenne, neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne o działaniu uspokajającym (amitryptylina, doksepina, mianseryna, mirtazapina, trimipramina), leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo, inne leki: baklofen, talidomid, pizotyfen, klonidyna i pochodne substancje. Nasilone hamujące działanie na OUN. Zaburzenia koncentracji uwagi mogą negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Beta-adrenolityki (z wyjątkiem esmololu, sotalolu i beta-adrenolityków podawanych w niewydolności serca): Działanie rozszerzające naczynia i ryzyko wystąpienia niedociśnienia, zwłaszcza ortostatycznego spadku ciśnienia (działanie addytywne).
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Interakcje
Pochodne azotanów i podobne związki: Ryzyko niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza ortostatycznego spadku ciśnienia.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania tiaprydu u kobiet w ciąży. Tiapryd przenika przez łożysko. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Jeżeli stosowanie produktu leczniczego jest konieczne do utrzymania dobrej równowagi psychicznej oraz w celu uniknięcia pogorszenia choroby, leczenie skuteczną dawką musi być rozpoczęte lub kontynuowane przez cały okres ciąży. Neuroleptyki, podawane we wstrzyknięciu w stanach nagłych, mogą powodować niedociśnienie tętnicze u matki. Noworodki narażone na działanie leków antypsychotycznych (w tym produktu Tiaprid PMCS) w czasie trzeciego trymestru ciąży są w grupie ryzyka, w której mogą wystąpić działania niepożądane, w tym zaburzenia pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienne, które mogą zmieniać się w zależności od ciężkości przebiegu oraz czasu trwania porodu, który ma nastąpić (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych lub zaburzenia związane z karmieniem. W związku z powyższym noworodki powinny być uważnie monitorowane. Karmienie piersi? Badania na zwierzętach wykazały, że tiapryd przenika do mleka. Nie wiadomo, czy tiapryd przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla niemowląt karmionych piersią. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie tiaprydu, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności wynikające z właściwości farmakologicznych produktu (działanie zależne od prolaktyny) (patrz punkt 5.3). Podobnie, tiapryd może zmniejszać płodność u ludzi (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Podawanie tiaprydu może powodować hiperprolaktynemię, z towarzyszącym brakiem miesiączki, brakiem owulacji oraz zaburzeniem płodności u ludzi, wynikające z interakcji z receptorami dopaminergicznymi (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tiapryd może pogorszyć zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ może powodować sedację, nawet jeśli stosowany jest zgodnie z zaleceniami (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Częstość występowania działań niepożądanych, wymienionych poniżej, jest określona w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nie znane (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko: Leukopenia, neutropenia oraz agranulocytoza (patrz punkt 4.4). Zaburzenia endokrynologiczne Niezbyt często: Hiperprolaktynemia, która może prowadzić do zatrzymania miesiączki, zaburzeń orgazmu, powiększenia i bólu piersi, mlekotoku, ginekomastii, zaburzeń wzwodu i jest odwracalna po przerwaniu leczenia. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Rzadko: Hiponatremia, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego. Zaburzenia psychiczne Często: Ospałość/senność, bezsenność, pobudzenie, letarg. Niezbyt często: Splątanie, omamy.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia układu nerwowego Często: Zawroty głowy/zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, ból głowy. Parkinsonizm i podobne objawy: drżenie, wzmożone napięcie, hipokinezja, ślinienie się. Objawy te są zazwyczaj odwracalne po podaniu leku przeciw parkinsonizmowi. Niezbyt często: Niepokój, dystonia (kurcze, kręcz szyi, napady przymusowego patrzenia się w górę, szczękościsk). Objawy te są zazwyczaj odwracalne po podaniu leku przeciw parkinsonizmowi. Kurcze, omdlenie. Rzadko: Ostra dyskineza. Objawy te są zazwyczaj odwracalne po podaniu leku przeciw parkinsonizmowi. Podobnie jak w przypadku innych neuroleptyków, obserwowano późne dyskinezy (charakteryzujące się mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy) po podawaniu leku neuroleptycznego dłużej niż 3 miesiące. W takich przypadkach leki przeciw parkinsonizmowi są nieskuteczne lub leków mogą powodować nasilenie objawów.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Podobnie jak w przypadku innych neuroleptyków, obserwowano złośliwy zespół neuroleptyczny (patrz punkt 4.4), który jest możliwym, śmiertelnym powikłaniem. Zaburzenia serca Rzadko: Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, jak torsades de pointes, tachykardia komorowa, która może prowadzić do migotania komór lub zatrzymania akcji serca i nagłego zgonu. Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często: Niedociśnienie, zazwyczaj ortostatyczne, zakrzepica żył głębokich. Rzadko: Zatorowość płucna, niekiedy prowadząca do zgonu. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko: Zachłystowe zapalenie płuc, zahamowanie czynności układu oddechowego, związane ze stosowaniem innych leków hamujących czynność OUN. Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często: Zaparcie. Rzadko: Zatkanie jelita, niedrożność jelit. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: Wysypka, w tym wysypka rumieniowa, wysypka grudkowa. Rzadko: Pokrzywka. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Nieznane: Zwiększenie aktywności kinazy fosfokreatynowej we krwi, rabdomioliza. Ciąża, połóg i okres okołoporodowy Nieznane: Zespół odstawienny noworodka (patrz punkt 4.6). Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Niezbyt często: Brak miesiączki, zaburzenia orgazmu. Rzadko: Powiększenie i ból piersi, mlekotok, ginekomastia i zaburzenia wzwodu. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Astenia/uczucie zmęczenia. Niezbyt często: Zwiększenie masy ciała. Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Nieznane: Upadki, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa Tel.: +48 224 921 301, Faks: +48 224 921 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Dane dotyczące przedawkowania są ograniczone. Obserwowano senność i nadmierne uspokojenie, śpiączkę, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi oraz objawy pozapiramidowe. Odnotowano przypadki śmiertelne po przedawkowaniu, głównie w połączeniu tiaprydu z innymi lekami przeciwpsychotycznymi, lecz również w przypadku stosowania tiaprydu w monoterapii. Leczenie W przypadku ostrego przedawkowania należy wziąć pod uwagę możliwość przyjęcia wielu leków. Ponieważ tiapryd w niewielkim stopniu podlega dializie, nie można zastosować hemodializy w celu jego eliminacji. Nie istnieje swoiste antidotum na tiapryd. Należy wdrożyć ścisłe monitorowanie funkcji życiowych, w tym ciągłe monitorowanie czynności serca (ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT oraz następczych komorowych zaburzeń rytmu serca) do czasu ustabilizowania stanu pacjenta. W przypadku znacznego nasilenia objawów pozapiramidowych należy podać leki antycholinergiczne.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki psycholeptyczne, benzamidy, kod ATC: N05AL03 Mechanizm działania Tiapryd jest atypowym lekiem neuroleptycznym, działającym przez wybiórcze blokowanie receptorów dopaminergicznych podtypu D2 i D3, nie posiadającym wpływu na podtypy receptorów głównych neuroprzekaźników centralnego układu nerwowego (w tym serotoninę, noradrenalinę i histaminę). W badaniach neurochemicznych i behawioralnych in vivo potwierdzono te właściwości i wykazano działanie antydopaminergiczne bez działania sedatywnego, kataleptycznego i zaburzającego funkcje poznawcze. Dodatkowo: Tiapryd jest szczególnie skuteczny w stosunku do uprzednio „uczulonych” receptorów dopaminergicznych, co tłumaczy jego wpływ na dyskinezę. W badaniach dotyczących stresu, prowadzonych na różnych modelach zwierzęcych, obejmujących również odstawienie alkoholu, potwierdzono przeciwlękowe działanie tiaprydu u myszy i ssaków naczelnych.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tiapryd nie powodował uzależnienia fizycznego lub psychicznego. Ten nietypowy profil farmakologiczny może być odpowiedzialny za skuteczność kliniczną tiaprydu w przypadku wielu zaburzeń ze zwiększoną funkcją dopaminergiczną, takich, jak dyskineza i zaburzenia psychiczne oraz zaburzenia zachowania, obserwowane u pacjentów z demencją lub u osób nadużywających alkoholu, z mniejszą częstością występowania neurologicznych działań niepożądanych, niż w przypadku typowych leków neuroleptycznych.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Tiapryd wchłania się szybko. Średnia wartość tmax po podaniu tabletki wynosi 1 godzinę. Po podaniu doustnym pojedynczej dawki 100 mg zdrowym ochotnikom, średnie maksymalne stężenie tiaprydu w osoczu (C) wynosi 560 ng/ml. Po podaniu domięśniowym Cmax jest nieznacznie większe. Po podaniu tabletek o przedłużonym uwalnianiu substancji czynnej Cmax jest mniejsze, w porównaniu do tabletek o natychmiastowym uwalnianiu. Bezwzględna dostępność po podaniu doustnym wynosi około 75-78%. U większości pacjentów stężenie w osoczu zwiększa się proporcjonalnie do dawki. Jednoczesne spożywanie pokarmu powoduje zwiększenie Cmax o 20% w przypadku tabletek o natychmiastowym uwalnianiu. Dystrybucja Tiapryd praktycznie nie wiąże się z białkami osocza. Średnia objętość dystrybucji wynosi 1,43 l/kg i jest taka sama, jak kumulacja w tkankach. Metabolizm U ludzi, do 15% tiapridu jest metabolizowane do przeważnie nieaktywnych farmakologicznie metabolitów.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie obserwowano powstawania koniugatów. Wydalanie Tiaprid jest wydalany głównie z moczem, praktycznie w postaci niezmienionej. Po podaniu doustnym, około 75% podanej dawki tiapridu jest wydalane z moczem w ciągu dwudziestu czterech godzin, co wskazuje na umiarkowany metabolizm tiapridu. Klirens nerkowy (średnio 18 l/h) wykazał, że wydalanie przez nerki jest wynikiem przesączania kłębuszkowego i wydzielania kanalikowego. Średni okres półtrwania w fazie eliminacji u ludzi wynosi około 3-5 godzin, ponieważ metabolity są w dużej mierze nieaktywne farmakologicznie. Nie obserwowano powstawania koniugatów. U zdrowych, młodych ochotników, średni okres półtrwania w fazie eliminacji po podaniu doustnym tabletek o natychmiastowym uwalnianiu wynosi około 3-5 godzin. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek odnotowano zwiększenie stężenia w osoczu i wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji do 21,6 godziny.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Z tego względu, u pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie ma żadnego ryzyka związanego ze stałym specyficznym działaniem na narządy lub działaniem teratogennym i mutagennym tiaprydu. Działania zaobserwowane u zwierząt są związane z jego efektem farmakologicznym, głównie z hiperprolaktynemią. W badaniach karcinogenności wykryto guzy wywołane przez nadmierną sekrecję prolaktyny, zaobserwowane u określonych gatunków gryzoni. Ilość danych nie jest wystarczająca, aby stwierdzić z całą pewnością, że nie ma zagrożenia powstawania guzów u człowieka. Badania na zwierzętach, dotyczące rozwoju zarodka i płodu nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego działania teratogennego i toksycznego wpływu na zarodek i płód u gryzoni. Jednak, badania na królikach wykazały działanie embriotoksyczne po zastosowaniu największych badanych dawek (80 i 160 mg/kg/dobę). Badania na zwierzętach są niewystarczające, aby stwierdzić wpływ na rozwój układu nerwowego u szczeniąt.
CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol Celuloza mikrokrystaliczna granulowana Powidon 25 Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) Krzemionka koloidalna, bezwodna Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 5 lat. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25 °C, w oryginalnym opakowaniu. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister PVC/PVDC/Al w pudełku tekturowym. Wielkość opakowań: 20, 30, 50, 60, 90, 100 lub 500 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO TIAPRIDAL, 100 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 100 mg tiaprydu (Tiapridum) co odpowiada 111,10 mg chlorowodorku tiaprydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki Okrągłe tabletki barwy białej do barwy kości słoniowej, z krzyżykiem dzielącym na jednej stronie i wytłoczonym napisem „T100” na drugiej stronie.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Pobudzenie psychomotoryczne i agresywne zachowania u pacjentów w podeszłym wieku z demencją.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Zwykle stosuje się 200 mg na dobę przez okres 1 do 2 miesięcy. Dawka maksymalna wynosi 300 mg/dobę. Leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg dwa razy na dobę, a następnie zwiększa się w ciągu kolejnych 2-3 dni do 100 mg trzy razy na dobę. Niewydolność wątroby Lek jest metabolizowany w niewielkim stopniu, dlatego zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne. Niewydolność nerek Dawkę należy zmniejszyć do 75% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml/min, do 50% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 10-30 ml/min i do 25% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek ze składników produktu. – Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od poziomu prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma , nowotwór piersi zależny od prolaktyny. – Guz chromochłonny. – Jednoczesne stosowanie z lewodopą (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, potencjalnie śmiertelne powikłanie objawiające się hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami wegetatywnymi. W razie wystąpienia niewyjaśnionej hipertermii, należy zaprzestać leczenia tiaprydem. Leki neuroleptyczne mogą obniżać próg drgawkowy, chociaż nie zostało to ocenione dla tiaprydu. Zaleca się dokładne monitorowanie pacjenta z padaczką w wywiadzie w trakcie leczenia tiaprydem. U pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz punkt 4.2). U pacjentów z chorobą Parkinsona lek należy stosować tylko wtedy, gdy jest to niezbędnie konieczne. U osób w podeszłym wieku, podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, tiapryd powinien być stosowany szczególnie ostrożnie ze względu na ryzyko nadmiernego uspokojenia.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Wydłużenie odstępu QT Tiapryd może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Działanie to zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes (patrz punkt 4.8). Przed zastosowaniem leku, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, wskazane jest upewnić się, że nie występuje żaden z czynników sprzyjających tego typu zaburzeniom rytmu serca: – bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), – zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia, – wrodzone wydłużenie odstępu QT, – stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Tiapryd powinien być stosowany ze szczególną ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ang.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
venous thromboembolizm – VTE) po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych. Ze względu na to, że u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, należy zachować ostrożność w stosowaniu leku u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia VTE. Zwiększone ryzyko zgonu w grupie pacjentów w podeszłym wieku, z demencją Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją, leczeni lekami przeciwpsychotycznymi, są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu. Analiza 17 badań prowadzonych z kontrolą placebo (zwykle przez 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących nietypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących lek było 1,6 do 1,7 razy większe od ryzyka zgonu pacjentów przyjmujących placebo. W przebiegu typowego, 10-tygodniowego kontrolowanego badania, wskaźnik zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek wynosił około 4,5% wobec 2,6% w grupie placebo.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących nietypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby zakaźne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobnie jak w przypadku stosowania nietypowych leków przeciwpsychotycznych leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością. Nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność stwierdzona w badaniach obserwacyjnych może być przypisana nietypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów. Udar naczyniowy mózgu W randomizowanych badaniach klinicznych względem placebo przeprowadzonych w populacji osób w podeszłym wieku z demencją leczonych różnymi nietypowymi lekami przeciwpsychotycznymi obserwowano 3 krotne zwiększenie ryzyka udaru naczyniowego mózgu. Mechanizm zwiększenia takiego ryzyka nie jest znany.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie można również wykluczyć zwiększenia ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych i innych populacji. Tiapryd powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru. Dzieci Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania tiaprydu u dzieci. Obserwowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych, włączając Tiapridal. Niewyjaśnione infekcje lub gorączka mogą być objawem nieprawidłowego składu krwi (patrz punkt 4.8.), konieczne jest bezzwłoczne wykonanie badań krwi.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia leków przeciwwskazane – lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Skojarzenia leków niewskazane – Alkohol: nasila sedatywne działanie neuroleptyków. Podczas leczenia należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających alkohol. – Leki, które mogą powodować wystąpienie torsades de pointes lub wydłużenie odstępu QT: – leki powodujące bradykardię, takie jak leki hamujące receptory  -adrenergiczne, indukujące bradykardię leki blokujące kanał wapniowy takie jak: diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna, glikozydy naparstnicy. – leki powodujące hipokaliemię: leki diuretyczne, leki przeczyszczające, amfoterycyna B podawana dożylnie, glukokortykoidy, tatrakosaktydy. Hipokaliemia powinna zostać skorygowana. – leki przeciwarytmiczne klasy Ia, takie jak chinidyna, dizopiramid. – leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron, sotalol.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
– inne leki takie jak pimozyna, sultopryd, haloperydol, tiorydazyna, metadon, leki przeciwdepresyjne pochodne imipraminy, lit, beprydyl, cyzapryd, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna. Skojarzenia leków, które należy wziąć pod uwagę – Leki o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy: pochodne morfiny (leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), większość leków przeciwhistaminowych (antagoniści receptorów H 1 ), barbiturany, benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe, klonidyna i jej pochodne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Jeżeli stosowanie leku jest konieczne do utrzymania dobrej równowagi psychicznej oraz w celu uniknięcia dekompensacji, musi być rozpoczęte lub kontynuowane skuteczną dawką przez cały okres ciąży. Istnieją ograniczone dane kliniczne na temat stosowania leku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu poród lub rozwój noworodka. U noworodków narażonych na działanie tiaprydu w ostatnim trymestrze ciąży obserwowano zespoły pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienie, które mogą mieć różne nasilenie po porodzie (patrz punkt 4.8.). Odnotowano przypadki: nadpobudliwości, wzmożonego napięcia, obniżonego napięcia, drżeń mięśniowych, senności, zespołu zaburzeń oddechowych, zaburzeń karmienia. Należy rozważyć stosowanie tiaprydu w okresie ciąży jeśli to konieczne. Podczas monitorowania noworodka należy wziąć pod uwagę efekty wymienione powyżej.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią W badaniach na zwierzętach wykazano, że tiapryd przenika do mleka. Nie wiadomo, czy u ludzi tiapryd przenika do mleka matki. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią. Płodność U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności wynikające z właściwości farmakologicznych leku (działanie zależne od prolaktyny). U ludzi ze względu na działanie leku na receptory dopaminowe, tiapryd może powodować hiperprolaktynemię, której może towarzyszyć brak miesiączki, brak owulacji i zmniejszenie płodności (patrz punkt 4.8.).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tiapryd może powodować nadmierne uspokojenie i przez to upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Działania niepożądane wymienione poniżej uszeregowane są według częstości występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Dane z badań klinicznych: Następujące działania niepożądane były zgłaszane w kontrolowanych badaniach klinicznych. Należy zauważyć, że w pewnych przypadkach trudno odróżnić działania niepożądane leku od objawów wynikających z samej choroby. Zaburzenia układu nerwowego: Często: zawroty głowy, bóle głowy. Objawy jak w chorobie Parkinsona: drżenie, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza i ślinotok. Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Niezbyt często: akatyzja, dystonia (skurcz, spazmatyczny kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Rzadko: ostra dyskineza. Objaw ten jest najczęściej odwracalny po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Zaburzenia psychiczne: Często: senność, bezsenność, pobudzenie, apatia. Zaburzenia endokrynologiczne: Często: hiperprolaktynemia* Zaburzenia ogólne: Często: osłabienie, zmęczenie. Niezbyt często: zwiększenie masy ciała. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Niezbyt często: mlekotok, zatrzymanie miesiączki, obrzmienie i ból piersi, impotencja. *hiperprolaktynemia wywołująca w niektórych przypadkach mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania, impotencję Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dodatkowo w pojedynczych raportach donoszono o następujących bardzo rzadko występujących działaniach niepożądanych: Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Częstość nieznana: Leukopenia, neutropenia oraz agranulocytoza (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia układu nerwowego: Częstość nieznana: Donoszono o występowaniu późnej dyskinezy (charakteryzującej się rytmicznymi, mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy), podobnie jak po podawaniu każdego z innych neuroleptyków powyżej 3 miesięcy.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Podawanie leków przeciw parkinsonizmowi jest w tym względzie nieskuteczne, a może nawet nasilać objawy. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny (patrz punkt 4.4.), który jest potencjalnie śmiertelnym powikłaniem. Zaburzenia serca: Częstość nieznana: Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, takie jak torsades de pointes, komorowa tachykardia, która może prowadzić do migotania komór lub zatrzymania serca i nagłej śmierci (patrz punkt 4.4.). Zaburzenia naczyniowe: Częstość nieznana: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, w tym przypadki zatorowości płuc czasami kończące się zgonem oraz zakrzepica żył głębokich (patrz punkt 4.4.). Niedociśnienie, zazwyczaj ortostatyczne. Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Częstość nieznana: Objawy odstawienia u noworodków (patrz punkt 4.6.)
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Istnieje mało danych dotyczących przedawkowania tiaprydu. Obserwowano takie objawy jak zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, śpiączka, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe. W razie ciężkiego przedawkowania, należy wziąć pod uwagę przedawkowanie innych leków. Tiapryd tylko w niewielkim stopniu jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Dlatego hemodializa nie jest zalecana w celu usunięcia leku z organizmu. Nie istnieje swoista odtrutka na tiapryd. Należy podjąć odpowiednie działania: – monitorowanie podstawowych czynności życiowych, – monitorowanie czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i arytmii komorowych) do uzyskania poprawy stanu zdrowia pacjenta. W razie znacznego nasilenia objawów pozapiramidowych, należy zastosować leki antycholinergiczne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Tiapryd, nietypowy lek neuroleptyczny, jest niezależnym od cyklazy adenylowej, selektywnym antagonistą receptorów dopaminergicznych D 2 . Jego powinowactwo do receptorów dopaminergicznych D 1 jest małe. Wykazano, że lek jest szczególnie skuteczny w stosunku do uprzednio „uczulonych” receptorów dopaminergicznych. Przeciwlękowe działanie tiaprydu wykazano w wielu doświadczalnych badaniach stresu na zwierzętach, łącznie z zespołem odstawienia alkoholu etylowego. Wykazano ponadto korzystny wpływ tiaprydu na stopień czujności u osób w podeszłym wieku. Nie wyjaśniono dotychczas w pełni mechanizmu przeciwlękowego i uspokajającego działania tiaprydu; wiadomo, że jest on niezależny od antydopaminergicznego działania leku.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Maksymalne stężenie leku w osoczu (1,3  g/ml) jest osiągane po 1 godzinie po doustnym podaniu tiaprydu w dawce 200 mg. Całkowita biodostępność tiaprydu w postaci tabletek wynosi 75%. Podczas podania tuż przed posiłkiem biodostępność wzrasta o 20 % i maksymalne stężenie w osoczu o 40 %. Wchłanianie jest wolniejsze u osób starszych. Przenikanie tiaprydu do tkanek zachodzi szybko (poniżej 1 godz.). Tiapryd przenika przez barierę krew-mózg oraz przez barierę łożyskową i nie ulega kumulacji. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano przenikanie leku do mleka, przy stosunku stężeń w mleku do stężenia w surowicy wynoszącym 1,2. Tiapryd nie wiąże się z białkami osocza, natomiast słabo wiąże się z erytrocytami. Tiapryd w organizmie ludzkim nie jest intensywnie metabolizowany; 70% podanej dawki leku przenika do moczu w formie niezmienionej. Okres półtrwania eliminacji leku z surowicy wynosi 2,9 godz. u kobiet i 3,6 godz. u mężczyzn.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie odbywa się przede wszystkim przez nerki; klirens nerkowy wynosi 330 ml/min. U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku związane jest z klirensem kreatyniny. Gdy klirens kreatyniny jest poniżej 20 ml/min powinno się dobierać dawki leku w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek; dawkę powinno się zmniejszyć o połowę, gdy klirens kreatyniny wynosi 11 do 20 ml/min i do jednej czwartej, gdy klirens kreatyniny wynosi 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tiapryd nie ma działania teratogennego i mutagennego. Działania zaobserwowane u zwierząt są związane z jego efektem farmakologicznym, w tym głównie hiperprolaktynemią. W badaniach karcinogenności wykryto guzy wywołane przez nadmierną sekrecję prolaktyny, zaobserwowane u określonych gatunków gryzoni. Ilość danych nie jest wystarczająca, aby stwierdzić z całą pewnością, że nie ma zagrożenia powstawania guzów u człowieka.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon, krzemionka koloidalna uwodniona, magnezu stearynian. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3. Okres ważności 5 lat 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania 20 lub 50 tabletek w blistrach (po 10 tabletek) Aluminium/ PVC w tekturowym pudełku. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez szczególnych wymagań.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO TIAPRIDAL, 100 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 100 mg tiaprydu (Tiapridum) co odpowiada 111,10 mg chlorowodorku tiaprydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki Okrągłe tabletki barwy białej do barwy kości słoniowej, z krzyżykiem dzielącym na jednej stronie i wytłoczonym napisem „T100” na drugiej stronie.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Pobudzenie psychomotoryczne i agresywne zachowania u pacjentów w podeszłym wieku z demencją.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Zwykle stosuje się 200 mg na dobę przez okres 1 do 2 miesięcy. Dawka maksymalna wynosi 300 mg/dobę. Leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg dwa razy na dobę, a następnie zwiększa się w ciągu kolejnych 2-3 dni do 100 mg trzy razy na dobę. Niewydolność wątroby Lek jest metabolizowany w niewielkim stopniu, dlatego zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne. Niewydolność nerek Dawkę należy zmniejszyć do 75% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml/min, do 50% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 10-30 ml/min i do 25% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek ze składników produktu. – Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od poziomu prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma , nowotwór piersi zależny od prolaktyny. – Guz chromochłonny. – Jednoczesne stosowanie z lewodopą (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, potencjalnie śmiertelne powikłanie objawiające się hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami wegetatywnymi. W razie wystąpienia niewyjaśnionej hipertermii, należy zaprzestać leczenia tiaprydem. Leki neuroleptyczne mogą obniżać próg drgawkowy, chociaż nie zostało to ocenione dla tiaprydu. Zaleca się dokładne monitorowanie pacjenta z padaczką w wywiadzie w trakcie leczenia tiaprydem. U pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz punkt 4.2). U pacjentów z chorobą Parkinsona lek należy stosować tylko wtedy, gdy jest to niezbędnie konieczne. U osób w podeszłym wieku, podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, tiapryd powinien być stosowany szczególnie ostrożnie ze względu na ryzyko nadmiernego uspokojenia.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Wydłużenie odstępu QT Tiapryd może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Działanie to zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes (patrz punkt 4.8). Przed zastosowaniem leku, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, wskazane jest upewnić się, że nie występuje żaden z czynników sprzyjających tego typu zaburzeniom rytmu serca: – bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), – zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia, – wrodzone wydłużenie odstępu QT, – stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Tiapryd powinien być stosowany ze szczególną ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ang.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
venous thromboembolizm – VTE) po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych. Ze względu na to, że u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, należy zachować ostrożność w stosowaniu leku u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia VTE. Zwiększone ryzyko zgonu w grupie pacjentów w podeszłym wieku, z demencją Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją, leczeni lekami przeciwpsychotycznymi, są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu. Analiza 17 badań prowadzonych z kontrolą placebo (zwykle przez 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących nietypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących lek było 1,6 do 1,7 razy większe od ryzyka zgonu pacjentów przyjmujących placebo. W przebiegu typowego, 10-tygodniowego kontrolowanego badania, wskaźnik zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek wynosił około 4,5% wobec 2,6% w grupie placebo.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących nietypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby zakaźne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobnie jak w przypadku stosowania nietypowych leków przeciwpsychotycznych leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością. Nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność stwierdzona w badaniach obserwacyjnych może być przypisana nietypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów. Udar naczyniowy mózgu W randomizowanych badaniach klinicznych względem placebo przeprowadzonych w populacji osób w podeszłym wieku z demencją leczonych różnymi nietypowymi lekami przeciwpsychotycznymi obserwowano 3 krotne zwiększenie ryzyka udaru naczyniowego mózgu. Mechanizm zwiększenia takiego ryzyka nie jest znany.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie można również wykluczyć zwiększenia ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych i innych populacji. Tiapryd powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru. Dzieci Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania tiaprydu u dzieci. Obserwowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych, włączając Tiapridal. Niewyjaśnione infekcje lub gorączka mogą być objawem nieprawidłowego składu krwi (patrz punkt 4.8.), konieczne jest bezzwłoczne wykonanie badań krwi.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia leków przeciwwskazane – lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Skojarzenia leków niewskazane – Alkohol: nasila sedatywne działanie neuroleptyków. Podczas leczenia należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających alkohol. – Leki, które mogą powodować wystąpienie torsades de pointes lub wydłużenie odstępu QT: – leki powodujące bradykardię, takie jak leki hamujące receptory  -adrenergiczne, indukujące bradykardię leki blokujące kanał wapniowy takie jak: diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna, glikozydy naparstnicy. – leki powodujące hipokaliemię: leki diuretyczne, leki przeczyszczające, amfoterycyna B podawana dożylnie, glukokortykoidy, tatrakosaktydy. Hipokaliemia powinna zostać skorygowana. – leki przeciwarytmiczne klasy Ia, takie jak chinidyna, dizopiramid. – leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron, sotalol.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
– inne leki takie jak pimozyna, sultopryd, haloperydol, tiorydazyna, metadon, leki przeciwdepresyjne pochodne imipraminy, lit, beprydyl, cyzapryd, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna. Skojarzenia leków, które należy wziąć pod uwagę – Leki o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy: pochodne morfiny (leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), większość leków przeciwhistaminowych (antagoniści receptorów H 1 ), barbiturany, benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe, klonidyna i jej pochodne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Jeżeli stosowanie leku jest konieczne do utrzymania dobrej równowagi psychicznej oraz w celu uniknięcia dekompensacji, musi być rozpoczęte lub kontynuowane skuteczną dawką przez cały okres ciąży. Istnieją ograniczone dane kliniczne na temat stosowania leku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu poród lub rozwój noworodka. U noworodków narażonych na działanie tiaprydu w ostatnim trymestrze ciąży obserwowano zespoły pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienie, które mogą mieć różne nasilenie po porodzie (patrz punkt 4.8.). Odnotowano przypadki: nadpobudliwości, wzmożonego napięcia, obniżonego napięcia, drżeń mięśniowych, senności, zespołu zaburzeń oddechowych, zaburzeń karmienia. Należy rozważyć stosowanie tiaprydu w okresie ciąży jeśli to konieczne. Podczas monitorowania noworodka należy wziąć pod uwagę efekty wymienione powyżej.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią W badaniach na zwierzętach wykazano, że tiapryd przenika do mleka. Nie wiadomo, czy u ludzi tiapryd przenika do mleka matki. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią. Płodność U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności wynikające z właściwości farmakologicznych leku (działanie zależne od prolaktyny). U ludzi ze względu na działanie leku na receptory dopaminowe, tiapryd może powodować hiperprolaktynemię, której może towarzyszyć brak miesiączki, brak owulacji i zmniejszenie płodności (patrz punkt 4.8.).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tiapryd może powodować nadmierne uspokojenie i przez to upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Działania niepożądane wymienione poniżej uszeregowane są według częstości występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Dane z badań klinicznych: Następujące działania niepożądane były zgłaszane w kontrolowanych badaniach klinicznych. Należy zauważyć, że w pewnych przypadkach trudno odróżnić działania niepożądane leku od objawów wynikających z samej choroby. Zaburzenia układu nerwowego: Często: zawroty głowy, bóle głowy. Objawy jak w chorobie Parkinsona: drżenie, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza i ślinotok. Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Niezbyt często: akatyzja, dystonia (skurcz, spazmatyczny kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Rzadko: ostra dyskineza. Objaw ten jest najczęściej odwracalny po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Zaburzenia psychiczne: Często: senność, bezsenność, pobudzenie, apatia. Zaburzenia endokrynologiczne: Często: hiperprolaktynemia* Zaburzenia ogólne: Często: osłabienie, zmęczenie. Niezbyt często: zwiększenie masy ciała. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Niezbyt często: mlekotok, zatrzymanie miesiączki, obrzmienie i ból piersi, impotencja. *hiperprolaktynemia wywołująca w niektórych przypadkach mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania, impotencję Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dodatkowo w pojedynczych raportach donoszono o następujących bardzo rzadko występujących działaniach niepożądanych: Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Częstość nieznana: Leukopenia, neutropenia oraz agranulocytoza (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia układu nerwowego: Częstość nieznana: Donoszono o występowaniu późnej dyskinezy (charakteryzującej się rytmicznymi, mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy), podobnie jak po podawaniu każdego z innych neuroleptyków powyżej 3 miesięcy.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Podawanie leków przeciw parkinsonizmowi jest w tym względzie nieskuteczne, a może nawet nasilać objawy. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny (patrz punkt 4.4.), który jest potencjalnie śmiertelnym powikłaniem. Zaburzenia serca: Częstość nieznana: Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, takie jak torsades de pointes, komorowa tachykardia, która może prowadzić do migotania komór lub zatrzymania serca i nagłej śmierci (patrz punkt 4.4.). Zaburzenia naczyniowe: Częstość nieznana: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, w tym przypadki zatorowości płuc czasami kończące się zgonem oraz zakrzepica żył głębokich (patrz punkt 4.4.). Niedociśnienie, zazwyczaj ortostatyczne. Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Częstość nieznana: Objawy odstawienia u noworodków (patrz punkt 4.6.)
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Istnieje mało danych dotyczących przedawkowania tiaprydu. Obserwowano takie objawy jak zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, śpiączka, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe. W razie ciężkiego przedawkowania, należy wziąć pod uwagę przedawkowanie innych leków. Tiapryd tylko w niewielkim stopniu jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Dlatego hemodializa nie jest zalecana w celu usunięcia leku z organizmu. Nie istnieje swoista odtrutka na tiapryd. Należy podjąć odpowiednie działania: – monitorowanie podstawowych czynności życiowych, – monitorowanie czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i arytmii komorowych) do uzyskania poprawy stanu zdrowia pacjenta. W razie znacznego nasilenia objawów pozapiramidowych, należy zastosować leki antycholinergiczne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Tiapryd, nietypowy lek neuroleptyczny, jest niezależnym od cyklazy adenylowej, selektywnym antagonistą receptorów dopaminergicznych D 2 . Jego powinowactwo do receptorów dopaminergicznych D 1 jest małe. Wykazano, że lek jest szczególnie skuteczny w stosunku do uprzednio „uczulonych” receptorów dopaminergicznych. Przeciwlękowe działanie tiaprydu wykazano w wielu doświadczalnych badaniach stresu na zwierzętach, łącznie z zespołem odstawienia alkoholu etylowego. Wykazano ponadto korzystny wpływ tiaprydu na stopień czujności u osób w podeszłym wieku. Nie wyjaśniono dotychczas w pełni mechanizmu przeciwlękowego i uspokajającego działania tiaprydu; wiadomo, że jest on niezależny od antydopaminergicznego działania leku.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Maksymalne stężenie leku w osoczu (1,3  g/ml) jest osiągane po 1 godzinie po doustnym podaniu tiaprydu w dawce 200 mg. Całkowita biodostępność tiaprydu w postaci tabletek wynosi 75%. Podczas podania tuż przed posiłkiem biodostępność wzrasta o 20 % i maksymalne stężenie w osoczu o 40 %. Wchłanianie jest wolniejsze u osób starszych. Przenikanie tiaprydu do tkanek zachodzi szybko (poniżej 1 godz.). Tiapryd przenika przez barierę krew-mózg oraz przez barierę łożyskową i nie ulega kumulacji. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano przenikanie leku do mleka, przy stosunku stężeń w mleku do stężenia w surowicy wynoszącym 1,2. Tiapryd nie wiąże się z białkami osocza, natomiast słabo wiąże się z erytrocytami. Tiapryd w organizmie ludzkim nie jest intensywnie metabolizowany; 70% podanej dawki leku przenika do moczu w formie niezmienionej. Okres półtrwania eliminacji leku z surowicy wynosi 2,9 godz. u kobiet i 3,6 godz. u mężczyzn.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie odbywa się przede wszystkim przez nerki; klirens nerkowy wynosi 330 ml/min. U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku związane jest z klirensem kreatyniny. Gdy klirens kreatyniny jest poniżej 20 ml/min powinno się dobierać dawki leku w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek; dawkę powinno się zmniejszyć o połowę, gdy klirens kreatyniny wynosi 11 do 20 ml/min i do jednej czwartej, gdy klirens kreatyniny wynosi 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tiapryd nie ma działania teratogennego i mutagennego. Działania zaobserwowane u zwierząt są związane z jego efektem farmakologicznym, w tym głównie hiperprolaktynemią. W badaniach karcinogenności wykryto guzy wywołane przez nadmierną sekrecję prolaktyny, zaobserwowane u określonych gatunków gryzoni. Ilość danych nie jest wystarczająca, aby stwierdzić z całą pewnością, że nie ma zagrożenia powstawania guzów u człowieka.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon, krzemionka koloidalna uwodniona, magnezu stearynian. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3. Okres ważności 5 lat 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania 20 lub 50 tabletek w blistrach (po 10 tabletek) Aluminium/ PVC w tekturowym pudełku. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez szczególnych wymagań.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO TIAPRIDAL, 100 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 100 mg tiaprydu (Tiapridum) co odpowiada 111,10 mg chlorowodorku tiaprydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki Okrągłe tabletki barwy białej do barwy kości słoniowej, z krzyżykiem dzielącym na jednej stronie i wytłoczonym napisem „T100” na drugiej stronie.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Pobudzenie psychomotoryczne i agresywne zachowania u pacjentów w podeszłym wieku z demencją.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Zwykle stosuje się 200 mg na dobę przez okres 1 do 2 miesięcy. Dawka maksymalna wynosi 300 mg/dobę. Leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg dwa razy na dobę, a następnie zwiększa się w ciągu kolejnych 2-3 dni do 100 mg trzy razy na dobę. Niewydolność wątroby Lek jest metabolizowany w niewielkim stopniu, dlatego zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne. Niewydolność nerek Dawkę należy zmniejszyć do 75% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml/min, do 50% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 10-30 ml/min i do 25% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek ze składników produktu. – Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od poziomu prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma , nowotwór piersi zależny od prolaktyny. – Guz chromochłonny. – Jednoczesne stosowanie z lewodopą (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, potencjalnie śmiertelne powikłanie objawiające się hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami wegetatywnymi. W razie wystąpienia niewyjaśnionej hipertermii, należy zaprzestać leczenia tiaprydem. Leki neuroleptyczne mogą obniżać próg drgawkowy, chociaż nie zostało to ocenione dla tiaprydu. Zaleca się dokładne monitorowanie pacjenta z padaczką w wywiadzie w trakcie leczenia tiaprydem. U pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz punkt 4.2). U pacjentów z chorobą Parkinsona lek należy stosować tylko wtedy, gdy jest to niezbędnie konieczne. U osób w podeszłym wieku, podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, tiapryd powinien być stosowany szczególnie ostrożnie ze względu na ryzyko nadmiernego uspokojenia.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Wydłużenie odstępu QT Tiapryd może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Działanie to zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes (patrz punkt 4.8). Przed zastosowaniem leku, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, wskazane jest upewnić się, że nie występuje żaden z czynników sprzyjających tego typu zaburzeniom rytmu serca: – bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), – zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia, – wrodzone wydłużenie odstępu QT, – stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Tiapryd powinien być stosowany ze szczególną ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ang.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
venous thromboembolizm – VTE) po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych. Ze względu na to, że u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, należy zachować ostrożność w stosowaniu leku u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia VTE. Zwiększone ryzyko zgonu w grupie pacjentów w podeszłym wieku, z demencją Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją, leczeni lekami przeciwpsychotycznymi, są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu. Analiza 17 badań prowadzonych z kontrolą placebo (zwykle przez 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących nietypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących lek było 1,6 do 1,7 razy większe od ryzyka zgonu pacjentów przyjmujących placebo. W przebiegu typowego, 10-tygodniowego kontrolowanego badania, wskaźnik zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek wynosił około 4,5% wobec 2,6% w grupie placebo.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących nietypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby zakaźne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobnie jak w przypadku stosowania nietypowych leków przeciwpsychotycznych leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością. Nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność stwierdzona w badaniach obserwacyjnych może być przypisana nietypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów. Udar naczyniowy mózgu W randomizowanych badaniach klinicznych względem placebo przeprowadzonych w populacji osób w podeszłym wieku z demencją leczonych różnymi nietypowymi lekami przeciwpsychotycznymi obserwowano 3 krotne zwiększenie ryzyka udaru naczyniowego mózgu. Mechanizm zwiększenia takiego ryzyka nie jest znany.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie można również wykluczyć zwiększenia ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych i innych populacji. Tiapryd powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru. Dzieci Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania tiaprydu u dzieci. Obserwowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych, włączając Tiapridal. Niewyjaśnione infekcje lub gorączka mogą być objawem nieprawidłowego składu krwi (patrz punkt 4.8.), konieczne jest bezzwłoczne wykonanie badań krwi.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia leków przeciwwskazane – lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Skojarzenia leków niewskazane – Alkohol: nasila sedatywne działanie neuroleptyków. Podczas leczenia należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających alkohol. – Leki, które mogą powodować wystąpienie torsades de pointes lub wydłużenie odstępu QT: – leki powodujące bradykardię, takie jak leki hamujące receptory  -adrenergiczne, indukujące bradykardię leki blokujące kanał wapniowy takie jak: diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna, glikozydy naparstnicy. – leki powodujące hipokaliemię: leki diuretyczne, leki przeczyszczające, amfoterycyna B podawana dożylnie, glukokortykoidy, tatrakosaktydy. Hipokaliemia powinna zostać skorygowana. – leki przeciwarytmiczne klasy Ia, takie jak chinidyna, dizopiramid. – leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron, sotalol.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
– inne leki takie jak pimozyna, sultopryd, haloperydol, tiorydazyna, metadon, leki przeciwdepresyjne pochodne imipraminy, lit, beprydyl, cyzapryd, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna. Skojarzenia leków, które należy wziąć pod uwagę – Leki o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy: pochodne morfiny (leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), większość leków przeciwhistaminowych (antagoniści receptorów H 1 ), barbiturany, benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe, klonidyna i jej pochodne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Jeżeli stosowanie leku jest konieczne do utrzymania dobrej równowagi psychicznej oraz w celu uniknięcia dekompensacji, musi być rozpoczęte lub kontynuowane skuteczną dawką przez cały okres ciąży. Istnieją ograniczone dane kliniczne na temat stosowania leku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu poród lub rozwój noworodka. U noworodków narażonych na działanie tiaprydu w ostatnim trymestrze ciąży obserwowano zespoły pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienie, które mogą mieć różne nasilenie po porodzie (patrz punkt 4.8.). Odnotowano przypadki: nadpobudliwości, wzmożonego napięcia, obniżonego napięcia, drżeń mięśniowych, senności, zespołu zaburzeń oddechowych, zaburzeń karmienia. Należy rozważyć stosowanie tiaprydu w okresie ciąży jeśli to konieczne. Podczas monitorowania noworodka należy wziąć pod uwagę efekty wymienione powyżej.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią W badaniach na zwierzętach wykazano, że tiapryd przenika do mleka. Nie wiadomo, czy u ludzi tiapryd przenika do mleka matki. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią. Płodność U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności wynikające z właściwości farmakologicznych leku (działanie zależne od prolaktyny). U ludzi ze względu na działanie leku na receptory dopaminowe, tiapryd może powodować hiperprolaktynemię, której może towarzyszyć brak miesiączki, brak owulacji i zmniejszenie płodności (patrz punkt 4.8.).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tiapryd może powodować nadmierne uspokojenie i przez to upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Działania niepożądane wymienione poniżej uszeregowane są według częstości występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Dane z badań klinicznych: Następujące działania niepożądane były zgłaszane w kontrolowanych badaniach klinicznych. Należy zauważyć, że w pewnych przypadkach trudno odróżnić działania niepożądane leku od objawów wynikających z samej choroby. Zaburzenia układu nerwowego: Często: zawroty głowy, bóle głowy. Objawy jak w chorobie Parkinsona: drżenie, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza i ślinotok. Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Niezbyt często: akatyzja, dystonia (skurcz, spazmatyczny kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Rzadko: ostra dyskineza. Objaw ten jest najczęściej odwracalny po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Zaburzenia psychiczne: Często: senność, bezsenność, pobudzenie, apatia. Zaburzenia endokrynologiczne: Często: hiperprolaktynemia* Zaburzenia ogólne: Często: osłabienie, zmęczenie. Niezbyt często: zwiększenie masy ciała. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Niezbyt często: mlekotok, zatrzymanie miesiączki, obrzmienie i ból piersi, impotencja. *hiperprolaktynemia wywołująca w niektórych przypadkach mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania, impotencję Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dodatkowo w pojedynczych raportach donoszono o następujących bardzo rzadko występujących działaniach niepożądanych: Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Częstość nieznana: Leukopenia, neutropenia oraz agranulocytoza (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia układu nerwowego: Częstość nieznana: Donoszono o występowaniu późnej dyskinezy (charakteryzującej się rytmicznymi, mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy), podobnie jak po podawaniu każdego z innych neuroleptyków powyżej 3 miesięcy.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Podawanie leków przeciw parkinsonizmowi jest w tym względzie nieskuteczne, a może nawet nasilać objawy. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny (patrz punkt 4.4.), który jest potencjalnie śmiertelnym powikłaniem. Zaburzenia serca: Częstość nieznana: Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, takie jak torsades de pointes, komorowa tachykardia, która może prowadzić do migotania komór lub zatrzymania serca i nagłej śmierci (patrz punkt 4.4.). Zaburzenia naczyniowe: Częstość nieznana: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, w tym przypadki zatorowości płuc czasami kończące się zgonem oraz zakrzepica żył głębokich (patrz punkt 4.4.). Niedociśnienie, zazwyczaj ortostatyczne. Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Częstość nieznana: Objawy odstawienia u noworodków (patrz punkt 4.6.)
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Istnieje mało danych dotyczących przedawkowania tiaprydu. Obserwowano takie objawy jak zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, śpiączka, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe. W razie ciężkiego przedawkowania, należy wziąć pod uwagę przedawkowanie innych leków. Tiapryd tylko w niewielkim stopniu jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Dlatego hemodializa nie jest zalecana w celu usunięcia leku z organizmu. Nie istnieje swoista odtrutka na tiapryd. Należy podjąć odpowiednie działania: – monitorowanie podstawowych czynności życiowych, – monitorowanie czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i arytmii komorowych) do uzyskania poprawy stanu zdrowia pacjenta. W razie znacznego nasilenia objawów pozapiramidowych, należy zastosować leki antycholinergiczne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Tiapryd, nietypowy lek neuroleptyczny, jest niezależnym od cyklazy adenylowej, selektywnym antagonistą receptorów dopaminergicznych D 2 . Jego powinowactwo do receptorów dopaminergicznych D 1 jest małe. Wykazano, że lek jest szczególnie skuteczny w stosunku do uprzednio „uczulonych” receptorów dopaminergicznych. Przeciwlękowe działanie tiaprydu wykazano w wielu doświadczalnych badaniach stresu na zwierzętach, łącznie z zespołem odstawienia alkoholu etylowego. Wykazano ponadto korzystny wpływ tiaprydu na stopień czujności u osób w podeszłym wieku. Nie wyjaśniono dotychczas w pełni mechanizmu przeciwlękowego i uspokajającego działania tiaprydu; wiadomo, że jest on niezależny od antydopaminergicznego działania leku.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Maksymalne stężenie leku w osoczu (1,3  g/ml) jest osiągane po 1 godzinie po doustnym podaniu tiaprydu w dawce 200 mg. Całkowita biodostępność tiaprydu w postaci tabletek wynosi 75%. Podczas podania tuż przed posiłkiem biodostępność wzrasta o 20 % i maksymalne stężenie w osoczu o 40 %. Wchłanianie jest wolniejsze u osób starszych. Przenikanie tiaprydu do tkanek zachodzi szybko (poniżej 1 godz.). Tiapryd przenika przez barierę krew-mózg oraz przez barierę łożyskową i nie ulega kumulacji. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano przenikanie leku do mleka, przy stosunku stężeń w mleku do stężenia w surowicy wynoszącym 1,2. Tiapryd nie wiąże się z białkami osocza, natomiast słabo wiąże się z erytrocytami. Tiapryd w organizmie ludzkim nie jest intensywnie metabolizowany; 70% podanej dawki leku przenika do moczu w formie niezmienionej. Okres półtrwania eliminacji leku z surowicy wynosi 2,9 godz. u kobiet i 3,6 godz. u mężczyzn.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie odbywa się przede wszystkim przez nerki; klirens nerkowy wynosi 330 ml/min. U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku związane jest z klirensem kreatyniny. Gdy klirens kreatyniny jest poniżej 20 ml/min powinno się dobierać dawki leku w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek; dawkę powinno się zmniejszyć o połowę, gdy klirens kreatyniny wynosi 11 do 20 ml/min i do jednej czwartej, gdy klirens kreatyniny wynosi 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tiapryd nie ma działania teratogennego i mutagennego. Działania zaobserwowane u zwierząt są związane z jego efektem farmakologicznym, w tym głównie hiperprolaktynemią. W badaniach karcinogenności wykryto guzy wywołane przez nadmierną sekrecję prolaktyny, zaobserwowane u określonych gatunków gryzoni. Ilość danych nie jest wystarczająca, aby stwierdzić z całą pewnością, że nie ma zagrożenia powstawania guzów u człowieka.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon, krzemionka koloidalna uwodniona, magnezu stearynian. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3. Okres ważności 5 lat 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania 20 lub 50 tabletek w blistrach (po 10 tabletek) Aluminium/ PVC w tekturowym pudełku. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez szczególnych wymagań.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO TIAPRIDAL, 100 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 100 mg tiaprydu (Tiapridum) co odpowiada 111,10 mg chlorowodorku tiaprydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki Okrągłe tabletki barwy białej do barwy kości słoniowej, z krzyżykiem dzielącym na jednej stronie i wytłoczonym napisem „T100” na drugiej stronie.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Pobudzenie psychomotoryczne i agresywne zachowania u pacjentów w podeszłym wieku z demencją.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Zwykle stosuje się 200 mg na dobę przez okres 1 do 2 miesięcy. Dawka maksymalna wynosi 300 mg/dobę. Leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg dwa razy na dobę, a następnie zwiększa się w ciągu kolejnych 2-3 dni do 100 mg trzy razy na dobę. Niewydolność wątroby Lek jest metabolizowany w niewielkim stopniu, dlatego zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne. Niewydolność nerek Dawkę należy zmniejszyć do 75% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml/min, do 50% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 10-30 ml/min i do 25% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek ze składników produktu. – Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od poziomu prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma , nowotwór piersi zależny od prolaktyny. – Guz chromochłonny. – Jednoczesne stosowanie z lewodopą (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, potencjalnie śmiertelne powikłanie objawiające się hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami wegetatywnymi. W razie wystąpienia niewyjaśnionej hipertermii, należy zaprzestać leczenia tiaprydem. Leki neuroleptyczne mogą obniżać próg drgawkowy, chociaż nie zostało to ocenione dla tiaprydu. Zaleca się dokładne monitorowanie pacjenta z padaczką w wywiadzie w trakcie leczenia tiaprydem. U pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz punkt 4.2). U pacjentów z chorobą Parkinsona lek należy stosować tylko wtedy, gdy jest to niezbędnie konieczne. U osób w podeszłym wieku, podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, tiapryd powinien być stosowany szczególnie ostrożnie ze względu na ryzyko nadmiernego uspokojenia.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Wydłużenie odstępu QT Tiapryd może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Działanie to zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes (patrz punkt 4.8). Przed zastosowaniem leku, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, wskazane jest upewnić się, że nie występuje żaden z czynników sprzyjających tego typu zaburzeniom rytmu serca: – bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), – zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia, – wrodzone wydłużenie odstępu QT, – stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Tiapryd powinien być stosowany ze szczególną ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ang.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
venous thromboembolizm – VTE) po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych. Ze względu na to, że u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, należy zachować ostrożność w stosowaniu leku u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia VTE. Zwiększone ryzyko zgonu w grupie pacjentów w podeszłym wieku, z demencją Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją, leczeni lekami przeciwpsychotycznymi, są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu. Analiza 17 badań prowadzonych z kontrolą placebo (zwykle przez 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących nietypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących lek było 1,6 do 1,7 razy większe od ryzyka zgonu pacjentów przyjmujących placebo. W przebiegu typowego, 10-tygodniowego kontrolowanego badania, wskaźnik zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek wynosił około 4,5% wobec 2,6% w grupie placebo.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących nietypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby zakaźne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobnie jak w przypadku stosowania nietypowych leków przeciwpsychotycznych leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością. Nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność stwierdzona w badaniach obserwacyjnych może być przypisana nietypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów. Udar naczyniowy mózgu W randomizowanych badaniach klinicznych względem placebo przeprowadzonych w populacji osób w podeszłym wieku z demencją leczonych różnymi nietypowymi lekami przeciwpsychotycznymi obserwowano 3 krotne zwiększenie ryzyka udaru naczyniowego mózgu. Mechanizm zwiększenia takiego ryzyka nie jest znany.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie można również wykluczyć zwiększenia ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych i innych populacji. Tiapryd powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru. Dzieci Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania tiaprydu u dzieci. Obserwowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych, włączając Tiapridal. Niewyjaśnione infekcje lub gorączka mogą być objawem nieprawidłowego składu krwi (patrz punkt 4.8.), konieczne jest bezzwłoczne wykonanie badań krwi.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia leków przeciwwskazane – lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Skojarzenia leków niewskazane – Alkohol: nasila sedatywne działanie neuroleptyków. Podczas leczenia należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających alkohol. – Leki, które mogą powodować wystąpienie torsades de pointes lub wydłużenie odstępu QT: – leki powodujące bradykardię, takie jak leki hamujące receptory  -adrenergiczne, indukujące bradykardię leki blokujące kanał wapniowy takie jak: diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna, glikozydy naparstnicy. – leki powodujące hipokaliemię: leki diuretyczne, leki przeczyszczające, amfoterycyna B podawana dożylnie, glukokortykoidy, tatrakosaktydy. Hipokaliemia powinna zostać skorygowana. – leki przeciwarytmiczne klasy Ia, takie jak chinidyna, dizopiramid. – leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron, sotalol.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
– inne leki takie jak pimozyna, sultopryd, haloperydol, tiorydazyna, metadon, leki przeciwdepresyjne pochodne imipraminy, lit, beprydyl, cyzapryd, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna. Skojarzenia leków, które należy wziąć pod uwagę – Leki o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy: pochodne morfiny (leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), większość leków przeciwhistaminowych (antagoniści receptorów H 1 ), barbiturany, benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe, klonidyna i jej pochodne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Jeżeli stosowanie leku jest konieczne do utrzymania dobrej równowagi psychicznej oraz w celu uniknięcia dekompensacji, musi być rozpoczęte lub kontynuowane skuteczną dawką przez cały okres ciąży. Istnieją ograniczone dane kliniczne na temat stosowania leku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu poród lub rozwój noworodka. U noworodków narażonych na działanie tiaprydu w ostatnim trymestrze ciąży obserwowano zespoły pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienie, które mogą mieć różne nasilenie po porodzie (patrz punkt 4.8.). Odnotowano przypadki: nadpobudliwości, wzmożonego napięcia, obniżonego napięcia, drżeń mięśniowych, senności, zespołu zaburzeń oddechowych, zaburzeń karmienia. Należy rozważyć stosowanie tiaprydu w okresie ciąży jeśli to konieczne. Podczas monitorowania noworodka należy wziąć pod uwagę efekty wymienione powyżej.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią W badaniach na zwierzętach wykazano, że tiapryd przenika do mleka. Nie wiadomo, czy u ludzi tiapryd przenika do mleka matki. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią. Płodność U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności wynikające z właściwości farmakologicznych leku (działanie zależne od prolaktyny). U ludzi ze względu na działanie leku na receptory dopaminowe, tiapryd może powodować hiperprolaktynemię, której może towarzyszyć brak miesiączki, brak owulacji i zmniejszenie płodności (patrz punkt 4.8.).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tiapryd może powodować nadmierne uspokojenie i przez to upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Działania niepożądane wymienione poniżej uszeregowane są według częstości występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Dane z badań klinicznych: Następujące działania niepożądane były zgłaszane w kontrolowanych badaniach klinicznych. Należy zauważyć, że w pewnych przypadkach trudno odróżnić działania niepożądane leku od objawów wynikających z samej choroby. Zaburzenia układu nerwowego: Często: zawroty głowy, bóle głowy. Objawy jak w chorobie Parkinsona: drżenie, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza i ślinotok. Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Niezbyt często: akatyzja, dystonia (skurcz, spazmatyczny kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Rzadko: ostra dyskineza. Objaw ten jest najczęściej odwracalny po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Zaburzenia psychiczne: Często: senność, bezsenność, pobudzenie, apatia. Zaburzenia endokrynologiczne: Często: hiperprolaktynemia* Zaburzenia ogólne: Często: osłabienie, zmęczenie. Niezbyt często: zwiększenie masy ciała. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Niezbyt często: mlekotok, zatrzymanie miesiączki, obrzmienie i ból piersi, impotencja. *hiperprolaktynemia wywołująca w niektórych przypadkach mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania, impotencję Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dodatkowo w pojedynczych raportach donoszono o następujących bardzo rzadko występujących działaniach niepożądanych: Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Częstość nieznana: Leukopenia, neutropenia oraz agranulocytoza (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia układu nerwowego: Częstość nieznana: Donoszono o występowaniu późnej dyskinezy (charakteryzującej się rytmicznymi, mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy), podobnie jak po podawaniu każdego z innych neuroleptyków powyżej 3 miesięcy.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Podawanie leków przeciw parkinsonizmowi jest w tym względzie nieskuteczne, a może nawet nasilać objawy. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny (patrz punkt 4.4.), który jest potencjalnie śmiertelnym powikłaniem. Zaburzenia serca: Częstość nieznana: Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, takie jak torsades de pointes, komorowa tachykardia, która może prowadzić do migotania komór lub zatrzymania serca i nagłej śmierci (patrz punkt 4.4.). Zaburzenia naczyniowe: Częstość nieznana: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, w tym przypadki zatorowości płuc czasami kończące się zgonem oraz zakrzepica żył głębokich (patrz punkt 4.4.). Niedociśnienie, zazwyczaj ortostatyczne. Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Częstość nieznana: Objawy odstawienia u noworodków (patrz punkt 4.6.)
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Istnieje mało danych dotyczących przedawkowania tiaprydu. Obserwowano takie objawy jak zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, śpiączka, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe. W razie ciężkiego przedawkowania, należy wziąć pod uwagę przedawkowanie innych leków. Tiapryd tylko w niewielkim stopniu jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Dlatego hemodializa nie jest zalecana w celu usunięcia leku z organizmu. Nie istnieje swoista odtrutka na tiapryd. Należy podjąć odpowiednie działania: – monitorowanie podstawowych czynności życiowych, – monitorowanie czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i arytmii komorowych) do uzyskania poprawy stanu zdrowia pacjenta. W razie znacznego nasilenia objawów pozapiramidowych, należy zastosować leki antycholinergiczne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Tiapryd, nietypowy lek neuroleptyczny, jest niezależnym od cyklazy adenylowej, selektywnym antagonistą receptorów dopaminergicznych D 2 . Jego powinowactwo do receptorów dopaminergicznych D 1 jest małe. Wykazano, że lek jest szczególnie skuteczny w stosunku do uprzednio „uczulonych” receptorów dopaminergicznych. Przeciwlękowe działanie tiaprydu wykazano w wielu doświadczalnych badaniach stresu na zwierzętach, łącznie z zespołem odstawienia alkoholu etylowego. Wykazano ponadto korzystny wpływ tiaprydu na stopień czujności u osób w podeszłym wieku. Nie wyjaśniono dotychczas w pełni mechanizmu przeciwlękowego i uspokajającego działania tiaprydu; wiadomo, że jest on niezależny od antydopaminergicznego działania leku.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Maksymalne stężenie leku w osoczu (1,3  g/ml) jest osiągane po 1 godzinie po doustnym podaniu tiaprydu w dawce 200 mg. Całkowita biodostępność tiaprydu w postaci tabletek wynosi 75%. Podczas podania tuż przed posiłkiem biodostępność wzrasta o 20 % i maksymalne stężenie w osoczu o 40 %. Wchłanianie jest wolniejsze u osób starszych. Przenikanie tiaprydu do tkanek zachodzi szybko (poniżej 1 godz.). Tiapryd przenika przez barierę krew-mózg oraz przez barierę łożyskową i nie ulega kumulacji. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano przenikanie leku do mleka, przy stosunku stężeń w mleku do stężenia w surowicy wynoszącym 1,2. Tiapryd nie wiąże się z białkami osocza, natomiast słabo wiąże się z erytrocytami. Tiapryd w organizmie ludzkim nie jest intensywnie metabolizowany; 70% podanej dawki leku przenika do moczu w formie niezmienionej. Okres półtrwania eliminacji leku z surowicy wynosi 2,9 godz. u kobiet i 3,6 godz. u mężczyzn.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie odbywa się przede wszystkim przez nerki; klirens nerkowy wynosi 330 ml/min. U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku związane jest z klirensem kreatyniny. Gdy klirens kreatyniny jest poniżej 20 ml/min powinno się dobierać dawki leku w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek; dawkę powinno się zmniejszyć o połowę, gdy klirens kreatyniny wynosi 11 do 20 ml/min i do jednej czwartej, gdy klirens kreatyniny wynosi 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tiapryd nie ma działania teratogennego i mutagennego. Działania zaobserwowane u zwierząt są związane z jego efektem farmakologicznym, w tym głównie hiperprolaktynemią. W badaniach karcinogenności wykryto guzy wywołane przez nadmierną sekrecję prolaktyny, zaobserwowane u określonych gatunków gryzoni. Ilość danych nie jest wystarczająca, aby stwierdzić z całą pewnością, że nie ma zagrożenia powstawania guzów u człowieka.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon, krzemionka koloidalna uwodniona, magnezu stearynian. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3. Okres ważności 5 lat 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania 20 lub 50 tabletek w blistrach (po 10 tabletek) Aluminium/ PVC w tekturowym pudełku. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez szczególnych wymagań.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO TIAPRIDAL, 100 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 100 mg tiaprydu (Tiapridum) co odpowiada 111,10 mg chlorowodorku tiaprydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki Okrągłe tabletki barwy białej do barwy kości słoniowej, z krzyżykiem dzielącym na jednej stronie i wytłoczonym napisem „T100” na drugiej stronie.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Pobudzenie psychomotoryczne i agresywne zachowania u pacjentów w podeszłym wieku z demencją.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Zwykle stosuje się 200 mg na dobę przez okres 1 do 2 miesięcy. Dawka maksymalna wynosi 300 mg/dobę. Leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg dwa razy na dobę, a następnie zwiększa się w ciągu kolejnych 2-3 dni do 100 mg trzy razy na dobę. Niewydolność wątroby Lek jest metabolizowany w niewielkim stopniu, dlatego zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne. Niewydolność nerek Dawkę należy zmniejszyć do 75% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml/min, do 50% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 10-30 ml/min i do 25% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek ze składników produktu. – Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od poziomu prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma , nowotwór piersi zależny od prolaktyny. – Guz chromochłonny. – Jednoczesne stosowanie z lewodopą (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, potencjalnie śmiertelne powikłanie objawiające się hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami wegetatywnymi. W razie wystąpienia niewyjaśnionej hipertermii, należy zaprzestać leczenia tiaprydem. Leki neuroleptyczne mogą obniżać próg drgawkowy, chociaż nie zostało to ocenione dla tiaprydu. Zaleca się dokładne monitorowanie pacjenta z padaczką w wywiadzie w trakcie leczenia tiaprydem. U pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz punkt 4.2). U pacjentów z chorobą Parkinsona lek należy stosować tylko wtedy, gdy jest to niezbędnie konieczne. U osób w podeszłym wieku, podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, tiapryd powinien być stosowany szczególnie ostrożnie ze względu na ryzyko nadmiernego uspokojenia.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Wydłużenie odstępu QT Tiapryd może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Działanie to zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes (patrz punkt 4.8). Przed zastosowaniem leku, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, wskazane jest upewnić się, że nie występuje żaden z czynników sprzyjających tego typu zaburzeniom rytmu serca: – bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), – zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia, – wrodzone wydłużenie odstępu QT, – stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Tiapryd powinien być stosowany ze szczególną ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ang.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
venous thromboembolizm – VTE) po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych. Ze względu na to, że u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, należy zachować ostrożność w stosowaniu leku u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia VTE. Zwiększone ryzyko zgonu w grupie pacjentów w podeszłym wieku, z demencją Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją, leczeni lekami przeciwpsychotycznymi, są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu. Analiza 17 badań prowadzonych z kontrolą placebo (zwykle przez 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących nietypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących lek było 1,6 do 1,7 razy większe od ryzyka zgonu pacjentów przyjmujących placebo. W przebiegu typowego, 10-tygodniowego kontrolowanego badania, wskaźnik zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek wynosił około 4,5% wobec 2,6% w grupie placebo.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących nietypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby zakaźne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobnie jak w przypadku stosowania nietypowych leków przeciwpsychotycznych leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością. Nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność stwierdzona w badaniach obserwacyjnych może być przypisana nietypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów. Udar naczyniowy mózgu W randomizowanych badaniach klinicznych względem placebo przeprowadzonych w populacji osób w podeszłym wieku z demencją leczonych różnymi nietypowymi lekami przeciwpsychotycznymi obserwowano 3 krotne zwiększenie ryzyka udaru naczyniowego mózgu. Mechanizm zwiększenia takiego ryzyka nie jest znany.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie można również wykluczyć zwiększenia ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych i innych populacji. Tiapryd powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru. Dzieci Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania tiaprydu u dzieci. Obserwowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych, włączając Tiapridal. Niewyjaśnione infekcje lub gorączka mogą być objawem nieprawidłowego składu krwi (patrz punkt 4.8.), konieczne jest bezzwłoczne wykonanie badań krwi.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia leków przeciwwskazane – lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Skojarzenia leków niewskazane – Alkohol: nasila sedatywne działanie neuroleptyków. Podczas leczenia należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających alkohol. – Leki, które mogą powodować wystąpienie torsades de pointes lub wydłużenie odstępu QT: – leki powodujące bradykardię, takie jak leki hamujące receptory  -adrenergiczne, indukujące bradykardię leki blokujące kanał wapniowy takie jak: diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna, glikozydy naparstnicy. – leki powodujące hipokaliemię: leki diuretyczne, leki przeczyszczające, amfoterycyna B podawana dożylnie, glukokortykoidy, tatrakosaktydy. Hipokaliemia powinna zostać skorygowana. – leki przeciwarytmiczne klasy Ia, takie jak chinidyna, dizopiramid. – leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron, sotalol.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
– inne leki takie jak pimozyna, sultopryd, haloperydol, tiorydazyna, metadon, leki przeciwdepresyjne pochodne imipraminy, lit, beprydyl, cyzapryd, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna. Skojarzenia leków, które należy wziąć pod uwagę – Leki o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy: pochodne morfiny (leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), większość leków przeciwhistaminowych (antagoniści receptorów H 1 ), barbiturany, benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe, klonidyna i jej pochodne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Jeżeli stosowanie leku jest konieczne do utrzymania dobrej równowagi psychicznej oraz w celu uniknięcia dekompensacji, musi być rozpoczęte lub kontynuowane skuteczną dawką przez cały okres ciąży. Istnieją ograniczone dane kliniczne na temat stosowania leku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu poród lub rozwój noworodka. U noworodków narażonych na działanie tiaprydu w ostatnim trymestrze ciąży obserwowano zespoły pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienie, które mogą mieć różne nasilenie po porodzie (patrz punkt 4.8.). Odnotowano przypadki: nadpobudliwości, wzmożonego napięcia, obniżonego napięcia, drżeń mięśniowych, senności, zespołu zaburzeń oddechowych, zaburzeń karmienia. Należy rozważyć stosowanie tiaprydu w okresie ciąży jeśli to konieczne. Podczas monitorowania noworodka należy wziąć pod uwagę efekty wymienione powyżej.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią W badaniach na zwierzętach wykazano, że tiapryd przenika do mleka. Nie wiadomo, czy u ludzi tiapryd przenika do mleka matki. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią. Płodność U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności wynikające z właściwości farmakologicznych leku (działanie zależne od prolaktyny). U ludzi ze względu na działanie leku na receptory dopaminowe, tiapryd może powodować hiperprolaktynemię, której może towarzyszyć brak miesiączki, brak owulacji i zmniejszenie płodności (patrz punkt 4.8.).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tiapryd może powodować nadmierne uspokojenie i przez to upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Działania niepożądane wymienione poniżej uszeregowane są według częstości występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Dane z badań klinicznych: Następujące działania niepożądane były zgłaszane w kontrolowanych badaniach klinicznych. Należy zauważyć, że w pewnych przypadkach trudno odróżnić działania niepożądane leku od objawów wynikających z samej choroby. Zaburzenia układu nerwowego: Często: zawroty głowy, bóle głowy. Objawy jak w chorobie Parkinsona: drżenie, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza i ślinotok. Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Niezbyt często: akatyzja, dystonia (skurcz, spazmatyczny kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Rzadko: ostra dyskineza. Objaw ten jest najczęściej odwracalny po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Zaburzenia psychiczne: Często: senność, bezsenność, pobudzenie, apatia. Zaburzenia endokrynologiczne: Często: hiperprolaktynemia* Zaburzenia ogólne: Często: osłabienie, zmęczenie. Niezbyt często: zwiększenie masy ciała. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Niezbyt często: mlekotok, zatrzymanie miesiączki, obrzmienie i ból piersi, impotencja. *hiperprolaktynemia wywołująca w niektórych przypadkach mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania, impotencję Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dodatkowo w pojedynczych raportach donoszono o następujących bardzo rzadko występujących działaniach niepożądanych: Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Częstość nieznana: Leukopenia, neutropenia oraz agranulocytoza (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia układu nerwowego: Częstość nieznana: Donoszono o występowaniu późnej dyskinezy (charakteryzującej się rytmicznymi, mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy), podobnie jak po podawaniu każdego z innych neuroleptyków powyżej 3 miesięcy.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Podawanie leków przeciw parkinsonizmowi jest w tym względzie nieskuteczne, a może nawet nasilać objawy. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny (patrz punkt 4.4.), który jest potencjalnie śmiertelnym powikłaniem. Zaburzenia serca: Częstość nieznana: Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, takie jak torsades de pointes, komorowa tachykardia, która może prowadzić do migotania komór lub zatrzymania serca i nagłej śmierci (patrz punkt 4.4.). Zaburzenia naczyniowe: Częstość nieznana: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, w tym przypadki zatorowości płuc czasami kończące się zgonem oraz zakrzepica żył głębokich (patrz punkt 4.4.). Niedociśnienie, zazwyczaj ortostatyczne. Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Częstość nieznana: Objawy odstawienia u noworodków (patrz punkt 4.6.)
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Istnieje mało danych dotyczących przedawkowania tiaprydu. Obserwowano takie objawy jak zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, śpiączka, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe. W razie ciężkiego przedawkowania, należy wziąć pod uwagę przedawkowanie innych leków. Tiapryd tylko w niewielkim stopniu jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Dlatego hemodializa nie jest zalecana w celu usunięcia leku z organizmu. Nie istnieje swoista odtrutka na tiapryd. Należy podjąć odpowiednie działania: – monitorowanie podstawowych czynności życiowych, – monitorowanie czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i arytmii komorowych) do uzyskania poprawy stanu zdrowia pacjenta. W razie znacznego nasilenia objawów pozapiramidowych, należy zastosować leki antycholinergiczne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Tiapryd, nietypowy lek neuroleptyczny, jest niezależnym od cyklazy adenylowej, selektywnym antagonistą receptorów dopaminergicznych D 2 . Jego powinowactwo do receptorów dopaminergicznych D 1 jest małe. Wykazano, że lek jest szczególnie skuteczny w stosunku do uprzednio „uczulonych” receptorów dopaminergicznych. Przeciwlękowe działanie tiaprydu wykazano w wielu doświadczalnych badaniach stresu na zwierzętach, łącznie z zespołem odstawienia alkoholu etylowego. Wykazano ponadto korzystny wpływ tiaprydu na stopień czujności u osób w podeszłym wieku. Nie wyjaśniono dotychczas w pełni mechanizmu przeciwlękowego i uspokajającego działania tiaprydu; wiadomo, że jest on niezależny od antydopaminergicznego działania leku.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Maksymalne stężenie leku w osoczu (1,3  g/ml) jest osiągane po 1 godzinie po doustnym podaniu tiaprydu w dawce 200 mg. Całkowita biodostępność tiaprydu w postaci tabletek wynosi 75%. Podczas podania tuż przed posiłkiem biodostępność wzrasta o 20 % i maksymalne stężenie w osoczu o 40 %. Wchłanianie jest wolniejsze u osób starszych. Przenikanie tiaprydu do tkanek zachodzi szybko (poniżej 1 godz.). Tiapryd przenika przez barierę krew-mózg oraz przez barierę łożyskową i nie ulega kumulacji. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano przenikanie leku do mleka, przy stosunku stężeń w mleku do stężenia w surowicy wynoszącym 1,2. Tiapryd nie wiąże się z białkami osocza, natomiast słabo wiąże się z erytrocytami. Tiapryd w organizmie ludzkim nie jest intensywnie metabolizowany; 70% podanej dawki leku przenika do moczu w formie niezmienionej. Okres półtrwania eliminacji leku z surowicy wynosi 2,9 godz. u kobiet i 3,6 godz. u mężczyzn.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie odbywa się przede wszystkim przez nerki; klirens nerkowy wynosi 330 ml/min. U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku związane jest z klirensem kreatyniny. Gdy klirens kreatyniny jest poniżej 20 ml/min powinno się dobierać dawki leku w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek; dawkę powinno się zmniejszyć o połowę, gdy klirens kreatyniny wynosi 11 do 20 ml/min i do jednej czwartej, gdy klirens kreatyniny wynosi 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tiapryd nie ma działania teratogennego i mutagennego. Działania zaobserwowane u zwierząt są związane z jego efektem farmakologicznym, w tym głównie hiperprolaktynemią. W badaniach karcinogenności wykryto guzy wywołane przez nadmierną sekrecję prolaktyny, zaobserwowane u określonych gatunków gryzoni. Ilość danych nie jest wystarczająca, aby stwierdzić z całą pewnością, że nie ma zagrożenia powstawania guzów u człowieka.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon, krzemionka koloidalna uwodniona, magnezu stearynian. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3. Okres ważności 5 lat 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania 20 lub 50 tabletek w blistrach (po 10 tabletek) Aluminium/ PVC w tekturowym pudełku. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez szczególnych wymagań.
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO TIAPRIDAL, 100 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 100 mg tiaprydu (Tiapridum) co odpowiada 111,10 mg chlorowodorku tiaprydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki Okrągłe tabletki barwy białej do barwy kości słoniowej, z krzyżykiem dzielącym na jednej stronie i wytłoczonym napisem „T100” na drugiej stronie.
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Pobudzenie psychomotoryczne i agresywne zachowania u pacjentów w podeszłym wieku z demencją.
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Zwykle stosuje się 200 mg na dobę przez okres 1 do 2 miesięcy. Dawka maksymalna wynosi 300 mg/dobę. Leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg dwa razy na dobę, a następnie zwiększa się w ciągu kolejnych 2-3 dni do 100 mg trzy razy na dobę. Niewydolność wątroby Lek jest metabolizowany w niewielkim stopniu, dlatego zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne. Niewydolność nerek Dawkę należy zmniejszyć do 75% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml/min, do 50% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 10-30 ml/min i do 25% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min.
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek ze składników produktu. – Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od poziomu prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma , nowotwór piersi zależny od prolaktyny. – Guz chromochłonny. – Jednoczesne stosowanie z lewodopą (patrz punkt 4.5).
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, potencjalnie śmiertelne powikłanie objawiające się hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami wegetatywnymi. W razie wystąpienia niewyjaśnionej hipertermii, należy zaprzestać leczenia tiaprydem. Leki neuroleptyczne mogą obniżać próg drgawkowy, chociaż nie zostało to ocenione dla tiaprydu. Zaleca się dokładne monitorowanie pacjenta z padaczką w wywiadzie w trakcie leczenia tiaprydem. U pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz punkt 4.2). U pacjentów z chorobą Parkinsona lek należy stosować tylko wtedy, gdy jest to niezbędnie konieczne. U osób w podeszłym wieku, podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, tiapryd powinien być stosowany szczególnie ostrożnie ze względu na ryzyko nadmiernego uspokojenia.
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Specjalne środki ostrozności
Wydłużenie odstępu QT Tiapryd może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Działanie to zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes (patrz punkt 4.8). Przed zastosowaniem leku, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, wskazane jest upewnić się, że nie występuje żaden z czynników sprzyjających tego typu zaburzeniom rytmu serca: – bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), – zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia, – wrodzone wydłużenie odstępu QT, – stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Tiapryd powinien być stosowany ze szczególną ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ang.
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Specjalne środki ostrozności
venous thromboembolizm – VTE) po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych. Ze względu na to, że u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, należy zachować ostrożność w stosowaniu leku u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia VTE. Zwiększone ryzyko zgonu w grupie pacjentów w podeszłym wieku, z demencją Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją, leczeni lekami przeciwpsychotycznymi, są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu. Analiza 17 badań prowadzonych z kontrolą placebo (zwykle przez 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących nietypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących lek było 1,6 do 1,7 razy większe od ryzyka zgonu pacjentów przyjmujących placebo. W przebiegu typowego, 10-tygodniowego kontrolowanego badania, wskaźnik zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek wynosił około 4,5% wobec 2,6% w grupie placebo.
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Specjalne środki ostrozności
Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących nietypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby zakaźne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobnie jak w przypadku stosowania nietypowych leków przeciwpsychotycznych leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością. Nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność stwierdzona w badaniach obserwacyjnych może być przypisana nietypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów. Udar naczyniowy mózgu W randomizowanych badaniach klinicznych względem placebo przeprowadzonych w populacji osób w podeszłym wieku z demencją leczonych różnymi nietypowymi lekami przeciwpsychotycznymi obserwowano 3 krotne zwiększenie ryzyka udaru naczyniowego mózgu. Mechanizm zwiększenia takiego ryzyka nie jest znany.
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Specjalne środki ostrozności
Nie można również wykluczyć zwiększenia ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych i innych populacji. Tiapryd powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru. Dzieci Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania tiaprydu u dzieci. Obserwowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych, włączając Tiapridal. Niewyjaśnione infekcje lub gorączka mogą być objawem nieprawidłowego składu krwi (patrz punkt 4.8.), konieczne jest bezzwłoczne wykonanie badań krwi.
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia leków przeciwwskazane – lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Skojarzenia leków niewskazane – Alkohol: nasila sedatywne działanie neuroleptyków. Podczas leczenia należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających alkohol. – Leki, które mogą powodować wystąpienie torsades de pointes lub wydłużenie odstępu QT: – leki powodujące bradykardię, takie jak leki hamujące receptory  -adrenergiczne, indukujące bradykardię leki blokujące kanał wapniowy takie jak: diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna, glikozydy naparstnicy. – leki powodujące hipokaliemię: leki diuretyczne, leki przeczyszczające, amfoterycyna B podawana dożylnie, glukokortykoidy, tatrakosaktydy. Hipokaliemia powinna zostać skorygowana. – leki przeciwarytmiczne klasy Ia, takie jak chinidyna, dizopiramid. – leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron, sotalol.
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Interakcje
– inne leki takie jak pimozyna, sultopryd, haloperydol, tiorydazyna, metadon, leki przeciwdepresyjne pochodne imipraminy, lit, beprydyl, cyzapryd, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna. Skojarzenia leków, które należy wziąć pod uwagę – Leki o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy: pochodne morfiny (leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), większość leków przeciwhistaminowych (antagoniści receptorów H 1 ), barbiturany, benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe, klonidyna i jej pochodne.
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Jeżeli stosowanie leku jest konieczne do utrzymania dobrej równowagi psychicznej oraz w celu uniknięcia dekompensacji, musi być rozpoczęte lub kontynuowane skuteczną dawką przez cały okres ciąży. Istnieją ograniczone dane kliniczne na temat stosowania leku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu poród lub rozwój noworodka. U noworodków narażonych na działanie tiaprydu w ostatnim trymestrze ciąży obserwowano zespoły pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienie, które mogą mieć różne nasilenie po porodzie (patrz punkt 4.8.). Odnotowano przypadki: nadpobudliwości, wzmożonego napięcia, obniżonego napięcia, drżeń mięśniowych, senności, zespołu zaburzeń oddechowych, zaburzeń karmienia. Należy rozważyć stosowanie tiaprydu w okresie ciąży jeśli to konieczne. Podczas monitorowania noworodka należy wziąć pod uwagę efekty wymienione powyżej.
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią W badaniach na zwierzętach wykazano, że tiapryd przenika do mleka. Nie wiadomo, czy u ludzi tiapryd przenika do mleka matki. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią. Płodność U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności wynikające z właściwości farmakologicznych leku (działanie zależne od prolaktyny). U ludzi ze względu na działanie leku na receptory dopaminowe, tiapryd może powodować hiperprolaktynemię, której może towarzyszyć brak miesiączki, brak owulacji i zmniejszenie płodności (patrz punkt 4.8.).
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tiapryd może powodować nadmierne uspokojenie i przez to upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Działania niepożądane wymienione poniżej uszeregowane są według częstości występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Dane z badań klinicznych: Następujące działania niepożądane były zgłaszane w kontrolowanych badaniach klinicznych. Należy zauważyć, że w pewnych przypadkach trudno odróżnić działania niepożądane leku od objawów wynikających z samej choroby. Zaburzenia układu nerwowego: Często: zawroty głowy, bóle głowy. Objawy jak w chorobie Parkinsona: drżenie, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza i ślinotok. Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Niezbyt często: akatyzja, dystonia (skurcz, spazmatyczny kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk).
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Działania niepożądane
Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Rzadko: ostra dyskineza. Objaw ten jest najczęściej odwracalny po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Zaburzenia psychiczne: Często: senność, bezsenność, pobudzenie, apatia. Zaburzenia endokrynologiczne: Często: hiperprolaktynemia* Zaburzenia ogólne: Często: osłabienie, zmęczenie. Niezbyt często: zwiększenie masy ciała. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Niezbyt często: mlekotok, zatrzymanie miesiączki, obrzmienie i ból piersi, impotencja. *hiperprolaktynemia wywołująca w niektórych przypadkach mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania, impotencję Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dodatkowo w pojedynczych raportach donoszono o następujących bardzo rzadko występujących działaniach niepożądanych: Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Częstość nieznana: Leukopenia, neutropenia oraz agranulocytoza (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia układu nerwowego: Częstość nieznana: Donoszono o występowaniu późnej dyskinezy (charakteryzującej się rytmicznymi, mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy), podobnie jak po podawaniu każdego z innych neuroleptyków powyżej 3 miesięcy.
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Działania niepożądane
Podawanie leków przeciw parkinsonizmowi jest w tym względzie nieskuteczne, a może nawet nasilać objawy. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny (patrz punkt 4.4.), który jest potencjalnie śmiertelnym powikłaniem. Zaburzenia serca: Częstość nieznana: Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, takie jak torsades de pointes, komorowa tachykardia, która może prowadzić do migotania komór lub zatrzymania serca i nagłej śmierci (patrz punkt 4.4.). Zaburzenia naczyniowe: Częstość nieznana: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, w tym przypadki zatorowości płuc czasami kończące się zgonem oraz zakrzepica żył głębokich (patrz punkt 4.4.). Niedociśnienie, zazwyczaj ortostatyczne. Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Częstość nieznana: Objawy odstawienia u noworodków (patrz punkt 4.6.)
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Istnieje mało danych dotyczących przedawkowania tiaprydu. Obserwowano takie objawy jak zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, śpiączka, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe. W razie ciężkiego przedawkowania, należy wziąć pod uwagę przedawkowanie innych leków. Tiapryd tylko w niewielkim stopniu jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Dlatego hemodializa nie jest zalecana w celu usunięcia leku z organizmu. Nie istnieje swoista odtrutka na tiapryd. Należy podjąć odpowiednie działania: – monitorowanie podstawowych czynności życiowych, – monitorowanie czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i arytmii komorowych) do uzyskania poprawy stanu zdrowia pacjenta. W razie znacznego nasilenia objawów pozapiramidowych, należy zastosować leki antycholinergiczne.
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Tiapryd, nietypowy lek neuroleptyczny, jest niezależnym od cyklazy adenylowej, selektywnym antagonistą receptorów dopaminergicznych D 2 . Jego powinowactwo do receptorów dopaminergicznych D 1 jest małe. Wykazano, że lek jest szczególnie skuteczny w stosunku do uprzednio „uczulonych” receptorów dopaminergicznych. Przeciwlękowe działanie tiaprydu wykazano w wielu doświadczalnych badaniach stresu na zwierzętach, łącznie z zespołem odstawienia alkoholu etylowego. Wykazano ponadto korzystny wpływ tiaprydu na stopień czujności u osób w podeszłym wieku. Nie wyjaśniono dotychczas w pełni mechanizmu przeciwlękowego i uspokajającego działania tiaprydu; wiadomo, że jest on niezależny od antydopaminergicznego działania leku.
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Maksymalne stężenie leku w osoczu (1,3  g/ml) jest osiągane po 1 godzinie po doustnym podaniu tiaprydu w dawce 200 mg. Całkowita biodostępność tiaprydu w postaci tabletek wynosi 75%. Podczas podania tuż przed posiłkiem biodostępność wzrasta o 20 % i maksymalne stężenie w osoczu o 40 %. Wchłanianie jest wolniejsze u osób starszych. Przenikanie tiaprydu do tkanek zachodzi szybko (poniżej 1 godz.). Tiapryd przenika przez barierę krew-mózg oraz przez barierę łożyskową i nie ulega kumulacji. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano przenikanie leku do mleka, przy stosunku stężeń w mleku do stężenia w surowicy wynoszącym 1,2. Tiapryd nie wiąże się z białkami osocza, natomiast słabo wiąże się z erytrocytami. Tiapryd w organizmie ludzkim nie jest intensywnie metabolizowany; 70% podanej dawki leku przenika do moczu w formie niezmienionej. Okres półtrwania eliminacji leku z surowicy wynosi 2,9 godz. u kobiet i 3,6 godz. u mężczyzn.
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie odbywa się przede wszystkim przez nerki; klirens nerkowy wynosi 330 ml/min. U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku związane jest z klirensem kreatyniny. Gdy klirens kreatyniny jest poniżej 20 ml/min powinno się dobierać dawki leku w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek; dawkę powinno się zmniejszyć o połowę, gdy klirens kreatyniny wynosi 11 do 20 ml/min i do jednej czwartej, gdy klirens kreatyniny wynosi 10 ml/min.
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tiapryd nie ma działania teratogennego i mutagennego. Działania zaobserwowane u zwierząt są związane z jego efektem farmakologicznym, w tym głównie hiperprolaktynemią. W badaniach karcinogenności wykryto guzy wywołane przez nadmierną sekrecję prolaktyny, zaobserwowane u określonych gatunków gryzoni. Ilość danych nie jest wystarczająca, aby stwierdzić z całą pewnością, że nie ma zagrożenia powstawania guzów u człowieka.
CHPL leku o rpl_id: 100384546
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon, krzemionka koloidalna uwodniona, magnezu stearynian. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3. Okres ważności 5 lat 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania 20 lub 50 tabletek w blistrach (po 10 tabletek) Aluminium/ PVC w tekturowym pudełku. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez szczególnych wymagań.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO TIAPRIDAL, 100 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 100 mg tiaprydu (Tiapridum) co odpowiada 111,10 mg chlorowodorku tiaprydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki Okrągłe tabletki barwy białej do barwy kości słoniowej, z krzyżykiem dzielącym na jednej stronie i wytłoczonym napisem „T100” na drugiej stronie.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Pobudzenie psychomotoryczne i agresywne zachowania u pacjentów w podeszłym wieku z demencją.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Zwykle stosuje się 200 mg na dobę przez okres 1 do 2 miesięcy. Dawka maksymalna wynosi 300 mg/dobę. Leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg dwa razy na dobę, a następnie zwiększa się w ciągu kolejnych 2-3 dni do 100 mg trzy razy na dobę. Niewydolność wątroby Lek jest metabolizowany w niewielkim stopniu, dlatego zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne. Niewydolność nerek Dawkę należy zmniejszyć do 75% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml/min, do 50% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 10-30 ml/min i do 25% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek ze składników produktu. – Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od poziomu prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma , nowotwór piersi zależny od prolaktyny. – Guz chromochłonny. – Jednoczesne stosowanie z lewodopą (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, potencjalnie śmiertelne powikłanie objawiające się hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami wegetatywnymi. W razie wystąpienia niewyjaśnionej hipertermii, należy zaprzestać leczenia tiaprydem. Leki neuroleptyczne mogą obniżać próg drgawkowy, chociaż nie zostało to ocenione dla tiaprydu. Zaleca się dokładne monitorowanie pacjenta z padaczką w wywiadzie w trakcie leczenia tiaprydem. U pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz punkt 4.2). U pacjentów z chorobą Parkinsona lek należy stosować tylko wtedy, gdy jest to niezbędnie konieczne. U osób w podeszłym wieku, podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, tiapryd powinien być stosowany szczególnie ostrożnie ze względu na ryzyko nadmiernego uspokojenia.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Wydłużenie odstępu QT Tiapryd może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Działanie to zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes (patrz punkt 4.8). Przed zastosowaniem leku, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, wskazane jest upewnić się, że nie występuje żaden z czynników sprzyjających tego typu zaburzeniom rytmu serca: – bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), – zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia, – wrodzone wydłużenie odstępu QT, – stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Tiapryd powinien być stosowany ze szczególną ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ang.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
venous thromboembolizm – VTE) po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych. Ze względu na to, że u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, należy zachować ostrożność w stosowaniu leku u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia VTE. Zwiększone ryzyko zgonu w grupie pacjentów w podeszłym wieku, z demencją Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją, leczeni lekami przeciwpsychotycznymi, są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu. Analiza 17 badań prowadzonych z kontrolą placebo (zwykle przez 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących nietypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących lek było 1,6 do 1,7 razy większe od ryzyka zgonu pacjentów przyjmujących placebo. W przebiegu typowego, 10-tygodniowego kontrolowanego badania, wskaźnik zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek wynosił około 4,5% wobec 2,6% w grupie placebo.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących nietypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby zakaźne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobnie jak w przypadku stosowania nietypowych leków przeciwpsychotycznych leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością. Nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność stwierdzona w badaniach obserwacyjnych może być przypisana nietypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów. Udar naczyniowy mózgu W randomizowanych badaniach klinicznych względem placebo przeprowadzonych w populacji osób w podeszłym wieku z demencją leczonych różnymi nietypowymi lekami przeciwpsychotycznymi obserwowano 3 krotne zwiększenie ryzyka udaru naczyniowego mózgu. Mechanizm zwiększenia takiego ryzyka nie jest znany.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie można również wykluczyć zwiększenia ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych i innych populacji. Tiapryd powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru. Dzieci Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania tiaprydu u dzieci. Obserwowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych, włączając Tiapridal. Niewyjaśnione infekcje lub gorączka mogą być objawem nieprawidłowego składu krwi (patrz punkt 4.8.), konieczne jest bezzwłoczne wykonanie badań krwi.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia leków przeciwwskazane – lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Skojarzenia leków niewskazane – Alkohol: nasila sedatywne działanie neuroleptyków. Podczas leczenia należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających alkohol. – Leki, które mogą powodować wystąpienie torsades de pointes lub wydłużenie odstępu QT: – leki powodujące bradykardię, takie jak leki hamujące receptory  -adrenergiczne, indukujące bradykardię leki blokujące kanał wapniowy takie jak: diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna, glikozydy naparstnicy. – leki powodujące hipokaliemię: leki diuretyczne, leki przeczyszczające, amfoterycyna B podawana dożylnie, glukokortykoidy, tatrakosaktydy. Hipokaliemia powinna zostać skorygowana. – leki przeciwarytmiczne klasy Ia, takie jak chinidyna, dizopiramid. – leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron, sotalol.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
– inne leki takie jak pimozyna, sultopryd, haloperydol, tiorydazyna, metadon, leki przeciwdepresyjne pochodne imipraminy, lit, beprydyl, cyzapryd, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna. Skojarzenia leków, które należy wziąć pod uwagę – Leki o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy: pochodne morfiny (leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), większość leków przeciwhistaminowych (antagoniści receptorów H 1 ), barbiturany, benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe, klonidyna i jej pochodne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Jeżeli stosowanie leku jest konieczne do utrzymania dobrej równowagi psychicznej oraz w celu uniknięcia dekompensacji, musi być rozpoczęte lub kontynuowane skuteczną dawką przez cały okres ciąży. Istnieją ograniczone dane kliniczne na temat stosowania leku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu poród lub rozwój noworodka. U noworodków narażonych na działanie tiaprydu w ostatnim trymestrze ciąży obserwowano zespoły pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienie, które mogą mieć różne nasilenie po porodzie (patrz punkt 4.8.). Odnotowano przypadki: nadpobudliwości, wzmożonego napięcia, obniżonego napięcia, drżeń mięśniowych, senności, zespołu zaburzeń oddechowych, zaburzeń karmienia. Należy rozważyć stosowanie tiaprydu w okresie ciąży jeśli to konieczne. Podczas monitorowania noworodka należy wziąć pod uwagę efekty wymienione powyżej.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią W badaniach na zwierzętach wykazano, że tiapryd przenika do mleka. Nie wiadomo, czy u ludzi tiapryd przenika do mleka matki. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią. Płodność U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności wynikające z właściwości farmakologicznych leku (działanie zależne od prolaktyny). U ludzi ze względu na działanie leku na receptory dopaminowe, tiapryd może powodować hiperprolaktynemię, której może towarzyszyć brak miesiączki, brak owulacji i zmniejszenie płodności (patrz punkt 4.8.).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tiapryd może powodować nadmierne uspokojenie i przez to upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Działania niepożądane wymienione poniżej uszeregowane są według częstości występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Dane z badań klinicznych: Następujące działania niepożądane były zgłaszane w kontrolowanych badaniach klinicznych. Należy zauważyć, że w pewnych przypadkach trudno odróżnić działania niepożądane leku od objawów wynikających z samej choroby. Zaburzenia układu nerwowego: Często: zawroty głowy, bóle głowy. Objawy jak w chorobie Parkinsona: drżenie, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza i ślinotok. Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Niezbyt często: akatyzja, dystonia (skurcz, spazmatyczny kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Rzadko: ostra dyskineza. Objaw ten jest najczęściej odwracalny po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Zaburzenia psychiczne: Często: senność, bezsenność, pobudzenie, apatia. Zaburzenia endokrynologiczne: Często: hiperprolaktynemia* Zaburzenia ogólne: Często: osłabienie, zmęczenie. Niezbyt często: zwiększenie masy ciała. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Niezbyt często: mlekotok, zatrzymanie miesiączki, obrzmienie i ból piersi, impotencja. *hiperprolaktynemia wywołująca w niektórych przypadkach mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania, impotencję Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dodatkowo w pojedynczych raportach donoszono o następujących bardzo rzadko występujących działaniach niepożądanych: Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Częstość nieznana: Leukopenia, neutropenia oraz agranulocytoza (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia układu nerwowego: Częstość nieznana: Donoszono o występowaniu późnej dyskinezy (charakteryzującej się rytmicznymi, mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy), podobnie jak po podawaniu każdego z innych neuroleptyków powyżej 3 miesięcy.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Podawanie leków przeciw parkinsonizmowi jest w tym względzie nieskuteczne, a może nawet nasilać objawy. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny (patrz punkt 4.4.), który jest potencjalnie śmiertelnym powikłaniem. Zaburzenia serca: Częstość nieznana: Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, takie jak torsades de pointes, komorowa tachykardia, która może prowadzić do migotania komór lub zatrzymania serca i nagłej śmierci (patrz punkt 4.4.). Zaburzenia naczyniowe: Częstość nieznana: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, w tym przypadki zatorowości płuc czasami kończące się zgonem oraz zakrzepica żył głębokich (patrz punkt 4.4.). Niedociśnienie, zazwyczaj ortostatyczne. Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Częstość nieznana: Objawy odstawienia u noworodków (patrz punkt 4.6.)
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Istnieje mało danych dotyczących przedawkowania tiaprydu. Obserwowano takie objawy jak zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, śpiączka, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe. W razie ciężkiego przedawkowania, należy wziąć pod uwagę przedawkowanie innych leków. Tiapryd tylko w niewielkim stopniu jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Dlatego hemodializa nie jest zalecana w celu usunięcia leku z organizmu. Nie istnieje swoista odtrutka na tiapryd. Należy podjąć odpowiednie działania: – monitorowanie podstawowych czynności życiowych, – monitorowanie czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i arytmii komorowych) do uzyskania poprawy stanu zdrowia pacjenta. W razie znacznego nasilenia objawów pozapiramidowych, należy zastosować leki antycholinergiczne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Tiapryd, nietypowy lek neuroleptyczny, jest niezależnym od cyklazy adenylowej, selektywnym antagonistą receptorów dopaminergicznych D 2 . Jego powinowactwo do receptorów dopaminergicznych D 1 jest małe. Wykazano, że lek jest szczególnie skuteczny w stosunku do uprzednio „uczulonych” receptorów dopaminergicznych. Przeciwlękowe działanie tiaprydu wykazano w wielu doświadczalnych badaniach stresu na zwierzętach, łącznie z zespołem odstawienia alkoholu etylowego. Wykazano ponadto korzystny wpływ tiaprydu na stopień czujności u osób w podeszłym wieku. Nie wyjaśniono dotychczas w pełni mechanizmu przeciwlękowego i uspokajającego działania tiaprydu; wiadomo, że jest on niezależny od antydopaminergicznego działania leku.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Maksymalne stężenie leku w osoczu (1,3  g/ml) jest osiągane po 1 godzinie po doustnym podaniu tiaprydu w dawce 200 mg. Całkowita biodostępność tiaprydu w postaci tabletek wynosi 75%. Podczas podania tuż przed posiłkiem biodostępność wzrasta o 20 % i maksymalne stężenie w osoczu o 40 %. Wchłanianie jest wolniejsze u osób starszych. Przenikanie tiaprydu do tkanek zachodzi szybko (poniżej 1 godz.). Tiapryd przenika przez barierę krew-mózg oraz przez barierę łożyskową i nie ulega kumulacji. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano przenikanie leku do mleka, przy stosunku stężeń w mleku do stężenia w surowicy wynoszącym 1,2. Tiapryd nie wiąże się z białkami osocza, natomiast słabo wiąże się z erytrocytami. Tiapryd w organizmie ludzkim nie jest intensywnie metabolizowany; 70% podanej dawki leku przenika do moczu w formie niezmienionej. Okres półtrwania eliminacji leku z surowicy wynosi 2,9 godz. u kobiet i 3,6 godz. u mężczyzn.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie odbywa się przede wszystkim przez nerki; klirens nerkowy wynosi 330 ml/min. U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku związane jest z klirensem kreatyniny. Gdy klirens kreatyniny jest poniżej 20 ml/min powinno się dobierać dawki leku w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek; dawkę powinno się zmniejszyć o połowę, gdy klirens kreatyniny wynosi 11 do 20 ml/min i do jednej czwartej, gdy klirens kreatyniny wynosi 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tiapryd nie ma działania teratogennego i mutagennego. Działania zaobserwowane u zwierząt są związane z jego efektem farmakologicznym, w tym głównie hiperprolaktynemią. W badaniach karcinogenności wykryto guzy wywołane przez nadmierną sekrecję prolaktyny, zaobserwowane u określonych gatunków gryzoni. Ilość danych nie jest wystarczająca, aby stwierdzić z całą pewnością, że nie ma zagrożenia powstawania guzów u człowieka.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon, krzemionka koloidalna uwodniona, magnezu stearynian. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3. Okres ważności 5 lat 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania 20 lub 50 tabletek w blistrach (po 10 tabletek) Aluminium/ PVC w tekturowym pudełku. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez szczególnych wymagań.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO TIAPRIDAL, 100 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 100 mg tiaprydu (Tiapridum) co odpowiada 111,10 mg chlorowodorku tiaprydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki Okrągłe tabletki barwy białej do barwy kości słoniowej, z krzyżykiem dzielącym na jednej stronie i wytłoczonym napisem „T100” na drugiej stronie.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Pobudzenie psychomotoryczne i agresywne zachowania u pacjentów w podeszłym wieku z demencją.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Zwykle stosuje się 200 mg na dobę przez okres 1 do 2 miesięcy. Dawka maksymalna wynosi 300 mg/dobę. Leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg dwa razy na dobę, a następnie zwiększa się w ciągu kolejnych 2-3 dni do 100 mg trzy razy na dobę. Niewydolność wątroby Lek jest metabolizowany w niewielkim stopniu, dlatego zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne. Niewydolność nerek Dawkę należy zmniejszyć do 75% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml/min, do 50% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 10-30 ml/min i do 25% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek ze składników produktu. – Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od poziomu prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma , nowotwór piersi zależny od prolaktyny. – Guz chromochłonny. – Jednoczesne stosowanie z lewodopą (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, potencjalnie śmiertelne powikłanie objawiające się hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami wegetatywnymi. W razie wystąpienia niewyjaśnionej hipertermii, należy zaprzestać leczenia tiaprydem. Leki neuroleptyczne mogą obniżać próg drgawkowy, chociaż nie zostało to ocenione dla tiaprydu. Zaleca się dokładne monitorowanie pacjenta z padaczką w wywiadzie w trakcie leczenia tiaprydem. U pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz punkt 4.2). U pacjentów z chorobą Parkinsona lek należy stosować tylko wtedy, gdy jest to niezbędnie konieczne. U osób w podeszłym wieku, podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, tiapryd powinien być stosowany szczególnie ostrożnie ze względu na ryzyko nadmiernego uspokojenia.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Wydłużenie odstępu QT Tiapryd może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Działanie to zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes (patrz punkt 4.8). Przed zastosowaniem leku, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, wskazane jest upewnić się, że nie występuje żaden z czynników sprzyjających tego typu zaburzeniom rytmu serca: – bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), – zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia, – wrodzone wydłużenie odstępu QT, – stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Tiapryd powinien być stosowany ze szczególną ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ang.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
venous thromboembolizm – VTE) po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych. Ze względu na to, że u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, należy zachować ostrożność w stosowaniu leku u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia VTE. Zwiększone ryzyko zgonu w grupie pacjentów w podeszłym wieku, z demencją Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją, leczeni lekami przeciwpsychotycznymi, są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu. Analiza 17 badań prowadzonych z kontrolą placebo (zwykle przez 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących nietypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących lek było 1,6 do 1,7 razy większe od ryzyka zgonu pacjentów przyjmujących placebo. W przebiegu typowego, 10-tygodniowego kontrolowanego badania, wskaźnik zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek wynosił około 4,5% wobec 2,6% w grupie placebo.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących nietypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby zakaźne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobnie jak w przypadku stosowania nietypowych leków przeciwpsychotycznych leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością. Nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność stwierdzona w badaniach obserwacyjnych może być przypisana nietypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów. Udar naczyniowy mózgu W randomizowanych badaniach klinicznych względem placebo przeprowadzonych w populacji osób w podeszłym wieku z demencją leczonych różnymi nietypowymi lekami przeciwpsychotycznymi obserwowano 3 krotne zwiększenie ryzyka udaru naczyniowego mózgu. Mechanizm zwiększenia takiego ryzyka nie jest znany.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie można również wykluczyć zwiększenia ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych i innych populacji. Tiapryd powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru. Dzieci Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania tiaprydu u dzieci. Obserwowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych, włączając Tiapridal. Niewyjaśnione infekcje lub gorączka mogą być objawem nieprawidłowego składu krwi (patrz punkt 4.8.), konieczne jest bezzwłoczne wykonanie badań krwi.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia leków przeciwwskazane – lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Skojarzenia leków niewskazane – Alkohol: nasila sedatywne działanie neuroleptyków. Podczas leczenia należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających alkohol. – Leki, które mogą powodować wystąpienie torsades de pointes lub wydłużenie odstępu QT: – leki powodujące bradykardię, takie jak leki hamujące receptory  -adrenergiczne, indukujące bradykardię leki blokujące kanał wapniowy takie jak: diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna, glikozydy naparstnicy. – leki powodujące hipokaliemię: leki diuretyczne, leki przeczyszczające, amfoterycyna B podawana dożylnie, glukokortykoidy, tatrakosaktydy. Hipokaliemia powinna zostać skorygowana. – leki przeciwarytmiczne klasy Ia, takie jak chinidyna, dizopiramid. – leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron, sotalol.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
– inne leki takie jak pimozyna, sultopryd, haloperydol, tiorydazyna, metadon, leki przeciwdepresyjne pochodne imipraminy, lit, beprydyl, cyzapryd, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna. Skojarzenia leków, które należy wziąć pod uwagę – Leki o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy: pochodne morfiny (leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), większość leków przeciwhistaminowych (antagoniści receptorów H 1 ), barbiturany, benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe, klonidyna i jej pochodne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Jeżeli stosowanie leku jest konieczne do utrzymania dobrej równowagi psychicznej oraz w celu uniknięcia dekompensacji, musi być rozpoczęte lub kontynuowane skuteczną dawką przez cały okres ciąży. Istnieją ograniczone dane kliniczne na temat stosowania leku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu poród lub rozwój noworodka. U noworodków narażonych na działanie tiaprydu w ostatnim trymestrze ciąży obserwowano zespoły pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienie, które mogą mieć różne nasilenie po porodzie (patrz punkt 4.8.). Odnotowano przypadki: nadpobudliwości, wzmożonego napięcia, obniżonego napięcia, drżeń mięśniowych, senności, zespołu zaburzeń oddechowych, zaburzeń karmienia. Należy rozważyć stosowanie tiaprydu w okresie ciąży jeśli to konieczne. Podczas monitorowania noworodka należy wziąć pod uwagę efekty wymienione powyżej.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią W badaniach na zwierzętach wykazano, że tiapryd przenika do mleka. Nie wiadomo, czy u ludzi tiapryd przenika do mleka matki. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią. Płodność U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności wynikające z właściwości farmakologicznych leku (działanie zależne od prolaktyny). U ludzi ze względu na działanie leku na receptory dopaminowe, tiapryd może powodować hiperprolaktynemię, której może towarzyszyć brak miesiączki, brak owulacji i zmniejszenie płodności (patrz punkt 4.8.).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tiapryd może powodować nadmierne uspokojenie i przez to upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Działania niepożądane wymienione poniżej uszeregowane są według częstości występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Dane z badań klinicznych: Następujące działania niepożądane były zgłaszane w kontrolowanych badaniach klinicznych. Należy zauważyć, że w pewnych przypadkach trudno odróżnić działania niepożądane leku od objawów wynikających z samej choroby. Zaburzenia układu nerwowego: Często: zawroty głowy, bóle głowy. Objawy jak w chorobie Parkinsona: drżenie, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza i ślinotok. Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Niezbyt często: akatyzja, dystonia (skurcz, spazmatyczny kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Rzadko: ostra dyskineza. Objaw ten jest najczęściej odwracalny po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Zaburzenia psychiczne: Często: senność, bezsenność, pobudzenie, apatia. Zaburzenia endokrynologiczne: Często: hiperprolaktynemia* Zaburzenia ogólne: Często: osłabienie, zmęczenie. Niezbyt często: zwiększenie masy ciała. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Niezbyt często: mlekotok, zatrzymanie miesiączki, obrzmienie i ból piersi, impotencja. *hiperprolaktynemia wywołująca w niektórych przypadkach mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania, impotencję Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dodatkowo w pojedynczych raportach donoszono o następujących bardzo rzadko występujących działaniach niepożądanych: Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Częstość nieznana: Leukopenia, neutropenia oraz agranulocytoza (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia układu nerwowego: Częstość nieznana: Donoszono o występowaniu późnej dyskinezy (charakteryzującej się rytmicznymi, mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy), podobnie jak po podawaniu każdego z innych neuroleptyków powyżej 3 miesięcy.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Podawanie leków przeciw parkinsonizmowi jest w tym względzie nieskuteczne, a może nawet nasilać objawy. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny (patrz punkt 4.4.), który jest potencjalnie śmiertelnym powikłaniem. Zaburzenia serca: Częstość nieznana: Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, takie jak torsades de pointes, komorowa tachykardia, która może prowadzić do migotania komór lub zatrzymania serca i nagłej śmierci (patrz punkt 4.4.). Zaburzenia naczyniowe: Częstość nieznana: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, w tym przypadki zatorowości płuc czasami kończące się zgonem oraz zakrzepica żył głębokich (patrz punkt 4.4.). Niedociśnienie, zazwyczaj ortostatyczne. Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Częstość nieznana: Objawy odstawienia u noworodków (patrz punkt 4.6.)
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Istnieje mało danych dotyczących przedawkowania tiaprydu. Obserwowano takie objawy jak zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, śpiączka, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe. W razie ciężkiego przedawkowania, należy wziąć pod uwagę przedawkowanie innych leków. Tiapryd tylko w niewielkim stopniu jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Dlatego hemodializa nie jest zalecana w celu usunięcia leku z organizmu. Nie istnieje swoista odtrutka na tiapryd. Należy podjąć odpowiednie działania: – monitorowanie podstawowych czynności życiowych, – monitorowanie czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i arytmii komorowych) do uzyskania poprawy stanu zdrowia pacjenta. W razie znacznego nasilenia objawów pozapiramidowych, należy zastosować leki antycholinergiczne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Tiapryd, nietypowy lek neuroleptyczny, jest niezależnym od cyklazy adenylowej, selektywnym antagonistą receptorów dopaminergicznych D 2 . Jego powinowactwo do receptorów dopaminergicznych D 1 jest małe. Wykazano, że lek jest szczególnie skuteczny w stosunku do uprzednio „uczulonych” receptorów dopaminergicznych. Przeciwlękowe działanie tiaprydu wykazano w wielu doświadczalnych badaniach stresu na zwierzętach, łącznie z zespołem odstawienia alkoholu etylowego. Wykazano ponadto korzystny wpływ tiaprydu na stopień czujności u osób w podeszłym wieku. Nie wyjaśniono dotychczas w pełni mechanizmu przeciwlękowego i uspokajającego działania tiaprydu; wiadomo, że jest on niezależny od antydopaminergicznego działania leku.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Maksymalne stężenie leku w osoczu (1,3  g/ml) jest osiągane po 1 godzinie po doustnym podaniu tiaprydu w dawce 200 mg. Całkowita biodostępność tiaprydu w postaci tabletek wynosi 75%. Podczas podania tuż przed posiłkiem biodostępność wzrasta o 20 % i maksymalne stężenie w osoczu o 40 %. Wchłanianie jest wolniejsze u osób starszych. Przenikanie tiaprydu do tkanek zachodzi szybko (poniżej 1 godz.). Tiapryd przenika przez barierę krew-mózg oraz przez barierę łożyskową i nie ulega kumulacji. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano przenikanie leku do mleka, przy stosunku stężeń w mleku do stężenia w surowicy wynoszącym 1,2. Tiapryd nie wiąże się z białkami osocza, natomiast słabo wiąże się z erytrocytami. Tiapryd w organizmie ludzkim nie jest intensywnie metabolizowany; 70% podanej dawki leku przenika do moczu w formie niezmienionej. Okres półtrwania eliminacji leku z surowicy wynosi 2,9 godz. u kobiet i 3,6 godz. u mężczyzn.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie odbywa się przede wszystkim przez nerki; klirens nerkowy wynosi 330 ml/min. U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku związane jest z klirensem kreatyniny. Gdy klirens kreatyniny jest poniżej 20 ml/min powinno się dobierać dawki leku w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek; dawkę powinno się zmniejszyć o połowę, gdy klirens kreatyniny wynosi 11 do 20 ml/min i do jednej czwartej, gdy klirens kreatyniny wynosi 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tiapryd nie ma działania teratogennego i mutagennego. Działania zaobserwowane u zwierząt są związane z jego efektem farmakologicznym, w tym głównie hiperprolaktynemią. W badaniach karcinogenności wykryto guzy wywołane przez nadmierną sekrecję prolaktyny, zaobserwowane u określonych gatunków gryzoni. Ilość danych nie jest wystarczająca, aby stwierdzić z całą pewnością, że nie ma zagrożenia powstawania guzów u człowieka.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon, krzemionka koloidalna uwodniona, magnezu stearynian. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3. Okres ważności 5 lat 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania 20 lub 50 tabletek w blistrach (po 10 tabletek) Aluminium/ PVC w tekturowym pudełku. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez szczególnych wymagań.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO TIAPRIDAL, 100 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 100 mg tiaprydu (Tiapridum) co odpowiada 111,10 mg chlorowodorku tiaprydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki Okrągłe tabletki barwy białej do barwy kości słoniowej, z krzyżykiem dzielącym na jednej stronie i wytłoczonym napisem „T100” na drugiej stronie.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Pobudzenie psychomotoryczne i agresywne zachowania u pacjentów w podeszłym wieku z demencją.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Zwykle stosuje się 200 mg na dobę przez okres 1 do 2 miesięcy. Dawka maksymalna wynosi 300 mg/dobę. Leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg dwa razy na dobę, a następnie zwiększa się w ciągu kolejnych 2-3 dni do 100 mg trzy razy na dobę. Niewydolność wątroby Lek jest metabolizowany w niewielkim stopniu, dlatego zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne. Niewydolność nerek Dawkę należy zmniejszyć do 75% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml/min, do 50% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 10-30 ml/min i do 25% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek ze składników produktu. – Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od poziomu prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma , nowotwór piersi zależny od prolaktyny. – Guz chromochłonny. – Jednoczesne stosowanie z lewodopą (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, potencjalnie śmiertelne powikłanie objawiające się hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami wegetatywnymi. W razie wystąpienia niewyjaśnionej hipertermii, należy zaprzestać leczenia tiaprydem. Leki neuroleptyczne mogą obniżać próg drgawkowy, chociaż nie zostało to ocenione dla tiaprydu. Zaleca się dokładne monitorowanie pacjenta z padaczką w wywiadzie w trakcie leczenia tiaprydem. U pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz punkt 4.2). U pacjentów z chorobą Parkinsona lek należy stosować tylko wtedy, gdy jest to niezbędnie konieczne. U osób w podeszłym wieku, podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, tiapryd powinien być stosowany szczególnie ostrożnie ze względu na ryzyko nadmiernego uspokojenia.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Wydłużenie odstępu QT Tiapryd może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Działanie to zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes (patrz punkt 4.8). Przed zastosowaniem leku, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, wskazane jest upewnić się, że nie występuje żaden z czynników sprzyjających tego typu zaburzeniom rytmu serca: – bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), – zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia, – wrodzone wydłużenie odstępu QT, – stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Tiapryd powinien być stosowany ze szczególną ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ang.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
venous thromboembolizm – VTE) po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych. Ze względu na to, że u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, należy zachować ostrożność w stosowaniu leku u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia VTE. Zwiększone ryzyko zgonu w grupie pacjentów w podeszłym wieku, z demencją Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją, leczeni lekami przeciwpsychotycznymi, są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu. Analiza 17 badań prowadzonych z kontrolą placebo (zwykle przez 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących nietypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących lek było 1,6 do 1,7 razy większe od ryzyka zgonu pacjentów przyjmujących placebo. W przebiegu typowego, 10-tygodniowego kontrolowanego badania, wskaźnik zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek wynosił około 4,5% wobec 2,6% w grupie placebo.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących nietypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby zakaźne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobnie jak w przypadku stosowania nietypowych leków przeciwpsychotycznych leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością. Nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność stwierdzona w badaniach obserwacyjnych może być przypisana nietypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów. Udar naczyniowy mózgu W randomizowanych badaniach klinicznych względem placebo przeprowadzonych w populacji osób w podeszłym wieku z demencją leczonych różnymi nietypowymi lekami przeciwpsychotycznymi obserwowano 3 krotne zwiększenie ryzyka udaru naczyniowego mózgu. Mechanizm zwiększenia takiego ryzyka nie jest znany.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie można również wykluczyć zwiększenia ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych i innych populacji. Tiapryd powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru. Dzieci Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania tiaprydu u dzieci. Obserwowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych, włączając Tiapridal. Niewyjaśnione infekcje lub gorączka mogą być objawem nieprawidłowego składu krwi (patrz punkt 4.8.), konieczne jest bezzwłoczne wykonanie badań krwi.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia leków przeciwwskazane – lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Skojarzenia leków niewskazane – Alkohol: nasila sedatywne działanie neuroleptyków. Podczas leczenia należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających alkohol. – Leki, które mogą powodować wystąpienie torsades de pointes lub wydłużenie odstępu QT: – leki powodujące bradykardię, takie jak leki hamujące receptory  -adrenergiczne, indukujące bradykardię leki blokujące kanał wapniowy takie jak: diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna, glikozydy naparstnicy. – leki powodujące hipokaliemię: leki diuretyczne, leki przeczyszczające, amfoterycyna B podawana dożylnie, glukokortykoidy, tatrakosaktydy. Hipokaliemia powinna zostać skorygowana. – leki przeciwarytmiczne klasy Ia, takie jak chinidyna, dizopiramid. – leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron, sotalol.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
– inne leki takie jak pimozyna, sultopryd, haloperydol, tiorydazyna, metadon, leki przeciwdepresyjne pochodne imipraminy, lit, beprydyl, cyzapryd, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna. Skojarzenia leków, które należy wziąć pod uwagę – Leki o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy: pochodne morfiny (leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), większość leków przeciwhistaminowych (antagoniści receptorów H 1 ), barbiturany, benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe, klonidyna i jej pochodne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Jeżeli stosowanie leku jest konieczne do utrzymania dobrej równowagi psychicznej oraz w celu uniknięcia dekompensacji, musi być rozpoczęte lub kontynuowane skuteczną dawką przez cały okres ciąży. Istnieją ograniczone dane kliniczne na temat stosowania leku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu poród lub rozwój noworodka. U noworodków narażonych na działanie tiaprydu w ostatnim trymestrze ciąży obserwowano zespoły pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienie, które mogą mieć różne nasilenie po porodzie (patrz punkt 4.8.). Odnotowano przypadki: nadpobudliwości, wzmożonego napięcia, obniżonego napięcia, drżeń mięśniowych, senności, zespołu zaburzeń oddechowych, zaburzeń karmienia. Należy rozważyć stosowanie tiaprydu w okresie ciąży jeśli to konieczne. Podczas monitorowania noworodka należy wziąć pod uwagę efekty wymienione powyżej.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią W badaniach na zwierzętach wykazano, że tiapryd przenika do mleka. Nie wiadomo, czy u ludzi tiapryd przenika do mleka matki. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią. Płodność U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności wynikające z właściwości farmakologicznych leku (działanie zależne od prolaktyny). U ludzi ze względu na działanie leku na receptory dopaminowe, tiapryd może powodować hiperprolaktynemię, której może towarzyszyć brak miesiączki, brak owulacji i zmniejszenie płodności (patrz punkt 4.8.).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tiapryd może powodować nadmierne uspokojenie i przez to upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Działania niepożądane wymienione poniżej uszeregowane są według częstości występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Dane z badań klinicznych: Następujące działania niepożądane były zgłaszane w kontrolowanych badaniach klinicznych. Należy zauważyć, że w pewnych przypadkach trudno odróżnić działania niepożądane leku od objawów wynikających z samej choroby. Zaburzenia układu nerwowego: Często: zawroty głowy, bóle głowy. Objawy jak w chorobie Parkinsona: drżenie, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza i ślinotok. Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Niezbyt często: akatyzja, dystonia (skurcz, spazmatyczny kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Rzadko: ostra dyskineza. Objaw ten jest najczęściej odwracalny po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Zaburzenia psychiczne: Często: senność, bezsenność, pobudzenie, apatia. Zaburzenia endokrynologiczne: Często: hiperprolaktynemia* Zaburzenia ogólne: Często: osłabienie, zmęczenie. Niezbyt często: zwiększenie masy ciała. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Niezbyt często: mlekotok, zatrzymanie miesiączki, obrzmienie i ból piersi, impotencja. *hiperprolaktynemia wywołująca w niektórych przypadkach mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania, impotencję Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dodatkowo w pojedynczych raportach donoszono o następujących bardzo rzadko występujących działaniach niepożądanych: Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Częstość nieznana: Leukopenia, neutropenia oraz agranulocytoza (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia układu nerwowego: Częstość nieznana: Donoszono o występowaniu późnej dyskinezy (charakteryzującej się rytmicznymi, mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy), podobnie jak po podawaniu każdego z innych neuroleptyków powyżej 3 miesięcy.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Podawanie leków przeciw parkinsonizmowi jest w tym względzie nieskuteczne, a może nawet nasilać objawy. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny (patrz punkt 4.4.), który jest potencjalnie śmiertelnym powikłaniem. Zaburzenia serca: Częstość nieznana: Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, takie jak torsades de pointes, komorowa tachykardia, która może prowadzić do migotania komór lub zatrzymania serca i nagłej śmierci (patrz punkt 4.4.). Zaburzenia naczyniowe: Częstość nieznana: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, w tym przypadki zatorowości płuc czasami kończące się zgonem oraz zakrzepica żył głębokich (patrz punkt 4.4.). Niedociśnienie, zazwyczaj ortostatyczne. Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Częstość nieznana: Objawy odstawienia u noworodków (patrz punkt 4.6.)
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Istnieje mało danych dotyczących przedawkowania tiaprydu. Obserwowano takie objawy jak zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, śpiączka, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe. W razie ciężkiego przedawkowania, należy wziąć pod uwagę przedawkowanie innych leków. Tiapryd tylko w niewielkim stopniu jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Dlatego hemodializa nie jest zalecana w celu usunięcia leku z organizmu. Nie istnieje swoista odtrutka na tiapryd. Należy podjąć odpowiednie działania: – monitorowanie podstawowych czynności życiowych, – monitorowanie czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i arytmii komorowych) do uzyskania poprawy stanu zdrowia pacjenta. W razie znacznego nasilenia objawów pozapiramidowych, należy zastosować leki antycholinergiczne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Tiapryd, nietypowy lek neuroleptyczny, jest niezależnym od cyklazy adenylowej, selektywnym antagonistą receptorów dopaminergicznych D 2 . Jego powinowactwo do receptorów dopaminergicznych D 1 jest małe. Wykazano, że lek jest szczególnie skuteczny w stosunku do uprzednio „uczulonych” receptorów dopaminergicznych. Przeciwlękowe działanie tiaprydu wykazano w wielu doświadczalnych badaniach stresu na zwierzętach, łącznie z zespołem odstawienia alkoholu etylowego. Wykazano ponadto korzystny wpływ tiaprydu na stopień czujności u osób w podeszłym wieku. Nie wyjaśniono dotychczas w pełni mechanizmu przeciwlękowego i uspokajającego działania tiaprydu; wiadomo, że jest on niezależny od antydopaminergicznego działania leku.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Maksymalne stężenie leku w osoczu (1,3  g/ml) jest osiągane po 1 godzinie po doustnym podaniu tiaprydu w dawce 200 mg. Całkowita biodostępność tiaprydu w postaci tabletek wynosi 75%. Podczas podania tuż przed posiłkiem biodostępność wzrasta o 20 % i maksymalne stężenie w osoczu o 40 %. Wchłanianie jest wolniejsze u osób starszych. Przenikanie tiaprydu do tkanek zachodzi szybko (poniżej 1 godz.). Tiapryd przenika przez barierę krew-mózg oraz przez barierę łożyskową i nie ulega kumulacji. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano przenikanie leku do mleka, przy stosunku stężeń w mleku do stężenia w surowicy wynoszącym 1,2. Tiapryd nie wiąże się z białkami osocza, natomiast słabo wiąże się z erytrocytami. Tiapryd w organizmie ludzkim nie jest intensywnie metabolizowany; 70% podanej dawki leku przenika do moczu w formie niezmienionej. Okres półtrwania eliminacji leku z surowicy wynosi 2,9 godz. u kobiet i 3,6 godz. u mężczyzn.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie odbywa się przede wszystkim przez nerki; klirens nerkowy wynosi 330 ml/min. U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku związane jest z klirensem kreatyniny. Gdy klirens kreatyniny jest poniżej 20 ml/min powinno się dobierać dawki leku w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek; dawkę powinno się zmniejszyć o połowę, gdy klirens kreatyniny wynosi 11 do 20 ml/min i do jednej czwartej, gdy klirens kreatyniny wynosi 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tiapryd nie ma działania teratogennego i mutagennego. Działania zaobserwowane u zwierząt są związane z jego efektem farmakologicznym, w tym głównie hiperprolaktynemią. W badaniach karcinogenności wykryto guzy wywołane przez nadmierną sekrecję prolaktyny, zaobserwowane u określonych gatunków gryzoni. Ilość danych nie jest wystarczająca, aby stwierdzić z całą pewnością, że nie ma zagrożenia powstawania guzów u człowieka.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon, krzemionka koloidalna uwodniona, magnezu stearynian. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3. Okres ważności 5 lat 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania 20 lub 50 tabletek w blistrach (po 10 tabletek) Aluminium/ PVC w tekturowym pudełku. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez szczególnych wymagań.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO TIAPRIDAL, 100 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 100 mg tiaprydu (Tiapridum) co odpowiada 111,10 mg chlorowodorku tiaprydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki Okrągłe tabletki barwy białej do barwy kości słoniowej, z krzyżykiem dzielącym na jednej stronie i wytłoczonym napisem „T100” na drugiej stronie.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Pobudzenie psychomotoryczne i agresywne zachowania u pacjentów w podeszłym wieku z demencją.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Zwykle stosuje się 200 mg na dobę przez okres 1 do 2 miesięcy. Dawka maksymalna wynosi 300 mg/dobę. Leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg dwa razy na dobę, a następnie zwiększa się w ciągu kolejnych 2-3 dni do 100 mg trzy razy na dobę. Niewydolność wątroby Lek jest metabolizowany w niewielkim stopniu, dlatego zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne. Niewydolność nerek Dawkę należy zmniejszyć do 75% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml/min, do 50% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 10-30 ml/min i do 25% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek ze składników produktu. – Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od poziomu prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma , nowotwór piersi zależny od prolaktyny. – Guz chromochłonny. – Jednoczesne stosowanie z lewodopą (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, potencjalnie śmiertelne powikłanie objawiające się hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami wegetatywnymi. W razie wystąpienia niewyjaśnionej hipertermii, należy zaprzestać leczenia tiaprydem. Leki neuroleptyczne mogą obniżać próg drgawkowy, chociaż nie zostało to ocenione dla tiaprydu. Zaleca się dokładne monitorowanie pacjenta z padaczką w wywiadzie w trakcie leczenia tiaprydem. U pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz punkt 4.2). U pacjentów z chorobą Parkinsona lek należy stosować tylko wtedy, gdy jest to niezbędnie konieczne. U osób w podeszłym wieku, podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, tiapryd powinien być stosowany szczególnie ostrożnie ze względu na ryzyko nadmiernego uspokojenia.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Wydłużenie odstępu QT Tiapryd może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Działanie to zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes (patrz punkt 4.8). Przed zastosowaniem leku, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, wskazane jest upewnić się, że nie występuje żaden z czynników sprzyjających tego typu zaburzeniom rytmu serca: – bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), – zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia, – wrodzone wydłużenie odstępu QT, – stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Tiapryd powinien być stosowany ze szczególną ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ang.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
venous thromboembolizm – VTE) po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych. Ze względu na to, że u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, należy zachować ostrożność w stosowaniu leku u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia VTE. Zwiększone ryzyko zgonu w grupie pacjentów w podeszłym wieku, z demencją Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją, leczeni lekami przeciwpsychotycznymi, są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu. Analiza 17 badań prowadzonych z kontrolą placebo (zwykle przez 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących nietypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących lek było 1,6 do 1,7 razy większe od ryzyka zgonu pacjentów przyjmujących placebo. W przebiegu typowego, 10-tygodniowego kontrolowanego badania, wskaźnik zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek wynosił około 4,5% wobec 2,6% w grupie placebo.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących nietypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby zakaźne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobnie jak w przypadku stosowania nietypowych leków przeciwpsychotycznych leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością. Nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność stwierdzona w badaniach obserwacyjnych może być przypisana nietypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów. Udar naczyniowy mózgu W randomizowanych badaniach klinicznych względem placebo przeprowadzonych w populacji osób w podeszłym wieku z demencją leczonych różnymi nietypowymi lekami przeciwpsychotycznymi obserwowano 3 krotne zwiększenie ryzyka udaru naczyniowego mózgu. Mechanizm zwiększenia takiego ryzyka nie jest znany.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie można również wykluczyć zwiększenia ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych i innych populacji. Tiapryd powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru. Dzieci Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania tiaprydu u dzieci. Obserwowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych, włączając Tiapridal. Niewyjaśnione infekcje lub gorączka mogą być objawem nieprawidłowego składu krwi (patrz punkt 4.8.), konieczne jest bezzwłoczne wykonanie badań krwi.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia leków przeciwwskazane – lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Skojarzenia leków niewskazane – Alkohol: nasila sedatywne działanie neuroleptyków. Podczas leczenia należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających alkohol. – Leki, które mogą powodować wystąpienie torsades de pointes lub wydłużenie odstępu QT: – leki powodujące bradykardię, takie jak leki hamujące receptory  -adrenergiczne, indukujące bradykardię leki blokujące kanał wapniowy takie jak: diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna, glikozydy naparstnicy. – leki powodujące hipokaliemię: leki diuretyczne, leki przeczyszczające, amfoterycyna B podawana dożylnie, glukokortykoidy, tatrakosaktydy. Hipokaliemia powinna zostać skorygowana. – leki przeciwarytmiczne klasy Ia, takie jak chinidyna, dizopiramid. – leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron, sotalol.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
– inne leki takie jak pimozyna, sultopryd, haloperydol, tiorydazyna, metadon, leki przeciwdepresyjne pochodne imipraminy, lit, beprydyl, cyzapryd, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna. Skojarzenia leków, które należy wziąć pod uwagę – Leki o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy: pochodne morfiny (leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), większość leków przeciwhistaminowych (antagoniści receptorów H 1 ), barbiturany, benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe, klonidyna i jej pochodne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Jeżeli stosowanie leku jest konieczne do utrzymania dobrej równowagi psychicznej oraz w celu uniknięcia dekompensacji, musi być rozpoczęte lub kontynuowane skuteczną dawką przez cały okres ciąży. Istnieją ograniczone dane kliniczne na temat stosowania leku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu poród lub rozwój noworodka. U noworodków narażonych na działanie tiaprydu w ostatnim trymestrze ciąży obserwowano zespoły pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienie, które mogą mieć różne nasilenie po porodzie (patrz punkt 4.8.). Odnotowano przypadki: nadpobudliwości, wzmożonego napięcia, obniżonego napięcia, drżeń mięśniowych, senności, zespołu zaburzeń oddechowych, zaburzeń karmienia. Należy rozważyć stosowanie tiaprydu w okresie ciąży jeśli to konieczne. Podczas monitorowania noworodka należy wziąć pod uwagę efekty wymienione powyżej.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią W badaniach na zwierzętach wykazano, że tiapryd przenika do mleka. Nie wiadomo, czy u ludzi tiapryd przenika do mleka matki. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią. Płodność U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności wynikające z właściwości farmakologicznych leku (działanie zależne od prolaktyny). U ludzi ze względu na działanie leku na receptory dopaminowe, tiapryd może powodować hiperprolaktynemię, której może towarzyszyć brak miesiączki, brak owulacji i zmniejszenie płodności (patrz punkt 4.8.).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tiapryd może powodować nadmierne uspokojenie i przez to upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Działania niepożądane wymienione poniżej uszeregowane są według częstości występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Dane z badań klinicznych: Następujące działania niepożądane były zgłaszane w kontrolowanych badaniach klinicznych. Należy zauważyć, że w pewnych przypadkach trudno odróżnić działania niepożądane leku od objawów wynikających z samej choroby. Zaburzenia układu nerwowego: Często: zawroty głowy, bóle głowy. Objawy jak w chorobie Parkinsona: drżenie, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza i ślinotok. Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Niezbyt często: akatyzja, dystonia (skurcz, spazmatyczny kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Rzadko: ostra dyskineza. Objaw ten jest najczęściej odwracalny po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Zaburzenia psychiczne: Często: senność, bezsenność, pobudzenie, apatia. Zaburzenia endokrynologiczne: Często: hiperprolaktynemia* Zaburzenia ogólne: Często: osłabienie, zmęczenie. Niezbyt często: zwiększenie masy ciała. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Niezbyt często: mlekotok, zatrzymanie miesiączki, obrzmienie i ból piersi, impotencja. *hiperprolaktynemia wywołująca w niektórych przypadkach mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania, impotencję Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dodatkowo w pojedynczych raportach donoszono o następujących bardzo rzadko występujących działaniach niepożądanych: Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Częstość nieznana: Leukopenia, neutropenia oraz agranulocytoza (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia układu nerwowego: Częstość nieznana: Donoszono o występowaniu późnej dyskinezy (charakteryzującej się rytmicznymi, mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy), podobnie jak po podawaniu każdego z innych neuroleptyków powyżej 3 miesięcy.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Podawanie leków przeciw parkinsonizmowi jest w tym względzie nieskuteczne, a może nawet nasilać objawy. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny (patrz punkt 4.4.), który jest potencjalnie śmiertelnym powikłaniem. Zaburzenia serca: Częstość nieznana: Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, takie jak torsades de pointes, komorowa tachykardia, która może prowadzić do migotania komór lub zatrzymania serca i nagłej śmierci (patrz punkt 4.4.). Zaburzenia naczyniowe: Częstość nieznana: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, w tym przypadki zatorowości płuc czasami kończące się zgonem oraz zakrzepica żył głębokich (patrz punkt 4.4.). Niedociśnienie, zazwyczaj ortostatyczne. Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Częstość nieznana: Objawy odstawienia u noworodków (patrz punkt 4.6.)
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Istnieje mało danych dotyczących przedawkowania tiaprydu. Obserwowano takie objawy jak zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, śpiączka, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe. W razie ciężkiego przedawkowania, należy wziąć pod uwagę przedawkowanie innych leków. Tiapryd tylko w niewielkim stopniu jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Dlatego hemodializa nie jest zalecana w celu usunięcia leku z organizmu. Nie istnieje swoista odtrutka na tiapryd. Należy podjąć odpowiednie działania: – monitorowanie podstawowych czynności życiowych, – monitorowanie czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i arytmii komorowych) do uzyskania poprawy stanu zdrowia pacjenta. W razie znacznego nasilenia objawów pozapiramidowych, należy zastosować leki antycholinergiczne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Tiapryd, nietypowy lek neuroleptyczny, jest niezależnym od cyklazy adenylowej, selektywnym antagonistą receptorów dopaminergicznych D 2 . Jego powinowactwo do receptorów dopaminergicznych D 1 jest małe. Wykazano, że lek jest szczególnie skuteczny w stosunku do uprzednio „uczulonych” receptorów dopaminergicznych. Przeciwlękowe działanie tiaprydu wykazano w wielu doświadczalnych badaniach stresu na zwierzętach, łącznie z zespołem odstawienia alkoholu etylowego. Wykazano ponadto korzystny wpływ tiaprydu na stopień czujności u osób w podeszłym wieku. Nie wyjaśniono dotychczas w pełni mechanizmu przeciwlękowego i uspokajającego działania tiaprydu; wiadomo, że jest on niezależny od antydopaminergicznego działania leku.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Maksymalne stężenie leku w osoczu (1,3  g/ml) jest osiągane po 1 godzinie po doustnym podaniu tiaprydu w dawce 200 mg. Całkowita biodostępność tiaprydu w postaci tabletek wynosi 75%. Podczas podania tuż przed posiłkiem biodostępność wzrasta o 20 % i maksymalne stężenie w osoczu o 40 %. Wchłanianie jest wolniejsze u osób starszych. Przenikanie tiaprydu do tkanek zachodzi szybko (poniżej 1 godz.). Tiapryd przenika przez barierę krew-mózg oraz przez barierę łożyskową i nie ulega kumulacji. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano przenikanie leku do mleka, przy stosunku stężeń w mleku do stężenia w surowicy wynoszącym 1,2. Tiapryd nie wiąże się z białkami osocza, natomiast słabo wiąże się z erytrocytami. Tiapryd w organizmie ludzkim nie jest intensywnie metabolizowany; 70% podanej dawki leku przenika do moczu w formie niezmienionej. Okres półtrwania eliminacji leku z surowicy wynosi 2,9 godz. u kobiet i 3,6 godz. u mężczyzn.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie odbywa się przede wszystkim przez nerki; klirens nerkowy wynosi 330 ml/min. U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku związane jest z klirensem kreatyniny. Gdy klirens kreatyniny jest poniżej 20 ml/min powinno się dobierać dawki leku w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek; dawkę powinno się zmniejszyć o połowę, gdy klirens kreatyniny wynosi 11 do 20 ml/min i do jednej czwartej, gdy klirens kreatyniny wynosi 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tiapryd nie ma działania teratogennego i mutagennego. Działania zaobserwowane u zwierząt są związane z jego efektem farmakologicznym, w tym głównie hiperprolaktynemią. W badaniach karcinogenności wykryto guzy wywołane przez nadmierną sekrecję prolaktyny, zaobserwowane u określonych gatunków gryzoni. Ilość danych nie jest wystarczająca, aby stwierdzić z całą pewnością, że nie ma zagrożenia powstawania guzów u człowieka.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon, krzemionka koloidalna uwodniona, magnezu stearynian. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3. Okres ważności 5 lat 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania 20 lub 50 tabletek w blistrach (po 10 tabletek) Aluminium/ PVC w tekturowym pudełku. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez szczególnych wymagań.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO TIAPRIDAL, 100 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 100 mg tiaprydu (Tiapridum) co odpowiada 111,10 mg chlorowodorku tiaprydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki Okrągłe tabletki barwy białej do barwy kości słoniowej, z krzyżykiem dzielącym na jednej stronie i wytłoczonym napisem „T100” na drugiej stronie.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Pobudzenie psychomotoryczne i agresywne zachowania u pacjentów w podeszłym wieku z demencją.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Zwykle stosuje się 200 mg na dobę przez okres 1 do 2 miesięcy. Dawka maksymalna wynosi 300 mg/dobę. Leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg dwa razy na dobę, a następnie zwiększa się w ciągu kolejnych 2-3 dni do 100 mg trzy razy na dobę. Niewydolność wątroby Lek jest metabolizowany w niewielkim stopniu, dlatego zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne. Niewydolność nerek Dawkę należy zmniejszyć do 75% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml/min, do 50% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 10-30 ml/min i do 25% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek ze składników produktu. – Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od poziomu prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma , nowotwór piersi zależny od prolaktyny. – Guz chromochłonny. – Jednoczesne stosowanie z lewodopą (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, potencjalnie śmiertelne powikłanie objawiające się hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami wegetatywnymi. W razie wystąpienia niewyjaśnionej hipertermii, należy zaprzestać leczenia tiaprydem. Leki neuroleptyczne mogą obniżać próg drgawkowy, chociaż nie zostało to ocenione dla tiaprydu. Zaleca się dokładne monitorowanie pacjenta z padaczką w wywiadzie w trakcie leczenia tiaprydem. U pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz punkt 4.2). U pacjentów z chorobą Parkinsona lek należy stosować tylko wtedy, gdy jest to niezbędnie konieczne. U osób w podeszłym wieku, podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, tiapryd powinien być stosowany szczególnie ostrożnie ze względu na ryzyko nadmiernego uspokojenia.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Wydłużenie odstępu QT Tiapryd może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Działanie to zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes (patrz punkt 4.8). Przed zastosowaniem leku, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, wskazane jest upewnić się, że nie występuje żaden z czynników sprzyjających tego typu zaburzeniom rytmu serca: – bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), – zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia, – wrodzone wydłużenie odstępu QT, – stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Tiapryd powinien być stosowany ze szczególną ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ang.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
venous thromboembolizm – VTE) po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych. Ze względu na to, że u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, należy zachować ostrożność w stosowaniu leku u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia VTE. Zwiększone ryzyko zgonu w grupie pacjentów w podeszłym wieku, z demencją Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją, leczeni lekami przeciwpsychotycznymi, są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu. Analiza 17 badań prowadzonych z kontrolą placebo (zwykle przez 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących nietypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących lek było 1,6 do 1,7 razy większe od ryzyka zgonu pacjentów przyjmujących placebo. W przebiegu typowego, 10-tygodniowego kontrolowanego badania, wskaźnik zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek wynosił około 4,5% wobec 2,6% w grupie placebo.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących nietypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby zakaźne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobnie jak w przypadku stosowania nietypowych leków przeciwpsychotycznych leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością. Nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność stwierdzona w badaniach obserwacyjnych może być przypisana nietypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów. Udar naczyniowy mózgu W randomizowanych badaniach klinicznych względem placebo przeprowadzonych w populacji osób w podeszłym wieku z demencją leczonych różnymi nietypowymi lekami przeciwpsychotycznymi obserwowano 3 krotne zwiększenie ryzyka udaru naczyniowego mózgu. Mechanizm zwiększenia takiego ryzyka nie jest znany.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie można również wykluczyć zwiększenia ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych i innych populacji. Tiapryd powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru. Dzieci Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania tiaprydu u dzieci. Obserwowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych, włączając Tiapridal. Niewyjaśnione infekcje lub gorączka mogą być objawem nieprawidłowego składu krwi (patrz punkt 4.8.), konieczne jest bezzwłoczne wykonanie badań krwi.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia leków przeciwwskazane – lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Skojarzenia leków niewskazane – Alkohol: nasila sedatywne działanie neuroleptyków. Podczas leczenia należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających alkohol. – Leki, które mogą powodować wystąpienie torsades de pointes lub wydłużenie odstępu QT: – leki powodujące bradykardię, takie jak leki hamujące receptory  -adrenergiczne, indukujące bradykardię leki blokujące kanał wapniowy takie jak: diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna, glikozydy naparstnicy. – leki powodujące hipokaliemię: leki diuretyczne, leki przeczyszczające, amfoterycyna B podawana dożylnie, glukokortykoidy, tatrakosaktydy. Hipokaliemia powinna zostać skorygowana. – leki przeciwarytmiczne klasy Ia, takie jak chinidyna, dizopiramid. – leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron, sotalol.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
– inne leki takie jak pimozyna, sultopryd, haloperydol, tiorydazyna, metadon, leki przeciwdepresyjne pochodne imipraminy, lit, beprydyl, cyzapryd, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna. Skojarzenia leków, które należy wziąć pod uwagę – Leki o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy: pochodne morfiny (leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), większość leków przeciwhistaminowych (antagoniści receptorów H 1 ), barbiturany, benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe, klonidyna i jej pochodne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Jeżeli stosowanie leku jest konieczne do utrzymania dobrej równowagi psychicznej oraz w celu uniknięcia dekompensacji, musi być rozpoczęte lub kontynuowane skuteczną dawką przez cały okres ciąży. Istnieją ograniczone dane kliniczne na temat stosowania leku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu poród lub rozwój noworodka. U noworodków narażonych na działanie tiaprydu w ostatnim trymestrze ciąży obserwowano zespoły pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienie, które mogą mieć różne nasilenie po porodzie (patrz punkt 4.8.). Odnotowano przypadki: nadpobudliwości, wzmożonego napięcia, obniżonego napięcia, drżeń mięśniowych, senności, zespołu zaburzeń oddechowych, zaburzeń karmienia. Należy rozważyć stosowanie tiaprydu w okresie ciąży jeśli to konieczne. Podczas monitorowania noworodka należy wziąć pod uwagę efekty wymienione powyżej.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią W badaniach na zwierzętach wykazano, że tiapryd przenika do mleka. Nie wiadomo, czy u ludzi tiapryd przenika do mleka matki. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią. Płodność U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności wynikające z właściwości farmakologicznych leku (działanie zależne od prolaktyny). U ludzi ze względu na działanie leku na receptory dopaminowe, tiapryd może powodować hiperprolaktynemię, której może towarzyszyć brak miesiączki, brak owulacji i zmniejszenie płodności (patrz punkt 4.8.).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tiapryd może powodować nadmierne uspokojenie i przez to upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Działania niepożądane wymienione poniżej uszeregowane są według częstości występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Dane z badań klinicznych: Następujące działania niepożądane były zgłaszane w kontrolowanych badaniach klinicznych. Należy zauważyć, że w pewnych przypadkach trudno odróżnić działania niepożądane leku od objawów wynikających z samej choroby. Zaburzenia układu nerwowego: Często: zawroty głowy, bóle głowy. Objawy jak w chorobie Parkinsona: drżenie, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza i ślinotok. Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Niezbyt często: akatyzja, dystonia (skurcz, spazmatyczny kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Rzadko: ostra dyskineza. Objaw ten jest najczęściej odwracalny po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Zaburzenia psychiczne: Często: senność, bezsenność, pobudzenie, apatia. Zaburzenia endokrynologiczne: Często: hiperprolaktynemia* Zaburzenia ogólne: Często: osłabienie, zmęczenie. Niezbyt często: zwiększenie masy ciała. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Niezbyt często: mlekotok, zatrzymanie miesiączki, obrzmienie i ból piersi, impotencja. *hiperprolaktynemia wywołująca w niektórych przypadkach mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania, impotencję Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dodatkowo w pojedynczych raportach donoszono o następujących bardzo rzadko występujących działaniach niepożądanych: Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Częstość nieznana: Leukopenia, neutropenia oraz agranulocytoza (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia układu nerwowego: Częstość nieznana: Donoszono o występowaniu późnej dyskinezy (charakteryzującej się rytmicznymi, mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy), podobnie jak po podawaniu każdego z innych neuroleptyków powyżej 3 miesięcy.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Podawanie leków przeciw parkinsonizmowi jest w tym względzie nieskuteczne, a może nawet nasilać objawy. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny (patrz punkt 4.4.), który jest potencjalnie śmiertelnym powikłaniem. Zaburzenia serca: Częstość nieznana: Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, takie jak torsades de pointes, komorowa tachykardia, która może prowadzić do migotania komór lub zatrzymania serca i nagłej śmierci (patrz punkt 4.4.). Zaburzenia naczyniowe: Częstość nieznana: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, w tym przypadki zatorowości płuc czasami kończące się zgonem oraz zakrzepica żył głębokich (patrz punkt 4.4.). Niedociśnienie, zazwyczaj ortostatyczne. Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Częstość nieznana: Objawy odstawienia u noworodków (patrz punkt 4.6.)
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Istnieje mało danych dotyczących przedawkowania tiaprydu. Obserwowano takie objawy jak zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, śpiączka, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe. W razie ciężkiego przedawkowania, należy wziąć pod uwagę przedawkowanie innych leków. Tiapryd tylko w niewielkim stopniu jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Dlatego hemodializa nie jest zalecana w celu usunięcia leku z organizmu. Nie istnieje swoista odtrutka na tiapryd. Należy podjąć odpowiednie działania: – monitorowanie podstawowych czynności życiowych, – monitorowanie czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i arytmii komorowych) do uzyskania poprawy stanu zdrowia pacjenta. W razie znacznego nasilenia objawów pozapiramidowych, należy zastosować leki antycholinergiczne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Tiapryd, nietypowy lek neuroleptyczny, jest niezależnym od cyklazy adenylowej, selektywnym antagonistą receptorów dopaminergicznych D 2 . Jego powinowactwo do receptorów dopaminergicznych D 1 jest małe. Wykazano, że lek jest szczególnie skuteczny w stosunku do uprzednio „uczulonych” receptorów dopaminergicznych. Przeciwlękowe działanie tiaprydu wykazano w wielu doświadczalnych badaniach stresu na zwierzętach, łącznie z zespołem odstawienia alkoholu etylowego. Wykazano ponadto korzystny wpływ tiaprydu na stopień czujności u osób w podeszłym wieku. Nie wyjaśniono dotychczas w pełni mechanizmu przeciwlękowego i uspokajającego działania tiaprydu; wiadomo, że jest on niezależny od antydopaminergicznego działania leku.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Maksymalne stężenie leku w osoczu (1,3  g/ml) jest osiągane po 1 godzinie po doustnym podaniu tiaprydu w dawce 200 mg. Całkowita biodostępność tiaprydu w postaci tabletek wynosi 75%. Podczas podania tuż przed posiłkiem biodostępność wzrasta o 20 % i maksymalne stężenie w osoczu o 40 %. Wchłanianie jest wolniejsze u osób starszych. Przenikanie tiaprydu do tkanek zachodzi szybko (poniżej 1 godz.). Tiapryd przenika przez barierę krew-mózg oraz przez barierę łożyskową i nie ulega kumulacji. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano przenikanie leku do mleka, przy stosunku stężeń w mleku do stężenia w surowicy wynoszącym 1,2. Tiapryd nie wiąże się z białkami osocza, natomiast słabo wiąże się z erytrocytami. Tiapryd w organizmie ludzkim nie jest intensywnie metabolizowany; 70% podanej dawki leku przenika do moczu w formie niezmienionej. Okres półtrwania eliminacji leku z surowicy wynosi 2,9 godz. u kobiet i 3,6 godz. u mężczyzn.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie odbywa się przede wszystkim przez nerki; klirens nerkowy wynosi 330 ml/min. U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku związane jest z klirensem kreatyniny. Gdy klirens kreatyniny jest poniżej 20 ml/min powinno się dobierać dawki leku w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek; dawkę powinno się zmniejszyć o połowę, gdy klirens kreatyniny wynosi 11 do 20 ml/min i do jednej czwartej, gdy klirens kreatyniny wynosi 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tiapryd nie ma działania teratogennego i mutagennego. Działania zaobserwowane u zwierząt są związane z jego efektem farmakologicznym, w tym głównie hiperprolaktynemią. W badaniach karcinogenności wykryto guzy wywołane przez nadmierną sekrecję prolaktyny, zaobserwowane u określonych gatunków gryzoni. Ilość danych nie jest wystarczająca, aby stwierdzić z całą pewnością, że nie ma zagrożenia powstawania guzów u człowieka.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon, krzemionka koloidalna uwodniona, magnezu stearynian. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3. Okres ważności 5 lat 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania 20 lub 50 tabletek w blistrach (po 10 tabletek) Aluminium/ PVC w tekturowym pudełku. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez szczególnych wymagań.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO TIAPRIDAL, 100 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 100 mg tiaprydu (Tiapridum) co odpowiada 111,10 mg chlorowodorku tiaprydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki Okrągłe tabletki barwy białej do barwy kości słoniowej, z krzyżykiem dzielącym na jednej stronie i wytłoczonym napisem „T100” na drugiej stronie.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Pobudzenie psychomotoryczne i agresywne zachowania u pacjentów w podeszłym wieku z demencją.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Zwykle stosuje się 200 mg na dobę przez okres 1 do 2 miesięcy. Dawka maksymalna wynosi 300 mg/dobę. Leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg dwa razy na dobę, a następnie zwiększa się w ciągu kolejnych 2-3 dni do 100 mg trzy razy na dobę. Niewydolność wątroby Lek jest metabolizowany w niewielkim stopniu, dlatego zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne. Niewydolność nerek Dawkę należy zmniejszyć do 75% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml/min, do 50% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 10-30 ml/min i do 25% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek ze składników produktu. – Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od poziomu prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma , nowotwór piersi zależny od prolaktyny. – Guz chromochłonny. – Jednoczesne stosowanie z lewodopą (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, potencjalnie śmiertelne powikłanie objawiające się hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami wegetatywnymi. W razie wystąpienia niewyjaśnionej hipertermii, należy zaprzestać leczenia tiaprydem. Leki neuroleptyczne mogą obniżać próg drgawkowy, chociaż nie zostało to ocenione dla tiaprydu. Zaleca się dokładne monitorowanie pacjenta z padaczką w wywiadzie w trakcie leczenia tiaprydem. U pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz punkt 4.2). U pacjentów z chorobą Parkinsona lek należy stosować tylko wtedy, gdy jest to niezbędnie konieczne. U osób w podeszłym wieku, podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, tiapryd powinien być stosowany szczególnie ostrożnie ze względu na ryzyko nadmiernego uspokojenia.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Wydłużenie odstępu QT Tiapryd może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Działanie to zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes (patrz punkt 4.8). Przed zastosowaniem leku, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, wskazane jest upewnić się, że nie występuje żaden z czynników sprzyjających tego typu zaburzeniom rytmu serca: – bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), – zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia, – wrodzone wydłużenie odstępu QT, – stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Tiapryd powinien być stosowany ze szczególną ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ang.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
venous thromboembolizm – VTE) po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych. Ze względu na to, że u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, należy zachować ostrożność w stosowaniu leku u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia VTE. Zwiększone ryzyko zgonu w grupie pacjentów w podeszłym wieku, z demencją Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją, leczeni lekami przeciwpsychotycznymi, są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu. Analiza 17 badań prowadzonych z kontrolą placebo (zwykle przez 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących nietypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących lek było 1,6 do 1,7 razy większe od ryzyka zgonu pacjentów przyjmujących placebo. W przebiegu typowego, 10-tygodniowego kontrolowanego badania, wskaźnik zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek wynosił około 4,5% wobec 2,6% w grupie placebo.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących nietypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby zakaźne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobnie jak w przypadku stosowania nietypowych leków przeciwpsychotycznych leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością. Nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność stwierdzona w badaniach obserwacyjnych może być przypisana nietypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów. Udar naczyniowy mózgu W randomizowanych badaniach klinicznych względem placebo przeprowadzonych w populacji osób w podeszłym wieku z demencją leczonych różnymi nietypowymi lekami przeciwpsychotycznymi obserwowano 3 krotne zwiększenie ryzyka udaru naczyniowego mózgu. Mechanizm zwiększenia takiego ryzyka nie jest znany.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie można również wykluczyć zwiększenia ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych i innych populacji. Tiapryd powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru. Dzieci Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania tiaprydu u dzieci. Obserwowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych, włączając Tiapridal. Niewyjaśnione infekcje lub gorączka mogą być objawem nieprawidłowego składu krwi (patrz punkt 4.8.), konieczne jest bezzwłoczne wykonanie badań krwi.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia leków przeciwwskazane – lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Skojarzenia leków niewskazane – Alkohol: nasila sedatywne działanie neuroleptyków. Podczas leczenia należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających alkohol. – Leki, które mogą powodować wystąpienie torsades de pointes lub wydłużenie odstępu QT: – leki powodujące bradykardię, takie jak leki hamujące receptory  -adrenergiczne, indukujące bradykardię leki blokujące kanał wapniowy takie jak: diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna, glikozydy naparstnicy. – leki powodujące hipokaliemię: leki diuretyczne, leki przeczyszczające, amfoterycyna B podawana dożylnie, glukokortykoidy, tatrakosaktydy. Hipokaliemia powinna zostać skorygowana. – leki przeciwarytmiczne klasy Ia, takie jak chinidyna, dizopiramid. – leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron, sotalol.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
– inne leki takie jak pimozyna, sultopryd, haloperydol, tiorydazyna, metadon, leki przeciwdepresyjne pochodne imipraminy, lit, beprydyl, cyzapryd, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna. Skojarzenia leków, które należy wziąć pod uwagę – Leki o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy: pochodne morfiny (leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), większość leków przeciwhistaminowych (antagoniści receptorów H 1 ), barbiturany, benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe, klonidyna i jej pochodne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Jeżeli stosowanie leku jest konieczne do utrzymania dobrej równowagi psychicznej oraz w celu uniknięcia dekompensacji, musi być rozpoczęte lub kontynuowane skuteczną dawką przez cały okres ciąży. Istnieją ograniczone dane kliniczne na temat stosowania leku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu poród lub rozwój noworodka. U noworodków narażonych na działanie tiaprydu w ostatnim trymestrze ciąży obserwowano zespoły pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienie, które mogą mieć różne nasilenie po porodzie (patrz punkt 4.8.). Odnotowano przypadki: nadpobudliwości, wzmożonego napięcia, obniżonego napięcia, drżeń mięśniowych, senności, zespołu zaburzeń oddechowych, zaburzeń karmienia. Należy rozważyć stosowanie tiaprydu w okresie ciąży jeśli to konieczne. Podczas monitorowania noworodka należy wziąć pod uwagę efekty wymienione powyżej.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią W badaniach na zwierzętach wykazano, że tiapryd przenika do mleka. Nie wiadomo, czy u ludzi tiapryd przenika do mleka matki. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią. Płodność U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności wynikające z właściwości farmakologicznych leku (działanie zależne od prolaktyny). U ludzi ze względu na działanie leku na receptory dopaminowe, tiapryd może powodować hiperprolaktynemię, której może towarzyszyć brak miesiączki, brak owulacji i zmniejszenie płodności (patrz punkt 4.8.).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tiapryd może powodować nadmierne uspokojenie i przez to upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Działania niepożądane wymienione poniżej uszeregowane są według częstości występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Dane z badań klinicznych: Następujące działania niepożądane były zgłaszane w kontrolowanych badaniach klinicznych. Należy zauważyć, że w pewnych przypadkach trudno odróżnić działania niepożądane leku od objawów wynikających z samej choroby. Zaburzenia układu nerwowego: Często: zawroty głowy, bóle głowy. Objawy jak w chorobie Parkinsona: drżenie, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza i ślinotok. Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Niezbyt często: akatyzja, dystonia (skurcz, spazmatyczny kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Rzadko: ostra dyskineza. Objaw ten jest najczęściej odwracalny po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Zaburzenia psychiczne: Często: senność, bezsenność, pobudzenie, apatia. Zaburzenia endokrynologiczne: Często: hiperprolaktynemia* Zaburzenia ogólne: Często: osłabienie, zmęczenie. Niezbyt często: zwiększenie masy ciała. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Niezbyt często: mlekotok, zatrzymanie miesiączki, obrzmienie i ból piersi, impotencja. *hiperprolaktynemia wywołująca w niektórych przypadkach mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania, impotencję Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dodatkowo w pojedynczych raportach donoszono o następujących bardzo rzadko występujących działaniach niepożądanych: Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Częstość nieznana: Leukopenia, neutropenia oraz agranulocytoza (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia układu nerwowego: Częstość nieznana: Donoszono o występowaniu późnej dyskinezy (charakteryzującej się rytmicznymi, mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy), podobnie jak po podawaniu każdego z innych neuroleptyków powyżej 3 miesięcy.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Podawanie leków przeciw parkinsonizmowi jest w tym względzie nieskuteczne, a może nawet nasilać objawy. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny (patrz punkt 4.4.), który jest potencjalnie śmiertelnym powikłaniem. Zaburzenia serca: Częstość nieznana: Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, takie jak torsades de pointes, komorowa tachykardia, która może prowadzić do migotania komór lub zatrzymania serca i nagłej śmierci (patrz punkt 4.4.). Zaburzenia naczyniowe: Częstość nieznana: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, w tym przypadki zatorowości płuc czasami kończące się zgonem oraz zakrzepica żył głębokich (patrz punkt 4.4.). Niedociśnienie, zazwyczaj ortostatyczne. Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Częstość nieznana: Objawy odstawienia u noworodków (patrz punkt 4.6.)
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Istnieje mało danych dotyczących przedawkowania tiaprydu. Obserwowano takie objawy jak zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, śpiączka, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe. W razie ciężkiego przedawkowania, należy wziąć pod uwagę przedawkowanie innych leków. Tiapryd tylko w niewielkim stopniu jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Dlatego hemodializa nie jest zalecana w celu usunięcia leku z organizmu. Nie istnieje swoista odtrutka na tiapryd. Należy podjąć odpowiednie działania: – monitorowanie podstawowych czynności życiowych, – monitorowanie czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i arytmii komorowych) do uzyskania poprawy stanu zdrowia pacjenta. W razie znacznego nasilenia objawów pozapiramidowych, należy zastosować leki antycholinergiczne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Tiapryd, nietypowy lek neuroleptyczny, jest niezależnym od cyklazy adenylowej, selektywnym antagonistą receptorów dopaminergicznych D 2 . Jego powinowactwo do receptorów dopaminergicznych D 1 jest małe. Wykazano, że lek jest szczególnie skuteczny w stosunku do uprzednio „uczulonych” receptorów dopaminergicznych. Przeciwlękowe działanie tiaprydu wykazano w wielu doświadczalnych badaniach stresu na zwierzętach, łącznie z zespołem odstawienia alkoholu etylowego. Wykazano ponadto korzystny wpływ tiaprydu na stopień czujności u osób w podeszłym wieku. Nie wyjaśniono dotychczas w pełni mechanizmu przeciwlękowego i uspokajającego działania tiaprydu; wiadomo, że jest on niezależny od antydopaminergicznego działania leku.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Maksymalne stężenie leku w osoczu (1,3  g/ml) jest osiągane po 1 godzinie po doustnym podaniu tiaprydu w dawce 200 mg. Całkowita biodostępność tiaprydu w postaci tabletek wynosi 75%. Podczas podania tuż przed posiłkiem biodostępność wzrasta o 20 % i maksymalne stężenie w osoczu o 40 %. Wchłanianie jest wolniejsze u osób starszych. Przenikanie tiaprydu do tkanek zachodzi szybko (poniżej 1 godz.). Tiapryd przenika przez barierę krew-mózg oraz przez barierę łożyskową i nie ulega kumulacji. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano przenikanie leku do mleka, przy stosunku stężeń w mleku do stężenia w surowicy wynoszącym 1,2. Tiapryd nie wiąże się z białkami osocza, natomiast słabo wiąże się z erytrocytami. Tiapryd w organizmie ludzkim nie jest intensywnie metabolizowany; 70% podanej dawki leku przenika do moczu w formie niezmienionej. Okres półtrwania eliminacji leku z surowicy wynosi 2,9 godz. u kobiet i 3,6 godz. u mężczyzn.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie odbywa się przede wszystkim przez nerki; klirens nerkowy wynosi 330 ml/min. U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku związane jest z klirensem kreatyniny. Gdy klirens kreatyniny jest poniżej 20 ml/min powinno się dobierać dawki leku w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek; dawkę powinno się zmniejszyć o połowę, gdy klirens kreatyniny wynosi 11 do 20 ml/min i do jednej czwartej, gdy klirens kreatyniny wynosi 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tiapryd nie ma działania teratogennego i mutagennego. Działania zaobserwowane u zwierząt są związane z jego efektem farmakologicznym, w tym głównie hiperprolaktynemią. W badaniach karcinogenności wykryto guzy wywołane przez nadmierną sekrecję prolaktyny, zaobserwowane u określonych gatunków gryzoni. Ilość danych nie jest wystarczająca, aby stwierdzić z całą pewnością, że nie ma zagrożenia powstawania guzów u człowieka.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon, krzemionka koloidalna uwodniona, magnezu stearynian. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3. Okres ważności 5 lat 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania 20 lub 50 tabletek w blistrach (po 10 tabletek) Aluminium/ PVC w tekturowym pudełku. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez szczególnych wymagań.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO TIAPRIDAL, 100 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 100 mg tiaprydu (Tiapridum) co odpowiada 111,10 mg chlorowodorku tiaprydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki Okrągłe tabletki barwy białej do barwy kości słoniowej, z krzyżykiem dzielącym na jednej stronie i wytłoczonym napisem „T100” na drugiej stronie.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Pobudzenie psychomotoryczne i agresywne zachowania u pacjentów w podeszłym wieku z demencją.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Zwykle stosuje się 200 mg na dobę przez okres 1 do 2 miesięcy. Dawka maksymalna wynosi 300 mg/dobę. Leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg dwa razy na dobę, a następnie zwiększa się w ciągu kolejnych 2-3 dni do 100 mg trzy razy na dobę. Niewydolność wątroby Lek jest metabolizowany w niewielkim stopniu, dlatego zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne. Niewydolność nerek Dawkę należy zmniejszyć do 75% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml/min, do 50% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny 10-30 ml/min i do 25% standardowej dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek ze składników produktu. – Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od poziomu prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma , nowotwór piersi zależny od prolaktyny. – Guz chromochłonny. – Jednoczesne stosowanie z lewodopą (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny, potencjalnie śmiertelne powikłanie objawiające się hipertermią, sztywnością mięśni i zaburzeniami wegetatywnymi. W razie wystąpienia niewyjaśnionej hipertermii, należy zaprzestać leczenia tiaprydem. Leki neuroleptyczne mogą obniżać próg drgawkowy, chociaż nie zostało to ocenione dla tiaprydu. Zaleca się dokładne monitorowanie pacjenta z padaczką w wywiadzie w trakcie leczenia tiaprydem. U pacjentów z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz punkt 4.2). U pacjentów z chorobą Parkinsona lek należy stosować tylko wtedy, gdy jest to niezbędnie konieczne. U osób w podeszłym wieku, podobnie jak w przypadku innych leków neuroleptycznych, tiapryd powinien być stosowany szczególnie ostrożnie ze względu na ryzyko nadmiernego uspokojenia.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Wydłużenie odstępu QT Tiapryd może powodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Działanie to zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades de pointes (patrz punkt 4.8). Przed zastosowaniem leku, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, wskazane jest upewnić się, że nie występuje żaden z czynników sprzyjających tego typu zaburzeniom rytmu serca: – bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), – zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia, – wrodzone wydłużenie odstępu QT, – stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Tiapryd powinien być stosowany ze szczególną ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa Obserwowano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ang.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
venous thromboembolizm – VTE) po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych. Ze względu na to, że u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, należy zachować ostrożność w stosowaniu leku u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia VTE. Zwiększone ryzyko zgonu w grupie pacjentów w podeszłym wieku, z demencją Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją, leczeni lekami przeciwpsychotycznymi, są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu. Analiza 17 badań prowadzonych z kontrolą placebo (zwykle przez 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących nietypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących lek było 1,6 do 1,7 razy większe od ryzyka zgonu pacjentów przyjmujących placebo. W przebiegu typowego, 10-tygodniowego kontrolowanego badania, wskaźnik zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek wynosił około 4,5% wobec 2,6% w grupie placebo.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących nietypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby zakaźne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobnie jak w przypadku stosowania nietypowych leków przeciwpsychotycznych leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością. Nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność stwierdzona w badaniach obserwacyjnych może być przypisana nietypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów. Udar naczyniowy mózgu W randomizowanych badaniach klinicznych względem placebo przeprowadzonych w populacji osób w podeszłym wieku z demencją leczonych różnymi nietypowymi lekami przeciwpsychotycznymi obserwowano 3 krotne zwiększenie ryzyka udaru naczyniowego mózgu. Mechanizm zwiększenia takiego ryzyka nie jest znany.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie można również wykluczyć zwiększenia ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych i innych populacji. Tiapryd powinien być ostrożnie stosowany u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru. Dzieci Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania tiaprydu u dzieci. Obserwowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy po zastosowaniu leków przeciwpsychotycznych, włączając Tiapridal. Niewyjaśnione infekcje lub gorączka mogą być objawem nieprawidłowego składu krwi (patrz punkt 4.8.), konieczne jest bezzwłoczne wykonanie badań krwi.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia leków przeciwwskazane – lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Skojarzenia leków niewskazane – Alkohol: nasila sedatywne działanie neuroleptyków. Podczas leczenia należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających alkohol. – Leki, które mogą powodować wystąpienie torsades de pointes lub wydłużenie odstępu QT: – leki powodujące bradykardię, takie jak leki hamujące receptory  -adrenergiczne, indukujące bradykardię leki blokujące kanał wapniowy takie jak: diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna, glikozydy naparstnicy. – leki powodujące hipokaliemię: leki diuretyczne, leki przeczyszczające, amfoterycyna B podawana dożylnie, glukokortykoidy, tatrakosaktydy. Hipokaliemia powinna zostać skorygowana. – leki przeciwarytmiczne klasy Ia, takie jak chinidyna, dizopiramid. – leki przeciwarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron, sotalol.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje
– inne leki takie jak pimozyna, sultopryd, haloperydol, tiorydazyna, metadon, leki przeciwdepresyjne pochodne imipraminy, lit, beprydyl, cyzapryd, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna. Skojarzenia leków, które należy wziąć pod uwagę – Leki o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy: pochodne morfiny (leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), większość leków przeciwhistaminowych (antagoniści receptorów H 1 ), barbiturany, benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe, klonidyna i jej pochodne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Jeżeli stosowanie leku jest konieczne do utrzymania dobrej równowagi psychicznej oraz w celu uniknięcia dekompensacji, musi być rozpoczęte lub kontynuowane skuteczną dawką przez cały okres ciąży. Istnieją ograniczone dane kliniczne na temat stosowania leku u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu poród lub rozwój noworodka. U noworodków narażonych na działanie tiaprydu w ostatnim trymestrze ciąży obserwowano zespoły pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienie, które mogą mieć różne nasilenie po porodzie (patrz punkt 4.8.). Odnotowano przypadki: nadpobudliwości, wzmożonego napięcia, obniżonego napięcia, drżeń mięśniowych, senności, zespołu zaburzeń oddechowych, zaburzeń karmienia. Należy rozważyć stosowanie tiaprydu w okresie ciąży jeśli to konieczne. Podczas monitorowania noworodka należy wziąć pod uwagę efekty wymienione powyżej.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią W badaniach na zwierzętach wykazano, że tiapryd przenika do mleka. Nie wiadomo, czy u ludzi tiapryd przenika do mleka matki. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią. Płodność U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności wynikające z właściwości farmakologicznych leku (działanie zależne od prolaktyny). U ludzi ze względu na działanie leku na receptory dopaminowe, tiapryd może powodować hiperprolaktynemię, której może towarzyszyć brak miesiączki, brak owulacji i zmniejszenie płodności (patrz punkt 4.8.).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tiapryd może powodować nadmierne uspokojenie i przez to upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Działania niepożądane wymienione poniżej uszeregowane są według częstości występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Dane z badań klinicznych: Następujące działania niepożądane były zgłaszane w kontrolowanych badaniach klinicznych. Należy zauważyć, że w pewnych przypadkach trudno odróżnić działania niepożądane leku od objawów wynikających z samej choroby. Zaburzenia układu nerwowego: Często: zawroty głowy, bóle głowy. Objawy jak w chorobie Parkinsona: drżenie, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokineza i ślinotok. Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Niezbyt często: akatyzja, dystonia (skurcz, spazmatyczny kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk).
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Objawy te są najczęściej odwracalne po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Rzadko: ostra dyskineza. Objaw ten jest najczęściej odwracalny po podaniu leków przeciw parkinsonizmowi. Zaburzenia psychiczne: Często: senność, bezsenność, pobudzenie, apatia. Zaburzenia endokrynologiczne: Często: hiperprolaktynemia* Zaburzenia ogólne: Często: osłabienie, zmęczenie. Niezbyt często: zwiększenie masy ciała. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Niezbyt często: mlekotok, zatrzymanie miesiączki, obrzmienie i ból piersi, impotencja. *hiperprolaktynemia wywołująca w niektórych przypadkach mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastię, zaburzenia miesiączkowania, impotencję Dane po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dodatkowo w pojedynczych raportach donoszono o następujących bardzo rzadko występujących działaniach niepożądanych: Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Częstość nieznana: Leukopenia, neutropenia oraz agranulocytoza (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia układu nerwowego: Częstość nieznana: Donoszono o występowaniu późnej dyskinezy (charakteryzującej się rytmicznymi, mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy), podobnie jak po podawaniu każdego z innych neuroleptyków powyżej 3 miesięcy.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Podawanie leków przeciw parkinsonizmowi jest w tym względzie nieskuteczne, a może nawet nasilać objawy. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków neuroleptycznych, może wystąpić złośliwy zespół neuroleptyczny (patrz punkt 4.4.), który jest potencjalnie śmiertelnym powikłaniem. Zaburzenia serca: Częstość nieznana: Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu serca, takie jak torsades de pointes, komorowa tachykardia, która może prowadzić do migotania komór lub zatrzymania serca i nagłej śmierci (patrz punkt 4.4.). Zaburzenia naczyniowe: Częstość nieznana: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, w tym przypadki zatorowości płuc czasami kończące się zgonem oraz zakrzepica żył głębokich (patrz punkt 4.4.). Niedociśnienie, zazwyczaj ortostatyczne. Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Częstość nieznana: Objawy odstawienia u noworodków (patrz punkt 4.6.)
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Istnieje mało danych dotyczących przedawkowania tiaprydu. Obserwowano takie objawy jak zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, śpiączka, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe. W razie ciężkiego przedawkowania, należy wziąć pod uwagę przedawkowanie innych leków. Tiapryd tylko w niewielkim stopniu jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Dlatego hemodializa nie jest zalecana w celu usunięcia leku z organizmu. Nie istnieje swoista odtrutka na tiapryd. Należy podjąć odpowiednie działania: – monitorowanie podstawowych czynności życiowych, – monitorowanie czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i arytmii komorowych) do uzyskania poprawy stanu zdrowia pacjenta. W razie znacznego nasilenia objawów pozapiramidowych, należy zastosować leki antycholinergiczne.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Tiapryd, nietypowy lek neuroleptyczny, jest niezależnym od cyklazy adenylowej, selektywnym antagonistą receptorów dopaminergicznych D 2 . Jego powinowactwo do receptorów dopaminergicznych D 1 jest małe. Wykazano, że lek jest szczególnie skuteczny w stosunku do uprzednio „uczulonych” receptorów dopaminergicznych. Przeciwlękowe działanie tiaprydu wykazano w wielu doświadczalnych badaniach stresu na zwierzętach, łącznie z zespołem odstawienia alkoholu etylowego. Wykazano ponadto korzystny wpływ tiaprydu na stopień czujności u osób w podeszłym wieku. Nie wyjaśniono dotychczas w pełni mechanizmu przeciwlękowego i uspokajającego działania tiaprydu; wiadomo, że jest on niezależny od antydopaminergicznego działania leku.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Maksymalne stężenie leku w osoczu (1,3  g/ml) jest osiągane po 1 godzinie po doustnym podaniu tiaprydu w dawce 200 mg. Całkowita biodostępność tiaprydu w postaci tabletek wynosi 75%. Podczas podania tuż przed posiłkiem biodostępność wzrasta o 20 % i maksymalne stężenie w osoczu o 40 %. Wchłanianie jest wolniejsze u osób starszych. Przenikanie tiaprydu do tkanek zachodzi szybko (poniżej 1 godz.). Tiapryd przenika przez barierę krew-mózg oraz przez barierę łożyskową i nie ulega kumulacji. W doświadczeniach na zwierzętach wykazano przenikanie leku do mleka, przy stosunku stężeń w mleku do stężenia w surowicy wynoszącym 1,2. Tiapryd nie wiąże się z białkami osocza, natomiast słabo wiąże się z erytrocytami. Tiapryd w organizmie ludzkim nie jest intensywnie metabolizowany; 70% podanej dawki leku przenika do moczu w formie niezmienionej. Okres półtrwania eliminacji leku z surowicy wynosi 2,9 godz. u kobiet i 3,6 godz. u mężczyzn.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie odbywa się przede wszystkim przez nerki; klirens nerkowy wynosi 330 ml/min. U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku związane jest z klirensem kreatyniny. Gdy klirens kreatyniny jest poniżej 20 ml/min powinno się dobierać dawki leku w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek; dawkę powinno się zmniejszyć o połowę, gdy klirens kreatyniny wynosi 11 do 20 ml/min i do jednej czwartej, gdy klirens kreatyniny wynosi 10 ml/min.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tiapryd nie ma działania teratogennego i mutagennego. Działania zaobserwowane u zwierząt są związane z jego efektem farmakologicznym, w tym głównie hiperprolaktynemią. W badaniach karcinogenności wykryto guzy wywołane przez nadmierną sekrecję prolaktyny, zaobserwowane u określonych gatunków gryzoni. Ilość danych nie jest wystarczająca, aby stwierdzić z całą pewnością, że nie ma zagrożenia powstawania guzów u człowieka.
CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, powidon, krzemionka koloidalna uwodniona, magnezu stearynian. 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3. Okres ważności 5 lat 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania 20 lub 50 tabletek w blistrach (po 10 tabletek) Aluminium/ PVC w tekturowym pudełku. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez szczególnych wymagań.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO SOLIAN, 100 mg, tabletki SOLIAN, 200 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 100 mg (SOLIAN, 100 mg, tabletki) lub 200 mg (SOLIAN, 200 mg, tabletki) amisulprydu (Amisulpridum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka Solian, 100 mg: białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie, podzielne, tabletki z wytłoczonym „AMI 100” na jednej stronie i linią podziału po drugiej stronie. Solian, 200 mg: białe lub prawie, okrągłe, płaskie, podzielne tabletki, z wytłoczonym „AMI 200” na jednej stronie i linią podziału po drugiej stronie.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Amisulpryd stosowany jest w leczeniu ostrej i przewlekłej schizofrenii z objawami pozytywnymi (takimi jak: urojenia, omamy, zaburzenia myślenia) i (lub) objawami negatywnymi (takimi jak: stępienie uczuć, wycofanie emocjonalne i społeczne), w tym także u chorych z przewagą objawów negatywnych.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania W ostrych zaburzeniach psychotycznych, zaleca się dawki doustne wynoszące od 400 do 800 mg na dobę. W indywidualnych przypadkach dawkę można zwiększyć do 1200 mg na dobę. Nie zbadano w wystarczającym stopniu bezpieczeństwa stosowania dawek ponad 1200 mg na dobę, zaleca się zatem, aby nie podawać dawki leku większej niż 1200 mg na dobę. Dawkę należy dobierać w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na lek. U pacjentów, u których występują jednocześnie objawy pozytywne i negatywne, dawki leku należy ustalić tak, żeby uzyskać optymalną kontrolę objawów pozytywnych (400 do 800 mg na dobę). Leczenie podtrzymujące należy prowadzić najmniejszą skuteczną dawką produktu. U pacjentów charakteryzujących się przewagą objawów negatywnych, zaleca się podawanie leku doustnie w dawkach od 50 do 300 mg na dobę. W każdym przypadku dawkę leku należy ustalać indywidualnie. Amisulpryd należy podawać dwa razy na dobę w przypadku dawek powyżej 400 mg.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
(Dostępny jest również produkt Solian 400 mg, tabletki powlekane). Stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Stosowanie u osób w podeszłym wieku: bezpieczeństwo stosowania w tej grupie pacjentów było badane na niewielkiej grupie osób w podeszłym wieku. Amisulpryd należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności, z uwagi na możliwość wystąpienia spadków ciśnienia tętniczego krwi lub nadmiernej sedacji. Może być wymagane zmniejszenie dawki ze względu na niewydolność nerek. Stosowanie u dzieci i młodzieży: skuteczność i bezpieczeństwo stosowania amisulprydu u ludzi od okresu pokwitania do 18 lat nie zostały ustalone. Dane na temat stosowania amisulprydu u młodzieży ze schizofrenią są ograniczone. W związku z tym, stosowanie amisulprydu u ludzi od okresu pokwitania do 18 lat nie jest zalecane; podawanie amisulprydu dzieciom przed okresem pokwitania jest przeciwwskazane, gdyż nie ustalono dotychczas bezpieczeństwa stosowania leku w tej grupie wiekowej (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
Stosowanie w niewydolności nerek: amisulpryd jest eliminowany z organizmu przez nerki. W przypadku niewydolności nerek dawkę leku należy zmniejszyć do połowy u pacjentów, u których klirens kreatyniny (CRCL) mieści się w zakresie 30-60 ml/min oraz do jednej trzeciej dawki u pacjentów, u których klirens kreatyniny (CRCL) mieści się w zakresie 10-30 ml/min. Brak danych o chorych z ciężkim uszkodzeniem nerek (CRCL<10 ml/min), dlatego też nie należy stosować leku u tych pacjentów (patrz punkt 4.4). Stosowanie w niewydolności wątroby: ponieważ lek nie podlega w istotnym stopniu przemianom metabolicznym, nie ma konieczności modyfikowania dawki w przypadku zaburzenia czynności wątroby.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na amisulpryd lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od stężenia prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma, rak piersi. Guz chromochłonny nadnerczy. Dzieci przed okresem pokwitania. Jednoczesne stosowanie z następującymi lekami, które mogą wywołać torsade de pointes takimi jak np.: leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dizopiramid), leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol), inne leki takie jak bepridyl, cyzapryd, sultopryd, tiorydazyna, metadon, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna (patrz punkt 4.5). Jednoczesne stosowanie z lewodopą (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podczas stosowania amisulprydu zgłaszano ciężkie uszkodzenia wątroby. Należy poinformować pacjenta o konieczności natychmiastowego zgłaszania objawów, takich jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty, ból brzucha lub żółtaczka. W takim przypadku, należy niezwłocznie przeprowadzić badania w tym badania kliniczne i biologiczną ocenę czynności wątroby (patrz punkt 4.8). Podobnie jak w przypadku stosowania innych neuroleptyków, możliwe jest wystąpienie złośliwego zespołu neuroleptycznego (ang. neuroleptic malignant syndrome, NMS), z takimi objawami jak hipertermia, sztywność mięśni, zaburzenia czynności autonomicznego układu nerwowego, zaćmienie świadomości, rabdomioliza oraz zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej w surowicy, co może prowadzić do zgonu.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
W razie wystąpienia przedmiotowych i podmiotowych objawów wskazujących na NMS lub wystąpienia niewyjaśnionej hipertermii, szczególnie jeśli stosowano duże dawki dobowe leku, należy przerwać podawanie leków przeciwpsychotycznych, w tym amisulprydu. Rabdomioliza może wystąpić również u pacjentów bez złośliwego zespołu neuroleptycznego. Podobnie jak w przypadku innych produktów o działaniu antydopaminergicznym należy zachować szczególną ostrożność w razie stosowania amisulprydu u pacjentów z chorobą Parkinsona, gdyż lek ten może nasilać objawy choroby. Amisulpryd może być stosowany tylko wówczas, gdy leczenie neuroleptykiem jest niezbędne. Wydłużenie odstępu QT. Należy zachować ostrożność w czasie stosowania amisulprydu u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu krążenia lub rodzinnie występującym wydłużeniem odstępu QT. Amisulpryd wywołuje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Działanie to zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsade de pointes (patrz punkt 4.8). Przed zastosowaniem leku, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, wskazane jest upewnić się, że nie występuje żaden z czynników sprzyjających tego typu zaburzeniom rytmu serca, jak np.: bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia, wrodzone wydłużenie odstępu QT, stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Należy unikać jednoczesnego stosowania z neuroleptykami. Udar mózgu. W badaniach klinicznych z randomizacją i grupą kontrolną otrzymującą placebo przeprowadzonych w populacji pacjentów w podeszłym wieku z demencją, leczonych wybranymi, atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi stwierdzono 3-krotny wzrost ryzyka wystąpienia epizodów naczyniowo-mózgowych.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Mechanizm, w jakim dochodzi do wzrostu tego ryzyka, jest nieznany. Nie można wykluczyć podobnego ryzyka w przypadku stosowania innych leków przeciwpsychotycznych lub w innych grupach pacjentów. Należy zachować ostrożność, stosując amisulpryd u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu. Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem. Osoby w podeszłym wieku z otępieniem, leczone lekami przeciwpsychotycznymi są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu. Analiza siedemnastu badań prowadzonych z kontrolą placebo (zwykle przez 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących atypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących lek było 1,6 do 1,7 razy większe od ryzyka zgonu pacjentów przyjmujących placebo. W przebiegu typowego, 10-tygodniowego kontrolowanego badania, wskaźnik zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek wynosił około 4,5% wobec 2,6% w grupie placebo. Amisulpryd nie jest przeznaczony do leczenia otępienia związanego z zaburzeniami zachowania.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących atypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby zakaźne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobnie jak w przypadku stosowania atypowych leków przeciwpsychotycznych leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością. Nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność stwierdzona w badaniach obserwacyjnych może być przypisana atypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa. Zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (w tym zakończone zgonem) u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
W związku z częstym występowaniem u pacjentów przyjmujących leki przeciwpsychotyczne nabytych czynników ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, przed włączeniem do leczenia oraz w trakcie stosowania produktu Solian należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka tej choroby, a także podjąć należne środki bezpieczeństwa. Obserwowano występowanie hiperglikemii u pacjentów leczonych niektórymi atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, w tym amisulprydem. Z tego względu u pacjentów z rozpoznaną cukrzycą lub z czynnikami ryzyka rozwoju cukrzycy należy zapewnić właściwe monitorowanie glikemii w trakcie leczenia amisulprydem. Amisulpryd może obniżać próg drgawkowy, zatem pacjenci z padaczką w wywiadzie powinni być uważnie obserwowani w czasie leczenia tym lekiem. Amisulpryd jest wydalany z organizmu przez nerki. W razie niewydolności nerek należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stosowanie leczenia przerywanego (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów w podeszłym wieku amisulpryd, podobnie jak inne neuroleptyki, należy stosować ze szczególną ostrożnością z uwagi na możliwość wystąpienia spadków ciśnienia tętniczego oraz nadmiernego uspokojenia. Może być wymagane zmniejszenie dawki ze względu na niewydolność nerek. Opisywano ostre objawy odstawienia, takie jak nudności, wymioty i bezsenność po nagłym przerwaniu stosowania dużych dawek leków przeciwpsychotycznych. Odnotowano również nawrót objawów psychotycznych oraz pojawienie się ruchów mimowolnych (takich jak akatyzja, dystonia, dyskineza) po odstawieniu amisulprydu. W związku z tym, zalecane jest stopniowe odstawianie amisulprydu. Odnotowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi, w tym amisulprydem. Niewyjaśnione przypadki infekcji lub gorączki mogą być objawem dyskrazji krwi i wymagać natychmiastowego zbadania wskaźników hematologicznych. Rak piersi. Amisulpryd może podwyższać poziom prolaktyny.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność u pacjentów z rakiem piersi w wywiadzie lub w wywiadzie rodzinnym oraz prowadzić ścisłą obserwację tych pacjentów w trakcie leczenia amisulprydem. Łagodny nowotwór przysadki. Amisulpryd może podwyższać stężenie prolaktyny. Podczas leczenia amisulprydem zaobserwowano przypadki łagodnych guzów przysadki, typu prolactinoma (patrz punkt 4.8). W przypadku bardzo wysokiego stężenia prolaktyny lub klinicznych objawów guza przysadki (takich jak ubytki pola widzenia i bóle głowy), należy wykonać badania obrazowe przysadki. Jeśli diagnoza guza przysadki zostanie potwierdzona, należy przerwać leczenie amisulprydem. Produkt leczniczy zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia leków przeciwwskazane Jednoczesne stosowanie z następującymi lekami, które mogą wywołać torsade de pointes takimi jak np.: leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dizopiramid), leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol), inne leki takie jak bepridyl, cyzapryd, sultopryd, tiorydazyna, metadon, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna. Lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Amisulpryd może działać przeciwnie do agonistów dopaminy takich jak bromokryptyna, ropinirol. Skojarzenia leków niewskazane Alkohol: amisulpryd zwiększa działanie ośrodkowe alkoholu. Leki, które zwiększają ryzyko torsade de pointes lub mogą wydłużyć odstęp QT, takimi jak niektóre leki przeciwpsychotyczne i niektóre leki przeciwmalaryczne (np. meflochina) (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Interakcje
Leki powodujące bradykardię, takie jak leki hamujące receptory β-adrenergiczne, indukujące bradykardię leki blokujące kanał wapniowy takie jak: diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna, glikozydy naparstnicy. Leki powodujące hipokaliemię: leki moczopędne, leki przeczyszczające, amfoterycyna B podawana dożylnie, glikokortykosteroidy, tetrakozaktydy. Hipokaliemia powinna być wyrównana. Leki neuroleptyczne takie jak pimozyd, haloperidol; leki przeciwdepresyjne z grupy pochodnych imipraminy; lit. Skojarzenia leków, które należy rozważyć Leki działające na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), w tym narkotyki, leki znieczulające, przeciwbólowe, przeciwhistaminowe H1 o działaniu uspokajającym, barbiturany, benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe, klonidyna i jej pochodne. Leki przeciwnadciśnieniowe i inne leki hipotensyjne. Klozapina: jednoczesne stosowanie z amisulprydem może prowadzić do zwiększenia stężenia amisulprydu w osoczu.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania amisulprydu u kobiet w ciąży. Bezpieczeństwo stosowania amisulprydu podczas ciąży u ludzi nie zostało ustalone. Nie zaleca się przyjmowania leku w ciąży, chyba że korzyści przekraczają ryzyko. Amisulpryd przenika przez łożysko. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). W przypadku stosowania amisulprydu w ciąży u noworodków mogą wystąpić działania niepożądane, dlatego niezbędne jest odpowiednie monitorowanie. U kobiet w wieku rozrodczym, należy omówić zastosowanie skutecznej antykoncepcji przed rozpoczęciem leczenia amisulprydem. Nie zaleca się stosowania amisulprydu w okresie ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji, chyba że korzyści przewyższają ryzyko.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
U noworodków, których matki stosowały leki przeciwpsychotyczne (w tym amisulpryd) w trzecim trymestrze ciąży, mogą wystąpić działania niepożądane, w tym objawy pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienia o różnym nasileniu i czasie trwania (patrz punkt 4.8). Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie, obniżone napięcie, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych lub zaburzenia związane z pobieraniem pokarmu. Dlatego należy starannie kontrolować stan noworodków. Karmienie piersi? W niektórych przypadkach amisulpryd przenika do mleka kobiecego w ilościach znacznie powyżej akceptowanej wartości 10% dawki znormalizowanej względem masy ciała matki, ale stężenia we krwi u niemowląt karmionych piersią nie były oceniane. Nie ma wystarczających informacji na temat wpływu amisulprydu na noworodki/niemowlęta.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy powstrzymać się od leczenia amisulprydem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla kobiety. Płodność Obserwowano zmniejszenie płodności u badanych zwierząt, związane z farmakologicznym działaniem leku (za pośrednictwem prolaktyny).
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Należy poinformować kierowców i operatorów maszyn o ryzyku wystąpienia senności oraz niewyraźnego widzenia podczas stosowania leku.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane przedstawiono w kolejności zgodnej z malejącą częstością występowania: Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) Częstość nieznana (nie może zostać określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Leukopenia, neutropenia (patrz punkt 4.4) Agranulocytoza (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje alergiczne Zaburzenia endokrynologiczne Wzrost stężenia prolaktyny w surowicy, ustępujący po odstawieniu leku. Hiperprolaktynemia może powodować mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastię, ból piersi i zaburzenia erekcji Łagodny guz przysadki typu prolactinoma (patrz punkty 4.3 i 4.4) Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperglikemia (patrz punkt 4.4), hipertriglicerydemia i hipercholesterolemia Hiponatremia, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny (SIADH) Zaburzenia psychiczne Bezsenność, lęk, pobudzenie, zaburzenia orgazmu Splątanie Zaburzenia układu nerwowego Objawy pozapiramidowe: drżenia, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokinezja, nadmierne ślinienie się, akatyzja, dyskineza* Ostra dystonia (kurczowy kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk)** Senność Późna dyskineza z objawami: rytmiczne ruchy mimowolne, przede wszystkim języka i/lub twarzy szczególnie po długotrwałym podawaniu leku.*** Napady padaczkowe Złośliwy zespół neuroleptyczny (potencjalnie zagrażający życiu) (patrz punkt 4.4) Zespół niespokojnych nóg Zaburzenia oka Niewyraźne widzenie (patrz punkt 4.7) Zaburzenia serca Bradykardia Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu takie jak torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, zatrzymanie krążenia, nagły zgon (patrz punkt 4.4) Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie Podwyższenie ciśnienia krwi Zakrzepica żylna w tym przypadki zatorowości płucnej, czasem kończące się zgonem, oraz zakrzepica żył głębokich Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Przekrwienie błony śluzowej nosa, zachłystowe zapalenie płuc (głównie po skojarzeniu z innymi lekami przeciwpsychotycznymi i lekami o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy) Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcia, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Uszkodzenie wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka Reakcja nadwrażliwości na światło Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Osteopenia, osteoporoza Rabdomioliza Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zatrzymanie moczu Ciąża, połóg i okres okołoporodowy Zespół odstawienia u noworodka (patrz punkt 4.6) * Objawy te po stosowaniu podtrzymujących dawek leku mają zazwyczaj umiarkowane nasilenie i częściowo ustępują po podaniu leku przeciw parkinsonizmowi, bez konieczności przerywania podawania amisulprydu.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Częstość występowania objawów pozapiramidowych jest zależna od dawki i jest bardzo mała u pacjentów z przeważającymi negatywnymi objawami leczonych dawkami 50 do 300 mg na dobę. ** Objawy ustępują bez przerwania leczenia amisulprydem po podaniu leku przeciwparkinsonowskiego. *** Leki przeciwparkinsonowskie są nieskuteczne i mogą nasilać objawy. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel: + 48 22 49 21 301, Fax: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Istnieje niewiele danych dotyczących przedawkowania amisulprydu. Opisywano nasilenie znanych działań farmakologicznych leku, tzn. zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe, w cięższych zatruciach – śpiączkę. Donoszono o przypadkach zgonów, głównie po stosowaniu łącznie z innymi lekami psychotropowymi. W razie ostrego przedawkowania należy zawsze brać pod uwagę zażycie wielu leków. Amisulpryd nie jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Dlatego ta metoda leczenia nie powinna być stosowana. Nie istnieje swoista odtrutka na amisulpryd. Leczenie polega zatem na postępowaniu podtrzymującym podstawowe czynności życiowe i ścisłym monitorowaniu najważniejszych ich parametrów, w tym czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG) przez odpowiednio długi czas. W razie, gdy dołączą się ciężkie objawy pozapiramidowe, należy zastosować leki antycholinergiczne.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwpsychotyczne, neuroleptyczne Kod ATC N 05 AL 05 Amisulpryd jest lekiem przeciwpsychotycznym należącym do klasy podstawionych benzamidów. Amisulpryd wiąże się wybiórczo z receptorami dopaminergicznymi podtypu D2 i D3, do których wykazuje duże powinowactwo. Nie wykazuje natomiast powinowactwa do receptorów podtypów D1, D4 i D5. W przeciwieństwie do klasycznych, jak i atypowych neuroleptyków, amisulpryd nie wykazuje powinowactwa do receptorów serotoninowych, α-adrenergicznych, histaminergicznych H1 ani cholinergicznych. Jak wykazano u zwierząt, amisulpryd w dużych dawkach silniej blokuje postsynaptyczne receptory D2 w strukturach układu limbicznego niż w prążkowiu. W przeciwieństwie do klasycznych neuroleptyków amisulpryd nie powoduje katalepsji. W czasie dłuższego leczenia amisulprydem nie występuje także nadwrażliwość receptorów dopaminergicznych D2.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Lek stosowany w małych dawkach preferencyjnie blokuje presynaptyczne receptory D2 i D3, czego skutkiem jest uwalnianie dopaminy i zjawisko „odhamowania”. Wymienione powyżej nietypowe własności farmakologiczne mogą tłumaczyć przeciwpsychotyczne działanie amisulprydu w większych dawkach poprzez blokowanie postsynaptycznych receptorów dopaminergicznych i jego skuteczność w mniejszych dawkach, w przypadku negatywnych objawów, poprzez blokowanie presynaptycznych receptorów dopaminergicznych. Lek wywołuje niepożądane objawy pozapiramidowe, co może być związane z jego preferencyjną aktywnością w układzie limbicznym. W badaniach klinicznych prowadzonych u chorych na schizofrenię z ciężkimi zaostrzeniami choroby, produkt Solian znacząco łagodził wtórne objawy negatywne, jak również objawy afektywne, takie jak obniżenie nastroju i spowolnienie.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Amisulpryd podany ludziom wykazuje dwa maksymalne poziomy wchłaniania: jeden następuje szybko (około 1 godzinę po podaniu leku), drugi 3-4 godziny po podaniu. Stężenia leku w surowicy wynoszą wtedy odpowiednio 39±3 i 54±4 ng/ml po podaniu 50 mg leku. Objętość dystrybucji wynosi 5,8 l/kg, lek w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza (16%), brak danych o interakcjach z innymi lekami (przypuszcza się, że są mało prawdopodobne). Całkowita dostępność biologiczna wynosi 48%. Amisulpryd tylko w niewielkim stopniu podlega przemianom metabolicznym; zidentyfikowano dwa nieaktywne metabolity, stanowiące w przybliżeniu 4% podanej dawki leku. Lek nie ulega kumulacji w organizmie, a jego farmakokinetyka pozostaje niezmieniona po powtarzanym dawkowaniu. Okres półtrwania w fazie eliminacji amisulprydu wynosi około 12 godzin po doustnym podaniu leku. Amisulpryd jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
50% dawki podanej dożylnie jest wydalane z moczem, przy czym 90% tej ilości wydalane jest w ciągu pierwszych 24 godzin. Klirens nerkowy wynosi 20 l/h lub 330 ml/min. Posiłki bogate w węglowodany (zawierające 68% płynów) znacząco zmniejszają wartość AUCS, Tmax i Cmax amisulprydu, nie stwierdzono natomiast zmian po posiłkach bogatych w tłuszcze. Znaczenie tych obserwacji w rutynowym stosowaniu klinicznym nie jest znane.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczne działanie amisulprydu wynika głównie z jego farmakologicznego działania. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym leku nie wykazały zaburzeń czynności narządów. Substancja nie wywiera działania teratogennego ani genotoksycznego. W badaniach dotyczących powstawania nowotworów stwierdzono występowanie guzów hormonozależnych u gryzoni. Wyniki tych badań nie znajdują klinicznego odniesienia dla ludzi. U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności związane z farmakologicznymi właściwościami produktu (działanie związane z wydzielaniem prolaktyny). W badaniach na zwierzętach amisulpryd w dawkach odpowiadających dawce dla człowieka 2000 mg/dobę i większej (dla pacjenta o masie ciała 50 kg) wpływał na wzrost i rozwój płodu. Nie było dowodów na działanie teratogenne amisulprydu. Badania nad wpływem amisulprydu na zachowanie potomstwa nie zostały przeprowadzone.
CHPL leku Solian, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Tabletki 100 mg: karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, magnezu stearynian. Tabletki 200 mg: karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, magnezu stearynian. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nieznane. 6.3 Okres ważności 3 lata 6. Specjalne środki ostrożności 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry Aluminium/PVC pakowane w tekturowe pudełko. Tabletki 200 mg po 30 i 90 tabletek. Tabletki 100 mg po 30 tabletek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Brak specjalnych zaleceń.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO SOLIAN, 100 mg, tabletki SOLIAN, 200 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 100 mg (SOLIAN, 100 mg, tabletki) lub 200 mg (SOLIAN, 200 mg, tabletki) amisulprydu (Amisulpridum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka Solian, 100 mg: białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie, podzielne, tabletki z wytłoczonym „AMI 100” na jednej stronie i linią podziału po drugiej stronie. Solian, 200 mg: białe lub prawie, okrągłe, płaskie, podzielne tabletki, z wytłoczonym „AMI 200” na jednej stronie i linią podziału po drugiej stronie.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Amisulpryd stosowany jest w leczeniu ostrej i przewlekłej schizofrenii z objawami pozytywnymi (takimi jak: urojenia, omamy, zaburzenia myślenia) i (lub) objawami negatywnymi (takimi jak: stępienie uczuć, wycofanie emocjonalne i społeczne), w tym także u chorych z przewagą objawów negatywnych.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania W ostrych zaburzeniach psychotycznych, zaleca się dawki doustne wynoszące od 400 do 800 mg na dobę. W indywidualnych przypadkach dawkę można zwiększyć do 1200 mg na dobę. Nie zbadano w wystarczającym stopniu bezpieczeństwa stosowania dawek ponad 1200 mg na dobę, zaleca się zatem, aby nie podawać dawki leku większej niż 1200 mg na dobę. Dawkę należy dobierać w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na lek. U pacjentów, u których występują jednocześnie objawy pozytywne i negatywne, dawki leku należy ustalić tak, żeby uzyskać optymalną kontrolę objawów pozytywnych (400 do 800 mg na dobę). Leczenie podtrzymujące należy prowadzić najmniejszą skuteczną dawką produktu. U pacjentów charakteryzujących się przewagą objawów negatywnych, zaleca się podawanie leku doustnie w dawkach od 50 do 300 mg na dobę. W każdym przypadku dawkę leku należy ustalać indywidualnie. Amisulpryd należy podawać dwa razy na dobę w przypadku dawek powyżej 400 mg.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Dawkowanie
(Dostępny jest również produkt Solian 400 mg, tabletki powlekane). Stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Stosowanie u osób w podeszłym wieku: bezpieczeństwo stosowania w tej grupie pacjentów było badane na niewielkiej grupie osób w podeszłym wieku. Amisulpryd należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności, z uwagi na możliwość wystąpienia spadków ciśnienia tętniczego krwi lub nadmiernej sedacji. Może być wymagane zmniejszenie dawki ze względu na niewydolność nerek. Stosowanie u dzieci i młodzieży: skuteczność i bezpieczeństwo stosowania amisulprydu u ludzi od okresu pokwitania do 18 lat nie zostały ustalone. Dane na temat stosowania amisulprydu u młodzieży ze schizofrenią są ograniczone. W związku z tym, stosowanie amisulprydu u ludzi od okresu pokwitania do 18 lat nie jest zalecane; podawanie amisulprydu dzieciom przed okresem pokwitania jest przeciwwskazane, gdyż nie ustalono dotychczas bezpieczeństwa stosowania leku w tej grupie wiekowej (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Dawkowanie
Stosowanie w niewydolności nerek: amisulpryd jest eliminowany z organizmu przez nerki. W przypadku niewydolności nerek dawkę leku należy zmniejszyć do połowy u pacjentów, u których klirens kreatyniny (CRCL) mieści się w zakresie 30-60 ml/min oraz do jednej trzeciej dawki u pacjentów, u których klirens kreatyniny (CRCL) mieści się w zakresie 10-30 ml/min. Brak danych o chorych z ciężkim uszkodzeniem nerek (CRCL<10 ml/min), dlatego też nie należy stosować leku u tych pacjentów (patrz punkt 4.4). Stosowanie w niewydolności wątroby: ponieważ lek nie podlega w istotnym stopniu przemianom metabolicznym, nie ma konieczności modyfikowania dawki w przypadku zaburzenia czynności wątroby.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na amisulpryd lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od stężenia prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma, rak piersi. Guz chromochłonny nadnerczy. Dzieci przed okresem pokwitania. Jednoczesne stosowanie z następującymi lekami, które mogą wywołać torsade de pointes takimi jak np.: leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dizopiramid), leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol), inne leki takie jak bepridyl, cyzapryd, sultopryd, tiorydazyna, metadon, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna (patrz punkt 4.5). Jednoczesne stosowanie z lewodopą (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podczas stosowania amisulprydu zgłaszano ciężkie uszkodzenia wątroby. Należy poinformować pacjenta o konieczności natychmiastowego zgłaszania objawów, takich jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty, ból brzucha lub żółtaczka. W takim przypadku, należy niezwłocznie przeprowadzić badania w tym badania kliniczne i biologiczną ocenę czynności wątroby (patrz punkt 4.8). Podobnie jak w przypadku stosowania innych neuroleptyków, możliwe jest wystąpienie złośliwego zespołu neuroleptycznego (ang. neuroleptic malignant syndrome, NMS), z takimi objawami jak hipertermia, sztywność mięśni, zaburzenia czynności autonomicznego układu nerwowego, zaćmienie świadomości, rabdomioliza oraz zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej w surowicy, co może prowadzić do zgonu.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
W razie wystąpienia przedmiotowych i podmiotowych objawów wskazujących na NMS lub wystąpienia niewyjaśnionej hipertermii, szczególnie jeśli stosowano duże dawki dobowe leku, należy przerwać podawanie leków przeciwpsychotycznych, w tym amisulprydu. Rabdomioliza może wystąpić również u pacjentów bez złośliwego zespołu neuroleptycznego. Podobnie jak w przypadku innych produktów o działaniu antydopaminergicznym należy zachować szczególną ostrożność w razie stosowania amisulprydu u pacjentów z chorobą Parkinsona, gdyż lek ten może nasilać objawy choroby. Amisulpryd może być stosowany tylko wówczas, gdy leczenie neuroleptykiem jest niezbędne. Wydłużenie odstępu QT. Należy zachować ostrożność w czasie stosowania amisulprydu u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu krążenia lub rodzinnie występującym wydłużeniem odstępu QT. Amisulpryd wywołuje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Działanie to zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsade de pointes (patrz punkt 4.8). Przed zastosowaniem leku, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, wskazane jest upewnić się, że nie występuje żaden z czynników sprzyjających tego typu zaburzeniom rytmu serca, jak np.: bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia, wrodzone wydłużenie odstępu QT, stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Należy unikać jednoczesnego stosowania z neuroleptykami. Udar mózgu. W badaniach klinicznych z randomizacją i grupą kontrolną otrzymującą placebo przeprowadzonych w populacji pacjentów w podeszłym wieku z demencją, leczonych wybranymi, atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi stwierdzono 3-krotny wzrost ryzyka wystąpienia epizodów naczyniowo-mózgowych.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Mechanizm, w jakim dochodzi do wzrostu tego ryzyka, jest nieznany. Nie można wykluczyć podobnego ryzyka w przypadku stosowania innych leków przeciwpsychotycznych lub w innych grupach pacjentów. Należy zachować ostrożność, stosując amisulpryd u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu. Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem. Osoby w podeszłym wieku z otępieniem, leczone lekami przeciwpsychotycznymi są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu. Analiza siedemnastu badań prowadzonych z kontrolą placebo (zwykle przez 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących atypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących lek było 1,6 do 1,7 razy większe od ryzyka zgonu pacjentów przyjmujących placebo. W przebiegu typowego, 10-tygodniowego kontrolowanego badania, wskaźnik zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek wynosił około 4,5% wobec 2,6% w grupie placebo. Amisulpryd nie jest przeznaczony do leczenia otępienia związanego z zaburzeniami zachowania.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących atypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby zakaźne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobnie jak w przypadku stosowania atypowych leków przeciwpsychotycznych leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością. Nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność stwierdzona w badaniach obserwacyjnych może być przypisana atypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa. Zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (w tym zakończone zgonem) u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
W związku z częstym występowaniem u pacjentów przyjmujących leki przeciwpsychotyczne nabytych czynników ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, przed włączeniem do leczenia oraz w trakcie stosowania produktu Solian należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka tej choroby, a także podjąć należne środki bezpieczeństwa. Obserwowano występowanie hiperglikemii u pacjentów leczonych niektórymi atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, w tym amisulprydem. Z tego względu u pacjentów z rozpoznaną cukrzycą lub z czynnikami ryzyka rozwoju cukrzycy należy zapewnić właściwe monitorowanie glikemii w trakcie leczenia amisulprydem. Amisulpryd może obniżać próg drgawkowy, zatem pacjenci z padaczką w wywiadzie powinni być uważnie obserwowani w czasie leczenia tym lekiem. Amisulpryd jest wydalany z organizmu przez nerki. W razie niewydolności nerek należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stosowanie leczenia przerywanego (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów w podeszłym wieku amisulpryd, podobnie jak inne neuroleptyki, należy stosować ze szczególną ostrożnością z uwagi na możliwość wystąpienia spadków ciśnienia tętniczego oraz nadmiernego uspokojenia. Może być wymagane zmniejszenie dawki ze względu na niewydolność nerek. Opisywano ostre objawy odstawienia, takie jak nudności, wymioty i bezsenność po nagłym przerwaniu stosowania dużych dawek leków przeciwpsychotycznych. Odnotowano również nawrót objawów psychotycznych oraz pojawienie się ruchów mimowolnych (takich jak akatyzja, dystonia, dyskineza) po odstawieniu amisulprydu. W związku z tym, zalecane jest stopniowe odstawianie amisulprydu. Odnotowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi, w tym amisulprydem. Niewyjaśnione przypadki infekcji lub gorączki mogą być objawem dyskrazji krwi i wymagać natychmiastowego zbadania wskaźników hematologicznych. Rak piersi. Amisulpryd może podwyższać poziom prolaktyny.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność u pacjentów z rakiem piersi w wywiadzie lub w wywiadzie rodzinnym oraz prowadzić ścisłą obserwację tych pacjentów w trakcie leczenia amisulprydem. Łagodny nowotwór przysadki. Amisulpryd może podwyższać stężenie prolaktyny. Podczas leczenia amisulprydem zaobserwowano przypadki łagodnych guzów przysadki, typu prolactinoma (patrz punkt 4.8). W przypadku bardzo wysokiego stężenia prolaktyny lub klinicznych objawów guza przysadki (takich jak ubytki pola widzenia i bóle głowy), należy wykonać badania obrazowe przysadki. Jeśli diagnoza guza przysadki zostanie potwierdzona, należy przerwać leczenie amisulprydem. Produkt leczniczy zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia leków przeciwwskazane Jednoczesne stosowanie z następującymi lekami, które mogą wywołać torsade de pointes takimi jak np.: leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dizopiramid), leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol), inne leki takie jak bepridyl, cyzapryd, sultopryd, tiorydazyna, metadon, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna. Lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Amisulpryd może działać przeciwnie do agonistów dopaminy takich jak bromokryptyna, ropinirol. Skojarzenia leków niewskazane Alkohol: amisulpryd zwiększa działanie ośrodkowe alkoholu. Leki, które zwiększają ryzyko torsade de pointes lub mogą wydłużyć odstęp QT, takimi jak niektóre leki przeciwpsychotyczne i niektóre leki przeciwmalaryczne (np. meflochina) (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Interakcje
Leki powodujące bradykardię, takie jak leki hamujące receptory β-adrenergiczne, indukujące bradykardię leki blokujące kanał wapniowy takie jak: diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna, glikozydy naparstnicy. Leki powodujące hipokaliemię: leki moczopędne, leki przeczyszczające, amfoterycyna B podawana dożylnie, glikokortykosteroidy, tetrakozaktydy. Hipokaliemia powinna być wyrównana. Leki neuroleptyczne takie jak pimozyd, haloperidol; leki przeciwdepresyjne z grupy pochodnych imipraminy; lit. Skojarzenia leków, które należy rozważyć Leki działające na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), w tym narkotyki, leki znieczulające, przeciwbólowe, przeciwhistaminowe H1 o działaniu uspokajającym, barbiturany, benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe, klonidyna i jej pochodne. Leki przeciwnadciśnieniowe i inne leki hipotensyjne. Klozapina: jednoczesne stosowanie z amisulprydem może prowadzić do zwiększenia stężenia amisulprydu w osoczu.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania amisulprydu u kobiet w ciąży. Bezpieczeństwo stosowania amisulprydu podczas ciąży u ludzi nie zostało ustalone. Nie zaleca się przyjmowania leku w ciąży, chyba że korzyści przekraczają ryzyko. Amisulpryd przenika przez łożysko. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). W przypadku stosowania amisulprydu w ciąży u noworodków mogą wystąpić działania niepożądane, dlatego niezbędne jest odpowiednie monitorowanie. U kobiet w wieku rozrodczym, należy omówić zastosowanie skutecznej antykoncepcji przed rozpoczęciem leczenia amisulprydem. Nie zaleca się stosowania amisulprydu w okresie ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji, chyba że korzyści przeważają nad ryzykiem.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
U noworodków, których matki stosowały leki przeciwpsychotyczne (w tym amisulpryd) w trzecim trymestrze ciąży, mogą wystąpić działania niepożądane, w tym objawy pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienia o różnym nasileniu i czasie trwania (patrz punkt 4.8). Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie, obniżone napięcie, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych lub zaburzenia związane z pobieraniem pokarmu. Dlatego należy starannie kontrolować stan noworodków. Karmienie piersi? W niektórych przypadkach amisulpryd przenika do mleka kobiecego w ilościach znacznie powyżej akceptowanej wartości 10% dawki znormalizowanej względem masy ciała matki, ale stężenia we krwi u niemowląt karmionych piersią nie były oceniane. Nie ma wystarczających informacji na temat wpływu amisulprydu na noworodki/niemowlęta.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy powstrzymać się od leczenia amisulprydem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla kobiety. Płodność Obserwowano zmniejszenie płodności u badanych zwierząt, związane z farmakologicznym działaniem leku (za pośrednictwem prolaktyny).
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Należy poinformować kierowców i operatorów maszyn o ryzyku wystąpienia senności oraz niewyraźnego widzenia podczas stosowania leku.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane przedstawiono w kolejności zgodnej z malejącą częstością występowania: Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) Częstość nieznana (nie może zostać określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Leukopenia, neutropenia (patrz punkt 4.4); Agranulocytoza (patrz punkt 4.4). Zaburzenia układu immunologicznego: Reakcje alergiczne. Zaburzenia endokrynologiczne: Wzrost stężenia prolaktyny w surowicy, ustępujący po odstawieniu leku. Hiperprolaktynemia może powodować mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastię, ból piersi i zaburzenia erekcji; Łagodny guz przysadki typu prolactinoma (patrz punkty 4.3 i 4.4).
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: Hiperglikemia (patrz punkt 4.4), hipertriglicerydemia i hipercholesterolemia; Hiponatremia, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny (SIADH). Zaburzenia psychiczne: Bezsenność, lęk, pobudzenie, zaburzenia orgazmu; Splątanie. Zaburzenia układu nerwowego: Objawy pozapiramidowe: drżenia, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokinezja, nadmierne ślinienie się, akatyzja, dyskineza; Ostra dystonia (kurczowy kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk); Senność; Późna dyskineza z objawami: rytmiczne ruchy mimowolne, przede wszystkim języka i/lub twarzy szczególnie po długotrwałym podawaniu leku; Napady padaczkowe; Złośliwy zespół neuroleptyczny (potencjalnie zagrażający życiu) (patrz punkt 4.4); Zespół niespokojnych nóg. Zaburzenia oka: Niewyraźne widzenie (patrz punkt 4.7).
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia serca: Bradykardia; Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu takie jak torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, zatrzymanie krążenia, nagły zgon (patrz punkt 4.4). Zaburzenia naczyniowe: Niedociśnienie; Podwyższenie ciśnienia krwi; Zakrzepica żylna w tym przypadki zatorowości płucnej, czasem kończące się zgonem, oraz zakrzepica żył głębokich. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Przekrwienie błony śluzowej nosa, zachłystowe zapalenie płuc (głównie po skojarzeniu z innymi lekami przeciwpsychotycznymi i lekami o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy). Zaburzenia żołądka i jelit: Zaparcia, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Uszkodzenie wątroby. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka; Reakcja nadwrażliwości na światło. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Osteopenia, osteoporoza; Rabdomioliza.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Zatrzymanie moczu. Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Zespół odstawienia u noworodka (patrz punkt 4.6).
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Istnieje niewiele danych dotyczących przedawkowania amisulprydu. Opisywano nasilenie znanych działań farmakologicznych leku, tzn. zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe, w cięższych zatruciach – śpiączkę. Donoszono o przypadkach zgonów, głównie po stosowaniu łącznie z innymi lekami psychotropowymi. W razie ostrego przedawkowania należy zawsze brać pod uwagę zażycie wielu leków. Amisulpryd nie jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Dlatego ta metoda leczenia nie powinna być stosowana. Nie istnieje swoista odtrutka na amisulpryd. Leczenie polega zatem na postępowaniu podtrzymującym podstawowe czynności życiowe i ścisłym monitorowaniu najważniejszych ich parametrów, w tym czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG) przez odpowiednio długi czas. W razie, gdy dołączą się ciężkie objawy pozapiramidowe, należy zastosować leki antycholinergiczne.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwpsychotyczne, neuroleptyczne Kod ATC N 05 AL 05 Amisulpryd jest lekiem przeciwpsychotycznym należącym do klasy podstawionych benzamidów. Amisulpryd wiąże się wybiórczo z receptorami dopaminergicznymi podtypu D2 i D3, do których wykazuje duże powinowactwo. Nie wykazuje natomiast powinowactwa do receptorów podtypów D1, D4 i D5. W przeciwieństwie do klasycznych, jak i atypowych neuroleptyków, amisulpryd nie wykazuje powinowactwa do receptorów serotoninowych, α-adrenergicznych, histaminergicznych H1 ani cholinergicznych. Jak wykazano u zwierząt, amisulpryd w dużych dawkach silniej blokuje postsynaptyczne receptory D2 w strukturach układu limbicznego niż w prążkowiu. W przeciwieństwie do klasycznych neuroleptyków amisulpryd nie powoduje katalepsji. W czasie dłuższego leczenia amisulprydem nie występuje także nadwrażliwość receptorów dopaminergicznych D2.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Lek stosowany w małych dawkach preferencyjnie blokuje presynaptyczne receptory D2 i D3, czego skutkiem jest uwalnianie dopaminy i zjawisko „odhamowania”. Wymienione powyżej nietypowe własności farmakologiczne mogą tłumaczyć przeciwpsychotyczne działanie amisulprydu w większych dawkach poprzez blokowanie postsynaptycznych receptorów dopaminergicznych i jego skuteczność w mniejszych dawkach, w przypadku negatywnych objawów, poprzez blokowanie presynaptycznych receptorów dopaminergicznych. Lek wywołuje niepożądane objawy pozapiramidowe, co może być związane z jego preferencyjną aktywnością w układzie limbicznym. W badaniach klinicznych prowadzonych u chorych na schizofrenię z ciężkimi zaostrzeniami choroby, produkt Solian znacząco łagodził wtórne objawy negatywne, jak również objawy afektywne, takie jak obniżenie nastroju i spowolnienie.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Amisulpryd podany ludziom wykazuje dwa maksymalne poziomy wchłaniania: jeden następuje szybko (około 1 godzinę po podaniu leku), drugi 3-4 godziny po podaniu. Stężenia leku w surowicy wynoszą wtedy odpowiednio 39±3 i 54±4 ng/ml po podaniu 50 mg leku. Objętość dystrybucji wynosi 5,8 l/kg, lek w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza (16%), brak danych o interakcjach z innymi lekami (przypuszcza się, że są mało prawdopodobne). Całkowita dostępność biologiczna wynosi 48%. Amisulpryd tylko w niewielkim stopniu podlega przemianom metabolicznym; zidentyfikowano dwa nieaktywne metabolity, stanowiące w przybliżeniu 4% podanej dawki leku. Lek nie ulega kumulacji w organizmie, a jego farmakokinetyka pozostaje niezmieniona po powtarzanym dawkowaniu. Okres półtrwania w fazie eliminacji amisulprydu wynosi około 12 godzin po doustnym podaniu leku. Amisulpryd jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
50% dawki podanej dożylnie jest wydalane z moczem, przy czym 90% tej ilości wydalane jest w ciągu pierwszych 24 godzin. Klirens nerkowy wynosi 20 l/h lub 330 ml/min. Posiłki bogate w węglowodany (zawierające 68% płynów) znacząco zmniejszają wartość AUCS, Tmax i Cmax amisulprydu, nie stwierdzono natomiast zmian po posiłkach bogatych w tłuszcze. Znaczenie tych obserwacji w rutynowym stosowaniu klinicznym nie jest znane.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczne działanie amisulprydu wynika głównie z jego farmakologicznego działania. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym leku nie wykazały zaburzeń czynności narządów. Substancja nie wywiera działania teratogennego ani genotoksycznego. W badaniach dotyczących powstawania nowotworów stwierdzono występowanie guzów hormonozależnych u gryzoni. Wyniki tych badań nie znajdują klinicznego odniesienia dla ludzi. U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności związane z farmakologicznymi właściwościami produktu (działanie związane z wydzielaniem prolaktyny). W badaniach na zwierzętach amisulpryd w dawkach odpowiadających dawce dla człowieka 2000 mg/dobę i większej (dla pacjenta o masie ciała 50 kg) wpływał na wzrost i rozwój płodu. Nie było dowodów na działanie teratogenne amisulprydu. Badania nad wpływem amisulprydu na zachowanie potomstwa nie zostały przeprowadzone.
CHPL leku Solian, tabletki, 200 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Tabletki 100 mg: karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, magnezu stearynian. Tabletki 200 mg: karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, magnezu stearynian. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nieznane. 6.3 Okres ważności 3 lata 6. Specjalne środki ostrożności 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry Aluminium/PVC pakowane w tekturowe pudełko. Tabletki 200 mg po 30 i 90 tabletek. Tabletki 100 mg po 30 tabletek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Brak specjalnych zaleceń.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO SOLIAN, 400 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka powlekana zawiera 400 mg amisulprydu (Amisulpridum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana Solian, 400 mg: białe, tabletki powlekane, podzielne, podłużne, z wytłoczonym „AMI 400” na jednej stronie.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Amisulpryd stosowany jest w leczeniu ostrej i przewlekłej schizofrenii z objawami pozytywnymi (takimi jak: urojenia, omamy, zaburzenia myślenia) i (lub) objawami negatywnymi (takimi jak: stępienie uczuć, wycofanie emocjonalne i społeczne), w tym także u chorych z przewagą objawów negatywnych.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania W ostrych zaburzeniach psychotycznych, zaleca się dawki doustne wynoszące od 400 do 800 mg na dobę. W indywidualnych przypadkach dawkę można zwiększyć do 1200 mg na dobę. Nie zbadano w wystarczającym stopniu bezpieczeństwa stosowania dawek ponad 1200 mg na dobę, zaleca się zatem, aby nie podawać dawki leku większej niż 1200 mg na dobę. Dawkę należy dobierać w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na lek. U pacjentów, u których występują jednocześnie objawy pozytywne i negatywne, dawki leku należy ustalić tak, żeby uzyskać optymalną kontrolę objawów pozytywnych (400 do 800 mg na dobę). Leczenie podtrzymujące należy prowadzić najmniejszą skuteczną dawką produktu. U pacjentów charakteryzujących się przewagą objawów negatywnych, zaleca się podawanie leku doustnie w dawkach od 50 do 300 mg na dobę. W każdym przypadku dawkę leku należy ustalać indywidualnie. Amisulpryd należy podawać dwa razy na dobę w przypadku dawek powyżej 400 mg.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Dawkowanie
(Dostępne są też produkty Solian 100 mg i 200 mg, tabletki). Stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Stosowanie u osób w podeszłym wieku: bezpieczeństwo stosowania w tej grupie pacjentów było badane na niewielkiej grupie osób w podeszłym wieku. Amisulpryd należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności, z uwagi na możliwość wystąpienia spadków ciśnienia tętniczego krwi lub nadmiernej sedacji. Może być wymagane zmniejszenie dawki ze względu na niewydolność nerek. Stosowanie u dzieci i młodzieży: skuteczność i bezpieczeństwo stosowania amisulprydu u ludzi od okresu pokwitania do 18 lat nie zostały ustalone. Dane na temat stosowania amisulprydu u młodzieży ze schizofrenią są ograniczone. W związku z tym, stosowanie amisulprydu u ludzi od okresu pokwitania do 18 lat nie jest zalecane; podawanie amisulprydu dzieciom przed okresem pokwitania jest przeciwwskazane, gdyż nie ustalono dotychczas bezpieczeństwa stosowania leku w tej grupie wiekowej (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Dawkowanie
Stosowanie w niewydolności nerek: amisulpryd jest eliminowany z organizmu przez nerki. W przypadku niewydolności nerek dawkę leku należy zmniejszyć do połowy u pacjentów, u których klirens kreatyniny (CRCL) mieści się w zakresie 30-60 ml/min oraz do jednej trzeciej dawki u pacjentów, u których klirens kreatyniny (CRCL) mieści się w zakresie 10-30 ml/min. Brak danych o chorych z ciężkim uszkodzeniem nerek (CRCL<10 ml/min), dlatego też nie należy stosować leku u tych pacjentów (patrz punkt 4.4). Stosowanie w niewydolności wątroby: ponieważ lek nie podlega w istotnym stopniu przemianom metabolicznym, nie ma konieczności modyfikowania dawki w przypadku zaburzenia czynności wątroby.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na amisulpryd lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od stężenia prolaktyny, np. gruczolak przysadki typu prolactinoma, rak piersi. Guz chromochłonny nadnerczy. Dzieci przed okresem pokwitania. Jednoczesne stosowanie z następującymi lekami, które mogą wywołać torsade de pointes takimi jak np.: leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dizopyramid) leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol) inne leki takie jak bepridyl, cyzapryd, sultopryd, tiorydazyna, metadon, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna (patrz punkt 4.5) Jednoczesne stosowanie z lewodopą (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podczas stosowania amisulprydu zgłaszano ciężkie uszkodzenia wątroby. Należy poinformować pacjenta o konieczności natychmiastowego zgłaszania objawów takich jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty, ból brzucha lub żółtaczka. W takim przypadku, należy niezwłocznie przeprowadzić badania w tym badania kliniczne i biologiczną ocenę czynności wątroby (patrz punkt 4.8). Podobnie jak w przypadku stosowania innych neuroleptyków, możliwe jest wystąpienie złośliwego zespołu neuroleptycznego (ang. neuroleptic malignant syndrome, NMS), z takimi objawami jak hipertermia, sztywność mięśni, zaburzenia czynności autonomicznego układu nerwowego, zaćmienie świadomości, rabdomioliza oraz zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej w surowicy, co może prowadzić do zgonu.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
W razie wystąpienia przedmiotowych i podmiotowych objawów wskazujących na NMS lub wystąpienia niewyjaśnionej hipertermii, szczególnie jeśli stosowano duże dawki dobowe leku, należy przerwać podawanie leków przeciwpsychotycznych, w tym amisulprydu. Rabdomioliza może wystąpić u pacjentów bez złośliwego zespołu neuroleptycznego. Podobnie jak w przypadku innych produktów o działaniu antydopaminergicznym należy zachować szczególną ostrożność w razie stosowania amisulprydu u pacjentów z chorobą Parkinsona, gdyż lek ten może nasilać objawy choroby. Amisulpryd może być stosowany tylko wówczas, gdy leczenie neuroleptykiem jest niezbędne. Wydłużenie odstępu QT. Należy zachować ostrożność w czasie stosowania amisulprydu u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu krążenia lub rodzinnie występującym wydłużeniem odstępu QT. Amisulpryd wywołuje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
Działanie to zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsade de pointes (patrz punkt 4.8). Przed zastosowaniem leku, jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, wskazane jest upewnić się, że nie występuje żaden z czynników sprzyjających tego typu zaburzeniom rytmu serca, jak np.: bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia, wrodzone wydłużenie odstępu QT, stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na minutę), zaburzenia elektrolitowe, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Należy unikać jednoczesnego stosowania z neuroleptykami. Udar mózgu. W badaniach klinicznych z randomizacją i grupą kontrolną otrzymującą placebo przeprowadzonych w populacji pacjentów w podeszłym wieku z demencją, leczonych wybranymi, atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi stwierdzono 3-krotny wzrost ryzyka wystąpienia epizodów naczyniowo-mózgowych.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
Mechanizm, w jakim dochodzi do wzrostu tego ryzyka, jest nieznany. Nie można wykluczyć podobnego ryzyka w przypadku stosowania innych leków przeciwpsychotycznych lub w innych grupach pacjentów. Należy zachować ostrożność, stosując amisulpryd u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu. Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem. Osoby w podeszłym wieku z otępieniem, leczone lekami przeciwpsychotycznymi są w grupie zwiększonego ryzyka zgonu. Analiza siedemnastu badań prowadzonych z kontrolą placebo (zwykle przez 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących atypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących lek było 1,6 do 1,7 razy większe od ryzyka zgonu pacjentów przyjmujących placebo. W przebiegu typowego, 10-tygodniowego kontrolowanego badania, wskaźnik zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek wynosił około 4,5% wobec 2,6% w grupie placebo. Amisulpryd nie jest przeznaczony do leczenia otępienia związanego z zaburzeniami zachowania.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących atypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, wydaje się, że powodem większości zgonów były zaburzenia krążenia (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub choroby zakaźne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne sugerują, że podobnie jak w przypadku stosowania atypowych leków przeciwpsychotycznych leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi może wiązać się ze zwiększoną śmiertelnością. Nie jest jasne, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność stwierdzona w badaniach obserwacyjnych może być przypisana atypowym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim pewnym cechom pacjentów. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa. Zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (w tym zakończone zgonem) u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
W związku z częstym występowaniem u pacjentów przyjmujących leki przeciwpsychotyczne nabytych czynników ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, przed włączeniem do leczenia oraz w trakcie stosowania produktu Solian należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka tej choroby, a także podjąć należne środki bezpieczeństwa. Obserwowano występowanie hiperglikemii u pacjentów leczonych niektórymi atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, w tym amisulprydem. Z tego względu u pacjentów z rozpoznaną cukrzycą lub z czynnikami ryzyka rozwoju cukrzycy należy zapewnić właściwe monitorowanie glikemii w trakcie leczenia amisulprydem. Amisulpryd może obniżać próg drgawkowy, zatem pacjenci z padaczką w wywiadzie powinni być uważnie obserwowani w czasie leczenia tym lekiem. Amisulpryd jest wydalany z organizmu przez nerki. W razie niewydolności nerek należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stosowanie leczenia przerywanego (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów w podeszłym wieku amisulpryd, podobnie jak inne neuroleptyki, należy stosować ze szczególną ostrożnością z uwagi na możliwość wystąpienia spadków ciśnienia tętniczego oraz nadmiernego uspokojenia. Może być wymagane zmniejszenie dawki ze względu na niewydolność nerek. Opisywano ostre objawy odstawienia, takie jak nudności, wymioty i bezsenność po nagłym przerwaniu stosowania dużych dawek leków przeciwpsychotycznych. Odnotowano również nawrót objawów psychotycznych oraz pojawienie się ruchów mimowolnych (takich jak akatyzja, dystonia, dyskineza) po odstawieniu amisulprydu. W związku z tym, zalecane jest stopniowe odstawianie amisulprydu. Odnotowano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi, w tym amisulprydem. Niewyjaśnione przypadki infekcji lub gorączki mogą być objawem dyskrazji krwi i wymagać natychmiastowego zbadania wskaźników hematologicznych. Rak piersi. Amisulpryd może podwyższać poziom prolaktyny.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność u pacjentów z rakiem piersi w wywiadzie lub w wywiadzie rodzinnym oraz prowadzić ścisłą obserwację tych pacjentów w trakcie leczenia amisulprydem. Łagodny nowotwór przysadki. Amisulpryd może podwyższać stężenie prolaktyny. Podczas leczenia amisulprydem zaobserwowano przypadki łagodnych guzów przysadki, typu prolactinoma (patrz punkt 4.8). W przypadku bardzo wysokiego stężenia prolaktyny lub klinicznych objawów guza przysadki (takich jak ubytki pola widzenia i bóle głowy), należy wykonać badania obrazowe przysadki. Jeśli diagnoza guza przysadki zostanie potwierdzona, należy przerwać leczenie amisulprydem. Produkt leczniczy zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia leków przeciwwskazane Jednoczesne stosowanie z następującymi lekami, które mogą wywołać torsade de pointes takimi jak np.: leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dizopiramid); leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol); inne leki takie jak bepridyl, cyzapryd, sultopryd, tiorydazyna, metadon, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna, sparfloksacyna; Lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Amisulpryd może działać przeciwnie do agonistów dopaminy takich jak bromokryptyna, ropinirol. Skojarzenia leków niewskazane Alkohol: amisulpryd zwiększa działanie ośrodkowe alkoholu. Leki, które zwiększają ryzyko torsade de pointes lub mogą wydłużyć odstęp QT, takimi jak niektóre leki przeciwpsychotyczne i niektóre leki przeciwmalaryczne (np. meflochina) (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Interakcje
Leki powodujące bradykardię, takie jak leki hamujące receptory β-adrenergiczne, indukujące bradykardię leki blokujące kanał wapniowy takie jak: diltiazem i werapamil, klonidyna, guanfacyna, glikozydy naparstnicy. Leki powodujące hipokaliemię: leki moczopędne, leki przeczyszczające, amfoterycyna B podawana dożylnie, glikokortykosteroidy, tetrakozaktydy. Hipokaliemia powinna być wyrównana. Leki neuroleptyczne takie jak pimozyd, haloperidol; leki przeciwdepresyjne z grupy pochodnych imipraminy; lit. Skojarzenia leków, które należy rozważyć Leki działające na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), w tym narkotyki, leki znieczulające, przeciwbólowe, przeciwhistaminowe H1 o działaniu uspokajającym, barbiturany, benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe, klonidyna i jej pochodne. Leki przeciwnadciśnieniowe i inne leki hipotensyjne. Klozapina: jednoczesne stosowanie z amisulprydem może prowadzić do zwiększenia stężenia amisulprydu w osoczu.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania amisulprydu u kobiet w ciąży. Bezpieczeństwo stosowania amisulprydu podczas ciąży u ludzi nie zostało ustalone. Nie zaleca się przyjmowania leku w ciąży, chyba że korzyści przekraczają ryzyko. Amisulpryd przenika przez łożysko. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). W przypadku stosowania amisulprydu w ciąży u noworodków mogą wystąpić działania niepożądane, dlatego niezbędne jest odpowiednie monitorowanie. U kobiet w wieku rozrodczym, należy omówić zastosowanie skutecznej antykoncepcji przed rozpoczęciem leczenia amisulprydem. Nie zaleca się stosowania amisulprydu w okresie ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji, chyba że korzyści przeważają nad ryzykiem.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
U noworodków, których matki stosowały leki przeciwpsychotyczne (w tym amisulpryd) w trzecim trymestrze ciąży, mogą wystąpić działania niepożądane, w tym objawy pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienia o różnym nasileniu i czasie trwania (patrz punkt 4.8). Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie, obniżone napięcie, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych lub zaburzenia związane z pobieraniem pokarmu. Dlatego należy starannie kontrolować stan noworodków. Karmienie piersi? W niektórych przypadkach amisulpryd przenika do mleka kobiecego w ilościach znacznie powyżej akceptowanej wartości 10% dawki znormalizowanej względem masy ciała matki, ale stężenia we krwi u niemowląt karmionych piersią nie były oceniane. Nie ma wystarczających informacji na temat wpływu amisulprydu na noworodki/niemowlęta.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy powstrzymać się od leczenia amisulprydem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla kobiety. Płodność Obserwowano zmniejszenie płodności u badanych zwierząt, związane z farmakologicznym działaniem leku (za pośrednictwem prolaktyny).
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Należy poinformować kierowców i operatorów maszyn o ryzyku wystąpienia senności oraz niewyraźnego widzenia podczas stosowania leku.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane przedstawiono w kolejności zgodnej z malejącą częstością występowania: Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) Częstość nieznana (nie może zostać określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Leukopenia, neutropenia (patrz punkt 4.4); Agranulocytoza (patrz punkt 4.4). Zaburzenia układu immunologicznego: Reakcje alergiczne. Zaburzenia endokrynologiczne: Wzrost stężenia prolaktyny w surowicy, ustępujący po odstawieniu leku. Hiperprolaktynemia może powodować mlekotok, zatrzymanie miesiączki, ginekomastię, ból piersi i zaburzenia erekcji; Łagodny guz przysadki typu prolactinoma (patrz punkty 4.3 i 4.4).
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: Hiperglikemia (patrz punkt 4.4), hipertriglicerydemia i hipercholesterolemia; Hiponatremia, zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny (SIADH). Zaburzenia psychiczne: Bezsenność, lęk, pobudzenie, zaburzenia orgazmu; Splątanie. Zaburzenia układu nerwowego: Objawy pozapiramidowe: drżenia, wzmożone napięcie mięśniowe, hipokinezja, nadmierne ślinienie się, akatyzja, dyskineza; Ostra dystonia (kurczowy kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk); Senność; Późna dyskineza z objawami: rytmiczne ruchy mimowolne, przede wszystkim języka i/lub twarzy szczególnie po długotrwałym podawaniu leku; Napady padaczkowe; Złośliwy zespół neuroleptyczny (potencjalnie zagrażający życiu) (patrz punkt 4.4); Zespół niespokojnych nóg. Zaburzenia oka: Niewyraźne widzenie (patrz punkt 4.7).
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia serca: Bradykardia; Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu, takie jak torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, zatrzymanie krążenia, nagły zgon (patrz punkt 4.4). Zaburzenia naczyniowe: Niedociśnienie; Podwyższenie ciśnienia krwi; Zakrzepica żylna w tym przypadki zatorowości płucnej, czasem kończące się zgonem, oraz zakrzepica żył głębokich. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Przekrwienie błony śluzowej nosa, zachłystowe zapalenie płuc (głównie po skojarzeniu z innymi lekami przeciwpsychotycznymi i lekami o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy). Zaburzenia żołądka i jelit: Zaparcia, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Uszkodzenie wątroby. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka; Reakcja nadwrażliwości na światło. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Osteopenia, osteoporoza; Rabdomioliza.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Zatrzymanie moczu. Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Zespół odstawienia u noworodka (patrz punkt 4.6). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel: + 48 22 49 21 301, Fax: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Istnieje niewiele danych dotyczących przedawkowania amisulprydu. Opisywano nasilenie znanych działań farmakologicznych leku, tzn. zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, spadek ciśnienia krwi oraz objawy pozapiramidowe, w cięższych zatruciach – śpiączkę. Donoszono o przypadkach zgonów, głównie po stosowaniu łącznie z innymi lekami psychotropowymi. W razie ostrego przedawkowania należy zawsze brać pod uwagę zażycie wielu leków. Amisulpryd nie jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Dlatego ta metoda leczenia nie powinna być stosowana. Nie istnieje swoista odtrutka na amisulpryd. Leczenie polega zatem na postępowaniu podtrzymującym podstawowe czynności życiowe i ścisłym monitorowaniu najważniejszych ich parametrów, w tym czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG) przez odpowiednio długi czas. W razie, gdy dołączą się ciężkie objawy pozapiramidowe, należy zastosować leki antycholinergiczne.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwpsychotyczne, neuroleptyczne. Kod ATC: N 05 AL 05 Amisulpryd jest lekiem przeciwpsychotycznym należącym do klasy podstawionych benzamidów. Amisulpryd wiąże się wybiórczo z receptorami dopaminergicznymi podtypu D2 i D3, do których wykazuje duże powinowactwo. Nie wykazuje natomiast powinowactwa do receptorów podtypów D1, D4 i D5. W przeciwieństwie do klasycznych, jak i atypowych neuroleptyków, amisulpryd nie wykazuje powinowactwa do receptorów serotoninowych, α-adrenergicznych, histaminergicznych H1 ani cholinergicznych. Jak wykazano u zwierząt, amisulpryd w dużych dawkach silniej blokuje postsynaptyczne receptory D2 w strukturach układu limbicznego niż w prążkowiu. W przeciwieństwie do klasycznych neuroleptyków amisulpryd nie powoduje katalepsji. W czasie dłuższego leczenia amisulprydem nie występuje także nadwrażliwość receptorów dopaminergicznych D2.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Lek stosowany w małych dawkach preferencyjnie blokuje presynaptyczne receptory D2 i D3, czego skutkiem jest uwalnianie dopaminy i zjawisko „odhamowania”. Wymienione powyżej nietypowe własności farmakologiczne mogą tłumaczyć przeciwpsychotyczne działanie amisulprydu w większych dawkach poprzez blokowanie postsynaptycznych receptorów dopaminergicznych i jego skuteczność w mniejszych dawkach, w przypadku negatywnych objawów, poprzez blokowanie presynaptycznych receptorów dopaminergicznych. Lek wywołuje niepożądane objawy pozapiramidowe, co może być związane z jego preferencyjną aktywnością w układzie limbicznym. W badaniach klinicznych prowadzonych u chorych na schizofrenię z ciężkimi zaostrzeniami choroby, produkt Solian znacząco łagodził wtórne objawy negatywne, jak również objawy afektywne, takie jak obniżenie nastroju i spowolnienie.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Amisulpryd podany ludziom wykazuje dwa maksymalne poziomy wchłaniania: jeden następuje szybko (około 1 godzinę po podaniu leku), drugi 3-4 godziny po podaniu. Stężenia leku w surowicy wynoszą wtedy odpowiednio 39±3 i 54±4 ng/ml po podaniu 50 mg leku. Objętość dystrybucji wynosi 5,8 l/kg, lek w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza (16%), brak danych o interakcjach z innymi lekami (przypuszcza się, że są mało prawdopodobne). Całkowita dostępność biologiczna wynosi 48%. Amisulpryd tylko w niewielkim stopniu podlega przemianom metabolicznym; zidentyfikowano dwa nieaktywne metabolity, stanowiące w przybliżeniu 4% podanej dawki leku. Lek nie ulega kumulacji w organizmie, a jego farmakokinetyka pozostaje niezmieniona po powtarzanym dawkowaniu. Okres półtrwania w fazie eliminacji amisulprydu wynosi około 12 godzin po doustnym podaniu leku. Amisulpryd jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakokinetyczne
50% dawki podanej dożylnie jest wydalane z moczem, przy czym 90% tej ilości wydalane jest w ciągu pierwszych 24 godzin. Klirens nerkowy wynosi 20 l/h lub 330 ml/min. Posiłki bogate w węglowodany (zawierające 68% płynów) znacząco zmniejszają wartość AUCS, Tmax i Cmax amisulprydu, nie stwierdzono natomiast zmian po posiłkach bogatych w tłuszcze. Znaczenie tych obserwacji w rutynowym stosowaniu klinicznym nie jest znane.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczne działanie amisulprydu wynika głównie z jego farmakologicznego działania. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym leku nie wykazały zaburzeń czynności narządów. Substancja nie wywiera działania teratogennego ani genotoksycznego. W badaniach dotyczących powstawania nowotworów stwierdzono występowanie guzów hormonozależnych u gryzoni. Wyniki tych badań nie znajdują klinicznego odniesienia dla ludzi. U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności związane z farmakologicznymi właściwościami produktu (działanie związane z wydzielaniem prolaktyny). W badaniach na zwierzętach amisulpryd w dawkach odpowiadających dawce równoważnej dla człowieka 2000 mg/dobę i większej, dla pacjenta o masie ciała 50 kg, wywołał wpływ na wzrost i rozwój płodu. Nie było dowodów na działanie teratogenne amisulprydu. Badania nad wpływem amisulprydu na zachowanie potomstwa nie zostały przeprowadzone.
CHPL leku Solian, tabletki powlekane, 400 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Tabletki powlekane 400 mg: karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, magnezu stearynian; Skład otoczki: hypromeloza, celuloza mikrokrystaliczna, makrogolu 40 stearynian, tytanu dwutlenek (E171). 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nieznane. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Bez specjalnych wymagań. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry Aluminium/PVC pakowane w tekturowe pudełko. Tabletki powlekane 400 mg po 30 tabletek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Brak specjalnych zaleceń.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Amisan, 50 mg, tabletki Amisan, 200 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Amisan, 50 mg, tabletki: Jedna tabletka zawiera 50 mg amisulprydu (Amisulpridum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: jedna tabletka zawiera 46,9 mg laktozy (co odpowiada 49,37 mg laktozy jednowodnej). Amisan, 200 mg, tabletki: Jedna tabletka zawiera 200 mg amisulprydu (Amisulpridum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: jedna tabletka zawiera 187,62 mg laktozy (co odpowiada 197,5 mg laktozy jednowodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Amisan, 50 mg Tabletka. Białe lub białawe, okrągłe tabletki z linią podziału po jednej stronie, o średnicy 7,0 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Amisan, 200 mg Tabletka. Białe lub białawe, okrągłe tabletki z linią podziału po jednej stronie, o średnicy 12,5 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Amisulpryd wskazany jest w leczeniu ostrej i przewlekłej schizofrenii: z objawami pozytywnymi, takimi, jak urojenia, omamy, zaburzenia myślenia, wrogość, nieufność; z przewagą objawów negatywnych (zespół niedoboru), takimi jak stępienie uczuć, wycofanie emocjonalne i społeczne. Amisulpryd hamuje również wtórne objawy negatywne w stanach przebiegających z objawami pozytywnymi oraz zaburzenia afektywne, takie, jak depresyjny nastrój lub ociężałość umysłowa.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Objawy pozytywne: W przypadku stanów przebiegających z objawami pozytywnymi zaleca się podawanie produktu doustnie w dawkach od 400 do 800 mg na dobę. W indywidualnych przypadkach dawkę można zwiększyć do 1200 mg na dobę. Nie należy stosować dawek większych niż 1200 mg na dobę, ponieważ nie przeprowadzono szeroko zakrojonych badań dotyczących bezpieczeństwa ich stosowania. Nie ma konieczności specjalnego dostosowywania dawki podczas rozpoczynania leczenia. Dawki należy dobierać w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na lek. Leczenie podtrzymujące należy prowadzić podając najmniejszą skuteczną dawkę produktu. Objawy negatywne: U pacjentów charakteryzujących się przewagą objawów negatywnych (zespół niedoboru) zaleca się podawanie produktu w dawkach od 50 mg do 300 mg na dobę. Dawki należy dobierać indywidualnie.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Dawkowanie
Amisulpryd w dawce doustnej nieprzekraczającej 400 mg na dobę można stosować w jednej dawce, większe dawki należy podawać w dwóch dawkach podzielonych. Osoby w podeszłym wieku: Badania dotyczące bezpieczeństwa stosowania amisulprydu przeprowadzono u ograniczonej liczby pacjentów w podeszłym wieku. Amisulpryd należy stosować z zachowaniem zwiększonej ostrożności, ze względu na ryzyko zmniejszenia ciśnienia tętniczego krwi lub nadmiernej sedacji. Może być także konieczne zmniejszenie dawki ze względu na niewydolność nerek. Dzieci i młodzież: Nie ustalono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania amisulprydu u dzieci i młodzieży w wieku od okresu pokwitania do 18 lat. Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania amisulprydu u młodzieży ze schizofrenią. Nie zaleca się stosowania amisulprydu u dzieci i młodzieży w wieku od okresu pokwitania do 18 lat.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Dawkowanie
Stosowanie amisulprydu jest przeciwskazane u dzieci przed okresem pokwitania, gdyż nie ustalono dotychczas bezpieczeństwa stosowania leku w tej grupie wiekowej (patrz punkt 4.3). Zaburzenie czynności nerek: Amisulpryd jest eliminowany z organizmu przez nerki. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny w zakresie 30-60 ml/min), dawkę należy zmniejszyć do połowy oraz do jednej trzeciej dawki u pacjentów, u których klirens kreatyniny (ang. Creatinine Clearance, CLCR) mieści się w zakresie 10-30 ml/min. Ze względu na brak doświadczeń u chorych z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CLCR<10 ml/min), należy zachować szczególną ostrożność w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.4). Zaburzenie czynności wątroby: Ponieważ amisulpryd jest słabo metabolizowany w wątrobie, nie ma konieczności zmniejszania dawki. Sposób podawania: Podanie doustne. Amisan tabletki należy zażywać bez żucia, z wystarczającą ilością płynu.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, wymienioną w punkcie 6.1; Jednoczesne występowanie nowotworów, których wzrost jest zależny od stężenia prolaktyny (np. gruczolak przysadki typu prolactinoma i rak piersi) (patrz punkty 4.4 i 4.8); Guz chromochłonny nadnerczy; Dzieci przed okresem pokwitania; Jednoczesne stosowanie z lewodopą (patrz punkt 4.5);
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku stosowania innych neuroleptyków, możliwe jest wystąpienie złośliwego zespołu neuroleptycznego (ang. Neuroleptic Malignant Syndrome, NMS), z takimi objawami, jak hipertermia, zwiększona sztywność mięśni, zaburzenia czynności autonomicznego układu nerwowego, zaburzenie świadomości, rabdomioliza oraz zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (ang. Creatinine Phosphokinase, CPK) w surowicy. W razie wystąpienia przedmiotowych i podmiotowych objawów wskazujących na NMS lub wystąpienia niewyjaśnionej hipertermii, szczególnie po dużych dawkach dobowych leków, należy przerwać podawanie wszystkich leków neuroleptycznych, w tym amisulprydu. Rabdomiolizę obserwowano również u pacjentów bez złośliwego zespołu neuroleptycznego.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Specjalne środki ostrozności
Podobnie jak w przypadku innych produktów o działaniu przeciwdopaminergicznym, należy zachować szczególną ostrożność przepisując amisulpryd pacjentom z chorobą Parkinsona, gdyż amisulpryd może nasilić objawy choroby. Amisulpryd można stosować tylko wtedy, gdy leczenie neuroleptykiem jest niezbędne. Podczas stosowania amisulprydu zgłaszano znaczny toksyczny wpływ na wątrobę. Należy poinformować pacjenta o konieczności natychmiastowego zgłaszania objawów, takich jak astenia, jadłowstręt, nudności, wymioty, ból brzucha lub żółtaczka. W takim przypadku, należy niezwłocznie przeprowadzić badania, w tym badania kliniczne, i biologiczną ocenę czynności wątroby (patrz punkt 4.8). Wydłużenie odstępu QT: Amisulpryd wywołuje wydłużenie odstępu QT. Działanie to zwiększa ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsade de pointes.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność przepisując amisulpryd pacjentom z rozpoznaną chorobą układu krążenia lub rodzinnie występującym wydłużeniem odstępu QT. Należy unikać jednoczesnego stosowania z neroleptykami. Ponadto, należy zachować ostrożność w przypadku występowania następujących czynników: Znaczna bradykardia. Wrodzone wydłużenie odstępu QT. Zaburzenia elektrolitowe, w szczególności hipokaliemia lub hipomagnezemia. Jednoczesne stosowanie leków, które powodują wydłużenie odstępu QT. Udar mózgu: W randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych, przeprowadzonych z udziałem pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, leczonych niektórymi atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, stwierdzono 3-krotne zwiększenie częstości epizodów naczyniowo-mózgowych. Mechanizm tego zwiększonego ryzyka nie jest znany. Nie można wykluczyć podobnego zwiększenia ryzyka w przypadku stosowania innych leków przeciwpsychotycznych lub w innych grupach pacjentów.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgowego amisulpryd należy stosować z ostrożnością. Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem: Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z demencją, leczeni lekami przeciwpsychotycznymi są narażeni na zwiększone ryzyko zgonu. Analizy siedemnastu badań kontrolowanych placebo (średni czas trwania 10 tygodni), głównie obejmujących pacjentów przyjmujących atypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazały, że ryzyko zgonu u chorych otrzymujących lek było od 1,6 do 1,7 razy większe, niż ryzyko zgonu u chorych otrzymujących placebo. Podczas typowego 10-tygodniowego badania z grupą kontrolną, stwierdzono zgony u około 4,5% chorych otrzymujących atypowy lek przeciwpsychotyczny, w porównaniu do około 2,6% w grupie placebo. Chociaż przyczyny zgonu w badaniach klinicznych ze stosowaniem atypowych leków przeciwpsychotycznych były różne, większość zgonów wydawała się być spowodowana zaburzeniami sercowo-naczyniowymi (np.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Specjalne środki ostrozności
niewydolność serca, nagły zgon) lub infekcją (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne wskazują, że podobnie, jak w przypadku atypowych leków przeciwpsychotycznych, leczenie konwencjonalnymi lekami przeciwpsychotycznymi również może zwiększać śmiertelność. Nie ustalono jednoznacznie, w jakim zakresie zwiększenie śmiertelności w badaniach obserwacyjnych można przypisać lekowi przeciwpsychotycznemu, a w jakim innym indywidualnym cechom pacjenta. Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa: Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE, ang. Venous Thromboembolism). U pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka VTE, z tego względu przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia produktem Amisan należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka VTE oraz podjąć działania zapobiegawcze.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Specjalne środki ostrozności
Odnotowano występowanie hiperglikemii u pacjentów leczonych niektórymi atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi (w tym amisulprydem). Dlatego u pacjentów z rozpoznaną cukrzycą lub czynnikami ryzyka rozwoju cukrzycy, rozpoczynających leczenie amisulprydem, należy zapewnić właściwe monitorowanie glikemii w trakcie leczenia. Amisulpryd może obniżać próg drgawkowy. Dlatego w czasie leczenia amisulprydem należy uważnie obserwować pacjentów z padaczką w wywiadzie. Amisulpryd jest wydalany z organizmu przez nerki. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek dawkę leku należy zmniejszyć lub rozważyć zastosowanie leczenia przerywanego (patrz punkt 4.2). Podobnie, jak w przypadku innych neuroleptyków, u pacjentów w podeszłym wieku amisulpryd należy stosować ze szczególną ostrożnością, z uwagi na ryzyko obniżenia ciśnienia tętniczego krwi lub nadmiernej sedacji. Może być konieczne zmniejszenie dawki, ze względu na niewydolność nerek.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Specjalne środki ostrozności
Po nagłym przerwaniu leczenia dużymi dawkami terapeutycznymi leków przeciwpsychotycznych opisywano objawy odstawienia, takie jak nudności, wymioty i bezsenność. Może również dojść do nawrotu objawów psychotycznych, a także do wystąpieniu zaburzeń ruchowych (takich jak akatyzja, dystonia i dyskinezy). Z tego względu, zaleca się stopniowe odstawianie amisulprydu. Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych, w tym amisulprydu, zgłaszano przypadki leukopenii, neutropenii i agranulocytozy. Zakażenie lub gorączka o niewyjaśnionej przyczynie mogą być objawami nieprawidłowego składu krwi, co wymaga natychmiastowej diagnostyki hematologicznej.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia przeciwwskazane Lewodopa: wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków. Amisulpryd może działać przeciwstawnie do agonistów dopaminy (np. bromokryptyna, ropinirol). Skojarzenia niezalecane Amisulpryd może nasilać działanie alkoholu. Skojarzenia wymagające rozważenia Leki o działaniu hamującym na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak opioidy, leki przeciwbólowe, leki przeciwhistaminowe H1 o działaniu uspokajającym, barbiturany, benzodiazepiny i inne leki anksjolityczne, klonidyna i jej pochodne. Leki przeciwnadciśnieniowe i inne leki zmniejszające ciśnienie tętnicze krwi. Jednoczesne stosowanie amisulprydu i klozapiny może prowadzić do zwiększenia stężenia amisulprydu w osoczu. Należy zachować ostrożność, przepisując amisulpryd z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy IA i klasy III (np.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Interakcje
amiodaron, sotalol), niektórymi lekami przeciwhistaminowymi, niektórymi innymi lekami przeciwpsychotycznymi i niektórymi lekami przeciwmalarycznymi (patrz punkt 4.4). 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania amisulprydu u kobiet w okresie ciąży. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania amisulprydu w okresie ciąży. Amisulpryd przenika przez łożysko. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Nie zaleca się stosowania amisulprydu w okresie ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji, chyba że korzyści przeważają nad ryzykiem. Noworodki narażone na działanie leków przeciwpsychotycznych (w tym produktu Amisan) w czasie trzeciego trymestru ciąży są w grupie ryzyka, w której mogą wystąpić działania niepożądane, w tym zaburzenia pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienia, które mogą mieć różną ciężkość i czas trwania (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Interakcje
Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie mięśniowe, obniżone napięcie mięśniowe, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych lub zaburzenia związane z karmieniem. W związku z powyższym noworodki powinny być uważnie monitorowane. Karmienie piersi? Amisulpryd przenika do mleka ludzkiego w znacznym stopniu, czasem w ilościach znacznie powyżej akceptowanej wartości 10% dawki znormalizowanej względem masy ciała matki, ale stężenia we krwi u niemowląt karmionych piersią nie były oceniane. Nie ma wystarczających informacji na temat wpływu amisulprydu na noworodki/niemowlęta. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy wstrzymać się od leczenia amisulprydem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla kobiety. 5. Płodność Obserwowano zmniejszenie płodności u badanych zwierząt, związane z farmakologicznym działaniem leku (za pośrednictwem prolaktyny).
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Interakcje
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nawet, jeśli amisulpryd stosowany jest zgodnie z zaleceniami, może powodować senność i niewyraźne widzenie, co może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane wymieniono według klasyfikacji układów i narządów oraz zgodnie z częstością występowania: Bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często: Leukopenia, neutropenia (patrz punkt 4.4). Rzadko: Agranulocytoza (patrz punkt 4.4). Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często: Reakcje alergiczne. Zaburzenia endokrynologiczne Często: Zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu ustępujące po przerwaniu stosowania leku.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Interakcje
Może to być przyczyną mlekotoku, braku miesiączki, ginekomastii, bólu piersi i zaburzenia erekcji. Rzadko: Łagodny guz przysadki (prolactinoma) (patrz punkty 4.4). Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często: Hiperglikemia (patrz punkt 4.4), hipertriglicerydemia, hipercholesterolemia. Rzadko: Hiponatremia, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH). Zaburzenia psychiczne Często: Bezsenność, lęk, pobudzenie, zaburzenia orgazmu. Niezbyt często: Splątanie. Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: Objawy pozapiramidowe: drżenie, sztywność, hipokinezja, zwiększenie wydzielania śliny, akatyzja, dyskineza. Objawy te po zastosowaniu optymalnych dawek produktu są na ogół łagodne i częściowo ustępują po podaniu leku przeciw parkinsonizmowi, bez konieczności przerywania leczenia amisulprydem. Częstość ich występowania jest zależna od dawki i pozostaje bardzo mała u pacjentów z dominującymi objawami negatywnymi leczonych dawkami od 50 do 300 mg/dobę.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Interakcje
Często: Ostra dystonia (kurczowy kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk), ustępująca bez przerywania leczenia amisulprydem po zastosowaniu przeciwcholinergicznego leku przeciw parkinsonizmowi. Senność. Niezbyt często: Późne dyskinezy (zazwyczaj po długotrwałym leczeniu), charakteryzujące się rytmicznymi ruchami bezwolnymi, przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy. Leki przeciw parkinsonizmowi są nieskuteczne i mogą powodować nasilenie objawów. Napady padaczkowe. Rzadko: Złośliwy zespół neuroleptyczny, mogący zagrażać życiu (patrz punkt 4.4). Nieznana: Zespół niespokojnych nóg. Zaburzenia oka Często: Niewyraźne widzenie (patrz punkt 4.7). Zaburzenia serca Niezbyt często: Bradykardia. Rzadko: Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu, takie jak torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, zatrzymanie krążenia, nagły zgon (patrz punkt 4.4). Zaburzenia naczyniowe Często: Niedociśnienie tętnicze krwi.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Interakcje
Niezbyt często: Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi. Rzadko: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (VTE), w tym zatorowość płucna, niekiedy zakończona zgonem, oraz zakrzepica żył głębokich. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: Przekrwienie błony śluzowej nosa, zachłystowe zapalenie płuc (głównie w przypadku jednoczesnego stosowania z innymi lekami przeciwpsychotycznymi i lekami o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy). Zaburzenia żołądka i jelit Często: Zaparcie, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często: Uszkodzenie komórek wątroby. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: Obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka. Nieznana: Reakcja nadwrażliwości na światło. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często: Osteopenia, osteoporoza. Nieznana: Rabdomioliza. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często: Zatrzymanie moczu.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Interakcje
Ciąża, połóg i okres okołoporodowy Częstość nieznana: Zespół odstawienia u noworodka (patrz punkt 4.6). Badania diagnostyczne Często: Zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwłaszcza aminotransferaz. Nieznana: Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi. Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Nieznana: Upadek w wyniku działań niepożądanych zaburzających równowagę ciała. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Interakcje
Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Objawy Dane dotyczące przedawkowania amisulprydu są ograniczone. Zgłaszano nasilenie znanych działań farmakologicznych amisulprydu. Były to: senność, nadmierne uspokojenie, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, objawy pozapiramidowe oraz śpiączka. Donoszono o przypadkach zgonów, głównie po stosowaniu łącznie z innymi lekami psychotropowymi. Leczenie przedawkowania W przypadku ostrego przedawkowania należy rozważyć możliwość zażycia wielu leków. Ponieważ amisulpryd jest bardzo słabo dializowany, hemodializa nie jest przydatna do usuwania produktu leczniczego z organizmu. Nie ma swoistej odtrutki na amisulpryd.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Interakcje
Należy zatem zastosować odpowiednie leczenie podtrzymujące: ściśle kontrolować czynności życiowe oraz monitorować czynność serca (ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT) do czasu powrotu pacjenta do zdrowia. Jeśli wystąpią ciężkie objawy pozapiramidowe, należy zastosować leki przeciwcholinergiczne.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania amisulprydu u kobiet w okresie ciąży. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania amisulprydu w okresie ciąży. Amisulpryd przenika przez łożysko. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Nie zaleca się stosowania amisulprydu w okresie ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej antykoncepcji, chyba że korzyści przeważają nad ryzykiem. Noworodki narażone na działanie leków przeciwpsychotycznych (w tym produktu Amisan) w czasie trzeciego trymestru ciąży są w grupie ryzyka, w której mogą wystąpić działania niepożądane, w tym zaburzenia pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienia, które mogą mieć różną ciężkość i czas trwania (patrz punkt 4.8). Obserwowano pobudzenie, wzmożone napięcie mięśniowe, obniżone napięcie mięśniowe, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych lub zaburzenia związane z karmieniem.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W związku z powyższym noworodki powinny być uważnie monitorowane. Karmienie piersi? Amisulpryd przenika do mleka ludzkiego w znacznym stopniu, czasem w ilościach znacznie powyżej akceptowanej wartości 10% dawki znormalizowanej względem masy ciała matki, ale stężenia we krwi u niemowląt karmionych piersią nie były oceniane. Nie ma wystarczających informacji na temat wpływu amisulprydu na noworodki/niemowlęta. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy wstrzymać się od leczenia amisulprydem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla kobiety. 5. Płodność Obserwowano zmniejszenie płodności u badanych zwierząt, związane z farmakologicznym działaniem leku (za pośrednictwem prolaktyny).
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nawet, jeśli amisulpryd stosowany jest zgodnie z zaleceniami, może powodować senność i niewyraźne widzenie, co może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane wymieniono według klasyfikacji układów i narządów oraz zgodnie z częstością występowania: Bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często: Leukopenia, neutropenia (patrz punkt 4.4). Rzadko: Agranulocytoza (patrz punkt 4.4). Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często: Reakcje alergiczne. Zaburzenia endokrynologiczne Często: Zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu ustępujące po przerwaniu stosowania leku. Może to być przyczyną mlekotoku, braku miesiączki, ginekomastii, bólu piersi i zaburzenia erekcji. Rzadko: Łagodny guz przysadki (prolactinoma) (patrz punkty 4.4).
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często: Hiperglikemia (patrz punkt 4.4), hipertriglicerydemia, hipercholesterolemia. Rzadko: Hiponatremia, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH). Zaburzenia psychiczne Często: Bezsenność, lęk, pobudzenie, zaburzenia orgazmu. Niezbyt często: Splątanie. Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: Objawy pozapiramidowe: drżenie, sztywność, hipokinezja, zwiększenie wydzielania śliny, akatyzja, dyskineza. Objawy te po zastosowaniu optymalnych dawek produktu są na ogół łagodne i częściowo ustępują po podaniu leku przeciw parkinsonizmowi, bez konieczności przerywania leczenia amisulprydem. Częstość ich występowania jest zależna od dawki i pozostaje bardzo mała u pacjentów z dominującymi objawami negatywnymi leczonych dawkami od 50 do 300 mg/dobę.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Działania niepożądane
Często: Ostra dystonia (kurczowy kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk), ustępująca bez przerywania leczenia amisulprydem po zastosowaniu przeciwcholinergicznego leku przeciw parkinsonizmowi. Senność. Niezbyt często: Późne dyskinezy (zazwyczaj po długotrwałym leczeniu), charakteryzujące się rytmicznymi ruchami bezwolnymi, przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy. Leki przeciw parkinsonizmowi są nieskuteczne i mogą powodować nasilenie objawów. Napady padaczkowe. Rzadko: Złośliwy zespół neuroleptyczny, mogący zagrażać życiu (patrz punkt 4.4). Nieznana: Zespół niespokojnych nóg. Zaburzenia oka Często: Niewyraźne widzenie (patrz punkt 4.7). Zaburzenia serca Niezbyt często: Bradykardia. Rzadko: Wydłużenie odstępu QT, komorowe zaburzenia rytmu, takie jak torsade de pointes, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, zatrzymanie krążenia, nagły zgon (patrz punkt 4.4). Zaburzenia naczyniowe Często: Niedociśnienie tętnicze krwi.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Działania niepożądane
Niezbyt często: Zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi. Rzadko: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (VTE), w tym zatorowość płucna, niekiedy zakończona zgonem, oraz zakrzepica żył głębokich. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: Przekrwienie błony śluzowej nosa, zachłystowe zapalenie płuc (głównie w przypadku jednoczesnego stosowania z innymi lekami przeciwpsychotycznymi i lekami o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy). Zaburzenia żołądka i jelit Często: Zaparcie, nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często: Uszkodzenie komórek wątroby. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: Obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka. Nieznana: Reakcja nadwrażliwości na światło. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często: Osteopenia, osteoporoza. Nieznana: Rabdomioliza. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często: Zatrzymanie moczu.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Działania niepożądane
Ciąża, połóg i okres okołoporodowy Częstość nieznana: Zespół odstawienia u noworodka (patrz punkt 4.6). Badania diagnostyczne Często: Zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwłaszcza aminotransferaz. Nieznana: Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi. Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Nieznana: Upadek w wyniku działań niepożądanych zaburzających równowagę ciała. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Dane dotyczące przedawkowania amisulprydu są ograniczone. Zgłaszano nasilenie znanych działań farmakologicznych amisulprydu. Były to: senność, nadmierne uspokojenie, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, objawy pozapiramidowe oraz śpiączka. Donoszono o przypadkach zgonów, głównie po stosowaniu łącznie z innymi lekami psychotropowymi. Leczenie przedawkowania W przypadku ostrego przedawkowania należy rozważyć możliwość zażycia wielu leków. Ponieważ amisulpryd jest bardzo słabo dializowany, hemodializa nie jest przydatna do usuwania produktu leczniczego z organizmu. Nie ma swoistej odtrutki na amisulpryd. Należy zatem zastosować odpowiednie leczenie podtrzymujące: ściśle kontrolować czynności życiowe oraz monitorować czynność serca (ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT) do czasu powrotu pacjenta do zdrowia. Jeśli wystąpią ciężkie objawy pozapiramidowe, należy zastosować leki przeciwcholinergiczne.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki neuroleptyczne, benzamidy. Kod ATC: N05A L05 Mechanizm działania Amisulpryd wiąże się wybiórczo z ludzkimi receptorami dopaminergicznymi podtypu D2/D3, do których wykazuje duże powinowactwo, nie wykazuje natomiast powinowactwa do receptorów podtypów D1, D4 i D5. W przeciwieństwie do klasycznych oraz nietypowych neuroleptyków, amisulpryd nie wykazuje powinowactwa do receptorów serotoniowych, α-adrenergicznych, histaminowych H1 ani cholinergicznych. Ponadto amisulpryd nie wiąże się z receptorami sigma-1. W badaniach u zwierząt, amisulpryd w dużych dawkach silniej blokuje receptory dopaminowe w strukturach układu limbicznego, niż w prążkowiu. W przeciwieństwie do klasycznych neuroleptyków, amisulpryd nie powoduje katalepsji. Po wielokrotnym podaniu amisulprydu nie występuje także nadwrażliwość receptorów dopaminergicznych D2.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Produkt stosowany w małych dawkach preferencyjnie blokuje presynaptyczne receptory D2 i D3, czego skutkiem jest uwalnianie dopaminy i zjawisko „odhamowania”. Wymienione powyżej, nietypowe właściwości farmakologiczne mogą tłumaczyć przeciwpsychotyczne działanie amisulprydu w większych dawkach poprzez blokowanie postsynaptycznych receptorów dopaminergicznych i jego skuteczność w mniejszych dawkach, w przypadku negatywnych objawów, poprzez blokowanie presynaptycznych receptorów dopaminergicznych. Produkt leczniczy wywołuje niepożądane objawy pozapiramidowe, co może być związane z jego preferencyjną aktywnością w układzie limbicznym. W badaniach klinicznych prowadzonych u chorych na schizofrenię z ciężkimi zaostrzeniami choroby, produkt leczniczy, zawierający amisulpryd znacząco łagodził wtórne objawy negatywne, jak również objawy afektywne, takie jak obniżenie nastroju i spowolnienie.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie U ludzi, amisulpryd wykazuje dwa szczyty wchłaniania: jeden występuje szybko, w ciągu 1 godziny po podaniu dawki, drugi między trzecią a czwartą godziną po zastosowaniu. Po podaniu dawki 50 mg stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 39 ± 3 i 54 ± 4 ng/ml. Dystrybucja Objętość dystrybucji wynosi 5,8 l/kg, stopień wiązania z białkami osocza jest niewielki (16%), a interakcje z innymi lekami nieznane. Całkowita dostępność biologiczna wynosi 48%. Metabolizm Amisulpryd jest słabo metabolizowany: zidentyfikowano dwa nieczynne metabolity, stanowiące w przybliżeniu 4% podanej dawki produktu. Amisulpryd nie kumuluje się w organizmie, a jego farmakokinetyka pozostaje niezmieniona po powtarzanym dawkowaniu. Eliminacja Okres półtrwania amisulprydu w fazie eliminacji wynosi około 12 godzin po doustnym podaniu leku. Amisulpryd jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pięćdziesiąt procent dawki podanej dożylnie jest wydalane z moczem, z czego 90% wydalane jest w ciągu pierwszych 24 godzin. Klirens nerkowy wynosi 20 l/godz. lub 330 ml/min. Posiłki bogate w węglowodany (zawierające 68% płynów) znacząco zmniejsza wartość AUC, Tmax i Cmax amisulprydu, natomiast żadne zmiany nie zostały zaobserwowane po posiłkach bogatych w tłuszcze. Jednakże znaczenie tych obserwacji w rutynowym stosowaniu klinicznym nie jest znane. Zaburzenie czynności wątroby Ponieważ amisulpryd jest słabo metabolizowany w wątrobie, nie ma konieczności zmniejszania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby. Zaburzenie czynności nerek U pacjentów z niewydolnością nerek okres półtrwania w fazie eliminacji nie zmienia się, natomiast klirens nerkowy zmniejsza się 2,5 do 3-krotnie. Wartość AUC amisulprydu w lekkiej niewydolności nerek zwiększa się dwukrotnie i prawie dziesięciokrotnie w umiarkowanej niewydolności nerek.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Doświadczenie w tym zakresie jest jednak ograniczone i brak danych dotyczących dawek większych od 50 mg. Amisulpryd jest bardzo słabo dializowany. Osoby w podeszłym wieku Ograniczone dane farmakokinetyczne u osób w podeszłym wieku (>65 lat) wykazują, że po zażyciu pojedynczej dawki 50 mg występuje zwiększenie o 10-30% wartości Cmax, T1/2 i AUC. Brak danych dla dawek wielokrotnych.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Przegląd wyników zakończonych badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania wskazuje na to, że stosowanie amisulprydu nie jest związane z ryzykiem ogólnego, swoistego narządowo działania teratogennego, mutagennego lub rakotwórczego. Zmiany obserwowane u szczurów i psów, po zastosowaniu dawki mniejszej, niż maksymalna dawka tolerowana, są albo skutkiem działania farmakologicznego, albo w tych warunkach nie mają dużego toksykologicznego znaczenia. W porównaniu do maksymalnej zalecanej dawki stosowanej u ludzi, maksymalne tolerowane dawki są w zakresie wartości AUC odpowiednio 2 i 7-krotnie większe u szczurów (200 mg/kg mc./dobę) i u psów (120 mg/kg mc./dobę). Nie stwierdzono (mającego znaczenie dla ludzi) ryzyka działania karcinogennego u myszy (dawka do 120 mg/kg mc./dobę) i u szczurów (dawka do 240 mg/kg mc./dobę), gdy wartości AUC u szczurów były 1,5 do 4,5-krotnie większe od spodziewanej wartości AUC u ludzi.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przeprowadzone na szczurach, królikach i myszach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję nie wykazały potencjalnego działania rakotwórczego. W badaniach na zwierzętach, amisulpryd wpływał na wzrost i rozwój płodu w dawkach odpowiadających dawce stosowanej u ludzi, równoważnej 2000 mg/dobę i większej dla pacjenta o masie ciała 50 kg. Nie udowodniono działania rakotwórczego amisulprydu. Nie przeprowadzono badań nad wpływem amisulprydu na zachowanie potomstwa.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Amisan, 50 mg, 200 mg, tabletki Skrobia żelowana, kukurydziana Laktoza jednowodna Metyloceluloza 400 cP Krzemionka koloidalna bezwodna Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry PVC/Aluminium w tekturowym pudełku. Wielkość opakowań: Amisan 50 mg: 12 i 60 tabletek oraz opakowanie do użycia szpitalnego 600 (10 × 60) tabletek (12 tabletek w blistrze). Amisan 200 mg: 20, 30, 50, 60, 100, 150 12 i 60 tabletek powlekanych oraz opakowanie do użycia szpitalnego 600 (10 × 60) tabletek (10 tabletek powlekanych w blistrze). Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Amisan, tabletki, 50 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Tiapryd – porównanie substancji czynnych

Spis treści

Podobieństwa i różnice: jakie leki porównujemy?

Kiedy stosuje się tiapryd, amisulpryd i sulpiryd?

Jak działają te leki?

Przeciwwskazania i środki ostrożności – co różni leki?

Bezpieczeństwo stosowania w szczególnych grupach pacjentów

Porównanie najważniejszych cech – tabela

Podsumowanie: wybór leku zależy od potrzeb pacjenta

Pytania i odpowiedzi

Czy tiapryd można stosować u dzieci?

Który lek wybrać przy schizofrenii?

Czy te leki są bezpieczne w ciąży?

Jakie są główne przeciwwskazania do stosowania tych leków?

Czy leki te wpływają na prowadzenie pojazdów?

Wpływ na płodność i hormony

Interakcje z innymi lekami

Ryzyko działań niepożądanych u osób starszych

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgDawkowanie

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgInterakcje

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgInterakcje

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgDawkowanie

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgDawkowanie

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgInterakcje

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgInterakcje

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgInterakcje

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgInterakcje

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgInterakcje

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgInterakcje

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Interakcje

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Interakcje

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Interakcje

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Interakcje

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Interakcje

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Interakcje

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Tiaprid PMCS, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Interakcje

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Tiapridal, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne