Menu

Tebentafusp – porównanie substancji czynnych

Współczesna onkologia korzysta z nowoczesnych terapii ukierunkowanych na układ odpornościowy, które umożliwiają leczenie trudnych przypadków nowotworów. Tebentafusp, atezolizumab i pembrolizumab to substancje czynne należące do tej grupy, ale różnią się między sobą zarówno wskazaniami, jak i sposobem działania. Porównanie ich właściwości pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i u kogo mogą być stosowane, jakie są ich mechanizmy działania oraz na co zwrócić szczególną uwagę w kontekście bezpieczeństwa stosowania.

Spis treści

Porównanie tebentafuspu, atezolizumabu i pembrolizumabu w leczeniu nowotworów – różnice w zastosowaniu, mechanizmach działania i bezpieczeństwie dla różnych grup pacjentów.

Podobieństwa i różnice – jakie substancje czynne porównujemy?

W niniejszym opracowaniu porównujemy tebentafusp, atezolizumab oraz pembrolizumab. Wszystkie te substancje należą do nowoczesnych terapii onkologicznych, które działają poprzez pobudzenie układu odpornościowego do walki z komórkami nowotworowymi¹²³. Są to leki biologiczne – tebentafusp jest bispecyficznym białkiem fuzyjnym, natomiast atezolizumab i pembrolizumab to przeciwciała monoklonalne ukierunkowane na różne cele w układzie immunologicznym. Ich główną cechą wspólną jest to, że są stosowane w leczeniu nowotworów, szczególnie tych trudnych do leczenia tradycyjną chemioterapią¹²³.

Wskazania – kiedy stosuje się tebentafusp, atezolizumab i pembrolizumab?

Choć wszystkie trzy leki są stosowane w leczeniu nowotworów, ich wskazania znacząco się różnią:

Tebentafusp jest przeznaczony do leczenia dorosłych pacjentów z nieresekcyjnym lub przerzutowym czerniakiem błony naczyniowej oka, u których występuje specyficzny antygen HLA-A*02:01⁴.
Atezolizumab znajduje zastosowanie w szerokim spektrum nowotworów, m.in. w raku urotelialnym, niedrobnokomórkowym i drobnokomórkowym raku płuca, potrójnie ujemnym raku piersi czy raku wątrobowokomórkowym, zarówno jako monoterapia, jak i w połączeniu z innymi lekami⁵⁶⁷.
Pembrolizumab jest również lekiem o szerokim zastosowaniu: stosuje się go w leczeniu zaawansowanego czerniaka, niedrobnokomórkowego raka płuca, chłoniaka Hodgkina czy raka urotelialnego, zarówno jako leczenie pierwszego rzutu, jak i w przypadku wcześniejszego niepowodzenia innych terapii⁸.

Warto podkreślić, że tebentafusp ma bardzo wąskie wskazania – jest dedykowany wyłącznie jednej rzadkiej postaci czerniaka i wymaga potwierdzenia obecności konkretnego antygenu, natomiast atezolizumab i pembrolizumab mają znacznie szersze zastosowanie onkologiczne⁴⁵⁸. Wszystkie trzy substancje stosuje się wyłącznie u osób dorosłych, a ich bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci nie zostały określone⁹¹⁰¹¹.

Ważne: Wskazania do stosowania leków immunoonkologicznych, takich jak tebentafusp, atezolizumab i pembrolizumab, są bardzo precyzyjnie określone i zależą nie tylko od rodzaju nowotworu, ale także od cech genetycznych pacjenta (np. obecność antygenu HLA-A*02:01 w przypadku tebentafuspu) lub ekspresji określonych białek w guzie (np. PD-L1 dla atezolizumabu i pembrolizumabu). Wybór odpowiedniego leku wymaga zawsze szczegółowej diagnostyki i indywidualnego podejścia⁴⁵⁸.

Mechanizm działania i farmakokinetyka – jak te leki działają w organizmie?

Pod względem mechanizmu działania, tebentafusp różni się od atezolizumabu i pembrolizumabu:

Tebentafusp to bispecyficzne białko fuzyjne, które łączy się z określonym peptydem na komórkach nowotworowych (gp100 na tle HLA-A*02:01) oraz aktywuje limfocyty T przez połączenie z CD3, co prowadzi do niszczenia komórek czerniaka¹.
Atezolizumab oraz pembrolizumab są przeciwciałami monoklonalnymi, które blokują „hamulce” układu odpornościowego – atezolizumab blokuje ligand PD-L1, a pembrolizumab receptor PD-1, umożliwiając limfocytom T atakowanie komórek nowotworowych²³.

Różnice dotyczą także farmakokinetyki:

Tebentafusp jest podawany dożylnie w określonym schemacie i szybko osiąga maksymalne stężenie we krwi, a jego okres półtrwania wynosi 6–8 godzin¹².
Atezolizumab i pembrolizumab mają znacznie dłuższy okres półtrwania (około 25–27 dni), co pozwala na podawanie ich rzadziej – zwykle co 2 lub 3 tygodnie¹³¹⁴.

Te różnice mają znaczenie dla częstotliwości podawania leków i wygody terapii dla pacjenta, a także mogą wpływać na profil działań niepożądanych¹²¹³¹⁴.

Przeciwwskazania i środki ostrożności – na co trzeba uważać?

Wszystkie trzy leki mają wspólne przeciwwskazania: nie mogą być stosowane u osób z nadwrażliwością na substancję czynną lub którykolwiek składnik pomocniczy¹⁵¹⁶¹⁷. Jednak istnieją także różnice:

Tebentafusp nie był badany u pacjentów z poważnymi chorobami serca – w tej grupie zaleca się szczególną ostrożność¹⁸.
Atezolizumab i pembrolizumab są przeciwwskazane u pacjentów z aktywnymi chorobami autoimmunologicznymi, ciężkimi zaburzeniami funkcji narządów, a także w przypadku niektórych wcześniejszych terapii lub infekcji¹⁹²⁰.

Wszystkie leki mogą wywoływać poważne działania niepożądane pochodzenia immunologicznego (np. zapalenie płuc, wątroby, jelit, zaburzenia endokrynologiczne), które mogą wymagać przerwania leczenia i wdrożenia specjalistycznej terapii²¹²²²³.

Bezpieczeństwo w szczególnych grupach pacjentów

Stosowanie u dzieci: Żaden z tych leków nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia – ich bezpieczeństwo i skuteczność w tej grupie nie zostały ustalone⁹¹⁰¹¹.

Kobiety w ciąży i karmiące piersią: Nie zaleca się stosowania tebentafuspu, atezolizumabu ani pembrolizumabu w okresie ciąży oraz karmienia piersią, ponieważ brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa, a leki te mogą wpływać na rozwój płodu i noworodka²⁴²⁵²⁶.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: Dla wszystkich trzech leków nie ma konieczności dostosowania dawki w przypadku łagodnych lub umiarkowanych zaburzeń czynności nerek. W ciężkich zaburzeniach nerek i wątroby należy zachować ostrożność, ponieważ brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności⁹²⁷²⁸.

Wpływ na prowadzenie pojazdów: Wszystkie leki mogą powodować uczucie zmęczenia, ale generalnie nie wpływają istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów. Pacjenci powinni zachować ostrożność, jeśli odczuwają zmęczenie²⁹³⁰³¹.

Ważne: Leczenie nowoczesnymi lekami immunoonkologicznymi wymaga stałego monitorowania pod kątem możliwych działań niepożądanych pochodzenia immunologicznego, które mogą pojawić się nawet po zakończeniu terapii. W razie wystąpienia niepokojących objawów, takich jak duszność, gorączka, biegunka czy silne osłabienie, należy niezwłocznie poinformować personel medyczny²¹²²²³.

Podsumowanie: Tebentafusp i immunoterapie – kluczowe różnice

Poniżej znajduje się tabela, która w przejrzysty sposób przedstawia najważniejsze różnice między tebentafuspem, atezolizumabem i pembrolizumabem:

Substancja czynna	Najważniejsze wskazania	Stosowanie u dzieci	Stosowanie w ciąży	Stosowanie u kierowców
Tebentafusp	Czerniak błony naczyniowej oka (z HLA-A*02:01)	Nie zaleca się⁹	Nie zaleca się²⁴	Brak przeciwwskazań²⁹
Atezolizumab	Rak urotelialny, rak płuca, rak piersi, rak wątroby i inne	Nie zaleca się¹⁰	Nie zaleca się²⁵	Może powodować zmęczenie³⁰
Pembrolizumab	Czerniak, rak płuca, chłoniak Hodgkina, rak urotelialny	Nie zaleca się¹¹	Nie zaleca się²⁶	Może powodować zmęczenie³¹

Pytania i odpowiedzi

Czym różni się tebentafusp od atezolizumabu i pembrolizumabu?

Tebentafusp jest bispecyficznym białkiem fuzyjnym stosowanym tylko w czerniaku błony naczyniowej oka z antygenem HLA-A*02:01. Atezolizumab i pembrolizumab to przeciwciała monoklonalne stosowane w różnych nowotworach, zależnie od ekspresji PD-L1.¹²³

Czy wszystkie trzy leki mogą być stosowane u dzieci?

Nie, bezpieczeństwo i skuteczność tebentafuspu, atezolizumabu i pembrolizumabu u dzieci nie zostały określone.⁹¹⁰¹¹

Czy można stosować te leki w czasie ciąży?

Nie zaleca się stosowania tych leków w ciąży, ze względu na brak danych o bezpieczeństwie i możliwe ryzyko dla płodu.²⁴²⁵²⁶

Jakie działania niepożądane są wspólne dla tych leków?

Wszystkie mogą powodować działania niepożądane pochodzenia immunologicznego, np. zapalenie płuc, wątroby, jelit, zaburzenia hormonalne.²¹²²²³

Czy tebentafusp może być stosowany w każdym typie czerniaka?

Nie, tebentafusp jest przeznaczony tylko dla dorosłych z czerniakiem błony naczyniowej oka i antygenem HLA-A*02:01.⁴

Schematy podawania i częstotliwość leczenia

Tebentafusp podaje się w infuzji dożylnej, zwykle raz w tygodniu, według specjalnego schematu zwiększania dawki³².
Atezolizumab jest dostępny w formie infuzji dożylnej lub wstrzyknięcia podskórnego, podawany najczęściej co 2, 3 lub 4 tygodnie, zależnie od wskazania³³³⁴.
Pembrolizumab podaje się dożylnie co 3 tygodnie³⁵.

Wskazania zależne od ekspresji PD-L1 i cech genetycznych

Wybór terapii immunoonkologicznej często zależy od wyników badań dodatkowych:

Tebentafusp wymaga potwierdzenia obecności antygenu HLA-A*02:01⁴.
Atezolizumab i pembrolizumab mogą być stosowane tylko u pacjentów z określoną ekspresją białka PD-L1 na komórkach nowotworowych lub układu odpornościowego⁵⁸.

Immunoterapia a wcześniejsze leczenie

Leki immunoonkologiczne mogą być stosowane zarówno jako leczenie pierwszego rzutu (czyli od początku terapii), jak i w przypadku niepowodzenia wcześniejszego leczenia. W niektórych przypadkach pacjenci mogą otrzymać immunoterapię po progresji choroby podczas chemioterapii lub po leczeniu innymi nowoczesnymi lekami skierowanymi na konkretne mutacje genetyczne³⁶⁵⁸.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Tebentafusp to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu dorosłych z określonym typem czerniaka błony naczyniowej oka. Stosowanie tej terapii wiąże się z precyzyjnie ustalonym schematem dawkowania, który zależy od kolejnych tygodni leczenia. Ważne jest również monitorowanie pacjentów w początkowej fazie terapii, zwłaszcza ze względu na możliwość wystąpienia specyficznych działań niepożądanych. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje na temat dawkowania tebentafuspu, zarówno dla dorosłych, jak i dla szczególnych grup pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Tebentafusp to nowoczesna substancja czynna stosowana u osób z przerzutowym czerniakiem błony naczyniowej oka. Choć jej skuteczność daje szansę na poprawę rokowań, lek ten wiąże się także z możliwością wystąpienia działań niepożądanych. Większość objawów ubocznych pojawia się w początkowym okresie leczenia i najczęściej ma charakter łagodny lub umiarkowany, choć niektóre mogą być poważniejsze. Poznaj najważniejsze informacje o działaniach niepożądanych tebentafuspu oraz praktyczne wskazówki dotyczące ich rozpoznawania i postępowania.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Tebentafusp to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu przerzutowego czerniaka błony naczyniowej oka. Działa w wyjątkowy sposób, aktywując układ odpornościowy pacjenta do walki z komórkami nowotworowymi. Dzięki specjalnej budowie, potrafi rozpoznać i niszczyć komórki nowotworowe, pozostawiając zdrowe tkanki w większym stopniu nienaruszone. Poznaj, jak działa tebentafusp i dlaczego jest tak ważny w terapii onkologicznej.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Tebentafusp to innowacyjna substancja stosowana w leczeniu przerzutowego czerniaka błony naczyniowej oka. Ze względu na swój specyficzny mechanizm działania i możliwość wywołania poważnych reakcji, jej stosowanie wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze aspekty bezpieczeństwa związane z leczeniem tebentafuspem – dowiedz się, dla kogo jest przeznaczony, jakie środki ostrożności są konieczne oraz jakie grupy pacjentów wymagają szczególnej uwagi podczas terapii.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Tebentafusp to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu zaawansowanego czerniaka błony naczyniowej oka u dorosłych. Dzięki swojemu specyficznemu działaniu na komórki nowotworowe, może znacząco wydłużyć życie pacjentów, jednak jej stosowanie wiąże się z określonymi przeciwwskazaniami oraz wymaga zachowania szczególnej ostrożności w niektórych przypadkach. Poznaj sytuacje, w których tebentafusp nie powinien być stosowany lub jego podanie wymaga wyjątkowej uwagi.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Bezpieczeństwo stosowania tebentafuspu u dzieci to temat wymagający szczególnej uwagi. Substancja ta jest przeznaczona do leczenia bardzo specyficznych nowotworów u dorosłych, a w dokumentacji nie opisano jej użycia u pacjentów pediatrycznych. Brak doświadczeń klinicznych oraz ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa sprawiają, że stosowanie tebentafuspu u dzieci nie jest obecnie zalecane.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Tebentafusp to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu przerzutowego czerniaka błony naczyniowej oka. Dzięki swojemu mechanizmowi działania nie powoduje zaburzeń koncentracji, senności ani innych objawów, które mogłyby wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn. Dowiedz się, jak wygląda bezpieczeństwo stosowania tebentafuspu w codziennych sytuacjach wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie leków w okresie ciąży i karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ wiele substancji czynnych może mieć wpływ na rozwijające się dziecko. Tebentafusp, stosowany w leczeniu czerniaka błony naczyniowej oka, nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. W przypadku tej substancji brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa jej stosowania w tych szczególnych okresach życia kobiety, a potencjalne ryzyko dla dziecka nie może zostać wykluczone. Warto poznać szczegółowe zalecenia oraz środki ostrożności związane ze stosowaniem tebentafuspu w ciąży i podczas karmienia piersią.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Tebentafusp to innowacyjna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu szczególnego typu czerniaka oka u dorosłych. Działa poprzez aktywację komórek układu odpornościowego, co pozwala na zwalczanie komórek nowotworowych. Terapia tebentafuspem jest przeznaczona wyłącznie dla pacjentów z określonym typem antygenu HLA i nie jest stosowana u dzieci ani młodzieży. Poznaj szczegółowe wskazania oraz kluczowe informacje dotyczące tego nowoczesnego leku przeciwnowotworowego.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Tebentafusp to nowoczesny lek stosowany u dorosłych w leczeniu określonego typu czerniaka oka. Mimo że jest stosowany w warunkach szpitalnych i pod ścisłym nadzorem personelu medycznego, zawsze istnieje ryzyko podania zbyt dużej dawki. W przypadku tebentafuspu nie opisano dotąd przypadków przedawkowania, ale należy być świadomym potencjalnych zagrożeń i wiedzieć, jak postępować w takiej sytuacji. Warto poznać, jak wygląda monitorowanie pacjenta i jakie działania mogą zostać podjęte w razie wystąpienia niepożądanych objawów.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO KIMMTRAK 100 mikrogramów/0,5 mL koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna 0,5 mL fiolka zawiera 100 mikrogramów tebentafuspu, co odpowiada stężeniu przed rozcieńczeniem 200 mcg/mL. Tebentafusp jest białkiem fuzyjnym, wytwarzanym technologią rekombinacji DNA w komórkach Escherichia coli . Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji (koncentrat jałowy). Przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtawego roztwór w fiolce jednodawkowej.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy KIMMTRAK jest wskazany do stosowania w monoterapii w leczeniu dorosłych pacjentów, u których występuje ludzki antygen leukocytarny (HLA)-A*02:01, z nieresekcyjnym lub przerzutowym czerniakiem błony naczyniowej oka.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy KIMMTRAK powinien być podawany pod kierunkiem i nadzorem lekarza doświadczonego w stosowaniu leków przeciwnowotworowych i przygotowanego do leczenia zespołu uwalniania cytokin w warunkach, w których natychmiast dostępne jest kompletne wyposażenie do resuscytacji. Zaleca się hospitalizację przez co najmniej trzy pierwsze infuzje produktu leczniczego KIMMTRAK (patrz punkt 4.4). Pacjenci leczeni produktem leczniczym KIMMTRAK muszą mieć genotyp HLA-A*02:01 potwierdzony za pomocą zwalidowanego testu do genotypowania HLA. Dawkowanie Zalecana dawka produktu leczniczego KIMMTRAK to 20 mikrogramów w dniu 1, 30 mikrogramów w dniu 8, 68 mikrogramów w dniu 15, a następnie 68 mikrogramów raz na tydzień (patrz punkt 6.6). Należy kontynuować leczenie produktem leczniczym KIMMTRAK, gdy pacjent odnosi korzyści kliniczne oraz gdy nie występują nieakceptowalne toksyczności (patrz punkt 5.1).
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie
Premedykacja W celu minimalizacji ryzyka niedociśnienia związanego z zespołem uwalniania cytokin (ang. cytokine release syndrome, CRS) należy podawać płyny dożylne przed rozpoczęciem infuzji produktu leczniczego KIMMTRAK w oparciu o ocenę kliniczną i stan nawodnienia pacjenta. W przypadku pacjentów z istniejącą już wcześniej niewydolnością nadnerczy otrzymujących leczenie podtrzymujące kortykosteroidami ogólnoustrojowymi należy rozważyć dostosowanie dawki kortykosteroidów w celu zmniejszenia ryzyka niedociśnienia. Dostosowanie dawki Nie zaleca się zmniejszania dawki produktu leczniczego KIMMTRAK. Stosowanie produktu leczniczego KIMMTRAK należy wstrzymać lub przerwać w celu leczenia działań niepożądanych zgodnie z opisem w tabeli 1 i tabeli 2. W przypadku podejrzenia CSR należy rozpoznać objawy i natychmiast je leczyć zgodnie z zaleceniami w tabeli 1. Wytyczne dotyczące postępowania w przypadku ostrych reakcji skórnych, patrz tabela 2.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie
Tabela 1: Stopień nasilenia CRS i wytyczne dotyczące postępowania

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

Stopień nasilenia CRS* Postępowanie
Stopień 1Temperatura ≥ 38°CBez niedociśnienia ani hipoksji
Stopień 2Temperatura ≥ 38°CNiedociśnienie, w przypadku którego uzyskuje się odpowiedź na podaż płynów i nie jest wymagane stosowanie leków wazopresyjnych.Zapotrzebowanie na tlen wymaga zastosowania niskoprzepływowej kaniuli nosowej (przepływ tlenu ≤6 L/min) lub metod niewymagających bezpośredniego kontaktu z twarzą (ang. blow- by). w zakresie niedociśnienia i hipoksjilub nastąpi nasilenie CRS, należy podać wysokodawkowy kortykosteroid dożylny (np. 2 mg/kg/dobę metyloprednizolonu lub jego odpowiednik).co najmniej 30 minut przed następną dawką

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie
 Kontynuować leczenie i wdrożyć leczenie objawowe. Monitorować w kierunku nasilenia CRS.  Kontynuować leczenie i w razie potrzeby podać bolus płynów dożylnych i tlen przez niskoprzepływową kaniulę nosową lub metodami niewymagającymi bezpośredniego kontaktu z twarzą.  Jeśli w ciągu 3 godzin nie nastąpi poprawa  W przypadku utrzymującego się (trwającego 2-3 godziny) lub nawracającego (występowanie CRS ≥ stopnia 2 po więcej niż jednej dawce) CRS w stopniu 2 należy podawać kortykosteroidy w premedykacji (np. deksametazon 4 mg lub odpowiednik)

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

Stopień nasilenia CRS* Postępowanie
Stopień 3Temperatura ≥ 38°CWymaga stosowania leku wazopresyjnego z wazopresyną lub bez wazopresyny.Wymaga stosowania wysokoprzepływowej kaniuli nosowej (przepływ tlenu >6 L/min), maski tlenowej lub maski tlenowejz rezerwuarem tlenowym, lub maski Venturiego. dożylnie w ciągu 1 godzinykortykosteroidy w premedykacji(np. deksametazon 4 mg lub odpowiednik) co najmniej 30 minut przed następną dawką
Stopień 4Temperatura ≥ 38°CWymaga stosowania kilku leków wazopresyjnych (z wyłączeniem wazopresyny). Wymaga zastosowania dodatniego ciśnienia (np. CPAP, BiPAP, intubacja i wentylacja mechaniczna). leczniczego KIMMTRAK(np. 2 mg/kg/dobę metyloprednizolonulub jego odpowiednik)

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie
 Przerwać stosowanie produktu leczniczego KIMMTRAK do czasu ustąpienia CRS i jego następstw  Podać wysokodawkowy kortykosteroid dożylny (np. 2 mg/kg/dobę metyloprednizolonu lub jego odpowiednik).  W razie potrzeby podać tocilizumab – Pacjenci o masie ciała ≤30 kg: 12 mg/kg – Pacjenci o masie ciała ≥30 kg: 8 mg/kg dożylnie w ciągu 1 godziny (dawka maksymalna 800 mg)  Leczenie produktem leczniczym KIMMTRAK należy wznowić w tej samej dawce (tj. nie zwiększać, jeśli CRS stopnia 3 wystąpił podczas początkowego zwiększania dawki; wznowić zwiększanie dawki, jeśli dawka będzie tolerowana)  W przypadku CRS stopnia 3 należy podawać  Na stałe przerwać podawanie produktu  Podać kortykosteroid dożylny * Na podstawie konsensusu Amerykańskiego Towarzystwa Transplantacji i Terapii Komórkowych (ang. American Society for Transplantation and Cellular Therapy, ASTCT) dotyczącego kryteriów klasyfikacji stopnia nasilenia CRS (Lee i wsp. 2019).
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie
Tabela 2: Zalecenia dotyczące postępowania i modyfikacje dawki w przypadku ostrych reakcji skórnych

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

Działania niepożądane Stopień nasileniaa Postępowanie
Ostre reakcje skórne (patrz punkt 4.4) Stopień 2 lub powrotu do stanupoczątkowego.przeciwświądowego(np. pozbawiony działania uspokajającego, długo działający lek przeciwhistaminowy)

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie
 Wstrzymać stosowanie produktu leczniczego KIMMTRAK do czasu ustąpienia do stopnia ≤1  Podać schemat leczenia
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie
Stopień 3 lub powrotu do stanupoczątkowego.
Stopień 4 produktu leczniczego KIMMTRAK
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie
 W przypadku wysypki objawowej, która nie reaguje na schemat leczenia przeciwświądowego, podawać miejscowo kortykosteroid.  W przypadku utrzymujących się objawów podawać steroidy ogólnoustrojowe.  Wznowić zwiększanie dawki produktu leczniczego KIMMTRAK, jeśli aktualna dawka jest mniejsza niż 68 mcg lub wznowić w tej samej dawce, jeśli zwiększanie dawki zostało zakończone  Wstrzymać stosowanie produktu leczniczego KIMMTRAK do czasu ustąpienia do stopnia ≤1  Podać miejscowy kortykosteroid i doustne kortykosteroidy.  W przypadku utrzymywania się reakcji, które nie odpowiadają na steroidy doustne, należy rozważyć zastosowanie kortykosteroidu dożylnego (np. 2 mg/kg/dobę metyloprednizolonu lub jego odpowiednik)  Leczenie produktem leczniczym KIMMTRAK należy wznowić w tej samej dawce (tj. nie zwiększać, jeśli CRS stopnia 3 wystąpił podczas początkowego zwiększania dawki; wznowić zwiększanie dawki, jeśli dawka będzie tolerowana)  Na stałe przerwać podawanie  Podać kortykosteroid dożylny (np.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie
2 mg/kg/dobę metyloprednizolonu lub jego odpowiednik) a Na podstawie wspólnych kryteriów terminologii dla zdarzeń niepożądanych instytutu National Cancer Institute (ang. National Cancer Institute Common Terminology Criteria for Adverse Events, CTCAE) wersja 4.03 (NCI CTCAEv4.03). Szczególne grupy pacjentów Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego KIMMTRAK u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Osoby w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) dostosowanie dawki nie jest wymagane. Zaburzenia czynności nerek Na podstawie analiz bezpieczeństwa stosowania i skuteczności dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne. Brak zaleceń dotyczących dawki u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek ze względu na brak danych farmakokinetycznych; dlatego dawkowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek należy przeprowadzać z zachowaniem ostrożności i starannym monitorowaniem (patrz punkt 5.2).
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie
Pacjenci z chorobą serca w wywiadzie Produktu leczniczego KIMMTRAK nie badano u pacjentów z istotną chorobą serca w wywiadzie. Pacjentów z chorobą serca, wydłużeniem odstępu QT i czynnikami ryzyka niewydolności serca należy uważnie monitorować (patrz punkt 4.4). Sposób podawania Produkt leczniczy KIMMTRAK jest przeznaczony do podania dożylnego. Zalecany czas trwania infuzji to 15 do 20 minut. Produkt leczniczy KIMMTRAK wymaga rozcieńczenia w roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/mL (0,9%), zawierającym albuminę ludzką do infuzji dożylnej. Każda fiolka produktu leczniczego KIMMTRAK jest przeznaczona do stosowania jedynie jako dawka pojedyncza. Nie wstrząsać fiolką produktu leczniczego KIMMTRAK. Instrukcja dotycząca rozcieńczania i podawania produktu leczniczego, patrz punkt 6.6.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie
Pierwsze trzy dawki leczenia Pierwsze trzy dawki produktu leczniczego KIMMTRAK należy podać w warunkach szpitalnych z nocnym monitorowaniem objawów przedmiotowych i podmiotowych CRS przez co najmniej 16 godzin. Należy monitorować parametry czynności życiowych przed podaniem dawki i co najmniej co 4 godziny do ustąpienia objawów. Jeśli jest to klinicznie wskazane, należy prowadzić częstsze monitorowanie lub przedłużyć hospitalizację. Jeśli u pacjentów wystąpi niedociśnienie stopnia 3 lub 4 w czasie którejkolwiek z pierwszych trzech infuzji produktu leczniczego KIMMTRAK, pacjentów należy monitorować co godzinę przez co najmniej 4 godziny w warunkach ambulatoryjnych przez następne trzy infuzje. Kolejne dawki leczenia W przypadku tolerancji dawki 68 mikrogramów (tzn. bez wystąpienia niedociśnienia stopnia ≥2 wymagającego interwencji medycznej) kolejne dawki można podawać w odpowiednich warunkach ambulatoryjnych. Należy obserwować pacjentów przez co najmniej 60 minut po każdej infuzji.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie
W przypadku pacjentów, którzy otrzymali leczenie produktem leczniczym KIMMTRAK w warunkach ambulatoryjnych przez co najmniej 3 miesiące i u których nie występowały przerwy powyżej 2 tygodni, można zredukować monitoring ambulatoryjny po infuzji kolejnych dawek do co najmniej 30 minut.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Zespół uwalniania cytokin (ang. cytokine release syndrome, CRS) Po infuzjach tebentafuspu CRS występował u większości pacjentów. Rozpoznanie CRS najczęściej stawiano na podstawie gorączki, po której występowało niedociśnienie i sporadycznie hipoksja. Innymi często obserwowanymi objawami towarzyszącymi CRS były dreszcze, nudności, wymioty, zmęczenie i ból głowy. W większości przypadków CRS rozpoczął się w dniu infuzji z medianą czasu do ustąpienia wynoszącą 2 dni. Gorączkę obserwowano prawie we wszystkich przypadkach CRS i u tych pacjentów zwiększenie temperatury ciała występowało na ogół w ciągu pierwszych 8 godzin po infuzji tebentafuspu. Wystąpienie CRS rzadko (1,2%) prowadziło do przerwania leczenia.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Należy monitorować pacjentów w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych CRS przez co najmniej 16 godzin po pierwszych trzech infuzjach tebentafuspu w warunkach szpitalnych z bezpośrednim dostępem do produktów leczniczych i sprzętu do resuscytacji do leczenia CRS. W przypadku zaobserwowania CRS należy wdrożyć natychmiastowe leczenie podtrzymujące, w tym leki przeciwgorączkowe, płyny dożylne, tocilizumab lub kortykosteroidy, aby zapobiec nasileniu stopnia ciężkości zdarzenia do ciężkiego lub zagrażającego życiu, a monitorowanie należy kontynuować aż do jego ustąpienia. W trakcie podawania kolejnych dawek należy ściśle monitorować pacjentów po podaniu leczenia w celu wczesnego wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych CRS (patrz punkt 4.2, Sposób podawania). U pacjentów z chorobami towarzyszącymi, w tym zaburzeniami sercowo-naczyniowymi, może występować zwiększone ryzyko wystąpienia następstw związanych z CRS.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Nie przebadano stosowania tebentafuspem u pacjentów z klinicznie istotną chorobą serca (patrz punkt 5.1). W zależności od utrzymywania się i stopnia nasilenia CRS należy wstrzymać lub przerwać leczenie tebentafuspem (patrz punkt 4.2, tabela 1). Ostre reakcje skórne Zgłaszano występowanie ostrych reakcji skórnych związanych z infuzją tebentafuspu, co może wynikać z jego mechanizmu działania oraz ekspresji gp100 w prawidłowych melanocytach w skórze. Ostre reakcje skórne głównie obejmowały wysypkę, świąd, rumień i obrzęk skórny (patrz punkt 4.8). Ostre reakcje skórne zwykle występowały po każdej z pierwszych trzech infuzji tebentafuspu, a ich nasilenie i częstość występowania zmniejszały się wraz z upływem czasu. Większość objawów ustępowała bez konieczności stosowania kortykosteroidów ogólnoustrojowych i bez długoterminowych następstw. Ostre reakcje skórne można leczyć lekami przeciwhistaminowymi i miejscowymi kortykosteroidami.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku utrzymujących się lub ciężkich objawów należy rozważyć podanie steroidów ogólnoustrojowych. Leczenie objawów przedmiotowych i podmiotowych reakcji skórnych może wymagać tymczasowego opóźnienia podania kolejnych dawek tebentafuspu (patrz punkt 4.2, tabela 2). Choroba serca U pacjentów, którzy otrzymali leczenie tebentafuspem, obserwowano zdarzenia sercowe, takie jak tachykardia zatokowa i arytmia (patrz punkt 4.8). Pacjenci z istniejącymi wcześniej zaburzeniami sercowo-naczyniowymi mogą być narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia następstw związanych z CRS i należy ich uważnie monitorować. Każdego pacjenta z objawami przedmiotowymi lub podmiotowymi odpowiadającymi zdarzeniom sercowym należy zbadać i niezwłocznie leczyć. Ponadto należy zastosować odpowiednie leczenie CRS jako czynnika wyzwalającego. Po leczeniu tebentafuspem zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT (patrz punkt 4.8).
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Leczenie tebentafuspem należy podawać z zachowaniem ostrożności u pacjentów z wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie lub z predyspozycją do wydłużenia odstępu QT oraz u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT. U wszystkich pacjentów należy wykonać elektrokardiogram (EKG) przed rozpoczęciem i po zakończeniu leczenia tebentafuspem w ciągu pierwszych 3 tygodni leczenia, a następnie zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Jeśli QTcF przekroczy 500 ms lub zwiększy się o ≥60 ms w stosunku do wartości początkowej, należy przerwać leczenie tebentafuspem, i leczyć wszelkie czynniki wyzwalające, w tym zaburzenia elektrolitowe. Należy wznowić leczenie, gdy odstęp QTcF zwiększy się do <500 ms lub będzie <60 ms od wartości początkowej. W zależności od utrzymywania się i stopnia nasilenia zdarzenia sercowego i powiązanego CRS należy wstrzymać lub przerwać leczenie tebentafuspem (patrz punkt 4.2, tabela 1).
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Antykoncepcja Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie stosowania tebentafuspu i przez co najmniej 1 tydzień po ostatniej dawce leczenia tebentafuspem (patrz punkt 4.6). Substancje pomocnicze Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na mL, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji tebentafuspu z innymi lekami. Rozpoczęcie leczenia tebentafuspem powoduje przejściowe uwalnianie cytokin, które mogą hamować enzymy CYP450. Największe ryzyko interakcji typu lek-lek występuje w ciągu pierwszych 24 godzin po podaniu pierwszych trzech dawek tebentafuspu u pacjentów otrzymujących jednocześnie substraty CYP450, w szczególności charakteryzujące się wąskim indeksem terapeutycznym. U tych pacjentów należy monitorować działanie toksyczne (np. warfaryna) lub stężenie leku (np. cyklosporyna). W razie potrzeby należy dostosować dawkę jednocześnie stosowanych leków.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym/antykoncepcja Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia tebentafuspem i przez co najmniej 1 tydzień po ostatniej dawce tebentafuspu. Ciąża Nie ma danych dotyczących stosowania tebentafuspu u kobiet w ciąży. Nie prowadzono badań na zwierzętach dotyczących wpływu tebentafuspu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Tebentafusp nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. Przed rozpoczęciem leczenia tebentafuspem u kobiet w wieku rozrodczym należy sprawdzić, czy nie są w ciąży. Karmienie piersią Brak wystarczających danych dotyczących przenikania tebentafuspu/metabolitów do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Podczas leczenia tebentafuspem należy przerwać karmienie piersią.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Nie prowadzono badań dotyczących wpływu tebentafuspu na płodność (patrz punkt 5.3). Wpływ tebentafuspu na płodność u mężczyzn i kobiet jest nieznany.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Tebentafusp nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęstszymi działaniami niepożądanymi u pacjentów leczonych produktem leczniczym KIMMTRAK były zespół uwalniania cytokin (88%), wysypka (85%), gorączka (79%), świąd (72%), zmęczenie (66%), nudności (56%), dreszcze (55%), ból brzucha (49%), obrzęk (49%), hipo- /hiperpigmentacja (48%), niedociśnienie (43%), suchość skóry (35%), ból głowy (32%) i wymioty (34%). Działania niepożądane prowadziły do całkowitego przerwania leczenia u 4% pacjentów otrzymujących produkt leczniczy KIMMTRAK. Najczęstszym działaniem niepożądanym prowadzącym do przerwania stosowania produktu leczniczego KIMMTRAK był zespół uwalniania cytokin. Działania niepożądane, które skutkowały przerwaniem podania co najmniej jednej dawki, wystąpiły u 26% pacjentów leczonych produktem leczniczym KIMMTRAK (podawanym raz na tydzień) i prowadziły do pominięcia mediany jednej dawki.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane
Działania niepożądane wymagające przerwania podawania dawki u ≥2% pacjentów obejmowały zmęczenie (3%, stopnia 1-3), gorączkę (2,7%, stopnia 1-3), zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (2,4%, stopnia 1-4), zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej (2,4%, stopnia 1-3), ból brzucha (2,1%, stopnia 1-3) i zwiększenie aktywności lipazy (2,1%, stopnia 1-3). Działania niepożądane, które prowadziły do zmiany co najmniej jednej dawki, wystąpiły u 4,2% pacjentów z grupy pacjentów leczonych produktem leczniczym KIMMTRAK. Działaniami niepożądanymi, w przypadku których wymagana była zmiana dawki u ≥1% pacjentów, były zespół uwalniania cytokin (1,9%, stopnia 1-3) i niedociśnienie (1,1%, stopnia 2-4). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W tabeli 3 podsumowano działania niepożądane, które wystąpiły u 378 pacjentów z przerzutowym czerniakiem błony naczyniowej oka w dwóch badaniach klinicznych (IMCgp100-102 i IMCgp100-202) otrzymujących zalecany schemat dawkowania produktu leczniczego KIMMTRAK wynoszący 20 mikrogramów w dniu 1, 30 mikrogramów w dniu 8 oraz 68 mikrogramów w dniu 15, a następnie 68 mikrogramów raz na tydzień.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane
Częstość występowania działań niepożądanych przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów (ang. System Organ Class, SOC) MedDRA i według preferowanych terminów. Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 3: Działania niepożądane u pacjentów leczonych produktem leczniczym KIMMTRAK w monoterapii

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane

Działania niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Często Zapalenie nosogardzieli
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo często Zespół uwalniania cytokin1
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często Zmniejszenie łaknienia, hipomagnezemia,hiponatremia, hipokalcemia, hipokaliemia
Niezbyt często Zespół lizy guza
Zaburzenia psychiczne
Bardzo często Bezsenność
Często Lęk
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często Ból głowy2, zawroty głowy, parestezja
Często Zaburzenia smaku
Zaburzenia serca
Bardzo często Tachykardia2
Często Zaburzenia rytmu serca2, migotanie przedsionków2
Niezbyt często Dławica piersiowa2, niewydolność serca2
Zaburzenia naczyniowe
Bardzo często Niedociśnienie2, uderzenia gorąca, nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo często Kaszel, duszność
Często Ból jamy ustnej i gardła, hipoksja2
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często Nudności2, wymioty2, biegunka, ból brzucha, zaparcie, niestrawność
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często Wysypka, świąd, suchość skóry, hipo-/hiperpigmentacja4, rumień
Często Łysienie, poty nocne
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często Ból stawów, ból pleców, ból mięśni, ból kończyn,
Często Kurcze mięśni
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane

Bardzo często Gorączka2, zmęczenie3, dreszcze2, obrzęk5, choroba grypopodobna
Badania diagnostyczne
Bardzo często Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie aktywności lipazy, niedokrwistość, zmniejszenie liczby limfocytów, zmniejszenie stężenia fosforanów we krwi, zwiększenie stężeniakreatyniny we krwi
Często Zwiększenie aktywności amylazy, zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy, zwiększenie liczby krwinek białych, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi,zwiększenie stężenia glukozy we krwi
Niezbyt często Wydłużenie odstępu QT w elektrokardiogramie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane
1 CRS oceniano na podstawie konsensusu ASTCT dotyczącego kryteriów klasyfikacji stopnia nasilenia CRS (Lee i wsp. 2019). Podano oceniony CRS zamiast CRS zgłaszanego przez badacza. 2. Niektóre zdarzenia mogą być związane z CRS lub mogą być zgłaszane jako zdarzenia izolowane. 3. Obejmuje zmęczenie i astenię. 4. Obejmuje siwienie nabyte, piegi, przebarwienie rzęs, hipopigmentację rzęs, zmianę koloru włosów, plamę soczewicowatą, zaburzenia pigmentacji, depigmentację siatkówki, depigmentację skóry, przebarwienie skóry, hiperpigmentację skóry, hipopigmentację skóry, plamę soczewicowatą słoneczną, bielactwo nabyte. 5. Obejmuje obrzęk oka, opuchnięcie oka, obrzęk powieki, opuchnięcie okolic okołooczodołowych, obrzęk okołooczodołowy, opuchnięcie powieki, obrzęk gardła, obrzęk warg, opuchnięcie warg, obrzęk twarzy, uogólniony obrzęk, zlokalizowany obrzęk, obrzęk, obrzęk obwodowy, opuchnięcie obwodowe, opuchnięcie, opuchnięcie twarzy.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Zespół uwalniania cytokin (ang. cytokine release syndrome, CRS) W badaniu klinicznym IMCgp100-202 zespół uwalniania cytokin (oceniony na podstawie konsensusu ASTCT dotyczącego kryteriów klasyfikacji stopnia nasilenia 2019) wystąpił u 89% pacjentów leczonych produktem leczniczym KIMMTRAK. Łączna częstość występowania CRS obejmowała 12% przypadków, u których wystąpiło zdarzenie stopnia 1, 76% przypadków, u których wystąpiło zdarzenie stopnia 2, oraz 0,8% przypadków, u których wystąpiło zdarzenie stopnia 3. Najczęściej obserwowanymi objawami towarzyszącymi CRS były dreszcze, nudności, wymioty, zmęczenie, niedociśnienie i ból głowy. Zdarzenia stopnia 3, które można zaobserwować w związku z CRS, obejmują tachykardię, hipoksję, dławicę piersiową, trzepotanie przedsionków i zaburzenia czynności lewej komory. Większość (84%) epizodów CRS rozpoczęła się w dniu infuzji. Mediana czasu do ustąpienia CRS wynosiła 2 dni.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane
Wystąpienie CRS rzadko (1,2%) prowadziło do przerwania leczenia. Wszystkie objawy CRS miały odwracalny charakter i zwykle były leczone płynami dożylnymi, lekami przeciwgorączkowymi lub pojedynczą dawką kortykosteroidu. Dwóch pacjentów (0,8%) otrzymało tocilizumab. Postępowanie kliniczne w przypadku CRS, patrz punkt 4.2, tabela 1. Ostre reakcje skórne W badaniu IMCgp100-202 ostre reakcje skórne wystąpiły u 91% pacjentów leczonych produktem leczniczym KIMMTRAK, w tym wysypka o dowolnym stopniu nasilenia (83%), świąd (69%), rumień (25%) i obrzęk skórny (27%). Większość reakcji skórnych była stopnia 1 (28%) lub 2 (44%), a u niektórych pacjentów leczonych produktem leczniczym KIMMTRAK wystąpiły zdarzenia stopnia 3 (21%). Wśród pacjentów z zaobserwowaną wysypką często występowała wysypka (55%), wysypka plamisto-grudkowa (31%) i złuszczanie skóry (21%). Działania niepożądane stopnia 3 w postaci wysypki zgłaszano u 5% pacjentów i obejmowały wysypkę (2,4%) i wysypkę plamisto- grudkową (1,6%).
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane
Ostre reakcje skórne zwykle występowały po każdej z pierwszych trzech infuzji produktu leczniczego KIMMTRAK, przy czym częstość występowania reakcji ≥ stopnia 3 zmniejszała się (dawka 1; 17%, dawka 2; 10%, dawka 3; 8%, dawka 4; 3%). Mediana czasu do wystąpienia ostrych reakcji skórnych wynosiła 1 dzień w grupie pacjentów leczonych produktem leczniczym KIMMTRAK, a mediana czasu do uzyskania poprawy do ≤ stopnia 1 wynosiła 6 dni. Postępowanie kliniczne w przypadku ostrych reakcji skórnych, patrz punkt 4.2, tabela 2. Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych W badaniu IMCgp100-202, w którym u 95% pacjentów istniały już wcześniej przerzuty do wątroby, obserwowano zwiększenie aktywności AlAT/AspAT do ≥ stopnia 1 u 65% pacjentów leczonych produktem leczniczym KIMMTRAK. Zwiększenie stężenia bilirubiny zgłaszano u 27% pacjentów i było ono związane przede wszystkim z powiększeniem rozmiaru przerzutów do wątroby.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane
Większość przypadków zwiększenia aktywności AlAT/AspAT stopnia 3 lub 4 występowała głównie w ciągu pierwszych 3 infuzji produktu leczniczego KIMMTRAK. U większości pacjentów, u których wystąpiło zwiększenie aktywności AlAT/AspAT stopnia 3 lub 4, poprawa do ≤ stopnia 1 następowała w ciągu 7 dni. Immunogenność Pojawiające się podczas leczenia przeciwciała przeciwlekowe (ang. anti-drug antibodies, ADA) przeciwko tebentafuspowi wykryto odpowiednio u 33% i 29% pacjentów otrzymujących tebentafusp we wszystkich grupach dawkowania w badaniu IMCgp100-102 i IMCgp100-202. Mediana czasu do wystąpienia ADA wynosiła 6 do 9 tygodni od rozpoczęcia leczenia tebentafuspu. Nie było dowodów na wpływ ADA na bezpieczeństwo stosowania lub skuteczność tebentafuspu, chociaż mała liczba pacjentów, u których wystąpiło wysokie miano ADA, uniemożliwia wyciągnięcie stanowczych wniosków dotyczących ich wpływu klinicznego.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Brak informacji dotyczących przedawkowania tebentafuspu. W przypadku przedawkowania pacjentów należy ściśle monitorować w kierunku objawów przedmiotowych lub podmiotowych działań niepożądanych oraz należy niezwłocznie wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe, inne leki przeciwnowotworowe, kod ATC: jeszcze nieprzydzielony Mechanizm działania Tebentafusp to bispecyficzne białko fuzyjne, złożone z receptora komórek T (TCR; domena docelowa) połączonego z fragmentem przeciwciała łączącego się z CD3 (antygen różnicowania komórkowego 3; domena efektorowa). Koniec TCR wiąże się z dużym powinowactwem z peptydem gp100 prezentowanym przez ludzki antygen leukocytarny – A*02:01 (HLA-A*02:01) na powierzchni komórek nowotworowych czerniaka błony naczyniowej oka, a domena efektorowa wiąże się z receptorem CD3 na poliklonalnej komórce T. Synapsa immunologiczna powstaje, gdy domena docelowa TCR tebentafuspu łączy się z komórkami czerniaka błony naczyniowej oka, a domena efektorowa CD3 łączy się z poliklonalnymi komórkami T. Ta synapsa immunologiczna skutkuje przekierowaniem i aktywacją poliklonalnych komórek T, niezależnie od ich pierwotnej swoistości w stosunku do TCR.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Poliklonalne komórki T aktywowane przez tebentafusp uwalniają cytokiny prozapalne i cytolityczne białka, co skutkuje bezpośrednią lizą komórek nowotworowych czerniaka błony naczyniowej oka. Działanie farmakodynamiczne Po leczeniu tebentafuspem obserwowano przejściowe i klinicznie nieistotne zmniejszenie liczby limfocytów we krwi. Zmniejszenie liczby limfocytów następowało dzień po podaniu pierwszych 3 dawek i wracało do wartości z punktu początkowego przed podaniem kolejnych dawek. Po leczeniu tebentafuspem obserwowano przejściowe zwiększenie stężenia cytokin prozapalnych i chemokin w surowicy w próbkach pobranych po podaniu pierwszych trzech dawek. Stężenia szczytowe obserwowano od 8 do 24 godzin po podaniu tebentafuspu i powracały do wartości z punktu początkowego przed podaniem kolejnych dawek.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Badanie IMCgp100-202: Wcześniej nieleczony przerzutowy czerniak błony naczyniowej oka Badanie IMCgp100-202 było randomizowanym, otwartym, wieloośrodkowym badaniem z udziałem pacjentów z przerzutowym czerniakiem błony naczyniowej oka, u których występują antygeny HLA-A*02:01, uprzednio nieleczonych terapią systemową. Pacjenci nie mogli wcześniej otrzymywać leczenia systemowego ani zlokalizowanej terapii (skierowanej na wątrobę) przerzutowego czerniaka błony naczyniowej, z wyjątkiem wcześniejszej resekcji chirurgicznej choroby oligometastatycznej. Pacjenci byli wyłączani z udziału w badaniu w przypadku obecności objawowych lub nieleczonych przerzutów do mózgu, objawowej zastoinowej niewydolności serca, odstępu QT skorygowanego według wzoru Fridericia (QTcF) >470 ms lub wrodzonego zespołu długiego odstępu QT, ostrego zawału mięśnia sercowego lub niestabilnej dławicy piersiowej w okresie krótszym niż 6 miesięcy przed rozpoczęciem leczenia.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci zostali przydzieleni losowo (2:1) do grupy otrzymującej tebentafusp raz na tydzień w postaci infuzji dożylnej zgodnie z zalecanym indywidualnym schematem dawkowania opisanym w punkcie 4.2 lub grupy otrzymującej leczenie z wyboru badacza (pembrolizumab, ipilimumab lub dakarbazyna) w zatwierdzonych dawkach do czasu progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Pacjenci mogli otrzymywać tebentafusp, pembrolizumab lub ipilimumab po wystąpieniu progresji choroby, jeśli stan pacjentów był stabilny klinicznie, pacjenci odnosili korzyści kliniczne i nie wykazywali objawów nieakceptowalnej toksyczności w ocenie badacza. Dozwolone były przerwy w leczeniu trwające do 2 kolejnych tygodni. Randomizacja była stratyfikowana na podstawie aktywności dehydrogenazy mleczanowej (ang. lactate dehydrogenase, LDH), znanego czynnika prognostycznego dla nieresekcyjnego lub przerzutowego czerniaka błony naczyniowej oka.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas przeżycia całkowitego (ang. overall survival, OS) u wszystkich pacjentów poddanych randomizacji w badaniu. Ocenę guza przeprowadzano co 12 tygodni. Dodatkowymi punktami końcowymi skuteczności był oceniany przez badacza czas przeżycia wolny od progresji (ang. progression free survival, PFS). Randomizacji poddano łącznie 378 pacjentów; 252 przydzielono do grupy leczonej tebentafuspem i 126 do grupy leczonej lekiem z wyboru badacza (pembrolizumab: 82%; ipilimumab: 12 % lub dakarbazyna: 6%). Mediana wieku wynosiła 64 lata (zakres od 23 do 92 lat); przy czym 49,5% pacjentów było w wieku ≥65 lat, 87% było rasy białej, 50% było płci żeńskiej. Stopień sprawności według Wschodniej Grupy Współpracy Onkologicznej (ang. Eastern Cooperative Oncology Group, ECOG) w punkcie początkowym wynosił 0 (72%) lub 1 (20,4%) lub 2 (0,3%), u 36% występowało zwiększenie aktywności LDH, a 95% miało przerzuty do wątroby.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
W tym badaniu IMCgp100-202 43% pacjentów otrzymało leczenie tebentafuspem po wystąpieniu progresji choroby, przy czym nie zidentyfikowano żadnych nowych sygnałów dotyczących bezpieczeństwa. Mediana czasu trwania leczenia tebentafuspem po wystąpieniu progresji wynosiła 8 tygodni. Spośród łącznej liczby infuzji tebentafuspu podanych w trakcie badania 21,5% podano po wystąpieniu progresji. Po zakończeniu pierwotnej analizy skuteczności pacjenci z grupy otrzymującej leczenie z wyboru badacza mogli przejść na leczenie tebentafuspem. Przy medianie czasu obserwacji wynoszącej 22,4 miesiąca, zaktualizowany OS nadal był korzystniejszy w grupie otrzymującej tebentafusp (HR=0,58; 95% CI: 0,44, 0,77). W momencie analizy 16 pacjentów przeszło na leczenie tebentafuspem. Wyniki dotyczące skuteczności podsumowano w tabeli 4 i rycinie 1. Tabela 4: Wyniki dotyczące skuteczności w badaniu IMCgp100-202

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

Pierwszorzędowei drugorzędowe punkty końcowe KIMMTRAK (N = 252) Terapia z wyboru badacza(N = 126)
Czas przeżycia całkowitego (OS) 1
Liczba zgonów 87 (34,5%) 63 (50 %)
Mediana miesiące (95% CI) 21,7 (18,6; 28,6) 16,0 (9,7; 18,4)
HR (95% CI)2, 4 0,51 (0,37; 0,71)
Wartość p w oparciuo stratyfikowany test log-rank2 p = <0,0001
Czas przeżycia wolny od progresji (PFS)3, 4
Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie 198 (78,6 %) 97 (77 %)
Mediana w miesiącach (95% CI) 3,3 (3,0; 5,0) 2,9 (2,8; 3,0)
HR (95% CI) 4 0,73 (0,58; 0,94)
Wartość p w oparciuo stratyfikowany test log-rank2 p = 0,0139
Odsetek obiektywnych odpowiedzi na leczenie (ang. Objective response rate, ORR)6
n (%) 26 (10,3) 6 (4,8)
95% CI 6,9; 14,8 1,8; 10,1
Odpowiedź całkowita(ang. Complete Response, CR) 1 (0,4) 0
Odpowiedź częściowa(ang. Partial Response, PR) 25 (9,9) 6 (4,8)
Stabilizacja choroby (ang. Stable Disease, SD)5 52 (20,6) 16 (12,7)
Mediana czasu trwania odpowiedzi
Miesiące (95% CI) 9,9 (5,6; 22,1) 9,7 (2,7;–)

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
CI = przedział ufności (ang. Confidence interval), HR = współczynnik ryzyka (ang. Hazard ratio) 1. We wcześniej zdefiniowanej analizie okresowej zaobserwowano 150 zdarzeń OS, a graniczna wartość p dla ustalenia skuteczności (0,006) została określona za pomocą funkcji rozkładu wartości alfa Lan DeMets, z użyciem wartości granicznych typu O’Brien-Fleming. 2. Dwustronna wartość p na podstawie testu log-rank stratyfikowanego na podstawie LDH. 3. Zgodnie z oceną badacza według kryteriów RECIST v1.1. 4. Współczynnik ryzyka pochodzi z modelu ryzyka proporcjonalnego stratyfikowanego według LDH. 5. Na podstawie ≥24 tygodni. 6. Zaktualizowane na podstawie możliwości wykonania co najmniej 3 ocen radiologicznych u wszystkich pacjentów Produkt leczniczy KIMMTRAK Liczba pacjentów z grupy ryzyka Produkt leczniczy KIMMTRAK Wybór badacza Czas od randomizacji (miesiąc) Wybór badacza
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Prawdopodobieństwo przeżycia całkowitego Rycina 1: Krzywe Kaplana i Meiera dotyczące czasu przeżycia całkowitego w badaniu IMCgp100-202 Badanie IMCgp100-102: Wcześniej leczony przerzutowy czerniak błony naczyniowej oka Badanie IMCgp100-102 było otwartym, wieloośrodkowym badaniem fazy II z udziałem 127 pacjentów leczonych zgodnie ze schematem dawkowania zalecanym w punkcie 4.2. Wymagano, aby u pacjentów występowały antygeny HLA-A*02:01. Pacjenci kwalifikowali się do udziału w badaniu, jeśli wystąpiła u nich progresja choroby po co najmniej 1 lub kilku wcześniejszych liniach terapii skierowanych na wątrobę lub terapii systemowej, w tym inhibitorami punktów kontroli immunologicznej, przy jednocześnie występujących przerzutach. Pacjentów wykluczano z udziału w badaniu w przypadku klinicznie istotnej choroby serca i obecności objawowych lub nieleczonych przerzutów do mózgu.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Główne punkty końcowe dotyczące skuteczności obejmowały potwierdzony ORR zgodnie z oceną niezależnej komisji centralnej (ang. Independent Central Review, ICR) według kryteriów oceny odpowiedzi w guzach litych (ang. Response Evaluation Criteria in Solid Tumours, RECIST) v1.1. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały PFS, współczynnik kontroli choroby (ang. disease control rate, DCR), DOR (ang. Duration of response, DOR) i OS. Mediana wieku wynosiła 61 lat, 50% pacjentów było płci żeńskiej, 99% było rasy białej, stopień sprawności według ECOG wynosił 0 (70%) lub 1 (30%), a 96% pacjentów miało przerzuty do wątroby. Wcześniejsze leczenie obejmowało immunoterapię (73% pacjentów), w tym inhibitory punktów kontroli immunologicznej (PD-1/PD-L1; 65%; CTLA-4; 31%) oraz terapię skierowaną na wątrobę 45%. Wyniki dotyczące skuteczności z badania IMCgp100-102 podsumowano w tabeli 5. Tabela 5: Wyniki dotyczące skuteczności w badaniu IMCgp100-102

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

Pierwszorzędowe i drugorzędowe punkty końcowe KIMMTRAK (N = 127)
Potwierdzony odsetek obiektywnych odpowiedzi na leczenie1 6 (4,7%)
(95% CI) (1,8%; 10%)
Odpowiedź całkowita (ang. Complete Response, CR) 0
Odpowiedź częściowa (ang. Partial Response, PR) 6 (4,7%)

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Stabilizacja choroby (ang. Stable Disease, SD)2 23 (18,1%)
Mediana czasu trwania odpowiedzi
Miesiące (95% CI) 8,7 (5,6; 24,5)
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
1 Zgodnie z oceną niezależnej komisji centralnej według kryteriów RECIST v1.1. 2. Na podstawie ≥24 tygodni Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego KIMMTRAK we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu czerniaka błony naczyniowej oka (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Farmakokinetyka tebentafuspu wydaje się być linearna i proporcjonalna do dawki w zakresie dawek od 20 mcg do 68 mcg. Po infuzji dożylnej raz na tydzień u pacjentów z przerzutowym czerniakiem błony naczyniowej maksymalne stężenia w osoczu (C max ) wynosiły 4,2 ng/mL – 13,7 ng/mL i były osiągane bezpośrednio po zakończeniu infuzji (T = 0,5 h). Nie obserwowano akumulacji w przypadku schematu dawkowania raz na tydzień w docelowych dawkach terapeutycznych. Dystrybucja Tebentafusp nie ulegał rozległej dystrybucji i wykazywał objętość dystrybucji porównywalną z objętością krwi (5,25 L). Metabolizm Nie scharakteryzowano szlaku metabolicznego tebentafuspu. Jak w przypadku innych leków będących białkami, oczekuje się, że tebentafusp jest rozkładany do małych peptydów i aminokwasów na drodze szlaku katabolicznego. Eliminacja Wydalanie tebentafuspu nie zostało w pełni scharakteryzowane.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Biorąc pod uwagę wielkość molekularną tebentafuspu bliską barierze filtracji kłębuszkowej, jego niewielkie ilości mogą być wydalane z moczem. Po podaniu tebentafuspu u pacjentów z przerzutowym czerniakiem błony naczyniowej szacowany klirens układowy wynosił 4,29 L/dobę, z końcowym okresem półtrwania od 6 do 8 godzin. Szczególne grupy pacjentów Analiza farmakokinetyki populacyjnej nie wykazała żadnego istotnego wpływu masy ciała (43 do 163 kg), płci, rasy i wieku (23 do 91 lat) na klirens tebentafuspu. Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzano formalnych badań farmakokinetycznych tebentafuspu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Nie obserwowano wpływu na parametry bezpieczeństwa lub skuteczności u pacjentów z łagodnymi (klirens kreatyniny [CrCL] w zakresie od 60 do 89 mL/min) do umiarkowanych (CrCL w zakresie od 30 do 59 mL/min) zaburzeniami czynności nerek i nie zaleca się dostosowywania dawki.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dostępne są ograniczone dane pochodzące od pacjentów (<5%) z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek oraz brak jest informacji pochodzących od pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (CrCL <30 mL/min). Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzano formalnych badań farmakokinetycznych tebentafuspu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Populacyjne analizy PK wykazały, że zwiększenie stężenia AlAT/AspAT w punkcie początkowym i w okresie leczenia nie wpływało na farmakokinetykę tebentafuspu. Nie zaleca się dostosowywania dawki na podstawie aktywności AlAT/AspAT.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tebentafusp to białko specyficzne dla człowieka i nie ma odpowiednich gatunków zwierząt, na których można byłoby przeprowadzić niekliniczne badania toksykologiczne tebentafuspu. Nie przeprowadzano badań rakotwórczości, genotoksyczności ani toksycznego wpływu tebentafuspu na rozród i rozwój potomstwa.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas cytrynowy jednowodny (E330) Wodorofosforan disodowy (E339) Mannitol (E421) Trehaloza Polisorbat 20 (E432) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Nieotwarta fiolka 3 lata. Po otwarciu Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy po otwarciu rozcieńczyć i niezwłocznie podać w postaci infuzji. Po przygotowaniu roztworu do infuzji Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy użyć natychmiast. Jeżeli roztwór nie zostanie użyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania odpowiada użytkownik. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka ze szkła typu I z korkiem z gumy bromobutylowej i zrywalnym aluminiowym/plastikowym zamknięciem typu flip-off, zawierająca 0,5 mL koncentratu. Opakowanie zawiera 1 fiolkę. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Ogólne środki ostrożności Roztwór do infuzji powinien być przygotowywany przez osobę należącą do fachowego personelu medycznego, z zachowaniem odpowiednich zasad aseptyki podczas przygotowywania tego produktu leczniczego. Należy zachować zasady aseptyki podczas rozcieńczania i przygotowywania roztworów. Nie stosować urządzeń do przenoszenia produktu leczniczego w układzie zamkniętym (ang.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne
closed system transfer devices, CSTDs) w celu przygotowania dawki roztworu do infuzji produktu leczniczego KIMMTRAK. Produkty lecznicze przeznaczone do podawania drogą pozajelitową i worki infuzyjne należy przed podaniem skontrolować wzrokowo pod kątem obecności cząstek stałych i zmiany zabarwienia, o ile pozwala na to rodzaj roztworu i opakowania. Przygotowanie Produkt leczniczy KIMMTRAK musi zostać rozcieńczony przed podaniem dożylnym. Przed rozpoczęciem przygotowywania produktu leczniczego KIMMTRAK do podania należy zapewnić dostępność poniższych materiałów:  1 mL jałowe strzykawki z podziałkami z dwoma miejscami po przecinku.  Jałowe igły.  Albumina ludzka; należy stosować stężenie zgodnie z lokalną dostępnością. Stężenia lokalne to m.in. 4% (40 g/L), 5% (50 g/L), 20% (200 g/L), 25% (250 g/L).
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne
 100 mL worek infuzyjny zawierający roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/mL (0,9%): o Worek infuzyjny powinien być wykonany z poliolefin (PO) [takich jak polietylen (PE) i polipropylen (PP)] lub polichlorku winylu (PVC).  Jałowy, apirogenny zestaw do infuzji z wbudowanym filtrem 0,2 mikrona o małej zdolności wiązania białek do podania końcowej zawartości worka infuzyjnego. Rozcieńczenie i podanie Aby przygotować końcową dawkę produktu leczniczego KIMMTRAK wymagany jest 2-etapowy proces: Etap 1: Przygotowanie worka infuzyjnego Stosując techniki aseptyczne, należy przygotować worek infuzyjny w następujący sposób: a. Za pomocą 1 mL strzykawki i jałowej igły należy pobrać wyliczoną objętość albuminy ludzkiej do strzykawki (patrz tabela 6 poniżej) i dodać ją do 100 mL worka infuzyjnego zawierającego roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/mL (0,9%) w celu przygotowania końcowego stężenia albuminy ludzkiej w zakresie od 225 mcg/mL do 275 mcg/mL.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne
Tabela 6: Przykłady stężenia albuminy ludzkiej i akceptowalnych objętości do pobrania

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

Stężenie albuminy ludzkiej Zakres akceptowalnej objętości w celu dodania do 100 mL worka infuzyjnego w celu uzyskania stężenia albuminy ludzkiej od 225 mcg/mLdo 275 mcg/mL
4% (40 g/L) 0,63 mL (od 0,57 mL do 0,69 mL)
5% (50 g/L) 0,50 mL (od 0,45 mL do 0,55 mL)
20% (200 g/L) 0,13 mL (od 0,12 mL do 0,14 mL)
25% (250 g/L) 0,10 mL (od 0,09 mL do 0,11 mL)

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne
b. Delikatnie ujednorodnić rozcieńczony roztwór, wykonując następujące kroki: i. Odwrócić worek infuzyjny, tak aby port wejściowy znajdował się na górze worka, i postukać w rurkę portu, aby upewnić się, że pozostały roztwór został uwolniony do głębi roztworu. ii. Wymieszać, delikatnie obracając worek wzdłuż o 360 stopni od pozycji odwróconej co najmniej 5 razy. NIE wstrząsać workiem infuzyjnym. iii. Powtórzyć czynności (i) i (ii) dodatkowo trzy razy. Etap 2: Przygotowanie roztworu do infuzji produktu leczniczego KIMMTRAK c. Za pomocą 1 mL strzykawki i jałowej igły należy pobrać wymaganą objętość produktu leczniczego KIMMTRAK 100 mikrogramów/0,5 mL zgodnie z wymaganą dawką (podaną w tabeli 7 poniżej) i dodać do przygotowanego 100 mL worka infuzyjnego zawierającego roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/mL (0,9%) oraz albuminę ludzką. d. NIE płukać igły ani strzykawki podczas transferu.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne
Fiolkę zawierającą niewykorzystane resztki produktu leczniczego KIMMTRAK należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Nie należy przygotowywać więcej niż jednej dawki z fiolki. Tabela 7: Objętości produktu leczniczego KIMMTRAK wymagane do dodania do worka infuzyjnego
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne
Dzień leczenia Dawka (mcg) produktuleczniczego KIMMTRAK Objętość (mL) produktuleczniczego KIMMTRAK
Dzień 1 20 0,10
Dzień 8 30 0,15
Dzień 15, a następnie razna tydzień 68 0,34
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne
e. Wymieszać zawartość worka infuzyjnego wykonując te same procedury co w podpunkcie „Etap 1b”. Podawanie  Produkt leczniczy KIMMTRAK należy podawać wyłącznie w postaci infuzji dożylnej.  Należy natychmiast rozpocząć podawanie infuzji i podawać przez 15 do 20 minut przez oddzielne wkłucie dożylne. Należy stosować jałowy, apirogenny zestaw do infuzji z wbudowanym filtrem 0,2 mikrona o małej zdolności wiązania białek. Należy podać pacjentowi całą zawartość worka infuzyjnego z produktem leczniczym KIMMTRAK.  Po zakończeniu infuzji produktu leczniczego KIMMTRAK należy przepłukać linię infuzyjną odpowiednią objętością jałowego roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/mL (0,9%) w celu zapewnienia, że zostanie podana cała zawartość worka infuzyjnego. Produktu leczniczego KIMMTRAK nie podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym ani w bolusie. Nie mieszać produktu leczniczego KIMMTRAK z innymi lekami ani podawać innych leków przez to samo wkłucie dożylne.
CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne
Przechowywanie przygotowanego worka infuzyjnego  Produkt leczniczy KIMMTRAK nie zawiera środków konserwujących. Zawartość przygotowanego worka infuzyjnego należy podać w ciągu 4 godzin od momentu przygotowania, w tym należy wliczyć długość trwania infuzji. W tym 4-godzinnym oknie czasowym worek infuzyjny z produktem leczniczym KIMMTRAK należy pozostawić w temperaturze poniżej 30°C.  Jeśli zawartość worka infuzyjnego z produktem leczniczym KIMMTRAK nie zostanie użyta natychmiast, można ją przechowywać w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C przez maksymalnie 24 godziny od czasu przygotowania, wliczając w to czas konieczny do ogrzania worka infuzyjnego do temperatury pokojowej i długość trwania infuzji.  Po wyjęciu z lodówki worka infuzyjnego z produktem leczniczym KIMMTRAK nie wolno umieszczać go ponownie w lodówce. Należy usunąć niewykorzystane resztki roztworu produktu leczniczego KIMMTRAK przechowywane dłużej niż zalecany czas przechowywania.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tecentriq 840 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Tecentriq 1200 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Tecentriq 840 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Jedna 14 ml fiolka koncentratu zawiera 840 mg atezolizumabu*. Tecentriq 1200 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Jedna 20 ml fiolka koncentratu zawiera 1200 mg atezolizumabu*. Po rozcieńczeniu (patrz punkt 6.6) końcowe stężenie rozcieńczonego roztworu powinno wynosić pomiędzy 3,2 mg/ml a 16,8 mg/ml. *Atezolizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym klasy IgG1 o zmodyfikowanym regionie Fc, skierowanym przeciwko ligandowi receptora programowanej śmierci 1 (PD-L1), wytwarzanym przez komórki jajnika chomika chińskiego z zastosowaniem technologii rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Przezroczysty płyn, bezbarwny do lekko żółtawego. pH roztworu mieści się w zakresie 5,5 – 6,1, a osmolalność wynosi 129 – 229 mOsm/kg.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Rak urotelialny (ang. urothelial carcinoma , UC) Produkt leczniczy Tecentriq w monoterapii jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z rakiem urotelialnym miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami:  po wcześniejszej chemioterapii zawierającej pochodne platyny lub  u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do leczenia cisplatyną i u których ekspresja PD-L1 w tkance nowotworowej wynosi ≥5% (patrz punkt 5.1). Niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP) we wczesnym stadium Produkt leczniczy Tecentriq w monoterapii jest wskazany jako leczenie adiuwantowe po całkowitej resekcji i chemioterapii opartej na pochodnych platyny u dorosłych pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca o wysokim ryzyku wystąpienia nawrotu, u których w tkance nowotworowej ekspresja PD-L1 wynosi ≥50% na komórkach guza (ang. tumour cells , TC) oraz u których nie wykryto mutacji EGFR ani rearanżacji ALK (kryteria doboru, patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Wskazania do stosowania
Zaawansowany niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP) Produkt leczniczy Tecentriq, w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną, jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z niepłaskonabłonkowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z przerzutami. U pacjentów z NDRP z mutacją EGFR lub z ALK-dodatnim NDRP produkt leczniczy Tecentriq w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną jest wskazany dopiero po niepowodzeniu odpowiednich terapii ukierunkowanych molekularnie (patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Tecentriq w skojarzeniu z nab-paklitakselem i karboplatyną jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP z przerzutami, u których nie wykryto mutacji EGFR ani rearanżacji ALK (patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Tecentriq w monoterapii jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z NDRP z przerzutami, z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza (TC) lub ≥10% na komórkach immunologicznych naciekających guz (ang.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Wskazania do stosowania
immune cells , IC) oraz u których nie wykryto mutacji EGFR ani rearanżacji ALK (patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Tecentriq w monoterapii jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z zaawansowanym NDRP, którzy nie kwalifikują się do leczenia opartego na pochodnych platyny (kryteria doboru – patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Tecentriq w monoterapii jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z NDRP miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, po wcześniejszej chemioterapii. Pacjenci z NDRP z mutacją EGFR lub ALK-dodatnim NDRP przed leczeniem produktem Tecentriq powinni otrzymać również terapie ukierunkowane molekularnie (patrz punkt 5.1). Drobnokomórkowy rak płuca (DRP) Produkt leczniczy Tecentriq, w skojarzeniu z karboplatyną i etopozydem jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z drobnokomórkowym rakiem płuca w chorobie rozległej (ang. extensive-stage small cell lung cancer , ES-SCLC) (patrz punkt 5.1). Potrójnie ujemny rak piersi (ang.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Wskazania do stosowania
triple-negative breast cancer , TNBC) Produkt leczniczy Tecentriq w skojarzeniu z nab-paklitakselem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nieoperacyjnym potrójnie ujemnym rakiem piersi, miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, z ekspresją PD-L1 na komórkach immunologicznych naciekających guz (IC) ≥1%, którzy wcześniej nie otrzymywali chemioterapii z powodu choroby rozsianej. Rak wątrobowokomórkowy (ang. hepatocellular carcinoma , HCC) Produkt leczniczy Tecentriq, w skojarzeniu z bewacyzumabem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z zaawansowanym lub nieresekcyjnym rakiem wątrobowokomórkowym, którzy wcześniej nie otrzymywali leczenia systemowego (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem leczniczym Tecentriq musi być inicjowane i nadzorowane przez lekarzy mających doświadczenie w leczeniu chorób nowotworowych. Oznaczanie ekspresji PD-L1 u pacjentów z rakiem urotelialnym (UC) z przerzutami, potrójnie ujemnym rakiem piersi (TNBC) oraz niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP) Produkt leczniczy Tecentriq w monoterapii Jeśli określono tak we wskazaniu, wybór pacjenta do leczenia produktem leczniczym Tecentriq dokonany na podstawie ekpresji PD-L1 w tkance nowotworowej należy potwierdzić zwalidowanym testem (patrz punkty 4.1 i 5.1). Produkt leczniczy Tecentriq w leczeniu skojarzonym Pacjenci z uprzednio nieleczonym TNBC powinni być kwalifikowani do leczenia na podstawie ekspresji PD-L1 w tkance nowotworowej potwierdzonej zwalidowanym testem (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie
Dawkowanie Zalecana dawka produktu leczniczego Tecentriq wynosi albo 840 mg podawana we wlewie dożylnym co dwa tygodnie, albo 1200 mg podawana we wlewie dożylnym co trzy tygodnie lub 1680 mg podawana we wlewie dożylnym co cztery tygodnie, jak przedstawiono w Tabeli 1. W przypadku stosowania produktu leczniczego Tecentriq w leczeniu skojarzonym należy również zapoznać się z pełną informacją dotyczącą pozostałych produktów podawanych w leczeniu skojarzonym (patrz także punkt 5.1). Tabela 1: Zalecane dawkowanie produktu leczniczego Tecentriq we wlewie dożylnym

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie

Wskazanie Zalecana dawka i schemat dawkowania Czas trwania leczenia
Monoterapia produktem leczniczym Tecentriq
Leczenie pierwszego rzutu w UC Do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności
Leczenie pierwszego rzutu w NDRP z przerzutami
Leczenie pierwszego rzutu w NDRP u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do leczenia opartego na pochodnychplatyny
NDRP we wczesnym stadium 1 rok lub do czasu wystąpienia nawrotu choroby, lub niemożliwej do opanowania toksyczności. Nie badano czasu trwania leczenia dłuższego niż1 rok.
Leczenie drugiego rzutu w UC Do czasu utraty korzyści klinicznej lub do wystąpienia niemożliwej do opanowania toksyczności
Leczenie drugiego rzutu w NDRP
Terapia skojarzona produktem leczniczym Tecentriq
Leczenie pierwszego rzutu w niepłaskonabłonkowym NDRP w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną Fazy leczenia indukcyjnego ipodtrzymującego: Do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności.Obserwowano nietypowe odpowiedzi (np. początkową progresję choroby, po której

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie
 840 mg co 2 tygodnie lub  1200 mg co 3 tygodnie lub  1680 mg co 4 tygodnie  840 mg co 2 tygodnie lub  1200 mg co 3 tygodnie lub  1680 mg co 4 tygodnie  840 mg co 2 tygodnie lub  1200 mg co 3 tygodnie lub  1680 mg co 4 tygodnie  840 mg co 2 tygodnie lub  1200 mg co 3 tygodnie lub

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie

Wskazanie Zalecana dawka i schemat dawkowania Czas trwania leczenia
Produkt leczniczy Tecentriq powinien być podawany w pierwszej kolejności, jeśli jest podawany tego samego dnia.Faza leczenia indukcyjnego produktami leczniczymi stosowanymi w terapii skojarzonej (cztery lub sześć cykli):Bewacyzumab, paklitaksel, a następnie karboplatyna są podawane co 3 tygodnie.Faza leczenia podtrzymującego (bez chemioterapii): Bewacyzumab co 3 tygodnie. nastąpiło zmniejszenie guza) podczas kontynuacji leczenia produktem leczniczym Tecentriq po wystąpieniu progresji choroby. O ewentualnej kontynuacji leczenia po wystąpieniu progresji decyduje lekarz.
Leczenie pierwszego rzutu w niepłaskonabłonkowym NDRP w skojarzeniu z nab- paklitakselem i karboplatyną Fazy leczenia indukcyjnego ipodtrzymującego:Produkt leczniczy Tecentriq powinien być podawany w pierwszej kolejności, jeśli jest podawany tego samego dnia.Faza leczenia indukcyjnego produktami leczniczymi stosowanymi w terapii skojarzonej (cztery lub sześć cykli):Nab-paklitaksel lub karboplatyna są podawane w 1. dniu; dodatkowo nab- paklitaksel jest podawany w dniach 8. i 15. każdego 3- tygodniowego cyklu. Do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności.Obserwowano nietypowe odpowiedzi (np. początkową progresję choroby, po której nastąpiło zmniejszenie guza) podczas kontynuacji leczenia produktem leczniczym Tecentriq po wystąpieniu progresji choroby. O ewentualnej kontynuacji leczenia po wystąpieniu progresji decyduje lekarz.
Leczenie pierwszego rzutu w DRP w chorobie rozległej w skojarzeniu z karboplatyną i etopozydem Fazy leczenia indukcyjnego ipodtrzymującego:Produkt leczniczy Tecentriqpowinien być podawany w Do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności.Obserwowano nietypowe odpowiedzi (np. początkową progresję choroby, po której nastąpiło zmniejszenie guza) podczas kontynuacji leczenia produktem leczniczym Tecentriq po wystąpieniu

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie
 1680 mg co 4 tygodnie  840 mg co 2 tygodnie lub  1200 mg co 3 tygodnie lub  1680 mg co 4 tygodnie  840 mg co 2 tygodnie lub  1200 mg co 3 tygodnie lub  1680 mg co 4 tygodnie

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie

Wskazanie Zalecana dawka i schemat dawkowania Czas trwania leczenia
pierwszej kolejności, jeśli jestpodawany tego samego dnia.Faza leczenia indukcyjnego produktami leczniczymi stosowanymi w terapii skojarzonej (cztery cykle): Karboplatyna, a następnie etopozyd są podawane w 1. dniu; etopozyd jest także podawany w dniach 2. i 3. każdego 3-tygodniowego cyklu. progresji choroby. O ewentualnej kontynuacji leczenia po wystąpieniu progresji decyduje lekarz.
Leczenie pierwszego rzutu w nieresekcyjnym miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym TNBC w skojarzeniu z nab- paklitakselem Produkt leczniczy Tecentriq powinien być podawany przed nab-paklitakselem, jeśli jest podawany tego samego dnia. Nab-paklitaksel powinien być podawany w dawce 100 mg/m2 w dniach 1., 8. i 15. każdego28-dniowego cyklu. Do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności.
Leczenie zaawansowanego lub nieresekcyjnego HCC w skojarzeniu z bewacyzumabem Produkt leczniczy Tecentriq powinien być podawany przed bewacyzymabem, jeśli jest podawany tego samego dnia. Bewacyzumab powinien być podawany w dawce 15 mg/kgmasy ciała (mc.) co 3 tygodnie. Do czasu utraty korzyści klinicznej lub do wystąpienia niemożliwej do opanowania toksyczności.

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie
 840 mg co 2 tygodnie lub  1200 mg co 3 tygodnie lub  1680 mg co 4 tygodnie  840 mg co 2 tygodnie lub  1200 mg co 3 tygodnie lub  1680 mg co 4 tygodnie Opóźnienie lub pominięcie dawki Jeśli doszło do pominięcia zaplanowanej dawki produktu leczniczego Tecentriq, należy podać ją tak szybko, jak to możliwe. Trzeba dostosować schemat podawania leku, aby zachować właściwe odstępy czasowe pomiędzy dawkami. Modyfikacje dawki podczas leczenia Zmniejszanie dawki produktu leczniczego Tecentriq nie jest zalecane. Odłożenie podania dawki leku lub zakończenie leczenia (patrz także punkty 4.4 i 4.8) Tabela 2: Wskazówki dotyczące modyfikacji dawkowania produktu leczniczego Tecentriq

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie

Działanie niepożądane o podłożu immunologicznym Nasilenie Modyfikacja leczenia
Zapalenie płuc Stopień 2 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu
Stopień 3 lub 4 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie wątroby u pacjentów bez raka wątrobowokomórkowego (HCC) Stopień 2:(AlAT lub AspAT >3 do 5 x górna granica normy [GGN]lubstężenie bilirubiny we krwi >1,5 do 3 x GGN) Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu
Stopień 3 lub 4:(AlAT lub AspAT >5 x GGNlubstężenie bilirubiny we krwi >3 x GGN) Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie wątroby upacjentów z HCC Jeśli wartość AspAT/AlAT mieści się w granicach normy przed rozpoczęciem leczenia i wzrośnie do wartości od >3x do≤10x GGNlubJeśli wartość AspAT/AlAT wynosi przed rozpoczęciem leczenia od >1 do ≤3x GGN i wzrośnie do wartości od >5x do≤10 x GGNlubJeśli wartość AspAT/AlAT wynosi od 3 x do ≤5 x GGN przed rozpoczęciemleczenia i wzrośnie do wartości od >8 x do ≤10 x GGN Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie

Działanie niepożądane o podłożuimmunologicznym Nasilenie Modyfikacja leczenia
Jeśli wartość AspAT/AlAT wzrośnie do wartości >10x GGNlubstężenie bilirubiny całkowitej wzrośnie do wartości >3x GGN Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie jelita grubego Biegunka stopnia 2 lub 3 (wzrost o ≥4 stolce/dobę względem stanu wyjściowego)lubobjawowe zapalenie jelita grubego Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu
Biegunka stopnia 4 lub zapalenie jelita grubego (zagrażające życiu; wskazania do pilnej interwencji) Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Niedoczynność tarczycy lub nadczynność tarczycy Objawowa Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqNiedoczynność tarczycy: Leczenie można wznowić po opanowaniu objawów w wyniku terapii zastępczej hormonamitarczycy i zmniejszeniu stężenia TSHNadczynność tarczycy: Leczenie można wznowić po opanowaniu objawów lekiem tyreostatycznym oraz uzyskaniupoprawy czynności tarczycy
Niedoczynnośćnadnerczy Objawowa Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu i stan pacjenta będziestabilny w wyniku terapii zastępczej

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie

Działanie niepożądane o podłożuimmunologicznym Nasilenie Modyfikacja leczenia
Zapalenie przysadki Stopnia 2 lub 3 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu i stan pacjenta będzie stabilny w wyniku terapii zastępczej
Stopnia 4 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Cukrzyca typu 1 Hiperglikemia stopnia 3 lub 4 (stężenieglukozy na czczo >250 mg/dl lub 13,9 mmol/l) Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić pouzyskaniu kontroli metabolicznej w wyniku insulinoterapii
Wysypka/Ciężkie niepożądane reakcje skórne Stopień 3lub podejrzenie zespołu Stevensa- Johnsona (SJS) lub toksycznej nekrolizy naskórka (TEN)1 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, gdy nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu
Stopień 4lub potwierdzony zespół Stevensa-Johnsona (SJS) lub toksycznej nekrolizy naskórka1 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zespół miasteniczny/myasthenia gravis, zespół Guillaina- Barrégo, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu oraz porażenie nerwu twarzowego Porażenie nerwu twarzowego Stopnia 1 lub 2 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić po całkowitym ustąpieniu objawów. Jeśli pomimo wstrzymania podawania produktu leczniczego Tecentriqobjawy nie ustąpią całkowicie, trwale odstawić produkt leczniczy Tecentriq
Zespół miasteniczny /myasthenia gravis, zespół Guillaina-Barrégo oraz zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu we wszystkich stopniachlub porażenie nerwu twarzowego Stopnia 3 lub 4 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie rdzeniakręgowego Stopień 2, 3 lub 4 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie

Działanie niepożądane o podłożuimmunologicznym Nasilenie Modyfikacja leczenia
Zapalenie trzustki Wzrost aktywności amylazy lub lipazy wsurowicy stopnia 3 lub 4 (>2 x GGN) lub zapalenie trzustki stopnia 2 lub 3 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli aktywność amylazy i lipazy w surowicy zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie 12 tygodni, lub po ustąpieniu objawów zapalenia trzustki oraz zmniejszeniu dawki kortykosteroidów do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu
Stopień 4 lub nawracające zapalenietrzustki dowolnego stopnia Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie mięśniasercowego Stopień 2 lub wyższy Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie nerek Stopień 2(poziom kreatyniny >1,5 do 3,0x względem stanu wyjściowego lub >1,5 do 3,0x GGN) Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, gdy nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub do stopnia 1 w ciągu 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do 10 mg prednizonu na dobę lub równoważnejdawki innego steroidu
Stopień 3 lub 4:(poziom kreatyniny >3,0x względem stanu wyjściowego lub >3,0 x GGN) Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie mięśni Stopień 2 lub 3 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego Tecentriq
Stopień 4 lub nawracające zapalenie mięśni stopnia 3 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie

Działanie niepożądane o podłożuimmunologicznym Nasilenie Modyfikacja leczenia
Choroby osierdzia Zapalenie osierdzia stopnia 1 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego Tecentriq2
Stopień 2 lub wyższy Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Limfohistiocytoza hemofagocytarna Podejrzenie limfohistiocytozy hemofagocytarnej1 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Inne działania niepożądane o podłożu immunologicznym Stopień 2 lub stopień 3 Wstrzymać podawanie do czasu, gdy nasilenie działań niepożądanych zmniejszy się do stopnia 0-1 w ciągu 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do  10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu.
Stopień 4 lub ponowne wystąpieniestopnia 3 Trwale odstawić produkt leczniczy Tecentriq (z wyjątkiem endokrynopatii kontrolowanych zapomocą hormonalnej terapii zastępczej)
Inne działania niepożądane Nasilenie Modyfikacja leczenia
Reakcje związane z infuzją Stopień 1 lub 2 Zmniejszyć prędkość infuzji lub ją przerwać. Leczenie można wznowić po ustąpieniu objawów.
Stopień 3 lub 4 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie
Uwaga: Stopnie toksyczności należy wyznaczyć według aktualnie obowiązującej wersji Powszechnej Terminologii Zdarzeń Niepożądanych National Cancer Institute (ang. National Cancer Institute Common Terminology Criteria for Adverse Event ; NCI-CTCAE). 1. Niezależnie od ciężkości 2. Należy przeprowadzić szczegółową ocenę kardiologiczną w celu ustalenia etiologii i odpowiedniego postępowania Szczególne populacje pacjentów Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Tecentriq u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Aktualne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania. Pacjenci w podeszłym wieku Na podstawie analizy populacyjnej farmakokinetyki nie ma konieczności dostosowania dawki produktu leczniczego Tecentriq u pacjentów w wieku ≥65 lat (patrz punkt 4.8 i 5.1).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie
Pacjenci rasy azjatyckiej Z uwagi na nasilenie hematologicznych działań toksycznych obserwowanych u pacjentów rasy azjatyckiej uczestniczących w badaniu IMpower150, zaleca się, by dawka początkowa paklitakselu wynosiła 175 mg/m 2 pc. co trzy tygodnie. Zaburzenia czynności nerek Na podstawie analizy populacyjnej farmakokinetyki nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (patrz punkt 5.2). Dane dotyczące pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek są zbyt ograniczone, aby wyciągnąć wnioski dla tej populacji. Zaburzenia czynności wątroby Na podstawie analizy populacyjnej farmakokinetyki nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby. Produkt leczniczy Tecentriq nie był badany u pacjentów z umiarkowanym ani ciężkim zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie
Stan sprawności w skali Eastern Cooperative Oncology Group (ECOG)  2 Pacjenci ze stanem sprawności w skali ECOG  2 byli wykluczeni z badań klinicznych w leczeniu TNBC, DRP w chorobie rozległej i w leczeniu drugiej linii UC i w HCC (patrz punkt 4.4 i 5.1). Sposób podawania Ważne jest, aby przed podaniem produktu leczniczego sprawdzić etykiety produktu w celu upewnienia się, że pacjentowi podawana jest właściwa postać leku (do podawania dożylnego lub do podawania podskórnego), zgodna z zaleceniami. Produkt leczniczy Tecentriq w postaci do podawania dożylnego nie jest przeznaczony do podawania podskórnego i powinien być podawany wyłącznie w infuzji dożylnej. Infuzji nie wolno podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym ani w bolusie. Początkowa dawka produktu leczniczego Tecentriq musi być podana przez 60 minut. Jeśli pierwsza infuzja jest dobrze tolerowana, wszystkie kolejne infuzje można podawać przez 30 minut.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie
Instrukcja dotycząca rozcieńczania i przygotowania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na atezolizumab lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność Dla ułatwienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych, należy wyraźnie odnotować nazwę i numer serii produktu leczniczego podanego pacjentowi. Działania niepożądane o podłożu immunologicznym Większość działań niepożądanych o podłożu immunologicznym występujących podczas leczenia atezolizumabem przemijało po przerwaniu leczenia atezolizumabem i włączeniu kortykosteroidów oraz (lub) leczenia wspomagającego. Obserwowano działania niepożądane o podłożu immunologicznym dotyczące więcej niż jednego układu narządów wewnętrznych. Działania niepożądane o podłożu immunologicznym związane z atezolizumabem mogą wystąpić po podaniu ostatniej dawki atezolizumabu. W razie podejrzenia działań niepożądanych o podłożu immunologicznym należy przeprowadzić gruntowną ocenę, w celu potwierdzenia etiologii zdarzenia lub wykluczenia innych przyczyn.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
W zależności od nasilenia działania niepożądanego podawanie atezolizumabu należy wstrzymać i rozpocząć podawanie kortykosteroidów. Po uzyskaniu poprawy do stopnia  1, należy stopniowo ograniczać podawanie kortykosteroidu w ciągu  1 miesiąca. Na podstawie ograniczonych danych z badań klinicznych, u pacjentów, u których działań niepożądanych o podłożu immunologicznym nie można było kontrolować za pomocą kortykosteroidów systemowych, można rozważyć podanie innych leków immunosupresyjnych o działaniu systemowym. Leczenie atezolizumabem musi zostać trwale przerwane w razie nawrotu dowolnego działania niepożądanego o podłożu immunologicznym w stopniu 3 lub dowolnych działań niepożądanych o podłożu immunologicznym w stopniu 4, z wyjątkiem endokrynopatii kontrolowanych hormonalną terapią zastępczą (patrz punkt 4.2 i 4.8).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Dane pochodzące z badań obserwacyjnych sugerują, że ryzyko wystąpienia działań niepożądanych o podłożu immunologicznym po leczeniu inhibitorami immunologicznych punktów kontrolnych może być większe u pacjentów z istniejącą wcześniej chorobą autoimmunologiczną (ang. autoimmune disease , AID) niż u pacjentów bez istniejącej wcześniej AID. Dodatkowo zaostrzenia objawów współistniejącej AID były częste, ale większość przypadków miała przebieg łagodny i możliwy do opanowania. Zapalenie płuc o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano przypadki zapalenia płuc, w tym przypadki zgonów (patrz punkt 4.8). Należy monitorować stan pacjentów w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów zapalenia płuc oraz wykluczyć przyczyny inne niż zapalenie płuc o podłożu immunologicznym.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
W razie wystąpienia zapalenia płuc stopnia 2 leczenie atezolizumabem należy wstrzymać i rozpocząć podawanie prednizonu w dawce 1 do 2 mg/kg masy ciała (mc.)/dobę lub równoważnej dawki innego steroidu. Jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia ≤1, dawkę kortykosteroidów należy stopniowo zmniejszać w czasie ≥1 miesiąca. Leczenie atezolizumabem można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu lub równoważnej dawki innego steroidu. Leczenie atezolizumabem musi zostać definitywnie zakończone u pacjentów z zapaleniem płuc stopnia 3 lub 4. Zapalenie wątroby o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano przypadki zapalenia wątroby, z których część zakończyła się zgonem (patrz punkt 4.8). Należy monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów zapalenia wątroby.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy kontrolować aktywność aminotransferazy asparaginianowej (AspAT), aminotransferazy alaninowej (AlAT) i stężenie bilirubiny przed rozpoczęciem leczenia, okresowo w trakcie leczenia atezolizumabem oraz jak wskazano w oparciu o ocenę kliniczną. U pacjentów bez HCC leczenie atezolizumabem należy wstrzymać, jeśli zdarzenie stopnia 2 (AlAT lub AspAT >3 do 5 x GGN lub stężenie bilirubiny we krwi >1,5 do 3 x GGN) utrzymuje się dłużej niż przez 5 do 7 dni, i rozpocząć podawanie 1 do 2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub równoważnej dawki innego steroidu. Jeśli nastąpi poprawa zdarzenia do stopnia ≤1, dawkę kortykosteroidów należy stopniowo zmniejszać w czasie ≥1 miesiąca. Leczenie atezolizumabem można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie atezolizumabem musi zostać definitywnie zakończone u pacjentów ze zdarzeniami stopnia 3 lub stopnia 4 (AlAT lub AspAT >5,0 x GGN lub stężenie bilirubiny >3 x GGN). U pacjentów z HCC leczenie atezolizumabem należy wstrzymać, jeśli aktywność AlAT lub AspAT wzrośnie do wartości od >3 do ≤10 x GGN aktywności mieszczącej się w granicach normy przed rozpoczęciem leczenia lub do wartości od >5 do ≤10 x GGN aktywności, która przed rozpoczęciem leczenia stanowiła >1 GGN do ≤3 x GGN, lub jeśli aktywność AlAT lub AspAT wzrośnie do wartości od >8 do ≤10 x GGN, jeśli przed rozpoczęciem leczenia wartość ta wynosiła >3 GGN do ≤5 x GGN i stan ten utrzymuje się przez ponad 5 do 7 dni. W takiej sytuacji należy rozpocząć podawanie prednizonu w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważnego steroidu. Jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1, dawkę kortykosteroidów należy stopniowo zmniejszyć w czasie ≥1 miesiąca, aż do całkowitego odstawienia.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie atezolizumabem można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów została zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu. Leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć, jeśli aktywność AlAT lub AspAT zwiększy się do >10 x GGN lub stężenie bilirubiny całkowitej zwiększy się >3 x GGN. Zapalenie jelita grubego o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano przypadki biegunki lub zapalenia jelita grubego (patrz punkt 4.8). Należy monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów zapalenia jelita grubego. Leczenie atezolizumabem należy wstrzymać w przypadku wystąpienia biegunki stopnia 2 lub 3 (wzrost o ≥4 stolce/dobę względem stanu wyjściowego) lub zapalenia jelita grubego (objawowe).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku biegunki stopnia 2 lub zapalenia jelita grubego, jeśli objawy utrzymują się przez >5 dni lub nawracają, należy rozpocząć leczenie prednizonem w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważną dawką innego steroidu. W przypadku biegunki stopnia 3 lub zapalenia jelita grubego, należy rozpocząć dożylne podawanie kortykosteroidów (1 do 2 mg/kg mc./dobę metyloprednizolonu lub równoważnej dawki innego steroidu). Po zmniejszeniu nasilenia objawów należy rozpocząć leczenie prednizonem w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważną dawką innego steroidu. Jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1, dawkę kortykosteroidów należy stopniowo zmniejszać w czasie ≥1 miesiąca. Leczenie atezolizumabem można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie atezolizumabem musi zostać definitywnie zakończone u pacjentów z biegunką lub zapaleniem jelita grubego stopnia 4 (zagrażające życiu; wskazana pilna interwencja). Należy wziąć pod uwagę potencjalne powikłanie w postaci perforacji żołądkowo-jelitowej związane z zapaleniem jelita grubego. Choroby endokrynologiczne o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano występowanie niedoczynności tarczycy, nadczynności tarczycy, niedoczynności nadnerczy, zapalenia przysadki mózgowej oraz cukrzycy typu 1, w tym cukrzycowej kwasicy ketonowej (patrz punkt 4.8). Należy monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów chorób endokrynologicznych. Czynność tarczycy należy kontrolować przed i okresowo w trakcie leczenia atezolizumabem. Należy rozważyć wdrożenie odpowiedniego postępowania u pacjentów z nieprawidłowymi wynikami prób czynnościowych tarczycy przed rozpoczęciem leczenia.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z nieprawidłowymi wynikami prób czynnościowych tarczycy, ale bez objawów tych zaburzeń, mogą otrzymywać atezolizumab. W przypadku objawowej niedoczynności tarczycy stosowanie atezolizumabu należy wstrzymać i w razie potrzeby rozpocząć terapię zastępczą hormonami tarczycy. Izolowaną niedoczynność tarczycy można leczyć hormonalną terapią zastępczą, bez podawania kortykosteroidów. W przypadku objawowej nadczynności tarczycy stosowanie atezolizumabu należy wstrzymać i w razie potrzeby włączyć lek tyreostatyczny. Leczenie atezolizumabem można wznowić po opanowaniu objawów i uzyskaniu poprawy czynności tarczycy. W przypadku objawowej niedoczynności nadnerczy stosowanie atezolizumabu należy wstrzymać i rozpocząć leczenie dożylnymi kortykosteroidami (1 do 2 mg/kg mc./dobę metyloprednizolonu lub równoważna dawka innego steroidu). Po złagodzeniu objawów należy kontynuować leczenie prednizonem w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważną dawką innego steroidu.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia ≤1, należy stopniowo zmniejszać dawkę kortykosteroidów w czasie ≥1 miesiąca. Leczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni, dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu, a stan pacjenta będzie stabilny w wyniku stosowania terapii zastępczej (jeśli będzie konieczna). W przypadku zapalenia przysadki mózgowej w stopniu 2 lub 3 należy wstrzymać stosowanie atezolizumabu i rozpocząć leczenie dożylnymi kortykosteroidami (1 do 2 mg/kg mc./dobę metyloprednizolonu lub równoważna dawka innego steroidu) i w razie potrzeby rozpocząć hormonalną terapię zastępczą. Po złagodzeniu objawów należy kontynuować leczenie prednizonem w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważną dawką innego steroidu. Jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia ≤1, należy stopniowo zmniejszać dawkę kortykosteroidów w czasie ≥1 miesiąca.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie może zostać wznowione, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni, dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu, a stan pacjenta będzie stabilny w wyniku stosowania terapii zastępczej (jeśli będzie konieczna). W przypadku zapalenia przysadki mózgowej stopnia 4 leczenie atezolizumabem powinno być trwale przerwane. W przypadku cukrzycy typu 1 należy rozpocząć leczenie insuliną. U pacjentów z hiperglikemią stopnia ≥3 (stężenie glukozy na czczo >250 mg/dl lub 13,9 mmol/l) podawanie atezolizumabu należy wstrzymać. Leczenie atezolizumabem można wznowić po uzyskaniu kontroli metabolicznej w wyniku insulinoterapii. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano występowanie zapalenia opon mózgowo- rdzeniowych i mózgu (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub zapalenia mózgu. Leczenie atezolizumabem musi zostać definitywnie zakończone w przypadku zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub zapalenia mózgu dowolnego stopnia. Należy rozpocząć leczenie kortykosteroidami dożylnie (1 do 2 mg/kg mc./dobę metyloprednizolonu lub równoważna dawka innego steroidu). Po ustąpieniu lub znacznym zmniejszeniu nasilenia objawów należy zastosować leczenie prednizonem w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważną dawką innego steroidu. Neuropatie o podłożu immunologicznym U pacjentów otrzymujących atezolizumab obserwowano zespół miasteniczny/ myasthenia gravis lub zespół Guillaina-Barrégo, mogące zagrażać życiu oraz porażenie nerwu twarzowego. Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów neuropatii ruchowej i czuciowej. W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano zapalenie rdzenia kręgowego (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy ściśle monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów sugerujących zapalenie rdzenia kręgowego. Leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć w przypadku wystąpienia zespołu miastenicznego/ myasthenia gravis lub zespołu Guillaina-Barrégo dowolnego stopnia. Należy rozważyć włączenie kortykosteroidów systemowych w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub równoważnej dawki innego steroidu. W przypadku wystąpienia porażenia nerwu twarzowego stopnia 1 lub 2 należy wstrzymać leczenie atezolizumabem i rozważyć podanie kortykosteroidów systemowych (w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub równoważnej dawce innego steroidu). Leczenie można wznowić jedynie po całkowitym ustąpieniu objawów. Należy trwale zakończyć leczenie atezolizumabem w przypadku wystąpienia porażenia nerwu twarzowego stopnia 3 lub stopnia 4 lub jakiejkolwiek innej neuropatii, której objawy nie ustępują całkowicie pomimo wstrzymania leczenia atezolizumabem.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie atezolizumabem należy trwale zakończyć w przypadku wystąpienia zapalenia rdzenia kręgowego stopnia 2, 3 lub 4. Zapalenie trzustki o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano zapalenie trzustki, w tym wzrost aktywności amylazy i lipazy w surowicy (patrz punkt 4.8). Należy ściśle monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów sugerujących ostre zapalenie trzustki. Leczenie atezolizumabem należy wstrzymać u pacjentów ze wzrostem aktywności amylazy lub lipazy w surowicy stopnia ≥3 (>2 x GGN), lub z zapaleniem trzustki stopnia 2 lub 3, a następnie należy rozpocząć leczenie kortykosteroidami dożylnie (w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę metyloprednizolonu lub równoważna dawka innego steroidu). Po uzyskaniu poprawy, należy kontynuować leczenie prednizonem w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważną dawką innego steroidu.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie atezolizumabem można wznowić, gdy aktywność amylazy i lipazy w surowicy zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni lub po ustąpieniu objawów zapalenia trzustki i zmniejszeniu dawki kortykosteroidów do ≤10 mg na dobę prednizonu lub równoważnej dawki innego steroidu. Leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć w przypadku wystąpienia zapalenia trzustki stopnia 4 lub nawracającego zapalenia trzustki o dowolnym stopniu nasilenia. Zapalenie mięśnia sercowego o podłożu immunologicznym Podczas stosowania atezolizumabu wystąpiły przypadki zapalenia mięśnia sercowego, w tym zakończone zgonem (patrz punkt 4.8). Należy monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów sugerujących zapalenie mięśnia sercowego. Zapalenie mięśnia sercowego może być również objawem klinicznym zapalenia mięśni i powinno być odpowiednio leczone.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów z objawami sercowymi lub krążeniowo-oddechowymi należy ocenić pod kątem potencjalnego zapalenia mięśnia sercowego, aby zapewnić podjęcie odpowiednich działań na wczesnym etapie. W razie podejrzenia zapalenia mięśnia sercowego należy wstrzymać leczenie atezolizumabem, niezwłocznie rozpocząć podawanie kortykosteroidów systemowych w dawce 1 do 2 mg/kg mc. na dobę prednizonu lub równoważnej dawki innego steroidu oraz przeprowadzić pilną konsultację kardiologiczną wraz z badaniami diagnostycznymi, zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi. Jeśli zostanie rozpoznane zapalenie mięśnia sercowego stopnia ≥2, leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć (patrz punkt 4.2). Zapalenie nerek o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano zapalenie nerek (patrz punkt 4.8). Należy monitorować stan pacjentów pod kątem zmian w czynności nerek. Leczenie atezolizumabem należy wstrzymać, jeśli wystąpi zapalenie nerek 2.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
stopnia i należy rozpocząć leczenie kortykosteroidami systemowymi w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub równoważnej dawce innego steroidu. Leczenie atezolizumabem można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia  1. w ciągu 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do  10 mg na dobę w przypadku prednizonu lub równoważnej dawki innego steroidu. Leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć w razie wystąpienia zapalenia nerek stopnia 3 lub 4. Zapalenie mięśni o podłożu immunologicznym Podczas stosowania atezolizumabu stwierdzano przypadki zapalenia mięśni, w tym zakończone zgonem (patrz punkt 4.8). Należy monitorować pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów zapalenia mięśni. Pacjenci z podejrzeniem zapalenia mięśni powinni być monitorowani pod kątem objawów zapalenia mięśnia sercowego.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli u pacjenta wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe zapalenia mięśni, należy wdrożyć ścisłe monitorowanie pacjenta, a następnie niezwłocznie skierować go do specjalisty w celu oceny i leczenia. Leczenie atezolizumabem należy wstrzymać, jeśli wystąpi zapalenie mięśni 2 lub 3 stopnia i należy rozpocząć leczenie kortykosteroidami (w dawce 1-2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub równoważnej dawce innego steroidu). Jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia ≤1., należy stopniowo zmniejszyć dawkę kortykosteroidów, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. atezolizumabem można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia  1. w ciągu 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do  10 mg na dobę w przypadku prednizonu podawanego doustnie lub równoważnej dawki innego steroidu.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć w razie wystąpienia zapalenia mięśni stopnia 4 lub nawracającego zapalenia mięśni stopnia 3, bądź w sytuacji, gdy niemożliwe jest zmniejszenie dawki kortykosteroidów do dawki odpowiadającej  10 mg prednizonu na dobę w ciągu 12 tygodni od wystąpienia zdarzenia. Ciężkie niepożądane reakcje skórne o podłożu immunologicznym U pacjentów, którzy otrzymywali atezolizumab, zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne o podłożu immunologicznym (ang. severe cutaneous adverse reactions , SCARs), w tym przypadki zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) oraz toksycznej nekrolizy naskórka (TEN). Należy monitorować pacjentów pod kątem podejrzenia ciężkich reakcji skórnych i należy wykluczyć inne przyczyny. W razie podejrzenia SCARs należy skierować pacjenta do specjalisty w celu dalszej diagnostyki i postępowania.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na nasilenie działania niepożądanego, należy wstrzymać podawanie atezolizumabu w przypadku reakcji skórnych stopnia 3 i rozpocząć leczenie systemowe kortykosteroidami w dawce 1-2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub równoważnej dawce innego steroidu. Leczenie atezolizumabem można wznowić, gdy nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia ≤1 w ciągu 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu. W razie reakcji skórnych stopnia 4 leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć i podać kortykosteroidy. Należy wstrzymać podawanie atezolizumabu u pacjentów z podejrzeniem SJS lub TEN. W przypadku potwierdzenia SJS i TEN podawanie atezolizumabu należy definitywnie zakończyć. Należy zachować ostrożność, rozważając zastosowanie atezolizumabu u pacjenta, u którego w przeszłości wystąpiło ciężkie lub zagrażające życiu skórne działanie niepożądane w odpowiedzi na wcześniejsze leczenie innymi immunostymulującymi środkami przeciwnowotworowymi.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Choroby osierdzia o podłożu immunologicznym U pacjentów, którzy otrzymywali atezolizumab, obserwowano choroby osierdzia, w tym zapalenie osierdzia, wysięk osierdziowy, tamponadę serca, niekiedy prowadzące do zgonu (patrz punkt 4.8). Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych chorób osierdzia. W razie podejrzenia zapalenia osierdzia stopnia 1 należy wstrzymać leczenie atezolizumabem i niezwłocznie przeprowadzić konsultację kardiologiczną z diagnostyką zgodną z aktualnymi wytycznymi klinicznymi. Podejrzewając choroby osierdzia stopnia ≥2, należy wstrzymać leczenie atezolizumabem, niezwłocznie rozpocząć leczenie kortykosteroidami systemowymi w dawce od 1 do 2 mg/kg mc./dobę prednizolonu lub równoważnej dawce innego steroidu oraz niezwłocznie przeprowadzić konsultację kardiologiczną z diagnostyką zgodną z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Po ustaleniu rozpoznania choroby osierdzia stopnia ≥2, leczenie atezolizumabem musi być trwale zakończone (patrz punkt 4.2). Limfohistiocytoza hemofagocytarna U pacjentów otrzymujących atezolizumab zgłaszano o przypadki limfohistiocytozy hemofagocytarnej (ang. haemophagocytic lymphohistiocytosis , HLH), w tym przypadki śmiertelne (patrz punkt 4.8). Jeśli przebieg zespołu uwalniania cytokin jest nietypowy lub przedłużony, należy rozważyć wystąpienie HLH. Należy monitorować pacjentów pod kątem klinicznych objawów podmiotowych i przedmiotowych HLH. W razie podejrzenia HLH należy trwale odstawić atezolizumab i skierować pacjenta do specjalisty w celu dalszej diagnostyki i ustalenia postępowania. Inne działania niepożądane o podłożu immunologicznym Biorąc pod uwagę mechanizm działania atezolizumabu, mogą wystąpić inne działania niepożądane o podłożu immunologicznym, w tym niezakaźne zapalenie pęcherza moczowego.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy oceniać wszystkie działania niepożądane o podejrzewanym podłożu immunologicznym w celu wykluczenia innych przyczyn. Pacjentów należy monitorować w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów działań niepożądanych o podłożu immunologicznym oraz, w zależności od stopnia nasilenia działania, leczyć za pomocą modyfikacji leczenia i kortykosteroidów zgodnie ze wskazaniami klinicznymi (patrz punkty 4.2 i 4.8). Reakcje związane z wlewem Podczas podawania atezolizumabu obserwowano reakcje związane z wlewem (patrz punkt 4.8). Szybkość wlewu należy zmniejszyć lub leczenie należy przerwać u pacjentów z reakcjami związanymi z wlewem o nasileniu w stopniu 1 lub 2. Należy trwale zakończyć leczenie atezolizumabem u pacjentów, u których wystąpią reakcje związane z wlewem stopnia 3 lub 4. Pacjenci z reakcjami związanymi z wlewem stopnia 1 lub 2 mogą kontynuować otrzymywanie atezolizumabu w warunkach ścisłego monitorowania; można rozważyć premedykację lekami przeciwgorączkowymi i lekami przeciwhistaminowymi.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Środki ostrożności specyficzne dla choroby Stosowanie atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną u pacjentów z niepłaskonabłonkowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z przerzutami Przed rozpoczęciem leczenia lekarze powinni starannie rozważyć łączne ryzyko zastosowania schematu czterolekowego atezolizumabem, bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną (patrz punkt 4.8). Stosowanie atezolizumabu w skojarzeniu z nab-paklitakselem w leczeniu pacjentów z potrójnie ujemnym rakiem piersi z przerzutami Neutropenia i neuropatie obwodowe występujące podczas leczenia atezolizumabem z nab-paklitakselem mogą być przemijające po przerwaniu podawania nab-paklitakselu. Lekarze powinni zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego nab-paclitakselu (ChPL) w celu uzyskania informacji o specyficznych środkach ostrożności i przeciwwskazaniach do przyjmowania tego leku.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Stosowanie atezolizumabu u uprzednio nieleczonych pacjentów z rakiem urotelialnym, których uznano za niekwalifikujących się do leczenia cisplatyną Pierwotne i prognostyczne cechy choroby w Kohorcie 1 populacji badania IMvigor210 były ogólnie porównywalne do cech choroby u pacjentów z praktyki klinicznej, którzy byliby uznani za niekwalifikujących się do leczenia cisplatyną, ale zostaliby zakwalifikowani do chemioterapii skojarzonej na bazie karboplatyny. Brak wystarczających danych dla podgrupy pacjentów niekwalifikujących się do jakiejkolwiek chemioterapii; dlatego atezolizumab powinien być ostrożnie stosowany u tych pacjentów, po wcześniejszej indywidualnej dla każdego pacjenta dokładnej ocenie stosunku potencjalnej korzyści do ryzyka. Stosowanie atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną Pacjenci z NDRP, u których w badaniach obrazowych stwierdzano wyraźne naciekanie dużych naczyń krwionośnych klatki piersiowej lub wyraźne powstawanie jam w zmianach płucnych byli wykluczani z udziału w rejestracyjnym badaniu klinicznym IMpower150 po wystąpieniu kilku przypadków śmiertelnego krwotoku płucnego, który jest znanym czynnikiem ryzyka leczenia bewacyzumabem.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Z powodu braku danych należy zachować ostrożność stosując atezolizumab w tych populacjach po dokonaniu dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka dla pacjenta. Stosowanie atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną u EGFR-dodatnich pacjentów z NDRP, u których doszło do progresji choroby podczas leczenia skojarzeniem erlotynibu z bewacyzumabem W badaniu IMpower150 nie uzyskano danych dotyczących skuteczności atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną u EGFR-dodatnich pacjentów, u których uprzednio doszło do progresji choroby podczas leczenia skojarzeniem erlotynibu z bewacyzumabem. Stosowanie atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem w leczeniu raka wątrobowokomórkowego Dane dotyczące pacjentów z HCC i niewydolnością wątroby klasy B w skali Childa-Pugha leczonych atezolizumabem w skojarzeniu z bewacyzumabem są bardzo ograniczone.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku pacjentów z HCC i niewydolnością wątroby klasy C w skali Childa-Pugha nie są dostępne żadne dane. Pacjenci leczeni bewacyzumabem są obarczeni większym ryzykiem krwawienia, a u pacjentów z HCC leczonych atezolizumabem w skojarzeniu z bewacyzumabem zgłaszano poważne przypadki krwawienia z przewodu pokarmowego, w tym zdarzenia śmiertelne. U pacjentów z HCC przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego atezolizumabem i bewacyzumabem należy przeprowadzić badanie przesiewowe w kierunku żylaków przełyku, a następnie rozpocząć leczenie zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną. U pacjentów, u których wystąpiło krwawienie stopnia 3 lub 4 po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, należy całkowicie odstawić bewacyzumab. Należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego dla bewacyzumabu. Podczas leczenia atezolizumabem w skojarzeniu z bewacyzumabem może wystąpić cukrzyca.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
Lekarz powinien monitorować poziom glukozy przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w trakcie leczenia atezolizumabem w skojarzeniu z bewacyzumabem, jeśli jest to klinicznie wskazane. Stosowanie atezolizumabu w monoterapii w leczeniu pierwszego rzutu rozsianego niedrobnokomórkowego raka płuca Przed rozpoczęciem leczenia pierwszego rzutu w monoterapii lekarze powinni wziąć pod uwagę opóźniony początek działania atezolizumabu u pacjentów z NDRP. Przy stosowaniu atezolizumabu obserwowano większą liczbę zgonów w ciągu 2,5 miesiąca po randomizacji, a następnie długoterminową korzyść z przeżycia w porównaniu z chemioterapią. Nie udało się zidentyfikować żadnego swoistego czynnika (czynników) związanego z wczesnymi zgonami (patrz punkt 5.1). Pacjenci wykluczeni z badań klinicznych Pacjenci z następującymi chorobami byli wykluczeni z badań klinicznych: choroba autoimmunologiczna w wywiadzie, zapalenie płuc w wywiadzie, czynny przerzut do mózgu, stan sprawności ECOG ≥2 (z wyłączeniem pacjentów z zaawansowanym NDRP, którzy nie kwalifikują się do leczenia opartego na pochodnych platyny), HIV, wirusowe zapalenie wątroby typu B lub typu C (w przypadku pacjentów bez HCC), istotna choroba sercowo-naczyniowa.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Specjalne środki ostrozności
To samo dotyczyło pacjentów z niedostateczną czynnością hematologiczną i czynnością narządów. Pacjenci, którym podano żywą, atenuowaną szczepionkę w czasie 28 dni poprzedzających włączenie do badania, systemowe leki immunostymulujące w czasie 4 tygodni lub systemowe leki immunosupresyjne w czasie 2 tygodni przed rozpoczęciem udziału w badaniu, a także antybiotyki doustnie lub dożylnie w ciągu 2 tygodni przed terminem rozpoczęcia badania byli wykluczeni z badań klinicznych. Karta dla pacjenta Osoby przepisujące ten lek muszą omówić z pacjentem zagrożenia związane z leczeniem produktem Tecentriq. Pacjent otrzyma kartę dla pacjenta i zalecenie, by zawsze mieć ją przy sobie.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono formalnych farmakokinetycznych badań interakcji z atezolizumabem. Atezolizumab jest usuwany z krążenia na drodze katabolizmu, dlatego nie należy spodziewać się wystąpienia interakcji metabolicznych typu lek-lek. Należy unikać stosowania systemowych kortykosteroidów lub leków immunosupresyjnych przed rozpoczęciem leczenia atezolizumabem, ponieważ mogą one zaburzać aktywność farmakodynamiczną i skuteczność atezolizumabu. Jednak systemowe kortykosteroidy lub inne leki immunosupresyjne można stosować w leczeniu działań niepożądanych o podłożu immunologicznym po rozpoczęciu leczenia atezolizumabem (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia atezolizumabem oraz przez 5 miesięcy po jego zakończeniu. Ciąża Brak danych dotyczących stosowania atezolizumabu u kobiet w ciąży. Nie przeprowadzono badań z atezolizumabem dotyczących jego wpływu na rozwój płodu i reprodukcję. Badania na zwierzętach wykazały, że zahamowanie szlaku PD-L1/PD-1 na modelach ciężarnych myszy może prowadzić do odrzucenia przez układ immunologiczny rozwijającego się płodu, co skutkuje jego zgonem (patrz punkt 5.3). Na podstawie mechanizmu działania leku, wyniki te wskazują istnienie ryzyka, że podanie atezolizumabu podczas ciąży może powodować uszkodzenie płodu, w tym zwiększony odsetek poronień lub martwych urodzeń. Wiadomo, że ludzkie immunoglobuliny G1 (IgG1) przenikają przez barierę łożyskową, a atezolizumab jest IgG1; dlatego atezolizumab może być przekazywany od matki do rozwijającego się płodu.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Atezolizumabu nie należy stosować podczas ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga leczenia atezolizumabem. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy atezolizumab przenika do mleka kobiet karmiących. Atezolizumab jest przeciwciałem monoklonalnym i należy się spodziewać, że będzie obecny w siarze oraz, w niskim stężeniu, także w pokarmie w późniejszym okresie. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków i niemowląt. Należy podjąć decyzję, czy zaprzestać karmienia piersią, czy przerwać leczenie produktem leczniczym Tecentriq, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla kobiety. Płodność Brak danych klinicznych dotyczących możliwego wpływu atezolizumabu na płodność. Nie przeprowadzono badań nad toksycznym wpływem atezolizumabu na reprodukcję i rozwój potomstwa.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Wyniki 26-tygodniowego badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wykazały jednak, że atezolizumab miał wpływ na cykle menstruacyjne przy szacunkowej wielkości AUC stanowiącej około 6-krotność AUC u pacjentów otrzymujących rekomendowaną dawkę i wpływ ten był przemijający (patrz punkt 5.3). Nie stwierdzono wpływu na męskie narządy rozrodcze.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Tecentriq wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjentom, u których wystąpi uczucie zmęczenia należy doradzić, aby nie prowadzili pojazdów, ani nie obsługiwali maszyn dopóki objawy te nie ulegną zmniejszeniu (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania atezolizumabu w monoterapii określono w oparciu o zbiorcze dane pochodzące od 5 039 pacjentów z licznymi rodzajami guzów. Do najczęstszych działań niepożądanych (>10%) należało uczucie zmęczenia (29,3%), zmniejszony apetyt (20,1%), wysypka (19,7%), nudności (18,8%), kaszel (18,2%), biegunka (18,1%), gorączka (17,9%), duszność (16,6%), bóle stawów (16,2%), świąd (13,3%), osłabienie (13%), ból pleców (12,2%), wymioty (11,7%), zakażenie układu moczowego (11,0%) i ból głowy (10,2%). Bezpieczeństwo stosowania atezolizumabu podawanego w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi było oceniane u 4 535 pacjentów z wieloma typami guzów. Do najczęstszych działań niepożądanych (≥20%) należały: niedokrwistość (36,8%), neutropenia (36,6%), nudności (35,5%), uczucie zmęczenia (33,1%), łysienie (28,1%), wysypka (27,8%), biegunka (27,6%), małopłytkowość (27,1%), zaparcie (25,8%), zmniejszony apetyt (24,7%), neuropatia obwodowa (24,4%).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
Stosowanie atezolizumabu w leczeniu adiuwantowym niedrobnokomórkowego raka płuca Profil bezpieczeństwa atezolizumabu w leczeniu adiuwantowym w populacji pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP) (badanie IMpower010) był zasadniczo zgodny z ogólnym profilem bezpieczeństwa stosowania leku w monoterapii w leczeniu choroby zaawansowanej. Niemniej, częstość występowania działań niepożądanych o podłożu immunologicznym przy stosowaniu atezolizumabu w badaniu IMpower010 wynosiła 51,7% w porównaniu z 38,4% w zbiorczej populacji pacjentów z zaawansowaną chorobą stosujących monoterapię. W badaniu nad stosowaniem w leczeniu adiuwantowym nie stwierdzono nowych działań niepożądanych o podłożu immunologicznym. Stosowanie atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną W badaniu oceniającym leczenie pierwszego rzutu NDRP (IMpower150) zaobserwowano ogólną większą częstość zdarzeń niepożądanych podczas stosowania schematu czterolekowego obejmującego atezolizumab, bewacyzumab, paklitaksel i karboplatynę w porównaniu ze schematem obejmującym atezolizumab, paklitaksel i karboplatynę, w tym zdarzenia 3 i 4 stopnia (63,6% w porównaniu do 57,5%), zdarzenia 5 stopnia (6,1% w porównaniu do 2,5%), zdarzenia niepożądane o szczególnym znaczeniu dla atezolizumabu (52,4% w powównaniu do 48,0%), a także zdarzenia niepożądane prowadzące do wycofania jakiegokolwiek leczenia w badaniu (33,8% w porównaniu do 13,3%).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
Nudności, biegunkę, zapalenie jamy ustnej, zmęczenie, gorączkę, zapalenie błon śluzowych, zmniejszenie łaknienia, zmniejszenie masy ciała, nadciśnienie i białkomocz zgłaszano częściej (różnica  5%) u pacjentów otrzymujących atezolizumab w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną. Innymi zdarzeniami niepożądanymi o znaczeniu klinicznym, jakie występowały częściej podczas stosowania atezolizumabu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną, było krwawienie z nosa, krwioplucie i zdarzenia naczyniowo-mózgowe, włącznie ze zdarzeniami zakończonymi zgonem. Więcej szczegółowych informacji o ciężkich działaniach niepożądanych podano w punkcie 4.4. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Działania niepożądane zostały przedstawione według klasyfikacji układów i narządów MedDRA oraz częstości występowania w Tabeli 3 dla atezolizumabu podawanego w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
Działania niepożądane, o których wiadomo, że mogą wystąpić po stosowaniu atezolizumabu lub chemioterapii podawanych oddzielnie, mogą wystąpić podczas leczenia tymi produktami leczniczymi łącznie, nawet jeśli reakcji tych nie odnotowano w badaniach klinicznych z zastosowaniem leczenia skojarzonego. Przyjęto następujące kategorie częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Działania niepożądane w obrębie każdej kategorii częstości występowania wymieniono według malejącego stopnia ciężkości. Tabela 3: Podsumowanie działań niepożądanych występujących u pacjentów leczonych atezolizumabem

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane

Atezolizumab w monoterapii Atezolizumab w leczeniu skojarzonym
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Bardzo często zakażenie układu moczowegoa zakażenie płucb
Często posocznicaaj
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często niedokrwistość, małopłytkowośćd, neutropeniae, leukopeniaf
Często małopłytkowośćd limfopeniag
Rzadko limfohistiocytoza hemofagocytarna limfohistiocytoza hemofagocytarna
Zaburzenia układu immunologicznego
Często reakcja związana z wlewemh reakcja związana z wlewemh

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane

Atezolizumab w monoterapii Atezolizumab w leczeniu skojarzonym
Zaburzenia endokrynologiczne
Bardzo często niedoczynność tarczycyi
Często niedoczynność tarczycyi, nadczynność tarczycyj nadczynność tarczycyj
Niezbytczęsto cukrzycak, niedoczynność nadnerczyl, zapalenie przysadki mózgowejm zapalenie przysadki mózgowejm
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często zmniejszony apetyt zmniejszony apetyt
Często hipokaliemiaae, hiponatremiaaf, hiperglikemia hipokaliemiaae, hiponatremiaaf, hipomagnezemian
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często ból głowy neuropatia obwodowao, ból głowy
Często omdlenie, zawroty głowy
Niezbytczęsto zespół Guillaina-Barrégop, zapalenie opon i mózguq
Rzadko zespół miastenicznyr, porażenie nerwu twarzowego, zapalenie rdzenia kręgowego porażenie nerwu twarzowego
Zaburzenia oka
Rzadko zapalenie błony naczyniowejoka
Zaburzenia serca
Często choroby osierdziaao
Niezbytczęsto choroby osierdziaao
Rzadko zapalenie mięśnia sercowegos
Zaburzenia naczyniowe
Bardzo często nadciśnienieai
Często hipotensja
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo często duszność, kaszel duszność, kaszel, zapalenie nosogardzieliam
Często zapalenie płuct, niedotlenienie narządów i tkanekag, zapalenie nosogardzieliam dysfonia
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często nudności, wymioty, biegunkau nudności, wymioty, biegunkau, zaparcie
Często zapalenie jelita grubegov, ból brzucha, dysfagia, ból jamy ustnej i gardław, suchość w jamie ustnej zapalenie jamy ustnej, zaburzenia smaku

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane

Atezolizumab w monoterapii Atezolizumab w leczeniu skojarzonym
Niezbytczęsto zapalenie trzustkix
Rzadko celiakia celiakia
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często wzrost aktywność AspAT, wzrost aktywności AlAT, zapalenie wątrobyy zwiększenie aktywności AspAT, zwiększenie aktywności AlAT
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często wysypkaz, świąd wysypkaz, świąd, łysienieah
Często suchość skóry
Niezbytczęsto ciężkie niepożądane reakcjeskórneak, łuszczycaan ciężkie niepożądane reakcje skórneak, łuszczycaan
Rzadko pemfigoid pemfigoid
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często ból stawów, ból pleców ból stawów, bóle mięśniowo-szkieletoweaa, ból pleców
Często bóle mięśniowo-szkieletoweaa
Niezbytczęsto zapalenie mięśniab
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często zwiększenie stężenia kreatyninywe krwi białkomoczac, zwiększenie stężenia kreatyninywe krwic
Niezbytczęsto zapalenie nerekad
Częstośćnieznana niezakaźne zapalenie pęcherzamoczowegoal
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często gorączka, uczucie zmęczenia, osłabienie gorączka, uczucie zmęczenia, osłabienie, obrzęki obwodowe
Często choroba grypopodobna, dreszcze
Badania diagnostyczne
Często zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowejwe krwi

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
a W tym zgłoszenia przypadków zakażenia układu moczowego, zapalenia pęcherza moczowego, odmiedniczkowego zapalenia nerek, zakażenia układu moczowego pałeczkami Escherichia , bakteryjnego zakażenia układu moczowego, zakażenia nerek, ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek, przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek, odmiedniczkowego zapalenia nerek, ropnia nerki, paciorkowcowego zakażenia układu moczowego, zapalenia cewki moczowej, grzybiczego zakażenia układu moczowego, zakażenia układu moczowego bakterią Pseudomonas . b W tym zgłoszenia przypadków zapalenia płuc, zapalenia oskrzeli, zakażenia dolnych dróg oddechowych, infekcyjnego wysięku w jamie opłucnej, zapalenia tchawicy i drzewa oskrzelowego, atypowego zapalenia płuc, ropnia płuc, infekcyjnego zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, paranowotworowego zapalenia płuc, zakażenia opłucnej i ropnia opłucnej z odmą, pozabiegowego zapalenia płuc.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
c W tym zgłoszenia przypadków zwiększenia stężenia kreatyniny we krwi, hiperkreatyninemii. d W tym zgłoszenia przypadków małopłytkowości, zmniejszonej liczby płytek krwi. e W tym zgłoszenia przypadków neutropenii, zmniejszenia liczby neutrofili, gorączki neutropenicznej, posocznicy neutropenicznej, granulocytopenii. f W tym zgłoszenia przypadków zmniejszenia liczby białych krwinek, leukopenii. g W tym zgłoszenia przypadków limfopenii, zmniejszenia liczby limfocytów. h W tym zgłoszenia przypadków reakcji związanej z wlewem, zespołu uwalniania cytokin, nadwrażliwości, anafilaksji. i W tym zgłoszenia przypadków dodatniego wyniku w kierunku przeciwciał przeciwtarczycowych, autoimmunologicznej niedoczynności tarczycy, autoimmunologicznego zapalenia tarczycy, zmniejszenia stężenia tyreotropiny we krwi, wzrostu stężenia tyreotropiny we krwi, zespołu niskiej fT3 i fT4 (ang.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
euthyroid sick syndrome ), wola, niedoczynności tarczycy, niedoczynności tarczycy o podłożu immunologicznym, zapalenia tarczycy o podłożu immunologicznym, obrzęku śluzowatego, pierwotnej niedoczynności tarczycy, choroby tarczycy, zmniejszonego stężenia hormonów tarczycy, nieprawidłowych wyników badań czynności tarczycy, zapalenia tarczycy, ostrego zapalenia tarczycy, zmniejszenia stężenia tyroksyny, zmniejszenia stężenia wolnej tyroksyny, wzrostu stężenia wolnej tyroksyny, wzrostu stężenia tyroksyny, zmniejszenia stężenia trijodotyroniny, wzrostu stężenia trijodotyroniny, nieprawidłowego stężenia wolnej trijodotyroniny, zmniejszenia stężenia wolnej trijodotyroniny, wzrostu stężenia wolnej trijodotyroniny, bezobjawowego zapalenia tarczycy. j W tym zgłoszenia przypadków nadczynności tarczycy, choroby Basedowa, oftalmopatii endokrynnej, wytrzeszczu. k W tym zgłoszenia cukrzycy, cukrzycy typu 1, cukrzycowej kwasicy ketonowej, kwasicy ketonowej.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
l W tym zgłoszenia niedoczynności nadnerczy, zmniejszonego stężenia kortykotropiny, niedoboru glukokortykoidów, pierwotnej niedoczynności nadnerczy, wtórnej niewydolności kory nadnerczy. m W tym zgłoszenia zapalenia przysadki mózgowej, niedoczynności przysadki mózgowej, wtórnej niedoczynności kory nadnerczy, zaburzenia regulacji termicznej. n W tym zgłoszenia przypadków hipomagnezemii, zmniejszenia stężenia magnezu we krwi. o W tym zgłoszenia przypadków neuropatii obwodowej, neuropatii autoimmunologicznej, obwodowej neuropatii czuciowej, polineuropatii, zakażenia Herpes zoster , obwodowej neuropatii ruchowej, neuralgii amiotroficznej, obwodowej neuropatii czuciowo-ruchowej, neuropatii toksycznej, neuropatii aksonalnej, pleksopatii lędźwiowo- krzyżowej, neuropatii artropatycznej, zakażenia nerwów obwodowych, zapalenia nerwów, neuropatii o podłożu immunologicznym. p W tym zgłoszenia zespołu Guillaina-Barrégo, wstępującego porażenia wiotkiego, polineuropatii demielinizacyjnej.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
q W tym przypadki zapalenia mózgu, autoimmunologicznego zapalenia mózgu, zapalenia opon mózgowo- rdzeniowych, aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, światłowstrętu. r W tym przypadki miastenii (ang. myasthenia gravis ). s W tym zgłoszenia zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia mięśnia sercowego o podłożu autoimmunologicznym i zapalenia mięśnia sercowego o podłożu immunologicznym. t W tym zgłoszenia zapalenia płuc, nacieków w płucach, zapalenia oskrzelików, choroby płuc o podłożu immunologicznym, zapalenia płuc o podłożu immunologicznym, choroby śródmiąższowej płuc, zapalenia pęcherzyków płucnych, zagęszczenia o typie matowej szyby, zwłóknienia płuc, toksyczności płucnej, popromiennego zapalenia płuc. u W tym zgłoszenia przypadków biegunki, konieczności nagłych wypróżnień, nadmiernej aktywności układu pokarmowego, przyspieszonej motoryki przewodu pokarmowego.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
v W tym zgłoszenia zapalenia jelita grubego, autoimmunologicznego zapalenia jelita grubego, niedokrwiennego zapalenia jelita grubego, mikroskopowego zapalenia jelita grubego, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, zapalenia błony śluzowej jelita grubego wyłączonego z pasażu jelitowego, eozynofilowego zapalenia okrężnicy, zapalenia jelit o podłożu immunologicznym. w W tym zgłoszenia przypadków bólu jamy ustnej i gardła, uczucia dyskomfortu jamy ustnej i gardła, podrażnienia gardła. x W tym zgłoszenia autoimmunologicznego zapalenia trzustki, zapalenia trzustki, ostrego zapalenia trzustki, zwiększenia aktywności lipazy, zwiększenia aktywności amylazy. y W tym zgłoszenia przypadków wodobrzusza, autoimmunologicznego zapalenia wątroby, rozpadu komórek wątroby, zapalenia wątroby, ostrego zapalenia wątroby, toksycznego zapalenia wątroby, toksycznych działań na wątrobę, zapalenia wątroby o podłożu immunologicznym, zaburzeń czynności wątroby, polekowego uszkodzenia wątroby, niewydolności wątroby, stłuszczenia wątroby, zmian w wątrobie, uszkodzenia wątroby, krwotoku z żylaków przełyku, żylaków przełyku, samoistnego bakteryjnego zapalenia otrzewnej.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
z W tym zgłoszenia przypadków trądziku, pęcherzy, zapalenia skóry, trądzikopodobnego zapalenia skóry, alergicznego zapalenia skóry, wysypki polekowej, wyprysku, zakażonego wyprysku, rumienia, rumienia powiek, wysypki powiek, utrwalonej wysypki, zapalenia mieszków włosowych, czyraków, zapalenia skóry dłoni, zapalenia skóry o podłożu immunologicznym, pęcherzy wargowych, pęcherzy jamy ustnej wypełnionych krwią, zespołu erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, pemfigoidu, wysypki, wysypki rumieniowej, wysypki plamkowej, wysypki plamkowo-grudkowej, wysypki odropodobnej, wysypki grudkowej, wysypki grudkowo-krostkowej, wysypki ze świądem, wysypki krostkowej, wysypki pęcherzowej, zapalenia skóry moszny, łojotokowego zapalenia skóry, złuszczania się skóry, toksyczności skórnej, owrzodzeń skóry, wysypki w miejscu dostępu naczyniowego. aa W tym zgłoszenia bólów mięśniowo-szkieletowych, bólów mięśni, bólu kości.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
ab W tym zgłoszenia przypadków zapalenia mięśni, rabdomiolizy, polimialgii reumatycznej, zapalenia skórno- mięśniowego, ropnia mięśni, obecności mioglobiny w moczu, miopatii, zapalenia wielomięśniowego. ac W tym zgłoszenia przypadków białkomoczu, obecności białka w moczu, hemoglobinurii, nieprawidłowości w badaniach moczu, zespołu nerczycowego, albuminurii. ad W tym zgłoszenia przypadków zapalenia nerek, zapalenia nerek o podłożu autoimmunologicznym, zapalenia nerek w przebiegu plamicy Schönleina-Henocha, glomerulopatii paranowotworowej, cewkowo- śródmiąższowego zapalenia nerek. ae W tym zgłoszenia przypadków hipokaliemii, zmniejszenia stężenia potasu we krwi, zmniejszenia ciśnienia parcjalnego tlenu. af W tym zgłoszenia przypadków hiponatremii, zmniejszenia stężenia sodu we krwi. ag W tym zgłoszenia przypadków niedotlenienia narządów i tkanek, zmniejszonej saturacji tlenem.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
ah W tym zgłoszenia przypadków łysienia,wypadania brwi lub rzęs, łysienia plackowatego, łysienia całkowitego, skąpego owłosienia. ai W tym zgłoszenia przypadków nadciśnienia, zwiększonego ciśnienia krwi, przełomu nadciśnieniowego, zwiększonego ciśnienia skurczowego krwi, nadciśnienia rozkurczowego, niedostatecznie kontrolowanego ciśnienia krwi, retinopatii nadciśnieniowej, nefropatii nadciśnieniowej, nadciśnienia pierwotnego, nadciśnienia ortostatycznego. aj W tym zgłoszenia przypadków posocznicy, wstrząsu septycznego, posocznicy moczopochodnej, posocznicy z neutropenią, posocznicy płucnej, posocznicy bakteryjnej, posocznicy wywołanej przez bakterie z rodzaju Klebsiella , posocznicy jamy brzusznej, posocznicy wywołanej przez: grzyby z rodzaju Candida , bakterie z rodzaju Escherichia , bakterie z rodzaju Pseudomonas , bakterie z rodzaju gronkowców.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
ak W tym zgłoszenia pęcherzowego zapalenia skóry, wysypki złuszczającej, rumienia wielopostaciowego, złuszczającego zapalenia skóry, uogólnionego złuszczającego zapalenia skóry, toksycznych zmian skórnych, zespołu Stevensa-Johnsona, reakcji na lek przebiegających z eozynofilią i objawami systemowymi, toksycznej nekrolizy naskórka, zapalenia naczyń skórnych. al W tym zgłoszenia niezakaźnego zapalenia pęcherza moczowego i zapalenia pęcherza moczowego o podłożu immunologicznym. am W tym zgłoszenia zapalenia nosogardzieli, przekrwienia błony śluzowej nosa i wycieku wydzieliny z nosa. an W tym zgłoszenia łuszczycy, łuszczycopodobnego zapalenia skóry. ao W tym zgłoszenia zapalenia osierdzia, wysięku osierdziowego, tamponady serca i zaciskającego zapalenia osierdzia. Opis wybranych działań niepożądanych Poniższe dane odzwierciedlają informacje o istotnych działaniach niepożądanych występujących po zastosowaniu atezolizumabu w monoterapii w badaniach klinicznych (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
Szczegółowe informacje o istotnych działaniach niepożądanych po podaniu atezolizumabu w leczeniu skojarzonym zostały przedstawione w sytuacji klinicznie istotnych różnic w porównaniu z monoterapią atezolizumabem. Wskazówki dotyczące postępowania w razie wystąpienia tych działań niepożądanych opisano w punktach 4.2 i 4.4. Zapalenie płuc o podłożu immunologicznym Zapalenie płuc występowało u 3,0% (151/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. U tych pacjentów odnotowano trzy przypadki zgonów. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 3,7 miesiąca (zakres: 3 dni do 29,8 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 1,7 miesiąca (zakres: 0 dni do 27,8+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). Zapalenie płuc było przyczyną przerwania leczenia atezolizumabem u 41 (0,8%) pacjentów. Zapalenie płuc wymagające podania kortykosteroidów wystąpiło u 1,8% (92/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
Zapalenie wątroby o podłożu immunologicznym Zapalenie wątroby wystąpiło u 1,7% (88/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Trzech z 88 pacjentów zmarło. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 1,4 miesiąca (zakres: 0 dni do 26,3 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 1 miesiąc (zakres: 0 dni do 52,1+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). Zapalenie wątroby prowadziło do przerwania leczenia atezolizumabem u 46 (0,9%) pacjentów. Zapalenie wątroby wymagające podania kortykosteroidów wystąpiło u 2,6% (130/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Zapalenie jelita grubego o podłożu immunologicznym Zapalenie jelita grubego wystąpiło u 1,2% (62/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 4,5 miesiąca (zakres: 15 dni do 36,4 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 1,4 miesiąca (zakres: 3 dni do 50,2+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
Zapalenie jelita grubego było przyczyną przerwania leczenia atezolizumabem u 24 (0,5%) pacjentów. Zapalenie jelita grubego wymagające podania kortykosteroidów wystąpiło u 0,6% (30/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Choroby endokrynologiczne o podłożu immunologicznym Zaburzenia tarczycy Niedoczynność tarczycy wystąpiła u 8,5% (427/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 4,2 miesiąca (zakres 0 dni do 38,5 miesiąca). Niedoczynność tarczycy wystąpiła u 17,4% (86/495) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii w leczeniu adiuwantowym NDRP. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 4,0 miesiące (zakres: 22 dni do 11,8 miesiąca). Nadczynność tarczycy wystąpiła u 2,4% (121/5 039) pacjentów leczonych atezolizumabem w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 2,7 miesiąca (zakres: 0 dni do 24,3 miesiąca).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
Nadczynność tarczycy wystąpiła u 6,5% (32/495) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii w leczeniu adiuwantowym NDRP. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 2,8 miesiąca (zakres: 1 dzień do 9,9 miesiąca). Niedoczynność nadnerczy Niedoczynność nadnerczy wystąpiła u 0,5% (25/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 6,2 miesiąca (zakres: 3 dni do 21,4 miesięcy). Niedoczynność nadnerczy była przyczyną zakończenia leczenia atezolizumabem u 5 (0,1%) pacjentów. Niedoczynność nadnerczy wymagająca zastosowania kortykosteroidów wystąpiła u 0,4% (20/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Zapalenie przysadki mózgowej Zapalenie przysadki mózgowej wystąpiło u 0,2% (9/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 5,3 miesiąca (zakres: 21 dni do 13,7 miesiąca).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
Sześciu (0,1%) pacjentów wymagało zastosowania kortykosteroidów, a leczenie atezolizumabem zakończono u 1 (<0,1%) pacjenta. Zapalenie przysadki mózgowej wystąpiło u 1,4% (15/1 093) pacjentów otrzymujących atezolizumab w skojarzeniu z paklitakselem, a następnie atezolizumab, doksorubicynę lub epirubicynę o podwyższonej gęstości dawki oraz cyklofosfamid. Mediana czasu do wystapienia objawów wyniosła 3,8 miesiąca (zakres: 2,4 do 10,7 miesiąca). Jedenastu pacjentów (1,0%) wymagało zastosowania kortykosteroidów. Leczenie atezolizumabem zakończono u 7 (0,6%) pacjentów. Zapalenie przysadki mózgowej wystąpiło u 0,8 % (3/393) pacjentów otrzymujących atezolizumab z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 7,7 miesiąca (zakres: 5,0 do 8,8 miesiąca). Dwóch pacjentów wymagało zastosowania kortykosteroidów. Zapalenie przysadki mózgowej wystąpiło u 0,4% (2/473) pacjentów otrzymujących atezolizumab w skojarzeniu z nab-paklitakselem i karboplatyną.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 5,2 miesiąca (zakres: 5,1 do 5,3 miesiąca). Obaj pacjenci wymagali zastosowania kortykosteroidów. Cukrzyca Cukrzyca wystąpiła u 0,6% (30/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 5,5 miesiąca (zakres: 3 dni do 29,0 miesiąca). Cukrzyca była przyczyną przerwania leczenia atezolizumabem u <0,1% (3/5 039) pacjentów. Czterech (<0,1%) pacjentów wymagało zastosowania kortykosteroidów. Cukrzyca wystąpiła u 2,0% (10/493) pacjentów z HCC otrzymujących atezolizumab w skojarzeniu z bewacyzumabem. Mediana czasu do wystąpienia objawów wynosiła 4,4 miesiąca (zakres: 1,2 miesiąca do 8,3 miesiąca). W żadnym przypadku cukrzyca nie była przyczyną przerwania leczenia atezolizumabem. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu o podłożu immunologicznym Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu wystąpiło u 0,4% (22/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 15 dni (zakres: 0 dni do 12,5 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 24 dni (zakres: 6 dni do 14,5+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu wymagające zastosowania kortykosteroidów wystąpiło u 0,2% (12/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab i ośmiu (0,2%) pacjentów zakończyło leczenie atezolizumabem. Neuropatie o podłożu immunologicznym Zespół Guillaina-Barrégo i polineuropatia demielinizacyjna Zespół Guillaina-Barrégo i polineuropatia demielinizacyjna wystąpiły u 0,1% (6/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 4,1 miesiąca (zakres: 18 dni do 8,1 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 8,0 miesięcy (zakres 18 dni do 24,5+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). Zespół Guillaina-Barrégo doprowadził do zakończenia leczenia atezolizumabem u 1 pacjenta (<0,1%).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
Zespół Guillaina-Barrégo wymagający zastosowania kortykosteroidów wystąpił u <0,1% (3/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Porażenie nerwu twarzowego (niedowład twarzy) o podłożu immunologicznym Niedowład twarzy wystąpił u <0,1% (1/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Czas do wystąpienia objawów wyniósł 29 dni. Czas trwania objawów wyniósł 1,1 miesiąca. Zdarzenie nie wymagało zastosowania kortykosteroidów ani nie prowadziło do zakończenia leczenia atezolizumabem. Zapalenie rdzenia kręgowego o podłożu immunologicznym Zapalenie rdzenia kręgowego wystąpiło u <0,1% (1/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Czas do wystąpienia objawów wyniósł 3 dni. Zdarzenie wymagało zastosowania kortykosteroidów, jednak nie prowadziło do zakończenia leczenia atezolizumabem.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
Zespół miasteniczny Myasthenia gravis wystąpiła u <0,1% (2/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii (w tym 1 przypadek miał charakter śmiertelny). Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 2,6 miesiąca (zakres: 1,2 miesiąca do 4 miesięcy). Zapalenie trzustki o podłożu immunologicznym Zapalenie trzustki, w tym wzrost aktywności amylazy i wzrost aktywności lipazy, wystąpiło u 0,8% (40/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 5 miesięcy (zakres: 0 dni do 24,8 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 24 dni (zakres: 3 dni do 40,4+ miesięca; + oznacza wartość odciętą). Zapalenie trzustki było przyczyną zakończenia leczenia atezolizumabem u 3 (<0,1%) pacjentów. Zapalenie trzustki wymagające zastosowania kortykosteroidów wystąpiło u 0,2% (8/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
Zapalenie mięśnia sercowego o podłożu immunologicznym Zapalenie mięśnia sercowego stwierdzono u <0,1% (5/5 039) pacjentów, którzy otrzymywali atezolizumab w monoterapii. Spośród 5 pacjentów otrzymujących leczenie adiuwantowe NDRP u jednego wystąpił zgon. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 3,7 miesiąca (zakres 1,5 do 4,9 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 14 dni (zakres 12 dni do 2,8 miesiąca). Zapalenie mięśnia sercowego było przyczyną zakończenia leczenia atezolizumabem u 3 (<0,1%) pacjentów. Trzech (<0,1%) pacjentów wymagało podawania kortykosteroidów. Zapalenie nerek o podłożu immunologicznym Zapalenie nerek stwierdzono u 0,2% (11/5 039) pacjentów, którzy otrzymali atezolizumab. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 5,1 miesiąca (zakres: 3 dni do 17,5 miesiąca). Zapalenie nerek było przyczyną zakończenia leczenia atezolizumabem u 5 (≤0,1%) pacjentów. Pięciu (0,1%) pacjentów wymagało podawania kortykosteroidów.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
Zapalenie mięśni o podłożu immunologicznym Zapalenie mięśni stwierdzono u 0,6% (32/5 039) pacjentów, którzy otrzymywali atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 3,5 miesiąca (zakres: 12 dni do 11,5 miesięcy). Mediana czasu trwania wyniosła 3,2 miesiąca (zakres 9 dni do 51,1+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). Zapalenie mięśni było przyczyną zakończenia leczenia atezolizumabem u 6 (0,1%) pacjentów. Dziesięciu (0,2%) pacjentów wymagało podawania kortykosteroidów. Ciężkie niepożądane reakcje skórne o podłożu immunologicznym Ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCARs) wystąpiły u 0,6% (30/5 039) pacjentów, którzy otrzymywali atezolizumab w monoterapii. Spośród 30 pacjentów, u jednego wystąpiło zdarzenie ze skutkiem śmiertelnym. Mediana czasu do wystąpienia objawów wynosiła 4,8 miesiąca (zakres 3 dni do 15,5 miesiąca). Mediana czasu trwania wynosiła 2,4 miesiąca (zakres 1 dzień do 37,5+ miesięcy; + oznacza wartość odciętą).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
SCARs doprowadziły do przerwania stosowania atezolizumabu u 3 (<0,1%) pacjentów. SCARs wymagające użycia systemowych kortykosteroidów wystąpiły u 0,2% (9/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Choroby osierdzia o podłożu immunologicznym Choroby osierdzia wystąpiły u 1% (49/5 039) pacjentów, którzy otrzymywali atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wynosiła 1,4 miesiąca (zakres: 6 dni do 17,5 miesiąca). Mediana czasu trwania objawów wynosiła 2,5 miesiąca (zakres: 0 dni do 51,5+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). U 3 (<0,1%) pacjentów choroby osierdzia prowadziły do zakończenia leczenia produktem leczniczym Tecentriq. Choroby osierdzia wymagające zastosowania kortykosteroidów wystąpiły u 0,2% (7/5 039) pacjentów. Skutki dla klasy inhibitorów immunologicznych punktów kontrolnych Podczas leczenia innymi inhibitorami immunologicznych punktów kontrolnych notowano przypadki wystąpienia następującego działania niepożądanego, które może również wystąpić podczas leczenia atezolizumabem: zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
Immunogenność W wielu badaniach II i III fazy u 13,1% do 54,1% pacjentów doszło do powstania przeciwciał przeciwlekowych (ADA) wywołanego leczeniem. U pacjentów tych występowała tendencja do ogólnie gorszego stanu zdrowia i gorszej wyjściowej charakterystyki choroby. Te dysproporcje w stanie zdrowia i wyjściowej charakterystyce choroby mogą zakłócać interpretację analiz farmakokinetycznych (PK), skuteczności i bezpieczeństwa. Aby ocenić wpływ ADA na skuteczność przeprowadzono analizy eksploracyjne z uwzględnieniem dysproporcji w wyjściowej charakterystyce zdrowia i choroby. Analizy te nie wykluczyły możliwego osłabienia korzyści w zakresie skuteczności u pacjentów, u których powstały ADA w porównaniu z pacjentami, u których nie doszło do ich wytworzenia. Mediana czasu do wystąpienia ADA wynosiła od 3 tygodni do 5 tygodni.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
W danych zbiorczych obejmujących pacjentów leczonych atezolizumabem w monoterapii (N=3 460) oraz w terapii skojarzonej (N=2 285) odnotowano następujące odsetki zdarzeń niepożądanych (AE) odpowiednio w populacji pacjentów z ADA w porównaniu z populacją pacjentów bez ADA: AE w stopniu nasilenia 3.-4.: 46,2% w por. z 39,4%, ciężkie zdarzenia niepożądane (SAE): 39,6% w por. z 33,3%, AE prowadzące do zakończenia leczenia: 8,5% w por. z 7,8% (w przypadku monoterapii); AE w stopniu nasilenia 3.-4.: 63,9% w por. z 60,9%, SAE: 43,9% w por. z 35,6%, AE prowadzące do zakończenia leczenia: 22,8% w por. z 18,4% (w przypadku leczenia skojarzonego). Dostępne dane nie pozwalają jednak na sformułowanie pewnych wniosków na temat możliwych wzorców występowania działań niepożądanych. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo stosowania atezolizumabu u dzieci i młodzieży nie zostało ustalone.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
W badaniu klinicznym z udziałem 69 dzieci i młodzieży (w wieku <18 lat) nie obserwowano nowych sygnałów dotyczących bezpieczeństwa, a profil bezpieczeństwa był porównywalny z profilem bezpieczeństwa u dorosłych. Pacjenci w podeszłym wieku Nie obserwowano ogólnych różnic dotyczących bezpieczeństwa stosowania pomiędzy pacjentami w wieku <65, 65-74 i 75-84 lata, którzy otrzymywali atezolizumab w monoterapii. Dane dla pacjentów w wieku ≥85 lat są zbyt ograniczone, aby móc sformułować miarodajne wnioski dla tej populacji. W badaniu IMpower150 wiek ≥65 lat wiązał się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zdarzeń niepożądanych u pacjentów otrzymujących atezolizumab w skojarzeniu z bewacyzumabem, karboplatyną i paklitakselem. W badaniach IMpower150, IMpower133 oraz IMpower110 dane dotyczące pacjentów w wieku ≥75 lat były zbyt ograniczone, by móc sformułować wnioski.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Działania niepożądane
W badaniu IPSOS dotyczącym leczenia pierwszego rzutu u pacjentów z NDRP, którzy nie kwalifikują się do leczenia opartego na pochodnych platyny, nie stwierdzono ogólnych różnic w profilu bezpieczeństwa między grupami wiekowymi pacjentów. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Załączniku V .
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Brak informacji o przedawkowaniu atezolizumabu. W razie przedawkowania należy ściśle monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych działań niepożądanych oraz wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe, przeciwciała monoklonalne i koniugaty przeciwciał monoklonalnych, inhibitory PD-1/PD-L1 (białka programowanej śmierci komórki typu 1/liganda receptora programowanej śmierci komórki typu 1). Kod ATC: L01FF05. Mechanizm działania Ekspresja liganda receptora programowanej śmierci komórki typu 1 (PD-L1) może występować na komórkach guza i (lub) na komórkach układu immunologicznego naciekających guz, przyczyniając się do zahamowania przeciwnowotworowej odpowiedzi immunologicznej w mikrośrodowisku guza. Wiązanie PD-L1 z receptorami PD-1 i B7.1 znajdującymi się na komórkach T i komórkach prezentujących antygen hamuje cytotoksyczne działanie limfocytów T, proliferację limfocytów T i wytwarzanie cytokin. Atezolizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym z klasy immunoglobulin G1 (IgG1), o zmodyfikowanym regionie Fc, które wiążąc się bezpośrednio z PD-L1 zapewnia podwójną blokadę dla receptorów PD-1 i B7.1 i uwalnia zahamowaną odpowiedź immunologiczną występującą za pośrednictwem PD-L1/PD-1, w tym reaktywację przeciwnowotworowej odpowiedzi immunologicznej bez wywoływania działań cytotoksycznych zależnych od przeciwciał.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Atezolizumab nie wpływa na interakcję PD-L2/PD-1, co pozwala na utrzymywanie się sygnałów hamujących występujących za pośrednictwem PD-L2/PD-1. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Rak urotelialny IMvigor211 (GO29294): Randomizowane badanie z udziałem uprzednio leczonych chemioterapią pacjentów z UC miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami Przeprowadzono otwarte, wieloośrodkowe, międzynarodowe, randomizowane badanie III fazy (IMvigor211) w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w porównaniu z chemioterapią (winflunina, docetaksel lub paklitaksel zgodnie z wyborem badacza) u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym UC, u których doszło do progresji choroby podczas lub po zastosowaniu chemioterapii zawierającej pochodne platyny. Z badania wykluczono pacjentów z chorobą autoimmunologiczną w wywiadzie; czynnymi lub zależnymi od kortykosteroidów przerzutami do mózgu; pacjentów, którzy otrzymali żywą atenuowaną szczepionkę w okresie 28 dni przed włączeniem do badania; pacjentów po podaniu systemowych leków immunostymulujących w okresie 4 tygodni lub systemowych immunosupresyjnych produktów leczniczych w okresie 2 tygodni przed włączeniem do badania.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oceny guza dokonywano co 9 tygodni podczas pierwszych 54 tygodni, a następnie co 12 tygodni. Tkanki nowotworu oceniano prospektywnie pod kątem ekspresji PD-L1 na komórkach układu immunologicznego naciekających guz (IC), a wyniki były wykorzystane do określenia podgrup ekspresji PD-L1 dla przeprowadzenia opisanych niżej analiz. Do badania włączono w sumie 931 pacjentów. Pacjenci zostali randomizowani (1:1) do leczenia atezolizumabem lub chemioterapią. Randomizację stratyfikowano według rodzaju chemioterapii (winflunina vs taksan), poziomu ekspresji PD-L1 na IC (<5% vs z  5%), liczby prognostycznych czynników ryzyka (0 vs 1-3) i przerzutów do wątroby (tak vs nie). Prognostyczne czynniki ryzyka obejmowały czas od wcześniejszej chemioterapii wynoszący <3 miesiące, stan sprawności w skali ECOG (ang. Eastern Cooperative Oncology Group ) >0 i stężenie hemoglobiny <10 g/dl. Atezolizumab był stosowany w stałej dawce 1200 mg we wlewie dożylnym co 3 tygodnie.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zmniejszenie dawki atezolizumabu było niedozwolone. Pacjenci byli leczeni do momentu utraty korzyści klinicznej w ocenie badacza lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Winfluninę podawano w dawce 320 mg/m 2 pc. we wlewie dożylnym w 1. dniu każdego 3-tygodniowego cyklu aż do progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Paklitaksel podawano w dawce 175 mg/m 2 pc. we wlewie dożylnym w czasie powyżej 3 godzin w 1. dniu każdego 3-tygodniowego cyklu aż do progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Docetaksel podawano w dawce 75 mg/m 2 pc. we wlewie dożylnym w 1. dniu każdego 3-tygodniowego cyklu aż do progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Dla wszystkich leczonych pacjentów mediana czasu trwania leczenia wyniosła 2,8 miesiąca w grupie otrzymującej atezolizumab, 2,1 miesiąca w grupach otrzymujących winfluninę i paklitaksel oraz 1,6 miesiąca w grupie otrzymującej docetaksel.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby populacji objętej analizą pierwotną były dobrze zrównoważone pomiędzy grupami leczenia. Mediana wieku wyniosła 67 lat (zakres: 31 do 88), a 77,1% pacjentów stanowili mężczyźni. Większość pacjentów była rasy białej (72,1%), 53,9% pacjentów w grupie chemioterapii otrzymywało winfluninę, 71,4% pacjentów miało co najmniej jeden niekorzystny prognostyczny czynnik ryzyka, a u 28,8% występowały przerzuty do wątroby w momencie włączenia do badania. Stan sprawności w skali ECOG przed włączeniem do badania oceniono na 0 (45,6%) lub 1 (54,4%). U 71,1% pacjentów guz pierwotny był zlokalizowany w pęcherzu, a u 25,4% pacjentów rozpoznano raka urotelialnego górnych dróg moczowych. U 24,2% pacjentów, którzy otrzymywali wcześniej jedynie terapię adiuwantową lub neoadiuwantową zawierającą pochodne platyny doszło do progresji w ciągu 12 miesięcy. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności w badaniu IMvigor211 jest przeżycie całkowite (OS).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Drugorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności ocenianymi przez badacza na podstawie kryteriów oceny odpowiedzi w guzach litych (RECIST) w 1.1 są: odsetek odpowiedzi obiektywnych (ORR), przeżycie wolne od progresji choroby (PFS) i czas trwania odpowiedzi (DOR). Porównania OS pomiędzy grupą badaną a grupą kontrolną w populacji IC2/3, IC1/2/3 i ITT (zgodna z intencją leczenia, tj. populacja ogólna) badano przy użyciu hierarchicznej procedury o stałej sekwencji w oparciu o stratyfikowany logarytmiczny test log-rank przy dwustronnym poziomie istotności wynoszącym 5% w następujący sposób: krok 1) populacja IC2/3; krok 2) populacja IC1/2/3; krok 3) populacja ogólna. Wyniki dotyczące OS dla kroku 2 i 3 mogły być formalnie badane pod kątem znamienności statystycznej tylko, jeśli wynik poprzedniego kroku był statystycznie znamienny. Mediana obserwacji przeżycia wynosi 17 miesięcy.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Analiza początkowa badania IMvigor211 nie osiągnęła założonego pierwszorzędowego punktu końcowego w odniesieniu do OS. Atezolizumab nie wykazał statystycznie znamiennej korzyści w zakresie przeżycia całkowitego w porównaniu z chemioterapią u pacjentów wcześniej leczonych, z rakiem urotelialnym miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami. Zgodnie z wcześniej ustalonym hierarchicznym porządkiem testowania, najpierw badano populację IC2/3 ze współczynnikiem ryzyka (HR) dla OS wynoszącym 0,87 (95% CI: 0,63; 1,21; mediana OS 11,1 vs. 10,6 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i chemioterapii). Wartość p w stratyfikowanym teście log-rank wyniosła 0,41 i dlatego wyniki te są uznane za nieznamienne statystycznie w tej populacji. W konsekwencji, nie mogły być przeprowadzone formalne testy znamienności statystycznej dla OS w populacji IC1/2/3 ani populacji ogólnej, a wyniki tych analiz zostały uznane za eksploracyjne. Najważniejsze wyniki uzyskane w populacji ogólnej podsumowano w Tabeli 4.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Krzywą Kaplana-Meiera dla OS w populacji ogólnej przedstawiono na Rycinie 1. Przeprowadzono aktualizację eksploracyjnej analizy przeżycia o medianie czasu trwania obserwacji przeżycia wynoszącej 34 miesiące w populacji ITT. Mediana OS wyniosła 8,6 miesiąca (95% CI: 7,8; 9,6) w grupie atezolizumabu oraz 8,0 miesiąca (95% CI: 7,2; 8,6) w grupie chemioterapii przy współczynniku ryzyka wynoszącym 0,82 (95% CI: 0,71; 0,94). Zgodnie z tendencją zaobserwowaną w analizie pierwotnej dla 12-miesięcznego OS, liczbowo większe odsetki 24-miesięcznego i 30- miesięcznego OS obserwowano u pacjentów w grupie atezolizumabu w porównaniu z grupą chemioterapii w populacji ITT. Odsetek pacjentów żyjących po 24 miesiącach (estymator KM) wyniósł 12,7% w grupie chemioterapii i 22,5% w grupie atezolizumabu; a po 30 miesiącach (estymator KM) odsetek ten wyniósł 9,8% w grupie chemioterapii oraz 18,1% w grupie atezolizumabu. Tabela 4: Podsumowanie skuteczności u wszystkich pacjentów (IMvigor211)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Atezolizumab (n = 467) Chemioterapia (n = 464)
Pierwszorzędowy punkt końcowy oceny skuteczności
OS *
Liczba zgonów (%) 324 (69,4%) 350 (75,4%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące) 8,6 8,0
95% CI 7,8; 9,6 7,2; 8,6
Stratyfikowanyǂ współczynnik ryzyka(95% CI) 0,85 (0,73; 0,99)
12-miesięczne OS (%)** 39,2% 32,4%
Drugorzędowe i eksploracyjne punkty końcowe
PFS w ocenie badacza (RECIST w.1.1)
Liczba zdarzeń (%) 407 (87,2%) 410 (88,4%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 2,1 4,0
95% CI 2,1; 2,2 3,4; 4,2
Stratyfikowany współczynnik ryzyka(95% CI) 1,10 (0,95; 1,26)
ORR w ocenie badacza (RECIST w.1.1) n = 462 n = 461
Liczba pacjentów z potwierdzoną odpowiedzią (%) 62 (13,4%) 62 (13,4%)
95% CI 10,45; 16,87 10,47; 16,91
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 16 (3,5%) 16 (3,5%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 46 (10,0%) 46 (10,0%)
Liczba stabilizacji choroby (%) 92 (19,9%) 162 (35,1%)
DOR w ocenie badacza (RECIST w.1.1) n = 62 n = 62
Mediana w miesiącach *** 21,7 7,4
95% CI 13,0; 21,7 6,1; 10,3

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; ORR = odsetki odpowiedzi obiektywnych; OS = przeżycie całkowite; PFS = przeżycie wolne od progresji choroby; RECIST = kryteria oceny odpowiedzi w guzach litych w. 1.1. * Analizę OS w populacji wszystkich uczestników badania przeprowadzono na podstawie stratyfikowanego testu log-rank, a jej wynik przedstawiono tylko do celów opisowych (p=0,0378); zgodnie z wcześniej ustaloną hierarchią analizy wartość p dla analizy OS w populacji wszystkich uczestników badania nie może być uznana za statystycznie znamienną. ǂ Stratyfikowane według chemioterapii (winflunina vs taksan), ekspresji PD-L1 na IC (<5% vs ≥5%), liczby prognostycznych czynników ryzyka (0 vs z 1-3) i przerzutów do wątroby (tak vs nie). ** Na podstawie estymatora Kaplana-Meiera *** Odpowiedzi utrzymywały się u 63% pacjentów odpowiadających na leczenie w grupie atezolizumabu i u 21% pacjentów odpowiadających na leczenie w grupie chemioterapii.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 1: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego (IMvigor211)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
IMvigor210 (GO29293): Jednoramienne badanie z udziałem pacjentów z uprzednio nieleczonym rakiem urotelialnym, niekwalifikujących się do leczenia cisplatyną oraz pacjentów z rakiem urotelialnym leczonych uprzednio chemioterapią U pacjentów z UC miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami (zwanym także rakiem urotelialnym pęcherza moczowego) przeprowadzono wieloośrodkowe, międzynarodowe, dwukohortowe, jednoramienne badanie kliniczne II fazy, IMvigor210. Do badania włączono w sumie 438 pacjentów i utworzono dwie kohorty pacjentów. Do Kohorty 1 przydzielono uprzednio nieleczonych pacjentów z UC miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, niekwalifikujących się do chemioterapii opartej na cisplatynie lub pacjentów, u których wystąpiła progresja choroby co najmniej 12 miesięcy po leczeniu zgodnie ze schematem chemioterapii neoadiuwantowej lub adiuwantowej opartej na platynie.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do Kohorty 2 przydzielono pacjentów, którzy otrzymali przynajmniej jeden schemat chemioterapii oparty na platynie z powodu miejscowo zaawansowanego lub rozsianego UC lub wystąpiła u nich progresja choroby w czasie 12 miesięcy leczenia zgodnie ze schematem chemioterapii neoadiuwantowej lub adiuwantowej opartej na platynie. W Kohorcie 1 119 pacjentów leczono atezolizumabem w dawce 1200 mg podawanym we wlewie dożylnym co 3 tygodnie, aż do progresji choroby. Mediana wieku wyniosła 73 lata. Większość pacjentów stanowili mężczyźni (81%) i pacjenci rasy białej (91%). Kohorta 1 obejmowała 45 pacjentów (38%) w stanie sprawności 0 w skali ECOG, 50 pacjentów (42%) w stanie sprawności 1 w skali ECOG, u i 24 pacjentów (20%) w stanie sprawności 2 w skali ECOG, 35 pacjentów (29%) bez czynników ryzyka wg Bajorina (stan sprawności w skali ECOG ≥2 i obecność przerzutów do narządów trzewnych), 66 pacjentów (56%) z jednym czynnikiem ryzyka wg Bajorina i 18 pacjentów (15%) z dwoma czynnikami ryzyka wg Bajorina, 84 pacjentów (71%) z zaburzeniami czynności nerek (filtracja kłębuszkowa ang.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
glomerular filtration rate [GFR] <60 ml/min) i 25 pacjentów (21%) z przerzutami do wątroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności w Kohorcie 1 był potwierdzony odsetek odpowiedzi obiektywnych (ORR), oceniany przez niezależny zespół oceniający (IRF, independent review facility) za pomocą kryteriów RECIST wersja 1.1. Analizy początkowej dokonano, gdy wszyscy pacjenci ukończyli okres obserwacji trwający przynajmniej 24 tygodnie. Mediana czasu trwania leczenia wyniosła 15,0 tygodni, a mediana czasu trwania obserwacji przeżycia wyniosła 8,5 miesiąca u wszystkich włączonych do badania pacjentów. Przedstawiono klinicznie istotne wskaźniki ORR oceniane przez IRF według kryteriów RECIST w.1.1; porównanie z predefiniowanym wskaźnikiem odpowiedzi w historycznej grupie kontrolnej wynoszącym 10% wykazało jednak, że pierwszorzędowy punkt końcowy nie osiągnął istotności statystycznej. Potwierdzone wartości ORR według kryteriów RECIST w.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
1.1 oceniane przez IRF wyniosły 21,9% (95% CI: 9,3; 40,0) u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥5%, 18,8% (95% CI: 10,9; 29,0) u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% i 19,3% (95% CI: 12,7; 27,6) u wszystkich włączonych do badania pacjentów. Mediana czasu trwania odpowiedzi (DOR) nie została osiągnięta w żadnej podgrupie ekspresji PD-L1, ani w grupie wszystkich włączonych do badania pacjentów. Dane dla OS nie były dojrzałe z odsetkiem zdarzeń na poziomie około 40%. Mediana OS we wszystkich podgrupach pacjentów (ekspresja PD-L1  5 % i  1 %) oraz u wszystkich włączonych pacjentów wyniosła 10,6 miesiąca. Przeprowadzono aktualizację analizy przy medianie czasu trwania obserwacji przeżycia wynoszącej 17,2 miesiąca w Kohorcie 1, a jej wyniki podsumowano w Tabeli 5. Mediana DOR nie została osiągnięta w żadnej z podgrup ekspresji PD-L1, ani w grupie wszystkich włączonych do badania pacjentów. Tabela 5: Podsumowanie zaktualizowanych wyników dotyczących skuteczności (IMvigor210 Kohorta 1)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Ekspresja PD-L1 5% wIC Ekspresja PD-L1 1% wIC Wszyscy uczestnicy
ORR (oceniany przez IRF; RECIST w. 1.1) n = 32 n = 80 n = 119
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%) 9 (28,1%) 19 (23,8%) 27 (22,7%)
95% CI 13,8; 46,8 15,0; 34,6 15,5; 31,3
Liczba pacjentów z odpowiedzią całkowitą (%)95% CI 4 (12,5%)(3,5; 29,0) 8 (10,0%)(4,4; 18,8) 11 (9,2%)(4,7; 15,9)
Liczba pacjentów z odpowiedzią częściową(%)95% CI 5 (15,6%)(5,3; 32,8) 11 (13,8%)(7,1; 23,3) 16 (13,4%)(7,9; 20,9)
DOR (oceniany przez IRF; RECIST w. 1.1) n = 9 n = 19 n = 27
Pacjenci ze zdarzeniem (%) 3 (33,3%) 5 (26,3%) 8 (29,6%)
Mediana (miesiące) (95% CI) NE (11,1, NE) NE (NE) NE (14,1, NE)
PFS (oceniane przez IRF; RECIST w. 1.1) n = 32 n = 80 n = 119
Pacjenci ze zdarzeniem (%) 24 (75,0%) 59 (73,8%) 88 (73,9%)
Mediana (miesiące) (95% CI) 4,1 (2,3; 11,8) 2,9 (2,1; 5,4) 2,7 (2,1; 4,2)
OS n = 32 n = 80 n = 119
Pacjenci ze zdarzeniem (%) 18 (56,3%) 42 (52,5%) 59 (49,6%)
Mediana (miesiące) (95% CI) 12,3 (6,0, NE) 14,1 (9,2, NE) 15,9 (10,4, NE)
Wskaźnik 1-rocznego OS (%) 52,4% 54,8% 57,2%

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; IC = komórki układu immunologicznego naciekające guz; IRF = niezależny zespół oceniający; NE = niemożliwe do oceny; ORR = odsetek odpowiedzi obiektywnych; OS = przeżycie całkowite; PFS = przeżycie wolne od progresji; RECIST = kryteria odpowiedzi na leczenie w przypadku guzów litych, w. 1.1. W momencie przeprowadzania analizy końcowej Kohorty 1, mediana czasu trwania obserwacji przeżycia pacjentów wynosiła 96,4 miesiąca. Mediana OS u pacjentów z ekspresją PD-L1  5% (pacjenci, których uwzględniono we wskazaniu terapeutycznym) wynosiła 12,3 miesiąca (95% CI: 6,0; 49,8). W Kohorcie 2 równoważnymi pierwszorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były ORR potwierdzony w ocenie IRF za pomocą kryteriów RECIST w.1.1. i ORR oceniany przez badacza według zmodyfikowanych kryteriów RECIST (mRECIST). 310 pacjentów było leczonych atezolizumabem w dawce 1200 mg podawanej we wlewie dożylnym co 3 tygodnie do czasu utraty korzyści klinicznej.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wstępnej analizy Kohorty 2 dokonano, gdy wszyscy pacjenci ukończyli okres obserwacji trwający przynajmniej 24 tygodnie. Badanie osiągnęło równoważne pierwszorzędowe punkty końcowe w Kohorcie 2, wykazując statystycznie znamienne wskaźniki ORR oceniane przez IRF według kryteriów RECIST w.1.1 i oceniane przez badacza według mRECIST w porównaniu z predefiniowanym wskaźnikiem odpowiedzi w historycznej grupie kontrolnej wynoszącym 10%. Przeprowadzono także analizę przy medianie czasu trwania obserwacji przeżycia wynoszącej 21,1 miesiąca dla Kohorty 2. Potwierdzone odsetki ORR wg IRF-RECIST w.1.1. wyniosły 28,0% (95% CI: 19,5; 37,9) u pacjentów z ekspresją PD-L1  5%, 19,3% (95% CI: 14,2; 25,4) u pacjentów z ekspresją PD-L1  1% i 15,8% (95% CI: 11,9; 20,4) w populacji ogólnej. Potwierdzony w ocenie badacza ORR według mRECIST wyniósł 29,0% (95% CI: 20,4; 38,9) u pacjentów z ekspresją PD-L1  5%, 23,7% (95% CI: 18,1; 30,1) u pacjentów z ekspresją PD-L1  1% i 19,7% (95% CI: 15,4; 24,6) w populacji ogólnej.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Odsetek odpowiedzi całkowitych wg IRF-RECIST w.1.1. w populacji ogólnej wyniósł 6,1% (95% CI: 3,7; 9,4). W Kohorcie 2 mediana DOR nie została osiągnięta w żadnej z podgrup ekspresji PD-L1 ani w populacji ogólnej, chociaż została osiągnięta u pacjentów z ekspresją PD-L1 <1% (13,3 miesiąca; 95% CI 4,2, NE). Wskaźnik OS po 12 miesiącach wyniósł 37% u wszystkich włączonych pacjentów. W momencie przeprowadzania analizy końcowej Kohorty 2, mediana czasu trwania obserwacji przeżycia pacjentów wynosiła 46,2 miesiąca. Mediana OS wynosiła 11,9 miesiąca (95% CI: 9,0; 22,8) u pacjentów z ekspresją PD-L1  5%, 9,0 miesiąca (95% CI: 7,1; 11,1) u pacjentów z ekspresją PD-L1  1% i 7,9 miesiąca (95% CI: 6,7; 9,3) u wszystkich włączonych pacjentów. IMvigor130 (WO30070): badanie III fazy oceniające atezolizumab w monoterapii oraz w skojarzeniu z chemioterapią opartą na pochodnych platyny u pacjentów z uprzednio nieleczonym, miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem urotelialnym W celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w skojarzeniu z chemioterapią opartą na platynie (tj.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
z cisplatyną lub karboplatyną w połączeniu z gemcytabiną – ramię A) lub atezolizumabu w monoterapii (ramię B, otwarte) w porównaniu z placebo i chemioterapią opartą na platynie (ramię C) u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem urotelialnym (UC), którzy nie otrzymali uprzednio leczenia systemowego choroby przerzutowej przeprowadzono częściowo zaślepione (wyłącznie ramiona A i C), wieloośrodkowe badanie fazy III z randomizacją, IMvigor130. Równoważnymi pierwszorzędowymi wynikami oceny skuteczności były: oceniany przez badacza, czas przeżycia wolnego od progresji (PFS) w ramieniu A w porównaniu z ramieniem C oraz przeżycie całkowite (OS) w ramieniu A w porównaniu z ramieniem C, a następnie w ramieniu B w porównaniu z ramieniem C, analizowane w sposób hierarchiczny. W ocenie przeżycia całkowitego nie osiągnięto istotności statystycznej pozwalającej na porównanie ramienia A z ramieniem C, w związku z czym nie można było przeprowadzić dalszych formalnych testów zgodnie z wcześniej zdefiniowaną hierarchiczną kolejnością testowania.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zgodnie z zaleceniami niezależnego Komitetu Monitorującego Dane (iDMC), wynikającymi z wczesnego przeglądu danych dotyczących przeżycia, zaprzestano włączania do ramienia monoterapii atezolizumabem pacjentów, u których guzy wykazywały niską ekspresję PD-L1 (poniżej 5% komórek układu immunologicznego wybarwionych pozytywnie metodą immunohistochemiczną dla PD- L1 na podstawie oznaczenia testem VENTANA PD-L1 [SP142]), po zaobserwowaniu zmniejszenia czasu przeżycia całkowitego dla tej podgrupy w nieplanowanej wczesnej analizie, jednak nastąpiło to po włączeniu zdecydowanej większości pacjentów do badania. Spośród 719 pacjentów włączonych do ramion monoterapii atezolizumabem (n=360) oraz wyłącznej chemioterapii (n=359), odpowiednio 50 i 43 pacjentów nie kwalifikowało się do podania cisplatyny według kryteriów Galsky’ego, a ich guzy cechowała wysoka ekspresja PD-L1 (≥5% komórek układu immunologicznego wybarwionych pozytywnie na obecność PD-L1 w oznaczeniu testem immunohistochemicznym VENTANA PD-L1 [SP142]).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W analizie eksploracyjnej niestratyfikowany HR dla OS w tej grupie pacjentów wyniósł 0,56 (95% CI: 0,34; 0,91). Mediana OS wyniosła 18,6 miesiąca (95% CI: 14,0; 49,4) w ramieniu monoterapii atezolizumabem w porównaniu z 10,0 miesiącami (95% CI: 7,4; 18,1) w ramieniu samej chemioterapii (patrz Rycina 2). Rycina 2: Krzywa Kaplana-Meiera przeżycia całkowitego u pacjentów niekwalifikujących się do podania cisplatyny, których guzy cechowała wysoka ekspresja PD-L1 (Ramię B w porównaniu z Ramieniem C)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Niedrobnokomórkowy rak płuca Leczenie adiuwantowe niedrobnokomórkowego raka płuca we wczesnym stadium IMpower010 (GO29527): Badanie III fazy z randomizacją z udziałem pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca poddanych resekcji po chemioterapii opartej na cisplatynie Przeprowadzono otwarte, wieloośrodkowe badanie III fazy z randomizacją GO29527 (IMpower010), aby ocenić skuteczność i bezpieczeństwo stosowania atezolizumabu w leczeniu adiuwantowym u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca w stadium IB (guzy ≥4cm) – IIIA [według kryteriów klasyfikacji Międzynarodowej Unii Kontroli Raka, Amerykańskiego Wspólnego Komitetu ds. Raka (ang. Union of International Cancer Control/American Joint Committee on Cancer ), wydanie 7]. Poniższe kryteria doboru definiują pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu, którzy są objęci wskazaniami terapeutycznymi i odzwierciedlają populację pacjentów w stadium II – IIIA zgodnie z siódmą edycją systemu klasyfikacji TNM raka płuca: Guz o wielkości ≥5 cm; lub guzy dowolnej wielkości, którym towarzyszy status N1 lub N2; lub guzy inwazyjne dla struktur klatki piersiowej (bezpośrednio naciekające opłucną ścienną, ścianę klatki piersiowej, przeponę, nerw przeponowy, opłucną śródpiersiową, osierdzie ścienne, śródpiersie, serce, wielkie naczynia, tchawicę, nerw krtaniowy wsteczny, przełyk, trzon kręgu, ostrogę tchawicy); lub guzy obejmujące oskrzele główne <2 cm dystalnie od ostrogi tchawicy, ale bez zajęcia ostrogi tchawicy; lub guzy, które są związane z niedodmą lub obturacyjnym zapaleniem pęcherzyków płucnych całego płuca; lub guzy z guzkiem (guzkami) satelitarnym w tym samym płacie lub innym płacie po tej samej stronie co pierwotny.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Z badania wyłączono pacjentów o statusie N2 z guzami naciekającymi śródpiersie, serce, wielkie naczynia, tchawicę, nerw krtaniowy wsteczny, przełyk, trzon kręgu, ostrogę tchawicy lub z guzkiem (guzkami) satelitarnymi w innym płacie po tej samej stronie. Ogółem 1 280 pacjentów włączonych do badania poddano całkowitej resekcji guza i zakwalifikowano do podania maksymalnie 4 cykli chemioterapii opartej na cisplatynie. Schemat podawania chemioterapii opartej na cisplatynie opisano w Tabeli 6. Tabela 6: Schemat podawania chemioterapii adiuwantowej (IMpower010)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Chemioterapia adiuwantowa oparta na cisplatynie:Cisplatyna 75 mg/m2 dożylnie w Dniu 1. każdego 21-dniowego cyklu z jednym z następujących schematów leczenia Winorelbina 30 mg/m2 dożylnie, Dzień 1. i 8.
Docetaksel 75 mg/m2 dożylnie, Dzień 1.
Gemcytabina 1250 mg/m2 dożylnie, Dzień 1. i 8.
Pemetrekset 500 mg/m2 dożylnie, Dzień 1. (rakniepłaskonabłonkowy)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Po zakończeniu chemioterapii opartej na cisplatynie (maksymalnie do 4 cykli), do badania włączono ogółem 1005 pacjentów przydzielonych losowo w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej atezolizumab (Ramię A) lub najlepszą opiekę wspomagającą (ang. best supportive care , BSC) (Ramię B). Atezolizumab podawano w stałej dawce 1200 mg we wlewie dożylnym co 3 tygodnie przez 16 cykli, o ile nie wystąpiła progresja choroby lub niemożliwa do zaakceptowania toksyczność. Przydział losowy do grup stratyfikowano według płci, stadium choroby, obrazu histologicznego i ekspresji PD- L1. Z badania wykluczono pacjentów z chorobą autoimmunologiczną w wywiadzie; osoby, którym w ciągu 28 dni poprzedzających przydział do grup podano żywą, atenuowaną szczepionkę; osoby, którym w ciągu 4 tygodni poprzedzających przydział do grup podano systemowe leki immunostymulujące lub w ciągu 2 tygodni poprzedzających randomizację podano systemowe leki immunosupresyjne.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oceny guza przeprowadzano w stanie wyjściowym na etapie randomizacji i co 4 miesiące przez pierwszy rok po zakończeniu Cyklu 1. w Dniu 1., a następnie co 6 miesięcy do piątego roku i dalej corocznie. Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby w badanej populacji były dobrze wyważone pomiędzy grupami terapeutycznymi. Mediana wieku wyniosła 62 lata (zakres: 26 do 84), mężczyźni stanowili 67%. Większość pacjentów była rasy białej (73%), 24% stanowili Azjaci (rasa żółta). Większość pacjentów stanowiły osoby palące obecnie lub w przeszłości (78%), a wyjściowy stan sprawności według ECOG wynosił 0 (55%) lub 1 (44%). Ogólnie, u 12% pacjentów występowała choroba w stadium IB, u 47% w stadium II i u 41% w stadium IIIA. Odsetek pacjentów, u których guzy wykazywały ekspresję PD-L1 ≥1% i ≥50% na komórkach guza, mierzoną testem VENTANA PD-L1 (SP263), wynosił odpowiednio 55% i 26%. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności było przeżycie wolne od choroby (ang.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
disease-free survival , DFS) oceniane przez badacza. DFS określano jako czas od daty randomizacji do daty wystąpienia któregokolwiek z następujących zdarzeń: pierwszego udokumentowanego nawrotu choroby, nowego pierwotnego ogniska NDRP lub zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej. Pierwszorzędowym celem oceny skuteczności było określenie DFS w populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% na komórkach guza w stadium II-IIIA. Kluczowymi drugorzędowymi celami oceny skuteczności było określenie DFS w populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA oraz przeżycia całkowitego (ang. overall survival , OS) w badanej populacji. W momencie przeprowadzania śródokresowej analizy DFS badanie osiągnęło swój pierwszorzędowy punkt końcowy. Mediana czasu obserwacji wynosiła około 32 miesięcy.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W analizie wyników pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA bez mutacji EGFR lub rearanżacji ALK (n=209) zaobserwowano istotną klinicznie poprawę DFS w grupie otrzymującej atezolizumab w porównaniu z grupą otrzymującą BSC (Tabela 7). Dane dotyczące OS były niedojrzałe w momencie przeprowadzania analizy śródokresowej DFS, przy czym w populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA bez mutacji EGFR lub rearanżacji ALK odnotowano ogółem około 16,3% zgonów. Eksploracyjna analiza OS sugerowała tendencję przemawiającą na korzyść atezolizumabu w porównaniu z BSC, ze stratyfikowanym HR wynoszącym 0,39 (95% CI: 0,18; 0,82) w tej populacji pacjentów. Najważniejsze wyniki skuteczności dla populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA bez mutacji EGFR i rearanżacji ALK podsumowano w Tabeli 7. Krzywą Kaplana-Meiera dla DFS przedstawiono na rycinie 3.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 7: Podsumowanie skuteczności w populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA bez mutacji EGFR lub rearanżacji ALK (IMpower010)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Ramię A(Atezolizumab) Ramię B(Najlepsza opiekawspomagająca)
DFS oceniany przez badacza n=106 n=103
Liczba zdarzeń (%) 24 (22,6%) 45 (43,7%)
Mediana czasu trwania DFS(miesiące) NE 35,7
95% CI NE; NE 30,1; NE
Stratyfikowany współczynnik ryzyka(95% CI) 0,49 (0,29; 0,81)
3-letni odsetek DFS (%) 75,1 50,4

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
DFS – przeżycie wolne od choroby; CI – przedział ufności; NE – nie oszacowano Rycina 3: Krzywa Kaplana-Meiera przeżycia wolnego od choroby w populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA bez mutacji EGFR lub rearanżacji ALK (IMpower010)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Obserwowana poprawa DFS w grupie otrzymującej atezolizumab w porównaniu z grupą otrzymującą BSC była konsekwentnie wykazywana w większości wstępnie określonych podgrup w populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA bez mutacji EGFR lub rearanżacji ALK , w tym zarówno u pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP (nieustalony HR 0,35, 95% CI: 0,18; 0,69; mediana DFS nieoszacowana vs. 35,7 miesiąca) jak u pacjentów z płaskonabłonkowym NDRP (niestratyfikowany HR 0,60, 95% CI: 0,29; 1,26; mediana DFS 36,7 vs. nieoszacowana liczba miesięcy). Leczenie pierwszego rzutu w zaawansowanym niedrobnokomórkowym raku płuca IMpower150 (GO29436): Badanie III fazy z randomizacją z udziałem pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP z przerzutami nieotrzymujących wcześniej chemioterapii, w skojarzeniu z paklitakselem i karboplatyną z bewacyzumabem lub bez.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przeprowadzono otwarte, wieloośrodkowe, międzynarodowe badanie III fazy z randomizacją, IMpower150, aby ocenić skuteczność i bezpieczeństwo stosowania atezolizumabu w skojarzeniu z paklitakselem i karboplatyną z bewacyzumabem lub bez, u pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP z przerzutami, którzy nie otrzymywali wcześniej chemioterapii. Pacjenci byli wykluczeni z badania, jeśli w wywiadzie występowała u nich choroba autoimmunologiczna, podanie żywej atenuowanej szczepionki w ciągu 28 dni przed randomizacją, podanie systemowych leków immunostymulujących w ciągu 4 tygodni lub systemowego leku immunosupresyjnego w ciągu 2 tygodni przed randomizacją, wykazywali aktywne lub nieleczone przerzuty do OUN, wyraźnie naciekanie guza na duże naczynia krwionośne klatki piersiowej lub wyraźne powstawanie jam w zmianach płucnych, widoczne w badaniach obrazowych. Oceny guza dokonywano co 6 tygodni przez pierwsze 48 tygodni licząc od dnia 1. cyklu 1., a później co 9 tygodni.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Próbki guza oceniano pod kątem ekspresji PD-L1 na komórkach guza (TC) i komórkach układu immunologicznego (IC) naciekających guz, a na podstawie tych oznaczeń wyodrębniono podgrupy o różnej ekspresji PD-L1 w celu przeprowadzenia opisanych niżej analiz. Do badania włączono ogółem 1202 pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni (w stosunku 1:1:1) do leczenia schematami opisanymi w Tabeli 8. Randomizację stratyfikowano ze względu na płeć, obecność przerzutów do wątroby oraz ekspresję PD-L1 na TC i IC. Tabela 8: Schematy leczenia dożylnego (IMpower150)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Schemat leczenia Indukcja(cztery do sześciu 21-dniowych cykli) Leczenie podtrzymujące(cykle 21-dniowe)
A Atezolizumaba (1200 mg) + paklitaksel (200 mg/m2 pc.)b,c + karboplatynac (AUC 6) Atezolizumaba (1200 mg)
B Atezolizumaba (1200 mg) + bewacyzumabd (15 mg/kg mc.) + paklitaksel (200 mg/m2 pc.)b,c+ karboplatynac (AUC 6) Atezolizumaba (1200 mg)+ bewacyzumabd (15 mg/kg mc.)
C Bewacyzumabd (15 mg/kg mc.) + paklitaksel (200 mg/m2 pc.)b,c + karboplatynac (AUC 6) Bewacyzumabd (15 mg/kg mc.)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Atezolizumab jest podawany do momentu utraty korzyści klinicznej według oceny badacza b Dawka początkowa paklitakselu u pacjentów rasy żółtej/pochodzenia azjatyckiego wynosiła 175 mg/m 2 pc. z uwagi na wyższy całkowity poziom hematologicznych działań toksycznych u pacjentów z krajów azjatyckich w porównaniu z pacjentami z krajów nieazjatyckich c Paklitaksel i karboplatyna są podawane do zakończenia 4 lub 6 cykli bądź progresji choroby, wystąpienia nietolerowanej toksyczności, w zależności od tego, które tych zdarzeń wystąpi wcześniej d. Bewacyzumab jest podawany do momentu progresji choroby lub nietolerowanej toksyczności Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby w badanej populacji były dobrze wyważone pomiędzy grupami terapeutycznymi. Mediana wieku wyniosła 63 lata (zakres: 31 do 90), mężczyźni stanowili 60%. Większość pacjentów była rasy białej (82%).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U około 10% pacjentów występowała potwierdzona mutacja EGFR, u 4% wykazano rearanżacje ALK, u 14% przerzut do wątroby przed rozpoczęciem badania, i większość pacjentów stanowiły osoby palące obecnie lub w przeszłości (80%). Wyjściowy stan sprawności wg ECOG wynosił 0 (43%) lub 1 (57%). W 51% guzów występujących u pacjentów stwierdzono ekspresję PD-L1 ≥1% TC lub ≥1% IC, a w 49% guzów występowała ekspresja PD-L1 <1% TC i <1% IC. W chwili przeprowadzania końcowej analizy PFS mediana czasu obserwacji pacjentów wynosiła 15,3 miesiąca. Populacja ITT, w tym pacjenci z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK, którzy powinni byli wcześniej otrzymać leczenie inhibitorami kinazy tyrozynowej, wykazywała klinicznie znaczącą poprawę PFS w grupie B w porównaniu z grupą C (HR = 0,61, 95% CI: 0,52; 0,72; mediana PFS 8,3 w por. z 6,8 miesiąca). W chwili przeprowadzania etapowej analizy OS mediana czasu obserwacji pacjentów wynosiła 19,7 miesiąca.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Najważniejsze wyniki tej analizy, a także zaktualizowanej analizy PFS w populacji ITT podsumowano w Tabelach 9 i 10. Krzywą Kaplana-Meiera dla OS w populacji ITT przedstawiono na Rycinie 4. Rycina 5 przedstawia wynik OS w populacji ITT w podgrupach wyodrębnionych ze względu na ekspresję PD-L1. Aktualizację wyników dotyczących PFS przedstawiono także na Rycinach 6 i 7. Tabela 9: Podsumowanie zaktualizowanych wyników dotyczących skuteczności w populacji ITT (IMpower150)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Grupa A (atezolizumab + paklitaksel + karboplatyna) Grupa B (atezolizumab + bewacyzumab + paklitaksel +karboplatyna) Grupa C (bewacyzumab+ paklitaksel + karboplatyna)
Drugorzędowe punkty końcowe#
PFS oceniane przez badacza (wg RECIST w. 1.1)* n = 402 n = 400 n = 400
Liczba zdarzeń (%) 330 (82,1%) 291 (72,8%) 355 (88,8%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 6,7 8,4 6,8
95% CI (5,7; 6,9) (8,0; 9,9) (6,0; 7,0)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡^ 0,91 (0,78; 1,06) 0,59 (0,50; 0,69) —
(95% CI)
Wartość p1,2 0,2194 <0,0001
12-miesięczne PFS (%) 24 38 20
Analiza etapowa OS* n = 402 n = 400 n = 400
Liczba zgonów (%) 206 (51,2%) 192 (48,0%) 230 (57,5%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń 19,5 19,8 14,9
(miesiące)
95% CI (16,3; 21,3) (17,4; 24,2) (13,4; 17,1)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka‡^(95% CI)wartość p1,2 0,85 (0,71; 1,03)0,0983 0,76 (0,63; 0,93)0,006 —
6-miesięczne OS (%) 84 85 81
12-miesięczne OS (%) 66 68 61
Najlepsza całkowita odpowiedź w ocenie badacza3* (w. RECIST 1.1) n = 401 n = 397 n = 393
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%) 163 (40,6%) 224 (56,4%) 158 (40,2%)
95% CI (35,8; 45,6) (51,4; 61,4) (35,3; 45,2)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 8 (2,0%) 11 (2,8%) 3 (0,8%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 155 (38,7%) 213 (53,7%) 155 (39,4%)
DOR w ocenie badacza* (RECIST w. 1.1) n = 163 n = 224 n = 158
Mediana w miesiącach 8,3 11,5 6,0
95% CI (7,1; 11,8) (8,9; 15,7) (5,5; 6,9)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
# Pierwszorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były PFS i OS, które były analizowane w populacji ITT-typu dzikiego (WT), tj. z wykluczeniem pacjentów z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK 1 Na podstawie stratyfikowanego logarytmicznego testu rang 2. Do celów informacyjnych; w populacji ITT porównania pomiędzy Grupą B a Grupą C, a także pomiędzy Grupą A a Grupą C nie były jeszcze formalnie badane zgodnie z określoną wcześniej hierarchią analizy 3 Najlepsza całkowita odpowiedź na leczenie w odniesieniu do odpowiedzi całkowitej i odpowiedzi częściowej ‡ Stratyfikacja ze względu na płeć, obecność przerzutów do wątroby i ekspresję PD-L1 na TC i IC ^ Grupa C jest grupą porównawczą dla wszystkich współczynników ryzyka * Zaktualizowana analiza PFS i etapowa analiza OS w punkcie odcięcia danych klinicznych 22 stycznia 2018 PFS = przeżycie wolne od progresji; RECIST = Kryteria odpowiedzi na leczenie w guzach litych w. 1.1 (ang. Response Evaluation Criteria in Solid Tumours v. 1.1 ).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite. Tabela 10: Podsumowanie zaktualizowanych wyników dotyczących skuteczności dla Grupy A w porównaniu z Grupą B w populacji ITT (IMpower150)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Grupa A (Atezolizumab + Paklitaksel + Karboplatyna) Grupa B (Atezolizumab + Bewacyzumab + Paklitaksel +Karboplatyna)
PFS oceniane przez badacza (wg RECIST w. 1.1)* n = 402 n = 400
Liczba zdarzeń (%) 330 (82,1%) 291 (72,8%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 6,7 8,4
95% CI (5,7; 6,9) (8,0; 9,9)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡^ (95% CI) 0,67 (0,57; 0,79)
Wartość p1,2 <0,0001
Analiza etapowa OS * n = 402 n = 400
Liczba zgonów (%) 206 (51,2%) 192 (48,0%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące) 95% 19,5 19,8
CI (16,3; 21,3) (17,4, 24,2)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡^ (95% CI) 0,90 (0,74; 1,10)
Wartość p1,2 0,3000

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
1 Na podstawie stratyfikowanego logarytmicznego testu rang 2. Do celów informacyjnych; w populacji ITT porównania pomiędzy Grupą A a Grupą B nie były uwzględnione w predefiniowanej hierarchii analizy ‡ Stratyfikacja ze względu na płeć, obecność przerzutów do wątroby i ekspresję PD-L1 na TC i IC * Zaktualizowana analiza PFS i analiza etapowa OS w punkcie odcięcia danych klinicznych 22 stycznia 2018 ^ Grupa A jest grupą porównawczą dla wszystkich współczynników ryzyka Rycina 4: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego w populacji ITT (IMpower150)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 5: Wykres drzewiasty (forest plot) przeżycia całkowitego z uwzględnieniem ekspresji PD-L1 w populacji ITT, grupa B w porównaniu z grupą C (IMpower150)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 6: Krzywa Kaplana-Meiera dla PFS w populacji ITT (IMpower150)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 7: Wykres drzewiasty (forest plot) przeżycia wolnego od progresji choroby z uwzględnieniem ekspresji PD-L1 w populacji ITT, grupa B w por. z grupą C (IMpower150)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W Grupie B w porównaniu z Grupą C analizy predefiniowanych podgrup z etapowej analizy OS wykazały poprawę OS u pacjentów z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK (współczynnik ryzyka [HR] = 0,54, 95% CI: 0,29; 1,03; mediana OS = nie została osiągnięta wobec 17,5 miesiąca) i przerzutami do wątroby (HR = 0,52, 95% CI: 0,33; 0,82; mediana OS = 13,3 wobec 9,4 miesiąca). Poprawę PFS wykazano także u pacjentów z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK (HR = 0,55, 95% CI: 0,35; 0,87; mediana PFS = 10,0 wobec 6,1 miesiąca) i przerzutami do wątroby (HR = 0,41, 95% CI: 0,26; 0,62; mediana PFS = 8,2 wobec 5,4 miesiąca). Wyniki dotyczące OS były podobne w podgrupach pacjentów w wieku <65 lat i ≥65 lat. Dane dotyczące pacjentów w wieku ≥75 lat są zbyt ograniczone, aby sformułować wnioski dla tej populacji. W przypadku analiz wszystkich podgrup nie planowano przeprowadzenia formalnych testów statystycznych.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie IMpower130 (GO29537): Randomizowane badanie III fazy z udziałem pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP z przerzutami nieotrzymujących wcześniej chemioterapii, w skojarzeniu z nab-paklitakselem i karboplatyną Przeprowadzono otwarte, randomizowane badanie III fazy GO29537 (IMpower130), w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w skojarzeniu z nab-paklitakselem i karboplatyną u pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP z przerzutami nieotrzymujących wcześniej chemioterapii. Pacjenci z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK musieli być wcześniej leczeni inhibitorami kinazy tyrozynowej. Stopień zaawansowania choroby u pacjentów oceniano według klasyfikacji Amerykańskiego Wspólnego Komitetu Raka (ang. American Joint Committee on Cancer , AJCC), wydanie 7. Pacjentów wykluczano z udziału w badaniu, jeśli: w wywiadzie stwierdzono u nich chorobę autoimmunologiczną, otrzymali żywą, atenuowaną szczepionkę w okresie 28 dni przed randomizacją, otrzymali leki immunostymulujące w okresie 4 tygodni lub systemowe leki immunosupresyjne w okresie 2 tygodni przed randomizacją oraz występowały u nich aktywne lub nieleczone przerzuty do OUN.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci, którzy wcześniej byli leczeni agonistami CD137 lub lekami powodującymi blokadę immunologicznych punktów kontrolnych (anty-PD-1 i przeciwciała terapeutyczne anty-PD-L1) nie byli kwalifikowani do badania. Jednak pacjenci wcześniej otrzymujący leczenie anty-CTLA-4 mogli być włączani do badania, o ile ostatnią dawkę tego leku przyjęli co najmniej 6 tygodni przed randomizacją i nie występowały u nich w wywiadzie ciężkie immunologiczne zdarzenia niepożądane leku anty-CTLA-4 (stopnia 3 i 4 wg NCI CTCAE). Oceny guza przeprowadzano co 6 tygodni w pierwszych 48 tygodniach po cyklu 1., a następnie co 9 tygodni. Wycinki guza były oceniane pod kątem ekspresji PD-L1 na komórkach nowotworowych (TC) i na komórkach immunologicznych naciekających guz (IC), a wyniki wykorzystano do wyodrębnienia podgrup o różnej ekspresji PD-L1 w celu przeprowadzenia niżej opisanych analiz.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci, w tym także pacjenci z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK byli włączani do badania i losowo przydzielani w stosunku 2:1 do leczenia według jednego ze schematów opisanych w Tabeli 11. Randomizację stratyfikowano z uwzględnieniem płci, obecności przerzutów do wątroby i ekspresji PD-L1 w TC i IC. Pacjenci stosujący schemat leczenia B mogli zmienić leczenie i otrzymywać atezolizumab w monoterapii po wystąpieniu progresji choroby. Tabela 11: Schematy leczenia dożylnego (badanie IMpower130)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Schemat leczenia Indukcja(Cztery do sześciu 21-dniowych cykli) Leczenie podtrzymujące(cykle 21-dniowe)
A Atezolizumab (1200 mg)a + nab-paklitaksel (100 mg/m2 pc.)b,c + karboplatyna (AUC 6)c Atezolizumab (1200 mg)a
B Nab-paklitaksel (100 mg/m2 pc.)b,c + karboplatyna (AUC 6)c Najlepsza terapia wspomagająca lubpemetreksed

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Atezolizumab jest podawany do momentu utraty korzyści klinicznej, ocenianej przez badacza b Nab-paklitaksel jest podawany w 1., 8. i 15. dniu każdego cyklu c Nab-paklitaksel i karboplatyna są podawane do ukończenia cykli 4-6 lub do progresji choroby bądź wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania działań toksycznych, w zależności od tego, które z tych zdarzeń wystąpi wcześniej Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby w populacji ITT-WT (n=679) były dobrze wyważone pomiędzy grupami terapeutycznymi. Mediana wieku wyniosła 64 lata (zakres: od 18 do 86 lat). Większość pacjentów stanowili mężczyźni (59%) i osoby rasy białej (90%). U 14,7% pacjentów występowały przerzuty do wątroby w chwili przystępowania do badania i większość pacjentów stanowiły osoby palące obecnie lub w przeszłości (90%). U większości pacjentów wyjściowy stan sprawności wg ECOG wyniósł 1 (59%) i ekspresja PD-L1 <1% (około 52%).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Spośród 107 pacjentów z ramienia B, u których po fazie indukcji uzyskano stabilizację choroby (SD), odpowiedź częściową (PR) lub odpowiedź całkowitą (CR), 40 chorych otrzymało pemetreksed w leczeniu podtrzymującym. Analizę pierwotną przeprowadzono u wszystkich pacjentów, z wyjątkiem pacjentów z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK, których zdefiniowano jako populację ITT-WT (n=679). Mediana czasu obserwacji przeżycia pacjentów wyniosła 18,6 miesiąca i wykazywała ona poprawę OS i PFS po zastosowaniu atezolizumabu, nab-paklitakselu i karboplatyny w porównaniu z grupą kontrolną. Najważniejsze wyniki podsumowano w Tabeli 12, a krzywe Kaplana-Meiera dla OS i PFS przedstawiono odpowiednio na Rycinie 8 i 10. Wyniki eksploratoryjne dla OS i PFS względem ekspresji PD-L1 zostały podsumowane na rycinie 9 i 11, odpowiednio.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci z przerzutami do wątroby nie wykazywali poprawy w zakresie PFS ani OS po leczeniu atezolizumabem, nab- paklitakselem i karboplatyną w porównaniu z leczeniem nab-paklitakselem i karboplatyną (HR=0,93, 95% CI: 0,59; 1,47 w zakresie PFS i HR=1,04, 95% CI: 0,63; 1,72 dla OS). Pięćdziesiąt dziewięć procent pacjentów z grupy leczonej nab-paklitakselem i karboplatyną otrzymało jakąś immunoterapię przeciwnowotworową po progresji choroby, obejmującą atezolizumab stosowany po zmianie leczenia (41% wszystkich pacjentów) w porównaniu z 7,3% pacjentów z grupy leczonej atezolizumabem, nab-paklitakselem i karboplatyną. W analizie eksploracyjnej po dłuższym okresie obserwacji (mediana: 24,1 miesiąca), mediana OS dla obu ramion nie uległa zmianie w stosunku do analizy pierwotnej, HR=0,82 (95% CI: 0,67; 1,01) Tabela 12: Podsumowanie skuteczności w badaniu IMpower130 w analizie pierwotnej (populacja ITT-WT)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkty końcowe oceny skuteczności Grupa A Atezolizumab + nab-paklitaksel +karboplatyna Grupa B Nab-paklitaksel +karboplatyna
Równorzędne pierwszorzędowe punkty końcowe
OS n=451 n=228
Liczba zgonów (%) 226 (50,1%) 131 (57,5%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące) 18,6 13,9
95% CI (16,0; 21,2) (12,0; 18,7)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,79 (0,64; 0,98)
wartość p 0,033
12-miesięczne OS (%) 63 56
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) n=451 n=228
Liczba zdarzeń (%) 347 (76,9%) 198 (86,8%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 7,0 5,5
95% CI (6,2; 7,3) (4,4; 5,9)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,64 (0,54; 0,77)
Wartość p <0,0001
12-miesięczne PFS (%) 29% 14%
Inne punkty końcowe
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)^ n=447 n=226
Liczba pacjentów z potwierdzoną odpowiedzią (%) 220 (49,2%) 72 (31,9%)
95% CI (44,5; 54,0) (25,8; 38,4)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 11 (2,5%) 3 (1,3%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 209 (46,8%) 69 (30,5%)
Potwierdzony DOR w ocenie badacza (RECIST 1.1)^ n=220 n=72
Mediana w miesiącach 8,4 6,1
95% CI (6,9; 11,8) (5,5; 7,9)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
‡ Stratyfikacja z uwzględnieniem płci i ekspresji PD-L1 w TC i IC ^ Potwierdzony ORR i DOR są eksploracyjnymi punktami końcowymi PFS = przeżycie bez progresji choroby; RECIST = Response Evaluation Criteria in Solid Tumours (Kryteria oceny odpowiedzi w guzach litych) w. 1.1.; CI = przedział ufności; ORR = wskaźnik obiektywnych odpowiedzi; DOR = czas trwania odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite Rycina 8: Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego (badanie IMpower130)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 9: Wykres drzewiasty dla przeżycia całkowitego z uwzględnieniem ekspresji PD-L1 (badanie IMpower130)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 10: Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia bez progresji choroby (badanie IMpower130)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 11: Wykres drzewiasty dla przeżycia bez progresji choroby z uwzględnieniem ekspresji PD-L1 (IMpower130)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
IMpower110 (GO29431): badanie III fazy z randomizacją u pacjentów z NDRP z przerzutami niepoddanych chemioterapii Otwarte, wieloośrodkowe badanie III fazy z randomizacją IMpower110 prowadzono w celu określenia skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu u pacjentów z NDRP z przerzutami niepoddanych chemioterapii. U pacjentów stwierdzano ekspresję PD-L1 ≥1% na komórkach guza (≥1% komórek wybarwionych pozytywnie dla PD-L1) lub ≥1% na komórkach immunologicznych naciekających guz (komórki immunologiczne naciekające guz pokrywające ≥1% powierzchni guza wybarwione pozytywnie dla PD-L1) na podstawie oznaczenia testem VENTANA PD-L1 (SP142). Ogółem 572 pacjentów zostało poddanych randomizacji w stosunku 1:1 do grup otrzymujących atezolizumab (ramię A) lub chemioterapię (ramię B). Atezolizumab podawano w stałej dawce 1200 mg we wlewie dożylnym co 3 tygodnie do czasu utraty korzyści klinicznej według oceny badacza lub do wystąpienia niemożliwej do zaakceptowania toksyczności.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Schematy chemioterapii przedstawiono w Tabeli 13. Randomizacja była stratyfikowana według płci, stanu sprawności ECOG, histologii i ekspresji guza PD-L1 na komórkach guza i komórkach immunologicznych naciekających guz. Tabela 13: Schematy leczenia chemioterapii podawanej dożylnie (IMpower110)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Schemat leczenia Leczenie indukcyjne(cztery lub sześć cykli 21-dniowych) Leczenie podtrzymujące(cykle 21-dniowe)
B(Niepłaskonabłonkowy) Cisplatynaa (75 mg/m2) + pemetrekseda (500 mg/m2) LUB karboplatynaa (AUC 6) + pemetrekseda (500 mg/m2) Pemetreksedb,d
B (Płaskonabłonkowy) Cisplatynaa (75 mg/m2) + gemcytabinaa,c (1250 mg/m2) LUB karboplatynaa (AUC5) + gemcytabinaa,c (1000 mg/m2) Najlepsza opiekawspomagającad

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Cisplatyna, karboplatyna, pemetreksed i gemcytabina podawane do czasu zakończenia 4 lub 6 cykli lub progresji choroby lub niemożliwej do zaakceptowania toksyczności b Pemetreksed podawany w schemacie leczenia podtrzymującego co 21 dni do czasu progresji choroby lub niemożliwej do zaakceptowania toksyczności c Gemcytabina podawana w dniach 1. i 8. każdego cyklu d Nie zezwolono na przejście z ramienia kontrolnego (chemioterapia oparta na platynie) do ramienia atezolizumabu (ramię A) Wykluczono pacjentów, u których w wywiadzie występowała choroba autoimmunologiczna; którym podawano żywą, atenuowaną szczepionkę w ciągu 28 dni przed randomizacją, którym podawano systemowe leki immunostymulujące w ciągu 4 tygodni lub systemowe leki immunosupresyjne w ciągu 2 tygodni przed randomizacją, u których stwierdzono aktywne lub nieleczone przerzuty do OUN. Oceny stanu guza przeprowadzano co 6 tygodni przez pierwsze 48 tygodni po dniu 1. cyklu 1, a następnie co 9 tygodni.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% na komórkach guza lub ≥1% na komórkach immunologicznych naciekających guz, u których nie stwierdzono mutacji EGFR lub rearanżacji ALK (n=554) były dobrze zrównoważone pomiędzy ramionami leczenia. Mediana wieku wynosiła 64,5 lat (zakres: 30 do 87 lat), 70% pacjentów stanowili mężczyźni. Większość pacjentów była rasy białej (84%) i azjatyckiej (14%). Większość pacjentów to obecni lub byli palacze tytoniu (87%), wyjściowy stan sprawności ECOG u pacjentów wynosił 0 (36%) lub 1 (64%). Ogółem u 69% pacjentów rozpoznano raka niepłaskonabłonkowego, a u 31% raka płaskonabłonkowego. Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby u pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1 (PD-L1 ≥50% na komórkach guza lub ≥10% na komórkach immunologicznych naciekających guz), u których nie stwierdzono mutacji EGFR lub rearanżacji ALK (n=205), były ogólnie reprezentatywne dla szerszej populacji badanej i były zrównoważone pomiędzy ramionami leczenia.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pierwszorzędowym punktem końcowym było przeżycie całkowite (OS). W czasie śródokresowej analizy OS u pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1, z wyłączeniem pacjentów z mutacją EGFR lub rearanżacją ALK (n=205), wykazano istotną statystycznie poprawę OS u pacjentów randomizowanych do grupy atezolizumabu (ramię A) w porównaniu z grupą chemioterapii (ramię B) (HR 0,59, 95% CI: 0,40, 0,89; mediana OS 20,2 miesiąca w por. do 13,1 miesiąca) z dwustronną wartością p=0,0106. Mediana czasu obserwacji u chorych z wysoką ekspresją PD-L1 wyniosła 15,7 miesiąca. W eksploracyjnej analizie OS z dłuższym okresem obserwacji (mediana: 31,3 miesiąca) dla tych pacjentów, mediana OS dla ramienia atezolizumabu była niezmieniona w stosunku do pierwotnej analizy okresowej OS (20,2 miesiąca), a dla ramienia chemioterapii wynosiła 14,7 miesiąca (HR 0,76, 95% CI: 0,54, 1,09). Najważniejsze wyniki w analizie eksploracyjnej podsumowano w Tabeli 14.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Krzywe Kaplana-Meiera dla OS i PFS u pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1 przedstawiono na rycinach 12 i 13. Zgon w ciągu pierwszych 2,5 miesiąca wystąpił u większego odsetka pacjentów w ramieniu atezolizumabu (16/107, 15,0%) w porównaniu z ramieniem chemioterapii (10/98, 10,2%). Nie udało się zidentyfikować żadnego swoistego czynnika (czynników) związanego z wczesnymi zgonami. Tabela 14: Podsumowanie skuteczności u pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza lub ≥10% na komórkach immunologicznych naciekających guz (IMpower110)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkty końcowe oceny skuteczności Ramię A(Atezolizumab) Ramię B(Chemioterapia)
Pierwszorzędowy punkt końcowy
Przeżycie całkowite n = 107 n = 98
Liczba zgonów (%) 64 (59,8%) 64 (65,3%
Mediana czasu do wystąpienia zdarzenia(miesiące) 20,2 14,7
95% CI (17,2; 27,9) (7,4; 17,7)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,76 (0,54; 1,09)
12-miesięczne OS 66,1 52,3
Drugorzędowe punkty końcowe
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) n = 107 n = 98
Liczba zdarzeń (%) 82 (76,6%) 87 (88,8%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 8,2 5,0
95% CI (6,8; 11,4) (4,2; 5,7)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,59 (0,43; 0,81)
12-miesięczny PFS (%) 39,2 19,2
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) n = 107 n = 98
Liczba odpowiedzi (%) 43 (40,2%) 28 (28,6%)
95% CI (30,8; 50,1) (19,9; 38,6)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 1 (0,9%) 2 (2,0%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 42 (39,3%) 26 (26,5%)
DOR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) n = 43 n = 28
Mediana w miesiącach 38,9 8,3
95% CI (16,1; NE) (5,6; 11,0)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
‡ Stratyfikowany pod względem płci i stanu sprawności ECOG (0 w por. do 1) PFS = czas przeżycia wolny od progresji; RECIST = kryteria odpowiedzi na leczenie w przypadku guzów litych, w. 1.1; CI = przedział ufności; ORR = wskaźnik obiektywnej odpowiedzi; DOR = czas trwania odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite; NE = niemożliwe do oceny. Rycina 12: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego u pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza lub ≥10% na komórkach immunologicznych naciekających guz (IMpower110)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 13: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od progresji u pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza lub ≥10% na komórkach immunologicznych naciekających guz (IMpower110)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Poprawa OS obserwowana w ramieniu atezolizumabu w porównaniu z ramieniem chemioterapii została konsekwentnie wykazana we wszystkich podgrupach pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1, w tym zarówno u pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP (współczynnik ryzyka [HR] 0,62, 95% CI: 0,40, 0,96; mediana OS 20,2 w por. z 10,5 miesiąca), jak i u pacjentów z płaskonabłonkowym NDRP (HR 0,56, 95% CI: 0,23, 1,37; mediana OS nieosiągnięta w por. z 15,3 miesiąca). Dane dotyczące pacjentów w wieku ≥75 lat i pacjentów, którzy nigdy nie palili, są zbyt ograniczone, aby wyciągnąć wnioski dla tych podgrup. Badanie IPSOS (MO29872): Badanie kliniczne III fazy z randomizacją, prowadzone u pacjentów z NDRP lokalnie zaawansowanym, nieresekcyjnym lub z przerzutami, którzy nie kwalifikują się do leczenia opartego na pochodnych platyny i którzy nie zostali poddani wcześniejszemu leczeniu Przeprowadzono otwarte, kontrolowane, badanie III fazy z randomizacją, MO29872 (IPSOS), w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa atezolizumabu w porównaniu z chemioterapią jednoskładnikową (winorelbina lub gemcytabina, w zależności od wyboru badacza) u wcześniej nieleczonych pacjentów z zaawansowanym lub nawrotowym (stopień IIIB [na podstawie 7.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
edycji AJCC] niepodlegającym leczeniu skojarzonemu) NDRP lub NDRP z przerzutami (stopień IV), którzy nie kwalifikują się do chemioterapii opartej na pochodnych platyny. Następujące kryteria wyboru definiują pacjentów niekwalifikujących się do chemioterapii opartej na pochodnych platyny, którzy są objęci wskazaniem terapeutycznym: pacjenci w wieku >80 lat lub ze stanem sprawności 3 w skali ECOG lub pacjenci ze stanem sprawności ECOG wynoszącym 2, u których występują określone choroby współistniejące lub pacjenci w podeszłym wieku (≥70 lat), u których występują określone choroby współistniejące. Te określone choroby współistniejące są związane z zaburzeniami serca, zaburzeniami układu nerwowego, zaburzeniami psychicznymi, zaburzeniami naczyniowymi, zaburzeniami nerek, zaburzeniami metabolizmu i odżywiania lub zaburzeniami płuc, które stanowią przeciwwskazanie do leczenia opartego na pochodnych platyny w ocenie lekarza prowadzącego.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Z badania wykluczono pacjentów w wieku poniżej 70 lat, u których stan sprawności w skali ECOG wynosił 0 lub 1; pacjentów z aktywnymi lub nieleczonymi przerzutami do OUN; pacjentów, którzy otrzymali żywą atenuowaną szczepionkę w okresie 4 tygodni przed randomizacją; pacjentów, którzy otrzymali systemowe leki immunostymulujące lub systemowe leki immunosupresyjne w okresie 4 tygodni przed randomizacją. Z badania wykluczono również pacjentów z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK. Pacjenci kwalifikowali się do badania niezależnie od statusu PD-L1 na komórkach guza. Pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku 2:1 do grup otrzymujących atezolizumab (ramię A) lub chemioterapię (ramię B). Atezolizumab podawano w stałej dawce 1200 mg we wlewie dożylnym co 3 tygodnie. Schematy chemioterapii przedstawiono w Tabeli 15. Leczenie prowadzono do wystąpienia progresji choroby według kryteriów RECIST w.1.1 lub nieakceptowalnej toksyczności.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przydzielenie losowe stratyfikowano według typu histologicznego (płaskonabłonkowy/niepłaskonabłonkowy), ekspresji PD-L1 (status IHC PD-L1 mierzony testem VENTANA PD-L1 (SP142): TC3 lub IC3 w por. z TC0/1/2 i IC0/1/2 w porównaniu z nieznaną czynnością) i przerzutów do mózgu (tak/nie). Tabela 15: Schematy leczenia (IPSOS)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Schemat leczenia
A Atezolizumab 1200 mg w infuzji dożylnej w Dniu 1 każdego 21-dniowego cyklu.
B Winorelbina: infuzja dożylna w dawce 25-30 mg/m2 lub podanie doustne w dawce 60-80 mg/m2 w Dniach 1 i 8 każdego 21-dniowego cyklu lub w Dniach 1, 8 i 15 każdego 28-dniowego cyklu lub podanie cotygodniowe lubGemcytabina: infuzja dożylna w dawce 1000-1250 mg/m2 w Dniach 1 i 8 każdego21-dniowego cyklu lub w Dniach 1, 8 i 15 każdego 28-dniowego cyklu.

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do badania włączono ogółem 453 pacjentów (populacja z intencją leczenia – ITT). Populacja obejmowała głównie pacjentów rasy białej (65,8%) i mężczyzn (72,4%). Mediana wieku pacjentów wyniosła 75 lat, a 72,8% pacjentów było w wieku 70 lat lub starszych. Odsetek pacjentów ze stanem sprawności w skali ECOG wynoszącym 0, 1, 2 i 3 wynosił, odpowiednio, 1,5%, 15,0%, 75,9% i 7,5%. Ogółem u 13,7% pacjentów choroba była w stopniu IIIB niekwalifikującym się do leczenia skojarzonego, a u 86,3% choroba była w stopniu IV. Odsetek pacjentów, ze statusem ekspresji PD-L1 w tkance nowotworowej TC< 1%, 1-49% i ≥ 50% oznaczoną testem VENTANA PD-L1 (SP263), wynosił odpowiednio 46,8%, 28,7% i 16,6%, podczas gdy u 7,9% pacjentów status ekspresji PD-L1 był nieznany. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania było przeżycie całkowite (OS). W czasie przeprowadzania końcowej analizy OS mediana czasu obserwacji wynosiła 41,0 miesięcy. Wyniki oceny skuteczności przedstawiono w Tabeli 16 i na Rycinie 14.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 16: Podsumowanie wyników skuteczności dla pacjentów z NDRP, którzy nie kwalifikują się do terapii opartej na pochodnych platyny (IPSOS)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Atezolizumab (N = 302) Chemioterapia (N = 151)
Pierwoszorzędowy punkt końcowy
OS
Liczba zdarzeń (%) 249 (82,5%) 130 (86,1%)
Mediana czasu do zdarzenia (miesiące) (95% CI) 10,3 (9,4; 11,9) 9,2 (5,9; 11,2)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka (95% CI) ǂ 0,78 (0,63; 0,97)
Wartość-p (stratyfikowany long-rank) p = 0,028
Drugorzędowe punkty końcowe
PFS w ocenie badacza (RECIST 1.1)
Liczba zdarzeń (%) 276 (91,4%) 138 (91,4%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) (95% CI) 4,2 (3,7; 5,5) 4,0 (2,9; 5,4)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka (95% CI) ǂ 0,87 (0,70; 1,07)
ORR (RECIST 1.1)
Liczba potwierdzonych pacjentów, u którychwystąpiła odpowiedź (%) 51 (16,9%) 12 (7,9%)
DOR (RECIST 1.1)
Mediana w miesiącach (95% CI) 14,0 (8,1; 20,3) 7,8 (4,8; 9,7)
CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; ORR = odsetek obektywnych odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite; PFS = przeżycie wolne od progresji; RECIST = kryteria odpowiedzi na leczenie w przypadku guzów litych, w. 1.1.ǂ Oszacowany współczynnik ryzyka i 95% przedział ufności uzyskany w modelu Cox z grupąleczoną jako zmienną towarzyszącą. Jako czynniki stratyfikacji do analizy stratyfikowanej dodano: podtyp histologiczny, status IHC PD-L1 i przerzuty do mózgu (tak/nie).

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 14: Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego u pacjentów z NDRP, którzy nie kwalifikują się do chemioterapii opartej na pochodnych platyny
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie drugiego rzutu w niedrobnokomórkowym raku płuca OAK (GO28915): Randomizowane badanie III fazy u pacjentów z NDRP miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami leczonych wcześniej chemioterapią Przeprowadzono otwarte, wieloośrodkowe, międzynarodowe, randomizowane badanie III fazy, OAK, w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w porównaniu z docetakselem u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym NDRP, u których doszło do progresji choroby podczas lub po zastosowaniu schematu chemioterapii zawierającego pochodne platyny. Z badania wykluczono pacjentów z chorobą autoimmunologiczną w wywiadzie, czynnymi lub zależnymi od kortykosteroidów przerzutami do mózgu, pacjentów, którzy otrzymali żywą atenuowaną szczepionkę w okresie 28 dni przed włączeniem do badania, pacjentów, którzy otrzymali systemowe leki immunostymulujące w okresie do 4 tygodni przed włączeniem do badania lub systemowe leki immunosupresyjne w okresie do 2 tygodni przed włączeniem do badania.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oceny guza przeprowadzano co 6 tygodni w pierwszych 36 tygodniach, a następnie co 9 tygodni. W wycinkach guza oceniano prospektywnie ekspresję PD-L1 na komórkach guza (TC) i na komórkach układu immunologicznego naciekających guz (IC). Badanie objęło ogółem 1225 pacjentów i zgodnie z planem analizy pierwszych 850 zrandomizowanych pacjentów włączono do pierwotnej analizy skuteczności. Randomizacja była stratyfikowana na podstawie ekspresji PD-L1 na komórkach układu immunologicznego (IC) naciekających guz, na podstawie liczby wcześniejszych schematów chemioterapii i na podstawie oceny histologicznej. Pacjenci zostali losowo przydzieleni (1:1) do grupy otrzymującej atezolizumab lub docetaksel. Atezolizumab podawano w stałej dawce wynoszącej 1200 mg we wlewie dożylnym co 3 tygodnie. Zmniejszanie dawki nie było dozwolone. Leczenie kontynuowano do utraty korzyści klinicznej w ocenie badacza. Docetaksel podawano w dawce 75 mg/m 2 pc. we wlewie dożylnym w 1.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
dniu każdego 3-tygodniowego cyklu, aż do progresji choroby. U wszystkich leczonych pacjentów mediana czasu trwania leczenia wyniosła 2,1 miesiąca w grupie docetakselu i 3,4 miesiąca w grupie atezolizumabu. Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby dla populacji objętej pierwotną analizą były dobrze zrównoważone pomiędzy grupami leczenia. Mediana wieku wyniosła 64 lata (zakres: 33 do 85), a mężczyźni stanowili 61% pacjentów. Większość pacjentów była rasy białej (70%). U około trzech czwartych pacjentów rozpoznano typ niepłaskonabłonkowy (74%), u 10% występowała potwierdzona mutacja EGFR, u 0,2% występowały potwierdzone rearanżacje ALK, 10% pacjentów miało przerzuty do OUN przed przystąpieniem do badania i większość pacjentów stanowiły osoby palące tytoń obecnie lub w przeszłości (82%). Wyjściowy stan sprawności w skali ECOG wyniósł 0 (37%) lub 1 (63%). Siedemdziesiąt pięć procent pacjentów otrzymało wcześniej tylko jeden schemat leczenia oparty na pochodnych platyny.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności było OS. Najważniejsze wyniki tego badania przy medianie obserwacji przeżycia wynoszącej 21 miesięcy podsumowano w Tabeli 17. Krzywe Kaplana-Meiera dla OS w populacji ITT przedstawiono na Rycinie 15. Rycina 16. przedstawia podsumowanie wyników OS w ITT i w podgrupach PD-L1, wykazując korzystny wpływ atezolizumabu na OS we wszystkich podgrupach, w tym w podgrupach z ekspresją PD-L1 <1% w TC i IC. Tabela 17: Podsumowanie wyników skuteczności w populacji (wszyscy pacjenci)* (OAK)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Atezolizumab (n = 425) Docetaksel (n = 425)
Pierwszorzędowy punkt końcowy oceny skuteczności
OS
Liczba zgonów (%) 271 (64%) 298 (70%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące) 13,8 9,6
95% CI (11,8; 15,7) (8,6; 11,2)
Stratyfikowanyǂ współczynnik ryzyka(95% CI) 0,73 (0,62; 0,87)
Wartość p** 0,0003
12-miesięczne OS (%)* 218 (55%) 151 (41%)
18-miesięczne OS (%)* 157 (40%) 98 (27%)
Drugorzędowe punkty końcowe
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)
Liczba zdarzeń (%) 380 (89%) 375 (88%)
Mediana trwania PFS (miesiące) 2,8 4,0
95% CI (2,6; 3,0) (3,3; 4,2)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka(95% CI) 0,95 (0,82; 1,10)
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%) 58 (14%) 57 (13%)
95% CI (10,5; 17,3) (10,3; 17,0)
DOR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) n = 58 n = 57
Mediana w miesiącach 16,3 6,2
95% CI (10,0; NE) (4,9; 7,6)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; NE = niemożliwe do oceny; ORR = wskaźnik obiektywnej odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite; PFS = przeżycie wolne od progresji choroby; RECIST = kryteria odpowiedzi na leczenie w przypadku guzów litych, w. 1.1. * Populacja objęta pierwotną analizą, składająca się z pierwszych 850 zrandomizowanych pacjentów ǂ Stratyfikowane na podstawie ekspresji PD-L1 na komórkach układu immunologicznego naciekających guz, liczby wcześniej stosowanych schematów chemioterapii i oceny histologicznej ** Na podstawie stratyfikowanego logarytmicznego testu log-rank *** Na podstawie estymatora Kaplana-Meiera Rycina 15: Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego w populacji objętej pierwotną analizą (wszyscy pacjenci) (OAK)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 16: Wykres drzewiasty (forest plot) przeżycia całkowitego z uwzględnieniem ekspresji PD-L1 w populacji objętej pierwotną analizą (OAK)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Stratyfikowany HR dla ITT i TC lub IC ≥1%. Niestratyfikowany HR dla pozostałych analizowanych podgrup. Poprawę OS obserwowano w grupie atezolizumabu w porównaniu z docetakselem zarówno u pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP (współczynnik ryzyka [HR] = 0,73, 95% CI: 0,60; 0,89; mediana OS = 15,6 w porównaniu z 11,2 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i docetakselu), jak i u pacjentów z płaskonabłonkowym NDRP (HR = 0,73, 95% CI: 0,54; 0,98; mediana OS = 8,9 w por. z 7,7 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i docetakselu). Obserwowana poprawa OS była spójnie wykazywana w podgrupach pacjentów, w tym u pacjentów z przerzutami do mózgu przed przystąpieniem do badania (HR = 0,54, 95% CI: 0,31; 0,94; mediana OS = 20,1 w porównaniu z 11,9 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i docetakselu) i pacjentów, którzy nigdy nie palili tytoniu (HR = 0,71, 95% CI: 0,47; 1,08; mediana OS = 16,3 w por. z 12,6 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i docetakselu).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jednak pacjenci z mutacjami EGFR nie wykazywali poprawy OS w grupie atezolizumabu w porównaniu z docetakselem (HR = 1,24, 95% CI: 0,71; 2,18; mediana OS = 10,5 w porównaniu z 16,2 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i docetakselu). Po zastosowaniu atezolizumabu obserwowano wydłużenie czasu do nasilenia bólu w klatce piersiowej zgłaszanego przez pacjentów, mierzonego za pomocą kwestionariusza EORTC QLQ-LC13 w porównaniu z docetakselem (HR = 0,71, 95% CI: 0,49 1,05; mediana nie została osiągnięta w żadnej z grup). Czas do zwiększenia nasilenia innych objawów raka płuca (tj. kaszlu, duszności i bólu ramion/barku) mierzonego za pomocą kwestionariusza EORTC QLQ-LC13 był podobny w grupie otrzymującej atezolizumab i docetaksel. Wyniki te powinny być interpretowane z ostrożnością ze względu na prowadzenie badania w warunkach otwartej próby.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
POPLAR (GO28753): Randomizowane badanie II fazy u pacjentów z NDRP miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, leczonych wcześniej chemioterapią Przeprowadzono wieloośrodkowe, międzynarodowe, randomizowane, otwarte, kontrolowane badanie II fazy, POPLAR, u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym NDRP, u których doszło do progresji choroby podczas lub po leczeniu wg schematu opartego na pochodnych platyny, niezależnie od ekspresji PD-L1. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności było przeżycie całkowite. Ogółem 287 pacjentów zostało losowo przydzielonych w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej atezolizumab (1200 mg we wlewie dożylnym co 3 tygodnie, aż do utraty korzyści klinicznej) lub docetaksel (75 mg/m 2 pc. we wlewie dożylnym w 1. dniu każdego 3-tygodniowego cyklu, aż do progresji choroby). Randomizację stratyfikowano według ekspresji PD-L1 na IC, liczby wcześniej stosowanych schematów chemioterapii i oceny histologicznej.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zaktualizowana analiza obejmująca łącznie 200 zgonów, z medianą obserwacji przeżycia wynoszącą 22 miesiące wykazała, że mediana OS wyniosła 12,6 miesiąca u pacjentów leczonych atezolizumabem w porównaniu z 9,7 miesiąca u pacjentów leczonych docetakselem (HR = 0,69, 95% CI: 0,52; 0,92). ORR wyniósł 15,3% w porównaniu z 14,7%, a mediana DOR wyniosła 18,6 miesiąca w porównaniu z 7,2 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i docetakselu. Drobnokomórkowy rak płuca IMpower133 (GO30081): Randomizowane badanie fazy I/III u pacjentów wcześniej nieotrzymujących chemioterapii, w chorobie rozległej DRP, w skojarzeniu z karboplatyną i etopozydem Przeprowadzono badanie IMpower133, będące randomizowanym, wieloośrodkowym, kontrolowanym placebo badaniem fazy I/III prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w skojarzeniu z karboplatyną i etopozydem u chorych na drobnokomórkowego raka płuca w chorobie rozległej, nieotrzymujących wcześniej chemioterapii w chorobie rozległej.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Z badania wyłączono pacjentów z czynnymi lub nieleczonymi przerzutami do OUN, chorobą autoimmunologiczną w wywiadzie, pacjentów którzy otrzymali żywą atenuowaną szczepionkę w okresie 4 tygodni przed randomizacją, u których stosowano systemowe leki immunosupresyjne w ciągu 1 tygodnia przed randomizacją. Oceny guza wykonywano co 6 tygodni w pierwszych 48 tygodniach po 1. dniu 1. cyklu, a następnie co 9 tygodni. U pacjentów, którzy spełniali ustalone kryteria i którzy zgodzili się na leczenie po progresji choroby, oceny guza wykonywano co 6 tygodni aż do zakończenia leczenia. Do badania włączono ogółem 403 pacjentów, których przydzielono losowo (w stosunku 1:1) do grup otrzymujących leczenie według schematów opisanych w Tabeli 18. Randomizacja była stratyfikowana z uwzględnieniem płci, stanu sprawności wg ECOG oraz obecności przerzutów do mózgu. Tabela 18: Schemat leczenia dożylnego (IMpower133)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Schemat leczenia Indukcja (Cztery 21-dniowe cykle) Leczenie podtrzymujące(21-dniowe cykle)
A atezolizumab (1200 mg)a + karboplatyna (AUC 5)b + etopozyd (100 mg/m2 pc.)b,c atezolizumab (1200 mg) a
B placebo + karboplatyna (AUC 5)b + etopozyd (100 mg/m2 pc.)b,c placebo

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Atezolizumab był podawany do utraty korzyści klinicznej według oceny badacza b Karboplatyna i etopozyd były podawane do ukończenia 4 cykli lub do progresji choroby bądź wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania działań toksycznych, w zależności od tego, które z tych zdarzeń wystąpi wcześniej c Etopozyd był podawany w 1., 2., 3. dniu każdego cyklu Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby w populacji badanej były dobrze wyważone pomiędzy grupami terapeutycznymi. Mediana wieku wyniosła 64 lata (zakres: 26 do 90 lat), przy czym 10% pacjentów było w wieku ≥75 lat. Większość pacjentów stanowili mężczyźni (65%), osoby rasy białej (80%), u 9% występowały przerzuty do mózgu i większość pacjentów paliła papierosy obecnie lub w przeszłości (97%). Wyjściowy stan sprawności według ECOG wyniósł 0 (35%) lub 1 (65%). W chwili przeprowadzania pierwotnej analizy mediana czasu obserwacji pacjentów pod kątem przeżycia wynosiła 13,9 miesiąca.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zaobserwowano statystycznie istotne wydłużenie przeżycia całkowitego po zastosowaniu atezolizumabu w skojarzeniu z karboplatyną i etopozydem w porównaniu do grupy kontrolnej (HR 0,70, 95% CI: 0,54, 0,91; mediana OS 12,3 miesiąca w por. z 10,3 miesiąca). W eksploracyjnej analizie końcowej OS po dłuższym okresie obserwacji (mediana 22,9 miesiąca) mediana OS dla obu grup była niezmieniona w porównaniu z pierwotną analizą okresową OS. Wyniki dotyczące PFS, ORR i DOR z analizy pierwotnej oraz wyniki eksploracyjnej analizy końcowej OS podsumowano w Tabeli 19. Krzywe Kaplana-Meiera dla OS i PFS przedstawiono na Rycinie 17 i 18. Dane dla pacjentów z przerzutami do mózgu są zbyt ograniczone, aby wyciągać wnioski na temat tej populacji. Tabela 19: Podsumowanie skuteczności (IMpower133)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Najważniejsze punkty końcowe oceny skuteczności Grupa A(Atezolizumab + karboplatyna + etopozyd) Grupa B(Placebo + karboplatyna+ etopozyd)
Równorzędne pierwszorzędowe punkty końcowe
Analiza OS* n=201 n=202
Liczba zgonów (%) 142 (70,6%) 160 (79,2%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące) 12,3 10,3
95% CI (10,8; 15,8) (9,3; 11,3)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,76 (0,60; 0,95)
Wartość p 0,0154***
12-miesięczne OS (%) 51,9 39,0
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)** n=201 n=202
Liczba zdarzeń (%) 171 (85,1%) 189 (93,6%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 5,2 4,3
95% CI (4,4; 5,6) (4,2; 4,5)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,77 (0,62; 0,96)
Wartość p 0,0170
6-miesięczne PFS (%)12-miesięczne PFS (%) 30,912,6 22,45,4
Inne punkty końcowe
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)** ^ n=201 n=202
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%) 121 (60,2%) 130 (64,4%)
95% CI (53,1; 67,0) (57,3; 71,0.)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 5 (2,5%) 2 (1,0%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 116 (57,7%) 128 (63,4%)
DOR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)** ^ n =121 n = 130
Mediana w miesiącach 4,2 3,9
95% CI (4,1; 4,5) (3,1; 4,2)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
PFS = przeżycie wolne od progresji choroby; RECIST = Kryteria oceny odpowiedzi w guzach litych w.1.1.; CI = przedział ufności; ORR = odsetek obiektywnych odpowiedzi; DOR = czas trwania odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite ‡ Stratyfikacja z uwzględnieniem płci i stanu sprawności wg ECOG *Eksploracyjna analiza końcowa OS w punkcie odcięcia danych klinicznych 24 stycznia 2019 r. ** Analiza PFS, ORR i DOR w punkcie odcięcia danych klinicznych 24 kwietnia 2018 r. ***Wyłącznie do celów opisowych ^ Potwierdzony ORR i DOR są eksploracyjnymi punktami końcowymi Rycina 17: Krzywa Kaplana-Meiera przedstawiająca przeżycie całkowite (IMpower133)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 18: Krzywa Kaplana-Meiera przedstawiająca przeżycie wolne od progresji choroby (IMpower133)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Potrójnie ujemny rak piersi Badanie IMpassion130 (WO29522): Randomizowane badanie III fazy z udziałem pacjentów z TNBC miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami wcześniej nieleczonych z powodu choroby rozsianej W celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w skojarzeniu z nab- paklitakselem u pacjentów z nieoperacyjnym TNBC, miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami nieotrzymujących wcześniej chemioterapii z powodu choroby rozsianej przeprowadzono badanie IMpassion 130 – podwójnie zaślepione, wieloośrodkowe, międzynarodowe, randomizowane badanie III fazy kontrolowane placebo z dwiema grupami terapeutycznymi. Pacjenci musieli kwalifikować się do monoterapii taksanami (tj. brak szybkiej progresji klinicznej, zagrażających życiu przerzutów do narządów trzewnych lub potrzeby szybkiej kontroli objawów i (lub) choroby), a wykluczano ich z badania, jeśli wcześniej otrzymywali chemioterapię w leczeniu neoadiuwantowym lub adiuwantowym w okresie ostatnich 12 miesięcy, mieli chorobę autoimmunologiczną w wywiadzie; otrzymali żywą, atenuowaną szczepionkę w ciągu 4 tygodni przed randomizacją, otrzymali systemowe leki immunostymulujące w ciągu 4 tygodni lub systemowe leki immunosupresyjne w ciągu 2 tygodni przed randomizacją; występowały u nich nieleczone, objawowe lub zależne od kortykosteroidów przerzuty do mózgu.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oceny guza dokonywano co 8 tygodni (± 1 tydzień) przez pierwszych 12 miesięcy po 1. dniu 1. cyklu, a następnie co 12 tygodni (± 1 tydzień). Do badania włączono w sumie 902 pacjentów, dokonując stratyfikacji na podstawie obecności przerzutów w wątrobie, wcześniejszego leczenia taksanami oraz ekspresji PD-L1 w komórkach immunologicznych naciekających guz (IC) (komórki immunologiczne naciekające guz [IC] z wybarwieniem PD-L1 zajmującym <1% powierzchni guza w por. z ≥1% powierzchni guza) ocenianej testem VENTANA PD-L1 (SP142). Pacjenci zostali losowo przydzieleni do leczenia atezolizumabem w dawce 840 mg lub placebo podawanymi we wlewach dożylnych w 1. i 15. dniu każdego 28-dniowego cyklu, w skojarzeniu z nab-paklitakselem (100 mg/m 2 pc.) podawanym we wlewie dożylnym w 1., 8. i 15. dniu każdego 28-dniowego cyklu.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci otrzymywali leczenie do czasu stwierdzenia progresji choroby w badaniu radiologicznym, zgodnie z kryteriami RECIST w.1.1 lub do wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Leczenie atezolizumabem mogło być kontynuowane po zakończeniu leczenia nab-paklitakselem z powodu nieakceptowalnej toksyczności. Mediana liczby cykli leczenia wynosiła 7 dla atezolizumabu i 6 dla nab-paklitakselu w każdym ramieniu badania. Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby w populacji badania były dobrze wyważone pomiędzy grupami terapeutycznymi. Większość pacjentów stanowiły kobiety (99,6%), 67,5% pacjentów było rasy białej, a 17,8% pacjentów było rasy azjatyckiej. Mediana wieku wyniosła 55 lat (zakres: 20-86). Wyjściowy stan sprawności wg ECOG wyniósł 0 (58,4%) lub 1 (41,3%). Łącznie u 41% włączonych pacjentów stwierdzono ekspresję PD-L1 ≥1%, u 27% pacjentów występowały przerzuty do wątroby, a u 7% – bezobjawowe przerzuty do mózgu w chwili przystępowania do badania.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Około połowa pacjentów otrzymywała wcześniej taksany (51%) lub antracykliny (54%) w ramach leczenia (neo)adiuwantowego. Dane demograficzne pacjentów oraz wyjściowa choroba nowotworowa u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% były na ogół reprezentatywne dla szerszej populacji badania. Równorzędne pierwszorzędowe punkty końcowe oceny skuteczności obejmowały ocenione przez badacza przeżycie wolne od progresji choroby (PFS) w populacji ITT oraz u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% wg RECIST w. 1.1, a także przeżycie całkowite (OS) w populacji ITT oraz u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1%. Drugorzędowe punkty końcowe oceny skuteczności obejmowały odsetek obiektywnych odpowiedzi (ORR) i czas trwania odpowiedzi (DOR) wg RECIST w. 1.1. Wyniki dotyczące PFS, ORR i DOR uzyskane w badaniu IMpassion130 u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% w momencie analizy końcowej PFS, przy medianie obserwacji pod kątem przeżycia wynoszącej 13 miesięcy, podsumowano w Tabeli 20 oraz w postaci krzywych Kaplana-Meiera dla PFS na Rycinie 19.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci z ekspresją PD-L1 <1% nie wykazali poprawy PFS, gdy atezolizumab dodano do leczenia nab-paklitakselem (HR = 0,94, 95% CI 0,78; 1,13). Przeprowadzono analizę końcową OS u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% po medianie obserwacji wynoszącej 19,12 miesiąca; wyniki dotyczące OS przedstawiono w Tabeli 20 oraz w postaci krzywej Kaplana-Meiera na Rycinie 20. Pacjenci z ekspresją PD-L1 <1% nie wykazywali poprawy OS, gdy atezolizumab dodano do leczenia nab-paklitakselem (HR = 1,02, 95% CI 0,84; 1,24). Przeprowadzono analizę eksploracyjną w podgrupach pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1%, badając wcześniejsze leczenie (neo)adiuwanotwe, mutacje BRCA 1/2 i bezobjawowe przerzuty do mózgu w punkcie wyjściowym. U pacjentów, którzy otrzymali wcześniej leczenie (neo)adiuwantowe (n = 242), współczynnik ryzyka dla pierwszorzędowego (końcowego) PFS wynosił 0,79 i 0,77 dla końcowego OS, podczas gdy u pacjentów, którzy nie otrzymali wcześniej leczenia (neo)adiuwantowego (n = 127), współczynnik ryzyka dla pierwszorzędowego (końcowego) PFS wynosił 0,44 i 0,54 dla końcowego OS.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu IMpassion130 spośród 614 przebadanych pacjentów u 89 (15%) stwierdzono patogenne mutacje BRCA 1/2. Z podgrupy z mutacjami PD-L1 + / BRCA 1/2. 19 pacjentów otrzymało atezolizumab z nab-paklitakselem a 26 – placebo plus nab-paklitaksel. Opierając się na analizie eksploracyjnej z zaznaczeniem małej liczebności próby, obecność mutacji BRCA 1/2 wydaje się nie mieć wpływu na kliniczną korzyść ze stosowania atezolizumabu i nab-paklitakselu względem PFS. Nie było dowodów skuteczności u pacjentów z bezobjawowymi przerzutami do mózgu na początku badania, chociaż liczba leczonych pacjentów była niewielka; mediana PFS wynosiła 2,2 miesiąca w ramieniu atezolizumab plus nab-paklitaksel (n = 15) w porównaniu do 5,6 miesiąca w ramieniu placebo plus nab-paklitaksel (n=11) (HR 1.40; 95% CI 0.57, 3.44). Tabela 20: Podsumowanie skuteczności u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% (badanie IMpassion130)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Główne punkty końcowe oceny skuteczności Atezolizumab + nab- paklitaksel Placebo + nab- paklitaksel
Pierwszorzędowe punkty końcowe n=185 n=184
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) – analiza podstawowa3
Liczba zdarzeń (%) 138 (74,6%) 157 (85,3%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 7,5 5,0
95% CI (6,7; 9,2) (3,8; 5,6)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,62 (0,49; 0,78)
Wartość p1 <0,0001
12-miesięczne PFS (%) 29,1 16,4
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) – zaktualizowana analiza eksploracyjna4
Liczba zdarzeń (%) 149 (80,5%) 163 (88,6%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 7,5 5,3
95% CI (6,7; 9,2) (3,8; 5,6)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,63 (0,50-0,80)
Wartość p1 <0,0001
12-miesięczne PFS (%) 30,3 17,3
OS1,2,5
Liczba zgonów (%) 120 (64,9%) 139 (75,5%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące) 25,4 17,9
95% CI (19,6; 30,7) (13,6; 20,3)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,67 (0,53; 0,86)
Drugorzędowe i eksploracyjne punkty końcowe
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)3 n=185 n=183
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%) 109 (58,9%) 78 (42,6%)
95% CI (51,5; 66,1) (35,4; 50,1)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 19 (10,3%) 2 (1,1%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 90 (48,6%) 76 (41,5%)
Liczba stabilizacji choroby 38 (20,5%) 49 (26,8%)
DOR w ocenie badacza3 n=109 n=78
Mediana w miesiącach 8,5 5,5
95% CI (7,3; 9,7) (3,7; 7,1)
1. Na podstawie stratyfikowanego testu log rank.2. Porównania OS pomiędzy grupami terapeutycznymi u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% nie były formalnie badane, zgodnie z określoną a priori hierarchią analizy.3. Dla końcowej analizy PFS, ORR, DOR i pierwszej analizy etapowej dla OS w momencie odcięcia w badaniuklinicznym 17 kwietnia 2018.4. Dla analizy eksploracyjnej PFS w momencie odcięcia w badaniu klinicznym 2 stycznia 2019.5. Dla końcowej analizy OS w momencie odcięcia w badaniu klinicznym 14 kwietnia 2020.‡ Stratyfikacja według obecności przerzutów do wątroby i wcześniejszego leczenia taksanami.PFS = przeżycie wolne od progresji; RECIST = Kryteria oceny odpowiedzi w guzach litych, w. 1.1.;CI = przedział ufności; ORR = odsetek obiektywnych odpowiedzi; DOR = czas trwania odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite, NE = niemożliwe do oszacowania

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 19: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od progresji choroby u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% (IMpassion130)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 20: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% (IMpassion130)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Czas do wystąpienia zgłaszanego przez pacjenta pogorszenia (trwały  10-punktowy spadek w stosunku do wartości wyjściowej) ogólnego stanu zdrowia /jakości życia związanej ze zdrowiem, mierzony za pomocą EORTC QLQ-C30 był podobny w każdej grupie leczenia, co wskazuje, że wszyscy pacjenci utrzymywali swoje bazowe HRQoL (ang. Health-related quality of life , jakość życia zależna od stanu zdrowia) przez porównywalny okres czasu. Rak wątrobowokomórkowy IMbrave150 (YO40245): randomizowane badanie III fazy z udziałem pacjentów z nieresekcyjnym HCC, którzy nie otrzymywali wcześniej terapii systemowej, w skojarzeniu z bewacyzumabem Przeprowadzono randomizowane, wieloośrodkowe, międzynarodowe, otwarte badanie III fazy, IMbrave150, dla oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem u pacjentów z HCC miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami i (lub) nieresekcyjnym, którzy nie otrzymywali wcześniej leczenia systemowego.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Łącznie 501 pacjentów zostało losowo (w stosunku 2:1) przydzielonych do grupy otrzymującej atezolizumab (1200 mg) i bewacyzumab w dawce 15 mg/kg mc. co 3 tygodnie we wlewie dożylnym lub sorafenib w dawce 400 mg doustnie dwa razy na dobę. Randomizację poddano stratyfikacji według rejonu geograficznego, naciekania dużych naczyń i (lub) rozsiewu poza wątrobę, wyjściowego stężenia α-fetoproteiny (AFP) i stanu sprawności według ECOG. Pacjenci z obu grup terapeutycznych otrzymywali leczenie do czasu utraty korzyści klinicznej lub wystąpienia niemożliwej do opanowania toksyczności. Pacjenci mogli zakończyć leczenie atezolizumabem lub bewacyzumabem (np. z powodu zdarzeń niepożądanych) i kontynuować terapię jednym lekiem do utraty korzyści klinicznej lub wystąpienia niemożliwej do opanowania toksyczności związanej z lekiem podawanym w monoterapii.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do badania włączono osoby dorosłe, u których choroba nie była podatna na leczenie chirurgiczne ani lokoregionalne lub u których po takim leczeniu nastąpiła progresja choroby, z niewydolnością wątroby klasy A w skali Childa-Pugha, stanem sprawności 0/1 wg ECOG oraz brakiem wcześniejszego leczenia systemowego. Krwawienie (w tym zdarzenia śmiertelne) jest znanym działaniem niepożądanym bewacyzumabu, a krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego jest częstym, zagrażającym życiu powikłaniem u pacjentów z HCC. Dlatego konieczna była ocena pacjentów pod kątem występowania żylaków w czasie 6 miesięcy poprzedzających lecze – z badania byli wykluczani pacjenci, u których w tym czasie stwierdzono krwawienie z żylaków, pacjenci z nieleczonymi lub nieskutecznie leczonymi żylakami z krwawieniem lub wysokim ryzykiem krwawienia.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku pacjentów z czynnym zapaleniem wątroby typu B wymagany był poziom HBV DNA <500 IU/ml na 28 dni przed rozpoczęciem leczenia w badaniu oraz standardowe leczenie przeciw HBV przez co najmniej 14 dni przed włączeniem do badania, a następnie przez cały czas jego trwania. Z badania wykluczono także pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim wodobrzuszem; encefalopatią wątrobową w wywiadzie; rozpoznanym włóknisto-blaszkowym HCC; mięsakowatym HCC; mieszanym rakiem przewodów żółciowych i HCC; czynnym jednoczesnym zakażeniem HBV i HCV; chorobą autoimmunologiczną w wywiadzie; pacjentów, którzy otrzymali żywą atenuowaną szczepionkę w czasie 4 tygodni poprzedzających randomizację; systemowe leki immunostymulujące w czasie 4 tygodni poprzedzających randomizację lub systemowe leki immunosupresyjne w czasie 2 tygodni poprzedzających randomizację; nieleczeni lub z zależnymi od kortykosteroidów przerzutami do mózgu. Oceny guza przeprowadzano co 6 tygodni w pierwszych 54 tygodniach po dniu 1.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
cyklu 1., a następnie co 9 tygodni. Grupy terapeutyczne były dobrze zrównoważone pod względem cech demograficznych i wyjściowej charakterystyki choroby w badanej populacji. Mediana wieku wyniosła 65 lat (zakres: 26 do 88 lat); 83% pacjentów stanowili mężczyźni. Większość pacjentów stanowiły rasy azjatycka (57%) i biała (35%). 40% pacjentów pochodziło z Azji (z wyłączeniem Japonii), a 60% z reszty świata. U około 75% pacjentów występowało naciekanie dużych naczyń i (lub) rozsiew poza wątrobę, a u 37% wyjściowe stężenie AFP wynosiło ≥ 400 ng/ml. Wyjściowy stan sprawności według ECOG wyniósł 0 (62%) lub 1 (38%). Głównymi czynnikami ryzyka rozwoju HCC były: wirusowe zapalenie wątroby typu B (u 48% pacjentów), wirusowe zapalenie wątroby typu C (u 22% pacjentów) i choroby wywołane innymi czynnikami niż wirusy (u 31% pacjentów).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
HCC sklasyfikowano jako chorobę w stopniu C według klasyfikacji Barcelona Clinic Liver Cancer (BCLC) u 82% pacjentów, w stopniu B u 16% pacjentów i w stopniu A u 3% pacjentów. Równorzędnymi pierwszorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były OS i oceniany przez IRF PFS według kryteriów RECIST w. 1.1. W chwili przeprowadzania analizy pierwotnej mediana czasu obserwacji pacjentów pod kątem przeżycia wynosiła 8,6 miesiąca. Dane wskazywały statystycznie znamienną poprawę OS i PFS ocenianego przez IRF według kryteriów RECIST w. 1.1 po zastosowaniu leczenia skojarzonego atezolizumabem z bewacyzumabem w porównaniu z sorafenibem. Statystycznie znamienną poprawę obserwowano także w odniesieniu do odsetka potwierdzonych obiektywnych odpowiedzi (ORR) ocenianego przez IRF według kryteriów RECIST w. 1.1 oraz zmodyfikowanych kryteriów RECIST dla HCC (mRECIST). Najważniejsze wyniki z analizy pierwotnej dotyczące skuteczności podsumowano w Tabeli 21.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przeprowadzono opisową, zaktualizowaną analizę skuteczności z medianą czasu obserwacji przeżycia wynoszącą 15,6 miesiąca. Mediana OS wynosiła 19,2 miesiąca (95% CI: 17,0; 23,7) dla ramienia atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem w porównaniu z 13,4 miesiąca (95% CI: 11,4; 16,9) dla ramienia sorafenibu z wartością HR wynoszącą 0,66 (95% CI: 0,52; 0,85). Mediana PFS ocenianego przez IRF według kryteriów RECIST w. 1.1 wynosiła 6,9 miesiąca (95% CI: 5,8; 8,6) dla ramienia atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem w porównaniu z 4,3 miesiąca (95% CI: 4,0; 5,6) dla ramienia sorafenibu z wartością HR wynoszącą 0,65 (95% CI: 0,53; 0,81). Wartość ORR ocenianego przez IRF według kryteriów RECIST w. 1.1 wynosiła 29,8% (95% CI: 24,8; 35,0) dla ramienia atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem i 11,3% (95% CI: 6,9; 17,3) dla ramienia sorafenibu. Mediana czasu trwania odpowiedzi (DOR) ocenianego przez IRF według kryteriów RECIST w.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
1.1 u osób z potwierdzoną odpowiedzią wynosiła 18,1 miesiąca (95% CI: 14,6; NE) dla ramienia atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem w porównaniu z 14,9 miesiąca (95% CI: 4,9; 17,0) dla ramienia sorafenibu. Krzywe Kaplana-Meiera dla OS (analiza zaktualizowana) i PFS (analiza pierwotna) przedstawiono na rycinach, odpowiednio 21 i 22. Tabela 21: Podsumowanie wyników skuteczności (IMbrave150 analiza pierwotna)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Najważniejsze punkty końcowe oceny skuteczności Atezolizumab + Bewacyzumab Sorafenib
OS n=336 n=165
Liczba zgonów (%) 96 (28,6%) 65 (39,4%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzenia (miesiące) NE 13,2
95% CI (NE, NE) (10,4; NE)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka‡ (95% CI) 0,58 (0,42; 0,79)
Wartość p1 0,0006
6-miesięczne OS (%) 84,8% 72,3%
PFS oceniane przez IRF, RECIST w. 1.1 n=336 n=165
Liczba zdarzeń (%) 197 (58,6%) 109 (66,1%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 6,8 4,3
95% CI (5,8; 8,3) (4,0; 5,6)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka‡ (95% CI) 0,59 (0,47; 0,76)
Wartość p1 <0,0001
6-miesięczne PFS 54,5% 37,2%
ORR oceniany przez IRF, RECIST w. 1.1 n=326 n=159
Liczba pacjentów z potwierdzoną odpowiedzią (%) 89 (27,3%) 19 (11,9%)
95% CI (22,5; 32,5) (7,4; 18,0)
Wartość p2 <0,0001
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 18 (5,5%) 0
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 71 (21,8%) 19 (11,9%)
Liczba przypadków stabilizacji choroby (%) 151 (46,3%) 69 (43,4%)
DOR oceniany przez IRF, RECIST w. 1.1 n=89 n=19
Mediana w miesiącach NE 6,3
95% CI (NE; NE) (4,7; NE)
Zakres (miesiące) (1,3+; 13,4+) (1,4+; 9,1+)
ORR oceniany przez IRF, HCC mRECIST n=325 n=158
Liczba pacjentów z potwierdzoną odpowiedzią (%) 108 (33,2%) 21 (13,3%)
95% CI (28,1; 38,6) (8,4; 19,6)
Wartość p2 <0,0001
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 33 (10,2%) 3 (1,9%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 75 (23,1%) 18 (11,4%)
Liczba przypadków stabilizacji choroby (%) 127 (39,1%) 66 (41,8%)
DOR oceniany przez IRF, HCC mRECIST n=108 n=21
Mediana w miesiącach NE 6,3
95% CI (NE; NE) (4,9; NE)
Zakres (miesiące) (1,3+; 13,4+) (1,4+; 9,1+)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
‡ Stratyfikacja ze względu na rejon geograficzny (Azja z wyłączeniem Japonii w por. z resztą świata), naciekanie dużych naczyń i/lub rozsiew poza wątrobę (obecność lub brak) oraz wyjściowe stężenie AFP (<400 w por. z ≥400 ng/ml) 1. Na podstawie dwustronnego stratyfikowanego testu log-rank 2. Nominalne wartości p na podstawie dwustronnego testu Cochrana-Mantela-Haenszela + Oznacza wartość odciętą PFS = przeżycie wolne od progresji choroby RECIST = kryteria oceny odpowiedzi na leczenie w guzach litych, w. 1.1; HCC mRECIST = ocena według zmodyfikowanych kryteriów RECIST dotycząca raka wątrobowokomórkowego; C I= przedział ufności; ORR = odsetek obiektywnych odpowiedzi; DOR = czas trwania odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite; NE = niemożliwe do oceny Rycina 21: Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego w populacji objętej analizą pierwotną (IMbrave 150 analiza zaktualizowana)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 22: Krzywe Kaplana-Meiera dla PFS w ocenie IRF według kryteriów RECIST w. 1.1 w populacji objętej pierwotną analizą (wszyscy pacjenci) (IMbrave150 analiza pierwotna)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność u osób w podeszłym wieku Nie obserwowano ogólnych różnic w skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku ≥65 lat a młodszymi pacjentami otrzymującymi atezolizumab w monoterapii. W badaniu IMpower150 wiek ≥65 lat wiązał się ze słabszym działaniem atezolizumabu u pacjentów otrzymujących atezolizumab w skojarzeniu z karboplatyną i paklitakselem. W badaniach IMpower150, IMpower133 i IMpower110 dane dotyczące pacjentów w wieku ≥75 lat są zbyt ograniczone, by móc sformułować wnioski dotyczące tej populacji. Dzieci i młodzież Przeprowadzono wieloośrodkowe, otwarte badanie wczesnej fazy z udziałem dzieci i młodzieży (w wieku <18 lat, n=69) oraz młodych dorosłych (w wieku 18-30 lat, n=18) z nawracającymi lub postępującymi guzami litymi, a także chłoniakiem ziarniczym i nieziarniczym, w celu oceny bezpieczeństwa stosowania i farmakokinetyki atezolizumabu. Pacjenci byli leczeni dawką 15 mg/kg mc. atezolizumabu podawaną dożylnie co 3 tygodnie (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Ekspozycja na atezolizumab wzrastała proporcjonalnie do dawki, w zakresie dawek od 1 mg/kg mc. do 20 mg/kg mc., włączając stałą dawkę 1200 mg podawaną co 3 tygodnie. W analizie populacyjnej obejmującej 472 pacjentów opisano farmakokinetykę atezolizumabu dla zakresu dawek: 1 do 20 mg/kg mc. charakteryzującą się liniowym, dwukompartmentowym modelem dystrybucji i eliminacją pierwszego rzędu. Właściwości farmakokinetyczne atezolizumabu w postaci dożylnej w dawce 840 mg podawanego co 2 tygodnie, w dawce 1200 mg podawanego co 3 tygodnie oraz w dawce 1680 mg podawanego co 4 tygodnie są takie same; oczekuje się, że przy tych trzech schematach dawkowania zostaną osiągnięte porówanywalne ekspozycje całkowite. Analiza farmakokinetyki populacyjnej sugeruje, że stan stacjonarny osiągany jest po 6 do 9 tygodniach wielokrotnego dawkowania. Pole pod krzywą, stężenie maksymalne i stężenie minimalne wzrosły, odpowiednio, 1,91-krotnie, 1,46-krotnie i 2,75-krotnie.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie Atezolizumab jest podawany we wlewie dożylnym. Dystrybucja Analiza populacyjna farmakokinetyki wskazuje, że u typowego pacjenta objętość dystrybucji w kompartmencie centralnym wynosi 3,28 l, a objętość w stanie stacjonarnym wynosi 6,91 l. Metabolizm Metabolizm atezolizumabu nie był bezpośrednio badany. Przeciwciała są usuwane głównie przez katabolizm. Eliminacja Analiza populacyjna farmakokinetyki wskazuje, że klirens atezolizumabu wynosi 0,200 l/dobę, a typowy okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynosi 27 dni. Szczególne populacje pacjentów Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej i zależności odpowiedzi od ekspozycji na lek następujące czynniki nie wywierają klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę atezolizumabu: wiek (21-89 lat), region geograficzny, grupa etniczna, zaburzenia czynności nerek, łagodne zaburzenia czynności wątroby, poziom ekspresji PD-L1 lub stan sprawności w skali ECOG.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Masa ciała, płeć, obecność przeciwciał ADA, poziom albumin i obciążenie guzem wywierają statystycznie istotny, ale klinicznie nieznaczący wpływ na farmakokinetykę atezolizumabu. Dostosowanie dawki nie jest rekomendowane. Osoby w wieku podeszłym Nie przeprowadzono odrębnych badań ze stosowaniem atezolizumabu u pacjentów w podeszłym wieku. Wpływ wieku na farmakokinetykę atezolizumabu oceniano w analizie populacyjnej farmakokinetyki. Nie stwierdzono, by wiek był istotną współzmienną wpływającą na farmakokinetykę atezolizumabu, w oparciu o dane pochodzące od pacjentów z grupy wiekowej 21-89 lat (n  472) o medianie 62 lat. Nie obserwowano klinicznie istotnej różnicy w farmakokinetyce atezolizumabu między pacjentami w wieku  65 lat (n  274), pacjentami w wieku 65  75 lat (n  152) i pacjentami w wieku  75 lat (n  46) (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci i młodzież Wyniki dotyczące farmakokinetyki uzyskane w jednym wieloośrodkowym, otwartym badaniu wczesnej fazy z udziałem dzieci i młodzieży (w wieku <18 lat, n=69) oraz młodych dorosłych (w wieku 18-30 lat, n=18) wskazują, że klirens i objętość dystrybucji atezolizumabu były porównywalne u dzieci i młodzieży otrzymujących dawkę 15 mg/kg mc. oraz młodych dorosłych otrzymujących dawkę 1200 mg atezolizumabu co 3 tygodnie po znormalizowaniu wyników względem masy ciała, z tendencją do zmniejszania się ekspozycji u dzieci i młodzieży wraz ze zmniejszaniem się masy ciała. Różnice te nie wiązały się ze zmniejszeniem stężenia atezolizumabu poniżej docelowej ekspozycji terapeutycznej. Dane dotyczące dzieci w wieku <2 lat są ograniczone, dlatego nie można sformułować jednoznacznych wniosków. Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono odrębnych badań dotyczących stosowania atezolizumabu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W analizie populacyjnej farmakokinetyki nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic w klirensie atezolizumabu u pacjentów z łagodnymi (szacowany stopień przesączania kłębuszkowego, ang. estimated glomerular filtration rate [eGFR] 60 do 89 ml/min/1,73 m 2 ; n  208) ani z umiarkowanymi (eGFR 30 do 59 ml/min/1,73 m 2 ; n  116) zaburzeniami czynności nerek w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek (eGFR większy lub równy 90 ml/min/1,73 m 2 ; n  140). Ciężkie zaburzenia czynności nerek (eGFR 15 do 29 ml/min/1,73 m 2 ; n  8) występowały tylko u kilku pacjentów (patrz punkt 4.2). Wpływ ciężkich zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę atezolizumabu jest nieznany. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono odrębnych badań dotyczących stosowania atezolizumabu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W analizie populacyjnej farmakokinetyki nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic w klirensie atezolizumabu u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny  GGN i aktywność AspAT >GGN lub stężenie bilirubiny >1,0 x do 1,5 x GGN oraz dowolna wartość AspAT) lub umiarkowaną niewydolnością wątroby (stężenie bilirubiny >1,5 do 3 x GGN i dowolna wartość AspAT) w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością wątroby (stężenie bilirubiny i aktywność AspAT ≤GGN). Brak dostępnych danych od pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny >3 X GGN i dowolna wartość AspAT). Zaburzenia czynności wątroby zostały zdefiniowane na podstawie kryteriów opracowanych przez Grupę roboczą ds. niewydolności narządowej przy Narodowym Instytucie Onkologii (ang. National Cancer Institute-Organ Dysfunction Working Group , NCI-ODWG) dotyczących zaburzeń czynności wątroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wpływ ciężkich zaburzeń czynności wątroby (stężenie bilirubiny >3  GGN i dowolna wartość AspAT) na farmakokinetykę atezolizumabu jest nieznany.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Rakotwórczość Nie przeprowadzono badań rakotwórczości pozwalających ustalić ryzyko karcynogennego działania atezolizumabu. Działanie mutagenne Nie przeprowadzono badań mutagenności pozwalających ustalić ryzyko działania mutagennego atezolizumabu. Jednak nie przewiduje się, by przeciwciała monoklonalne powodowały zmiany w DNA lub chromosomach. Płodność Nie przeprowadzono badań nad wpływem atezolizumabu na płodność; jednak badania toksyczności przewlekłej obejmowały ocenę narządów rozrodczych samców i samic małp cynomolgus. Cotygodniowe podawanie atezolizumabu samicom małp przy szacowanym AUC stanowiącym około 6-krotność AUC u pacjentów po podaniu rekomendowanej dawki spowodowało nieregularność cyklu rujowego oraz brak powstawania nowych ciałek żółtych w jajnikach, co było przemijające. Nie stwierdzono wpływu na narządy rozrodcze u samców.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Działanie teratogenne Nie przeprowadzono badań toksycznego wpływu atezolizumabu na reprodukcję ani badań teratogenności. Badania na zwierzętach wykazały, że zahamowanie szlaku PD-L1/PD-1 może prowadzić do odrzucenia rozwijającego się płodu w mechanizmie immunologicznym, skutkując śmiercią płodu. Należy się spodziewać, że podawanie atezolizumabu może spowodować uszkodzenie płodu, w tym ryzyko obumarcia zarodka i płodu.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych L-histydyna Kwas octowy lodowaty Sacharoza Polisorbat 20 Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Z powodu braku badań zgodności nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Nieotwarta fiolka 3 lata. Rozcieńczony roztwór Wykazano, że produkt leczniczy zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez okres do 24 godzin w temperaturze ≤30°C i przez okres do 30 dni w temperaturze od 2°C do 8°C od czasu przygotowania. Z mikrobiologicznego punktu widzenia przygotowany roztwór do infuzji należy zużyć natychmiast. Jeśli roztwór nie zostanie natychmiast zużyty, za czas i warunki przechowywania roztworu przed podaniem odpowiada użytkownik i zwykle nie powinno trwać to dłużej niż 24 godziny w temperaturze 2°C do 8°C lub 8 godzin w temperaturze otoczenia (≤25°C), chyba że rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i atestowanych warunkach aseptycznych.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Fiolkę przechowywać w tekturowym opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka ze szkła typu I z gumową zatyczką z kauczuku butylowego i aluminiowym kapslem z plastikową, szarą lub turkusową zdejmowalną nakrywką, zawierająca 14 ml lub 20 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. Opakowanie zawiera jedną fiolkę. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy Tecentriq nie zawiera żadnych substancji konserwujących o działaniu przeciwbakteryjnym ani środków bakteriostatycznych i powinien być przygotowywany przez fachowy personel medyczny z zachowaniem zasad aseptyki, by zapewnić sterylność przygotowanych roztworów.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dane farmaceutyczne
Do przygotowania produktu leczniczego Tecentriq do podania należy użyć sterylnej igły i strzykawki. Przygotowanie, postępowanie i przechowywanie zgodnie z zasadami aseptyki Podczas przygotowywania infuzji muszą być zachowane zasady aseptyki. Przygotowanie infuzji powinno:  odbywać się w warunkach aseptycznych i być prowadzone przez przeszkolony personel medyczny zgodnie z zasadami dobrej praktyki, zwłaszcza w odniesieniu do aseptycznego przygotowania produktów podawanych drogą pozajelitową.  być wykonywane w komorze z przepływem laminarnym lub komorze bezpieczeństwa biologicznego z zachowaniem standardowych środków ostrożności dotyczących bezpiecznego postępowania z substancjami podawanymi dożylnie.  Po przygotowaniu roztwór do infuzji dożylnej powinien być odpowiednio przechowywany, aby zapewnić zachowanie warunków aseptycznych. Nie wstrząsać.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dane farmaceutyczne
Instrukcja rozcieńczania Dla zaleconej dawki 840 mg: z fiolki pobrać czternaście ml koncentratu produktu leczniczego Tecentriq, a następnie pobraną ilość rozcieńczyć w chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) w postaci roztworu do wstrzykiwań znajdującego się w worku infuzyjnym wykonanym z polichlorku winylu (PCW), poliolefin (PO), polietylenu (PE) lub polipropylenu (PP). Dla zaleconej dawki 1200 mg: z fiolki pobrać dwadzieścia ml koncentratu produktu leczniczego Tecentriq, a następnie pobraną ilość rozcieńczyć w chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) w postaci roztworu do wstrzykiwań znajdującego się w worku infuzyjnym wykonanym z polichlorku winylu (PCW), poliolefin (PO), polietylenu (PE) lub polipropylenu (PP). Dla zaleconej dawki 1680 mg: z dwóch fiolek pobrać w sumie dwadzieścia osiem ml koncentratu produktu leczniczego Tecentriq 840 mg, a następnie pobraną ilość rozcieńczyć w chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) w postaci roztworu do wstrzykiwań znajdującego się w worku infuzyjnym wykonanym z polichlorku winylu (PCW), poliolefin (PO), polietylenu (PE) lub polipropylenu (PP).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dane farmaceutyczne
Po rozcieńczeniu końcowe stężenie rozcieńczonego roztworu powinno wynosić pomiędzy 3,2 mg/ml a 16,8 mg/ml. Worek infuzyjny należy delikatnie odwracać dnem do góry, aby wymieszać roztwór, unikając wytworzenia piany. Po przygotowaniu roztworu należy natychmiast podać go pacjentowi (patrz punkt 6.3). Produkty lecznicze podawane drogą pozajelitową należy uważnie obejrzeć pod kątem obecności cząstek i przebarwień, zanim lek zostanie podany pacjentowi. W razie stwierdzenia cząstek lub przebarwień, roztworu nie należy używać. Nie obserwowano niezgodności pomiędzy produktem leczniczym Tecentriq a wchodzącą w kontakt z produktem powierzchnią worków infuzyjnych, wykonanych z PCW, PO, PE lub PP. Ponadto, nie obserwowano niezgodności z wbudowanymi filtrami o membranach składających się z polieterosulfonu lub polisulfonu oraz zestawami infuzyjnymi i innymi materiałami do infuzji wykonanymi z PCW, PE, polibutadienu lub polieterouretanów. Stosowanie wbudowanych filtrów membranowych jest opcjonalne.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dane farmaceutyczne
Nie należy jednocześnie podawać innych produktów leczniczych przez tę samą linię infuzyjną. Usuwanie niezużytych leków/leków po terminie ważności Należy zminimalizować usuwanie produktu leczniczego Tecentriq do środowiska. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tecentriq 840 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Tecentriq 1200 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Tecentriq 840 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Jedna 14 ml fiolka koncentratu zawiera 840 mg atezolizumabu*. Tecentriq 1200 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Jedna 20 ml fiolka koncentratu zawiera 1200 mg atezolizumabu*. Po rozcieńczeniu (patrz punkt 6.6) końcowe stężenie rozcieńczonego roztworu powinno wynosić pomiędzy 3,2 mg/ml a 16,8 mg/ml. *Atezolizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym klasy IgG1 o zmodyfikowanym regionie Fc, skierowanym przeciwko ligandowi receptora programowanej śmierci 1 (PD-L1), wytwarzanym przez komórki jajnika chomika chińskiego z zastosowaniem technologii rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Przezroczysty płyn, bezbarwny do lekko żółtawego. pH roztworu mieści się w zakresie 5,5 – 6,1, a osmolalność wynosi 129 – 229 mOsm/kg.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Rak urotelialny (ang. urothelial carcinoma , UC) Produkt leczniczy Tecentriq w monoterapii jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z rakiem urotelialnym miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami:  po wcześniejszej chemioterapii zawierającej pochodne platyny lub  u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do leczenia cisplatyną i u których ekspresja PD-L1 w tkance nowotworowej wynosi ≥5% (patrz punkt 5.1). Niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP) we wczesnym stadium Produkt leczniczy Tecentriq w monoterapii jest wskazany jako leczenie adiuwantowe po całkowitej resekcji i chemioterapii opartej na pochodnych platyny u dorosłych pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca o wysokim ryzyku wystąpienia nawrotu, u których w tkance nowotworowej ekspresja PD-L1 wynosi ≥50% na komórkach guza (ang. tumour cells , TC) oraz u których nie wykryto mutacji EGFR ani rearanżacji ALK (kryteria doboru, patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Wskazania do stosowania
Zaawansowany niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP) Produkt leczniczy Tecentriq, w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną, jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z niepłaskonabłonkowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z przerzutami. U pacjentów z NDRP z mutacją EGFR lub z ALK-dodatnim NDRP produkt leczniczy Tecentriq w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną jest wskazany dopiero po niepowodzeniu odpowiednich terapii ukierunkowanych molekularnie (patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Tecentriq w skojarzeniu z nab-paklitakselem i karboplatyną jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP z przerzutami, u których nie wykryto mutacji EGFR ani rearanżacji ALK (patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Tecentriq w monoterapii jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z NDRP z przerzutami, z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza (TC) lub ≥10% na komórkach immunologicznych naciekających guz (ang.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Wskazania do stosowania
immune cells , IC) oraz u których nie wykryto mutacji EGFR ani rearanżacji ALK (patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Tecentriq w monoterapii jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z zaawansowanym NDRP, którzy nie kwalifikują się do leczenia opartego na pochodnych platyny (kryteria doboru – patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Tecentriq w monoterapii jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z NDRP miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, po wcześniejszej chemioterapii. Pacjenci z NDRP z mutacją EGFR lub ALK-dodatnim NDRP przed leczeniem produktem Tecentriq powinni otrzymać również terapie ukierunkowane molekularnie (patrz punkt 5.1). Drobnokomórkowy rak płuca (DRP) Produkt leczniczy Tecentriq, w skojarzeniu z karboplatyną i etopozydem jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z drobnokomórkowym rakiem płuca w chorobie rozległej (ang. extensive-stage small cell lung cancer , ES-SCLC) (patrz punkt 5.1). Potrójnie ujemny rak piersi (ang.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Wskazania do stosowania
triple-negative breast cancer , TNBC) Produkt leczniczy Tecentriq w skojarzeniu z nab-paklitakselem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nieoperacyjnym potrójnie ujemnym rakiem piersi, miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, z ekspresją PD-L1 na komórkach immunologicznych naciekających guz (IC) ≥1%, którzy wcześniej nie otrzymywali chemioterapii z powodu choroby rozsianej. Rak wątrobowokomórkowy (ang. hepatocellular carcinoma , HCC) Produkt leczniczy Tecentriq, w skojarzeniu z bewacyzumabem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z zaawansowanym lub nieresekcyjnym rakiem wątrobowokomórkowym, którzy wcześniej nie otrzymywali leczenia systemowego (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem leczniczym Tecentriq musi być inicjowane i nadzorowane przez lekarzy mających doświadczenie w leczeniu chorób nowotworowych. Oznaczanie ekspresji PD-L1 u pacjentów z rakiem urotelialnym (UC) z przerzutami, potrójnie ujemnym rakiem piersi (TNBC) oraz niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP) Produkt leczniczy Tecentriq w monoterapii Jeśli określono tak we wskazaniu, wybór pacjenta do leczenia produktem leczniczym Tecentriq dokonany na podstawie ekpresji PD-L1 w tkance nowotworowej należy potwierdzić zwalidowanym testem (patrz punkty 4.1 i 5.1). Produkt leczniczy Tecentriq w leczeniu skojarzonym Pacjenci z uprzednio nieleczonym TNBC powinni być kwalifikowani do leczenia na podstawie ekspresji PD-L1 w tkance nowotworowej potwierdzonej zwalidowanym testem (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dawkowanie
Dawkowanie Zalecana dawka produktu leczniczego Tecentriq wynosi albo 840 mg podawana we wlewie dożylnym co dwa tygodnie, albo 1200 mg podawana we wlewie dożylnym co trzy tygodnie lub 1680 mg podawana we wlewie dożylnym co cztery tygodnie, jak przedstawiono w Tabeli 1. W przypadku stosowania produktu leczniczego Tecentriq w leczeniu skojarzonym należy również zapoznać się z pełną informacją dotyczącą pozostałych produktów podawanych w leczeniu skojarzonym (patrz także punkt 5.1). Tabela 1: Zalecane dawkowanie produktu leczniczego Tecentriq we wlewie dożylnym

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dawkowanie

Wskazanie Zalecana dawka i schemat dawkowania Czas trwania leczenia
Monoterapia produktem leczniczym Tecentriq
Leczenie pierwszego rzutu w UC Do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności
Leczenie pierwszego rzutu w NDRP z przerzutami
Leczenie pierwszego rzutu w NDRP u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do leczenia opartego na pochodnychplatyny
NDRP we wczesnym stadium 1 rok lub do czasu wystąpienia nawrotu choroby, lub niemożliwej do opanowania toksyczności. Nie badano czasu trwania leczenia dłuższego niż1 rok.
Leczenie drugiego rzutu w UC Do czasu utraty korzyści klinicznej lub do wystąpienia niemożliwej do opanowania toksyczności
Leczenie drugiego rzutu w NDRP
Terapia skojarzona produktem leczniczym Tecentriq
Leczenie pierwszego rzutu w niepłaskonabłonkowym NDRP w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną Fazy leczenia indukcyjnego ipodtrzymującego: Do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności.Obserwowano nietypowe odpowiedzi (np. początkową progresję choroby, po której

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dawkowanie
 840 mg co 2 tygodnie lub  1200 mg co 3 tygodnie lub  1680 mg co 4 tygodnie  840 mg co 2 tygodnie lub  1200 mg co 3 tygodnie lub  1680 mg co 4 tygodnie  840 mg co 2 tygodnie lub  1200 mg co 3 tygodnie lub  1680 mg co 4 tygodnie  840 mg co 2 tygodnie lub  1200 mg co 3 tygodnie lub

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dawkowanie

Wskazanie Zalecana dawka i schemat dawkowania Czas trwania leczenia
Produkt leczniczy Tecentriq powinien być podawany w pierwszej kolejności, jeśli jest podawany tego samego dnia.Faza leczenia indukcyjnego produktami leczniczymi stosowanymi w terapii skojarzonej (cztery lub sześć cykli):Bewacyzumab, paklitaksel, a następnie karboplatyna są podawane co 3 tygodnie.Faza leczenia podtrzymującego (bez chemioterapii): Bewacyzumab co 3 tygodnie. nastąpiło zmniejszenie guza) podczas kontynuacji leczenia produktem leczniczym Tecentriq po wystąpieniu progresji choroby. O ewentualnej kontynuacji leczenia po wystąpieniu progresji decyduje lekarz.
Leczenie pierwszego rzutu w niepłaskonabłonkowym NDRP w skojarzeniu z nab- paklitakselem i karboplatyną Fazy leczenia indukcyjnego ipodtrzymującego:Produkt leczniczy Tecentriq powinien być podawany w pierwszej kolejności, jeśli jest podawany tego samego dnia.Faza leczenia indukcyjnego produktami leczniczymi stosowanymi w terapii skojarzonej (cztery lub sześć cykli):Nab-paklitaksel lub karboplatyna są podawane w 1. dniu; dodatkowo nab- paklitaksel jest podawany w dniach 8. i 15. każdego 3- tygodniowego cyklu. Do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności.Obserwowano nietypowe odpowiedzi (np. początkową progresję choroby, po której nastąpiło zmniejszenie guza) podczas kontynuacji leczenia produktem leczniczym Tecentriq po wystąpieniu progresji choroby. O ewentualnej kontynuacji leczenia po wystąpieniu progresji decyduje lekarz.
Leczenie pierwszego rzutu w DRP w chorobie rozległej w skojarzeniu z karboplatyną i etopozydem Fazy leczenia indukcyjnego ipodtrzymującego:Produkt leczniczy Tecentriqpowinien być podawany w Do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności.Obserwowano nietypowe odpowiedzi (np. początkową progresję choroby, po której nastąpiło zmniejszenie guza) podczas kontynuacji leczenia produktem leczniczym Tecentriq po wystąpieniu

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dawkowanie
 1680 mg co 4 tygodnie  840 mg co 2 tygodnie lub  1200 mg co 3 tygodnie lub  1680 mg co 4 tygodnie  840 mg co 2 tygodnie lub  1200 mg co 3 tygodnie lub  1680 mg co 4 tygodnie

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dawkowanie

Wskazanie Zalecana dawka i schemat dawkowania Czas trwania leczenia
pierwszej kolejności, jeśli jestpodawany tego samego dnia.Faza leczenia indukcyjnego produktami leczniczymi stosowanymi w terapii skojarzonej (cztery cykle): Karboplatyna, a następnie etopozyd są podawane w 1. dniu; etopozyd jest także podawany w dniach 2. i 3. każdego 3-tygodniowego cyklu. progresji choroby. O ewentualnej kontynuacji leczenia po wystąpieniu progresji decyduje lekarz.
Leczenie pierwszego rzutu w nieresekcyjnym miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym TNBC w skojarzeniu z nab- paklitakselem Produkt leczniczy Tecentriq powinien być podawany przed nab-paklitakselem, jeśli jest podawany tego samego dnia. Nab-paklitaksel powinien być podawany w dawce 100 mg/m2 w dniach 1., 8. i 15. każdego28-dniowego cyklu. Do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności.
Leczenie zaawansowanego lub nieresekcyjnego HCC w skojarzeniu z bewacyzumabem Produkt leczniczy Tecentriq powinien być podawany przed bewacyzymabem, jeśli jest podawany tego samego dnia. Bewacyzumab powinien być podawany w dawce 15 mg/kgmasy ciała (mc.) co 3 tygodnie. Do czasu utraty korzyści klinicznej lub do wystąpienia niemożliwej do opanowania toksyczności.

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dawkowanie
 840 mg co 2 tygodnie lub  1200 mg co 3 tygodnie lub  1680 mg co 4 tygodnie  840 mg co 2 tygodnie lub  1200 mg co 3 tygodnie lub  1680 mg co 4 tygodnie Opóźnienie lub pominięcie dawki Jeśli doszło do pominięcia zaplanowanej dawki produktu leczniczego Tecentriq, należy podać ją tak szybko, jak to możliwe. Trzeba dostosować schemat podawania leku, aby zachować właściwe odstępy czasowe pomiędzy dawkami. Modyfikacje dawki podczas leczenia Zmniejszanie dawki produktu leczniczego Tecentriq nie jest zalecane. Odłożenie podania dawki leku lub zakończenie leczenia (patrz także punkty 4.4 i 4.8) Tabela 2: Wskazówki dotyczące modyfikacji dawkowania produktu leczniczego Tecentriq

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dawkowanie

Działanie niepożądane o podłożu immunologicznym Nasilenie Modyfikacja leczenia
Zapalenie płuc Stopień 2 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu
Stopień 3 lub 4 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie wątroby u pacjentów bez raka wątrobowokomórkowego (HCC) Stopień 2:(AlAT lub AspAT >3 do 5 x górna granica normy [GGN]lubstężenie bilirubiny we krwi >1,5 do 3 x GGN) Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu
Stopień 3 lub 4:(AlAT lub AspAT >5 x GGNlubstężenie bilirubiny we krwi >3 x GGN) Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie wątroby upacjentów z HCC Jeśli wartość AspAT/AlAT mieści się w granicach normy przed rozpoczęciem leczenia i wzrośnie do wartości od >3x do≤10x GGNlubJeśli wartość AspAT/AlAT wynosi przed rozpoczęciem leczenia od >1 do ≤3x GGN i wzrośnie do wartości od >5x do≤10 x GGNlubJeśli wartość AspAT/AlAT wynosi od 3 x do ≤5 x GGN przed rozpoczęciemleczenia i wzrośnie do wartości od >8 x do ≤10 x GGN Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dawkowanie

Działanie niepożądane o podłożuimmunologicznym Nasilenie Modyfikacja leczenia
Jeśli wartość AspAT/AlAT wzrośnie do wartości >10x GGNlubstężenie bilirubiny całkowitej wzrośnie do wartości >3x GGN Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie jelita grubego Biegunka stopnia 2 lub 3 (wzrost o ≥4 stolce/dobę względem stanu wyjściowego)lubobjawowe zapalenie jelita grubego Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu
Biegunka stopnia 4 lub zapalenie jelita grubego (zagrażające życiu; wskazania do pilnej interwencji) Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Niedoczynność tarczycy lub nadczynność tarczycy Objawowa Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqNiedoczynność tarczycy: Leczenie można wznowić po opanowaniu objawów w wyniku terapii zastępczej hormonamitarczycy i zmniejszeniu stężenia TSHNadczynność tarczycy: Leczenie można wznowić po opanowaniu objawów lekiem tyreostatycznym oraz uzyskaniupoprawy czynności tarczycy
Niedoczynnośćnadnerczy Objawowa Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu i stan pacjenta będziestabilny w wyniku terapii zastępczej

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dawkowanie

Działanie niepożądane o podłożuimmunologicznym Nasilenie Modyfikacja leczenia
Zapalenie przysadki Stopnia 2 lub 3 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu i stan pacjenta będzie stabilny w wyniku terapii zastępczej
Stopnia 4 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Cukrzyca typu 1 Hiperglikemia stopnia 3 lub 4 (stężenieglukozy na czczo >250 mg/dl lub 13,9 mmol/l) Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić pouzyskaniu kontroli metabolicznej w wyniku insulinoterapii
Wysypka/Ciężkie niepożądane reakcje skórne Stopień 3lub podejrzenie zespołu Stevensa- Johnsona (SJS) lub toksycznej nekrolizy naskórka (TEN)1 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, gdy nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu
Stopień 4lub potwierdzony zespół Stevensa-Johnsona (SJS) lub toksycznej nekrolizy naskórka1 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zespół miasteniczny/myasthenia gravis, zespół Guillaina- Barrégo, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu oraz porażenie nerwu twarzowego Porażenie nerwu twarzowego Stopnia 1 lub 2 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić po całkowitym ustąpieniu objawów. Jeśli pomimo wstrzymania podawania produktu leczniczego Tecentriqobjawy nie ustąpią całkowicie, trwale odstawić produkt leczniczy Tecentriq
Zespół miasteniczny /myasthenia gravis, zespół Guillaina-Barrégo oraz zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu we wszystkich stopniachlub porażenie nerwu twarzowego Stopnia 3 lub 4 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie rdzeniakręgowego Stopień 2, 3 lub 4 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dawkowanie

Działanie niepożądane o podłożuimmunologicznym Nasilenie Modyfikacja leczenia
Zapalenie trzustki Wzrost aktywności amylazy lub lipazy wsurowicy stopnia 3 lub 4 (>2 x GGN) lub zapalenie trzustki stopnia 2 lub 3 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli aktywność amylazy i lipazy w surowicy zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie 12 tygodni, lub po ustąpieniu objawów zapalenia trzustki oraz zmniejszeniu dawki kortykosteroidów do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu
Stopień 4 lub nawracające zapalenietrzustki dowolnego stopnia Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie mięśniasercowego Stopień 2 lub wyższy Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie nerek Stopień 2(poziom kreatyniny >1,5 do 3,0x względem stanu wyjściowego lub >1,5 do 3,0x GGN) Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, gdy nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub do stopnia 1 w ciągu 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do 10 mg prednizonu na dobę lub równoważnejdawki innego steroidu
Stopień 3 lub 4:(poziom kreatyniny >3,0x względem stanu wyjściowego lub >3,0 x GGN) Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie mięśni Stopień 2 lub 3 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego Tecentriq
Stopień 4 lub nawracające zapalenie mięśni stopnia 3 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dawkowanie

Działanie niepożądane o podłożuimmunologicznym Nasilenie Modyfikacja leczenia
Choroby osierdzia Zapalenie osierdzia stopnia 1 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego Tecentriq2
Stopień 2 lub wyższy Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Limfohistiocytoza hemofagocytarna Podejrzenie limfohistiocytozy hemofagocytarnej1 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Inne działania niepożądane o podłożu immunologicznym Stopień 2 lub stopień 3 Wstrzymać podawanie do czasu, gdy nasilenie działań niepożądanych zmniejszy się do stopnia 0-1 w ciągu 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do  10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu.
Stopień 4 lub ponowne wystąpieniestopnia 3 Trwale odstawić produkt leczniczy Tecentriq (z wyjątkiem endokrynopatii kontrolowanych zapomocą hormonalnej terapii zastępczej)
Inne działania niepożądane Nasilenie Modyfikacja leczenia
Reakcje związane z infuzją Stopień 1 lub 2 Zmniejszyć prędkość infuzji lub ją przerwać. Leczenie można wznowić po ustąpieniu objawów.
Stopień 3 lub 4 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dawkowanie
Uwaga: Stopnie toksyczności należy wyznaczyć według aktualnie obowiązującej wersji Powszechnej Terminologii Zdarzeń Niepożądanych National Cancer Institute (ang. National Cancer Institute Common Terminology Criteria for Adverse Event ; NCI-CTCAE). 1. Niezależnie od ciężkości 2. Należy przeprowadzić szczegółową ocenę kardiologiczną w celu ustalenia etiologii i odpowiedniego postępowania Szczególne populacje pacjentów Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Tecentriq u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Aktualne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania. Pacjenci w podeszłym wieku Na podstawie analizy populacyjnej farmakokinetyki nie ma konieczności dostosowania dawki produktu leczniczego Tecentriq u pacjentów w wieku ≥65 lat (patrz punkt 4.8 i 5.1).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dawkowanie
Pacjenci rasy azjatyckiej Z uwagi na nasilenie hematologicznych działań toksycznych obserwowanych u pacjentów rasy azjatyckiej uczestniczących w badaniu IMpower150, zaleca się, by dawka początkowa paklitakselu wynosiła 175 mg/m 2 pc. co trzy tygodnie. Zaburzenia czynności nerek Na podstawie analizy populacyjnej farmakokinetyki nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (patrz punkt 5.2). Dane dotyczące pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek są zbyt ograniczone, aby wyciągnąć wnioski dla tej populacji. Zaburzenia czynności wątroby Na podstawie analizy populacyjnej farmakokinetyki nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby. Produkt leczniczy Tecentriq nie był badany u pacjentów z umiarkowanym ani ciężkim zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dawkowanie
Stan sprawności w skali Eastern Cooperative Oncology Group (ECOG)  2 Pacjenci ze stanem sprawności w skali ECOG  2 byli wykluczeni z badań klinicznych w leczeniu TNBC, DRP w chorobie rozległej i w leczeniu drugiej linii UC i w HCC (patrz punkt 4.4 i 5.1). Sposób podawania Ważne jest, aby przed podaniem produktu leczniczego sprawdzić etykiety produktu w celu upewnienia się, że pacjentowi podawana jest właściwa postać leku (do podawania dożylnego lub do podawania podskórnego), zgodna z zaleceniami. Produkt leczniczy Tecentriq w postaci do podawania dożylnego nie jest przeznaczony do podawania podskórnego i powinien być podawany wyłącznie w infuzji dożylnej. Infuzji nie wolno podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym ani w bolusie. Początkowa dawka produktu leczniczego Tecentriq musi być podana przez 60 minut. Jeśli pierwsza infuzja jest dobrze tolerowana, wszystkie kolejne infuzje można podawać przez 30 minut.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dawkowanie
Instrukcja dotycząca rozcieńczania i przygotowania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na atezolizumab lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność Dla ułatwienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych, należy wyraźnie odnotować nazwę i numer serii produktu leczniczego podanego pacjentowi. Działania niepożądane o podłożu immunologicznym Większość działań niepożądanych o podłożu immunologicznym występujących podczas leczenia atezolizumabem przemijało po przerwaniu leczenia atezolizumabem i włączeniu kortykosteroidów oraz (lub) leczenia wspomagającego. Obserwowano działania niepożądane o podłożu immunologicznym dotyczące więcej niż jednego układu narządów wewnętrznych. Działania niepożądane o podłożu immunologicznym związane z atezolizumabem mogą wystąpić po podaniu ostatniej dawki atezolizumabu. W razie podejrzenia działań niepożądanych o podłożu immunologicznym należy przeprowadzić gruntowną ocenę, w celu potwierdzenia etiologii zdarzenia lub wykluczenia innych przyczyn.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
W zależności od nasilenia działania niepożądanego podawanie atezolizumabu należy wstrzymać i rozpocząć podawanie kortykosteroidów. Po uzyskaniu poprawy do stopnia  1, należy stopniowo ograniczać podawanie kortykosteroidu w ciągu  1 miesiąca. Na podstawie ograniczonych danych z badań klinicznych, u pacjentów, u których działań niepożądanych o podłożu immunologicznym nie można było kontrolować za pomocą kortykosteroidów systemowych, można rozważyć podanie innych leków immunosupresyjnych o działaniu systemowym. Leczenie atezolizumabem musi zostać trwale przerwane w razie nawrotu dowolnego działania niepożądanego o podłożu immunologicznym w stopniu 3 lub dowolnych działań niepożądanych o podłożu immunologicznym w stopniu 4, z wyjątkiem endokrynopatii kontrolowanych hormonalną terapią zastępczą (patrz punkt 4.2 i 4.8).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Dane pochodzące z badań obserwacyjnych sugerują, że ryzyko wystąpienia działań niepożądanych o podłożu immunologicznym po leczeniu inhibitorami immunologicznych punktów kontrolnych może być większe u pacjentów z istniejącą wcześniej chorobą autoimmunologiczną (ang. autoimmune disease , AID) niż u pacjentów bez istniejącej wcześniej AID. Dodatkowo zaostrzenia objawów współistniejącej AID były częste, ale większość przypadków miała przebieg łagodny i możliwy do opanowania. Zapalenie płuc o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano przypadki zapalenia płuc, w tym przypadki zgonów (patrz punkt 4.8). Należy monitorować stan pacjentów w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów zapalenia płuc oraz wykluczyć przyczyny inne niż zapalenie płuc o podłożu immunologicznym.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
W razie wystąpienia zapalenia płuc stopnia 2 leczenie atezolizumabem należy wstrzymać i rozpocząć podawanie prednizonu w dawce 1 do 2 mg/kg masy ciała (mc.)/dobę lub równoważnej dawki innego steroidu. Jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia ≤1, dawkę kortykosteroidów należy stopniowo zmniejszać w czasie ≥1 miesiąca. Leczenie atezolizumabem można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu lub równoważnej dawki innego steroidu. Leczenie atezolizumabem musi zostać definitywnie zakończone u pacjentów z zapaleniem płuc stopnia 3 lub 4. Zapalenie wątroby o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano przypadki zapalenia wątroby, z których część zakończyła się zgonem (patrz punkt 4.8). Należy monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów zapalenia wątroby.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy kontrolować aktywność aminotransferazy asparaginianowej (AspAT), aminotransferazy alaninowej (AlAT) i stężenie bilirubiny przed rozpoczęciem leczenia, okresowo w trakcie leczenia atezolizumabem oraz jak wskazano w oparciu o ocenę kliniczną. U pacjentów bez HCC leczenie atezolizumabem należy wstrzymać, jeśli zdarzenie stopnia 2 (AlAT lub AspAT >3 do 5 x GGN lub stężenie bilirubiny we krwi >1,5 do 3 x GGN) utrzymuje się dłużej niż przez 5 do 7 dni, i rozpocząć podawanie 1 do 2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub równoważnej dawki innego steroidu. Jeśli nastąpi poprawa zdarzenia do stopnia ≤1, dawkę kortykosteroidów należy stopniowo zmniejszać w czasie ≥1 miesiąca. Leczenie atezolizumabem można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie atezolizumabem musi zostać definitywnie zakończone u pacjentów ze zdarzeniami stopnia 3 lub stopnia 4 (AlAT lub AspAT >5,0 x GGN lub stężenie bilirubiny >3 x GGN). U pacjentów z HCC leczenie atezolizumabem należy wstrzymać, jeśli aktywność AlAT lub AspAT wzrośnie do wartości od >3 do ≤10 x GGN aktywności mieszczącej się w granicach normy przed rozpoczęciem leczenia lub do wartości od >5 do ≤10 x GGN aktywności, która przed rozpoczęciem leczenia stanowiła >1 GGN do ≤3 x GGN, lub jeśli aktywność AlAT lub AspAT wzrośnie do wartości od >8 do ≤10 x GGN, jeśli przed rozpoczęciem leczenia wartość ta wynosiła >3 GGN do ≤5 x GGN i stan ten utrzymuje się przez ponad 5 do 7 dni. W takiej sytuacji należy rozpocząć podawanie prednizonu w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważnego steroidu. Jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1, dawkę kortykosteroidów należy stopniowo zmniejszyć w czasie ≥1 miesiąca, aż do całkowitego odstawienia.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie atezolizumabem można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów została zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu. Leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć, jeśli aktywność AlAT lub AspAT zwiększy się do >10 x GGN lub stężenie bilirubiny całkowitej zwiększy się >3 x GGN. Zapalenie jelita grubego o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano przypadki biegunki lub zapalenia jelita grubego (patrz punkt 4.8). Należy monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów zapalenia jelita grubego. Leczenie atezolizumabem należy wstrzymać w przypadku wystąpienia biegunki stopnia 2 lub 3 (wzrost o ≥4 stolce/dobę względem stanu wyjściowego) lub zapalenia jelita grubego (objawowe).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku biegunki stopnia 2 lub zapalenia jelita grubego, jeśli objawy utrzymują się przez >5 dni lub nawracają, należy rozpocząć leczenie prednizonem w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważną dawką innego steroidu. W przypadku biegunki stopnia 3 lub zapalenia jelita grubego, należy rozpocząć dożylne podawanie kortykosteroidów (1 do 2 mg/kg mc./dobę metyloprednizolonu lub równoważnej dawki innego steroidu). Po zmniejszeniu nasilenia objawów należy rozpocząć leczenie prednizonem w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważną dawką innego steroidu. Jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1, dawkę kortykosteroidów należy stopniowo zmniejszać w czasie ≥1 miesiąca. Leczenie atezolizumabem można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie atezolizumabem musi zostać definitywnie zakończone u pacjentów z biegunką lub zapaleniem jelita grubego stopnia 4 (zagrażające życiu; wskazana pilna interwencja). Należy wziąć pod uwagę potencjalne powikłanie w postaci perforacji żołądkowo-jelitowej związane z zapaleniem jelita grubego. Choroby endokrynologiczne o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano występowanie niedoczynności tarczycy, nadczynności tarczycy, niedoczynności nadnerczy, zapalenia przysadki mózgowej oraz cukrzycy typu 1, w tym cukrzycowej kwasicy ketonowej (patrz punkt 4.8). Należy monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów chorób endokrynologicznych. Czynność tarczycy należy kontrolować przed i okresowo w trakcie leczenia atezolizumabem. Należy rozważyć wdrożenie odpowiedniego postępowania u pacjentów z nieprawidłowymi wynikami prób czynnościowych tarczycy przed rozpoczęciem leczenia.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z nieprawidłowymi wynikami prób czynnościowych tarczycy, ale bez objawów tych zaburzeń, mogą otrzymywać atezolizumab. W przypadku objawowej niedoczynności tarczycy stosowanie atezolizumabu należy wstrzymać i w razie potrzeby rozpocząć terapię zastępczą hormonami tarczycy. Izolowaną niedoczynność tarczycy można leczyć hormonalną terapią zastępczą, bez podawania kortykosteroidów. W przypadku objawowej nadczynności tarczycy stosowanie atezolizumabu należy wstrzymać i w razie potrzeby włączyć lek tyreostatyczny. Leczenie atezolizumabem można wznowić po opanowaniu objawów i uzyskaniu poprawy czynności tarczycy. W przypadku objawowej niedoczynności nadnerczy stosowanie atezolizumabu należy wstrzymać i rozpocząć leczenie dożylnymi kortykosteroidami (1 do 2 mg/kg mc./dobę metyloprednizolonu lub równoważna dawka innego steroidu). Po złagodzeniu objawów należy kontynuować leczenie prednizonem w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważną dawką innego steroidu.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia ≤1, należy stopniowo zmniejszać dawkę kortykosteroidów w czasie ≥1 miesiąca. Leczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni, dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu, a stan pacjenta będzie stabilny w wyniku stosowania terapii zastępczej (jeśli będzie konieczna). W przypadku zapalenia przysadki mózgowej w stopniu 2 lub 3 należy wstrzymać stosowanie atezolizumabu i rozpocząć leczenie dożylnymi kortykosteroidami (1 do 2 mg/kg mc./dobę metyloprednizolonu lub równoważna dawka innego steroidu) i w razie potrzeby rozpocząć hormonalną terapię zastępczą. Po złagodzeniu objawów należy kontynuować leczenie prednizonem w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważną dawką innego steroidu. Jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia ≤1, należy stopniowo zmniejszać dawkę kortykosteroidów w czasie ≥1 miesiąca.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie może zostać wznowione, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni, dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu, a stan pacjenta będzie stabilny w wyniku stosowania terapii zastępczej (jeśli będzie konieczna). W przypadku zapalenia przysadki mózgowej stopnia 4 leczenie atezolizumabem powinno być trwale przerwane. W przypadku cukrzycy typu 1 należy rozpocząć leczenie insuliną. U pacjentów z hiperglikemią stopnia ≥3 (stężenie glukozy na czczo >250 mg/dl lub 13,9 mmol/l) podawanie atezolizumabu należy wstrzymać. Leczenie atezolizumabem można wznowić po uzyskaniu kontroli metabolicznej w wyniku insulinoterapii. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano występowanie zapalenia opon mózgowo- rdzeniowych i mózgu (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub zapalenia mózgu. Leczenie atezolizumabem musi zostać definitywnie zakończone w przypadku zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub zapalenia mózgu dowolnego stopnia. Należy rozpocząć leczenie kortykosteroidami dożylnie (1 do 2 mg/kg mc./dobę metyloprednizolonu lub równoważna dawka innego steroidu). Po ustąpieniu lub znacznym zmniejszeniu nasilenia objawów należy zastosować leczenie prednizonem w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważną dawką innego steroidu. Neuropatie o podłożu immunologicznym U pacjentów otrzymujących atezolizumab obserwowano zespół miasteniczny/ myasthenia gravis lub zespół Guillaina-Barrégo, mogące zagrażać życiu oraz porażenie nerwu twarzowego. Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów neuropatii ruchowej i czuciowej. W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano zapalenie rdzenia kręgowego (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy ściśle monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów sugerujących zapalenie rdzenia kręgowego. Leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć w przypadku wystąpienia zespołu miastenicznego/ myasthenia gravis lub zespołu Guillaina-Barrégo dowolnego stopnia. Należy rozważyć włączenie kortykosteroidów systemowych w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub równoważnej dawki innego steroidu. W przypadku wystąpienia porażenia nerwu twarzowego stopnia 1 lub 2 należy wstrzymać leczenie atezolizumabem i rozważyć podanie kortykosteroidów systemowych (w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub równoważnej dawce innego steroidu). Leczenie można wznowić jedynie po całkowitym ustąpieniu objawów. Należy trwale zakończyć leczenie atezolizumabem w przypadku wystąpienia porażenia nerwu twarzowego stopnia 3 lub stopnia 4 lub jakiejkolwiek innej neuropatii, której objawy nie ustępują całkowicie pomimo wstrzymania leczenia atezolizumabem.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie atezolizumabem należy trwale zakończyć w przypadku wystąpienia zapalenia rdzenia kręgowego stopnia 2, 3 lub 4. Zapalenie trzustki o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano zapalenie trzustki, w tym wzrost aktywności amylazy i lipazy w surowicy (patrz punkt 4.8). Należy ściśle monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów sugerujących ostre zapalenie trzustki. Leczenie atezolizumabem należy wstrzymać u pacjentów ze wzrostem aktywności amylazy lub lipazy w surowicy stopnia ≥3 (>2 x GGN), lub z zapaleniem trzustki stopnia 2 lub 3, a następnie należy rozpocząć leczenie kortykosteroidami dożylnie (w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę metyloprednizolonu lub równoważna dawka innego steroidu). Po uzyskaniu poprawy, należy kontynuować leczenie prednizonem w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważną dawką innego steroidu.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie atezolizumabem można wznowić, gdy aktywność amylazy i lipazy w surowicy zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni lub po ustąpieniu objawów zapalenia trzustki i zmniejszeniu dawki kortykosteroidów do ≤10 mg na dobę prednizonu lub równoważnej dawki innego steroidu. Leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć w przypadku wystąpienia zapalenia trzustki stopnia 4 lub nawracającego zapalenia trzustki o dowolnym stopniu nasilenia. Zapalenie mięśnia sercowego o podłożu immunologicznym Podczas stosowania atezolizumabu wystąpiły przypadki zapalenia mięśnia sercowego, w tym zakończone zgonem (patrz punkt 4.8). Należy monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów sugerujących zapalenie mięśnia sercowego. Zapalenie mięśnia sercowego może być również objawem klinicznym zapalenia mięśni i powinno być odpowiednio leczone.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów z objawami sercowymi lub krążeniowo-oddechowymi należy ocenić pod kątem potencjalnego zapalenia mięśnia sercowego, aby zapewnić podjęcie odpowiednich działań na wczesnym etapie. W razie podejrzenia zapalenia mięśnia sercowego należy wstrzymać leczenie atezolizumabem, niezwłocznie rozpocząć podawanie kortykosteroidów systemowych w dawce 1 do 2 mg/kg mc. na dobę prednizonu lub równoważnej dawki innego steroidu oraz przeprowadzić pilną konsultację kardiologiczną wraz z badaniami diagnostycznymi, zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi. Jeśli zostanie rozpoznane zapalenie mięśnia sercowego stopnia ≥2, leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć (patrz punkt 4.2). Zapalenie nerek o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano zapalenie nerek (patrz punkt 4.8). Należy monitorować stan pacjentów pod kątem zmian w czynności nerek. Leczenie atezolizumabem należy wstrzymać, jeśli wystąpi zapalenie nerek 2.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
stopnia i należy rozpocząć leczenie kortykosteroidami systemowymi w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub równoważnej dawce innego steroidu. Leczenie atezolizumabem można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia  1. w ciągu 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do  10 mg na dobę w przypadku prednizonu lub równoważnej dawki innego steroidu. Leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć w razie wystąpienia zapalenia nerek stopnia 3 lub 4. Zapalenie mięśni o podłożu immunologicznym Podczas stosowania atezolizumabu stwierdzano przypadki zapalenia mięśni, w tym zakończone zgonem (patrz punkt 4.8). Należy monitorować pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów zapalenia mięśni. Pacjenci z podejrzeniem zapalenia mięśni powinni być monitorowani pod kątem objawów zapalenia mięśnia sercowego.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli u pacjenta wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe zapalenia mięśni, należy wdrożyć ścisłe monitorowanie pacjenta, a następnie niezwłocznie skierować go do specjalisty w celu oceny i leczenia. Leczenie atezolizumabem należy wstrzymać, jeśli wystąpi zapalenie mięśni 2 lub 3 stopnia i należy rozpocząć leczenie kortykosteroidami (w dawce 1-2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub równoważnej dawce innego steroidu). Jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia ≤1., należy stopniowo zmniejszyć dawkę kortykosteroidów, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. atezolizumabem można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia  1. w ciągu 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do  10 mg na dobę w przypadku prednizonu podawanego doustnie lub równoważnej dawki innego steroidu.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć w razie wystąpienia zapalenia mięśni stopnia 4 lub nawracającego zapalenia mięśni stopnia 3, bądź w sytuacji, gdy niemożliwe jest zmniejszenie dawki kortykosteroidów do dawki odpowiadającej  10 mg prednizonu na dobę w ciągu 12 tygodni od wystąpienia zdarzenia. Ciężkie niepożądane reakcje skórne o podłożu immunologicznym U pacjentów, którzy otrzymywali atezolizumab, zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne o podłożu immunologicznym (ang. severe cutaneous adverse reactions , SCARs), w tym przypadki zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) oraz toksycznej nekrolizy naskórka (TEN). Należy monitorować pacjentów pod kątem podejrzenia ciężkich reakcji skórnych i należy wykluczyć inne przyczyny. W razie podejrzenia SCARs należy skierować pacjenta do specjalisty w celu dalszej diagnostyki i postępowania.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na nasilenie działania niepożądanego, należy wstrzymać podawanie atezolizumabu w przypadku reakcji skórnych stopnia 3 i rozpocząć leczenie systemowe kortykosteroidami w dawce 1-2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub równoważnej dawce innego steroidu. Leczenie atezolizumabem można wznowić, gdy nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia ≤1 w ciągu 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu. W razie reakcji skórnych stopnia 4 leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć i podać kortykosteroidy. Należy wstrzymać podawanie atezolizumabu u pacjentów z podejrzeniem SJS lub TEN. W przypadku potwierdzenia SJS i TEN podawanie atezolizumabu należy definitywnie zakończyć. Należy zachować ostrożność, rozważając zastosowanie atezolizumabu u pacjenta, u którego w przeszłości wystąpiło ciężkie lub zagrażające życiu skórne działanie niepożądane w odpowiedzi na wcześniejsze leczenie innymi immunostymulującymi środkami przeciwnowotworowymi.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Choroby osierdzia o podłożu immunologicznym U pacjentów, którzy otrzymywali atezolizumab, obserwowano choroby osierdzia, w tym zapalenie osierdzia, wysięk osierdziowy, tamponadę serca, niekiedy prowadzące do zgonu (patrz punkt 4.8). Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych chorób osierdzia. W razie podejrzenia zapalenia osierdzia stopnia 1 należy wstrzymać leczenie atezolizumabem i niezwłocznie przeprowadzić konsultację kardiologiczną z diagnostyką zgodną z aktualnymi wytycznymi klinicznymi. Podejrzewając choroby osierdzia stopnia ≥2, należy wstrzymać leczenie atezolizumabem, niezwłocznie rozpocząć leczenie kortykosteroidami systemowymi w dawce od 1 do 2 mg/kg mc./dobę prednizolonu lub równoważnej dawce innego steroidu oraz niezwłocznie przeprowadzić konsultację kardiologiczną z diagnostyką zgodną z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Po ustaleniu rozpoznania choroby osierdzia stopnia ≥2, leczenie atezolizumabem musi być trwale zakończone (patrz punkt 4.2). Limfohistiocytoza hemofagocytarna U pacjentów otrzymujących atezolizumab zgłaszano o przypadki limfohistiocytozy hemofagocytarnej (ang. haemophagocytic lymphohistiocytosis , HLH), w tym przypadki śmiertelne (patrz punkt 4.8). Jeśli przebieg zespołu uwalniania cytokin jest nietypowy lub przedłużony, należy rozważyć wystąpienie HLH. Należy monitorować pacjentów pod kątem klinicznych objawów podmiotowych i przedmiotowych HLH. W razie podejrzenia HLH należy trwale odstawić atezolizumab i skierować pacjenta do specjalisty w celu dalszej diagnostyki i ustalenia postępowania. Inne działania niepożądane o podłożu immunologicznym Biorąc pod uwagę mechanizm działania atezolizumabu, mogą wystąpić inne działania niepożądane o podłożu immunologicznym, w tym niezakaźne zapalenie pęcherza moczowego.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy oceniać wszystkie działania niepożądane o podejrzewanym podłożu immunologicznym w celu wykluczenia innych przyczyn. Pacjentów należy monitorować w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów działań niepożądanych o podłożu immunologicznym oraz, w zależności od stopnia nasilenia działania, leczyć za pomocą modyfikacji leczenia i kortykosteroidów zgodnie ze wskazaniami klinicznymi (patrz punkty 4.2 i 4.8). Reakcje związane z wlewem Podczas podawania atezolizumabu obserwowano reakcje związane z wlewem (patrz punkt 4.8). Szybkość wlewu należy zmniejszyć lub leczenie należy przerwać u pacjentów z reakcjami związanymi z wlewem o nasileniu w stopniu 1 lub 2. Należy trwale zakończyć leczenie atezolizumabem u pacjentów, u których wystąpią reakcje związane z wlewem stopnia 3 lub 4. Pacjenci z reakcjami związanymi z wlewem stopnia 1 lub 2 mogą kontynuować otrzymywanie atezolizumabu w warunkach ścisłego monitorowania; można rozważyć premedykację lekami przeciwgorączkowymi i lekami przeciwhistaminowymi.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Środki ostrożności specyficzne dla choroby Stosowanie atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną u pacjentów z niepłaskonabłonkowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z przerzutami Przed rozpoczęciem leczenia lekarze powinni starannie rozważyć łączne ryzyko zastosowania schematu czterolekowego atezolizumabem, bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną (patrz punkt 4.8). Stosowanie atezolizumabu w skojarzeniu z nab-paklitakselem w leczeniu pacjentów z potrójnie ujemnym rakiem piersi z przerzutami Neutropenia i neuropatie obwodowe występujące podczas leczenia atezolizumabem z nab-paklitakselem mogą być przemijające po przerwaniu podawania nab-paklitakselu. Lekarze powinni zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego nab-paclitakselu (ChPL) w celu uzyskania informacji o specyficznych środkach ostrożności i przeciwwskazaniach do przyjmowania tego leku.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Stosowanie atezolizumabu u uprzednio nieleczonych pacjentów z rakiem urotelialnym, których uznano za niekwalifikujących się do leczenia cisplatyną Pierwotne i prognostyczne cechy choroby w Kohorcie 1 populacji badania IMvigor210 były ogólnie porównywalne do cech choroby u pacjentów z praktyki klinicznej, którzy byliby uznani za niekwalifikujących się do leczenia cisplatyną, ale zostaliby zakwalifikowani do chemioterapii skojarzonej na bazie karboplatyny. Brak wystarczających danych dla podgrupy pacjentów niekwalifikujących się do jakiejkolwiek chemioterapii; dlatego atezolizumab powinien być ostrożnie stosowany u tych pacjentów, po wcześniejszej indywidualnej dla każdego pacjenta dokładnej ocenie stosunku potencjalnej korzyści do ryzyka. Stosowanie atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną Pacjenci z NDRP, u których w badaniach obrazowych stwierdzano wyraźne naciekanie dużych naczyń krwionośnych klatki piersiowej lub wyraźne powstawanie jam w zmianach płucnych byli wykluczani z udziału w rejestracyjnym badaniu klinicznym IMpower150 po wystąpieniu kilku przypadków śmiertelnego krwotoku płucnego, który jest znanym czynnikiem ryzyka leczenia bewacyzumabem.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Z powodu braku danych należy zachować ostrożność stosując atezolizumab w tych populacjach po dokonaniu dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka dla pacjenta. Stosowanie atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną u EGFR-dodatnich pacjentów z NDRP, u których doszło do progresji choroby podczas leczenia skojarzeniem erlotynibu z bewacyzumabem W badaniu IMpower150 nie uzyskano danych dotyczących skuteczności atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną u EGFR-dodatnich pacjentów, u których uprzednio doszło do progresji choroby podczas leczenia skojarzeniem erlotynibu z bewacyzumabem. Stosowanie atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem w leczeniu raka wątrobowokomórkowego Dane dotyczące pacjentów z HCC i niewydolnością wątroby klasy B w skali Childa-Pugha leczonych atezolizumabem w skojarzeniu z bewacyzumabem są bardzo ograniczone.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku pacjentów z HCC i niewydolnością wątroby klasy C w skali Childa-Pugha nie są dostępne żadne dane. Pacjenci leczeni bewacyzumabem są obarczeni większym ryzykiem krwawienia, a u pacjentów z HCC leczonych atezolizumabem w skojarzeniu z bewacyzumabem zgłaszano poważne przypadki krwawienia z przewodu pokarmowego, w tym zdarzenia śmiertelne. U pacjentów z HCC przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego atezolizumabem i bewacyzumabem należy przeprowadzić badanie przesiewowe w kierunku żylaków przełyku, a następnie rozpocząć leczenie zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną. U pacjentów, u których wystąpiło krwawienie stopnia 3 lub 4 po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, należy całkowicie odstawić bewacyzumab. Należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego dla bewacyzumabu. Podczas leczenia atezolizumabem w skojarzeniu z bewacyzumabem może wystąpić cukrzyca.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
Lekarz powinien monitorować poziom glukozy przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w trakcie leczenia atezolizumabem w skojarzeniu z bewacyzumabem, jeśli jest to klinicznie wskazane. Stosowanie atezolizumabu w monoterapii w leczeniu pierwszego rzutu rozsianego niedrobnokomórkowego raka płuca Przed rozpoczęciem leczenia pierwszego rzutu w monoterapii lekarze powinni wziąć pod uwagę opóźniony początek działania atezolizumabu u pacjentów z NDRP. Przy stosowaniu atezolizumabu obserwowano większą liczbę zgonów w ciągu 2,5 miesiąca po randomizacji, a następnie długoterminową korzyść z przeżycia w porównaniu z chemioterapią. Nie udało się zidentyfikować żadnego swoistego czynnika (czynników) związanego z wczesnymi zgonami (patrz punkt 5.1). Pacjenci wykluczeni z badań klinicznych Pacjenci z następującymi chorobami byli wykluczeni z badań klinicznych: choroba autoimmunologiczna w wywiadzie, zapalenie płuc w wywiadzie, czynny przerzut do mózgu, stan sprawności ECOG ≥2 (z wyłączeniem pacjentów z zaawansowanym NDRP, którzy nie kwalifikują się do leczenia opartego na pochodnych platyny), HIV, wirusowe zapalenie wątroby typu B lub typu C (w przypadku pacjentów bez HCC), istotna choroba sercowo-naczyniowa.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Specjalne środki ostrozności
To samo dotyczyło pacjentów z niedostateczną czynnością hematologiczną i czynnością narządów. Pacjenci, którym podano żywą, atenuowaną szczepionkę w czasie 28 dni poprzedzających włączenie do badania, systemowe leki immunostymulujące w czasie 4 tygodni lub systemowe leki immunosupresyjne w czasie 2 tygodni przed rozpoczęciem udziału w badaniu, a także antybiotyki doustnie lub dożylnie w ciągu 2 tygodni przed terminem rozpoczęcia badania byli wykluczeni z badań klinicznych. Karta dla pacjenta Osoby przepisujące ten lek muszą omówić z pacjentem zagrożenia związane z leczeniem produktem Tecentriq. Pacjent otrzyma kartę dla pacjenta i zalecenie, by zawsze mieć ją przy sobie.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono formalnych farmakokinetycznych badań interakcji z atezolizumabem. Atezolizumab jest usuwany z krążenia na drodze katabolizmu, dlatego nie należy spodziewać się wystąpienia interakcji metabolicznych typu lek-lek. Należy unikać stosowania systemowych kortykosteroidów lub leków immunosupresyjnych przed rozpoczęciem leczenia atezolizumabem, ponieważ mogą one zaburzać aktywność farmakodynamiczną i skuteczność atezolizumabu. Jednak systemowe kortykosteroidy lub inne leki immunosupresyjne można stosować w leczeniu działań niepożądanych o podłożu immunologicznym po rozpoczęciu leczenia atezolizumabem (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia atezolizumabem oraz przez 5 miesięcy po jego zakończeniu. Ciąża Brak danych dotyczących stosowania atezolizumabu u kobiet w ciąży. Nie przeprowadzono badań z atezolizumabem dotyczących jego wpływu na rozwój płodu i reprodukcję. Badania na zwierzętach wykazały, że zahamowanie szlaku PD-L1/PD-1 na modelach ciężarnych myszy może prowadzić do odrzucenia przez układ immunologiczny rozwijającego się płodu, co skutkuje jego zgonem (patrz punkt 5.3). Na podstawie mechanizmu działania leku, wyniki te wskazują istnienie ryzyka, że podanie atezolizumabu podczas ciąży może powodować uszkodzenie płodu, w tym zwiększony odsetek poronień lub martwych urodzeń. Wiadomo, że ludzkie immunoglobuliny G1 (IgG1) przenikają przez barierę łożyskową, a atezolizumab jest IgG1; dlatego atezolizumab może być przekazywany od matki do rozwijającego się płodu.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Atezolizumabu nie należy stosować podczas ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga leczenia atezolizumabem. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy atezolizumab przenika do mleka kobiet karmiących. Atezolizumab jest przeciwciałem monoklonalnym i należy się spodziewać, że będzie obecny w siarze oraz, w niskim stężeniu, także w pokarmie w późniejszym okresie. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków i niemowląt. Należy podjąć decyzję, czy zaprzestać karmienia piersią, czy przerwać leczenie produktem leczniczym Tecentriq, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla kobiety. Płodność Brak danych klinicznych dotyczących możliwego wpływu atezolizumabu na płodność. Nie przeprowadzono badań nad toksycznym wpływem atezolizumabu na reprodukcję i rozwój potomstwa.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Wyniki 26-tygodniowego badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wykazały jednak, że atezolizumab miał wpływ na cykle menstruacyjne przy szacunkowej wielkości AUC stanowiącej około 6-krotność AUC u pacjentów otrzymujących rekomendowaną dawkę i wpływ ten był przemijający (patrz punkt 5.3). Nie stwierdzono wpływu na męskie narządy rozrodcze.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Tecentriq wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjentom, u których wystąpi uczucie zmęczenia należy doradzić, aby nie prowadzili pojazdów, ani nie obsługiwali maszyn dopóki objawy te nie ulegną zmniejszeniu (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania atezolizumabu w monoterapii określono w oparciu o zbiorcze dane pochodzące od 5 039 pacjentów z licznymi rodzajami guzów. Do najczęstszych działań niepożądanych (>10%) należało uczucie zmęczenia (29,3%), zmniejszony apetyt (20,1%), wysypka (19,7%), nudności (18,8%), kaszel (18,2%), biegunka (18,1%), gorączka (17,9%), duszność (16,6%), bóle stawów (16,2%), świąd (13,3%), osłabienie (13%), ból pleców (12,2%), wymioty (11,7%), zakażenie układu moczowego (11,0%) i ból głowy (10,2%). Bezpieczeństwo stosowania atezolizumabu podawanego w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi było oceniane u 4 535 pacjentów z wieloma typami guzów. Do najczęstszych działań niepożądanych (≥20%) należały: niedokrwistość (36,8%), neutropenia (36,6%), nudności (35,5%), uczucie zmęczenia (33,1%), łysienie (28,1%), wysypka (27,8%), biegunka (27,6%), małopłytkowość (27,1%), zaparcie (25,8%), zmniejszony apetyt (24,7%), neuropatia obwodowa (24,4%).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
Stosowanie atezolizumabu w leczeniu adiuwantowym niedrobnokomórkowego raka płuca Profil bezpieczeństwa atezolizumabu w leczeniu adiuwantowym w populacji pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP) (badanie IMpower010) był zasadniczo zgodny z ogólnym profilem bezpieczeństwa stosowania leku w monoterapii w leczeniu choroby zaawansowanej. Niemniej, częstość występowania działań niepożądanych o podłożu immunologicznym przy stosowaniu atezolizumabu w badaniu IMpower010 wynosiła 51,7% w porównaniu z 38,4% w zbiorczej populacji pacjentów z zaawansowaną chorobą stosujących monoterapię. W badaniu nad stosowaniem w leczeniu adiuwantowym nie stwierdzono nowych działań niepożądanych o podłożu immunologicznym. Stosowanie atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną W badaniu oceniającym leczenie pierwszego rzutu NDRP (IMpower150) zaobserwowano ogólną większą częstość zdarzeń niepożądanych podczas stosowania schematu czterolekowego obejmującego atezolizumab, bewacyzumab, paklitaksel i karboplatynę w porównaniu ze schematem obejmującym atezolizumab, paklitaksel i karboplatynę, w tym zdarzenia 3 i 4 stopnia (63,6% w porównaniu do 57,5%), zdarzenia 5 stopnia (6,1% w porównaniu do 2,5%), zdarzenia niepożądane o szczególnym znaczeniu dla atezolizumabu (52,4% w powównaniu do 48,0%), a także zdarzenia niepożądane prowadzące do wycofania jakiegokolwiek leczenia w badaniu (33,8% w porównaniu do 13,3%).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
Nudności, biegunkę, zapalenie jamy ustnej, zmęczenie, gorączkę, zapalenie błon śluzowych, zmniejszenie łaknienia, zmniejszenie masy ciała, nadciśnienie i białkomocz zgłaszano częściej (różnica  5%) u pacjentów otrzymujących atezolizumab w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną. Innymi zdarzeniami niepożądanymi o znaczeniu klinicznym, jakie występowały częściej podczas stosowania atezolizumabu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną, było krwawienie z nosa, krwioplucie i zdarzenia naczyniowo-mózgowe, włącznie ze zdarzeniami zakończonymi zgonem. Więcej szczegółowych informacji o ciężkich działaniach niepożądanych podano w punkcie 4.4. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Działania niepożądane zostały przedstawione według klasyfikacji układów i narządów MedDRA oraz częstości występowania w Tabeli 3 dla atezolizumabu podawanego w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
Działania niepożądane, o których wiadomo, że mogą wystąpić po stosowaniu atezolizumabu lub chemioterapii podawanych oddzielnie, mogą wystąpić podczas leczenia tymi produktami leczniczymi łącznie, nawet jeśli reakcji tych nie odnotowano w badaniach klinicznych z zastosowaniem leczenia skojarzonego. Przyjęto następujące kategorie częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Działania niepożądane w obrębie każdej kategorii częstości występowania wymieniono według malejącego stopnia ciężkości. Tabela 3: Podsumowanie działań niepożądanych występujących u pacjentów leczonych atezolizumabem

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane

Atezolizumab w monoterapii Atezolizumab w leczeniu skojarzonym
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Bardzo często zakażenie układu moczowegoa zakażenie płucb
Często posocznicaaj
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często niedokrwistość, małopłytkowośćd, neutropeniae, leukopeniaf
Często małopłytkowośćd limfopeniag
Rzadko limfohistiocytoza hemofagocytarna limfohistiocytoza hemofagocytarna
Zaburzenia układu immunologicznego
Często reakcja związana z wlewemh reakcja związana z wlewemh

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane

Atezolizumab w monoterapii Atezolizumab w leczeniu skojarzonym
Zaburzenia endokrynologiczne
Bardzo często niedoczynność tarczycyi
Często niedoczynność tarczycyi, nadczynność tarczycyj nadczynność tarczycyj
Niezbytczęsto cukrzycak, niedoczynność nadnerczyl, zapalenie przysadki mózgowejm zapalenie przysadki mózgowejm
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często zmniejszony apetyt zmniejszony apetyt
Często hipokaliemiaae, hiponatremiaaf, hiperglikemia hipokaliemiaae, hiponatremiaaf, hipomagnezemian
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często ból głowy neuropatia obwodowao, ból głowy
Często omdlenie, zawroty głowy
Niezbytczęsto zespół Guillaina-Barrégop, zapalenie opon i mózguq
Rzadko zespół miastenicznyr, porażenie nerwu twarzowego, zapalenie rdzenia kręgowego porażenie nerwu twarzowego
Zaburzenia oka
Rzadko zapalenie błony naczyniowejoka
Zaburzenia serca
Często choroby osierdziaao
Niezbytczęsto choroby osierdziaao
Rzadko zapalenie mięśnia sercowegos
Zaburzenia naczyniowe
Bardzo często nadciśnienieai
Często hipotensja
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo często duszność, kaszel duszność, kaszel, zapalenie nosogardzieliam
Często zapalenie płuct, niedotlenienie narządów i tkanekag, zapalenie nosogardzieliam dysfonia
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często nudności, wymioty, biegunkau nudności, wymioty, biegunkau, zaparcie
Często zapalenie jelita grubegov, ból brzucha, dysfagia, ból jamy ustnej i gardław, suchość w jamie ustnej zapalenie jamy ustnej, zaburzenia smaku

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane

Atezolizumab w monoterapii Atezolizumab w leczeniu skojarzonym
Niezbytczęsto zapalenie trzustkix
Rzadko celiakia celiakia
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często wzrost aktywność AspAT, wzrost aktywności AlAT, zapalenie wątrobyy zwiększenie aktywności AspAT, zwiększenie aktywności AlAT
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często wysypkaz, świąd wysypkaz, świąd, łysienieah
Często suchość skóry
Niezbytczęsto ciężkie niepożądane reakcjeskórneak, łuszczycaan ciężkie niepożądane reakcje skórneak, łuszczycaan
Rzadko pemfigoid pemfigoid
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często ból stawów, ból pleców ból stawów, bóle mięśniowo-szkieletoweaa, ból pleców
Często bóle mięśniowo-szkieletoweaa
Niezbytczęsto zapalenie mięśniab
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często zwiększenie stężenia kreatyninywe krwi białkomoczac, zwiększenie stężenia kreatyninywe krwic
Niezbytczęsto zapalenie nerekad
Częstośćnieznana niezakaźne zapalenie pęcherzamoczowegoal
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często gorączka, uczucie zmęczenia, osłabienie gorączka, uczucie zmęczenia, osłabienie, obrzęki obwodowe
Często choroba grypopodobna, dreszcze
Badania diagnostyczne
Często zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowejwe krwi

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
a W tym zgłoszenia przypadków zakażenia układu moczowego, zapalenia pęcherza moczowego, odmiedniczkowego zapalenia nerek, zakażenia układu moczowego pałeczkami Escherichia , bakteryjnego zakażenia układu moczowego, zakażenia nerek, ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek, przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek, odmiedniczkowego zapalenia nerek, ropnia nerki, paciorkowcowego zakażenia układu moczowego, zapalenia cewki moczowej, grzybiczego zakażenia układu moczowego, zakażenia układu moczowego bakterią Pseudomonas . b W tym zgłoszenia przypadków zapalenia płuc, zapalenia oskrzeli, zakażenia dolnych dróg oddechowych, infekcyjnego wysięku w jamie opłucnej, zapalenia tchawicy i drzewa oskrzelowego, atypowego zapalenia płuc, ropnia płuc, infekcyjnego zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, paranowotworowego zapalenia płuc, zakażenia opłucnej i ropnia opłucnej z odmą, pozabiegowego zapalenia płuc.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
c W tym zgłoszenia przypadków zwiększenia stężenia kreatyniny we krwi, hiperkreatyninemii. d W tym zgłoszenia przypadków małopłytkowości, zmniejszonej liczby płytek krwi. e W tym zgłoszenia przypadków neutropenii, zmniejszenia liczby neutrofili, gorączki neutropenicznej, posocznicy neutropenicznej, granulocytopenii. f W tym zgłoszenia przypadków zmniejszenia liczby białych krwinek, leukopenii. g W tym zgłoszenia przypadków limfopenii, zmniejszenia liczby limfocytów. h W tym zgłoszenia przypadków reakcji związanej z wlewem, zespołu uwalniania cytokin, nadwrażliwości, anafilaksji. i W tym zgłoszenia przypadków dodatniego wyniku w kierunku przeciwciał przeciwtarczycowych, autoimmunologicznej niedoczynności tarczycy, autoimmunologicznego zapalenia tarczycy, zmniejszenia stężenia tyreotropiny we krwi, wzrostu stężenia tyreotropiny we krwi, zespołu niskiej fT3 i fT4 (ang.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
euthyroid sick syndrome ), wola, niedoczynności tarczycy, niedoczynności tarczycy o podłożu immunologicznym, zapalenia tarczycy o podłożu immunologicznym, obrzęku śluzowatego, pierwotnej niedoczynności tarczycy, choroby tarczycy, zmniejszonego stężenia hormonów tarczycy, nieprawidłowych wyników badań czynności tarczycy, zapalenia tarczycy, ostrego zapalenia tarczycy, zmniejszenia stężenia tyroksyny, zmniejszenia stężenia wolnej tyroksyny, wzrostu stężenia wolnej tyroksyny, wzrostu stężenia tyroksyny, zmniejszenia stężenia trijodotyroniny, wzrostu stężenia trijodotyroniny, nieprawidłowego stężenia wolnej trijodotyroniny, zmniejszenia stężenia wolnej trijodotyroniny, wzrostu stężenia wolnej trijodotyroniny, bezobjawowego zapalenia tarczycy. j W tym zgłoszenia przypadków nadczynności tarczycy, choroby Basedowa, oftalmopatii endokrynnej, wytrzeszczu. k W tym zgłoszenia cukrzycy, cukrzycy typu 1, cukrzycowej kwasicy ketonowej, kwasicy ketonowej.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
l W tym zgłoszenia niedoczynności nadnerczy, zmniejszonego stężenia kortykotropiny, niedoboru glukokortykoidów, pierwotnej niedoczynności nadnerczy, wtórnej niewydolności kory nadnerczy. m W tym zgłoszenia zapalenia przysadki mózgowej, niedoczynności przysadki mózgowej, wtórnej niedoczynności kory nadnerczy, zaburzenia regulacji termicznej. n W tym zgłoszenia przypadków hipomagnezemii, zmniejszenia stężenia magnezu we krwi. o W tym zgłoszenia przypadków neuropatii obwodowej, neuropatii autoimmunologicznej, obwodowej neuropatii czuciowej, polineuropatii, zakażenia Herpes zoster , obwodowej neuropatii ruchowej, neuralgii amiotroficznej, obwodowej neuropatii czuciowo-ruchowej, neuropatii toksycznej, neuropatii aksonalnej, pleksopatii lędźwiowo- krzyżowej, neuropatii artropatycznej, zakażenia nerwów obwodowych, zapalenia nerwów, neuropatii o podłożu immunologicznym. p W tym zgłoszenia zespołu Guillaina-Barrégo, wstępującego porażenia wiotkiego, polineuropatii demielinizacyjnej.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
q W tym przypadki zapalenia mózgu, autoimmunologicznego zapalenia mózgu, zapalenia opon mózgowo- rdzeniowych, aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, światłowstrętu. r W tym przypadki miastenii (ang. myasthenia gravis ). s W tym zgłoszenia zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia mięśnia sercowego o podłożu autoimmunologicznym i zapalenia mięśnia sercowego o podłożu immunologicznym. t W tym zgłoszenia zapalenia płuc, nacieków w płucach, zapalenia oskrzelików, choroby płuc o podłożu immunologicznym, zapalenia płuc o podłożu immunologicznym, choroby śródmiąższowej płuc, zapalenia pęcherzyków płucnych, zagęszczenia o typie matowej szyby, zwłóknienia płuc, toksyczności płucnej, popromiennego zapalenia płuc. u W tym zgłoszenia przypadków biegunki, konieczności nagłych wypróżnień, nadmiernej aktywności układu pokarmowego, przyspieszonej motoryki przewodu pokarmowego.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
v W tym zgłoszenia zapalenia jelita grubego, autoimmunologicznego zapalenia jelita grubego, niedokrwiennego zapalenia jelita grubego, mikroskopowego zapalenia jelita grubego, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, zapalenia błony śluzowej jelita grubego wyłączonego z pasażu jelitowego, eozynofilowego zapalenia okrężnicy, zapalenia jelit o podłożu immunologicznym. w W tym zgłoszenia przypadków bólu jamy ustnej i gardła, uczucia dyskomfortu jamy ustnej i gardła, podrażnienia gardła. x W tym zgłoszenia autoimmunologicznego zapalenia trzustki, zapalenia trzustki, ostrego zapalenia trzustki, zwiększenia aktywności lipazy, zwiększenia aktywności amylazy. y W tym zgłoszenia przypadków wodobrzusza, autoimmunologicznego zapalenia wątroby, rozpadu komórek wątroby, zapalenia wątroby, ostrego zapalenia wątroby, toksycznego zapalenia wątroby, toksycznych działań na wątrobę, zapalenia wątroby o podłożu immunologicznym, zaburzeń czynności wątroby, polekowego uszkodzenia wątroby, niewydolności wątroby, stłuszczenia wątroby, zmian w wątrobie, uszkodzenia wątroby, krwotoku z żylaków przełyku, żylaków przełyku, samoistnego bakteryjnego zapalenia otrzewnej.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
z W tym zgłoszenia przypadków trądziku, pęcherzy, zapalenia skóry, trądzikopodobnego zapalenia skóry, alergicznego zapalenia skóry, wysypki polekowej, wyprysku, zakażonego wyprysku, rumienia, rumienia powiek, wysypki powiek, utrwalonej wysypki, zapalenia mieszków włosowych, czyraków, zapalenia skóry dłoni, zapalenia skóry o podłożu immunologicznym, pęcherzy wargowych, pęcherzy jamy ustnej wypełnionych krwią, zespołu erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, pemfigoidu, wysypki, wysypki rumieniowej, wysypki plamkowej, wysypki plamkowo-grudkowej, wysypki odropodobnej, wysypki grudkowej, wysypki grudkowo-krostkowej, wysypki ze świądem, wysypki krostkowej, wysypki pęcherzowej, zapalenia skóry moszny, łojotokowego zapalenia skóry, złuszczania się skóry, toksyczności skórnej, owrzodzeń skóry, wysypki w miejscu dostępu naczyniowego. aa W tym zgłoszenia bólów mięśniowo-szkieletowych, bólów mięśni, bólu kości.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
ab W tym zgłoszenia przypadków zapalenia mięśni, rabdomiolizy, polimialgii reumatycznej, zapalenia skórno- mięśniowego, ropnia mięśni, obecności mioglobiny w moczu, miopatii, zapalenia wielomięśniowego. ac W tym zgłoszenia przypadków białkomoczu, obecności białka w moczu, hemoglobinurii, nieprawidłowości w badaniach moczu, zespołu nerczycowego, albuminurii. ad W tym zgłoszenia przypadków zapalenia nerek, zapalenia nerek o podłożu autoimmunologicznym, zapalenia nerek w przebiegu plamicy Schönleina-Henocha, glomerulopatii paranowotworowej, cewkowo- śródmiąższowego zapalenia nerek. ae W tym zgłoszenia przypadków hipokaliemii, zmniejszenia stężenia potasu we krwi, zmniejszenia ciśnienia parcjalnego tlenu. af W tym zgłoszenia przypadków hiponatremii, zmniejszenia stężenia sodu we krwi. ag W tym zgłoszenia przypadków niedotlenienia narządów i tkanek, zmniejszonej saturacji tlenem.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
ah W tym zgłoszenia przypadków łysienia,wypadania brwi lub rzęs, łysienia plackowatego, łysienia całkowitego, skąpego owłosienia. ai W tym zgłoszenia przypadków nadciśnienia, zwiększonego ciśnienia krwi, przełomu nadciśnieniowego, zwiększonego ciśnienia skurczowego krwi, nadciśnienia rozkurczowego, niedostatecznie kontrolowanego ciśnienia krwi, retinopatii nadciśnieniowej, nefropatii nadciśnieniowej, nadciśnienia pierwotnego, nadciśnienia ortostatycznego. aj W tym zgłoszenia przypadków posocznicy, wstrząsu septycznego, posocznicy moczopochodnej, posocznicy z neutropenią, posocznicy płucnej, posocznicy bakteryjnej, posocznicy wywołanej przez bakterie z rodzaju Klebsiella , posocznicy jamy brzusznej, posocznicy wywołanej przez: grzyby z rodzaju Candida , bakterie z rodzaju Escherichia , bakterie z rodzaju Pseudomonas , bakterie z rodzaju gronkowców.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
ak W tym zgłoszenia pęcherzowego zapalenia skóry, wysypki złuszczającej, rumienia wielopostaciowego, złuszczającego zapalenia skóry, uogólnionego złuszczającego zapalenia skóry, toksycznych zmian skórnych, zespołu Stevensa-Johnsona, reakcji na lek przebiegających z eozynofilią i objawami systemowymi, toksycznej nekrolizy naskórka, zapalenia naczyń skórnych. al W tym zgłoszenia niezakaźnego zapalenia pęcherza moczowego i zapalenia pęcherza moczowego o podłożu immunologicznym. am W tym zgłoszenia zapalenia nosogardzieli, przekrwienia błony śluzowej nosa i wycieku wydzieliny z nosa. an W tym zgłoszenia łuszczycy, łuszczycopodobnego zapalenia skóry. ao W tym zgłoszenia zapalenia osierdzia, wysięku osierdziowego, tamponady serca i zaciskającego zapalenia osierdzia. Opis wybranych działań niepożądanych Poniższe dane odzwierciedlają informacje o istotnych działaniach niepożądanych występujących po zastosowaniu atezolizumabu w monoterapii w badaniach klinicznych (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
Szczegółowe informacje o istotnych działaniach niepożądanych po podaniu atezolizumabu w leczeniu skojarzonym zostały przedstawione w sytuacji klinicznie istotnych różnic w porównaniu z monoterapią atezolizumabem. Wskazówki dotyczące postępowania w razie wystąpienia tych działań niepożądanych opisano w punktach 4.2 i 4.4. Zapalenie płuc o podłożu immunologicznym Zapalenie płuc występowało u 3,0% (151/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. U tych pacjentów odnotowano trzy przypadki zgonów. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 3,7 miesiąca (zakres: 3 dni do 29,8 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 1,7 miesiąca (zakres: 0 dni do 27,8+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). Zapalenie płuc było przyczyną przerwania leczenia atezolizumabem u 41 (0,8%) pacjentów. Zapalenie płuc wymagające podania kortykosteroidów wystąpiło u 1,8% (92/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
Zapalenie wątroby o podłożu immunologicznym Zapalenie wątroby wystąpiło u 1,7% (88/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Trzech z 88 pacjentów zmarło. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 1,4 miesiąca (zakres: 0 dni do 26,3 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 1 miesiąc (zakres: 0 dni do 52,1+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). Zapalenie wątroby prowadziło do przerwania leczenia atezolizumabem u 46 (0,9%) pacjentów. Zapalenie wątroby wymagające podania kortykosteroidów wystąpiło u 2,6% (130/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Zapalenie jelita grubego o podłożu immunologicznym Zapalenie jelita grubego wystąpiło u 1,2% (62/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 4,5 miesiąca (zakres: 15 dni do 36,4 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 1,4 miesiąca (zakres: 3 dni do 50,2+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
Zapalenie jelita grubego było przyczyną przerwania leczenia atezolizumabem u 24 (0,5%) pacjentów. Zapalenie jelita grubego wymagające podania kortykosteroidów wystąpiło u 0,6% (30/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Choroby endokrynologiczne o podłożu immunologicznym Zaburzenia tarczycy Niedoczynność tarczycy wystąpiła u 8,5% (427/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 4,2 miesiąca (zakres 0 dni do 38,5 miesiąca). Niedoczynność tarczycy wystąpiła u 17,4% (86/495) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii w leczeniu adiuwantowym NDRP. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 4,0 miesiące (zakres: 22 dni do 11,8 miesiąca). Nadczynność tarczycy wystąpiła u 2,4% (121/5 039) pacjentów leczonych atezolizumabem w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 2,7 miesiąca (zakres: 0 dni do 24,3 miesiąca).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
Nadczynność tarczycy wystąpiła u 6,5% (32/495) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii w leczeniu adiuwantowym NDRP. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 2,8 miesiąca (zakres: 1 dzień do 9,9 miesiąca). Niedoczynność nadnerczy Niedoczynność nadnerczy wystąpiła u 0,5% (25/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 6,2 miesiąca (zakres: 3 dni do 21,4 miesięcy). Niedoczynność nadnerczy była przyczyną zakończenia leczenia atezolizumabem u 5 (0,1%) pacjentów. Niedoczynność nadnerczy wymagająca zastosowania kortykosteroidów wystąpiła u 0,4% (20/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Zapalenie przysadki mózgowej Zapalenie przysadki mózgowej wystąpiło u 0,2% (9/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 5,3 miesiąca (zakres: 21 dni do 13,7 miesiąca).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
Sześciu (0,1%) pacjentów wymagało zastosowania kortykosteroidów, a leczenie atezolizumabem zakończono u 1 (<0,1%) pacjenta. Zapalenie przysadki mózgowej wystąpiło u 1,4% (15/1 093) pacjentów otrzymujących atezolizumab w skojarzeniu z paklitakselem, a następnie atezolizumab, doksorubicynę lub epirubicynę o podwyższonej gęstości dawki oraz cyklofosfamid. Mediana czasu do wystapienia objawów wyniosła 3,8 miesiąca (zakres: 2,4 do 10,7 miesiąca). Jedenastu pacjentów (1,0%) wymagało zastosowania kortykosteroidów. Leczenie atezolizumabem zakończono u 7 (0,6%) pacjentów. Zapalenie przysadki mózgowej wystąpiło u 0,8 % (3/393) pacjentów otrzymujących atezolizumab z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 7,7 miesiąca (zakres: 5,0 do 8,8 miesiąca). Dwóch pacjentów wymagało zastosowania kortykosteroidów. Zapalenie przysadki mózgowej wystąpiło u 0,4% (2/473) pacjentów otrzymujących atezolizumab w skojarzeniu z nab-paklitakselem i karboplatyną.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 5,2 miesiąca (zakres: 5,1 do 5,3 miesiąca). Obaj pacjenci wymagali zastosowania kortykosteroidów. Cukrzyca Cukrzyca wystąpiła u 0,6% (30/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 5,5 miesiąca (zakres: 3 dni do 29,0 miesiąca). Cukrzyca była przyczyną przerwania leczenia atezolizumabem u <0,1% (3/5 039) pacjentów. Czterech (<0,1%) pacjentów wymagało zastosowania kortykosteroidów. Cukrzyca wystąpiła u 2,0% (10/493) pacjentów z HCC otrzymujących atezolizumab w skojarzeniu z bewacyzumabem. Mediana czasu do wystąpienia objawów wynosiła 4,4 miesiąca (zakres: 1,2 miesiąca do 8,3 miesiąca). W żadnym przypadku cukrzyca nie była przyczyną przerwania leczenia atezolizumabem. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu o podłożu immunologicznym Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu wystąpiło u 0,4% (22/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 15 dni (zakres: 0 dni do 12,5 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 24 dni (zakres: 6 dni do 14,5+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu wymagające zastosowania kortykosteroidów wystąpiło u 0,2% (12/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab i ośmiu (0,2%) pacjentów zakończyło leczenie atezolizumabem. Neuropatie o podłożu immunologicznym Zespół Guillaina-Barrégo i polineuropatia demielinizacyjna Zespół Guillaina-Barrégo i polineuropatia demielinizacyjna wystąpiły u 0,1% (6/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 4,1 miesiąca (zakres: 18 dni do 8,1 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 8,0 miesięcy (zakres 18 dni do 24,5+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). Zespół Guillaina-Barrégo doprowadził do zakończenia leczenia atezolizumabem u 1 pacjenta (<0,1%).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
Zespół Guillaina-Barrégo wymagający zastosowania kortykosteroidów wystąpił u <0,1% (3/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Porażenie nerwu twarzowego (niedowład twarzy) o podłożu immunologicznym Niedowład twarzy wystąpił u <0,1% (1/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Czas do wystąpienia objawów wyniósł 29 dni. Czas trwania objawów wyniósł 1,1 miesiąca. Zdarzenie nie wymagało zastosowania kortykosteroidów ani nie prowadziło do zakończenia leczenia atezolizumabem. Zapalenie rdzenia kręgowego o podłożu immunologicznym Zapalenie rdzenia kręgowego wystąpiło u <0,1% (1/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Czas do wystąpienia objawów wyniósł 3 dni. Zdarzenie wymagało zastosowania kortykosteroidów, jednak nie prowadziło do zakończenia leczenia atezolizumabem.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
Zespół miasteniczny Myasthenia gravis wystąpiła u <0,1% (2/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii (w tym 1 przypadek miał charakter śmiertelny). Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 2,6 miesiąca (zakres: 1,2 miesiąca do 4 miesięcy). Zapalenie trzustki o podłożu immunologicznym Zapalenie trzustki, w tym wzrost aktywności amylazy i wzrost aktywności lipazy, wystąpiło u 0,8% (40/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 5 miesięcy (zakres: 0 dni do 24,8 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 24 dni (zakres: 3 dni do 40,4+ miesięca; + oznacza wartość odciętą). Zapalenie trzustki było przyczyną zakończenia leczenia atezolizumabem u 3 (<0,1%) pacjentów. Zapalenie trzustki wymagające zastosowania kortykosteroidów wystąpiło u 0,2% (8/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
Zapalenie mięśnia sercowego o podłożu immunologicznym Zapalenie mięśnia sercowego stwierdzono u <0,1% (5/5 039) pacjentów, którzy otrzymywali atezolizumab w monoterapii. Spośród 5 pacjentów otrzymujących leczenie adiuwantowe NDRP u jednego wystąpił zgon. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 3,7 miesiąca (zakres 1,5 do 4,9 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 14 dni (zakres 12 dni do 2,8 miesiąca). Zapalenie mięśnia sercowego było przyczyną zakończenia leczenia atezolizumabem u 3 (<0,1%) pacjentów. Trzech (<0,1%) pacjentów wymagało podawania kortykosteroidów. Zapalenie nerek o podłożu immunologicznym Zapalenie nerek stwierdzono u 0,2% (11/5 039) pacjentów, którzy otrzymali atezolizumab. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 5,1 miesiąca (zakres: 3 dni do 17,5 miesiąca). Zapalenie nerek było przyczyną zakończenia leczenia atezolizumabem u 5 (≤0,1%) pacjentów. Pięciu (0,1%) pacjentów wymagało podawania kortykosteroidów.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
Zapalenie mięśni o podłożu immunologicznym Zapalenie mięśni stwierdzono u 0,6% (32/5 039) pacjentów, którzy otrzymywali atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 3,5 miesiąca (zakres: 12 dni do 11,5 miesięcy). Mediana czasu trwania wyniosła 3,2 miesiąca (zakres 9 dni do 51,1+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). Zapalenie mięśni było przyczyną zakończenia leczenia atezolizumabem u 6 (0,1%) pacjentów. Dziesięciu (0,2%) pacjentów wymagało podawania kortykosteroidów. Ciężkie niepożądane reakcje skórne o podłożu immunologicznym Ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCARs) wystąpiły u 0,6% (30/5 039) pacjentów, którzy otrzymywali atezolizumab w monoterapii. Spośród 30 pacjentów, u jednego wystąpiło zdarzenie ze skutkiem śmiertelnym. Mediana czasu do wystąpienia objawów wynosiła 4,8 miesiąca (zakres 3 dni do 15,5 miesiąca). Mediana czasu trwania wynosiła 2,4 miesiąca (zakres 1 dzień do 37,5+ miesięcy; + oznacza wartość odciętą).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
SCARs doprowadziły do przerwania stosowania atezolizumabu u 3 (<0,1%) pacjentów. SCARs wymagające użycia systemowych kortykosteroidów wystąpiły u 0,2% (9/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Choroby osierdzia o podłożu immunologicznym Choroby osierdzia wystąpiły u 1% (49/5 039) pacjentów, którzy otrzymywali atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wynosiła 1,4 miesiąca (zakres: 6 dni do 17,5 miesiąca). Mediana czasu trwania objawów wynosiła 2,5 miesiąca (zakres: 0 dni do 51,5+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). U 3 (<0,1%) pacjentów choroby osierdzia prowadziły do zakończenia leczenia produktem leczniczym Tecentriq. Choroby osierdzia wymagające zastosowania kortykosteroidów wystąpiły u 0,2% (7/5 039) pacjentów. Skutki dla klasy inhibitorów immunologicznych punktów kontrolnych Podczas leczenia innymi inhibitorami immunologicznych punktów kontrolnych notowano przypadki wystąpienia następującego działania niepożądanego, które może również wystąpić podczas leczenia atezolizumabem: zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
Immunogenność W wielu badaniach II i III fazy u 13,1% do 54,1% pacjentów doszło do powstania przeciwciał przeciwlekowych (ADA) wywołanego leczeniem. U pacjentów tych występowała tendencja do ogólnie gorszego stanu zdrowia i gorszej wyjściowej charakterystyki choroby. Te dysproporcje w stanie zdrowia i wyjściowej charakterystyce choroby mogą zakłócać interpretację analiz farmakokinetycznych (PK), skuteczności i bezpieczeństwa. Aby ocenić wpływ ADA na skuteczność przeprowadzono analizy eksploracyjne z uwzględnieniem dysproporcji w wyjściowej charakterystyce zdrowia i choroby. Analizy te nie wykluczyły możliwego osłabienia korzyści w zakresie skuteczności u pacjentów, u których powstały ADA w porównaniu z pacjentami, u których nie doszło do ich wytworzenia. Mediana czasu do wystąpienia ADA wynosiła od 3 tygodni do 5 tygodni.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
W danych zbiorczych obejmujących pacjentów leczonych atezolizumabem w monoterapii (N=3 460) oraz w terapii skojarzonej (N=2 285) odnotowano następujące odsetki zdarzeń niepożądanych (AE) odpowiednio w populacji pacjentów z ADA w porównaniu z populacją pacjentów bez ADA: AE w stopniu nasilenia 3.-4.: 46,2% w por. z 39,4%, ciężkie zdarzenia niepożądane (SAE): 39,6% w por. z 33,3%, AE prowadzące do zakończenia leczenia: 8,5% w por. z 7,8% (w przypadku monoterapii); AE w stopniu nasilenia 3.-4.: 63,9% w por. z 60,9%, SAE: 43,9% w por. z 35,6%, AE prowadzące do zakończenia leczenia: 22,8% w por. z 18,4% (w przypadku leczenia skojarzonego). Dostępne dane nie pozwalają jednak na sformułowanie pewnych wniosków na temat możliwych wzorców występowania działań niepożądanych. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo stosowania atezolizumabu u dzieci i młodzieży nie zostało ustalone.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
W badaniu klinicznym z udziałem 69 dzieci i młodzieży (w wieku <18 lat) nie obserwowano nowych sygnałów dotyczących bezpieczeństwa, a profil bezpieczeństwa był porównywalny z profilem bezpieczeństwa u dorosłych. Pacjenci w podeszłym wieku Nie obserwowano ogólnych różnic dotyczących bezpieczeństwa stosowania pomiędzy pacjentami w wieku <65, 65-74 i 75-84 lata, którzy otrzymywali atezolizumab w monoterapii. Dane dla pacjentów w wieku ≥85 lat są zbyt ograniczone, aby móc sformułować miarodajne wnioski dla tej populacji. W badaniu IMpower150 wiek ≥65 lat wiązał się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zdarzeń niepożądanych u pacjentów otrzymujących atezolizumab w skojarzeniu z bewacyzumabem, karboplatyną i paklitakselem. W badaniach IMpower150, IMpower133 oraz IMpower110 dane dotyczące pacjentów w wieku ≥75 lat były zbyt ograniczone, by móc sformułować wnioski.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Działania niepożądane
W badaniu IPSOS dotyczącym leczenia pierwszego rzutu u pacjentów z NDRP, którzy nie kwalifikują się do leczenia opartego na pochodnych platyny, nie stwierdzono ogólnych różnic w profilu bezpieczeństwa między grupami wiekowymi pacjentów. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Załączniku V .
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Brak informacji o przedawkowaniu atezolizumabu. W razie przedawkowania należy ściśle monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych działań niepożądanych oraz wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe, przeciwciała monoklonalne i koniugaty przeciwciał monoklonalnych, inhibitory PD-1/PD-L1 (białka programowanej śmierci komórki typu 1/liganda receptora programowanej śmierci komórki typu 1). Kod ATC: L01FF05. Mechanizm działania Ekspresja liganda receptora programowanej śmierci komórki typu 1 (PD-L1) może występować na komórkach guza i (lub) na komórkach układu immunologicznego naciekających guz, przyczyniając się do zahamowania przeciwnowotworowej odpowiedzi immunologicznej w mikrośrodowisku guza. Wiązanie PD-L1 z receptorami PD-1 i B7.1 znajdującymi się na komórkach T i komórkach prezentujących antygen hamuje cytotoksyczne działanie limfocytów T, proliferację limfocytów T i wytwarzanie cytokin. Atezolizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym z klasy immunoglobulin G1 (IgG1), o zmodyfikowanym regionie Fc, które wiążąc się bezpośrednio z PD-L1 zapewnia podwójną blokadę dla receptorów PD-1 i B7.1 i uwalnia zahamowaną odpowiedź immunologiczną występującą za pośrednictwem PD-L1/PD-1, w tym reaktywację przeciwnowotworowej odpowiedzi immunologicznej bez wywoływania działań cytotoksycznych zależnych od przeciwciał.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Atezolizumab nie wpływa na interakcję PD-L2/PD-1, co pozwala na utrzymywanie się sygnałów hamujących występujących za pośrednictwem PD-L2/PD-1. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Rak urotelialny IMvigor211 (GO29294): Randomizowane badanie z udziałem uprzednio leczonych chemioterapią pacjentów z UC miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami Przeprowadzono otwarte, wieloośrodkowe, międzynarodowe, randomizowane badanie III fazy (IMvigor211) w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w porównaniu z chemioterapią (winflunina, docetaksel lub paklitaksel zgodnie z wyborem badacza) u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym UC, u których doszło do progresji choroby podczas lub po zastosowaniu chemioterapii zawierającej pochodne platyny. Z badania wykluczono pacjentów z chorobą autoimmunologiczną w wywiadzie; czynnymi lub zależnymi od kortykosteroidów przerzutami do mózgu; pacjentów, którzy otrzymali żywą atenuowaną szczepionkę w okresie 28 dni przed włączeniem do badania; pacjentów po podaniu systemowych leków immunostymulujących w okresie 4 tygodni lub systemowych immunosupresyjnych produktów leczniczych w okresie 2 tygodni przed włączeniem do badania.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oceny guza dokonywano co 9 tygodni podczas pierwszych 54 tygodni, a następnie co 12 tygodni. Tkanki nowotworu oceniano prospektywnie pod kątem ekspresji PD-L1 na komórkach układu immunologicznego naciekających guz (IC), a wyniki były wykorzystane do określenia podgrup ekspresji PD-L1 dla przeprowadzenia opisanych niżej analiz. Do badania włączono w sumie 931 pacjentów. Pacjenci zostali randomizowani (1:1) do leczenia atezolizumabem lub chemioterapią. Randomizację stratyfikowano według rodzaju chemioterapii (winflunina vs taksan), poziomu ekspresji PD-L1 na IC (<5% vs z  5%), liczby prognostycznych czynników ryzyka (0 vs 1-3) i przerzutów do wątroby (tak vs nie). Prognostyczne czynniki ryzyka obejmowały czas od wcześniejszej chemioterapii wynoszący <3 miesiące, stan sprawności w skali ECOG (ang. Eastern Cooperative Oncology Group ) >0 i stężenie hemoglobiny <10 g/dl. Atezolizumab był stosowany w stałej dawce 1200 mg we wlewie dożylnym co 3 tygodnie.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zmniejszenie dawki atezolizumabu było niedozwolone. Pacjenci byli leczeni do momentu utraty korzyści klinicznej w ocenie badacza lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Winfluninę podawano w dawce 320 mg/m 2 pc. we wlewie dożylnym w 1. dniu każdego 3-tygodniowego cyklu aż do progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Paklitaksel podawano w dawce 175 mg/m 2 pc. we wlewie dożylnym w czasie powyżej 3 godzin w 1. dniu każdego 3-tygodniowego cyklu aż do progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Docetaksel podawano w dawce 75 mg/m 2 pc. we wlewie dożylnym w 1. dniu każdego 3-tygodniowego cyklu aż do progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Dla wszystkich leczonych pacjentów mediana czasu trwania leczenia wyniosła 2,8 miesiąca w grupie otrzymującej atezolizumab, 2,1 miesiąca w grupach otrzymujących winfluninę i paklitaksel oraz 1,6 miesiąca w grupie otrzymującej docetaksel.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby populacji objętej analizą pierwotną były dobrze zrównoważone pomiędzy grupami leczenia. Mediana wieku wyniosła 67 lat (zakres: 31 do 88), a 77,1% pacjentów stanowili mężczyźni. Większość pacjentów była rasy białej (72,1%), 53,9% pacjentów w grupie chemioterapii otrzymywało winfluninę, 71,4% pacjentów miało co najmniej jeden niekorzystny prognostyczny czynnik ryzyka, a u 28,8% występowały przerzuty do wątroby w momencie włączenia do badania. Stan sprawności w skali ECOG przed włączeniem do badania oceniono na 0 (45,6%) lub 1 (54,4%). U 71,1% pacjentów guz pierwotny był zlokalizowany w pęcherzu, a u 25,4% pacjentów rozpoznano raka urotelialnego górnych dróg moczowych. U 24,2% pacjentów, którzy otrzymywali wcześniej jedynie terapię adiuwantową lub neoadiuwantową zawierającą pochodne platyny doszło do progresji w ciągu 12 miesięcy. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności w badaniu IMvigor211 jest przeżycie całkowite (OS).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Drugorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności ocenianymi przez badacza na podstawie kryteriów oceny odpowiedzi w guzach litych (RECIST) w 1.1 są: odsetek odpowiedzi obiektywnych (ORR), przeżycie wolne od progresji choroby (PFS) i czas trwania odpowiedzi (DOR). Porównania OS pomiędzy grupą badaną a grupą kontrolną w populacji IC2/3, IC1/2/3 i ITT (zgodna z intencją leczenia, tj. populacja ogólna) badano przy użyciu hierarchicznej procedury o stałej sekwencji w oparciu o stratyfikowany logarytmiczny test log-rank przy dwustronnym poziomie istotności wynoszącym 5% w następujący sposób: krok 1) populacja IC2/3; krok 2) populacja IC1/2/3; krok 3) populacja ogólna. Wyniki dotyczące OS dla kroku 2 i 3 mogły być formalnie badane pod kątem znamienności statystycznej tylko, jeśli wynik poprzedniego kroku był statystycznie znamienny. Mediana obserwacji przeżycia wynosi 17 miesięcy.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Analiza początkowa badania IMvigor211 nie osiągnęła założonego pierwszorzędowego punktu końcowego w odniesieniu do OS. Atezolizumab nie wykazał statystycznie znamiennej korzyści w zakresie przeżycia całkowitego w porównaniu z chemioterapią u pacjentów wcześniej leczonych, z rakiem urotelialnym miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami. Zgodnie z wcześniej ustalonym hierarchicznym porządkiem testowania, najpierw badano populację IC2/3 ze współczynnikiem ryzyka (HR) dla OS wynoszącym 0,87 (95% CI: 0,63; 1,21; mediana OS 11,1 vs. 10,6 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i chemioterapii). Wartość p w stratyfikowanym teście log-rank wyniosła 0,41 i dlatego wyniki te są uznane za nieznamienne statystycznie w tej populacji. W konsekwencji, nie mogły być przeprowadzone formalne testy znamienności statystycznej dla OS w populacji IC1/2/3 ani populacji ogólnej, a wyniki tych analiz zostały uznane za eksploracyjne. Najważniejsze wyniki uzyskane w populacji ogólnej podsumowano w Tabeli 4.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Krzywą Kaplana-Meiera dla OS w populacji ogólnej przedstawiono na Rycinie 1. Przeprowadzono aktualizację eksploracyjnej analizy przeżycia o medianie czasu trwania obserwacji przeżycia wynoszącej 34 miesiące w populacji ITT. Mediana OS wyniosła 8,6 miesiąca (95% CI: 7,8; 9,6) w grupie atezolizumabu oraz 8,0 miesiąca (95% CI: 7,2; 8,6) w grupie chemioterapii przy współczynniku ryzyka wynoszącym 0,82 (95% CI: 0,71; 0,94). Zgodnie z tendencją zaobserwowaną w analizie pierwotnej dla 12-miesięcznego OS, liczbowo większe odsetki 24-miesięcznego i 30- miesięcznego OS obserwowano u pacjentów w grupie atezolizumabu w porównaniu z grupą chemioterapii w populacji ITT. Odsetek pacjentów żyjących po 24 miesiącach (estymator KM) wyniósł 12,7% w grupie chemioterapii i 22,5% w grupie atezolizumabu; a po 30 miesiącach (estymator KM) odsetek ten wyniósł 9,8% w grupie chemioterapii oraz 18,1% w grupie atezolizumabu. Tabela 4: Podsumowanie skuteczności u wszystkich pacjentów (IMvigor211)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Atezolizumab (n = 467) Chemioterapia (n = 464)
Pierwszorzędowy punkt końcowy oceny skuteczności
OS *
Liczba zgonów (%) 324 (69,4%) 350 (75,4%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące) 8,6 8,0
95% CI 7,8; 9,6 7,2; 8,6
Stratyfikowanyǂ współczynnik ryzyka(95% CI) 0,85 (0,73; 0,99)
12-miesięczne OS (%)** 39,2% 32,4%
Drugorzędowe i eksploracyjne punkty końcowe
PFS w ocenie badacza (RECIST w.1.1)
Liczba zdarzeń (%) 407 (87,2%) 410 (88,4%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 2,1 4,0
95% CI 2,1; 2,2 3,4; 4,2
Stratyfikowany współczynnik ryzyka(95% CI) 1,10 (0,95; 1,26)
ORR w ocenie badacza (RECIST w.1.1) n = 462 n = 461
Liczba pacjentów z potwierdzoną odpowiedzią (%) 62 (13,4%) 62 (13,4%)
95% CI 10,45; 16,87 10,47; 16,91
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 16 (3,5%) 16 (3,5%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 46 (10,0%) 46 (10,0%)
Liczba stabilizacji choroby (%) 92 (19,9%) 162 (35,1%)
DOR w ocenie badacza (RECIST w.1.1) n = 62 n = 62
Mediana w miesiącach *** 21,7 7,4
95% CI 13,0; 21,7 6,1; 10,3

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; ORR = odsetki odpowiedzi obiektywnych; OS = przeżycie całkowite; PFS = przeżycie wolne od progresji choroby; RECIST = kryteria oceny odpowiedzi w guzach litych w. 1.1. * Analizę OS w populacji wszystkich uczestników badania przeprowadzono na podstawie stratyfikowanego testu log-rank, a jej wynik przedstawiono tylko do celów opisowych (p=0,0378); zgodnie z wcześniej ustaloną hierarchią analizy wartość p dla analizy OS w populacji wszystkich uczestników badania nie może być uznana za statystycznie znamienną. ǂ Stratyfikowane według chemioterapii (winflunina vs taksan), ekspresji PD-L1 na IC (<5% vs ≥5%), liczby prognostycznych czynników ryzyka (0 vs z 1-3) i przerzutów do wątroby (tak vs nie). ** Na podstawie estymatora Kaplana-Meiera *** Odpowiedzi utrzymywały się u 63% pacjentów odpowiadających na leczenie w grupie atezolizumabu i u 21% pacjentów odpowiadających na leczenie w grupie chemioterapii.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 1: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego (IMvigor211)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
IMvigor210 (GO29293): Jednoramienne badanie z udziałem pacjentów z uprzednio nieleczonym rakiem urotelialnym, niekwalifikujących się do leczenia cisplatyną oraz pacjentów z rakiem urotelialnym leczonych uprzednio chemioterapią U pacjentów z UC miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami (zwanym także rakiem urotelialnym pęcherza moczowego) przeprowadzono wieloośrodkowe, międzynarodowe, dwukohortowe, jednoramienne badanie kliniczne II fazy, IMvigor210. Do badania włączono w sumie 438 pacjentów i utworzono dwie kohorty pacjentów. Do Kohorty 1 przydzielono uprzednio nieleczonych pacjentów z UC miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, niekwalifikujących się do chemioterapii opartej na cisplatynie lub pacjentów, u których wystąpiła progresja choroby co najmniej 12 miesięcy po leczeniu zgodnie ze schematem chemioterapii neoadiuwantowej lub adiuwantowej opartej na platynie.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do Kohorty 2 przydzielono pacjentów, którzy otrzymali przynajmniej jeden schemat chemioterapii oparty na platynie z powodu miejscowo zaawansowanego lub rozsianego UC lub wystąpiła u nich progresja choroby w czasie 12 miesięcy leczenia zgodnie ze schematem chemioterapii neoadiuwantowej lub adiuwantowej opartej na platynie. W Kohorcie 1 119 pacjentów leczono atezolizumabem w dawce 1200 mg podawanym we wlewie dożylnym co 3 tygodnie, aż do progresji choroby. Mediana wieku wyniosła 73 lata. Większość pacjentów stanowili mężczyźni (81%) i pacjenci rasy białej (91%). Kohorta 1 obejmowała 45 pacjentów (38%) w stanie sprawności 0 w skali ECOG, 50 pacjentów (42%) w stanie sprawności 1 w skali ECOG, u i 24 pacjentów (20%) w stanie sprawności 2 w skali ECOG, 35 pacjentów (29%) bez czynników ryzyka wg Bajorina (stan sprawności w skali ECOG ≥2 i obecność przerzutów do narządów trzewnych), 66 pacjentów (56%) z jednym czynnikiem ryzyka wg Bajorina i 18 pacjentów (15%) z dwoma czynnikami ryzyka wg Bajorina, 84 pacjentów (71%) z zaburzeniami czynności nerek (filtracja kłębuszkowa ang.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
glomerular filtration rate [GFR] <60 ml/min) i 25 pacjentów (21%) z przerzutami do wątroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności w Kohorcie 1 był potwierdzony odsetek odpowiedzi obiektywnych (ORR), oceniany przez niezależny zespół oceniający (IRF, independent review facility) za pomocą kryteriów RECIST wersja 1.1. Analizy początkowej dokonano, gdy wszyscy pacjenci ukończyli okres obserwacji trwający przynajmniej 24 tygodnie. Mediana czasu trwania leczenia wyniosła 15,0 tygodni, a mediana czasu trwania obserwacji przeżycia wyniosła 8,5 miesiąca u wszystkich włączonych do badania pacjentów. Przedstawiono klinicznie istotne wskaźniki ORR oceniane przez IRF według kryteriów RECIST w.1.1; porównanie z predefiniowanym wskaźnikiem odpowiedzi w historycznej grupie kontrolnej wynoszącym 10% wykazało jednak, że pierwszorzędowy punkt końcowy nie osiągnął istotności statystycznej. Potwierdzone wartości ORR według kryteriów RECIST w.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
1.1 oceniane przez IRF wyniosły 21,9% (95% CI: 9,3; 40,0) u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥5%, 18,8% (95% CI: 10,9; 29,0) u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% i 19,3% (95% CI: 12,7; 27,6) u wszystkich włączonych do badania pacjentów. Mediana czasu trwania odpowiedzi (DOR) nie została osiągnięta w żadnej podgrupie ekspresji PD-L1, ani w grupie wszystkich włączonych do badania pacjentów. Dane dla OS nie były dojrzałe z odsetkiem zdarzeń na poziomie około 40%. Mediana OS we wszystkich podgrupach pacjentów (ekspresja PD-L1  5 % i  1 %) oraz u wszystkich włączonych pacjentów wyniosła 10,6 miesiąca. Przeprowadzono aktualizację analizy przy medianie czasu trwania obserwacji przeżycia wynoszącej 17,2 miesiąca w Kohorcie 1, a jej wyniki podsumowano w Tabeli 5. Mediana DOR nie została osiągnięta w żadnej z podgrup ekspresji PD-L1, ani w grupie wszystkich włączonych do badania pacjentów. Tabela 5: Podsumowanie zaktualizowanych wyników dotyczących skuteczności (IMvigor210 Kohorta 1)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Ekspresja PD-L1 5% wIC Ekspresja PD-L1 1% wIC Wszyscy uczestnicy
ORR (oceniany przez IRF; RECIST w. 1.1) n = 32 n = 80 n = 119
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%) 9 (28,1%) 19 (23,8%) 27 (22,7%)
95% CI 13,8; 46,8 15,0; 34,6 15,5; 31,3
Liczba pacjentów z odpowiedzią całkowitą (%)95% CI 4 (12,5%)(3,5; 29,0) 8 (10,0%)(4,4; 18,8) 11 (9,2%)(4,7; 15,9)
Liczba pacjentów z odpowiedzią częściową(%)95% CI 5 (15,6%)(5,3; 32,8) 11 (13,8%)(7,1; 23,3) 16 (13,4%)(7,9; 20,9)
DOR (oceniany przez IRF; RECIST w. 1.1) n = 9 n = 19 n = 27
Pacjenci ze zdarzeniem (%) 3 (33,3%) 5 (26,3%) 8 (29,6%)
Mediana (miesiące) (95% CI) NE (11,1, NE) NE (NE) NE (14,1, NE)
PFS (oceniane przez IRF; RECIST w. 1.1) n = 32 n = 80 n = 119
Pacjenci ze zdarzeniem (%) 24 (75,0%) 59 (73,8%) 88 (73,9%)
Mediana (miesiące) (95% CI) 4,1 (2,3; 11,8) 2,9 (2,1; 5,4) 2,7 (2,1; 4,2)
OS n = 32 n = 80 n = 119
Pacjenci ze zdarzeniem (%) 18 (56,3%) 42 (52,5%) 59 (49,6%)
Mediana (miesiące) (95% CI) 12,3 (6,0, NE) 14,1 (9,2, NE) 15,9 (10,4, NE)
Wskaźnik 1-rocznego OS (%) 52,4% 54,8% 57,2%

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; IC = komórki układu immunologicznego naciekające guz; IRF = niezależny zespół oceniający; NE = niemożliwe do oceny; ORR = odsetek odpowiedzi obiektywnych; OS = przeżycie całkowite; PFS = przeżycie wolne od progresji; RECIST = kryteria odpowiedzi na leczenie w przypadku guzów litych, w. 1.1. W momencie przeprowadzania analizy końcowej Kohorty 1, mediana czasu trwania obserwacji przeżycia pacjentów wynosiła 96,4 miesiąca. Mediana OS u pacjentów z ekspresją PD-L1  5% (pacjenci, których uwzględniono we wskazaniu terapeutycznym) wynosiła 12,3 miesiąca (95% CI: 6,0; 49,8). W Kohorcie 2 równoważnymi pierwszorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były ORR potwierdzony w ocenie IRF za pomocą kryteriów RECIST w.1.1. i ORR oceniany przez badacza według zmodyfikowanych kryteriów RECIST (mRECIST). 310 pacjentów było leczonych atezolizumabem w dawce 1200 mg podawanej we wlewie dożylnym co 3 tygodnie do czasu utraty korzyści klinicznej.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wstępnej analizy Kohorty 2 dokonano, gdy wszyscy pacjenci ukończyli okres obserwacji trwający przynajmniej 24 tygodnie. Badanie osiągnęło równoważne pierwszorzędowe punkty końcowe w Kohorcie 2, wykazując statystycznie znamienne wskaźniki ORR oceniane przez IRF według kryteriów RECIST w.1.1 i oceniane przez badacza według mRECIST w porównaniu z predefiniowanym wskaźnikiem odpowiedzi w historycznej grupie kontrolnej wynoszącym 10%. Przeprowadzono także analizę przy medianie czasu trwania obserwacji przeżycia wynoszącej 21,1 miesiąca dla Kohorty 2. Potwierdzone odsetki ORR wg IRF-RECIST w.1.1. wyniosły 28,0% (95% CI: 19,5; 37,9) u pacjentów z ekspresją PD-L1  5%, 19,3% (95% CI: 14,2; 25,4) u pacjentów z ekspresją PD-L1  1% i 15,8% (95% CI: 11,9; 20,4) w populacji ogólnej. Potwierdzony w ocenie badacza ORR według mRECIST wyniósł 29,0% (95% CI: 20,4; 38,9) u pacjentów z ekspresją PD-L1  5%, 23,7% (95% CI: 18,1; 30,1) u pacjentów z ekspresją PD-L1  1% i 19,7% (95% CI: 15,4; 24,6) w populacji ogólnej.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Odsetek odpowiedzi całkowitych wg IRF-RECIST w.1.1. w populacji ogólnej wyniósł 6,1% (95% CI: 3,7; 9,4). W Kohorcie 2 mediana DOR nie została osiągnięta w żadnej z podgrup ekspresji PD-L1 ani w populacji ogólnej, chociaż została osiągnięta u pacjentów z ekspresją PD-L1 <1% (13,3 miesiąca; 95% CI 4,2, NE). Wskaźnik OS po 12 miesiącach wyniósł 37% u wszystkich włączonych pacjentów. W momencie przeprowadzania analizy końcowej Kohorty 2, mediana czasu trwania obserwacji przeżycia pacjentów wynosiła 46,2 miesiąca. Mediana OS wynosiła 11,9 miesiąca (95% CI: 9,0; 22,8) u pacjentów z ekspresją PD-L1  5%, 9,0 miesiąca (95% CI: 7,1; 11,1) u pacjentów z ekspresją PD-L1  1% i 7,9 miesiąca (95% CI: 6,7; 9,3) u wszystkich włączonych pacjentów. IMvigor130 (WO30070): badanie III fazy oceniające atezolizumab w monoterapii oraz w skojarzeniu z chemioterapią opartą na pochodnych platyny u pacjentów z uprzednio nieleczonym, miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem urotelialnym W celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w skojarzeniu z chemioterapią opartą na platynie (tj.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
z cisplatyną lub karboplatyną w połączeniu z gemcytabiną – ramię A) lub atezolizumabu w monoterapii (ramię B, otwarte) w porównaniu z placebo i chemioterapią opartą na platynie (ramię C) u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem urotelialnym (UC), którzy nie otrzymali uprzednio leczenia systemowego choroby przerzutowej przeprowadzono częściowo zaślepione (wyłącznie ramiona A i C), wieloośrodkowe badanie fazy III z randomizacją, IMvigor130. Równoważnymi pierwszorzędowymi wynikami oceny skuteczności były: oceniany przez badacza, czas przeżycia wolnego od progresji (PFS) w ramieniu A w porównaniu z ramieniem C oraz przeżycie całkowite (OS) w ramieniu A w porównaniu z ramieniem C, a następnie w ramieniu B w porównaniu z ramieniem C, analizowane w sposób hierarchiczny. W ocenie przeżycia całkowitego nie osiągnięto istotności statystycznej pozwalającej na porównanie ramienia A z ramieniem C, w związku z czym nie można było przeprowadzić dalszych formalnych testów zgodnie z wcześniej zdefiniowaną hierarchiczną kolejnością testowania.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zgodnie z zaleceniami niezależnego Komitetu Monitorującego Dane (iDMC), wynikającymi z wczesnego przeglądu danych dotyczących przeżycia, zaprzestano włączania do ramienia monoterapii atezolizumabem pacjentów, u których guzy wykazywały niską ekspresję PD-L1 (poniżej 5% komórek układu immunologicznego wybarwionych pozytywnie metodą immunohistochemiczną dla PD- L1 na podstawie oznaczenia testem VENTANA PD-L1 [SP142]), po zaobserwowaniu zmniejszenia czasu przeżycia całkowitego dla tej podgrupy w nieplanowanej wczesnej analizie, jednak nastąpiło to po włączeniu zdecydowanej większości pacjentów do badania. Spośród 719 pacjentów włączonych do ramion monoterapii atezolizumabem (n=360) oraz wyłącznej chemioterapii (n=359), odpowiednio 50 i 43 pacjentów nie kwalifikowało się do podania cisplatyny według kryteriów Galsky’ego, a ich guzy cechowała wysoka ekspresja PD-L1 (≥5% komórek układu immunologicznego wybarwionych pozytywnie na obecność PD-L1 w oznaczeniu testem immunohistochemicznym VENTANA PD-L1 [SP142]).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W analizie eksploracyjnej niestratyfikowany HR dla OS w tej grupie pacjentów wyniósł 0,56 (95% CI: 0,34; 0,91). Mediana OS wyniosła 18,6 miesiąca (95% CI: 14,0; 49,4) w ramieniu monoterapii atezolizumabem w porównaniu z 10,0 miesiącami (95% CI: 7,4; 18,1) w ramieniu samej chemioterapii (patrz Rycina 2). Rycina 2: Krzywa Kaplana-Meiera przeżycia całkowitego u pacjentów niekwalifikujących się do podania cisplatyny, których guzy cechowała wysoka ekspresja PD-L1 (Ramię B w porównaniu z Ramieniem C)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Niedrobnokomórkowy rak płuca Leczenie adiuwantowe niedrobnokomórkowego raka płuca we wczesnym stadium IMpower010 (GO29527): Badanie III fazy z randomizacją z udziałem pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca poddanych resekcji po chemioterapii opartej na cisplatynie Przeprowadzono otwarte, wieloośrodkowe badanie III fazy z randomizacją GO29527 (IMpower010), aby ocenić skuteczność i bezpieczeństwo stosowania atezolizumabu w leczeniu adiuwantowym u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca w stadium IB (guzy ≥4cm) – IIIA [według kryteriów klasyfikacji Międzynarodowej Unii Kontroli Raka, Amerykańskiego Wspólnego Komitetu ds. Raka (ang. Union of International Cancer Control/American Joint Committee on Cancer ), wydanie 7]. Poniższe kryteria doboru definiują pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu, którzy są objęci wskazaniami terapeutycznymi i odzwierciedlają populację pacjentów w stadium II – IIIA zgodnie z siódmą edycją systemu klasyfikacji TNM raka płuca: Guz o wielkości ≥5 cm; lub guzy dowolnej wielkości, którym towarzyszy status N1 lub N2; lub guzy inwazyjne dla struktur klatki piersiowej (bezpośrednio naciekające opłucną ścienną, ścianę klatki piersiowej, przeponę, nerw przeponowy, opłucną śródpiersiową, osierdzie ścienne, śródpiersie, serce, wielkie naczynia, tchawicę, nerw krtaniowy wsteczny, przełyk, trzon kręgu, ostrogę tchawicy); lub guzy obejmujące oskrzele główne <2 cm dystalnie od ostrogi tchawicy, ale bez zajęcia ostrogi tchawicy; lub guzy, które są związane z niedodmą lub obturacyjnym zapaleniem pęcherzyków płucnych całego płuca; lub guzy z guzkiem (guzkami) satelitarnym w tym samym płacie lub innym płacie po tej samej stronie co pierwotny.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Z badania wyłączono pacjentów o statusie N2 z guzami naciekającymi śródpiersie, serce, wielkie naczynia, tchawicę, nerw krtaniowy wsteczny, przełyk, trzon kręgu, ostrogę tchawicy lub z guzkiem (guzkami) satelitarnymi w innym płacie po tej samej stronie. Ogółem 1 280 pacjentów włączonych do badania poddano całkowitej resekcji guza i zakwalifikowano do podania maksymalnie 4 cykli chemioterapii opartej na cisplatynie. Schemat podawania chemioterapii opartej na cisplatynie opisano w Tabeli 6. Tabela 6: Schemat podawania chemioterapii adiuwantowej (IMpower010)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Chemioterapia adiuwantowa oparta na cisplatynie:Cisplatyna 75 mg/m2 dożylnie w Dniu 1. każdego 21-dniowego cyklu z jednym z następujących schematów leczenia Winorelbina 30 mg/m2 dożylnie, Dzień 1. i 8.
Docetaksel 75 mg/m2 dożylnie, Dzień 1.
Gemcytabina 1250 mg/m2 dożylnie, Dzień 1. i 8.
Pemetrekset 500 mg/m2 dożylnie, Dzień 1. (rakniepłaskonabłonkowy)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Po zakończeniu chemioterapii opartej na cisplatynie (maksymalnie do 4 cykli), do badania włączono ogółem 1005 pacjentów przydzielonych losowo w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej atezolizumab (Ramię A) lub najlepszą opiekę wspomagającą (ang. best supportive care , BSC) (Ramię B). Atezolizumab podawano w stałej dawce 1200 mg we wlewie dożylnym co 3 tygodnie przez 16 cykli, o ile nie wystąpiła progresja choroby lub niemożliwa do zaakceptowania toksyczność. Przydział losowy do grup stratyfikowano według płci, stadium choroby, obrazu histologicznego i ekspresji PD- L1. Z badania wykluczono pacjentów z chorobą autoimmunologiczną w wywiadzie; osoby, którym w ciągu 28 dni poprzedzających przydział do grup podano żywą, atenuowaną szczepionkę; osoby, którym w ciągu 4 tygodni poprzedzających przydział do grup podano systemowe leki immunostymulujące lub w ciągu 2 tygodni poprzedzających randomizację podano systemowe leki immunosupresyjne.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oceny guza przeprowadzano w stanie wyjściowym na etapie randomizacji i co 4 miesiące przez pierwszy rok po zakończeniu Cyklu 1. w Dniu 1., a następnie co 6 miesięcy do piątego roku i dalej corocznie. Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby w badanej populacji były dobrze wyważone pomiędzy grupami terapeutycznymi. Mediana wieku wyniosła 62 lata (zakres: 26 do 84), mężczyźni stanowili 67%. Większość pacjentów była rasy białej (73%), 24% stanowili Azjaci (rasa żółta). Większość pacjentów stanowiły osoby palące obecnie lub w przeszłości (78%), a wyjściowy stan sprawności według ECOG wynosił 0 (55%) lub 1 (44%). Ogólnie, u 12% pacjentów występowała choroba w stadium IB, u 47% w stadium II i u 41% w stadium IIIA. Odsetek pacjentów, u których guzy wykazywały ekspresję PD-L1 ≥1% i ≥50% na komórkach guza, mierzoną testem VENTANA PD-L1 (SP263), wynosił odpowiednio 55% i 26%. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności było przeżycie wolne od choroby (ang.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
disease-free survival , DFS) oceniane przez badacza. DFS określano jako czas od daty randomizacji do daty wystąpienia któregokolwiek z następujących zdarzeń: pierwszego udokumentowanego nawrotu choroby, nowego pierwotnego ogniska NDRP lub zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej. Pierwszorzędowym celem oceny skuteczności było określenie DFS w populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% na komórkach guza w stadium II-IIIA. Kluczowymi drugorzędowymi celami oceny skuteczności było określenie DFS w populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA oraz przeżycia całkowitego (ang. overall survival , OS) w badanej populacji. W momencie przeprowadzania śródokresowej analizy DFS badanie osiągnęło swój pierwszorzędowy punkt końcowy. Mediana czasu obserwacji wynosiła około 32 miesięcy.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W analizie wyników pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA bez mutacji EGFR lub rearanżacji ALK (n=209) zaobserwowano istotną klinicznie poprawę DFS w grupie otrzymującej atezolizumab w porównaniu z grupą otrzymującą BSC (Tabela 7). Dane dotyczące OS były niedojrzałe w momencie przeprowadzania analizy śródokresowej DFS, przy czym w populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA bez mutacji EGFR lub rearanżacji ALK odnotowano ogółem około 16,3% zgonów. Eksploracyjna analiza OS sugerowała tendencję przemawiającą na korzyść atezolizumabu w porównaniu z BSC, ze stratyfikowanym HR wynoszącym 0,39 (95% CI: 0,18; 0,82) w tej populacji pacjentów. Najważniejsze wyniki skuteczności dla populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA bez mutacji EGFR i rearanżacji ALK podsumowano w Tabeli 7. Krzywą Kaplana-Meiera dla DFS przedstawiono na rycinie 3.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 7: Podsumowanie skuteczności w populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA bez mutacji EGFR lub rearanżacji ALK (IMpower010)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Ramię A(Atezolizumab) Ramię B(Najlepsza opiekawspomagająca)
DFS oceniany przez badacza n=106 n=103
Liczba zdarzeń (%) 24 (22,6%) 45 (43,7%)
Mediana czasu trwania DFS(miesiące) NE 35,7
95% CI NE; NE 30,1; NE
Stratyfikowany współczynnik ryzyka(95% CI) 0,49 (0,29; 0,81)
3-letni odsetek DFS (%) 75,1 50,4

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
DFS – przeżycie wolne od choroby; CI – przedział ufności; NE – nie oszacowano Rycina 3: Krzywa Kaplana-Meiera przeżycia wolnego od choroby w populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA bez mutacji EGFR lub rearanżacji ALK (IMpower010)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Obserwowana poprawa DFS w grupie otrzymującej atezolizumab w porównaniu z grupą otrzymującą BSC była konsekwentnie wykazywana w większości wstępnie określonych podgrup w populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA bez mutacji EGFR lub rearanżacji ALK , w tym zarówno u pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP (nieustalony HR 0,35, 95% CI: 0,18; 0,69; mediana DFS nieoszacowana vs. 35,7 miesiąca) jak u pacjentów z płaskonabłonkowym NDRP (niestratyfikowany HR 0,60, 95% CI: 0,29; 1,26; mediana DFS 36,7 vs. nieoszacowana liczba miesięcy). Leczenie pierwszego rzutu w zaawansowanym niedrobnokomórkowym raku płuca IMpower150 (GO29436): Badanie III fazy z randomizacją z udziałem pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP z przerzutami nieotrzymujących wcześniej chemioterapii, w skojarzeniu z paklitakselem i karboplatyną z bewacyzumabem lub bez.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przeprowadzono otwarte, wieloośrodkowe, międzynarodowe badanie III fazy z randomizacją, IMpower150, aby ocenić skuteczność i bezpieczeństwo stosowania atezolizumabu w skojarzeniu z paklitakselem i karboplatyną z bewacyzumabem lub bez, u pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP z przerzutami, którzy nie otrzymywali wcześniej chemioterapii. Pacjenci byli wykluczeni z badania, jeśli w wywiadzie występowała u nich choroba autoimmunologiczna, podanie żywej atenuowanej szczepionki w ciągu 28 dni przed randomizacją, podanie systemowych leków immunostymulujących w ciągu 4 tygodni lub systemowego leku immunosupresyjnego w ciągu 2 tygodni przed randomizacją, wykazywali aktywne lub nieleczone przerzuty do OUN, wyraźnie naciekanie guza na duże naczynia krwionośne klatki piersiowej lub wyraźne powstawanie jam w zmianach płucnych, widoczne w badaniach obrazowych. Oceny guza dokonywano co 6 tygodni przez pierwsze 48 tygodni licząc od dnia 1. cyklu 1., a później co 9 tygodni.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Próbki guza oceniano pod kątem ekspresji PD-L1 na komórkach guza (TC) i komórkach układu immunologicznego (IC) naciekających guz, a na podstawie tych oznaczeń wyodrębniono podgrupy o różnej ekspresji PD-L1 w celu przeprowadzenia opisanych niżej analiz. Do badania włączono ogółem 1202 pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni (w stosunku 1:1:1) do leczenia schematami opisanymi w Tabeli 8. Randomizację stratyfikowano ze względu na płeć, obecność przerzutów do wątroby oraz ekspresję PD-L1 na TC i IC. Tabela 8: Schematy leczenia dożylnego (IMpower150)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Schemat leczenia Indukcja(cztery do sześciu 21-dniowych cykli) Leczenie podtrzymujące(cykle 21-dniowe)
A Atezolizumaba (1200 mg) + paklitaksel (200 mg/m2 pc.)b,c + karboplatynac (AUC 6) Atezolizumaba (1200 mg)
B Atezolizumaba (1200 mg) + bewacyzumabd (15 mg/kg mc.) + paklitaksel (200 mg/m2 pc.)b,c+ karboplatynac (AUC 6) Atezolizumaba (1200 mg)+ bewacyzumabd (15 mg/kg mc.)
C Bewacyzumabd (15 mg/kg mc.) + paklitaksel (200 mg/m2 pc.)b,c + karboplatynac (AUC 6) Bewacyzumabd (15 mg/kg mc.)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Atezolizumab jest podawany do momentu utraty korzyści klinicznej według oceny badacza b Dawka początkowa paklitakselu u pacjentów rasy żółtej/pochodzenia azjatyckiego wynosiła 175 mg/m 2 pc. z uwagi na wyższy całkowity poziom hematologicznych działań toksycznych u pacjentów z krajów azjatyckich w porównaniu z pacjentami z krajów nieazjatyckich c Paklitaksel i karboplatyna są podawane do zakończenia 4 lub 6 cykli bądź progresji choroby, wystąpienia nietolerowanej toksyczności, w zależności od tego, które tych zdarzeń wystąpi wcześniej d. Bewacyzumab jest podawany do momentu progresji choroby lub nietolerowanej toksyczności Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby w badanej populacji były dobrze wyważone pomiędzy grupami terapeutycznymi. Mediana wieku wyniosła 63 lata (zakres: 31 do 90), mężczyźni stanowili 60%. Większość pacjentów była rasy białej (82%).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U około 10% pacjentów występowała potwierdzona mutacja EGFR, u 4% wykazano rearanżacje ALK, u 14% przerzut do wątroby przed rozpoczęciem badania, i większość pacjentów stanowiły osoby palące obecnie lub w przeszłości (80%). Wyjściowy stan sprawności wg ECOG wynosił 0 (43%) lub 1 (57%). W 51% guzów występujących u pacjentów stwierdzono ekspresję PD-L1 ≥1% TC lub ≥1% IC, a w 49% guzów występowała ekspresja PD-L1 <1% TC i <1% IC. W chwili przeprowadzania końcowej analizy PFS mediana czasu obserwacji pacjentów wynosiła 15,3 miesiąca. Populacja ITT, w tym pacjenci z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK, którzy powinni byli wcześniej otrzymać leczenie inhibitorami kinazy tyrozynowej, wykazywała klinicznie znaczącą poprawę PFS w grupie B w porównaniu z grupą C (HR = 0,61, 95% CI: 0,52; 0,72; mediana PFS 8,3 w por. z 6,8 miesiąca). W chwili przeprowadzania etapowej analizy OS mediana czasu obserwacji pacjentów wynosiła 19,7 miesiąca.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Najważniejsze wyniki tej analizy, a także zaktualizowanej analizy PFS w populacji ITT podsumowano w Tabelach 9 i 10. Krzywą Kaplana-Meiera dla OS w populacji ITT przedstawiono na Rycinie 4. Rycina 5 przedstawia wynik OS w populacji ITT w podgrupach wyodrębnionych ze względu na ekspresję PD-L1. Aktualizację wyników dotyczących PFS przedstawiono także na Rycinach 6 i 7. Tabela 9: Podsumowanie zaktualizowanych wyników dotyczących skuteczności w populacji ITT (IMpower150)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Grupa A (atezolizumab + paklitaksel + karboplatyna) Grupa B (atezolizumab + bewacyzumab + paklitaksel +karboplatyna) Grupa C (bewacyzumab+ paklitaksel + karboplatyna)
Drugorzędowe punkty końcowe#
PFS oceniane przez badacza (wg RECIST w. 1.1)* n = 402 n = 400 n = 400
Liczba zdarzeń (%) 330 (82,1%) 291 (72,8%) 355 (88,8%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 6,7 8,4 6,8
95% CI (5,7; 6,9) (8,0; 9,9) (6,0; 7,0)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡^ 0,91 (0,78; 1,06) 0,59 (0,50; 0,69) —
(95% CI)
Wartość p1,2 0,2194 <0,0001
12-miesięczne PFS (%) 24 38 20
Analiza etapowa OS* n = 402 n = 400 n = 400
Liczba zgonów (%) 206 (51,2%) 192 (48,0%) 230 (57,5%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń 19,5 19,8 14,9
(miesiące)
95% CI (16,3; 21,3) (17,4; 24,2) (13,4; 17,1)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka‡^(95% CI)wartość p1,2 0,85 (0,71; 1,03)0,0983 0,76 (0,63; 0,93)0,006 —
6-miesięczne OS (%) 84 85 81
12-miesięczne OS (%) 66 68 61
Najlepsza całkowita odpowiedź w ocenie badacza3* (w. RECIST 1.1) n = 401 n = 397 n = 393
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%) 163 (40,6%) 224 (56,4%) 158 (40,2%)
95% CI (35,8; 45,6) (51,4; 61,4) (35,3; 45,2)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 8 (2,0%) 11 (2,8%) 3 (0,8%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 155 (38,7%) 213 (53,7%) 155 (39,4%)
DOR w ocenie badacza* (RECIST w. 1.1) n = 163 n = 224 n = 158
Mediana w miesiącach 8,3 11,5 6,0
95% CI (7,1; 11,8) (8,9; 15,7) (5,5; 6,9)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
# Pierwszorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były PFS i OS, które były analizowane w populacji ITT-typu dzikiego (WT), tj. z wykluczeniem pacjentów z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK 1 Na podstawie stratyfikowanego logarytmicznego testu rang 2. Do celów informacyjnych; w populacji ITT porównania pomiędzy Grupą B a Grupą C, a także pomiędzy Grupą A a Grupą C nie były jeszcze formalnie badane zgodnie z określoną wcześniej hierarchią analizy 3 Najlepsza całkowita odpowiedź na leczenie w odniesieniu do odpowiedzi całkowitej i odpowiedzi częściowej ‡ Stratyfikacja ze względu na płeć, obecność przerzutów do wątroby i ekspresję PD-L1 na TC i IC ^ Grupa C jest grupą porównawczą dla wszystkich współczynników ryzyka * Zaktualizowana analiza PFS i etapowa analiza OS w punkcie odcięcia danych klinicznych 22 stycznia 2018 PFS = przeżycie wolne od progresji; RECIST = Kryteria odpowiedzi na leczenie w guzach litych w. 1.1 (ang. Response Evaluation Criteria in Solid Tumours v. 1.1 ).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite. Tabela 10: Podsumowanie zaktualizowanych wyników dotyczących skuteczności dla Grupy A w porównaniu z Grupą B w populacji ITT (IMpower150)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Grupa A (Atezolizumab + Paklitaksel + Karboplatyna) Grupa B (Atezolizumab + Bewacyzumab + Paklitaksel +Karboplatyna)
PFS oceniane przez badacza (wg RECIST w. 1.1)* n = 402 n = 400
Liczba zdarzeń (%) 330 (82,1%) 291 (72,8%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 6,7 8,4
95% CI (5,7; 6,9) (8,0; 9,9)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡^ (95% CI) 0,67 (0,57; 0,79)
Wartość p1,2 <0,0001
Analiza etapowa OS * n = 402 n = 400
Liczba zgonów (%) 206 (51,2%) 192 (48,0%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące) 95% 19,5 19,8
CI (16,3; 21,3) (17,4, 24,2)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡^ (95% CI) 0,90 (0,74; 1,10)
Wartość p1,2 0,3000

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
1 Na podstawie stratyfikowanego logarytmicznego testu rang 2. Do celów informacyjnych; w populacji ITT porównania pomiędzy Grupą A a Grupą B nie były uwzględnione w predefiniowanej hierarchii analizy ‡ Stratyfikacja ze względu na płeć, obecność przerzutów do wątroby i ekspresję PD-L1 na TC i IC * Zaktualizowana analiza PFS i analiza etapowa OS w punkcie odcięcia danych klinicznych 22 stycznia 2018 ^ Grupa A jest grupą porównawczą dla wszystkich współczynników ryzyka Rycina 4: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego w populacji ITT (IMpower150)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 5: Wykres drzewiasty (forest plot) przeżycia całkowitego z uwzględnieniem ekspresji PD-L1 w populacji ITT, grupa B w porównaniu z grupą C (IMpower150)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 6: Krzywa Kaplana-Meiera dla PFS w populacji ITT (IMpower150)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 7: Wykres drzewiasty (forest plot) przeżycia wolnego od progresji choroby z uwzględnieniem ekspresji PD-L1 w populacji ITT, grupa B w por. z grupą C (IMpower150)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W Grupie B w porównaniu z Grupą C analizy predefiniowanych podgrup z etapowej analizy OS wykazały poprawę OS u pacjentów z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK (współczynnik ryzyka [HR] = 0,54, 95% CI: 0,29; 1,03; mediana OS = nie została osiągnięta wobec 17,5 miesiąca) i przerzutami do wątroby (HR = 0,52, 95% CI: 0,33; 0,82; mediana OS = 13,3 wobec 9,4 miesiąca). Poprawę PFS wykazano także u pacjentów z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK (HR = 0,55, 95% CI: 0,35; 0,87; mediana PFS = 10,0 wobec 6,1 miesiąca) i przerzutami do wątroby (HR = 0,41, 95% CI: 0,26; 0,62; mediana PFS = 8,2 wobec 5,4 miesiąca). Wyniki dotyczące OS były podobne w podgrupach pacjentów w wieku <65 lat i ≥65 lat. Dane dotyczące pacjentów w wieku ≥75 lat są zbyt ograniczone, aby sformułować wnioski dla tej populacji. W przypadku analiz wszystkich podgrup nie planowano przeprowadzenia formalnych testów statystycznych.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie IMpower130 (GO29537): Randomizowane badanie III fazy z udziałem pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP z przerzutami nieotrzymujących wcześniej chemioterapii, w skojarzeniu z nab-paklitakselem i karboplatyną Przeprowadzono otwarte, randomizowane badanie III fazy GO29537 (IMpower130), w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w skojarzeniu z nab-paklitakselem i karboplatyną u pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP z przerzutami nieotrzymujących wcześniej chemioterapii. Pacjenci z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK musieli być wcześniej leczeni inhibitorami kinazy tyrozynowej. Stopień zaawansowania choroby u pacjentów oceniano według klasyfikacji Amerykańskiego Wspólnego Komitetu Raka (ang. American Joint Committee on Cancer , AJCC), wydanie 7. Pacjentów wykluczano z udziału w badaniu, jeśli: w wywiadzie stwierdzono u nich chorobę autoimmunologiczną, otrzymali żywą, atenuowaną szczepionkę w okresie 28 dni przed randomizacją, otrzymali leki immunostymulujące w okresie 4 tygodni lub systemowe leki immunosupresyjne w okresie 2 tygodni przed randomizacją oraz występowały u nich aktywne lub nieleczone przerzuty do OUN.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci, którzy wcześniej byli leczeni agonistami CD137 lub lekami powodującymi blokadę immunologicznych punktów kontrolnych (anty-PD-1 i przeciwciała terapeutyczne anty-PD-L1) nie byli kwalifikowani do badania. Jednak pacjenci wcześniej otrzymujący leczenie anty-CTLA-4 mogli być włączani do badania, o ile ostatnią dawkę tego leku przyjęli co najmniej 6 tygodni przed randomizacją i nie występowały u nich w wywiadzie ciężkie immunologiczne zdarzenia niepożądane leku anty-CTLA-4 (stopnia 3 i 4 wg NCI CTCAE). Oceny guza przeprowadzano co 6 tygodni w pierwszych 48 tygodniach po cyklu 1., a następnie co 9 tygodni. Wycinki guza były oceniane pod kątem ekspresji PD-L1 na komórkach nowotworowych (TC) i na komórkach immunologicznych naciekających guz (IC), a wyniki wykorzystano do wyodrębnienia podgrup o różnej ekspresji PD-L1 w celu przeprowadzenia niżej opisanych analiz.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci, w tym także pacjenci z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK byli włączani do badania i losowo przydzielani w stosunku 2:1 do leczenia według jednego ze schematów opisanych w Tabeli 11. Randomizację stratyfikowano z uwzględnieniem płci, obecności przerzutów do wątroby i ekspresji PD-L1 w TC i IC. Pacjenci stosujący schemat leczenia B mogli zmienić leczenie i otrzymywać atezolizumab w monoterapii po wystąpieniu progresji choroby. Tabela 11: Schematy leczenia dożylnego (badanie IMpower130)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Schemat leczenia Indukcja(Cztery do sześciu 21-dniowych cykli) Leczenie podtrzymujące(cykle 21-dniowe)
A Atezolizumab (1200 mg)a + nab-paklitaksel (100 mg/m2 pc.)b,c + karboplatyna (AUC 6)c Atezolizumab (1200 mg)a
B Nab-paklitaksel (100 mg/m2 pc.)b,c + karboplatyna (AUC 6)c Najlepsza terapia wspomagająca lubpemetreksed

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Atezolizumab jest podawany do momentu utraty korzyści klinicznej, ocenianej przez badacza b Nab-paklitaksel jest podawany w 1., 8. i 15. dniu każdego cyklu c Nab-paklitaksel i karboplatyna są podawane do ukończenia cykli 4-6 lub do progresji choroby bądź wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania działań toksycznych, w zależności od tego, które z tych zdarzeń wystąpi wcześniej Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby w populacji ITT-WT (n=679) były dobrze wyważone pomiędzy grupami terapeutycznymi. Mediana wieku wyniosła 64 lata (zakres: od 18 do 86 lat). Większość pacjentów stanowili mężczyźni (59%) i osoby rasy białej (90%). U 14,7% pacjentów występowały przerzuty do wątroby w chwili przystępowania do badania i większość pacjentów stanowiły osoby palące obecnie lub w przeszłości (90%). U większości pacjentów wyjściowy stan sprawności wg ECOG wyniósł 1 (59%) i ekspresja PD-L1 <1% (około 52%).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Spośród 107 pacjentów z ramienia B, u których po fazie indukcji uzyskano stabilizację choroby (SD), odpowiedź częściową (PR) lub odpowiedź całkowitą (CR), 40 chorych otrzymało pemetreksed w leczeniu podtrzymującym. Analizę pierwotną przeprowadzono u wszystkich pacjentów, z wyjątkiem pacjentów z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK, których zdefiniowano jako populację ITT-WT (n=679). Mediana czasu obserwacji przeżycia pacjentów wyniosła 18,6 miesiąca i wykazywała ona poprawę OS i PFS po zastosowaniu atezolizumabu, nab-paklitakselu i karboplatyny w porównaniu z grupą kontrolną. Najważniejsze wyniki podsumowano w Tabeli 12, a krzywe Kaplana-Meiera dla OS i PFS przedstawiono odpowiednio na Rycinie 8 i 10. Wyniki eksploratoryjne dla OS i PFS względem ekspresji PD-L1 zostały podsumowane na rycinie 9 i 11, odpowiednio.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci z przerzutami do wątroby nie wykazywali poprawy w zakresie PFS ani OS po leczeniu atezolizumabem, nab- paklitakselem i karboplatyną w porównaniu z leczeniem nab-paklitakselem i karboplatyną (HR=0,93, 95% CI: 0,59; 1,47 w zakresie PFS i HR=1,04, 95% CI: 0,63; 1,72 dla OS). Pięćdziesiąt dziewięć procent pacjentów z grupy leczonej nab-paklitakselem i karboplatyną otrzymało jakąś immunoterapię przeciwnowotworową po progresji choroby, obejmującą atezolizumab stosowany po zmianie leczenia (41% wszystkich pacjentów) w porównaniu z 7,3% pacjentów z grupy leczonej atezolizumabem, nab-paklitakselem i karboplatyną. W analizie eksploracyjnej po dłuższym okresie obserwacji (mediana: 24,1 miesiąca), mediana OS dla obu ramion nie uległa zmianie w stosunku do analizy pierwotnej, HR=0,82 (95% CI: 0,67; 1,01) Tabela 12: Podsumowanie skuteczności w badaniu IMpower130 w analizie pierwotnej (populacja ITT-WT)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkty końcowe oceny skuteczności Grupa A Atezolizumab + nab-paklitaksel +karboplatyna Grupa B Nab-paklitaksel +karboplatyna
Równorzędne pierwszorzędowe punkty końcowe
OS n=451 n=228
Liczba zgonów (%) 226 (50,1%) 131 (57,5%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące) 18,6 13,9
95% CI (16,0; 21,2) (12,0; 18,7)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,79 (0,64; 0,98)
wartość p 0,033
12-miesięczne OS (%) 63 56
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) n=451 n=228
Liczba zdarzeń (%) 347 (76,9%) 198 (86,8%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 7,0 5,5
95% CI (6,2; 7,3) (4,4; 5,9)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,64 (0,54; 0,77)
Wartość p <0,0001
12-miesięczne PFS (%) 29% 14%
Inne punkty końcowe
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)^ n=447 n=226
Liczba pacjentów z potwierdzoną odpowiedzią (%) 220 (49,2%) 72 (31,9%)
95% CI (44,5; 54,0) (25,8; 38,4)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 11 (2,5%) 3 (1,3%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 209 (46,8%) 69 (30,5%)
Potwierdzony DOR w ocenie badacza (RECIST 1.1)^ n=220 n=72
Mediana w miesiącach 8,4 6,1
95% CI (6,9; 11,8) (5,5; 7,9)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
‡ Stratyfikacja z uwzględnieniem płci i ekspresji PD-L1 w TC i IC ^ Potwierdzony ORR i DOR są eksploracyjnymi punktami końcowymi PFS = przeżycie bez progresji choroby; RECIST = Response Evaluation Criteria in Solid Tumours (Kryteria oceny odpowiedzi w guzach litych) w. 1.1.; CI = przedział ufności; ORR = wskaźnik obiektywnych odpowiedzi; DOR = czas trwania odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite Rycina 8: Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego (badanie IMpower130)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 9: Wykres drzewiasty dla przeżycia całkowitego z uwzględnieniem ekspresji PD-L1 (badanie IMpower130)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 10: Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia bez progresji choroby (badanie IMpower130)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 11: Wykres drzewiasty dla przeżycia bez progresji choroby z uwzględnieniem ekspresji PD-L1 (IMpower130)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
IMpower110 (GO29431): badanie III fazy z randomizacją u pacjentów z NDRP z przerzutami niepoddanych chemioterapii Otwarte, wieloośrodkowe badanie III fazy z randomizacją IMpower110 prowadzono w celu określenia skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu u pacjentów z NDRP z przerzutami niepoddanych chemioterapii. U pacjentów stwierdzano ekspresję PD-L1 ≥1% na komórkach guza (≥1% komórek wybarwionych pozytywnie dla PD-L1) lub ≥1% na komórkach immunologicznych naciekających guz (komórki immunologiczne naciekające guz pokrywające ≥1% powierzchni guza wybarwione pozytywnie dla PD-L1) na podstawie oznaczenia testem VENTANA PD-L1 (SP142). Ogółem 572 pacjentów zostało poddanych randomizacji w stosunku 1:1 do grup otrzymujących atezolizumab (ramię A) lub chemioterapię (ramię B). Atezolizumab podawano w stałej dawce 1200 mg we wlewie dożylnym co 3 tygodnie do czasu utraty korzyści klinicznej według oceny badacza lub do wystąpienia niemożliwej do zaakceptowania toksyczności.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Schematy chemioterapii przedstawiono w Tabeli 13. Randomizacja była stratyfikowana według płci, stanu sprawności ECOG, histologii i ekspresji guza PD-L1 na komórkach guza i komórkach immunologicznych naciekających guz. Tabela 13: Schematy leczenia chemioterapii podawanej dożylnie (IMpower110)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Schemat leczenia Leczenie indukcyjne(cztery lub sześć cykli 21-dniowych) Leczenie podtrzymujące(cykle 21-dniowe)
B(Niepłaskonabłonkowy) Cisplatynaa (75 mg/m2) + pemetrekseda (500 mg/m2) LUB karboplatynaa (AUC 6) + pemetrekseda (500 mg/m2) Pemetreksedb,d
B (Płaskonabłonkowy) Cisplatynaa (75 mg/m2) + gemcytabinaa,c (1250 mg/m2) LUB karboplatynaa (AUC5) + gemcytabinaa,c (1000 mg/m2) Najlepsza opiekawspomagającad

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Cisplatyna, karboplatyna, pemetreksed i gemcytabina podawane do czasu zakończenia 4 lub 6 cykli lub progresji choroby lub niemożliwej do zaakceptowania toksyczności b Pemetreksed podawany w schemacie leczenia podtrzymującego co 21 dni do czasu progresji choroby lub niemożliwej do zaakceptowania toksyczności c Gemcytabina podawana w dniach 1. i 8. każdego cyklu d Nie zezwolono na przejście z ramienia kontrolnego (chemioterapia oparta na platynie) do ramienia atezolizumabu (ramię A) Wykluczono pacjentów, u których w wywiadzie występowała choroba autoimmunologiczna; którym podawano żywą, atenuowaną szczepionkę w ciągu 28 dni przed randomizacją, którym podawano systemowe leki immunostymulujące w ciągu 4 tygodni lub systemowe leki immunosupresyjne w ciągu 2 tygodni przed randomizacją, u których stwierdzono aktywne lub nieleczone przerzuty do OUN. Oceny stanu guza przeprowadzano co 6 tygodni przez pierwsze 48 tygodni po dniu 1. cyklu 1, a następnie co 9 tygodni.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% na komórkach guza lub ≥1% na komórkach immunologicznych naciekających guz, u których nie stwierdzono mutacji EGFR lub rearanżacji ALK (n=554) były dobrze zrównoważone pomiędzy ramionami leczenia. Mediana wieku wynosiła 64,5 lat (zakres: 30 do 87 lat), 70% pacjentów stanowili mężczyźni. Większość pacjentów była rasy białej (84%) i azjatyckiej (14%). Większość pacjentów to obecni lub byli palacze tytoniu (87%), wyjściowy stan sprawności ECOG u pacjentów wynosił 0 (36%) lub 1 (64%). Ogółem u 69% pacjentów rozpoznano raka niepłaskonabłonkowego, a u 31% raka płaskonabłonkowego. Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby u pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1 (PD-L1 ≥50% na komórkach guza lub ≥10% na komórkach immunologicznych naciekających guz), u których nie stwierdzono mutacji EGFR lub rearanżacji ALK (n=205), były ogólnie reprezentatywne dla szerszej populacji badanej i były zrównoważone pomiędzy ramionami leczenia.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pierwszorzędowym punktem końcowym było przeżycie całkowite (OS). W czasie śródokresowej analizy OS u pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1, z wyłączeniem pacjentów z mutacją EGFR lub rearanżacją ALK (n=205), wykazano istotną statystycznie poprawę OS u pacjentów randomizowanych do grupy atezolizumabu (ramię A) w porównaniu z grupą chemioterapii (ramię B) (HR 0,59, 95% CI: 0,40, 0,89; mediana OS 20,2 miesiąca w por. do 13,1 miesiąca) z dwustronną wartością p=0,0106. Mediana czasu obserwacji u chorych z wysoką ekspresją PD-L1 wyniosła 15,7 miesiąca. W eksploracyjnej analizie OS z dłuższym okresem obserwacji (mediana: 31,3 miesiąca) dla tych pacjentów, mediana OS dla ramienia atezolizumabu była niezmieniona w stosunku do pierwotnej analizy okresowej OS (20,2 miesiąca), a dla ramienia chemioterapii wynosiła 14,7 miesiąca (HR 0,76, 95% CI: 0,54, 1,09). Najważniejsze wyniki w analizie eksploracyjnej podsumowano w Tabeli 14.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Krzywe Kaplana-Meiera dla OS i PFS u pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1 przedstawiono na rycinach 12 i 13. Zgon w ciągu pierwszych 2,5 miesiąca wystąpił u większego odsetka pacjentów w ramieniu atezolizumabu (16/107, 15,0%) w porównaniu z ramieniem chemioterapii (10/98, 10,2%). Nie udało się zidentyfikować żadnego swoistego czynnika (czynników) związanego z wczesnymi zgonami. Tabela 14: Podsumowanie skuteczności u pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza lub ≥10% na komórkach immunologicznych naciekających guz (IMpower110)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkty końcowe oceny skuteczności Ramię A(Atezolizumab) Ramię B(Chemioterapia)
Pierwszorzędowy punkt końcowy
Przeżycie całkowite n = 107 n = 98
Liczba zgonów (%) 64 (59,8%) 64 (65,3%
Mediana czasu do wystąpienia zdarzenia(miesiące) 20,2 14,7
95% CI (17,2; 27,9) (7,4; 17,7)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,76 (0,54; 1,09)
12-miesięczne OS 66,1 52,3
Drugorzędowe punkty końcowe
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) n = 107 n = 98
Liczba zdarzeń (%) 82 (76,6%) 87 (88,8%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 8,2 5,0
95% CI (6,8; 11,4) (4,2; 5,7)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,59 (0,43; 0,81)
12-miesięczny PFS (%) 39,2 19,2
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) n = 107 n = 98
Liczba odpowiedzi (%) 43 (40,2%) 28 (28,6%)
95% CI (30,8; 50,1) (19,9; 38,6)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 1 (0,9%) 2 (2,0%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 42 (39,3%) 26 (26,5%)
DOR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) n = 43 n = 28
Mediana w miesiącach 38,9 8,3
95% CI (16,1; NE) (5,6; 11,0)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
‡ Stratyfikowany pod względem płci i stanu sprawności ECOG (0 w por. do 1) PFS = czas przeżycia wolny od progresji; RECIST = kryteria odpowiedzi na leczenie w przypadku guzów litych, w. 1.1; CI = przedział ufności; ORR = wskaźnik obiektywnej odpowiedzi; DOR = czas trwania odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite; NE = niemożliwe do oceny. Rycina 12: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego u pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza lub ≥10% na komórkach immunologicznych naciekających guz (IMpower110)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 13: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od progresji u pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza lub ≥10% na komórkach immunologicznych naciekających guz (IMpower110)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Poprawa OS obserwowana w ramieniu atezolizumabu w porównaniu z ramieniem chemioterapii została konsekwentnie wykazana we wszystkich podgrupach pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1, w tym zarówno u pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP (współczynnik ryzyka [HR] 0,62, 95% CI: 0,40, 0,96; mediana OS 20,2 w por. z 10,5 miesiąca), jak i u pacjentów z płaskonabłonkowym NDRP (HR 0,56, 95% CI: 0,23, 1,37; mediana OS nieosiągnięta w por. z 15,3 miesiąca). Dane dotyczące pacjentów w wieku ≥75 lat i pacjentów, którzy nigdy nie palili, są zbyt ograniczone, aby wyciągnąć wnioski dla tych podgrup. Badanie IPSOS (MO29872): Badanie kliniczne III fazy z randomizacją, prowadzone u pacjentów z NDRP lokalnie zaawansowanym, nieresekcyjnym lub z przerzutami, którzy nie kwalifikują się do leczenia opartego na pochodnych platyny i którzy nie zostali poddani wcześniejszemu leczeniu Przeprowadzono otwarte, kontrolowane, badanie III fazy z randomizacją, MO29872 (IPSOS), w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa atezolizumabu w porównaniu z chemioterapią jednoskładnikową (winorelbina lub gemcytabina, w zależności od wyboru badacza) u wcześniej nieleczonych pacjentów z zaawansowanym lub nawrotowym (stopień IIIB [na podstawie 7.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
edycji AJCC] niepodlegającym leczeniu skojarzonemu) NDRP lub NDRP z przerzutami (stopień IV), którzy nie kwalifikują się do chemioterapii opartej na pochodnych platyny. Następujące kryteria wyboru definiują pacjentów niekwalifikujących się do chemioterapii opartej na pochodnych platyny, którzy są objęci wskazaniem terapeutycznym: pacjenci w wieku >80 lat lub ze stanem sprawności 3 w skali ECOG lub pacjenci ze stanem sprawności ECOG wynoszącym 2, u których występują określone choroby współistniejące lub pacjenci w podeszłym wieku (≥70 lat), u których występują określone choroby współistniejące. Te określone choroby współistniejące są związane z zaburzeniami serca, zaburzeniami układu nerwowego, zaburzeniami psychicznymi, zaburzeniami naczyniowymi, zaburzeniami nerek, zaburzeniami metabolizmu i odżywiania lub zaburzeniami płuc, które stanowią przeciwwskazanie do leczenia opartego na pochodnych platyny w ocenie lekarza prowadzącego.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Z badania wykluczono pacjentów w wieku poniżej 70 lat, u których stan sprawności w skali ECOG wynosił 0 lub 1; pacjentów z aktywnymi lub nieleczonymi przerzutami do OUN; pacjentów, którzy otrzymali żywą atenuowaną szczepionkę w okresie 4 tygodni przed randomizacją; pacjentów, którzy otrzymali systemowe leki immunostymulujące lub systemowe leki immunosupresyjne w okresie 4 tygodni przed randomizacją. Z badania wykluczono również pacjentów z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK. Pacjenci kwalifikowali się do badania niezależnie od statusu PD-L1 na komórkach guza. Pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku 2:1 do grup otrzymujących atezolizumab (ramię A) lub chemioterapię (ramię B). Atezolizumab podawano w stałej dawce 1200 mg we wlewie dożylnym co 3 tygodnie. Schematy chemioterapii przedstawiono w Tabeli 15. Leczenie prowadzono do wystąpienia progresji choroby według kryteriów RECIST w.1.1 lub nieakceptowalnej toksyczności.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przydzielenie losowe stratyfikowano według typu histologicznego (płaskonabłonkowy/niepłaskonabłonkowy), ekspresji PD-L1 (status IHC PD-L1 mierzony testem VENTANA PD-L1 (SP142): TC3 lub IC3 w por. z TC0/1/2 i IC0/1/2 w porównaniu z nieznaną czynnością) i przerzutów do mózgu (tak/nie). Tabela 15: Schematy leczenia (IPSOS)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Schemat leczenia
A Atezolizumab 1200 mg w infuzji dożylnej w Dniu 1 każdego 21-dniowego cyklu.
B Winorelbina: infuzja dożylna w dawce 25-30 mg/m2 lub podanie doustne w dawce 60-80 mg/m2 w Dniach 1 i 8 każdego 21-dniowego cyklu lub w Dniach 1, 8 i 15 każdego 28-dniowego cyklu lub podanie cotygodniowe lubGemcytabina: infuzja dożylna w dawce 1000-1250 mg/m2 w Dniach 1 i 8 każdego21-dniowego cyklu lub w Dniach 1, 8 i 15 każdego 28-dniowego cyklu.

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do badania włączono ogółem 453 pacjentów (populacja z intencją leczenia – ITT). Populacja obejmowała głównie pacjentów rasy białej (65,8%) i mężczyzn (72,4%). Mediana wieku pacjentów wyniosła 75 lat, a 72,8% pacjentów było w wieku 70 lat lub starszych. Odsetek pacjentów ze stanem sprawności w skali ECOG wynoszącym 0, 1, 2 i 3 wynosił, odpowiednio, 1,5%, 15,0%, 75,9% i 7,5%. Ogółem u 13,7% pacjentów choroba była w stopniu IIIB niekwalifikującym się do leczenia skojarzonego, a u 86,3% choroba była w stopniu IV. Odsetek pacjentów, ze statusem ekspresji PD-L1 w tkance nowotworowej TC< 1%, 1-49% i ≥ 50% oznaczoną testem VENTANA PD-L1 (SP263), wynosił odpowiednio 46,8%, 28,7% i 16,6%, podczas gdy u 7,9% pacjentów status ekspresji PD-L1 był nieznany. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania było przeżycie całkowite (OS). W czasie przeprowadzania końcowej analizy OS mediana czasu obserwacji wynosiła 41,0 miesięcy. Wyniki oceny skuteczności przedstawiono w Tabeli 16 i na Rycinie 14.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 16: Podsumowanie wyników skuteczności dla pacjentów z NDRP, którzy nie kwalifikują się do terapii opartej na pochodnych platyny (IPSOS)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Atezolizumab (N = 302) Chemioterapia (N = 151)
Pierwoszorzędowy punkt końcowy
OS
Liczba zdarzeń (%) 249 (82,5%) 130 (86,1%)
Mediana czasu do zdarzenia (miesiące) (95% CI) 10,3 (9,4; 11,9) 9,2 (5,9; 11,2)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka (95% CI) ǂ 0,78 (0,63; 0,97)
Wartość-p (stratyfikowany long-rank) p = 0,028
Drugorzędowe punkty końcowe
PFS w ocenie badacza (RECIST 1.1)
Liczba zdarzeń (%) 276 (91,4%) 138 (91,4%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) (95% CI) 4,2 (3,7; 5,5) 4,0 (2,9; 5,4)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka (95% CI) ǂ 0,87 (0,70; 1,07)
ORR (RECIST 1.1)
Liczba potwierdzonych pacjentów, u którychwystąpiła odpowiedź (%) 51 (16,9%) 12 (7,9%)
DOR (RECIST 1.1)
Mediana w miesiącach (95% CI) 14,0 (8,1; 20,3) 7,8 (4,8; 9,7)
CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; ORR = odsetek obektywnych odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite; PFS = przeżycie wolne od progresji; RECIST = kryteria odpowiedzi na leczenie w przypadku guzów litych, w. 1.1.ǂ Oszacowany współczynnik ryzyka i 95% przedział ufności uzyskany w modelu Cox z grupąleczoną jako zmienną towarzyszącą. Jako czynniki stratyfikacji do analizy stratyfikowanej dodano: podtyp histologiczny, status IHC PD-L1 i przerzuty do mózgu (tak/nie).

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 14: Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego u pacjentów z NDRP, którzy nie kwalifikują się do chemioterapii opartej na pochodnych platyny
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie drugiego rzutu w niedrobnokomórkowym raku płuca OAK (GO28915): Randomizowane badanie III fazy u pacjentów z NDRP miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami leczonych wcześniej chemioterapią Przeprowadzono otwarte, wieloośrodkowe, międzynarodowe, randomizowane badanie III fazy, OAK, w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w porównaniu z docetakselem u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym NDRP, u których doszło do progresji choroby podczas lub po zastosowaniu schematu chemioterapii zawierającego pochodne platyny. Z badania wykluczono pacjentów z chorobą autoimmunologiczną w wywiadzie, czynnymi lub zależnymi od kortykosteroidów przerzutami do mózgu, pacjentów, którzy otrzymali żywą atenuowaną szczepionkę w okresie 28 dni przed włączeniem do badania, pacjentów, którzy otrzymali systemowe leki immunostymulujące w okresie do 4 tygodni przed włączeniem do badania lub systemowe leki immunosupresyjne w okresie do 2 tygodni przed włączeniem do badania.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oceny guza przeprowadzano co 6 tygodni w pierwszych 36 tygodniach, a następnie co 9 tygodni. W wycinkach guza oceniano prospektywnie ekspresję PD-L1 na komórkach guza (TC) i na komórkach układu immunologicznego naciekających guz (IC). Badanie objęło ogółem 1225 pacjentów i zgodnie z planem analizy pierwszych 850 zrandomizowanych pacjentów włączono do pierwotnej analizy skuteczności. Randomizacja była stratyfikowana na podstawie ekspresji PD-L1 na komórkach układu immunologicznego (IC) naciekających guz, na podstawie liczby wcześniejszych schematów chemioterapii i na podstawie oceny histologicznej. Pacjenci zostali losowo przydzieleni (1:1) do grupy otrzymującej atezolizumab lub docetaksel. Atezolizumab podawano w stałej dawce wynoszącej 1200 mg we wlewie dożylnym co 3 tygodnie. Zmniejszanie dawki nie było dozwolone. Leczenie kontynuowano do utraty korzyści klinicznej w ocenie badacza. Docetaksel podawano w dawce 75 mg/m 2 pc. we wlewie dożylnym w 1.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
dniu każdego 3-tygodniowego cyklu, aż do progresji choroby. U wszystkich leczonych pacjentów mediana czasu trwania leczenia wyniosła 2,1 miesiąca w grupie docetakselu i 3,4 miesiąca w grupie atezolizumabu. Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby dla populacji objętej pierwotną analizą były dobrze zrównoważone pomiędzy grupami leczenia. Mediana wieku wyniosła 64 lata (zakres: 33 do 85), a mężczyźni stanowili 61% pacjentów. Większość pacjentów była rasy białej (70%). U około trzech czwartych pacjentów rozpoznano typ niepłaskonabłonkowy (74%), u 10% występowała potwierdzona mutacja EGFR, u 0,2% występowały potwierdzone rearanżacje ALK, 10% pacjentów miało przerzuty do OUN przed przystąpieniem do badania i większość pacjentów stanowiły osoby palące tytoń obecnie lub w przeszłości (82%). Wyjściowy stan sprawności w skali ECOG wyniósł 0 (37%) lub 1 (63%). Siedemdziesiąt pięć procent pacjentów otrzymało wcześniej tylko jeden schemat leczenia oparty na pochodnych platyny.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności było OS. Najważniejsze wyniki tego badania przy medianie obserwacji przeżycia wynoszącej 21 miesięcy podsumowano w Tabeli 17. Krzywe Kaplana-Meiera dla OS w populacji ITT przedstawiono na Rycinie 15. Rycina 16. przedstawia podsumowanie wyników OS w ITT i w podgrupach PD-L1, wykazując korzystny wpływ atezolizumabu na OS we wszystkich podgrupach, w tym w podgrupach z ekspresją PD-L1 <1% w TC i IC. Tabela 17: Podsumowanie wyników skuteczności w populacji (wszyscy pacjenci)* (OAK)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Atezolizumab (n = 425) Docetaksel (n = 425)
Pierwszorzędowy punkt końcowy oceny skuteczności
OS
Liczba zgonów (%) 271 (64%) 298 (70%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące) 13,8 9,6
95% CI (11,8; 15,7) (8,6; 11,2)
Stratyfikowanyǂ współczynnik ryzyka(95% CI) 0,73 (0,62; 0,87)
Wartość p** 0,0003
12-miesięczne OS (%)* 218 (55%) 151 (41%)
18-miesięczne OS (%)* 157 (40%) 98 (27%)
Drugorzędowe punkty końcowe
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)
Liczba zdarzeń (%) 380 (89%) 375 (88%)
Mediana trwania PFS (miesiące) 2,8 4,0
95% CI (2,6; 3,0) (3,3; 4,2)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka(95% CI) 0,95 (0,82; 1,10)
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%) 58 (14%) 57 (13%)
95% CI (10,5; 17,3) (10,3; 17,0)
DOR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) n = 58 n = 57
Mediana w miesiącach 16,3 6,2
95% CI (10,0; NE) (4,9; 7,6)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; NE = niemożliwe do oceny; ORR = wskaźnik obiektywnej odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite; PFS = przeżycie wolne od progresji choroby; RECIST = kryteria odpowiedzi na leczenie w przypadku guzów litych, w. 1.1. * Populacja objęta pierwotną analizą, składająca się z pierwszych 850 zrandomizowanych pacjentów ǂ Stratyfikowane na podstawie ekspresji PD-L1 na komórkach układu immunologicznego naciekających guz, liczby wcześniej stosowanych schematów chemioterapii i oceny histologicznej ** Na podstawie stratyfikowanego logarytmicznego testu log-rank *** Na podstawie estymatora Kaplana-Meiera Rycina 15: Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego w populacji objętej pierwotną analizą (wszyscy pacjenci) (OAK)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 16: Wykres drzewiasty (forest plot) przeżycia całkowitego z uwzględnieniem ekspresji PD-L1 w populacji objętej pierwotną analizą (OAK)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Stratyfikowany HR dla ITT i TC lub IC ≥1%. Niestratyfikowany HR dla pozostałych analizowanych podgrup. Poprawę OS obserwowano w grupie atezolizumabu w porównaniu z docetakselem zarówno u pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP (współczynnik ryzyka [HR] = 0,73, 95% CI: 0,60; 0,89; mediana OS = 15,6 w porównaniu z 11,2 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i docetakselu), jak i u pacjentów z płaskonabłonkowym NDRP (HR = 0,73, 95% CI: 0,54; 0,98; mediana OS = 8,9 w por. z 7,7 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i docetakselu). Obserwowana poprawa OS była spójnie wykazywana w podgrupach pacjentów, w tym u pacjentów z przerzutami do mózgu przed przystąpieniem do badania (HR = 0,54, 95% CI: 0,31; 0,94; mediana OS = 20,1 w porównaniu z 11,9 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i docetakselu) i pacjentów, którzy nigdy nie palili tytoniu (HR = 0,71, 95% CI: 0,47; 1,08; mediana OS = 16,3 w por. z 12,6 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i docetakselu).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jednak pacjenci z mutacjami EGFR nie wykazywali poprawy OS w grupie atezolizumabu w porównaniu z docetakselem (HR = 1,24, 95% CI: 0,71; 2,18; mediana OS = 10,5 w porównaniu z 16,2 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i docetakselu). Po zastosowaniu atezolizumabu obserwowano wydłużenie czasu do nasilenia bólu w klatce piersiowej zgłaszanego przez pacjentów, mierzonego za pomocą kwestionariusza EORTC QLQ-LC13 w porównaniu z docetakselem (HR = 0,71, 95% CI: 0,49 1,05; mediana nie została osiągnięta w żadnej z grup). Czas do zwiększenia nasilenia innych objawów raka płuca (tj. kaszlu, duszności i bólu ramion/barku) mierzonego za pomocą kwestionariusza EORTC QLQ-LC13 był podobny w grupie otrzymującej atezolizumab i docetaksel. Wyniki te powinny być interpretowane z ostrożnością ze względu na prowadzenie badania w warunkach otwartej próby.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
POPLAR (GO28753): Randomizowane badanie II fazy u pacjentów z NDRP miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, leczonych wcześniej chemioterapią Przeprowadzono wieloośrodkowe, międzynarodowe, randomizowane, otwarte, kontrolowane badanie II fazy, POPLAR, u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym NDRP, u których doszło do progresji choroby podczas lub po leczeniu wg schematu opartego na pochodnych platyny, niezależnie od ekspresji PD-L1. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności było przeżycie całkowite. Ogółem 287 pacjentów zostało losowo przydzielonych w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej atezolizumab (1200 mg we wlewie dożylnym co 3 tygodnie, aż do utraty korzyści klinicznej) lub docetaksel (75 mg/m 2 pc. we wlewie dożylnym w 1. dniu każdego 3-tygodniowego cyklu, aż do progresji choroby). Randomizację stratyfikowano według ekspresji PD-L1 na IC, liczby wcześniej stosowanych schematów chemioterapii i oceny histologicznej.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zaktualizowana analiza obejmująca łącznie 200 zgonów, z medianą obserwacji przeżycia wynoszącą 22 miesiące wykazała, że mediana OS wyniosła 12,6 miesiąca u pacjentów leczonych atezolizumabem w porównaniu z 9,7 miesiąca u pacjentów leczonych docetakselem (HR = 0,69, 95% CI: 0,52; 0,92). ORR wyniósł 15,3% w porównaniu z 14,7%, a mediana DOR wyniosła 18,6 miesiąca w porównaniu z 7,2 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i docetakselu. Drobnokomórkowy rak płuca IMpower133 (GO30081): Randomizowane badanie fazy I/III u pacjentów wcześniej nieotrzymujących chemioterapii, w chorobie rozległej DRP, w skojarzeniu z karboplatyną i etopozydem Przeprowadzono badanie IMpower133, będące randomizowanym, wieloośrodkowym, kontrolowanym placebo badaniem fazy I/III prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w skojarzeniu z karboplatyną i etopozydem u chorych na drobnokomórkowego raka płuca w chorobie rozległej, nieotrzymujących wcześniej chemioterapii w chorobie rozległej.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Z badania wyłączono pacjentów z czynnymi lub nieleczonymi przerzutami do OUN, chorobą autoimmunologiczną w wywiadzie, pacjentów którzy otrzymali żywą atenuowaną szczepionkę w okresie 4 tygodni przed randomizacją, u których stosowano systemowe leki immunosupresyjne w ciągu 1 tygodnia przed randomizacją. Oceny guza wykonywano co 6 tygodni w pierwszych 48 tygodniach po 1. dniu 1. cyklu, a następnie co 9 tygodni. U pacjentów, którzy spełniali ustalone kryteria i którzy zgodzili się na leczenie po progresji choroby, oceny guza wykonywano co 6 tygodni aż do zakończenia leczenia. Do badania włączono ogółem 403 pacjentów, których przydzielono losowo (w stosunku 1:1) do grup otrzymujących leczenie według schematów opisanych w Tabeli 18. Randomizacja była stratyfikowana z uwzględnieniem płci, stanu sprawności wg ECOG oraz obecności przerzutów do mózgu. Tabela 18: Schemat leczenia dożylnego (IMpower133)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Schemat leczenia Indukcja (Cztery 21-dniowe cykle) Leczenie podtrzymujące(21-dniowe cykle)
A atezolizumab (1200 mg)a + karboplatyna (AUC 5)b + etopozyd (100 mg/m2 pc.)b,c atezolizumab (1200 mg) a
B placebo + karboplatyna (AUC 5)b + etopozyd (100 mg/m2 pc.)b,c placebo

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Atezolizumab był podawany do utraty korzyści klinicznej według oceny badacza b Karboplatyna i etopozyd były podawane do ukończenia 4 cykli lub do progresji choroby bądź wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania działań toksycznych, w zależności od tego, które z tych zdarzeń wystąpi wcześniej c Etopozyd był podawany w 1., 2., 3. dniu każdego cyklu Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby w populacji badanej były dobrze wyważone pomiędzy grupami terapeutycznymi. Mediana wieku wyniosła 64 lata (zakres: 26 do 90 lat), przy czym 10% pacjentów było w wieku ≥75 lat. Większość pacjentów stanowili mężczyźni (65%), osoby rasy białej (80%), u 9% występowały przerzuty do mózgu i większość pacjentów paliła papierosy obecnie lub w przeszłości (97%). Wyjściowy stan sprawności według ECOG wyniósł 0 (35%) lub 1 (65%). W chwili przeprowadzania pierwotnej analizy mediana czasu obserwacji pacjentów pod kątem przeżycia wynosiła 13,9 miesiąca.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zaobserwowano statystycznie istotne wydłużenie przeżycia całkowitego po zastosowaniu atezolizumabu w skojarzeniu z karboplatyną i etopozydem w porównaniu do grupy kontrolnej (HR 0,70, 95% CI: 0,54, 0,91; mediana OS 12,3 miesiąca w por. z 10,3 miesiąca). W eksploracyjnej analizie końcowej OS po dłuższym okresie obserwacji (mediana 22,9 miesiąca) mediana OS dla obu grup była niezmieniona w porównaniu z pierwotną analizą okresową OS. Wyniki dotyczące PFS, ORR i DOR z analizy pierwotnej oraz wyniki eksploracyjnej analizy końcowej OS podsumowano w Tabeli 19. Krzywe Kaplana-Meiera dla OS i PFS przedstawiono na Rycinie 17 i 18. Dane dla pacjentów z przerzutami do mózgu są zbyt ograniczone, aby wyciągać wnioski na temat tej populacji. Tabela 19: Podsumowanie skuteczności (IMpower133)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Najważniejsze punkty końcowe oceny skuteczności Grupa A(Atezolizumab + karboplatyna + etopozyd) Grupa B(Placebo + karboplatyna+ etopozyd)
Równorzędne pierwszorzędowe punkty końcowe
Analiza OS* n=201 n=202
Liczba zgonów (%) 142 (70,6%) 160 (79,2%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące) 12,3 10,3
95% CI (10,8; 15,8) (9,3; 11,3)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,76 (0,60; 0,95)
Wartość p 0,0154***
12-miesięczne OS (%) 51,9 39,0
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)** n=201 n=202
Liczba zdarzeń (%) 171 (85,1%) 189 (93,6%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 5,2 4,3
95% CI (4,4; 5,6) (4,2; 4,5)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,77 (0,62; 0,96)
Wartość p 0,0170
6-miesięczne PFS (%)12-miesięczne PFS (%) 30,912,6 22,45,4
Inne punkty końcowe
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)** ^ n=201 n=202
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%) 121 (60,2%) 130 (64,4%)
95% CI (53,1; 67,0) (57,3; 71,0.)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 5 (2,5%) 2 (1,0%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 116 (57,7%) 128 (63,4%)
DOR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)** ^ n =121 n = 130
Mediana w miesiącach 4,2 3,9
95% CI (4,1; 4,5) (3,1; 4,2)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
PFS = przeżycie wolne od progresji choroby; RECIST = Kryteria oceny odpowiedzi w guzach litych w.1.1.; CI = przedział ufności; ORR = odsetek obiektywnych odpowiedzi; DOR = czas trwania odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite ‡ Stratyfikacja z uwzględnieniem płci i stanu sprawności wg ECOG *Eksploracyjna analiza końcowa OS w punkcie odcięcia danych klinicznych 24 stycznia 2019 r. ** Analiza PFS, ORR i DOR w punkcie odcięcia danych klinicznych 24 kwietnia 2018 r. ***Wyłącznie do celów opisowych ^ Potwierdzony ORR i DOR są eksploracyjnymi punktami końcowymi Rycina 17: Krzywa Kaplana-Meiera przedstawiająca przeżycie całkowite (IMpower133)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 18: Krzywa Kaplana-Meiera przedstawiająca przeżycie wolne od progresji choroby (IMpower133)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Potrójnie ujemny rak piersi Badanie IMpassion130 (WO29522): Randomizowane badanie III fazy z udziałem pacjentów z TNBC miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami wcześniej nieleczonych z powodu choroby rozsianej W celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w skojarzeniu z nab- paklitakselem u pacjentów z nieoperacyjnym TNBC, miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami nieotrzymujących wcześniej chemioterapii z powodu choroby rozsianej przeprowadzono badanie IMpassion 130 – podwójnie zaślepione, wieloośrodkowe, międzynarodowe, randomizowane badanie III fazy kontrolowane placebo z dwiema grupami terapeutycznymi. Pacjenci musieli kwalifikować się do monoterapii taksanami (tj. brak szybkiej progresji klinicznej, zagrażających życiu przerzutów do narządów trzewnych lub potrzeby szybkiej kontroli objawów i (lub) choroby), a wykluczano ich z badania, jeśli wcześniej otrzymywali chemioterapię w leczeniu neoadiuwantowym lub adiuwantowym w okresie ostatnich 12 miesięcy, mieli chorobę autoimmunologiczną w wywiadzie; otrzymali żywą, atenuowaną szczepionkę w ciągu 4 tygodni przed randomizacją, otrzymali systemowe leki immunostymulujące w ciągu 4 tygodni lub systemowe leki immunosupresyjne w ciągu 2 tygodni przed randomizacją; występowały u nich nieleczone, objawowe lub zależne od kortykosteroidów przerzuty do mózgu.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oceny guza dokonywano co 8 tygodni (± 1 tydzień) przez pierwszych 12 miesięcy po 1. dniu 1. cyklu, a następnie co 12 tygodni (± 1 tydzień). Do badania włączono w sumie 902 pacjentów, dokonując stratyfikacji na podstawie obecności przerzutów w wątrobie, wcześniejszego leczenia taksanami oraz ekspresji PD-L1 w komórkach immunologicznych naciekających guz (IC) (komórki immunologiczne naciekające guz [IC] z wybarwieniem PD-L1 zajmującym <1% powierzchni guza w por. z ≥1% powierzchni guza) ocenianej testem VENTANA PD-L1 (SP142). Pacjenci zostali losowo przydzieleni do leczenia atezolizumabem w dawce 840 mg lub placebo podawanymi we wlewach dożylnych w 1. i 15. dniu każdego 28-dniowego cyklu, w skojarzeniu z nab-paklitakselem (100 mg/m 2 pc.) podawanym we wlewie dożylnym w 1., 8. i 15. dniu każdego 28-dniowego cyklu.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci otrzymywali leczenie do czasu stwierdzenia progresji choroby w badaniu radiologicznym, zgodnie z kryteriami RECIST w.1.1 lub do wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Leczenie atezolizumabem mogło być kontynuowane po zakończeniu leczenia nab-paklitakselem z powodu nieakceptowalnej toksyczności. Mediana liczby cykli leczenia wynosiła 7 dla atezolizumabu i 6 dla nab-paklitakselu w każdym ramieniu badania. Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby w populacji badania były dobrze wyważone pomiędzy grupami terapeutycznymi. Większość pacjentów stanowiły kobiety (99,6%), 67,5% pacjentów było rasy białej, a 17,8% pacjentów było rasy azjatyckiej. Mediana wieku wyniosła 55 lat (zakres: 20-86). Wyjściowy stan sprawności wg ECOG wyniósł 0 (58,4%) lub 1 (41,3%). Łącznie u 41% włączonych pacjentów stwierdzono ekspresję PD-L1 ≥1%, u 27% pacjentów występowały przerzuty do wątroby, a u 7% – bezobjawowe przerzuty do mózgu w chwili przystępowania do badania.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Około połowa pacjentów otrzymywała wcześniej taksany (51%) lub antracykliny (54%) w ramach leczenia (neo)adiuwantowego. Dane demograficzne pacjentów oraz wyjściowa choroba nowotworowa u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% były na ogół reprezentatywne dla szerszej populacji badania. Równorzędne pierwszorzędowe punkty końcowe oceny skuteczności obejmowały ocenione przez badacza przeżycie wolne od progresji choroby (PFS) w populacji ITT oraz u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% wg RECIST w. 1.1, a także przeżycie całkowite (OS) w populacji ITT oraz u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1%. Drugorzędowe punkty końcowe oceny skuteczności obejmowały odsetek obiektywnych odpowiedzi (ORR) i czas trwania odpowiedzi (DOR) wg RECIST w. 1.1. Wyniki dotyczące PFS, ORR i DOR uzyskane w badaniu IMpassion130 u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% w momencie analizy końcowej PFS, przy medianie obserwacji pod kątem przeżycia wynoszącej 13 miesięcy, podsumowano w Tabeli 20 oraz w postaci krzywych Kaplana-Meiera dla PFS na Rycinie 19.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci z ekspresją PD-L1 <1% nie wykazali poprawy PFS, gdy atezolizumab dodano do leczenia nab-paklitakselem (HR = 0,94, 95% CI 0,78; 1,13). Przeprowadzono analizę końcową OS u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% po medianie obserwacji wynoszącej 19,12 miesiąca; wyniki dotyczące OS przedstawiono w Tabeli 20 oraz w postaci krzywej Kaplana-Meiera na Rycinie 20. Pacjenci z ekspresją PD-L1 <1% nie wykazywali poprawy OS, gdy atezolizumab dodano do leczenia nab-paklitakselem (HR = 1,02, 95% CI 0,84; 1,24). Przeprowadzono analizę eksploracyjną w podgrupach pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1%, badając wcześniejsze leczenie (neo)adiuwanotwe, mutacje BRCA 1/2 i bezobjawowe przerzuty do mózgu w punkcie wyjściowym. U pacjentów, którzy otrzymali wcześniej leczenie (neo)adiuwantowe (n = 242), współczynnik ryzyka dla pierwszorzędowego (końcowego) PFS wynosił 0,79 i 0,77 dla końcowego OS, podczas gdy u pacjentów, którzy nie otrzymali wcześniej leczenia (neo)adiuwantowego (n = 127), współczynnik ryzyka dla pierwszorzędowego (końcowego) PFS wynosił 0,44 i 0,54 dla końcowego OS.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu IMpassion130 spośród 614 przebadanych pacjentów u 89 (15%) stwierdzono patogenne mutacje BRCA 1/2. Z podgrupy z mutacjami PD-L1 + / BRCA 1/2. 19 pacjentów otrzymało atezolizumab z nab-paklitakselem a 26 – placebo plus nab-paklitaksel. Opierając się na analizie eksploracyjnej z zaznaczeniem małej liczebności próby, obecność mutacji BRCA 1/2 wydaje się nie mieć wpływu na kliniczną korzyść ze stosowania atezolizumabu i nab-paklitakselu względem PFS. Nie było dowodów skuteczności u pacjentów z bezobjawowymi przerzutami do mózgu na początku badania, chociaż liczba leczonych pacjentów była niewielka; mediana PFS wynosiła 2,2 miesiąca w ramieniu atezolizumab plus nab-paklitaksel (n = 15) w porównaniu do 5,6 miesiąca w ramieniu placebo plus nab-paklitaksel (n=11) (HR 1.40; 95% CI 0.57, 3.44). Tabela 20: Podsumowanie skuteczności u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% (badanie IMpassion130)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Główne punkty końcowe oceny skuteczności Atezolizumab + nab- paklitaksel Placebo + nab- paklitaksel
Pierwszorzędowe punkty końcowe n=185 n=184
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) – analiza podstawowa3
Liczba zdarzeń (%) 138 (74,6%) 157 (85,3%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 7,5 5,0
95% CI (6,7; 9,2) (3,8; 5,6)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,62 (0,49; 0,78)
Wartość p1 <0,0001
12-miesięczne PFS (%) 29,1 16,4
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) – zaktualizowana analiza eksploracyjna4
Liczba zdarzeń (%) 149 (80,5%) 163 (88,6%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 7,5 5,3
95% CI (6,7; 9,2) (3,8; 5,6)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,63 (0,50-0,80)
Wartość p1 <0,0001
12-miesięczne PFS (%) 30,3 17,3
OS1,2,5
Liczba zgonów (%) 120 (64,9%) 139 (75,5%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące) 25,4 17,9
95% CI (19,6; 30,7) (13,6; 20,3)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,67 (0,53; 0,86)
Drugorzędowe i eksploracyjne punkty końcowe
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)3 n=185 n=183
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%) 109 (58,9%) 78 (42,6%)
95% CI (51,5; 66,1) (35,4; 50,1)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 19 (10,3%) 2 (1,1%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 90 (48,6%) 76 (41,5%)
Liczba stabilizacji choroby 38 (20,5%) 49 (26,8%)
DOR w ocenie badacza3 n=109 n=78
Mediana w miesiącach 8,5 5,5
95% CI (7,3; 9,7) (3,7; 7,1)
1. Na podstawie stratyfikowanego testu log rank.2. Porównania OS pomiędzy grupami terapeutycznymi u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% nie były formalnie badane, zgodnie z określoną a priori hierarchią analizy.3. Dla końcowej analizy PFS, ORR, DOR i pierwszej analizy etapowej dla OS w momencie odcięcia w badaniuklinicznym 17 kwietnia 2018.4. Dla analizy eksploracyjnej PFS w momencie odcięcia w badaniu klinicznym 2 stycznia 2019.5. Dla końcowej analizy OS w momencie odcięcia w badaniu klinicznym 14 kwietnia 2020.‡ Stratyfikacja według obecności przerzutów do wątroby i wcześniejszego leczenia taksanami.PFS = przeżycie wolne od progresji; RECIST = Kryteria oceny odpowiedzi w guzach litych, w. 1.1.;CI = przedział ufności; ORR = odsetek obiektywnych odpowiedzi; DOR = czas trwania odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite, NE = niemożliwe do oszacowania

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 19: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od progresji choroby u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% (IMpassion130)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 20: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% (IMpassion130)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Czas do wystąpienia zgłaszanego przez pacjenta pogorszenia (trwały  10-punktowy spadek w stosunku do wartości wyjściowej) ogólnego stanu zdrowia /jakości życia związanej ze zdrowiem, mierzony za pomocą EORTC QLQ-C30 był podobny w każdej grupie leczenia, co wskazuje, że wszyscy pacjenci utrzymywali swoje bazowe HRQoL (ang. Health-related quality of life , jakość życia zależna od stanu zdrowia) przez porównywalny okres czasu. Rak wątrobowokomórkowy IMbrave150 (YO40245): randomizowane badanie III fazy z udziałem pacjentów z nieresekcyjnym HCC, którzy nie otrzymywali wcześniej terapii systemowej, w skojarzeniu z bewacyzumabem Przeprowadzono randomizowane, wieloośrodkowe, międzynarodowe, otwarte badanie III fazy, IMbrave150, dla oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem u pacjentów z HCC miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami i (lub) nieresekcyjnym, którzy nie otrzymywali wcześniej leczenia systemowego.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Łącznie 501 pacjentów zostało losowo (w stosunku 2:1) przydzielonych do grupy otrzymującej atezolizumab (1200 mg) i bewacyzumab w dawce 15 mg/kg mc. co 3 tygodnie we wlewie dożylnym lub sorafenib w dawce 400 mg doustnie dwa razy na dobę. Randomizację poddano stratyfikacji według rejonu geograficznego, naciekania dużych naczyń i (lub) rozsiewu poza wątrobę, wyjściowego stężenia α-fetoproteiny (AFP) i stanu sprawności według ECOG. Pacjenci z obu grup terapeutycznych otrzymywali leczenie do czasu utraty korzyści klinicznej lub wystąpienia niemożliwej do opanowania toksyczności. Pacjenci mogli zakończyć leczenie atezolizumabem lub bewacyzumabem (np. z powodu zdarzeń niepożądanych) i kontynuować terapię jednym lekiem do utraty korzyści klinicznej lub wystąpienia niemożliwej do opanowania toksyczności związanej z lekiem podawanym w monoterapii.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do badania włączono osoby dorosłe, u których choroba nie była podatna na leczenie chirurgiczne ani lokoregionalne lub u których po takim leczeniu nastąpiła progresja choroby, z niewydolnością wątroby klasy A w skali Childa-Pugha, stanem sprawności 0/1 wg ECOG oraz brakiem wcześniejszego leczenia systemowego. Krwawienie (w tym zdarzenia śmiertelne) jest znanym działaniem niepożądanym bewacyzumabu, a krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego jest częstym, zagrażającym życiu powikłaniem u pacjentów z HCC. Dlatego konieczna była ocena pacjentów pod kątem występowania żylaków w czasie 6 miesięcy poprzedzających lecze – z badania byli wykluczani pacjenci, u których w tym czasie stwierdzono krwawienie z żylaków, pacjenci z nieleczonymi lub nieskutecznie leczonymi żylakami z krwawieniem lub wysokim ryzykiem krwawienia.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku pacjentów z czynnym zapaleniem wątroby typu B wymagany był poziom HBV DNA <500 IU/ml na 28 dni przed rozpoczęciem leczenia w badaniu oraz standardowe leczenie przeciw HBV przez co najmniej 14 dni przed włączeniem do badania, a następnie przez cały czas jego trwania. Z badania wykluczono także pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim wodobrzuszem; encefalopatią wątrobową w wywiadzie; rozpoznanym włóknisto-blaszkowym HCC; mięsakowatym HCC; mieszanym rakiem przewodów żółciowych i HCC; czynnym jednoczesnym zakażeniem HBV i HCV; chorobą autoimmunologiczną w wywiadzie; pacjentów, którzy otrzymali żywą atenuowaną szczepionkę w czasie 4 tygodni poprzedzających randomizację; systemowe leki immunostymulujące w czasie 4 tygodni poprzedzających randomizację lub systemowe leki immunosupresyjne w czasie 2 tygodni poprzedzających randomizację; nieleczeni lub z zależnymi od kortykosteroidów przerzutami do mózgu. Oceny guza przeprowadzano co 6 tygodni w pierwszych 54 tygodniach po dniu 1.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
cyklu 1., a następnie co 9 tygodni. Grupy terapeutyczne były dobrze zrównoważone pod względem cech demograficznych i wyjściowej charakterystyki choroby w badanej populacji. Mediana wieku wyniosła 65 lat (zakres: 26 do 88 lat); 83% pacjentów stanowili mężczyźni. Większość pacjentów stanowiły rasy azjatycka (57%) i biała (35%). 40% pacjentów pochodziło z Azji (z wyłączeniem Japonii), a 60% z reszty świata. U około 75% pacjentów występowało naciekanie dużych naczyń i (lub) rozsiew poza wątrobę, a u 37% wyjściowe stężenie AFP wynosiło ≥ 400 ng/ml. Wyjściowy stan sprawności według ECOG wyniósł 0 (62%) lub 1 (38%). Głównymi czynnikami ryzyka rozwoju HCC były: wirusowe zapalenie wątroby typu B (u 48% pacjentów), wirusowe zapalenie wątroby typu C (u 22% pacjentów) i choroby wywołane innymi czynnikami niż wirusy (u 31% pacjentów).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
HCC sklasyfikowano jako chorobę w stopniu C według klasyfikacji Barcelona Clinic Liver Cancer (BCLC) u 82% pacjentów, w stopniu B u 16% pacjentów i w stopniu A u 3% pacjentów. Równorzędnymi pierwszorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były OS i oceniany przez IRF PFS według kryteriów RECIST w. 1.1. W chwili przeprowadzania analizy pierwotnej mediana czasu obserwacji pacjentów pod kątem przeżycia wynosiła 8,6 miesiąca. Dane wskazywały statystycznie znamienną poprawę OS i PFS ocenianego przez IRF według kryteriów RECIST w. 1.1 po zastosowaniu leczenia skojarzonego atezolizumabem z bewacyzumabem w porównaniu z sorafenibem. Statystycznie znamienną poprawę obserwowano także w odniesieniu do odsetka potwierdzonych obiektywnych odpowiedzi (ORR) ocenianego przez IRF według kryteriów RECIST w. 1.1 oraz zmodyfikowanych kryteriów RECIST dla HCC (mRECIST). Najważniejsze wyniki z analizy pierwotnej dotyczące skuteczności podsumowano w Tabeli 21.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przeprowadzono opisową, zaktualizowaną analizę skuteczności z medianą czasu obserwacji przeżycia wynoszącą 15,6 miesiąca. Mediana OS wynosiła 19,2 miesiąca (95% CI: 17,0; 23,7) dla ramienia atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem w porównaniu z 13,4 miesiąca (95% CI: 11,4; 16,9) dla ramienia sorafenibu z wartością HR wynoszącą 0,66 (95% CI: 0,52; 0,85). Mediana PFS ocenianego przez IRF według kryteriów RECIST w. 1.1 wynosiła 6,9 miesiąca (95% CI: 5,8; 8,6) dla ramienia atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem w porównaniu z 4,3 miesiąca (95% CI: 4,0; 5,6) dla ramienia sorafenibu z wartością HR wynoszącą 0,65 (95% CI: 0,53; 0,81). Wartość ORR ocenianego przez IRF według kryteriów RECIST w. 1.1 wynosiła 29,8% (95% CI: 24,8; 35,0) dla ramienia atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem i 11,3% (95% CI: 6,9; 17,3) dla ramienia sorafenibu. Mediana czasu trwania odpowiedzi (DOR) ocenianego przez IRF według kryteriów RECIST w.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
1.1 u osób z potwierdzoną odpowiedzią wynosiła 18,1 miesiąca (95% CI: 14,6; NE) dla ramienia atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem w porównaniu z 14,9 miesiąca (95% CI: 4,9; 17,0) dla ramienia sorafenibu. Krzywe Kaplana-Meiera dla OS (analiza zaktualizowana) i PFS (analiza pierwotna) przedstawiono na rycinach, odpowiednio 21 i 22. Tabela 21: Podsumowanie wyników skuteczności (IMbrave150 analiza pierwotna)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Najważniejsze punkty końcowe oceny skuteczności Atezolizumab + Bewacyzumab Sorafenib
OS n=336 n=165
Liczba zgonów (%) 96 (28,6%) 65 (39,4%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzenia (miesiące) NE 13,2
95% CI (NE, NE) (10,4; NE)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka‡ (95% CI) 0,58 (0,42; 0,79)
Wartość p1 0,0006
6-miesięczne OS (%) 84,8% 72,3%
PFS oceniane przez IRF, RECIST w. 1.1 n=336 n=165
Liczba zdarzeń (%) 197 (58,6%) 109 (66,1%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 6,8 4,3
95% CI (5,8; 8,3) (4,0; 5,6)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka‡ (95% CI) 0,59 (0,47; 0,76)
Wartość p1 <0,0001
6-miesięczne PFS 54,5% 37,2%
ORR oceniany przez IRF, RECIST w. 1.1 n=326 n=159
Liczba pacjentów z potwierdzoną odpowiedzią (%) 89 (27,3%) 19 (11,9%)
95% CI (22,5; 32,5) (7,4; 18,0)
Wartość p2 <0,0001
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 18 (5,5%) 0
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 71 (21,8%) 19 (11,9%)
Liczba przypadków stabilizacji choroby (%) 151 (46,3%) 69 (43,4%)
DOR oceniany przez IRF, RECIST w. 1.1 n=89 n=19
Mediana w miesiącach NE 6,3
95% CI (NE; NE) (4,7; NE)
Zakres (miesiące) (1,3+; 13,4+) (1,4+; 9,1+)
ORR oceniany przez IRF, HCC mRECIST n=325 n=158
Liczba pacjentów z potwierdzoną odpowiedzią (%) 108 (33,2%) 21 (13,3%)
95% CI (28,1; 38,6) (8,4; 19,6)
Wartość p2 <0,0001
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 33 (10,2%) 3 (1,9%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 75 (23,1%) 18 (11,4%)
Liczba przypadków stabilizacji choroby (%) 127 (39,1%) 66 (41,8%)
DOR oceniany przez IRF, HCC mRECIST n=108 n=21
Mediana w miesiącach NE 6,3
95% CI (NE; NE) (4,9; NE)
Zakres (miesiące) (1,3+; 13,4+) (1,4+; 9,1+)

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
‡ Stratyfikacja ze względu na rejon geograficzny (Azja z wyłączeniem Japonii w por. z resztą świata), naciekanie dużych naczyń i/lub rozsiew poza wątrobę (obecność lub brak) oraz wyjściowe stężenie AFP (<400 w por. z ≥400 ng/ml) 1. Na podstawie dwustronnego stratyfikowanego testu log-rank 2. Nominalne wartości p na podstawie dwustronnego testu Cochrana-Mantela-Haenszela + Oznacza wartość odciętą PFS = przeżycie wolne od progresji choroby RECIST = kryteria oceny odpowiedzi na leczenie w guzach litych, w. 1.1; HCC mRECIST = ocena według zmodyfikowanych kryteriów RECIST dotycząca raka wątrobowokomórkowego; C I= przedział ufności; ORR = odsetek obiektywnych odpowiedzi; DOR = czas trwania odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite; NE = niemożliwe do oceny Rycina 21: Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego w populacji objętej analizą pierwotną (IMbrave 150 analiza zaktualizowana)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 22: Krzywe Kaplana-Meiera dla PFS w ocenie IRF według kryteriów RECIST w. 1.1 w populacji objętej pierwotną analizą (wszyscy pacjenci) (IMbrave150 analiza pierwotna)
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność u osób w podeszłym wieku Nie obserwowano ogólnych różnic w skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku ≥65 lat a młodszymi pacjentami otrzymującymi atezolizumab w monoterapii. W badaniu IMpower150 wiek ≥65 lat wiązał się ze słabszym działaniem atezolizumabu u pacjentów otrzymujących atezolizumab w skojarzeniu z karboplatyną i paklitakselem. W badaniach IMpower150, IMpower133 i IMpower110 dane dotyczące pacjentów w wieku ≥75 lat są zbyt ograniczone, by móc sformułować wnioski dotyczące tej populacji. Dzieci i młodzież Przeprowadzono wieloośrodkowe, otwarte badanie wczesnej fazy z udziałem dzieci i młodzieży (w wieku <18 lat, n=69) oraz młodych dorosłych (w wieku 18-30 lat, n=18) z nawracającymi lub postępującymi guzami litymi, a także chłoniakiem ziarniczym i nieziarniczym, w celu oceny bezpieczeństwa stosowania i farmakokinetyki atezolizumabu. Pacjenci byli leczeni dawką 15 mg/kg mc. atezolizumabu podawaną dożylnie co 3 tygodnie (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Ekspozycja na atezolizumab wzrastała proporcjonalnie do dawki, w zakresie dawek od 1 mg/kg mc. do 20 mg/kg mc., włączając stałą dawkę 1200 mg podawaną co 3 tygodnie. W analizie populacyjnej obejmującej 472 pacjentów opisano farmakokinetykę atezolizumabu dla zakresu dawek: 1 do 20 mg/kg mc. charakteryzującą się liniowym, dwukompartmentowym modelem dystrybucji i eliminacją pierwszego rzędu. Właściwości farmakokinetyczne atezolizumabu w postaci dożylnej w dawce 840 mg podawanego co 2 tygodnie, w dawce 1200 mg podawanego co 3 tygodnie oraz w dawce 1680 mg podawanego co 4 tygodnie są takie same; oczekuje się, że przy tych trzech schematach dawkowania zostaną osiągnięte porówanywalne ekspozycje całkowite. Analiza farmakokinetyki populacyjnej sugeruje, że stan stacjonarny osiągany jest po 6 do 9 tygodniach wielokrotnego dawkowania. Pole pod krzywą, stężenie maksymalne i stężenie minimalne wzrosły, odpowiednio, 1,91-krotnie, 1,46-krotnie i 2,75-krotnie.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie Atezolizumab jest podawany we wlewie dożylnym. Dystrybucja Analiza populacyjna farmakokinetyki wskazuje, że u typowego pacjenta objętość dystrybucji w kompartmencie centralnym wynosi 3,28 l, a objętość w stanie stacjonarnym wynosi 6,91 l. Metabolizm Metabolizm atezolizumabu nie był bezpośrednio badany. Przeciwciała są usuwane głównie przez katabolizm. Eliminacja Analiza populacyjna farmakokinetyki wskazuje, że klirens atezolizumabu wynosi 0,200 l/dobę, a typowy okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynosi 27 dni. Szczególne populacje pacjentów Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej i zależności odpowiedzi od ekspozycji na lek następujące czynniki nie wywierają klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę atezolizumabu: wiek (21-89 lat), region geograficzny, grupa etniczna, zaburzenia czynności nerek, łagodne zaburzenia czynności wątroby, poziom ekspresji PD-L1 lub stan sprawności w skali ECOG.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Masa ciała, płeć, obecność przeciwciał ADA, poziom albumin i obciążenie guzem wywierają statystycznie istotny, ale klinicznie nieznaczący wpływ na farmakokinetykę atezolizumabu. Dostosowanie dawki nie jest rekomendowane. Osoby w wieku podeszłym Nie przeprowadzono odrębnych badań ze stosowaniem atezolizumabu u pacjentów w podeszłym wieku. Wpływ wieku na farmakokinetykę atezolizumabu oceniano w analizie populacyjnej farmakokinetyki. Nie stwierdzono, by wiek był istotną współzmienną wpływającą na farmakokinetykę atezolizumabu, w oparciu o dane pochodzące od pacjentów z grupy wiekowej 21-89 lat (n  472) o medianie 62 lat. Nie obserwowano klinicznie istotnej różnicy w farmakokinetyce atezolizumabu między pacjentami w wieku  65 lat (n  274), pacjentami w wieku 65  75 lat (n  152) i pacjentami w wieku  75 lat (n  46) (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci i młodzież Wyniki dotyczące farmakokinetyki uzyskane w jednym wieloośrodkowym, otwartym badaniu wczesnej fazy z udziałem dzieci i młodzieży (w wieku <18 lat, n=69) oraz młodych dorosłych (w wieku 18-30 lat, n=18) wskazują, że klirens i objętość dystrybucji atezolizumabu były porównywalne u dzieci i młodzieży otrzymujących dawkę 15 mg/kg mc. oraz młodych dorosłych otrzymujących dawkę 1200 mg atezolizumabu co 3 tygodnie po znormalizowaniu wyników względem masy ciała, z tendencją do zmniejszania się ekspozycji u dzieci i młodzieży wraz ze zmniejszaniem się masy ciała. Różnice te nie wiązały się ze zmniejszeniem stężenia atezolizumabu poniżej docelowej ekspozycji terapeutycznej. Dane dotyczące dzieci w wieku <2 lat są ograniczone, dlatego nie można sformułować jednoznacznych wniosków. Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono odrębnych badań dotyczących stosowania atezolizumabu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W analizie populacyjnej farmakokinetyki nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic w klirensie atezolizumabu u pacjentów z łagodnymi (szacowany stopień przesączania kłębuszkowego, ang. estimated glomerular filtration rate [eGFR] 60 do 89 ml/min/1,73 m 2 ; n  208) ani z umiarkowanymi (eGFR 30 do 59 ml/min/1,73 m 2 ; n  116) zaburzeniami czynności nerek w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek (eGFR większy lub równy 90 ml/min/1,73 m 2 ; n  140). Ciężkie zaburzenia czynności nerek (eGFR 15 do 29 ml/min/1,73 m 2 ; n  8) występowały tylko u kilku pacjentów (patrz punkt 4.2). Wpływ ciężkich zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę atezolizumabu jest nieznany. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono odrębnych badań dotyczących stosowania atezolizumabu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W analizie populacyjnej farmakokinetyki nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic w klirensie atezolizumabu u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny  GGN i aktywność AspAT >GGN lub stężenie bilirubiny >1,0 x do 1,5 x GGN oraz dowolna wartość AspAT) lub umiarkowaną niewydolnością wątroby (stężenie bilirubiny >1,5 do 3 x GGN i dowolna wartość AspAT) w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością wątroby (stężenie bilirubiny i aktywność AspAT ≤GGN). Brak dostępnych danych od pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny >3 X GGN i dowolna wartość AspAT). Zaburzenia czynności wątroby zostały zdefiniowane na podstawie kryteriów opracowanych przez Grupę roboczą ds. niewydolności narządowej przy Narodowym Instytucie Onkologii (ang. National Cancer Institute-Organ Dysfunction Working Group , NCI-ODWG) dotyczących zaburzeń czynności wątroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wpływ ciężkich zaburzeń czynności wątroby (stężenie bilirubiny >3  GGN i dowolna wartość AspAT) na farmakokinetykę atezolizumabu jest nieznany.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Rakotwórczość Nie przeprowadzono badań rakotwórczości pozwalających ustalić ryzyko karcynogennego działania atezolizumabu. Działanie mutagenne Nie przeprowadzono badań mutagenności pozwalających ustalić ryzyko działania mutagennego atezolizumabu. Jednak nie przewiduje się, by przeciwciała monoklonalne powodowały zmiany w DNA lub chromosomach. Płodność Nie przeprowadzono badań nad wpływem atezolizumabu na płodność; jednak badania toksyczności przewlekłej obejmowały ocenę narządów rozrodczych samców i samic małp cynomolgus. Cotygodniowe podawanie atezolizumabu samicom małp przy szacowanym AUC stanowiącym około 6-krotność AUC u pacjentów po podaniu rekomendowanej dawki spowodowało nieregularność cyklu rujowego oraz brak powstawania nowych ciałek żółtych w jajnikach, co było przemijające. Nie stwierdzono wpływu na narządy rozrodcze u samców.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Działanie teratogenne Nie przeprowadzono badań toksycznego wpływu atezolizumabu na reprodukcję ani badań teratogenności. Badania na zwierzętach wykazały, że zahamowanie szlaku PD-L1/PD-1 może prowadzić do odrzucenia rozwijającego się płodu w mechanizmie immunologicznym, skutkując śmiercią płodu. Należy się spodziewać, że podawanie atezolizumabu może spowodować uszkodzenie płodu, w tym ryzyko obumarcia zarodka i płodu.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych L-histydyna Kwas octowy lodowaty Sacharoza Polisorbat 20 Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Z powodu braku badań zgodności nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Nieotwarta fiolka 3 lata. Rozcieńczony roztwór Wykazano, że produkt leczniczy zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez okres do 24 godzin w temperaturze ≤30°C i przez okres do 30 dni w temperaturze od 2°C do 8°C od czasu przygotowania. Z mikrobiologicznego punktu widzenia przygotowany roztwór do infuzji należy zużyć natychmiast. Jeśli roztwór nie zostanie natychmiast zużyty, za czas i warunki przechowywania roztworu przed podaniem odpowiada użytkownik i zwykle nie powinno trwać to dłużej niż 24 godziny w temperaturze 2°C do 8°C lub 8 godzin w temperaturze otoczenia (≤25°C), chyba że rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i atestowanych warunkach aseptycznych.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Fiolkę przechowywać w tekturowym opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka ze szkła typu I z gumową zatyczką z kauczuku butylowego i aluminiowym kapslem z plastikową, szarą lub turkusową zdejmowalną nakrywką, zawierająca 14 ml lub 20 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. Opakowanie zawiera jedną fiolkę. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy Tecentriq nie zawiera żadnych substancji konserwujących o działaniu przeciwbakteryjnym ani środków bakteriostatycznych i powinien być przygotowywany przez fachowy personel medyczny z zachowaniem zasad aseptyki, by zapewnić sterylność przygotowanych roztworów.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dane farmaceutyczne
Do przygotowania produktu leczniczego Tecentriq do podania należy użyć sterylnej igły i strzykawki. Przygotowanie, postępowanie i przechowywanie zgodnie z zasadami aseptyki Podczas przygotowywania infuzji muszą być zachowane zasady aseptyki. Przygotowanie infuzji powinno:  odbywać się w warunkach aseptycznych i być prowadzone przez przeszkolony personel medyczny zgodnie z zasadami dobrej praktyki, zwłaszcza w odniesieniu do aseptycznego przygotowania produktów podawanych drogą pozajelitową.  być wykonywane w komorze z przepływem laminarnym lub komorze bezpieczeństwa biologicznego z zachowaniem standardowych środków ostrożności dotyczących bezpiecznego postępowania z substancjami podawanymi dożylnie.  Po przygotowaniu roztwór do infuzji dożylnej powinien być odpowiednio przechowywany, aby zapewnić zachowanie warunków aseptycznych. Nie wstrząsać.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dane farmaceutyczne
Instrukcja rozcieńczania Dla zaleconej dawki 840 mg: z fiolki pobrać czternaście ml koncentratu produktu leczniczego Tecentriq, a następnie pobraną ilość rozcieńczyć w chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) w postaci roztworu do wstrzykiwań znajdującego się w worku infuzyjnym wykonanym z polichlorku winylu (PCW), poliolefin (PO), polietylenu (PE) lub polipropylenu (PP). Dla zaleconej dawki 1200 mg: z fiolki pobrać dwadzieścia ml koncentratu produktu leczniczego Tecentriq, a następnie pobraną ilość rozcieńczyć w chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) w postaci roztworu do wstrzykiwań znajdującego się w worku infuzyjnym wykonanym z polichlorku winylu (PCW), poliolefin (PO), polietylenu (PE) lub polipropylenu (PP). Dla zaleconej dawki 1680 mg: z dwóch fiolek pobrać w sumie dwadzieścia osiem ml koncentratu produktu leczniczego Tecentriq 840 mg, a następnie pobraną ilość rozcieńczyć w chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) w postaci roztworu do wstrzykiwań znajdującego się w worku infuzyjnym wykonanym z polichlorku winylu (PCW), poliolefin (PO), polietylenu (PE) lub polipropylenu (PP).
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dane farmaceutyczne
Po rozcieńczeniu końcowe stężenie rozcieńczonego roztworu powinno wynosić pomiędzy 3,2 mg/ml a 16,8 mg/ml. Worek infuzyjny należy delikatnie odwracać dnem do góry, aby wymieszać roztwór, unikając wytworzenia piany. Po przygotowaniu roztworu należy natychmiast podać go pacjentowi (patrz punkt 6.3). Produkty lecznicze podawane drogą pozajelitową należy uważnie obejrzeć pod kątem obecności cząstek i przebarwień, zanim lek zostanie podany pacjentowi. W razie stwierdzenia cząstek lub przebarwień, roztworu nie należy używać. Nie obserwowano niezgodności pomiędzy produktem leczniczym Tecentriq a wchodzącą w kontakt z produktem powierzchnią worków infuzyjnych, wykonanych z PCW, PO, PE lub PP. Ponadto, nie obserwowano niezgodności z wbudowanymi filtrami o membranach składających się z polieterosulfonu lub polisulfonu oraz zestawami infuzyjnymi i innymi materiałami do infuzji wykonanymi z PCW, PE, polibutadienu lub polieterouretanów. Stosowanie wbudowanych filtrów membranowych jest opcjonalne.
CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 840 mg
Dane farmaceutyczne
Nie należy jednocześnie podawać innych produktów leczniczych przez tę samą linię infuzyjną. Usuwanie niezużytych leków/leków po terminie ważności Należy zminimalizować usuwanie produktu leczniczego Tecentriq do środowiska. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tecentriq 1875 mg roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna 15 ml fiolka roztworu do wstrzykiwań zawiera 1875 mg atezolizumabu. Każdy ml roztworu zawiera 125 mg atezolizumabu. Atezolizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym klasy IgG1 o zmodyfikowanym regionie Fc, skierowanym przeciwko ligandowi receptora programowanej śmierci 1 (PD-L1), wytwarzanym przez komórki jajnika chomika chińskiego z zastosowaniem technologii rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Przezroczysty płyn, bezbarwny do lekko żółtawego. pH roztworu mieści się w zakresie 5,5 – 6,1, a osmolalność wynosi 359 – 459 mOsm/kg.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Rak urotelialny (ang. urothelial carcinoma , UC) Produkt leczniczy Tecentriq w monoterapii jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z rakiem urotelialnym miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami:  po wcześniejszej chemioterapii zawierającej pochodne platyny lub  u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do leczenia cisplatyną i u których ekspresja PD-L1 w tkance nowotworowej wynosi ≥5% (patrz punkt 5.1). Niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP) we wczesnym stadium Produkt leczniczy Tecentriq w monoterapii jest wskazany jako leczenie adiuwantowe po całkowitej resekcji i chemioterapii opartej na pochodnych platyny u dorosłych pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca o wysokim ryzyku wystąpienia nawrotu, u których w tkance nowotworowej ekspresja PD-L1 wynosi ≥50% na komórkach guza (ang. tumour cells , TC) oraz u których nie wykryto mutacji EGFR ani rearanżacji ALK (kryteria doboru, patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Wskazania do stosowania
Zaawansowany niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP) Produkt leczniczy Tecentriq, w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną, jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z niepłaskonabłonkowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z przerzutami. U pacjentów z NDRP z mutacją EGFR lub z ALK-dodatnim NDRP produkt leczniczy Tecentriq w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną jest wskazany dopiero po niepowodzeniu odpowiednich terapii ukierunkowanych molekularnie (patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Tecentriq w skojarzeniu z nab-paklitakselem i karboplatyną jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP z przerzutami, u których nie wykryto mutacji EGFR ani rearanżacji ALK (patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Tecentriq w monoterapii jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z NDRP z przerzutami, z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza (TC) lub ≥10% na komórkach immunologicznych naciekających guz (ang.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Wskazania do stosowania
immune cells , IC) oraz u których nie wykryto mutacji EGFR ani rearanżacji ALK (patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Tecentriq w monoterapii jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z zaawansowanym NDRP, którzy nie kwalifikują się do leczenia opartego na pochodnych platyny (kryteria doboru – patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Tecentriq w monoterapii jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z NDRP miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, po wcześniejszej chemioterapii. Pacjenci z NDRP z mutacją EGFR lub ALK-dodatnim NDRP przed leczeniem produktem Tecentriq powinni otrzymać również terapie ukierunkowane molekularnie (patrz punkt 5.1). Drobnokomórkowy rak płuca (DRP) Produkt leczniczy Tecentriq, w skojarzeniu z karboplatyną i etopozydem jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z drobnokomórkowym rakiem płuca w chorobie rozległej (ang. extensive-stage small cell lung cancer , ES-SCLC) (patrz punkt 5.1). Potrójnie ujemny rak piersi (ang.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Wskazania do stosowania
triple-negative breast cancer , TNBC) Produkt leczniczy Tecentriq w skojarzeniu z nab-paklitakselem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nieoperacyjnym potrójnie ujemnym rakiem piersi, miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, z ekspresją PD-L1 na komórkach immunologicznych naciekających guz (IC) ≥1%, którzy wcześniej nie otrzymywali chemioterapii z powodu choroby rozsianej. Rak wątrobowokomórkowy (ang. hepatocellular carcinoma , HCC) Produkt leczniczy Tecentriq, w skojarzeniu z bewacyzumabem jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z zaawansowanym lub nieresekcyjnym rakiem wątrobowokomórkowym, którzy wcześniej nie otrzymywali leczenia systemowego (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem leczniczym Tecentriq musi być inicjowane i nadzorowane przez lekarzy mających doświadczenie w leczeniu chorób nowotworowych. Pacjenci otrzymujący obecnie atezolizumab w postaci dożylnej mogą go zmienić na produkt leczniczy Tecentriq w postaci roztworu do wstrzykiwań. Oznaczanie ekspresji PD-L1 u pacjentów z rakiem urotelialnym (UC) z przerzutami, potrójnie ujemnym rakiem piersi (TNBC) oraz niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP) Produkt leczniczy Tecentriq w monoterapii Jeśli określono tak we wskazaniu, wybór pacjenta do leczenia produktem leczniczym Tecentriq dokonany na podstawie ekpresji PD-L1 w tkance nowotworowej należy potwierdzić zwalidowanym testem (patrz punkty 4.1 i 5.1). Produkt leczniczy Tecentriq w leczeniu skojarzonym Pacjenci z uprzednio nieleczonym TNBC powinni być kwalifikowani do leczenia na podstawie ekspresji PD-L1 w tkance nowotworowej potwierdzonej zwalidowanym testem (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dawkowanie
Dawkowanie Zalecana dawka produktu leczniczego Tecentriq w postaci roztworu do wstrzykiwań wynosi 1875 mg podawana co trzy tygodnie, jak przedstawiono w Tabeli 1. W przypadku stosowania produktu leczniczego Tecentriq w leczeniu skojarzonym należy również zapoznać się z pełną informacją dotyczącą pozostałych produktów podawanych w leczeniu skojarzonym (patrz także punkt 5.1). Tabela 1: Zalecane dawkowanie produktu leczniczego Tecentriq we wstrzyknięciu podskórnym

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dawkowanie

Wskazanie Zalecana dawka i schemat dawkowania Czas trwania leczenia
Monoterapia produktem leczniczym Tecentriq
Leczenie pierwszego rzutu w UC 1875 mg co 3 tygodnie Do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności
Leczenie pierwszego rzutu w NDRP z przerzutami
Leczenie pierwszego rzutu w NDRP u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do leczeniaopartego na pochodnych platyny
NDRP we wczesnym stadium 1875 mg co 3 tygodnie 1 rok lub do czasu wystąpienia nawrotu choroby, lub niemożliwej do opanowania toksyczności. Nie badano czasu trwania leczenia dłuższego niż1 rok.
Leczenie drugiego rzutu w UC 1875 mg co 3 tygodnie Do czasu utraty korzyści klinicznej lub do wystąpienianiemożliwej do opanowania toksyczności
Leczenie drugiego rzutu w NDRP
Terapia skojarzona produktem leczniczym Tecentriq
Leczenie pierwszego rzutu w niepłaskonabłonkowym NDRP w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną Fazy leczenia indukcyjnego ipodtrzymującego:1875 mg co 3 tygodnie Produkt leczniczy Tecentriq powinien być podawany w pierwszej kolejności, jeśli jest podawany tego samego dnia.Faza leczenia indukcyjnego produktami leczniczymi stosowanymi w terapii skojarzonej (cztery lub sześć cykli):Bewacyzumab, paklitaksel, a następnie karboplatyna są podawane co 3 tygodnie.Faza leczenia podtrzymującego (bez chemioterapii): Bewacyzumab co 3 tygodnie. Do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności.Obserwowano nietypowe odpowiedzi (np. początkową progresję choroby, po której nastąpiło zmniejszenie guza) podczas kontynuacji leczenia produktem leczniczym Tecentriq po wystąpieniu progresji choroby. O ewentualnej kontynuacji leczenia po wystąpieniu progresji decyduje lekarz.

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dawkowanie

Wskazanie Zalecana dawka i schemat dawkowania Czas trwania leczenia
Leczenie pierwszego rzutu w niepłaskonabłonkowym NDRP w skojarzeniu z nab- paklitakselem i karboplatyną Fazy leczenia indukcyjnego ipodtrzymującego:1875 mg co 3 tygodnie Produkt leczniczy Tecentriq powinien być podawany w pierwszej kolejności, jeśli jest podawany tego samego dnia.Faza leczenia indukcyjnego produktami leczniczymi stosowanymi w terapii skojarzonej (cztery lub sześć cykli):Nab-paklitaksel lub karboplatyna są podawane w 1. dniu; dodatkowo nab- paklitaksel jest podawany w dniach 8. i 15. każdego 3- tygodniowego cyklu. Do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności.Obserwowano nietypowe odpowiedzi (np. początkową progresję choroby, po której nastąpiło zmniejszenie guza) podczas kontynuacji leczenia produktem leczniczym Tecentriq po wystąpieniu progresji choroby. O ewentualnej kontynuacji leczenia po wystąpieniu progresji decyduje lekarz.
Leczenie pierwszego rzutu w DRP w chorobie rozległej w skojarzeniu z karboplatyną i etopozydem Fazy leczenia indukcyjnego ipodtrzymującego:1875 mg co 3 tygodnie Produkt leczniczy Tecentriq powinien być podawany w pierwszej kolejności, jeśli jest podawany tego samego dnia.Faza leczenia indukcyjnego produktami leczniczymi stosowanymi w terapii skojarzonej (cztery cykle): Karboplatyna, a następnie etopozyd są podawane w 1. dniu; etopozyd jest także podawany w dniach 2. i 3. każdego 3-tygodniowego cyklu. Do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności.Obserwowano nietypowe odpowiedzi (np. początkową progresję choroby, po której nastąpiło zmniejszenie guza) podczas kontynuacji leczenia produktem leczniczym Tecentriq po wystąpieniu progresji choroby. O ewentualnej kontynuacji leczenia po wystąpieniu progresji decyduje lekarz.
Leczenie pierwszego rzutu w nieresekcyjnym miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym TNBC w skojarzeniu z nab- paklitakselem 1875 mg co 3 tygodnie Produkt leczniczy Tecentriq powinien być podawany przed nab-paklitakselem, jeśli jest podawany tego samego dnia. Nab-paklitaksel powinien być podawany w dawce 100 mg/m2 w dniach 1., 8. i 15. każdego28-dniowego cyklu. Do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności.

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dawkowanie

Wskazanie Zalecana dawka i schemat dawkowania Czas trwania leczenia
Leczenie zaawansowanego lub nieresekcyjnego HCC w skojarzeniu z bewacyzumabem 1875 mg co 3 tygodnie Produkt leczniczy Tecentriq powinien być podawany przed bewacyzymabem, jeśli jest podawany tego samego dnia. Bewacyzumab powinien być podawany w dawce 15 mg/kgmasy ciała (mc.) co 3 tygodnie. Do czasu utraty korzyści klinicznej lub do wystąpienia niemożliwej do opanowania toksyczności.

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dawkowanie
Opóźnienie lub pominięcie dawki Jeśli doszło do pominięcia zaplanowanej dawki produktu leczniczego Tecentriq, należy podać ją tak szybko, jak to możliwe. Trzeba dostosować schemat podawania leku, aby zachować właściwe odstępy czasowe pomiędzy dawkami. Modyfikacje dawki podczas leczenia Zmniejszanie dawki produktu leczniczego Tecentriq nie jest zalecane. Odłożenie podania dawki leku lub zakończenie leczenia (patrz także punkty 4.4 i 4.8) Tabela 2: Wskazówki dotyczące modyfikacji dawkowania produktu leczniczego Tecentriq

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dawkowanie

Działanie niepożądane o podłożu immunologicznym Nasilenie Modyfikacja leczenia
Zapalenie płuc Stopień 2 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu
Stopień 3 lub 4 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie wątroby u pacjentów bez raka wątrobowokomórkowego (HCC) Stopień 2:(AlAT lub AspAT >3 do 5 x górna granica normy [GGN]lubstężenie bilirubiny we krwi >1,5 do 3 x GGN) Wstrzymać podawanie produktu leczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dawkowanie

Działanie niepożądane o podłożuimmunologicznym Nasilenie Modyfikacja leczenia
Stopień 3 lub 4:(AlAT lub AspAT >5 x GGNlubstężenie bilirubiny we krwi >3 x GGN) Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie wątroby upacjentów z HCC Jeśli wartość AspAT/AlAT mieści się w granicach normy przed rozpoczęciem leczenia i wzrośnie do wartości od >3x do≤10x GGNlubJeśli wartość AspAT/AlAT wynosi przed rozpoczęciem leczenia od >1 do ≤3x GGN i wzrośnie do wartości od >5x do≤10 x GGNlubJeśli wartość AspAT/AlAT wynosi od 3 x do ≤5 x GGN przed rozpoczęciemleczenia i wzrośnie do wartości od >8 x do ≤10 x GGN Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu
Jeśli wartość AspAT/AlAT wzrośnie do wartości >10x GGNlubstężenie bilirubiny całkowitej wzrośnie do wartości >3x GGN Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie jelita grubego Biegunka stopnia 2 lub 3 (wzrost o ≥4 stolce/dobę względem stanu wyjściowego)lubobjawowe zapalenie jelita grubego Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu
Biegunka stopnia 4 lub zapalenie jelita grubego (zagrażające życiu; wskazania do pilnej interwencji) Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dawkowanie

Działanie niepożądane o podłożuimmunologicznym Nasilenie Modyfikacja leczenia
Niedoczynność tarczycy lub nadczynność tarczycy Objawowa Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqNiedoczynność tarczycy: Leczenie można wznowić po opanowaniu objawów w wyniku terapii zastępczej hormonamitarczycy i zmniejszeniu stężenia TSHNadczynność tarczycy: Leczenie można wznowić po opanowaniu objawów lekiem tyreostatycznym oraz uzyskaniupoprawy czynności tarczycy
Niedoczynnośćnadnerczy Objawowa Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu i stan pacjenta będziestabilny w wyniku terapii zastępczej
Zapalenie przysadki Stopnia 2 lub 3 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu i stan pacjenta będziestabilny w wyniku terapii zastępczej
Stopnia 4 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Cukrzyca typu 1 Hiperglikemia stopnia 3 lub 4 (stężenieglukozy na czczo >250 mg/dl lub 13,9 mmol/l) Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić pouzyskaniu kontroli metabolicznej w wyniku insulinoterapii
Wysypka/Ciężkie niepożądane reakcje skórne Stopień 3lub podejrzenie zespołu Stevensa- Johnsona (SJS) lub toksycznej nekrolizy naskórka (TEN)1 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, gdy nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dawkowanie

Działanie niepożądane o podłożuimmunologicznym Nasilenie Modyfikacja leczenia
Stopień 4lub potwierdzony zespół Stevensa- Johnsona (SJS) lub toksycznej nekrolizynaskórka1 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zespół miasteniczny/myasthenia gravis, zespół Guillaina- Barrégo, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu oraz porażenie nerwu twarzowego Porażenie nerwu twarzowego Stopnia 1lub 2 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić po całkowitym ustąpieniu objawów. Jeśli pomimo wstrzymania podawania produktu leczniczego Tecentriq objawy nie ustąpią całkowicie, trwaleodstawić produkt leczniczy Tecentriq
Zespół miasteniczny /myasthenia gravis, zespół Guillaina-Barrégo oraz zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu we wszystkich stopniachlub porażenie nerwu twarzowego Stopnia3 lub 4 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie rdzeniakręgowego Stopień 2, 3 lub 4 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie trzustki Wzrost aktywności amylazy lub lipazy wsurowicy stopnia 3 lub 4 (>2 x GGN) lub zapalenie trzustki stopnia 2 lub 3 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli aktywność amylazy i lipazy w surowicy zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie 12 tygodni, lub po ustąpieniu objawów zapalenia trzustki oraz zmniejszeniu dawki kortykosteroidów do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu
Stopień 4 lub nawracające zapalenietrzustki dowolnego stopnia Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie mięśniasercowego Stopień 2 lub wyższy Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dawkowanie

Działanie niepożądane o podłożuimmunologicznym Nasilenie Modyfikacja leczenia
Zapalenie nerek Stopień 2(poziom kreatyniny >1,5 do 3,0x względem stanu wyjściowego lub >1,5 do 3,0x GGN) Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, gdy nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub do stopnia 1 w ciągu 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do 10 mg prednizonu na dobę lub równoważnejdawki innego steroidu
Stopień 3 lub 4:(poziom kreatyniny >3,0x względem stanu wyjściowego lub >3,0 x GGN) Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie mięśni Stopień 2 lub 3 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego Tecentriq
Stopień 4 lub nawracające zapalenie mięśni stopnia 3 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Choroby osierdzia Zapalenie osierdzia stopnia 1 Wstrzymać podawanie produktuleczniczego Tecentriq2
Stopień 2 lub wyższy Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Limfohistiocytoza hemofagocytarna Podejrzenie limfohistiocytozy hemofagocytarnej1 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Inne działania niepożądane o podłożu immunologicznym Stopień 2 lub stopień 3 Wstrzymać podawanie do czasu, gdy nasilenie działań niepożądanych zmniejszy się do stopnia 0-1 w ciągu 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do  10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu.
Stopień 4 lub ponowne wystąpieniestopnia 3 Trwale odstawić produkt leczniczy Tecentriq (z wyjątkiem endokrynopatii kontrolowanych zapomocą hormonalnej terapii zastępczej)
Inne działania niepożądane Nasilenie Modyfikacja leczenia
Reakcje związane z wstrzyknięciem Stopień 1 lub 2 Zmniejszyć szybkość wstrzykiwania lub przerwać wstrzykiwanie.Leczenie można wznowić po ustąpieniu objawów.
Stopień 3 lub 4 Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dawkowanie
Uwaga: Stopnie toksyczności należy wyznaczyć według obowiązującej wersji Powszechnej Terminologii Zdarzeń Niepożądanych National Cancer Institute (ang. National Cancer Institute Common Terminology Criteria for Adverse Event ; NCI-CTCAE). 1. Niezależnie od ciężkości 2. Należy przeprowadzić szczegółową ocenę kardiologiczną w celu ustalenia etiologii i odpowiedniego postępowania Szczególne populacje pacjentów Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Tecentriq u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Aktualne dane dotyczące podawania atezolizumabu dożylnie przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania. Pacjenci w podeszłym wieku Na podstawie analizy populacyjnej farmakokinetyki nie ma konieczności dostosowania dawki produktu leczniczego Tecentriq u pacjentów w wieku ≥65 lat (patrz punkt 4.8 i 5.1).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dawkowanie
Pacjenci rasy azjatyckiej Z uwagi na nasilenie hematologicznych działań toksycznych obserwowanych u pacjentów rasy azjatyckiej uczestniczących w badaniu IMpower150, zaleca się, by dawka początkowa paklitakselu wynosiła 175 mg/m 2 pc. co trzy tygodnie. Zaburzenia czynności nerek Na podstawie analizy populacyjnej farmakokinetyki nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (patrz punkt 5.2). Dane dotyczące pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek są zbyt ograniczone, aby wyciągnąć wnioski dla tej populacji. Zaburzenia czynności wątroby Na podstawie analizy populacyjnej farmakokinetyki nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby. Produkt leczniczy Tecentriq nie był badany u pacjentów z umiarkowanym ani ciężkim zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dawkowanie
Stan sprawności w skali Eastern Cooperative Oncology Group (ECOG)  2 Pacjenci ze stanem sprawności w skali ECOG  2 byli wykluczeni z badań klinicznych w leczeniu TNBC, DRP w chorobie rozległej i w leczeniu drugiej linii UC i w HCC (patrz punkt 4.4 i 5.1). Sposób podawania Ważne, aby przed podaniem sprawdzić etykiety produktu w celu upewnienia się, że pacjentowi podawana jest właściwa postać leku (do podawania dożylnego lub do podawania podskórnego), zgodna z zaleceniami. Produkt leczniczy Tecentriq roztwór do wstrzykiwań nie jest przeznaczony do podawania dożylnego i należy go podawać wyłącznie we wstrzyknięciu podskórnym. Przed podaniem, produkt leczniczy Tecentriq roztwór do wstrzykiwań należy wyjąć z lodówki i poczekać aż roztwór osiągnie temperaturę pokojową. W celu uzyskania instrukcji dotyczących używania i przygotowania produktu leczniczego Tecentriq roztwór do wstrzykiwań do podania, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dawkowanie
Należy podawać 15 ml produktu leczniczego Tecentriq roztwór do wstrzykiwań wstrzykując go podskórne w udo przez około 7 minut. Zalecane jest użycie zestawu do wstrzykiwań podskórnych (np. igieł typu motylek). NIE NALEŻY podawać pacjentowi objętości leku, która pozostała w zestawie. Miejsce wstrzyknięcia należy zmieniać wyłącznie pomiędzy prawym a lewym udem. Nowe wstrzyknięcia należy wykonywać co najmniej 2,5 cm od miejsca poprzednich wstrzyknięć i nigdy w okolice, gdzie skóra jest zaczerwieniona, zasiniała, tkliwa lub stwardniała. Jeśli to możliwe, podczas leczenia produktem leczniczym Tecentriq roztwór do wstrzykiwań inne leki przeznaczone do podawania podskórnego należy wstrzykiwać w inne obszary skóry.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na atezolizumab lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność Dla ułatwienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych, należy wyraźnie odnotować nazwę i numer serii produktu leczniczego podanego pacjentowi. Działania niepożądane o podłożu immunologicznym Większość działań niepożądanych o podłożu immunologicznym występujących podczas leczenia atezolizumabem przemijało po przerwaniu leczenia atezolizumabem i włączeniu kortykosteroidów oraz (lub) leczenia wspomagającego. Obserwowano działania niepożądane o podłożu immunologicznym dotyczące więcej niż jednego układu narządów wewnętrznych. Działania niepożądane o podłożu immunologicznym związane z atezolizumabem mogą wystąpić po podaniu ostatniej dawki atezolizumabu. W razie podejrzenia działań niepożądanych o podłożu immunologicznym należy przeprowadzić gruntowną ocenę, w celu potwierdzenia etiologii zdarzenia lub wykluczenia innych przyczyn.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
W zależności od nasilenia działania niepożądanego podawanie atezolizumabu należy wstrzymać i rozpocząć podawanie kortykosteroidów. Po uzyskaniu poprawy do stopnia  1, należy stopniowo ograniczać podawanie kortykosteroidu w ciągu  1 miesiąca. Na podstawie ograniczonych danych z badań klinicznych, u pacjentów, u których działań niepożądanych o podłożu immunologicznym nie można było kontrolować za pomocą kortykosteroidów systemowych, można rozważyć podanie innych leków immunosupresyjnych o działaniu systemowym. Leczenie atezolizumabem musi zostać trwale przerwane w razie nawrotu dowolnego działania niepożądanego o podłożu immunologicznym w stopniu 3 lub dowolnych działań niepożądanych o podłożu immunologicznym w stopniu 4, z wyjątkiem endokrynopatii kontrolowanych hormonalną terapią zastępczą (patrz punkt 4.2 i 4.8).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Dane pochodzące z badań obserwacyjnych sugerują, że ryzyko wystąpienia działań niepożądanych o podłożu immunologicznym po leczeniu inhibitorami immunologicznych punktów kontrolnych może być większe u pacjentów z istniejącą wcześniej chorobą autoimmunologiczną (ang. autoimmune disease , AID) niż u pacjentów bez istniejącej wcześniej AID. Dodatkowo zaostrzenia objawów współistniejącej AID były częste, ale większość przypadków miała przebieg łagodny i możliwy do opanowania. Zapalenie płuc o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano przypadki zapalenia płuc, w tym przypadki zgonów (patrz punkt 4.8). Należy monitorować stan pacjentów w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów zapalenia płuc oraz wykluczyć przyczyny inne niż zapalenie płuc o podłożu immunologicznym.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
W razie wystąpienia zapalenia płuc stopnia 2 leczenie atezolizumabem należy wstrzymać i rozpocząć podawanie prednizonu w dawce 1 do 2 mg/kg masy ciała (mc.)/dobę lub równoważnej dawki innego steroidu. Jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia ≤1, dawkę kortykosteroidów należy stopniowo zmniejszać w czasie ≥1 miesiąca. Leczenie atezolizumabem można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu lub równoważnej dawki innego steroidu. Leczenie atezolizumabem musi zostać definitywnie zakończone u pacjentów z zapaleniem płuc stopnia 3 lub 4. Zapalenie wątroby o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano przypadki zapalenia wątroby, z których część zakończyła się zgonem (patrz punkt 4.8). Należy monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów zapalenia wątroby.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy kontrolować aktywność aminotransferazy asparaginianowej (AspAT), aminotransferazy alaninowej (AlAT) i stężenie bilirubiny przed rozpoczęciem leczenia, okresowo w trakcie leczenia atezolizumabem oraz jak wskazano w oparciu o ocenę kliniczną. U pacjentów bez HCC leczenie atezolizumabem należy wstrzymać, jeśli zdarzenie stopnia 2 (AlAT lub AspAT >3 do 5 x GGN lub stężenie bilirubiny we krwi >1,5 do 3 x GGN) utrzymuje się dłużej niż przez 5 do 7 dni, i rozpocząć podawanie 1 do 2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub równoważnej dawki innego steroidu. Jeśli nastąpi poprawa zdarzenia do stopnia ≤1, dawkę kortykosteroidów należy stopniowo zmniejszać w czasie ≥1 miesiąca. Leczenie atezolizumabem można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie atezolizumabem musi zostać definitywnie zakończone u pacjentów ze zdarzeniami stopnia 3 lub stopnia 4 (AlAT lub AspAT >5,0 x GGN lub stężenie bilirubiny >3 x GGN). U pacjentów z HCC leczenie atezolizumabem należy wstrzymać, jeśli aktywność AlAT lub AspAT wzrośnie do wartości od >3 do ≤10 x GGN aktywności mieszczącej się w granicach normy przed rozpoczęciem leczenia lub do wartości od >5 do ≤10 x GGN aktywności, która przed rozpoczęciem leczenia stanowiła >1 GGN do ≤3 x GGN, lub jeśli aktywność AlAT lub AspAT wzrośnie do wartości od >8 do ≤10 x GGN, jeśli przed rozpoczęciem leczenia wartość ta wynosiła >3 GGN do ≤5 x GGN i stan ten utrzymuje się przez ponad 5 do 7 dni. W takiej sytuacji należy rozpocząć podawanie prednizonu w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważnego steroidu. Jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1, dawkę kortykosteroidów należy stopniowo zmniejszyć w czasie ≥1 miesiąca, aż do całkowitego odstawienia.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie atezolizumabem można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów została zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu. Leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć, jeśli aktywność AlAT lub AspAT zwiększy się do >10 x GGN lub stężenie bilirubiny całkowitej zwiększy się >3 x GGN. Zapalenie jelita grubego o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano przypadki biegunki lub zapalenia jelita grubego (patrz punkt 4.8). Należy monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów zapalenia jelita grubego. Leczenie atezolizumabem należy wstrzymać w przypadku wystąpienia biegunki stopnia 2 lub 3 (wzrost o ≥4 stolce/dobę względem stanu wyjściowego) lub zapalenia jelita grubego (objawowe).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku biegunki stopnia 2 lub zapalenia jelita grubego, jeśli objawy utrzymują się przez >5 dni lub nawracają, należy rozpocząć leczenie prednizonem w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważną dawką innego steroidu. W przypadku biegunki stopnia 3 lub zapalenia jelita grubego, należy rozpocząć dożylne podawanie kortykosteroidów (1 do 2 mg/kg mc./dobę metyloprednizolonu lub równoważnej dawki innego steroidu). Po zmniejszeniu nasilenia objawów należy rozpocząć leczenie prednizonem w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważną dawką innego steroidu. Jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1, dawkę kortykosteroidów należy stopniowo zmniejszać w czasie ≥1 miesiąca. Leczenie atezolizumabem można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie atezolizumabem musi zostać definitywnie zakończone u pacjentów z biegunką lub zapaleniem jelita grubego stopnia 4 (zagrażające życiu; wskazana pilna interwencja). Należy wziąć pod uwagę potencjalne powikłanie w postaci perforacji żołądkowo-jelitowej związane z zapaleniem jelita grubego. Choroby endokrynologiczne o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano występowanie niedoczynności tarczycy, nadczynności tarczycy, niedoczynności nadnerczy, zapalenia przysadki mózgowej oraz cukrzycy typu 1, w tym cukrzycowej kwasicy ketonowej (patrz punkt 4.8). Należy monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów chorób endokrynologicznych. Czynność tarczycy należy kontrolować przed i okresowo w trakcie leczenia atezolizumabem. Należy rozważyć wdrożenie odpowiedniego postępowania u pacjentów z nieprawidłowymi wynikami prób czynnościowych tarczycy przed rozpoczęciem leczenia.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z nieprawidłowymi wynikami prób czynnościowych tarczycy, ale bez objawów tych zaburzeń, mogą otrzymywać atezolizumab. W przypadku objawowej niedoczynności tarczycy stosowanie atezolizumabu należy wstrzymać i w razie potrzeby rozpocząć terapię zastępczą hormonami tarczycy. Izolowaną niedoczynność tarczycy można leczyć hormonalną terapią zastępczą, bez podawania kortykosteroidów. W przypadku objawowej nadczynności tarczycy stosowanie atezolizumabu należy wstrzymać i w razie potrzeby włączyć lek tyreostatyczny. Leczenie atezolizumabem można wznowić po opanowaniu objawów i uzyskaniu poprawy czynności tarczycy. W przypadku objawowej niedoczynności nadnerczy stosowanie atezolizumabu należy wstrzymać i rozpocząć leczenie dożylnymi kortykosteroidami (1 do 2 mg/kg mc./dobę metyloprednizolonu lub równoważna dawka innego steroidu). Po złagodzeniu objawów należy kontynuować leczenie prednizonem w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważną dawką innego steroidu.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia ≤1, należy stopniowo zmniejszać dawkę kortykosteroidów w czasie ≥1 miesiąca. Leczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni, dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu, a stan pacjenta będzie stabilny w wyniku stosowania terapii zastępczej (jeśli będzie konieczna). W przypadku zapalenia przysadki mózgowej w stopniu 2 lub 3 należy wstrzymać stosowanie atezolizumabu i rozpocząć leczenie dożylnymi kortykosteroidami (1 do 2 mg/kg mc./dobę metyloprednizolonu lub równoważna dawka innego steroidu) i w razie potrzeby rozpocząć hormonalną terapię zastępczą. Po złagodzeniu objawów należy kontynuować leczenie prednizonem w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważną dawką innego steroidu. Jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia ≤1, należy stopniowo zmniejszać dawkę kortykosteroidów w czasie ≥1 miesiąca.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie może zostać wznowione, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni, dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu, a stan pacjenta będzie stabilny w wyniku stosowania terapii zastępczej (jeśli będzie konieczna). W przypadku zapalenia przysadki mózgowej stopnia 4 leczenie atezolizumabem powinno być trwale przerwane. W przypadku cukrzycy typu 1 należy rozpocząć leczenie insuliną. U pacjentów z hiperglikemią stopnia ≥3 (stężenie glukozy na czczo >250 mg/dl lub 13,9 mmol/l) podawanie atezolizumabu należy wstrzymać. Leczenie atezolizumabem można wznowić po uzyskaniu kontroli metabolicznej w wyniku insulinoterapii. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano występowanie zapalenia opon mózgowo- rdzeniowych i mózgu (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub zapalenia mózgu. Leczenie atezolizumabem musi zostać definitywnie zakończone w przypadku zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych lub zapalenia mózgu dowolnego stopnia. Należy rozpocząć leczenie kortykosteroidami dożylnie (1 do 2 mg/kg mc./dobę metyloprednizolonu lub równoważna dawka innego steroidu). Po ustąpieniu lub znacznym zmniejszeniu nasilenia objawów należy zastosować leczenie prednizonem w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważną dawką innego steroidu. Neuropatie o podłożu immunologicznym U pacjentów otrzymujących atezolizumab obserwowano zespół miasteniczny/ myasthenia gravis lub zespół Guillaina-Barrégo, mogące zagrażać życiu oraz porażenie nerwu twarzowego. Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów neuropatii ruchowej i czuciowej. W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano zapalenie rdzenia kręgowego (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy ściśle monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów sugerujących zapalenie rdzenia kręgowego. Leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć w przypadku wystąpienia zespołu miastenicznego/ myasthenia gravis lub zespołu Guillaina-Barrégo dowolnego stopnia. Należy rozważyć włączenie kortykosteroidów systemowych w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub równoważnej dawki innego steroidu. W przypadku wystąpienia porażenia nerwu twarzowego stopnia 1 lub 2 należy wstrzymać leczenie atezolizumabem i rozważyć podanie kortykosteroidów systemowych (w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub równoważnej dawce innego steroidu). Leczenie można wznowić jedynie po całkowitym ustąpieniu objawów. Należy trwale zakończyć leczenie atezolizumabem w przypadku wystąpienia porażenia nerwu twarzowego stopnia 3 lub stopnia 4 lub jakiejkolwiek innej neuropatii, której objawy nie ustępują całkowicie pomimo wstrzymania leczenia atezolizumabem.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie atezolizumabem należy trwale zakończyć w przypadku wystąpienia zapalenia rdzenia kręgowego stopnia 2, 3 lub 4. Zapalenie trzustki o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano zapalenie trzustki, w tym wzrost aktywności amylazy i lipazy w surowicy (patrz punkt 4.8). Należy ściśle monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów sugerujących ostre zapalenie trzustki. Leczenie atezolizumabem należy wstrzymać u pacjentów ze wzrostem aktywności amylazy lub lipazy w surowicy stopnia ≥3 (>2 x GGN), lub z zapaleniem trzustki stopnia 2 lub 3, a następnie należy rozpocząć leczenie kortykosteroidami dożylnie (w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę metyloprednizolonu lub równoważna dawka innego steroidu). Po uzyskaniu poprawy, należy kontynuować leczenie prednizonem w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę lub równoważną dawką innego steroidu.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie atezolizumabem można wznowić, gdy aktywność amylazy i lipazy w surowicy zmniejszy się do stopnia ≤1 w czasie 12 tygodni lub po ustąpieniu objawów zapalenia trzustki i zmniejszeniu dawki kortykosteroidów do ≤10 mg na dobę prednizonu lub równoważnej dawki innego steroidu. Leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć w przypadku wystąpienia zapalenia trzustki stopnia 4 lub nawracającego zapalenia trzustki o dowolnym stopniu nasilenia. Zapalenie mięśnia sercowego o podłożu immunologicznym Podczas stosowania atezolizumabu wystąpiły przypadki zapalenia mięśnia sercowego, w tym zakończone zgonem (patrz punkt 4.8). Należy monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów sugerujących zapalenie mięśnia sercowego. Zapalenie mięśnia sercowego może być również objawem klinicznym zapalenia mięśni i powinno być odpowiednio leczone.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów z objawami sercowymi lub krążeniowo-oddechowymi należy ocenić pod kątem potencjalnego zapalenia mięśnia sercowego, aby zapewnić podjęcie odpowiednich działań na wczesnym etapie. W razie podejrzenia zapalenia mięśnia sercowego należy wstrzymać leczenie atezolizumabem, niezwłocznie rozpocząć podawanie kortykosteroidów systemowych w dawce 1 do 2 mg/kg mc. na dobę prednizonu lub równoważnej dawki innego steroidu oraz przeprowadzić pilną konsultację kardiologiczną wraz z badaniami diagnostycznymi, zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi. Jeśli zostanie rozpoznane zapalenie mięśnia sercowego stopnia ≥2, leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć (patrz punkt 4.2). Zapalenie nerek o podłożu immunologicznym W badaniach klinicznych z atezolizumabem obserwowano zapalenie nerek (patrz punkt 4.8). Należy monitorować stan pacjentów pod kątem zmian w czynności nerek. Leczenie atezolizumabem należy wstrzymać, jeśli wystąpi zapalenie nerek 2.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
stopnia i należy rozpocząć leczenie kortykosteroidami systemowymi w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub równoważnej dawce innego steroidu. Leczenie atezolizumabem można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia  1. w ciągu 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do  10 mg na dobę w przypadku prednizonu lub równoważnej dawki innego steroidu. Leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć w razie wystąpienia zapalenia nerek stopnia 3 lub 4. Zapalenie mięśni o podłożu immunologicznym Podczas stosowania atezolizumabu stwierdzano przypadki zapalenia mięśni, w tym zakończone zgonem (patrz punkt 4.8). Należy monitorować pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów zapalenia mięśni. Pacjenci z podejrzeniem zapalenia mięśni powinni być monitorowani pod kątem objawów zapalenia mięśnia sercowego.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli u pacjenta wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe zapalenia mięśni, należy wdrożyć ścisłe monitorowanie pacjenta, a następnie niezwłocznie skierować go do specjalisty w celu oceny i leczenia. Leczenie atezolizumabem należy wstrzymać, jeśli wystąpi zapalenie mięśni 2 lub 3 stopnia i należy rozpocząć leczenie kortykosteroidami (w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub równoważnej dawce innego steroidu). Jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia ≤1., należy stopniowo zmniejszyć dawkę kortykosteroidów, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Leczenie atezolizumabem można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia  1. w ciągu 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do  10 mg na dobę w przypadku prednizonu podawanego doustnie lub równoważnej dawki innego steroidu.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć w razie wystąpienia zapalenia mięśni stopnia 4 lub nawracającego zapalenia mięśni stopnia 3, bądź w sytuacji, gdy niemożliwe jest zmniejszenie dawki kortykosteroidów do dawki odpowiadającej  10 mg prednizonu na dobę w ciągu 12 tygodni od wystąpienia zdarzenia. Ciężkie niepożądane reakcje skórne o podłożu immunologicznym U pacjentów, którzy otrzymywali atezolizumab, zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne o podłożu immunologicznym (ang. severe cutaneous adverse reactions , SCARs), w tym przypadki zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) oraz toksycznej nekrolizy naskórka (TEN). Należy monitorować pacjentów pod kątem podejrzenia ciężkich reakcji skórnych i należy wykluczyć inne przyczyny. W razie podejrzenia SCARs należy skierować pacjenta do specjalisty w celu dalszej diagnostyki i postępowania.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na nasilenie działania niepożądanego, należy wstrzymać podawanie atezolizumabu w przypadku reakcji skórnych stopnia 3 i rozpocząć leczenie systemowe kortykosteroidami w dawce 1 do 2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub równoważnej dawce innego steroidu. Leczenie atezolizumabem można wznowić, gdy nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia ≤1 w ciągu 12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu. W razie reakcji skórnych stopnia 4 leczenie atezolizumabem należy definitywnie zakończyć i podać kortykosteroidy. Należy wstrzymać podawanie atezolizumabu u pacjentów z podejrzeniem SJS lub TEN. W przypadku potwierdzenia SJS i TEN podawanie atezolizumabu należy definitywnie zakończyć. Należy zachować ostrożność, rozważając zastosowanie atezolizumabu u pacjenta, u którego w przeszłości wystąpiło ciężkie lub zagrażające życiu skórne działanie niepożądane w odpowiedzi na wcześniejsze leczenie innymi immunostymulującymi środkami przeciwnowotworowymi.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Choroby osierdzia o podłożu immunologicznym U pacjentów, którzy otrzymywali atezolizumab, obserwowano choroby osierdzia, w tym zapalenie osierdzia, wysięk osierdziowy, tamponadę serca, niekiedy prowadzące do zgonu (patrz punkt 4.8). Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych chorób osierdzia. W razie podejrzenia zapalenia osierdzia stopnia 1 należy wstrzymać leczenie atezolizumabem i niezwłocznie przeprowadzić konsultację kardiologiczną z diagnostyką zgodną z aktualnymi wytycznymi klinicznymi. Podejrzewając choroby osierdzia stopnia ≥2, należy wstrzymać leczenie atezolizumabem, niezwłocznie rozpocząć leczenie kortykosteroidami systemowymi w dawce od 1 do 2 mg/kg mc./dobę prednizolonu lub równoważnej dawce innego steroidu oraz niezwłocznie przeprowadzić konsultację kardiologiczną z diagnostyką zgodną z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Po ustaleniu rozpoznania choroby osierdzia stopnia ≥2, leczenie atezolizumabem musi być trwale zakończone (patrz punkt 4.2). Limfohistiocytoza hemofagocytarna U pacjentów otrzymujących atezolizumab zgłaszano o przypadki limfohistiocytozy hemofagocytarnej (ang. haemophagocytic lymphohistiocytosis , HLH), w tym przypadki śmiertelne (patrz punkt 4.8). Jeśli przebieg zespołu uwalniania cytokin jest nietypowy lub przedłużony, należy rozważyć wystąpienie HLH. Należy monitorować pacjentów pod kątem klinicznych objawów podmiotowych i przedmiotowych HLH. W razie podejrzenia HLH należy trwale odstawić atezolizumab i skierować pacjenta do specjalisty w celu dalszej diagnostyki i ustalenia postępowania. Inne działania niepożądane o podłożu immunologicznym Biorąc pod uwagę mechanizm działania atezolizumabu, mogą wystąpić inne działania niepożądane o podłożu immunologicznym, w tym niezakaźne zapalenie pęcherza moczowego.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy oceniać wszystkie działania niepożądane o podejrzewanym podłożu immunologicznym w celu wykluczenia innych przyczyn. Pacjentów należy monitorować w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów działań niepożądanych o podłożu immunologicznym oraz, w zależności od stopnia nasilenia działania, leczyć za pomocą modyfikacji leczenia i kortykosteroidów zgodnie ze wskazaniami klinicznymi (patrz punkty 4.2 i 4.8). Reakcje związane z wstrzyknięciem Podczas podawania atezolizumabu obserwowano reakcje związane z wstrzyknięciem (patrz punkt 4.8). Szybkość wstrzykiwania należy zmniejszyć lub wstrzymać podawanie produktu leczniczego u pacjentów z reakcjami związanymi z wstrzyknięciem o nasileniu w stopniu 1 lub 2. Należy trwale zakończyć leczenie atezolizumabem u pacjentów, u których wystąpią reakcje związane z wstrzyknięciem stopnia 3 lub 4.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z reakcjami związanymi z wstrzyknięciem stopnia 1 lub 2 mogą kontynuować otrzymywanie atezolizumabu w warunkach ścisłego monitorowania; można rozważyć premedykację lekami przeciwgorączkowymi i lekami przeciwhistaminowymi. Środki ostrożności specyficzne dla choroby Stosowanie atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną u pacjentów z niepłaskonabłonkowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z przerzutami Przed rozpoczęciem leczenia lekarze powinni starannie rozważyć łączne ryzyko zastosowania schematu czterolekowego atezolizumabem, bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną (patrz punkt 4.8). Stosowanie atezolizumabu w skojarzeniu z nab-paklitakselem w leczeniu pacjentów z potrójnie ujemnym rakiem piersi z przerzutami Neutropenia i neuropatie obwodowe występujące podczas leczenia atezolizumabem z nab-paklitakselem mogą być przemijające po przerwaniu podawania nab-paklitakselu.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Lekarze powinni zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego nab-paclitakselu (ChPL) w celu uzyskania informacji o specyficznych środkach ostrożności i przeciwwskazaniach do przyjmowania tego leku. Stosowanie atezolizumabu u uprzednio nieleczonych pacjentów z rakiem urotelialnym, których uznano za niekwalifikujących się do leczenia cisplatyną Pierwotne i prognostyczne cechy choroby w Kohorcie 1 populacji badania IMvigor210 były ogólnie porównywalne do cech choroby u pacjentów z praktyki klinicznej, którzy byliby uznani za niekwalifikujących się do leczenia cisplatyną, ale zostaliby zakwalifikowani do chemioterapii skojarzonej na bazie karboplatyny. Brak wystarczających danych dla podgrupy pacjentów niekwalifikujących się do jakiejkolwiek chemioterapii; dlatego atezolizumab powinien być ostrożnie stosowany u tych pacjentów, po wcześniejszej indywidualnej dla każdego pacjenta dokładnej ocenie stosunku potencjalnej korzyści do ryzyka.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Stosowanie atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną Pacjenci z NDRP, u których w badaniach obrazowych stwierdzano wyraźne naciekanie dużych naczyń krwionośnych klatki piersiowej lub wyraźne powstawanie jam w zmianach płucnych byli wykluczani z udziału w rejestracyjnym badaniu klinicznym IMpower150 po wystąpieniu kilku przypadków śmiertelnego krwotoku płucnego, który jest znanym czynnikiem ryzyka leczenia bewacyzumabem. Z powodu braku danych należy zachować ostrożność stosując atezolizumab w tych populacjach po dokonaniu dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka dla pacjenta. Stosowanie atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną u EGFR-dodatnich pacjentów z NDRP, u których doszło do progresji choroby podczas leczenia skojarzeniem erlotynibu z bewacyzumabem W badaniu IMpower150 nie uzyskano danych dotyczących skuteczności atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną u EGFR-dodatnich pacjentów, u których uprzednio doszło do progresji choroby podczas leczenia skojarzeniem erlotynibu z bewacyzumabem.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Stosowanie atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem w leczeniu raka wątrobowokomórkowego Dane dotyczące pacjentów z HCC i niewydolnością wątroby klasy B w skali Childa-Pugha leczonych atezolizumabem w skojarzeniu z bewacyzumabem są bardzo ograniczone. W przypadku pacjentów z HCC i niewydolnością wątroby klasy C w skali Childa-Pugha nie są dostępne żadne dane. Pacjenci leczeni bewacyzumabem są obarczeni większym ryzykiem krwawienia, a u pacjentów z HCC leczonych atezolizumabem w skojarzeniu z bewacyzumabem zgłaszano poważne przypadki krwawienia z przewodu pokarmowego, w tym zdarzenia śmiertelne. U pacjentów z HCC przed rozpoczęciem leczenia skojarzonego atezolizumabem i bewacyzumabem należy przeprowadzić badanie przesiewowe w kierunku żylaków przełyku, a następnie rozpocząć leczenie zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną. U pacjentów, u których wystąpiło krwawienie stopnia 3 lub 4 po rozpoczęciu leczenia skojarzonego, należy całkowicie odstawić bewacyzumab.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego dla bewacyzumabu. Podczas leczenia atezolizumabem w skojarzeniu z bewacyzumabem może wystąpić cukrzyca. Lekarz powinien monitorować poziom glukozy przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w trakcie leczenia atezolizumabem w skojarzeniu z bewacyzumabem, jeśli jest to klinicznie wskazane. Stosowanie atezolizumabu w monoterapii w leczeniu pierwszego rzutu rozsianego niedrobnokomórkowego raka płuca Przed rozpoczęciem leczenia pierwszego rzutu w monoterapii lekarze powinni wziąć pod uwagę opóźniony początek działania atezolizumabu u pacjentów z NDRP. Przy stosowaniu atezolizumabu obserwowano większą liczbę zgonów w ciągu 2,5 miesiąca po randomizacji, a następnie długoterminową korzyść z przeżycia w porównaniu z chemioterapią. Nie udało się zidentyfikować żadnego swoistego czynnika (czynników) związanego z wczesnymi zgonami (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci wykluczeni z badań klinicznych Pacjenci z następującymi chorobami byli wykluczeni z badań klinicznych: choroba autoimmunologiczna w wywiadzie, zapalenie płuc w wywiadzie, czynny przerzut do mózgu, stan sprawności ECOG ≥2 (z wyłączeniem pacjentów z zaawansowanym NDRP, którzy nie kwalifikują się do leczenia opartego na pochodnych platyny), HIV, wirusowe zapalenie wątroby typu B lub typu C (w przypadku pacjentów bez HCC), istotna choroba sercowo-naczyniowa. To samo dotyczyło pacjentów z niedostateczną czynnością hematologiczną i czynnością narządów. Pacjenci, którym podano żywą, atenuowaną szczepionkę w czasie 28 dni poprzedzających włączenie do badania, systemowe leki immunostymulujące w czasie 4 tygodni lub systemowe leki immunosupresyjne w czasie 2 tygodni przed rozpoczęciem udziału w badaniu, a także antybiotyki doustnie lub dożylnie w ciągu 2 tygodni przed terminem rozpoczęcia badania byli wykluczeni z badań klinicznych.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Specjalne środki ostrozności
Karta dla pacjenta Osoby przepisujące ten lek muszą omówić z pacjentem zagrożenia związane z leczeniem produktem Tecentriq. Pacjent otrzyma kartę dla pacjenta i zalecenie, by zawsze mieć ją przy sobie.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono formalnych farmakokinetycznych badań interakcji z atezolizumabem. Atezolizumab jest usuwany z krążenia na drodze katabolizmu, dlatego nie należy spodziewać się wystąpienia interakcji metabolicznych typu lek-lek. Należy unikać stosowania systemowych kortykosteroidów lub leków immunosupresyjnych przed rozpoczęciem leczenia atezolizumabem, ponieważ mogą one zaburzać aktywność farmakodynamiczną i skuteczność atezolizumabu. Jednak systemowe kortykosteroidy lub inne leki immunosupresyjne można stosować w leczeniu działań niepożądanych o podłożu immunologicznym po rozpoczęciu leczenia atezolizumabem (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia atezolizumabem oraz przez 5 miesięcy po jego zakończeniu. Ciąża Brak danych dotyczących stosowania atezolizumabu u kobiet w ciąży. Nie przeprowadzono badań z atezolizumabem dotyczących jego wpływu na rozwój płodu i reprodukcję. Badania na zwierzętach wykazały, że zahamowanie szlaku PD-L1/PD-1 na modelach ciężarnych myszy może prowadzić do odrzucenia przez układ immunologiczny rozwijającego się płodu, co skutkuje jego zgonem (patrz punkt 5.3). Na podstawie mechanizmu działania leku, wyniki te wskazują istnienie ryzyka, że podanie atezolizumabu podczas ciąży może powodować uszkodzenie płodu, w tym zwiększony odsetek poronień lub martwych urodzeń. Wiadomo, że ludzkie immunoglobuliny G1 (IgG1) przenikają przez barierę łożyskową, a atezolizumab jest IgG1; dlatego atezolizumab może być przekazywany od matki do rozwijającego się płodu.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Atezolizumabu nie należy stosować podczas ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga leczenia atezolizumabem. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy atezolizumab przenika do mleka kobiet karmiących. Atezolizumab jest przeciwciałem monoklonalnym i należy się spodziewać, że będzie obecny w siarze oraz, w niskim stężeniu, także w pokarmie w późniejszym okresie. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków i niemowląt. Należy podjąć decyzję, czy zaprzestać karmienia piersią, czy przerwać leczenie produktem leczniczym Tecentriq, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla kobiety. Płodność Brak danych klinicznych dotyczących możliwego wpływu atezolizumabu na płodność. Nie przeprowadzono badań nad toksycznym wpływem atezolizumabu na reprodukcję i rozwój potomstwa.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Wyniki 26-tygodniowego badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wykazały jednak, że atezolizumab miał wpływ na cykle menstruacyjne przy szacunkowej wielkości AUC stanowiącej około 6-krotność AUC u pacjentów otrzymujących rekomendowaną dawkę i wpływ ten był przemijający (patrz punkt 5.3). Nie stwierdzono wpływu na męskie narządy rozrodcze.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Tecentriq wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjentom, u których wystąpi uczucie zmęczenia należy doradzić, aby nie prowadzili pojazdów, ani nie obsługiwali maszyn dopóki objawy te nie ulegną zmniejszeniu (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania atezolizumabu w monoterapii określono w oparciu o zbiorcze dane pochodzące od 5 039 pacjentów z różnymi rodzajami guzów, którym podawano atezolizumab dożylnie i 247 pacjentów z NDRP, którym podawano atezolizumab podskórnie. Do najczęstszych działań niepożądanych (>10%) należało uczucie zmęczenia (29,3%), zmniejszony apetyt (20,1%), wysypka (19,7%), nudności (18,8%), kaszel (18,2%), biegunka (18,1%), gorączka (17,9%), duszność (16,6%), bóle stawów (16,2%), świąd (13,3%), osłabienie (13%), ból pleców (12,2%), wymioty (11,7%), zakażenia układu moczowego (11,0%) i ból głowy (10,2%). Bezpieczeństwo stosowania atezolizumabu podawanego dożylnie w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi było oceniane u 4 535 pacjentów z wieloma typami guzów.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Do najczęstszych działań niepożądanych (≥20%) należały: niedokrwistość (36,8%), neutropenia (36,6%), nudności (35,5%), uczucie zmęczenia (33,1%), łysienie (28,1%), wysypka (27,8%), biegunka (27,6%), małopłytkowość (27,1%), zaparcie (25,8%), zmniejszony apetyt (24,7%), neuropatia obwodowa (24,4%). Profil bezpieczeństwa produktu leczniczego Tecentriq roztwór do wstrzykiwań był podobny do znanego profilu bezpieczeństwa postaci do podawania dożylnego, z dodatkowym działaniem niepożądanym obejmującym reakcję w miejscu wstrzyknięcia (4,5% w grupie otrzymującej produkt leczniczy Tecentriq we wstrzyknięciu podskórnym w porównaniu z 0% w grupie otrzymującej atezolizumab dożylnie). Stosowanie atezolizumabu w leczeniu adiuwantowym niedrobnokomórkowego raka płuca Profil bezpieczeństwa atezolizumabu w leczeniu adiuwantowym w populacji pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP) (badanie IMpower010) był zasadniczo zgodny z ogólnym profilem bezpieczeństwa stosowania leku w monoterapii w leczeniu choroby zaawansowanej.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Niemniej, częstość występowania działań niepożądanych o podłożu immunologicznym przy stosowaniu atezolizumabu w badaniu IMpower010 wynosiła 51,7% w porównaniu z 38,4% w zbiorczej populacji pacjentów z zaawansowaną chorobą stosujących monoterapię. W badaniu nad stosowaniem w leczeniu adiuwantowym nie stwierdzono nowych działań niepożądanych o podłożu immunologicznym. Stosowanie atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną W badaniu oceniającym leczenie pierwszego rzutu NDRP (IMpower150) zaobserwowano ogólną większą częstość zdarzeń niepożądanych podczas stosowania schematu czterolekowego obejmującego atezolizumab, bewacyzumab, paklitaksel i karboplatynę w porównaniu ze schematem obejmującym atezolizumab, paklitaksel i karboplatynę, w tym zdarzenia 3 i 4 stopnia (63,6% w porównaniu do 57,5%), zdarzenia 5 stopnia (6,1% w porównaniu do 2,5%), zdarzenia niepożądane o szczególnym znaczeniu dla atezolizumabu (52,4% w powównaniu do 48,0%), a także zdarzenia niepożądane prowadzące do wycofania jakiegokolwiek leczenia w badaniu (33,8% w porównaniu do 13,3%).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Nudności, biegunkę, zapalenie jamy ustnej, zmęczenie, gorączkę, zapalenie błon śluzowych, zmniejszenie łaknienia, zmniejszenie masy ciała, nadciśnienie i białkomocz zgłaszano częściej (różnica  5%) u pacjentów otrzymujących atezolizumab w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną. Innymi zdarzeniami niepożądanymi o znaczeniu klinicznym, jakie występowały częściej podczas stosowania atezolizumabu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną, było krwawienie z nosa, krwioplucie i zdarzenia naczyniowo-mózgowe, włącznie ze zdarzeniami zakończonymi zgonem. Więcej szczegółowych informacji o ciężkich działaniach niepożądanych podano w punkcie 4.4. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Działania niepożądane zostały przedstawione według klasyfikacji układów i narządów MedDRA oraz częstości występowania w Tabeli 3 (postać do podawania dożylnego i do podawania podskórnego) dla atezolizumabu podawanego w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Działania niepożądane, o których wiadomo, że mogą wystąpić po stosowaniu atezolizumabu lub chemioterapii podawanych oddzielnie, mogą wystąpić podczas leczenia tymi produktami leczniczymi łącznie, nawet jeśli reakcji tych nie odnotowano w badaniach klinicznych z zastosowaniem leczenia skojarzonego. Przyjęto następujące kategorie częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Działania niepożądane w obrębie każdej kategorii częstości występowania wymieniono według malejącego stopnia ciężkości. Tabela 3: Podsumowanie działań niepożądanych występujących u pacjentów leczonych atezolizumabem

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane

Atezolizumab w monoterapii Atezolizumab w leczeniu skojarzonym
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Bardzo często zakażenie układu moczowegoa zakażenie płucb
Często posocznicaaj
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często niedokrwistość, małopłytkowośćd, neutropeniae, leukopeniaf
Często małopłytkowośćd limfopeniag
Rzadko limfohistiocytoza hemofagocytarna limfohistiocytoza hemofagocytarna
Zaburzenia układu immunologicznego
Często reakcja związana z wlewemh reakcja związana z wlewemh
Zaburzenia endokrynologiczne
Bardzo często niedoczynność tarczycyi
Często niedoczynność tarczycyi, nadczynność tarczycyj nadczynność tarczycyj
Niezbytczęsto cukrzycak, niedoczynność nadnerczyl, zapalenie przysadki mózgowejm zapalenie przysadki mózgowejm
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często zmniejszony apetyt zmniejszony apetyt
Często hipokaliemiaae, hiponatremiaaf, hiperglikemia hipokaliemiaae, hiponatremiaaf, hipomagnezemian
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często ból głowy neuropatia obwodowao, ból głowy

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane

Atezolizumab w monoterapii Atezolizumab w leczeniu skojarzonym
Często omdlenie, zawroty głowy
Niezbytczęsto zespół Guillaina-Barrégop, zapalenie opon i mózguq
Rzadko zespół miastenicznyr, porażenie nerwu twarzowego, zapalenie rdzenia kręgowego porażenie nerwu twarzowego
Zaburzenia oka
Rzadko zapalenie błony naczyniowejoka
Zaburzenia serca
Często choroby osierdziaao
Niezbytczęsto choroby osierdziaao
Rzadko zapalenie mięśnia sercowegos
Zaburzenia naczyniowe
Bardzo często nadciśnienieai
Często hipotensja
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo często duszność, kaszel duszność, kaszel, zapalenie nosogardzieliam
Często zapalenie płuct, niedotlenienie narządów i tkanekag, zapalenie nosogardzieliam dysfonia
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często nudności, wymioty, biegunkau nudności, wymioty, biegunkau, zaparcie
Często zapalenie jelita grubegov, ból brzucha, dysfagia, ból jamy ustnej i gardław, suchość w jamie ustnej zapalenie jamy ustnej, zaburzenia smaku
Niezbytczęsto zapalenie trzustkix
Rzadko celiakia celiakia
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Często wzrost aktywność AspAT, wzrost aktywności AlAT, zapalenie wątrobyy zwiększenie aktywności AspAT, zwiększenie aktywności AlAT

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane

Atezolizumab w monoterapii Atezolizumab w leczeniu skojarzonym
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często wysypkaz, świąd wysypkaz, świąd, łysienieah
Często suchość skóry
Niezbytczęsto ciężkie niepożądane reakcjeskórneak, łuszczycaan ciężkie niepożądane reakcje skórneak, łuszczycaan
Rzadko pemfigoid pemfigoid
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często ból stawów, ból pleców ból stawów, bóle mięśniowo-szkieletoweaa, ból pleców
Często bóle mięśniowo-szkieletoweaa
Niezbytczęsto zapalenie mięśniab
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często zwiększenie stężenia kreatyninywe krwi białkomoczac, zwiększenie stężenia kreatyninywe krwic
Niezbytczęsto zapalenie nerekad
Częstośćnieznana niezakaźne zapalenie pęcherzamoczowegoal
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często gorączka, uczucie zmęczenia, osłabienie gorączka, uczucie zmęczenia, osłabienie, obrzęki obwodowe
Często choroba grypopodobna, dreszcze, reakcja w miejscu wstrzyknięciaap
Badania diagnostyczne
Często zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowejwe krwi

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
a W tym zgłoszenia przypadków zakażenia układu moczowego, zapalenia pęcherza moczowego, odmiedniczkowego zapalenia nerek, zakażenia układu moczowego pałeczkami Escherichia , bakteryjnego zakażenia układu moczowego, zakażenia nerek, ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek, przewlekłego odmiedniczkowego zapalenia nerek, odmiedniczkowego zapalenia nerek, ropnia nerki, paciorkowcowego zakażenia układu moczowego, zapalenia cewki moczowej, grzybiczego zakażenia układu moczowego, zakażenia układu moczowego bakterią Pseudomonas . b W tym zgłoszenia przypadków zapalenia płuc, zapalenia oskrzeli, zakażenia dolnych dróg oddechowych, infekcyjnego wysięku w jamie opłucnej, zapalenia tchawicy i drzewa oskrzelowego, atypowego zapalenia płuc, ropnia płuc, infekcyjnego zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, paranowotworowego zapalenia płuc, zakażenia opłucnej i ropnia opłucnej z odmą, pozabiegowego zapalenia płuc.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
c W tym zgłoszenia przypadków zwiększenia stężenia kreatyniny we krwi, hiperkreatyninemii. d W tym zgłoszenia przypadków małopłytkowości, zmniejszonej liczby płytek krwi. e W tym zgłoszenia przypadków neutropenii, zmniejszenia liczby neutrofili, gorączki neutropenicznej, posocznicy neutropenicznej, granulocytopenii. f W tym zgłoszenia przypadków zmniejszenia liczby białych krwinek, leukopenii. g W tym zgłoszenia przypadków limfopenii, zmniejszenia liczby limfocytów. h W tym zgłoszenia przypadków reakcji związanej z wlewem, zespołu uwalniania cytokin, nadwrażliwości, anafilaksji. i W tym zgłoszenia przypadków dodatniego wyniku w kierunku przeciwciał przeciwtarczycowych, autoimmunologicznej niedoczynności tarczycy, autoimmunologicznego zapalenia tarczycy, zmniejszenia stężenia tyreotropiny we krwi, wzrostu stężenia tyreotropiny we krwi, zespołu niskiej fT3 i fT4 (ang.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
euthyroid sick syndrome ), wola, niedoczynności tarczycy, niedoczynności tarczycy o podłożu immunologicznym, zapalenia tarczycy o podłożu immunologicznm, obrzęku śluzowatego, , pierwotnej niedoczynności tarczycy, choroby tarczycy, zmniejszonego stężenia hormonów tarczycy, nieprawidłowych wyników badań czynności tarczycy, zapalenia tarczycy, ostrego zapalenia tarczycy, zmniejszenia stężenia tyroksyny, zmniejszenia stężenia wolnej tyroksyny, wzrostu stężenia wolnej tyroksyny, wzrostu stężenia tyroksyny, zmniejszenia stężenia trijodotyroniny, wzrostu stężenia trijodotyroniny, nieprawidłowego stężenia wolnej trijodotyroniny, zmniejszenia stężenia wolnej trijodotyroniny, wzrostu stężenia wolnej trijodotyroniny, bezobjawowego zapalenia tarczycy j W tym zgłoszenia przypadków nadczynności tarczycy, choroby Basedowa, oftalmopatii endokrynnej, wytrzeszczu. k W tym zgłoszenia cukrzycy, cukrzycy typu 1, cukrzycowej kwasicy ketonowej, kwasicy ketonowej.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
l W tym zgłoszenia niedoczynności nadnerczy, zmniejszonego stężenia kortykotropiny, niedoboru glukokortykoidów, pierwotnej niedoczynności nadnerczy, wtórnej niewydolności kory nadnerczy. m W tym zgłoszenia zapalenia przysadki mózgowej, niedoczynności przysadki mózgowej, wtórnej niedoczynności kory nadnerczy, zaburzenia regulacji termicznej. n W tym zgłoszenia przypadków hipomagnezemii, zmniejszenia stężenia magnezu we krwi. o W tym zgłoszenia przypadków neuropatii obwodowej, neuropatii autoimmunologicznej, obwodowej neuropatii czuciowej, polineuropatii, zakażenia Herpes zoster , obwodowej neuropatii ruchowej, neuralgii amiotroficznej, obwodowej neuropatii czuciowo-ruchowej, neuropatii toksycznej, neuropatii aksonalnej, pleksopatii lędźwiowo- krzyżowej, neuropatii artropatycznej, zakażenia nerwów obwodowych, zapalenia nerwów, neuropatii o podłożu immunologicznym. p W tym zgłoszenia zespołu Guillaina-Barrégo, wstępującego porażenia wiotkiego, polineuropatii demielinizacyjnej.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
q W tym przypadki zapalenia mózgu, autoimmunologicznego zapalenia mózgu, zapalenia opon mózgowo- rdzeniowych, aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, światłowstrętu. r W tym przypadki miastenii (ang. myasthenia gravis ). s W tym zgłoszenia zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia mięśnia sercowego o podłożu autoimmunologicznym i zapalenia mięśnia sercowego o podłożu immunologicznym. t W tym zgłoszenia zapalenia płuc, nacieków w płucach, zapalenia oskrzelików, choroby płuc o podłożu immunologicznym, zapalenia płuc o podłożu immunologicznym, choroby śródmiąższowej płuc, zapalenia pęcherzyków płucnych, zagęszczenia o typie matowej szyby, zwłóknienia płuc, toksyczności płucnej, popromiennego zapalenia płuc. u W tym zgłoszenia przypadków biegunki, konieczności nagłych wypróżnień, nadmiernej aktywności układu pokarmowego, przyspieszonej motoryki przewodu pokarmowego.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
v W tym zgłoszenia zapalenia jelita grubego, autoimmunologicznego zapalenia jelita grubego, niedokrwiennego zapalenia jelita grubego, mikroskopowego zapalenia jelita grubego, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, zapalenia błony śluzowej jelita grubego wyłączonego z pasażu jelitowego, eozynofilowego zapalenia okrężnicy, zapalenia jelit o podłożu immunologicznym. w W tym zgłoszenia przypadków bólu jamy ustnej i gardła, uczucia dyskomfortu jamy ustnej i gardła, podrażnienia gardła. x W tym zgłoszenia autoimmunologicznego zapalenia trzustki, zapalenia trzustki, ostrego zapalenia trzustki, zwiększenia aktywności lipazy, zwiększenia aktywności amylazy. y W tym zgłoszenia przypadków wodobrzusza, autoimmunologicznego zapalenia wątroby, rozpadu komórek wątroby, zapalenia wątroby, ostrego zapalenia wątroby, toksycznego zapalenia wątroby, toksycznych działań na wątrobę, zapalenia wątroby o podłożu immunologicznym, zaburzeń czynności wątroby, polekowego uszkodzenia wątroby, niewydolności wątroby, stłuszczenia wątroby, zmian w wątrobie, uszkodzenia wątroby, krwotoku z żylaków przełyku, żylaków przełyku, samoistnego bakteryjnego zapalenia otrzewnej.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
z W tym zgłoszenia przypadków trądzikupęcherzyzapalenia skóry, trądzikopodobnego zapalenia skóry, alergicznego zapalenia skóry, wysypki polekowej, wyprysku, zakażonego wyprysku, rumienia, rumienia powiek, wysypki powiek, utrwalonej wysypki, zapalenia mieszków włosowych, czyraków, zapalenia skóry dłoni, zapalenia skóry o podłożu immunologicznym, pęcherzy wargowych, pęcherzy jamy ustnej wypełnionych krwią, zespołu erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, pemfigoidu, wysypki, wysypki rumieniowej, wysypki plamkowej, wysypki plamkowo-grudkowej, wysypki odropodobnej, wysypki grudkowej, wysypki grudkowo- krostkowej, wysypki ze świądem, wysypki krostkowej, wysypki pęcherzowej, zapalenia skóry moszny, łojotokowego zapalenia skóry, złuszczania się skóry, toksyczności skórnej, owrzodzeń skóry, wysypki w miejscu dostępu naczyniowego. aa W tym zgłoszenia bólów mięśniowo-szkieletowych, bólów mięśni, bólu kości.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
ab W tym zgłoszenia przypadków zapalenia mięśni, rabdomiolizy, polimialgii reumatycznej, zapalenia skórno- mięśniowego, ropnia mięśni, obecności mioglobiny w moczu, miopatii, zapalenia wielomięśniowego. ac W tym zgłoszenia przypadków białkomoczu, obecności białka w moczu, hemoglobinurii, nieprawidłowości w badaniach moczu, zespołu nerczycowego, albuminurii. ad W tym zgłoszenia przypadków zapalenia nerek, zapalenia nerek o podłożu autoimmunologicznym, zapalenia nerek w przebiegu plamicy Schönleina-Henocha, glomerulopatii paranowotworowej, cewkowo- śródmiąższowego zapalenia nerek. ae W tym zgłoszenia przypadków hipokaliemii, zmniejszenia stężenia potasu we krwi, zmniejszenia ciśnienia parcjalnego tlenu. af W tym zgłoszenia przypadków hiponatremii, zmniejszenia stężenia sodu we krwi. ag W tym zgłoszenia przypadków niedotlenienia narządów i tkanek, zmniejszonej saturacji tlenem.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
ah W tym zgłoszenia przypadków łysienia,wypadania brwi lub rzęs, łysienia plackowatego, łysienia całkowitego, skąpego owłosienia. ai W tym zgłoszenia przypadków nadciśnienia, zwiększonego ciśnienia krwi, przełomu nadciśnieniowego, zwiększonego ciśnienia skurczowego krwi, nadciśnienia rozkurczowego, niedostatecznie kontrolowanego ciśnienia krwi, retinopatii nadciśnieniowej, nefropatii nadciśnieniowej, nadciśnienia pierwotnego, nadciśnienia ortostatycznego. aj W tym zgłoszenia przypadków posocznicy, wstrząsu septycznego, posocznicy moczopochodnej, posocznicy z neutropenią, posocznicy płucnej, posocznicy bakteryjnej, posocznicy wywołanej przez bakterie z rodzaju Klebsiella , posocznicy jamy brzusznej, posocznicy wywołanej przez: grzyby z rodzaju Candida , bakterie z rodzaju Escherichia , bakterie z rodzaju Pseudomonas , bakterie z rodzaju gronkowców.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
ak W tym zgłoszenia pęcherzowego zapalenia skóry, wysypki złuszczającej, rumienia wielopostaciowego, złuszczającego zapalena skóry, uogólnionego złuszczającego zapalenia skóry, toksycznych zmian skórnych, zespołu Stevensa-Johnsona, reakcji na lek przebiegających z eozynofilią i objawami systemowymi, toksycznej nekrolizy naskórka, zapalenia naczyń skórnych. al W tym zgłoszenia niezakaźnego zapalenia pęcherza moczowego i zapalenia pęcherza moczowego o podłożu immunologicznym. am W tym zgłoszenia zapalenia nosogardzieli, przekrwienia błony śluzowej nosa i wycieku wydzieliny z nosa. an W tym zgłoszenia łuszczycy, łuszczycopodobnego zapalenia skóry. ao W tym zgłoszenia zapalenia osierdzia, wysięku osierdziowego, tamponady serca i zaciskającego zapalenia osierdzia. ap Zgłoszone w badaniu poza zbiorczym zestawieniem danych (związane z podaniem podskórnym).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Częstość jest oparta o ekspozycję na produkt leczniczy Tecentriq roztwór do wstrzykiwań w badaniu IMscin001 i obejmuje zgłoszenia reakcji w miejscu wstrzyknięcia, bólu w miejscu wstrzyknięcia, rumienia w miejscu wstrzyknięcia i wysypki w miejscu wstrzyknięcia. Opis wybranych działań niepożądanych Poniższe dane odzwierciedlają informacje o istotnych działaniach niepożądanych występujących po zastosowaniu atezolizumabu w monoterapii w badaniach klinicznych (patrz punkt 5.1). Szczegółowe informacje o istotnych działaniach niepożądanych po podaniu atezolizumabu w leczeniu skojarzonym zostały przedstawione w sytuacji klinicznie istotnych różnic w porównaniu z monoterapią atezolizumabem. Wskazówki dotyczące postępowania w razie wystąpienia tych działań niepożądanych opisano w punktach 4.2 i 4.4. Zapalenie płuc o podłożu immunologicznym Zapalenie płuc występowało u 3,0% (151/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. U tych pacjentów odnotowano trzy przypadki zgonów.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 3,7 miesiąca (zakres: 3 dni do 29,8 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 1,7 miesiąca (zakres: 0 dni do 27,8+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). Zapalenie płuc było przyczyną przerwania leczenia atezolizumabem u 41 (0,8%) pacjentów. Zapalenie płuc wymagające podania kortykosteroidów wystąpiło u 1,8% (92/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Zapalenie wątroby o podłożu immunologicznym Zapalenie wątroby wystąpiło u 1,7% (88/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Trzech z 88 pacjentów zmarło. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 1,4 miesiąca (zakres: 0 dni do 26,3 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 1 miesiąc (zakres: 0 dni do 52,1+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). Zapalenie wątroby prowadziło do przerwania leczenia atezolizumabem u 46 (0,9%) pacjentów.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Zapalenie wątroby wymagające podania kortykosteroidów wystąpiło u 2,6% (130/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Zapalenie jelita grubego o podłożu immunologicznym Zapalenie jelita grubego wystąpiło u 1,2% (62/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 4,5 miesiąca (zakres: 15 dni do 36,4 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 1,4 miesiąca (zakres: 3 dni do 50,2+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). Zapalenie jelita grubego było przyczyną przerwania leczenia atezolizumabem u 24 (0,5%) pacjentów. Zapalenie jelita grubego wymagające podania kortykosteroidów wystąpiło u 0,6% (30/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Choroby endokrynologiczne o podłożu immunologicznym Zaburzenia tarczycy Niedoczynność tarczycy wystąpiła u 8,5% (427/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 4,2 miesiąca (zakres 0 dni do 38,5 miesiąca).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Niedoczynność tarczycy wystąpiła u 17,4% (86/495) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii w leczeniu adiuwantowym NDRP. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 4,0 miesiące (zakres: 22 dni do 11,8 miesiąca). Nadczynność tarczycy wystąpiła u 2,4% (121/5 039) pacjentów leczonych atezolizumabem w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 2,7 miesiąca (zakres: 0 dni do 24,3 miesiąca). Nadczynność tarczycy wystąpiła u 6,5% (32/495) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii w leczeniu adiuwantowym NDRP. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 2,8 miesiąca (zakres: 1 dzień do 9,9 miesiąca). Niedoczynność nadnerczy Niedoczynność nadnerczy wystąpiła u 0,5% (25/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 6,2 miesiąca (zakres: 3 dni do 21,4 miesięca). Niedoczynność nadnerczy była przyczyną zakończenia leczenia atezolizumabem u 5 (0,1%) pacjentów.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Niedoczynność nadnerczy wymagająca zastosowania kortykosteroidów wystąpiła u 0,4% (20/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Zapalenie przysadki mózgowej Zapalenie przysadki mózgowej wystąpiło u 0,2% (9/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 5,3 miesiąca (zakres: 21 dni do 13,7 miesiąca). Sześciu (0,1%) pacjentów wymagało zastosowania kortykosteroidów, a leczenie atezolizumabem zakończono u 1 (<0,1%) pacjenta. Zapalenie przysadki mózgowej wystąpiło u 1,4% (15/1 093) pacjentów otrzymujących atezolizumab w skojarzeniu z paklitakselem, a następnie atezolizumab, doksorubicynę lub epirubicynę o podwyższonej gęstości dawki oraz cyklofosfamid. Mediana czasu do wystapienia objawów wyniosła 3,8 miesiąca (zakres: 2,4 do 10,7 miesiąca). Jedenastu pacjentów (1,0%) wymagało zastosowania kortykosteroidów. Leczenie atezolizumabem zakończono u 7 (0,6%) pacjentów.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Zapalenie przysadki mózgowej wystąpiło u 0,8 % (3/393) pacjentów otrzymujących atezolizumab z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 7,7 miesiąca (zakres: 5,0 do 8,8 miesiąca). Dwóch pacjentów wymagało zastosowania kortykosteroidów. Zapalenie przysadki mózgowej wystąpiło u 0,4% (2/473) pacjentów otrzymujących atezolizumab w skojarzeniu z nab-paklitakselem i karboplatyną. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 5,2 miesiąca (zakres: 5,1 do 5,3 miesiąca). Obaj pacjenci wymagali zastosowania kortykosteroidów. Cukrzyca Cukrzyca wystąpiła u 0,6% (30/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 5,5 miesiąca (zakres: 3 dni do 29,0 miesiąca). Cukrzyca była przyczyną przerwania leczenia atezolizumabem u <0,1% (3/5 039) pacjentów. Czterech (<0,1%) pacjentów wymagało zastosowania kortykosteroidów.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Cukrzyca wystąpiła u 2,0% (10/493) pacjentów z HCC otrzymujących atezolizumab w skojarzeniu z bewacyzumabem. Mediana czasu do wystąpienia objawów wynosiła 4,4 miesiąca (zakres: 1,2 miesiąca do 8,3 miesiąca). W żadnym przypadku cukrzyca nie była przyczyną przerwania leczenia atezolizumabem. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu o podłożu immunologicznym Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu wystąpiło u 0,4% (22/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 15 dni (zakres: 0 dni do 12,5 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 24 dni (zakres: 6 dni do 14,5+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu wymagające zastosowania kortykosteroidów wystąpiło u 0,2% (12/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab i ośmiu (0,2%) pacjentów zakończyło leczenie atezolizumabem.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Neuropatie o podłożu immunologicznym Zespół Guillaina-Barrégo i polineuropatia demielinizacyjna Zespół Guillaina-Barrégo i polineuropatia demielinizacyjna wystąpiły u 0,1% (6/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 4,1 miesiąca (zakres: 18 dni do 8,1 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 8,0 miesięcy (zakres 18 dni do 24,5+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). Zespół Guillaina-Barrégo doprowadził do zakończenia leczenia atezolizumabem u 1 pacjenta (<0,1%). Zespół Guillaina-Barrégo wymagający zastosowania kortykosteroidów wystąpił u <0,1% (3/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Porażenie nerwu twarzowego (niedowład twarzy) o podłożu immunologicznym Niedowład twarzy wystąpił u <0,1% (1/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Czas do wystąpienia objawów wyniósł 29 dni. Czas trwania objawów wyniósł 1,1 miesiąca.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Zdarzenie nie wymagało zastosowania kortykosteroidów ani nie prowadziło do zakończenia leczenia atezolizumabem. Zapalenie rdzenia kręgowego o podłożu immunologicznym Zapalenie rdzenia kręgowego wystąpiło u <0,1% (1/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Czas do wystąpienia objawów wyniósł 3 dni. Zdarzenie wymagało zastosowania kortykosteroidów, jednak nie prowadziło do zakończenia leczenia atezolizumabem. Zespół miasteniczny Myasthenia gravis wystąpiła u <0,1% (2/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii (w tym 1 przypadek miał charakter śmiertelny). Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 2,6 miesiąca (zakres: 1,2 miesiąca do 4 miesięcy). Zapalenie trzustki o podłożu immunologicznym Zapalenie trzustki, w tym wzrost aktywności amylazy i wzrost aktywności lipazy, wystąpiło u 0,8% (40/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 5 miesięcy (zakres: 0 dni do 24,8 miesiąca).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Mediana czasu trwania wyniosła 24 dni (zakres: 3 dni do 40,4+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). Zapalenie trzustki było przyczyną zakończenia leczenia atezolizumabem u 3 (<0,1%) pacjentów. Zapalenie trzustki wymagające zastosowania kortykosteroidów wystąpiło u 0,2% (8/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Zapalenie mięśnia sercowego o podłożu immunologicznym Zapalenie mięśnia sercowego stwierdzono u <0,1% (5/5 039) pacjentów, którzy otrzymywali atezolizumab w monoterapii. Spośród 5 pacjentów otrzymujących leczenie adiuwantowe NDRP u jednego wystąpił zgon. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 3,7 miesiąca (zakres 1,5 do 4,9 miesiąca). Mediana czasu trwania wyniosła 14 dni (zakres 12 dni do 2,8 miesiąca). Zapalenie mięśnia sercowego było przyczyną zakończenia leczenia atezolizumabem u 3 (<0,1%) pacjentów. Trzech (<0,1%) pacjentów wymagało podawania kortykosteroidów.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Zapalenie nerek o podłożu immunologicznym Zapalenie nerek stwierdzono u 0,2% (11/5 039) pacjentów, którzy otrzymali atezolizumab. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 5,1 miesiąca (zakres: 3 dni do 17,5 miesiąca). Zapalenie nerek było przyczyną zakończenia leczenia atezolizumabem u 5 (≤0,1%) pacjentów. Pięciu (<0,1%) pacjentów wymagało podawania kortykosteroidów. Zapalenie mięśni o podłożu immunologicznym Zapalenie mięśni stwierdzono u 0,6% (32/5 039) pacjentów, którzy otrzymywali atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wyniosła 3,5 miesiąca (zakres: 12 dni do 11,5 miesięcy). Mediana czasu trwania wyniosła 3,2 miesiąca (zakres 9 dni do 51,1+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). Zapalenie mięśni było przyczyną zakończenia leczenia atezolizumabem u 6 (0,1%) pacjentów. Dziesięciu (0,2%) pacjentów wymagało podawania kortykosteroidów.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Ciężkie niepożądane reakcje skórne o podłożu immunologicznym Ciężkie niepożądane reakcje skórne (SCARs) wystąpiły u 0,6% (30/5 039) pacjentów, którzy otrzymywali atezolizumab w monoterapii. Spośród 30 pacjentów, u jednego wystąpiło zdarzenie ze skutkiem śmiertelnym. Mediana czasu do wystąpienia objawów wynosiła 4,8 miesiąca (zakres 3 dni do 15,5 miesiąca). Mediana czasu trwania wynosiła 2,4 miesiąca (zakres 1 dzień do 37,5+ miesięcy; + oznacza wartość odciętą). SCARs doprowadziły do przerwania stosowania atezolizumabu u 3 (<0,1%) pacjentów. SCARs wymagające użycia systemowych kortykosteroidów wystąpiły u 0,2% (9/5 039) pacjentów otrzymujących atezolizumab w monoterapii. Choroby osierdzia o podłożu immunologicznym Choroby osierdzia wystąpiły u 1% (49/5 039) pacjentów, którzy otrzymywali atezolizumab w monoterapii. Mediana czasu do wystąpienia objawów wynosiła 1,4 miesiąca (zakres: 6 dni do 17,5 miesiąca).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Mediana czasu trwania objawów wynosiła 2,5 miesiąca (zakres: 0 dni do 51,5+ miesiąca; + oznacza wartość odciętą). U 3 (<0,1%) pacjentów choroby osierdzia prowadziły do zakończenia leczenia produktem leczniczym Tecentriq. Choroby osierdzia wymagające zastosowania kortykosteroidów wystąpiły u 0,2% (7/5 039) pacjentów. Skutki dla klasy inhibitorów immunologicznych punktów kontrolnych Podczas leczenia innymi inhibitorami immunologicznych punktów kontrolnych notowano przypadki wystąpienia następującego działania niepożądanego, które może również wystąpić podczas leczenia atezolizumabem: zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki. Immunogenność Postać do podawania podskórnego W badaniu IMscin001 częstość występowania przeciwciał przeciwlekowych (ADA) wywołanych leczeniem produktem leczniczym Tecentriq w postaci do podawania podskórnego i postaci do podawania dożylnego była porównywalna (odpowiednio 19,5% [43/221] i 13,9% [15/108]) po upływie mediany czasu leczenia wynoszącej 2,8 miesiąca.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Częstość występowania przeciwciał przeciw rHuPH20 u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Tecentriq w postaci do podawania podskórnego wynosiła 5,4% (12/224). Znaczenie kliniczne powstawania przeciwciał przeciw rHuPH20 po leczeniu produktem leczniczym Tecentriq roztwór do wstrzykiwań nie jest znane. Postać do podawania dożylnego W wielu badaniach II i III fazy u 13,1% do 54,1% pacjentów doszło do powstania przeciwciał przeciwlekowych (ADA) wywołanego leczeniem. U pacjentów tych występowała tendencja do ogólnie gorszego stanu zdrowia i gorszej wyjściowej charakterystyki choroby. Te dysproporcje w stanie zdrowia i wyjściowej charakterystyce choroby mogą zakłócać interpretację analiz PK, skuteczności i bezpieczeństwa. Aby ocenić wpływ ADA na skuteczność przeprowadzono analizy eksploracyjne z uwzględnieniem dysproporcji w wyjściowej charakterystyce zdrowia i choroby.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Analizy te nie wykluczyły możliwego osłabienia korzyści w zakresie skuteczności u pacjentów, u których powstały ADA w porównaniu z pacjentami, u których nie doszło do ich wytworzenia. Mediana czasu do wystąpienia ADA wynosiła od 3 tygodni do 5 tygodni. W danych zbiorczych obejmujących pacjentów leczonych atezolizumabem w monoterapii (N=3 460) oraz w terapii skojarzonej (N=2 285) odnotowano następujące odsetki zdarzeń niepożądanych (AE) odpowiednio w populacji pacjentów z ADA w porównaniu z populacją pacjentów bez ADA: AE w stopniu nasilenia 3.-4.: 46,2% w por. z 39,4%, ciężkie zdarzenia niepożądane (SAE): 39,6% w por. z 33,3%, AE prowadzące do zakończenia leczenia: 8,5% w por. z 7,8% (w przypadku monoterapii); AE w stopniu nasilenia 3.-4.: 63,9% w por. z 60,9%, SAE: 43,9% w por. z 35,6%, AE prowadzące do zakończenia leczenia: 22,8% w por. z 18,4% (w przypadku leczenia skojarzonego).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
Dostępne dane nie pozwalają jednak na sformułowanie pewnych wniosków na temat możliwych wzorców występowania działań niepożądanych. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo stosowania atezolizumabu u dzieci i młodzieży nie zostało ustalone. W badaniu klinicznym z udziałem 69 dzieci i młodzieży (w wieku <18 lat) nie obserwowano nowych sygnałów dotyczących bezpieczeństwa, a profil bezpieczeństwa był porównywalny z profilem bezpieczeństwa u dorosłych. Pacjenci w podeszłym wieku Nie obserwowano ogólnych różnic dotyczących bezpieczeństwa stosowania pomiędzy pacjentami w wieku wieku <65, 65-74 i 75-84 lata, którzy otrzymywali atezolizumab w monoterapii. Dane dla pacjentów w wieku ≥85 lat są zbyt ograniczone, aby móc sformułować miarodajne wnioski dla tej populacji. W badaniu IMpower150 wiek ≥65 lat wiązał się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zdarzeń niepożądanych u pacjentów otrzymujących atezolizumab w skojarzeniu z bewacyzumabem, karboplatyną i paklitakselem.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Działania niepożądane
W badaniach IMpower150, IMpower133, IMpower110 oraz IMscin001 dane dotyczące pacjentów w wieku ≥75 lat były zbyt ograniczone, by móc sformułować wnioski dla tej populacji. W badaniu IPSOS dotyczącym leczenia pierwszego rzutu u pacjentów z NDRP, którzy nie kwalifikują się do leczenia opartego na pochodnych platyny, nie stwierdzono ogólnych różnic w profilu bezpieczeństwa między grupami wiekowymi pacjentów. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Załączniku V.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Brak informacji o przedawkowaniu atezolizumabu. W razie przedawkowania należy ściśle monitorować stan pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych działań niepożądanych oraz wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe, przeciwciała monoklonalne i koniugaty przeciwciał monoklonalnych, inhibitory PD-1/PD-L1 (białka programowanej śmierci komórki typu 1/liganda receptora programowanej śmierci komórki typu 1). Kod ATC: L01FF05. Produkt leczniczy Tecentriq roztwór do wstrzykiwań zawiera jako substancję czynną atezolizumab, który odpowiada za działanie terapeutyczne, oraz rekombinowaną ludzką hialuronidazę (rHuPH20), enzym wykorzystywany do zwiększenia dyspersji i wchłaniania jednocześnie podawanych substancji w przypadku wstrzyknięć podskórnych. Mechanizm działania Ekspresja liganda receptora programowanej śmierci komórki typu 1 (PD-L1) może występować na komórkach guza i (lub) na komórkach układu immunologicznego naciekających guz, przyczyniając się do zahamowania przeciwnowotworowej odpowiedzi immunologicznej w mikrośrodowisku guza.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wiązanie PD-L1 z receptorami PD-1 i B7.1 znajdującymi się na komórkach T i komórkach prezentujących antygen hamuje cytotoksyczne działanie limfocytów T, proliferację limfocytów T i wytwarzanie cytokin. Atezolizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym z klasy immunoglobulin G1 (IgG1), o zmodyfikowanym regionie Fc, które wiążąc się bezpośrednio z PD-L1 zapewnia podwójną blokadę dla receptorów PD-1 i B7.1 i uwalnia zahamowaną odpowiedź immunologiczną występującą za pośrednictwem PD-L1/PD-1, w tym reaktywację przeciwnowotworowej odpowiedzi immunologicznej bez wywoływania działań cytotoksycznych zależnych od przeciwciał. Atezolizumab nie wpływa na interakcję PD-L2/PD-1, co pozwala na utrzymywanie się sygnałów hamujących występujących za pośrednictwem PD-L2/PD-1. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Rak urotelialny Postać do podawania dożylnego IMvigor211 (GO29294): Randomizowane badanie z udziałem uprzednio leczonych chemioterapią pacjentów z UC miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami Przeprowadzono otwarte, wieloośrodkowe, międzynarodowe, randomizowane badanie III fazy (IMvigor211) w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w porównaniu z chemioterapią (winflunina, docetaksel lub paklitaksel zgodnie z wyborem badacza) u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym UC, u których doszło do progresji choroby podczas lub po zastosowaniu chemioterapii zawierającej pochodne platyny.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Z badania wykluczono pacjentów z chorobą autoimmunologiczną w wywiadzie; czynnymi lub zależnymi od kortykosteroidów przerzutami do mózgu; pacjentów, którzy otrzymali żywą atenuowaną szczepionkę w okresie 28 dni przed włączeniem do badania; pacjentów po podaniu systemowych leków immunostymulujących w okresie 4 tygodni lub systemowych immunosupresyjnych produktów leczniczych w okresie 2 tygodni przed włączeniem do badania. Oceny guza dokonywano co 9 tygodni podczas pierwszych 54 tygodni, a następnie co 12 tygodni. Tkanki nowotworu oceniano prospektywnie pod kątem ekspresji PD-L1 na komórkach układu immunologicznego naciekających guz (IC), a wyniki były wykorzystane do określenia podgrup ekspresji PD-L1 dla przeprowadzenia opisanych niżej analiz. Do badania włączono w sumie 931 pacjentów. Pacjenci zostali randomizowani (1:1) do leczenia atezolizumabem lub chemioterapią.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Randomizację stratyfikowano według rodzaju chemioterapii (winflunina vs taksan), poziomu ekspresji PD-L1 na IC (<5% vs z  5%), liczby prognostycznych czynników ryzyka (0 vs 1-3) i przerzutów do wątroby (tak vs nie). Prognostyczne czynniki ryzyka obejmowały czas od wcześniejszej chemioterapii wynoszący <3 miesiące, stan sprawności w skali ECOG (ang. Eastern Cooperative Oncology Group ) >0 i stężenie hemoglobiny <10 g/dl. Atezolizumab był stosowany w stałej dawce 1200 mg we wlewie dożylnym co 3 tygodnie. Zmniejszenie dawki atezolizumabu było niedozwolone. Pacjenci byli leczeni do momentu utraty korzyści klinicznej w ocenie badacza lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Winfluninę podawano w dawce 320 mg/m 2 pc. we wlewie dożylnym w 1. dniu każdego 3-tygodniowego cyklu aż do progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Paklitaksel podawano w dawce 175 mg/m 2 pc. we wlewie dożylnym w czasie powyżej 3 godzin w 1.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
dniu każdego 3-tygodniowego cyklu aż do progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Docetaksel podawano w dawce 75 mg/m 2 pc. we wlewie dożylnym w 1. dniu każdego 3-tygodniowego cyklu aż do progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Dla wszystkich leczonych pacjentów mediana czasu trwania leczenia wyniosła 2,8 miesiąca w grupie otrzymującej atezolizumab, 2,1 miesiąca w grupach otrzymujących winfluninę i paklitaksel oraz 1,6 miesiąca w grupie otrzymującej docetaksel. Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby populacji objętej analizą pierwotną były dobrze zrównoważone pomiędzy grupami leczenia. Mediana wieku wyniosła 67 lat (zakres: 31 do 88), a 77,1% pacjentów stanowili mężczyźni. Większość pacjentów była rasy białej (72,1%), 53,9% pacjentów w grupie chemioterapii otrzymywało winfluninę, 71,4% pacjentów miało co najmniej jeden niekorzystny prognostyczny czynnik ryzyka, a u 28,8% występowały przerzuty do wątroby w momencie włączenia do badania.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Stan sprawności w skali ECOG przed włączeniem do badania oceniono na 0 (45,6%) lub 1 (54,4%). U 71,1% pacjentów guz pierwotny był zlokalizowany w pęcherzu, a u 25,4% pacjentów rozpoznano raka urotelialnego górnych dróg moczowych. U 24,2% pacjentów, którzy otrzymywali wcześniej jedynie terapię adiuwantową lub neoadiuwantową zawierającą pochodne platyny doszło do progresji w ciągu 12 miesięcy. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności w badaniu IMvigor211 jest przeżycie całkowite (OS). Drugorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności ocenianymi przez badacza na podstawie kryteriów oceny odpowiedzi w guzach litych (RECIST) w 1.1 są: odsetek odpowiedzi obiektywnych (ORR), przeżycie wolne od progresji choroby (PFS) i czas trwania odpowiedzi (DOR). Porównania OS pomiędzy grupą badaną a grupą kontrolną w populacji IC2/3, IC1/2/3 i ITT (zgodna z intencją leczenia, tj.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
populacja ogólna) badano przy użyciu hierarchicznej procedury o stałej sekwencji w oparciu o stratyfikowany logarytmiczny test log-rank przy dwustronnym poziomie istotności wynoszącym 5% w następujący sposób: krok 1) populacja IC2/3; krok 2) populacja IC1/2/3; krok 3) populacja ogólna. Wyniki dotyczące OS dla kroku 2 i 3 mogły być formalnie badane pod kątem znamienności statystycznej tylko, jeśli wynik poprzedniego kroku był statystycznie znamienny. Mediana obserwacji przeżycia wynosi 17 miesięcy. Analiza początkowa badania IMvigor211 nie osiągnęła założonego pierwszorzędowego punktu końcowego w odniesieniu do OS. Atezolizumab nie wykazał statystycznie znamiennej korzyści w zakresie przeżycia całkowitego w porównaniu z chemioterapią u pacjentów wcześniej leczonych, z rakiem urotelialnym miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zgodnie z wcześniej ustalonym hierarchicznym porządkiem testowania, najpierw badano populację IC2/3 ze współczynnikiem ryzyka (HR) dla OS wynoszącym 0,87 (95% CI: 0,63; 1,21; mediana OS 11,1 vs. 10,6 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i chemioterapii). Wartość p w stratyfikowanym teście log-rank wyniosła 0,41 i dlatego wyniki te są uznane za nieznamienne statystycznie w tej populacji. W konsekwencji, nie mogły być przeprowadzone formalne testy znamienności statystycznej dla OS w populacji IC1/2/3 ani populacji ogólnej, a wyniki tych analiz zostały uznane za eksploracyjne. Najważniejsze wyniki uzyskane w populacji ogólnej podsumowano w Tabeli 4. Krzywą Kaplana-Meiera dla OS w populacji ogólnej przedstawiono na Rycinie 1. Przeprowadzono aktualizację eksploracyjnej analizy przeżycia o medianie czasu trwania obserwacji przeżycia wynoszącej 34 miesiące w populacji ITT.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana OS wyniosła 8,6 miesiąca (95% CI: 7,8; 9,6) w grupie atezolizumabu oraz 8,0 miesiąca (95% CI: 7,2; 8,6) w grupie chemioterapii przy współczynniku ryzyka wynoszącym 0,82 (95% CI: 0,71; 0,94). Zgodnie z tendencją zaobserwowaną w analizie pierwotnej dla 12-miesięcznego OS, liczbowo większe odsetki 24-miesięcznego i 30- miesięcznego OS obserwowano u pacjentów w grupie atezolizumabu w porównaniu z grupą chemioterapii w populacji ITT. Odsetek pacjentów żyjących po 24 miesiącach (estymator KM) wyniósł 12,7% w grupie chemioterapii i 22,5% w grupie atezolizumabu; a po 30 miesiącach (estymator KM) odsetek ten wyniósł 9,8% w grupie chemioterapii oraz 18,1% w grupie atezolizumabu. Tabela 4: Podsumowanie skuteczności u wszystkich pacjentów (IMvigor211)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Atezolizumab (n = 467) Chemioterapia (n = 464)
Pierwszorzędowy punkt końcowy oceny skuteczności
OS *
Liczba zgonów (%) 324 (69,4%) 350 (75,4%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące) 8,6 8,0
95% CI 7,8; 9,6 7,2; 8,6
Stratyfikowanyǂ współczynnik ryzyka(95% CI) 0,85 (0,73; 0,99)
12-miesięczne OS (%)** 39,2% 32,4%
Drugorzędowe i eksploracyjne punkty końcowe
PFS w ocenie badacza (RECIST w.1.1)
Liczba zdarzeń (%) 407 (87,2%) 410 (88,4%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 2,1 4,0
95% CI 2,1; 2,2 3,4; 4,2
Stratyfikowany współczynnik ryzyka(95% CI) 1,10 (0,95; 1,26)
ORR w ocenie badacza (RECIST w.1.1) n = 462 n = 461
Liczba pacjentów z potwierdzoną odpowiedzią (%) 62 (13,4%) 62 (13,4%)
95% CI 10,45; 16,87 10,47; 16,91
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 16 (3,5%) 16 (3,5%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 46 (10,0%) 46 (10,0%)
Liczba stabilizacji choroby (%) 92 (19,9%) 162 (35,1%)
DOR w ocenie badacza (RECIST w.1.1) n = 62 n = 62
Mediana w miesiącach *** 21,7 7,4
95% CI 13,0; 21,7 6,1; 10,3

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; ORR = odsetki odpowiedzi obiektywnych; OS = przeżycie całkowite; PFS = przeżycie wolne od progresji choroby; RECIST = kryteria oceny odpowiedzi w guzach litych w. 1.1. * Analizę OS w populacji wszystkich uczestników badania przeprowadzono na podstawie stratyfikowanego testu log-rank, a jej wynik przedstawiono tylko do celów opisowych (p=0,0378); zgodnie z wcześniej ustaloną hierarchią analizy wartość p dla analizy OS w populacji wszystkich uczestników badania nie może być uznana za statystycznie znamienną. ǂ Stratyfikowane według chemioterapii (winflunina vs taksan), ekspresji PD-L1 na IC (<5% vs ≥5%), liczby prognostycznych czynników ryzyka (0 vs z 1-3) i przerzutów do wątroby (tak vs nie). ** Na podstawie estymatora Kaplana-Meiera *** Odpowiedzi utrzymywały się u 63% pacjentów odpowiadających na leczenie w grupie atezolizumabu i u 21% pacjentów odpowiadających na leczenie w grupie chemioterapii.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 1: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego (IMvigor211)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
IMvigor210 (GO29293): Jednoramienne badanie z udziałem pacjentów z uprzednio nieleczonym rakiem urotelialnym, niekwalifikujących się do leczenia cisplatyną oraz pacjentów z rakiem urotelialnym leczonych uprzednio chemioterapią U pacjentów z UC miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami (zwanym także rakiem urotelialnym pęcherza moczowego) przeprowadzono wieloośrodkowe, międzynarodowe, dwukohortowe, jednoramienne badanie kliniczne II fazy, IMvigor210. Do badania włączono w sumie 438 pacjentów i utworzono dwie kohorty pacjentów. Do Kohorty 1 przydzielono uprzednio nieleczonych pacjentów z UC miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, niekwalifikujących się do chemioterapii opartej na cisplatynie lub pacjentów, u których wystąpiła progresja choroby co najmniej 12 miesięcy po leczeniu zgodnie ze schematem chemioterapii neoadiuwantowej lub adiuwantowej opartej na platynie.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do Kohorty 2 przydzielono pacjentów, którzy otrzymali przynajmniej jeden schemat chemioterapii oparty na platynie z powodu miejscowo zaawansowanego lub rozsianego UC lub wystąpiła u nich progresja choroby w czasie 12 miesięcy leczenia zgodnie ze schematem chemioterapii neoadiuwantowej lub adiuwantowej opartej na platynie. W Kohorcie 1 119 pacjentów leczono atezolizumabem w dawce 1200 mg podawanym we wlewie dożylnym co 3 tygodnie, aż do progresji choroby. Mediana wieku wyniosła 73 lata. Większość pacjentów stanowili mężczyźni (81%) i pacjenci rasy białej (91%). Kohorta 1 obejmowała 45 pacjentów (38%) w stanie sprawności 0 w skali ECOG, 50 pacjentów (42%) w stanie sprawności 1 w skali ECOG, u i 24 pacjentów (20%) w stanie sprawności 2 w skali ECOG, 35 pacjentów (29%) bez czynników ryzyka wg Bajorina (stan sprawności w skali ECOG ≥2 i obecność przerzutów do narządów trzewnych), 66 pacjentów (56%) z jednym czynnikiem ryzyka wg Bajorina i 18 pacjentów (15%) z dwoma czynnikami ryzyka wg Bajorina, 84 pacjentów (71%) z zaburzeniami czynności nerek (filtracja kłębuszkowa ang.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
glomerular filtration rate [GFR] <60 ml/min) i 25 pacjentów (21%) z przerzutami do wątroby. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności w Kohorcie 1 był potwierdzony odsetek odpowiedzi obiektywnych (ORR), oceniany przez niezależny zespół oceniający (IRF, independent review facility) za pomocą kryteriów RECIST wersja 1.1. Analizy początkowej dokonano, gdy wszyscy pacjenci ukończyli okres obserwacji trwający przynajmniej 24 tygodnie. Mediana czasu trwania leczenia wyniosła 15,0 tygodni, a mediana czasu trwania obserwacji przeżycia wyniosła 8,5 miesiąca u wszystkich włączonych do badania pacjentów. Przedstawiono klinicznie istotne wskaźniki ORR oceniane przez IRF według kryteriów RECIST w.1.1; porównanie z predefiniowanym wskaźnikiem odpowiedzi w historycznej grupie kontrolnej wynoszącym 10% wykazało jednak, że pierwszorzędowy punkt końcowy nie osiągnął istotności statystycznej. Potwierdzone wartości ORR według kryteriów RECIST w.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
1.1 oceniane przez IRF wyniosły 21,9% (95% CI: 9,3; 40,0) u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥5%, 18,8% (95% CI: 10,9; 29,0) u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% i 19,3% (95% CI: 12,7; 27,6) u wszystkich włączonych do badania pacjentów. Mediana czasu trwania odpowiedzi (DOR) nie została osiągnięta w żadnej podgrupie ekspresji PD-L1, ani w grupie wszystkich włączonych do badania pacjentów. Dane dla OS nie były dojrzałe z odsetkiem zdarzeń na poziomie około 40%. Mediana OS we wszystkich podgrupach pacjentów (ekspresja PD-L1  5 % i  1 %) oraz u wszystkich włączonych pacjentów wyniosła 10,6 miesiąca. Przeprowadzono aktualizację analizy przy medianie czasu trwania obserwacji przeżycia wynoszącej 17,2 miesiąca w Kohorcie 1, a jej wyniki podsumowano w Tabeli 5. Mediana DOR nie została osiągnięta w żadnej z podgrup ekspresji PD-L1, ani w grupie wszystkich włączonych do badania pacjentów. Tabela 5: Podsumowanie zaktualizowanych wyników dotyczących skuteczności (IMvigor210 Kohorta 1)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Ekspresja PD-L1 5% wIC Ekspresja PD-L1 1% wIC Wszyscy uczestnicy
ORR (oceniany przez IRF; RECIST w. 1.1) n = 32 n = 80 n = 119
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%) 9 (28,1%) 19 (23,8%) 27 (22,7%)
95% CI 13,8; 46,8 15,0; 34,6 15,5; 31,3
Liczba pacjentów z odpowiedzią całkowitą (%)95% CI 4 (12,5%)(3,5; 29,0) 8 (10,0%)(4,4; 18,8) 11 (9,2%)(4,7; 15,9)
Liczba pacjentów z odpowiedzią częściową(%)95% CI 5 (15,6%)(5,3; 32,8) 11 (13,8%)(7,1; 23,3) 16 (13,4%)(7,9; 20,9)
DOR (oceniany przez IRF; RECIST w. 1.1) n = 9 n = 19 n = 27
Pacjenci ze zdarzeniem (%) 3 (33,3%) 5 (26,3%) 8 (29,6%)
Mediana (miesiące) (95% CI) NE (11,1, NE) NE (NE) NE (14,1, NE)
PFS (oceniane przez IRF; RECIST w. 1.1) n = 32 n = 80 n = 119
Pacjenci ze zdarzeniem (%) 24 (75,0%) 59 (73,8%) 88 (73,9%)
Mediana (miesiące) (95% CI) 4,1 (2,3; 11,8) 2,9 (2,1; 5,4) 2,7 (2,1; 4,2)
OS n = 32 n = 80 n = 119
Pacjenci ze zdarzeniem (%) 18 (56,3%) 42 (52,5%) 59 (49,6%)
Mediana (miesiące) (95% CI) 12,3 (6,0, NE) 14,1 (9,2, NE) 15,9 (10,4, NE)
Wskaźnik 1-rocznego OS (%) 52,4% 54,8% 57,2%

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; IC = komórki układu immunologicznego naciekające guz; IRF = niezależny zespół oceniający; NE = niemożliwe do oceny; ORR = odsetek odpowiedzi obiektywnych; OS = przeżycie całkowite; PFS = przeżycie wolne od progresji; RECIST = kryteria odpowiedzi na leczenie w przypadku guzów litych, w. 1.1. W momencie przeprowadzania analizy końcowej Kohorty 1, mediana czasu trwania obserwacji przeżycia pacjentów wynosiła 96,4 miesiąca. Mediana OS u pacjentów z ekspresją PD-L1  5% (pacjenci, których uwzględniono we wskazaniu terapeutycznym) wynosiła 12,3 miesiąca (95% CI: 6,0; 49,8). W Kohorcie 2 równoważnymi pierwszorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były ORR potwierdzony w ocenie IRF za pomocą kryteriów RECIST w.1.1. i ORR oceniany przez badacza według zmodyfikowanych kryteriów RECIST (mRECIST). 310 pacjentów było leczonych atezolizumabem w dawce 1200 mg podawanej we wlewie dożylnym co 3 tygodnie do czasu utraty korzyści klinicznej.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wstępnej analizy Kohorty 2 dokonano, gdy wszyscy pacjenci ukończyli okres obserwacji trwający przynajmniej 24 tygodnie. Badanie osiągnęło równoważne pierwszorzędowe punkty końcowe w Kohorcie 2, wykazując statystycznie znamienne wskaźniki ORR oceniane przez IRF według kryteriów RECIST w.1.1 i oceniane przez badacza według mRECIST w porównaniu z predefiniowanym wskaźnikiem odpowiedzi w historycznej grupie kontrolnej wynoszącym 10%. Przeprowadzono także analizę przy medianie czasu trwania obserwacji przeżycia wynoszącej 21,1 miesiąca dla Kohorty 2. Potwierdzone odsetki ORR wg IRF-RECIST w.1.1. wyniosły 28,0% (95% CI: 19,5; 37,9) u pacjentów z ekspresją PD-L1  5%, 19,3% (95% CI: 14,2; 25,4) u pacjentów z ekspresją PD-L1  1% i 15,8% (95% CI: 11,9; 20,4) w populacji ogólnej. Potwierdzony w ocenie badacza ORR według mRECIST wyniósł 29,0% (95% CI: 20,4; 38,9) u pacjentów z ekspresją PD-L1  5%, 23,7% (95% CI: 18,1; 30,1) u pacjentów z ekspresją PD-L1  1% i 19,7% (95% CI: 15,4; 24,6) w populacji ogólnej.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Odsetek odpowiedzi całkowitych wg IRF-RECIST w.1.1. w populacji ogólnej wyniósł 6,1% (95% CI: 3,7; 9,4). W Kohorcie 2 mediana DOR nie została osiągnięta w żadnej z podgrup ekspresji PD-L1 ani w populacji ogólnej, chociaż została osiągnięta u pacjentów z ekspresją PD-L1 <1% (13,3 miesiąca; 95% CI 4,2, NE). Wskaźnik OS po 12 miesiącach wyniósł 37% u wszystkich włączonych pacjentów. W momencie przeprowadzania analizy końcowej Kohorty 2, mediana czasu trwania obserwacji przeżycia pacjentów wynosiła 46,2 miesiąca. Mediana OS wynosiła 11,9 miesiąca (95% CI: 9,0; 22,8) u pacjentów z ekspresją PD-L1  5%, 9,0 miesiąca (95% CI: 7,1; 11,1) u pacjentów z ekspresją PD-L1  1% i 7,9 miesiąca (95% CI: 6,7; 9,3) u wszystkich włączonych pacjentów. IMvigor130 (WO30070): badanie III fazy oceniające atezolizumab w monoterapii oraz w skojarzeniu z chemioterapią opartą na pochodnych platyny u pacjentów z uprzednio nieleczonym, miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem urotelialnym W celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w skojarzeniu z chemioterapią opartą na platynie (tj.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
z cisplatyną lub karboplatyną w połączeniu z gemcytabiną – ramię A) lub atezolizumabu w monoterapii (ramię B, otwarte) w porównaniu z placebo i chemioterapią opartą na platynie (ramię C) u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem urotelialnym (UC), którzy nie otrzymali uprzednio leczenia systemowego choroby przerzutowej przeprowadzono częściowo zaślepione (wyłącznie ramiona A i C), wieloośrodkowe badanie fazy III z randomizacją, IMvigor130. Równoważnymi pierwszorzędowymi wynikami oceny skuteczności były: oceniany przez badacza, czas przeżycia wolnego od progresji (PFS) w ramieniu A w porównaniu z ramieniem C oraz przeżycie całkowite (OS) w ramieniu A w porównaniu z ramieniem C, a następnie w ramieniu B w porównaniu z ramieniem C, analizowane w sposób hierarchiczny. W ocenie przeżycia całkowitego nie osiągnięto istotności statystycznej pozwalającej na porównanie ramienia A z ramieniem C, w związku z czym nie można było przeprowadzić dalszych formalnych testów zgodnie z wcześniej zdefiniowaną hierarchiczną kolejnością testowania.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zgodnie z zaleceniami niezależnego Komitetu Monitorującego Dane (iDMC), wynikającymi z wczesnego przeglądu danych dotyczących przeżycia, zaprzestano włączania do ramienia monoterapii atezolizumabem pacjentów, u których guzy wykazywały niską ekspresję PD-L1 (poniżej 5% komórek układu immunologicznego wybarwionych pozytywnie metodą immunohistochemiczną dla PD- L1 na podstawie oznaczenia testem VENTANA PD-L1 [SP142]), po zaobserwowaniu zmniejszenia czasu przeżycia całkowitego dla tej podgrupy w nieplanowanej wczesnej analizie, jednak nastąpiło to po włączeniu zdecydowanej większości pacjentów do badania. Spośród 719 pacjentów włączonych do ramion monoterapii atezolizumabem (n=360) oraz wyłącznej chemioterapii (n=359), odpowiednio 50 i 43 pacjentów nie kwalifikowało się do podania cisplatyny według kryteriów Galsky’ego, a ich guzy cechowała wysoka ekspresja PD-L1 (≥5% komórek układu immunologicznego wybarwionych pozytywnie na obecność PD-L1 w oznaczeniu testem immunohistochemicznym VENTANA PD-L1 [SP142]).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W analizie eksploracyjnej niestratyfikowany HR dla OS w tej grupie pacjentów wyniósł 0,56 (95% CI: 0,34; 0,91). Mediana OS wyniosła 18,6 miesiąca (95% CI: 14,0; 49,4) w ramieniu monoterapii atezolizumabem w porównaniu z 10,0 miesiącami (95% CI: 7,4; 18,1) w ramieniu samej chemioterapii (patrz Rycina 2). Rycina 2: Krzywa Kaplana-Meiera przeżycia całkowitego u pacjentów niekwalifikujących się do podania cisplatyny, których guzy cechowała wysoka ekspresja PD-L1 (Ramię B w porównaniu z Ramieniem C)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Niedrobnokomórkowy rak płuca Leczenie adiuwantowe niedrobnokomórkowego raka płuca we wczesnym stadium Postać do podawania dożylnego IMpower010 (GO29527): Badanie III fazy z randomizacją z udziałem pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca poddanych resekcji po chemioterapii opartej na cisplatynie Przeprowadzono otwarte, wieloośrodkowe badanie III fazy z randomizacją GO29527 (IMpower010), aby ocenić skuteczność i bezpieczeństwo stosowania atezolizumabu w leczeniu adiuwantowym u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca w stadium IB (guzy ≥4cm) – IIIA [według kryteriów klasyfikacji Międzynarodowej Unii Kontroli Raka, Amerykańskiego Wspólnego Komitetu ds. Raka (ang. Union of International Cancer Control/American Joint Committee on Cancer ), wydanie 7]. Poniższe kryteria doboru definiują pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu, którzy są objęci wskazaniami terapeutycznymi i odzwierciedlają populację pacjentów w stadium II – IIIA zgodnie z siódmą edycją systemu klasyfikacji TNM raka płuca: Guz o wielkości ≥5 cm; lub guzy dowolnej wielkości, którym towarzyszy status N1 lub N2; lub guzy inwazyjne dla struktur klatki piersiowej (bezpośrednio naciekające opłucną ścienną, ścianę klatki piersiowej, przeponę, nerw przeponowy, opłucną śródpiersiową, osierdzie ścienne, śródpiersie, serce, wielkie naczynia, tchawicę, nerw krtaniowy wsteczny, przełyk, trzon kręgu, ostrogę tchawicy); lub guzy obejmujące oskrzele główne <2 cm dystalnie od ostrogi tchawicy, ale bez zajęcia ostrogi tchawicy; lub guzy, które są związane z niedodmą lub obturacyjnym zapaleniem pęcherzyków płucnych całego płuca; lub guzy z guzkiem (guzkami) satelitarnym w tym samym płacie lub innym płacie po tej samej stronie co pierwotny.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Z badania wyłączono pacjentów o statusie N2 z guzami naciekającymi śródpiersie, serce, wielkie naczynia, tchawicę, nerw krtaniowy wsteczny, przełyk, trzon kręgu, ostrogę tchawicy lub z guzkiem (guzkami) satelitarnymi w innym płacie po tej samej stronie. Ogółem 1 280 pacjentów włączonych do badania poddano całkowitej resekcji guza i zakwalifikowano do podania maksymalnie 4 cykli chemioterapii opartej na cisplatynie. Schemat podawania chemioterapii opartej na cisplatynie opisano w Tabeli 6. Tabela 6: Schemat podawania chemioterapii adiuwantowej (IMpower010)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Chemioterapia adiuwantowa oparta na cisplatynie:Cisplatyna 75 mg/m2 dożylnie w Dniu 1. każdego 21-dniowego cyklu z jednym z następujących schematów leczenia Winorelbina 30 mg/m2 dożylnie, Dzień 1. i 8.
Docetaksel 75 mg/m2 dożylnie, Dzień 1.
Gemcytabina 1250 mg/m2 dożylnie, Dzień 1. i 8.
Pemetrekset 500 mg/m2 dożylnie, Dzień 1. (rak niepłaskonabłonkowy)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Po zakończeniu chemioterapii opartej na cisplatynie (maksymalnie do 4 cykli), do badania włączono ogółem 1005 pacjentów przydzielonych losowo w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej atezolizumab (Ramię A) lub najlepszą opiekę wspomagającą (ang. best supportive care , BSC) (Ramię B). Atezolizumab podawano w stałej dawce 1200 mg we wlewie dożylnym co 3 tygodnie przez 16 cykli, o ile nie wystąpiła progresja choroby lub niemożliwa do zaakceptowania toksyczność. Przydział losowy do grup stratyfikowano według płci, stadium choroby, obrazu histologicznego i ekspresji PD- L1. Z badania wykluczono pacjentów z chorobą autoimmunologiczną w wywiadzie; osoby, którym w ciągu 28 dni poprzedzających przydział do grup podano żywą, atenuowaną szczepionkę; osoby, którym w ciągu 4 tygodni poprzedzających przydział do grup podano systemowe leki immunostymulujące lub w ciągu 2 tygodni poprzedzających randomizację podano systemowe leki immunosupresyjne.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oceny guza przeprowadzano w stanie wyjściowym na etapie randomizacji i co 4 miesiące przez pierwszy rok po zakończeniu Cyklu 1. w Dniu 1., a następnie co 6 miesięcy do piątego roku i dalej corocznie. Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby w badanej populacji były dobrze wyważone pomiędzy grupami terapeutycznymi. Mediana wieku wyniosła 62 lata (zakres: 26 do 84), mężczyźni stanowili 67%. Większość pacjentów była rasy białej (73%), 24% stanowili Azjaci (rasa żółta). Większość pacjentów stanowiły osoby palące obecnie lub w przeszłości (78%), a wyjściowy stan sprawności według ECOG wynosił 0 (55%) lub 1 (44%). Ogólnie, u 12% pacjentów występowała choroba w stadium IB, u 47% w stadium II i u 41% w stadium IIIA. Odsetek pacjentów, u których guzy wykazywały ekspresję PD-L1 ≥1% i ≥50% na komórkach guza, mierzoną testem VENTANA PD-L1 (SP263), wynosił odpowiednio 55% i 26%. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności było przeżycie wolne od choroby (ang.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
disease-free survival , DFS) oceniane przez badacza. DFS określano jako czas od daty randomizacji do daty wystąpienia któregokolwiek z następujących zdarzeń: pierwszego udokumentowanego nawrotu choroby, nowego pierwotnego ogniska NDRP lub zgonu z jakiejkolwiek przyczyny, w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej. Pierwszorzędowym celem oceny skuteczności było określenie DFS w populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% na komórkach guza w stadium II-IIIA. Kluczowymi drugorzędowymi celami oceny skuteczności było określenie DFS w populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA oraz przeżycia całkowitego (ang. overall survival , OS) w badanej populacji. W momencie przeprowadzania śródokresowej analizy DFS badanie osiągnęło swój pierwszorzędowy punkt końcowy. Mediana czasu obserwacji wynosiła około 32 miesięcy.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W analizie wyników pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA bez mutacji EGFR lub rearanżacji ALK (n=209) zaobserwowano istotną klinicznie poprawę DFS w grupie otrzymującej atezolizumab w porównaniu z grupą otrzymującą BSC (Tabela 7). Dane dotyczące OS były niedojrzałe w momencie przeprowadzania analizy śródokresowej DFS, przy czym w populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA bez mutacji EGFR lub rearanżacji ALK odnotowano ogółem około 16,3% zgonów. Eksploracyjna analiza OS sugerowała tendencję przemawiającą na korzyść atezolizumabu w porównaniu z BSC, ze stratyfikowanym HR wynoszącym 0,39 (95% CI: 0,18; 0,82) w tej populacji pacjentów. Najważniejsze wyniki skuteczności dla populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA bez mutacji EGFR i rearanżacji ALK podsumowano w Tabeli 7. Krzywą Kaplana-Meiera dla DFS przedstawiono na rycinie 3.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 7: Podsumowanie skuteczności w populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA bez mutacji EGFR lub rearanżacji ALK (IMpower010)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Ramię A(Atezolizumab) Ramię B(Najlepsza opiekawspomagająca)
DFS oceniany przez badacza n=106 n=103
Liczba zdarzeń (%) 24 (22,6%) 45 (43,7%)
Mediana czasu trwania DFS(miesiące) NE 35,7
95% CI NE; NE 30,1; NE
Stratyfikowany współczynnik ryzyka(95% CI) 0,49 (0,29; 0,81)
3-letni odsetek DFS (%) 75,1 50,4

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
DFS – przeżycie wolne od choroby; CI – przedział ufności; NE – nie oszacowano Rycina 3: Krzywa Kaplana-Meiera przeżycia wolnego od choroby w populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA bez mutacji EGFR lub rearanżacji ALK (IMpower010)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Obserwowana poprawa DFS w grupie otrzymującej atezolizumab w porównaniu z grupą otrzymującą BSC była konsekwentnie wykazywana w większości wstępnie określonych podgrup w populacji pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza w stadium II-IIIA bez mutacji EGFR lub rearanżacji ALK , w tym zarówno u pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP (nieustalony HR 0,35, 95% CI: 0,18; 0,69; mediana DFS nieoszacowana vs. 35,7 miesiąca) jak u pacjentów z płaskonabłonkowym NDRP (niestratyfikowany HR 0,60, 95% CI: 0,29; 1,26; mediana DFS 36,7 vs. nieoszacowana liczba miesięcy). Leczenie pierwszego rzutu w zaawansowanym niedrobnokomórkowym raku płuca Postać do podawania dożylnego IMpower150 (GO29436): Badanie III fazy z randomizacją z udziałem pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP z przerzutami nieotrzymujących wcześniej chemioterapii, w skojarzeniu z paklitakselem i karboplatyną z bewacyzumabem lub bez.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przeprowadzono otwarte, wieloośrodkowe, międzynarodowe badanie III fazy z randomizacją, IMpower150, aby ocenić skuteczność i bezpieczeństwo stosowania atezolizumabu w skojarzeniu z paklitakselem i karboplatyną z bewacyzumabem lub bez, u pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP z przerzutami, którzy nie otrzymywali wcześniej chemioterapii. Pacjenci byli wykluczeni z badania, jeśli w wywiadzie występowała u nich choroba autoimmunologiczna, podanie żywej atenuowanej szczepionki w ciągu 28 dni przed randomizacją, podanie systemowych leków immunostymulujących w ciągu 4 tygodni lub systemowego leku immunosupresyjnego w ciągu 2 tygodni przed randomizacją, wykazywali aktywne lub nieleczone przerzuty do OUN, wyraźnie naciekanie guza na duże naczynia krwionośne klatki piersiowej lub wyraźne powstawanie jam w zmianach płucnych, widoczne w badaniach obrazowych. Oceny guza dokonywano co 6 tygodni przez pierwsze 48 tygodni licząc od dnia 1. cyklu 1., a później co 9 tygodni.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Próbki guza oceniano pod kątem ekspresji PD-L1 na komórkach guza (TC) i komórkach układu immunologicznego (IC) naciekających guz, a na podstawie tych oznaczeń wyodrębniono podgrupy o różnej ekspresji PD-L1 w celu przeprowadzenia opisanych niżej analiz. Do badania włączono ogółem 1202 pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni (w stosunku 1:1:1) do leczenia schematami opisanymi w Tabeli 8. Randomizację stratyfikowano ze względu na płeć, obecność przerzutów do wątroby oraz ekspresję PD-L1 na TC i IC. Tabela 8: Schematy leczenia dożylnego (IMpower150)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Schemat leczenia Indukcja(cztery do sześciu 21-dniowych cykli) Leczenie podtrzymujące(cykle 21-dniowe)
A Atezolizumaba (1200 mg) + paklitaksel (200 mg/m2 pc.)b,c + karboplatynac (AUC 6) Atezolizumaba (1200 mg)
B Atezolizumaba (1200 mg) + bewacyzumabd (15 mg/kg mc.) + paklitaksel (200 mg/m2 pc.)b,c+ karboplatynac (AUC 6) Atezolizumaba (1200 mg)+ bewacyzumabd (15 mg/kg mc.)
C Bewacyzumabd (15 mg/kg mc.) + paklitaksel (200 mg/m2 pc.)b,c + karboplatynac (AUC 6) Bewacyzumabd (15 mg/kg mc.)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Atezolizumab jest podawany do momentu utraty korzyści klinicznej według oceny badacza b Dawka początkowa paklitakselu u pacjentów rasy żółtej/pochodzenia azjatyckiego wynosiła 175 mg/m 2 pc. z uwagi na wyższy całkowity poziom hematologicznych działań toksycznych u pacjentów z krajów azjatyckich w porównaniu z pacjentami z krajów nieazjatyckich c Paklitaksel i karboplatyna są podawane do zakończenia 4 lub 6 cykli bądź progresji choroby, wystąpienia nietolerowanej toksyczności, w zależności od tego, które tych zdarzeń wystąpi wcześniej d. Bewacyzumab jest podawany do momentu progresji choroby lub nietolerowanej toksyczności Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby w badanej populacji były dobrze wyważone pomiędzy grupami terapeutycznymi. Mediana wieku wyniosła 63 lata (zakres: 31 do 90), mężczyźni stanowili 60%. Większość pacjentów była rasy białej (82%).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U około 10% pacjentów występowała potwierdzona mutacja EGFR, u 4% wykazano rearanżacje ALK, u 14% przerzut do wątroby przed rozpoczęciem badania, i większość pacjentów stanowiły osoby palące obecnie lub w przeszłości (80%). Wyjściowy stan sprawności wg ECOG wynosił 0 (43%) lub 1 (57%). W 51% guzów występujących u pacjentów stwierdzono ekspresję PD-L1 ≥1% TC lub ≥1% IC, a w 49% guzów występowała ekspresja PD-L1 <1% TC i <1% IC. W chwili przeprowadzania końcowej analizy PFS mediana czasu obserwacji pacjentów wynosiła 15,3 miesiąca. Populacja ITT, w tym pacjenci z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK, którzy powinni byli wcześniej otrzymać leczenie inhibitorami kinazy tyrozynowej, wykazywała klinicznie znaczącą poprawę PFS w grupie B w porównaniu z grupą C (HR = 0,61, 95% CI: 0,52; 0,72; mediana PFS 8,3 w por. z 6,8 miesiąca). W chwili przeprowadzania etapowej analizy OS mediana czasu obserwacji pacjentów wynosiła 19,7 miesiąca.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Najważniejsze wyniki tej analizy, a także zaktualizowanej analizy PFS w populacji ITT podsumowano w Tabelach 9 i 10. Krzywą Kaplana-Meiera dla OS w populacji ITT przedstawiono na Rycinie 4. Rycina 5 przedstawia wynik OS w populacji ITT w podgrupach wyodrębnionych ze względu na ekspresję PD-L1. Aktualizację wyników dotyczących PFS przedstawiono także na Rycinach 6 i 7. Tabela 9: Podsumowanie zaktualizowanych wyników dotyczących skuteczności w populacji ITT (IMpower150)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Grupa A (atezolizumab + paklitaksel + karboplatyna) Grupa B (atezolizumab + bewacyzumab + paklitaksel +karboplatyna) Grupa C (bewacyzumab+ paklitaksel + karboplatyna)
Drugorzędowe punkty końcowe#
PFS oceniane przez badacza (wg RECIST w. 1.1)* n = 402 n = 400 n = 400
Liczba zdarzeń (%) 330 (82,1%) 291 (72,8%) 355 (88,8%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 6,7 8,4 6,8
95% CI (5,7; 6,9) (8,0; 9,9) (6,0; 7,0)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡^ 0,91 (0,78; 1,06) 0,59 (0,50; 0,69) —
(95% CI)
Wartość p1,2 0,2194 <0,0001
12-miesięczne PFS (%) 24 38 20
Analiza etapowa OS* n = 402 n = 400 n = 400
Liczba zgonów (%) 206 (51,2%) 192 (48,0%) 230 (57,5%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń 19,5 19,8 14,9
(miesiące)
95% CI (16,3; 21,3) (17,4; 24,2) (13,4; 17,1)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka‡^(95% CI)wartość p1,2 0,85 (0,71; 1,03)0,0983 0,76 (0,63; 0,93)0,006 —
6-miesięczne OS (%) 84 85 81
12-miesięczne OS (%) 66 68 61
Najlepsza całkowita odpowiedź w ocenie badacza3* (w. RECIST 1.1) n = 401 n = 397 n = 393
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%) 163 (40,6%) 224 (56,4%) 158 (40,2%)
95% CI (35,8; 45,6) (51,4; 61,4) (35,3; 45,2)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 8 (2,0%) 11 (2,8%) 3 (0,8%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 155 (38,7%) 213 (53,7%) 155 (39,4%)
DOR w ocenie badacza* (RECIST w. 1.1) n = 163 n = 224 n = 158
Mediana w miesiącach 8,3 11,5 6,0
95% CI (7,1; 11,8) (8,9; 15,7) (5,5; 6,9)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
# Pierwszorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były PFS i OS, które były analizowane w populacji ITT-typu dzikiego (WT), tj. z wykluczeniem pacjentów z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK 1 Na podstawie stratyfikowanego logarytmicznego testu rang 2. Do celów informacyjnych; w populacji ITT porównania pomiędzy Grupą B a Grupą C, a także pomiędzy Grupą A a Grupą C nie były jeszcze formalnie badane zgodnie z określoną wcześniej hierarchią analizy 3 Najlepsza całkowita odpowiedź na leczenie w odniesieniu do odpowiedzi całkowitej i odpowiedzi częściowej ‡ Stratyfikacja ze względu na płeć, obecność przerzutów do wątroby i ekspresję PD-L1 na TC i IC ^ Grupa C jest grupą porównawczą dla wszystkich współczynników ryzyka * Zaktualizowana analiza PFS i etapowa analiza OS w punkcie odcięcia danych klinicznych 22 stycznia 2018 PFS = przeżycie wolne od progresji; RECIST = Kryteria odpowiedzi na leczenie w guzach litych w. 1.1 (ang. Response Evaluation Criteria in Solid Tumours v. 1.1 ).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite. Tabela 10: Podsumowanie zaktualizowanych wyników dotyczących skuteczności dla Grupy A w porównaniu z Grupą B w populacji ITT (IMpower150)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Grupa A (Atezolizumab + Paklitaksel + Karboplatyna) Grupa B (Atezolizumab + Bewacyzumab + Paklitaksel +Karboplatyna)
PFS oceniane przez badacza (wg RECIST w. 1.1)* n = 402 n = 400
Liczba zdarzeń (%) 330 (82,1%) 291 (72,8%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 6,7 8,4
95% CI (5,7; 6,9) (8,0; 9,9)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡^ (95% CI) 0,67 (0,57; 0,79)
Wartość p1,2 <0,0001
Analiza etapowa OS * n = 402 n = 400
Liczba zgonów (%) 206 (51,2%) 192 (48,0%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące) 95% 19,5 19,8
CI (16,3; 21,3) (17,4, 24,2)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡^ (95% CI) 0,90 (0,74; 1,10)
Wartość p1,2 0,3000

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
1 Na podstawie stratyfikowanego logarytmicznego testu rang 2. Do celów informacyjnych; w populacji ITT porównania pomiędzy Grupą A a Grupą B nie były uwzględnione w predefiniowanej hierarchii analizy ‡ Stratyfikacja ze względu na płeć, obecność przerzutów do wątroby i ekspresję PD-L1 na TC i IC * Zaktualizowana analiza PFS i analiza etapowa OS w punkcie odcięcia danych klinicznych 22 stycznia 2018 ^ Grupa A jest grupą porównawczą dla wszystkich współczynników ryzyka Rycina 4: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego w populacji ITT (IMpower150)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 5: Wykres drzewiasty (forest plot) przeżycia całkowitego z uwzględnieniem ekspresji PD-L1 w populacji ITT, grupa B w porównaniu z grupą C (IMpower150)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 6: Krzywa Kaplana-Meiera dla PFS w populacji ITT (IMpower150)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 7: Wykres drzewiasty (forest plot) przeżycia wolnego od progresji choroby z uwzględnieniem ekspresji PD-L1 w populacji ITT, grupa B w por. z grupą C (IMpower150)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W Grupie B w porównaniu z Grupą C analizy predefiniowanych podgrup z etapowej analizy OS wykazały poprawę OS u pacjentów z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK (współczynnik ryzyka [HR] = 0,54, 95% CI: 0,29; 1,03; mediana OS = nie została osiągnięta wobec 17,5 miesiąca) i przerzutami do wątroby (HR = 0,52, 95% CI: 0,33; 0,82; mediana OS = 13,3 wobec 9,4 miesiąca). Poprawę PFS wykazano także u pacjentów z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK (HR = 0,55, 95% CI: 0,35; 0,87; mediana PFS = 10,0 wobec 6,1 miesiąca) i przerzutami do wątroby (HR = 0,41, 95% CI: 0,26; 0,62; mediana PFS = 8,2 wobec 5,4 miesiąca). Wyniki dotyczące OS były podobne w podgrupach pacjentów w wieku <65 lat i ≥65 lat. Dane dotyczące pacjentów w wieku ≥75 lat są zbyt ograniczone, aby sformułować wnioski dla tej populacji. W przypadku analiz wszystkich podgrup nie planowano przeprowadzenia formalnych testów statystycznych.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie IMpower130 (GO29537): Randomizowane badanie III fazy z udziałem pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP z przerzutami nieotrzymujących wcześniej chemioterapii, w skojarzeniu z nab-paklitakselem i karboplatyną Przeprowadzono otwarte, randomizowane badanie III fazy GO29537 (IMpower130), w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w skojarzeniu z nab-paklitakselem i karboplatyną u pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP z przerzutami nieotrzymujących wcześniej chemioterapii. Pacjenci z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK musieli być wcześniej leczeni inhibitorami kinazy tyrozynowej. Stopień zaawansowania choroby u pacjentów oceniano według klasyfikacji Amerykańskiego Wspólnego Komitetu Raka (ang. American Joint Committee on Cancer , AJCC), wydanie 7. Pacjentów wykluczano z udziału w badaniu, jeśli: w wywiadzie stwierdzono u nich chorobę autoimmunologiczną, otrzymali żywą, atenuowaną szczepionkę w okresie 28 dni przed randomizacją, otrzymali leki immunostymulujące w okresie 4 tygodni lub systemowe leki immunosupresyjne w okresie 2 tygodni przed randomizacją oraz występowały u nich aktywne lub nieleczone przerzuty do OUN.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci, którzy wcześniej byli leczeni agonistami CD137 lub lekami powodującymi blokadę immunologicznych punktów kontrolnych (anty-PD-1 i przeciwciała terapeutyczne anty-PD-L1) nie byli kwalifikowani do badania. Jednak pacjenci wcześniej otrzymujący leczenie anty-CTLA-4 mogli być włączani do badania, o ile ostatnią dawkę tego leku przyjęli co najmniej 6 tygodni przed randomizacją i nie występowały u nich w wywiadzie ciężkie immunologiczne zdarzenia niepożądane leku anty-CTLA-4 (stopnia 3 i 4 wg NCI CTCAE). Oceny guza przeprowadzano co 6 tygodni w pierwszych 48 tygodniach po cyklu 1., a następnie co 9 tygodni. Wycinki guza były oceniane pod kątem ekspresji PD-L1 na komórkach nowotworowych (TC) i na komórkach immunologicznych naciekających guz (IC), a wyniki wykorzystano do wyodrębnienia podgrup o różnej ekspresji PD-L1 w celu przeprowadzenia niżej opisanych analiz.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci, w tym także pacjenci z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK byli włączani do badania i losowo przydzielani w stosunku 2:1 do leczenia według jednego ze schematów opisanych w Tabeli 11. Randomizację stratyfikowano z uwzględnieniem płci, obecności przerzutów do wątroby i ekspresji PD-L1 w TC i IC. Pacjenci stosujący schemat leczenia B mogli zmienić leczenie i otrzymywać atezolizumab w monoterapii po wystąpieniu progresji choroby. Tabela 11: Schematy leczenia dożylnego (badanie IMpower130)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Schemat leczenia Indukcja(Cztery do sześciu 21-dniowych cykli) Leczenie podtrzymujące(cykle 21-dniowe)
A Atezolizumab (1200 mg)a + nab-paklitaksel (100 mg/m2 pc.)b,c + karboplatyna (AUC 6)c Atezolizumab (1200 mg)a
B Nab-paklitaksel (100 mg/m2 pc.)b,c + karboplatyna (AUC 6)c Najlepsza terapia wspomagająca lubpemetreksed

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Atezolizumab jest podawany do momentu utraty korzyści klinicznej, ocenianej przez badacza b Nab-paklitaksel jest podawany w 1., 8. i 15. dniu każdego cyklu c Nab-paklitaksel i karboplatyna są podawane do ukończenia cykli 4-6 lub do progresji choroby bądź wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania działań toksycznych, w zależności od tego, które z tych zdarzeń wystąpi wcześniej Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby w populacji ITT-WT (n=679) były dobrze wyważone pomiędzy grupami terapeutycznymi. Mediana wieku wyniosła 64 lata (zakres: od 18 do 86 lat). Większość pacjentów stanowili mężczyźni (59%) i osoby rasy białej (90%). U 14,7% pacjentów występowały przerzuty do wątroby w chwili przystępowania do badania i większość pacjentów stanowiły osoby palące obecnie lub w przeszłości (90%). U większości pacjentów wyjściowy stan sprawności wg ECOG wyniósł 1 (59%) i ekspresja PD-L1 <1% (około 52%).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Spośród 107 pacjentów z ramienia B, u których po fazie indukcji uzyskano stabilizację choroby (SD), odpowiedź częściową (PR) lub odpowiedź całkowitą (CR), 40 chorych otrzymało pemetreksed w leczeniu podtrzymującym. Analizę pierwotną przeprowadzono u wszystkich pacjentów, z wyjątkiem pacjentów z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK, których zdefiniowano jako populację ITT-WT (n=679). Mediana czasu obserwacji przeżycia pacjentów wyniosła 18,6 miesiąca i wykazywała ona poprawę OS i PFS po zastosowaniu atezolizumabu, nab-paklitakselu i karboplatyny w porównaniu z grupą kontrolną. Najważniejsze wyniki podsumowano w Tabeli 12, a krzywe Kaplana-Meiera dla OS i PFS przedstawiono odpowiednio na Rycinie 8 i 10. Wyniki eksploratoryjne dla OS i PFS względem ekspresji PD-L1 zostały podsumowane na rycinie 9 i 11, odpowiednio.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci z przerzutami do wątroby nie wykazywali poprawy w zakresie PFS ani OS po leczeniu atezolizumabem, nab- paklitakselem i karboplatyną w porównaniu z leczeniem nab-paklitakselem i karboplatyną (HR=0,93, 95% CI: 0,59; 1,47 w zakresie PFS i HR=1,04, 95% CI: 0,63; 1,72 dla OS). Pięćdziesiąt dziewięć procent pacjentów z grupy leczonej nab-paklitakselem i karboplatyną otrzymało jakąś immunoterapię przeciwnowotworową po progresji choroby, obejmującą atezolizumab stosowany po zmianie leczenia (41% wszystkich pacjentów) w porównaniu z 7,3% pacjentów z grupy leczonej atezolizumabem, nab-paklitakselem i karboplatyną. W analizie eksploracyjnej po dłuższym okresie obserwacji (mediana: 24,1 miesiąca), mediana OS dla obu ramion nie uległa zmianie w stosunku do analizy pierwotnej, HR=0,82 (95% CI: 0,67; 1,01) Tabela 12: Podsumowanie skuteczności w badaniu IMpower130 w analizie pierwotnej (populacja ITT-WT)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkty końcowe oceny skuteczności Grupa A Atezolizumab + nab-paklitaksel +karboplatyna Grupa B Nab-paklitaksel +karboplatyna
Równorzędne pierwszorzędowe punkty końcowe
OS n=451 n=228
Liczba zgonów (%) 226 (50,1%) 131 (57,5%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące) 18,6 13,9
95% CI (16,0; 21,2) (12,0; 18,7)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,79 (0,64; 0,98)
wartość p 0,033
12-miesięczne OS (%) 63 56
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) n=451 n=228
Liczba zdarzeń (%) 347 (76,9%) 198 (86,8%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 7,0 5,5
95% CI (6,2; 7,3) (4,4; 5,9)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,64 (0,54; 0,77)
Wartość p <0,0001
12-miesięczne PFS (%) 29% 14%
Inne punkty końcowe
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)^ n=447 n=226
Liczba pacjentów z potwierdzoną odpowiedzią (%) 220 (49,2%) 72 (31,9%)
95% CI (44,5; 54,0) (25,8; 38,4)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 11 (2,5%) 3 (1,3%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 209 (46,8%) 69 (30,5%)
Potwierdzony DOR w ocenie badacza (RECIST 1.1)^ n=220 n=72
Mediana w miesiącach 8,4 6,1
95% CI (6,9; 11,8) (5,5; 7,9)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
‡ Stratyfikacja z uwzględnieniem płci i ekspresji PD-L1 w TC i IC ^ Potwierdzony ORR i DOR są eksploracyjnymi punktami końcowymi PFS = przeżycie bez progresji choroby; RECIST = Response Evaluation Criteria in Solid Tumours (Kryteria oceny odpowiedzi w guzach litych) w. 1.1.; CI = przedział ufności; ORR = wskaźnik obiektywnych odpowiedzi; DOR = czas trwania odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite Rycina 8: Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego (badanie IMpower130)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 9: Wykres drzewiasty dla przeżycia całkowitego z uwzględnieniem ekspresji PD-L1 (badanie IMpower130)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 10: Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia bez progresji choroby (badanie IMpower130)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 11: Wykres drzewiasty dla przeżycia bez progresji choroby z uwzględnieniem ekspresji PD-L1 (IMpower130)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
IMpower110 (GO29431): badanie III fazy z randomizacją u pacjentów z NDRP z przerzutami niepoddanych chemioterapii Otwarte, wieloośrodkowe badanie III fazy z randomizacją IMpower110 prowadzono w celu określenia skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu u pacjentów z NDRP z przerzutami niepoddanych chemioterapii. U pacjentów stwierdzano ekspresję PD-L1 ≥1% na komórkach guza (≥1% komórek wybarwionych pozytywnie dla PD-L1) lub ≥1% na komórkach immunologicznych naciekających guz (komórki immunologiczne naciekające guz pokrywające ≥1% powierzchni guza wybarwione pozytywnie dla PD-L1) na podstawie oznaczenia testem VENTANA PD-L1 (SP142). Ogółem 572 pacjentów zostało poddanych randomizacji w stosunku 1:1 do grup otrzymujących atezolizumab (ramię A) lub chemioterapię (ramię B). Atezolizumab podawano w stałej dawce 1200 mg we wlewie dożylnym co 3 tygodnie do czasu utraty korzyści klinicznej według oceny badacza lub do wystąpienia niemożliwej do zaakceptowania toksyczności.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Schematy chemioterapii przedstawiono w Tabeli 13. Randomizacja była stratyfikowana według płci, stanu sprawności ECOG, histologii i ekspresji guza PD-L1 na komórkach guza i komórkach immunologicznych naciekających guz. Tabela 13: Schematy leczenia chemioterapii podawanej dożylnie (IMpower110)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Schemat leczenia Leczenie indukcyjne(cztery lub sześć cykli 21-dniowych) Leczenie podtrzymujące(cykle 21-dniowe)
B(Niepłaskonabłonkowy) Cisplatynaa (75 mg/m2) + pemetrekseda (500 mg/m2) LUB karboplatynaa (AUC 6) + pemetrekseda (500 mg/m2) Pemetreksedb,d
B (Płaskonabłonkowy) Cisplatynaa (75 mg/m2) + gemcytabinaa,c (1250 mg/m2) LUB karboplatynaa (AUC5) + gemcytabinaa,c (1000 mg/m2) Najlepsza opiekawspomagającad

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Cisplatyna, karboplatyna, pemetreksed i gemcytabina podawane do czasu zakończenia 4 lub 6 cykli lub progresji choroby lub niemożliwej do zaakceptowania toksyczności b Pemetreksed podawany w schemacie leczenia podtrzymującego co 21 dni do czasu progresji choroby lub niemożliwej do zaakceptowania toksyczności c Gemcytabina podawana w dniach 1. i 8. każdego cyklu d Nie zezwolono na przejście z ramienia kontrolnego (chemioterapia oparta na platynie) do ramienia atezolizumabu (ramię A) Wykluczono pacjentów, u których w wywiadzie występowała choroba autoimmunologiczna; którym podawano żywą, atenuowaną szczepionkę w ciągu 28 dni przed randomizacją, którym podawano systemowe leki immunostymulujące w ciągu 4 tygodni lub systemowe leki immunosupresyjne w ciągu 2 tygodni przed randomizacją, u których stwierdzono aktywne lub nieleczone przerzuty do OUN. Oceny stanu guza przeprowadzano co 6 tygodni przez pierwsze 48 tygodni po dniu 1. cyklu 1, a następnie co 9 tygodni.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% na komórkach guza lub ≥1% na komórkach immunologicznych naciekających guz, u których nie stwierdzono mutacji EGFR lub rearanżacji ALK (n=554) były dobrze zrównoważone pomiędzy ramionami leczenia. Mediana wieku wynosiła 64,5 lat (zakres: 30 do 87 lat), 70% pacjentów stanowili mężczyźni. Większość pacjentów była rasy białej (84%) i azjatyckiej (14%). Większość pacjentów to obecni lub byli palacze tytoniu (87%), wyjściowy stan sprawności ECOG u pacjentów wynosił 0 (36%) lub 1 (64%). Ogółem u 69% pacjentów rozpoznano raka niepłaskonabłonkowego, a u 31% raka płaskonabłonkowego. Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby u pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1 (PD-L1 ≥50% na komórkach guza lub ≥10% na komórkach immunologicznych naciekających guz), u których nie stwierdzono mutacji EGFR lub rearanżacji ALK (n=205), były ogólnie reprezentatywne dla szerszej populacji badanej i były zrównoważone pomiędzy ramionami leczenia.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pierwszorzędowym punktem końcowym było OS. W czasie śródokresowej analizy OS u pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1, z wyłączeniem pacjentów z mutacją EGFR lub rearanżacją ALK (n=205), wykazano istotną statystycznie poprawę OS u pacjentów randomizowanych do grupy atezolizumabu (ramię A) w porównaniu z grupą chemioterapii (ramię B) (HR 0,59, 95% CI: 0,40, 0,89; mediana OS 20,2 miesiąca w por. do 13,1 miesiąca) z dwustronną wartością p=0,0106. Mediana czasu obserwacji u chorych z wysoką ekspresją PD-L1 wyniosła 15,7 miesiąca. W eksploracyjnej analizie OS z dłuższym okresem obserwacji (mediana: 31,3 miesiąca) dla tych pacjentów, mediana OS dla ramienia atezolizumabu była niezmieniona w stosunku do pierwotnej analizy okresowej OS (20,2 miesiąca), a dla ramienia chemioterapii wynosiła 14,7 miesiąca (HR 0,76, 95% CI: 0,54, 1,09). Najważniejsze wyniki w analizie eksploracyjnej podsumowano w Tabeli 14.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Krzywe Kaplana-Meiera dla OS i PFS u pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1 przedstawiono na rycinach 12 i 13. Zgon w ciągu pierwszych 2,5 miesiąca wystąpił u większego odsetka pacjentów w ramieniu atezolizumabu (16/107, 15,0%) w porównaniu z ramieniem chemioterapii (10/98, 10,2%). Nie udało się zidentyfikować żadnego swoistego czynnika (czynników) związanego z wczesnymi zgonami. Tabela 14: Podsumowanie skuteczności u pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza lub ≥10% na komórkach immunologicznych naciekających guz (IMpower110)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkty końcowe oceny skuteczności Ramię A(Atezolizumab) Ramię B(Chemioterapia)
Pierwszorzędowy punkt końcowy
Przeżycie całkowite n = 107 n = 98
Liczba zgonów (%) 64 (59,8%) 64 (65,3%
Mediana czasu do wystąpienia zdarzenia(miesiące) 20,2 14,7
95% CI (17,2; 27,9) (7,4; 17,7)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,76 (0,54; 1,09)
12-miesięczne OS 66,1 52,3
Drugorzędowe punkty końcowe
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) n = 107 n = 98
Liczba zdarzeń (%) 82 (76,6%) 87 (88,8%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 8,2 5,0
95% CI (6,8; 11,4) (4,2; 5,7)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,59 (0,43; 0,81)
12-miesięczny PFS (%) 39,2 19,2
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) n = 107 n = 98
Liczba odpowiedzi (%) 43 (40,2%) 28 (28,6%)
95% CI (30,8; 50,1) (19,9; 38,6)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 1 (0,9%) 2 (2,0%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 42 (39,3%) 26 (26,5%)
DOR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) n = 43 n = 28
Mediana w miesiącach 38,9 8,3
95% CI (16,1; NE) (5,6; 11,0)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
‡ Stratyfikowany pod względem płci i stanu sprawności ECOG (0 w por. do 1) PFS = czas przeżycia wolny od progresji; RECIST = kryteria odpowiedzi na leczenie w przypadku guzów litych, w. 1.1; CI = przedział ufności; ORR = wskaźnik obiektywnej odpowiedzi; DOR = czas trwania odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite; NE = niemożliwe do oceny. Rycina 12: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego u pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza lub ≥10% na komórkach immunologicznych naciekających guz (IMpower110)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 13: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od progresji u pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza lub ≥10% na komórkach immunologicznych naciekających guz (IMpower110)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Poprawa OS obserwowana w ramieniu atezolizumabu w porównaniu z ramieniem chemioterapii została konsekwentnie wykazana we wszystkich podgrupach pacjentów z wysoką ekspresją PD-L1, w tym zarówno u pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP (współczynnik ryzyka [HR] 0,62, 95% CI: 0,40, 0,96; mediana OS 20,2 w por. z 10,5 miesiąca), jak i u pacjentów z płaskonabłonkowym NDRP (HR 0,56, 95% CI: 0,23, 1,37; mediana OS nieosiągnięta w por. z 15,3 miesiąca). Dane dotyczące pacjentów w wieku ≥75 lat i pacjentów, którzy nigdy nie palili, są zbyt ograniczone, aby wyciągnąć wnioski dla tych podgrup. Badanie IPSOS (MO29872): Badanie kliniczne III fazy z randomizacją, prowadzone u pacjentów z NDRP lokalnie zaawansowanym, nieresekcyjnym lub z przerzutami, którzy nie kwalifikują się do leczenia opartego na pochodnych platyny i którzy nie zostali poddani wcześniejszemu leczeniu Przeprowadzono otwarte, kontrolowane, badanie III fazy z randomizacją, MO29872 (IPSOS), w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa atezolizumabu w porównaniu z chemioterapią jednoskładnikową (winorelbina lub gemcytabina, w zależności od wyboru badacza) u wcześniej nieleczonych pacjentów z zaawansowanym lub nawrotowym (stopień IIIB [na podstawie 7.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
edycji AJCC] niepodlegającym leczeniu skojarzonemu) NDRP lub NDRP z przerzutami (stopień IV), którzy nie kwalifikują się do chemioterapii opartej na pochodnych platyny. Następujące kryteria wyboru definiują pacjentów niekwalifikujących się do chemioterapii opartej na pochodnych platyny, którzy są objęci wskazaniem terapeutycznym: pacjenci w wieku >80 lat lub ze stanem sprawności 3 w skali ECOG lub pacjenci ze stanem sprawności ECOG wynoszącym 2, u których występują określone choroby współistniejące lub pacjenci w podeszłym wieku (≥70 lat), u których występują określone choroby współistniejące. Te określone choroby współistniejące są związane z zaburzeniami serca, zaburzeniami układu nerwowego, zaburzeniami psychicznymi, zaburzeniami naczyniowymi, zaburzeniami nerek, zaburzeniami metabolizmu i odżywiania lub zaburzeniami płuc, które stanowią przeciwwskazanie do leczenia opartego na pochodnych platyny w ocenie lekarza prowadzącego.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Z badania wykluczono pacjentów w wieku poniżej 70 lat, u których stan sprawności w skali ECOG wynosił 0 lub 1; pacjentów z aktywnymi lub nieleczonymi przerzutami do OUN; pacjentów, którzy otrzymali żywą atenuowaną szczepionkę w okresie 4 tygodni przed randomizacją; pacjentów, którzy otrzymali systemowe leki immunostymulujące lub systemowe leki immunosupresyjne w okresie 4 tygodni przed randomizacją. Z badania wykluczono również pacjentów z mutacjami EGFR lub rearanżacjami ALK. Pacjenci kwalifikowali się do badania niezależnie od statusu PD-L1 na komórkach guza. Pacjenci zostali losowo przydzieleni w stosunku 2:1 do grup otrzymujących atezolizumab (ramię A) lub chemioterapię (ramię B). Atezolizumab podawano w stałej dawce 1200 mg we wlewie dożylnym co 3 tygodnie. Schematy chemioterapii przedstawiono w Tabeli 15. Leczenie prowadzono do wystąpienia progresji choroby według kryteriów RECIST w.1.1 lub nieakceptowalnej toksyczności.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przydzielenie losowe stratyfikowano według typu histologicznego (płaskonabłonkowy/niepłaskonabłonkowy), ekspresji PD-L1 (status IHC PD-L1 mierzony testem VENTANA PD-L1 (SP142): TC3 lub IC3 w por. z TC0/1/2 i IC0/1/2 w porównaniu z nieznaną czynnością) i przerzutów do mózgu (tak/nie). Tabela 15: Schematy leczenia (IPSOS)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Schemat leczenia
A Atezolizumab 1200 mg w infuzji dożylnej w Dniu 1 każdego 21-dniowego cyklu.
B Winorelbina: infuzja dożylna w dawce 25-30 mg/m2 lub podanie doustne w dawce 60-80 mg/m2 w Dniach 1 i 8 każdego 21-dniowego cyklu lub w Dniach 1, 8 i 15 każdego 29-dniowego cyklu lub podanie cotygodniowe lubGemcytabina: infuzja dożylna w dawce 1000-1250 mg/m2 w Dniach 1 i 8 każdego21-dniowego cyklu lub w Dniach 1, 8 i 15 każdego 28-dniowego cyklu.

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do badania włączono ogółem 453 pacjentów (populacja z intencją leczenia – ITT). Populacja obejmowała głównie pacjentów rasy białej (65,8%) i mężczyzn (72,4%). Mediana wieku pacjentów wyniosła 75 lat, a 72,8% pacjentów było w wieku 70 lat lub starszych. Odsetek pacjentów ze stanem sprawności w skali ECOG wynoszącym 0, 1, 2 i 3 wynosił, odpowiednio, 1,5%, 15,0%, 75,9% i 7,5%. Ogółem u 13,7% pacjentów choroba była w stopniu IIIB niekwalifikującym się do leczenia skojarzonego, a u 86,3% choroba była w stopniu IV. Odsetek pacjentów, ze statusem ekspresji PD-L1 w tkance nowotworowej TC< 1%, 1-49% i ≥ 50% oznaczoną testem VENTANA PD-L1 (SP263), wynosił odpowiednio 46,8%, 28,7% i 16,6%, podczas gdy u 7,9% pacjentów status ekspresji PD-L1 był nieznany. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania było przeżycie całkowite (OS). W czasie przeprowadzania końcowej analizy OS mediana czasu obserwacji wynosiła 41,0 miesięcy. Wyniki oceny skuteczności przedstawiono w Tabeli 16 i na Rycinie 14.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 16: Podsumowanie wyników skuteczności dla pacjentów z NDRP, którzy nie kwalifikują się do terapii opartej na pochodnych platyny (IPSOS)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Atezolizumab (N = 302) Chemioterapia (N = 151)
Pierwoszorzędowy punkt końcowy
OS
Liczba zdarzeń (%) 249 (82,5%) 130 (86,1%)
Mediana czasu do zdarzenia (miesiące) (95% CI) 10,3 (9,4; 11,9) 9,2 (5,9; 11,2)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka (95% CI) ǂ 0,78 (0,63; 0,97)
Wartość-p (stratyfikowany long-rank) p = 0,028
Drugorzędowe punkty końcowe
PFS w ocenie badacza (RECIST 1.1)
Liczba zdarzeń (%) 276 (91,4%) 138 (91,4%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) (95% CI) 4,2 (3,7; 5,5) 4,0 (2,9; 5,4)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka (95% CI) ǂ 0,87 (0,70; 1,07)
ORR (RECIST 1.1)
Liczba potwierdzonych pacjentów, u którychwystąpiła odpowiedź (%) 51 (16,9%) 12 (7,9%)
DOR (RECIST 1.1)
Mediana w miesiącach (95% CI) 14,0 (8,1; 20,3) 7,8 (4,8; 9,7)
CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; ORR = odsetek obektywnych odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite; PFS = przeżycie wolne od progresji; RECIST = kryteria odpowiedzi na leczenie w przypadku guzów litych, w. 1.1.ǂ Oszacowany współczynnik ryzyka i 95% przedział ufności uzyskany w modelu Cox z grupąleczoną jako zmienną towarzyszącą. Jako czynniki stratyfikacji do analizy stratyfikowanej dodano: podtyp histologiczny, status IHC PD-L1 i przerzuty do mózgu (tak/nie).

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 14: Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego u pacjentów z NDRP, którzy nie kwalifikują się do chemioterapii opartej na pochodnych platyny
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie drugiego rzutu w niedrobnokomórkowym raku płuca Postać do podawania podskórnego IMscin001 (BP40657): Badanie fazy Ib/III z randomizacją u pacjentów z NDRP miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, otrzymujących wcześniej chemioterapię na bazie platyny Przeprowadzono otwarte, wieloośrodkowe, międzynarodowe badanie faz Ib/III z randomizacją, BP40657 (IMscin001), w celu oceny farmakokinetyki, skuteczności i bezpieczeństwa produktu leczniczego Tecentriq w postaci do podawania podskórnego w porównaniu z atezolizumabem podawanym dożylnie u pacjentów z NDRP miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, u których nie stosowano immunoterapii przeciwnowotworowej (ang. cancer immunotherapy , CIT) i u których leczenie oparte na platynie było nieskuteczne. Badanie IMscin001 zaprojektowano w celu wykazania równoważności surowiczego C trough po podaniu atezolizumabu w cyklu 1. (przed podaniem dawki w cyklu 2.) i przewidywanego modelu AUC atezolizumabu od 0 do 21 dni w cyklu 1.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
podawanego podskórnie w porównaniu z atezolizumabem podawanym dożylnie (równorzędny główny punkt końcowy). Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały skuteczność (PFS, ORR, OS, DOR) i bezpieczeństwo terapii. Do części drugiej (badania III fazy) włączono łącznie 371 pacjentów i przydzielono losowo w stosunku 2:1 do grup otrzymujących 1875 mg produktu leczniczego Tecentriq podskórnie co 3 tygodnie lub 1200 mg produktu leczniczego Tecentriq dożylnie co 3 tygodnie. Zmniejszenie dawki nie było dopuszczalne. Z badania wykluczono pacjentów z chorobą autoimmunologiczną w wywiadzie; z aktywnymi lub zależnymi od kortykosteroidów przerzutami do mózgu; pacjentów, którym podano żywą, atenuowaną szczepionkę w czasie 4 tygodni poprzedzających randomizację; systemowe leki immunostymulujące w czasie 4 tygodni lub systemowe leki immunosupresyjne w czasie 2 tygodni poprzedzających randomizację. Mediana wieku badanych wynosiła 64 lata (zakres: 27 do 85 lat), 69% pacjentów stanowili mężczyźni.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Większość pacjentów była rasy białej (67%), u około dwóch trzecich pacjentów (65%) rozpoznano typ niepłaskonabłonkowy, u 5% pacjentów stwierdzono mutację EGFR , u 2% rearanżacje ALK , u 40% otrzymano dodatni wynik PD-L1 (TC≥1% i (lub) IC≥1%), u 16% w stanie wyjściowym występowały nieaktywne przerzuty do OUN, 26% było w stanie sprawności wg ECOG wynoszącym 0,74% w stanie sprawności ECOG 1, większość pacjentów stanowili obecni lub byli palacze tytoniu (70%). 80% chorych otrzymało w przeszłości co najmniej jeden cykl leczenia. W chwili przeprowadzania analizy pierwotnej mediana czasu przeżycia wynosiła 4,7 miesiąca, a wyniki OS były niedojrzałe. Odnotowano 86 (35%) zgonów w ramieniu chorych otrzymujących produkt leczniczy Tecentriq podskórnie i 37 (30%) w ramieniu chorych otrzymujących atezolizumab dożylnie. Zaktualizowaną analizę post-hoc przeprowadzono 9 miesięcy po analizie pierwotnej przy medianie czasu przeżycia w okresie obserwacji wynoszącej 9,5 miesiąca.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki skuteczności na podstawie danych ze zaktualizowanej analizy przedstawiono poniżej w Tabeli 17. Tabela 17: Podsumowanie zaktualizowanej analizy skuteczności (badanie IMscin001)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Produkt leczniczy Tecentriqpodawany podskórnie Produkt leczniczy Tecentriq podawany dożylnie
ORR w ocenie badacza (RECIST v1.1)* n=245 n=124
Liczba potwierdzonych odpowiedzi (%) 27 (11,0%) 13 (10,5%)
95% CI (7,39; 15,63) (5,7; 17,26)
PFS w ocenie badacza (RECIST v1.1)* n=247 n=124
Liczba zdarzeń (%) 219 (88,7%) 107 (86,3%)
Mediana trwania PFS (miesiące) (95% CI) 2,8 (2,7; 4,1) 2,0 (1,8; 4,2)
OS* n=247 n=124
Liczba zdarzeń (%) 144 (58,3%) 79 (63,7%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące)(95% CI) 10,7 (8,5; 13,8) 10,1 (7,5; 12,1)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CI=przedział ufności; ORR=wskaźnik obiektywnych odpowiedzi; PFS=przeżycie wolne od progresji; RECIST=kryteria odpowiedzi na leczenie w przypadku guzów litych, w. 1.1 * analiza opisowa Postać do podawania dożylnego OAK (GO28915): Randomizowane badanie III fazy u pacjentów z NDRP miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami leczonych wcześniej chemioterapią Przeprowadzono otwarte, wieloośrodkowe, międzynarodowe, randomizowane badanie III fazy, OAK, w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w porównaniu z docetakselem u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym NDRP, u których doszło do progresji choroby podczas lub po zastosowaniu schematu chemioterapii zawierającego pochodne platyny. Z badania wykluczono pacjentów z chorobą autoimmunologiczną w wywiadzie, czynnymi lub zależnymi od kortykosteroidów przerzutami do mózgu, pacjentów, którzy otrzymali żywą atenuowaną szczepionkę w okresie 28 dni przed włączeniem do badania, pacjentów, którzy otrzymali systemowe leki immunostymulujące w okresie do 4 tygodni przed włączeniem do badania lub systemowe leki immunosupresyjne w okresie do 2 tygodni przed włączeniem do badania.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oceny guza przeprowadzano co 6 tygodni w pierwszych 36 tygodniach, a następnie co 9 tygodni. W wycinkach guza oceniano prospektywnie ekspresję PD-L1 na komórkach guza (TC) i na komórkach układu immunologicznego naciekających guz (IC). Badanie objęło ogółem 1225 pacjentów i zgodnie z planem analizy pierwszych 850 zrandomizowanych pacjentów włączono do pierwotnej analizy skuteczności. Randomizacja była stratyfikowana na podstawie ekspresji PD-L1 na komórkach układu immunologicznego (IC) naciekających guz, na podstawie liczby wcześniejszych schematów chemioterapii i na podstawie oceny histologicznej. Pacjenci zostali losowo przydzieleni (1:1) do grupy otrzymującej atezolizumab lub docetaksel. Atezolizumab podawano w stałej dawce wynoszącej 1200 mg we wlewie dożylnym co 3 tygodnie. Zmniejszanie dawki nie było dozwolone. Leczenie kontynuowano do utraty korzyści klinicznej w ocenie badacza. Docetaksel podawano w dawce 75 mg/m 2 pc. we wlewie dożylnym w 1.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
dniu każdego 3-tygodniowego cyklu, aż do progresji choroby. U wszystkich leczonych pacjentów mediana czasu trwania leczenia wyniosła 2,1 miesiąca w grupie docetakselu i 3,4 miesiąca w grupie atezolizumabu. Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby dla populacji objętej pierwotną analizą były dobrze zrównoważone pomiędzy grupami leczenia. Mediana wieku wyniosła 64 lata (zakres: 33 do 85), a mężczyźni stanowili 61% pacjentów. Większość pacjentów była rasy białej (70%). U około trzech czwartych pacjentów rozpoznano typ niepłaskonabłonkowy (74%), u 10% występowała potwierdzona mutacja EGFR, u 0,2% występowały potwierdzone rearanżacje ALK, 10% pacjentów miało przerzuty do OUN przed przystąpieniem do badania i większość pacjentów stanowiły osoby palące tytoń obecnie lub w przeszłości (82%). Wyjściowy stan sprawności w skali ECOG wyniósł 0 (37%) lub 1 (63%). Siedemdziesiąt pięć procent pacjentów otrzymało wcześniej tylko jeden schemat leczenia oparty na pochodnych platyny.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności było OS. Najważniejsze wyniki tego badania przy medianie obserwacji przeżycia wynoszącej 21 miesięcy podsumowano w Tabeli 18. Krzywe Kaplana-Meiera dla OS w populacji ITT przedstawiono na Rycinie 15. Rycina 16. przedstawia podsumowanie wyników OS w ITT i w podgrupach PD-L1, wykazując korzystny wpływ atezolizumabu na OS we wszystkich podgrupach, w tym w podgrupach z ekspresją PD-L1 <1% w TC i IC. Tabela 18: Podsumowanie wyników skuteczności w populacji (wszyscy pacjenci)* (OAK)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy oceny skuteczności Atezolizumab (n = 425) Docetaksel (n = 425)
Pierwszorzędowy punkt końcowy oceny skuteczności
OS
Liczba zgonów (%) 271 (64%) 298 (70%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące) 13,8 9,6
95% CI (11,8; 15,7) (8,6; 11,2)
Stratyfikowanyǂ współczynnik ryzyka(95% CI) 0,73 (0,62; 0,87)
Wartość p** 0,0003
12-miesięczne OS (%)* 218 (55%) 151 (41%)
18-miesięczne OS (%)* 157 (40%) 98 (27%)
Drugorzędowe punkty końcowe
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)
Liczba zdarzeń (%) 380 (89%) 375 (88%)
Mediana trwania PFS (miesiące) 2,8 4,0
95% CI (2,6; 3,0) (3,3; 4,2)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka(95% CI) 0,95 (0,82; 1,10)
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%) 58 (14%) 57 (13%)
95% CI (10,5; 17,3) (10,3; 17,0)
DOR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) n = 58 n = 57
Mediana w miesiącach 16,3 6,2
95% CI (10,0; NE) (4,9; 7,6)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; NE = niemożliwe do oceny; ORR = wskaźnik obiektywnej odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite; PFS = przeżycie wolne od progresji choroby; RECIST = kryteria odpowiedzi na leczenie w przypadku guzów litych, w. 1.1. * Populacja objęta pierwotną analizą, składająca się z pierwszych 850 zrandomizowanych pacjentów ǂ Stratyfikowane na podstawie ekspresji PD-L1 na komórkach układu immunologicznego naciekających guz, liczby wcześniej stosowanych schematów chemioterapii i oceny histologicznej ** Na podstawie stratyfikowanego logarytmicznego testu log-rank *** Na podstawie estymatora Kaplana-Meiera Rycina 15: Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego w populacji objętej pierwotną analizą (wszyscy pacjenci) (OAK)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 16: Wykres drzewiasty (forest plot) przeżycia całkowitego z uwzględnieniem ekspresji PD-L1 w populacji objętej pierwotną analizą (OAK)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Stratyfikowany HR dla ITT i TC lub IC ≥1%. Niestratyfikowany HR dla pozostałych analizowanych podgrup. Poprawę OS obserwowano w grupie atezolizumabu w porównaniu z docetakselem zarówno u pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP (współczynnik ryzyka [HR] = 0,73, 95% CI: 0,60; 0,89; mediana OS = 15,6 w porównaniu z 11,2 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i docetakselu), jak i u pacjentów z płaskonabłonkowym NDRP (HR = 0,73, 95% CI: 0,54; 0,98; mediana OS = 8,9 w por. z 7,7 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i docetakselu). Obserwowana poprawa OS była spójnie wykazywana w podgrupach pacjentów, w tym u pacjentów z przerzutami do mózgu przed przystąpieniem do badania (HR = 0,54, 95% CI: 0,31; 0,94; mediana OS = 20,1 w porównaniu z 11,9 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i docetakselu) i pacjentów, którzy nigdy nie palili tytoniu (HR = 0,71, 95% CI: 0,47; 1,08; mediana OS = 16,3 w por. z 12,6 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i docetakselu).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jednak pacjenci z mutacjami EGFR nie wykazywali poprawy OS w grupie atezolizumabu w porównaniu z docetakselem (HR = 1,24, 95% CI: 0,71; 2,18; mediana OS = 10,5 w porównaniu z 16,2 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i docetakselu). Po zastosowaniu atezolizumabu obserwowano wydłużenie czasu do nasilenia bólu w klatce piersiowej zgłaszanego przez pacjentów, mierzonego za pomocą kwestionariusza EORTC QLQ-LC13 w porównaniu z docetakselem (HR = 0,71, 95% CI: 0,49 1,05; mediana nie została osiągnięta w żadnej z grup). Czas do zwiększenia nasilenia innych objawów raka płuca (tj. kaszlu, duszności i bólu ramion/barku) mierzonego za pomocą kwestionariusza EORTC QLQ-LC13 był podobny w grupie otrzymującej atezolizumab i docetaksel. Wyniki te powinny być interpretowane z ostrożnością ze względu na prowadzenie badania w warunkach otwartej próby.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
POPLAR (GO28753): Randomizowane badanie II fazy u pacjentów z NDRP miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, leczonych wcześniej chemioterapią Przeprowadzono wieloośrodkowe, międzynarodowe, randomizowane, otwarte, kontrolowane badanie II fazy, POPLAR, u pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym NDRP, u których doszło do progresji choroby podczas lub po leczeniu wg schematu opartego na pochodnych platyny, niezależnie od ekspresji PD-L1. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności było przeżycie całkowite. Ogółem 287 pacjentów zostało losowo przydzielonych w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej atezolizumab (1200 mg we wlewie dożylnym co 3 tygodnie, aż do utraty korzyści klinicznej) lub docetaksel (75 mg/m 2 pc. we wlewie dożylnym w 1. dniu każdego 3-tygodniowego cyklu, aż do progresji choroby). Randomizację stratyfikowano według ekspresji PD-L1 na IC, liczby wcześniej stosowanych schematów chemioterapii i oceny histologicznej.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zaktualizowana analiza obejmująca łącznie 200 zgonów, z medianą obserwacji przeżycia wynoszącą 22 miesiące wykazała, że mediana OS wyniosła 12,6 miesiąca u pacjentów leczonych atezolizumabem w porównaniu z 9,7 miesiąca u pacjentów leczonych docetakselem (HR = 0,69, 95% CI: 0,52; 0,92). ORR wyniósł 15,3% w porównaniu z 14,7%, a mediana DOR wyniosła 18,6 miesiąca w porównaniu z 7,2 miesiąca odpowiednio dla atezolizumabu i docetakselu. Drobnokomórkowy rak płuca Postać do podawania dożylnego IMpower133 (GO30081): Randomizowane badanie fazy I/III u pacjentów wcześniej nieotrzymujących chemioterapii, w chorobie rozległej DRP, w skojarzeniu z karboplatyną i etopozydem Przeprowadzono badanie IMpower133, będące randomizowanym, wieloośrodkowym, kontrolowanym placebo badaniem fazy I/III prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w skojarzeniu z karboplatyną i etopozydem u chorych na drobnokomórkowego raka płuca w chorobie rozległej, nieotrzymujących wcześniej chemioterapii w chorobie rozległej.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Z badania wyłączono pacjentów z czynnymi lub nieleczonymi przerzutami do OUN, chorobą autoimmunologiczną w wywiadzie, pacjentów którzy otrzymali żywą atenuowaną szczepionkę w okresie 4 tygodni przed randomizacją, u których stosowano systemowe leki immunosupresyjne w ciągu 1 tygodnia przed randomizacją. Oceny guza wykonywano co 6 tygodni w pierwszych 48 tygodniach po 1. dniu 1. cyklu, a następnie co 9 tygodni. U pacjentów, którzy spełniali ustalone kryteria i którzy zgodzili się na leczenie po progresji choroby, oceny guza wykonywano co 6 tygodni aż do zakończenia leczenia. Do badania włączono ogółem 403 pacjentów, których przydzielono losowo (w stosunku 1:1) do grup otrzymujących leczenie według schematów opisanych w Tabeli 19. Randomizacja była stratyfikowana z uwzględnieniem płci, stanu sprawności wg ECOG oraz obecności przerzutów do mózgu. Tabela 19: Schemat leczenia dożylnego (IMpower133)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Schemat leczenia Indukcja (Cztery 21-dniowe cykle) Leczenie podtrzymujące(21-dniowe cykle)
A atezolizumab (1200 mg)a + karboplatyna (AUC 5)b + etopozyd (100 mg/m2 pc.)b,c atezolizumab (1200 mg) a
B placebo + karboplatyna (AUC 5)b + etopozyd (100 mg/m2 pc.)b,c placebo

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Atezolizumab był podawany do utraty korzyści klinicznej według oceny badacza b Karboplatyna i etopozyd były podawane do ukończenia 4 cykli lub do progresji choroby bądź wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania działań toksycznych, w zależności od tego, które z tych zdarzeń wystąpi wcześniej c Etopozyd był podawany w 1., 2., 3. dniu każdego cyklu Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby w populacji badanej były dobrze wyważone pomiędzy grupami terapeutycznymi. Mediana wieku wyniosła 64 lata (zakres: 26 do 90 lat), przy czym 10% pacjentów było w wieku ≥75 lat. Większość pacjentów stanowili mężczyźni (65%), osoby rasy białej (80%), u 9% występowały przerzuty do mózgu i większość pacjentów paliła papierosy obecnie lub w przeszłości (97%). Wyjściowy stan sprawności według ECOG wyniósł 0 (35%) lub 1 (65%). W chwili przeprowadzania pierwotnej analizy mediana czasu obserwacji pacjentów pod kątem przeżycia wynosiła 13,9 miesiąca.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zaobserwowano statystycznie istotne wydłużenie przeżycia całkowitego po zastosowaniu atezolizumabu w skojarzeniu z karboplatyną i etopozydem w porównaniu do grupy kontrolnej (HR 0,70, 95% CI: 0,54, 0,91; mediana OS 12,3 miesiąca w por. z 10,3 miesiąca). W eksploracyjnej analizie końcowej OS po dłuższym okresie obserwacji (mediana 22,9 miesiąca) mediana OS dla obu grup była niezmieniona w porównaniu z pierwotną analizą okresową OS. Wyniki dotyczące PFS, ORR i DOR z analizy pierwotnej oraz wyniki eksploracyjnej analizy końcowej OS podsumowano w Tabeli 20. Krzywe Kaplana-Meiera dla OS i PFS przedstawiono na Rycinie 17 i 18. Dane dla pacjentów z przerzutami do mózgu są zbyt ograniczone, aby wyciągać wnioski na temat tej populacji. Tabela 20: Podsumowanie skuteczności (IMpower133)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Najważniejsze punkty końcowe oceny skuteczności Grupa A(Atezolizumab + karboplatyna + etopozyd) Grupa B(Placebo + karboplatyna+ etopozyd)
Równorzędne pierwszorzędowe punkty końcowe
Analiza OS* n=201 n=202
Liczba zgonów (%) 142 (70,6%) 160 (79,2%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące) 12,3 10,3
95% CI (10,8; 15,8) (9,3; 11,3)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,76 (0,60; 0,95)
Wartość p 0,0154***
12-miesięczne OS (%) 51,9 39,0
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)** n=201 n=202
Liczba zdarzeń (%) 171 (85,1%) 189 (93,6%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 5,2 4,3
95% CI (4,4; 5,6) (4,2; 4,5)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,77 (0,62; 0,96)
Wartość p 0,0170
6-miesięczne PFS (%)12-miesięczne PFS (%) 30,912,6 22,45,4
Inne punkty końcowe
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)** ^ n=201 n=202
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%) 121 (60,2%) 130 (64,4%)
95% CI (53,1; 67,0) (57,3; 71,0.)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 5 (2,5%) 2 (1,0%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 116 (57,7%) 128 (63,4%)
DOR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)** ^ n =121 n = 130
Mediana w miesiącach 4,2 3,9
95% CI (4,1; 4,5) (3,1; 4,2)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
PFS = przeżycie wolne od progresji choroby; RECIST = Kryteria oceny odpowiedzi w guzach litych w.1.1.; CI = przedział ufności; ORR = odsetek obiektywnych odpowiedzi; DOR = czas trwania odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite ‡ Stratyfikacja z uwzględnieniem płci i stanu sprawności wg ECOG *Eksploracyjna analiza końcowa OS w punkcie odcięcia danych klinicznych 24 stycznia 2019 r. ** Analiza PFS, ORR i DOR w punkcie odcięcia danych klinicznych 24 kwietnia 2018 r. ***Wyłącznie do celów opisowych ^ Potwierdzony ORR i DOR są eksploracyjnymi punktami końcowymi Rycina 17: Krzywa Kaplana-Meiera przedstawiająca przeżycie całkowite (IMpower133)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 18: Krzywa Kaplana-Meiera przedstawiająca przeżycie wolne od progresji choroby (IMpower133)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Potrójnie ujemny rak piersi Postać do podawania dożylnego Badanie IMpassion130 (WO29522): Randomizowane badanie III fazy z udziałem pacjentów z TNBC miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami wcześniej nieleczonych z powodu choroby rozsianej W celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w skojarzeniu z nab- paklitakselem u pacjentów z nieoperacyjnym TNBC, miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami nieotrzymujących wcześniej chemioterapii z powodu choroby rozsianej przeprowadzono badanie IMpassion 130 – podwójnie zaślepione, wieloośrodkowe, międzynarodowe, randomizowane badanie III fazy kontrolowane placebo z dwiema grupami terapeutycznymi. Pacjenci musieli kwalifikować się do monoterapii taksanami (tj. brak szybkiej progresji klinicznej, zagrażających życiu przerzutów do narządów trzewnych lub potrzeby szybkiej kontroli objawów i (lub) choroby), a wykluczano ich z badania, jeśli wcześniej otrzymywali chemioterapię w leczeniu neoadiuwantowym lub adiuwantowym w okresie ostatnich 12 miesięcy, mieli chorobę autoimmunologiczną w wywiadzie; otrzymali żywą, atenuowaną szczepionkę w ciągu 4 tygodni przed randomizacją, otrzymali systemowe leki immunostymulujące w ciągu 4 tygodni lub systemowe leki immunosupresyjne w ciągu 2 tygodni przed randomizacją; występowały u nich nieleczone, objawowe lub zależne od kortykosteroidów przerzuty do mózgu.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oceny guza dokonywano co 8 tygodni (± 1 tydzień) przez pierwszych 12 miesięcy po 1. dniu 1. cyklu, a następnie co 12 tygodni (± 1 tydzień). Do badania włączono w sumie 902 pacjentów, dokonując stratyfikacji na podstawie obecności przerzutów w wątrobie, wcześniejszego leczenia taksanami oraz ekspresji PD-L1 w komórkach immunologicznych naciekających guz (IC) (komórki immunologiczne naciekające guz [IC] z wybarwieniem PD-L1 zajmującym <1% powierzchni guza w por. z ≥1% powierzchni guza) ocenianej testem VENTANA PD-L1 (SP142). Pacjenci zostali losowo przydzieleni do leczenia atezolizumabem w dawce 840 mg lub placebo podawanymi we wlewach dożylnych w 1. i 15. dniu każdego 28-dniowego cyklu, w skojarzeniu z nab-paklitakselem (100 mg/m 2 pc.) podawanym we wlewie dożylnym w 1., 8. i 15. dniu każdego 28-dniowego cyklu.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci otrzymywali leczenie do czasu stwierdzenia progresji choroby w badaniu radiologicznym, zgodnie z kryteriami RECIST w.1.1 lub do wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Leczenie atezolizumabem mogło być kontynuowane po zakończeniu leczenia nab-paklitakselem z powodu nieakceptowalnej toksyczności. Mediana liczby cykli leczenia wynosiła 7 dla atezolizumabu i 6 dla nab-paklitakselu w każdym ramieniu badania. Dane demograficzne i wyjściowa charakterystyka choroby w populacji badania były dobrze wyważone pomiędzy grupami terapeutycznymi. Większość pacjentów stanowiły kobiety (99,6%), 67,5% pacjentów było rasy białej, a 17,8% pacjentów było rasy azjatyckiej. Mediana wieku wyniosła 55 lat (zakres: 20-86). Wyjściowy stan sprawności wg ECOG wyniósł 0 (58,4%) lub 1 (41,3%). Łącznie u 41% włączonych pacjentów stwierdzono ekspresję PD-L1 ≥1%, u 27% pacjentów występowały przerzuty do wątroby, a u 7% – bezobjawowe przerzuty do mózgu w chwili przystępowania do badania.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Około połowa pacjentów otrzymywała wcześniej taksany (51%) lub antracykliny (54%) w ramach leczenia (neo)adiuwantowego. Dane demograficzne pacjentów oraz wyjściowa choroba nowotworowa u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% były na ogół reprezentatywne dla szerszej populacji badania. Równorzędne pierwszorzędowe punkty końcowe oceny skuteczności obejmowały ocenione przez badacza przeżycie wolne od progresji choroby (PFS) w populacji ITT oraz u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% wg RECIST w. 1.1, a także przeżycie całkowite (OS) w populacji ITT oraz u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1%. Drugorzędowe punkty końcowe oceny skuteczności obejmowały odsetek obiektywnych odpowiedzi (ORR) i czas trwania odpowiedzi (DOR) wg RECIST w. 1.1. Wyniki dotyczące PFS, ORR i DOR uzyskane w badaniu IMpassion130 u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% w momencie analizy końcowej PFS, przy medianie obserwacji pod kątem przeżycia wynoszącej 13 miesięcy, podsumowano w Tabeli 21 oraz w postaci krzywych Kaplana-Meiera dla PFS na Rycinie 19.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci z ekspresją PD-L1 <1% nie wykazali poprawy PFS, gdy atezolizumab dodano do leczenia nab-paklitakselem (HR = 0,94, 95% CI 0,78; 1,13). Przeprowadzono analizę końcową OS u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% po medianie obserwacji wynoszącej 19,12 miesiąca; wyniki dotyczące OS przedstawiono w Tabeli 21 oraz w postaci krzywej Kaplana-Meiera na Rycinie 20. Pacjenci z ekspresją PD-L1 <1% nie wykazywali poprawy OS, gdy atezolizumab dodano do leczenia nab-paklitakselem (HR = 1,02, 95% CI 0,84; 1,24). Przeprowadzono analizę eksploracyjną w podgrupach pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1%, badając wcześniejsze leczenie (neo)adiuwanotwe, mutacje BRCA 1/2 i bezobjawowe przerzuty do mózgu w punkcie wyjściowym. U pacjentów, którzy otrzymali wcześniej leczenie (neo)adiuwantowe (n = 242), współczynnik ryzyka dla pierwszorzędowego (końcowego) PFS wynosił 0,79 i 0,77 dla końcowego OS, podczas gdy u pacjentów, którzy nie otrzymali wcześniej leczenia (neo)adiuwantowego (n = 127), współczynnik ryzyka dla pierwszorzędowego (końcowego) PFS wynosił 0,44 i 0,54 dla końcowego OS.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu IMpassion130 spośród 614 przebadanych pacjentów u 89 (15%) stwierdzono patogenne mutacje BRCA 1/2. Z podgrupy z mutacjami PD-L1 + / BRCA 1/2. 19 pacjentów otrzymało atezolizumab z nab-paklitakselem a 26 – placebo plus nab-paklitaksel. Opierając się na analizie eksploracyjnej z zaznaczeniem małej liczebności próby, obecność mutacji BRCA 1/2 wydaje się nie mieć wpływu na kliniczną korzyść ze stosowania atezolizumabu i nab-paklitakselu względem PFS. Nie było dowodów skuteczności u pacjentów z bezobjawowymi przerzutami do mózgu na początku badania, chociaż liczba leczonych pacjentów była niewielka; mediana PFS wynosiła 2,2 miesiąca w ramieniu atezolizumab plus nab-paklitaksel (n = 15) w porównaniu do 5,6 miesiąca w ramieniu placebo plus nab-paklitaksel (n=11) (HR 1.40; 95% CI 0.57, 3.44). Tabela 21: Podsumowanie skuteczności u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% (badanie IMpassion130)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Główne punkty końcowe oceny skuteczności Atezolizumab + nab- paklitaksel Placebo + nab- paklitaksel
Pierwszorzędowe punkty końcowe n=185 n=184
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) – analiza podstawowa3
Liczba zdarzeń (%) 138 (74,6%) 157 (85,3%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 7,5 5,0
95% CI (6,7; 9,2) (3,8; 5,6)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,62 (0,49; 0,78)
Wartość p1 <0,0001
12-miesięczne PFS (%) 29,1 16,4
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1) – zaktualizowana analiza eksploracyjna4
Liczba zdarzeń (%) 149 (80,5%) 163 (88,6%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 7,5 5,3
95% CI (6,7; 9,2) (3,8; 5,6)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,63 (0,50-0,80)
Wartość p1 <0,0001
12-miesięczne PFS (%) 30,3 17,3
OS1,2,5
Liczba zgonów (%) 120 (64,9%) 139 (75,5%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące) 25,4 17,9
95% CI (19,6; 30,7) (13,6; 20,3)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI) 0,67 (0,53; 0,86)
Drugorzędowe i eksploracyjne punkty końcowe
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)3 n=185 n=183
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%) 109 (58,9%) 78 (42,6%)
95% CI (51,5; 66,1) (35,4; 50,1)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 19 (10,3%) 2 (1,1%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 90 (48,6%) 76 (41,5%)
Liczba stabilizacji choroby 38 (20,5%) 49 (26,8%)
DOR w ocenie badacza3 n=109 n=78
Mediana w miesiącach 8,5 5,5
95% CI (7,3; 9,7) (3,7; 7,1)
badaniu klinicznym 17 kwietnia 2018.‡ Stratyfikacja według obecności przerzutów do wątroby i wcześniejszego leczenia taksanami.PFS = przeżycie wolne od progresji; RECIST = Kryteria oceny odpowiedzi w guzach litych, w. 1.1.;CI = przedział ufności; ORR = odsetek obiektywnych odpowiedzi; DOR = czas trwania odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite, NE = niemożliwe do oszacowania

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
1. Na podstawie stratyfikowanego testu log rank. 2. Porównania OS pomiędzy grupami terapeutycznymi u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% nie były formalnie badane, zgodnie z określoną a priori hierarchią analizy. 3. Dla końcowej analizy PFS, ORR, DOR i pierwszej analizy etapowej dla OS w momencie odcięcia w 4. Dla analizy eksploracyjnej PFS w momencie odcięcia w badaniu klinicznym 2 stycznia 2019. 5. Dla końcowej analizy OS w momencie odcięcia w badaniu klinicznym 14 kwietnia 2020. Rycina 19: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia wolnego od progresji choroby u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% (IMpassion130)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 20: Krzywa Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego u pacjentów z ekspresją PD-L1 ≥1% (IMpassion130)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Czas do wystąpienia zgłaszanego przez pacjenta pogorszenia (trwały  10-punktowy spadek w stosunku do wartości wyjściowej) ogólnego stanu zdrowia /jakości życia związanej ze zdrowiem, mierzony za pomocą EORTC QLQ-C30 był podobny w każdej grupie leczenia, co wskazuje, że wszyscy pacjenci utrzymywali swoje bazowe HRQoL (ang. Health-related quality of life , jakość życia zależna od stanu zdrowia) przez porównywalny okres czasu. Rak wątrobowokomórkowy Postać do podawania dożylnego IMbrave150 (YO40245): randomizowane badanie III fazy z udziałem pacjentów z nieresekcyjnym HCC, którzy nie otrzymywali wcześniej terapii systemowej, w skojarzeniu z bewacyzumabem Przeprowadzono randomizowane, wieloośrodkowe, międzynarodowe, otwarte badanie III fazy, IMbrave150, dla oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem u pacjentów z HCC miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami i (lub) nieresekcyjnym, którzy nie otrzymywali wcześniej leczenia systemowego.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Łącznie 501 pacjentów zostało losowo (w stosunku 2:1) przydzielonych do grupy otrzymującej atezolizumab (1200 mg) i bewacyzumab w dawce 15 mg/kg mc. co 3 tygodnie we wlewie dożylnym lub sorafenib w dawce 400 mg doustnie dwa razy na dobę. Randomizację poddano stratyfikacji według rejonu geograficznego, naciekania dużych naczyń i (lub) rozsiewu poza wątrobę, wyjściowego stężenia α-fetoproteiny (AFP) i stanu sprawności według ECOG. Pacjenci z obu grup terapeutycznych otrzymywali leczenie do czasu utraty korzyści klinicznej lub wystąpienia niemożliwej do opanowania toksyczności. Pacjenci mogli zakończyć leczenie atezolizumabem lub bewacyzumabem (np. z powodu zdarzeń niepożądanych) i kontynuować terapię jednym lekiem do utraty korzyści klinicznej lub wystąpienia niemożliwej do opanowania toksyczności związanej z lekiem podawanym w monoterapii.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do badania włączono osoby dorosłe, u których choroba nie była podatna na leczenie chirurgiczne ani lokoregionalne lub u których po takim leczeniu nastąpiła progresja choroby, z niewydolnością wątroby klasy A w skali Childa-Pugha, stanem sprawności 0/1 wg ECOG oraz brakiem wcześniejszego leczenia systemowego. Krwawienie (w tym zdarzenia śmiertelne) jest znanym działaniem niepożądanym bewacyzumabu, a krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego jest częstym, zagrażającym życiu powikłaniem u pacjentów z HCC. Dlatego konieczna była ocena pacjentów pod kątem występowania żylaków w czasie 6 miesięcy poprzedzających lecze – z badania byli wykluczani pacjenci, u których w tym czasie stwierdzono krwawienie z żylaków, pacjenci z nieleczonymi lub nieskutecznie leczonymi żylakami z krwawieniem lub wysokim ryzykiem krwawienia.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku pacjentów z czynnym zapaleniem wątroby typu B wymagany był poziom HBV DNA <500 IU/ml na 28 dni przed rozpoczęciem leczenia w badaniu oraz standardowe leczenie przeciw HBV przez co najmniej 14 dni przed włączeniem do badania, a następnie przez cały czas jego trwania. Z badania wykluczono także pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim wodobrzuszem; encefalopatią wątrobową w wywiadzie; rozpoznanym włóknisto-blaszkowym HCC; mięsakowatym HCC; mieszanym rakiem przewodów żółciowych i HCC; czynnym jednoczesnym zakażeniem HBV i HCV; chorobą autoimmunologiczną w wywiadzie; pacjentów, którzy otrzymali żywą atenuowaną szczepionkę w czasie 4 tygodni poprzedzających randomizację; systemowe leki immunostymulujące w czasie 4 tygodni poprzedzających randomizację lub systemowe leki immunosupresyjne w czasie 2 tygodni poprzedzających randomizację; nieleczeni lub z zależnymi od kortykosteroidów przerzutami do mózgu. Oceny guza przeprowadzano co 6 tygodni w pierwszych 54 tygodniach po dniu 1.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
cyklu 1., a następnie co 9 tygodni. Grupy terapeutyczne były dobrze zrównoważone pod względem cech demograficznych i wyjściowej charakterystyki choroby w badanej populacji. Mediana wieku wyniosła 65 lat (zakres: 26 do 88 lat); 83% pacjentów stanowili mężczyźni. Większość pacjentów stanowiły rasy azjatycka (57%) i biała (35%). 40% pacjentów pochodziło z Azji (z wyłączeniem Japonii), a 60% z reszty świata. U około 75% pacjentów występowało naciekanie dużych naczyń i (lub) rozsiew poza wątrobę, a u 37% wyjściowe stężenie AFP wynosiło ≥ 400 ng/ml. Wyjściowy stan sprawności według ECOG wyniósł 0 (62%) lub 1 (38%). Głównymi czynnikami ryzyka rozwoju HCC były: wirusowe zapalenie wątroby typu B (u 48% pacjentów), wirusowe zapalenie wątroby typu C (u 22% pacjentów) i choroby wywołane innymi czynnikami niż wirusy (u 31% pacjentów).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
HCC sklasyfikowano jako chorobę w stopniu C według klasyfikacji Barcelona Clinic Liver Cancer (BCLC) u 82% pacjentów, w stopniu B u 16% pacjentów i w stopniu A u 3% pacjentów. Równorzędnymi pierwszorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były OS i oceniany przez IRF PFS według kryteriów RECIST w. 1.1. W chwili przeprowadzania analizy pierwotnej mediana czasu obserwacji pacjentów pod kątem przeżycia wynosiła 8,6 miesiąca. Dane wskazywały statystycznie znamienną poprawę OS i PFS ocenianego przez IRF według kryteriów RECIST w. 1.1 po zastosowaniu leczenia skojarzonego atezolizumabem z bewacyzumabem w porównaniu z sorafenibem. Statystycznie znamienną poprawę obserwowano także w odniesieniu do odsetka potwierdzonych obiektywnych odpowiedzi (ORR) ocenianego przez IRF według kryteriów RECIST w. 1.1 oraz zmodyfikowanych kryteriów RECIST dla HCC (mRECIST). Najważniejsze wyniki z analizy pierwotnej dotyczące skuteczności podsumowano w Tabeli 22.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Przeprowadzono opisową, zaktualizowaną analizę skuteczności z medianą czasu obserwacji przeżycia wynoszącą 15,6 miesiąca. Mediana OS wynosiła 19,2 miesiąca (95% CI: 17,0; 23,7) dla ramienia atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem w porównaniu z 13,4 miesiąca (95% CI: 11,4; 16,9) dla ramienia sorafenibu z wartością HR wynoszącą 0,66 (95% CI: 0,52; 0,85). Mediana PFS ocenianego przez IRF według kryteriów RECIST w. 1.1 wynosiła 6,9 miesiąca (95% CI: 5,8; 8,6) dla ramienia atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem w porównaniu z 4,3 miesiąca (95% CI: 4,0; 5,6) dla ramienia sorafenibu z wartością HR wynoszącą 0,65 (95% CI: 0,53; 0,81). Wartość ORR ocenianego przez IRF według kryteriów RECIST w. 1.1 wynosiła 29,8% (95% CI: 24,8; 35,0) dla ramienia atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem i 11,3% (95% CI: 6,9; 17,3) dla ramienia sorafenibu. Mediana czasu trwania odpowiedzi (DOR) ocenianego przez IRF według kryteriów RECIST w.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
1.1 u osób z potwierdzoną odpowiedzią wynosiła 18,1 miesiąca (95% CI: 14,6; NE) dla ramienia atezolizumabu w skojarzeniu z bewacyzumabem w porównaniu z 14,9 miesiąca (95% CI: 4,9; 17,0) dla ramienia sorafenibu. Krzywe Kaplana-Meiera dla OS (analiza zaktualizowana) i PFS (analiza pierwotna) przedstawiono na rycinach, odpowiednio 21 i 22. Tabela 22: Podsumowanie wyników skuteczności (IMbrave150 analiza pierwotna)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Najważniejsze punkty końcowe oceny skuteczności Atezolizumab + Bewacyzumab Sorafenib
OS n=336 n=165
Liczba zgonów (%) 96 (28,6%) 65 (39,4%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzenia (miesiące) NE 13,2
95% CI (NE, NE) (10,4; NE)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka‡ (95% CI) 0,58 (0,42; 0,79)
Wartość p1 0,0006
6-miesięczne OS (%) 84,8% 72,3%
PFS oceniane przez IRF, RECIST w. 1.1 n=336 n=165
Liczba zdarzeń (%) 197 (58,6%) 109 (66,1%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) 6,8 4,3
95% CI (5,8; 8,3) (4,0; 5,6)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka‡ (95% CI) 0,59 (0,47; 0,76)
Wartość p1 <0,0001
6-miesięczne PFS 54,5% 37,2%
ORR oceniany przez IRF, RECIST w. 1.1 n=326 n=159
Liczba pacjentów z potwierdzoną odpowiedzią (%) 89 (27,3%) 19 (11,9%)
95% CI (22,5; 32,5) (7,4; 18,0)
Wartość p2 <0,0001
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 18 (5,5%) 0
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 71 (21,8%) 19 (11,9%)
Liczba przypadków stabilizacji choroby (%) 151 (46,3%) 69 (43,4%)
DOR oceniany przez IRF, RECIST w. 1.1 n=89 n=19
Mediana w miesiącach NE 6,3
95% CI (NE; NE) (4,7; NE)
Zakres (miesiące) (1,3+; 13,4+) (1,4+; 9,1+)
ORR oceniany przez IRF, HCC mRECIST n=325 n=158
Liczba pacjentów z potwierdzoną odpowiedzią (%) 108 (33,2%) 21 (13,3%)
95% CI (28,1; 38,6) (8,4; 19,6)
Wartość p2 <0,0001
Liczba odpowiedzi całkowitych (%) 33 (10,2%) 3 (1,9%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%) 75 (23,1%) 18 (11,4%)
Liczba przypadków stabilizacji choroby (%) 127 (39,1%) 66 (41,8%)
DOR oceniany przez IRF, HCC mRECIST n=108 n=21
Mediana w miesiącach NE 6,3
95% CI (NE; NE) (4,9; NE)
Zakres (miesiące) (1,3+; 13,4+) (1,4+; 9,1+)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
‡ Stratyfikacja ze względu na rejon geograficzny (Azja z wyłączeniem Japonii w por. z resztą świata), naciekanie dużych naczyń i/lub rozsiew poza wątrobę (obecność lub brak) oraz wyjściowe stężenie AFP (<400 w por. z ≥400 ng/ml) 1. Na podstawie dwustronnego stratyfikowanego testu log-rank 2. Nominalne wartości p na podstawie dwustronnego testu Cochrana-Mantela-Haenszela + Oznacza wartość odciętą PFS = przeżycie wolne od progresji choroby RECIST = kryteria oceny odpowiedzi na leczenie w guzach litych, w. 1.1; HCC mRECIST = ocena według zmodyfikowanych kryteriów RECIST dotycząca raka wątrobowokomórkowego; C I= przedział ufności; ORR = odsetek obiektywnych odpowiedzi; DOR = czas trwania odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite; NE = niemożliwe do oceny Rycina 21: Krzywe Kaplana-Meiera dla przeżycia całkowitego w populacji objętej analizą pierwotną (IMbrave 150 analiza zaktualizowana)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 22: Krzywe Kaplana-Meiera dla PFS w ocenie IRF według kryteriów RECIST w. 1.1 w populacji objętej pierwotną analizą (wszyscy pacjenci) (IMbrave150 analiza pierwotna)
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność u osób w podeszłym wieku Nie obserwowano ogólnych różnic w skuteczności pomiędzy pacjentami w wieku ≥65 lat a młodszymi pacjentami otrzymującymi atezolizumab w monoterapii. W badaniu IMpower150 wiek ≥65 lat wiązał się ze słabszym działaniem atezolizumabu u pacjentów otrzymujących atezolizumab w skojarzeniu z karboplatyną i paklitakselem. W badaniach IMpower150, IMpower133, IMpower110 i IMscin001 dane dotyczące pacjentów w wieku ≥75 lat są zbyt ograniczone, by móc sformułować wnioski dotyczące tej populacji. Dzieci i młodzież Postać do podawania dożylnego Przeprowadzono wieloośrodkowe, otwarte badanie wczesnej fazy z udziałem dzieci i młodzieży (w wieku <18 lat, n=69) oraz młodych dorosłych (w wieku 18-30 lat, n=18) z nawracającymi lub postępującymi guzami litymi, a także chłoniakiem ziarniczym i nieziarniczym, w celu oceny bezpieczeństwa stosowania i farmakokinetyki atezolizumabu. Pacjenci byli leczeni dawką 15 mg/kg mc.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakodynamiczne
atezolizumabu podawaną dożylnie co 3 tygodnie (patrz punkt 5.2). Postać do podawania podskórnego Nie przeprowadzono dedykowanych badań dla produktu leczniczego Tecentriq roztwór do wstrzykiwań w populacji dzieci i młodzieży.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Modelowane parametry ekspozycji na atezolizumab po podaniu podskórnym produktu leczniczego Tecentriq w dawce 1875 mg co 3 tygodnie i 1200 mg atezolizumabu po podaniu dożylnym w badaniu IMscin001 przedstawiono w Tabeli 23. Wartość C trough atezolizumabu w cyklu 1. (przed podaniem dawki w cyklu 2.) wykazała równoważność atezolizumabu w produkcie leczniczym Tecentriq roztwór do wstrzykiwań i atezolizumabu podawanego dożylnie, ze średnim geometrycznym współczynnikiem (ang . geometric mean ratio , GMR) wynoszącym 1,05 (90% CI: 0,88-1,24). Modelowany GMR w cyklu 1. dla AUC od 0 do 21 dni (AUC 0-21d ) wynosił 0,87 (90% CI: 0,83-0,92). Maksymalny współczynnik kumulacji ogólnoustrojowej po podaniu produktu leczniczego Tecentriq roztwór do wstrzykiwań w dawce 1875 mg co 3 tygodnie wynosi 2,2.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Modelowane wartości C trough i AUC w stanie stacjonarnym były porównywalne dla produktu leczniczego Tecentriq podawanego podskórnie i atezolizumabu podawanego dożylnie (patrz Tabela 23). Analiza farmakokinetyczna wskazuje, że stan stacjonarny uzyskuje się po okresie 6 do 9 tygodni wielokrotnego dawkowania. Tabela 23: Modelowane parametry ekspozycji na atezolizumab (średnia geometryczna z 5.-95. percentyla) po podaniu podskórnym lub dożylnym atezolizumabu

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Parametr Produkt leczniczy Tecentriq podawany podskórnie Atezolizumab podawany dożylnie
Ctrough w stanie stacjonarnyma(mcg/ml) 205(70,3 – 427) 179(98,4 – 313)
AUC w stanie stacjonarnyma (mcg/ml•dzień) 6163(2561 – 11340) 6107(3890 – 9334)

CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakokinetyczne
a Modelowana ekspozycja przewidziana na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej Wchłanianie Produkt leczniczy Tecentriq roztwór do wstrzykiwań jest podawany we wstrzyknięciu podskórnym. Na podstawie populacyjnej analizy danych dotyczących farmakokinetyki w cyklu 1. pochodzących z randomizowanej części badania IMscin001, całkowita biodostępność wynosiła 61%, a współczynnik wchłaniania pierwszego rzędu (K a ) wynosił 0,37 (1/dobę). Średnia geometryczna maksymalnego stężenia atezolizumabu w surowicy (C max ) wynosiła 189 mcg/ml z medianą czasu do osiągnięcia stężenia maksymalnego w surowicy (T max ) wynoszącą 4,5 dnia. Dystrybucja Analiza populacyjna farmakokinetyki wskazuje, że u typowego pacjenta objętość dystrybucji w kompartmencie centralnym wynosi 3,28 l, a objętość w stanie stacjonarnym wynosi 6,91 l. Metabolizm Metabolizm atezolizumabu nie był bezpośrednio badany. Przeciwciała są usuwane głównie przez katabolizm.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Analiza populacyjna farmakokinetyki wskazuje, że klirens atezolizumabu wynosi 0,200 l/dobę, a typowy okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynosi 27 dni. Szczególne populacje pacjentów Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej i zależności odpowiedzi od ekspozycji na lek następujące czynniki nie wywierają klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę atezolizumabu: wiek (21-89 lat), region geograficzny, grupa etniczna, zaburzenia czynności nerek, łagodne zaburzenia czynności wątroby, poziom ekspresji PD-L1 lub stan sprawności w skali ECOG. Masa ciała, płeć, obecność przeciwciał ADA, poziom albumin i obciążenie guzem wywierają statystycznie istotny, ale klinicznie nieznaczący wpływ na farmakokinetykę atezolizumabu. Dostosowanie dawki nie jest rekomendowane. Osoby w wieku podeszłym Nie przeprowadzono odrębnych badań ze stosowaniem atezolizumabu u pacjentów w podeszłym wieku.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wpływ wieku na farmakokinetykę atezolizumabu oceniano w analizie populacyjnej farmakokinetyki. Nie stwierdzono, by wiek był istotną współzmienną wpływającą na farmakokinetykę atezolizumabu podawanego dożylnie, w oparciu o dane pochodzące od pacjentów z grupy wiekowej 21-89 lat (n  472) o medianie 62 lat. Nie obserwowano klinicznie istotnej różnicy w farmakokinetyce atezolizumabu między pacjentami w wieku  65 lat (n  274), pacjentami w wieku 65  75 lat (n  152) i pacjentami w wieku  75 lat (n  46) (patrz punkt 4.2). Nie zaobserwowano istotnej klinicznie różnicy w farmakokinetyce atezolizumabu podawanego podskórnie u pacjentów w wieku <65 lat (n=138), pacjentów w wieku 65-75 lat (n=89) oraz pacjentów w wieku >75 lat (n=19). Dzieci i młodzież Wyniki dotyczące farmakokinetyki uzyskane w jednym wieloośrodkowym, otwartym badaniu wczesnej fazy z udziałem dzieci i młodzieży (w wieku <18 lat, n=69) oraz młodych dorosłych (w wieku 18-30 lat, n=18) wskazują, że klirens i objętość dystrybucji atezolizumabu podawanego dożylnie były porównywalne u dzieci i młodzieży otrzymujących dawkę 15 mg/kg mc.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakokinetyczne
oraz młodych dorosłych otrzymujących dawkę 1200 mg atezolizumabu dożylnie co 3 tygodnie po znormalizowaniu wyników względem masy ciała, z tendencją do zmniejszania się ekspozycji u dzieci i młodzieży wraz ze zmniejszaniem się masy ciała. Różnice te nie wiązały się ze zmniejszeniem stężenia atezolizumabu poniżej docelowej ekspozycji terapeutycznej. Dane dotyczące dzieci w wieku <2 lat są ograniczone, dlatego nie można sformułować jednoznacznych wniosków. Nie przeprowadzono dedykowanych badań z zastosowaniem produktu leczniczego Tecentriq w postaci roztworu do wstrzykiwań w populacji dzieci i młodzieży. Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono odrębnych badań dotyczących stosowania atezolizumabu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W analizie populacyjnej farmakokinetyki nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic w klirensie atezolizumabu podawanego dożylnie u pacjentów z łagodnymi (szacowany stopień przesączania kłębuszkowego, ang.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakokinetyczne
estimated glomerular filtration rate [eGFR] 60 do 89 ml/min/1,73 m 2 ; n  208) ani z umiarkowanymi (eGFR 30 do 59 ml/min/1,73 m 2 ; n  116) zaburzeniami czynności nerek w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek (eGFR większy lub równy 90 ml/min/1,73 m 2 ; n  140). Ciężkie zaburzenia czynności nerek (eGFR 15 do 29 ml/min/1,73 m 2 ; n  8) występowały tylko u kilku pacjentów (patrz punkt 4.2). Wpływ ciężkich zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę atezolizumabu jest nieznany. Nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic w klirensie atezolizumabu podawanego podskórnie u pacjentów z łagodnymi (eGFR 60 do 89 ml/min/1,73 m 2 ; n=111) lub umiarkowanymi (eGFR 30 do 59 ml/min/1,73m 2 ; n=32) zaburzeniami czynności nerek w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek (eGFR większy lub równy 90 ml/min/1,73 m 2 ; n=103). Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono odrębnych badań dotyczących stosowania atezolizumabu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W analizie populacyjnej farmakokinetyki nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic w klirensie atezolizumabu podawanego dożylnie lub podskórnie u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny  GGN i aktywność AspAT >GGN lub stężenie bilirubiny >1,0 x do 1,5 x GGN oraz dowolna wartość AspAT) lub umiarkowaną niewydolnością wątroby (stężenie bilirubiny >1,5 do 3 x GGN i dowolna wartość AspAT) w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością wątroby (stężenie bilirubiny i aktywność AspAT ≤GGN). Brak dostępnych danych od pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny >3 X GGN i dowolna wartość AspAT). Zaburzenia czynności wątroby zostały zdefiniowane na podstawie kryteriów opracowanych przez Grupę roboczą ds. niewydolności narządowej przy Narodowym Instytucie Onkologii (ang. National Cancer Institute-Organ Dysfunction Working Group , NCI-ODWG) dotyczących zaburzeń czynności wątroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wpływ ciężkich zaburzeń czynności wątroby (stężenie bilirubiny >3  GGN i dowolna wartość AspAT) na farmakokinetykę atezolizumabu jest nieznany.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Rakotwórczość Nie przeprowadzono badań rakotwórczości pozwalających ustalić ryzyko karcynogennego działania atezolizumabu. Działanie mutagenne Nie przeprowadzono badań mutagenności pozwalających ustalić ryzyko działania mutagennego atezolizumabu. Jednak nie przewiduje się, by przeciwciała monoklonalne powodowały zmiany w DNA lub chromosomach. Płodność Nie przeprowadzono badań nad wpływem atezolizumabu na płodność; jednak badania toksyczności przewlekłej obejmowały ocenę narządów rozrodczych samców i samic małp cynomolgus. Cotygodniowe podawanie dożylne atezolizumabu samicom małp przy szacowanym AUC stanowiącym około 6-krotność AUC u pacjentów po podaniu rekomendowanej dawki spowodowało nieregularność cyklu rujowego oraz brak powstawania nowych ciałek żółtych w jajnikach, co było przemijające. Nie stwierdzono wpływu na narządy rozrodcze u samców.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Działanie teratogenne Nie przeprowadzono badań toksycznego wpływu atezolizumabu na reprodukcję ani badań teratogenności. Badania na zwierzętach wykazały, że zahamowanie szlaku PD-L1/PD-1 może prowadzić do odrzucenia rozwijającego się płodu w mechanizmie immunologicznym, skutkując śmiercią płodu. Należy się spodziewać, że podawanie atezolizumabu może spowodować uszkodzenie płodu, w tym ryzyko obumarcia zarodka i płodu. Postać do podawania podskórnego Hialuronidaza występuje w większości tkanek ludzkiego organizmu. Dane niekliniczne dotyczące rekombinowanej ludzkiej hialuronidazy nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi w oparciu o konwencjonalne badania toksyczności wielokrotnych dawek z uwzględnieniem punktów końcowych dotyczących bezpieczeństwa farmakologicznego. Badania toksyczności reprodukcyjnej z użyciem enzymu rHuPH20 wykazały działanie toksyczne u zarodka i płodu myszy przy wysokim narażeniu ogólnoustrojowym, jednak nie zaobserwowano potencjału teratogennego.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rekombinowana ludzka hialuronidaza (rHuPH20) L-histydyna Kwas octowy L-metionina Polisorbat 20 Sacharoza Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Z powodu braku badań zgodności nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności Nieotwarta fiolka 2 lata. Przygotowanie strzykawki Po przeniesieniu produktu leczniczego Tecentriq roztwór do wstrzykiwań z fiolki do strzykawki zachowuje on stabilność fizyczną i chemiczną przez 30 dni w temperaturze 2˚C do 8˚C oraz do 8 godzin w temperaturze ≤30˚C w rozproszonym świetle dziennym, licząc od czasu przygotowania. Z mikrobiologicznego punktu widzenia roztwór należy zużyć natychmiast po przeniesieniu z fiolki do strzykawki, ponieważ produkt leczniczy nie zawiera żadnych przeciwbakteryjnych substancji konserwujących ani środków bakteriostatycznych.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dane farmaceutyczne
Jeśli roztwór nie zostanie natychmiast zużyty, za czas i warunki przechowywania roztworu przed podaniem odpowiada użytkownik i zwykle nie powinno to trwać dłużej niż 24 godziny w temperaturze 2°C do 8°C, chyba że przygotowanie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Fiolkę przechowywać w tekturowym opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po przygotowaniu strzykawki, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka ze szkła typu I z gumową zatyczką z kauczuku butylowego i aluminiowym kapslem z plastikową, fioletową zdejmowalną nakrywką, zawierająca 15 ml roztworu do wstrzykiwań. Opakowanie zawiera jedną fiolkę.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przygotowanie strzykawki Przed podaniem produktu leczniczego Tecentriq roztwór do wstrzykiwań należy sprawdzić wzrokowo czy przygotowany produkt nie zawiera żadnych widocznych cząstek i czy nie zmienił zabarwienia. Produkt leczniczy Tecentriq roztwór do wstrzykiwań jest gotowy do użycia, NIE należy go rozcieńczać ani mieszać z innymi produktami leczniczymi. Nie wstrząsać. Produkt leczniczy Tecentriq roztwór do wstrzykiwań jest przeznaczony tylko do jednorazowego użycia i powinien być przygotowywany przez fachowy personel medyczny. Nie zaobserwowano niezgodności między produktem leczniczym Tecentriq roztwór do wstrzykiwań a polipropylenem (PP), poliwęglanem (PC), stalą nierdzewną (SS), polichlorkiem winylu (PVC) ani poliuretanami (PU). Produkt leczniczy Tecentriq roztwór do wstrzykiwań nie zawiera żadnych przeciwbakteryjnych substancji konserwujących ani środków bakteriostatycznych.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dane farmaceutyczne
• Wyjąć fiolkę przechowywaną w lodówce i odczekać, aż roztwór osiągnie temperaturę pokojową. • Używając sterylnej igły pobrać z fiolki cały roztwór do wstrzykiwań produktu leczniczego Tecentriq (zalecana igła 18G) do strzykawki. • Usunąć igłę służącą do pobrania roztworu i podłączyć zestaw do wstrzykiwań podskórnych (np. igłę typu motylek) składający się z igły do wstrzykiwań ze stali nierdzewnej o grubości 23-25G. Do podania należy użyć zestawu do wstrzykiwań podskórnych, w którym resztkowa objętość nie przekroczy 0,5 ml. • W celu usunięcia powietrza z linii infuzyjnej należy napełniać linię zestawu do wstrzykiwań podskórnych roztworem produktu leczniczego do momentu, gdy roztwór dotrze do igły. • Po napełnieniu i usunięciu nadmiaru płynu należy upewnić się, że strzykawka zawiera dokładnie 15 ml roztworu. • Podać niezwłocznie, aby uniknąć zatkania się igły. NIE NALEŻY przechowywać przygotowanej strzykawki dołączonej do już wcześniej napełnionego zestawu do wstrzykiwań podskórnych.
CHPL leku Tecentriq, roztwór do wstrzykiwań, 1875 mg
Dane farmaceutyczne
Jeśli dawka nie zostanie podana natychmiast, patrz punkt „Przechowywanie strzykawki” poniżej. Przechowywanie strzykawki • Jeśli dawka nie będzie niezwłocznie podana, stosując technikę aseptyczną należy pobrać z fiolki całą zawartość roztworu do wstrzykiwań produktu leczniczego Tecentriq do strzykawki, biorąc pod uwagę objętość dawki (15 ml) i objętość potrzebną do wypełnienia zestawu do wstrzykiwań podskórnych. Zastąpić igłę służącą do pobrania zatyczką strzykawki. Na czas przechowywania NIE NALEŻY podłączać zestawu do wstrzykiwań podskórnych. • Jeśli strzykawka jest przechowywana w lodówce, przed podaniem należy odczekać aż roztwór osiągnie temperaturę pokojową. Usuwanie niezużytych leków/leków po terminie ważności Należy zminimalizować usuwanie produktu leczniczego Tecentriq do środowiska. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO KEYTRUDA 25 mg/ml koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna fiolka 4 ml koncentratu zawiera 100 mg pembrolizumabu. Każdy ml koncentratu zawiera 25 mg pembrolizumabu. Pembrolizumab to humanizowane przeciwciało monoklonalne skierowane przeciwko receptorowi programowanej śmierci komórki 1 (ang. PD-1, programmed cell death-1) (izotyp IgG4/kappa ze stabilizującą modyfikacją sekwencji regionu Fc) wytwarzane metodą rekombinacji DNA w komórkach jajnika chomika chińskiego. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Przezroczysty do lekko opalizującego, bezbarwny do bladożółtego roztwór o pH 5,2 – 5,8.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy KEYTRUDA w monoterapii jest wskazany do stosowania w leczeniu zaawansowanego (nieoperacyjnego lub z przerzutami) czerniaka u osób dorosłych. Produkt leczniczy KEYTRUDA w monoterapii jest wskazany do stosowania w leczeniu pierwszego rzutu niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) z przerzutami u osób dorosłych, u których odsetek komórek nowotworowych z ekspresją PD-L1 w tkance nowotworowej (ang. TPS, tumour proportion score) wynosi ≥ 50% i nie występują dodatnie wyniki mutacji genu EGFR lub ALK w tkance nowotworowej. Produkt leczniczy KEYTRUDA w monoterapii jest wskazany do stosowania w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami u osób dorosłych z ekspresją PD-L1 w tkance nowotworowej z TPS ≥ 1%, u których zastosowano wcześniej przynajmniej jeden schemat chemioterapii.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Wskazania do stosowania
U pacjentów z dodatnim wynikiem mutacji genu EGFR lub ALK w tkance nowotworowej, przed podaniem produktu leczniczego KEYTRUDA należy również zastosować terapię celowaną. Produkt leczniczy KEYTRUDA w monoterapii jest wskazany do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie klasycznym chłoniakiem Hodgkina (ang. cHL, classical Hodgkin lymphoma) po niepowodzeniu autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych (ang. ASCT, autologous stem cell transplant) i leczeniu brentuksymabem z wedotyną (ang. BV, brentuximab vedotin), lub pacjentów, którzy nie zostali zakwalifikowani do przeszczepienia i przeszli nieudaną terapię brentuksymabem z wedotyną. Produkt leczniczy KEYTRUDA w monoterapii jest wskazany do stosowania w leczeniu raka urotelialnego miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami u osób dorosłych, u których zastosowano wcześniej chemioterapię zawierającą pochodne platyny (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy KEYTRUDA w monoterapii jest wskazany do stosowania w leczeniu raka urotelialnego miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami u osób dorosłych, które nie mogą zostać zakwalifikowane do chemioterapii zawierającej cisplatynę.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno być rozpoczynane i kontrolowane przez lekarza specjalistę z doświadczeniem w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Ocena ekspresji PD-L1 u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca Pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca należy kwalifikować do leczenia na podstawie dodatniej ekspresji PD-L1 w tkance nowotworowej potwierdzonej zwalidowanym testem (patrz punkt 5.1). Dawkowanie Produkt leczniczy KEYTRUDA należy podawać co 3 tygodnie we wlewie dożylnym trwającym 30 minut. Zalecana dawka produktu leczniczego KEYTRUDA to:  200 mg w leczeniu NDRP u pacjentów niestosujących wcześniej chemioterapii, w leczeniu cHL lub w leczeniu raka urotelialnego.  2 mg/kg mc. w leczeniu NDRP u pacjentów stosujących wcześniej chemioterapię lub w leczeniu czerniaka. Pacjentom powinno się podawać produkt leczniczy KEYTRUDA do momentu stwierdzenia progresji choroby lub wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Dawkowanie
Obserwowano reakcje nietypowe (tzn. początkowe przemijające zwiększenie rozmiaru guza lub pojawienie się nowych małych zmian w ciągu pierwszych kilku miesięcy z następującą redukcją wielkości guza). Zaleca się, aby stabilni klinicznie pacjenci z cechami początkowej progresji choroby kontynuowali leczenie do momentu potwierdzenia progresji. Opóźnienie podania dawki lub zakończenie leczenia (patrz również punkt 4.4) Tabela 1: Zalecane modyfikacje leczenia produktem leczniczym KEYTRUDA

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Dawkowanie

Działania niepożądane pochodzenia immunologicznego Stopień nasilenia Modyfikacja leczenia
Zapalenie płuc Stopień 2 Wstrzymać do czasu ustąpienia działań niepożądanych dostopnia 0.-1.*
Stopień 3 lub 4, lub nawracającestopnia 2. Zakończyć
Zapalenie jelita grubego Stopień 2 lub 3 Wstrzymać do czasu ustąpieniadziałań niepożądanych do stopnia 0.-1.*
Stopień 4 lub nawracające stopnia 3. Zakończyć
Zapalenie nerek Stopień 2 ze stężeniami kreatyniny> 1,5 do ≤ 3 razy powyżej górnej granicy normy (GGN) Wstrzymać do czasu ustąpieniadziałań niepożądanych do stopnia 0.-1.*
Stopień ≥ 3 ze stężeniami kreatyniny> 3 razy powyżej GGN Zakończyć

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Dawkowanie

Działania niepożądane pochodzenia immunologicznego Stopień nasilenia Modyfikacja leczenia
Zaburzenia endokrynologiczne Objawowe zapalenie przysadki mózgowejCukrzyca typu 1 z hiperglikemią stopnia > 3 (stężenia glukozy> 250 mg/dl lub > 13,9 mmol/l) lub z kwasicą ketonowąNadczynność tarczycy stopnia ≥ 3. Wstrzymać do czasu ustąpienia działań niepożądanych do stopnia 0.-1.*U pacjentów z zaburzeniami endokrynologicznymi stopnia 3. lub 4., które uległy poprawie do stopnia 2. lub niższego i są kontrolowane substytucją hormonalną, można rozważyć kontynuację stosowania pembrolizumabu po stopniowym zmniejszaniu dawek kortykosteroidów, jeśli to konieczne. W przeciwnym razie leczenie należy zakończyć.Niedoczynność tarczycy może być leczona substytucją hormonalną bez przerywaniaterapii.
Zapalenie wątroby Stopień 2 z aktywnością aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) lub aminotransferazy alaninowej (AlAT) > 3 do 5 razy powyżej GGN lub stężeniem bilirubiny całkowitej > 1,5 do 3 razypowyżej GGN Wstrzymać do czasu ustąpienia działań niepożądanych do stopnia 0.-1.*
Stopień ≥ 3 z aktywnością AspAT lub AlAT > 5 razy powyżej GGN lub stężeniem bilirubiny całkowitej> 3 razy powyżej GGN Zakończyć
U pacjentów z przerzutami do wątroby z wyjściowym podwyższeniem aktywności AspAT lub AlAT stopnia 2., zapalenie wątroby ze wzrostem aktywności AspAT lub AlAT ≥ 50% trwającym≥ 1 tydzień Zakończyć
Reakcje skórne Stopień 3 lub podejrzewanie zespołu Stevensa-Johnsona (ang. SJS) lub martwicy toksyczno-rozpływnejnaskórka (ang. TEN) Wstrzymać do czasu ustąpienia działań niepożądanych do stopnia 0.-1.*
Stopień 4 lub potwierdzony SJS lubTEN Zakończyć
Inne działania niepożądane pochodzenia immunologicznego Opierając się na stopniu nasilenia i rodzaju działania niepożądanego (stopień 2 lub stopień 3)Zapalenie mięśnia sercowego stopnia 3. lub 4.Stopień 4 lub nawracające stopnia 3. Wstrzymać do czasu ustąpienia działań niepożądanych do stopnia 0.-1.*Zakończyć Zakończyć
Reakcje związane z infuzją dożylną Stopień 3 lub 4 Zakończyć

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Dawkowanie
Działania niepożądane pochodzenia immunologicznego Stopień nasilenia Modyfikacja leczenia
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Dawkowanie
Uwaga: stopnie toksyczności wg kryteriów Powszechnej Terminologii Zdarzeń Niepożądanych National Cancer Institute (ang. NCI-CTCAE, National Cancer Institute Common Terminology Criteria for Adverse Events), wersja 4. * Jeśli objawy toksyczności związane z leczeniem nie ulegają poprawie do stopnia 0.-1. w ciągu12 tygodni od podania ostatniej dawki produktu leczniczego KEYTRUDA lub jeśli w ciągu 12 tygodni nie jest możliwe zmniejszenie dawek kortykosteroidów do dawki ≤ 10 mg na dobę prednizonu lub dawki równoważnej stosowanie produktu leczniczego KEYTRUDA należy zakończyć. U pacjentów, u których w przeszłości wystąpiło zapalenie mięśnia sercowego pochodzenia immunologicznego bezpieczeństwo ponownego rozpoczęcia leczenia pembrolizumabem nie jest znane. Należy zakończyć stosowanie produktu leczniczego KEYTRUDA w przypadku wystąpienia działań niepożądanych stopnia 4. lub w przypadku nawracających działań niepożądanych stopnia 3., chyba że w Tabeli 1 stwierdzono inaczej.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Dawkowanie
W przypadku wystąpienia objawów toksyczności hematologicznej stopnia 4., tylko w przypadku pacjentów z cHL, produkt leczniczy KEYTRUDA należy odstawić do czasu ustąpienia działań niepożądanych do stopnia 0.-1. Pacjenci leczeni produktem leczniczym KEYTRUDA muszą otrzymać Kartę Ostrzeżeń dla Pacjenta oraz zostać poinformowani o ryzyku związanym z leczeniem produktem leczniczym KEYTRUDA (patrz także Ulotka dla pacjenta). Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Pomiędzy osobami w podeszłym wieku (≥ 65 lat) a osobami młodszymi (< 65 lat) nie obserwowano różnic w zakresie bezpieczeństwa stosowania lub skuteczności. W tej grupie pacjentów nie ma konieczności dostosowania dawki. Dane zebrane od pacjentów w wieku ≥ 65 lat są zbyt ograniczone, aby możliwe było wyciągnięcie wniosków dotyczących populacji z klasycznym chłoniakiem Hodgkina (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawki leku u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Nie prowadzono badań z zastosowaniem produktu leczniczego KEYTRUDA u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.4 oraz 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Nie ma konieczności dostosowania dawki leku u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby. Nie prowadzono badań z zastosowaniem produktu leczniczego KEYTRUDA u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.4 oraz 5.2). Czerniak gałki ocznej Dostępne są ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego KEYTRUDA u pacjentów z czerniakiem gałki ocznej (patrz punkt 5.1). Wynik w skali sprawności według Eastern Cooperative Oncology Group (ECOG) ≥ 2 Z udziału w badaniach klinicznych dotyczących czerniaka, NDRP i cHL wyłączono pacjentów, u których stopień sprawności w skali ECOG wynosił ≥ 2 (patrz punkty 4.4 oraz 5.1).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego KEYTRUDA u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Produkt leczniczy KEYTRUDA musi być podawany we wlewie dożylnym w czasie 30 minut. Produktu leczniczego KEYTRUDA nie wolno podawać we wstrzyknięciu dożylnym lub w bolusie. Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ocena ekspresji PD-L1 W przypadku oceny ekspresji PD-L1 w tkance nowotworowej istotny jest wybór dobrze zwalidowanej i wiarygodnej metody w celu zminimalizowania fałszywie ujemnych lub fałszywie dodatnich wyników oznaczeń. Działania niepożądane pochodzenia immunologicznego Większość działań niepożądanych pochodzenia immunologicznego występujących podczas leczenia pembrolizumabem była odwracalna i ustępowała po przerwaniu leczenia pembrolizumabem, podaniu kortykosteroidów i (lub) zastosowaniu leczenia objawowego. Działania niepożądane pochodzenia immunologicznego występowały również po przyjęciu ostatniej dawki pembrolizumabu. Działania niepożądane pochodzenia immunologicznego dotyczące więcej niż jednego układu w organizmie mogą wystąpić jednocześnie.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku podejrzewania wystąpienia działania niepożądanego pochodzenia immunologicznego należy przeprowadzić dokładną ocenę w celu potwierdzenia jego etiologii lub wykluczenia innych przyczyn. Kierując się stopniem nasilenia działania niepożądanego należy wstrzymać podawanie pembrolizumabu i podać kortykosteroidy. Po uzyskaniu poprawy do stopnia ≤ 1 należy rozpocząć stopniowe zmniejszanie dawki kortykosteroidów i kontynuować je co najmniej przez 1 miesiąc. Opierając się na ograniczonych danych pochodzących z badań klinicznych u pacjentów z działaniami niepożądanymi pochodzenia immunologicznego, które nie mogły być kontrolowane kortykosteroidami, można rozważyć ogólnoustrojowe zastosowanie innych leków immunosupresyjnych. Do stosowania pembrolizumabu można powrócić w ciągu 12 tygodni od przyjęcia ostatniej dawki produktu leczniczego KEYTRUDA, jeśli nasilenie działania niepożądanego utrzymuje się w stopniu ≤ 1 a dawka kortykosteroidu została zmniejszona do ≤ 10 mg na dobę prednizonu lub dawki równoważnej.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Stosowanie pembrolizumabu należy zakończyć w przypadku jakiegokolwiek działania niepożądanego pochodzenia immunologicznego stopnia 3., które nawraca oraz jakiegokolwiek działania niepożądanego pochodzenia immunologicznego stopnia 4., za wyjątkiem zaburzeń endokrynologicznych, które mogą być kontrolowane substytucją hormonalną (patrz punkty 4.2 i 4.8). Zapalenie płuc pochodzenia immunologicznego Zgłaszano występowanie zapalenia płuc, w tym przypadki śmiertelne, u pacjentów przyjmujących pembrolizumab (patrz punkt 4.8). Należy obserwować pacjentów w celu wykrycia objawów podmiotowych i przedmiotowych zapalenia płuc. W przypadku podejrzewania zapalenia płuc należy wykonać badanie radiologiczne płuc i wykluczyć inne przyczyny. W razie wystąpienia reakcji stopnia ≥ 2 należy podać kortykosteroidy (początkowa dawka prednizonu 1-2 mg/kg mc./dobę lub dawki równoważnej ze stopniowym zmniejszaniem dawki); wstrzymać podawanie pembrolizumabu w przypadku zapalenia płuc stopnia 2.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
oraz odstawić lek na stałe w przypadku zapalenia płuc stopnia 3., stopnia 4. lub nawracającego w stopniu 2. (patrz punkt 4.2). Zapalenie jelita grubego pochodzenia immunologicznego Zgłaszano występowanie zapalenia jelita grubego u pacjentów przyjmujących pembrolizumab (patrz punkt 4.8). Należy obserwować pacjentów w celu wykrycia objawów podmiotowych i przedmiotowych zapalenia jelita grubego i wykluczyć inne przyczyny. W razie wystąpienia reakcji stopnia ≥ 2 należy podać kortykosteroidy (początkowa dawka prednizonu 1-2 mg/kg mc./dobę lub dawki równoważnej ze stopniowym zmniejszaniem dawki); wstrzymać podawanie pembrolizumabu w przypadku zapalenia jelita grubego stopnia 2. lub stopnia 3. oraz odstawić lek na stałe w przypadku zapalenia jelita grubego stopnia 4. (patrz punkt 4.2). Należy uwzględnić istnienie ryzyka wystąpienia perforacji przewodu pokarmowego.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zapalenie wątroby pochodzenia immunologicznego Zgłaszano występowanie zapalenia wątroby u pacjentów przyjmujących pembrolizumab (patrz punkt 4.8). Należy obserwować pacjentów w celu wykrycia zmian parametrów czynności wątroby (na początku leczenia, okresowo podczas terapii i w razie wskazań klinicznych) i objawów zapalenia wątroby oraz wykluczyć inne przyczyny. Należy podać kortykosteroidy (dawka początkowa 0,5-1 mg/kg mc./dobę (stopień nasilenia 2) lub 1-2 mg/kg mc./dobę (stopień nasilenia ≥ 3) prednizonu lub dawki równoważnej ze stopniowym zmniejszaniem dawki) oraz, kierując się stopniem podwyższenia aktywności enzymów wątrobowych, należy wstrzymać lub zakończyć stosowanie pembrolizumabu (patrz punkt 4.2). Zapalenie nerek pochodzenia immunologicznego Zgłaszano występowanie zapalenia nerek u pacjentów przyjmujących pembrolizumab (patrz punkt 4.8). Należy obserwować pacjentów w celu wykrycia zmian parametrów czynności nerek i wykluczyć inne przyczyny zaburzenia czynności nerek.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W razie wystąpienia reakcji stopnia ≥ 2 należy podać kortykosteroidy (początkowa dawka prednizonu 1-2 mg/kg mc./dobę lub dawki równoważnej ze stopniowym zmniejszaniem dawki) oraz, kierując się stopniem podwyższenia stężenia kreatyniny należy wstrzymać podawanie pembrolizumabu w przypadku zapalenia nerek stopnia 2., oraz zakończyć stosowanie leku na stałe w przypadku zapalenia nerek stopnia 3. lub stopnia 4. (patrz punkt 4.2). Endokrynopatie pochodzenia immunologicznego Podczas leczenia pembrolizumabem obserwowano występowanie ciężkich zaburzeń endokrynologicznych, włączając zapalenie przysadki mózgowej, cukrzycę typu 1, cukrzycową kwasicę ketonową, niedoczynność tarczycy i nadczynność tarczycy. W przypadku wystąpienia endokrynopatii pochodzenia immunologicznego może być konieczne długotrwałe stosowanie substytucji hormonalnej. Zgłaszano występowanie zapalenia przysadki u pacjentów przyjmujących pembrolizumab (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy obserwować pacjentów w celu wykrycia objawów podmiotowych i przedmiotowych zapalenia przysadki (w tym niedoczynności przysadki i wtórnej niedoczynności kory nadnerczy) i wykluczyć inne przyczyny. W celu leczenia wtórnej niedoczynności kory nadnerczy należy podać kortykosteroidy i inne rodzaje substytucji hormonalnej, w zależności od wskazań klinicznych, oraz wstrzymać stosowanie pembrolizumabu do momentu uzyskania kontroli za pomocą substytucji hormonalnej w razie objawowego zapalenia przysadki. Kontynuację stosowania pembrolizumabu można również rozważyć po stopniowym zmniejszaniu dawek kortykosteroidów, jeśli to konieczne (patrz punkt 4.2). W celu zapewnienia odpowiedniej substytucji hormonalnej należy monitorować czynność przysadki mózgowej i stężenia hormonów. Zgłaszano występowanie cukrzycy typu 1, w tym cukrzycowej kwasicy ketonowej, u pacjentów przyjmujących pembrolizumab (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy obserwować pacjentów w celu wykrycia hiperglikemii lub innych objawów podmiotowych i przedmiotowych cukrzycy. W leczeniu cukrzycy typu 1 należy podać insulinę, w przypadku hiperglikemii stopnia 3. należy wstrzymać podawanie pembrolizumabu do czasu uzyskania kontroli metabolicznej (patrz punkt 4.2). U pacjentów przyjmujących pembrolizumab obserwowano występowanie zaburzeń czynności tarczycy, w tym niedoczynności tarczycy, nadczynności tarczycy i zapalenia tarczycy; mogą one wystąpić w każdym momencie leczenia. Należy zatem obserwować pacjentów w celu wykrycia zmian parametrów czynności tarczycy (na początku leczenia, okresowo podczas terapii i w razie wskazań klinicznych) oraz objawów podmiotowych i przedmiotowych zaburzeń czynności tarczycy. Niedoczynność tarczycy może być leczona poprzez substytucję hormonalną, bez konieczności przerywania leczenia i stosowania kortykosteroidów. Nadczynność tarczycy może być leczona objawowo.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Stosowanie pembrolizumabu należy wstrzymać w przypadku nadczynności tarczycy stopnia ≥ 3. do czasu regresji do stopnia ≤ 1. W przypadku pacjentów z nadczynnością tarczycy stopnia 3. lub 4., która uległa regresji do stopnia 2. lub niższego, po stopniowym zmniejszaniu dawek kortykosteroidów, można rozważyć kontynuowanie podawania pembrolizumabu, jeśli to konieczne (patrz punkty 4.2 i 4.8). W celu zapewnienia odpowiedniej substytucji hormonalnej należy monitorować czynność tarczycy i stężenia hormonów. Niepożądane reakcje skórne pochodzenia immunologicznego U pacjentów otrzymujących pembrolizumab zgłaszano występowanie ciężkich reakcji skórnych pochodzenia immunologicznego (patrz punkt 4.8). Pacjentów należy monitorować w przypadku podejrzewania ciężkich reakcji skórnych i należy wykluczyć inną etiologię takich powikłań. W zależności od stopnia nasilenia działania niepożądanego, podawanie pembrolizumabu należy wstrzymać lub zakończyć i należy podać kortykosteroidy (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów otrzymujących pembrolizumab zgłaszano przypadki zespołu Stevensa-Johnsona (ang. SJS) i martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka (ang. TEN), w tym przypadki zakończone zgonem (patrz punkt 4.8). W przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych lub podmiotowych SJS lub TEN należy wstrzymać podawanie pembrolizumabu, a pacjenta należy skierować do ośrodka medycznego specjalizującego się w diagnostyce i leczeniu tych schorzeń. W przypadku potwierdzenia SJS lub TEN należy całkowicie zakończyć podawanie pembrolizumabu (patrz punkt 4.2). Należy starannie rozważyć zastosowanie pembrolizumabu u pacjentów, u których w przeszłości wystąpiła ciężka lub zagrażająca życiu niepożądana reakcja skórna podczas wcześniejszego leczenia innymi lekami przeciwnowotworowymi pobudzającymi układ odpornościowy.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Inne działania niepożądane pochodzenia immunologicznego W badaniach klinicznych lub po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano występowanie następujących dodatkowych, istotnych klinicznie działań niepożądanych pochodzenia immunologicznego, w tym ciężkich i zakończonych zgonem przypadków: zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie stawów, zapalenie mięśni, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zespół Guillain-Barré, zespół miasteniczny, niedokrwistość hemolityczna oraz częściowe napady drgawkowe występujące u pacjentów z ogniskami zapalnymi w tkance mózgowej (patrz punkty 4.2 i 4.8). W zależności od stopnia nasilenia działania niepożądanego należy wstrzymać podawanie pembrolizumabu i zastosować kortykosteroidy. Do stosowania pembrolizumabu można powrócić w ciągu 12 tygodni od przyjęcia ostatniej dawki produktu leczniczego KEYTRUDA, jeśli nasilenie działania niepożądanego utrzymuje się w stopniu ≤ 1 a dawka kortykosteroidu została zmniejszona do ≤ 10 mg na dobę prednizonu lub dawki równoważnej.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Stosowanie pembrolizumabu należy zakończyć w przypadku jakiegokolwiek działania niepożądanego pochodzenia immunologicznego stopnia 3., które nawraca oraz jakiegokolwiek działania niepożądanego pochodzenia immunologicznego stopnia 4. (patrz punkty 4.2 i 4.8). W okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu, u pacjentów leczonych inhibitorami PD-1 notowano przypadki odrzucenia przeszczepionego narządu litego. Leczenie pembrolizumabem może zwiększać ryzyko odrzucenia przeszczepionego narządu litego u biorców. U tych pacjentów należy rozważyć korzyści z leczenia pembrolizumabem wobec ryzyka odrzucenia przeszczepionego narządu. Reakcje związane z infuzją dożylną U pacjentów przyjmujących pembrolizumab zgłaszano występowanie ciężkich reakcji związanych z wlewem dożylnym, w tym nadwrażliwość i anafilaksja (patrz punkt 4.8). W przypadku ciężkich reakcji związanych z infuzją dożylną należy przerwać infuzję i zakończyć stosowanie pembrolizumabu (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci, u których wystąpią reakcje o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym, mogą nadal otrzymywać pembrolizumab pod ścisłą obserwacją. Można rozważyć podanie premedykacji z zastosowaniem leków przeciwgorączkowych i antyhistaminowych. Środki ostrożności specyficzne dla choroby Powikłania po allogenicznym przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych (ang. HSCT, Haematopoietic Stem Cell Transplant) w klasycznym chłoniaku Hodgkina U pacjentów poddawanych allogenicznemu przeszczepieniu HSCT po wcześniejszym leczeniu pembrolizumabem występowały przypadki choroby „przeszczep przeciw gospodarzowi” (ang. GVHD, Graft-Versus-Host Disease) i choroby zarostowej żył wątrobowych (ang. VOD, Veno- Occlusive Disease). Do czasu udostępnienia większej liczby danych w każdym przypadku należy dokonywać starannej oceny korzyści osiąganych dzięki HSCT oraz możliwego zwiększenia ryzyka powikłań związanych z przeszczepieniem (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Stosowanie pembrolizumabu w leczeniu raka urotelialnego u pacjentów, u których zastosowano wcześniej chemioterapię zawierającą pochodne platyny Przed rozpoczęciem leczenia pembrolizumabem u pacjentów z gorszym rokowaniem i (lub) z agresywną postacią choroby, lekarze powinni wziąć pod uwagę opóźnione rozpoczęcie działania pembrolizumabu. W przypadku osób z rakiem urotelialnym odnotowano większą liczbę zgonów w ciągu 2 miesięcy w grupie przyjmującej pembrolizumab w porównaniu do grupy otrzymującej chemioterapię (patrz punkt 5.1). Czynniki związane z wczesnymi zgonami obejmowały chorobę szybko postępującą w trakcie wcześniejszej terapii pochodnymi platyny oraz przerzuty do wątroby. Stosowanie pembrolizumabu w leczeniu raka urotelialnego u pacjentów, którzy nie zostali zakwalifikowani do leczenia cisplatyną Populacja badana w badaniu KEYNOTE-052, dobrana z uwzględnieniem rokowania i charakterystyki choroby w punkcie początkowym badania i jej rokowań, obejmowała pewien odsetek pacjentów, którzy mogli otrzymywać chemioterapię opartą na karboplatynie w monoterapii lub w skojarzeniu, a dla których nie określono dotychczas korzyści z leczenia w badaniu porównawczym.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nie ma danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności u pacjentów w gorszym stanie (np. ze stopniem sprawności 3 wg kryteriów ECOG), którzy nie mogą być zakwalifikowani do chemioterapii. Z tego względu w tej populacji pembrolizumab należy stosować ostrożnie, po dokładnym rozważeniu potencjalnych korzyści i ryzyka w każdym przypadku indywidualnie. Pacjenci wyłączeni z udziału w badaniach klinicznych Z udziału w badaniach klinicznych wyłączeni byli pacjenci z następującymi stanami chorobowymi: pacjenci z aktywnymi przerzutami w ośrodkowym układzie nerwowym; ze stopniem sprawności ≥ 2 w skali ECOG (z wyjątkiem pacjentów z rakiem urotelialnym); z zakażeniem wirusem HIV, wirusem zapalenia wątroby typu B lub C; z aktywnym schorzeniem autoimmunologicznym; z śródmiąższowym zapaleniem płuc; zapaleniami płuc w wywiadzie, w których było konieczne ogólnoustrojowe leczenie kortykosteroidami; ciężką nadwrażliwością na inne przeciwciała monoklonalne w wywiadzie; pacjenci otrzymujący leczenie immunosupresyjne; oraz pacjenci z wywiadem ciężkich działań niepożądanych pochodzenia immunologicznego związanych z leczeniem ipilimumabem, określanych jako wszelkie objawy toksyczności stopnia 4.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
lub stopnia 3. wymagające leczenia kortykosteroidami (w dawce > 10 mg/dobę prednizonu lub dawki równoważnej) przez ponad 12 tygodni. Pacjenci z aktywnym zakażeniem byli wykluczeni z udziału w badaniach klinicznych i wymagane było wyleczenie zakażenia przed podaniem im pembrolizumabu. Pacjenci, u których aktywne zakażenie wystąpiło podczas leczenia pembrolizumabem otrzymywali odpowiednią terapię. Pacjenci z klinicznie istotnym wyjściowym zaburzeniem czynności nerek (stężenie kreatyniny > 1,5 x GGN) lub wątroby (stężenie bilirubiny > 1,5 x GGN, AspAT, AlAT > 2,5 x GGN przy nieobecności przerzutów w wątrobie) byli wyłączeni z udziału w badaniach klinicznych, zatem dane na temat pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z nawrotowym lub odpornym na leczenie klasycznym chłoniakiem Hodgkina dostępne są ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania pembrolizumabu u pacjentów, którzy nie zostali zakwalifikowani do ASCT z powodów innych niż nieudana chemioterapia ratunkowa (patrz punkt 5.1). Po starannym rozważeniu ewentualnego zwiększonego ryzyka, pembrolizumab może być stosowany u tych pacjentów pod warunkiem odpowiedniego postępowania. Karta Ostrzeżeń dla Pacjenta Wszyscy lekarze przepisujący produkt leczniczy KEYTRUDA muszą zapoznać się z Informacjami dla lekarza i Wytycznymi postępowania. Lekarz musi przedyskutować z pacjentem ryzyko związane z leczeniem produktem leczniczym KEYTRUDA. Pacjent każdorazowo przy przepisaniu produktu leczniczego otrzyma Kartę Ostrzeżeń dla Pacjenta.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji farmakokinetycznych pembrolizumabu. Ze względu na fakt, że pembrolizumab jest usuwany z krążenia w wyniku katabolizmu, nie przewiduje się występowania interakcji metabolicznych z innymi lekami. Należy unikać ogólnoustrojowego stosowania kortykosteroidów lub leków immunosupresyjnych przed rozpoczęciem podawania pembrolizumabu ze względu na możliwość ich wpływu na aktywność farmakodynamiczną i skuteczność pembrolizumabu. Jednakże układowo podawane kortykosteroidy lub inne leki immunosupresyjne mogą być stosowane po rozpoczęciu terapii pembrolizumabem w celu leczenia działań niepożądanych pochodzenia immunologicznego (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia pembrolizumabem i co najmniej przez 4 miesiące po przyjęciu ostatniej dawki pembrolizumabu. Ciąża Brak danych dotyczących stosowania pembrolizumabu u kobiet w okresie ciąży. Nie przeprowadzono badań na zwierzętach dotyczących wpływu pembrolizumabu na reprodukcję; jednakże w mysim modelu ciąży wykazano, że blokowanie szlaku sygnałowego PD-L1 prowadzi do zaburzenia mechanizmów tolerancji płodu i zwiększonej częstości poronień (patrz punkt 5.3). Na podstawie mechanizmu działania leku wyniki te wskazują, że stosowanie pembrolizumabu w okresie ciąży stwarza ryzyko uszkodzenia płodu, w tym zwiększonej liczby poronień lub martwych urodzeń. Wiadomo, że ludzkie przeciwciała G4 (IgG4) przenikają przez barierę łożyskową; zatem pembrolizumab, jako przeciwciało podklasy IgG4, może przenikać od matki do rozwijającego się płodu.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie należy stosować pembrolizumabu w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga podawania pembrolizumabu. Karmienie piersią Nie wiadomo czy pembrolizumab przenika do mleka ludzkiego. Ze względu na fakt, iż wiadomo, że przeciwciała mogą przenikać do mleka ludzkiego, nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/niemowląt. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie pembrolizumabu biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia pembrolizumabem dla matki. Płodność Nie ma dostępnych danych klinicznych dotyczących ewentualnego wpływu pembrolizumabu na płodność. W trwających 1 miesiąc i 6 miesięcy badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie obserwowano istotnego wpływu produktu leczniczego na układ rozrodczy samców i samic małp (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pembrolizumab może wywierać niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Zgłaszano występowanie zmęczenia u pacjentów przyjmujących pembrolizumab (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Stosowanie pembrolizumabu wiąże się najczęściej z występowaniem działań niepożądanych pochodzenia immunologicznego. Większość z nich, w tym reakcje o nasileniu ciężkim, ustępowały po zastosowaniu odpowiedniej terapii lub odstawieniu pembrolizumabu (patrz poniżej „Opis wybranych działań niepożądanych”). Profil bezpieczeństwa stosowania pembrolizumabu oceniano w ramach badań klinicznych w grupie 3830 pacjentów z zaawansowanym czerniakiem, NDRP, cHL lub rakiem urotelialnym przyjmujących cztery różne dawki (2 mg/kg mc. co 3 tygodnie, 200 mg co 3 tygodnie lub 10 mg/kg mc. co 2 lub 3 tygodnie). Do najczęściej występujących działań niepożądanych (> 10%) podczas stosowania pembrolizumabu w tej populacji pacjentów należały: zmęczenie (21%), świąd (16%), wysypka (13%), biegunka (12%) oraz nudności (10%). Większość zgłaszanych działań niepożądanych miała nasilenie stopnia 1. lub 2.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Działania niepożądane
Do najcięższych działań niepożądanych należały działania niepożądane pochodzenia immunologicznego i ciężkie reakcje związane z infuzją dożylną (patrz punkt 4.4). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W Tabeli 2 przedstawiono działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych oraz zgłoszone po wprowadzeniu pembrolizumabu do obrotu. Te działania niepożądane przedstawione są zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania. Częstości występowania są określone następująco: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W każdej grupie częstości występowania, działania niepożądane przedstawiono w kolejności zmniejszającego się nasilenia. Tabela 2: Działania niepożądane zgłaszane u pacjentów leczonych pembrolizumabem

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Niezbyt często zapalenie płuc
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często niedokrwistość
Niezbyt często neutropenia, trombocytopenia, leukopenia, limfopenia, eozynofilia
Rzadko immunologiczna plamica małopłytkowa, niedokrwistość hemolityczna
Zaburzenia układu immunologicznego
Często reakcja związana z infuzją dożylnąa
Rzadko sarkoidoza
Częstość nieznana odrzucenie przeszczepionego narządu litego
Zaburzenia endokrynologiczne
Często nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycyb
Niezbyt często zapalenie przysadki mózgowejc, niedoczynność kory nadnerczy,zapalenie tarczycy
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często zmniejszenie łaknienia

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Działania niepożądane

Niezbyt często cukrzyca typu 1d, hiponatremia, hipokaliemia, hipokalcemia
Zaburzenia psychiczne
Niezbyt często bezsenność
Zaburzenia układu nerwowego
Często bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia smaku
Niezbyt często epilepsja, letarg, neuropatia obwodowa
Rzadko zespół Guillain-Barré, zespół miasteniczny
Zaburzenia oka
Niezbyt często zapalenie błony naczyniowej okae, suchość oczu
Zaburzenia serca
Niezbyt często zapalenie mięśnia sercowego
Zaburzenia naczyniowe
Niezbyt często nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często zapalenie płucf, duszność, kaszel
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często biegunka, nudności
Często zapalenie jelita grubegog, wymioty, bóle brzuchah, zaparcia, suchośćw jamie ustnej
Niezbyt często zapalenie trzustkii
Rzadko perforacja jelita cienkiego
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Niezbyt często zapalenie wątrobyj
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często wysypkak, świądl
Często ciężkie reakcje skórnem, bielactwon, suchość skóry, rumień
Niezbyt często rogowacenie liszajowateo, łuszczyca, łysienie, zapalenie skóry, wysypkatrądzikopodobna, wyprysk, zmiana koloru włosów, grudki
Rzadko martwica toksyczno-rozpływna naskórka, zespół Stevensa-Johnsona,rumień guzowaty
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Często ból stawów, zapalenie mięśnip, bóle mięśniowo-szkieletoweq, zapaleniestawówr, bóle kończyn
Niezbyt często zapalenie pochewki ścięgnas
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często zapalenie nerekt
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo często zmęczenie
Często astenia, obrzęku, gorączka, objawy grypopodobne, dreszcze
Badania diagnostyczne
Często zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, aminotransferazy asparaginianowej, fosfatazy zasadowej we krwi, zwiększenie stężeniakreatyniny we krwi
Niezbyt często zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie aktywnościamylazy, hiperkalcemia

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Działania niepożądane
Następujące terminy oznaczają grupę powiązanych zdarzeń opisujących raczej stan kliniczny niż pojedyncze zdarzenie. a. reakcje związane z infuzją dożylną (nadwrażliwość na lek, reakcja anafilaktyczna, nadwrażliwość i zespół uwalniania cytokin) b. niedoczynność tarczycy (obrzęk śluzowaty) c. zapalenie przysadki mózgowej (niedoczynność przysadki) d. cukrzyca typu 1 (cukrzycowa kwasica ketonowa) e. zapalenie błony naczyniowej oka (zapalenie tęczówki oraz zapalenie tęczówki i ciałka rzęskowego) f. zapalenie płuc (śródmiąższowa choroba płuc) g. zapalenie jelita grubego (mikroskopowe zapalenie jelita grubego oraz zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy) h. ból brzucha (dyskomfort w obrębie jamy brzusznej, ból w nadbrzuszu i ból w podbrzuszu) i. zapalenie trzustki (autoimmunologiczne zapalenie trzustki oraz ostre zapalenie trzustki) j. zapalenie wątroby (autoimmunologiczne zapalenie wątroby oraz polekowe uszkodzenie wątroby) k.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Działania niepożądane
wysypka (wysypka rumieniowa, wysypka okołomieszkowa, wysypka uogólniona, wysypka plamista, wysypka plamisto-grudkowa, wysypka grudkowa, swędząca wysypka, wysypka pęcherzykowa i wysypka w okolicy narządów płciowych) l. świąd (pokrzywka, pokrzywka grudkowa, świąd uogólniony i świąd narządów płciowych) m. ciężkie reakcje skórne (złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, wysypka złuszczająca, pemfigoid oraz następujące reakcje stopnia ≥ 3.: świąd, wysypka, wysypka uogólniona i wysypka plamisto-grudkowa, wysypka łuszczycopodobna, świąd uogólniony) n. bielactwo (odbarwienie skóry, hipopigmentacja skóry i hipopigmentacja powiek) o. rogowacenie liszajowate (liszaj płaski i liszaj twardzinowy) p. zapalenie mięśni (ból mięśni, miopatia, polimialgia reumatyczna i rabdomioliza) q. bóle mięśniowo-szkieletowe (dolegliwości mięśniowo-kostne, ból pleców, sztywność mięśni i kości, bóle mięśniowo-kostne klatki piersiowej i kręcz szyi) r.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Działania niepożądane
zapalenie stawów (obrzęk stawów, zapalenie wielostawowe i wysięk stawowy) s. zapalenie pochewki ścięgna (zapalenie ścięgien, zapalenie błony maziowej i bóle ścięgien) t. zapalenie nerek (autoimmunologiczne zapalenie nerek, cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek i niewydolność nerek lub ostra niewydolność nerek z cechami zapalenia nerek, zespół nerczycowy) u. obrzęki (obrzęki obwodowe, obrzęk uogólniony, nadmierna ilość płynów w organizmie, zatrzymanie płynów w organizmie, obrzęk powiek i obrzęk warg, obrzęk twarzy, miejscowy obrzęk i obrzęk tkanki oczodołu) Opis wybranych działań niepożądanych Dane na temat wymienionych działań niepożądanych pochodzenia immunologicznego pochodzą od pacjentów, którzy otrzymywali pembrolizumab w trzech wielkościach dawek (2 mg/kg mc. co 3 tygodnie lub 10 mg/kg mc. co 2 lub 3 tygodnie) w ramach badań klinicznych (patrz punkt 5.1). W punkcie 4.4 przedstawiono zalecenia postępowania w odniesieniu do tych działań niepożądanych.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Działania niepożądane
Działania niepożądane pochodzenia immunologicznego (patrz punkt 4.4) Zapalenie płuc pochodzenia immunologicznego Zapalenie płuc wystąpiło u 139 (3,6%) pacjentów, w tym 2, 3, 4 lub 5 stopień nasilenia stwierdzono odpowiednio u 56 (1,5%), 38 (1,0%), 9 (0,2%) i 5 (0,1%) pacjentów przyjmujących pembrolizumab. Mediana czasu do wystąpienia zapalenia płuc wynosiła 3,7 miesiąca (zakres od 2 dni do 21,3 miesiąca). Mediana czasu trwania wynosiła 2,1 miesiąca (zakres od 1 dnia do 17,2+ miesiąca). Zapalenie płuc było przyczyną przerwania leczenia pembrolizumabem u 60 (1,6%) pacjentów. Zapalenie płuc ustąpiło u 81 pacjentów, u 1 pacjenta pozostały następstwa. Zapalenie jelita grubego pochodzenia immunologicznego Zapalenie jelita grubego wystąpiło u 71 (1,9%) pacjentów, w tym 2, 3 lub 4 stopień nasilenia stwierdzono odpowiednio u 15 (0,4%), 44 (1,1%) i 3 (< 0,1%) pacjentów przyjmujących pembrolizumab.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Działania niepożądane
Mediana czasu do wystąpienia zapalenia jelita grubego wynosiła 3,6 miesiąca (zakres od 7 dni do 16,2 miesiąca). Mediana czasu trwania wynosiła 1,3 miesiąca (zakres od 1 dnia do 8,7+ miesiąca). Zapalenie jelita grubego było przyczyną przerwania leczenia pembrolizumabem u 18 (0,5%) pacjentów. Zapalenie jelita grubego ustąpiło u 61 pacjentów. Zapalenie wątroby pochodzenia immunologicznego Zapalenie wątroby wystąpiło u 23 (0,6%) pacjentów, w tym 2, 3 lub 4 stopień nasilenia stwierdzono odpowiednio u 4 (0,1%), 16 (0,4%) i 2 (< 0,1%) pacjentów przyjmujących pembrolizumab. Mediana czasu do wystąpienia zapalenia wątroby wynosiła 1,3 miesiąca (zakres od 8 dni do 21,4 miesiąca). Mediana czasu trwania wynosiła 1,5 miesiąca (zakres od 8 dni do 20,9+ miesiąca). Zapalenie wątroby było przyczyną przerwania leczenia pembrolizumabem u 7 (0,2%) pacjentów. Zapalenie wątroby ustąpiło u 19 pacjentów.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Działania niepożądane
Zapalenie nerek pochodzenia immunologicznego Zapalenie nerek wystąpiło u 15 (0,4%) pacjentów, w tym 2, 3 lub 4 stopień nasilenia stwierdzono odpowiednio u 3 (0,1%), 10 (0,3%) i 1 (< 0,1%) pacjentów przyjmujących pembrolizumab. Mediana czasu do wystąpienia zapalenia nerek wynosiła 4,9 miesiąca (zakres od 12 dni do 12,8 miesiąca). Mediana czasu trwania wynosiła 1,8 miesiąca (zakres od 10 dni do 10,5+ miesiąca). Zapalenie nerek było przyczyną przerwania leczenia pembrolizumabem u 7 (0,2%) pacjentów. Zapalenie nerek ustąpiło u 9 pacjentów. Endokrynopatie pochodzenia immunologicznego Zapalenie przysadki mózgowej wystąpiło u 21 (0,5%) pacjentów, w tym 2, 3 lub 4 stopień nasilenia stwierdzono odpowiednio u 6 (0,2%), 12 (0,3%) i 1 (< 0,1%) pacjentów przyjmujących pembrolizumab. Mediana czasu do wystąpienia zapalenia przysadki mózgowej wynosiła 3,7 miesiąca (zakres od 1 dnia do 17,7 miesiąca). Mediana czasu trwania wynosiła 3,3 miesiąca (zakres od 4 dni do 12,7+ miesiąca).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Działania niepożądane
Zapalenie przysadki mózgowej było przyczyną przerwania leczenia pembrolizumabem u 6 (0,2%) pacjentów. Zapalenie przysadki mózgowej ustąpiło u 10 pacjentów, a u 2 ustąpiło z następstwami. Nadczynność tarczycy wystąpiła u 135 (3,5%) pacjentów, w tym 2 lub 3 stopień nasilenia stwierdzono odpowiednio u 32 (0,8%) i 4 (0,1%) pacjentów przyjmujących pembrolizumab. Mediana czasu do wystąpienia nadczynności tarczycy wynosiła 1,4 miesiąca (zakres od 1 dnia do 21,9 miesiąca). Mediana czasu trwania wynosiła 2,1 miesiąca (zakres od 10 dni do 15,5+ miesiąca). Nadczynność tarczycy była przyczyną przerwania leczenia pembrolizumabem u 2 (0,1%) pacjentów. Nadczynność tarczycy ustąpiła u 104 (77%) pacjentów, u 1 pacjenta pozostały następstwa. Niedoczynność tarczycy wystąpiła u 345 (9,0%) pacjentów, w tym 2 lub 3 stopień nasilenia stwierdzono odpowiednio u 251 (6,6%) i 4 (0,1%) pacjentów przyjmujących pembrolizumab.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Działania niepożądane
Mediana czasu do wystąpienia niedoczynności tarczycy wynosiła 3,5 miesiąca (zakres od 1 dnia do 18,9 miesiąca). Mediana czasu trwania nie została uzyskana (zakres od 2 dni do 29,9+ miesiąca). Jeden pacjent (< 0,1%) przerwał leczenie pembrolizumabem z powodu niedoczynności tarczycy. Niedoczynność tarczycy ustąpiła u 81 (23%) pacjentów, u 6 pacjentów pozostały następstwa. U pacjentów z klasycznym chłoniakiem Hodgkina (n=241) częstość występowania nadczynności tarczycy (wszystkich stopni) wynosiła 14,1%, przy czym stopień 3 wystąpił u 0,4% pacjentów. Niepożądane reakcje skórne pochodzenia immunologicznego Ciężkie reakcje skórne pochodzenia immunologicznego wystąpiły u 63 (1,6%) pacjentów, w tym reakcje stopnia 2. lub 3. odpowiednio u 4 (0,1%) i 52 (1,4%) pacjentów otrzymujących pembrolizumab. Mediana czasu do wystąpienia ciężkich reakcji skórnych wynosiła 2,5 miesiąca (zakres od 4 dni do 21,5 miesiąca). Mediana czasu trwania wynosiła 2,0 miesiąca (zakres od 3 dni do 17,8+ miesiąca).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Działania niepożądane
Ciężkie reakcje skórne były przyczyną przerwania leczenia pembrolizumabem u 6 (0,2%) pacjentów. Ciężkie reakcje skórne ustąpiły u 41 pacjentów. Obserwowano wystąpienie rzadkich przypadków SJS i TEN, w tym przypadków zakończonych zgonem (patrz punkty 4.2 i 4.4). Powikłania po allogenicznym przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych w klasycznym chłoniaku Hodgkina Spośród 23 pacjentów z klasycznym chłoniakiem Hodgkina, którzy przeszli do etapu allogenicznego HSCT po terapii pembrolizumabem, u 6 (26%) wystąpiła choroba „przeszczep przeciw gospodarzowi”, która w jednym przypadku miała skutek śmiertelny, a u 2 pacjentów (9%), po kondycjonowaniu o zmniejszonej intensywności, wystąpiła ciężka choroba zrostowa żył wątrobowych; w przypadku jednego pacjenta ze skutkiem śmiertelnym. Mediana okresu obserwacji dla 23 pacjentów po allogenicznym HSCT wynosiła 5,1 miesięcy (zakres 0-26,2 miesięcy).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Działania niepożądane
Immunogenność W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów leczonych pembrolizumabem w dawce 2 mg/kg mc. co trzy tygodnie, 200 mg co trzy tygodnie lub 10 mg/kg mc. co dwa lub trzy tygodnie u 36 (1,8%) z 2034 pacjentów podlegających ocenie stwierdzono obecność związanych z leczeniem przeciwciał skierowanych przeciwko pembrolizumabowi, z czego u 9 pacjentów (0,4%) odnotowano przeciwciała neutralizujące skierowane przeciwko pembrolizumabowi. Nie stwierdzono cech wskazujących na zmianę farmakokinetyki ani profilu bezpieczeństwa w przypadku rozwoju przeciwciał wiążących lub neutralizujących skierowanych przeciwko pembrolizumabowi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie ma informacji dotyczących przedawkowania pembrolizumabu. W przypadku przedawkowania, pacjentów należy ściśle obserwować w celu wykrycia podmiotowych i przedmiotowych objawów działań niepożądanych i zastosować odpowiednie leczenie objawowe.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwnowotworowe, przeciwciała monoklonalne. Kod ATC: L01XC18 Mechanizm działania Produkt leczniczy KEYTRUDA jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym, które wiąże się z receptorem programowanej śmierci komórki 1 (PD-1) i blokuje jego interakcję z ligandami PD-L1 i PD-L2. Receptor PD-1 jest negatywnym regulatorem aktywności limfocytów T, w stosunku do którego wykazano, że jest zaangażowany w kontrolowanie odpowiedzi immunologicznej limfocytów T. Produkt leczniczy KEYTRUDA wspomaga odpowiedź limfocytów T, w tym odpowiedź przeciwnowotworową, poprzez zahamowanie wiązania PD-1 z PD-L1 i PD-L2, które ulegają ekspresji na komórkach prezentujących antygen i mogą ulegać ekspresji na komórkach nowotworowych oraz innych komórkach w mikrośrodowisku guza.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Dawkowanie u pacjentów z czerniakiem i wcześniej leczonym niedrobnokomórkowym rakiem płuca Badania kliniczne, porównujące stosowanie pembrolizumabu w dawkach 2 mg/kg mc. co 3 tygodnie, 10 mg/kg mc. co 3 tygodnie oraz 10 mg/kg mc. co 2 tygodnie u pacjentów z czerniakiem lub wcześniej leczonym niedrobnokomórkowym rakiem płuca, wykazały podobną skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Zalecana dawka wynosi 2 mg/kg mc. co 3 tygodnie. Czerniak KEYNOTE-006: Badanie z grupą kontrolną prowadzone z udziałem pacjentów z czerniakiem nieleczonych wcześniej ipilimumabem Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność pembrolizumabu oceniano w badaniu KEYNOTE-006, wieloośrodkowym badaniu fazy III z grupą kontrolną dotyczącym leczenia zaawansowanego czerniaka u pacjentów, którzy nie byli wcześniej leczeni ipilimumabem. Pacjentów przydzielano w sposób losowy (1:1:1) do grupy leczonej pembrolizumabem w dawce 10 mg/kg mc.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
co 2 tygodnie (n=279) lub co 3 tygodnie (n=277) lub ipilimumabem w dawce 3 mg/kg mc. co 3 tygodnie (n=278). Nie było wymagane, aby pacjenci z mutacją czerniaka BRAF V600E byli wcześniej leczeni inhibitorami BRAF. Pacjentów leczono pembrolizumabem do momentu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności. Pacjentom stabilnym klinicznie z cechami początkowej progresji choroby umożliwiono kontynuację leczenia do momentu potwierdzenia progresji choroby. Ocenę guza przeprowadzano po 12 tygodniach, następnie co 6 tygodni do tygodnia 48., a następnie co 12 tygodni. Spośród 834 pacjentów uczestniczących w badaniu, 60% było płci męskiej, 44% było w wieku ≥ 65 lat (mediana wieku 62 lata [zakres 18-89]), a 98% było rasy białej. Sześćdziesiąt pięć procent pacjentów było w stadium choroby M1c, u 9% występowały w wywiadach przerzuty do mózgu, 66% nie była wcześniej leczona, a 34% przeszła jedną terapię.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
U 31% wynik oceny stanu sprawności w skali ECOG wyniósł 1, u 69% wynik oceny stanu sprawności w skali ECOG wyniósł 0, a u 32% stwierdzono zwiększenie aktywności LDH. Mutacje genu BRAF obecne były u 302 (36%) pacjentów. Wśród pacjentów z guzem posiadającym mutację BRAF, 139 (46%) było leczonych wcześniej inhibitorem BRAF. Pierwszorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były czas przeżycia wolny od progresji choroby [ang. PFS, Progression Free Survival, oceniany za pomocą zintegrowanego systemu oceny radiologicznej i onkologicznej (ang. IRO, Integrated Radiology and Oncology Assessment), zgodnie z kryteriami oceny odpowiedzi w guzach litych (ang. RECIST, Response Evaluation Criteria in Solid Tumors] wersja 1.1) i całkowity czas przeżycia (ang. OS, Overall Survival). Drugorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były: ogólny wskaźnik odpowiedzi na leczenie (ang. ORR, Overall Response Rate) i czas utrzymywania się odpowiedzi na leczenie.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W Tabeli 3 podsumowano główne kryteria oceny skuteczności u pacjentów nieleczonych wcześniej ipilimumabem, które zebrano podczas analizy końcowej przeprowadzonej po okresie kontrolnym wynoszącym co najmniej 21 miesięcy. Na Rycinach 1 i 2 przedstawiono krzywe Kaplana-Meiera dla OS i PFS, opracowane na podstawie wyników analizy końcowej. Tabela 3: Wyniki dotyczące skuteczności otrzymane w badaniu KEYNOTE-006

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy Pembrolizumab w dawce10 mg/kg mc. podawanej co 3 tygodnien=277 Pembrolizumab w dawce10 mg/kg mc. podawanej co 2 tygodnien=279 Ipilimumab w dawce3 mg/kg mc. podawanej co 3 tygodnien=278
Całkowity czas przeżycia (OS)
Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie 119 (43%) 122 (44%) 142 (51%)
Współczynnik ryzyka* (95% CI) 0,68 (0,53; 0,86) 0,68 (0,53; 0,87) —
Wartość P† < 0,001 < 0,001 —
Mediana w miesiącach (95% CI) Nie uzyskano(24, NA) Nie uzyskano(22, NA) 16(14, 22)
Czas przeżycia wolny od progresji choroby (PFS)
Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie 183 (66%) 181 (65%) 202 (73%)
Współczynnik ryzyka* (95% CI) 0,61 (0,50; 0,75) 0,61 (0,50; 0,75) —
Wartość P† < 0,001 < 0,001 —
Mediana w miesiącach (95% CI) 4,1(2,9; 7,2) 5,6(3,4; 8,2) 2,8(2,8; 2,9)
Najlepsza odpowiedź ogółem
Ogólny wskaźnik odpowiedzi naleczenie (ORR) % (95% CI) 36%(30, 42) 37%(31, 43) 13%(10, 18)
Odpowiedź całkowita % 13% 12% 5%
Odpowiedź częściowa % 23% 25% 8%

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy Pembrolizumab w dawce10 mg/kg mc. podawanej co 3 tygodnien=277 Pembrolizumab w dawce10 mg/kg mc. podawanej co 2 tygodnien=279 Ipilimumab w dawce3 mg/kg mc. podawanej co 3 tygodnien=278
Czas utrzymywania się odpowiedzi na leczenie‡
Mediana w miesiącach (zakres) Nie uzyskano(2,0; 22,8+) Nie uzyskano(1,8; 22,8+) Nie uzyskano(1,1+; 23,8+)
Odsetek -% osób z utrzymującąsię odpowiedzią w 18. miesiącu 68%§ 71%§ 70%§

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
* Współczynnik ryzyka (pembrolizumab w porównaniu z ipilimumabem) na podstawie stratyfikowanego modelu proporcjonalnego ryzyka Coxa † Na podstawie stratyfikowanego testu logarytmicznych rang (Log rank) ‡ Dotyczy pacjentów, u których uzyskano potwierdzoną odpowiedź całkowitą lub odpowiedź częściową jako najlepszy wskaźnik odpowiedzi ogółem § Na podstawie estymatorów Kaplana-Meiera NA = niedostępne Rycina 1: Krzywa Kaplana-Meiera całkowitego czasu przeżycia z podziałem na grupy leczone w badaniu KEYNOTE-006 (populacja wyodrębniona zgodnie z zaplanowanym leczeniem) OS po 24 miesiącach Współczynnik Wartość P ryzyka (95% CI) Grupy leczone Pembrolizumab 10 mg/kg mc. co 2 tygodnie Pembrolizumab 10 mg/kg mc. co 3 tygodnie Ipilimumab 55,1% 55,3% 43,0% 0,68 (0,53; 0,87) 0,00085 0,68 (0,53; 0,86) 0,00083 100 90 80. Całkowity czas przeżycia (%) 70 60 50 40 30 20 10. Liczba pacjentów zagrożonych zdarzeniem 0 0 4 8 12 16 20 24 28 Czas (w miesiącach)
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pembrolizumab 10 mg/kg mc. co 2 tygodnie: 279 249 221 202 176 156 44 0
Pembrolizumab 10 mg/kg mc. co 3 tygodnie: 277 251 215 184 174 156 43 0
Ipilimumab: 278 213 170 145 122 110 28 0
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 2: Krzywa Kaplana-Meiera czasu przeżycia wolnego od progresji choroby z podziałem na grupy leczone w badaniu KEYNOTE-006 (populacja wyodrębniona zgodnie z zaplanowanym leczeniem) Grupy leczone Pembrolizumab 10 mg/kg mc. co 2 tygodnie Pembrolizumab 10 mg/kg mc. co 3 tygodnie Ipilimumab PFS po 18 msc. 32,4% 32,9% 15,2% Współczynnik ryzyka (95% Cl) Wartość P 0,61 (0,50; 0,75) 0,00000 0,61 (0,50; 0,75) 0,00000
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
100 90. Czas przeżycia wolny od progresji choroby (%) 80 70 60 50 40 30 20 10 0 0 4 8 12 16 20 24 28 Czas (w miesiącach)
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Liczba pacjentów zagrożonych zdarzeniem
Pembrolizumab 10 mg/kg mc. co 2 tygodnie: 279 148 116 98 82 52 16 0
Pembrolizumab 10 mg/kg mc. co 3 tygodnie: 277 136 111 91 84 60 13 0
Ipilimumab: 278 88 48 34 29 16 5 0
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
KEYNOTE-002: Badanie z grupą kontrolną prowadzone z udziałem pacjentów z czerniakiem, którzy byli wcześniej leczeni ipilimumabem Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność pembrolizumabu oceniano w badaniu KEYNOTE-002, wieloośrodkowym badaniu z grupą kontrolną prowadzonym u pacjentów z zaawansowanym czerniakiem, którzy byli wcześniej leczeni ipilimumabem oraz inhibitorem BRAF lub MEK w przypadku występowania mutacji BRAF V600. Pacjentów przydzielano w sposób losowy (1:1:1) do leczenia pembrolizumabem w dawce 2 (n=180) lub 10 mg/kg mc. (n=181) co 3 tygodnie lub chemioterapii (n=179 z zastosowaniem dakarbazyny, temozolomidu, karboplatyny, paklitakselu lub karboplatyny z paklitakselem). Z udziału w badaniu wykluczono pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi lub leczonych immunosupresyjnie; z wywiadem ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych pochodzenia immunologicznego na leczenie ipilimumabem, określanych jako wszelkie objawy toksyczności stopnia 4.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
lub objawy toksyczności stopnia 3. wymagające leczenia kortykosteroidami (> 10 mg/dobę prednizonu lub dawki równoważnej) przez ponad 12 tygodni; występującymi aktualnie działaniami niepożądanymi ≥ stopnia 2. związanymi z wcześniejszym stosowaniem ipilimumabu; z wywiadem ciężkiej nadwrażliwości na inne przeciwciała monoklonalne; z wywiadem zapaleń płuc lub śródmiąższowych nacieków zapalnych w obrębie płuc; zakażeniem wirusami HIV, HBV lub HCV i stanem sprawności ≥ 2 w skali ECOG. Pacjentów leczono pembrolizumabem do momentu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności. Pacjentom stabilnym klinicznie z cechami początkowej progresji choroby umożliwiono kontynuowanie leczenia do momentu potwierdzenia progresji choroby. Ocenę guza przeprowadzano po 12 tygodniach, następnie co 6 tygodni do tygodnia 48., a następnie co 12 tygodni.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci poddawani chemioterapii, u których po pierwszej planowej ocenie zaawansowania choroby w ramach badania doszło do progresji choroby potwierdzonej na drodze niezależnej weryfikacji, mieli możliwość zmiany leczenia i otrzymywania pembrolizumabu w dawce 2 mg/kg mc. lub 10 mg/kg mc. co 3 tygodnie w ramach podwójnie zaślepionej próby. Spośród 540 pacjentów, 61% było płci męskiej, 43% było w wieku ≥ 65 lat (mediana wieku 62 lata [zakres 15-89]), a 98% było rasy białej. Osiemdziesiąt dwa procent pacjentów było w stadium choroby M1c, 73% z nich przebyło co najmniej dwa, a 32% co najmniej trzy wcześniejsze terapie ogólnoustrojowego leczenia zaawansowanego czerniaka. Czterdzieści pięć procent pacjentów miało stan sprawności 1 w skali ECOG, u 40% stwierdzono podwyższoną aktywność LDH, a u 23% wykryto mutację genu BRAF w guzie.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności był czas przeżycia wolny od progresji choroby (PFS) w ocenie IRO zgodnie z kryteriami RECIST, wersja 1.1 i całkowity czas przeżycia (OS). Drugorzędowymi punktami końcowymi były: ogólny wskaźnik odpowiedzi na leczenie (ORR) i czas utrzymywania się odpowiedzi na leczenie. W Tabeli 4 przedstawiono główne kryteria oceny skuteczności u pacjentów leczonych wcześniej ipilimumabem, które zebrano podczas analizy końcowej, a na rycinie 3 umieszczono krzywą Kaplana-Meiera czasu przeżycia wolnego od progresji choroby. W obydwu ramionach leczenia pembrolizumabem obserwowano lepsze wyniki w zakresie PFS w porównaniu z chemioterapią oraz nie stwierdzono różnic między dawkami pembrolizumabu. Nie stwierdzono istotnych statystycznie różnic między pembrolizumabem a chemioterapią podczas analizy końcowej całkowitego czasu przeżycia, która nie została skorygowana o potencjalnie zakłócający efekt zmiany leczenia.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Spośród pacjentów przydzielonych losowo do grupy leczenia chemioterapią, 55% zmieniło leczenie i otrzymywało leczenie pembrolizumabem. Tabela 4: Wyniki dotyczące skuteczności otrzymane w badaniu KEYNOTE-002

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy Pembrolizumab w dawce2 mg/kg mc. podawanej co 3 tygodnien=180 Pembrolizumab w dawce10 mg/kg mc. podawanej co 3 tygodnien=181 Chemioterapian=179
Czas przeżycia wolny od progresji choroby (PFS)
Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie 150 (83%) 144 (80%) 172 (96%)
Współczynnik ryzyka*(95% CI) 0,58 (0,46; 0,73) 0,47 (0,37; 0,60) —
Wartość P† < 0,001 < 0,001 —
Mediana w miesiącach (95% CI) 2,9 (2,8; 3,8) 3,0 (2,8; 5,2) 2,8 (2,6; 2,8)
Całkowity czas przeżycia (OS)
Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie 123 (68%) 117 (65%) 128 (72%)
Współczynnik ryzyka*(95% CI) 0,86 (0,67; 1,10) 0,74 (0,57; 0,96) —
Wartość P† 0,1173 0,0106‡ —
Mediana w miesiącach (95% CI) 13,4 (11,0; 16,4) 14,7 (11,3; 19,5) 11,0 (8,9; 13,8)
Najlepsza odpowiedź ogółem
Ogólny wskaźnik odpowiedzi naleczenie (ORR) % (95% CI) 22% (16, 29) 28% (21, 35) 5% (2, 9)
Odpowiedź całkowita % 3% 7% 0%
Odpowiedź częściowa % 19% 20% 5%
Czas utrzymywania się odpowiedzi na leczenie§
Mediana w miesiącach (zakres) 22,8(1,4+; 25,3+) Nie uzyskano (1,1+; 28,3+) 6,8(2,8; 11,3)
Odsetek – % osób z utrzymującąsię odpowiedzią w 12. miesiącu 73% ¶ 79% ¶ 0% ¶

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
* Współczynnik ryzyka (pembrolizumab w porównaniu z chemioterapią) na podstawie stratyfikowanego modelu proporcjonalnego ryzyka Coxa † Na podstawie stratyfikowanego testu logarytmicznych rang (Log rank) ‡ Nieistotne statystycznie po korekcie uwzględniającej liczebność § Dotyczy pacjentów, u których uzyskano potwierdzoną odpowiedź całkowitą lub odpowiedź częściową jako najlepszy wskaźnik odpowiedzi ogółem na podstawie analizy końcowej ¶ Na podstawie estymatorów Kaplana-Meiera Rycina 3: Krzywa Kaplana-Meiera czasu przeżycia wolnego od progresji choroby z podziałem na grupy leczone w badaniu KEYNOTE-002 (populacja wyodrębniona zgodnie z zaplanowanym leczeniem) Grupy leczone PFS po Współczynnik Wartość 18 msc. ryzyka (95% Cl) P Pembrolizumab 2 mg/kg mc. co 3 tygodnie Pembrolizumab 10 mg/kg mc.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
co 3 tygodnie Chemioterapia 19,6% 25,0% 1,3% 0,58 (0,46; 0,73) <0,0001 0,47 (0,37; 0,60) <0,0001 100. Czas przeżycia wolny od progresji choroby (%) 90 80 70 60 50 40 30 20 10 0

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

0 3 6 9 12 15 18 21 24 27 30 33 36
Liczba pacjentów zagrożonych zdarzeniem Czas (w miesiącach)
Pembrolizumab 2 mg/kg mc. co 3 tygodnie: 180 59 36 29 19 1 0
Pembrolizumab 10 mg/kg mc. co 3 tygodnie: 181 69 48 42 30 5 0
Chemioterapia: 179 31 9 2 1 0 0

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
KEYNOTE-001: Badanie otwarte z udziałem pacjentów z czerniakiem wcześniej nieleczonych i leczonych ipilimumabem Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność pembrolizumabu u pacjentów z zaawansowanym czerniakiem oceniano w otwartym badaniu bez grupy kontrolnej, KEYNOTE-001. Skuteczność pembrolizumabu była oceniana u 276 pacjentów z dwóch podgrup. W jednej podgrupie znajdowali się pacjenci wcześniej leczeni ipilimumabem (oraz inhibitorem BRAF lub MEK w przypadku występowania mutacji BRAF V600), a w drugiej – pacjenci, u których wcześniej nie stosowano ipilimumabu. Pacjentów przydzielano w sposób losowy do grupy leczonej pembrolizumabem podawanym co 3 tygodnie w dawce 2 mg/kg mc. lub 10 mg/kg mc. Pacjentów leczono pembrolizumabem do momentu stwierdzenia progresji choroby lub wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności. Pacjentom stabilnym klinicznie z cechami początkowej progresji choroby umożliwiono kontynuowanie leczenia do momentu potwierdzenia progresji choroby.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Kryteria wykluczenia były podobne jak w badaniu KEYNOTE-002. Spośród 89 pacjentów otrzymujących pembrolizumab w dawce 2 mg/kg mc., którzy wcześniej byli leczeni ipilimumabem, 53% było płci męskiej, 33% było w wieku ≥ 65 lat (mediana wieku wynosiła 59 lat [zakres 18-88]). Wszyscy pacjenci poza dwiema osobami byli rasy białej. Osiemdziesiąt cztery procent pacjentów było w stadium choroby M1c, a 8% miało w wywiadach występowanie przerzutów do mózgu. Siedemdziesiąt procent pacjentów przebyło wcześniej co najmniej dwa, a 35% co najmniej trzy terapie ogólnoustrojowego leczenia zaawansowanego czerniaka. Mutacje BRAF stwierdzono u 13% populacji badanej. Wszyscy pacjenci z obecnością mutacji genu BRAF w guzie byli wcześniej leczeni inhibitorem BRAF. Spośród 51 pacjentów otrzymujących pembrolizumab w dawce 2 mg/kg mc., którzy nie byli wcześniej leczeni ipilimumabem, 63% było płci męskiej, 35% było w wieku ≥ 65 lat (mediana wieku wynosiła 60 lat [zakres 35-80]).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wszyscy pacjenci poza jedną osobą byli rasy białej. Sześćdziesiąt trzy procent pacjentów było w stadium choroby M1c, a 2% miało w wywiadach występowanie przerzutów do mózgu. Czterdzieści pięć procent pacjentów nie przyjmowało wcześniej leczenia z powodu zaawansowanego czerniaka. Mutacje BRAF stwierdzono u 20 (39%) pacjentów. Spośród pacjentów z obecnością mutacji genu BRAF w guzie, 10 (50%) było wcześniej leczonych inhibitorem BRAF. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności była ogólna odpowiedź na leczenie (ORR) w niezależnej ocenie zgodnie z kryteriami RECIST, wersja 1.1. Drugorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były: wskaźnik kontroli choroby (ang. DCR, disease control rate [z uwzględnieniem odpowiedzi całkowitej, odpowiedzi częściowej i choroby stabilnej]), czas utrzymywania się odpowiedzi na leczenie, czas przeżycia wolny od progresji choroby (PFS) oraz całkowity czas przeżycia (OS). Odpowiedź na leczenie oceniana była w odstępach 12-tygodniowych.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W Tabeli 5 przedstawiono główne kryteria oceny skuteczności u pacjentów wcześniej leczonych lub nieleczonych ipilimumabem, którzy otrzymywali pembrolizumab w zalecanych dawkach na podstawie danych zebranych po okresie kontrolnym wynoszącym co najmniej 30 miesięcy dla wszystkich pacjentów. Tabela 5: Wyniki dotyczące skuteczności otrzymane w badaniu KEYNOTE-001

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy Pembrolizumab w dawcen=89 Pembrolizumab w dawcen=51
Najlepsza odpowiedź ogółem* z zastosowaniem IRO†
Ogólny wskaźnik odpowiedzi naleczenie (ORR) %, (95% CI) 26% (17; 36) 35% (22; 50)
Odpowiedź całkowita 7% 12%
Odpowiedź częściowa 19% 24%
Wskaźnik kontroli choroby %‡ 48% 49%
Czas utrzymywania się odpowiedzi na leczenie§
Mediana w miesiącach (zakres) 30,5 (2,8+; 30,6+) 27,4 (1,6+; 31,8+)
Odsetek – % osób z utrzymującąsię odpowiedzią w 24. miesiącu¶ 75% 71%
Czas przeżycia wolny od progresji choroby (PFS)
Mediana w miesiącach (95% CI) 4,9 (2,8; 8,3) 4,7 (2,8; 13,8)
Przeżycie wolne od progresji(PFS) w 12. miesiącu 34% 38%
Całkowity czas przeżycia (OS)
Mediana w miesiącach (95% CI) 18,9 (11, niedostępne) 28,0 (14, niedostępne)
Przeżycie całkowite (OS) w 24. miesiącu 44% 56%

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
2 mg/kg mc. podawanej co 3 tygodnie u pacjentów wcześniej leczonych ipilimumabem 2 mg/kg mc. podawanej co 3 tygodnie u pacjentów wcześniej nieleczonych ipilimumabem * Z uwzględnieniem pacjentów z niemierzalną chorobą na początku badania na podstawie niezależnej oceny radiologicznej † IRO (Integrated Radiology and Oncologist Assessment) = zintegrowany system oceny radiologicznej i onkologicznej zgodnie z kryteriami RECIST 1.1 ‡ Na podstawie najlepszej uzyskanej odpowiedzi: choroby stabilnej lub lepszego wyniku leczenia § Dotyczy pacjentów z wystąpieniem odpowiedzi potwierdzonej w niezależnej ocenie, rozpoczynając od daty, kiedy odpowiedź odnotowano po raz pierwszy; n=23 – pacjenci wcześniej leczeni ipilimumabem; n=18 – pacjenci wcześniej nieleczeni ipilimumabem ¶ Na podstawie estymatorów Kaplana-Meiera Wyniki uzyskane u pacjentów leczonych wcześniej ipilimumabem (n=84) i wcześniej nieleczonych ipilimumabem (n=52) otrzymujących pembrolizumab w dawce 10 mg/kg mc.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
co 3 tygodnie były porównywalne do obserwowanych u pacjentów, którzy otrzymywali pembrolizumab w dawce 2 mg/kg mc. co 3 tygodnie. Analizy w podgrupach Status mutacji BRAF w czerniaku Jako część analizy końcowej badania KEYNOTE-002 przeprowadzona została analiza w podgrupach pacjentów z typem dzikim genu BRAF (n=414; 77%) lub z mutacją genu BRAF leczonych wcześniej inhibitorem BRAF (n=126; 23%); wyniki przedstawiono w Tabeli 6. Tabela 6: Wyniki dotyczące skuteczności otrzymane w badaniu KEYNOTE-002, z uwzględnieniem statusu mutacji BRAF

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Typ dziki genu BRAF Mutacja genu BRAF z wcześniejszym leczeniem inhibitorem BRAF
Punkt końcowy Pembrolizumab w dawce2 mg/kg mc. podawanej co 3 tygodnie (n=136) Chemioterapia (n=137) Pembrolizumab w dawce2 mg/kg mc. podawanej co 3 tygodnie (n=44) Chemioterapia (n=42)
Współczynnik ryzyka dla czasu przeżycia wolnego odprogresji choroby (PFS)* (95% CI) 0,50 (0,39; 0,66) — 0,79 (0,50; 1,25) —
Współczynnik ryzyka dla całkowitego czasu przeżycia (OS)*(95% CI) 0,78 (0,58; 1,04) — 1,07 (0,64; 1,78) —
Ogólny wskaźnik odpowiedzi naleczenie (ORR) % 26% 6% 9% 0%

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
* Współczynnik ryzyka (pembrolizumab w porównaniu z chemioterapią) na podstawie stratyfikowanego modelu proporcjonalnego ryzyka Coxa Jako część analizy końcowej badania KEYNOTE-006 przeprowadzona została analiza w podgrupach pacjentów z typem dzikim genu BRAF (n=525; 63%), mutacją genu BRAF nieleczonych wcześniej inhibitorem BRAF (n=163; 20%) oraz mutacją genu BRAF leczonych wcześniej inhibitorem BRAF (n=139; 17%); wyniki przedstawiono w Tabeli 7. Tabela 7: Wyniki dotyczące skuteczności otrzymane w badaniu KEYNOTE-006, z uwzględnieniem statusu mutacji BRAF

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Typ dziki genu BRAF Mutacja BRAF bez wcześniejszego leczenia inhibitorem BRAF Mutacja BRAF z wcześniejszym leczeniem inhibitorem BRAF
Punkt końcowy Pembrolizumab w dawce10 mg/kg mc. podawanej co2 lub 3 tygodnie (dane zebrane) Ipilimu- mab (n=170) Pembrolizumab w dawce10 mg/kg mc. podawanej co 2 lub 3 tygodnie (dane zebrane) Ipilimu- mab (n=55) Pembrolizumab w dawce10 mg/kg mc. podawanej co2 lub 3 tygodnie (dane zebrane) Ipilimumab (n=52)
Współczy- nnik ryzyka dlaczasu przeżycia wolnego od progresji choroby (PFS)*(95% CI) 0,61 (0,49; 0,76) — 0,52 (0,35; 0,78) — 0,76 (0,51; 1,14) —
Współczy- nnik ryzyka dla całkowitego czasu przeżycia (OS)* (95%CI) 0,68 (0,52; 0,88) — 0,70 (0,40; 1,22) — 0,66 (0,41; 1,04) —
Ogólny wskaźnik odpowiedzi na leczenie(ORR) % 38% 14% 41% 15% 24% 10%

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
* Współczynnik ryzyka (pembrolizumab w porównaniu z ipilimumabem) na podstawie stratyfikowanego modelu proporcjonalnego ryzyka Coxa Status PD-L1 w czerniaku Jako część analizy końcowej badania KEYNOTE-002 przeprowadzona została analiza w podgrupach pacjentów z pozytywnym statusem PD-L1 (ekspresja PD-L1 w ≥ 1% komórek guza i komórek układu immunologicznego w środowisku guza) w porównaniu z pacjentami z negatywnym statusem PD-L1. Ekspresję PD-L1 oceniano retrospektywnie za pomocą testu immunochemicznego z zastosowaniem przeciwciał 22C3 anty-PD-L1. Spośród pacjentów, u których możliwa była ocena ekspresji PD-L1 (79%), u 69% (n=294) wynik był dodatni, a u 31% (n=134) wynik był ujemny. W Tabeli 8 przedstawiono wyniki dotyczące skuteczności z uwzględnieniem ekspresji PD-L1. Tabela 8: Wyniki dotyczące skuteczności otrzymane w badaniu KEYNOTE-002, z uwzględnieniem ekspresji PD – L1

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy Pembrolizumab w dawce 2 mg/kg mc. podawanej co 3 tygodnie Chemioterapia Pembrolizumab w dawce 2 mg/kg mc. podawanej co 3 tygodnie Chemioterapia
Pozytywny status PD-L1 Negatywny status PD-L1
Współczynnik ryzyka dla czasu przeżycia wolnego odprogresji choroby (PFS)*(95% CI) 0,55 (0,40; 0,76) — 0,81 (0,50; 1,31) —

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy Pembrolizumab w dawce 2 mg/kg mc. podawanejco 3 tygodnie Chemioterapia Pembrolizumab w dawce 2 mg/kg mc. podawanejco 3 tygodnie Chemioterapia
Pozytywny status PD-L1 Negatywny status PD-L1
Współczynnik ryzyka dla całkowitego czasu przeżycia (OS)*(95% CI) 0,90 (0,63; 1,28) — 1,18 (0,70; 1,99) —
Ogólny wskaźnik odpowiedzi na leczenie(ORR) % 25% 4% 10% 8%

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
* Współczynnik ryzyka (pembrolizumab w porównaniu z chemioterapią) na podstawie stratyfikowanego modelu proporcjonalnego ryzyka Coxa Jako część analizy końcowej badania KEYNOTE-006 przeprowadzona została analiza w podgrupach pacjentów z pozytywnym statusem PD-L1 (n=671; 80%) w porównaniu z pacjentami z negatywnym statusem PD-L1 (n=150; 18%). Spośród pacjentów, u których możliwa była ocena ekspresji PD-L1 (98%) 82% miało pozytywny status PD-L1, a 18% miało status negatywny. W Tabeli 9 przedstawiono wyniki dotyczące skuteczności z uwzględnieniem ekspresji PD-L1. Tabela 9: Wyniki dotyczące skuteczności otrzymane w badaniu KEYNOTE-006, z uwzględnieniem ekspresji PD-L1

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy Pembrolizumab w dawce10 mg/kg mc. podawanej co2 lub 3 tygodnie (dane zebrane) Ipilimumab Pembrolizumab w dawce10 mg/kg mc. podawanej co2 lub 3 tygodnie (dane zebrane) Ipilimumab
Pozytywny status PD-L1 Negatywny status PD-L1
Współczynnik ryzyka dla czasu przeżycia wolnego odprogresji choroby (PFS)* (95% CI) 0,53 (0,44; 0,65) — 0,87 (0,58; 1,30) —
Współczynnik ryzyka dla całkowitego czasu przeżycia (OS)*(95% CI) 0,63 (0,50; 0,80) — 0,76 (0,48; 1,19) —
Ogólny wskaźnik odpowiedzi naleczenie (ORR) % 40% 14% 24% 13%

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
* Współczynnik ryzyka (pembrolizumab w porównaniu z ipilimumabem) na podstawie stratyfikowanego modelu proporcjonalnego ryzyka Coxa Czerniak gałki ocznej U 20 pacjentów z czerniakiem gałki ocznej włączonych do badania KEYNOTE-001 nie zgłoszono wystąpienia odpowiedzi obiektywnej; wystąpienie choroby stabilnej zgłoszono u 6 pacjentów. Niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP) KEYNOTE-024: badanie z grupą kontrolną prowadzone z udziałem pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca wcześniej nieleczonych Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność pembrolizumabu oceniano w badaniu KEYNOTE-024, wieloośrodkowym badaniu z grupą kontrolną, dotyczącym leczenia niedrobnokomórkowego raka płuca z przerzutami u pacjentów wcześniej nieleczonych, u których odsetek komórek nowotworowych wykazujących ekspresję PD-L1 [ang. TPS, tumour proportion score] wynosił  50% w testach wykonywanych z użyciem zestawu PD-L1 IHC 22C3 pharmDx TM Kit.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjentów przydzielano w sposób losowy (1:1) do grupy leczonej pembrolizumabem w dawce 200 mg (n=154) podawanym co 3 tygodnie lub schematem chemioterapii wybieranym przez badacza zawierającym związki platyny (n=151; w tym: pemetreksed + karboplatyna, pemetreksed + cisplatyna, gemcytabina + cisplatyna, gemcytabina + karboplatyna lub paklitaksel + karboplatyna. U pacjentów z rakiem innym niż płaskonabłonkowy można było stosować leczenie podtrzymujące pemetreksedem). Pacjenci otrzymywali pembrolizumab do czasu wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności lub do momentu stwierdzenia progresji choroby. Leczenie można było kontynuować pomimo progresji choroby, jeśli stan pacjenta był stabilny klinicznie i, według opinii badacza, pacjent odnosił korzyść kliniczną z leczenia. Pacjenci, u których nie stwierdzono progresji choroby, mogli otrzymywać leczenie przez maksymalny okres 24 miesięcy.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Z udziału w badaniu wykluczono pacjentów, u których w tkance nowotworowej występowały aberracje genomowe EGFR lub ALK; choroba autoimmunologiczna wymagająca terapii ogólnoustrojowej w ciągu 2 lat leczenia; schorzenie wymagające stosowania leków immunosupresyjnych, oraz osoby, u których zastosowano radioterapię klatki piersiowej dawką przekraczającą 30 Gy w okresie poprzednich 26 tygodni. Co 9 tygodni przeprowadzano ocenę stopnia zaawansowania nowotworu. Pacjenci otrzymujący chemioterapię, u których nastąpiła niezależnie zweryfikowana progresja choroby, mogli zmienić leczenie na pembrolizumab. Wśród 305 pacjentów uczestniczących w badaniu KEYNOTE-024 do wyjściowych cech charakterystycznych należały: mediana wieku 65 lat (54% osób w wieku 65 lat i starszych), 61% mężczyzn, 82% osób rasy białej, 15% osób rasy żółtej i odpowiednio 35% oraz 65% osób, u których w ocenie sprawności według kryteriów ECOG uzyskano wynik 0 lub 1.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Cechy choroby to typ histologiczny raka płaskonabłonkowego (18%) i innego niż płaskonabłonkowy (82%), M1 (99%) oraz obecność przerzutów w mózgu (9%). Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności były: czas przeżycia wolny od progresji choroby (PFS) oceniany na podstawie niezależnej analizy centralnej przeprowadzonej w warunkach zaślepienia (ang. BICR, blinded independent central review) zgodnie z kryteriami RECIST, wersja 1.1. Drugorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były: całkowity czas przeżycia (OS) oraz ogólny wskaźnik odpowiedzi na leczenie (ORR) (oceniane na podstawie BICR zgodnie z kryteriami RECIST, wersja 1.1). W Tabeli 10 przedstawiono główne kryteria oceny skuteczności dla całej populacji wyodrębnionej zgodnie z zaplanowanym leczeniem (ITT). Tabela 10: Wyniki oceny skuteczności w badaniu KEYNOTE-024

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy Pembrolizumab 200 mg co3 tygodnie n=154 Chemioterapian=151
PFS
Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie 73 (47%) 116 (77%)
Współczynnik ryzyka* (95% CI) 0,50 (0,37; 0,68)
Wartość p† < 0,001
Mediana w miesiącach (95% CI) 10,3 (6,7; NA) 6,0 (4,2; 6,2)
OS
Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie 44 (29%) 64 (42%)
Współczynnik ryzyka* (95% CI) 0,60 (0,41; 0,89)
Wartość p† 0,005
Mediana w miesiącach (95% CI) Nie uzyskano(NA; NA) Nie uzyskano(9,4; NA)
Wskaźnik obiektywnych odpowiedzi na leczenie
ORR % (95% CI) 45% (37; 53) 28% (21; 36)
Całkowita odpowiedź % 4% 1%

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy Pembrolizumab 200 mg co3 tygodnie n=154 Chemioterapian=151
Częściowa odpowiedź % 41% 27%
Czas utrzymywania się odpowiedzi na leczenie‡
Mediana w miesiącach (zakres) Nie uzyskano(1,9+; 14,5+) 6,3(2,1+; 12,6+)
Odsetek – % osób z odpowiedzią utrzymującą się przez≥ 6 miesięcy 88%§ 59%¶

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
* Współczynnik ryzyka (pembrolizumab w porównaniu z chemioterapią) na podstawie stratyfikowanego modelu proporcjonalnego ryzyka Coxa † Na podstawie stratyfikowanego testu logarytmicznych rang (Log rank) ‡ Dotyczy pacjentów, u których uzyskano potwierdzoną odpowiedź całkowitą lub odpowiedź częściową jako najlepszy wskaźnik odpowiedzi ogółem § Na podstawie estymatorów Kaplana-Meiera; dotyczy 43 pacjentów z odpowiedzią utrzymującą się przez co najmniej 6 miesięcy ¶ Na podstawie estymatorów Kaplana-Meiera; dotyczy 16 pacjentów z odpowiedzią utrzymującą się przez co najmniej 6 miesięcy NA = niedostępne Rycina 4: Krzywa Kaplana-Meiera dla czasu przeżycia wolnego od progresji choroby (PFS) w zależności od grupy leczonej w badaniu KEYNOTE-024 (populacja wyodrębniona zgodnie z zaplanowanym leczeniem) Grupy leczone PFS po 6 msc. PFS po 12 msc.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Współczynnik ryzyka (95% CI) Wartość P Pembrolizumab 62% Chemioterapia 50% 48% 15% 0,50 (0,37; 0,68) <0,001 100 90. Czas przeżycia wolny od progresji (%) 80 70 60 50 40 30 20 10 0
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
0 3 6 9 12 15 18
Liczba pacjentów zagrożona zdarzeniem Czas (w miesiącach)
Pembrolizumab: 154 104 89 44 22 3 1
Chemioterapia: 151 99 70 18 9 1 0
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Rycina 5: Krzywa Kaplana-Meiera dla całkowitego czasu przeżycia (OS) w zależności od grupy leczonej w badaniu KEYNOTE-024 (populacja wyodrębniona zgodnie z zaplanowanym leczeniem) Grupy leczone OS po 6 msc. OS po 12 msc. Współczynnik ryzyka (95% CI) Wartość P Pembrolizumab Chemioterapia 80% 70% 72% 54% 0,60 (0,41; 0,89) 0,005 100 90 80. Całkowity czas przeżycia (%) 70 60 50 40 30 20 10 0 0 3 6 9 12 15 18 21 Liczba pacjentów zagrożonych zdarzeniem Czas (w miesiącach)
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pembrolizumab: 154 136 121 82 39 11 2 0
Chemioterapia 151 123 106 64 34 7 1 0
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
U niewielkiej liczby pacjentów, którzy nigdy nie palili, w analizach przeprowadzonych w podgrupach zaobserwowano zmniejszenie korzystnego wpływu leczenia pembrolizumabem na przeżycie w porównaniu z chemioterapią; jednak ze względu na niewielką liczbę pacjentów nie można z tych danych wyciągnąć ostatecznych wniosków. KEYNOTE-010: Badanie z grupą kontrolną prowadzone z udziałem pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca stosujących wcześniej chemioterapię Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność pembrolizumabu oceniano w badaniu KEYNOTE-010, wieloośrodkowym badaniu z grupą kontrolną prowadzonym metodą otwartej próby, dotyczącym leczenia niedrobnokomórkowego raka płuca w zaawansowanym stadium u pacjentów stosujących wcześniej chemioterapię zawierającą pochodne platyny. U pacjentów wykazano ekspresję PD-L1 z TPS  1% w testach wykonywanych z użyciem zestawu PD-L1 IHC 22C3 pharmDx TM Kit.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów z mutacją aktywującą w genie EGFR lub translokacją ALK wykazano również progresję choroby po terapii lekami dopuszczonymi do stosowania w przypadku obecności tych mutacji przed podaniem pembrolizumabu. Pacjentów przydzielano w sposób losowy (1:1:1) do grupy leczonej pembrolizumabem podawanym co 3 tygodnie w dawce 2 mg/kg mc. (n=344) lub 10 mg/kg mc. (n=346), lub do grupy leczonej docetakselem podawanym co 3 tygodnie w dawce wynoszącej 75 mg/m 2 pc. (n=343) do czasu wykazania progresji choroby lub wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności. Z udziału w badaniu wykluczono pacjentów z chorobą autoimmunologiczną; pacjentów ze schorzeniami wymagającymi leczenia immunosupresyjnego; lub osoby, u których zastosowano radioterapię klatki piersiowej dawką przekraczającą 30 Gy w okresie poprzednich 26 tygodni. Co 9 tygodni przeprowadzano ocenę stopnia zaawansowania nowotworu.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Do wyjściowych cech charakterystycznych tej populacji pacjentów należały: mediana wieku 63 lata (42% osób w wieku co najmniej 65 lat); 61% mężczyzn; 72% osób rasy białej, 21% osób rasy żółtej i 34% oraz 66% osób, u których w ocenie sprawności wg kryteriów ECOG uzyskano odpowiednio wynik 0 i 1. Cechy choroby to typ histologiczny raka płaskonabłonkowego (21%) i innego niż płaskonabłonkowy (70%); M1 (91%); obecność stabilnych przerzutów w mózgu (15%) oraz mutacji w genie EGFR (8%) lub ALK (1%). Wcześniej stosowano schemat dwulekowy z pochodną platyny (100%); u pacjentów zastosowano wcześniej jedną (69%) albo co najmniej dwie (29%) linie leczenia. Pierwszorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były: całkowity czas przeżycia (OS) i czas przeżycia wolny od progresji choroby (PFS) oceniane na podstawie niezależnej analizy centralnej przeprowadzonej w warunkach zaślepienia (ang. BICR, blinded independent central review) zgodnie z kryteriami RECIST, wersja 1.1.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Drugorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były: ogólny wskaźnik odpowiedzi na leczenie (ORR) i czas utrzymywania się odpowiedzi na leczenie. W Tabeli 11 przedstawiono główne kryteria oceny skuteczności dla całej populacji (TPS  1%) i dla pacjentów z TPS  50%, a Rycina 6 przestawia krzywą Kaplana-Meiera dla OS (TPS  1%). Tabela 11: Odpowiedź na leczenie pembrolizumabem podawanym co 3 tygodnie w dawce 2 mg/kg mc. lub 10 mg/kg mc. u leczonych wcześniej pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca w badaniu KEYNOTE-010

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy Pembrolizumab2 mg/kg mc. co3 tygodnie Pembrolizumab 10 mg/kg mc. co3 tygodnie Docetaksel 75 mg/m2 pc. co3 tygodnie
TPS  1%
Liczba pacjentów 344 346 343
OS
Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie 172 (50%) 156 (45%) 193 (56%)
Współczynnik ryzyka* (95% CI) 0,71 (0,58; 0,88) 0,61 (0,49; 0,75) —
Wartość P† < 0,001‡ < 0,001‡ —
Mediana w miesiącach (95% CI) 10,4 (9,4; 11,9) 12,7 (10,0; 17,3) 8,5 (7,5; 9,8)
PFS§
Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie 266 (77%) 255 (74%) 257 (75%)
Współczynnik ryzyka* (95% CI) 0,88 (0,73; 1,04) 0,79 (0,66; 0,94) —
Wartość P† 0,068 0,005 —
Mediana w miesiącach (95% CI) 3,9 (3,1; 4,1) 4,0 (2,6; 4,3) 4,0 (3,1; 4,2)
Ogólny wskaźnik odpowiedzi na leczenie§
ORR %¶ (95% CI) 18% (14; 23) 18% (15; 23) 9% (7; 13)
Czas utrzymywania się odpowiedzi na leczenie§,#,Þ
Mediana w miesiącach (zakres) Nie uzyskano(0,7+; 20,1+) Nie uzyskano(2,1+; 17,8+) 6.2(1,4+; 8,8+)
Odsetek – % osób z utrzymującąsię odpowiedzią 73% 72% 34%
TPS  50%
Liczba pacjentów 139 151 152
OS
Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie 58 (42%) 60 (40%) 86 (57%)
Współczynnik ryzyka* (95% CI) 0,54 (0,38; 0,77) 0,50 (0,36; 0,70) —
Wartość P† < 0,001‡ < 0,001‡ —
Mediana w miesiącach (95% CI) 14,9 (10,4;niedostępne) 17,3 (11,8;niedostępne) 8,2 (6,4; 10,7)
PFS§
Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie 89 (64%) 97 (64%) 118 (78%)
Współczynnik ryzyka* (95% CI) 0,58 (0,43; 0,77) 0,59 (0,45; 0,78) —
Wartość P† < 0,001‡ < 0,001‡ —
Mediana w miesiącach (95% CI) 5,2 (4,0; 6,5) 5,2 (4,1; 8,1) 4,1 (3,6; 4,3)
Ogólny wskaźnik odpowiedzi na leczenie§

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy Pembrolizumab2 mg/kg mc. co3 tygodnie Pembrolizumab 10 mg/kg mc. co 3 tygodnie Docetaksel 75 mg/m2 pc. co3 tygodnie
ORR %¶ (95% CI) 30% (23; 39) 29% (22; 37) 8% (4; 13)
Czas utrzymywania się odpowiedzi na leczenie§,#,ß
Mediana w miesiącach (zakres) Nie uzyskano(0,7+; 16,8+) Nie uzyskano(2,1+; 17,8+) 8,1(2,1+; 8,8+)
Odsetek – % osób z utrzymującąsię odpowiedzią 76% 75% 33%

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
* Współczynnik ryzyka (pembrolizumab w porównaniu z docetakselem) na podstawie stratyfikowanego modelu proporcjonalnego ryzyka Coxa † Na podstawie stratyfikowanego testu logarytmicznych rang (Log rank) ‡ Statystycznie istotna na podstawie określonego wstępnie poziomu istotności α z korektą uwzględniającą liczbę weryfikowanych hipotez § Oceniany na podstawie niezależnej analizy centralnej przeprowadzonej w warunkach zaślepienia (BICR) zgodnie z kryteriami RECIST, wersja 1.1 ¶ U wszystkich osób odpowiadających na leczenie uzyskano odpowiedź częściową # Dotyczy pacjentów, u których uzyskano potwierdzoną odpowiedź całkowitą lub odpowiedź częściową jako najlepszy wskaźnik odpowiedzi ogółem Þ Dotyczy 30, 31 i 2 pacjentów z odpowiedzią na leczenie utrzymującą się przez 6 miesięcy lub dłużej odpowiednio w grupie leczonej pembrolizumabem w dawce 2 mg/kg mc., w grupie leczonej pembrolizumabem w dawce 10 mg/kg mc.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
i w grupie leczonej docetakselem ß Dotyczy 22, 24 i 1 pacjenta z odpowiedzią na leczenie utrzymującą się przez 6 miesięcy lub dłużej odpowiednio w grupie leczonej pembrolizumabem w dawce 2 mg/kg mc., w grupie leczonej pembrolizumabem w dawce 10 mg/kg mc. i w grupie leczonej docetakselem Rycina 6: Krzywa Kaplana-Meiera dla całkowitego czasu przeżycia w zależności od grupy leczonej w badaniu KEYNOTE-010 (pacjenci, u których odsetek komórek nowotworowych wykazujących ekspresję PD-L1 wynosił  1%, populacja wyodrębniona zgodnie z zaplanowanym leczeniem) Grupy leczone Pembrolizumab 2 mg/kg Pembrolizumab 10 mg/kg Docetaksel OS po 9 msc. OS po 12 msc. Współczynnik ryzyka (95% CI) Wartość P 59% 62% 47% 43% 52% 35% 0,71 (0,58; 0,88) 0,61 (0,49; 0,75) 0,00076 <0,00001
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
100. Całkowity czas przeżycia (%) 90 80 70 60 50 40 30 20 10 0
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
0 5 10 15 20 25
Liczba pacjentów zagrożonych zdarzeniem Czas (w miesiącach)
Pembrolizumab 2 mg/kg: 344 259 115 49 12 0
Pembrolizumab 10 mg/kg: 346 255 124 56 6 0
Docetaksel: 343 212 79 33 1 0
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki oceny skuteczności były podobne w grupie leczonej pembrolizumabem w dawce 2 mg/kg i w grupie leczonej pembrolizumabem w dawce 10 mg/kg. Na podstawie porównania między grupami ustalono, że wyniki oceny skuteczności dotyczące całkowitego czasu przeżycia (OS) były zgodne, niezależnie od czasu pobrania wycinka tkanki nowotworowej (świeżo pobrany lub archiwalny). U pacjentów, którzy nigdy nie palili lub u pacjentów z mutacjami aktywującymi w genie EGFR, u których zastosowano przynajmniej chemioterapię pochodnymi platyny i inhibitorem kinazy tyrozynowej, w analizach przeprowadzonych w podgrupach zaobserwowano zmniejszenie korzystnego wpływu leczenia pembrolizumabem na przeżycie w porównaniu z terapią docetakselem; jednak ze względu na niewielką liczbę pacjentów nie można z tych danych wyciągnąć ostatecznych wniosków. Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania pembrolizumabu u pacjentów z nowotworami niewykazującymi ekspresji PD-L1.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Klasyczny chłoniak Hodgkina KEYNOTE-087 i KEYNOTE-013: Badania otwarte z udziałem pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie klasycznym chłoniakiem Hodgkina Skuteczność pembrolizumabu oceniano w badaniach KEYNOTE-087 i KEYNOTE-013 – dwóch wieloośrodkowych badaniach prowadzonych metodą otwartej próby, w których wzięło udział 241 pacjentów z klasycznym chłoniakiem Hodgkina. Do tych badań włączono pacjentów po niepowodzeniu autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych i nieudanym leczeniu brentuksymabem z wedotyną (BV), którzy nie zostali zakwalifikowani do ASCT, ponieważ nie udało się uzyskać całkowitej lub częściowej remisji w wyniku chemioterapii ratunkowej i przeszli nieudane leczenie BV, lub którzy przeszli nieudane przeszczepienie ASCT i nie otrzymywali BV. Pięcioro uczestników badania nie zostało zakwalifikowanych do ASCT z powodów innych niż niepowodzenie chemioterapii ratunkowej. Do obu badań włączano pacjentów niezależnie od ekspresji PD-L1.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci z aktywną, niezakaźną postacią zapalenia płuc, u których wykonano przeszczep allogeniczny w ciągu ostatnich 5 lat (lub > 5 lat, ale u których wystąpiła GVHD), z aktywną chorobą autoimmunologiczną lub inną chorobą, wymagającą podawania leków immunosupresyjnych, nie zostali zakwalifikowani do żadnego z badań. Pacjenci otrzymywali pembrolizumab w dawce 200 mg co 3 tygodnie (n=210; KEYNOTE-087) lub w dawce 10 mg/kg mc. co 2 tygodnie (n=31; KEYNOTE- 013) do czasu wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności lub udokumentowanej progresji choroby. Wśród pacjentów uczestniczących w badaniu KEYNOTE-087 do wyjściowych cech charakterystycznych należały: mediana wieku 35 lat (9% osób w wieku 65 lat lub starszych); 54% mężczyzn; 88% osób rasy białej; oraz odpowiednio 49% i 51% osób, u których w ocenie sprawności według kryteriów ECOG uzyskano wynik 0 lub 1.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Średnia liczba rzutów terapii stosowanej wcześniej w leczeniu klasycznego chłoniaka Hodgkina wynosiła 4 (zakres od 1 do 12). Odporność na co najmniej jedną stosowaną wcześniej terapię stwierdzono u 81% pacjentów, w tym u 35% pacjentów stwierdzono odporność na terapię pierwszego rzutu. Autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych wykonano u 61% pacjentów, 38% nie zostało zakwalifikowanych do przeszczepienia; u 17% nie stosowano wcześniej brentuksymabu z wedotyną, natomiast 36% pacjentów poddawano wcześniej radioterapii. Podtypy choroby: o typie stwardnienia guzkowego 80%, postać mieszanokomórkowa 11%, bogata w limfocyty 4% i uboga w limfocyty 2%. Wśród pacjentów uczestniczących w badaniu KEYNOTE-013 do wyjściowych cech charakterystycznych należały: mediana wieku 32 lata (7% osób w wieku 65 lat lub starszych), 58% mężczyzn, 94% osób rasy białej; oraz odpowiednio 45% i 55% osób, u których w ocenie sprawności według kryteriów ECOG uzyskano wynik 0 lub 1.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Średnia liczba rzutów terapii stosowanej wcześniej w leczeniu klasycznego chłoniaka Hodgkina wynosiła 5 (zakres od 2 do 15). Odporność na co najmniej jedną stosowaną wcześniej terapię stwierdzono u 87% pacjentów, w tym u 39% pacjentów stwierdzono odporność na terapię pierwszego rzutu. Autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych wykonano u 74% pacjentów, 26% nie zostało zakwalifikowanych do przeszczepienia, natomiast 42% pacjentów poddawano wcześniej radioterapii. Podtypy choroby: o typie stwardnienia guzkowego 97% oraz postać mieszanokomórkowa 3%. Główne punkty końcowe oceny skuteczności (ORR i CRR) oceniano na podstawie niezależnej analizy centralnej przeprowadzonej w warunkach zaślepienia zgodnie ze zmienionymi kryteriami Międzynarodowej Grupy Roboczej (ang. IWG, International Working Group) z 2007 r. Drugorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były: czas trwania odpowiedzi, PFS i OS.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Odpowiedź w badaniach KN087 i KN013 oceniano, odpowiednio, co 12 i 8 tygodni, przy czym pierwsza planowana ocena po rozpoczęciu badania miała miejsce w 12. tygodniu. Wyniki dotyczące skuteczności przedstawiono w Tabeli 12. Tabela 12: Wyniki oceny skuteczności w badaniach KEYNOTE-087 i KEYNOTE-013

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

KEYNOTE-087a KEYNOTE-013b
Punkt końcowy Pembrolizumab 200 mg co 3 tygodnien=210 Pembrolizumab10 mg/kg mc. co 2 tygodnie n=31
Wskaźnik obiektywnych odpowiedzi na leczeniec
ORR % (95% CI) 69% (62,3; 75,2) 58% (39,1; 75,5)
Całkowita remisja 22% 19%
Częściowa remisja 47% 39%
Czas utrzymywania się odpowiedzi na leczenie c
Mediana w miesiącach (zakres) 11,1 (0,0+; 11,1)d Nie uzyskano (0,0+; 26,1+)e
Odsetek – % osób z odpowiedziąutrzymującą się przez ≥ 6-miesięcy 76%f 80%g
Odsetek – % osób z odpowiedziąutrzymującą się przez ≥ 12- miesięcy — 70%h
Czas na odpowiedź
Mediana w miesiącach (zakres) 2,8 (2,1; 8,8)d 2,8 (2,4; 8,6)e
PFSc
Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie 70 (33%) 18 (58%)
Mediana w miesiącach (95% CI) 11,3 (10,8; Nie uzyskano) 11,4 (4,9; 27,8)
Wskaźnik PFS po 6 miesiącach 72% 66%
Wskaźnik PFS po 9 miesiącach 62% —
Wskaźnik PFS po 12 miesiącach — 48%
OS
Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie 4 (2%) 4 (13%)
Wskaźnik OS po 6 miesiącach 99,5% 100%
Wskaźnik OS po 12 miesiącach 97,6% 87,1%

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
a Mediana czasu obserwacji 10,1 miesięcy b Mediana czasu obserwacji 28,7 miesięcy c Oceniany na podstawie niezależnej analizy centralnej przeprowadzonej w warunkach zaślepienia, według zmienionych kryteriów Międzynarodowej Grupy Roboczej (IWG) z 2007 r., na podstawie wyników badań obrazowych PET CT d Na podstawie wyników uzyskanych u pacjentów (n=145), u których wystąpiła odpowiedź na podstawie niezależnej oceny e Na podstawie wyników uzyskanych u pacjentów (n=18), u których wystąpiła odpowiedź na podstawie niezależnej oceny f Na podstawie estymatorów Kaplana-Meiera; dotyczy 31 pacjentów z odpowiedzią utrzymującą się przez co najmniej 6 miesięcy g Na podstawie estymatorów Kaplana-Meiera; dotyczy 9 pacjentów z odpowiedzią utrzymującą się przez co najmniej 6 miesięcy h Na podstawie estymatorów Kaplana-Meiera; dotyczy 7 pacjentów z odpowiedzią utrzymującą się przez co najmniej 12 miesięcy Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność u pacjentów w podeszłym wieku W sumie 20 pacjentów z klasycznym chłoniakiem Hodgkina w wieku ≥ 65 lat leczono pembrolizumabem w badaniach KEYNOTE-087 i KEYNOTE-013.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dane zebrane od tych pacjentów są zbyt ograniczone, aby możliwe było wyciągnięcie jakichkolwiek wniosków dotyczących bezpieczeństwa stosowania lub skuteczności terapii w tej populacji pacjentów. Rak urotelialny KEYNOTE-045: Badanie z grupą kontrolną prowadzone z udziałem pacjentów z rakiem urotelialnym, którzy otrzymywali wcześniej chemioterapię zawierającą pochodne platyny Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność pembrolizumabu oceniano w badaniu KEYNOTE-045, wieloośrodkowym, randomizowanym (1:1) badaniu z grupą kontrolną, dotyczącym leczenia miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami raka urotelialnego u pacjentów z progresją choroby, która wystąpiła w trakcie lub po chemioterapii zawierającej pochodne platyny. Pacjenci z miejscowo zaawansowanym/z przerzutami rakiem musieli otrzymywać pochodne platyny w ramach leczenia pierwszego rzutu lub terapii neoadjuwantowej/adjuwantowej, a nawrót lub progresja choroby nastąpiły po ≤ 12 miesiącach od zakończenia leczenia.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjentów przydzielano w sposób losowy (1:1) do grupy leczonej produktem leczniczym KEYTRUDA w dawce 200 mg podawanym co 3 tygodnie (n = 270) lub wybieranym przez badacza jednym z następujących schematów leczenia, podawanych dożylnie co 3 tygodnie (n = 272): paklitaksel 175 mg/m 2 (n = 84), docetaksel 75 mg/m 2 (n = 84) lub winflunina 320 mg/m 2 (n = 87). Pacjentów leczono pembrolizumabem do momentu wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności lub progresji choroby. Leczenie można było kontynuować pomimo progresji choroby, jeśli stan pacjenta był stabilny klinicznie i, według opinii badacza pacjent odnosił korzyść kliniczną z leczenia. Pacjenci, u których nie stwierdzono progresji choroby, mogli otrzymywać leczenie przez maksymalny okres 24 miesięcy. Z udziału w badaniu wykluczono pacjentów z chorobą autoimmunologiczną, schorzeniem wymagającym leczenia immunosupresyjnego oraz pacjentów, którzy wcześniej stosowali więcej niż 2 schematy chemioterapii w leczeniu raka urotelialnego z przerzutami.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci ze stopniem sprawności 2 wg kryteriów ECOG musieli mieć hemoglobinę na poziomie ≥ 10 g/dl, nie mogli mieć przerzutów do wątroby, a ostatnią dawkę poprzedniej chemioterapii musieli otrzymać ≥ 3 miesiące przed udziałem w badaniu. Ocenę guza przeprowadzano po 9 tygodniach po podaniu pierwszej dawki, następnie co 6 tygodni przez pierwszy rok, a następnie co 12 tygodni. Wśród 542 przydzielonych w sposób losowy pacjentów uczestniczących w badaniu KEYNOTE-045 do wyjściowych cech charakterystycznych należały: mediana wieku 66 lat (zakres: 26-88 lat); 58% pacjentów w wieku 65 lat lub starszych; 74% mężczyzn; 72% osób rasy białej, 23% Azjatów; 56% osób ze stanem sprawności 1 i 1% osób ze stanem sprawności 2 wg skali ECOG oraz 96% osób z chorobą M1 i 4% z chorobą M0. Przerzuty do narządów jamy brzusznej stwierdzono u 87% pacjentów, w tym u 34% – przerzuty do wątroby.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
U osiemdziesięciu sześciu procent pacjentów nowotwór pierwotny był zlokalizowany w dolnych drogach moczowych, a u 14% w górnych. Progresja choroby po wcześniejszym podaniu chemioterapii neoadjuwantowej lub adjuwantowej z pochodnymi platyny nastąpiła u 15% pacjentów. Dwadzieścia jeden procent pacjentów otrzymało wcześniej 2 schematy chemioterapii ogólnoustrojowej w leczeniu choroby z przerzutami. Cisplatynę otrzymywało wcześniej 76% pacjentów, karboplatynę – 23%, a 1% pacjentów otrzymywał inny schemat oparty na związkach platyny. Pierwszorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były: całkowity czas przeżycia (OS) i czas przeżycia wolny od progresji choroby (PFS) oceniany na podstawie BICR zgodnie z kryteriami RECIST, wersja 1.1. Drugorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były: ogólny wskaźnik odpowiedzi na leczenie (ORR) (oceniany na podstawie BICR zgodnie z kryteriami RECIST, wersja 1.1) oraz czas utrzymywania się odpowiedzi na leczenie.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W Tabeli 13 przedstawiono główne kryteria oceny skuteczności dla populacji wyodrębnionej zgodnie z zaplanowanym leczeniem (ITT). Na Rycinie 7 przedstawiono krzywą Kaplana-Meiera dla OS. W badaniu wykazano istotną poprawę wartości OS i ORR u pacjentów przyjmujących pembrolizumab w porównaniu z pacjentami otrzymującymi chemioterapię. W przypadku PFS nie stwierdzono statystycznie istotnej różnicy między pembrolizumabem a chemioterapią. Tabela 13: Odpowiedź na leczenie pembrolizumabem podawanym co 3 tygodnie w dawce 200 mg u leczonych wcześniej chemioterapią pacjentów z rakiem urotelialnym w badaniu KEYNOTE-045

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy Pembrolizumab 200 mgco 3 tygodnien = 270 Chemioterapian = 272
OS
Liczba (%) pacjentów, u których wystąpiłozdarzenie 155 (57%) 179 (66%)
Współczynnik ryzyka* (95% CI) 0,73 (0,59; 0,91)
Wartość p† 0,002
Mediana w miesiącach (95% CI) 10,3 (8,0; 11,8) 7,4 (6,1; 8,3)
PFS‡
Liczba (%) pacjentów, u których wystąpiłozdarzenie 218 (81%) 219 (81%)
Współczynnik ryzyka* (95% CI) 0,98 (0,81; 1,19)
Wartość p† 0,416
Mediana w miesiącach (95% CI) 2,1 (2,0; 2,2) 3,3 (2,3; 3,5)
Wskaźnik obiektywnych odpowiedzi na leczenie‡
ORR % (95% CI) 21% (16; 27) 11% (8; 16)
Wartość p§ 0,001
Odpowiedź całkowita 7% 3%
Odpowiedź częściowa 14% 8%
Choroba stabilna 17% 34%
Czas utrzymywania się odpowiedzi na leczenie‡,¶
Mediana w miesiącach (zakres) Nie osiągnięto(1,6+; 15,6+) 4,3(1,4+; 15,4+)
Liczba (%#) pacjentów z odpowiedzią utrzymującąsię przez ≥ 6 miesięcy 41 (78%) 7 (40%)
Liczba (%#) pacjentów z odpowiedzią utrzymującąsię przez ≥ 12 miesięcy 14 (68%) 3 (35%)

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
* Współczynnik ryzyka (pembrolizumab w porównaniu z chemioterapią) na podstawie stratyfikowanego modelu proporcjonalnego ryzyka Coxa † Na podstawie stratyfikowanego testu logarytmicznych rang (Log rank) ‡ Oceniany na podstawie BICR zgodnie z kryteriami RECIST, wersja 1.1 § Na podstawie metody Miettinena i Nurminena ¶ Dotyczy pacjentów, u których uzyskano potwierdzoną odpowiedź całkowitą lub odpowiedź częściową jako najlepszy wskaźnik odpowiedzi ogółem # Na podstawie estymatorów Kaplana-Meiera Rycina 7: Krzywa Kaplana-Meiera dla całkowitego czasu przeżycia w zależności od grupy leczonej w badaniu KEYNOTE-045 (populacja wyodrębniona zgodnie z zaplanowanym leczeniem) Grupa leczona OS po 6 msc. OS po 12 msc. Współczynnik ryzyka (95% CI) Wartość P Pembrolizumab 64% Chemioterapia 57% 44% 31% 0,73 (0,59; 0,91) 0,00224
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
100 90 80 70. Całkowity czas przeżycia (%) 60 50 40 30 20 10 0 0 2 4 6 8 10 12 14 16 18 20 22 24 Liczba pacjentów zagrożonych zdarzeniem Czas (w miesiącach)
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pembrolizumab: 270 226 194 169 147 131 87 54 27 13 4 0 0
Chemioterapia: 272 232 171 138 109 89 55 27 14 3 0 0 0
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu KEYNOTE-045 przeprowadzono analizę pacjentów, u których łączny wynik pozytywny dotyczący ekspresji PD-L1 wynosił < 10% [pembrolizumab: n = 186 (69%) w porównaniu z chemioterapią: n = 176 (65%)] lub ≥ 10% [pembrolizumab: n = 74 (27%) w porównaniu z chemioterapią: n = 90 (33%)] w obu grupach (patrz Tabela 14). Tabela 14: Cakowity czas przeżycia (OS) w zależności od ekspresji PD-L1

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Ekspresja PD-L1 Pembrolizumab Chemioterapia
OS w zależności od ekspresji PD-L1 Liczba zdarzeń (liczba pacjentów) Współczynnik ryzyka* (95% CI)
< 10% 106 (186) 116 (176) 0,80 (0,61; 1,05)
≥ 10% 44 (74) 60 (90) 0,57 (0,37; 0,88)

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
* Współczynnik ryzyka (pembrolizumab w porównaniu z chemioterapią) na podstawie stratyfikowanego modelu proporcjonalnego ryzyka Coxa Ocenę leczenia przez pacjentów przeprowadzono za pomocą kwestionariusza EORTC QLQ-C30. Stwierdzono, że u pacjentów leczonych pembrolizumabem czas do wystąpienia pogorszenia w parametrach dotyczących ogólnego stanu zdrowia/jakości życia według kwestionariusza był dłuższy niż u pacjentów otrzymujących chemioterapię wybraną przez badacza (współczynnik ryzyka 0,70; 95% CI 0,55-0,90). W czasie 15-tygodniowego okresu obserwacji, po badaniu, ogólny stan zdrowia/jakość życia pacjentów otrzymujących pembrolizumab utrzymywały się na stałym poziomie, a u pacjentów otrzymujących chemioterapię wybraną przez badacza odnotowano spadek wartości tych parametrów. Należy jednak wziąć pod uwagę otwarty sposób prowadzonego badania i ostrożnie interpretować otrzymane wyniki.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
KEYNOTE-052: Badanie otwarte z udziałem pacjentów z rakiem urotelialnym, którzy nie mogli otrzymywać chemioterapii zawierającej cisplatynę Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność pembrolizumabu oceniano w badaniu KEYNOTE-052, wieloośrodkowym, otwartym badaniu dotyczącym leczenia miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami raka urotelialnego u pacjentów, którzy nie mogli otrzymywać chemioterapii zawierającej cisplatynę. Pacjenci otrzymywali pembrolizumab co 3 tygodnie w dawce 200 mg do momentu wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności lub progresji choroby. Leczenie można było kontynuować pomimo progresji choroby, jeśli stan pacjenta był stabilny klinicznie i, według opinii badacza pacjent odnosił korzyść kliniczną z leczenia. Pacjenci, u których nie stwierdzono progresji choroby, mogli otrzymywać leczenie przez maksymalny okres 24 miesięcy. Z udziału w badaniu wykluczono pacjentów z chorobą autoimmunologiczną lub schorzeniem wymagającym leczenia immunosupresyjnego.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Ocenę guza przeprowadzano po 9 tygodniach po podaniu pierwszej dawki, następnie co 6 tygodni przez pierwszy rok, a następnie co 12 tygodni. Wśród 370 pacjentów z rakiem urotelialnym, którzy nie mogli otrzymywać chemioterapii zawierającej cisplatynę, do wyjściowych cech charakterystycznych należały: mediana wieku 74 lata (82% pacjentów w wieku 65 lat lub starszych); 77% mężczyzn; 89% osób rasy białej i 7% Azjatów; 87% osób z chorobą M1, 13% z chorobą M0. Przerzuty do narządów jamy brzusznej stwierdzono u 85% pacjentów, w tym u 21% – przerzuty do wątroby. Powody, dla których pacjenci nie mogli otrzymywać cisplatyny, obejmowały: klirens kreatyniny na początku badania < 60 ml/min (50%), stopień sprawności 2 wg kryteriów ECOG (32%), stopień sprawności 2 wg kryteriów ECOG i klirens kreatyniny na początku badania < 60 ml/min (9%) oraz inne (niewydolność serca klasy III, neuropatia obwodowa stopnia II lub wyższego, utrata słuchu stopnia II lub wyższego; 9%).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dziewięćdziesiąt procent pacjentów nie było dotychczas leczonych, a 10% otrzymywało wcześniej chemioterapię adjuwantową lub neoadjuwantową opartą na związkach platyny. U osiemdziesięciu jeden pacjentów nowotwór pierwotny był zlokalizowany w dolnych drogach moczowych, a u 19% – w górnych. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności był ogólny wskaźnik odpowiedzi na leczenie (ORR) oceniany na podstawie BICR zgodnie z kryteriami RECIST, wersja 1.1. Drugorzędowymi punktami końcowymi oceny skuteczności były: czas utrzymywania się odpowiedzi na leczenie, czas przeżycia wolny od progresji choroby (PFS) i całkowity czas przeżycia (OS). W Tabeli 15 przedstawiono główne kryteria oceny skuteczności dla populacji badanej na podstawie mediany czasu trwania okresu kontrolnego po zakończeniu badania wynoszącej 9,5 miesiąca dla wszystkich pacjentów.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Tabela 15: Odpowiedź na leczenie pembrolizumabem podawanym co 3 tygodnie w dawce 200 mg u pacjentów z rakiem urotelialnym, którzy nie mogli być poddani leczeniu cisplatyną, w badaniu KEYNOTE-052

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy n = 370
Ogólny wskaźnik odpowiedzi na leczenie*
ORR %, (95% CI) 29% (25: 34)
Wskaźnik kontroli choroby† 47%
Odpowiedź całkowita 7%
Odpowiedź częściowa 22%
Choroba stabilna 18%
Czas utrzymywania się odpowiedzi na leczenie
Mediana w miesiącach (zakres) Nie osiągnięto(1,4+; 19,6+)
Odsetek pacjentów z odpowiedzią utrzymującą się przez ≥ 6 miesięcy 82%‡
Czas do wystąpienia odpowiedzi
Mediana w miesiącach (zakres) 2,1 (1,3; 9,0)
PFS*
Mediana w miesiącach (95% CI) 2,3 (2,1; 3,4)
Wskaźnik PFS po 6 miesiącach 34%
OS*
Mediana w miesiącach (95% CI) 11,0 (10,0; 13,6)
Wskaźnik OS po 6 miesiącach 67%

CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
* Oceniono na podstawie BICR zgodnie z kryteriami RECIST, wersja 1.1 † Na podstawie najlepszej uzyskanej odpowiedzi: choroby stabilnej lub lepszego wyniku leczenia ‡ Na podstawie estymatorów Kaplana-Meiera; dotyczy 77 pacjentów z odpowiedzią utrzymującą się przez co najmniej 6 miesięcy W badaniu KEYNOTE-052 przeprowadzono analizę pacjentów, u których łączny wynik pozytywny dotyczący ekspresji PD-L1 wynosił < 10% (n = 251; 68%) lub ≥ 10% (n = 110; 30%) (patrz Tabela 16). Tabela 16: Ogólny wskaźnik odpowiedzi na leczenie (ORR) w zależności od ekspresji PD-L1
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
% ORR w zależności od ekspresji PD-L1*(95% CI)
Ekspresja PD-L1 Pembrolizumab
< 10% 21 (16,2; 26,7)
≥ 10% 47 (37,7; 57,0)
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
* BICR-RECIST, wersja 1.1 Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań pembrolizumabu w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu wszystkich stanów chorobowych ujętych w kategorii nowotworów złośliwych (za wyjątkiem układu nerwowego, krwiotwórczego i limfatycznego) (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę pembrolizumabu oceniano u 2993 pacjentów z przerzutami lub z nieoperacyjnym czerniakiem, niedrobnokomórkowym rakiem płuca lub rakiem, którzy otrzymywali pembrolizumab w zakresie dawek 1 do 10 mg/kg mc. co 2 lub 3 tygodnie. Wchłanianie Pembrolizumab jest podawany dożylnie, wykazuje zatem całkowitą dostępność biologiczną bezpośrednio po podaniu. Dystrybucja Objętość dystrybucji pembrolizumabu w stanie stacjonarnym jest niewielka (~7,5 l; CV: 20%), co potwierdza występowanie ograniczonej pozanaczyniowej dystrybucji leku. Zgodnie z oczekiwaniami pembrolizumab, tak jak inne przeciwciała, nie wiąże się z białkami osocza w sposób swoisty. Metabolizm Pembrolizumab ulega katabolizmowi w sposób niespecyficzny; metabolizm leku nie przyczynia się do jego eliminacji. Eliminacja Ogólnoustrojowy klirens pembrolizumabu wynosi ~0,2 l/dobę (CV: 37%), a czas półtrwania w końcowej fazie eliminacji (t½) wynosi ~25 dni (CV: 38%).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Liniowość lub nieliniowość Ekspozycja na pembrolizumab oceniana na podstawie stężeń maksymalnych (Cmax) lub pola powierzchni pod krzywą zmian stężenia leku w czasie (ang. AUC, Area Under the Curve) zwiększała się proporcjonalnie do dawki w zakresie skutecznych dawek leku. Stwierdzono, że podczas stosowania dawek wielokrotnych klirens pembrolizumabu jest niezależny od czasu, a jego kumulacja ogólnoustrojowa podczas podawania co 3 tygodnie wzrasta około 2,1 raza. Stężenie pembrolizumabu w stanie zbliżonym do stacjonarnego zostało osiągnięte po 18 tygodniach; mediana wartości stężenia minimalnego w stanie stacjonarnym (C min ) po 18 tygodniach wynosiła około 21 µg/ml podczas stosowania dawki 2 mg/kg mc. co 3 tygodnie i 28 µg/ml podczas stosowania dawki 200 mg co 3 tygodnie. Mediana pola powierzchni pod krzywą zależności stężenia od czasu w stanie stacjonarnym w okresie 3 tygodni (AUC 0-3tyg.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
) wynosiła 658 µg∙dobę/ml podczas stosowania dawki 2 mg/kg co 3 tygodnie i 876 µg∙dobę/ml podczas stosowania dawki 200 mg co 3 tygodnie. Po podaniu pembrolizumabu w dawce wynoszącej 200 mg co 3 tygodnie u pacjentów z klasycznym chłoniakiem Hodgkina mediana wartości C min w stanie stacjonarnym była do 40% wyższa niż u pacjentów z innymi rodzajami nowotworów leczonych tą samą dawką; jednak zakres minimalnych wartości stężeń w przedziale dawkowania jest podobny. Nie stwierdzono zauważalnych różnic mediany C max w przypadku klasycznego chłoniaka Hodgkina i w nowotworach innego rodzaju. Na podstawie dostępnych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w leczeniu klasycznego chłoniaka Hodgkina i nowotworów innego rodzaju wykazano, że różnice te nie są znaczące klinicznie. Szczególne grupy pacjentów Wpływ różnych czynników na farmakokinetykę pembrolizumabu oceniano w populacyjnych analizach farmakokinetyki.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dla następujących czynników nie wykazano występowania istotnego klinicznie wpływu na klirens pembrolizumabu: wiek (w przedziale 15-94 lat), płeć, pochodzenie etniczne, łagodne lub umiarkowane zaburzenie czynności nerek, łagodne zaburzenie czynności wątroby oraz masa guza. Związek między masą ciała a klirensem stanowi argument za zastosowaniem stałej dawki lub dawki ustalanej na podstawie masy ciała w celu uzyskania odpowiedniej i podobnej kontroli ekspozycji. Zaburzenia czynności nerek Wpływ zaburzenia czynności nerek na klirens pembrolizumabu oceniano w populacyjnych analizach farmakokinetyki w grupie pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek w porównaniu z pacjentami z ich prawidłową czynnością. Porównanie pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek z pacjentami z ich prawidłową czynnością nie wykazało występowania istotnych klinicznie różnic dotyczących klirensu pembrolizumabu.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Nie prowadzono badań pembrolizumabu z udziałem pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek. Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzenia czynności wątroby na klirens pembrolizumabu oceniano w populacyjnych analizach farmakokinetyki w grupie pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby [zgodnie z kryteriami zaburzenia czynności wątroby amerykańskiego Narodowego Instytutu Raka (ang. NCI, National Cancer Institute)] w porównaniu z pacjentami z prawidłową jej czynnością. Porównanie pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności wątroby z pacjentami z jej prawidłową czynnością nie wykazało występowania istotnych klinicznie różnic dotyczących klirensu pembrolizumabu. Nie prowadzono badań pembrolizumabu z udziałem pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Bezpieczeństwo stosowania pembrolizumabu oceniano w trwających 1 miesiąc lub 6 miesięcy badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u makaków jawajskich, którym dożylnie podawano dawki wynoszące 6, 40 lub 200 mg/kg mc. raz na tydzień w badaniu trwającym 1 miesiąc oraz raz na dwa tygodnie w badaniu trwającym 6 miesięcy z następującym 4-miesięcznym okresem bez leczenia. Nie obserwowano objawów o znaczeniu toksykologicznym, a poziom bez obserwowanych działań niepożądanych (ang. NOAEL, No Observed Adverse Effect Level) w obydwu badaniach wynosił ≥ 200 mg/kg mc., co 19-krotnie przewyższa poziom ekspozycji u ludzi podczas stosowania największej ocenianej klinicznie dawki (10 mg/kg mc.). Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu pembrolizumabu na zdolność reprodukcyjną u zwierząt. Uważa się, że szlak PD-1/PD-L1 jest zaangażowany w podtrzymywanie ciąży poprzez utrzymywanie tolerancji wobec płodu w czasie trwania ciąży.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wykazano, że zablokowanie szlaku sygnałowego PD-L1 w mysim modelu ciąży prowadzi do zaburzenia mechanizmów tolerancji płodu i zwiększenia częstości poronień. Nie przeprowadzano badań dotyczących wpływu pembrolizumabu na płodność u zwierząt. W badaniach toksykologicznych u małp trwających 1 miesiąc i 6 miesięcy po podaniu wielokrotnym nie obserwowano zauważalnego wpływu na męskie i żeńskie narządy rozrodcze. Wiele zwierząt w tych badaniach nie było dojrzałych płciowo.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych L-histydyna L-histydyny chlorowodorek jednowodny Sacharoza Polisorbat 80 Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności Nieotwarta fiolka 2 lata. Po przygotowaniu infuzji Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt po rozcieńczeniu należy zużyć natychmiast. Roztworu po rozcieńczeniu nie wolno zamrażać. Jeśli nie zostanie niezwłocznie podany, trwałość pod względem chemicznym i fizycznym produktu leczniczego KEYTRUDA została wykazana przez 24 godziny w temperaturze 2°C do 8°C. Ten 24-godzinny czas przechowywania może obejmować do 6 godzin w temperaturze pokojowej (w 25°C lub poniżej). Jeśli produkt zostanie schłodzony w lodówce, przed użyciem fiolki i (lub) worki do podawania dożylnego muszą być pozostawione do momentu osiągnięcia temperatury pokojowej.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Koncentrat 4 ml znajduje się w szklanej fiolce (ze szkła typu 1) o pojemności 10 ml, zamkniętej szarym chlorobutylowym korkiem z aluminiowym uszczelnieniem i zamknięciem typu flip off w kolorze ciemnoniebieskim, zawierającej 100 mg pembrolizumabu. Każde pudełko tekturowe zawiera jedną fiolkę. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przygotowywanie i podawanie infuzji  Nie wstrząsać fiolki.  Ogrzać fiolkę do temperatury pokojowej (25°C lub poniżej).  Przed rozcieńczeniem fiolkę z płynem można przechowywać poza lodówką (w temperaturze 25°C lub poniżej) maksymalnie przez 24 godziny.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Dane farmaceutyczne
 Przed zastosowaniem produktów leczniczych podawanych drogą pozajelitową powinno się sprawdzić, czy nie zawierają nierozpuszczonych cząsteczek i czy nie są przebarwione. Koncentrat jest przezroczystym do lekko opalizującego, bezbarwnym do bladożółtego roztworem. Jeśli fiolka zawiera widoczne cząstki, należy ją wyrzucić.  Pobrać odpowiednią ilość koncentratu, maksymalnie 4 ml (100 mg) i dodać do worka do wlewów zawierającego 9 mg/ml (0,9%) roztwór chlorku sodu lub 50 mg/ml (5%) roztwór glukozy w celu otrzymania rozcieńczonego roztworu o końcowym stężeniu w zakresie od 1 do 10 mg/ml. Każda fiolka zawiera nadmiar 0,25 ml koncentratu (całkowita zawartość w fiolce to 4,25 ml), aby zapewnić pobranie 4 ml koncentratu. Wymieszać rozcieńczony roztwór delikatnie odwracając worek.  Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt po rozcieńczeniu należy zużyć natychmiast. Roztworu po rozcieńczeniu nie wolno zamrażać.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Jeśli nie zostanie niezwłocznie podany, trwałość pod względem chemicznym i fizycznym produktu leczniczego KEYTRUDA została wykazana przez 24 godziny w temperaturze 2°C do 8°C. Ten 24-godzinny czas przechowywania może obejmować do 6 godzin w temperaturze pokojowej (w 25°C lub poniżej). Jeśli produkt zostanie schłodzony w lodówce, przed użyciem fiolki i (lub) worki do podawania dożylnego muszą być pozostawione do momentu osiągnięcia temperatury pokojowej. Roztwór do wlewów należy podawać dożylnie w ciągu 30 minut używając sterylnego, niepirogennego wbudowanego lub dodatkowego filtra o średnicy porów 0,2-5 µm o małej zdolności wiązania białek.  Nie podawać innych produktów leczniczych używając tego samego zestawu do wlewów dożylnych.  Produkt leczniczy KEYTRUDA przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użycia. Wszelkie niezużyte pozostałości produktu znajdujące się w fiolce należy usunąć.
CHPL leku Keytruda, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 25 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Stopień nasilenia CRS*	Postępowanie
Stopień 1Temperatura ≥ 38°CBez niedociśnienia ani hipoksji
Stopień 2Temperatura ≥ 38°CNiedociśnienie, w przypadku którego uzyskuje się odpowiedź na podaż płynów i nie jest wymagane stosowanie leków wazopresyjnych.Zapotrzebowanie na tlen wymaga zastosowania niskoprzepływowej kaniuli nosowej (przepływ tlenu ≤6 L/min) lub metod niewymagających bezpośredniego kontaktu z twarzą (ang. blow- by).	w zakresie niedociśnienia i hipoksjilub nastąpi nasilenie CRS, należy podać wysokodawkowy kortykosteroid dożylny (np. 2 mg/kg/dobę metyloprednizolonu lub jego odpowiednik).co najmniej 30 minut przed następną dawką

Stopień nasilenia CRS*	Postępowanie
Stopień 3Temperatura ≥ 38°CWymaga stosowania leku wazopresyjnego z wazopresyną lub bez wazopresyny.Wymaga stosowania wysokoprzepływowej kaniuli nosowej (przepływ tlenu >6 L/min), maski tlenowej lub maski tlenowejz rezerwuarem tlenowym, lub maski Venturiego.	dożylnie w ciągu 1 godzinykortykosteroidy w premedykacji(np. deksametazon 4 mg lub odpowiednik) co najmniej 30 minut przed następną dawką
Stopień 4Temperatura ≥ 38°CWymaga stosowania kilku leków wazopresyjnych (z wyłączeniem wazopresyny). Wymaga zastosowania dodatniego ciśnienia (np. CPAP, BiPAP, intubacja i wentylacja mechaniczna).	leczniczego KIMMTRAK(np. 2 mg/kg/dobę metyloprednizolonulub jego odpowiednik)

Działania niepożądane	Stopień nasileniaa	Postępowanie
Ostre reakcje skórne (patrz punkt 4.4)	Stopień 2	lub powrotu do stanupoczątkowego.przeciwświądowego(np. pozbawiony działania uspokajającego, długo działający lek przeciwhistaminowy)


	Stopień 3	lub powrotu do stanupoczątkowego.
	Stopień 4	produktu leczniczego KIMMTRAK

	Działania niepożądane
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Często	Zapalenie nosogardzieli
Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo często	Zespół uwalniania cytokin1
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często	Zmniejszenie łaknienia, hipomagnezemia,hiponatremia, hipokalcemia, hipokaliemia
Niezbyt często	Zespół lizy guza
Zaburzenia psychiczne
Bardzo często	Bezsenność
Często	Lęk
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często	Ból głowy2, zawroty głowy, parestezja
Często	Zaburzenia smaku
Zaburzenia serca
Bardzo często	Tachykardia2
Często	Zaburzenia rytmu serca2, migotanie przedsionków2
Niezbyt często	Dławica piersiowa2, niewydolność serca2
Zaburzenia naczyniowe
Bardzo często	Niedociśnienie2, uderzenia gorąca, nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo często	Kaszel, duszność
Często	Ból jamy ustnej i gardła, hipoksja2
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często	Nudności2, wymioty2, biegunka, ból brzucha, zaparcie, niestrawność
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo często	Wysypka, świąd, suchość skóry, hipo-/hiperpigmentacja4, rumień
Często	Łysienie, poty nocne
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często	Ból stawów, ból pleców, ból mięśni, ból kończyn,
Często	Kurcze mięśni
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często	Gorączka2, zmęczenie3, dreszcze2, obrzęk5, choroba grypopodobna
Badania diagnostyczne
Bardzo często	Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie aktywności lipazy, niedokrwistość, zmniejszenie liczby limfocytów, zmniejszenie stężenia fosforanów we krwi, zwiększenie stężeniakreatyniny we krwi
Często	Zwiększenie aktywności amylazy, zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy, zwiększenie liczby krwinek białych, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi,zwiększenie stężenia glukozy we krwi
Niezbyt często	Wydłużenie odstępu QT w elektrokardiogramie

Pierwszorzędowei drugorzędowe punkty końcowe	KIMMTRAK (N = 252)	Terapia z wyboru badacza(N = 126)
Czas przeżycia całkowitego (OS) 1
Liczba zgonów	87 (34,5%)	63 (50 %)
Mediana miesiące (95% CI)	21,7 (18,6; 28,6)	16,0 (9,7; 18,4)
HR (95% CI)2, 4	0,51 (0,37; 0,71)
Wartość p w oparciuo stratyfikowany test log-rank2	p = <0,0001
Czas przeżycia wolny od progresji (PFS)3, 4
Liczba (%) pacjentów, u którychwystąpiło zdarzenie	198 (78,6 %)	97 (77 %)
Mediana w miesiącach (95% CI)	3,3 (3,0; 5,0)	2,9 (2,8; 3,0)
HR (95% CI) 4	0,73 (0,58; 0,94)
Wartość p w oparciuo stratyfikowany test log-rank2	p = 0,0139
Odsetek obiektywnych odpowiedzi na leczenie (ang. Objective response rate, ORR)6
n (%)	26 (10,3)	6 (4,8)
95% CI	6,9; 14,8	1,8; 10,1
Odpowiedź całkowita(ang. Complete Response, CR)	1 (0,4)	0
Odpowiedź częściowa(ang. Partial Response, PR)	25 (9,9)	6 (4,8)
Stabilizacja choroby (ang. Stable Disease, SD)5	52 (20,6)	16 (12,7)
Mediana czasu trwania odpowiedzi
Miesiące (95% CI)	9,9 (5,6; 22,1)	9,7 (2,7;–)

Pierwszorzędowe i drugorzędowe punkty końcowe	KIMMTRAK (N = 127)
Potwierdzony odsetek obiektywnych odpowiedzi na leczenie1	6 (4,7%)
(95% CI)	(1,8%; 10%)
Odpowiedź całkowita (ang. Complete Response, CR)	0
Odpowiedź częściowa (ang. Partial Response, PR)	6 (4,7%)

Stabilizacja choroby (ang. Stable Disease, SD)2	23 (18,1%)
Mediana czasu trwania odpowiedzi
Miesiące (95% CI)	8,7 (5,6; 24,5)

Stężenie albuminy ludzkiej	Zakres akceptowalnej objętości w celu dodania do 100 mL worka infuzyjnego w celu uzyskania stężenia albuminy ludzkiej od 225 mcg/mLdo 275 mcg/mL
4% (40 g/L)	0,63 mL (od 0,57 mL do 0,69 mL)
5% (50 g/L)	0,50 mL (od 0,45 mL do 0,55 mL)
20% (200 g/L)	0,13 mL (od 0,12 mL do 0,14 mL)
25% (250 g/L)	0,10 mL (od 0,09 mL do 0,11 mL)

Dzień leczenia	Dawka (mcg) produktuleczniczego KIMMTRAK	Objętość (mL) produktuleczniczego KIMMTRAK
Dzień 1	20	0,10
Dzień 8	30	0,15
Dzień 15, a następnie razna tydzień	68	0,34

Wskazanie	Zalecana dawka i schemat dawkowania	Czas trwania leczenia
Monoterapia produktem leczniczym Tecentriq
Leczenie pierwszego rzutu w UC		Do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności
Leczenie pierwszego rzutu w NDRP z przerzutami
Leczenie pierwszego rzutu w NDRP u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do leczenia opartego na pochodnychplatyny
NDRP we wczesnym stadium		1 rok lub do czasu wystąpienia nawrotu choroby, lub niemożliwej do opanowania toksyczności. Nie badano czasu trwania leczenia dłuższego niż1 rok.
Leczenie drugiego rzutu w UC		Do czasu utraty korzyści klinicznej lub do wystąpienia niemożliwej do opanowania toksyczności
Leczenie drugiego rzutu w NDRP
Terapia skojarzona produktem leczniczym Tecentriq
Leczenie pierwszego rzutu w niepłaskonabłonkowym NDRP w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną	Fazy leczenia indukcyjnego ipodtrzymującego:	Do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności.Obserwowano nietypowe odpowiedzi (np. początkową progresję choroby, po której

Działanie niepożądane o podłożu immunologicznym	Nasilenie	Modyfikacja leczenia
Zapalenie płuc	Stopień 2	Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu
Stopień 3 lub 4	Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie wątroby u pacjentów bez raka wątrobowokomórkowego (HCC)	Stopień 2:(AlAT lub AspAT >3 do 5 x górna granica normy [GGN]lubstężenie bilirubiny we krwi >1,5 do 3 x GGN)	Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu
Stopień 3 lub 4:(AlAT lub AspAT >5 x GGNlubstężenie bilirubiny we krwi >3 x GGN)	Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie wątroby upacjentów z HCC	Jeśli wartość AspAT/AlAT mieści się w granicach normy przed rozpoczęciem leczenia i wzrośnie do wartości od >3x do≤10x GGNlubJeśli wartość AspAT/AlAT wynosi przed rozpoczęciem leczenia od >1 do ≤3x GGN i wzrośnie do wartości od >5x do≤10 x GGNlubJeśli wartość AspAT/AlAT wynosi od 3 x do ≤5 x GGN przed rozpoczęciemleczenia i wzrośnie do wartości od >8 x do ≤10 x GGN	Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu

Działanie niepożądane o podłożuimmunologicznym	Nasilenie	Modyfikacja leczenia
	Jeśli wartość AspAT/AlAT wzrośnie do wartości >10x GGNlubstężenie bilirubiny całkowitej wzrośnie do wartości >3x GGN	Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Zapalenie jelita grubego	Biegunka stopnia 2 lub 3 (wzrost o ≥4 stolce/dobę względem stanu wyjściowego)lubobjawowe zapalenie jelita grubego	Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawkiinnego steroidu
Biegunka stopnia 4 lub zapalenie jelita grubego (zagrażające życiu; wskazania do pilnej interwencji)	Trwale odstawić produkt leczniczyTecentriq
Niedoczynność tarczycy lub nadczynność tarczycy	Objawowa	Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqNiedoczynność tarczycy: Leczenie można wznowić po opanowaniu objawów w wyniku terapii zastępczej hormonamitarczycy i zmniejszeniu stężenia TSHNadczynność tarczycy: Leczenie można wznowić po opanowaniu objawów lekiem tyreostatycznym oraz uzyskaniupoprawy czynności tarczycy
Niedoczynnośćnadnerczy	Objawowa	Wstrzymać podawanie produktuleczniczego TecentriqLeczenie można wznowić, jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie12 tygodni, a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu i stan pacjenta będziestabilny w wyniku terapii zastępczej

Atezolizumab w monoterapii	Atezolizumab w leczeniu skojarzonym
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze
Bardzo często	zakażenie układu moczowegoa	zakażenie płucb
Często		posocznicaaj
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Bardzo często		niedokrwistość, małopłytkowośćd, neutropeniae, leukopeniaf
Często	małopłytkowośćd	limfopeniag
Rzadko	limfohistiocytoza hemofagocytarna	limfohistiocytoza hemofagocytarna
Zaburzenia układu immunologicznego
Często	reakcja związana z wlewemh	reakcja związana z wlewemh

Atezolizumab w monoterapii	Atezolizumab w leczeniu skojarzonym
Zaburzenia endokrynologiczne
Bardzo często		niedoczynność tarczycyi
Często	niedoczynność tarczycyi, nadczynność tarczycyj	nadczynność tarczycyj
Niezbytczęsto	cukrzycak, niedoczynność nadnerczyl, zapalenie przysadki mózgowejm	zapalenie przysadki mózgowejm
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Bardzo często	zmniejszony apetyt	zmniejszony apetyt
Często	hipokaliemiaae, hiponatremiaaf, hiperglikemia	hipokaliemiaae, hiponatremiaaf, hipomagnezemian
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często	ból głowy	neuropatia obwodowao, ból głowy
Często		omdlenie, zawroty głowy
Niezbytczęsto	zespół Guillaina-Barrégop, zapalenie opon i mózguq
Rzadko	zespół miastenicznyr, porażenie nerwu twarzowego, zapalenie rdzenia kręgowego	porażenie nerwu twarzowego
Zaburzenia oka
Rzadko	zapalenie błony naczyniowejoka
Zaburzenia serca
Często	choroby osierdziaao
Niezbytczęsto		choroby osierdziaao
Rzadko	zapalenie mięśnia sercowegos
Zaburzenia naczyniowe
Bardzo często		nadciśnienieai
Często	hipotensja
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Bardzo często	duszność, kaszel	duszność, kaszel, zapalenie nosogardzieliam
Często	zapalenie płuct, niedotlenienie narządów i tkanekag, zapalenie nosogardzieliam	dysfonia
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często	nudności, wymioty, biegunkau	nudności, wymioty, biegunkau, zaparcie
Często	zapalenie jelita grubegov, ból brzucha, dysfagia, ból jamy ustnej i gardław, suchość w jamie ustnej	zapalenie jamy ustnej, zaburzenia smaku

Punkt końcowy oceny skuteczności	Atezolizumab (n = 467)	Chemioterapia (n = 464)
Pierwszorzędowy punkt końcowy oceny skuteczności
OS *
Liczba zgonów (%)	324 (69,4%)	350 (75,4%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące)	8,6	8,0
95% CI	7,8; 9,6	7,2; 8,6
Stratyfikowanyǂ współczynnik ryzyka(95% CI)	0,85 (0,73; 0,99)
12-miesięczne OS (%)**	39,2%	32,4%
Drugorzędowe i eksploracyjne punkty końcowe
PFS w ocenie badacza (RECIST w.1.1)
Liczba zdarzeń (%)	407 (87,2%)	410 (88,4%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące)	2,1	4,0
95% CI	2,1; 2,2	3,4; 4,2
Stratyfikowany współczynnik ryzyka(95% CI)	1,10 (0,95; 1,26)
ORR w ocenie badacza (RECIST w.1.1)	n = 462	n = 461
Liczba pacjentów z potwierdzoną odpowiedzią (%)	62 (13,4%)	62 (13,4%)
95% CI	10,45; 16,87	10,47; 16,91
Liczba odpowiedzi całkowitych (%)	16 (3,5%)	16 (3,5%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%)	46 (10,0%)	46 (10,0%)
Liczba stabilizacji choroby (%)	92 (19,9%)	162 (35,1%)
DOR w ocenie badacza (RECIST w.1.1)	n = 62	n = 62
Mediana w miesiącach ***	21,7	7,4
95% CI	13,0; 21,7	6,1; 10,3

Punkt końcowy oceny skuteczności	Ekspresja PD-L1 5% wIC	Ekspresja PD-L1 1% wIC	Wszyscy uczestnicy
ORR (oceniany przez IRF; RECIST w. 1.1)	n = 32	n = 80	n = 119
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%)	9 (28,1%)	19 (23,8%)	27 (22,7%)
95% CI	13,8; 46,8	15,0; 34,6	15,5; 31,3
Liczba pacjentów z odpowiedzią całkowitą (%)95% CI	4 (12,5%)(3,5; 29,0)	8 (10,0%)(4,4; 18,8)	11 (9,2%)(4,7; 15,9)
Liczba pacjentów z odpowiedzią częściową(%)95% CI	5 (15,6%)(5,3; 32,8)	11 (13,8%)(7,1; 23,3)	16 (13,4%)(7,9; 20,9)
DOR (oceniany przez IRF; RECIST w. 1.1)	n = 9	n = 19	n = 27
Pacjenci ze zdarzeniem (%)	3 (33,3%)	5 (26,3%)	8 (29,6%)
Mediana (miesiące) (95% CI)	NE (11,1, NE)	NE (NE)	NE (14,1, NE)
PFS (oceniane przez IRF; RECIST w. 1.1)	n = 32	n = 80	n = 119
Pacjenci ze zdarzeniem (%)	24 (75,0%)	59 (73,8%)	88 (73,9%)
Mediana (miesiące) (95% CI)	4,1 (2,3; 11,8)	2,9 (2,1; 5,4)	2,7 (2,1; 4,2)
OS	n = 32	n = 80	n = 119
Pacjenci ze zdarzeniem (%)	18 (56,3%)	42 (52,5%)	59 (49,6%)
Mediana (miesiące) (95% CI)	12,3 (6,0, NE)	14,1 (9,2, NE)	15,9 (10,4, NE)
Wskaźnik 1-rocznego OS (%)	52,4%	54,8%	57,2%

Chemioterapia adiuwantowa oparta na cisplatynie:Cisplatyna 75 mg/m2 dożylnie w Dniu 1. każdego 21-dniowego cyklu z jednym z następujących schematów leczenia	Winorelbina 30 mg/m2 dożylnie, Dzień 1. i 8.
Docetaksel 75 mg/m2 dożylnie, Dzień 1.
Gemcytabina 1250 mg/m2 dożylnie, Dzień 1. i 8.
Pemetrekset 500 mg/m2 dożylnie, Dzień 1. (rakniepłaskonabłonkowy)

Punkt końcowy oceny skuteczności	Ramię A(Atezolizumab)	Ramię B(Najlepsza opiekawspomagająca)
DFS oceniany przez badacza	n=106	n=103
Liczba zdarzeń (%)	24 (22,6%)	45 (43,7%)
Mediana czasu trwania DFS(miesiące)	NE	35,7
95% CI	NE; NE	30,1; NE
Stratyfikowany współczynnik ryzyka(95% CI)	0,49 (0,29; 0,81)
3-letni odsetek DFS (%)	75,1	50,4

Tebentafusp – porównanie substancji czynnych

Spis treści

Podobieństwa i różnice – jakie substancje czynne porównujemy?

Wskazania – kiedy stosuje się tebentafusp, atezolizumab i pembrolizumab?

Mechanizm działania i farmakokinetyka – jak te leki działają w organizmie?

Przeciwwskazania i środki ostrożności – na co trzeba uważać?

Bezpieczeństwo w szczególnych grupach pacjentów

Podsumowanie: Tebentafusp i immunoterapie – kluczowe różnice

Pytania i odpowiedzi

Czym różni się tebentafusp od atezolizumabu i pembrolizumabu?

Czy wszystkie trzy leki mogą być stosowane u dzieci?

Czy można stosować te leki w czasie ciąży?

Jakie działania niepożądane są wspólne dla tych leków?

Czy tebentafusp może być stosowany w każdym typie czerniaka?

Schematy podawania i częstotliwość leczenia

Wskazania zależne od ekspresji PD-L1 i cech genetycznych

Immunoterapia a wcześniejsze leczenie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWskazania do stosowania

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlPrzeciwwskazania

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlInterakcje

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlPrzedawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDane farmaceutyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDane farmaceutyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDane farmaceutyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 mlDane farmaceutyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Przeciwwskazania

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Interakcje

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Przedawkowanie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku KIMMTRAK, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 mcg/0,5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tecentriq, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1200 mg
Dawkowanie

Schemat leczenia	Indukcja(cztery do sześciu 21-dniowych cykli)	Leczenie podtrzymujące(cykle 21-dniowe)
A	Atezolizumaba (1200 mg) + paklitaksel (200 mg/m2 pc.)b,c + karboplatynac (AUC 6)	Atezolizumaba (1200 mg)
B	Atezolizumaba (1200 mg) + bewacyzumabd (15 mg/kg mc.) + paklitaksel (200 mg/m2 pc.)b,c+ karboplatynac (AUC 6)	Atezolizumaba (1200 mg)+ bewacyzumabd (15 mg/kg mc.)
C	Bewacyzumabd (15 mg/kg mc.) + paklitaksel (200 mg/m2 pc.)b,c + karboplatynac (AUC 6)	Bewacyzumabd (15 mg/kg mc.)

Punkt końcowy oceny skuteczności	Grupa A (atezolizumab + paklitaksel + karboplatyna)	Grupa B (atezolizumab + bewacyzumab + paklitaksel +karboplatyna)	Grupa C (bewacyzumab+ paklitaksel + karboplatyna)
Drugorzędowe punkty końcowe#
PFS oceniane przez badacza (wg RECIST w. 1.1)*	n = 402	n = 400	n = 400
Liczba zdarzeń (%)	330 (82,1%)	291 (72,8%)	355 (88,8%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące)	6,7	8,4	6,8
95% CI	(5,7; 6,9)	(8,0; 9,9)	(6,0; 7,0)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡^	0,91 (0,78; 1,06)	0,59 (0,50; 0,69)	—
(95% CI)
Wartość p1,2	0,2194	<0,0001
12-miesięczne PFS (%)	24	38	20
Analiza etapowa OS*	n = 402	n = 400	n = 400
Liczba zgonów (%)	206 (51,2%)	192 (48,0%)	230 (57,5%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń	19,5	19,8	14,9
(miesiące)
95% CI	(16,3; 21,3)	(17,4; 24,2)	(13,4; 17,1)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka‡^(95% CI)wartość p1,2	0,85 (0,71; 1,03)0,0983	0,76 (0,63; 0,93)0,006	—
6-miesięczne OS (%)	84	85	81
12-miesięczne OS (%)	66	68	61
Najlepsza całkowita odpowiedź w ocenie badacza3* (w. RECIST 1.1)	n = 401	n = 397	n = 393
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%)	163 (40,6%)	224 (56,4%)	158 (40,2%)
95% CI	(35,8; 45,6)	(51,4; 61,4)	(35,3; 45,2)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%)	8 (2,0%)	11 (2,8%)	3 (0,8%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%)	155 (38,7%)	213 (53,7%)	155 (39,4%)
DOR w ocenie badacza* (RECIST w. 1.1)	n = 163	n = 224	n = 158
Mediana w miesiącach	8,3	11,5	6,0
95% CI	(7,1; 11,8)	(8,9; 15,7)	(5,5; 6,9)

Punkty końcowe oceny skuteczności	Grupa A Atezolizumab + nab-paklitaksel +karboplatyna	Grupa B Nab-paklitaksel +karboplatyna
Równorzędne pierwszorzędowe punkty końcowe
OS	n=451	n=228
Liczba zgonów (%)	226 (50,1%)	131 (57,5%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące)	18,6	13,9
95% CI	(16,0; 21,2)	(12,0; 18,7)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI)	0,79 (0,64; 0,98)
wartość p	0,033
12-miesięczne OS (%)	63	56
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)	n=451	n=228
Liczba zdarzeń (%)	347 (76,9%)	198 (86,8%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące)	7,0	5,5
95% CI	(6,2; 7,3)	(4,4; 5,9)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI)	0,64 (0,54; 0,77)
Wartość p	<0,0001
12-miesięczne PFS (%)	29%	14%
Inne punkty końcowe
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)^	n=447	n=226
Liczba pacjentów z potwierdzoną odpowiedzią (%)	220 (49,2%)	72 (31,9%)
95% CI	(44,5; 54,0)	(25,8; 38,4)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%)	11 (2,5%)	3 (1,3%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%)	209 (46,8%)	69 (30,5%)
Potwierdzony DOR w ocenie badacza (RECIST 1.1)^	n=220	n=72
Mediana w miesiącach	8,4	6,1
95% CI	(6,9; 11,8)	(5,5; 7,9)

Schemat leczenia	Leczenie indukcyjne(cztery lub sześć cykli 21-dniowych)	Leczenie podtrzymujące(cykle 21-dniowe)
B(Niepłaskonabłonkowy)	Cisplatynaa (75 mg/m2) + pemetrekseda (500 mg/m2) LUB karboplatynaa (AUC 6) + pemetrekseda (500 mg/m2)	Pemetreksedb,d
B (Płaskonabłonkowy)	Cisplatynaa (75 mg/m2) + gemcytabinaa,c (1250 mg/m2) LUB karboplatynaa (AUC5) + gemcytabinaa,c (1000 mg/m2)	Najlepsza opiekawspomagającad

Punkty końcowe oceny skuteczności	Ramię A(Atezolizumab)	Ramię B(Chemioterapia)
Pierwszorzędowy punkt końcowy
Przeżycie całkowite	n = 107	n = 98
Liczba zgonów (%)	64 (59,8%)	64 (65,3%
Mediana czasu do wystąpienia zdarzenia(miesiące)	20,2	14,7
95% CI	(17,2; 27,9)	(7,4; 17,7)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI)	0,76 (0,54; 1,09)
12-miesięczne OS	66,1	52,3
Drugorzędowe punkty końcowe
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)	n = 107	n = 98
Liczba zdarzeń (%)	82 (76,6%)	87 (88,8%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące)	8,2	5,0
95% CI	(6,8; 11,4)	(4,2; 5,7)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI)	0,59 (0,43; 0,81)
12-miesięczny PFS (%)	39,2	19,2
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)	n = 107	n = 98
Liczba odpowiedzi (%)	43 (40,2%)	28 (28,6%)
95% CI	(30,8; 50,1)	(19,9; 38,6)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%)	1 (0,9%)	2 (2,0%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%)	42 (39,3%)	26 (26,5%)
DOR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)	n = 43	n = 28
Mediana w miesiącach	38,9	8,3
95% CI	(16,1; NE)	(5,6; 11,0)

Schemat leczenia
A	Atezolizumab 1200 mg w infuzji dożylnej w Dniu 1 każdego 21-dniowego cyklu.
B	Winorelbina: infuzja dożylna w dawce 25-30 mg/m2 lub podanie doustne w dawce 60-80 mg/m2 w Dniach 1 i 8 każdego 21-dniowego cyklu lub w Dniach 1, 8 i 15 każdego 28-dniowego cyklu lub podanie cotygodniowe lubGemcytabina: infuzja dożylna w dawce 1000-1250 mg/m2 w Dniach 1 i 8 każdego21-dniowego cyklu lub w Dniach 1, 8 i 15 każdego 28-dniowego cyklu.

Punkt końcowy oceny skuteczności	Atezolizumab (N = 302)	Chemioterapia (N = 151)
Pierwoszorzędowy punkt końcowy
OS
Liczba zdarzeń (%)	249 (82,5%)	130 (86,1%)
Mediana czasu do zdarzenia (miesiące) (95% CI)	10,3 (9,4; 11,9)	9,2 (5,9; 11,2)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka (95% CI) ǂ	0,78 (0,63; 0,97)
Wartość-p (stratyfikowany long-rank)	p = 0,028
Drugorzędowe punkty końcowe
PFS w ocenie badacza (RECIST 1.1)
Liczba zdarzeń (%)	276 (91,4%)	138 (91,4%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące) (95% CI)	4,2 (3,7; 5,5)	4,0 (2,9; 5,4)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka (95% CI) ǂ	0,87 (0,70; 1,07)
ORR (RECIST 1.1)
Liczba potwierdzonych pacjentów, u którychwystąpiła odpowiedź (%)	51 (16,9%)	12 (7,9%)
DOR (RECIST 1.1)
Mediana w miesiącach (95% CI)	14,0 (8,1; 20,3)	7,8 (4,8; 9,7)
CI = przedział ufności; DOR = czas trwania odpowiedzi; ORR = odsetek obektywnych odpowiedzi; OS = przeżycie całkowite; PFS = przeżycie wolne od progresji; RECIST = kryteria odpowiedzi na leczenie w przypadku guzów litych, w. 1.1.ǂ Oszacowany współczynnik ryzyka i 95% przedział ufności uzyskany w modelu Cox z grupąleczoną jako zmienną towarzyszącą. Jako czynniki stratyfikacji do analizy stratyfikowanej dodano: podtyp histologiczny, status IHC PD-L1 i przerzuty do mózgu (tak/nie).

Punkt końcowy oceny skuteczności	Atezolizumab (n = 425)	Docetaksel (n = 425)
Pierwszorzędowy punkt końcowy oceny skuteczności
OS
Liczba zgonów (%)	271 (64%)	298 (70%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące)	13,8	9,6
95% CI	(11,8; 15,7)	(8,6; 11,2)
Stratyfikowanyǂ współczynnik ryzyka(95% CI)	0,73 (0,62; 0,87)
Wartość p**	0,0003
12-miesięczne OS (%)*	218 (55%)	151 (41%)
18-miesięczne OS (%)*	157 (40%)	98 (27%)
Drugorzędowe punkty końcowe
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)
Liczba zdarzeń (%)	380 (89%)	375 (88%)
Mediana trwania PFS (miesiące)	2,8	4,0
95% CI	(2,6; 3,0)	(3,3; 4,2)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka(95% CI)	0,95 (0,82; 1,10)
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%)	58 (14%)	57 (13%)
95% CI	(10,5; 17,3)	(10,3; 17,0)
DOR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)	n = 58	n = 57
Mediana w miesiącach	16,3	6,2
95% CI	(10,0; NE)	(4,9; 7,6)

Schemat leczenia	Indukcja (Cztery 21-dniowe cykle)	Leczenie podtrzymujące(21-dniowe cykle)
A	atezolizumab (1200 mg)a + karboplatyna (AUC 5)b + etopozyd (100 mg/m2 pc.)b,c	atezolizumab (1200 mg) a
B	placebo + karboplatyna (AUC 5)b + etopozyd (100 mg/m2 pc.)b,c	placebo

Najważniejsze punkty końcowe oceny skuteczności	Grupa A(Atezolizumab + karboplatyna + etopozyd)	Grupa B(Placebo + karboplatyna+ etopozyd)
Równorzędne pierwszorzędowe punkty końcowe
Analiza OS*	n=201		n=202
Liczba zgonów (%)	142 (70,6%)		160 (79,2%)
Mediana czasu do wystąpienia zdarzeń (miesiące)	12,3		10,3
95% CI	(10,8; 15,8)		(9,3; 11,3)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI)	0,76 (0,60; 0,95)
Wartość p	0,0154***
12-miesięczne OS (%)	51,9		39,0
PFS w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)**	n=201		n=202
Liczba zdarzeń (%)	171 (85,1%)		189 (93,6%)
Mediana czasu trwania PFS (miesiące)	5,2		4,3
95% CI	(4,4; 5,6)		(4,2; 4,5)
Stratyfikowany współczynnik ryzyka ‡ (95% CI)	0,77 (0,62; 0,96)
Wartość p	0,0170
6-miesięczne PFS (%)12-miesięczne PFS (%)	30,912,6		22,45,4
Inne punkty końcowe
ORR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)** ^	n=201		n=202
Liczba pacjentów z odpowiedzią (%)	121 (60,2%)		130 (64,4%)
95% CI	(53,1; 67,0)		(57,3; 71,0.)
Liczba odpowiedzi całkowitych (%)	5 (2,5%)		2 (1,0%)
Liczba odpowiedzi częściowych (%)	116 (57,7%)		128 (63,4%)
DOR w ocenie badacza (RECIST w. 1.1)** ^	n =121		n = 130
Mediana w miesiącach	4,2		3,9
95% CI	(4,1; 4,5)		(3,1; 4,2)