Menu

Perflutren – porównanie substancji czynnych

Perflutren, gadobutrol oraz gadopentetanian dimegluminy należą do nowoczesnych środków kontrastowych wykorzystywanych podczas badań obrazowych, takich jak ultrasonografia czy rezonans magnetyczny. Choć ich główną rolą jest poprawa jakości uzyskiwanych obrazów, poszczególne substancje różnią się między sobą wskazaniami do stosowania, sposobem podania, bezpieczeństwem użycia u różnych grup pacjentów oraz mechanizmem działania. Porównanie tych trzech środków pozwala zrozumieć, w jakich sytuacjach są one wybierane oraz jakie mają ograniczenia.

Spis treści

Perflutren, gadobutrol i gadopentetanian dimegluminy to środki kontrastowe stosowane w diagnostyce obrazowej, różniące się wskazaniami i bezpieczeństwem użycia.

Charakterystyka i grupa terapeutyczna porównywanych substancji czynnych

W niniejszym porównaniu skupimy się na trzech substancjach czynnych wykorzystywanych jako środki kontrastowe w diagnostyce obrazowej:

Perflutren – stosowany głównie w ultrasonografii serca, podawany dożylnie w formie mikrosfer albuminy ludzkiej¹.
Gadobutrol – środek kontrastowy stosowany w rezonansie magnetycznym (MRI), zarówno u dorosłych, jak i dzieci, w tym noworodków².
Gadopentetanian dimegluminy – również używany w rezonansie magnetycznym, szczególnie do obrazowania głowy, rdzenia kręgowego oraz całego ciała³.

Wszystkie wymienione substancje należą do grupy środków kontrastowych, których zadaniem jest poprawa jakości obrazów uzyskiwanych podczas badań diagnostycznych. Łączy je to, że podawane są dożylnie i stosowane wyłącznie w warunkach szpitalnych lub specjalistycznych pracowniach diagnostycznych¹⁴⁵. Różnią się jednak zakresem wskazań, mechanizmem działania i profilem bezpieczeństwa.

Wskazania do stosowania – podobieństwa i różnice

Perflutren, gadobutrol i gadopentetanian dimegluminy mają wspólny cel, jakim jest poprawa diagnostyki obrazowej, jednak ich zastosowania nie pokrywają się całkowicie:

Perflutren jest przeznaczony do kontrastowania komór serca podczas echokardiografii, zwłaszcza u pacjentów, u których obraz bez kontrastu jest niejednoznaczny⁶.
Gadobutrol stosuje się w rezonansie magnetycznym do obrazowania całego ciała, głowy, rdzenia kręgowego, naczyń oraz perfuzji mięśnia sercowego. Może być podawany zarówno dorosłym, jak i dzieciom, w tym noworodkom².
Gadopentetanian dimegluminy wykorzystywany jest głównie do obrazowania głowy, rdzenia kręgowego oraz całego ciała w MRI, ze szczególnym wskazaniem na wykrywanie i różnicowanie zmian nowotworowych i zmian naczyniowych³.

Pod względem grup wiekowych, gadobutrol jest najczęściej stosowany u wszystkich pacjentów, łącznie z noworodkami, podczas gdy gadopentetanian dimegluminy nie jest zalecany u noworodków do 4. tygodnia życia i u dzieci poniżej 6. miesiąca życia w przypadku badania całego ciała²⁷. Perflutren nie ma ustalonego bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci poniżej 18. roku życia⁸.

Ważne: Wskazania do stosowania środków kontrastowych są ściśle określone i zależą od rodzaju badania. Nie wszystkie substancje mogą być używane u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z chorobami nerek. Wybór odpowiedniego środka kontrastowego powinien być zawsze oparty na indywidualnej sytuacji pacjenta oraz rodzaju planowanego badania obrazowego⁶²³.

Mechanizm działania i właściwości farmakokinetyczne

Podstawową cechą wspólną wszystkich trzech substancji jest ich zdolność do poprawy kontrastu obrazów w badaniach diagnostycznych. Różnią się jednak mechanizmem działania:

Perflutren działa dzięki obecności mikrosfer, które odbijają fale ultradźwiękowe, co pozwala na lepsze uwidocznienie struktur serca podczas echokardiografii. Mikrosfery są wystarczająco małe, by przechodzić przez krążenie płucne i zwiększać kontrast w lewej komorze serca⁹.
Gadobutrol i gadopentetanian dimegluminy to związki gadolinu, które mają właściwości paramagnetyczne. Ich obecność skraca czas relaksacji protonów wodoru w tkankach, co zwiększa intensywność sygnału w MRI i poprawia widoczność zmian chorobowych¹⁰¹¹.

Właściwości farmakokinetyczne różnią się między tymi środkami:

Perflutren jest szybko eliminowany z organizmu – czas połowicznej eliminacji z krążenia płucnego wynosi około 1,3 minuty. Główną drogą wydalania jest układ moczowy¹².
Gadobutrol oraz gadopentetanian dimegluminy są wydalane przez nerki w postaci niezmienionej, a ich okres półtrwania wynosi odpowiednio ok. 1,8 godziny i 1,5 godziny u osób z prawidłową czynnością nerek¹³¹⁴.

U osób z zaburzeniami czynności nerek eliminacja środków opartych na gadolinie jest znacznie wydłużona, co może prowadzić do ryzyka powikłań, takich jak nerkopochodne zwłóknienie układowe¹⁵¹⁶.

Przeciwwskazania i środki ostrożności – podobieństwa i różnice

Każda z tych substancji posiada własny zestaw przeciwwskazań:

Perflutren jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na składniki preparatu oraz przy nadciśnieniu płucnym z ciśnieniem skurczowym powyżej 90 mm Hg¹⁷.
Gadobutrol i gadopentetanian dimegluminy nie powinny być stosowane u pacjentów z nadwrażliwością na te substancje lub ich składniki¹⁸¹⁹. Gadopentetanian dimegluminy dodatkowo jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, ostrym uszkodzeniem nerek oraz w okresie okołoprzeszczepowym wątroby¹⁹.

Wszystkie środki kontrastowe mogą wywołać reakcje alergiczne, jednak ryzyko jest zwiększone u osób z wcześniejszymi reakcjami alergicznymi lub astmą. W przypadku ciężkich chorób nerek środki oparte na gadolinie mogą powodować poważne powikłania, dlatego ich stosowanie wymaga szczególnej ostrożności¹⁵¹⁶.

Bezpieczeństwo stosowania u szczególnych grup pacjentów

Bezpieczeństwo tych środków kontrastowych różni się w zależności od wieku, stanu zdrowia oraz innych czynników:

Perflutren – nie ustalono bezpieczeństwa stosowania u dzieci poniżej 18 lat, a u kobiet w ciąży należy unikać stosowania, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Nie wiadomo, czy substancja przenika do mleka kobiecego⁸²⁰.
Gadobutrol – może być stosowany u dzieci w każdym wieku, także u noworodków, jednak u noworodków i niemowląt do 1. roku życia należy zachować szczególną ostrożność z uwagi na niedojrzałość nerek. W ciąży powinien być stosowany tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Przenika do mleka matki, ale wpływ na niemowlę jest minimalny²²¹.
Gadopentetanian dimegluminy – nie powinien być stosowany u noworodków do 4. tygodnia życia, a u niemowląt do 1. roku życia tylko po dokładnej ocenie. Przeciwwskazany w ciężkich chorobach nerek i w ciąży, chyba że jest to niezbędne. Przenika do mleka matki – karmienie piersią należy przerwać na 24 godziny po podaniu⁷²².

W przypadku kierowców, gadobutrol i gadopentetanian dimegluminy nie mają istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, natomiast dla perflutrenu nie przeprowadzono takich badań²³²⁴²⁵.

Ważne:

Stosowanie środków kontrastowych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza w przypadku preparatów opartych na gadolinie.
Nie wszystkie środki kontrastowe mogą być bezpiecznie stosowane u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
U dzieci i noworodków stosowanie gadobutrolu jest lepiej udokumentowane niż innych środków kontrastowych.
Wybór środka kontrastowego powinien być zawsze indywidualnie dostosowany do stanu pacjenta i rodzaju badania obrazowego.

Porównanie najważniejszych cech – tabela

Substancja czynna	Najważniejsze wskazania	Stosowanie u dzieci	Stosowanie w ciąży	Stosowanie u kierowców
Perflutren	Echokardiografia – kontrastowanie komór serca	Nie ustalono bezpieczeństwa poniżej 18 lat	Nie zaleca się, chyba że korzyści przewyższają ryzyko	Brak danych
Gadobutrol	Rezonans magnetyczny głowy, ciała, naczyń, perfuzja serca	Można stosować w każdym wieku, z ostrożnością u najmłodszych	Nie zaleca się, chyba że konieczne	Brak przeciwwskazań
Gadopentetanian dimegluminy	Rezonans magnetyczny głowy, rdzenia, ciała	Nie stosować u noworodków do 4. tygodnia życia, ostrożnie u niemowląt	Nie zaleca się, chyba że konieczne	Nieistotny wpływ

Podsumowanie – wybór środka kontrastowego w zależności od sytuacji klinicznej

Perflutren, gadobutrol i gadopentetanian dimegluminy to nowoczesne środki kontrastowe wykorzystywane w różnych rodzajach badań obrazowych. Wybór odpowiedniej substancji zależy przede wszystkim od rodzaju badania (ultrasonografia czy rezonans magnetyczny), wieku i stanu zdrowia pacjenta, a także od obecności chorób współistniejących, takich jak zaburzenia czynności nerek. Gadobutrol jest najczęściej stosowany u dzieci i noworodków, natomiast perflutren zarezerwowany jest do specjalistycznych badań echokardiograficznych u dorosłych. Gadopentetanian dimegluminy nie powinien być używany u noworodków i pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. Każdy z tych środków ma własny profil bezpieczeństwa i ograniczenia, dlatego decyzja o jego zastosowaniu zawsze powinna być poprzedzona dokładną oceną kliniczną⁶²³¹⁵¹⁹.

Pytania i odpowiedzi

Czym różni się perflutren od gadobutrolu i gadopentetanianu dimegluminy?

Perflutren stosuje się w echokardiografii, a gadobutrol i gadopentetanian dimegluminy w rezonansie magnetycznym.

Który środek kontrastowy jest bezpieczny dla dzieci?

Gadobutrol można stosować u dzieci w każdym wieku; perflutren nie ma ustalonego bezpieczeństwa u dzieci poniżej 18 lat.

Czy środki kontrastowe można stosować w ciąży?

Nie zaleca się stosowania tych środków w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne.

Który środek kontrastowy jest przeciwwskazany u osób z chorobami nerek?

Gadopentetanian dimegluminy jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności nerek; gadobutrol wymaga ostrożności.

Różnice w mechanizmie działania środków kontrastowych

Perflutren działa poprzez odbijanie fal ultradźwiękowych dzięki mikrosferom, co poprawia kontrast w ultrasonografii serca⁹. Z kolei gadobutrol i gadopentetanian dimegluminy wpływają na właściwości magnetyczne tkanek, umożliwiając uzyskanie wyraźniejszych obrazów w rezonansie magnetycznym¹⁰¹¹.

Zalecenia dotyczące bezpieczeństwa u pacjentów z chorobami nerek

Środki kontrastowe oparte na gadolinie, takie jak gadobutrol i gadopentetanian dimegluminy, wymagają ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek, ponieważ mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak nerkopochodne zwłóknienie układowe. U takich osób perflutren może być bezpieczniejszą alternatywą, ale zawsze wymagana jest indywidualna ocena¹⁵¹⁶.

Stosowanie środków kontrastowych u kobiet w ciąży i karmiących piersią

Każda z substancji wymaga zachowania ostrożności u kobiet w ciąży. Gadobutrol i gadopentetanian dimegluminy przenikają do mleka matki, ale ilość wydalana jest bardzo mała. Zaleca się przerwanie karmienia piersią na 24 godziny po podaniu środka opartego na gadolinie²¹²².

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Perflutren to substancja czynna stosowana jako środek kontrastowy podczas badań ultrasonograficznych serca. Dzięki niej możliwa jest dokładniejsza ocena pracy serca i jego struktur. Dawkowanie perflutrenu zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, a postać leku i droga podania mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa i skuteczności badania.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Perflutren to substancja czynna stosowana w postaci mikrosfer do wstrzykiwań, która rzadko powoduje działania niepożądane. Najczęściej mają one łagodny przebieg, jednak mogą pojawić się objawy takie jak zmiany w odczuwaniu smaku, nudności czy bóle głowy. Warto wiedzieć, że reakcje niepożądane zależą od wielu czynników, takich jak sposób podania czy indywidualna wrażliwość pacjenta.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Perflutren to substancja czynna stosowana jako środek kontrastowy w diagnostyce serca. Dzięki swoim unikalnym właściwościom poprawia jakość obrazowania echokardiograficznego, ułatwiając ocenę pracy serca. Poznaj, jak działa perflutren, jak jest przetwarzany przez organizm oraz jakie wyniki przyniosły badania przedkliniczne tej substancji.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Perflutren to substancja czynna stosowana podczas badań ultrasonograficznych serca, pomagająca uzyskać wyraźniejszy obraz struktur serca. Jej stosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności u określonych grup pacjentów, takich jak osoby z alergią na białka, kobiety w ciąży oraz pacjenci z ciężkimi schorzeniami serca, płuc, nerek lub wątroby. Poznaj najważniejsze zasady bezpieczeństwa dotyczące stosowania perflutrenu oraz dowiedz się, jakie środki ostrożności należy zachować podczas jego podawania.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Perflutren to substancja czynna stosowana jako środek kontrastowy w diagnostyce obrazowej serca. Jego podanie pozwala uzyskać dokładniejszy obraz struktur serca podczas echokardiografii. Jednak nie każdy pacjent może skorzystać z tego typu badania – istnieją określone przeciwwskazania, które wykluczają lub ograniczają stosowanie perflutrenu. Poznaj najważniejsze informacje o sytuacjach, w których należy zachować szczególną ostrożność lub całkowicie zrezygnować z podania tej substancji.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Perflutren to substancja czynna stosowana jako środek kontrastowy podczas specjalistycznych badań serca. Choć znajduje zastosowanie u dorosłych, jej bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci i młodzieży nie zostały potwierdzone w badaniach klinicznych. Poznaj szczegółowe informacje na temat możliwości stosowania perflutrenu w diagnostyce u najmłodszych pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Perflutren to substancja czynna stosowana jako środek kontrastowy podczas badań ultrasonograficznych serca. Chociaż jego głównym zadaniem jest poprawa widoczności struktur serca, kwestia wpływu na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn nie została jednoznacznie przebadana. Dowiedz się, na co warto zwrócić uwagę po podaniu tej substancji.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie leków w ciąży i podczas karmienia piersią zawsze budzi wiele pytań i wątpliwości. Perflutren, wykorzystywany jako środek kontrastowy w diagnostyce ultrasonograficznej serca, wymaga szczególnej ostrożności w tych okresach życia kobiety. W poniższym opisie znajdziesz rzetelne informacje na temat bezpieczeństwa stosowania perflutrenu u kobiet w ciąży oraz podczas karmienia piersią, oparte na aktualnych danych z dokumentacji produktu.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Perflutren to substancja czynna wykorzystywana jako środek kontrastowy w diagnostyce obrazowej serca. Dzięki swoim unikalnym właściwościom poprawia widoczność struktur serca podczas echokardiografii, co ułatwia lekarzom ocenę pracy mięśnia sercowego, zwłaszcza u osób z niejasnym wynikiem standardowego badania. Wskazania do stosowania perflutrenu są jasno określone i dotyczą wyłącznie dorosłych, choć istnieją ograniczone dane dotyczące dzieci.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Perflutren jest substancją czynną stosowaną jako środek kontrastowy w badaniach ultrasonograficznych serca. Przedawkowanie tego preparatu nie zostało dotychczas opisane, a nawet przy podaniu dawek znacznie przekraczających zalecane nie obserwowano poważnych działań niepożądanych. W poniższym opisie znajdziesz wyjaśnienie, czym jest przedawkowanie perflutrenu, jakie mogą być tego konsekwencje oraz jak postępować w takiej sytuacji.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO OPTISON 0,19 mg/ml dyspersja do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Perflutren zawierający mikrosfery albuminy ludzkiej poddane działaniu temperatury, zawieszone w 1% roztworze ludzkiej albuminy. Stężenie kompleksu perflutren – mikrosfery wynosi 5 – 8 x 10 8 / ml; średnia wielkość cząsteczek wynosi od 2,5 do 4,5 µm. W każdym 1 ml produktu znajduje się 0,19 mg perflutrenu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu : Każdy ml zawiera 0,15 mmol (3,45 mg) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Dyspersja do wstrzykiwań. Klarowny roztwór z białą warstwą mikrosfer w górnej części.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Produkt jest stosowany jako środek kontrastowy u chorych z podejrzewaną lub potwierdzoną chorobą serca i naczyń podczas przezpłucnej echokardiografii w celu kontrastowania komór serca i wzmocnienia zarysu granic endokardium, a tym samym poprawienia obrazowej oceny ruchomości ścian serca. Produkt OPTISON należy stosować tylko u tych chorych, u których wynik badania bez zastosowania środka kontrastowego jest niejednoznaczny.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania OPTISON może być podawany tylko przez lekarza specjalistę w zakresie technik USG. Przed podaniem produktu należy zapoznać się z punktem 6.6 – Instrukcja dotycząca sposobu użycia leku. Ten produkt medyczny jest przeznaczony do kontrastowania lewej komory serca po podaniu dożylnym produktu. Badanie ultrasonograficzne należy wykonać podczas podawania produktu OPTISON – optymalny kontrast uzyskuje się bezpośrednio po podaniu produktu. Dawkowanie Zalecana do podania pacjentowi dawka produktu wynosi od 0,5 ml do 3,0 ml. Zwykle dawka 3,0 ml jest wystarczająca, niemniej jednak, niektórzy chorzy mogą wymagać podania większej dawki produktu. Całkowita dawka produktu podana u pojedynczego chorego nie powinna przekraczać 8,7 ml. Optymalny czas badania ultrasonograficznego po podaniu dawki od 0,5 ml do 3,0 ml wynosi od 2,5 do 4,5 minut. Można podawać wielokrotne dawki produktu, aczkolwiek doświadczenie kliniczne z podaniem dawek wielokrotnych jest ograniczone.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo i wskazania stosowania produktu OPTISON u pacjentów poniżej 18 roku życia nie zostały ustalone. Dostępne obecnie dane opisano w punkcie 5.1, jednak zalecenia dotyczące dawkowania nie mogą być sprecyzowane.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nadciśnienie płucne i ciśnienie skurczowe w tętnicy płucnej powyżej 90 mm Hg.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Opisywano nadwrażliwość na albuminę ludzką. W związku z powyższym należy podjąć środki ostrożności, jeśli produkt jest podawany u chorych z alergią na białko w wywiadzie. Należy zapewnić dostęp do leków oraz sprzętu reanimacyjnego, niezbędnego w przypadku wystąpienia reakcji alergicznej zagrażającej życiu. Doświadczenie kliniczne z zastosowaniem produktu OPTISON u chorych w ciężkim stanie jest ograniczone. Opisano pojedyncze przypadki podania produktu u chorych na ciężkie schorzenia serca, płuc, wątroby lub nerek. Były to przypadki chorych z rozpoznanym ARDS, chorych u których stosowano wentylację respiratorem z dodatnim końcowo wydechowym ciśnieniem, z ostrą niewydolnością serca (NYHA IV), zapaleniem wsierdzia, ostrym zawałem serca i bólem wieńcowym lub niestabilną chorobą wieńcową, chorych z wszczepionymi sztucznymi zastawkami serca, ogólnoustrojowym zakażeniem lub sepsą, zaburzeniami krzepnięcia i (lub) chorobą zatorowo- zakrzepową oraz chorzy w zaawansowanym stadium niewydolności nerek lub wątroby.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
U chorych tych OPTISON może być podany tylko po uprzednim rozważeniu potencjalnych korzyści wynikających z badania, a podczas podawania i po podaniu produktu chory musi być poddany uważnej obserwacji. Inne drogi podania produktu nie podane w punkcie 4.2 (np. podanie do tętnicy wieńcowej) nie są zalecane. Standardowe metody zapobiegania infekcjom możliwym w przypadku stosowania produktów leczniczych przygotowanych na bazie ludzkiej krwi lub osocza obejmują selekcję dawców, każdorazową kontrolę pobranej krwi i zbiorników osocza w celu wykrycia obecności określonych markerów infekcji oraz skuteczną dezaktywację/eliminację wirusów na etapie produkcji. Pomimo tego, nie jest możliwe całkowite wykluczenie prawdopodobieństwa przeniesienia czynników zakaźnych podczas stosowania produktów leczniczych przygotowanych z ludzkiej krwi lub osocza. Dotyczy to również nieznanych i nowo powstałych wirusów oraz innych patogenów.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nie ma doniesień o przypadkach przeniesienia wirusów z albuminą wyprodukowaną zgodnie ze specyfikacją Europejskiej Farmakopei z zastosowaniem ogólnie przyjętych technologii. Zdecydowanie zaleca się, aby w przypadku każdego podania pacjentowi dawki produktu OPTISON zapisywać nazwę i numer serii tego produktu, co pozwoli zachować powiązanie między pacjentem a konkretną partią. W trakcie wykonywania echokardiografii z podaniem produktu OPTISON należy monitorować zapis EKG. Podczas badań na zwierzętach stwierdzono, że podanie produktu kontrastowego w połączeniu z ultradźwiękami wywołuje niepożądane efekty biologiczne (np. uszkodzenie śródbłonka naczyń, pękanie naczyń włosowatych). Pomimo, iż brak jest doniesień o takim wpływie na tkanki u ludzi, zaleca się stosowanie podczas badania ultradźwięków o niskim współczynniku mechanicznym i wyzwalaniu końcoworozkurczowym. Dzieci i młodzież Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu u chorych poniżej 18 roku życia.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Nie badano zastosowania produktu OPTISON podczas znieczulenia ogólnego z podaniem halotanu oraz tlenu.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania produktu u kobiet ciężarnych. Produkt podawano ciężarnym samicom królików w dawce 2,5 ml/kg dziennie (15-krotność maksymalnej zalecanej dawki u ludzi) w trakcie organogenezy. Obserwowano objawy toksyczności u samic oraz płodów, w tym u płodów różnego stopnia poszerzenie komór mózgu (od niewielkiego do bardzo znacznego). Nie jest znane kliniczne znaczenie opisanych obserwacji. Dlatego nie zaleca się stosowania produktu OPTISON u kobiet w ciąży, chyba że lekarz zdecyduje, że potencjalne korzyści przewyższają możliwe ryzyko zastosowania produktu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy OPTISON jest wydzielany do mleka kobiecego. W związku z powyższym należy zachować ostrożność podając produkt kobiecie w okresie karmienia piersią.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Objawy niepożądane po podaniu produktu występują bardzo rzadko a ich przebieg jest łagodny. Ogólnie, podanie albuminy ludzkiej powoduje przejściową zmianę w odczuwaniu smaku, nudności, nagłe zaczerwienienie, wysypkę, bóle głowy, wymioty, dreszcze i gorączkę. Po podaniu ludzkiej albuminy obserwowano reakcje anafilaktyczne. W przeprowadzonych badaniach III Fazy obserwowano zdarzenia niepożądane o łagodnym i umiarkowanym nasileniu, ustępujące bez następstw. W badaniach klinicznych produktu OPTISON opisywano działania niepożądane zdefiniowane jako zdarzenia niepożądane z podziałem na kategorie częstości występowania w poniższej tabeli: bardzo często (  1/10); często (  1/100 do <1/10); niezbyt często (  1/1 000 do <1/100); rzadko (  1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Działania niepożądane
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Objawy niepożądane Częstość
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Niezbyt często
Zaburzenia układu nerwowego Zmienione odczuwanie smaku, bóle głowy Często

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Działania niepożądane

Szumy uszne, zawroty głowy, parestezje, Rzadko
Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia Nieznana*
Zaburzenia serca Tachykardia komorowa Rzadko
Zaburzenia układuoddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Duszność Niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe Nagłe zaczerwienienie Często
Zaburzenia żołądkowo- jelitowe Nudności Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Uczucie ciepłaBól w klatce piersiowej CzęstoNiezbyt często
Zaburzenia układu immunologicznego Objawy typu alergicznego (np. reakcja anafilaktoidalna lub wstrząs, obrzęk twarzy, pokrzywka) Nieznana*

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Działania niepożądane
* Reakcje o nieznanej częstości występowania wskutek braku danych z badań klinicznych definiowano jako „nieznana ” Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania. Podczas badań I fazy u zdrowych ochotników podawano do 44 ml produktu OPTISON nie stwierdzając istotnych zdarzeń niepożądanych.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: środek kontrastowy w badaniu ultrasonograficznym. Kod ATC: V08D A01 OPTISON stosowany podczas diagnostycznej ultrasonografii pozwala na kontrastowanie komór serca, poprawia widoczność granic endokardium, wzmacnia sygnał Doppler’a, poprawia wizualizację ruchomości ścian serca oraz przepływu krwi wewnątrz serca. Echa ultrasonograficzne z krwi oraz tkanek miękkich, takich jak tkanka tłuszczowa oraz mięśnie są obrazowane w interfejsie ze względu na małe różnice w ultrasonicznych właściwościach tkanek. Właściwości ultrasoniczne albumin zawierających perflutren bardzo różnią się od właściwości tkanek miękkich, co pozwala na uzyskiwanie silnego kontrastu między nimi. OPTISON składa się z perflutrenu zawierającego mikrosfery albuminy ludzkiej. Rozmiar mikrosfer wynosi od 2,5 do 4,5 mikronów, a stężenie mikrosfer wynosi 5-8 x 10 8 mikrosfer/ml.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Mikrosfery o tych wymiarach powodują powstawanie efektu kontrastowania obrazu w wyniku generowania silnego echa. Mikrosfery są stabilne i mają wystarczająco małe rozmiary, aby swobodnie przechodzić przez krążenie płucne i wzmacniać sygnał ultrasonograficzny w rzucie lewej komory oraz lewego przedsionka serca. Nie można ściśle zdefiniować zależności pomiędzy podaną dawką produktu a jakością obrazu ultrasonograficznego. Zależność ta jest wypadkową stężenia mikrosfer i sygnału ultrasonograficznego, sposobu przetwarzania danych w aparacie USG oraz indywidualnej odpowiedzi badanego związanej z wydolnością układu sercowo-naczyniowego i płucnego. W związku z powyższym dawka produktu powinna być dobrana indywidualnie dla każdego chorego. Przeprowadzone badania kliniczne wskazują, że wstępna dawka wystarczająca do uwidocznienia lewej komory serca wynosi zwykle od 0,5 do 3,0 ml. Podanie większej dawki wzmacnia i wydłuża efekt kontrastowania.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Zalecana dawka jest wystarczająca do przeprowadzenia pełnego badania echokardiograficznego z zastosowaniem metody Dopplera. Należy dążyć do podawania mniejszej dawki produktu, wystarczającej do kontrastowania jam serca. Zbyt duża dawka produktu może spowodować efekt blokowania i utratę istotnych informacji. W dwóch niekontrolowanych badaniach obejmujących w sumie 42 dzieci i młodzieży w wieku od 8 miesięcy do 19 lat profil bezpieczeństwa był podobny do wyników obserwowanych u pacjentów dorosłych. W jednym z badań podawane dawki wynosiły 0,2 ml na masę ciała powyżej 25 kg i 0,1 ml poniżej 25 kg, a w drugim 0,5 ml na masę ciała powyżej 20 kg i 0,3 ml poniżej 20 kg. Preparat podawano dożylnie w bolusie z następowym wstrzyknięciem roztworu fizjologicznego NaCl. Badania ultrasonograficzne wykonywano z zastosowaniem protokołu z niskim indeksem mechanicznym.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wpływ produktu OPTISON na hemodynamikę płucną oceniano w prospektywnym, badaniu prowadzonym metodą otwartej próby z udziałem 30 pacjentów zakwalifikowanych do cewnikowania tętnicy płucnej, w tym 19 pacjentów z podwyższonym wyjściowym ciśnieniem skurczowym w tętnicy płucnej (PASP) (> 35 mmHg; średnia 70,1±33,0 mmHg; zakres 36,0-176,0 mmHg) oraz 11 pacjentów z prawidłową wartością PASP (≤35 mmHg; średnia 29,3±4,6 mmHg; zakres 22,0-35,0 mmHg). Oceniano również systemowe parametry hemodynamiczne oraz wyniki badania EKG. Nie zaobserwowano żadnych istotnych klinicznie zmian hemodynamicznych płucnych, hemodynamicznych systemowych ani zmian w wynikach badania EKG. W badaniu tym nie oceniano wpływu produktu OPTISON na wizualizację struktur serca lub płuc.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Po dożylnym podaniu produktu OPTISON w dawce od 0,2 do 0,33 ml/kg zdrowym ochotnikom, perflutren był szybko i niemal całkowicie eliminowany w czasie poniżej 10 minut. Czas połowiczej eliminacji z krążenia płucnego wynosił 1,3 +/- 0,7 minut. Stężenie perflutrenu we krwi po podaniu takich dawek było zbyt małe i zmienne, aby można było dokładnie ocenić parametry farmakokinetyczne dla tego produktu. Nie badano rozkładu i eliminacji mikrosfer albuminowych u ludzi. Dane uzyskane z badań przedklinicznych prowadzonych u szczurów, którym podawano mikrosfery znakowane jodem radioaktywnym (I 125 ), wskazują, że mikrosfery są szybko usuwane z krążenia. Znakowane mikrosfery, albuminy oraz I 125 były wychwytywane przez wątrobę. Pierwotną drogą wydalania substancji radioaktywnych był układ moczowy. Stosunkowo duży stopień radioaktywności stwierdzano w płucach – około 10% podanej dawki przez około 40 minut od podania ( dla porównania – wychwyt wątrobowy wynosił 35%).
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Niekliniczne, standardowe badania toksykologiczne dotyczące bezpieczeństwa, toksyczności ostrej i przewlekłej oraz genotoksyczność nie wskazują na możliwość ryzyka dla ludzi. W badaniach embriotoksyczności przeprowadzonych na królikach obserwowano u znacznej liczby płodów poszerzenie komór mózgu (patrz punkt 4.6). Nie potwierdzono tej obserwacji w badaniach embriotoksyczności prowadzonych na szczurach.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Albumina ludzka Sodu chlorek N-acetylotryptofan Kwas kaprylowy Sodu wodorotlenek (wyrównanie pH) Woda do wstrzykiwań 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Produktu OPTISON nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonano badań dotyczących zgodności. Produkt należy podawać z osobnej strzykawki. 6.3. Okres ważności Nieotwarta fiolka w oryginalnym opakowaniu: 2 lata. Produkt po perforacji gumowego korka: 30 minut. 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2˚C – 8˚C) w pozycji pionowej. Produkt można przechowywać w temperaturze pokojowej (do 25 o C) przez 1 dzień. Nie zamrażać. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania oraz specjalistyczny sprzęt służący do używania, podawania lub implantacji Fiolka 3 ml ze szkła typu I, zamknięta korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym kapslem z barwnym zrywalnym kapturkiem.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Produkt OPTISON jest dostarczany jako: 1 fiolka zawierająca 3 ml lub 5 fiolek zawierających po 3 ml. Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6. Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Tak jak w przypadku innych produktów podawanych parenteralnie, przed podaniem produktu OPTISON należy ocenić wzrokowo, czy opakowanie nie jest uszkodzone. Fiolka zawierająca produkt jest przeznaczona do użycia tylko u jednego pacjenta. Po nakłuciu gumowego korka zawartość fiolki należy zużyć w czasie 30 minut, a pozostały produkt zniszczyć. Jeśli doszło do rozdziału składników zawiesiny, ponad płynną fazą, w górnej części zawiesiny widoczna jest biała warstwa mikrosfer, która wymaga ponownego zawieszenia. Po ponownym zawieszeniu zawiesina jest biała homogenna. Przygotowując produkt do podania należy zastosować się do zaleceń podanych poniżej:  Nie należy podawać produktu bezpośrednio po wyjęciu fiolki z lodówki.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Dane farmaceutyczne
 Pozostawić fiolkę z produktem w temperaturze pokojowej do wyrównania temperatury zawartości oraz otoczenia, następnie ocenić wzrokowo zawartość fiolki.  Wprowadzić plastikową kaniulę o średnicy 20 G do dużej żyły przedramienia; zaleca się, aby kaniula została wprowadzona do żyły lewej ręki.  Przez około 3 minuty należy wytrząsać zawartość fiolki z produktem OPTISON, odwracając fiolkę o 180 o i wykonując delikatne ruchy obrotowe – mikrosfery powinny połączyć się z płynem.  Prawidłowo wyglądająca zawiesina jest biała, jednolicie opalizująca; zawartość nie powinna się gromadzić na ściankach fiolki oraz korku.  Produkt należy nabrać delikatnie do strzykawki w czasie 1 minuty od przygotowania zawiesiny.  Należy unikać zmian ciśnienia wewnątrz fiolki – może to prowadzić do uszkodzenia mikrosfer i osłabienia efektu kontrastowania. W związku z powyższym przed pobraniem zawiesiny do strzykawki należy nakłuć korek fiolki jałową igłą o średnicy 18 G.
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Nie wolno wprowadzać powietrza do fiolki – spowoduje to zniszczenie produktu.  Zawiesina powinna zostać zużyta w czasie 30 minut od przygotowania.  Jeśli produkt nie zostanie podany w zalecanym czasie, dojdzie do rozdziału składników i produkt należy ponownie przygotować.  Po pobraniu produktu do strzykawki, bezpośrednio przed podaniem, należy przez około 10 sekund szybko obracać strzykawkę, utrzymując ją dłońmi w pozycji horyzontalnej.  Podać zawiesinę pacjentowi przez plastikową kaniulę o średnicy nie mniejszej niż 20 G – maksymalna szybkość podawania produktu wynosi 1,0 ml / sek. OSTRZEŻENIE: do podawania produktu należy stosować wyłącznie kaniule umożliwiające otwarty przepływ – zastosowanie kaniuli innego typu spowoduje zniszczenie produktu.  Bezpośrednio przed podaniem produktu należy ocenić wzrokowo zawartość i upewnić się, że zawiesina jest prawidłowo przygotowana (rozkład mikrosfer w płynie).
CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Natychmiast po podaniu produktu OPTISON należy podać dożylnie 10 ml roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań 9 mg/ml (0,9%) lub roztworu glukozy do wstrzykiwań 50 mg/ml (5%) z szybkością 1 ml/sek. Można przepłukać kaniulę rozpoczynając wlew dożylny przez kranik trójdrożny natychmiast po podaniu produktu. Wlew początkowo należy prowadzić z niewielką prędkością. W momencie, kiedy kontrast jest widoczny w lewej komorze serca – wlew powinien być prowadzony z maksymalną prędkością. Następnie należy zmniejszyć wlew do minimalnej szybkości.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Gadovist 1,0, 1,0 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy mililitr zawiera 1,0 mmol gadobutrolu (równoważnik 604,72 mg gadobutrolu), który jest substancją czynną. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Przezroczysty, bezbarwny lub jasnożółty płyn. Właściwości fizykochemiczne: Osmolalność w temperaturze 37°C: 1603 mOsm/kg H2O Lepkość w temperaturze 37°C: 4,96 mPa·s
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Produkt Gadovist 1,0 stosuje się u osób dorosłych oraz dzieci i młodzieży w każdym wieku (w tym u noworodków donoszonych) w następujących wskazaniach: Wzmocnienie kontrastowe w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging – MRI) głowy i rdzenia kręgowego. Wzmocnienie kontrastowe w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI) całego ciała, w tym głowy i szyi, klatki piersiowej, piersi, brzucha (trzustki, wątroby i śledziony), miednicy (gruczołu krokowego, pęcherza moczowego, macicy), przestrzeni zaotrzewnowej (nerek), kończyn i układu mięśniowo-szkieletowego. Wzmocnienie kontrastowe w angiografii przy użyciu rezonansu magnetycznego (ang. contrast enhancement in magnetic resonance angiography – CE-MRA).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wskazania do stosowania
Wzmocnienie kontrastowe w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI) w tym ocena perfuzji mięśnia sercowego w warunkach obciążenia farmakologicznego i ocena żywotności mięśnia sercowego („wzmocnienie opóźnione”). Gadovist 1,0 ułatwia zobrazowanie zaburzeń w strukturze lub zmian ogniskowych i pomaga w różnicowaniu tkanki zdrowej i patologicznie zmienionej. Produkt Gadovist 1,0 należy stosować wyłącznie, jeśli informacje diagnostyczne są niezbędne i nie można ich uzyskać stosując obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging, MRI) bez wzmocnienia kontrastowego.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt Gadovist 1,0 powinien być podawany przez fachowych pracowników służby zdrowia z doświadczeniem w wykonywaniu badań metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Produkt jest przeznaczony tylko do wstrzykiwań dożylnych. Po podaniu produktu należy obserwować pacjenta przez co najmniej pół godziny, ponieważ doświadczenie wskazuje, że w tym okresie występuje większość działań niepożądanych (patrz punkt 4.4). Dodatkowe instrukcje zamieszczone są w punkcie „Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania”. Wymaganą dawkę należy podawać w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu dożylnym. Badanie MRI z zastosowaniem środka kontrastowego można rozpocząć bezpośrednio po wstrzyknięciu (lub krótko po wstrzyknięciu, w zależności od zastosowanych sekwencji impulsów i protokołu badania) ze względu na szybkie wystąpienie efektu wzmocnienia pokontrastowego.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Optymalne działanie środka kontrastowego występuje w trakcie pierwszego przejścia tętniczego w przypadku badania angiograficznego (CE-MRA) i w ciągu około 15 minut po wstrzyknięciu produktu Gadovist 1,0 w przypadku oceny ośrodkowego układu nerwowego (OUN) (czas zależy od rodzaju zmiany chorobowej i rodzaju tkanki). Do badań ze wzmocnieniem kontrastowym szczególnie przydatne jest wykonanie skanów w sekwencji T1-zależnej. Dawkowanie Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą wzmocnienie kontrastowe wystarczające dla celów diagnostycznych. Dawkę należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta. Nie powinna ona przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała określonej w tym punkcie. Dorośli Dawka zależy od wskazania. Pojedyncze wstrzyknięcie 0,1 mmol produktu Gadovist 1,0 na kg masy ciała (odpowiada to 0,1 ml/kg mc.) jest zasadniczo wystarczające. Całkowita, maksymalna dawka to 0,3 mmol produktu Gadovist 1,0 na kg mc. (odpowiada to 0,3 ml/kg mc.).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Badanie OUN: Żeby uzyskać diagnozę, zazwyczaj wystarczającą dawką jest 0,1 mmol na kg masy ciała (0,1 mmol/kg mc.). Odpowiada to 0,1 ml/kg mc. roztworu o stężeniu 1,0 M. Jeśli pomimo ujemnego wyniku badania MRI nadal istnieje istotne kliniczne podejrzenie obecności zmiany chorobowej lub jeśli uzyskanie dokładniejszych informacji może wpłynąć na leczenie chorego, można wykonać drugie wstrzyknięcie produktu leczniczego wyrównując dawkę do dawki maksymalnej, czyli 0,2 ml/kg mc. w ciągu 30 minut od pierwszego podania. W badaniach obrazowych OUN minimalna dawka, którą można podawać to 0,075 mmol gadobutrolu na kg masy ciała (co odpowiada 0,075 ml produktu Gadovist 1,0 na kg masy ciała) (patrz punkt 5.1). Badanie metodą MRI całego ciała (z wyjątkiem CE-MRA) W celu postawienia diagnozy, zazwyczaj wystarczającą dawką jest 0,1 ml/kg mc. produktu Gadovist 1,0.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Badanie angiograficzne: Obrazowanie 1 pola widzenia: 7,5 ml przy masie ciała poniżej 75 kg; 10 ml przy masie ciała 75 kg i większej (co odpowiada 0,1–0,15 mmol/kg mc.). Obrazowanie >1 pola widzenia: 15 ml przy masie ciała poniżej 75 kg; 20 ml przy masie ciała 75 kg i większej (co odpowiada 0,2–0,3 mmol/kg mc.). Specjalne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Gadovist 1,0 można stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (wskaźnik filtracji kłębuszkowej, ang. glomerular filtration rate – GFR < 30 ml/min/1,73 m2) oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby jedynie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz jeśli informacja diagnostyczna jest niezbędna i nie można jej uzyskać w badaniu metodą MRI bez wzmocnienia środkiem kontrastowym (patrz punkt 4.4). Jeśli użycie produktu Gadovist 1,0 jest konieczne, nie należy stosować dawki większej niż 0,1 mmol/kg masy ciała.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Nie należy stosować więcej niż jednej dawki podczas obrazowania. Ze względu na brak danych dotyczących podawań wielokrotnych, wstrzyknięć produktu Gadovist 1,0 nie należy powtarzać, chyba że przerwy pomiędzy wstrzyknięciami wynoszą co najmniej 7 dni. Dzieci i młodzież U dzieci w każdym wieku (w tym u noworodków donoszonych) zalecana dawka wynosi 0,1 mmol gadobutrolu na kg masy ciała (co odpowiada 0,1 ml produktu Gadovist 1,0 na kg masy ciała) we wszystkich wskazaniach (patrz punkt 4.1). Noworodki do 4 tygodnia życia oraz niemowlęta do 1. roku życia Ze względu na niedojrzałą funkcję nerek u noworodków do 4 tygodnia życia oraz u niemowląt do 1. roku życia, produkt Gadovist 1,0 należy stosować u tych pacjentów tylko po starannym rozważeniu, w dawce nie większej niż 0,1 mmol/kg masy ciała. W trakcie badania nie wolno zastosować więcej niż jednej dawki.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Ze względu na brak danych dotyczących wielokrotnego podawania, wstrzyknięć produktu Gadovist 1,0 nie należy powtarzać, chyba że przerwy pomiędzy wstrzyknięciami wynoszą co najmniej 7 dni. Osoby w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i starsze) Dostosowanie dawkowania nie jest uważane za konieczne. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie podawać gadobutrolu dokanałowo. Po podaniu dokanałowym notowano przypadki poważnych, zagrażających życiu i zakończonych zgonem reakcji, głównie neurologicznych (np. śpiączka, encefalopatia, drgawki). Wstrzykiwanie produktu Gadovist 1,0 do żył o małym świetle niesie ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zaczerwienienie i obrzęk. Podczas stosowania produktu leczniczego Gadovist 1,0 obowiązują również standardowe wymagania dotyczące bezpieczeństwa prowadzenia badań metodą rezonansu magnetycznego, zwłaszcza dotyczące wykluczenia materiałów ferromagnetycznych. Nadwrażliwość Tak jak w przypadku innych środków kontrastowych, stosowanie produktu leczniczego Gadovist 1,0 może być związane z reakcjami rzekomoanafilaktycznymi, nadwrażliwości lub idiosynkrazji, charakteryzującymi się objawami ze strony układu krążenia, oddechowego lub objawami skórnymi, do ciężkich reakcji, w tym wstrząsu.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ogólnie, pacjenci z chorobami układu krążenia są bardziej podatni na wystąpienie poważnych objawów, nawet zgonu w wyniku ciężkich reakcji nadwrażliwości. Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości może się zwiększyć w przypadku: występujących w przeszłości reakcji na środki kontrastowe, astmy oskrzelowej w wywiadzie, chorób alergicznych w wywiadzie. U pacjentów ze skłonnością do alergii decyzja o zastosowaniu produktu Gadovist 1,0 musi zostać podjęta po szczególnie uważnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Większość reakcji występuje w ciągu pół godziny od podania produktu. Dlatego zalecane jest obserwowanie pacjenta po wykonaniu badania. Należy zapewnić dostęp do produktów leczniczych stosowanych przy wystąpieniu reakcji nadwrażliwości i odpowiedniej aparatury (patrz punkt 4.2). Rzadko obserwowano reakcje opóźnione (po upływie godzin do kilku dni) (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia czynności nerek Przed podaniem produktu Gadovist 1,0 zalecane jest objęcie wszystkich pacjentów badaniem w zakresie zaburzeń czynności nerek, obejmującym testy laboratoryjne. Zgłaszano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (ang. nephrogenic systemic fibrosis – NSF) związanego ze stosowaniem niektórych produktów leczniczych zawierających gadolin u pacjentów, u których występuje ostre lub przewlekłe ciężkie zaburzenie czynności nerek (GFR< 30 ml/min/1,73 m2). Pacjenci poddani zabiegowi przeszczepienia wątroby są szczególnie narażeni, ponieważ ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek w tej grupie pacjentów jest duże. Ze względu na możliwość wystąpienia NSF podczas stosowania produktu Gadovist 1,0, ten produkt można stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby jedynie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz jeśli informacja diagnostyczna jest niezbędna i nie można jej uzyskać w badaniu metodą MRI bez wzmocnienia środkiem kontrastowym.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Hemodializa zaraz po podaniu produktu Gadovist 1,0 może ułatwić jego usunięcie z organizmu. Brak dowodów uzasadniających rozpoczęcie hemodializy w celu zapobiegania lub leczenia nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) u pacjentów niepoddawanych jeszcze hemodializie. Noworodki i niemowlęta Ze względu na niedojrzałą funkcję nerek u noworodków do 4 tygodnia życia oraz u niemowląt do 1. roku życia, produkt Gadovist 1,0 należy stosować u tych pacjentów tylko po starannym rozważeniu. Osoby w podeszłym wieku Ponieważ klirens nerkowy gadobutrolu może ulec zmniejszeniu u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie ważne jest obserwowanie pacjentów w wieku 65 lat i starszych w zakresie zaburzeń czynności nerek. Napady drgawkowe Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych zawierających gadolin, u chorych z niskim progiem drgawkowym konieczne jest zachowanie szczególnych środków ostrożności.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Substancje pomocnicze Ten produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę (obliczonej na podstawie średniej ilości podawanej osobie o masie ciała 70 kg), to znaczy, że uznaje się go za „wolny od sodu”.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania środków kontrastujących zawierających związki gadolinu, w tym gadobutrol u kobiet w ciąży są ograniczone. Gadolin może przenikać przez łożysko. Nie wiadomo, czy narażenie na gadolin wiąże się z niepożądanym działaniem na płód. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po wielokrotnym zastosowaniu dużych dawek (patrz punkt 5.3). Produktu Gadovist 1,0 nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli stan kliniczny kobiety nie wskazuje na konieczność stosowania gadobutrolu. Karmienie piersi? Produkty lecznicze zawierające gadolin przenikają w bardzo małych ilościach do mleka matki (patrz punkt 5.3). W dawkach klinicznych nie należy spodziewać się wpływu na niemowlę ze względu na małą ilość wydalaną z mlekiem i słabe wchłanianie z jelita. Lekarz wraz z karmiącą matką powinni podjąć decyzję o kontynuowaniu karmienia piersią lub o jego przerwaniu na okres 24 godzin po podaniu produktu Gadovist 1,0.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Gadovist 1,0 nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Gadovist 1,0 jest opracowany w oparciu o dane uzyskane od 6300 pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych i z monitorowania produktu po wprowadzeniu do obrotu. U pacjentów otrzymujących produkt Gadovist 1,0 najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥ 0,5%) są: ból głowy, nudności, zawroty głowy. U pacjentów otrzymujących produkt Gadovist 1,0 najcięższymi działaniami niepożądanymi są: zatrzymanie akcji serca i ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne (w tym zatrzymanie oddechu i wstrząs anafilaktyczny). Rzadko obserwowano opóźnione reakcje alergiczne (od kilku godzin do kilku dni) (patrz punkt 4.4). Większość działań niepożądanych miało nasilenie od łagodnego do umiarkowanego. Działania niepożądane obserwowane po zastosowaniu produktu Gadovist 1,0 są przedstawione w poniższej tabeli. Terminologia działań niepożądanych oparta jest na systemie klasyfikacji układów i narządów (MedDRA).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
W celu opisania określonych reakcji oraz ich synonimów i stanów pokrewnych zastosowano najbardziej odpowiedni termin MedDRA. Działania niepożądane zgłoszone w trakcie badań klinicznych zostały wymienione zgodnie z częstością występowania, którą pogrupowano według konwencji: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Działania niepożądane zaobserwowane jedynie po wprowadzeniu produktu do obrotu, dla których częstość występowania nie mogła być określona, zostały przedstawione w kolumnie zatytułowanej „Częstość nieznana”. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 1. Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych lub po wprowadzeniu do obrotu u pacjentów, którym podano produkt Gadovist 1,0 Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość, reakcja rzekomoanafilaktyczna* (np.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
wstrząs rzekomoanafilaktyczny, zapaść naczyniowa, zatrzymanie oddechu, obrzęk płuc, skurcz oskrzeli, sinica, obrzęk jamy ustnej i gardła, obrzęk krtani, niedociśnienie, wzrost ciśnienia krwi, ból w klatce piersiowej, pokrzywka, obrzęk twarzy, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie spojówek, obrzęk powiek, uderzenie gorąca, nadmierne pocenie się, kaszel, kichanie, uczucie pieczenia, bladość) Zaburzenia układu nerwowego ból głowy zawroty głowy, zaburzenia smaku, parestezje utrata świadomości*, drgawki, omamy węchowe Zaburzenia serca tachykardia, kołatanie serca zatrzymanie akcji serca* Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia duszność* Zaburzenia żołądka i jelit nudności wymioty, suchość w jamie ustnej Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej rumień, świąd (w tym świąd uogólniony), wysypka (w tym wysypka uogólniona, plamkowa, grudkowa, wysypka ze świądem) nerkopochodne zwłóknienie układowe Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania reakcja w miejscu wstrzyknięcia, uczucie gorąca złe samopoczucie, uczucie zimna *Zgłaszano przypadki zagrożenia życia i (lub) przypadki zgonów.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
# Żadne z poszczególnych działań niepożądanych wymienionych przy nadwrażliwości lub reakcji rzekomoanafilaktycznej, zgłoszonych w trakcie badań klinicznych nie osiągnęło częstości występowania większej niż „rzadko” (z wyjątkiem pokrzywki). § Nadwrażliwość, reakcje rzekomoanafilaktyczne obserwowano jedynie po wprowadzeniu produktu do obrotu (częstość nieznana). 0 Do reakcji w miejscu wstrzyknięcia (różne rodzaje) należy zaliczyć: wynaczynienia w miejscu wstrzyknięcia, pieczenie w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna w miejscu wstrzyknięcia, uczucie ciepła w miejscu wstrzyknięcia, rumień lub wysypka w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, krwiak w miejscu wstrzyknięcia. Alergicy są częściej narażeni na wystąpienie reakcji nadwrażliwości niż inni pacjenci (patrz punkt 4.4). Zgłaszano pojedyncze przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) podczas stosowania produktu Gadovist 1,0 (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
Po podaniu produktu Gadovist 1,0 obserwowano wahania parametrów czynności nerek, w tym wzrost stężenia kreatyniny w surowicy. Dzieci i młodzież W oparciu o dwa badania fazy I/III pojedynczej dawki u 138 pacjentów w wieku od 2 do 17 lat i u 44 pacjentów w wieku od 0 do 2 lat (patrz punkt 5.1) częstość, typ i ciężkość działań niepożądanych u dzieci w każdym wieku (w tym u noworodków donoszonych), jest porównywalna do profilu działań niepożądanych występujących u dorosłych. Potwierdzono to w badaniu fazy IV, z udziałem ponad 1100 pacjentów pediatrycznych oraz na podstawie danych z monitorowania produktu po wprowadzeniu do obrotu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Maksymalna pojedyncza dawka dzienna gadobutrolu, wynosi 1,5 mmol gadobutrolu/kg mc. Dotychczas nie zgłaszano objawów intoksykacji wynikających z przedawkowania produktu w trakcie stosowania klinicznego. W przypadku nieumyślnego przedawkowania, w ramach środków ostrożności zaleca się monitorowanie czynności układu krążenia (w tym EKG) i kontrolę czynności nerek. W przypadku przedawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek, produkt Gadovist 1,0 można usunąć z organizmu za pomocą hemodializy. Po 3 sesjach hemodializ około 98% produktu jest wydalane z organizmu. Jednak brak dowodów, że hemodializa jest odpowiednia do zapobiegania nerkopochodnemu zwłóknieniu układowemu.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczne środki kontrastowe, kod ATC: V 08 CA 09 Mechanizm działania Gadovist 1,0 jest produktem leczniczym (środkiem kontrastowym) o właściwościach paramagnetycznych, służącym do stosowania w badaniach obrazowych z wykorzystaniem rezonansu magnetycznego. Działanie kontrastowe zapewniane jest przez gadobutrol – obojętny (niejonowy) kompleks składający się z gadolinu (III) oraz makrocyklicznego ligandu kwasu dihydroksy-hydroksymetylopropylotetraazacyklododekanotrójoctowego (butrolu). Podczas wykonywania sekwencji T1-zależnych z zastosowaniem protonowego rezonansu magnetycznego, wywołane przez jon gadolinu skrócenie czasu relaksacji spinowo-sieciowej (typu spin-siatka) wzbudzonych jąder atomowych prowadzi do zwiększenia intensywności sygnału, a co za tym idzie, do wzmocnienia kontrastu obrazu określonych tkanek.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Z drugiej strony, w obrazach T2*-zależnych, indukcja niehomogeniczności lokalnych pól magnetycznych przez wysoki moment magnetyczny gadolinu w dużych stężeniach (po podaniu dawki w bolusie), prowadzi do spadku intensywności sygnału. Działanie farmakodynamiczne Relaksacyjność gadobutrolu oznaczona in vitro w ludzkiej krwi/osoczu w warunkach fizjologicznych dla klinicznie istotnych wartości natężenia pola magnetycznego (1,5 i 3,0 T) zawiera się w przedziale od 3,47 do 4,97 l/mmol/s. W dawkach klinicznych istotnie wyrażona relaksacyjność gadobutrolu prowadzi do skrócenia czasów relaksacji protonów w wodzie obecnej w tkankach. Trwałość kompleksu gadobutrolu była zbadana in vitro w warunkach fizjologicznych (w ludzkiej surowicy natywnej dla pH 7,4 i temperatury 37°C) przez okres 15 dni. Ilość jonów gadolinu uwalnianych z gadobutrolu pozostawała poniżej granicy oznaczalności wynoszącej 0,1 mol% całkowitej ilości gadolinu, co wskazuje na wysoką trwałość kompleksu w badanych warunkach.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Makrocykliczny ligand tworzy stabilny kompleks z jonem gadolinu wykazującym właściwości paramagnetyczne, zapewniając wyjątkowo wysoką stabilność in vivo oraz in vitro (termodynamiczna stała stabilności: log K = 21–22). Gadobutrol jest bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie, jest związkiem wykazującym wyjątkowo wysoką hydrofilność, ze współczynnikiem rozdziału pomiędzy n-butanol, a bufor o pH 7,6 wynoszącym około 0,006. Substancja ta nie wykazuje żadnych hamujących interakcji z enzymami. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu zaplanowanym jako porównanie wewnątrzosobnicze w układzie naprzemiennym Gadovist porównywano z solą megluminową kwasu gadoterowego (oba produkty w dawce 0,1 mmol/kg) w celu wizualizacji wykontrastowanych zmian nowotworowych w mózgu u 132 pacjentów. Głównym punktem końcowym skuteczności była ogólna preferencja produktu Gadovist lub soli megluminowej kwasu gadoterowego na podstawie mediany odczytu w próbie zaślepionej dla osoby oceniającej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Przewagę produktu Gadovist wykazano na podstawie wartości p wynoszącej 0,0004. Przewagę produktu Gadovist stwierdzono w przypadku 42 pacjentów (32%) w porównaniu z ogólną wyższością soli megluminowej kwasu gadoterowego u 16 pacjentów (12%). U 74 pacjentów (56%) nie stwierdzono przewagi żadnego z dwóch podanych środków kontrastowych. W przypadku zmiennych drugorzędowych stwierdzono, że stosunek sygnału zmiany do sygnału tkanki mózgu był statystycznie istotnie wyższy dla produktu Gadovist (p<0,0003). Wartość procentowa wzmocnienia była wyższa dla produktu Gadovist w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego, przy czym zaobserwowano statystycznie istotną różnicę względem osoby oceniającej w zaślepionej próbie (p<0,0003). W przypadku oceny stosunku kontrastu do szumu stwierdzono wyższą wartość średnią dla produktu Gadovist (129) w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego (98). Różnica nie była istotna statystycznie.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież Przeprowadzono dwa badania fazy I/III z pojedynczą dawką kontrastu u 138 pacjentów z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ośrodkowego układu nerwowego, wątroby i nerek ze wzmocnieniem kontrastowym lub angiografii rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym oraz u 44 pacjentów w wieku 0 do 2 lat (w tym noworodków donoszonych) z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym dowolnej części ciała. Wykazano skuteczność diagnostyczną i zwiększenie pewności diagnostycznej dla wszystkich parametrów ocenianych w badaniach oraz nie stwierdzono różnic pomiędzy pacjentami pediatrycznymi w porównaniu z dorosłymi. Gadovist 1.0 był dobrze tolerowany w badaniach i wykazywał taki sam profil bezpieczeństwa gadobutrolu jak u dorosłych.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Bezpieczeństwo kliniczne Rodzaj i częstość występowania działań niepożądanych po podaniu produktu Gadovist w różnych wskazaniach były przedmiotem rozległego, międzynarodowego, prospektywnego, nieinterwencyjnego badania klinicznego (GARDIAN). Populacja oceny bezpieczeństwa obejmowała 23 708 pacjentów we wszystkich grupach wiekowych, w tym dzieci (n = 1142; 4,8%) oraz osoby w podeszłym wieku (n = 4330; 18,3% w wieku od 65 do <80 lat i n = 526; 2,2% w wieku ≥ 80 lat). Mediana wieku wynosiła 51,9 roku. Dwustu dwóch pacjentów (0,9%) zgłosiło łącznie 251 zdarzeń niepożądanych (AE), a 170 (0,7%) zgłosiło 215 przypadków klasyfikowanych jako niepożądane działanie leku (ADR), większość (97,7%) o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym. Najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi działaniami leku były nudności (0,3%), wymioty (0,1%) i zawroty głowy (0,1%). Częstość występowania niepożądanych działań leku wynosiła 0,9% u kobiet i 0,6% u mężczyzn.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Nie było różnic w częstości występowania niepożądanych działań leku w zależności od dawki gadobutrolu. U czterech ze 170 pacjentów zgłaszających niepożądane działania leku (0,02%) wystąpiły poważne działania niepożądane, w tym jeden wstrząs anafilaktyczny ze skutkiem śmiertelnym. W odniesieniu do dzieci zgłoszono wystąpienie zdarzeń niepożądanych u 8 pacjentów na 1142 (0,7%). W przypadku sześciorga dzieci zdarzenia niepożądane zaklasyfikowano jako niepożądane działanie leku (0,5%). Zaburzenia czynności nerek W prospektywnym badaniu farmakoepidemiologicznym (GRIP) mającym na celu ocenę potencjalnego ryzyka rozwoju nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek 908 pacjentów z zaburzeniami czynności nerek różnego stopnia otrzymywało Gadovist w standardowej dawce zarejestrowanej we wskazaniu CE-MRI.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wszyscy pacjenci, w tym 234 pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m2), którzy nie otrzymywali innych środków kontrastowych opartych na gadolinie, byli monitorowani przez okres dwóch lat pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych NSF. U żadnego z pacjentów włączonych do badania nie rozwinęło się NSF.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczne środki kontrastowe, kod ATC: V 08 CA 09 Mechanizm działania Gadovist 1,0 jest produktem leczniczym (środkiem kontrastowym) o właściwościach paramagnetycznych, służącym do stosowania w badaniach obrazowych z wykorzystaniem rezonansu magnetycznego. Działanie kontrastowe zapewniane jest przez gadobutrol – obojętny (niejonowy) kompleks składający się z gadolinu (III) oraz makrocyklicznego ligandu kwasu dihydroksy-hydroksymetylopropylotetraazacyklododekanotrójoctowego (butrolu). Podczas wykonywania sekwencji T1-zależnych z zastosowaniem protonowego rezonansu magnetycznego, wywołane przez jon gadolinu skrócenie czasu relaksacji spinowo-sieciowej (typu spin-siatka) wzbudzonych jąder atomowych prowadzi do zwiększenia intensywności sygnału, a co za tym idzie, do wzmocnienia kontrastu obrazu określonych tkanek.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Z drugiej strony, w obrazach T2*-zależnych, indukcja niehomogeniczności lokalnych pól magnetycznych przez wysoki moment magnetyczny gadolinu w dużych stężeniach (po podaniu dawki w bolusie), prowadzi do spadku intensywności sygnału. Działanie farmakodynamiczne Relaksacyjność gadobutrolu oznaczona in vitro w ludzkiej krwi/osoczu w warunkach fizjologicznych dla klinicznie istotnych wartości natężenia pola magnetycznego (1,5 i 3,0 T) zawiera się w przedziale od 3,47 do 4,97 l/mmol/s. W dawkach klinicznych istotnie wyrażona relaksacyjność gadobutrolu prowadzi do skrócenia czasów relaksacji protonów w wodzie obecnej w tkankach. Trwałość kompleksu gadobutrolu była zbadana in vitro w warunkach fizjologicznych (w ludzkiej surowicy natywnej dla pH 7,4 i temperatury 37°C) przez okres 15 dni. Ilość jonów gadolinu uwalnianych z gadobutrolu pozostawała poniżej granicy oznaczalności wynoszącej 0,1 mol% całkowitej ilości gadolinu, co wskazuje na wysoką trwałość kompleksu w badanych warunkach.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Makrocykliczny ligand tworzy stabilny kompleks z jonem gadolinu wykazującym właściwości paramagnetyczne, zapewniając wyjątkowo wysoką stabilność in vivo oraz in vitro (termodynamiczna stała stabilności: log K = 21–22). Gadobutrol jest bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie, jest związkiem wykazującym wyjątkowo wysoką hydrofilność, ze współczynnikiem rozdziału pomiędzy n-butanol, a bufor o pH 7,6 wynoszącym około 0,006. Substancja ta nie wykazuje żadnych hamujących interakcji z enzymami. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu zaplanowanym jako porównanie wewnątrzosobnicze w układzie naprzemiennym Gadovist porównywano z solą megluminową kwasu gadoterowego (oba produkty w dawce 0,1 mmol/kg) w celu wizualizacji wykontrastowanych zmian nowotworowych w mózgu u 132 pacjentów. Głównym punktem końcowym skuteczności była ogólna preferencja produktu Gadovist lub soli megluminowej kwasu gadoterowego na podstawie mediany odczytu w próbie zaślepionej dla osoby oceniającej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Przewagę produktu Gadovist wykazano na podstawie wartości p wynoszącej 0,0004. Przewagę produktu Gadovist stwierdzono w przypadku 42 pacjentów (32%) w porównaniu z ogólną wyższością soli megluminowej kwasu gadoterowego u 16 pacjentów (12%). U 74 pacjentów (56%) nie stwierdzono przewagi żadnego z dwóch podanych środków kontrastowych. W przypadku zmiennych drugorzędowych stwierdzono, że stosunek sygnału zmiany do sygnału tkanki mózgu był statystycznie istotnie wyższy dla produktu Gadovist (p<0,0003). Wartość procentowa wzmocnienia była wyższa dla produktu Gadovist w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego, przy czym zaobserwowano statystycznie istotną różnicę względem osoby oceniającej w zaślepionej próbie (p<0,0003). W przypadku oceny stosunku kontrastu do szumu stwierdzono wyższą wartość średnią dla produktu Gadovist (129) w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego (98). Różnica nie była istotna statystycznie.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci i młodzież Przeprowadzono dwa badania fazy I/III z pojedynczą dawką kontrastu u 138 pacjentów z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ośrodkowego układu nerwowego, wątroby i nerek ze wzmocnieniem kontrastowym lub angiografii rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym oraz u 44 pacjentów w wieku 0 do 2 lat (w tym noworodków donoszonych) z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym dowolnej części ciała. Wykazano skuteczność diagnostyczną i zwiększenie pewności diagnostycznej dla wszystkich parametrów ocenianych w badaniach oraz nie stwierdzono różnic pomiędzy pacjentami pediatrycznymi w porównaniu z dorosłymi. Gadovist 1.0 był dobrze tolerowany w badaniach i wykazywał taki sam profil bezpieczeństwa gadobutrolu jak u dorosłych.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Bezpieczeństwo kliniczne Rodzaj i częstość występowania działań niepożądanych po podaniu produktu Gadovist w różnych wskazaniach były przedmiotem rozległego, międzynarodowego, prospektywnego, nieinterwencyjnego badania klinicznego (GARDIAN). Populacja oceny bezpieczeństwa obejmowała 23 708 pacjentów we wszystkich grupach wiekowych, w tym dzieci (n = 1142; 4,8%) oraz osoby w podeszłym wieku (n = 4330; 18,3% w wieku od 65 do <80 lat i n = 526; 2,2% w wieku ≥ 80 lat). Mediana wieku wynosiła 51,9 roku. Dwustu dwóch pacjentów (0,9%) zgłosiło łącznie 251 zdarzeń niepożądanych (AE), a 170 (0,7%) zgłosiło 215 przypadków klasyfikowanych jako niepożądane działanie leku (ADR), większość (97,7%) o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym. Najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi działaniami leku były nudności (0,3%), wymioty (0,1%) i zawroty głowy (0,1%). Częstość występowania niepożądanych działań leku wynosiła 0,9% u kobiet i 0,6% u mężczyzn.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Nie było różnic w częstości występowania niepożądanych działań leku w zależności od dawki gadobutrolu. U czterech ze 170 pacjentów zgłaszających niepożądane działania leku (0,02%) wystąpiły poważne działania niepożądane, w tym jeden wstrząs anafilaktyczny ze skutkiem śmiertelnym. W odniesieniu do dzieci zgłoszono wystąpienie zdarzeń niepożądanych u 8 pacjentów na 1142 (0,7%). W przypadku sześciorga dzieci zdarzenia niepożądane zaklasyfikowano jako niepożądane działanie leku (0,5%). Zaburzenia czynności nerek W prospektywnym badaniu farmakoepidemiologicznym (GRIP) mającym na celu ocenę potencjalnego ryzyka rozwoju nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek 908 pacjentów z zaburzeniami czynności nerek różnego stopnia otrzymywało Gadovist w standardowej dawce zarejestrowanej we wskazaniu CE-MRI.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wszyscy pacjenci, w tym 234 pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m2), którzy nie otrzymywali innych środków kontrastowych opartych na gadolinie, byli monitorowani przez okres dwóch lat pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych NSF. U żadnego z pacjentów włączonych do badania nie rozwinęło się NSF. 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Gadobutrol zachowuje się w organizmie tak, jak każdy inny, wysoce hydrofilny, biologicznie obojętny związek wydalany za pośrednictwem nerek (np. mannitol lub inulina). Wchłanianie i dystrybucja Gadobutrol ulega szybkiej dystrybucji w przestrzeniach zewnątrzkomórkowych. Wiązanie z białkami jest pomijalnie małe. Po podaniu dawki równej 0,1 mmol gadobutrolu/kg masy ciała, średnie stężenie wynoszące 0,59 mmol gadobutrolu/l osocza zmierzono po upływie 2 minut od chwili wykonania wstrzyknięcia, a stężenie 0,3 mmol gadobutrolu/l osocza w 60 minut po wstrzyknięciu.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Badania na zwierzętach: W badaniach na królikach stwierdzono, że przenikanie przez łożysko jest nieznaczne: 0,01% podanej dawki wykrywano u płodów. U szczurów w okresie laktacji, mniej niż 0,1% całkowitej podanej dawki przenikało do mleka. W badaniach na szczurach stwierdzono, że wchłanianie po podaniu doustnym było bardzo małe, i wynosiło około 5%, w oparciu o część dawki wydalaną z moczem. Nie obserwowano krążenia wątrobowo-jelitowego. Metabolizm Gadobutrol nie jest związkiem metabolizowanym. Eliminacja Gadobutrol ulega usunięciu z osocza wykazując okres półtrwania równy 1,81 godziny (zakres: 1,33 – 2,13 godziny). Gadobutrol jest wydalany w postaci niezmienionej przez nerki. Wydalanie drogą inną niż przez nerki jest pomijalnie małe. Klirens nerkowy gadobutrolu wynosi 1,1 do 1,7 ml/min/kg u osób zdrowych, jest więc porównywalny do klirensu nerkowego inuliny, co podkreśla fakt, że gadobutrol jest usuwany w wyniku filtracji kłębuszkowej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Ponad 50 % podanej dawki ulega wydaleniu z moczem w czasie dwóch godzin po podaniu dożylnym. Gadobutrol ulega całkowitemu usunięciu z organizmu w czasie 24 godzin. Mniej niż 0,1% ulega wydalaniu z kałem. Liniowość lub nieliniowość Parametry farmakokinetyczne gadobutrolu u ludzi są odpowiednio proporcjonalne do dawki (np. Cmax, AUC) lub są niezależne od dawki (np. Vss, t1/2). Charakterystyka w określonych populacjach pacjentów Dzieci i młodzież: Farmakokinetyka gadobutrolu w populacji dzieci i młodzieży poniżej 18 lat i u dorosłych jest podobna (patrz punkt 4.2). Zostało to przedstawione w dwóch badaniach fazy I i III z pojedynczą dawką kontrastu u pacjentów pediatrycznych w wieku poniżej 18 lat. Parametry farmakokinetyczne oceniono u 130 pacjentów pediatrycznych w wieku od 2 do 18 lat i u 43 pacjentów pediatrycznych w wieku poniżej 2 lat (w tym u noworodków donoszonych).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wykazano, że profil farmakokinetyczny (PK) gadobutrolu u dzieci w każdym wieku jest podobny do profilu u dorosłych, skutkując podobną wartością pola powierzchni pod krzywą (AUC), klirensem osoczowym znormalizowanym do masy ciała i objętością dystrybucji jak również okresem półtrwania i szybkością wydalania. Około 99% (mediana) dawki zostało wydalone z moczem w ciągu 6 godzin (te dane pochodzą z grupy wiekowej od 2 do 18 lat). Osoby starsze (w wieku 65 lat i powyżej): Ze względu na zmiany fizjologiczne w czynności nerek zachodzące z wiekiem, u starszych ochotników (w wieku 65 lat i starszych) ekspozycja ustrojowa zwiększyła się o około 33% (mężczyźni) i 54% (kobiety), a czas półtrwania o około 33% (mężczyźni) i 58% (kobiety). Klirens osoczowy ulegał zmniejszeniu odpowiednio o około 25% (mężczyźni) i 35% (kobiety). U wszystkich ochotników całość podanej dawki została wydalona z moczem w okresie 24 godzin i nie stwierdzono różnicy w tym zakresie pomiędzy ochotnikami starszymi i młodszymi.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci: Właściwości farmakokinetyczne gadobutrolu u dzieci w wieku od 2 do 17 lat oraz u osób dorosłych są porównywalne (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, okres półtrwania gadobutrolu w surowicy ulega wydłużeniu, ze względu na ograniczone przesączanie kłębuszkowe. Średni okres półtrwania ulega wydłużeniu do 5,8 godziny u osób z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek (80>CLCR>30 ml/min) oraz dalszemu wydłużeniu do 17,6 godzin u niepoddawanych dializie osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CLCR<30 ml/min). Klirens w surowicy ulega obniżeniu do 0,49 ml/min/kg u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (80>CLCR>30 ml/min) oraz do 0,16 ml/min/kg u niepoddawanych dializie osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CLCR<30 ml/min). U osób z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek obserwowano całkowite wydalenie podanej dawki substancji z moczem w okresie 72 godzin.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
W przypadku pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, około 80% podanej dawki było wydalane z moczem w okresie 5 dni (patrz także punkty 4.2 i 4.4). W przypadku znacznego ograniczenia czynności nerek można rozważyć wykonanie hemodializy. U pacjentów wymagających dializy, gadobutrol był niemal całkowicie usuwany z surowicy po trzecim zabiegu dializy. CLCR oznacza klirens kreatyniny (creatinine clearance). 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących toksyczności, genotoksyczności, możliwości uczulenia kontaktowego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Toksyczność reprodukcyjna Dawkowanie wielokrotne w badaniach toksykologicznych dotyczących reprodukcji spowodowało opóźnienie rozwoju zarodkowego u szczurów i królików oraz zwiększenie śmiertelności zarodków u szczurów, królików i małp tylko po dawkach będących u ludzi 8 do 16 razy (w oparciu o powierzchnię ciała) lub 25 do 50 razy (w oparciu o masę ciała) powyżej dawki diagnostycznej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Nie wiadomo, czy działania te mogą występować również po podaniu pojedynczym. Badania toksyczności, u szczurzych noworodków i u młodych szczurów, z dawką pojedynczą i wielokrotną nie wykazały szczególnego zagrożenia stosowania u dzieci w każdym wieku, w tym noworodków donoszonych i niemowląt. Gadovist 1,0 nie wykazuje działania toksycznego na płód podczas podawania w okresie organogenezy w dawkach dwukrotnie (szczury i małpy) oraz pięciokrotnie (króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka, w przeliczeniu na powierzchnię ciała, lub w dawce sześciokrotnie (małpy) lub 15-krotnie (szczury i króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka w przeliczeniu na masę ciała. Gadovist 1,0 nie wykazuje działania teratogennego u szczurów, królików i małp, nawet w przypadku podawania kilku dawek w okresie organogenezy, w maksymalnej badanej dawce przekraczającej od 8 do 32 razy (w przeliczeniu na powierzchnię ciała) lub od 25 do 100 razy (w przeliczeniu na masę ciała) dawkę diagnostyczną stosowaną u ludzi.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Działanie genotoksyczne Badania dotyczące działania genotoksycznego (testy dotyczące występowania mutacji genowych, chromosomalnych i genomowych) nie wykazały mutagenności produktu Gadovist 1,0 in vivo i in vitro. Nie wykonywano badań dotyczących oddziaływania rakotwórczego produktu Gadovist 1,0. Badania takie uznano za zbędne, ponieważ Gadovist 1,0 nie wykazuje właściwości genotoksycznych ani działania toksycznego na szybko rosnące tkanki. Tolerancja miejscowa i możliwość uczulenia kontaktowego Badania eksperymentalne nad tolerancją miejscową na produkt Gadovist 1,0 po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dożylnym oraz pojedynczym podaniu dotętniczym nie wskazały na występowanie niepożądanych działań miejscowych. Eksperymentalne badania tolerancji miejscowej po pojedynczym podaniu pozanaczyniowym, podskórnym, a także domięśniowym wskazały na możliwe występowanie niewielkich miejscowych reakcji nietolerancji w miejscu podania, po nieumyślnym podaniu pozanaczyniowym.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wyniki badań nad kontaktowym działaniem uczulającym nie wskazują na działanie uczulające produktu Gadovist 1,0. Bezpieczeństwo farmakologiczne W nieklinicznych badaniach bezpieczeństwa w odniesieniu do układu krążenia obserwowano przemijający wzrost ciśnienia krwi oraz kurczliwości mięśnia sercowego, zależne od podanej dawki. Działań takich nie obserwowano u ludzi. Badania środowiskowe wykazały, że trwałość i mobilność środków kontrastowych opartych na gadolinie (ang. gadolinium based contrast agent – GBCA) wskazują na możliwość dystrybucji w słupie wody i w wodzie gruntowej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących toksyczności, genotoksyczności, możliwości uczulenia kontaktowego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Toksyczność reprodukcyjna Dawkowanie wielokrotne w badaniach toksykologicznych dotyczących reprodukcji spowodowało opóźnienie rozwoju zarodkowego u szczurów i królików oraz zwiększenie śmiertelności zarodków u szczurów, królików i małp tylko po dawkach będących u ludzi 8 do 16 razy (w oparciu o powierzchnię ciała) lub 25 do 50 razy (w oparciu o masę ciała) powyżej dawki diagnostycznej. Nie wiadomo, czy działania te mogą występować również po podaniu pojedynczym. Badania toksyczności, u szczurzych noworodków i u młodych szczurów, z dawką pojedynczą i wielokrotną nie wykazały szczególnego zagrożenia stosowania u dzieci w każdym wieku, w tym noworodków donoszonych i niemowląt.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gadovist 1,0 nie wykazuje działania toksycznego na płód podczas podawania w okresie organogenezy w dawkach dwukrotnie (szczury i małpy) oraz pięciokrotnie (króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka, w przeliczeniu na powierzchnię ciała, lub w dawce sześciokrotnie (małpy) lub 15-krotnie (szczury i króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka w przeliczeniu na masę ciała. Gadovist 1,0 nie wykazuje działania teratogennego u szczurów, królików i małp, nawet w przypadku podawania kilku dawek w okresie organogenezy, w maksymalnej badanej dawce przekraczającej od 8 do 32 razy (w przeliczeniu na powierzchnię ciała) lub od 25 do 100 razy (w przeliczeniu na masę ciała) dawkę diagnostyczną stosowaną u ludzi. Działanie genotoksyczne Badania dotyczące działania genotoksycznego (testy dotyczące występowania mutacji genowych, chromosomalnych i genomowych) nie wykazały mutagenności produktu Gadovist 1,0 in vivo i in vitro.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie wykonywano badań dotyczących oddziaływania rakotwórczego produktu Gadovist 1,0. Badania takie uznano za zbędne, ponieważ Gadovist 1,0 nie wykazuje właściwości genotoksycznych ani działania toksycznego na szybko rosnące tkanki. Tolerancja miejscowa i możliwość uczulenia kontaktowego Badania eksperymentalne nad tolerancją miejscową na produkt Gadovist 1,0 po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dożylnym oraz pojedynczym podaniu dotętniczym nie wskazały na występowanie niepożądanych działań miejscowych. Eksperymentalne badania tolerancji miejscowej po pojedynczym podaniu pozanaczyniowym, podskórnym, a także domięśniowym wskazały na możliwe występowanie niewielkich miejscowych reakcji nietolerancji w miejscu podania, po nieumyślnym podaniu pozanaczyniowym. Wyniki badań nad kontaktowym działaniem uczulającym nie wskazują na działanie uczulające produktu Gadovist 1,0.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bezpieczeństwo farmakologiczne W nieklinicznych badaniach bezpieczeństwa w odniesieniu do układu krążenia obserwowano przemijający wzrost ciśnienia krwi oraz kurczliwości mięśnia sercowego, zależne od podanej dawki. Działań takich nie obserwowano u ludzi. Badania środowiskowe wykazały, że trwałość i mobilność środków kontrastowych opartych na gadolinie (ang. gadolinium based contrast agent – GBCA) wskazują na możliwość dystrybucji w słupie wody i w wodzie gruntowej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kalkobutrol sodowy Trometamol Kwas solny 3,6 % Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata Termin ważności po pierwszym otwarciu: Pozostałości roztworu do wstrzykiwań niewykorzystane w trakcie jednego badania trzeba wyrzucić. Stabilność chemiczną, fizyczną i mikrobiologiczną wykazano przez 24 godziny w temperaturze od 20 do 25ºC. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt powinien być użyty niezwłocznie. Jeżeli, nie został użyty natychmiast, za okres w jakim produkt został podany i warunki jego przechowywania odpowiedzialna jest osoba podająca produkt. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze do 30ºC. Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki: Fiolki po 2 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 1 i 3 sztuki. Fiolki po 7,5 ml (w 10 ml fiolce); 15 i 30 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 1 i 10 sztuk. Fiolki po 10 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 10 sztuk. Butelka – 65 ml środka kontrastowego (w 100 ml butelce) w opakowaniach po 1 i 10 sztuk. Ampułkostrzykawki szklane: Ampułkostrzykawki (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy) i zatyczką końcówki (elastomer chlorobutylowy) po 5, 7,5, 10 ml (w 10 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Ampułkostrzykawka (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy) i zatyczką końcówki (elastomer chlorobutylowy) po 15 ml (w 17 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Ampułkostrzykawka (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy) i zatyczką końcówki (elastomer chlorobutylowy) po 20 ml (w 20 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Ampułkostrzykawki plastikowe: Ampułkostrzykawki (polimer cykloolefinowy) z korkiem (bromobutylowy silikonowany) i zatyczką końcówki (elastomer termoplastyczny) po 5, 7,5, 10 ml (w 10 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Ampułkostrzykawka (polimer cykloolefinowy) z korkiem (bromobutylowy silikonowany) i zatyczką końcówki (elastomer termoplastyczny) po 15, 20 ml (w 20 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Wkład: Wkład do strzykawki automatycznej (65 ml) po 15, 20 i 30 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ocena wzrokowa Przed użyciem produkt leczniczy należy poddać ocenie wzrokowej. Nie należy używać produktu Gadovist 1,0 w przypadku istotnego odbarwienia, obecności cząstek stałych lub uszkodzenia opakowania.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Fiolki Produkt Gadovist 1,0 należy pobierać do strzykawki bezpośrednio przed użyciem. Nie należy przekłuwać korka więcej niż 1 raz. Produkt, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić. Ampułkostrzykawki Ampułkostrzykawkę należy wyjmować z opakowania bezpośrednio przed użyciem. Należy usunąć zatyczkę końcówki z ampułkostrzykawki bezpośrednio przed użyciem. Produkt, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić. Wkłady do strzykawek automatycznych Produkt leczniczy powinien być podawany przez wyspecjalizowany personel medyczny z zastosowaniem odpowiednich procedur i urządzeń. Należy zachować jałowość podczas wszystkich wstrzyknięć produktu. Wytwórca powinien dostarczyć instrukcję obsługi urządzenia. Produkt, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić. Butelki Butelka 100 ml zawiera 65 ml roztworu. Produkt leczniczy może być podawany przy pomocy automatycznego dozownika.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Instrukcja obsługi urządzenia powinna zostać dostarczona przez producenta. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Zerwaną z fiolki lub ampułkostrzykawki lub wkładu lub butelki etykietę należy przykleić w karcie pacjenta w celu umożliwienia właściwej rejestracji zastosowanego produktu leczniczego zawierającego gadolin. Należy również odnotować dawkę. Jeżeli stosowane są elektroniczne karty pacjenta należy wpisać w rejestr pacjenta nazwę produktu, numer serii oraz dawkę. Dodatkowe informacje patrz punkt 6.3.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Magnevist, 469 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy mililitr roztworu zawiera 469,01 mg (0,5 mmol) dimegluminy gadopentetonianu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony do diagnostyki, wyłącznie do podania dożylnego. Rezonans magnetyczny (ang. Magnetic Resonance Imaging – MRI) głowy i rdzenia kręgowego. Szczególnie do uwidaczniania guzów oraz następczej diagnostyki różnicowej przy podejrzeniu oponiaka, nerwiaka osłonkowego (nerwu słuchowego), guzów naciekających (np. glejaka) i przerzutów; do uwidaczniania małych i (lub) izointensywnych guzów; przy podejrzeniu nawrotu po leczeniu operacyjnym lub radioterapii; w celu różnicowania rzadko występujących nowotworów, takich jak: naczyniaki płodowe, wyściółczaki i mikrogruczolaki przysadki; dla lepszego określenia topografii guzów pochodzenia pozamózgowego. Dodatkowo w MRI rdzenia kręgowego: różnicowanie guzów wewnątrzrdzeniowych i zewnątrzrdzeniowych; uwidacznianie guzów litych i torbielowatych w rdzeniu; określenie topografii guza wewnątrzrdzeniowego. MRI całego ciała.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Wskazania do stosowania
Badania obejmują twarzoczaszkę, okolice szyi, klatkę piersiową wraz z sercem i jamę brzuszną, piersi u kobiet, miednicę, układ kostno-stawowy oraz naczynia całego ciała. Magnevist umożliwia uzyskanie informacji diagnostycznej służącej zwłaszcza: potwierdzeniu lub wykluczeniu guzów, nacieków i zmian naczyniowych; określeniu topografii i granic tych zmian; różnicowaniu struktury wewnętrznej zmian chorobowych; ocenie stanu krążenia w prawidłowych i chorobowo zmienionych tkankach; różnicowaniu guza i tkanek bliznowatych po zakończeniu leczenia; rozpoznaniu nawracającej dyskopatii po zabiegu operacyjnym; półilościowej ocenie czynności nerek, z diagnostyką anatomiczną narządu włącznie.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania 4.2.1 Sposób podawania Magnevist należy podawać wyłącznie we wstrzyknięciu dożylnym, zgodnie z zaleceniami zawartymi w punkcie 6.6. 4.2.2 Dawkowanie Dorośli MRI głowy i rdzenia kręgowego: 0,2 ml/kg mc. produktu Magnevist (równowartość 0,1 mmol dimegluminy gadopentetonianu na kilogram masy ciała). Maksymalna jednorazowa dawka produktu Magnevist: 0,6 ml/kg mc. MRI całego ciała: 0,2 ml/kg mc. produktu Magnevist. Maksymalna jednorazowa dawka produktu Magnevist: 0,6 ml/kg mc. 4.2.3 Dodatkowe informacje dotyczące specjalnych grup pacjentów Dzieci i młodzież: Dzieci: 0,2 ml produktu Magnevist na kilogram masy ciała. Maksymalna jednorazowa dawka: 0,4 ml produktu Magnevist na kilogram masy ciała. Dzieci poniżej dwóch lat: ograniczone doświadczenie w badaniu MRI całego ciała. U dzieci poniżej dwóch lat, aby uniknąć obrażeń, zalecaną dawkę należy podawać ręcznie, a nie za pomocą strzykawki automatycznej.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek: Magnevist jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2) i (lub) z ostrym uszkodzeniem nerek oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby (patrz punkt 4.3). Magnevist może być stosowany tylko po wnikliwej analizie stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30–59 ml/min/1,73 m2), w dawkach nie większych niż 0,2 ml/kg mc. (0,1 mmol/kg mc.) (patrz punkt 4.4). Podczas jednego badania nie należy stosować więcej niż jednej dawki produktu leczniczego. Z uwagi na brak danych dotyczących wielokrotnego podania leku, nie należy stosować produktu Magnevist w odstępach czasu mniejszych, niż co najmniej 7 dni. Noworodki do 4. tygodnia życia, niemowlęta do 1. roku życia i dzieci: Magnevist jest przeciwwskazany do stosowania u noworodków do 4. tygodnia życia (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dawkowanie
Z uwagi na niewystarczająco rozwiniętą czynność nerek u niemowląt do 1. roku życia, Magnevist powinien być stosowany w tej grupie pacjentów jedynie po starannym rozważeniu, w dawce nie większej niż 0,2 ml/kg mc (0,1 mmol/kg mc.). Podczas jednego badania nie należy stosować więcej niż jednej dawki leku. Z uwagi na brak danych dotyczących wielokrotnego podania leku, nie należy stosować leku Magnevist w odstępach czasu mniejszych, niż co najmniej 7 dni. Badanie całego ciała metodą NMR z podaniem kontrastu nie jest zalecane u dzieci poniżej 6. miesiąca życia. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej): Podczas stosowania produktu u pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawki, należy jednak zachować ostrożność (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Magnevist jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2) i (lub) z ostrym uszkodzeniem nerek, u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby, u których wykonano lub planuje się przeszczepienie wątroby oraz u noworodków do 4. tygodnia życia (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nadwrażliwość Należy szczególnie uważnie oszacować stosunek korzyści do ryzyka w przypadku pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na jakikolwiek ze składników produktu Magnevist. Jak w przypadku innych środków kontrastowych podawanych dożylnie, podanie produktu Magnevist może być związane z wystąpieniem reakcji rzekomoanafilaktycznych / nadwrażliwości lub innych reakcji idiosynkrazji, charakteryzujących się odpowiedzią ze strony układu sercowo-naczyniowego, oddechowego lub skóry, obejmujących ostre reakcje w tym wstrząs. Ryzyko reakcji nadwrażliwości jest większe w przypadku: wcześniejszej reakcji po podaniu środków kontrastowych, astmy oskrzelowej w wywiadzie, zaburzeń alergicznych w wywiadzie. U pacjentów ze skłonnością do alergii (zwłaszcza w przypadkach wymienionych powyżej w wywiadzie) decyzja dotycząca zastosowania produktu Magnevist musi być podjęta po szczególnie rozważnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Większość z tych reakcji występuje w ciągu co najmniej pół godziny po podaniu środka kontrastowego. Dlatego zaleca się obserwację pacjenta po zakończeniu badania. Konieczny jest dostęp do leków do leczenia reakcji nadwrażliwości, jak również gotowość do zastosowania działań doraźnych. Rzadko mogą wystąpić reakcje opóźnione (po kilku godzinach lub po kilku dniach) (patrz punkt 4.8). Pacjenci z chorobą układu sercowo-naczyniowego są w grupie podwyższonego ryzyka poważnych, ostrych reakcji nadwrażliwości prowadzących nawet do zgonu. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Przed podaniem produktu Magnevist u wszystkich pacjentów należy wykonać badania laboratoryjne w kierunku dysfunkcji nerek. Odnotowano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) związane z zastosowaniem dimegluminy gadopentetonianu lub niektórych innych środków cieniujących zawierających związki gadolinu u pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek (GFR <30ml/min/1,73m2) i (lub) z ostrym uszkodzeniem nerek.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Z tego powodu u tych pacjentów przeciwwskazane jest stosowanie produktu Magnevist (patrz punkt 4.3). Pacjenci poddani zabiegowi przeszczepienia wątroby są szczególnie narażeni, ponieważ ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek w tej grupie pacjentów jest wysokie. Dlatego też Magnevist nie powinien być stosowany u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby oraz u noworodków (patrz punkt 4.3). Brak danych na temat przypadków występowania NSF u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (GFR 30-59 ml/min/1,73m2). Z tego względu zaleca się ostrożność podczas stosowania produktu Magnevist w tej grupie pacjentów. Hemodializa na krótko po zastosowaniu produktu Magnevist u pacjentów hemodializowanych może być pomocna w usuwaniu produktu Magnevist z organizmu. Nie ma dowodów, że rozpoczęcie hemodializy u pozostałych, niedializowanych pacjentów zapobiega lub leczy NSF. Noworodki i niemowlęta Magnevist jest przeciwwskazany u noworodków do 4.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
tygodnia życia (patrz punkt 4.3). Ze względu na nie w pełni rozwiniętą czynność nerek u niemowląt do 1. roku życia, produkt Magnevist należy stosować u tych pacjentów jedynie po starannym rozważeniu. Pacjenci w podeszłym wieku Z uwagi na zmniejszoną eliminację dimegluminy gadopentetonianu u osób w podeszłym wieku, należy badać pacjentów w wieku 65 lat i powyżej w kierunku dysfunkcji nerek. Napady drgawkowe W rzadkich przypadkach obserwowano zwiększone ryzyko napadów drgawkowych w związku z podaniem środka kontrastowego Magnevist u pacjentów z napadami drgawkowymi lub zmianami wewnątrzczaszkowymi (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Dotychczas nie są znane interakcje z innymi lekami. Wpływ na wyniki testów diagnostycznych Wynik oznaczenia stężenia żelaza w osoczu metodą kompleksometryczną (używając np. batofenantroliny) uzyskanego z krwi pobranej w ciągu 24 godzin po podaniu produktu Magnevist może być zaniżony, gdyż roztwór środka kontrastowego zawiera wolny DTPA.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania dimegluminy gadopentetonianu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produktu Magnevist nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli stan kliniczny kobiety nie wskazuje na konieczność stosowania dimegluminy gadopentetonianu. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy dimegluminy gadopentetonian przenika do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie dimegluminy gadopentetonianu do mleka (szczegóły patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią. Pacjentka nie powinna karmić piersią przez co najmniej 24 godziny po podaniu produktu Magnevist.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nieistotny.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Magnevist jest opracowany w oparciu o dane uzyskane od 11 000 pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych i z monitorowania produktu po wprowadzeniu do obrotu. U pacjentów otrzymujących produkt Magnevist najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (³ 0,4 %) są: różne reakcje w miejscu podania, bóle głowy, nudności. Większość działań niepożądanych występujących w badaniach klinicznych miało przebieg łagodny lub umiarkowany. Najcięższymi działaniami niepożądanymi występującymi u pacjentów otrzymujących Magnevist są: nerkopochodne zwłóknienie układowe (NSF), reakcja rzekomoanafilaktyczna / wstrząs rzekomoanafilaktyczny. Rzadko obserwowano opóźnione reakcje nadwrażliwości / rzekomoanafilaktyczne (od kilku godzin do kilku dni) (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
Działania niepożądane w formie tabelarycznej Działania niepożądane obserwowane po zastosowaniu produktu Magnevist są przedstawione w poniższej tabeli. Terminologia działań niepożądanych oparta jest na systemie klasyfikacji układów i narządów MedDRA. W celu opisania określonych reakcji oraz ich synonimów i stanów pokrewnych zastosowano najbardziej odpowiedni termin MedDRA. Działania niepożądane zgłoszone w trakcie badań klinicznych zostały wymienione zgodnie z częstością występowania, którą pogrupowano według konwencji: niezbyt często (³1/1 000 do <1/100), rzadko (³1/10 000 do <1/1 000). Działania niepożądane zaobserwowane jedynie po wprowadzeniu produktu do obrotu, dla których częstość występowania nie mogła być określona, zostały przedstawione w kolumnie zatytułowanej „Częstość nieznana”. Tabela 1.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
Działania niepożądane zgłoszone w trakcie badań klinicznych lub po wprowadzeniu do obrotu Klasyfikacja układów i narządów Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia krwi i układu chłonnego podwyższony poziom żelaza w surowicy* Zaburzenia układu immunologicznego nadwrażliwość / reakcja rzekomoanafilaktyczna (np. wstrząs rzekomoanafilaktyczny*, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcje nadwrażliwości, wstrząs, niedociśnienie, zapalenie spojówek, utrata przytomności, ucisk w gardle, kichanie, pokrzywka, świąd, wysypka, rumień, duszność, zatrzymanie oddechu, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, skurcz krtani, obrzęk krtani, obrzęk gardła, sinica, katar, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, odruch częstoskurczu) Zaburzenia psychiczne dezorientacja, niepokój, dezorientacja Zaburzenia układu nerwowego zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia smaku, drgawki, parestezje, uczucie palenia, drżenie mięśni, śpiączka, ospałość, zaburzenia mowy, omamy węchowe Zaburzenia oka zaburzenia wzroku, ból oka, łzawienie Zaburzenia ucha i błędnika zaburzenia słuchu, ból ucha Zaburzenia serca tachykardia, niemiarowość, zatrzymanie akcji serca, zwolnienie akcji serca / bradykardia Zaburzenia naczyniowe zakrzepowe zapalenie żył, wypieki na twarzy, rozszerzenie naczyń, omdlenie, reakcja wazowagalna, wzrost ciśnienia krwi Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia podrażnienie gardła, ból gardła i krtani / dyskomfort gardła, kaszel, niewydolność oddechowa, zwiększenie częstości oddechów lub zmniejszenie częstości oddechów, obrzęk płuc Zaburzenia żołądka i jelit wymioty, nudności, ból brzucha, dolegliwości brzucha, biegunka, ból zęba, uczucie suchości w ustach, ból tkanki miękkiej w ustach i parestezje, ślinotok Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych podwyższony poziom bilirubiny we krwi, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej nerkopochodne zwłóknienie układowe (NSF) Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej ból kończyn, ból kręgosłupa, bóle stawów Zaburzenia nerek i dróg moczowych ostra niewydolność nerek, zwiększone stężenie kreatyniny, nietrzymanie moczu, parcie na mocz Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból, uczucie ciepła, uczucie zimna, reakcje w miejscu podania (np.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
uczucie zimna w miejscu podania, parestezje, opuchlizna, ciepło, ból, obrzęk, podrażnienie, krwotok, rumień, dyskomfort, martwica, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zapalenie, wybroczyny) ból w klatce piersiowej, gorączka, obrzęki obwodowe, złe samopoczucie, zmęczenie, pragnienie, niemożność, dreszcze, pocenie się, podwyższona temperatura ciała lub obniżona temperatura ciała * Zgłaszano przypadki zagrożenia życia i (lub) przypadki zgonów. ** U pacjentów z występującą wcześniej niewydolnością nerek. § Reakcje zidentyfikowane po wprowadzeniu produktu na rynek (częstość nieznana). Opis wybranych działań niepożądanych U pacjentów z niewydolnością nerek zależną od dializy, którym podawano Magnevist, często obserwowano opóźnione i przemijające reakcje podobne do zapalenia, takie jak gorączka, dreszcze, podwyższenie poziomu białka C-reaktywnego. Pacjenci ci przechodzili badanie MRI z zastosowaniem produktu Magnevist w przeddzień hemodializy.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
Zgłaszano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) podczas stosowania produktu Magnevist (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W przypadku nieumyślnego przedawkowania, w ramach środków ostrożności zaleca się kontrolę czynności nerek u pacjentów z niewydolnością nerek. Magnevist może zostać usunięty z organizmu drogą hemodializy. Nie ma natomiast danych potwierdzających, że hemodializa zapobiega wystąpieniu nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: środki kontrastowe do badania metodą rezonansu magnetycznego Kod ATC: V 08 CA 01 Magnevist jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym do badań z zastosowaniem rezonansu magnetycznego. Wzmocnienie kontrastowe obrazu powoduje sól dwu-N-metyloglukaminowa kwasu gadopentetowego, dimeglumina, związek kompleksowy gadolinu i kwasu pentetowego (kwas dietylenotriamino-pentaoctowy = DTPA). Przy odpowiedniej technice badania zastosowanej w MRI (np. sekwencja T1-zależna spin-echo gradientowe), jon gadolinu powoduje skrócenie czasu spin-siatka relaksacji wzbudzonych jąder atomowych i w następstwie wzmocnienie intensywności sygnału od momentu zakontrastowania badanych tkanek. Gadopentetonian dimegluminy jest silnym związkiem paramagnetycznym, który powoduje wyraźne skrócenie czasów relaksacji nawet w niewielkich stężeniach.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Efektywność paramagnetyczna, skrócenie czasu relaksacji, zależy od wpływu na czas relaksacji w sekwencji spin-siatka protonów w osoczu i wynosi około 4,95 l/mmol/s oraz tylko w niewielkim stopniu zależy od siły pola magnetycznego. DTPA tworzy trwały kompleks z paramagnetycznym jonem gadolinu, charakteryzujący się wyjątkowo dużą stabilnością w warunkach in vivo i in vitro (log K=22-23). Gadopentetonian dimegluminy, dimeglumina, jest bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie, wysoce hydrofilna; współczynnik dystrybucji między n-butanolem a buforem o pH 7,6 wynosi około 0,0001. Związek nie wykazuje szczególnych właściwości wiązania białek lub hamującego wpływu na czynność enzymów (np. Na+ i K+ ATP-azy mięśnia sercowego). Magnevist nie aktywuje układu dopełniacza i prawdopodobnie dlatego rzadko wywołuje reakcje rzekomoanafilaktyczne.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach in vitro, w których zastosowano gadopentetonian dimegluminy, dimegluminę w dużych stężeniach i długotrwałą inkubację, stwierdzono nieznaczny wpływ na morfologię erytrocytów. Po dożylnym podaniu środka kontrastowego Magnevist ludziom, odwracalny proces może prowadzić do słabej hemolizy wewnątrznaczyniowej, co tłumaczy niewielki wzrost stężenia bilirubiny i żelaza w surowicy sporadycznie obserwowany w pierwszych godzinach po wstrzyknięciu. Właściwości fizyko-chemiczne 0,5 mmol/ml roztworu środka kontrastowego Magnevist przedstawia poniższa tabelka: Magnevist 0,5 mmol/ml Stężenie środka kontrastowego (mg/ml): 469 Osmolalność (Osm/kg H2O) w temp. 37°C: 1,96 Lepkość (mPa·s): w temp. 20°C: 4,9 w temp. 37°C: 2,9 Gęstość (g/ml): w temp. 20°C: 1,210 w temp. 37°C: 1,195 pH: 7,0-7,9
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Gadopentetonian dimegluminy w organizmie wykazuje podobne właściwości jak inne biologicznie nieczynne substancje o dużej hydrofilności (np. mannitol, inulina). Farmakokinetyka w organizmie człowieka nie zależy od dawki. Dystrybucja Po podaniu dożylnym związek ulega szybkiej dystrybucji do przestrzeni zewnątrzkomórkowej. Po podaniu dawki 0,25 mmol dimegluminy gadopentetonianu /kg mc. (=0,5 ml środka kontrastowego Magnevist/kg), poziom w osoczu zmniejsza się po wczesnej fazie dystrybucji trwającej kilka minut z okresem półtrwania wynoszącym około 90 minut, identycznym jak współczynnik wydalania przez nerki. Po podaniu dawki 0,1 mmol/kg mc. (=0,2 ml środka kontrastowego Magnevist/kg), po 3 minutach od wstrzyknięcia stężenie dimegluminy gadopentetonianu w osoczu wynosiło 0,6 mmol/l, a po 60 minutach 0,24 mmol/l.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Po siedmiu dniach od dożylnego podania znakowanego dimegluminy gadopentetonianu, w innych częściach ciała zarówno szczurów jak i psów oznaczono znacznie mniej niż 1% podanej dawki. Względnie największe stężenie związku oznaczono w nerkach, gdzie występował w postaci niezmienionego kompleksu gadolinu. Związek nie przenika przez barierę krew-jądra. Nieznaczna ilość związku, która przenika przez łożysko jest szybko wydalana przez płód. Metabolizm Nie stwierdzono produktów rozkładu paramagnetycznego jonu ani obecności żadnych metabolitów. Wydalanie Gadopentetonian dimegluminy jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej w mechanizmie filtracji kłębuszkowej. Wydalanie pozanerkowe jest bardzo małe. Średnio 83% dawki jest wydalane przez nerki w ciągu 6 godzin po wstrzyknięciu. Około 91% dawki oznaczono w moczu w ciągu pierwszych 24 godzin. Po 5 dniach od podania dożylnego mniej niż 1% dawki zostało wydalone z kałem.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy dimegluminy gadopentetonianu w odniesieniu do 1,73 m2 powierzchni ciała wynosi około 120 ml/min, jest zatem porównywalny z klirensem inuliny lub 51Cr-EDTA. Magnevist jest wydalany przez nerki, a jego klirens ulega w spodziewany sposób zmniejszeniu wraz z wiekiem z powodu związanego z wiekiem fizjologicznego obniżenia czynności nerek. Ilość wykrywanego w moczu produktu Magnevist jest podobna jak u pacjentów niebędących w podeszłym wieku. Charakterystyka związku w organizmie pacjenta Gadopentetonian dimegluminy jest całkowicie wydalany przez nerki nawet przy zaburzonej ich czynności (klirens kreatyniny >20 ml/min); jego okres półtrwania w osoczu zwiększa się w zależności od stopnia niewydolności nerek; nie obserwowano zwiększonego wydalania pozanerkowego. Ze względu na wydłużony (do 30 godzin) okres półtrwania przy znacznej niewydolności nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min), gadopentetonian dimegluminy można usunąć za pomocą hemodializy pozaustrojowej.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Populacja pediatryczna Parametry farmakokinetyczne gadopentetonianu w badaniu u dzieci po 2. miesiącu życia do 2. roku życia (znormalizowany względem masy ciała klirens, objętość dystrybucji, pole powierzchni pod krzywą zależności stężenie – czas i końcowy okres półtrwania) były podobne do obserwowanych u dorosłych.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne oparte na badaniach bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności, genotoksyczności, działania karcynogennego lub toksycznego wpływu na rozmnażanie, nie wykazują ryzyka dla ludzi. Badania prowadzone na zwierzętach nie wykazywały działania teratogennego lub embriotoksycznego produktu Magnevist po jego podaniu w trakcie ciąży. Toksyczność Ryzyko ostrego zatrucia po podaniu środka kontrastowego Magnevist, zgodnie z wynikami prowadzonych badań ostrej toksyczności, jest mało prawdopodobne. Eksperymentalne badania tolerancji układowej, prowadzone po wielokrotnym dożylnym podawaniu środka kontrastowego w ciągu doby wykazały, że produkt Magnevist może być jednorazowo podawany w celach diagnostycznych u ludzi. Genotoksyczność, rakotwórczość Wyniki badań nad toksycznym działaniem dimegluminy gadopentetonianu na geny (mutacje genowe, chromosomowe i genomowe) prowadzone w warunkach in vivo i in vitro, nie wykazały potencjału mutagennego.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach nad rakotwórczością prowadzonych na szczurach nie obserwowano nowotworów zależnych od środka kontrastowego Magnevist. W związku z powyższym oraz w związku z brakiem wpływu genotoksycznego i brakiem toksycznego wpływu na szybko rosnące tkanki, a także biorąc pod uwagę farmakokinetykę oraz fakt, że Magnevist stosowany jest jednorazowo, nie ma dowodów ryzyka rakotwórczego działania u ludzi. Toksyczny wpływ na rozród Badania toksykologiczne dotyczące rozrodu po podaniu produktu Magnevist nie wykazały działania teratogennego podczas ciąży. Po codziennym podawaniu ciężarnym szczurom przez 10 dni dawki 12,5 raza większej, a ciężarnym królikom przez 13 dni dawki co najmniej 7,5 razy większej od dawki zalecanej dla ludzi na kg masy ciała występowało nieznaczne opóźnienie rozwoju płodu i kostnienia.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tolerancja miejscowa i właściwości uczulające Badania tolerancji miejscowej środka kontrastowego Magnevist, prowadzone po jednokrotnym i wielokrotnym podaniu dożylnym oraz jednokrotnym podaniu dotętniczym, nie wskazują na ryzyko miejscowych objawów niepożądanych w naczyniach krwionośnych u ludzi. Badania tolerancji miejscowej po jednokrotnym pozanaczyniowym, podskórnym lub domięśniowym podaniu wykazały, że po nieumyślnym podaniu pozanaczyniowym, w miejscu wstrzyknięcia mogą wystąpić niewielkie reakcje nietolerancji miejscowej. W badaniach nie stwierdzono kontaktowego uczulenia na produkt Magnevist.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Pentaoctan megluminy Meglumina Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Z powodu braku badań niezgodności farmaceutycznych, tego produktu nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 5 lat Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania Po pierwszym otwarciu fiolki / butelki produkt Magnevist zachowuje stabilność chemiczną, fizyczną i mikrobiologiczną przez 24 godziny w temperaturze nie przekraczającej 30 ºC. Później produkt trzeba wyrzucić. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chronić od światła. Fiolki i butelki przechowywać w tekturowym opakowaniu zewnętrznym. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowań 1 fiolka 5 ml 1 fiolka 10 ml 1 fiolka 15 ml 1 fiolka 20 ml 1 fiolka 30 ml 10 fiolek 20 ml 10 fiolek 30 ml 1 butelka 100 ml 10 butelek 100 ml Fiolki: szkło typu I, bezbarwne Butelki: szkło typu II, bezbarwne Korek: guma bromobutylowa Kapsel: aluminium, polipropylenowa zatyczka 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt nie wymaga ochrony przed światłem w trakcie przygotowywania.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Dalsze informacje patrz punkt 4.4. Ocena wzrokowa Przed użyciem produkt należy poddać ocenie wzrokowej. Nie należy używać produktu Magnevist w przypadku istotnego odbarwienia, obecności cząsteczek stałych lub uszkodzenia opakowania. Fiolki Produkt Magnevist należy pobrać z opakowania do strzykawki bezpośrednio przed podaniem. Nie należy nigdy przekłuwać gumowej zatyczki więcej niż raz. Produkt niewykorzystany w czasie jednego badania należy wyrzucić. Opakowania o dużej objętości Dodatkowo, przy stosowaniu butelek do infuzji zawierających 50 lub 100 ml stosuje się następujące zalecenia: Produkt można podawać tylko przy użyciu środków zatwierdzonych procedurą zapewniającą sterylność środka kontrastowego. Należy przestrzegać instrukcji podanych przez producenta sprzętu. U dzieci poniżej dwóch lat wymaganą dawkę należy podać ręcznie a nie stosować strzykawki automatycznej, aby uniknąć zranienia.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Niewykorzystany produkt Magnevist pozostały w otwartych pojemnikach należy wyrzucić na koniec dnia badań (maksymalnie do 24 godzin). Dalsze informacje patrz również punkt 6.3. Zerwaną z fiolki lub butelki etykietę należy przykleić w karcie pacjenta w celu umożliwienia właściwej rejestracji zastosowanego produktu leczniczego zawierającego gadolin. Należy również odnotować dawkę. Jeżeli stosowane są elektroniczne karty pacjenta należy wpisać w rejestr pacjenta nazwę produktu, numer serii oraz dawkę.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Klasyfikacja układów i narządów	Objawy niepożądane	Częstość
Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Eozynofilia	Niezbyt często
Zaburzenia układu nerwowego	Zmienione odczuwanie smaku, bóle głowy	Często

	Szumy uszne, zawroty głowy, parestezje,	Rzadko
Zaburzenia oka	Zaburzenia widzenia	Nieznana*
Zaburzenia serca	Tachykardia komorowa	Rzadko
Zaburzenia układuoddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	Duszność	Niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe	Nagłe zaczerwienienie	Często
Zaburzenia żołądkowo- jelitowe	Nudności	Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Uczucie ciepłaBól w klatce piersiowej	CzęstoNiezbyt często
Zaburzenia układu immunologicznego	Objawy typu alergicznego (np. reakcja anafilaktoidalna lub wstrząs, obrzęk twarzy, pokrzywka)	Nieznana*

Perflutren – porównanie substancji czynnych

Spis treści

Charakterystyka i grupa terapeutyczna porównywanych substancji czynnych

Wskazania do stosowania – podobieństwa i różnice

Mechanizm działania i właściwości farmakokinetyczne

Przeciwwskazania i środki ostrożności – podobieństwa i różnice

Bezpieczeństwo stosowania u szczególnych grup pacjentów

Porównanie najważniejszych cech – tabela

Podsumowanie – wybór środka kontrastowego w zależności od sytuacji klinicznej

Pytania i odpowiedzi

Czym różni się perflutren od gadobutrolu i gadopentetanianu dimegluminy?

Który środek kontrastowy jest bezpieczny dla dzieci?

Czy środki kontrastowe można stosować w ciąży?

Który środek kontrastowy jest przeciwwskazany u osób z chorobami nerek?

Różnice w mechanizmie działania środków kontrastowych

Zalecenia dotyczące bezpieczeństwa u pacjentów z chorobami nerek

Stosowanie środków kontrastowych u kobiet w ciąży i karmiących piersią

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlInterakcje

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlInterakcje

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Optison, dyspersja do wstrzykiwań, 0,19 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie