Menu

Tetraazotan pentaerytrytylu – wskazania – na co działa?

Tetraazotan pentaerytrytylu to substancja czynna stosowana w leczeniu i zapobieganiu chorobie niedokrwiennej serca. Dzięki swoim właściwościom rozszerzającym naczynia krwionośne pomaga poprawić przepływ krwi w sercu i zmniejszyć dolegliwości związane z chorobą wieńcową. Dowiedz się, w jakich sytuacjach lekarz może zalecić jej stosowanie oraz na co zwrócić uwagę podczas terapii.

Spis treści

Jak działa tetraazotan pentaerytrytylu?

Tetraazotan pentaerytrytylu należy do grupy leków zwanych azotanami organicznymi, które pomagają rozszerzać naczynia krwionośne¹². Działanie polega na uwalnianiu tlenku azotu w organizmie, co powoduje rozluźnienie mięśni gładkich ścian naczyń krwionośnych. Dzięki temu serce otrzymuje więcej tlenu, a jego obciążenie ulega zmniejszeniu³⁴. Lek ten wyróżnia się tym, że przy długotrwałym stosowaniu nie prowadzi do rozwoju tolerancji, czyli nie traci swojej skuteczności z upływem czasu⁵⁶.

Wskazania do stosowania tetraazotanu pentaerytrytylu

Stosowanie u dorosłych

Tetraazotan pentaerytrytylu znajduje zastosowanie przede wszystkim w leczeniu schorzeń związanych z niedostatecznym dopływem krwi do serca. Wskazania mogą się różnić w zależności od postaci leku i dawki⁷⁸.

Zapobieganie i leczenie choroby niedokrwiennej serca: Substancja ta jest stosowana zarówno profilaktycznie, jak i w leczeniu objawów choroby wieńcowej, w tym także w przypadku jej zaostrzenia⁷.
Stabilna choroba niedokrwienna serca: W wyższych dawkach tetraazotan pentaerytrytylu jest wykorzystywany w celu zapobiegania bólom wieńcowym związanym z wysiłkiem oraz skurczom tętnic wieńcowych⁸.
Stosowanie po zawale serca: Może być zalecany u pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego, aby zmniejszyć ryzyko kolejnych epizodów bólu wieńcowego i poprawić komfort życia⁹.
Leczenie skojarzone: Tetraazotan pentaerytrytylu bywa stosowany razem z innymi lekami, takimi jak beta-adrenolityki lub inhibitory ACE, zwłaszcza gdy same te leki nie są wystarczająco skuteczne lub ich stosowanie jest przeciwwskazane⁹.

Ważne: Tetraazotan pentaerytrytylu nie nadaje się do przerywania nagłych napadów bólu wieńcowego, ponieważ po podaniu doustnym działa z opóźnieniem. Jest lekiem stosowanym przewlekle, aby zapobiegać objawom, a nie leczyć je natychmiastowo. Jeżeli wystąpią ostre dolegliwości bólowe w klatce piersiowej, należy zastosować inny lek zalecony przez lekarza do szybkiego działania⁹.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Tetraazotan pentaerytrytylu nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży, ponieważ nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności tej substancji w tej grupie wiekowej¹⁰.

Brak wskazań dla dzieci: Stosowanie tetraazotanu pentaerytrytylu u osób poniżej 18 roku życia nie jest zalecane¹⁰.

Połączenia z innymi substancjami czynnymi

Na rynku dostępne są preparaty łączące tetraazotan pentaerytrytylu z innymi substancjami czynnymi, na przykład z glicerolu triazotanem. Takie połączenia również są stosowane w zapobieganiu i leczeniu choroby niedokrwiennej serca, szczególnie w przypadku zaostrzeń choroby¹¹⁷.

Specjalne grupy pacjentów

Osoby starsze: U pacjentów w podeszłym wieku może być konieczne stopniowe zwiększanie dawki, ponieważ ich organizm wolniej przetwarza lek i wydala jego metabolity, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych, takich jak spadki ciśnienia krwi¹².
Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby: W tych grupach pacjentów tetraazotan pentaerytrytylu należy stosować z dużą ostrożnością, ponieważ zaburzenia funkcji tych narządów mogą prowadzić do zwiększonego stężenia leku w organizmie i nasilenia działań niepożądanych¹⁰¹².

Tabela stosowania tetraazotanu pentaerytrytylu w różnych grupach pacjentów

Wskazanie	Dorośli	Dzieci > 12 lat	Dzieci < 12 lat	Osoby starsze	Pacjenci z niewydolnością nerek
Choroba niedokrwienna serca (profilaktyka i leczenie)	Tak	Nie	Nie	Tak, z ostrożnością	Tak, z ostrożnością
Stabilna choroba niedokrwienna serca	Tak	Nie	Nie	Tak, z ostrożnością	Tak, z ostrożnością
Po zawale mięśnia sercowego (profilaktyka napadów bólu wieńcowego)	Tak	Nie	Nie	Tak, z ostrożnością	Tak, z ostrożnością

⁷¹⁰⁸¹²

Wskazówka dla pacjenta:

Stosowanie tetraazotanu pentaerytrytylu może wymagać modyfikacji dawkowania u osób starszych oraz u pacjentów z zaburzeniami pracy nerek lub wątroby.
Nie należy stosować tego leku u dzieci i młodzieży, ze względu na brak danych potwierdzających bezpieczeństwo.
W przypadku przyjmowania innych leków rozszerzających naczynia lub leków obniżających ciśnienie krwi należy zachować ostrożność, ponieważ może dojść do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego.
Tetraazotan pentaerytrytylu może być składnikiem preparatów złożonych, co może wpływać na zakres wskazań i działanie.

Tetraazotan pentaerytrytylu – skuteczna profilaktyka choroby wieńcowej

Tetraazotan pentaerytrytylu to substancja, która odgrywa ważną rolę w zapobieganiu i leczeniu przewlekłej choroby niedokrwiennej serca u dorosłych. Jej skuteczność polega na rozszerzaniu naczyń krwionośnych i poprawie ukrwienia serca, co przekłada się na mniejsze ryzyko bólów wieńcowych i lepsze funkcjonowanie serca w codziennym życiu. Ze względu na profil bezpieczeństwa nie jest jednak odpowiednia dla dzieci i wymaga ostrożności u osób starszych oraz pacjentów z chorobami nerek lub wątroby⁷⁸¹⁰¹². W leczeniu przewlekłym może być stosowana zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi lekami, zapewniając skuteczną ochronę przed objawami choroby wieńcowej.

Pytania i odpowiedzi

Na co stosuje się tetraazotan pentaerytrytylu?

Tetraazotan pentaerytrytylu stosuje się w zapobieganiu i leczeniu choroby niedokrwiennej serca oraz w stabilnej chorobie wieńcowej¹².

Czy tetraazotan pentaerytrytylu można stosować u dzieci?

Nie, tetraazotan pentaerytrytylu nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży³.

Czy lek można stosować u osób z chorobami nerek lub wątroby?

Tak, ale wymaga to szczególnej ostrożności i dostosowania dawkowania⁴⁵.

Czy tetraazotan pentaerytrytylu nadaje się do przerwania nagłego bólu wieńcowego?

Nie, ten lek nie jest odpowiedni do natychmiastowego przerwania bólu wieńcowego ze względu na zbyt wolny początek działania⁶.

Na co zwrócić uwagę przy stosowaniu tetraazotanu pentaerytrytylu?

Podczas terapii ważne jest unikanie alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi. Należy też pamiętać, że tetraazotan pentaerytrytylu może wchodzić w interakcje z innymi lekami, zwłaszcza rozszerzającymi naczynia lub obniżającymi ciśnienie tętnicze, co może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia¹. Osoby z chorobami tarczycy powinny zachować szczególną ostrożność podczas stosowania tego leku².

Działanie antyoksydacyjne tetraazotanu pentaerytrytylu

Tetraazotan pentaerytrytylu wykazuje działanie przeciwutleniające, co oznacza, że może chronić komórki naczyń krwionośnych przed szkodliwym działaniem reaktywnych form tlenu (ROS). Dzięki temu nie tylko pomaga w leczeniu choroby wieńcowej, ale także wspiera ochronę naczyń przed zmianami miażdżycowymi³⁴.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Tetraazotan pentaerytrytylu to substancja czynna stosowana przede wszystkim w leczeniu i zapobieganiu objawom choroby niedokrwiennej serca. Jego dawkowanie różni się w zależności od postaci leku, indywidualnych potrzeb pacjenta oraz szczególnych grup, takich jak osoby starsze czy pacjenci z zaburzeniami pracy nerek lub wątroby. Poznaj schematy dawkowania, zalecenia oraz środki ostrożności, by stosowanie tej substancji było bezpieczne i skuteczne.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Tetraazotan pentaerytrytylu to substancja czynna należąca do grupy azotanów organicznych, stosowana głównie w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które zazwyczaj są przewidywalne i zależą od dawki, drogi podania, wrażliwości pacjenta oraz innych przyjmowanych leków. Większość działań niepożądanych ma łagodny charakter, jednak w rzadkich przypadkach mogą pojawić się poważniejsze objawy wymagające odstawienia leku lub konsultacji ze specjalistą.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Tetraazotan pentaerytrytylu to substancja czynna wykorzystywana głównie w leczeniu choroby niedokrwiennej serca. Dzięki swojemu unikalnemu mechanizmowi działania, pomaga poprawić ukrwienie serca, zmniejsza ryzyko bólu wieńcowego i chroni komórki przed stresem oksydacyjnym. Poznaj, jak działa w organizmie, w jaki sposób jest wchłaniana i jakie są jej kluczowe właściwości, które wyróżniają ją spośród innych azotanów organicznych.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Tetraazotan pentaerytrytylu, nitrogliceryna i molsydomina to substancje czynne należące do leków rozszerzających naczynia, które są stosowane w leczeniu i profilaktyce chorób serca, szczególnie w dławicy piersiowej. Choć ich główne działanie polega na poprawie ukrwienia serca, różnią się między sobą pod względem zastosowania, bezpieczeństwa u różnych grup pacjentów oraz ryzyka rozwoju tolerancji. Poznaj podobieństwa i kluczowe różnice pomiędzy tymi trzema lekami.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Tetraazotan pentaerytrytylu to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu chorób serca. Jej bezpieczeństwo zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, stan zdrowia nerek i wątroby, a także obecność innych schorzeń. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpiecznego stosowania tej substancji, możliwych interakcji oraz grup pacjentów, u których należy zachować szczególną ostrożność.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Tetraazotan pentaerytrytylu to substancja należąca do grupy azotanów organicznych, szeroko stosowana w leczeniu i profilaktyce chorób serca. Jego działanie polega głównie na rozszerzaniu naczyń krwionośnych, co poprawia ukrwienie serca i zmniejsza jego obciążenie. Jednak w pewnych przypadkach stosowanie tej substancji jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u osób z określonymi schorzeniami czy zaburzeniami metabolicznymi. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania, które warto znać przed rozpoczęciem terapii.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Bezpieczeństwo stosowania tetraazotanu pentaerytrytylu u dzieci to zagadnienie wymagające szczególnej uwagi, ponieważ dzieci nie są po prostu „małymi dorosłymi”. Ich organizmy inaczej przetwarzają leki, a substancje czynne mogą działać u nich zupełnie inaczej niż u osób dorosłych. Z tego powodu bardzo ważne jest, by przed zastosowaniem tetraazotanu pentaerytrytylu u najmłodszych dokładnie zapoznać się z informacjami na temat bezpieczeństwa i zasad dawkowania.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Tetraazotan pentaerytrytylu to substancja czynna stosowana w leczeniu chorób serca, należąca do grupy azotanów organicznych. Choć jej głównym zadaniem jest poprawa ukrwienia serca i zapobieganie bólom wieńcowym, może ona wpływać na samopoczucie, szczególnie na początku leczenia. Niektóre osoby mogą doświadczyć bólu lub zawrotów głowy, a nawet omdleń. Z tego względu ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwego wpływu tej substancji na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie leków w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga szczególnej rozwagi, ponieważ wiele substancji czynnych może mieć wpływ na rozwijające się dziecko lub noworodka. Tetraazotan pentaerytrytylu, należący do grupy azotanów organicznych, wykazuje silne działanie na naczynia krwionośne, jednak jego bezpieczeństwo w okresie ciąży i laktacji budzi wątpliwości. W poniższym opisie wyjaśniamy, co wynika z dokumentacji medycznej na temat możliwości stosowania tej substancji przez kobiety w ciąży oraz matki karmiące.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Tetraazotan pentaerytrytylu to substancja stosowana w leczeniu chorób serca, należąca do grupy azotanów organicznych. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do szeregu nieprzyjemnych, a nawet groźnych dla zdrowia objawów, takich jak silne bóle głowy, spadek ciśnienia tętniczego czy methemoglobinemia. W zależności od dawki oraz stanu zdrowia pacjenta skutki mogą być łagodne lub wymagać leczenia szpitalnego. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące przedawkowania tetraazotanu pentaerytrytylu, objawów, które powinny wzbudzić niepokój oraz zasad postępowania w takiej sytuacji.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO PENTAERYTHRITOL COMPOSITUM, 20 mg + 0,5 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 20 mg pentaerytrytylu tetraazotanu (Pentaerythrityli tetranitras) oraz 0,5 mg glicerolu triazotanu (Glyceroli trinitras). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: sacharoza, laktoza jednowodna. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka Białe, okrągłe, obustronnie lekko wypukłe tabletki.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Zapobiegawczo i leczniczo w chorobie niedokrwiennej serca. Zaostrzenie choroby niedokrwiennej serca.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie U osób dorosłych zaleca się podawanie od 1 do 2 tabletek 3 razy na dobę. Wskazane jest zastosowanie dawki początkowej (1 tabletka 3 razy na dobę), jeśli produkt leczniczy podawany jest po raz pierwszy, ze względu na możliwość wystąpienia indywidualnej reakcji hipotonicznej. Dawkowanie u osób z niewydolnością nerek i (lub) wątroby Brak danych wskazujących, że u osób z niewydolnością nerek i (lub) wątroby biodostępność azotanów jest zwiększona. Niemniej jednak, w związku z metabolizmem azotanów w wątrobie oraz wydalaniem ich aktywnych metabolitów przez nerki, zaleca się ostrożność i stosowanie mniejszych dawek w zależności od stopnia niewydolności tych narządów, a następnie zwiększanie dawek pod kontrolą lekarza. Należy unikać nagłego odstawienia produktu leczniczego (poza występującą niekiedy nadwrażliwością). W razie konieczności przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawek produktu leczniczego.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Dawkowanie
Sposób podawania Podanie doustne. Dla przyspieszenia działania produktu leczniczego tabletkę można rozgryźć, a następnie połknąć. Zaleca się przyjmowanie produktu leczniczego, co najmniej pół godziny przed lub jedną godzinę po posiłku.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Niedociśnienie, w tym związane z hipowolemią. Zawał mięśnia sercowego (szczególnie prawej komory) z niskim ciśnieniem tętniczym skurczowym i (lub) tachykardią. Kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory. Zwężenie zastawki dwudzielnej, zwężenie zastawki aorty. Zaciskające zapalenie osierdzia. Zwiększone ciśnienie śródczaszkowe, w tym udar krwotoczny i uraz czaszki. Krwotok mózgowy. Niedokrwistość znacznego stopnia. Jaskra z wąskim kątem przesączania. Zastoinowa choroba żył, choroba zakrzepowa. Jednoczesne stosowanie inhibitorów fosfodiesterazy typu 5.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Pentaerythritol compositum należy stosować ze szczególną ostrożnością u osób z niewydolnością nerek i (lub) wątroby oraz u osób z niskim ciśnieniem krwi w przebiegu różnych chorób. Ostrożnie stosować w nadczynności i niedoczynności tarczycy. Dzieci i młodzież Nie stosować u dzieci (brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności azotanów u dzieci). Produkt leczniczy zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego. Produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Specjalne środki ostrozności
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Pentaerythritol compositum z: innymi lekami rozszerzającymi naczynia, lekami beta-adrenolitycznymi, antagonistami wapnia, antagonistami angiotensyny II, lekami diuretycznymi, inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi, może powodować niepożądane obniżenie ciśnienia tętniczego z klinicznymi objawami niedociśnienia. W razie potrzeby leczenia skojarzonego należy rozpoczynać stosowanie Pentaerythritolu compositum od małych dawek, stopniowo zwiększanych pod ścisłą kontrolą lekarza. Alkohol nasila działanie azotanów polegające na obniżaniu ciśnienia tętniczego. Niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą osłabiać działanie azotanów.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Interakcje
Pentaerytrytylu teraazotan stosowany razem z dihydroergotaminą zwiększa jej stężenie w osoczu powodując wzrost ciśnienia tętniczego. Podczas stosowania produktu leczniczego Pentaerythritol compositum (a także innych azotanów) obowiązuje bezwzględny zakaz przyjmowania inhibitorów fosfodiesterazy typu 5. (np. sildenafil, tadalafil, wardenafil), ze względu na nasilanie działania azotanów organicznych i innych donorów NO, z ciężkimi skutkami niedociśnienia (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, nagły zgon), zwłaszcza u chorych po zawale mięśnia sercowego, udarze, z zaburzeniami rytmu serca.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Pentaerythritol compositum w czasie ciąży lub laktacji. Nie należy stosować produktu leczniczego Pentaerythritol compositum w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Ze względu na przenikanie azotanów do mleka kobiet karmiących piersią, należy podjąć decyzję o zmianie sposobu karmienia lub zaprzestaniu stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pentaerythritol compositum wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Z powodu możliwości wystąpienia (najczęściej na początku leczenia) bólu głowy i niedociśnienia ortostatycznego, a u osób szczególnie wrażliwych omdlenia, należy zachować ostrożność i kontrolować reakcję pacjenta. Należy poinformować pacjenta, że w przypadku wystąpienia takich objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn (wskazana kontrola lekarska).
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu leczniczego Pentaerythritol compositum są charakterystyczne dla całej grupy azotanów organicznych. Częstość ich występowania i nasilenia zależy od dawki produktu leczniczego, stanu pacjenta, jego wrażliwości na azotany oraz od jednocześnie stosowanych produktów leczniczych. Częstość występowania działań niepożądanych: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia naczyniowe Bardzo często: ból głowy (zwykle łagodny i ustępujący po kilku dniach przyjmowania produktu leczniczego). Niezbyt często: zaczerwienienie skóry okolicy twarzy, uczucie gorąca (wynikające z rozszerzenia naczyń, niekiedy powodujące konieczność odstawienia produktu leczniczego).
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Działania niepożądane
Rzadko: silny ból głowy (powodujący konieczność odstawienia produktu leczniczego), przemijające osłabienie, zawroty głowy. Bardzo rzadko: ciężkie niedociśnienie tętnicze, omdlenie, odruchowa bradykardia, zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego. Zaburzenia oka Rzadko: zwiększenie ciśnienia śródgałkowego. Zaburzenia żołądka i jelit Rzadko: zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, ból brzucha (zwykle łagodny i przemijający). Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko: wysypka, trądzik różowaty, erytrodermia, zaczerwienienie, zapalenie skóry, złuszczanie naskórka. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301 Faks: +48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Brak danych dotyczących przypadków przedawkowania produktu leczniczego Pentaerythritol compositum. Objawy przedawkowania produktu leczniczego Pentaerythritol compositum mogą być podobne do objawów niepożądanych obserwowanych po podaniu azotanów, tj.: zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie, niepokój, tachykardia, bóle głowy, uczucie tętnienia w głowie, zawroty, osłabienie, zwiększona potliwość, nudności, wymioty, skórne odczyny alergiczne, methemoglobinemia. Stopień nasilenia objawów klinicznych przedawkowania zależny jest zwykle od dawki produktu leczniczego, innych stosowanych produktów leczniczych oraz stanu pacjenta: niewydolności serca, ostrych stanów wieńcowych, a zwłaszcza zawału mięśnia sercowego ze zmniejszeniem ciśnienia napełniania lewej komory. Leczenie łagodnych postaci przedawkowania jest objawowe.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Przedawkowanie
Niedociśnienie można zwykle wyrównać ułożeniem pacjenta na plecach z uniesieniem nóg powyżej klatki piersiowej, a w razie braku szybkiej poprawy – należy podać płyny we wlewie dożylnym. Wskazane jest podawanie tlenu. Bradykardia zwykle ustępuje po podaniu dożylnym 1 mg atropiny. Leczenie ciężkich postaci przedawkowania azotanów wymaga leczenia na oddziale intensywnej terapii z monitorowaniem stanu pacjenta. U pacjentów z methemoglobinemią należy stosować tlen, a gdy stężenie methemoglobiny przekracza 30% (u pacjentów z chorobą układu krążenia lub niedokrwistością – wcześniej), wskazane jest podanie dożylne 1% roztworu błękitu metylenowego w dawce 1-2 mg/kg masy ciała w ciągu ponad 5 minut.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki rozszerzające naczynia stosowane w leczeniu chorób serca, azotany organiczne, kod ATC: C01DA20 Pentaerytrytylu tetraazotan (PETN) oraz glicerolu triazotan (GTN) są syntetycznymi estrami kwasu azotowego. Pentaerytrytylu tetraazotan i glicerolu triazotan, podobnie jak inne organiczne azotany, są prolekami, których mechanizm działania polega na uwalnianiu w obecności hydrolaz i glutationu (donora grup tiolowych – SH) we wnętrzu wielu komórek (przede wszystkim mięśni gładkich naczyń, śródbłonka naczyniowego i płytek krwi), wolnego rodnika tlenku azotu (NO). NO jest aktywną cząsteczką opisanego wcześniej związku EDRF powstającego w śródbłonku o silnym działaniu rozkurczającym naczynia. NO w komórkach mięśni gładkich stymuluje rozpuszczalną cyklazę guanylową (sGC), która zwiększa w komórce stężenie wtórnego przekaźnika – cyklicznego 3’5’-guanylomonofosforanu (cGMP).
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ta cząsteczka aktywuje zależną od cGMP kinazę białkową, która fosforyluje białka biorące udział w regulacji stężenia Ca2+ w komórkach mięśni gładkich. Obniżenie wewnątrzkomórkowego stężenia Ca2+ powoduje rozkurcz komórek mięśni gładkich. Azotany w chorobie wieńcowej działają na drodze zmniejszenia zużycia tlenu przez serce i poprawie jego dostarczania. Główną właściwością azotanów jest rozszerzanie naczyń, występujące najsilniej w obrębie pojemnościowego układu żylnego, dużych tętnic wieńcowych podwsierdziowych i arterioli powyżej 100 µm. Pozwala to na redystrybucję krwi do krążenia obocznego (kolaterali) strefy niedokrwionej i poprawę ukrwienia w obszarze podwsierdziowym, a także zapobieganie i usuwanie skurczów tętnic wieńcowych spontanicznych oraz występujących w ekscentrycznych zwężeniach tętnic. Azotany nie powodują zespołu podkradania wieńcowego.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Z piśmiennictwa eksperymentalnego i klinicznego dotyczącego tolerancji azotanów wynika, że pentaerytrytylu tetraazotan jest jedynym donorem z grupy organicznych azotanów niepowodującym zwiększenia stężenia reaktywnych form tlenu (ROS) w trakcie metabolizmu w komórkach naczyń i niewywołującym tolerancji. Przyczyna braku tolerancji podczas przewlekłego stosowania pentaerytrytylu tetraazotanu jest złożona i niewyjaśniona do końca. Uważa się, że istota zjawiska wynika z przemian w komórce czynnych metabolitów pentaerytrytylu tetraazotanu (głównie pentaerytrytylu diazotanu), które w trakcie uwalniania NO wykazują równocześnie potencjał redukcyjny, chroniący syntazę tlenku azotu (NOS) przed „rozłączeniem”. Korzystne działanie antyoksydacyjne i przeciwmiażdżycowe pentaerytrytylu tetraazotanu wiąże się ze zwiększeniem w komórkach śródbłonka zawartości ferrytyny – białka o właściwościach przeciwutleniających oraz zwiększeniem ekspresji hemooksygenazy-1, która chroni komórkę przed cytotoksycznym działaniem ROS.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Obecnie uważa się, że po podaniu doustnym pentaerytrytylu tetraazotan jest metabolizowany przez mikroflorę jelitową głównie do pentaerytrytylu triazotanu (PETriN), który dzięki właściwościom lipofilnym ulega szybkiemu wchłanianiu jelitowemu w zakresie od 60 do 70%. Stężenia pentaerytrytylu tetraazotanu i pentaerytrytylu triazotanu we krwi nie są możliwe do zmierzenia. Wchłonięty pentaerytrytylu triazotan ulega w czasie pierwszego przejścia przez wątrobę oraz w krwinkach czerwonych dalszym przemianom do kolejnych pochodnych: dwu- (PEDN) i monoazotanowych (PEMN), które częściowo po sprzęgnięciu z kwasem glukuronowym są wydalane z żółcią do jelit. Wykazano, że w jelitach następuje odszczepienie kwasu glukuronowego, a wolne aktywne dwu- i monoazotanowe pochodne podlegają następnie wchłanianiu jelitowemu.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Właściwości farmakokinetyczne
To wątrobowo-jelitowe krążenie metabolitów pentaerytrytylu tetraazotanu odgrywa bardzo istotną rolę wydłużającą aktywność farmakologiczną produktu leczniczego. Absorpcja oraz biodostępność zmniejszają się w obecności pokarmu w górnej części przewodu pokarmowego. Biodostępność może zwiększać się w zaburzeniu czynności nerek, w uszkodzeniu wątroby oraz u osób w podeszłym wieku. Końcowa faza metabolizmu pentaerytrytylu tetraazotanu polega na jego ostatecznej denitryfikacji do pentaerytrytylu (PE). Stwierdzono, że cząsteczka pentaerytrytylu tetraazotanu charakteryzuje się podobną szybkością uwalniania cząsteczek NO do szybkości glicerolu triazotanu: odpowiednio 62,80 nM/min i 65,49 nM/min oraz, że wszystkie metabolity pentaerytrytylu tetraazotanu (poza pentaerytrytylem) są aktywne i wykazują zdolność uwalniania NO.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pentaerytrytylu triazotan posiada 1/3 szybkości uwalniania NO glicerolu triazotanu, a monoazotan – połowę działania diazotanu, ale może to być kompensowane 4,6 krotnie większym Cmax monoazotanu. Metabolity pentaerytrytylu tetraazotanu są wydalane z moczem, głównie między 8-12 godziną od przyjęcia produktu leczniczego. U człowieka w ciągu 24 godzin wydala się z moczem 20-50% przyjętej dawki – z końcowym metabolitem – pentaerytrytylem (PE) oraz pentaerytrytylu monoazotanem. Z kałem wydalane są niewielkie ilości niewchłoniętego ponownie pentaerytrytylu tetraazotanu, głównego metabolitu – pentaerytrytylu oraz śladowe ilości pentaerytrytylu diazotanu i pentaerytrytylu monoazotanu. Po podaniu doustnym pentaerytrytylu tetraazotanu w postaci tabletki, początek działania hemodynamicznego następuje po około 20 do 60 minutach i utrzymuje się około 12 godzin.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego i toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla ludzi.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sacharoza Skrobia ziemniaczana Laktoza jednowodna Talk Karboksymetyloskrobia sodowa typ A Magnezu stearynian Żelatyna 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 18 miesięcy 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka szklana, zamykana korkiem polietylenowym, zawierająca 20 tabletek, w tekturowym pudełku z ulotką informacyjną dla pacjenta. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO GALPENT, 100 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka zawiera 100 mg pentaerytrytylu tetraazotanu (Pentaerythrityli tetranitras) w postaci 33,3% rozcierki laktozowej. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: sacharoza 3,5 mg i laktoza jednowodna 214,7 mg. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka Białe, okrągłe, obustronnie lekko wypukłe tabletki.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Stabilna choroba niedokrwienna serca.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie U dorosłych zaleca się stosowanie dawki 100 mg 1 raz na dobę, rano lub wieczorem. U niektórych pacjentów może być wskazane zwiększenie dawki do 2 razy na dobę po 100 mg. W piśmiennictwie stosowane są dawki 2 do 3 razy na dobę (co 12 do 8 godzin) po 50 do 80 mg, rzadziej 3 razy na dobę po 100 mg. U pacjentów z niewydolnością wątroby, nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku może zwiększyć się biodostępność pentaerytrytylu tetraazotanu. Brak jest jednoznacznych danych wskazujących, że u pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek i wątroby występuje zwiększenie biodostępności azotanów. Zaleca się ostrożność i odpowiednie zmniejszenie dawek indywidualnie dla każdego pacjenta, zależnie od zaawansowania niewydolności tych narządów. Należy unikać nagłego odstawienia produktu leczniczego (poza występującą bardzo rzadko alergią). W razie konieczności odstawienia produktu leczniczego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawek.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
Produktu leczniczego Galpent nie stosuje się u dzieci. Szczególne grupy pacjentów U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością wątroby lub nerek, wskazane jest rozpoczęcie terapii, jak podaje piśmiennictwo, od dawki 50 mg i zwiększanie dawki pod kontrolą lekarza. Sposób podawania Podanie doustne. Ponieważ wchłanianie produktu leczniczego i czynnych metabolitów zmniejsza się w obecności pokarmu w jelitach, zaleca się przyjmowanie produktu leczniczego co najmniej pół godziny przed jedzeniem lub jedną godzinę po jedzeniu.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na pentaerytrytylu tetraazotan lub inne azotany lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Wstrząs, hipotonia – w tym związana z hipowolemią. Zawał mięśnia sercowego z niskim ciśnieniem napełniania – szczególnie prawej komory. Kardiomiopatia przerostowa zawężająca drogę odpływu z lewej komory. Zwężenie zastawki mitralnej, zwężenie lewego ujścia tętniczego. Tamponada serca. Zaciskające zapalenie osierdzia. Serce płucne. Zwiększone ciśnienie śródczaszkowe, w tym udar mózgu i uraz czaszki. Znaczna niedokrwistość. Jaskra z wąskim kątem przesączania. Produktu leczniczego nie stosuje się u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią. Produktu leczniczego nie stosuje się u dzieci. U osób przyjmujących pentaerytrytylu tetraazotan i inne azotany bezwzględnie przeciwwskazany jest syldenafil ze względu na występowanie działań niepożądanych, z ciężką redukcją ciśnienia tętniczego, stanowiących zagrożenie życia.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Jednoczesne stosowanie pentaerytrytylu tetraazotanu i innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, leków beta-adrenolitycznych, antagonistów wapnia, inhibitorów ACE i antagonistów receptora AT1, leków diuretycznych, innych leków hipotensyjnych, neuroleptyków i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, może powodować niepożądane, nagłe zmniejszenie ciśnienia tętniczego z klinicznymi objawami hipotonii. W przypadku konieczności leczenia skojarzonego należy rozpoczynać od małych dawek, stopniowo zwiększanych pod ścisłą kontrolą. Alkohol nasila działanie azotanów polegające na obniżaniu ciśnienia tętniczego. Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z niedoczynnością tarczycy. Konieczne jest zachowanie ostrożności przy stopniowym zwiększaniu dawki u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością wątroby lub nerek, ze względu na mniejszy metabolizm pentaerytrytylu tetraazotanu w czasie pierwszego przejścia wątrobowego, a także zmniejszenie wydalania czynnych metabolitów produktu leczniczego: pentaerytrytylu diazotanu i pentaerytrytylu monoazotanu przez nerki – ze zwiększeniem biodostępności produktu leczniczego i możliwością wystąpienia działań niepożądanych – przede wszystkim hipotonii.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Produkt leczniczy zawiera laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Produkt leczniczy zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne podawanie difenhydraminy z pentaerytrytylu tetraazotanem zwiększa znacznie (6-krotnie) stężenie czynnego metabolitu – pentaerytrytylu monoazotanu. Pentaerytrytylu tetraazotan stosowany z dihydroergotaminą zwiększa jej stężenie w osoczu – powodując zwiększenie ciśnienia tętniczego. Niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą obniżać skuteczność działania azotanów. Bezwzględnie przeciwwskazane jest przyjmowanie syldenafilu i innych inhibitorów 5-fosfodiesterazy podczas stosowania pentaerytrytylu tetraazotanu i innych azotanów (z nitrogliceryną podjęzykową włącznie), ze względu na potęgowanie działania azotanów organicznych i innych donorów NO, z ciężkimi następstwami hipotonii (zawał mięśnia sercowego, udar mózgowy, nagły zgon), zwłaszcza u chorych po zawale mięśnia sercowego, udarze, z zaburzeniami rytmu serca.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację U kobiet w ciąży i okresie karmienia piersią bezpieczeństwo stosowania nie zostało określone i dlatego nie należy stosować produktu leczniczego u tych pacjentek.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn U niektórych pacjentów istnieje możliwość występowania (najczęściej na początku terapii) bólów i zawrotów głowy oraz hipotonii ortostatycznej i omdleń. U tych pacjentów zalecana jest szczególna ostrożność i kontrola reakcji (po podaniu dawki jednorazowej). Pacjenta należy poinformować, że w przypadku wystąpienia takich objawów nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych i obsługiwać maszyn.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Częstość występowania działań niepożądanych: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Działania niepożądane pentaerytrytylu tetraazotanu są charakterystyczne dla całej grupy azotanów organicznych. Częstość ich występowania i nasilenie zależą od rodzaju produktu leczniczego i jego dawki, stanu i wrażliwości pacjenta na azotany oraz leczenia towarzyszącego. W czasie leczenia pentaerytrytylu tetraazotanem mogą wystąpić niżej wymienione działania niepożądane. Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: bóle głowy (zwykle o niewielkim nasileniu, obserwowane w ciągu pierwszych kilku – kilkunastu dni leczenia, występowały u 4,9% – 25% leczonych pacjentów). Często: zawroty głowy (występowały u 0,8% – 7% leczonych pacjentów).
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia żołądka i jelit Rzadko: nudności, wymioty, bóle brzucha. Zaburzenia serca Rzadko: odruchowa tachykardia. Zaburzenia skóry Rzadko: przemijające zaczerwienienie skóry twarzy. Bardzo rzadko: skórne reakcje alergiczne. Nieznana częstość: trądzik różowaty oraz erytrodermia (zlewne zaczerwienienie i zazwyczaj obfite złuszczanie). Zaburzenia naczyniowe Często: hipotonia ortostatyczna (nagłe zmniejszenie ciśnienia tętniczego u pacjentów po zmianie z pozycji leżącej na stojącą, występowała u 0,8% – 2,3% leczonych pacjentów). Zmniejszenie ciśnienia tętniczego (stwierdzono głównie u chorych z nadciśnieniem tętniczym). Istnieje możliwość wystąpienia zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego oraz śródgałkowego. Bardzo rzadko: u osób szczególnie wrażliwych, pod wpływem alkoholu, a także po jednoczesnym podawaniu leków rozszerzających naczynia mogą wystąpić epizody niedociśnienia tętniczego z zasłabnięciem bądź omdleniem oraz odruchową bradykardią – głównie po nitroglicerynie.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia krwi Methemoglobinemię obserwowano wyłącznie po dożylnym podawaniu azotanów. Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: reakcja nadwrażliwości na azotany. Zaburzenia ogólne Często: osłabienie (występowało u 0,8% – 2,3% leczonych pacjentów). Po zastosowaniu terapeutycznej dawki nitrogliceryny podanej podjęzykowo lub dożylnie obserwowano w początkowym okresie leczenia nagłe zmniejszenie ciśnienia tętniczego i zasłabnięcie do utraty przytomności oraz bradykardię, która może prowadzić do zatrzymania czynności serca. Reakcja ta nie była obserwowana po podaniu pentaerytrytylu tetraazotanu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301 Faks: +48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie produktu leczniczego Galpent nie było opisywane. W warunkach eksperymentalnych produkt leczniczy nie wykazywał działania toksycznego w dawce 400 mg/kg (LD50 wynosi > 6 g/kg masy ciała zwierząt). U ludzi stosowano doustnie 600 mg na dobę produktu leczniczego bez objawów przedawkowania. Objawy ewentualnego przedawkowania produktu leczniczego są podobne do objawów obserwowanych po podaniu nitrogliceryny. Stopień nasilenia objawów klinicznych przedawkowania zależny jest od dawki produktu leczniczego, leków jednocześnie podawanych oraz stanu pacjenta: niewydolności serca, ostrych zespołów wieńcowych, a zwłaszcza zawału z obniżonym ciśnieniem napływu krwi do lewej komory serca. Leczenie łagodnych postaci przedawkowania jest objawowe. Hipotonię daje się zwykle opanować ułożeniem chorego na plecach z uniesieniem nóg powyżej klatki piersiowej, a w przypadku braku szybkiej poprawy – wlewem dożylnym płynów infuzyjnych. Wskazane jest podawanie tlenu.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
W przypadku bradykardii z reguły stosuje się 1 mg atropiny podawanej dożylnie. Leczenie ciężkich postaci przedawkowania azotanów musi odbywać się na oddziale intensywnej terapii z monitorowaniem stanu pacjenta. U chorych z methemoglobinemią należy stosować tlen, a gdy stężenie methemoglobiny przekracza 30% (u pacjentów z chorobą układu krążenia lub niedokrwistością – w wywiadzie), istnieją wskazania do podania 1% roztworu błękitu metylenowego w dawce od 1 do 2 mg/kg masy ciała w ciągu ponad 5 minut.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki rozszerzające naczynia krwionośne stosowane w chorobach serca, nitraty organiczne, kod ATC: C01DA05. Pentaerytrytylu tetraazotan należy do grupy organicznych azotanów. Pentaerytrytylu tetraazotan, podobnie jak inne organiczne azotany, jest prolekiem, którego mechanizm działania polega na uwalnianiu w obecności hydrolaz i glutationu (donora grup tiolowych -SH) w środowisku wielu komórek (przede wszystkim mięśni gładkich naczyń, śródbłonka naczyniowego i płytek krwi), wolnego rodnika tlenku azotu (NO). Azotany organiczne należą do grupy donorów NO. NO jest aktywną cząsteczką powstającego w śródbłonku czynnika o silnym działaniu naczyniorozkurczowym (EDRF). Tlenek azotu w komórkach mięśni gładkich stymuluje rozpuszczalną cyklazę guanylową (sGC), która zwiększa w komórce stężenie wtórnego przekaźnika – cyklicznego 3’5’ guanozynomonofosforanu (cGMP).
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ta cząsteczka aktywuje zależną od cGMP kinazę białkową, która fosforyluje białka biorące udział w regulacji stężenia Ca2+ w komórkach mięśni gładkich. Zmniejszenie wewnątrzkomórkowego stężenia Ca2+ powoduje rozkurcz komórek mięśni gładkich. Azotany w chorobie wieńcowej działają na drodze zmniejszenia zapotrzebowania tlenowego mięśnia sercowego i poprawy dystrybucji w krążeniu wieńcowym. Główną właściwością azotanów jest rozszerzanie naczyń, występujące najsilniej w obrębie pojemnościowego układu żylnego, dużych tętnic wieńcowych podwsierdziowych i arterioli powyżej 100 μm. Pozwala to na redystrybucję krwi do krążenia obocznego (kolaterali) strefy niedokrwionej i poprawę ukrwienia w obszarze podwsierdziowym, a także zapobieganie i usuwanie skurczów tętnic wieńcowych spontanicznych oraz występujących w ekscentrycznych zwężeniach tętnic. Azotany nie powodują zespołu podkradania wieńcowego.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pentaerytrytylu tetraazotan jest jedynym donorem z grupy organicznych azotanów niepowodującym zwiększenia stężenia reaktywnych form tlenu, powstających w komórkach naczyń w procesach metabolicznych i niewywołującym tolerancji. Przyczyna braku tolerancji podczas długotrwałego stosowania pentaerytrytylu tetraazotanu jest złożona i nie do końca wyjaśniona. Uważa się, że istota zjawiska wynika z przemian w komórce aktywnych metabolitów pentaerytrytylu tetraazotanu. Działanie antyoksydacyjne i przeciwmiażdżycowe pentaerytrytylu tetraazotanu jest związane ze zwiększeniem stężenia w komórkach śródbłonka ferrytyny – białka o właściwościach przeciwutleniających oraz zwiększenie ekspresji hemooksygenazy-1, która chroni komórkę przed cytotoksycznym działaniem reaktywnych form tlenu (ROS). Pentaerytrytylu tetraazotan jest wskazany w stabilnej chorobie niedokrwiennej serca w celu zapobiegania dławicowym bólom wysiłkowym oraz skurczom tętnic wieńcowych.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jest stosowany u stabilnych chorych po zawale mięśnia sercowego. Amerykańskie towarzystwa kardiologiczne: American College of Cardiology i American Heart Association zalecają stosowanie azotanów organicznych (w klasie IB), w celu zmniejszenia objawów choroby, gdy leki beta adrenolityczne są przeciwwskazane, powodują istotne działania niepożądane, lub w skojarzeniu, jeśli same leki beta adrenolityczne nie są dostatecznie skuteczne. W trakcie długotrwałego leczenia pacjentów z objawami choroby niedokrwiennej serca stwierdzano znaczące zmniejszenie liczby bólów wieńcowych i zużycia nitrogliceryny. Pentaerytrytylu tetraazotan nie jest przeznaczony do przerywania bólu wieńcowego, ze względu na niedostatecznie szybką absorpcję po podaniu doustnym. Pentaerytrytylu tetraazotan może być stosowany w monoterapii oraz w leczeniu skojarzonym (najczęściej z lekami beta adrenolitycznymi lub inhibitorami ACE), co wymaga ostrożności ze względu na możliwość występowania zmniejszenia ciśnienia krwi.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu doustnym pentaerytrytylu tetraazotan jest metabolizowany przez mikroflorę jelitową głównie do pentaerytrytylu triazotanu, który dzięki właściwościom lipofilnym ulega szybkiemu wchłanianiu jelitowemu w około 60 – 70%. Stężenia pentaerytrytylu tetraazotanu i pentaerytrytylu triazotanu we krwi nie są mierzalne. Metabolizm Wchłonięty pentaerytrytylu triazotan ulega w czasie „pierwszego przejścia wątrobowego” oraz w krwinkach czerwonych dalszym przemianom do pochodnych: diazotanowych i monoazotanowych, które po związaniu z kwasem glukuronowym są częściowo wydzielane z żółcią do jelit. W jelitach następuje odszczepienie kwasu glukuronowego, a wolne aktywne diazotanowe i monoazotanowe pochodne podlegają następnie wchłanianiu jelitowemu. To wątrobowo-jelitowe krążenie metabolitów pentaerytrytylu tetraazotanu odgrywa bardzo istotną rolę wydłużającą aktywność farmakologiczną produktu leczniczego.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po jednorazowym podaniu doustnym 100 mg pentaerytrytylu tetraazotanu stwierdzono następujące wartości wskaźników farmakokinetycznych: okres półtrwania pentaerytrytylu triazotanu wynosi około 10 minut; pentaerytrytylu diazotan osiąga maksymalne stężenie (Cmax) 17,4 ng/ml po czasie (tmax) 2,5 godziny; okres półtrwania (t½) wynosi 4,2 godziny, a jego AUCt wynosi 96,7 h·ng/ml; pentaerytrytylu monoazotan osiąga Cmax 79,3 ng/ml po tmax 7,1 godziny, jego t½ wynosi 10,4 godziny, a AUCt wynosi 1064 h·ng/ml. Po podaniu tabletki 80 mg pentaerytrytylu tetraazotanu, Cmax dla pentaerytrytylu diazotanu wynosiło: 9,7 ng/ml po tmax: 3 godziny, t½: 2,7 godziny, a dla pentaerytrytylu monoazotanu odpowiednio: 41,6 ng/ml, po tmax 6,5 godziny, gdzie t½ wynosiło 7,7 godziny. Uwagę zwraca ponad 2-krotne wydłużenie czasu osiągnięcia maksymalnego stężenia pentaerytrytylu monoazotanu w stosunku do pentaerytrytylu diazotanu.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Krzywa stężenia pentaerytrytylu diazotanu wykazywała drugie maksymalne stężenie po 5 godzinach, które dokumentuje udział krążenia wątrobowego w przedłużaniu aktywności farmakologicznej produktu leczniczego. Stężenia pentaerytrytylu diazotanu powyżej 2 ng/ml utrzymywały się po podaniu 100 mg pentaerytrytylu tetraazotanu przez około 13 godzin, a stężenia pentaerytrytylu monoazotanu powyżej 20 ng/ml przez około 24 godziny. Absorpcja oraz biodostępność penterytrytylu tetraazotanu zmniejszają się w obecności pokarmu w górnej części przewodu pokarmowego. Dlatego zaleca się przyjmowanie pentaerytrytylu tetraazotanu co najmniej 30 minut przed posiłkiem lub 1 godzinę po posiłku. Biodostępność może zwiększać się podczas zaburzonej czynności nerek, w przypadku uszkodzenia wątroby oraz u osób w podeszłym wieku. Końcowa faza metabolizmu pentaerytrytylu tetraazotanu polega na jego ostatecznej denitryfikacji do pentaerytrytylu.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Istnieją racjonalne podstawy do stwierdzenia, że poza pentaerytrytylu triazotanem, także di – i monoazotany wywierają niezależne działanie terapeutyczne jako donory NO. Stwierdzono, że cząsteczka pentaerytrytylu tetraazotanu charakteryzuje się podobną szybkością uwalniania cząsteczek NO, jak nitrogliceryna: odpowiednio 62,80 nmol/min i 65,49 nmol/min oraz że wszystkie metabolity pentaerytrytylu tetraazotanu (poza pentaerytrytylem) są aktywne i wykazują zdolność uwalniania NO. Eliminacja Metabolity pentaerytrytylu tetraazotanu są wydalane w moczu, głównie między 8 a 12 godziną od przyjęcia produktu leczniczego. U człowieka w ciągu 24 godzin wydala się w moczu od 20 do 50% przyjętej dawki – z końcowym metabolitem pentaerytrytylem oraz pentaerytrytylu monoazotanem. Z kałem wydalane są niewielkie ilości niezresorbowanego pentaeryrtytylu tetraazotanu, głównego metabolitu pentaerytrytylu oraz śladowe ilości pentaerytrytylu diazotanu i pentaerytrytylu monoazotanu.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu doustnym pentaerytrytylu tetraazotanu w postaci tabletki, początek działania hemodynamicznego następuje po upływie około 20 do 60 minut i utrzymuje się około 12 godzin.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania toksyczności ostrej i podostrej przeprowadzone w dwóch ośrodkach, na szczurach i myszach, nie wykazały działania toksycznego po podaniu dojelitowym dużych dawek pentaerytrytylu tetraazotanu (5000 – 10000 ppm). Określono, że LD50 dla szczurów wynosiło ponad 6 g/kg masy ciała. W ocenie podostrej toksyczności w jednej z grup podawano dawkę dobową 400 mg/kg masy ciała (to jest około 200 razy więcej niż dawka terapeutyczna) nie stwierdzając różnic przeżycia i toksyczności w porównaniu z grupą kontrolną, a wskaźniki biochemiczne i hematologiczne mieściły się w granicach normy. Badania przewlekłej toksyczności przeprowadzono w ośrodku amerykańskim na szczurach i myszach podając do karmy dawkę dobową od 1250 mg/kg do 3000 mg/kg masy ciała – przez okres 2 lat. Nie wykazano wpływu produktu leczniczego na przeżycie, ciężar ciała oraz występowania zmian nowotworowych u myszy i szczurów związanych ze stosowaniem pentaerytrytylu tetraazotanu.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Obserwowany u szczurów w warunkach naturalnych gruczolak gruczołu Zymbala, w ciągu 2 letniej obserwacji u szczurów otrzymujących badany produkt leczniczy występował rzadko. Pentaerytrytylu tetraazotan nie wykazywał aktywności mutagennej w stosunku do komórek szczepów Salmonella typhimurium ani nie wywoływał aberracji chromosomów komórek jajnika u chińskich chomików. W dostępnym piśmiennictwie nie określono wpływu produktu leczniczego na płodność ani na bezpieczeństwo płodu. Przedstawione wyniki badań ostrej i przewlekłej toksyczności potwierdzają, że pentaerytrytylu tetraazotan jest lekiem bezpiecznym, bez działań toksycznych, rakotwórczych czy mutagennych.
CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Skrobia ziemniaczana Sacharoza Żelatyna Magnezu stearynian Talk 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30ºC. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Dostępne opakowanie: 30 szt. – 3 blistry po 10 szt. Opakowanie to blistry z folii aluminiowej i folii PVC w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Nitrocard, 20 mg/g, maść 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 g maści zawiera 20 mg glicerolu triazotanu (Glyceroli trinitratis). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: butylohydroksyanizol (E 320) i lanolina. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Maść Jednolita, tłusta masa barwy jasnożółtej
CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Zapobieganie bólom w dławicy piersiowej, jako jedyny lek lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwdławicowymi.
CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Podanie na skórę W zapobieganiu dławicy piersiowej zalecana jednorazowa dawka wynosi 2,6 mg glicerolu triazotanu (nitrogliceryny), co odpowiada około 0,5 cm wyciśniętej maści, którą należy wcierać w skórę w okolicy przedsercowej (na powierzchni skóry o średnicy od 2 do 5 cm). Maksymalna dopuszczalna jednorazowa dawka leku wynosi 10 mg nitrogliceryny, co odpowiada około 2 cm wyciśniętej maści. Przy stosowaniu długotrwałym rozwija się tzw. “tolerancja” na lek, co może spowodować konieczność zwiększenia dawki (rzadko). W celu zmniejszenia możliwości wystąpienia tolerancji na lek zaleca się dawkowanie asymetryczne polegające na: w przypadku występowania dolegliwości głównie w dzień (np. w czasie wysiłku fizycznego) produkt należy stosować w ciągu dnia z przerwą nocną, w przypadkach bólów nocnych produkt należy stosować 4 godziny przed snem i tuż przed zaśnięciem.
CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Dawkowanie
Działanie produktu leczniczego Nitrocard rozpoczyna się po około 10 do 30 minutach i trwa przez 4 do 6 godzin. Zaleca się stosować 3 do 4 razy na dobę. Wcieranie należy wykonywać w gumowej rękawiczce, a jeśli się tego sposobu nie przestrzega, należy po zastosowaniu maści natychmiast umyć rękę, by zapobiec dostaniu się nitrogliceryny do oczu lub do błon śluzowych, ponieważ lek działa silnie drażniąco.
CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na glicerolu triazotan (azotany) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ostra niewydolność krążenia związana ze znacznym niedociśnieniem (wstrząs). Stany związane z podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym. Niewydolność mięśnia sercowego spowodowana zwężeniem zastawki mitralnej i aortalnej lub zaciskającym zapaleniem osierdzia. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Nitrocard z inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 (PDE5) takimi jak syldenafilu, wardenafil i tadalafil jest przeciwwskazane, ponieważ inhibitory PDE5 mogą nasilać naczyniorozszerzające działanie produktu Nitrocard, co może prowadzić do ostrej hipotensji. Ciężkie niedociśnienie (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mm Hg). Ciężka hipowolemia.
CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ostrzeżenia Produktu nie należy stosować w celu przerwania bólu dławicowego. Ostrożnie stosować u chorych z niskim ciśnieniem tętniczym i zaburzoną czynnością nerek, w ostrej niewydolności krążenia i ostrym zawale mięśnia sercowego. W przypadku rozwinięcia się tzw. “tolerancji” na duże dawki produktu leczniczego Nitrocard nie należy od razu odstawiać leku, ponieważ może to doprowadzić do nagłego skurczu naczyń wieńcowych serca i nasilenia objawów dławicy piersiowej. W celu odstawienia leku przez kilka dni należy stosować coraz dłuższe przerwy między poszczególnymi dawkami, a w razie wystąpienia bólu podać nitroglicerynę na błonę śluzową policzka. Lek działa silnie drażniąco na rogówkę, spojówki i błony śluzowe dlatego, aby uniknąć podrażnienia, wcieranie maści należy wykonywać w gumowej rękawiczce. W innym przypadku należy natychmiast po zastosowaniu leku dokładnie umyć ręce.
CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Specjalne środki ostrozności
Duże dawki nitrogliceryny mogą prowadzić do spadku ciśnienia tętniczego i dalszych następstw opisanych w punkcie 4.9. Środki ostrożności Hipoksemia Należy zachować ostrożność u pacjentów z hipoksemią tętniczą spowodowaną ciężką niedokrwistością (w tym indukowaną niedoborem dehydrogenazy glukozo-6–fosforanowej), gdyż u tych pacjentów biotransformacja nitrogliceryny jest zmniejszona. Podobnie, należy zachować ostrożność u pacjentów z hipoksją i zaburzeniem stosunku wentylacji do perfuzji, spowodowanych chorobą płuc lub chorobą niedokrwienną serca. U pacjentów z hipowentylacją pęcherzykową zwężenie naczyń płucnych powoduje redystrybucję przepływu płucnego w kierunku obszarów o większej wentylacji pęcherzykowej (odruch pęcherzykowo – włośniczkowy Eulera-Liljenstranda). Pacjenci z dławicą piersiową, zawałem mięśnia sercowego lub przemijającym niedokrwieniem mózgu/udarem niedokrwiennym mózgu często cierpią na zaburzenia małych dróg oddechowych (zwłaszcza hipoksję pęcherzykową).
CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Specjalne środki ostrozności
W tej sytuacji dochodzi do skurczu naczyń płucnych i redystrybucji przepływu płucnego z obszaru objętego hipoksją do obszarów płuc o większej wentylacji. Nitrogliceryna jako silny środek naczyniorozszerzający może odwrócić „protekcyjny” skurcz naczyń, co skutkuje zwiększeniem przepływu w słabo wentylowanych obszarach płuc, pogorszeniem stosunku wentylacji do perfuzji oraz dalszym spadkiem cząstkowego ciśnienia tlenu w tętnicach. Kardiomiopatia przerostowa Nitraty mogą nasilać objawy dławicy wywołanej kardiomiopatią przerostową. Nitrocard zawiera butylohydroksyanizol (E 320) i lanolinę, które mogą powodować miejscową reakcję alergiczną skóry (np. kontaktowe zapalenie skóry).
CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie stosować po zażyciu alkoholu. Lek stosowany po zażyciu alkoholu powoduje nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego i łatwo występują wówczas objawy przedawkowania, opisane w punkcie 4.9. Nie stosować jednocześnie z syldenafilem (np. produkt Viagra), wardenafilem i tadalafilem. Jednoczesne stosowanie może powodować ciężkie, zagrażające życiu niedociśnienie. Mechanizm tej interakcji polega na potęgowaniu hipotensyjnego działania nitrogliceryny przez syldenafil, wardenafil i tadalafil. Powikłanie to jest niebezpieczne dla życia, dlatego inhibitory fosfodiesterazy 5 nie powinny być stosowane łącznie z preparatami nitrogliceryny, a odstęp czasowy pomiędzy ewentualnym stosowaniem obu leków powinien być większy niż 24 godziny.
CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Interakcje
Inne leki rozszerzające naczynia, leki przeciwnadciśnieniowe, beta-adrenolityczne, inhibitory konwertazy angiotensyny (ACEI), leki blokujące receptor AT1 dla angiotensyny, blokujące kanały wapniowe, diuretyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i leki uspokajające stosowane w skojarzeniu z nitrogliceryną mogą powodować istotne zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi. Niektóre źródła podają, że jednoczesne stosowanie heparyny i nitrogliceryny (w infuzji) może zmniejszyć skuteczność działania heparyny. Jednoczesne stosowanie nitrogliceryny z dihydroergotaminą może zwiększać biodostępność dihydroergotaminy. Jest to szczególnie istotne u pacjentów z chorobą wieńcową, ponieważ dihydroergotamina antagonizuje działanie nitrogliceryny, co może prowadzić do skurczu naczyń wieńcowych. Niesteroidowe leki przeciwzapalne, z wyjątkiem kwasu acetylosalicylowego, mogą zmniejszać odpowiedź na leczenie nitrogliceryną.
CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Interakcje
Jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym i amifostyną nasila hipotensyjne działanie produktu Nitrocard. Nifedypina w dawce 20 mg stosowana 2 razy na dobę razem z nitrogliceryną zmniejsza skuteczność nitrogliceryny u chorych. Badania niekliniczne wykazały, że stosowanie leku trombolitycznego, alteplazy z nitrogliceryną powoduje zmniejszenie stężenia leku trombolitycznego. Interakcja ta jest zależna od stężenia nitrogliceryny oraz pH środowiska. Podawanie łączne z nitrogliceryną inhibitorów konwertazy angiotensyny lub inhibitorów receptora angiotensyny powoduje powstanie interakcji w postaci zmniejszenia tolerancji na nitroglicerynę.
CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Brak dostępnych danych na temat wpływu nitrogliceryny na płodność u ludzi. Brak wystarczających dowodów dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Nitrocard u kobiet w ciąży, dlatego leku nie należy stosować u kobiet w ciąży, chyba że będzie to niezbędne, po rozważeniu przez lekarza stosunku korzyści do ryzyka. Nie zostało określone bezpieczeństwo stosowania u kobiet karmiących piersią, nie wiadomo czy lek jest wydzielany do mleka, dlatego kobiety leczone nitrogliceryną nie powinny karmić piersią. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu, przebieg porodu. W badaniach doświadczalnych na owcach nie odnotowano toksycznego wpływu nitrogliceryny na wczesny rozwój płodu.
CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nitrogliceryna zwłaszcza na początku leczenia lub w okresie korygowania dawki, może opóźniać reakcje psychoruchowe lub rzadko powodować hipotonię ortostatyczną i zawroty głowy (jak również po przedawkowaniu omdlenia). Pacjenci, u których wystąpią takie objawy powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO PENTAERYTHRITOL COMPOSITUM, 20 mg + 0,5 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 20 mg pentaerytrytylu tetraazotanu (Pentaerythrityli tetranitras) oraz 0,5 mg glicerolu triazotanu (Glyceroli trinitras). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: sacharoza, laktoza jednowodna. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka Białe, okrągłe, obustronnie lekko wypukłe tabletki.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Zapobiegawczo i leczniczo w chorobie niedokrwiennej serca. Zaostrzenie choroby niedokrwiennej serca.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie U osób dorosłych zaleca się podawanie od 1 do 2 tabletek 3 razy na dobę. Wskazane jest zastosowanie dawki początkowej (1 tabletka 3 razy na dobę), jeśli produkt leczniczy podawany jest po raz pierwszy, ze względu na możliwość wystąpienia indywidualnej reakcji hipotonicznej. Dawkowanie u osób z niewydolnością nerek i (lub) wątroby Brak danych wskazujących, że u osób z niewydolnością nerek i (lub) wątroby biodostępność azotanów jest zwiększona. Niemniej jednak, w związku z metabolizmem azotanów w wątrobie oraz wydalaniem ich aktywnych metabolitów przez nerki, zaleca się ostrożność i stosowanie mniejszych dawek w zależności od stopnia niewydolności tych narządów, a następnie zwiększanie dawek pod kontrolą lekarza. Należy unikać nagłego odstawienia produktu leczniczego (poza występującą niekiedy nadwrażliwością). W razie konieczności przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawek produktu leczniczego.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Dawkowanie
Sposób podawania Podanie doustne. Dla przyspieszenia działania produktu leczniczego tabletkę można rozgryźć, a następnie połknąć. Zaleca się przyjmowanie produktu leczniczego, co najmniej pół godziny przed lub jedną godzinę po posiłku.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Niedociśnienie, w tym związane z hipowolemią. Zawał mięśnia sercowego (szczególnie prawej komory) z niskim ciśnieniem tętniczym skurczowym i (lub) tachykardią. Kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory. Zwężenie zastawki dwudzielnej, zwężenie zastawki aorty. Zaciskające zapalenie osierdzia. Zwiększone ciśnienie śródczaszkowe, w tym udar krwotoczny i uraz czaszki. Krwotok mózgowy. Niedokrwistość znacznego stopnia. Jaskra z wąskim kątem przesączania. Zastoinowa choroba żył, choroba zakrzepowa. Jednoczesne stosowanie inhibitorów fosfodiesterazy typu 5.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Pentaerythritol compositum należy stosować ze szczególną ostrożnością u osób z niewydolnością nerek i (lub) wątroby oraz u osób z niskim ciśnieniem krwi w przebiegu różnych chorób. Ostrożnie stosować w nadczynności i niedoczynności tarczycy. Dzieci i młodzież Nie stosować u dzieci (brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności azotanów u dzieci). Produkt leczniczy zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego. Produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Specjalne środki ostrozności
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy, że produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Pentaerythritol compositum z: innymi lekami rozszerzającymi naczynia, lekami beta-adrenolitycznymi, antagonistami wapnia, antagonistami angiotensyny II, lekami diuretycznymi, inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi, może powodować niepożądane obniżenie ciśnienia tętniczego z klinicznymi objawami niedociśnienia. W razie potrzeby leczenia skojarzonego należy rozpoczynać stosowanie Pentaerythritolu compositum od małych dawek, stopniowo zwiększanych pod ścisłą kontrolą lekarza. Alkohol nasila działanie azotanów polegające na obniżaniu ciśnienia tętniczego. Niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą osłabiać działanie azotanów.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Interakcje
Pentaerytrytylu teraazotan stosowany razem z dihydroergotaminą zwiększa jej stężenie w osoczu powodując wzrost ciśnienia tętniczego. Podczas stosowania produktu leczniczego Pentaerythritol compositum (a także innych azotanów) obowiązuje bezwzględny zakaz przyjmowania inhibitorów fosfodiesterazy typu 5. (np. sildenafil, tadalafil, wardenafil), ze względu na nasilanie działania azotanów organicznych i innych donorów NO, z ciężkimi skutkami niedociśnienia (zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, nagły zgon), zwłaszcza u chorych po zawale mięśnia sercowego, udarze, z zaburzeniami rytmu serca.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Pentaerythritol compositum w czasie ciąży lub laktacji. Nie należy stosować produktu leczniczego Pentaerythritol compositum w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Ze względu na przenikanie azotanów do mleka kobiet karmiących piersią, należy podjąć decyzję o zmianie sposobu karmienia lub zaprzestaniu stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pentaerythritol compositum wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Z powodu możliwości wystąpienia (najczęściej na początku leczenia) bólu głowy i niedociśnienia ortostatycznego, a u osób szczególnie wrażliwych omdlenia, należy zachować ostrożność i kontrolować reakcję pacjenta. Należy poinformować pacjenta, że w przypadku wystąpienia takich objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn (wskazana kontrola lekarska).
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu leczniczego Pentaerythritol compositum są charakterystyczne dla całej grupy azotanów organicznych. Częstość ich występowania i nasilenia zależy od dawki produktu leczniczego, stanu pacjenta, jego wrażliwości na azotany oraz od jednocześnie stosowanych produktów leczniczych. Częstość występowania działań niepożądanych: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia naczyniowe Bardzo często: ból głowy (zwykle łagodny i ustępujący po kilku dniach przyjmowania produktu leczniczego). Niezbyt często: zaczerwienienie skóry okolicy twarzy, uczucie gorąca (wynikające z rozszerzenia naczyń, niekiedy powodujące konieczność odstawienia produktu leczniczego).
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Działania niepożądane
Rzadko: silny ból głowy (powodujący konieczność odstawienia produktu leczniczego), przemijające osłabienie, zawroty głowy. Bardzo rzadko: ciężkie niedociśnienie tętnicze, omdlenie, odruchowa bradykardia, zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego. Zaburzenia oka Rzadko: zwiększenie ciśnienia śródgałkowego. Zaburzenia żołądka i jelit Rzadko: zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, ból brzucha (zwykle łagodny i przemijający). Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko: wysypka, trądzik różowaty, erytrodermia, zaczerwienienie, zapalenie skóry, złuszczanie naskórka. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301 Faks: +48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Brak danych dotyczących przypadków przedawkowania produktu leczniczego Pentaerythritol compositum. Objawy przedawkowania produktu leczniczego Pentaerythritol compositum mogą być podobne do objawów niepożądanych obserwowanych po podaniu azotanów, tj.: zaczerwienienie twarzy, niedociśnienie, niepokój, tachykardia, bóle głowy, uczucie tętnienia w głowie, zawroty, osłabienie, zwiększona potliwość, nudności, wymioty, skórne odczyny alergiczne, methemoglobinemia. Stopień nasilenia objawów klinicznych przedawkowania zależny jest zwykle od dawki produktu leczniczego, innych stosowanych produktów leczniczych oraz stanu pacjenta: niewydolności serca, ostrych stanów wieńcowych, a zwłaszcza zawału mięśnia sercowego ze zmniejszeniem ciśnienia napełniania lewej komory. Leczenie łagodnych postaci przedawkowania jest objawowe.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Przedawkowanie
Niedociśnienie można zwykle wyrównać ułożeniem pacjenta na plecach z uniesieniem nóg powyżej klatki piersiowej, a w razie braku szybkiej poprawy – należy podać płyny we wlewie dożylnym. Wskazane jest podawanie tlenu. Bradykardia zwykle ustępuje po podaniu dożylnym 1 mg atropiny. Leczenie ciężkich postaci przedawkowania azotanów wymaga leczenia na oddziale intensywnej terapii z monitorowaniem stanu pacjenta. U pacjentów z methemoglobinemią należy stosować tlen, a gdy stężenie methemoglobiny przekracza 30% (u pacjentów z chorobą układu krążenia lub niedokrwistością – wcześniej), wskazane jest podanie dożylne 1% roztworu błękitu metylenowego w dawce 1-2 mg/kg masy ciała w ciągu ponad 5 minut.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki rozszerzające naczynia stosowane w leczeniu chorób serca, azotany organiczne, kod ATC: C01DA20 Pentaerytrytylu tetraazotan (PETN) oraz glicerolu triazotan (GTN) są syntetycznymi estrami kwasu azotowego. Pentaerytrytylu tetraazotan i glicerolu triazotan, podobnie jak inne organiczne azotany, są prolekami, których mechanizm działania polega na uwalnianiu w obecności hydrolaz i glutationu (donora grup tiolowych – SH) we wnętrzu wielu komórek (przede wszystkim mięśni gładkich naczyń, śródbłonka naczyniowego i płytek krwi), wolnego rodnika tlenku azotu (NO). NO jest aktywną cząsteczką opisanego wcześniej związku EDRF powstającego w śródbłonku o silnym działaniu rozkurczającym naczynia. NO w komórkach mięśni gładkich stymuluje rozpuszczalną cyklazę guanylową (sGC), która zwiększa w komórce stężenie wtórnego przekaźnika – cyklicznego 3’5’-guanylomonofosforanu (cGMP).
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ta cząsteczka aktywuje zależną od cGMP kinazę białkową, która fosforyluje białka biorące udział w regulacji stężenia Ca2+ w komórkach mięśni gładkich. Obniżenie wewnątrzkomórkowego stężenia Ca2+ powoduje rozkurcz komórek mięśni gładkich. Azotany w chorobie wieńcowej działają na drodze zmniejszenia zużycia tlenu przez serce i poprawie jego dostarczania. Główną właściwością azotanów jest rozszerzanie naczyń, występujące najsilniej w obrębie pojemnościowego układu żylnego, dużych tętnic wieńcowych podwsierdziowych i arterioli powyżej 100 µm. Pozwala to na redystrybucję krwi do krążenia obocznego (kolaterali) strefy niedokrwionej i poprawę ukrwienia w obszarze podwsierdziowym, a także zapobieganie i usuwanie skurczów tętnic wieńcowych spontanicznych oraz występujących w ekscentrycznych zwężeniach tętnic. Azotany nie powodują zespołu podkradania wieńcowego.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Z piśmiennictwa eksperymentalnego i klinicznego dotyczącego tolerancji azotanów wynika, że pentaerytrytylu tetraazotan jest jedynym donorem z grupy organicznych azotanów niepowodującym zwiększenia stężenia reaktywnych form tlenu (ROS) w trakcie metabolizmu w komórkach naczyń i niewywołującym tolerancji. Przyczyna braku tolerancji podczas przewlekłego stosowania pentaerytrytylu tetraazotanu jest złożona i niewyjaśniona do końca. Uważa się, że istota zjawiska wynika z przemian w komórce czynnych metabolitów pentaerytrytylu tetraazotanu (głównie pentaerytrytylu diazotanu), które w trakcie uwalniania NO wykazują równocześnie potencjał redukcyjny, chroniący syntazę tlenku azotu (NOS) przed „rozłączeniem”. Korzystne działanie antyoksydacyjne i przeciwmiażdżycowe pentaerytrytylu tetraazotanu wiąże się ze zwiększeniem w komórkach śródbłonka zawartości ferrytyny – białka o właściwościach przeciwutleniających oraz zwiększeniem ekspresji hemooksygenazy-1, która chroni komórkę przed cytotoksycznym działaniem ROS.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Obecnie uważa się, że po podaniu doustnym pentaerytrytylu tetraazotan jest metabolizowany przez mikroflorę jelitową głównie do pentaerytrytylu triazotanu (PETriN), który dzięki właściwościom lipofilnym ulega szybkiemu wchłanianiu jelitowemu w zakresie od 60 do 70%. Stężenia pentaerytrytylu tetraazotanu i pentaerytrytylu triazotanu we krwi nie są możliwe do zmierzenia. Wchłonięty pentaerytrytylu triazotan ulega w czasie pierwszego przejścia przez wątrobę oraz w krwinkach czerwonych dalszym przemianom do kolejnych pochodnych: dwu- (PEDN) i monoazotanowych (PEMN), które częściowo po sprzęgnięciu z kwasem glukuronowym są wydalane z żółcią do jelit. Wykazano, że w jelitach następuje odszczepienie kwasu glukuronowego, a wolne aktywne dwu- i monoazotanowe pochodne podlegają następnie wchłanianiu jelitowemu.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Właściwości farmakokinetyczne
To wątrobowo-jelitowe krążenie metabolitów pentaerytrytylu tetraazotanu odgrywa bardzo istotną rolę wydłużającą aktywność farmakologiczną produktu leczniczego. Absorpcja oraz biodostępność zmniejszają się w obecności pokarmu w górnej części przewodu pokarmowego. Biodostępność może zwiększać się w zaburzeniu czynności nerek, w uszkodzeniu wątroby oraz u osób w podeszłym wieku. Końcowa faza metabolizmu pentaerytrytylu tetraazotanu polega na jego ostatecznej denitryfikacji do pentaerytrytylu (PE). Stwierdzono, że cząsteczka pentaerytrytylu tetraazotanu charakteryzuje się podobną szybkością uwalniania cząsteczek NO do szybkości glicerolu triazotanu: odpowiednio 62,80 nM/min i 65,49 nM/min oraz, że wszystkie metabolity pentaerytrytylu tetraazotanu (poza pentaerytrytylem) są aktywne i wykazują zdolność uwalniania NO.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pentaerytrytylu triazotan posiada 1/3 szybkości uwalniania NO glicerolu triazotanu, a monoazotan – połowę działania diazotanu, ale może to być kompensowane 4,6 krotnie większym Cmax monoazotanu. Metabolity pentaerytrytylu tetraazotanu są wydalane z moczem, głównie między 8-12 godziną od przyjęcia produktu leczniczego. U człowieka w ciągu 24 godzin wydala się z moczem 20-50% przyjętej dawki – z końcowym metabolitem – pentaerytrytylem (PE) oraz pentaerytrytylu monoazotanem. Z kałem wydalane są niewielkie ilości niewchłoniętego ponownie pentaerytrytylu tetraazotanu, głównego metabolitu – pentaerytrytylu oraz śladowe ilości pentaerytrytylu diazotanu i pentaerytrytylu monoazotanu. Po podaniu doustnym pentaerytrytylu tetraazotanu w postaci tabletki, początek działania hemodynamicznego następuje po około 20 do 60 minutach i utrzymuje się około 12 godzin.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego i toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla ludzi.
CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sacharoza Skrobia ziemniaczana Laktoza jednowodna Talk Karboksymetyloskrobia sodowa typ A Magnezu stearynian Żelatyna 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 18 miesięcy 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka szklana, zamykana korkiem polietylenowym, zawierająca 20 tabletek, w tekturowym pudełku z ulotką informacyjną dla pacjenta. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Perlinganit, 1 mg/ml, roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ampułka (10 ml) zawiera 10 mg Glyceroli trinitras (glicerolu triazotan) w 10 ml izotonicznego roztworu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: ampułka 10 ml zawiera 480 mg glukozy. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji. Roztwór jest przejrzysty, bez barwy i zapachu.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Perlinganit jest wskazany w: ciężkiej, niestabilnej lub naczynioskurczowej dławicy piersiowej świeżym zawale mięśnia sercowego ostrej niewydolności lewej komory serca przełomie nadciśnieniowym z dekompensacją serca kontrolowanym obniżaniu ciśnienia
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do potrzeb pacjenta, monitorując reakcję na leczenie, na podstawie parametrów klinicznych i hemodynamicznych. Produkt należy podawać w warunkach szpitalnych, w postaci rozcieńczonej (w ciągłym wlewie dożylnym przy użyciu automatycznego urządzenia regulującego szybkość wlewu kroplowego) albo w postaci nierozcieńczonej (przy użyciu strzykawkowej pompy infuzyjnej) przy stałym monitorowaniu parametrów sercowo-naczyniowych. Zależnie od rodzaju i nasilenia choroby, może być wskazane prowadzenie w trakcie leczenia inwazyjnych pomiarów hemodynamicznych jako uzupełnienie rutynowych badań diagnostycznych (pomiarów ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, diurezy). Leczenie triazotanem glicerolu rozpoczyna się od dawki 0,75 do 1,0 mg/godz., następnie dawkę dostosowuje się do potrzeb pacjenta, zwykle nie przekraczając dawki 8 mg/godz., w rzadkich przypadkach do 10 mg/godz.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Dawkowanie
Celowe jest, by rozpoczynać wlew od możliwie małej szybkości (nawet 5 μg/min), zwiększając szybkość co 3 do 5 min o 5 do 10 μg/min aż do uzyskania reakcji. U pacjentów z nasilonymi objawami dławicy piersiowej należy stosować dawki od 2 do 8 mg/godz. (33 do 133 μg/min). W ostrej niewydolności lewokomorowej (obrzęku płuc) produkt należy podawać w dawce 2 do 8 mg/godz. w ciągłym wlewie przez 1 do 2 dni. W świeżym zawale mięśnia sercowego, w celu zwalczania bólu wieńcowego (gdy podanie opioidów okazało się niewystarczające): 2 do 8 mg/godz., aż do ustąpienia bólu. U pacjentów z przełomem nadciśnieniowym i niewydolnością serca glicerolu triazotan stosuje się we wlewie dożylnym, w dawce: 2 do 8 mg/godz. (średnio 5 mg/godz.) pod stałą kontrolą ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca. W kontrolowanym obniżaniu ciśnienia: zależnie od stosowanej metody znieczulenia ogólnego oraz stopnia oczekiwanego obniżenia ciśnienia tętniczego, od 2 do 10 μg glicerolu triazotanu/kg mc./min, pod stałą kontrolą ciśnienia tętniczego (pomiar inwazyjny) i EKG.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Dawkowanie
Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, do osiągnięcia zamierzonego efektu terapeutycznego. Perlinganit może być stosowany w postaci rozcieńczonej i nierozcieńczonej (patrz punkt 6.6). W przypadku rozcieńczania roztworu Perlinganit płynem infuzyjnym należy przestrzegać zaleceń podanych przez producenta płynu, zwłaszcza dotyczących zgodności z innymi substancjami, przeciwwskazań, działań niepożądanych i interakcji. Tabela rozcieńczeń Ilość substancji czynnej (glicerolu triazotanu) 10 mg 20 mg 30 mg 40 mg 50 mg Roztwór produktu Perlinganit 10 ml 20 ml 30 ml 40 ml 50 ml Ilość płynu infuzyjnego do wlewu, aby uzyskać następujące rozcieńczenia (w mililitrach): 1+10 1+20 1+40 100 200 400 200 400 800 300 600 1200 400 800 1600 500 1000 2000 Ilość gotowego roztworu do wlewu (w mililitrach): 1+10 1+20 1+40 110 210 410 220 420 820 330 630 1230 440 840 1640 550 1050 2050 Dawkowanie produktu Perlinganit po rozcieńczeniu Rozcieńczenie: 1 + 10 1 + 20 1 + 40 Zalecana dawka glicerolu triazotanu/godz.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Dawkowanie
Szybkość wlewu ml/godzinę 0,50 mg: 5,50, 10,50, 20,50 0,75 mg: 8,25, 15,75, 30,75 1,00 mg: 11,00, 21,00, 41,00 1,25 mg: 13,75, 26,25, 51,25 1,50 mg: 16,50, 31,50, 61,50 2,00 mg: 22,00, 42,00, 82,00 2,50 mg: 27,50, 52,50, 102,50 3,00 mg: 33,00, 63,00, 123,00 3,50 mg: 38,50, 73,50, 143,50 4,00 mg: 44,00, 84,00, 164,00 4,50 mg: 49,50, 94,50, 184,50 5,00 mg: 55,00, 105,00, 205,00 5,50 mg: 60,50, 115,50, 225,50 6,00 mg: 66,00, 126,00, 246,00 7,00 mg: 77,00, 147,00, 287,00 8,00 mg: 88,00, 168,00, 328,00 9,00 mg: 99,00, 189,00, 369,00 10,00 mg: 110,00, 210,00, 410,00 Perlinganit można podawać z powszechnie stosowanymi w lecznictwie zamkniętym płynami infuzyjnymi do wlewów takimi, jak: sól fizjologiczna 5% – 10% roztwór glukozy roztwór Ringera Produkt nie zawiera etanolu ani jonów potasu.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Dawkowanie
Specjalne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Brak danych wskazujących na konieczność dostosowania dawkowania u osób w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek i(lub) wątroby U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub z ciężką niewydolnością nerek konieczne może być odpowiednie dostosowanie dawki oraz monitorowanie stanu pacjenta. Podawanie glicerolu triazotanu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, ciężką niewydolnością nerek lub u osób w podeszłym wieku należy rozpocząć od możliwie najniższej dawki, a następnie odpowiednio ją zwiększyć lub zmniejszyć o 5 μg/min, w zależności od odpowiedzi na leczenie. Podawanie glicerolu triazotanu zaleca się rozpocząć od wlewu z szybkością 5 do 10 μg/min, zwiększaną co 5 min o 5 μg/min, aż do uzyskania reakcji. Dawkę można zwiększać maksymalnie do 167 μg/min. Należy monitorować ciśnienie tętnicze, utrzymując poziom ≥ 90 mmHg, poprzez odpowiednią modyfikację szybkości podawania glicerolu triazotanu.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu Perlinganit u dzieci.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu nie wolno stosować: w nadwrażliwości na glicerolu triazotan, inne azotany lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, w ostrej niewydolności krążenia (wstrząs lub zapaść naczyniowa), we wstrząsie kardiogennym (wyjątkiem są sytuacje, w których przy pomocy odpowiedniego postępowania uzyskuje się wystarczająco wysokie ciśnienie późnorozkurczowe w lewej komorze serca), przy znacznym niedociśnieniu tętniczym (ciśnienie skurczowe mniejsze niż 90 mmHg), w tamponadzie serca, w lewokomorowej niewydolności serca, w tym przy zwężeniu zastawki aortalnej lub mitralnej oraz z zawężeniem drogi odpływu z lewej komory (w kardiomiopatii przerostowej lub w zaciskającym zapaleniu osierdzia), w ciężkiej hipowolemii, w ciężkiej niedokrwistości (anemii), w chorobach przebiegających ze wzrostem ciśnienia śródczaszkowego. W trakcie leczenia produktem Perlinganit nie wolno przyjmować inhibitorów 5-fosfodiesterazy (np.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Przeciwwskazania
syldenafilu, wardenafilu, tadalafilu) ponieważ inhibitory 5-fosfodiesterazy mogą wzmacniać działanie glicerolu triazotanu rozszerzające naczynia krwionośne, wywołując ciężką hipotensję (patrz punkt 4.4 i 4.5). Podczas leczenia azotanami, nie wolno stosować riocyguatu, stymulatora rozpuszczalnej cyklazy guanylanowej (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Glicerolu triazotan należy stosować ze szczególną ostrożnością i pod nadzorem lekarza w przypadku: niskiego ciśnienia napełniana, np. w przebiegu zawału serca, zaburzenia czynności lewej komory serca (niewydolności lewej komory serca). Należy unikać zmniejszenia skurczowego ciśnienia tętniczego poniżej 90 mm Hg; niedociśnienia ortostatycznego. Podanie nawet niewielkich dawek glicerolu triazotanu może spowodować znaczny spadek ciśnienia, paradoksalną bradykardię, niedotlenienie mózgu lub nasilenie objawów choroby niedokrwiennej serca (zwłaszcza u chorych z hipowolemią lub niskim ciśnieniem tętniczym przed wykonaniem wlewu). Glicerolu triazotan może nasilić objawy choroby niedokrwiennej serca w przebiegu kardiomiopatii przerostowej ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
U części chorych, otrzymujących glicerolu triazotan we wlewie przez 12 godzin na dobę, podczas przerwy w stosowaniu leku niekiedy może dochodzić do wystąpienia bólu wieńcowego. Wlew glicerolu triazotanu można prowadzić za pomocą kroplówki lub pompy infuzyjnej, zapewniającej stałą szybkość wlewu. W trakcie stosowania produktu może wystąpić rozwój tolerancji i tolerancji krzyżowej na inne azotany. W celu uniknięcia tego zjawiska należy stosować najmniejsze skuteczne dawki produktu oraz rozważyć okresowe podawanie glicerolu triazotanu na zmianę z innymi lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne. Zestawy do prowadzenia wlewu roztworu Perlinganit powinny być wykonane z polietylenu (PE), polipropylenu (PP) lub politetrafluoroetylenu (PTFE). Inne materiały, jak: polichlorek winylu (PVC) lub poliuretan (PU) powodują adsorpcję glicerolu triazotanu do ściany zestawu infuzyjnego i zmniejszenie stężenia produktu w roztworze.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku używania zestawów wykonanych z PVC lub PU dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od potrzeb pacjenta. Produkt Perlinganit nie powinien być stosowany u osób przyjmujących produkty zawierające inhibitor 5-fosfodiesterazy (np. syldenafil, wardenafil, tadalafil) w okresie ostatnich 24 godzin (w przypadku tadalafilu 48 godzin). Pacjentów leczonych produktem Perlinganit należy ostrzec, aby nie stosowali inhibitorów 5-fosfodiesterazy (patrz punkt 4.3 i 4.5). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub ciężką niewydolnością nerek należy dostosować dawkę glicerolu triazotanu w zależności od stanu pacjenta (patrz punkt 4.2). Podczas stosowania produktu Perlinganit należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie hipotensyjne i rozszerzające naczynia glicerolu triazotanu.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Hipoksemia: Należy zachować ostrożność u pacjentów z hipoksemią tętniczą występującą w przebiegu ciężkiej niedokrwistości (w tym, związanej z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej – G6PD), ponieważ metabolizm nitrogliceryny u tych pacjentów może być zmniejszony. Ostrożność należy również zachować u pacjentów z hipoksemią i zaburzeniem równowagi pomiędzy wentylacją i perfuzją spowodowaną chorobą płuc lub niedokrwienną niewydolnością serca. Pacjenci z dławicą piersiową, po zawale mięśnia sercowego lub niedokrwieniem mózgu często cierpią na nieprawidłowości ze strony drobnych dróg oddechowych (zwłaszcza hipoksję pęcherzykową). W takich okolicznościach, w płucach dochodzi do zwężenia naczyń w celu przemieszczenia perfuzji z obszarów hipoksji pęcherzykowej do lepiej wentylowanych obszarów płuc (patrz także punkt 4.8).
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jako silny lek rozszerzający naczynia, nitrogliceryna mogłaby odwrócić to ochronne działanie zwężające naczynia, tym samym prowadząc do zwiększonej perfuzji słabo wentylowanych obszarów i powodując pogorszenie równowagi pomiędzy wentylacją a perfuzją oraz dalsze obniżanie ciśnienia cząstkowego tlenu we krwi w tętnicach. Methemoglobinemia: Donoszono o występowaniu methemoglobinemii po leczeniu glicerolu triazotanem. Leczenie methemoglobinemii błękitem metylenowym jest przeciwwskazane u pacjentów cierpiących na niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej lub niedobór reduktazy methemoglobinowej (patrz również punkt 4.9). Ampułka 10 ml zawiera 480 mg glukozy. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne stosowanie innych leków o działaniu hipotensyjnym, np. beta-adrenolityków, antagonistów wapnia, leków rozszerzających naczynia krwionośne, inhibitorów konwertazy angiotezyny, inhibitorów monoaminooksydazy, leków moczopędnych, a także alkoholu może nasilić hipotensyjne działanie glicerolu triazotanu. Takie działanie może także występować w przypadku stosowania neuroleptyków i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Również inhibitory 5-fosfodiesterazy (np. syldenafil, wardenafil, tadalafil) (patrz punkt 4.3 i 4.4) mogą nasilić działanie hipotensyjne glicerolu triazotanu. Może to prowadzić do zagrażających życiu powikłań sercowo-naczyniowych. Dlatego glicerolu triazotanu nie wolno stosować u pacjentów, którzy w ciągu ostatnich 24 godzin (48 godzin w przypadku tadalafilu) przyjmowali leki z grupy inhibitorów 5-fosfodiesterazy.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie leku Perlinganit z riocyguatem, stymulatorem rozpuszczalnej cyklazy guanylanowej, jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3), ponieważ może powodować hipotensję. Równoczesne podanie we wlewie dożylnym tkankowego aktywatora plazminogenu (t-PA) i glicerolu triazotanu może nasilić klirens osoczowy t-PA przez zwiększenie przepływu krwi przez wątrobę. Stosowanie produktu Perlinganit jednocześnie z dihydroergotaminą może prowadzić do zwiększenia jej stężenia we krwi i tym samym spowodować wzrost ciśnienia tętniczego krwi. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, ponieważ dihydroergotamina hamuje/antagonizuje działanie glicerolu triazotanu, co może prowadzić do zwężenia naczyń wieńcowych. W przypadku pacjentów leczonych wcześniej azotanami organicznymi np. diazotanem lub monoazotanem izosorbidu, w celu osiągnięcia pożądanych efektów hemodynamicznych, może być konieczne podawanie większych dawek produktu Perlinganit.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne podawanie glicerolu triazotanu i kwasu acetylosalicylowego może zwiększyć działanie hipotensyjne glicerolu triazotanu. Niesteroidowe leki przeciwzapalne, z wyjątkiem kwasu acetylosalicylowego, mogą zmniejszać odpowiedź terapeutyczną na stosowanie glicerolu triazotanu. Sapropteryna (tetrahydrobiopteryna, BH4) stanowi kofaktor syntazy tlenku azotu. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania leku zawierającego sapropterynę i wszelkich środków powodujących rozszerzenie naczyń poprzez zmianę metabolizmu bądź działania tlenku azotu (NO), w tym klasycznych donorów NO (np. glicerolu triazotanu, izosorbidu diazotanu (ISDN), izosorbidu 5 monoazotanu (5-ISMN) i innych). Jednoczesne podawanie dożylnie heparyny i glicerolu triazotanu, może osłabić działanie heparyny.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę lub laktację Ciąża Badania nad toksycznością rozwojową przeprowadzone na szczurach i królikach przy wykorzystaniu różnych dróg podawania nie wykazały żadnego wpływu na embriony, płody ani młode zwierzęta, nawet w przypadku dawek toksycznych dla ich matek. Dotychczas nie przeprowadzono wystarczających i właściwie kontrolowanych badań z udziałem kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie zawsze pozwalają przewidzieć odpowiedź u ludzi, dlatego glicerolu triazotan powinien być stosowany podczas ciąży tylko w razie zdecydowanej konieczności, jedynie pod kierunkiem i stałą obserwacją lekarza. Karmienie piersi? Dostępne dane są niewystarczające do określenia ryzyka dla niemowląt karmionych piersią. Istnieją dane wskazujące, że azotany mogą być wydzielane z mlekiem kobiet i mogą powodować wystąpienie methemoglobinemii u niemowląt. Stopień wydzielania glicerolu triazotanu w mleku ludzkim nie został określony.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią. Dlatego należy zdecydować o przerwaniu karmienia piersią lub zaprzestaniu stosowania glicerolu triazotanu, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka związane z karmieniem piersią i korzyści dla matki płynące ze stosowania leczenia glicerolu triazotanem. Płodność Badania nad toksycznością reprodukcyjną przeprowadzone na szczurach i królikach przy wykorzystaniu różnych dróg podania, nie wykazały żadnego wpływu na krycie, płodność i ogólne właściwości reprodukcyjne. Brak danych dotyczących wpływu glicerolu triazotanu na płodność u ludzi.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Perlinganit może upośledzać zdolność do kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn. Działanie to nasila się przy jednoczesnym spożyciu alkoholu.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podczas stosowania Perlinganitu obserwowano następujące działania niepożądane: Klasyfikacja układów i narządów wg MedDRA Częstość występowania Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często (≥1/10): bóle głowy, zawroty głowy (w tym zawroty związane ze zmianą pozycji ciała), senność Zaburzenia serca Często (≥1/100 do <1/10): przyspieszenie czynności serca (tachykardia), nasilenie objawów dławicy piersiowej, kołatanie serca Zaburzenia naczyń Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100): niedociśnienie ortostatyczne, zapaść krążeniowa (czasem przebiegająca z rzadkoskurczem i zaburzeniami rytmu oraz omdleniem), hipotensja, nagłe zaczerwienienie twarzy z uczuciem gorąca (uderzenia gorąca) Zaburzenia żołądkowo jelitowe Często (≥1/100 do <1/10): nudności, wymioty, zgaga Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100): skórne odczyny alergiczne (np.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane
wysypka), alergia kontaktowa, złuszczające zapalenie skóry, wysypka uogólniona Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często (≥1/100 do <1/10): osłabienie, świąd, uczucie gorąca (pieczenie), rumień i podrażnienie skóry Badania diagnostyczne Bardzo rzadko (<1/10 000): przyspieszenie tętna Podczas stosowania organicznych azotanów opisywano przypadki znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego z nudnościami, wymiotami, niepokojem, zblednięciem i nadmierną potliwością. Uwaga: w trakcie leczenia produktem Perlinganit może dojść do czasowego zmniejszenia prężności tlenu we krwi z powodu względnej redystrybucji przepływu krwi do słabiej wentylowanych części płuc. Może to prowadzić, szczególnie u osób z chorobą niedokrwienną serca, do niedotlenienia mięśnia sercowego. Podobnie jak inne azotany, Perlinganit może powodować zależne od dawki bóle głowy związane z rozszerzeniem naczyń krwionośnych mózgu. Objawy te zazwyczaj przemijają w trakcie kontynuacji leczenia.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane
Jeżeli bóle głowy utrzymują się podczas trwania leczenia, należy podać łagodne leki przeciwbólowe. Nieodpowiadające na leczenie bóle głowy są wskazaniem do zmniejszenia dawki produktu Perlinganit lub przerwania jego podawania. W celu uniknięcia niewielkiego reaktywnego przyspieszenia akcji serca, można zastosować, jeżeli to konieczne, leczenie skojarzone z beta-adrenolitykiem. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy: obniżenie ciśnienia tętniczego (ciśnienie skurczowe ≤ 90 mmHg) zblednięcie zwiększona potliwość pogorszenie wyczuwalności tętna tachykardia odruchowa zapaść omdlenie zawroty głowy spowodowane zmianą pozycji ciała ból głowy osłabienie zawroty głowy nudności wymioty biegunka Donoszono o występowaniu methemoglobinemii u pacjentów otrzymujących inne azotany organiczne. Podczas biotransformacji glicerolu triazotanu uwalniane są jony azotynowe, które mogą spowodować methemoglobinemię i sinicę z następującymi po nich: przyspieszonym oddychaniem, lękiem, utratą przytomności oraz zatrzymaniem akcji serca. Nie można wykluczyć, że przedawkowanie glicerolu triazotanu spowoduje wystąpienie methemoglobinemii. Bardzo duże dawki mogą spowodować zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego i wystąpienie objawów mózgowych.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Przedawkowanie
Ogólne zasady postępowania leczniczego: wstrzymać podawanie produktu zastosować ogólne metody postępowania w przypadku niedociśnienia spowodowanego podawaniem azotanów: pacjent musi pozostawać w pozycji leżącej z obniżoną głową i uniesionymi nogami lub, jeżeli to konieczne, należy zastosować opatrunek kompresyjny kończyn dolnych podawać tlen zwiększyć objętość osocza – przy znacznym niedociśnieniu i (lub) wstrząsie w razie konieczności zastosować specjalistyczne leczenie wstrząsu (na oddziale intensywnej opieki medycznej) Postępowanie przy bardzo niskich wartościach ciśnienia tętniczego krwi: podwyższyć ciśnienie, np. podając chlorowodorek norepinefryny i (lub) dopaminę; epinefryna jest nieskuteczna w cofaniu nasilonego działania hipotensyjnego, w takich sytuacjach stosowanie epinefryny jest przeciwwskazane.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Przedawkowanie
Leczenie methemoglobinemii: zastosować związki redukujące: witaminę C, błękit metylenowy, błękit toluidynowy podawać tlen (w razie potrzeby) zastosować wentylację płuc z użyciem respiratora przeprowadzić hemodializę Leczenie methemoglobinemii błękitem metylenowym jest przeciwwskazane u pacjentów cierpiących na niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej lub niedobór reduktazy methemoglobinowej (patrz również punkt 4.4). W przypadku gdy leczenie to jest przeciwwskazane bądź nieskuteczne, zaleca się przeprowadzenie transfuzji wymiennej i (lub) transfuzji koncentratu krwinek czerwonych. Postępowanie resuscytacyjne: w przypadku objawów zatrzymania oddechu i krążenia należy natychmiast rozpocząć resuscytację.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki rozszerzające naczynia stosowane w chorobach serca, azotany Kod ATC: C 01 DA 02 Działania farmakodynamiczne Glicerolu triazotan powoduje rozluźnienie mięśni gładkich ścian naczyń krwionośnych, wywołując tym samym rozszerzanie się naczyń. Produkt rozszerza głównie łożysko żylne, co sprzyja gromadzeniu się krwi w żyłach. W większych dawkach rozszerza też tętnice. W konsekwencji dochodzi do zmniejszenia powrotu żylnego krwi do serca i obniżenia ciśnienia późnoskurczowego w lewej komorze (zmniejszenie obciążenia wstępnego). Działanie na naczynia tętnicze, a w większych dawkach także na tętniczki, prowadzi do zmniejszenia oporu naczyniowego (zmniejszenie obciążenia następczego). Obniżenie obciążenia wstępnego i następczego prowadzi do zmniejszenia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Ponadto, glicerolu triazotan powoduje redystrybucję przepływu krwi do rejonów podwsierdziowych serca w sytuacji, gdy tętnice wieńcowe są częściowo niedrożne w wyniku zmian miażdżycowych. To ostatnie działanie jest prawdopodobnie związane z selektywnym rozszerzaniem dużych naczyń wieńcowych. Rozszerzenie tętnic pobocznych pod wpływem azotanów zwiększa perfuzję części mięśnia sercowego znajdującej się za obszarem zwężonym. Azotany powodują również rozszerzenie zwężeń ekscentrycznych, ponieważ przeciwdziałają aktywności czynników zwężających, oddziałujących na mięśniówkę gładką tworzącą nieuszkodzony łuk ściany naczyniowej w miejscu zwężenia wieńcowego. Ponadto azotany powodują rozluźnienie skurczu naczynia wieńcowego. Wykazano, że azotany poprawiają hemodynamikę spoczynkową i wysiłkową u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Ten korzystny efekt uzyskiwany jest dzięki kilku mechanizmom, w tym zmniejszeniu cofania się krwi przez zastawki (dzięki ograniczeniu rozszerzania się komory) oraz zmniejszeniu zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. Zmniejszenie zapotrzebowania na tlen oraz zwiększenie podaży tlenu w mięśniu sercowym prowadzi do zmniejszenia strefy uszkodzenia mięśnia sercowego. Dlatego glicerolu triazotan może być skuteczny u wybranych pacjentów po zawale mięśnia sercowego. Wpływ preparatu na inne układy narządów obejmuje zmniejszenie napięcia mięśni oskrzeli oraz mięśni układu pokarmowego, dróg żółciowych i dróg moczowych. Opisywano również relaksację mięśni gładkich macicy. Mechanizm działania Tak jak wszystkie azotany organiczne, glicerolu triazotan działa jako donor tlenku azotu (NO), który powoduje rozkurcz mięśni gładkich naczyń poprzez stymulowanie cyklazy guanylowej, co zwiększa wewnątrzkomórkowe stężenie cyklicznego monofosforanu guanozyny (cGMP).
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W efekcie dochodzi do aktywacji kinaz białkowych zależnych od cGMP, a przez to do zmniejszenia fosforylacji różnych białek komórki mięśnia gładkiego. Ostatecznie prowadzi to do defosforylacji lekkiego łańcucha miozynowego i do zmniejszenia kurczliwości.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Metabolizm Przemiany metaboliczne glicerolu triazotanu, przebiegające w wątrobie, a także w wielu innych tkankach i komórkach, np. w erytrocytach, obejmują usunięcie jednej lub kilku grup azotanowych. Glicerolu triazotan jest bardzo szybko i prawie całkowicie metabolizowany w organizmie. Produkty jego rozkładu wykazują bardzo słabe działanie rozszerzające naczynia lub są pozbawione tych właściwości. Glicerolu triazotan ulega stopniowej, enzymatycznej denitryfikacji do diazotanów glicerolu, monoazotanów glicerolu, a ostatecznie do glicerolu. Enzymem niezbędnym w tym procesie jest S-transferaza glutationu. Enzym ten występuje w wielu tkankach i komórkach. Glicerol jest wykorzystywany, jako produkt pośredni, do innych procesów metabolicznych (synteza białek, glikogenu, lipidów i kwasu rybonukleinowego), a częściowo utleniany do CO2 i wydalany z wydychanym powietrzem.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Diazotany i monoazotany glicerolu ulegają także glukuronizacji i są wydalane z moczem oraz, w niewielkim stopniu, przez drogi żółciowe. Większość informacji dotyczących metabolizmu glicerolu triazotanu uzyskano z badań na zwierzętach. W moczu ludzkim można stwierdzić obecność monoazotanów powstałych w wyniku przemian glicerolu triazotanu. Nie stwierdzono gromadzenia glicerolu triazotanu i jego metabolitów (1,2-glicerolu diazotanu i 1,3-glicerolu diazotanu) w organizmie. Przy niezmiennym dawkowaniu i stałym stężeniu azotanów we krwi obserwowano osłabienie skuteczności. Zaistniała tolerancja ustępuje po 25 godzinach od zaprzestania podawania produktu. Przy odpowiednio przerywanym stosowaniu nie zaobserwowano rozwoju tolerancji. Eliminacja Okres półtrwania wynosi 2–4 min. Oprócz metabolizowania glicerolu triazotanu następuje także wydalanie metabolitów przez nerki.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne uwzględniające wyniki konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, możliwego działania rakotwórczego i toksycznego wpływu na reprodukcję nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glikol propylenowy Glukoza Kwas solny Woda do wstrzykiwań. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie stwierdzono niezgodności. 6.3 Okres ważności Okres ważności: 5 lat. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 10 ampułek z bezbarwnego szkła po 10 ml, w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Roztwór jest jałowy, lecz niekonserwowany. Ampułka nie jest przewidziana do wielokrotnego użytku. Perlinganit należy zużyć natychmiast po otwarciu w warunkach aseptycznych. Produkt leczniczy należy podawać w warunkach szpitalnych albo w postaci rozcieńczonej, w ciągłym wlewie dożylnym przy użyciu automatycznego urządzenia regulującego szybkość wlewu kroplowego, albo w postaci nierozcieńczonej, przy użyciu strzykawkowej pompy infuzyjnej, przy stałym monitorowaniu parametrów sercowo-naczyniowych.
CHPL leku Perlinganit, roztwór do infuzji, 1 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Zależnie od rodzaju i nasilenia choroby, może być wskazane prowadzenie w trakcie leczenia inwazyjnych pomiarów hemodynamicznych jako uzupełnienie rutynowych badań diagnostycznych (pomiarów ciśnienia tętniczego krwi, częstości akcji serca, diurezy). Przygotowanie rozcieńczenia produktu Perlinganit należy wykonać w warunkach aseptycznych, niezwłocznie po otwarciu ampułki. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO SUSTONIT, 6,5 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 6,5 mg glicerolu triazotanu (Glyceroli trinitras). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: laktoza jednowodna, lak czerwieni koszenilowej (E 124). Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 193,75 mg laktozy jednowodnej. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki o przedłużonym uwalnianiu Różowe, marmurkowate, okrągłe, płaskie tabletki, ze ściętym obrzeżem
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Zapobieganie bólom wieńcowym w stabilnej dławicy piersiowej.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Indywidualnie, zależnie od stanu i reakcji pacjenta, zwykle 1 do 2 tabletek (co odpowiada 6,5 mg do 13 mg glicerolu triazotanu) 2 razy na dobę. Zaleca się stosowanie tzw. dawkowania niesymetrycznego, tzn. 2 razy na dobę z odstępem 8-godzinnym (np. o godzinie 8.00 i o 16.00). Dłuższa przerwa powinna przypadać na okres małej aktywności fizycznej oraz na porę, w której dolegliwości są zwykle niewielkie. Tabletek nie należy rozgryzać i rozkruszać. Połykać w całości. Uwaga: produktu nie należy stosować w celu przerwania napadu bólu wieńcowego.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Glicerolu triazotan jest przeciwwskazany u pacjentów przyjmujących inhibitory fosfodiesterazy typu 5 swoistej dla cGMP (np. syldenafil, wardenafil, tadalafil) – patrz punkt 4.5. Dławica piersiowa wywołana kardiomiopatią przerostową ze względu na możliwość nasilenia się zwężenia drogi odpływu. Nadwrażliwość na glicerolu triazotan, inne azotany lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niedokrwistość. Produktu leczniczego nie należy stosować u pacjentów, u których możliwe jest zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego, np. po urazie głowy, z udarem krwotocznym mózgu. Jaskra.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Stosowanie glicerolu triazotan (nitrogliceryny) należy rozważyć u pacjentów: we wczesnym okresie pozawałowym, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia niedociśnienia, tachykardii oraz pogłębienia się stanu niedokrwienia mięśnia sercowego; z nadczynnością tarczycy; z ciężką niewydolnością wątroby, ponieważ wzrasta ryzyko wystąpienia methemoglobinemii; z nadmierną czynnością skurczową żołądka lub z zespołem złego wchłaniania. Produkt należy odstawiać ostrożnie i stopniowo, aby uniknąć nasilenia objawów choroby niedokrwiennej serca. U pacjentów w wieku podeszłym azotany mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Wystąpienie niedociśnienia może być też objawem przedawkowania azotanów. W takim przypadku należy jak najszybciej zmodyfikować dawkowanie.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Glicerolu triazotan należy stosować ostrożnie u pacjentów, u których odpowiednie obciążenie wstępne serca jest ważne dla podtrzymania pojemności minutowej serca (np. ostry wstrząs krążeniowy włącznie ze wstrząsem hipowolemicznym lub wstrząs kardiogenny z niedostatecznym ciśnieniem rozkurczowym, dużym zwężeniem zastawki dwudzielnej, tamponadą osierdziową, zaciskającym zapaleniem osierdzia, zaburzeniem ortostatycznym), ponieważ podanie leku rozszerzającego naczynia krwionośne u tych pacjentów może pogorszyć ich stan kliniczny. Glicerolu triazotan należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mm Hg) oraz u pacjentów ze wstrząsem kardiogennym, chyba że dostatecznie wysokie ciśnienie lewokomorowe późnorozkurczowe jest zapewnione przez kontrapulsację wewnątrzaortalną lub leki inotropowo dodatnie. Glicerolu triazotan należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami mózgowo-naczyniowymi, ponieważ niedociśnienie może zaostrzać objawy.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Glicerolu triazotan może zwiększać hipoksemię u pacjentów z chorobami płuc lub z sercem płucnym. Niedociśnienie tętnicze z bradykardią może wystąpić u pacjentów z zawałem serca. Stosowanie glicerolu triazotanu u pacjentów z przerostem lewej komory serca związanej ze zwężeniem aorty może teoretycznie upośledzać zaopatrywanie mięśnia sercowego w krew ze względu na szkodliwy wpływ tachykardii i obniżenie ciśnienia rozkurczowego aorty. W szczegółowych badaniach hemodynamicznych przeprowadzonych w małej grupie pacjentów, ze zwężeniem zastawki aorty z towarzyszącą chorobą niedokrwienną serca lub bez niej, nie wykazano działań niepożądanych po podaniu glicerolu triazotanu w postaci tabletek podjęzykowych pacjentom leżącym na plecach. Należy jednak zachować ostrożność podczas podawania glicerolu triazotanu pacjentom z dławicą piersiową i umiarkowanym lub dużym zwężeniem zastawki aorty.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na zawartość laktozy, produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ze względu na zawartość laku czerwieni koszenilowej, produkt może powodować reakcje alergiczne.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Leczenie z innymi lekami, które działają hipotensyjnie (np. leki rozszerzające naczynia krwionośne, przeciwnadciśnieniowe, leki blokujące receptory β-adrenergiczne, blokery kanału wapniowego, neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz sapropteryna) mogą nasilać działanie hipotensyjnie glicerolu triazotanu. Oprócz tych czynników, ryzyko hipotensji oraz omdleń nasila jednoczesne przyjmowanie glicerolu triazotanu i alkoholu. Podczas stosowania azotanów przeciwwskazane jest przyjmowanie syldenafilu (i innych leków z grupy wybiórczych inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 swoistej dla cGMP), ponieważ może wystąpić groźne w skutkach, ciężkie, nieodwracalne niedociśnienie tętnicze (patrz punkt 4.3). Wynika to ze znanego wpływu na szlak przemian tlenek azotu/cGMP (guanozynomonofosforan) wybiórczych inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 swoistej dla cGMP (np.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Interakcje
syldenafil, wardenafil, tadalafil) i nasilenia hipotensyjnego działania azotanów organicznych. N-acetylocysteina może nasilać działanie rozszerzające na naczynia wywołane przez glicerolu triazotan. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia tolerancji na działanie glicerolu triazotanu w przypadku stosowania produktów zawierających azotany organiczne długodziałające. Udowodniono, że azotany organiczne podawane ogólnoustrojowo mogą nasilać działanie przeciwzakrzepowe heparyny. Zaleca się odpowiednio wczesne i częste monitorowanie leczenia przeciwzakrzepowego podczas jednoczesnego przyjmowania ogólnoustrojowego azotanów organicznych i heparyny.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój zarodkowo-płodowy, poród oraz rozwój pourodzeniowy. Jednak nie wiadomo, czy wyniki badań przeprowadzonych na zwierzętach można odnieść do ludzi. Produkt może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy glicerolu triazotan lub produkty jego przemian przenikają do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią. Należy podjąć decyzję czy zrezygnować z karmienia piersią podczas stosowania glicerolu triazotanu, biorąc pod uwagę korzyść z karmienia piersią dla dziecka i korzyść z leczenia dla matki. Płodność Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność. Jednak nie wiadomo, czy wyniki badań przeprowadzonych na zwierzętach można odnieść do ludzi.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Zaleca się zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ podczas leczenia glicerolu triazotanem występowały takie objawy niepożądane, jak zawroty i bóle głowy oraz omdlenia.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Poniżej wymienione działania niepożądane pogrupowano, biorąc pod uwagę podział na układy oraz częstość występowania. Częstość występowania zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), bardzo rzadko (< 1/10 000). Klasyfikacja układów i narządów Działania niepożądane Częstość występowania Bardzo często Często Niezbyt często Bardzo rzadko Zaburzenia krwi i układu chłonnego Methemoglobinemia Zaburzenia psychiczne Niepokój Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Senność Omdlenie Niedokrwienie mózgowe Zaburzenia serca Tachykardia Nasilenie objawów dławicy piersiowej Bradykardia Sinica Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie ortostatyczne Zaczerwienienie twarzy Zapaść krążeniowa Zaburzenia układu oddechowego klatki piersiowej i śródpiersia Upośledzenie oddychania Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Wymioty Zgaga Nieprzyjemny zapach z ust Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Złuszczające zapalenie skóry Wysypka polekowa Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Astenia Badania diagnostyczne Obniżenie ciśnienia tętniczego Duże dawki glicerolu triazotanu mogą spowodować wystąpienie wymiotów, sinicy, niepokoju, methemoglominemii i upośledzenie oddychania.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Działania niepożądane
Podczas leczenia glicerolu triazotanem przemijająco może wystąpić niedotlenienie krwi z powodu względnej redystrybucji przepływu krwi w hipowentylowanych pęcherzykach płucnych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Po przedawkowaniu azotanów organicznych może dojść do znacznego rozszerzenia naczyń i zastoju krwi w naczyniach obwodowych oraz do spadku ciśnienia tętniczego. Objawy nie odbiegają zwykle od działań niepożądanych związanych z rozszerzeniem łożyska naczyniowego. Po znacznym przedawkowaniu mogą wystąpić ciężkie zaburzenia przepływu krwi, utrata przytomności, sinica, methemoglobinemia, tachykardia. Po podaniu dużych dawek może wystąpić zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego z towarzyszącymi objawami mózgowymi. Odnotowano ból o charakterze kolki jelitowej i biegunkę. Z uwagi na powolne wchłanianie substancji czynnej wystąpienie ciężkich objawów po niezamierzonym przedawkowaniu jest mało prawdopodobne. Jeśli pacjent zażył dużą ilość produktu, celowe jest jego usunięcie z przewodu pokarmowego poprzez spowodowanie wymiotów lub płukanie żołądka. Leczenie Leczenie jest objawowe.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Przedawkowanie
W lekkich przypadkach wystarczające może być ułożenie pacjenta z uniesionymi kończynami dolnymi. W przypadku nasilenia się objawów konieczne może być, np. dożylne podanie płynów w celu wypełnienia łożyska naczyniowego. Przesłanki farmakologiczne wskazują na celowość podania leków zwężających naczynia, jednak ich skuteczności nie potwierdzono jednoznacznie. Postępowanie takie może być jednak niekorzystne w przypadku współistniejącej choroby nerek lub układu krążenia (niewydolność serca, choroba niedokrwienna, nadciśnienie). W przypadku wystąpienia nasilonej methemoglobinemii stosuje się tlenoterapię i ewentualnie podaje dożylnie błękit metylenowy.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki rozszerzające naczynia stosowane w chorobach serca. Azotany organiczne. Glicerolu triazotan. Kod ATC: C01DA02 Glicerolu triazotan (nitrogliceryna) jest związkiem o silnym i szybkim działaniu rozkurczowym na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych i innych narządów. Mechanizm działania nitrogliceryny nie jest w pełni poznany, uważa się jednak, że wolne rodniki azotynowe (NO●) wywierają efekt podobny do tlenku azotu, wydzielanego przez śródbłonek naczyniowy. Końcowym efektem działania azotanów jest zmniejszenie puli wolnego jonu wapniowego w cytosolu. Do działania azotanów konieczne są wolne grupy sulfhydrylowe (SH) w cytosolu. Wyczerpanie się ich w miarę działania azotanów jest powodem narastania tachyfilaksji, utrzymującej się aż do chwili ponownego pojawienia się grup sulfhydrylowych w wystarczającej ilości. Powoduje to konieczność przerywanego stosowania nitrogliceryny, tzw.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
dawkowania niesymetrycznego (patrz punkt 4.2). Działanie glicerolu triazotanu związane jest z rozkurczem żył, głównie pozawłośniczkowych, prowadzącym do gromadzenia się krwi na obwodzie i zmniejszenia powrotu żylnego oraz ujawniającego się w większych stężeniach rozkurczu drobnych tętniczek przedwłośniczkowych i zmniejszenia oporu naczyniowego oraz ciśnienia tętniczego, co odciąża mięsień sercowy. Oba efekty w konsekwencji zmniejszają zapotrzebowanie na tlen. Wydaje się, że dla postaci o przedłużonym działaniu podstawowe znaczenie ma drugi efekt, stąd konieczność stosowania w leczeniu długotrwałym stosunkowo dużych dawek. W postaciach choroby niedokrwiennej serca z komponentą skurczową może mieć znaczenie bezpośrednie działanie rozkurczowe na tętnice wieńcowe. Dzięki przedłużonemu uwalnianiu glicerolu triazotanu z produktu, mimo szybkiej jego eliminacji, stężenie utrzymuje się we krwi przez kilka godzin na poziomie wystarczającym do zmniejszenia częstości napadów wieńcowych i zwiększenia wydolności wysiłkowej.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Glicerolu triazotan jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego i w znacznym stopniu rozkładany w wątrobie w metabolizmie pierwszego przejścia. Skutkiem szybkiego rozkładu w wątrobie jest niewielka dostępność biologiczna, będąca przyczyną konieczności stosowania względnie dużych dawek. Okres półtrwania glicerolu triazotanu w osoczu wynosi 1 do 4 minut. Działanie produktów o przedłużonym uwalnianiu utrzymuje się przez kilka godzin. Z uwagi na łatwy rozwój tachyfilaksji, azotany należy podawać w taki sposób, aby zapewnić pacjentowi kilkugodzinną przerwę w działaniu produktu, najlepiej w okresie niewielkiej aktywności fizycznej.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie ma danych.
CHPL leku Sustonit, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 6,5 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Hypromeloza Laktoza jednowodna Krzemionka koloidalna uwodniona Kwas stearynowy Lak czerwieni koszenilowej (E 124) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Chronić od światła. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z folii Aluminium/PVC w tekturowym pudełku. 30 szt. (3 blistry po 10 szt.) 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Nitromint, 0,4 mg/dawkę, aerozol podjęzykowy, roztwór 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Substancją czynną jest 8 mg triazotanu glicerolu w 1 g aerozolu (w postaci 1% roztworów alkoholowych triazotanu glicerolu). Każda odmierzona dawka zawiera 0,4 mg (400 mikrogramów) triazotanu glicerolu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu Etanol Glikol propylenowy Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Aerozol podjęzykowy, roztwór Prawie bezbarwny, przezroczysty, pozbawiony osadu roztwór o słabym charakterystycznym zapachu.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie ostrych napadów dławicy piersiowej. Zapobieganie napadom dławicy piersiowej u pacjentów przed spodziewanym wysiłkiem fizycznym. Leczenie wspomagające w nagłych przypadkach niewydolności lewokomorowej.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli Leczenie ostrych napadów dławicy piersiowej: Na początku napadu należy rozpylić pod język 1 dawkę (dawka = 400 mikrogramów). Jeśli objawy nie ustąpią, dawkę można powtarzać w odstępach czasu co 5 minut, do podania łącznie 3 dawek (rozpyleń aerozolu). Jeśli objawy nie ustąpią po 3 dawkach (rozpyleniach), pacjent powinien wezwać pogotowie ratunkowe. Najlepiej, aby pacjent pozostawał w pozycji siedzącej z uwagi na ryzyko objawowej hipotonii ortostatycznej. Zapobieganie napadom dławicy piersiowej: Dawkę (rozpylenie aerozolu) można podać przed wysiłkiem, który może wywoływać u pacjenta napady dławicy piersiowej. Leczenie ostrego kardiogennego obrzęku płuc: W leczeniu pacjentów z ostrym kardiogennym obrzękiem płuc bez hipotonii (tzn. ze skurczowym ciśnieniem tętniczym > 100 mmHg) można podać podjęzykowo 0,4 mg triazotanu glicerolu i powtarzać tę dawkę w odstępach czasu co 5-10 minut, kontrolując jednocześnie stan kliniczny pacjenta, w tym ciśnienie tętnicze.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Dawkowanie
W razie konieczności pacjenta można następnie przestawić na preparat dożylny lub inny lek wazodylatacyjny, w zależności od odpowiedzi klinicznej. Pacjenci w podeszłym wieku: Spadek ciśnienia tętniczego i omdlenie mogą stanowić szczególny problem przy stosowaniu azotanów u osób w podeszłym wieku. Pacjentom należy poradzić, aby każdorazowo przy przyjmowaniu nitrogliceryny postarali się znaleźć miejsce siedzące. Dzieci i młodzież: Jak dotąd brak dostępnych danych dotyczących stosowania leku w pediatrii. Sposób podawania Podanie podjęzykowe Używając pojemnika, nasadkę można łatwo zdjąć (patrz rycina 1). Rycina 1. Zdejmowanie nasadki z pojemnika Pompa dozownika powinna zostać napełniona przed pierwszym podaniem leku przez zdjęcie nasadki ochronnej i wykonanie kilku naciśnięć w powietrze aż do pojawienia się aerozolu. Może zaistnieć konieczność ponownego napełnienia, jeśli pompa nie była używana przez długi czas. Nie jest konieczne wstrząsanie pojemnika przed użyciem.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Dawkowanie
Pojemnik należy trzymać pionowo z zaworem dozownika ustawionym do góry. Wylot zaworu dozownika należy umieścić blisko ust i rozpylić dawkę aerozolu pod język. Natychmiast po podaniu każdej dawki należy zamknąć usta. Nie należy wdychać aerozolu. Należy pouczyć pacjentów, aby nauczyli się lokalizować wylot zaworu dozownika tak, aby podanie leku w nocy nie sprawiało im trudności. Najlepiej, aby w czasie aplikacji leku pacjent siedział wyprostowany.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, inne azotany lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Dławica piersiowa spowodowana kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu, gdyż lek może nasilić zawężenie drogi odpływu. Stosowanie u pacjentów przyjmujących inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (np. sildenafil, wardenafil, tadalafil) (patrz punkt 4.5). Możliwość zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego np. krwotok mózgowy lub uraz głowy. Jednoczesne stosowanie stymulatora rozpuszczalnej cyklazy guanylanowej riocyguatu (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Triazotan glicerolu należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów, u których dla utrzymania rzutu serca ważne znaczenie ma odpowiednie obciążenie wstępne (np. ostry wstrząs sercowo-naczyniowy, taki jak wstrząs hipowolemiczny lub wstrząs kardiogenny z nieadekwatnymi rozkurczowymi ciśnieniami napełniania, zapaść, ciężka stenoza zastawki mitralnej, tamponada osierdzia, zaciskające zapalenie osierdzia, niedociśnienie ortostatyczne), ponieważ podanie leku rozszerzającego naczynia u tych chorych może pogorszyć stan kliniczny. Triazotan glicerolu należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z ciężką hipotonią (skurczowe ciśnienie tętnicze poniżej 90 mm Hg) i u pacjentów we wstrząsie kardiogennym, chyba że odpowiednio wysokie ciśnienie końcowo-rozkurczowe lewej komory można zapewnić stosując kontrpulsację wewnątrzaortalną lub leki o działaniu inotropowo dodatnim.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Specjalne środki ostrozności
Triazotan glicerolu należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów z chorobami naczyń mózgowych, gdyż objawy tych chorób mogą nasilać się przy spadkach ciśnienia. Triazotan glicerolu może nasilać niedotlenienie u pacjentów z chorobami płuc lub sercem płucnym. U pacjentów z zawałem mięśnia sercowego może dojść do niedociśnienia tętniczego z bradykardią; uważa się, że jest to reakcja odruchowa. Teoretycznie stosowanie triazotanu glicerolu może pogarszać ukrwienie mięśnia sercowego u chorych z przerostem lewej komory związanym ze stenozą aortalną, z uwagi na niekorzystny efekt tachykardii i zmniejszonego ciśnienia rozkurczowego w aorcie. Dokładne badania hemodynamiczne u niewielkiej liczby pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej z lub bez współistnienia istotnej choroby wieńcowej, prowadzone w pozycji leżącej na plecach, nie wykazały działań niepożądanych po podjęzykowym podaniu triazotanu glicerolu.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Specjalne środki ostrozności
Wydaje się jednak rozsądnym, aby zachować ostrożność w leczeniu chodzących pacjentów z dławicą piersiową i współistniejącą umiarkowaną lub ciężką stenozą zastawki aortalnej. Szczególna ostrożność i kontrola medyczna są wymagane u pacjentów ze skłonnością do hipotonii ortostatycznej. Preparat należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania lub migreną. Istnieje duża zmienność międzyosobnicza dotycząca wrażliwości na azotany. Należy zawsze mieć to na uwadze przy ustalaniu dawkowania. Może występować tolerancja tego leku oraz tolerancja krzyżowa innych preparatów azotanów i azotynów. Tolerancja naczyniowego i przeciwdławicowego działania azotanów została wykazana w badaniach klinicznych, przez obserwację narażenia zawodowego oraz w doświadczeniach laboratoryjnych na izolowanych tkankach. Wyraźna tolerancja występuje u pracowników przemysłowych stale narażonych na triazotan glicerolu.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Specjalne środki ostrozności
Ponadto występuje uzależnienie fizyczne, ponieważ przy czasowym odstawieniu azotanów u tych pracowników występował ból w klatce piersiowej, ostry zawał mięśnia sercowego, a nawet nagły zgon. W różnych badaniach klinicznych pacjentów z dławicą piersiową, wkrótce po odstawieniu azotanów opisywano występowanie łatwiej prowokowanych napadów dławicy piersiowej oraz nawrotu „z odbicia” objawów hemodynamicznych. Względne znaczenie tych obserwacji w rutynowym klinicznym stosowaniu triazotanu glicerolu nie jest znane. Triazotan glicerolu zwiększa wydalanie amin katecholowych i kwasu wanilomigdałowego (VMA) w moczu. W przypadkach świeżego zawału mięśnia sercowego lub ostrej niewydolności serca leczenie triazotanem glicerolu należy prowadzić ostrożnie, pod starannym nadzorem lekarskim i (lub) z monitorowaniem parametrów hemodynamicznych.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność u pacjentów z hipoksemią na tle ciężkiej niedokrwistości (łącznie z niedokrwistościami z powodu niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej), ponieważ u tych chorych biotransformacja triazotanu glicerolu jest zmniejszona. Konieczne jest zachowanie ostrożności u pacjentów z hipoksemią i nieprawidłowym stosunkiem wentylacji do perfuzji z powodu choroby płuc lub niedokrwienia serca. U pacjentów z dławicą piersiową, zawałem mięśnia sercowego lub niedokrwieniem mózgu często występują zaburzenia dotyczące drobnych dróg oddechowych (szczególnie hipoksja pęcherzykowa). W tej sytuacji dochodzi do skurczu naczyń w płucach, aby zwiększyć perfuzję w lepiej wentylowanych obszarach płuc kosztem obszarów hipoksji pęcherzykowej (objaw Eulera Liljestranda, patrz również punkt 4.8).
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Specjalne środki ostrozności
Triazotan glicerolu, jako silny lek rozszerzający naczynia, może znosić tę ochronną wazokonstrykcję, prowadząc do zwiększonej perfuzji obszarów słabo wentylowanych, co pogarsza nieprawidłowy stosunek wentylacji do perfuzji i dodatkowo zmniejsza ciśnienie parcjalne tlenu w krwi tętniczej. Jeśli objawy dławicy nie ustępują po podaniu trzech dawek, pacjent powinien jak najszybciej uzyskać fachową pomoc medyczną (patrz punkt 4.2). Ten produkt leczniczy zawiera 42,65 mg etanolu (alkoholu) w każdej dawce (jedno rozpylenie). Ilość alkoholu w dawce tego leku jest równoważna mniej niż 2 mL piwa lub 1 mL wina. Mała ilość alkoholu w tym leku nie będzie powodowała zauważalnych skutków. Ten produkt leczniczy zawiera 11,22 mg glikolu propylenowego w każdej dawce (jedno rozpylenie) i może powodować podrażnienie błony śluzowej.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nigdy nie stosować jednocześnie z Inhibitorami swoistej dla cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP) fosfodiesterazy typu 5 (np. syldenafil, wardenafil i tadalafil), które nasilają działanie przeciwnadciśnieniowe azotanów i dlatego ich jednoczesne podawanie z triazotanem glicerolu jest przeciwwskazane. Jednoczesne podawanie triazotanu glicerolu z riocyguatem, stymulatorem rozpuszczalnej cyklazy guanylanowej jest przeciwwskazane, (patrz punkt 4.3) ponieważ może powodować niedociśnienie tętnicze. Spożywanie napojów alkoholowych w trakcie stosowania preparatu jest surowo wzbronione. Ostrożnie stosować łącznie z Leczenie innymi lekami o działaniu hipotensyjnym (jak np. leki rozszerzające naczynia, leki przeciwnadciśnieniowe, beta-adrenolityki, antagoniści kanałów wapniowych oraz neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i sapropteryna) może nasilać hipotensyjne działanie triazotanu glicerolu.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Interakcje
N-acetylocysteina może nasilać naczyniorozkurczowe działanie nitrogliceryny. Dihydroergotamina (biodostępność dihydroergotaminy może się zwiększyć). Szczególna uwaga wymagana jest u pacjentów z chorobą wieńcową, ponieważ dihydroergotamina antagonizuje działanie triazotanu glicerolu i może powodować skurcz naczyń wieńcowych. Istnieją dowody, że azotany mogą zmniejszać przeciwkrzepliwe działanie heparyny. W przypadku jednoczesnego stosowania heparyny i azotanów układowo zalecane jest wczesne i częste kontrolowanie działania przeciwkrzepliwego (skuteczność heparyny może się zmniejszać). Pacjenci uprzednio leczeni preparatami azotanów organicznych (np. diazotanem izosorbidu, monoazotanem izosorbidu) mogą wymagać większych dawek triazotanu glicerolu. W przypadku stosowania w połączeniu z długo działającymi preparatami azotanów należy pamiętać o możliwości rozwoju tolerancji na działanie triazotanu glicerolu.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Interakcje
Niesteroidowe leki przeciwzapalne z wyjątkiem kwasu acetylosalicylowego mogą osłabiać odpowiedź terapeutyczną na triazotan glicerolu. Podanie triazotanu glicerolu jednocześnie z amifostyną i kwasem acetylosalicylowym może nasilać hipotensyjne działanie triazotanu glicerolu. Kwas acetylosalicylowy – opisywano, że jednoczesne podanie kwasu acetylosalicylowego i triazotanu glicerolu prowadzi do zwiększonych stężeń triazotanu glicerolu w osoczu, przypuszczalnie z powodu zmniejszonego klirensu. Wykazywano również addycyjne hamowanie czynności płytek krwi. Disulfiram – nie ma danych dotyczących możliwej interakcji pomiędzy disulfiramem i preparatem aerozolowym Nitromint zawierającym niewielką ilość etanolu. Ponieważ nie można wykluczyć takiej interakcji, z tego powodu należy uwzględnić taki fakt w razie jednoczesnego stosowania obu leków.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój zarodka i płodu, poród i rozwój postnatalny (patrz punkt 5.3). Nie wiadomo jednak, czy wyniki badań na zwierzętach mogą odnosić się do ludzi. Podanie triazotanu glicerolu w czasie ciąży należy rozważać tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki są większe niż potencjalne zagrożenie dla płodu. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy triazotan glicerolu lub jego metabolity są wydzielane do mleka matki. Nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka. Biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki należy podjąć decyzję, czy zakończyć/przerwać karmienie piersią, czy odstawić/przerwać leczenie triazotanem glicerolu. Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność. Nie wiadomo jednak, czy wyniki badań na zwierzętach mogą odnosić się do ludzi (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na to, że podczas podawania nitrogliceryny opisywano zawroty głowy i omdlenia na początku leczenia – przez indywidualnie ustalony okres – prowadzenie pojazdów, obsługa maszyn i podejmowanie czynności o zwiększonym ryzyku wypadków jest zabronione. Później zakres tych ograniczeń ustala się indywidualnie.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane sklasyfikowano poniżej według układów i narządów oraz częstości ich występowania. Częstość występowania została zdefiniowana następująco: Bardzo często: ≥ 1/10 Często: ≥ 1/100 do < 1/10 Niezbyt często: ≥ 1/1 000 do < 1/100 Rzadko: ≥ 1/10 000 do < 1/1 000 Bardzo rzadko: < 1/10 000 Nieznana: nie może być określona na podstawie dostępnych danych. Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo rzadko: Methemoglobinemia Zaburzenia psychiczne Bardzo rzadko: Niepokój ruchowy Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: Bóle głowy Często: Zawroty głowy, Senność Niezbyt często: Omdlenie Bardzo rzadko: Niedokrwienie mózgu Zaburzenia serca Często: Tachykardia Niezbyt często: Nasilenie objawów dławicy piersiowej (paradoksalna reakcja na azotany), Bradykardia, Sinica Nieznana: Kołatanie serca Zaburzenia naczyniowe Często: Niedociśnienie ortostatyczne* Niezbyt często: Nagłe zaczerwienienie twarzy, Zapaść krążeniowa Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko: Zaburzenia oddychania Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często: Nudności, Wymioty Bardzo rzadko: Pieczenie w przełyku, Halitoza (nieprzyjemny zapach z ust) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko: Złuszczające zapalenie skóry, Wysypka polekowa Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Osłabienie Badania laboratoryjne Często: Obniżone ciśnienie krwi* * Szczególnie przy rozpoczynaniu leczenia i po zwiększeniu dawki.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Działania niepożądane
Może występować wraz z odruchową tachykardią, zawrotami głowy i osłabieniem. Hipotonia indukowana triazotanem glicerolu może powodować niedokrwienie mózgu. Duża dawka triazotanu glicerolu może spowodować wymioty, sinicę, niepokój ruchowy, methemoglobinemię i zaburzenia oddychania. W trakcie leczenia nitrogliceryną może dojść do przejściowej hipoksemii wywołanej względną redystrybucją przepływu krwi w niedotlenionych pęcherzykach płucnych. Mogą wystąpić objawy alergiczne. Na początku leczenia może wystąpić ból głowy spowodowany rozszerzeniem naczyń krwionośnych, który jest najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym triazotanu glicerolu. Tak zwany “azotanowy ból głowy” zwykle ustępuje po kilku dniach. Niekiedy występuje zapaść z bradyarytmią i omdleniem. Podanie leku może spowodować łagodne, przejściowe uczucie pieczenia w ustach.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Przy bardzo dużych dawkach może dojść do zwiększenia ciśnienia wewnątrzczaszkowego z objawami mózgowymi. Opisywano również dodatkowe objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak bóle kolkowe i biegunka. Leczenie W razie przedawkowania należy prowadzić ocenę stanu klinicznego pacjenta, w tym objawów życiowych i stanu psychicznego i zapewnić leczenie podtrzymujące układu sercowo-naczyniowego i oddechowego zgodnie ze wskazaniami klinicznymi i zaleceniami krajowego ośrodka zatruć, jeśli takie są dostępne. W przypadku niewielkiej hipotonii należy ułożyć pacjenta w pozycji półleżącej z nogami uniesionymi do góry. Pacjentowi należy zapewnić komfort termiczny. Należy wykonać gazometrię krwi tętniczej i w razie stwierdzenia kwasicy lub w razie klinicznego rozpoznania sinicy u pacjenta należy uznać, że pacjent ma ciężką methemoglobinemię.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Przedawkowanie
Należy stosować tlenoterapię oraz podać dożylnie błękit metylenowy w dawce 1 do 2 mg/kg masy ciała w ciągu 5 minut, o ile pacjent nie ma zdiagnozowanego niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: środki rozszerzające naczynia stosowane w chorobach serca, azotany organiczne, kod ATC: C01DA02 Mechanizm działania Główne działanie farmakologiczne triazotanu glicerolu polega na rozkurczu mięśniówki gładkiej naczyń krwionośnych powodującym działanie rozszerzające zarówno na tętnice, jak i żyły obwodowe z silniejszym działaniem na układ żylny. Rozszerzenie naczyń zawłośniczkowych, w tym dużych żył sprzyja pozostawaniu krwi na obwodzie i zmniejsza powrót krwi żylnej do serca, przez co zmniejsza późnorozkurczowe ciśnienie lewokomorowe. Rozluźnienie tętniczek zmniejsza ogólny opór naczyniowy i ciśnienie tętnicze. Mechanizm, w którym triazotan glicerolu łagodzi objawy dławicy piersiowej nie jest całkowicie poznany. Zużycie oraz zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen są zmniejszane przez wpływ triazotanu glicerolu zarówno na tętnice, jak i żyły, co przypuszczalnie daje bardziej korzystny współczynnik zaopatrzenie-zapotrzebowanie.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
Chociaż triazotan glicerolu rozszerza również duże nasierdziowe tętnice wieńcowe, zakres, w jakim takie działanie przyczynia się do łagodzenia objawów dławicy wysiłkowej jest nieokreślony. Triazotan glicerolu w dawkach terapeutycznych może obniżać skurczowe, rozkurczowe i średnie tętnicze ciśnienie krwi. Efektywne ciśnienie perfuzji wieńcowej jest zwykle utrzymane, jednak może być zmniejszone w razie nadmiernego obniżenia ciśnienia krwi lub przyspieszonej czynności serca zmniejszającej czas rozkurczowego napełniania komór serca. Leczenie triazotanem glicerolu zmniejsza także podwyższone centralne ciśnienie żylne i ciśnienie zaklinowania we włośniczkach płucnych, płucny opór naczyniowy oraz ogólny opór naczyniowy. Czynność serca jest zwykle nieco przyspieszona, przypuszczalnie jako reakcja odruchowa na obniżenie ciśnienia krwi. Wskaźnik sercowy może być zwiększony, zmniejszony lub niezmieniony.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
Poprawa wskaźnika sercowego jest bardziej prawdopodobna u pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem napełniania lewej komory oraz ogólnym oporem naczyniowym powiązanym ze zmniejszonym wskaźnikiem sercowym. Z drugiej strony, przy prawidłowym ciśnieniu napełniania i wskaźniku sercowym wskaźnik sercowy może być nieco zmniejszony.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po podaniu podjęzykowym triazotan glicerolu szybko się wchłania z jamy ustnej i dostaje się do krwiobiegu bez uprzedniego przejścia przez wątrobę. Dostępność biologiczna wykazuje dużą zmienność między- i wewnątrzosobniczą i wynosi średnio 39 %. Triazotan glicerolu wykazuje szybki początek działania, działanie pojawia się w ciągu 1-1,5 minuty i trwa około 30 minut. Maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane w ciągu około 4 minut. W razie podania podjęzykowego okres półtrwania w osoczu wynosi około 2,5-4,4 minut. Krążący triazotan glicerolu silnie wiąże się z krwinkami czerwonymi i gromadzi w ścianie naczyń krwionośnych. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 60 %. Główną drogą usuwania jest wydalanie metabolitów w moczu, mniej niż 1 % podanej dawki jest wydalany w postaci niezmienionego związku macierzystego.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie przeprowadzono badań rakotwórczości triazotanu glicerolu podawanej podjęzykowo u zwierząt. U szczurów otrzymujących w diecie triazotan glicerolu w dawkach do 434 mg/kg na dobę przez okres 2 lat doszło do rozwoju związanych z dawką zmian włóknistych i nowotworowych w wątrobie, w tym raka, oraz nowotworów z komórek śródmiąższowych w jądrach. Przy dużej dawce, częstość występowania raka wątrobowokomórkowego u obu płci wynosiła 52 % wobec 0 % u zwierząt kontrolnych, a częstość nowotworu jąder 52 % wobec 8 % w kontroli. Podawanie przez całe życie triazotanu glicerolu w diecie w dawce do 1058 mg/kg na dobę nie wywoływało nowotworów u myszy. Triazotan glicerolu wykazywał słabe właściwości mutagenne w teście Ames’a przeprowadzonym w dwóch różnych laboratoriach.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Pomimo to nie było żadnych dowodów działania mutagennego in vivo u samców szczura otrzymujących dawki do około 363 mg/kg na dobę doustnie, oraz in vitro w badaniach cytogenności na tkankach szczura i psa. W badaniu rozrodczości u trzech pokoleń, szczury otrzymywały w diecie triazotan glicerolu w dawkach do 434 mg/kg/dobę przez okres 6 miesięcy przed kojarzeniem pokolenia F 0, a podawanie kontynuowano w kolejnych pokoleniach F 1 i F 2. Duża dawka wiązała się ze zmniejszonym spożyciem pokarmu i przyrostem masy ciała u obu płci we wszystkich pokoleniach. Nie obserwowano żadnego swoistego wpływu na płodność pokolenia F 0. W następnych pokoleniach stwierdzano występowanie niepłodności, jednak przypisywano to zwiększonej liczbie komórek śródmiąższowych i braku spermatogenezy u samców otrzymujących dużą dawkę. W tym badaniu rozrodczości u trzech pokoleń nie uzyskano wyraźnych dowodów działania teratogennego.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Dane farmaceutyczne
6. SZCZEGÓŁOWE DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glikol propylenowy Etanol 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25 oC. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Produkt łatwopalny, wybuchowy. Przechowywanie i stosowanie w pobliżu otwartego ognia i w czasie palenia tytoniu jest zabronione. Pustego pojemnika nie wolno wrzucać do ognia. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Opakowanie zawiera 11 g (200 dawek) roztworu w metalowym pojemniku aerozolowym wyposażonym w pompkę mechaniczną i dozownik, zamkniętym nasadką zabezpieczającą, umieszczonym w złożonym tekturowym pudełku z dołączoną Ulotką dla Pacjenta.
CHPL leku Nitromint, aerozol podjęzykowy, roztwór, 0,4 mg/dawkę
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania W czasie stosowania pojemnik powinien znajdować się w pozycji pionowej, skierowany głowicą rozpylającą ku górze. Patrz także punkt 6.4. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO MOLSIDOMINA WZF, 2 mg, tabletki MOLSIDOMINA WZF, 4 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera 2 mg lub 4 mg molsydominy (Molsidominum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Molsidomina WZF, 2 mg, tabletki: laktoza jednowodna sacharoza żółcień pomarańczowa, lak (E 110) Każda tabletka zawiera 50 mg laktozy jednowodnej, 50 mg sacharozy, 0,05 mg żółcieni pomarańczowej, laku. Molsidomina WZF, 4 mg, tabletki: laktoza jednowodna sacharoza czerwień koszenilowa, lak (E 124) Każda tabletka zawiera 50 mg laktozy jednowodnej, 50 mg sacharozy, 0,05 mg czerwieni koszenilowej, laku. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka Molsidomina WZF 2 mg: tabletki niejednolitej barwy jasnopomarańczowej, okrągłe, obustronnie płaskie, ze ściętymi krawędziami i rowkiem po jednej stronie, ułatwiającym podział na równe dawki.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Molsidomina WZF 4 mg: tabletki niejednolitej barwy różowej, okrągłe, obustronnie płaskie, ze ściętymi krawędziami i rowkiem po jednej stronie, ułatwiającym podział na równe dawki.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Zapobieganie i leczenie objawów dławicy piersiowej Niewydolność wieńcowa Poprawa tolerancji wysiłku u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkę oraz godziny podawania produktu Molsidomina WZF należy dostosować indywidualnie, w zależności od stopnia nasilenia choroby oraz rytmu aktywności pacjenta. W przypadku dławicy piersiowej samoistnej, ostatnią należną dawkę molsydominy najlepiej przyjmować przed zaśnięciem. Jeżeli zachodzi konieczność zwiększenia dawki produktu, należy ją zwiększać stopniowo, aby uniknąć uporczywych bólów głowy, występujących u niektórych pacjentów. Produkt można przyjmować przed posiłkami, w czasie posiłków lub po posiłkach. Zwykle 1 do 2 mg 3 lub 4 razy na dobę (3 do 8 mg molsydominy na dobę). W razie konieczności dawkowanie można zwiększyć do 4 mg 3 lub 4 razy na dobę (12 do 16 mg molsydominy na dobę). Pacjenci z niewydolnością wątroby i (lub) nerek: patrz punkt 4.4.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 Ostra niewydolność krążenia (tj. wstrząs, ostra faza zawału mięśnia sercowego z niskim ciśnieniem wypełniania komory, niewydolność lewokomorowa związana z niskim ciśnieniem wypełniania) Znacznego stopnia niedociśnienie tętnicze Ciąża, szczególnie pierwszy trymestr Okres karmienia piersi? Jednoczesne przyjmowanie molsydominy i produktów na zaburzenia erekcji zawierających inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), takich jak syldenafil, tadalafil lub wardenafilu chlorowodorek, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego nasilenia działania hipotensyjnego, np. prowadzącego do omdleń lub zawału mięśnia sercowego. Jednoczesne stosowanie leków uwalniających tlenek azotu w jakiejkolwiek postaci ze stymulatorami rozpuszczalnej cyklazy guanylowej jest przeciwwskazane, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Molsydomina nie powoduje zwykle znaczniejszego zmniejszenia ciśnienia tętniczego, jednak u pacjentów z niedociśnieniem i pacjentów w podeszłym wieku, zwłaszcza ze zmniejszoną objętością płynów krążących i (lub) leczonych innymi lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne, konieczne jest zachowanie ostrożności. Pacjenci ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia niedociśnienia powinni być ściśle monitorowani i mogą wymagać indywidualnego dostosowania dawki (patrz punkt 4.8). Stosując produkt Molsidomina WZF należy zachować szczególną ostrożność: u pacjentów z kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu, zaciskającym zapaleniem osierdzia i tamponadą serca; u pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej i (lub) mitralnej. W ostrej fazie zawału mięśnia sercowego molsydominę należy podawać wyłącznie po ustabilizowaniu krążenia, pod ścisłym nadzorem lekarza i w warunkach stałego monitorowania krążenia.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
Molsidomina nie jest odpowiednia do leczenia ostrego napadu dławicy piersiowej. U pacjentów z niewydolnością wątroby wskazane jest rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki i stopniowe zwiększanie, aż do uzyskania zamierzonego efektu terapeutycznego. Dotyczy to zwłaszcza osób z niewydolnością wątroby stosujących leki rozszerzające naczynia krwionośne, u których zaleca się rozpoczynanie leczenia molsydominą od małej dawki, tj. 1 mg 2 razy na dobę. Zasadniczo, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie zaleca się modyfikacji dawkowania molsydominy ponieważ 90 do 95% metabolitów molsydominy jest wydalane przez nerki, można rozważyć zmniejszenie dawki lub zwiększenie przerw pomiędzy kolejnymi dawkami, biorąc pod uwagę indywidualną reakcję pacjenta na produkt. Jednoczesne stosowanie molsydominy i inhibitorów PDE5 jest przeciwwskazane, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia znacznego i nagłego zmniejszenia ciśnienia tętniczego z omdleniem i zapaścią.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie należy przepisywać inhibitorów PDE5 pacjentowi, który stosuje molsydominę. Przed zaleceniem stosowania molsydominy, lekarz powinien pouczyć pacjenta, aby nie przyjmować jednocześnie inhibitorów PDE5 i molsydominy oraz nie stosować molsydominy przez minimum 24 godziny po zastosowaniu syldenafilu lub wardenafilu oraz co najmniej 48 godzin po zastosowaniu tadalafilu (patrz punkt 4.3). Molsidomina WZF 2 mg, Molsidomina WZF 4 mg Ze względu na zawartość laktozy, produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ze względu na zawartość sacharozy, pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować produktu leczniczego. Molsidomina WZF, 2 mg zawiera żółcień pomarańczową, lak (E 110), dlatego produkt może powodować reakcje alergiczne.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Specjalne środki ostrozności
Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”. Molsidomina WZF, 4 mg zawiera czerwień koszenilową, lak (E 124), dlatego produkt może powodować reakcje alergiczne. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Działanie hipotensyjne innych produktów leczniczych (np. leków rozszerzających naczynia krwionośne, takich jak azotany, leki beta-adrenolityczne, antagoniści wapnia, inne leki przeciwnadciśnieniowe) oraz alkoholu może ulec nasileniu. Wykazano, że po jednoczesnym zastosowaniu molsydominy i iloprostu może dojść do znacznego zahamowania agregacji płytek krwi. Ponieważ znaczenie kliniczne tej interakcji nie zostało w pełni poznane, u pacjentów którzy stosują terapię z użyciem iloprostu i molsydominy należy wykonywać badania oceniające obraz krwi oraz agregację płytek krwi. Alkaloidy sporyszu Może wystąpić interakcja farmakodynamiczna pomiędzy lekami uwalniającymi tlenek azotu a alkaloidami sporyszu, co może prowadzić do antagonistycznego oddziaływania pomiędzy produktami. Należy unikać jednoczesnego podawania leków uwalniających tlenek azotu i alkaloidów sporyszu.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Interakcje
Jednoczesne stosowanie molsydominy i inhibitorów PDE5 ze względu na ryzyko znacznego zmniejszenia ciśnienia tętniczego jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3 i 4.4). Jednoczesne stosowanie molsydominy i stymulatorów rozpuszczalnej cyklazy guanylowej (sGC), receptora tlenku azotu, jest przeciwwskazane, ponieważ takie skojarzenie może zwiększać ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża W badaniach na zwierzętach nie wykazano, aby molsydomina działała teratogennie. Nie przeprowadzono jednak odpowiednio liczebnych, dobrze kontrolowanych badań u ludzi. Stosowanie molsydominy u kobiet w ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, jest przeciwwskazane. Karmienie piersi? Molsydomina przenika do mleka kobiecego. Ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania molsydominy u niemowląt karmionych piersią, stosowanie molsydominy przez kobiety karmiące piersią jest przeciwwskazane. Płodność Brak danych dotyczących wpływu molsydominy na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność. Patrz punkt 5.3.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Niektóre działania niepożądane (np. zawroty głowy) mogą upośledzać zdolność pacjenta do koncentracji i reagowania, stwarzając ryzyko w sytuacjach, w których zdolności te są szczególnie ważne (np. obsługiwanie maszyn lub prowadzenie pojazdów).
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane są uszeregowane według częstości występowania w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do <1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do <1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Częstość nieznana: trombocytopenia. Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: reakcje nadwrażliwości (np. reakcje skórne, skurcz oskrzeli). Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny. Zaburzenia układu nerwowego Często: bóle głowy (występujące na początku leczenia i zwykle przemijające w trakcie jego trwania). Bóle głowy można zmniejszyć, a nawet wyeliminować poprzez dostosowanie dawki indywidualnie dla pacjenta. Rzadko: zawroty głowy. Zaburzenia naczyniowe Rzadko: ciężkie objawowe niedociśnienie (np. zapaść krążeniowa i wstrząs).
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Działania niepożądane
Spoczynkowe ciśnienie krwi jest zwykle obniżane przez molsydominę; u 1 do 10% leczonych pacjentów niepożądane zmniejszenie ciśnienia krwi (np. zawroty głowy) może wymagać zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia molsydominą. Częstość nieznana: obniżenie ciśnienia tętniczego, hipotonia ortostatyczna. Zaburzenia żołądka i jelit Rzadko: nudności. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: alergiczne reakcje skórne. Częstość nieznana: zaczerwienienie twarzy, wysypki skórne. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Głównymi objawami, w zależności od stopnia przedawkowania są: niedociśnienie, bradykardia, osłabienie, zawroty głowy, senność, zapaść i wstrząs. Leczenie Jeśli od zażycia wielokrotności zwykłej dawki jednorazowej nie upłynęła więcej niż jedna godzina, można rozważyć płukanie żołądka. Poza tym należy wdrożyć leczenie objawowe. W lekkich przypadkach wystarczające może być ułożenie pacjenta z uniesionymi kończynami dolnymi. W przypadku nasilenia objawów konieczne może być np. dożylne podanie płynów (np. podanie dożylne wlewem kroplowym roztworu soli fizjologicznej) w celu wypełnienia łożyska naczyniowego. Należy kontrolować czynności życiowe na oddziale intensywnej terapii, podać leki pobudzające serce (dopaminę, dobutaminę, noradrenalinę), atropinę w przypadku bradykardii. Stosowanie adrenaliny i produktów o podobnym działaniu jest przeciwwskazane.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki rozszerzające naczynia stosowane w chorobach serca. Kod ATC: C01DX12 Molsydomina jest pochodną sydnoniminy. Molsydomina ma działanie rozszerzające naczynia krwionośne i przeciwdławicowe, działając bezpośrednio poprzez uwalnianie tlenku azotu (NO) z aktywnego metabolitu wątrobowego SIN-1 i naśladując fizjologiczne działanie śródbłonkowego czynnika rozkurczowego (EDRF), który rozszerza mięśnie gładkie naczyń i hamuje czynność płytek krwi. Jako farmakologiczny donor NO molsydomina działa przeciwko patologicznemu niedoborowi NO w stwardniałych tętnicach wieńcowych, rozszerza nasierdziowe naczynia wieńcowe i poprawia dotlenienie mięśnia sercowego. Rozkurcz mięśni gładkich powoduje m.in. zwiększenie pojemności żył pozawłośniczkowych, przez co zwiększa się pojemność łożyska żylnego i zmniejsza powrót żylny, co prowadzi do zmniejszenia ciśnienia napełniania obu komór.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
To z kolei zmniejsza pracę serca i poprawia warunki hemodynamiczne w krążeniu wieńcowym. Rozszerzenie naczyń tętniczych powoduje zmniejszenie oporu obwodowego, prowadzące do bezpośredniego zmniejszenia pracy serca i ciśnienia wewnątrzkomorowego ze spadkiem zapotrzebowania tlenowego serca. Znosi ponadto skurcz tętnic wieńcowych i rozszerza duże gałęzie tych tętnic. Działanie antyagregacyjne molsydominy ma znaczenie kliniczne w leczeniu choroby niedokrwiennej serca. Aktywnym metabolitem molsydominy jest linsydomina (SIN 1A) – związek zmniejszający napięcie mięśni gładkich naczyń oraz działający antyagregacyjnie. Do uwalniania NO z SIN-1 dochodzi także w płytkach krwi, Wynikiem takiego działania jest odwracalne zahamowanie podstawowej czynności płytek krwi (adhezja, wydzielanie i agregacja). W wyniku spontanicznego nieenzymatycznego uwolnienia NO z SIN-1 w przypadku molsydominy nie dochodzi do rozwoju żadnej tolerancji farmakologicznej.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W odróżnieniu od azotanów, molsydomina nie powoduje tachyfilaksji.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Molsydomina po podaniu doustnym wchłania się z przewodu pokarmowego w około 90%. Początek działania ujawnia się po około 20 minutach od podania, natomiast czas działania po podaniu pojedynczej dawki wynosi 4 do 6 godzin. Maksymalne stężenie we krwi osiąga po około 30 do 60 minutach. Biodostępność wynosi około 65% a wiązanie z białkami osocza 11%. Molsydomina jest metabolizowana w wątrobie na drodze enzymatycznej do aktywnego metabolitu – sydnoniminy 1 (SIN-1), która następnie jest przekształcana na drodze nieenzymatycznej do N-nitrozo-N-morfolinoamino-acetonitrylu (SIN 1A) – linsydominy. Molsydomina przenika do mleka kobiecego (patrz punkt 4.6). Molsydomina wydala się przede wszystkim z moczem (90 – 95%, w tym około 2% w postaci niezmienionej) i z kałem (3-4%). Całkowity klirens wynosi 40 – 80 l/godz, a SIN-1 wynosi 170 l/godz. Okres półtrwania molsydominy wynosi 1,6 godz, a w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby ulega wydłużeniu, np.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
w marskości wątroby wynosi około 13,1 godz. Okres półtrwania metabolitu – linsydominy wynosi 1 do 2 godz i podobnie jak w przypadku molsydominy, ulega wydłużeniu w ciężkiej niewydolności wątroby (do około 7,5 godz). Lek nie kumuluje się w organizmie.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność ostra Przeprowadzone badania toksyczności ostrej molsydominy po zastosowaniu dootrzewnowo i dożołądkowo dawek 1 mg/kg mc., 10 mg/kg mc., 100 mg/kg mc. wykazały, że toksyczność ostra u myszy i szczurów jest prawie identyczna. LD50 odpowiednio wynosi 1020 mg/kg mc. i 1040 mg/kg mc., a po podaniu dożołądkowo u myszy jest o około 30% większa (LD50 = 1350 mg/kg mc.). U szczurów po podaniu do żołądka LD50 jest większe od 1500 mg. Niezależnie od drogi podania (i.v., i.p., s.c., i.m. lub p.o.), LD50 wynosi od 700 do 930 mg/kg mc. u myszy, 760 do 1400 mg/kg mc. u szczurów i 400 mg/kg mc. u królików. W odniesieniu do dawki terapeutycznej (średnia dawka: około 0,1 mg/kg mc., co odpowiada 2 mg 3 razy na dobę). Molsydomina wykazuje bardzo niską toksyczność ostrą. Przewlekła toksyczność Długotrwałe podawanie 40 mg/kg mc. na dobę szczurom przez 6 miesięcy, 10 mg/kg mc. na dobę psom przez 12 miesięcy i 16 mg/kg mc.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
na dobę małpom przez 12 miesięcy nie wywoływało żadnego konkretnego uszkodzenia narządów. Wykryto zwiększoną rezerwę krwi w śledzionie, co potwierdza wpływ molsydominy na zwiększenie objętości układu żylnego. Rakotwórczość W badaniach rakotwórczości na myszach i szczurach częstość występowania nowotworów, zarówno ogólnych, jak i poszczególnych narządów, po podaniu molsydominy nie była wyższa niż w grupie kontrolnej nieleczonej. Tylko u szczurów otrzymujących przez prawie cały okres życia duże dawki (16-22 mg/kg mc. na dobę) molsydominy w diecie powstał nowotwór w obszarze małżowiny kości sitowej nosa. Długoterminowe doświadczenie w stosowaniu klinicznym wykazało, że te odkrycia są prawdopodobnie specyficzne dla gatunku szczura i nie stanowią ryzyka onkogennego dla pacjentów. Wpływ na rozród i rozwój potomstwa Badania na szczurach nie wykazały zaburzeń płodności przy dawkach do 12 mg/kg mc.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania teratogenności na szczurach i myszach nie dostarczyły żadnych dowodów na działanie teratogenne molsydominy. Nie zaobserwowano działania embriotoksycznego u myszy i szczurów przy podawaniu najwyższych dawek (do 150 mg/kg mc. u myszy i 200 mg/kg mc. u szczurów). U królików zgłaszano występowanie wad rozwojowych szkieletu kończyn przy dawkach toksycznych dla matek (powyżej 15 mg/kg mc.).
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 2 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Molsidomina WZF, 2 mg, tabletki: Laktoza jednowodna Sacharoza Skrobia ziemniaczana Żółcień pomarańczowa, lak (E 110) Powidon K-25 Magnezu stearynian Molsidomina WZF, 4 mg, tabletki: Laktoza jednowodna Sacharoza Skrobia ziemniaczana Czerwień koszenilowa, lak (E 124) Powidon K-25 Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać blistry w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z folii Aluminium/PVC w tekturowym pudełku 30 tabletek 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO MOLSIDOMINA WZF, 2 mg, tabletki MOLSIDOMINA WZF, 4 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera 2 mg lub 4 mg molsydominy (Molsidominum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Molsidomina WZF, 2 mg, tabletki: laktoza jednowodna, sacharoza, żółcień pomarańczowa, lak (E 110); Każda tabletka zawiera 50 mg laktozy jednowodnej, 50 mg sacharozy, 0,05 mg żółcieni pomarańczowej, laku. Molsidomina WZF, 4 mg, tabletki: laktoza jednowodna, sacharoza, czerwień koszenilowa, lak (E 124). Każda tabletka zawiera 50 mg laktozy jednowodnej, 50 mg sacharozy, 0,05 mg czerwieni koszenilowej, laku. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka Molsidomina WZF 2 mg: tabletki niejednolitej barwy jasnopomarańczowej, okrągłe, obustronnie płaskie, ze ściętymi krawędziami i rowkiem po jednej stronie, ułatwiającym podział na równe dawki.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Molsidomina WZF 4 mg: tabletki niejednolitej barwy różowej, okrągłe, obustronnie płaskie, ze ściętymi krawędziami i rowkiem po jednej stronie, ułatwiającym podział na równe dawki.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Zapobieganie i leczenie objawów dławicy piersiowej Niewydolność wieńcowa Poprawa tolerancji wysiłku u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkę oraz godziny podawania produktu Molsidomina WZF należy dostosować indywidualnie, w zależności od stopnia nasilenia choroby oraz rytmu aktywności pacjenta. W przypadku dławicy piersiowej samoistnej, ostatnią należną dawkę molsydominy najlepiej przyjmować przed zaśnięciem. Jeżeli zachodzi konieczność zwiększenia dawki produktu, należy ją zwiększać stopniowo, aby uniknąć uporczywych bólów głowy, występujących u niektórych pacjentów. Produkt można przyjmować przed posiłkami, w czasie posiłków lub po posiłkach. Zwykle 1 do 2 mg 3 lub 4 razy na dobę (3 do 8 mg molsydominy na dobę). W razie konieczności dawkowanie można zwiększyć do 4 mg 3 lub 4 razy na dobę (12 do 16 mg molsydominy na dobę). Pacjenci z niewydolnością wątroby i (lub) nerek: patrz punkt 4.4.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 Ostra niewydolność krążenia (tj. wstrząs, ostra faza zawału mięśnia sercowego z niskim ciśnieniem wypełniania komory, niewydolność lewokomorowa związana z niskim ciśnieniem wypełniania) Znacznego stopnia niedociśnienie tętnicze Ciąża, szczególnie pierwszy trymestr Okres karmienia piersi? Jednoczesne przyjmowanie molsydominy i produktów na zaburzenia erekcji zawierających inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), takich jak syldenafil, tadalafil lub wardenafilu chlorowodorek, jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego nasilenia działania hipotensyjnego, np. prowadzącego do omdleń lub zawału mięśnia sercowego. Jednoczesne stosowanie leków uwalniających tlenek azotu w jakiejkolwiek postaci ze stymulatorami rozpuszczalnej cyklazy guanylowej jest przeciwwskazane, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Molsydomina nie powoduje zwykle znaczniejszego zmniejszenia ciśnienia tętniczego, jednak u pacjentów z niedociśnieniem i pacjentów w podeszłym wieku, zwłaszcza ze zmniejszoną objętością płynów krążących i (lub) leczonych innymi lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne, konieczne jest zachowanie ostrożności. Pacjenci ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia niedociśnienia powinni być ściśle monitorowani i mogą wymagać indywidualnego dostosowania dawki (patrz punkt 4.8). Stosując produkt Molsidomina WZF należy zachować szczególną ostrożność: u pacjentów z kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu, zaciskającym zapaleniem osierdzia i tamponadą serca; u pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej i (lub) mitralnej. W ostrej fazie zawału mięśnia sercowego molsydominę należy podawać wyłącznie po ustabilizowaniu krążenia, pod ścisłym nadzorem lekarza i w warunkach stałego monitorowania krążenia.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Molsidomina nie jest odpowiednia do leczenia ostrego napadu dławicy piersiowej. U pacjentów z niewydolnością wątroby wskazane jest rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki i stopniowe zwiększanie, aż do uzyskania zamierzonego efektu terapeutycznego. Dotyczy to zwłaszcza osób z niewydolnością wątroby stosujących leki rozszerzające naczynia krwionośne, u których zaleca się rozpoczynanie leczenia molsydominą od małej dawki, tj. 1 mg 2 razy na dobę. Zasadniczo, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie zaleca się modyfikacji dawkowania molsydominy ponieważ 90 do 95% metabolitów molsydominy jest wydalane przez nerki, można rozważyć zmniejszenie dawki lub zwiększenie przerw pomiędzy kolejnymi dawkami, biorąc pod uwagę indywidualną reakcję pacjenta na produkt. Jednoczesne stosowanie molsydominy i inhibitorów PDE5 jest przeciwwskazane, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia znacznego i nagłego zmniejszenia ciśnienia tętniczego z omdleniem i zapaścią.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie należy przepisywać inhibitorów PDE5 pacjentowi, który stosuje molsydominę. Przed zaleceniem stosowania molsydominy, lekarz powinien pouczyć pacjenta, aby nie przyjmować jednocześnie inhibitorów PDE5 i molsydominy oraz nie stosować molsydominy przez minimum 24 godziny po zastosowaniu syldenafilu lub wardenafilu oraz co najmniej 48 godzin po zastosowaniu tadalafilu (patrz punkt 4.3). Molsidomina WZF 2 mg, Molsidomina WZF 4 mg Ze względu na zawartość laktozy, produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Ze względu na zawartość sacharozy, pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować produktu leczniczego. Molsidomina WZF, 2 mg zawiera żółcień pomarańczową, lak (E 110), dlatego produkt może powodować reakcje alergiczne.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”. Molsidomina WZF, 4 mg zawiera czerwień koszenilową, lak (E 124), dlatego produkt może powodować reakcje alergiczne. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Działanie hipotensyjne innych produktów leczniczych (np. leków rozszerzających naczynia krwionośne, takich jak azotany, leki beta-adrenolityczne, antagoniści wapnia, inne leki przeciwnadciśnieniowe) oraz alkoholu może ulec nasileniu. Wykazano, że po jednoczesnym zastosowaniu molsydominy i iloprostu może dojść do znacznego zahamowania agregacji płytek krwi. Ponieważ znaczenie kliniczne tej interakcji nie zostało w pełni poznane, u pacjentów którzy stosują terapię z użyciem iloprostu i molsydominy należy wykonywać badania oceniające obraz krwi oraz agregację płytek krwi. Alkaloidy sporyszu Może wystąpić interakcja farmakodynamiczna pomiędzy lekami uwalniającymi tlenek azotu a alkaloidami sporyszu, co może prowadzić do antagonistycznego oddziaływania pomiędzy produktami. Należy unikać jednoczesnego podawania leków uwalniających tlenek azotu i alkaloidów sporyszu.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Interakcje
Jednoczesne stosowanie molsydominy i inhibitorów PDE5 ze względu na ryzyko znacznego zmniejszenia ciśnienia tętniczego jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3 i 4.4). Jednoczesne stosowanie molsydominy i stymulatorów rozpuszczalnej cyklazy guanylowej (sGC), receptora tlenku azotu, jest przeciwwskazane, ponieważ takie skojarzenie może zwiększać ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża W badaniach na zwierzętach nie wykazano, aby molsydomina działała teratogennie. Nie przeprowadzono jednak odpowiednio liczebnych, dobrze kontrolowanych badań u ludzi. Stosowanie molsydominy u kobiet w ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, jest przeciwwskazane. Karmienie piersi? Molsydomina przenika do mleka kobiecego. Ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania molsydominy u niemowląt karmionych piersią, stosowanie molsydominy przez kobiety karmiące piersią jest przeciwwskazane. Płodność Brak danych dotyczących wpływu molsydominy na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność. Patrz punkt 5.3.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Niektóre działania niepożądane (np. zawroty głowy) mogą upośledzać zdolność pacjenta do koncentracji i reagowania, stwarzając ryzyko w sytuacjach, w których zdolności te są szczególnie ważne (np. obsługiwanie maszyn lub prowadzenie pojazdów).
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane są uszeregowane według częstości występowania w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do <1/10); niezbyt często (≥ 1/1 000 do <1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Częstość nieznana: trombocytopenia. Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: reakcje nadwrażliwości (np. reakcje skórne, skurcz oskrzeli). Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny. Zaburzenia układu nerwowego Często: bóle głowy (występujące na początku leczenia i zwykle przemijające w trakcie jego trwania). Bóle głowy można zmniejszyć, a nawet wyeliminować poprzez dostosowanie dawki indywidualnie dla pacjenta. Rzadko: zawroty głowy. Zaburzenia naczyniowe Rzadko: ciężkie objawowe niedociśnienie (np. zapaść krążeniowa i wstrząs).
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Działania niepożądane
Spoczynkowe ciśnienie krwi jest zwykle obniżane przez molsydominę; u 1 do 10% leczonych pacjentów niepożądane zmniejszenie ciśnienia krwi (np. zawroty głowy) może wymagać zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia molsydominą. Częstość nieznana: obniżenie ciśnienia tętniczego, hipotonia ortostatyczna. Zaburzenia żołądka i jelit Rzadko: nudności. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: alergiczne reakcje skórne. Częstość nieznana: zaczerwienienie twarzy, wysypki skórne. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Głównymi objawami, w zależności od stopnia przedawkowania są: niedociśnienie, bradykardia, osłabienie, zawroty głowy, senność, zapaść i wstrząs. Leczenie Jeśli od zażycia wielokrotności zwykłej dawki jednorazowej nie upłynęła więcej niż jedna godzina, można rozważyć płukanie żołądka. Poza tym należy wdrożyć leczenie objawowe. W lekkich przypadkach wystarczające może być ułożenie pacjenta z uniesionymi kończynami dolnymi. W przypadku nasilenia objawów konieczne może być np. dożylne podanie płynów (np. podanie dożylne wlewem kroplowym roztworu soli fizjologicznej) w celu wypełnienia łożyska naczyniowego. Należy kontrolować czynności życiowe na oddziale intensywnej terapii, podać leki pobudzające serce (dopaminę, dobutaminę, noradrenalinę), atropinę w przypadku bradykardii. Stosowanie adrenaliny i produktów o podobnym działaniu jest przeciwwskazane.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki rozszerzające naczynia stosowane w chorobach serca. Kod ATC: C01DX12 Molsydomina jest pochodną sydnoniminy. Molsydomina ma działanie rozszerzające naczynia krwionośne i przeciwdławicowe, działając bezpośrednio poprzez uwalnianie tlenku azotu (NO) z aktywnego metabolitu wątrobowego SIN-1 i naśladując fizjologiczne działanie śródbłonkowego czynnika rozkurczowego (EDRF), który rozszerza mięśnie gładkie naczyń i hamuje czynność płytek krwi. Jako farmakologiczny donor NO molsydomina działa przeciwko patologicznemu niedoborowi NO w stwardniałych tętnicach wieńcowych, rozszerza nasierdziowe naczynia wieńcowe i poprawia dotlenienie mięśnia sercowego. Rozkurcz mięśni gładkich powoduje m.in. zwiększenie pojemności żył pozawłośniczkowych, przez co zwiększa się pojemność łożyska żylnego i zmniejsza powrót żylny, co prowadzi do zmniejszenia ciśnienia napełniania obu komór.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
To z kolei zmniejsza pracę serca i poprawia warunki hemodynamiczne w krążeniu wieńcowym. Rozszerzenie naczyń tętniczych powoduje zmniejszenie oporu obwodowego, prowadzące do bezpośredniego zmniejszenia pracy serca i ciśnienia wewnątrzkomorowego ze spadkiem zapotrzebowania tlenowego serca. Znosi ponadto skurcz tętnic wieńcowych i rozszerza duże gałęzie tych tętnic. Działanie antyagregacyjne molsydominy ma znaczenie kliniczne w leczeniu choroby niedokrwiennej serca. Aktywnym metabolitem molsydominy jest linsydomina (SIN 1A) – związek zmniejszający napięcie mięśni gładkich naczyń oraz działający antyagregacyjnie. Do uwalniania NO z SIN-1 dochodzi także w płytkach krwi, Wynikiem takiego działania jest odwracalne zahamowanie podstawowej czynności płytek krwi (adhezja, wydzielanie i agregacja). W wyniku spontanicznego nieenzymatycznego uwolnienia NO z SIN-1 w przypadku molsydominy nie dochodzi do rozwoju żadnej tolerancji farmakologicznej.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W odróżnieniu od azotanów, molsydomina nie powoduje tachyfilaksji.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Molsydomina po podaniu doustnym wchłania się z przewodu pokarmowego w około 90%. Początek działania ujawnia się po około 20 minutach od podania, natomiast czas działania po podaniu pojedynczej dawki wynosi 4 do 6 godzin. Maksymalne stężenie we krwi osiąga po około 30 do 60 minutach. Biodostępność wynosi około 65% a wiązanie z białkami osocza 11%. Molsydomina jest metabolizowana w wątrobie na drodze enzymatycznej do aktywnego metabolitu – sydnoniminy 1 (SIN-1), która następnie jest przekształcana na drodze nieenzymatycznej do N-nitrozo-N-morfolinoamino-acetonitrylu (SIN 1A) – linsydominy. Molsydomina przenika do mleka kobiecego (patrz punkt 4.6). Molsydomina wydala się przede wszystkim z moczem (90 – 95%, w tym około 2% w postaci niezmienionej) i z kałem (3-4%). Całkowity klirens wynosi 40 – 80 l/godz, a SIN-1 wynosi 170 l/godz. Okres półtrwania molsydominy wynosi 1,6 godz, a w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby ulega wydłużeniu, np.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
w marskości wątroby wynosi około 13,1 godz. Okres półtrwania metabolitu – linsydominy wynosi 1 do 2 godz i podobnie jak w przypadku molsydominy, ulega wydłużeniu w ciężkiej niewydolności wątroby (do około 7,5 godz). Lek nie kumuluje się w organizmie.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność ostra Przeprowadzone badania toksyczności ostrej molsydominy po zastosowaniu dootrzewnowo i dożołądkowo dawek 1 mg/kg mc., 10 mg/kg mc., 100 mg/kg mc. wykazały, że toksyczność ostra u myszy i szczurów jest prawie identyczna. LD50 odpowiednio wynosi 1020 mg/kg mc. i 1040 mg/kg mc., a po podaniu dożołądkowo u myszy jest o około 30% większa (LD50 = 1350 mg/kg mc.). U szczurów po podaniu do żołądka LD50 jest większe od 1500 mg. Niezależnie od drogi podania (i.v., i.p., s.c., i.m. lub p.o.), LD50 wynosi od 700 do 930 mg/kg mc. u myszy, 760 do 1400 mg/kg mc. u szczurów i 400 mg/kg mc. u królików. W odniesieniu do dawki terapeutycznej (średnia dawka: około 0,1 mg/kg mc., co odpowiada 2 mg 3 razy na dobę). Molsydomina wykazuje bardzo niską toksyczność ostrą. Przewlekła toksyczność Długotrwałe podawanie 40 mg/kg mc. na dobę szczurom przez 6 miesięcy, 10 mg/kg mc. na dobę psom przez 12 miesięcy i 16 mg/kg mc.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
na dobę małpom przez 12 miesięcy nie wywoływało żadnego konkretnego uszkodzenia narządów. Wykryto zwiększoną rezerwę krwi w śledzionie, co potwierdza wpływ molsydominy na zwiększenie objętości układu żylnego. Rakotwórczość W badaniach rakotwórczości na myszach i szczurach częstość występowania nowotworów, zarówno ogólnych, jak i poszczególnych narządów, po podaniu molsydominy nie była wyższa niż w grupie kontrolnej nieleczonej. Tylko u szczurów otrzymujących przez prawie cały okres życia duże dawki (16-22 mg/kg mc. na dobę) molsydominy w diecie powstał nowotwór w obszarze małżowiny kości sitowej nosa. Długoterminowe doświadczenie w stosowaniu klinicznym wykazało, że te odkrycia są prawdopodobnie specyficzne dla gatunku szczura i nie stanowią ryzyka onkogennego dla pacjentów. Wpływ na rozród i rozwój potomstwa Badania na szczurach nie wykazały zaburzeń płodności przy dawkach do 12 mg/kg mc.
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania teratogenności na szczurach i myszach nie dostarczyły żadnych dowodów na działanie teratogenne molsydominy. Nie zaobserwowano działania embriotoksycznego u myszy i szczurów przy podawaniu najwyższych dawek (do 150 mg/kg mc. u myszy i 200 mg/kg mc. u szczurów). U królików zgłaszano występowanie wad rozwojowych szkieletu kończyn przy dawkach toksycznych dla matek (powyżej 15 mg/kg mc.).
CHPL leku Molsidomina WZF, tabletki, 4 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Molsidomina WZF, 2 mg, tabletki: Laktoza jednowodna Sacharoza Skrobia ziemniaczana Żółcień pomarańczowa, lak (E 110) Powidon K-25 Magnezu stearynian Molsidomina WZF, 4 mg, tabletki: Laktoza jednowodna Sacharoza Skrobia ziemniaczana Czerwień koszenilowa, lak (E 124) Powidon K-25 Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać blistry w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z folii Aluminium/PVC w tekturowym pudełku 30 tabletek 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Tetraazotan pentaerytrytylu – wskazania – na co działa?

Spis treści

Jak działa tetraazotan pentaerytrytylu?

Wskazania do stosowania tetraazotanu pentaerytrytylu

Stosowanie u dorosłych

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Połączenia z innymi substancjami czynnymi

Specjalne grupy pacjentów

Tabela stosowania tetraazotanu pentaerytrytylu w różnych grupach pacjentów

Tetraazotan pentaerytrytylu – skuteczna profilaktyka choroby wieńcowej

Pytania i odpowiedzi

Na co stosuje się tetraazotan pentaerytrytylu?

Czy tetraazotan pentaerytrytylu można stosować u dzieci?

Czy lek można stosować u osób z chorobami nerek lub wątroby?

Czy tetraazotan pentaerytrytylu nadaje się do przerwania nagłego bólu wieńcowego?

Na co zwrócić uwagę przy stosowaniu tetraazotanu pentaerytrytylu?

Działanie antyoksydacyjne tetraazotanu pentaerytrytylu

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgDawkowanie

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgDawkowanie

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgInterakcje

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgInterakcje

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgDawkowanie

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgDawkowanie

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgInterakcje

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/gNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/gWskazania do stosowania

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/gDawkowanie

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/gDawkowanie

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/gPrzeciwwskazania

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/gSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/gSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/gSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/gInterakcje

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/gInterakcje

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/gInterakcje

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Dawkowanie

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Dawkowanie

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Interakcje

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Interakcje

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Interakcje

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Galpent, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Wskazania do stosowania

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Dawkowanie

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Dawkowanie

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Przeciwwskazania

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Interakcje

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Interakcje

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Interakcje

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Nitrocard, maść, 20 mg/g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Dawkowanie

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Dawkowanie

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Interakcje

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Interakcje

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Pentaerythritol compositum, tabletki, 0,5 mg + 20 mg
Przedawkowanie