Menu

Oseltamiwir – profil bezpieczeństwa

Oseltamiwir to popularny lek przeciwwirusowy, stosowany w leczeniu i zapobieganiu grypie. Wyróżnia się szerokim zakresem stosowania – od niemowląt, przez dorosłych, po osoby starsze. Profil bezpieczeństwa oseltamiwiru jest dobrze zbadany, jednak w niektórych grupach pacjentów konieczna jest szczególna ostrożność, a czasami także modyfikacja dawki. Dowiedz się, jakie są najważniejsze zasady bezpiecznego stosowania oseltamiwiru oraz na co zwrócić uwagę w przypadku dzieci, seniorów czy osób z zaburzeniami pracy nerek i wątroby.

Spis treści

Bezpieczeństwo stosowania oseltamiwiru – najważniejsze informacje

Oseltamiwir uznawany jest za lek o dobrze poznanym profilu bezpieczeństwa, jednak u niektórych pacjentów, takich jak osoby z ciężkimi zaburzeniami nerek czy dzieci poniżej 1 roku życia, stosowanie wymaga ostrożności lub dostosowania dawki¹²³.

Bezpieczeństwo u kobiet w ciąży i matek karmiących piersią

Oseltamiwir może być stosowany w ciąży, jeśli korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Duża liczba danych wskazuje, że nie zwiększa on ryzyka poważnych wad wrodzonych u dziecka⁴⁵⁶.
Niektóre badania sugerują niewielki wzrost ryzyka wrodzonych wad serca, ale dane te nie są jednoznaczne i nie potwierdzają wyraźnego zagrożenia⁷⁸.
Oseltamiwir i jego aktywny metabolit mogą przenikać do mleka matki, jednak ich stężenie jest bardzo niskie i nie powinno wywoływać działań niepożądanych u karmionego dziecka⁹¹⁰¹¹.
Lek może być stosowany u matek karmiących piersią, jeśli istnieją istotne korzyści zdrowotne dla matki⁹¹¹.

Wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn

Oseltamiwir nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn¹²¹³¹⁴¹⁵.

Interakcje z alkoholem

Brak danych sugerujących szczególne interakcje oseltamiwiru z alkoholem. Zaleca się jednak ogólną ostrożność, ponieważ alkohol może osłabiać odporność oraz wpływać na przebieg choroby wirusowej¹⁶¹⁷.

Ważne: Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

U osób dorosłych i młodzieży z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek dawka oseltamiwiru powinna być zmniejszona zgodnie z zaleceniami lekarza¹²¹⁸.
Nie zaleca się stosowania standardowej dawki u pacjentów z bardzo niskim klirensem kreatyniny (≤10 ml/min), a u osób dializowanych – dawkowanie ustala się indywidualnie¹⁹².
Brak wystarczających danych dotyczących dawkowania u dzieci z niewydolnością nerek¹⁹²⁰.

Stosowanie u osób z niewydolnością nerek

W przypadku umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek u dorosłych i młodzieży konieczne jest zmniejszenie dawki oseltamiwiru, zgodnie z tabelami dawkowania. Dotyczy to zarówno leczenia, jak i profilaktyki grypy¹²¹⁸.
Pacjenci dializowani wymagają indywidualnego ustalenia dawkowania¹⁹.
U dzieci i niemowląt z niewydolnością nerek nie określono precyzyjnych zaleceń dawkowania – decyzję podejmuje lekarz na podstawie dostępnych danych¹⁹².

Stosowanie u osób z niewydolnością wątroby

Nie jest konieczne zmniejszenie dawki oseltamiwiru u dorosłych z niewydolnością wątroby. Dotyczy to zarówno leczenia, jak i profilaktyki¹²¹²².
Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania u dzieci z niewydolnością wątroby¹²¹.

Stosowanie oseltamiwiru u seniorów

U osób starszych (w wieku 65 lat i więcej) nie ma konieczności zmiany dawkowania, o ile nie występuje u nich umiarkowana lub ciężka niewydolność nerek¹²¹²⁰.
Profil bezpieczeństwa u seniorów jest podobny jak u młodszych dorosłych²³.

Ważne: Stosowanie oseltamiwiru u dzieci i niemowląt

Oseltamiwir może być stosowany u niemowląt już od pierwszych miesięcy życia – dawka jest dostosowywana do masy ciała i wieku dziecka²⁴²⁵.
Nie zaleca się stosowania u wcześniaków (<36. tygodnia życia płodowego) ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i dawkowania²⁶²⁷.
Profil bezpieczeństwa u dzieci jest porównywalny z dorosłymi, jednak u dzieci poniżej 1 roku życia oporność wirusa na lek może występować częściej²⁸²⁹.

Inne grupy pacjentów wymagające szczególnej ostrożności

Pacjenci z bardzo ciężkimi chorobami współistniejącymi (np. wymagający natychmiastowej hospitalizacji) – brak jest danych o bezpieczeństwie stosowania w tej grupie³⁰³¹.
Osoby z przewlekłymi chorobami serca lub układu oddechowego – skuteczność i bezpieczeństwo oseltamiwiru nie zostały w pełni ocenione w tych populacjach³⁰³¹.
Pacjenci z obniżoną odpornością – nie jest konieczna zmiana dawki, ale długość leczenia lub profilaktyki może być wydłużona, a skuteczność leku może być niższa³²³³.
Pacjenci przyjmujący leki wydalane przez nerki o wąskim marginesie terapeutycznym (np. metotreksat, chlorpropamid, fenylobutazon) – zalecana jest ostrożność ze względu na potencjalne interakcje³⁴³⁵.
Pacjenci z chorobami psychicznymi i dzieci – podczas stosowania oseltamiwiru mogą wystąpić incydenty neuropsychiatryczne, takie jak omamy, dezorientacja czy zaburzenia zachowania, dlatego należy uważnie obserwować pacjenta podczas terapii³⁶³⁷.

Podsumowanie: Oseltamiwir – profil bezpieczeństwa w różnych grupach pacjentów

Grupa pacjentów	Możliwość stosowania	Uwagi
Kobiety w ciąży	Można stosować	Brak dowodów na zwiększone ryzyko wad wrodzonych, stosować jeśli korzyści przewyższają ryzyko
Karmiące piersią	Można stosować	Przenika do mleka w bardzo małych ilościach
Osoby w podeszłym wieku	Można stosować	Bez konieczności zmiany dawki, jeśli nerki funkcjonują prawidłowo
Dzieci i niemowlęta	Można stosować	Dawka zależna od masy ciała i wieku; nie zaleca się u wcześniaków
Pacjenci z niewydolnością nerek	Zachować ostrożność	Konieczna modyfikacja dawki, nie zaleca się stosowania przy bardzo niskim klirensie kreatyniny
Pacjenci z niewydolnością wątroby	Można stosować	Brak konieczności zmiany dawki u dorosłych
Pacjenci z ciężkimi chorobami współistniejącymi	Zachować ostrożność	Brak danych o bezpieczeństwie
Pacjenci z obniżoną odpornością	Można stosować	Może być potrzebne dłuższe leczenie, nie zawsze wymagana zmiana dawki
Prowadzenie pojazdów	Można	Nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów
Alkohol	Zachować ostrożność	Brak specyficznych interakcji, ogólna ostrożność wskazana

Pytania i odpowiedzi

Czy oseltamiwir można stosować w ciąży?

Tak, można stosować, jeśli lekarz uzna, że korzyści przewyższają ryzyko. Badania nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dziecka¹².

Czy oseltamiwir wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów?

Nie, oseltamiwir nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn³⁴.

Jakie są najczęstsze działania niepożądane oseltamiwiru?

Najczęściej występują nudności, wymioty i ból brzucha, które zwykle ustępują samoistnie⁵.

Czy osoby z chorobami nerek mogą stosować oseltamiwir?

Tak, ale przy umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek konieczna jest modyfikacja dawki⁶⁷.

Czy oseltamiwir można podawać dzieciom?

Tak, może być stosowany już u niemowląt, a dawka zależy od masy ciała i wieku dziecka⁸⁹.

Najczęstsze działania niepożądane oseltamiwiru

Do najczęstszych działań niepożądanych oseltamiwiru należą nudności, wymioty oraz ból brzucha. Objawy te zwykle ustępują samoistnie w ciągu kilku dni leczenia i rzadko prowadzą do przerwania terapii¹².

Kiedy nie stosować oseltamiwiru?

Oseltamiwiru nie powinno się stosować u osób z nadwrażliwością na tę substancję czynną lub inne składniki leku. Nie zaleca się także stosowania u pacjentów z bardzo ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤10 ml/min) oraz u wcześniaków ze względu na brak danych o bezpieczeństwie i skuteczności³⁴.

Oporność wirusa na oseltamiwir

W trakcie leczenia, szczególnie u dzieci poniżej 1 roku życia oraz u osób z obniżoną odpornością, może pojawić się oporność wirusa grypy na oseltamiwir. W takich przypadkach objawy grypy mogą utrzymywać się dłużej⁵⁶.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Oseltamiwir to substancja czynna stosowana w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych, dzieci oraz niemowląt, także tych najmłodszych. Dzięki różnym postaciom leku – kapsułkom, zawiesinie czy tabletkom – możliwe jest indywidualne dopasowanie dawkowania do wieku, masy ciała i stanu zdrowia pacjenta. Dawkowanie oseltamiwiru jest ściśle określone i zależy od celu stosowania (leczenie lub profilaktyka), grupy wiekowej oraz ewentualnych chorób współistniejących, takich jak niewydolność nerek. Sprawdź, jak prawidłowo stosować oseltamiwir, by zapewnić skuteczność i bezpieczeństwo terapii.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Oseltamiwir to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu i profilaktyce grypy. Większość osób dobrze toleruje jego działanie, jednak jak każdy lek, może powodować działania niepożądane – od łagodnych, takich jak nudności czy wymioty, po rzadkie, poważniejsze reakcje. Działania te różnią się w zależności od wieku pacjenta, postaci leku, dawki oraz indywidualnej wrażliwości. Poznaj, jakich skutków ubocznych możesz się spodziewać oraz na co zwrócić uwagę podczas terapii oseltamiwirem.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Oseltamiwir to substancja czynna stosowana w leczeniu i zapobieganiu grypie. Jego skuteczność opiera się na hamowaniu rozprzestrzeniania się wirusa grypy w organizmie. Mechanizm działania oseltamiwiru został dobrze poznany, a jego losy w organizmie są korzystne zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Poznaj, jak dokładnie działa ten lek i jak jest przetwarzany w Twoim ciele.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Oseltamiwir, zanamiwir i rymantadyna to substancje czynne stosowane w walce z grypą, ale różnią się sposobem działania, wskazaniami oraz grupami pacjentów, którym mogą być podawane. Każda z nich ma swoje mocne i słabsze strony – różnią się nie tylko mechanizmem działania, ale też formą podania czy profilem bezpieczeństwa. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi trzema lekami, by zrozumieć, kiedy i dla kogo mogą być najodpowiedniejsze.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Oseltamiwir to lek przeciwwirusowy, szeroko stosowany w leczeniu i zapobieganiu grypie. Jednak nie każdy może go przyjmować – w pewnych sytuacjach jego stosowanie jest całkowicie wykluczone, a w innych wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania do stosowania oseltamiwiru, w tym różnice wynikające z postaci leku, drogi podania czy wieku pacjenta. Dowiedz się, na co zwrócić uwagę, aby leczenie było bezpieczne.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Oseltamiwir to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu i zapobieganiu grypie zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, w tym nawet u noworodków urodzonych w terminie. Bezpieczeństwo jej stosowania wśród najmłodszych pacjentów jest szeroko badane i zależy od wieku, masy ciała oraz postaci leku. W tej treści znajdziesz szczegółowe informacje na temat możliwości i ograniczeń stosowania oseltamiwiru u dzieci, a także wskazówki dotyczące dawkowania i środków ostrożności.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Oseltamiwir to substancja czynna stosowana w leczeniu i profilaktyce grypy, która wyróżnia się korzystnym profilem bezpieczeństwa. Według danych z dokumentacji leków, oseltamiwir nie wpływa negatywnie na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn, niezależnie od postaci leku czy dawki. To ważna informacja dla osób aktywnych zawodowo, kierowców oraz wszystkich, którzy muszą zachować pełną koncentrację podczas codziennych czynności.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie leków w ciąży i podczas karmienia piersią to temat budzący wiele pytań i obaw, zwłaszcza gdy chodzi o leki przeciwwirusowe, takie jak oseltamiwir. Substancja ta jest szeroko stosowana w leczeniu i profilaktyce grypy, jednak jej bezpieczeństwo dla kobiet ciężarnych i matek karmiących piersią wymaga dokładnej analizy. Dowiedz się, na co zwrócić uwagę i jakie informacje płyną z badań oraz doświadczeń klinicznych dotyczących oseltamiwiru.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Oseltamiwir to substancja czynna o udowodnionym działaniu przeciwwirusowym, która stosowana jest zarówno w leczeniu, jak i zapobieganiu grypie. Może być podawana dorosłym, dzieciom, a nawet noworodkom, jednak wskazania i możliwości zastosowania różnią się w zależności od wieku, postaci leku i sytuacji epidemiologicznej. Poznaj szczegółowe zastosowania oseltamiwiru i dowiedz się, w jakich przypadkach może on przynieść największe korzyści.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Oseltamiwir to lek przeciwwirusowy stosowany głównie w leczeniu i zapobieganiu grypie. Przedawkowanie tej substancji zdarza się rzadko, a jego skutki najczęściej są łagodne i podobne do tych, które mogą pojawić się przy stosowaniu zalecanych dawek. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku dzieci, gdyż to właśnie u nich najczęściej dochodzi do przedawkowania, zwłaszcza przy stosowaniu zawiesiny doustnej.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Tamiflu 75 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 30 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 45 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Tamiflu 75 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 75 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z jasnożółtej nieprzezroczystej mniejszej części z napisem „ROCHE” i jasnożółtej nieprzezroczystej większej części z napisem „30 mg”. Napisy są niebieskie.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z szarej nieprzezroczystej mniejszej części z napisem „ROCHE” i szarej nieprzezroczystej większej części z napisem „45 mg”. Napisy są niebieskie. Tamiflu 75 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z szarej nieprzezroczystej mniejszej części z napisem „ROCHE” i jasnożółtej nieprzezroczystej większej części z napisem „75 mg”. Napisy są niebieskie.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie grypy Produkt Tamiflu jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i dzieci, w tym u noworodków urodzonych w terminie, u których występują objawy typowe dla grypy, kiedy wirus grypy krąży w danym środowisku. Skuteczność leczenia wykazano wtedy, gdy rozpoczyna się je w ciągu dwóch dni od wystąpienia pierwszych objawów. Zapobieganie grypie – Zapobieganie po ekspozycji u osób w wieku 1 roku lub starszych po kontakcie z przypadkiem klinicznie rozpoznanej grypy, kiedy wirus grypy występuje w danym środowisku. – Właściwe stosowanie Tamiflu do zapobiegania grypie powinno wynikać z indywidualnej analizy każdego przypadku, uwzględniającej okoliczności i specyfikę populacji wymagającej ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku, gdy szczepy krążące nie odpowiadają szczepom wirusa zawartym w szczepionce lub w przypadku pandemii) można rozważyć sezonową profilaktykę u osób w wieku jednego roku lub starszych.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Wskazania do stosowania
– Tamiflu jest wskazany do zapobiegania grypie po ekspozycji u niemowląt w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii grypy (patrz punkt 5.2). Tamiflu nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Stosowanie leków przeciwwirusowych do leczenia grypy i zapobiegania jej powinno się opierać na oficjalnych zaleceniach. Decyzja dotycząca użycia oseltamiwiru do leczenia i profilaktyki powinna być podjęta po uwzględnieniu charakterystyki krążących wirusów grypy, dostępnych informacji dotyczących wrażliwości na leki szczepów wirusa w danym sezonie oraz skutków choroby w różnych obszarach geograficznych i w różnych populacjach pacjentów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Kapsułki twarde Tamiflu i zawiesina Tamiflu to postaci biorównoważne. Dawkę 75 mg można podać w postaci: – jednej kapsułki 75 mg lub – jednej kapsułki 30 mg i jednej kapsułki 45 mg lub – jednej dawki 30 mg i jednej dawki 45 mg zawiesiny. Fabrycznie wytwarzany Tamiflu w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym dla dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek lub gdy potrzebne są mniejsze dawki. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i więcej Leczenie : Zalecana dawka doustna dla młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych to 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Masa ciała Zalecana dawka przez 5 dni Zalecana dawka przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u dorosłych i młodzieży z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów , Pacjenci z obniżoną odpornością . Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus : Zalecaną dawką w zapobieganiu grypie po bliskim kontakcie z osobą zakażoną u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych jest 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez 10 dni. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od kontaktu z zarażoną osobą.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Masa ciała Zalecana dawka przez 10 dni Zalecana dawka przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg dwa razy na dobę
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu dwóch dni od kontaktu z zakażoną osobą. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Zalecana dawka do zapobiegania grypie podczas występowania masowych zachorowań w danym środowisku to 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez okres do 6 tygodni (lub do 12 tygodni u pacjentów z obniżoną odpornością, patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Dzieci i młodzież Dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat Dla niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych dostępne jest Tamiflu w postaci kapsułek 30 mg, 45 mg i 75 mg oraz w postaci zawiesiny doustnej. Leczenie : Zaleca się następujące dawkowanie zależne od masy ciała u niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych:

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

Masa ciała Zalecane dawkowanie przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg dwa razy na dobę 45 mg dwa razy na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg dwa razy na dobę 60 mg dwa razy na dobę
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u dzieci ( w wieku ≥ 1 roku) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus : Zalecane dawkowanie Tamiflu w profilaktyce po ekspozycji na wirus:

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

Masa ciała Zalecane dawkowanie przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg raz na dobę 30 mg raz na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg raz na dobę 45 mg raz na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg raz na dobę 60 mg raz na dobę
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg raz na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku poniżej 12 lat . Niemowlęta w wieku 0-12 miesięcy Leczenie: Zalecane dawkowanie u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy wynosi 3 mg/kg mc dwa razy na dobę. Dawkowanie to zostało określone na podstawie danych farmakokinetycznych i bezpieczeństwa, które wykazują, że taka dawka u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zapewnia uzyskanie stężenia osoczowego proleku i czynnych metabolitów, które będzie mieć oczekiwaną skuteczność kliniczną przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z profilem ustalonym dla starszych dzieci i u dorosłych (patrz punkt 5.2). U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie:

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

Masa ciała* Zalecane dawkowanie przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni**Pacjenci z obniżoną odpornością
3 kg 9 mg dwa razy na dobę 9 mg dwa razy na dobę
4 kg 12 mg dwa razy na dobę 12 mg dwa razy na dobę
5 kg 15 mg dwa razy na dobę 15 mg dwa razy na dobę
6 kg 18 mg dwa razy na dobę 18 mg dwa razy na dobę
7 kg 21 mg dwa razy na dobę 21 mg dwa razy na dobę
8 kg 24 mg dwa razy na dobę 24 mg dwa razy na dobę
9 kg 27 mg dwa razy na dobę 27 mg dwa razy na dobę
10 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
* Tabela nie obejmuje wszystkich możliwych wartości w zakresie masy ciała dla podanej populacji. Przy ustalaniu dawki dla wszystkich pacjentów w wieku poniżej 1 roku należy przyjąć 3 mg/kg bez względu na masę ciała pacjenta. **Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków, to jest dzieci poniżej 36. tygodnia licząc od dnia po zapłodnieniu. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka po ekspozycji na wirus: Podczas pandemii grypy zalecaną dawką w zapobieganiu grypie u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest połowa dobowej dawki leczniczej.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Dawkowanie to jest określone na podstawie badań klinicznych z udziałem niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych i dorosłych, które wykazują, że dawka profilaktyczna odpowiadająca połowie dobowej dawki leczniczej jest klinicznie skuteczna do zapobiegania grypie. U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie zależne od wieku (patrz punkt 5.2 dla symulacji ekspozycji):
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Wiek Zalecane dawkowanie przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
0 – 12 miesięcy 3 mg/kg raz na dobę 3 mg/kg raz na dobę
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków to jest dzieci poniżej 36. tygodnia wieku postkoncepcyjnego. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku 0-12 miesięcy. Instrukcje dotyczące przygotowania roztworu bezpośrednio przed użyciem, patrz punkt 6.6. Specjalne grupy pacjentów Niewydolność wątroby U chorych z niewydolnością wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawki leczniczej ani profilaktycznej. Nie prowadzono badań u dzieci z zaburzeniami wątroby. Niewydolność nerek Leczenie grypy : Zaleca się zmniejszenie dawki u dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek. Zalecane dawkowanie przedstawiono w poniższej tabeli.

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka lecznicza
> 60 (ml/min) 75 mg dwa razy na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) dwa razy na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz na dobę
 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po każdej hemodializie
Pacjenci dializowaniotrzewnowo* 30 mg (zawiesina lub kapsułki) pojedyncza dawka

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
* Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis – CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Zapobieganie grypie : U dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek zaleca się zmniejszenie dawki zgodnie z poniższą tabelą.

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka profilaktyczna
> 60 (ml/min) 75 mg jeden raz na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) co drugi dzień
 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po co drugiej hemodializie
Pacjenci dializowaniotrzewnowo* 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz w tygodniu

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
* Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 12 lat i młodszych) z niewydolnością nerek, by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów. Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna redukcja dawki, o ile nie stwierdza się umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie: Zalecana długość leczenia grypy u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 10 dni (patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Nie jest wymagane dostosowanie dawki. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni po wystąpieniu objawów grypy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Profilaktyka sezonowa: Długotrwała profilaktyka sezonowa trwająca do 12 tygodni była oceniania u pacjentów z obniżoną odpornością (patrz punkt 4.4, 4.8 oraz 5.1). Sposób podawania Podanie doustne. Pacjenci, którzy nie są w stanie połykać kapsułek, mogą przyjmować odpowiednie dawki zawiesiny Tamiflu.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Oseltamiwir jest skuteczny tylko w przypadku choroby spowodowanej przez wirusy grypy. Nie ma dowodów na skuteczność oseltamiwiru w przypadku choroby spowodowanej przez inne czynniki niż wirusy grypy (patrz punkt 5.1). Tamiflu nie zastępuje szczepienia przeciw grypie . Podawanie Tamiflu nie może wpływać na decyzję o stosowaniu u danej osoby corocznego szczepienia przeciw grypie. Ochrona przed grypą trwa jedynie tak długo, jak długo podaje się Tamiflu. Tamiflu powinno się stosować do leczenia i zapobiegania grypie tylko wtedy, gdy wiarygodne dane epidemiologiczne wskazują, że wirus krąży w danym środowisku. Wykazano, że wrażliwość krążących szczepów wirusa na oseltamiwir znacznie się różni (patrz punkt 5.1). Dlatego lekarz przed podjęciem decyzji o zastosowaniu Tamiflu powinien uwzględnić najnowsze dostępne informacje dotyczące wrażliwości krążących szczepów wirusa na oseltamiwir.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężkie schorzenia współistniejące Nie są dostępne informacje o bezpieczeństwie i skuteczności oseltamiwiru u osób ze schorzeniami na tyle ciężkimi lub niestabilnymi, że są uważane za wskazanie do natychmiastowej hospitalizacji. Pacjenci z obniżoną odpornością Skuteczność stosowania oseltamiwiru zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce grypy u osób z obniżoną odpornością nie została w sposób pewny ustalona (patrz punkt 5.1). Choroby serca i (lub) układu oddechowego Nie ustalono skuteczności oseltamiwiru w leczeniu osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego. W tych populacjach nie stwierdzono różnic w częstości występowania powikłań między leczeniem oseltamiwirem i podawaniem placebo (patrz punkt 5.1). Dzieci i młodzież Obecnie nie są dostępne żadne dane pozwalające na określenia zalecanego dawkowania dla wcześniaków (< 36 tygodni wieku postkoncepcyjnego).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężka niewydolność nerek W przypadku ciężkiej niewydolności nerek występującej u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych zalecana jest redukcja zarówno dawki leczniczej, jak i profilaktycznej. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 1 roku lub starszych) z niewydolnością nerek by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.2 oraz 5.2). Zdarzenia neuropsychiatryczne Podczas terapii produktem Tamiflu u chorych na grypę (zwłaszcza u dzieci i młodzieży) obserwowano występowanie incydentów neuropsychiatrycznych. Zdarzenia te występują również u chorych na grypę, którzy nie przyjmują oseltamiwiru. Należy ściśle obserwować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany zachowania oraz rozważyć zagrożenia i korzyści z dalszego leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Właściwości farmakokinetyczne oseltamiwiru, takie jak niski stopień wiązania z białkami i metabolizm niezależny od systemów CYP450 i glukuronidazy (patrz punkt 5.2) sugerują, że wystąpienie znaczących klinicznie interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów jest mało prawdopodobne. Probenecyd U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przyjmujących jednocześnie probenecyd, nie jest konieczna zmiana dawki. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem anionowej drogi wydzielania w cewkach nerkowych, prowadzi do około dwukrotnego wzrostu ekspozycji na aktywny metabolit oseltamiwiru. Amoksycylina Oseltamiwir nie wykazuje interakcji kinetycznych z amoksycyliną, która jest wydalana tą samą drogą, co sugeruje, że interakcje oseltamiwiru zachodzące tą drogą są słabe.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Interakcje
Wydalanie przez nerki Wystąpienie znaczących klinicznie interakcji, spowodowanych konkurowaniem o wydzielanie cewkowe w nerkach, jest mało prawdopodobne ze względu na znany margines bezpieczeństwa dla większości takich substancji, sposobu eliminacji aktywnego metabolitu (przesączanie kłębuszkowe i anionowe, wydzielanie kanalikowe) oraz pojemność tych dróg wydalania. Należy jednak zachować ostrożność, przepisując oseltamiwir osobom przyjmującym jednocześnie wydalane tą samą drogą substancje o wąskim marginesie terapeutycznym (np. chlorpropamid, metotreksat, fenylobutazon). Dodatkowe informacje Nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych oseltamiwiru, ani jego głównych metabolitów podczas jednoczesnego podawania z paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenkami magnezu i glinu, węglanem wapnia), rymantadyną lub warfaryną (u osób stabilnych leczonych warfaryną i nie chorujących na grypę).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Grypa wiąże się z niekorzystnym wpływem na ciążę i płód oraz ryzykiem powstania poważnych wad wrodzonych, w tym wrodzonych wad serca. Duża liczba danych dotyczących ekspozycji na oseltamiwir kobiet w ciąży, uzyskanych ze zgłoszeń po wprowadzeniu produktu do obrotu i z badań obserwacyjnych (ponad 1000 wyników narażenia na lek w pierwszym trymestrze) wskazują na brak toksyczności oseltamiwir u powodującej wady wrodzone płodu/noworodka. Jednak w jednym badaniu obserwacyjnym, mimo braku zwiększenia całkowitego ryzyka wad wrodzonych, wyniki dotyczące występowania poważnych wrodzonych wad serca diagnozowanych w ciągu 12 miesięcy po urodzeniu nie były jednoznaczne. W tym badaniu częstość występowania poważnych wrodzonych wad serca po narażeniu na oseltamiwir w pierwszym trymestrze ciąży wyniosła 1,76% (7 niemowląt na 397 ciąż) w porównaniu z 1,01% w ciążach z populacji ogólnej bez narażenia na lek (iloraz szans 1,75, 95% przedział ufności 0,51 do 5,98).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest jasne, gdyż badanie miało ograniczoną moc. Co więcej, badanie to było zbyt małe, aby wiarygodnie ocenić poszczególne rodzaje poważnych wad wrodzonych; ponadto, populacje kobiet narażonych na działanie oseltamiwiru i kobiet nienarażonych nie mogły być w pełni porównane, w szczególności, jeśli chodzi o potwierdzenie czy zachorowały czy nie zachorowały na grypę. Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Stosowanie produktu Tamiflu może być rozważane w czasie ciąży jeśli jest niezbędne i po rozważeniu dostępnych informacji o bezpieczeństwie i korzyściach (dane dotyczące korzyści ze stosowania dla kobiet w ciąży, patrz punkt 5.1 „Leczenie grypy u kobiet w ciąży”) oraz patogenności krążącego szczepu wirusa grypy. Karmienie piersią U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania oseltamiwiru do mleka matki są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir i aktywny metabolit były wykrywane w mleku matki, jednak ich stężenia były na tyle niskie, że dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią, można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla karmiącej piersią matki. Płodność Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby lek Tamiflu wywierał wpływ na płodność u kobiet lub mężczyzn (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Preparat Tamiflu nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Tamiflu oparty jest na danych uzyskanych od 6049 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 1473 dzieci leczonych produktem Tamiflu lub placebo na grypę oraz na danych uzyskanych od 3990 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 253 dzieci otrzymujących Tamiflu lub placebo/nieleczonych w celu profilaktyki grypy w badaniach klinicznych. Dodatkowo 245 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 7 pacjentów z grupy młodzieży i 39 dzieci) otrzymywało Tamiflu w leczeniu grypy i 475 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 18 dzieci, z pośród których 10 otrzymywało Tamiflu a 8 placebo) otrzymywało Tamiflu lub placebo w celu profilaktyki grypy. U dorosłych i (lub) młodzieży najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi reakcjami leku (ang. ARs – Adverse Reactions) były nudności i wymioty w badaniach dotyczących leczenia, oraz nudności w badaniach dotyczących profilaktyki.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Większość tych reakcji niepożądanych (ARs) była zgłaszana jako jednorazowe wystąpienie w pierwszej lub drugiej dobie leczenia i ustępowała samoistnie w ciągu 1-2 dni. U dzieci najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi były wymioty. U większości pacjentów powyższe niepożądane reakcje produktu (ang. ARs) nie spowodowały przerwania terapii produktem Tamiflu. Do rzadkich, poważnych działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu należą: reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia neuropsychiatryczne. (Zaburzenia neuropsychiatryczne, patrz punkt 4.4).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Lista działań niepożądanych w formie tabelarycznej Reakcje niepożądane (ARs) wymienione w tabeli poniżej mieszczą się w następujących kategoriach: bardzo często (  1/10 ), często (  1/100 do < 1/10 ), niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100 ), rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000 ). Reakcje niepożądane (ARs) są kwalifikowane do odpowiedniej kategorii w tabelach odpowiednio do łącznej analizy danych z badań klinicznych. Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i młodzieży : Tabela 1 przedstawia najczęstsze reakcje niepożądane (ARs) obserwowane w badaniach dotyczących leczenia i profilaktyki z udziałem dorosłych i (lub) młodzieży, którym podawano zalecaną dawkę (75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni w ramach leczenia oraz 75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni w ramach profilaktyki).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa zgłaszany u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę Tamiflu w ramach profilaktyki (75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni) był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia, pomimo dłuższego czasu przyjmowania produktu w badaniach profilaktyki. Tabela 1 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania Tamiflu w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych i młodzieży lub zgłaszane w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (post marketing surveillance)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodne z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardła, infekcje górnych dróg oddechowych,zapalenie zatok
Zaburzenia krwii układu chłonnego małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologiczne go reakcjenadwrażliwości reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne
Zaburzenia psychiczne wzburzenie, nieprawidłowe zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenia, halucynacje, koszmary,samookaleczenie
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy bezsenność zmieniony poziom świadomości,drgawki
Zaburzenia oka zaburzenia wzroku

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodne z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zaburzenia serca zaburzenia rytmuserca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia kaszel,ból gardła, wodnisty wyciek z nosa
Zaburzeniażołądka i jelit nudności wymioty, ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność krwawienia z przewodu pokarmowego, krwotocznezapalenie jelita grubego
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych podwyższona aktywność enzymów wątrobowych piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątroby,zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wyprysk, zapalenie skóry, wysypka pokrzywka obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna nekrolizanaskórka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból,zawroty głowy (w tym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), zmęczenie, gorączka,ból kończyn

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci : W badaniach klinicznych oseltamiwiru podawanego w ramach leczenia grypy wzięło udział w sumie 1473 dzieci (w tym dzieci w wieku 1–12 lat bez schorzeń współistniejących oraz dzieci w wieku 6–12 lat chore na astmę). 851 dzieci przyjmowało oseltamiwir w postaci zawiesiny. 158 dzieci przyjmowało zalecaną dawkę Tamiflu raz na dobę w badaniu profilaktyki poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (n = 99) w 6-tygodniowym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u dzieci (n = 49) i 12-tygodniowym pediatrycznym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u pacjentów z obniżoną odpornością (n = 10). Tabela 2 przedstawia najczęściej zgłaszanie reakcje niepożądane (AR) obserwowane w badaniach klinicznych z udziałem dzieci. Tabela 2 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania Tamiflu w leczeniu i zapobieganiu grypie u dzieci (dawkowanie oparte na wieku/masie ciała [od 30 mg do 75 mg raz na dobę])

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacjaukładów i narządów(SOC) Reakcje niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze zapalenie uchaśrodkowego
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy
Zaburzenia oka zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienie oczu, wydzielina zoczu i ból oczu)
Zaburzenia ucha ibłędnika ból ucha zaburzeniabłony bębenkowej
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa, wodnista wydzielina z nosa
Zaburzenia żołądkai jelit wymioty ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność,nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowezapalenie skóry)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych reakcji niepożądanych : Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego Grypa może być związana z szeregiem różnych objawów neurologicznych i behawioralnych, w tym halucynacjami, majaczeniami i zmianami behawioralnymi, w niektórych przypadkach zakończonych zgonem. Zdarzenia te mogą wystąpić w razie zapalenia mózgu lub encefalopatii, lecz także bez ciężkiego schorzenia. Po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów chorych na grypę, którzy przyjmowali Tamiflu obserwowano przypadki drgawek i majaczenia (w tym również zmiany świadomości, splątanie, zmiany behawioralne, omamy, halucynacje, wzburzenie, niepokój, koszmary), w bardzo małej liczbie przypadków zakończone samookaleczeniem lub zgonem. Te zdarzenia występowały i ustępowały nagle i szybko i obserwowano je przede wszystkim u dzieci i młodzieży. Udział Tamiflu w tych zdarzeniach jest nieznany. Podobne reakcje neuropsychiatryczne występowały również u pacjentów chorych na grypę, którzy nie przyjmowali Tamiflu.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym zapalenie wątroby i podwyższona aktywność enzymów wątrobowych u pacjentów z chorobą grypopodobną. Do tych przypadków należy piorunujące zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym i (lub) niewydolność wątroby. Inne populacje specjalne Dzieci (niemowlęta w wieku poniżej 1 roku) W dwóch badaniach mających na celu opisanie farmakokinetyki, farmakodynamiki i profilu bezpieczeństwa terapii z użyciem oseltamiwiru u 135 dzieci w wieku poniżej 1 roku zarażonych grypą stwierdzono, że profil bezpieczeństwa był zbliżony w poszczególnych kohortach wiekowych, a najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi były wymioty, biegunki i pieluszkowe zapalenie skóry (patrz punkt 5.2). Brak jest dostatecznych danych dla niemowląt w wieku postkoncepcyjnym poniżej 36. tygodnia.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania oseltamiwiru w leczeniu grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku, pochodzące z prospektywnych i retrospektywnych badań obserwacyjnych (obejmujących łącznie ponad 2400 niemowląt z tej grupy wiekowej), epidemiologicznej bazy danych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu sugerują, że profil bezpieczeństwa u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest podobny do znanego profilu bezpieczeństwa u dzieci w wieku 1 roku i starszych. Osoby starsze i osoby z przewlekłą chorobą serca i (lub) układu oddechowego Populacja objęta badaniami dotyczącymi leczenia grypy składa się z dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących oraz pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia powikłań grypy, np. osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca lub układu oddechowego).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa u pacjentów z grupy ryzyka był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego u dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odpornością oceniano w dwóch badaniach z użyciem dawki standardowej lub wysokiej dawki (dawka podwojona lub dawka potrojona) Tamiflu (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa produktu Tamiflu obserwowany w tych badaniach był spójny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym we wcześniejszych badaniach klinicznych, w których Tamiflu podawano w leczeniu grypy pacjentom bez obniżonej odporności we wszystkich grupach wiekowych (pod innymi względami zdrowym pacjentom lub pacjentom „z grupy ryzyka” [tj. pacjentom ze współwystępowaniem chorób układu oddechowego i (lub) serca]). Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym w grupie dzieci z obniżoną odpornością były wymioty (28%).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
W 12-tygodniowym badaniu profilaktyki z udziałem 475 pacjentów z obniżoną odpornością, w tym 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat i starszych, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy przyjmowali oseltamiwir był taki sam, jak wcześniej obserwowany w badaniach klinicznych profilaktyki produktu Tamiflu. Dzieci z astmą oskrzelową Profil reakcji niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo zbliżony do obserwowanego u dzieci bez schorzeń współistniejących. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Raporty dotyczące przedawkowania produktu Tamiflu zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano zdarzeń niepożądanych. Zdarzenia niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu Tamiflu w dawkach terapeutycznych, opisanych w punkcie 4.8. Nie jest znane specyficzne antidotum. Dzieci i młodzież Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży. Należy zachować ostrożność podczas przygotowywania Tamiflu w postaci zawiesiny doustnej oraz podczas podawania Tamiflu dzieciom.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania wewnętrznego, inhibitory neuraminidazy Kod ATC: J05AH02 Fosforan oseltamiwiru jest prekursorem aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Ten aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych wirusów w organizmie. Karboksylan oseltamiwiru in vitro hamuje enzym neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Fosforan oseltamiwiru hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro .
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
In vivo na modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg dwa razy na dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B. Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań nad doświadczalnym narażeniem na zakażenie zdrowych ochotników. Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosi od 0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosi 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM. Badania kliniczne Leczenie zakażenia grypą Wskazanie to potwierdzono w badaniach klinicznych naturalnie występujących przypadków grypy, wśród których dominowało zakażenie wirusem grypy A. Oseltamiwir jest skuteczny tylko wobec choroby spowodowanej wirusem grypy. Dlatego przedstawiono wyłącznie analizy statystyczne dla chorych zakażonych wirusem grypy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W całej leczonej populacji, która obejmowała zarówno osoby zakażone wirusem grypy, jak i bez tego wirusa (ITT) pierwotna skuteczność preparatu była zmniejszona proporcjonalnie do liczby osób niezakażonych wirusem grypy. W całej leczonej populacji zakażenie grypą potwierdzono u 67% (od 46% do 74%) pacjentów biorących udział w badaniu. Wśród osób w starszym wieku 64% było zakażonych wirusem grypy (ang. influenza-positive), zaś wśród pacjentów z chorobami serca i (lub) układu oddechowego wirusem grypy zakażonych było 62%. We wszystkich badaniach III fazy pacjentów rekrutowano do badania jedynie w okresie, gdy wirus grypy krążył w lokalnym środowisku. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsza : Pacjenci kwalifikowali się do badania, jeśli zgłosili się w ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów i mieli gorączkę ≥ 37,8 C, czemu towarzyszył przynajmniej jeden objaw ze strony układu oddechowego (kaszel, objawy ze strony nosa lub ból gardła) oraz co najmniej jeden objaw ogólny (bóle mięśni, dreszcze/poty, uczucie osłabienia, zmęczenie lub ból głowy).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W sumarycznej analizie wszystkich dorosłych i młodzieży (N = 2413) biorących udział w badaniu nad leczniczym stosowaniem oseltamiwiru w dawce 75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni stwierdzono skrócenie średniego czasu trwania choroby o około jeden dzień z 5,2 dnia (95% przedział ufności 4,9 – 5,5 dni) w grupie placebo do 4,2 dnia (95% przedział ufności 4,0 – 4,4 dnia; p ≤ 0,0001). Odsetek chorych, u których wystąpiły specyficzne powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych (przede wszystkim zapalenie oskrzeli) leczone antybiotykami, zmniejszył się z 12,7% (135/1063) w grupie placebo do 8,6% (116/1350) w grupie leczonej oseltamiwirem (p = 0,0012). Leczenie grypy w populacjach wysokiego ryzyka : U osób w starszym wieku (≥ 65 lat) i u osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, otrzymujących 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni, średni czas trwania choroby nie zmniejszył się znacząco.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całkowity czas trwania gorączki zmniejszył się o jeden dzień w grupie leczonej oseltamiwirem. U osób w starszym wieku, zakażonych wirusem grypy, oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami z 19% (52/268) w grupie placebo do 12% (29/250) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,0156). U zakażonych wirusem grypy pacjentów z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego łączna częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami wynosiła 17% (22/133) w grupie placebo i 14% (16/118) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,5976). Leczenie grypy u kobiet w ciąży: Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, istnieją natomiast dane pochodzące z badań po wprowadzeniu produktu do obrotu i badań obserwacyjnych, które wskazują na korzyści wynikające z niższej zachorowalności/śmiertelności podczas stosowania produktu w opisanym schemacie dawkowania, w tej populacji.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki z analiz farmakokinetycznych wskazują obniżoną ekspozycję na aktywny metabolit, nie zaleca się jednak korekty dawki w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Wchłanianie Oseltamiwir łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu fosforanu oseltamiwiru (proleku) i ulega wydajnemu przekształcaniu, głównie przez esterazy wątrobowe, do aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Co najmniej 75% dawki doustnej dociera do krążenia w postaci aktywnego metabolitu. Ekspozycja na prolek wynosi poniżej 5% w stosunku do aktywnego metabolitu. Stężenie w osoczu zarówno proleku, jak i aktywnego metabolitu jest proporcjonalne do dawki i nie zmienia się pod wpływem podawania preparatu jednocześnie z pokarmem. Dystrybucja W stanie stacjonarnym średnia objętość dystrybucji karboksylanu oseltamiwiru u ludzi wynosi około 23 litrów, co odpowiada objętości płynów pozakomórkowych organizmu. Ponieważ neuraminidaza wykazuje aktywność pozakomórkową, karboksylan oseltamiwiru dociera do wszystkich miejsc, gdzie rozprzestrzenia się wirus grypy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wiązanie karboksylanu oseltamiwiru z białkami ludzkiego osocza jest znikome (około 3%). Biotransformacja Oseltamiwir jest wydajnie przekształcany do karboksylanu oseltamiwiru przez esterazy znajdujące się przede wszystkim w wątrobie. W badaniach in vitro wykazano, że ani oseltamiwir, ani jego aktywny metabolit, nie są substratami ani inhibitorami głównych izoform cytochromu P450. W badaniach in vivo nie znaleziono żadnych koniugatów 2 fazy żadnego z tych dwóch związków. Eliminacja Wchłonięty oseltamiwir jest eliminowany przede wszystkim (> 90%) poprzez przekształcenie do karboksylanu oseltamiwiru. Związek ten nie podlega dalszemu metabolizmowi i jest wydalany z moczem. Maksymalne stężenie karboksylanu oseltamiwiru w surowicy obniża się zgodnie z okresem półtrwania wynoszącym u większości badanych od 6 do 10 godzin. Aktywny metabolit jest eliminowany w całości poprzez wydzielanie nerkowe.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy karboksylanu oseltamiwiru (18,8 l/h) przekracza wskaźnik przesączania kłębuszkowego (7,5 l/h), co wskazuje, że poza filtracją kłębkową zachodzi również wydzielanie kanalikowe. Poniżej 20% znakowanej izotopowo dawki doustnej wydala się z kałem. Inne specjalne populacje pacjentów Dzieci i młodzież Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku : Farmakokinetykę, farmakodynamikę i profil bezpieczeństwa Tamiflu oceniono w dwóch niekontrolowanych badaniach otwartych obejmujących zarażone grypą dzieci w wieku poniżej 1 roku (n=135). Prędkość klirensu czynnego metabolitu, skorygowana według masy ciała, zmniejsza się wraz z wiekiem wśród dzieci poniżej 1 roku. Ekspozycja na metabolit wykazuje również większą zmienność u najmłodszych niemowląt. Dostępne dane wskazują, że po podaniu dawki 3 mg/kg niemowlętom w wieku 0-12 miesięcy uzyskuje się ekspozycję na prolek i metabolit, która zapewnia oczekiwaną skuteczność, przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z tym, który obserwuje się u starszych dzieci i osób dorosłych przyjmujących zatwierdzoną dawkę (patrz punkt 4.1 i 4.2).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zgłaszane zdarzenia niepożądane były zgodne z profilem bezpieczeństwa ustalonym dla starszych dzieci. Nie ma dostępnych danych dotyczących poekspozycyjnej profilaktyki grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku. Nie prowadzono badań nad profilaktyką u dzieci w wieku poniżej 12 lat podczas epidemii grypy w danym środowisku. Profilaktyka po ekspozycji na wirus grypy u dzieci w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii: Symulacja dawkowania 3 mg/kg raz na dobę u dzieci <1 roku wykazuje ekspozycję w takim samym zakresie jak w przypadku podawania dorosłym dawki 75 mg raz na dobę, lub większym. Ekspozycja ta nie przewyższa ekspozycji terapeutycznej dla niemowląt <1 rok (3 mg/kg dwa razy na dobę) i przewiduje się, że będzie skutkowała porównywalnym profilem bezpieczeństwa (patrz punkt 4.8). Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących profilaktyki u niemowląt w wieku <1 roku.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze : Farmakokinetykę oseltamiwiru oceniano w badaniach farmakokinetycznych z pojedynczą dawką u niemowląt, dzieci i młodzieży od 1 roku do 16 lat. Farmakokinetyka wielokrotnych dawek była badana u małej liczby dzieci biorących udział w badaniu nad kliniczną skutecznością preparatu. Młodsze dzieci eliminowały zarówno prolek, jak i jego aktywny metabolit szybciej, niż dorośli, co prowadziło do mniejszej ekspozycji przy danej dawce wyrażonej w mg/kg. Dawka 2 mg/kg mc. powoduje ekspozycję na karboksylan oseltamiwiru porównywalną do tej, jaką uzyskuje się u dorosłych otrzymujących pojedynczą dawkę 75 mg (około 1 mg/kg mc.). Farmakokinetyka oseltamiwiru u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat lub starszej jest podobna, jak u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na aktywny metabolit w stanie stacjonarnym była u osób w starszym wieku (65 do 78 lat) o 25 do 35% wyższa w porównaniu z dorosłymi w wieku poniżej 65 lat, otrzymującymi porównywalne dawki oseltamiwiru.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Okresy półtrwania, obserwowane u osób w starszym wieku, były podobne jak u młodszych dorosłych. Na podstawie ekspozycji na produkt leczniczy i tolerancji można stwierdzić, że u osób w starszym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, o ile nie ma dowodów na istnienie umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min) (patrz punkt 4.2). Niewydolność nerek Podawanie 100 mg fosforanu oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni pacjentom z różnego stopnia niewydolnością nerek wykazało, że ekspozycja na karboksylan oseltamiwiru jest odwrotnie proporcjonalna do upośledzenia czynności nerek. Dawkowanie, patrz punkt 4.2. Niewydolność wątroby Z badań in vitro wynika, że nie należy się spodziewać, by ekspozycja na oseltamiwir była znacząco zwiększona lub ekspozycja na jego aktywny metabolit znacząco zmniejszona u pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Kobiety w ciąży Zbiorcza analiza populacyjnych danych farmakokinetycznych wskazuje, że schemat dawkowania Tamiflu opisany w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania prowadzi do niższej (średnio o 30% dla wszystkich trymestrów) ekspozycji na aktywny metabolit u kobiet ciężarnych w porównaniu z kobietami nie będącymi w ciąży. Niższa przewidywalna ekspozycja pozostaje jednak na poziomie wyższym niż minimalne stężenie hamujące (wartości IC95, IC – Inhibitory Concentration) i działa terapeutycznie na różne szczepy wirusa grypy. Istnieją ponadto dowody z badań obserwacyjnych wskazujące na korzyści, jakie ta populacja może odnieść ze stosowania produktu w podanym schemacie dawkowania. Nie zaleca się zatem korekty dawek w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet ciężarnych (patrz punkt 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci z obniżoną odpornością Analizy farmakokinetyki populacyjnej wskazują, że leczenie oseltamiwirem pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży (w wieku < 18 lat) z obniżoną odpornością (zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania) powoduje zwiększoną przewidywaną ekspozycję (od około 5% do 50%) na aktywny metabolit w porównaniu z pacjentami bez obniżonej odporności, u których występuje porównywalny klirens kreatyniny. Z uwagi na szeroki margines bezpieczeństwa aktywnego metabolitu dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów ze względu na obniżoną odporność. Jednak w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością i zaburzeniami czynności nerek, dawki należy dostosować zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania. Analizy farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z dwóch badań z udziałem pacjentów z obniżoną odpornością wykazały, że w przypadku ekspozycji wyższych niż uzyskane po podaniu dawki standardowej nie wystąpiła istotna dodatkowa korzyść.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania przedkliniczne zebrane na podstawie konwencjonalnych badań nad farmakologią bezpieczeństwa, toksycznością powtarzanych dawek i genotoksycznością nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla ludzi. Wyniki konwencjonalnych badań na gryzoniach dotyczących karcynogenności wykazały zależną od dawki tendencję do zwiększenia częstości występowania niektórych nowotworów, typowych dla szczepu gryzoni użytego do badań. Rozważając zakresy ekspozycji stosowane w badaniach na gryzoniach i uwzględniając oczekiwaną ekspozycję u ludzi, wyniki te nie zmieniają współczynnika korzyść-ryzyko stosowania Tamiflu we wskazaniach terapeutycznych. Badania teratogenności prowadzono na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek wynoszących odpowiednio do 1500 mg/kg mc./dobę i do 500 mg/kg mc./dobę. Nie stwierdzono żadnego wpływu na rozwój płodu.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach nad płodnością szczurów otrzymujących dawkę do 1500 mg/kg mc./dobę nie wykazano negatywnych reakcji u żadnej płci. W badaniach prenatalnych i postnatalnych u szczurów zaobserwowano wydłużenie porodu po dawce 1500 mg/kg mc./dobę: margines bezpieczeństwa między ekspozycją u ludzi i najwyższą ekspozycją niedziałającą niekorzystnie (500 mg/kg/dobę) u szczurów jest 480-krotny dla oseltamiwiru i 44-krotny dla jego aktywnego metabolitu. Ekspozycja płodu na lek u szczurów i królików wynosiła około 15 do 20% ekspozycji matki. U karmiących szczurów oseltamiwir i jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir oraz jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka matki. Ekstrapolacja danych zwierzęcych pozwala szacować, że wydzielanie obu związków wynosiłoby odpowiednio około 0,01 mg/dobę i 0,3 mg/dobę. W „maksymalizującym” teście na świnkach morskich wykazano zdolność oseltamiwiru do podrażnienia skóry.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U około 50% zwierząt poddanych działaniu nieprzetworzonej substancji aktywnej wystąpił rumień. Stwierdzono odwracalne podrażnienie oczu u królika. Podczas gdy bardzo wysokie, pojedyncze, doustne dawki fosforanu oseltamiwiru aż do najwyższej dawki badanej (1310 mg/kg), nie powodowały reakcji niepożądanych u dorosłych szczurów, u młodych, 7-dniowych szczurów były toksyczne, w tym śmiertelne. Reakcje te obserwowano w przypadku dawek wynoszących 657 mg/kg mc. i większych. W przypadku dawki 500 mg/kg mc. nie obserwowano reakcji niepożądanych, również w przypadku leczenia przewlekłego (500 mg/kg mc./dobę podawane od 7. do 21. dnia po porodzie).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon Kroskarmeloza sodowa Stearylofumaran sodowy Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E172) Żelaza tlenek czerwony (E172) Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, którym wykonano napisy Szelak Tytanu dwutlenek (E171) FD oraz C Blue 2 (indygotyna, E132) Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki : Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon Kroskarmeloza sodowa Stearylofumaran sodowy Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek czarny (E172) Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, którym wykonano napisy Szelak Tytanu dwutlenek (E171) FD oraz C Blue 2 (indygotyna, E132) Tamiflu 75 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon Kroskarmeloza sodowa Stearylofumaran sodowy Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E172) Żelaza tlenek czerwony (E172) Żelaza tlenek czarny (E172) Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, którym wykonano napisy Szelak Tytanu dwutlenek (E171) FD oraz C Blue 2 (indygotyna, E132) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
6.3 Okres ważności Tamiflu 30 mg kapsułki twarde 10 lat Tamiflu 45 mg kapsułki twarde 10 lat Tamiflu 75 mg kapsułki twarde 10 lat Przechowywanie zawiesiny przygotowanej w aptece Okres trwałości 10 dni w temperaturze poniżej 25°C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Warunki przechowywania zawiesiny przygotowanej w aptece, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Potrójny blister (PVC/PE/PVDC, zamknięcie folią aluminiową). Wielkość opakowania 10 kapsułek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Produkt przygotowywany bezpośrednio przed użyciem Gdy produkt Tamiflu w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej nie jest dostępny Fabrycznie wytwarzany proszek Tamiflu do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym u dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek lub jeśli potrzebne są niższe dawki.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku, gdy nie jest dostępny na rynku produkt Tamiflu w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej, farmaceuta może sporządzić zawiesinę (6 mg/ml) z kapsułek Tamiflu lub pacjenci mogą przygotować taką zawiesinę z kapsułek w domu. Bardziej zaleca się sporządzanie produktu w aptece niż w domu. Szczegółowe informacje o przygotowywaniu produktu w domu zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynnego Tamiflu w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Tamiflu, kapsułki. Należy zapewnić strzykawki o odpowiedniej objętości i podziałce w celu podawania zawiesiny przygotowanej w aptece, jak również na potrzeby procedur związanych z przygotowywaniem produktu w domu. W obu sytuacjach najlepiej, by na strzykawce oznaczone były właściwe objętości. Przygotowanie roztworu w aptece 6 mg/ml zawiesina przygotowana w aptece z kapsułek Dorośli, młodzież i niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze, którzy nie są w stanie połknąć kapsułek Procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, która zapewni jednemu pacjentowi ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Dla pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia. Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Tamiflu 30 mg, 45 mg lub 75 mg z użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego. Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego dla jednego pacjenta. Wymagana całkowita objętość zależy od masy ciała pacjenta zgodnie z zaleceniami w poniższej tabeli. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Wymagana całkowita objętość została zamieszczona w poniższej tabeli dla pacjentów z obniżoną odpornością i zależy od masy ciała pacjenta. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na 5- dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynuprzy odmierzaniu Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
10 kg do 15 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*
> 15 kg do 23 kg 75 ml 90 ml lub 100 ml*
> 23 kg do 40 kg 100 ml 125 ml
> 40 kg 125 ml 137,5 ml (lub 150 ml)*

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
*Zależnie od mocy użytych kapsułek Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na 10- dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynuprzy odmierzaniu Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
10 kg do 15 kg 100 ml 125 ml
> 15 kg do 23 kg 150 ml 187,5 ml
> 23 kg do 40 kg 200 ml 250 ml
> 40 kg 250 ml 300 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości (obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą poniżej: Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
60 ml Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 8 kapsułek (360mg) 12 kapsułek(360 mg) 59,5 ml
75 ml 6 kapsułek(450 mg) 10 kapsułek(450 mg) 15 kapsułek(450 mg) 74 ml
90 ml Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 12 kapsułek(540 mg) 18 kapsułek(540 mg) 89 ml
100 ml 8 kapsułek(600 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy* 20 kapsułek(600 mg) 98,5 ml
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml
137,5 ml 11 kapsułek(825 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 136 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy. Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny,jaką należy przygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml
187,5 ml 15 kapsułek(1120 mg) 25 kapsułek(1120 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 185 ml
250 ml 20 kapsułek(1500 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 50 kapsułek(1500 mg) 246,5 ml
300 ml 24 kapsułki(1800 mg) 40 kapsułek(1800 mg) 60 kapsułek(1800 mg) 296 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy. Po trzecie, należy postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu przygotowania 6 mg/ml zawiesiny z kapsułek Tamiflu: 1. Do szklanej zlewki odpowiednich rozmiarów wlać ustaloną ilość wody zawierającej benzoesanu sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący 2. Otworzyć ustaloną ilość kapsułek Tamiflu i wsypać zawartość każdej kapsułki bezpośrednio do wody w szklanej zlewce. 3. Za pomocą odpowiedniego urządzenia do mieszania, mieszać przez 2 minuty. (Uwaga: składnik produktu, fosforan oseltamiwiru, łatwo rozpuszcza się w wodzie. Zawiesina jest utworzona przez substancje pomocnicze w kapsułkach Tamiflu, które są nierozpuszczalne.) 4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET). Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu. 5. Zamknąć butelkę zakrętką uniemożliwiającą otwarcie przez dzieci. 6.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Umieścić na butelce pomocniczą etykietę o treści „ Wstrząsnąć lekko przed użyciem ” . (Uwaga: wymieszana zawiesina powinna być delikatnie wstrząśnięta, przed podaniem, aby zminimalizować pojawianie się pęcherzyków powietrza.) 7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na etykiecie aptecznej. 8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków przechowywania (patrz punkt 6.3). Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w poniższej tabeli.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny wykonanej z kapsułek Tamiflu w aptece u pacjentów w wieku 1 roku lub starszych

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Dawka (mg) Objętość na dawkę 6 mg/ml Dawka lecznicza (przez 5 dni*) Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżonąodpornością Dawka profilaktyczna (przez 10 dni)
10 kg do 15 kg 30 mg 5 ml 5 ml dwa razy nadobę 5 ml dwa razy nadobę 5 ml raz na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg 7,5 ml 7,5 ml dwa razyna dobę 7,5 ml dwa razy nadobę 7,5 ml raz na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg 10 ml 10 ml dwa razy nadobę 10 ml dwa razy nadobę 10 ml raz na dobę
> 40 kg 75 mg 12,5 ml 12,5 ml dwa razyna dobę 12,5 ml dwa razyna dobę 12,5 ml raz na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
*Zalecana długość terapii u pacjentów z obniżoną odpornością ( w wieku ≥1 roku) wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością. Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta (zgodnie z powyższą tabelą dawkowania). Odpowiednia dawka powinna zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego pokarmu, takiego jak woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku. Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku Procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, który zapewni jednemu pacjentowi ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia. Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Tamiflu 30 mg, 45 mg lub 75 mg z użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego. Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu dla jednego pacjenta. Wymagana całkowita objętość jest zależna od masy ciała pacjenta, zgodnie z tabelą poniżej. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta. Wymagana całkowita objętość została zamieszczona w poniższej tabeli i zależy od masy ciała pacjenta.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 5- dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynu przyodmierzaniu Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
 7 kg do 40 ml 50 ml
> 7 kg do10 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
*Zależnie od mocy użytych kapsułek Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 10- dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynu przyodmierzaniu Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
 7 kg do 80 ml 100 ml
> 7 kg do 10 kg 100 ml 125 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości (obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą poniżej: Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny,jaką należy przygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
50 ml 4 kapsułki(300 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy * 10 kapsułek(300 mg) 49,5 ml
60 ml Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 8 kapsułek(360 mg) 12 kapsułek(360 mg) 59,5 ml
75 ml 6 kapsułek(450 mg) 10 kapsułek(450 mg) 15 kapsułek(450 mg) 74 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy . Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebnaobjętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
100 ml 8 kapsułek(600 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy * 20 kapsułek(600 mg) 98,5 ml
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy * 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy . Po trzecie, postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu zmieszania 6 mg/ml zawiesiny z kapsułek Tamiflu: 1. Do szklanej zlewki odpowiednich rozmiarów wlać ustaloną ilość wody zawierającej benzoesanu sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący. 2. Otworzyć ustaloną ilość kapsułek Tamiflu i wsypać zawartość każdej kapsułki bezpośrednio do wody w szklanej zlewce. 3. Za pomocą odpowiedniego urządzenia do mieszania, mieszać przez 2 minuty. (Uwaga: składnik produktu, fosforan oseltamiwiru, łatwo rozpuszcza się w wodzie. Zawiesina jest utworzona przez substancje pomocnicze w kapsułkach Tamiflu, które są nierozpuszczalne.) 4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET). Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu. 5. Zamknąć butelkę zakrętką uniemożliwiającą otwarcie przez dzieci. 6.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Umieścić na butelce pomocniczą etykietę o treści „ Wstrząsnąć lekko przed użyciem ” . (Uwaga: wymieszana zawiesina powinna być delikatnie wstrząśnięta przed podaniem, aby zminimalizować pojawianie się pęcherzyków powietrza.) 7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na etykiecie aptecznej. 8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków przechowywania (patrz punkt 6.3). Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w poniższej tabeli.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny sporządzonej z kapsułek Tamiflu w aptece dla niemowląt w wieku poniżej 1 roku

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (zaokrąglona do 0,5 kg) Dawka (mg) Objętość na dawkę (6 mg/ml) Dawka lecznicza (przez 5 dni*) Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżoną odpornością Dawka profilaktyczna (przez 10 dni) Objętość dozownika, jakiej należy użyć (z podziałką 0,1 ml)
3 kg 9 mg 1,5 ml 1,5 ml dwa razyna dobę 1,5 ml dwa razyna dobę 1,5 ml raz na dobę 2,0 ml lub3,0 ml
3,5 kg 10,5mg 1,8 ml 1,8 ml dwa razyna dobę 1,8 ml dwa razyna dobę 1,8 ml raz na dobę 2,0 ml lub3,0 ml
4 kg 12 mg 2,0 ml 2,0 ml dwa razyna dobę 2,0 ml dwa razyna dobę 2,0 ml raz na dobę 3,0 ml
4,5 kg 13,5mg 2,3 ml 2,3 ml dwa razyna dobę 2,3 ml dwa razyna dobę 2,3 ml raz na dobę 3,0 ml
5 kg 15 mg 2,5 ml 2,5 ml dwa razyna dobę 2,5 ml dwa razyna dobę 2,5 ml raz na dobę 3,0 ml
5,5 kg 16,5mg 2,8 ml 2,8 ml dwa razyna dobę 2,8 ml dwa razyna dobę 2,8 ml raz na dobę 3,0 ml
6 kg 18 mg 3,0 ml 3,0 ml dwa razyna dobę 3,0 ml dwa razyna dobę 3,0 ml raz na dobę 3,0 ml (lub5,0 ml)
6,5 kg 19,5mg 3,3 ml 3,3 ml dwa razyna dobę 3,3 ml dwa razyna dobę 3,3 ml raz na dobę 5,0 ml
7 kg 21 mg 3,5 ml 3,5 ml dwa razyna dobę 3,5 ml dwa razyna dobę 3,5 ml raz na dobę 5,0 ml
7,5 kg 22,5mg 3,8 ml 3,8 ml dwa razyna dobę 3,8 ml dwa razyna dobę 3,8 ml raz na dobę 5,0 ml
8 kg 24 mg 4,0 ml 4,0 ml dwa razyna dobę 4,0 ml dwa razyna dobę 4,0 ml raz na dobę 5,0 ml
8,5 kg 25,5mg 4,3 ml 4,3 ml dwa razyna dobę 4,3 ml dwa razyna dobę 4,3 ml raz na dobę 5,0 ml
9 kg 27 mg 4,5 ml 4,5 ml dwa razyna dobę 4,5 ml dwa razyna dobę 4,5 ml raz na dobę 5,0 ml
9,5 kg 28,5mg 4,8 ml 4,8 ml dwa razyna dobę 4,8 ml dwa razyna dobę 4,8 ml raz na dobę 5,0 ml
10 kg 30 mg 5,0 ml 5,0 ml dwa razyna dobę 5,0 ml dwa razyna dobę 5,0 ml raz na dobę 5,0 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
*Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta (zgodnie z powyższą tabelą dawkowania). Odpowiednia dawka musi zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego pokarmu, takiego jak woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku. Przygotowanie w domu Jeśli nie jest dostępny na rynku produkt Tamiflu w postaci zawiesiny doustnej, należy użyć zawiesiny przygotowanej w aptece z kapsułek Tamiflu (szczegółowe instrukcje przedstawiono powyżej).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Jeśli nie jest dostępna gotowa zawiesina doustna Tamiflu ani zawiesina przygotowywana w aptece, można przygotowywać zawiesinę Tamiflu w domu. Jeśli dostępne są kapsułki w odpowiednich do wymaganych dawkach, dawkę należy podawać, otwierając kapsułkę i mieszając jej zawartość z nie więcej niż jedną łyżeczką odpowiedniego posłodzonego produktu spożywczego. Gorzki smak można ukryć, stosując produkty takie jak woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy czy polewy do deserów (takie jak sos karmelowy lub nugatowy). Mieszaninę należy wymieszać i podawać pacjentowi w całości. Mieszaninę należy połknąć bezpośrednio po przygotowaniu. Jeśli dostępne są jedynie kapsułki 75 mg, a potrzebne są dawki 30 mg lub 45 mg, to przygotowanie zawiesiny Tamiflu obejmuje dodatkowe czynności. Szczegółowe wskazówki zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynnego Tamiflu w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Tamiflu, kapsułki.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Tamiflu 75 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 30 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 45 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Tamiflu 75 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 75 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z jasnożółtej nieprzezroczystej mniejszej części z napisem „ROCHE” i jasnożółtej nieprzezroczystej większej części z napisem „30 mg”. Napisy są niebieskie.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z szarej nieprzezroczystej mniejszej części z napisem „ROCHE” i szarej nieprzezroczystej większej części z napisem „45 mg”. Napisy są niebieskie. Tamiflu 75 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z szarej nieprzezroczystej mniejszej części z napisem „ROCHE” i jasnożółtej nieprzezroczystej większej części z napisem „75 mg”. Napisy są niebieskie.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie grypy Produkt Tamiflu jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i dzieci, w tym u noworodków urodzonych w terminie, u których występują objawy typowe dla grypy, kiedy wirus grypy krąży w danym środowisku. Skuteczność leczenia wykazano wtedy, gdy rozpoczyna się je w ciągu dwóch dni od wystąpienia pierwszych objawów. Zapobieganie grypie – Zapobieganie po ekspozycji u osób w wieku 1 roku lub starszych po kontakcie z przypadkiem klinicznie rozpoznanej grypy, kiedy wirus grypy występuje w danym środowisku. – Właściwe stosowanie Tamiflu do zapobiegania grypie powinno wynikać z indywidualnej analizy każdego przypadku, uwzględniającej okoliczności i specyfikę populacji wymagającej ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku, gdy szczepy krążące nie odpowiadają szczepom wirusa zawartym w szczepionce lub w przypadku pandemii) można rozważyć sezonową profilaktykę u osób w wieku jednego roku lub starszych.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Wskazania do stosowania
– Tamiflu jest wskazany do zapobiegania grypie po ekspozycji u niemowląt w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii grypy (patrz punkt 5.2). Tamiflu nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Stosowanie leków przeciwwirusowych do leczenia grypy i zapobiegania jej powinno się opierać na oficjalnych zaleceniach. Decyzja dotycząca użycia oseltamiwiru do leczenia i profilaktyki powinna być podjęta po uwzględnieniu charakterystyki krążących wirusów grypy, dostępnych informacji dotyczących wrażliwości na leki szczepów wirusa w danym sezonie oraz skutków choroby w różnych obszarach geograficznych i w różnych populacjach pacjentów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Kapsułki twarde Tamiflu i zawiesina Tamiflu to postaci biorównoważne. Dawkę 75 mg można podać w postaci: – jednej kapsułki 75 mg lub – jednej kapsułki 30 mg i jednej kapsułki 45 mg lub – jednej dawki 30 mg i jednej dawki 45 mg zawiesiny. Fabrycznie wytwarzany Tamiflu w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym dla dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek lub gdy potrzebne są mniejsze dawki. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i więcej Leczenie : Zalecana dawka doustna dla młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych to 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Masa ciała Zalecana dawka przez 5 dni Zalecana dawka przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u dorosłych i młodzieży z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów , Pacjenci z obniżoną odpornością . Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus : Zalecaną dawką w zapobieganiu grypie po bliskim kontakcie z osobą zakażoną u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych jest 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez 10 dni. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od kontaktu z zarażoną osobą.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Masa ciała Zalecana dawka przez 10 dni Zalecana dawka przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg dwa razy na dobę
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu dwóch dni od kontaktu z zakażoną osobą. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Zalecana dawka do zapobiegania grypie podczas występowania masowych zachorowań w danym środowisku to 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez okres do 6 tygodni (lub do 12 tygodni u pacjentów z obniżoną odpornością, patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Dzieci i młodzież Dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat Dla niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych dostępne jest Tamiflu w postaci kapsułek 30 mg, 45 mg i 75 mg oraz w postaci zawiesiny doustnej. Leczenie : Zaleca się następujące dawkowanie zależne od masy ciała u niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych:

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie

Masa ciała Zalecane dawkowanie przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg dwa razy na dobę 45 mg dwa razy na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg dwa razy na dobę 60 mg dwa razy na dobę
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u dzieci ( w wieku ≥ 1 roku) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus : Zalecane dawkowanie Tamiflu w profilaktyce po ekspozycji na wirus:

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie

Masa ciała Zalecane dawkowanie przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg raz na dobę 30 mg raz na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg raz na dobę 45 mg raz na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg raz na dobę 60 mg raz na dobę
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg raz na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku poniżej 12 lat . Niemowlęta w wieku 0-12 miesięcy Leczenie: Zalecane dawkowanie u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy wynosi 3 mg/kg mc dwa razy na dobę. Dawkowanie to zostało określone na podstawie danych farmakokinetycznych i bezpieczeństwa, które wykazują, że taka dawka u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zapewnia uzyskanie stężenia osoczowego proleku i czynnych metabolitów, które będzie mieć oczekiwaną skuteczność kliniczną przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z profilem ustalonym dla starszych dzieci i u dorosłych (patrz punkt 5.2). U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie:

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie

Masa ciała* Zalecane dawkowanie przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni**Pacjenci z obniżoną odpornością
3 kg 9 mg dwa razy na dobę 9 mg dwa razy na dobę
4 kg 12 mg dwa razy na dobę 12 mg dwa razy na dobę
5 kg 15 mg dwa razy na dobę 15 mg dwa razy na dobę
6 kg 18 mg dwa razy na dobę 18 mg dwa razy na dobę
7 kg 21 mg dwa razy na dobę 21 mg dwa razy na dobę
8 kg 24 mg dwa razy na dobę 24 mg dwa razy na dobę
9 kg 27 mg dwa razy na dobę 27 mg dwa razy na dobę
10 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
* Tabela nie obejmuje wszystkich możliwych wartości w zakresie masy ciała dla podanej populacji. Przy ustalaniu dawki dla wszystkich pacjentów w wieku poniżej 1 roku należy przyjąć 3 mg/kg bez względu na masę ciała pacjenta. **Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków, to jest dzieci poniżej 36. tygodnia licząc od dnia po zapłodnieniu. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka po ekspozycji na wirus: Podczas pandemii grypy zalecaną dawką w zapobieganiu grypie u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest połowa dobowej dawki leczniczej.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Dawkowanie to jest określone na podstawie badań klinicznych z udziałem niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych i dorosłych, które wykazują, że dawka profilaktyczna odpowiadająca połowie dobowej dawki leczniczej jest klinicznie skuteczna do zapobiegania grypie. U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie zależne od wieku (patrz punkt 5.2 dla symulacji ekspozycji):
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Wiek Zalecane dawkowanie przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
0 – 12 miesięcy 3 mg/kg raz na dobę 3 mg/kg raz na dobę
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków to jest dzieci poniżej 36. tygodnia wieku postkoncepcyjnego. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku 0-12 miesięcy. Instrukcje dotyczące przygotowania roztworu bezpośrednio przed użyciem, patrz punkt 6.6. Specjalne grupy pacjentów Niewydolność wątroby U chorych z niewydolnością wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawki leczniczej ani profilaktycznej. Nie prowadzono badań u dzieci z zaburzeniami wątroby. Niewydolność nerek Leczenie grypy : Zaleca się zmniejszenie dawki u dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek. Zalecane dawkowanie przedstawiono w poniższej tabeli.

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka lecznicza
> 60 (ml/min) 75 mg dwa razy na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) dwa razy na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz na dobę
 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po każdej hemodializie
Pacjenci dializowaniotrzewnowo* 30 mg (zawiesina lub kapsułki) pojedyncza dawka

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
* Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis – CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Zapobieganie grypie : U dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek zaleca się zmniejszenie dawki zgodnie z poniższą tabelą.

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka profilaktyczna
> 60 (ml/min) 75 mg jeden raz na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) co drugi dzień
 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po co drugiej hemodializie
Pacjenci dializowaniotrzewnowo* 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz w tygodniu

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
* Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 12 lat i młodszych) z niewydolnością nerek, by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów. Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna redukcja dawki, o ile nie stwierdza się umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie: Zalecana długość leczenia grypy u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 10 dni (patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Nie jest wymagane dostosowanie dawki. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni po wystąpieniu objawów grypy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Profilaktyka sezonowa: Długotrwała profilaktyka sezonowa trwająca do 12 tygodni była oceniania u pacjentów z obniżoną odpornością (patrz punkt 4.4, 4.8 oraz 5.1). Sposób podawania Podanie doustne. Pacjenci, którzy nie są w stanie połykać kapsułek, mogą przyjmować odpowiednie dawki zawiesiny Tamiflu.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Oseltamiwir jest skuteczny tylko w przypadku choroby spowodowanej przez wirusy grypy. Nie ma dowodów na skuteczność oseltamiwiru w przypadku choroby spowodowanej przez inne czynniki niż wirusy grypy (patrz punkt 5.1). Tamiflu nie zastępuje szczepienia przeciw grypie . Podawanie Tamiflu nie może wpływać na decyzję o stosowaniu u danej osoby corocznego szczepienia przeciw grypie. Ochrona przed grypą trwa jedynie tak długo, jak długo podaje się Tamiflu. Tamiflu powinno się stosować do leczenia i zapobiegania grypie tylko wtedy, gdy wiarygodne dane epidemiologiczne wskazują, że wirus krąży w danym środowisku. Wykazano, że wrażliwość krążących szczepów wirusa na oseltamiwir znacznie się różni (patrz punkt 5.1). Dlatego lekarz przed podjęciem decyzji o zastosowaniu Tamiflu powinien uwzględnić najnowsze dostępne informacje dotyczące wrażliwości krążących szczepów wirusa na oseltamiwir.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężkie schorzenia współistniejące Nie są dostępne informacje o bezpieczeństwie i skuteczności oseltamiwiru u osób ze schorzeniami na tyle ciężkimi lub niestabilnymi, że są uważane za wskazanie do natychmiastowej hospitalizacji. Pacjenci z obniżoną odpornością Skuteczność stosowania oseltamiwiru zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce grypy u osób z obniżoną odpornością nie została w sposób pewny ustalona (patrz punkt 5.1). Choroby serca i (lub) układu oddechowego Nie ustalono skuteczności oseltamiwiru w leczeniu osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego. W tych populacjach nie stwierdzono różnic w częstości występowania powikłań między leczeniem oseltamiwirem i podawaniem placebo (patrz punkt 5.1). Dzieci i młodzież Obecnie nie są dostępne żadne dane pozwalające na określenia zalecanego dawkowania dla wcześniaków (< 36 tygodni wieku postkoncepcyjnego).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężka niewydolność nerek W przypadku ciężkiej niewydolności nerek występującej u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych zalecana jest redukcja zarówno dawki leczniczej, jak i profilaktycznej. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 1 roku lub starszych) z niewydolnością nerek by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.2 oraz 5.2). Zdarzenia neuropsychiatryczne Podczas terapii produktem Tamiflu u chorych na grypę (zwłaszcza u dzieci i młodzieży) obserwowano występowanie incydentów neuropsychiatrycznych. Zdarzenia te występują również u chorych na grypę, którzy nie przyjmują oseltamiwiru. Należy ściśle obserwować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany zachowania oraz rozważyć zagrożenia i korzyści z dalszego leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Właściwości farmakokinetyczne oseltamiwiru, takie jak niski stopień wiązania z białkami i metabolizm niezależny od systemów CYP450 i glukuronidazy (patrz punkt 5.2) sugerują, że wystąpienie znaczących klinicznie interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów jest mało prawdopodobne. Probenecyd U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przyjmujących jednocześnie probenecyd, nie jest konieczna zmiana dawki. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem anionowej drogi wydzielania w cewkach nerkowych, prowadzi do około dwukrotnego wzrostu ekspozycji na aktywny metabolit oseltamiwiru. Amoksycylina Oseltamiwir nie wykazuje interakcji kinetycznych z amoksycyliną, która jest wydalana tą samą drogą, co sugeruje, że interakcje oseltamiwiru zachodzące tą drogą są słabe.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Interakcje
Wydalanie przez nerki Wystąpienie znaczących klinicznie interakcji, spowodowanych konkurowaniem o wydzielanie cewkowe w nerkach, jest mało prawdopodobne ze względu na znany margines bezpieczeństwa dla większości takich substancji, sposobu eliminacji aktywnego metabolitu (przesączanie kłębuszkowe i anionowe, wydzielanie kanalikowe) oraz pojemność tych dróg wydalania. Należy jednak zachować ostrożność, przepisując oseltamiwir osobom przyjmującym jednocześnie wydalane tą samą drogą substancje o wąskim marginesie terapeutycznym (np. chlorpropamid, metotreksat, fenylobutazon). Dodatkowe informacje Nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych oseltamiwiru, ani jego głównych metabolitów podczas jednoczesnego podawania z paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenkami magnezu i glinu, węglanem wapnia), rymantadyną lub warfaryną (u osób stabilnych leczonych warfaryną i nie chorujących na grypę).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Grypa wiąże się z niekorzystnym wpływem na ciążę i płód oraz ryzykiem powstania poważnych wad wrodzonych, w tym wrodzonych wad serca. Duża liczba danych dotyczących ekspozycji na oseltamiwir kobiet w ciąży, uzyskanych ze zgłoszeń po wprowadzeniu produktu do obrotu i z badań obserwacyjnych (ponad 1000 wyników narażenia na lek w pierwszym trymestrze) wskazują na brak toksyczności oseltamiwir u powodującej wady wrodzone płodu/noworodka. Jednak w jednym badaniu obserwacyjnym, mimo braku zwiększenia całkowitego ryzyka wad wrodzonych, wyniki dotyczące występowania poważnych wrodzonych wad serca diagnozowanych w ciągu 12 miesięcy po urodzeniu nie były jednoznaczne. W tym badaniu częstość występowania poważnych wrodzonych wad serca po narażeniu na oseltamiwir w pierwszym trymestrze ciąży wyniosła 1,76% (7 niemowląt na 397 ciąż) w porównaniu z 1,01% w ciążach z populacji ogólnej bez narażenia na lek (iloraz szans 1,75, 95% przedział ufności 0,51 do 5,98).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest jasne, gdyż badanie miało ograniczoną moc. Co więcej, badanie to było zbyt małe, aby wiarygodnie ocenić poszczególne rodzaje poważnych wad wrodzonych; ponadto, populacje kobiet narażonych na działanie oseltamiwiru i kobiet nienarażonych nie mogły być w pełni porównane, w szczególności, jeśli chodzi o potwierdzenie czy zachorowały czy nie zachorowały na grypę. Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Stosowanie produktu Tamiflu może być rozważane w czasie ciąży jeśli jest niezbędne i po rozważeniu dostępnych informacji o bezpieczeństwie i korzyściach (dane dotyczące korzyści ze stosowania dla kobiet w ciąży, patrz punkt 5.1 „Leczenie grypy u kobiet w ciąży”) oraz patogenności krążącego szczepu wirusa grypy. Karmienie piersią U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania oseltamiwiru do mleka matki są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir i aktywny metabolit były wykrywane w mleku matki, jednak ich stężenia były na tyle niskie, że dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią, można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla karmiącej piersią matki. Płodność Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby lek Tamiflu wywierał wpływ na płodność u kobiet lub mężczyzn (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Preparat Tamiflu nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Tamiflu oparty jest na danych uzyskanych od 6049 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 1473 dzieci leczonych produktem Tamiflu lub placebo na grypę oraz na danych uzyskanych od 3990 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 253 dzieci otrzymujących Tamiflu lub placebo/nieleczonych w celu profilaktyki grypy w badaniach klinicznych. Dodatkowo 245 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 7 pacjentów z grupy młodzieży i 39 dzieci) otrzymywało Tamiflu w leczeniu grypy i 475 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 18 dzieci, z pośród których 10 otrzymywało Tamiflu a 8 placebo) otrzymywało Tamiflu lub placebo w celu profilaktyki grypy. U dorosłych i (lub) młodzieży najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi reakcjami leku (ang. ARs – Adverse Reactions) były nudności i wymioty w badaniach dotyczących leczenia, oraz nudności w badaniach dotyczących profilaktyki.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Większość tych reakcji niepożądanych (ARs) była zgłaszana jako jednorazowe wystąpienie w pierwszej lub drugiej dobie leczenia i ustępowała samoistnie w ciągu 1-2 dni. U dzieci najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi były wymioty. U większości pacjentów powyższe niepożądane reakcje produktu (ang. ARs) nie spowodowały przerwania terapii produktem Tamiflu. Do rzadkich, poważnych działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu należą: reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia neuropsychiatryczne. (Zaburzenia neuropsychiatryczne, patrz punkt 4.4).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Lista działań niepożądanych w formie tabelarycznej Reakcje niepożądane (ARs) wymienione w tabeli poniżej mieszczą się w następujących kategoriach: bardzo często (  1/10 ), często (  1/100 do < 1/10 ), niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100 ), rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000 ). Reakcje niepożądane (ARs) są kwalifikowane do odpowiedniej kategorii w tabelach odpowiednio do łącznej analizy danych z badań klinicznych. Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i młodzieży : Tabela 1 przedstawia najczęstsze reakcje niepożądane (ARs) obserwowane w badaniach dotyczących leczenia i profilaktyki z udziałem dorosłych i (lub) młodzieży, którym podawano zalecaną dawkę (75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni w ramach leczenia oraz 75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni w ramach profilaktyki).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa zgłaszany u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę Tamiflu w ramach profilaktyki (75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni) był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia, pomimo dłuższego czasu przyjmowania produktu w badaniach profilaktyki. Tabela 1 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania Tamiflu w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych i młodzieży lub zgłaszane w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (post marketing surveillance)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodne z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardła, infekcje górnych dróg oddechowych,zapalenie zatok
Zaburzenia krwii układu chłonnego małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologiczne go reakcjenadwrażliwości reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne
Zaburzenia psychiczne wzburzenie, nieprawidłowe zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenia, halucynacje, koszmary,samookaleczenie
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy bezsenność zmieniony poziom świadomości,drgawki
Zaburzenia oka zaburzenia wzroku

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodne z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zaburzenia serca zaburzenia rytmuserca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia kaszel,ból gardła, wodnisty wyciek z nosa
Zaburzeniażołądka i jelit nudności wymioty, ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność krwawienia z przewodu pokarmowego, krwotocznezapalenie jelita grubego
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych podwyższona aktywność enzymów wątrobowych piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątroby,zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wyprysk, zapalenie skóry, wysypka pokrzywka obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna nekrolizanaskórka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból,zawroty głowy (w tym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), zmęczenie, gorączka,ból kończyn

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci : W badaniach klinicznych oseltamiwiru podawanego w ramach leczenia grypy wzięło udział w sumie 1473 dzieci (w tym dzieci w wieku 1–12 lat bez schorzeń współistniejących oraz dzieci w wieku 6–12 lat chore na astmę). 851 dzieci przyjmowało oseltamiwir w postaci zawiesiny. 158 dzieci przyjmowało zalecaną dawkę Tamiflu raz na dobę w badaniu profilaktyki poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (n = 99) w 6-tygodniowym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u dzieci (n = 49) i 12-tygodniowym pediatrycznym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u pacjentów z obniżoną odpornością (n = 10). Tabela 2 przedstawia najczęściej zgłaszanie reakcje niepożądane (AR) obserwowane w badaniach klinicznych z udziałem dzieci. Tabela 2 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania Tamiflu w leczeniu i zapobieganiu grypie u dzieci (dawkowanie oparte na wieku/masie ciała [od 30 mg do 75 mg raz na dobę])

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacjaukładów i narządów(SOC) Reakcje niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze zapalenie uchaśrodkowego
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy
Zaburzenia oka zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienie oczu, wydzielina zoczu i ból oczu)
Zaburzenia ucha ibłędnika ból ucha zaburzeniabłony bębenkowej
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa, wodnista wydzielina z nosa
Zaburzenia żołądkai jelit wymioty ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność,nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowezapalenie skóry)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych reakcji niepożądanych : Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego Grypa może być związana z szeregiem różnych objawów neurologicznych i behawioralnych, w tym halucynacjami, majaczeniami i zmianami behawioralnymi, w niektórych przypadkach zakończonych zgonem. Zdarzenia te mogą wystąpić w razie zapalenia mózgu lub encefalopatii, lecz także bez ciężkiego schorzenia. Po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów chorych na grypę, którzy przyjmowali Tamiflu obserwowano przypadki drgawek i majaczenia (w tym również zmiany świadomości, splątanie, zmiany behawioralne, omamy, halucynacje, wzburzenie, niepokój, koszmary), w bardzo małej liczbie przypadków zakończone samookaleczeniem lub zgonem. Te zdarzenia występowały i ustępowały nagle i szybko i obserwowano je przede wszystkim u dzieci i młodzieży. Udział Tamiflu w tych zdarzeniach jest nieznany. Podobne reakcje neuropsychiatryczne występowały również u pacjentów chorych na grypę, którzy nie przyjmowali Tamiflu.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym zapalenie wątroby i podwyższona aktywność enzymów wątrobowych u pacjentów z chorobą grypopodobną. Do tych przypadków należy piorunujące zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym i (lub) niewydolność wątroby. Inne populacje specjalne Dzieci (niemowlęta w wieku poniżej 1 roku) W dwóch badaniach mających na celu opisanie farmakokinetyki, farmakodynamiki i profilu bezpieczeństwa terapii z użyciem oseltamiwiru u 135 dzieci w wieku poniżej 1 roku zarażonych grypą stwierdzono, że profil bezpieczeństwa był zbliżony w poszczególnych kohortach wiekowych, a najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi były wymioty, biegunki i pieluszkowe zapalenie skóry (patrz punkt 5.2). Brak jest dostatecznych danych dla niemowląt w wieku postkoncepcyjnym poniżej 36. tygodnia.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania oseltamiwiru w leczeniu grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku, pochodzące z prospektywnych i retrospektywnych badań obserwacyjnych (obejmujących łącznie ponad 2400 niemowląt z tej grupy wiekowej), epidemiologicznej bazy danych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu sugerują, że profil bezpieczeństwa u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest podobny do znanego profilu bezpieczeństwa u dzieci w wieku 1 roku i starszych. Osoby starsze i osoby z przewlekłą chorobą serca i (lub) układu oddechowego Populacja objęta badaniami dotyczącymi leczenia grypy składa się z dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących oraz pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia powikłań grypy, np. osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca lub układu oddechowego).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa u pacjentów z grupy ryzyka był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego u dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odpornością oceniano w dwóch badaniach z użyciem dawki standardowej lub wysokiej dawki (dawka podwojona lub dawka potrojona) Tamiflu (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa produktu Tamiflu obserwowany w tych badaniach był spójny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym we wcześniejszych badaniach klinicznych, w których Tamiflu podawano w leczeniu grypy pacjentom bez obniżonej odporności we wszystkich grupach wiekowych (pod innymi względami zdrowym pacjentom lub pacjentom „z grupy ryzyka” [tj. pacjentom ze współwystępowaniem chorób układu oddechowego i (lub) serca]). Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym w grupie dzieci z obniżoną odpornością były wymioty (28%).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
W 12-tygodniowym badaniu profilaktyki z udziałem 475 pacjentów z obniżoną odpornością, w tym 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat i starszych, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy przyjmowali oseltamiwir był taki sam, jak wcześniej obserwowany w badaniach klinicznych profilaktyki produktu Tamiflu. Dzieci z astmą oskrzelową Profil reakcji niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo zbliżony do obserwowanego u dzieci bez schorzeń współistniejących. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Raporty dotyczące przedawkowania produktu Tamiflu zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano zdarzeń niepożądanych. Zdarzenia niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu Tamiflu w dawkach terapeutycznych, opisanych w punkcie 4.8. Nie jest znane specyficzne antidotum. Dzieci i młodzież Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży. Należy zachować ostrożność podczas przygotowywania Tamiflu w postaci zawiesiny doustnej oraz podczas podawania Tamiflu dzieciom.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania wewnętrznego, inhibitory neuraminidazy Kod ATC: J05AH02 Fosforan oseltamiwiru jest prekursorem aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Ten aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych wirusów w organizmie. Karboksylan oseltamiwiru in vitro hamuje enzym neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Fosforan oseltamiwiru hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro .
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
In vivo na modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg dwa razy na dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B. Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań nad doświadczalnym narażeniem na zakażenie zdrowych ochotników. Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosi od 0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosi 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM. Badania kliniczne Leczenie zakażenia grypą Wskazanie to potwierdzono w badaniach klinicznych naturalnie występujących przypadków grypy, wśród których dominowało zakażenie wirusem grypy A. Oseltamiwir jest skuteczny tylko wobec choroby spowodowanej wirusem grypy. Dlatego przedstawiono wyłącznie analizy statystyczne dla chorych zakażonych wirusem grypy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W całej leczonej populacji, która obejmowała zarówno osoby zakażone wirusem grypy, jak i bez tego wirusa (ITT) pierwotna skuteczność preparatu była zmniejszona proporcjonalnie do liczby osób niezakażonych wirusem grypy. W całej leczonej populacji zakażenie grypą potwierdzono u 67% (od 46% do 74%) pacjentów biorących udział w badaniu. Wśród osób w starszym wieku 64% było zakażonych wirusem grypy (ang. influenza-positive), zaś wśród pacjentów z chorobami serca i (lub) układu oddechowego wirusem grypy zakażonych było 62%. We wszystkich badaniach III fazy pacjentów rekrutowano do badania jedynie w okresie, gdy wirus grypy krążył w lokalnym środowisku. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsza : Pacjenci kwalifikowali się do badania, jeśli zgłosili się w ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów i mieli gorączkę ≥ 37,8 C, czemu towarzyszył przynajmniej jeden objaw ze strony układu oddechowego (kaszel, objawy ze strony nosa lub ból gardła) oraz co najmniej jeden objaw ogólny (bóle mięśni, dreszcze/poty, uczucie osłabienia, zmęczenie lub ból głowy).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W sumarycznej analizie wszystkich dorosłych i młodzieży (N = 2413) biorących udział w badaniu nad leczniczym stosowaniem oseltamiwiru w dawce 75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni stwierdzono skrócenie średniego czasu trwania choroby o około jeden dzień z 5,2 dnia (95% przedział ufności 4,9 – 5,5 dni) w grupie placebo do 4,2 dnia (95% przedział ufności 4,0 – 4,4 dnia; p ≤ 0,0001). Odsetek chorych, u których wystąpiły specyficzne powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych (przede wszystkim zapalenie oskrzeli) leczone antybiotykami, zmniejszył się z 12,7% (135/1063) w grupie placebo do 8,6% (116/1350) w grupie leczonej oseltamiwirem (p = 0,0012). Leczenie grypy w populacjach wysokiego ryzyka : U osób w starszym wieku (≥ 65 lat) i u osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, otrzymujących 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni, średni czas trwania choroby nie zmniejszył się znacząco.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całkowity czas trwania gorączki zmniejszył się o jeden dzień w grupie leczonej oseltamiwirem. U osób w starszym wieku, zakażonych wirusem grypy, oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami z 19% (52/268) w grupie placebo do 12% (29/250) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,0156). U zakażonych wirusem grypy pacjentów z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego łączna częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami wynosiła 17% (22/133) w grupie placebo i 14% (16/118) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,5976). Leczenie grypy u kobiet w ciąży: Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, istnieją natomiast dane pochodzące z badań po wprowadzeniu produktu do obrotu i badań obserwacyjnych, które wskazują na korzyści wynikające z niższej zachorowalności/śmiertelności podczas stosowania produktu w opisanym schemacie dawkowania, w tej populacji.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki z analiz farmakokinetycznych wskazują obniżoną ekspozycję na aktywny metabolit, nie zaleca się jednak korekty dawki w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Wchłanianie Oseltamiwir łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu fosforanu oseltamiwiru (proleku) i ulega wydajnemu przekształcaniu, głównie przez esterazy wątrobowe, do aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Co najmniej 75% dawki doustnej dociera do krążenia w postaci aktywnego metabolitu. Ekspozycja na prolek wynosi poniżej 5% w stosunku do aktywnego metabolitu. Stężenie w osoczu zarówno proleku, jak i aktywnego metabolitu jest proporcjonalne do dawki i nie zmienia się pod wpływem podawania preparatu jednocześnie z pokarmem. Dystrybucja W stanie stacjonarnym średnia objętość dystrybucji karboksylanu oseltamiwiru u ludzi wynosi około 23 litrów, co odpowiada objętości płynów pozakomórkowych organizmu. Ponieważ neuraminidaza wykazuje aktywność pozakomórkową, karboksylan oseltamiwiru dociera do wszystkich miejsc, gdzie rozprzestrzenia się wirus grypy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wiązanie karboksylanu oseltamiwiru z białkami ludzkiego osocza jest znikome (około 3%). Biotransformacja Oseltamiwir jest wydajnie przekształcany do karboksylanu oseltamiwiru przez esterazy znajdujące się przede wszystkim w wątrobie. W badaniach in vitro wykazano, że ani oseltamiwir, ani jego aktywny metabolit, nie są substratami ani inhibitorami głównych izoform cytochromu P450. W badaniach in vivo nie znaleziono żadnych koniugatów 2 fazy żadnego z tych dwóch związków. Eliminacja Wchłonięty oseltamiwir jest eliminowany przede wszystkim (> 90%) poprzez przekształcenie do karboksylanu oseltamiwiru. Związek ten nie podlega dalszemu metabolizmowi i jest wydalany z moczem. Maksymalne stężenie karboksylanu oseltamiwiru w surowicy obniża się zgodnie z okresem półtrwania wynoszącym u większości badanych od 6 do 10 godzin. Aktywny metabolit jest eliminowany w całości poprzez wydzielanie nerkowe.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy karboksylanu oseltamiwiru (18,8 l/h) przekracza wskaźnik przesączania kłębuszkowego (7,5 l/h), co wskazuje, że poza filtracją kłębkową zachodzi również wydzielanie kanalikowe. Poniżej 20% znakowanej izotopowo dawki doustnej wydala się z kałem. Inne specjalne populacje pacjentów Dzieci i młodzież Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku : Farmakokinetykę, farmakodynamikę i profil bezpieczeństwa Tamiflu oceniono w dwóch niekontrolowanych badaniach otwartych obejmujących zarażone grypą dzieci w wieku poniżej 1 roku (n=135). Prędkość klirensu czynnego metabolitu, skorygowana według masy ciała, zmniejsza się wraz z wiekiem wśród dzieci poniżej 1 roku. Ekspozycja na metabolit wykazuje również większą zmienność u najmłodszych niemowląt. Dostępne dane wskazują, że po podaniu dawki 3 mg/kg niemowlętom w wieku 0-12 miesięcy uzyskuje się ekspozycję na prolek i metabolit, która zapewnia oczekiwaną skuteczność, przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z tym, który obserwuje się u starszych dzieci i osób dorosłych przyjmujących zatwierdzoną dawkę (patrz punkt 4.1 i 4.2).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zgłaszane zdarzenia niepożądane były zgodne z profilem bezpieczeństwa ustalonym dla starszych dzieci. Nie ma dostępnych danych dotyczących poekspozycyjnej profilaktyki grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku. Nie prowadzono badań nad profilaktyką u dzieci w wieku poniżej 12 lat podczas epidemii grypy w danym środowisku. Profilaktyka po ekspozycji na wirus grypy u dzieci w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii: Symulacja dawkowania 3 mg/kg raz na dobę u dzieci <1 roku wykazuje ekspozycję w takim samym zakresie jak w przypadku podawania dorosłym dawki 75 mg raz na dobę, lub większym. Ekspozycja ta nie przewyższa ekspozycji terapeutycznej dla niemowląt <1 rok (3 mg/kg dwa razy na dobę) i przewiduje się, że będzie skutkowała porównywalnym profilem bezpieczeństwa (patrz punkt 4.8). Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących profilaktyki u niemowląt w wieku <1 roku.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze : Farmakokinetykę oseltamiwiru oceniano w badaniach farmakokinetycznych z pojedynczą dawką u niemowląt, dzieci i młodzieży od 1 roku do 16 lat. Farmakokinetyka wielokrotnych dawek była badana u małej liczby dzieci biorących udział w badaniu nad kliniczną skutecznością preparatu. Młodsze dzieci eliminowały zarówno prolek, jak i jego aktywny metabolit szybciej, niż dorośli, co prowadziło do mniejszej ekspozycji przy danej dawce wyrażonej w mg/kg. Dawka 2 mg/kg mc. powoduje ekspozycję na karboksylan oseltamiwiru porównywalną do tej, jaką uzyskuje się u dorosłych otrzymujących pojedynczą dawkę 75 mg (około 1 mg/kg mc.). Farmakokinetyka oseltamiwiru u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat lub starszej jest podobna, jak u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na aktywny metabolit w stanie stacjonarnym była u osób w starszym wieku (65 do 78 lat) o 25 do 35% wyższa w porównaniu z dorosłymi w wieku poniżej 65 lat, otrzymującymi porównywalne dawki oseltamiwiru.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Okresy półtrwania, obserwowane u osób w starszym wieku, były podobne jak u młodszych dorosłych. Na podstawie ekspozycji na produkt leczniczy i tolerancji można stwierdzić, że u osób w starszym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, o ile nie ma dowodów na istnienie umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min) (patrz punkt 4.2). Niewydolność nerek Podawanie 100 mg fosforanu oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni pacjentom z różnego stopnia niewydolnością nerek wykazało, że ekspozycja na karboksylan oseltamiwiru jest odwrotnie proporcjonalna do upośledzenia czynności nerek. Dawkowanie, patrz punkt 4.2. Niewydolność wątroby Z badań in vitro wynika, że nie należy się spodziewać, by ekspozycja na oseltamiwir była znacząco zwiększona lub ekspozycja na jego aktywny metabolit znacząco zmniejszona u pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Kobiety w ciąży Zbiorcza analiza populacyjnych danych farmakokinetycznych wskazuje, że schemat dawkowania Tamiflu opisany w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania prowadzi do niższej (średnio o 30% dla wszystkich trymestrów) ekspozycji na aktywny metabolit u kobiet ciężarnych w porównaniu z kobietami nie będącymi w ciąży. Niższa przewidywalna ekspozycja pozostaje jednak na poziomie wyższym niż minimalne stężenie hamujące (wartości IC95, IC – Inhibitory Concentration) i działa terapeutycznie na różne szczepy wirusa grypy. Istnieją ponadto dowody z badań obserwacyjnych wskazujące na korzyści, jakie ta populacja może odnieść ze stosowania produktu w podanym schemacie dawkowania. Nie zaleca się zatem korekty dawek w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet ciężarnych (patrz punkt 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci z obniżoną odpornością Analizy farmakokinetyki populacyjnej wskazują, że leczenie oseltamiwirem pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży (w wieku < 18 lat) z obniżoną odpornością (zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania) powoduje zwiększoną przewidywaną ekspozycję (od około 5% do 50%) na aktywny metabolit w porównaniu z pacjentami bez obniżonej odporności, u których występuje porównywalny klirens kreatyniny. Z uwagi na szeroki margines bezpieczeństwa aktywnego metabolitu dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów ze względu na obniżoną odporność. Jednak w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością i zaburzeniami czynności nerek, dawki należy dostosować zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania. Analizy farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z dwóch badań z udziałem pacjentów z obniżoną odpornością wykazały, że w przypadku ekspozycji wyższych niż uzyskane po podaniu dawki standardowej nie wystąpiła istotna dodatkowa korzyść.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania przedkliniczne zebrane na podstawie konwencjonalnych badań nad farmakologią bezpieczeństwa, toksycznością powtarzanych dawek i genotoksycznością nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla ludzi. Wyniki konwencjonalnych badań na gryzoniach dotyczących karcynogenności wykazały zależną od dawki tendencję do zwiększenia częstości występowania niektórych nowotworów, typowych dla szczepu gryzoni użytego do badań. Rozważając zakresy ekspozycji stosowane w badaniach na gryzoniach i uwzględniając oczekiwaną ekspozycję u ludzi, wyniki te nie zmieniają współczynnika korzyść-ryzyko stosowania Tamiflu we wskazaniach terapeutycznych. Badania teratogenności prowadzono na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek wynoszących odpowiednio do 1500 mg/kg mc./dobę i do 500 mg/kg mc./dobę. Nie stwierdzono żadnego wpływu na rozwój płodu.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach nad płodnością szczurów otrzymujących dawkę do 1500 mg/kg mc./dobę nie wykazano negatywnych reakcji u żadnej płci. W badaniach prenatalnych i postnatalnych u szczurów zaobserwowano wydłużenie porodu po dawce 1500 mg/kg mc./dobę: margines bezpieczeństwa między ekspozycją u ludzi i najwyższą ekspozycją niedziałającą niekorzystnie (500 mg/kg/dobę) u szczurów jest 480-krotny dla oseltamiwiru i 44-krotny dla jego aktywnego metabolitu. Ekspozycja płodu na lek u szczurów i królików wynosiła około 15 do 20% ekspozycji matki. U karmiących szczurów oseltamiwir i jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir oraz jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka matki. Ekstrapolacja danych zwierzęcych pozwala szacować, że wydzielanie obu związków wynosiłoby odpowiednio około 0,01 mg/dobę i 0,3 mg/dobę. W „maksymalizującym” teście na świnkach morskich wykazano zdolność oseltamiwiru do podrażnienia skóry.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U około 50% zwierząt poddanych działaniu nieprzetworzonej substancji aktywnej wystąpił rumień. Stwierdzono odwracalne podrażnienie oczu u królika. Podczas gdy bardzo wysokie, pojedyncze, doustne dawki fosforanu oseltamiwiru aż do najwyższej dawki badanej (1310 mg/kg), nie powodowały reakcji niepożądanych u dorosłych szczurów, u młodych, 7-dniowych szczurów były toksyczne, w tym śmiertelne. Reakcje te obserwowano w przypadku dawek wynoszących 657 mg/kg mc. i większych. W przypadku dawki 500 mg/kg mc. nie obserwowano reakcji niepożądanych, również w przypadku leczenia przewlekłego (500 mg/kg mc./dobę podawane od 7. do 21. dnia po porodzie).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon Kroskarmeloza sodowa Stearylofumaran sodowy Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E172) Żelaza tlenek czerwony (E172) Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, którym wykonano napisy Szelak Tytanu dwutlenek (E171) FD oraz C Blue 2 (indygotyna, E132) Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki : Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon Kroskarmeloza sodowa Stearylofumaran sodowy Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek czarny (E172) Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, którym wykonano napisy Szelak Tytanu dwutlenek (E171) FD oraz C Blue 2 (indygotyna, E132) Tamiflu 75 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon Kroskarmeloza sodowa Stearylofumaran sodowy Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E172) Żelaza tlenek czerwony (E172) Żelaza tlenek czarny (E172) Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, którym wykonano napisy Szelak Tytanu dwutlenek (E171) FD oraz C Blue 2 (indygotyna, E132) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
6.3 Okres ważności Tamiflu 30 mg kapsułki twarde 10 lat Tamiflu 45 mg kapsułki twarde 10 lat Tamiflu 75 mg kapsułki twarde 10 lat Przechowywanie zawiesiny przygotowanej w aptece Okres trwałości 10 dni w temperaturze poniżej 25°C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Warunki przechowywania zawiesiny przygotowanej w aptece, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Potrójny blister (PVC/PE/PVDC, zamknięcie folią aluminiową). Wielkość opakowania 10 kapsułek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Produkt przygotowywany bezpośrednio przed użyciem Gdy produkt Tamiflu w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej nie jest dostępny Fabrycznie wytwarzany proszek Tamiflu do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym u dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek lub jeśli potrzebne są niższe dawki.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku, gdy nie jest dostępny na rynku produkt Tamiflu w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej, farmaceuta może sporządzić zawiesinę (6 mg/ml) z kapsułek Tamiflu lub pacjenci mogą przygotować taką zawiesinę z kapsułek w domu. Bardziej zaleca się sporządzanie produktu w aptece niż w domu. Szczegółowe informacje o przygotowywaniu produktu w domu zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynnego Tamiflu w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Tamiflu, kapsułki. Należy zapewnić strzykawki o odpowiedniej objętości i podziałce w celu podawania zawiesiny przygotowanej w aptece, jak również na potrzeby procedur związanych z przygotowywaniem produktu w domu. W obu sytuacjach najlepiej, by na strzykawce oznaczone były właściwe objętości. Przygotowanie roztworu w aptece 6 mg/ml zawiesina przygotowana w aptece z kapsułek Dorośli, młodzież i niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze, którzy nie są w stanie połknąć kapsułek Procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, która zapewni jednemu pacjentowi ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Dla pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia. Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Tamiflu 30 mg, 45 mg lub 75 mg z użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego. Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego dla jednego pacjenta. Wymagana całkowita objętość zależy od masy ciała pacjenta zgodnie z zaleceniami w poniższej tabeli. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Wymagana całkowita objętość została zamieszczona w poniższej tabeli dla pacjentów z obniżoną odpornością i zależy od masy ciała pacjenta. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na 5- dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynuprzy odmierzaniu Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
10 kg do 15 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*
> 15 kg do 23 kg 75 ml 90 ml lub 100 ml*
> 23 kg do 40 kg 100 ml 125 ml
> 40 kg 125 ml 137,5 ml (lub 150 ml)*

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
*Zależnie od mocy użytych kapsułek Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na 10- dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynuprzy odmierzaniu Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
10 kg do 15 kg 100 ml 125 ml
> 15 kg do 23 kg 150 ml 187,5 ml
> 23 kg do 40 kg 200 ml 250 ml
> 40 kg 250 ml 300 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości (obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą poniżej: Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
60 ml Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 8 kapsułek (360mg) 12 kapsułek(360 mg) 59,5 ml
75 ml 6 kapsułek(450 mg) 10 kapsułek(450 mg) 15 kapsułek(450 mg) 74 ml
90 ml Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 12 kapsułek(540 mg) 18 kapsułek(540 mg) 89 ml
100 ml 8 kapsułek(600 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy* 20 kapsułek(600 mg) 98,5 ml
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml
137,5 ml 11 kapsułek(825 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 136 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy. Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny,jaką należy przygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml
187,5 ml 15 kapsułek(1120 mg) 25 kapsułek(1120 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 185 ml
250 ml 20 kapsułek(1500 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 50 kapsułek(1500 mg) 246,5 ml
300 ml 24 kapsułki(1800 mg) 40 kapsułek(1800 mg) 60 kapsułek(1800 mg) 296 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy. Po trzecie, należy postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu przygotowania 6 mg/ml zawiesiny z kapsułek Tamiflu: 1. Do szklanej zlewki odpowiednich rozmiarów wlać ustaloną ilość wody zawierającej benzoesanu sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący 2. Otworzyć ustaloną ilość kapsułek Tamiflu i wsypać zawartość każdej kapsułki bezpośrednio do wody w szklanej zlewce. 3. Za pomocą odpowiedniego urządzenia do mieszania, mieszać przez 2 minuty. (Uwaga: składnik produktu, fosforan oseltamiwiru, łatwo rozpuszcza się w wodzie. Zawiesina jest utworzona przez substancje pomocnicze w kapsułkach Tamiflu, które są nierozpuszczalne.) 4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET). Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu. 5. Zamknąć butelkę zakrętką uniemożliwiającą otwarcie przez dzieci. 6.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Umieścić na butelce pomocniczą etykietę o treści „ Wstrząsnąć lekko przed użyciem ” . (Uwaga: wymieszana zawiesina powinna być delikatnie wstrząśnięta, przed podaniem, aby zminimalizować pojawianie się pęcherzyków powietrza.) 7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na etykiecie aptecznej. 8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków przechowywania (patrz punkt 6.3). Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w poniższej tabeli.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny wykonanej z kapsułek Tamiflu w aptece u pacjentów w wieku 1 roku lub starszych

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Dawka (mg) Objętość na dawkę 6 mg/ml Dawka lecznicza (przez 5 dni*) Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżonąodpornością Dawka profilaktyczna (przez 10 dni)
10 kg do 15 kg 30 mg 5 ml 5 ml dwa razy nadobę 5 ml dwa razy nadobę 5 ml raz na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg 7,5 ml 7,5 ml dwa razyna dobę 7,5 ml dwa razy nadobę 7,5 ml raz na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg 10 ml 10 ml dwa razy nadobę 10 ml dwa razy nadobę 10 ml raz na dobę
> 40 kg 75 mg 12,5 ml 12,5 ml dwa razyna dobę 12,5 ml dwa razyna dobę 12,5 ml raz na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
*Zalecana długość terapii u pacjentów z obniżoną odpornością ( w wieku ≥1 roku) wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością. Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta (zgodnie z powyższą tabelą dawkowania). Odpowiednia dawka powinna zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego pokarmu, takiego jak woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku. Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku Procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, który zapewni jednemu pacjentowi ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia. Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Tamiflu 30 mg, 45 mg lub 75 mg z użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego. Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu dla jednego pacjenta. Wymagana całkowita objętość jest zależna od masy ciała pacjenta, zgodnie z tabelą poniżej. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta. Wymagana całkowita objętość została zamieszczona w poniższej tabeli i zależy od masy ciała pacjenta.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 5- dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynu przyodmierzaniu Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
 7 kg do 40 ml 50 ml
> 7 kg do10 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
*Zależnie od mocy użytych kapsułek Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 10- dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynu przyodmierzaniu Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
 7 kg do 80 ml 100 ml
> 7 kg do 10 kg 100 ml 125 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości (obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą poniżej: Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny,jaką należy przygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
50 ml 4 kapsułki(300 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy * 10 kapsułek(300 mg) 49,5 ml
60 ml Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 8 kapsułek(360 mg) 12 kapsułek(360 mg) 59,5 ml
75 ml 6 kapsułek(450 mg) 10 kapsułek(450 mg) 15 kapsułek(450 mg) 74 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy . Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebnaobjętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
100 ml 8 kapsułek(600 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy * 20 kapsułek(600 mg) 98,5 ml
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy * 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy . Po trzecie, postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu zmieszania 6 mg/ml zawiesiny z kapsułek Tamiflu: 1. Do szklanej zlewki odpowiednich rozmiarów wlać ustaloną ilość wody zawierającej benzoesanu sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący. 2. Otworzyć ustaloną ilość kapsułek Tamiflu i wsypać zawartość każdej kapsułki bezpośrednio do wody w szklanej zlewce. 3. Za pomocą odpowiedniego urządzenia do mieszania, mieszać przez 2 minuty. (Uwaga: składnik produktu, fosforan oseltamiwiru, łatwo rozpuszcza się w wodzie. Zawiesina jest utworzona przez substancje pomocnicze w kapsułkach Tamiflu, które są nierozpuszczalne.) 4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET). Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu. 5. Zamknąć butelkę zakrętką uniemożliwiającą otwarcie przez dzieci. 6.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Umieścić na butelce pomocniczą etykietę o treści „ Wstrząsnąć lekko przed użyciem ” . (Uwaga: wymieszana zawiesina powinna być delikatnie wstrząśnięta przed podaniem, aby zminimalizować pojawianie się pęcherzyków powietrza.) 7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na etykiecie aptecznej. 8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków przechowywania (patrz punkt 6.3). Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w poniższej tabeli.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny sporządzonej z kapsułek Tamiflu w aptece dla niemowląt w wieku poniżej 1 roku

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (zaokrąglona do 0,5 kg) Dawka (mg) Objętość na dawkę (6 mg/ml) Dawka lecznicza (przez 5 dni*) Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżoną odpornością Dawka profilaktyczna (przez 10 dni) Objętość dozownika, jakiej należy użyć (z podziałką 0,1 ml)
3 kg 9 mg 1,5 ml 1,5 ml dwa razyna dobę 1,5 ml dwa razyna dobę 1,5 ml raz na dobę 2,0 ml lub3,0 ml
3,5 kg 10,5mg 1,8 ml 1,8 ml dwa razyna dobę 1,8 ml dwa razyna dobę 1,8 ml raz na dobę 2,0 ml lub3,0 ml
4 kg 12 mg 2,0 ml 2,0 ml dwa razyna dobę 2,0 ml dwa razyna dobę 2,0 ml raz na dobę 3,0 ml
4,5 kg 13,5mg 2,3 ml 2,3 ml dwa razyna dobę 2,3 ml dwa razyna dobę 2,3 ml raz na dobę 3,0 ml
5 kg 15 mg 2,5 ml 2,5 ml dwa razyna dobę 2,5 ml dwa razyna dobę 2,5 ml raz na dobę 3,0 ml
5,5 kg 16,5mg 2,8 ml 2,8 ml dwa razyna dobę 2,8 ml dwa razyna dobę 2,8 ml raz na dobę 3,0 ml
6 kg 18 mg 3,0 ml 3,0 ml dwa razyna dobę 3,0 ml dwa razyna dobę 3,0 ml raz na dobę 3,0 ml (lub5,0 ml)
6,5 kg 19,5mg 3,3 ml 3,3 ml dwa razyna dobę 3,3 ml dwa razyna dobę 3,3 ml raz na dobę 5,0 ml
7 kg 21 mg 3,5 ml 3,5 ml dwa razyna dobę 3,5 ml dwa razyna dobę 3,5 ml raz na dobę 5,0 ml
7,5 kg 22,5mg 3,8 ml 3,8 ml dwa razyna dobę 3,8 ml dwa razyna dobę 3,8 ml raz na dobę 5,0 ml
8 kg 24 mg 4,0 ml 4,0 ml dwa razyna dobę 4,0 ml dwa razyna dobę 4,0 ml raz na dobę 5,0 ml
8,5 kg 25,5mg 4,3 ml 4,3 ml dwa razyna dobę 4,3 ml dwa razyna dobę 4,3 ml raz na dobę 5,0 ml
9 kg 27 mg 4,5 ml 4,5 ml dwa razyna dobę 4,5 ml dwa razyna dobę 4,5 ml raz na dobę 5,0 ml
9,5 kg 28,5mg 4,8 ml 4,8 ml dwa razyna dobę 4,8 ml dwa razyna dobę 4,8 ml raz na dobę 5,0 ml
10 kg 30 mg 5,0 ml 5,0 ml dwa razyna dobę 5,0 ml dwa razyna dobę 5,0 ml raz na dobę 5,0 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
*Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta (zgodnie z powyższą tabelą dawkowania). Odpowiednia dawka musi zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego pokarmu, takiego jak woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku. Przygotowanie w domu Jeśli nie jest dostępny na rynku produkt Tamiflu w postaci zawiesiny doustnej, należy użyć zawiesiny przygotowanej w aptece z kapsułek Tamiflu (szczegółowe instrukcje przedstawiono powyżej).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Jeśli nie jest dostępna gotowa zawiesina doustna Tamiflu ani zawiesina przygotowywana w aptece, można przygotowywać zawiesinę Tamiflu w domu. Jeśli dostępne są kapsułki w odpowiednich do wymaganych dawkach, dawkę należy podawać, otwierając kapsułkę i mieszając jej zawartość z nie więcej niż jedną łyżeczką odpowiedniego posłodzonego produktu spożywczego. Gorzki smak można ukryć, stosując produkty takie jak woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy czy polewy do deserów (takie jak sos karmelowy lub nugatowy). Mieszaninę należy wymieszać i podawać pacjentowi w całości. Mieszaninę należy połknąć bezpośrednio po przygotowaniu. Jeśli dostępne są jedynie kapsułki 75 mg, a potrzebne są dawki 30 mg lub 45 mg, to przygotowanie zawiesiny Tamiflu obejmuje dodatkowe czynności. Szczegółowe wskazówki zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynnego Tamiflu w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Tamiflu, kapsułki.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Tamiflu 75 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 30 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 45 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Tamiflu 75 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 75 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z jasnożółtej nieprzezroczystej mniejszej części z napisem „ROCHE” i jasnożółtej nieprzezroczystej większej części z napisem „30 mg”. Napisy są niebieskie.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z szarej nieprzezroczystej mniejszej części z napisem „ROCHE” i szarej nieprzezroczystej większej części z napisem „45 mg”. Napisy są niebieskie. Tamiflu 75 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z szarej nieprzezroczystej mniejszej części z napisem „ROCHE” i jasnożółtej nieprzezroczystej większej części z napisem „75 mg”. Napisy są niebieskie.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie grypy Produkt Tamiflu jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i dzieci, w tym u noworodków urodzonych w terminie, u których występują objawy typowe dla grypy, kiedy wirus grypy krąży w danym środowisku. Skuteczność leczenia wykazano wtedy, gdy rozpoczyna się je w ciągu dwóch dni od wystąpienia pierwszych objawów. Zapobieganie grypie – Zapobieganie po ekspozycji u osób w wieku 1 roku lub starszych po kontakcie z przypadkiem klinicznie rozpoznanej grypy, kiedy wirus grypy występuje w danym środowisku. – Właściwe stosowanie Tamiflu do zapobiegania grypie powinno wynikać z indywidualnej analizy każdego przypadku, uwzględniającej okoliczności i specyfikę populacji wymagającej ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku, gdy szczepy krążące nie odpowiadają szczepom wirusa zawartym w szczepionce lub w przypadku pandemii) można rozważyć sezonową profilaktykę u osób w wieku jednego roku lub starszych.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Wskazania do stosowania
– Tamiflu jest wskazany do zapobiegania grypie po ekspozycji u niemowląt w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii grypy (patrz punkt 5.2). Tamiflu nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Stosowanie leków przeciwwirusowych do leczenia grypy i zapobiegania jej powinno się opierać na oficjalnych zaleceniach. Decyzja dotycząca użycia oseltamiwiru do leczenia i profilaktyki powinna być podjęta po uwzględnieniu charakterystyki krążących wirusów grypy, dostępnych informacji dotyczących wrażliwości na leki szczepów wirusa w danym sezonie oraz skutków choroby w różnych obszarach geograficznych i w różnych populacjach pacjentów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Kapsułki twarde Tamiflu i zawiesina Tamiflu to postaci biorównoważne. Dawkę 75 mg można podać w postaci: – jednej kapsułki 75 mg lub – jednej kapsułki 30 mg i jednej kapsułki 45 mg lub – jednej dawki 30 mg i jednej dawki 45 mg zawiesiny. Fabrycznie wytwarzany Tamiflu w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym dla dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek lub gdy potrzebne są mniejsze dawki. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i więcej Leczenie : Zalecana dawka doustna dla młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych to 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Masa ciała Zalecana dawka przez 5 dni Zalecana dawka przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u dorosłych i młodzieży z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów , Pacjenci z obniżoną odpornością . Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus : Zalecaną dawką w zapobieganiu grypie po bliskim kontakcie z osobą zakażoną u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych jest 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez 10 dni. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od kontaktu z zarażoną osobą.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Masa ciała Zalecana dawka przez 10 dni Zalecana dawka przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg dwa razy na dobę
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu dwóch dni od kontaktu z zakażoną osobą. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Zalecana dawka do zapobiegania grypie podczas występowania masowych zachorowań w danym środowisku to 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez okres do 6 tygodni (lub do 12 tygodni u pacjentów z obniżoną odpornością, patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Dzieci i młodzież Dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat Dla niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych dostępne jest Tamiflu w postaci kapsułek 30 mg, 45 mg i 75 mg oraz w postaci zawiesiny doustnej. Leczenie : Zaleca się następujące dawkowanie zależne od masy ciała u niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych:

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie

Masa ciała Zalecane dawkowanie przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg dwa razy na dobę 45 mg dwa razy na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg dwa razy na dobę 60 mg dwa razy na dobę
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u dzieci ( w wieku ≥ 1 roku) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus : Zalecane dawkowanie Tamiflu w profilaktyce po ekspozycji na wirus:

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie

Masa ciała Zalecane dawkowanie przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg raz na dobę 30 mg raz na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg raz na dobę 45 mg raz na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg raz na dobę 60 mg raz na dobę
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg raz na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku poniżej 12 lat . Niemowlęta w wieku 0-12 miesięcy Leczenie: Zalecane dawkowanie u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy wynosi 3 mg/kg mc dwa razy na dobę. Dawkowanie to zostało określone na podstawie danych farmakokinetycznych i bezpieczeństwa, które wykazują, że taka dawka u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zapewnia uzyskanie stężenia osoczowego proleku i czynnych metabolitów, które będzie mieć oczekiwaną skuteczność kliniczną przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z profilem ustalonym dla starszych dzieci i u dorosłych (patrz punkt 5.2). U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie:

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie

Masa ciała* Zalecane dawkowanie przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni**Pacjenci z obniżoną odpornością
3 kg 9 mg dwa razy na dobę 9 mg dwa razy na dobę
4 kg 12 mg dwa razy na dobę 12 mg dwa razy na dobę
5 kg 15 mg dwa razy na dobę 15 mg dwa razy na dobę
6 kg 18 mg dwa razy na dobę 18 mg dwa razy na dobę
7 kg 21 mg dwa razy na dobę 21 mg dwa razy na dobę
8 kg 24 mg dwa razy na dobę 24 mg dwa razy na dobę
9 kg 27 mg dwa razy na dobę 27 mg dwa razy na dobę
10 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
* Tabela nie obejmuje wszystkich możliwych wartości w zakresie masy ciała dla podanej populacji. Przy ustalaniu dawki dla wszystkich pacjentów w wieku poniżej 1 roku należy przyjąć 3 mg/kg bez względu na masę ciała pacjenta. **Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków, to jest dzieci poniżej 36. tygodnia licząc od dnia po zapłodnieniu. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka po ekspozycji na wirus: Podczas pandemii grypy zalecaną dawką w zapobieganiu grypie u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest połowa dobowej dawki leczniczej.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Dawkowanie to jest określone na podstawie badań klinicznych z udziałem niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych i dorosłych, które wykazują, że dawka profilaktyczna odpowiadająca połowie dobowej dawki leczniczej jest klinicznie skuteczna do zapobiegania grypie. U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie zależne od wieku (patrz punkt 5.2 dla symulacji ekspozycji):
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Wiek Zalecane dawkowanie przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
0 – 12 miesięcy 3 mg/kg raz na dobę 3 mg/kg raz na dobę
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków to jest dzieci poniżej 36. tygodnia wieku postkoncepcyjnego. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku 0-12 miesięcy. Instrukcje dotyczące przygotowania roztworu bezpośrednio przed użyciem, patrz punkt 6.6. Specjalne grupy pacjentów Niewydolność wątroby U chorych z niewydolnością wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawki leczniczej ani profilaktycznej. Nie prowadzono badań u dzieci z zaburzeniami wątroby. Niewydolność nerek Leczenie grypy : Zaleca się zmniejszenie dawki u dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek. Zalecane dawkowanie przedstawiono w poniższej tabeli.

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka lecznicza
> 60 (ml/min) 75 mg dwa razy na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) dwa razy na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz na dobę
 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po każdej hemodializie
Pacjenci dializowaniotrzewnowo* 30 mg (zawiesina lub kapsułki) pojedyncza dawka

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
* Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis – CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Zapobieganie grypie : U dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek zaleca się zmniejszenie dawki zgodnie z poniższą tabelą.

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka profilaktyczna
> 60 (ml/min) 75 mg jeden raz na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) co drugi dzień
 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po co drugiej hemodializie
Pacjenci dializowaniotrzewnowo* 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz w tygodniu

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
* Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 12 lat i młodszych) z niewydolnością nerek, by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów. Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna redukcja dawki, o ile nie stwierdza się umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie: Zalecana długość leczenia grypy u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 10 dni (patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Nie jest wymagane dostosowanie dawki. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni po wystąpieniu objawów grypy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Profilaktyka sezonowa: Długotrwała profilaktyka sezonowa trwająca do 12 tygodni była oceniania u pacjentów z obniżoną odpornością (patrz punkt 4.4, 4.8 oraz 5.1). Sposób podawania Podanie doustne. Pacjenci, którzy nie są w stanie połykać kapsułek, mogą przyjmować odpowiednie dawki zawiesiny Tamiflu.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Oseltamiwir jest skuteczny tylko w przypadku choroby spowodowanej przez wirusy grypy. Nie ma dowodów na skuteczność oseltamiwiru w przypadku choroby spowodowanej przez inne czynniki niż wirusy grypy (patrz punkt 5.1). Tamiflu nie zastępuje szczepienia przeciw grypie . Podawanie Tamiflu nie może wpływać na decyzję o stosowaniu u danej osoby corocznego szczepienia przeciw grypie. Ochrona przed grypą trwa jedynie tak długo, jak długo podaje się Tamiflu. Tamiflu powinno się stosować do leczenia i zapobiegania grypie tylko wtedy, gdy wiarygodne dane epidemiologiczne wskazują, że wirus krąży w danym środowisku. Wykazano, że wrażliwość krążących szczepów wirusa na oseltamiwir znacznie się różni (patrz punkt 5.1). Dlatego lekarz przed podjęciem decyzji o zastosowaniu Tamiflu powinien uwzględnić najnowsze dostępne informacje dotyczące wrażliwości krążących szczepów wirusa na oseltamiwir.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężkie schorzenia współistniejące Nie są dostępne informacje o bezpieczeństwie i skuteczności oseltamiwiru u osób ze schorzeniami na tyle ciężkimi lub niestabilnymi, że są uważane za wskazanie do natychmiastowej hospitalizacji. Pacjenci z obniżoną odpornością Skuteczność stosowania oseltamiwiru zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce grypy u osób z obniżoną odpornością nie została w sposób pewny ustalona (patrz punkt 5.1). Choroby serca i (lub) układu oddechowego Nie ustalono skuteczności oseltamiwiru w leczeniu osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego. W tych populacjach nie stwierdzono różnic w częstości występowania powikłań między leczeniem oseltamiwirem i podawaniem placebo (patrz punkt 5.1). Dzieci i młodzież Obecnie nie są dostępne żadne dane pozwalające na określenia zalecanego dawkowania dla wcześniaków (< 36 tygodni wieku postkoncepcyjnego).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężka niewydolność nerek W przypadku ciężkiej niewydolności nerek występującej u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych zalecana jest redukcja zarówno dawki leczniczej, jak i profilaktycznej. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 1 roku lub starszych) z niewydolnością nerek by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.2 oraz 5.2). Zdarzenia neuropsychiatryczne Podczas terapii produktem Tamiflu u chorych na grypę (zwłaszcza u dzieci i młodzieży) obserwowano występowanie incydentów neuropsychiatrycznych. Zdarzenia te występują również u chorych na grypę, którzy nie przyjmują oseltamiwiru. Należy ściśle obserwować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany zachowania oraz rozważyć zagrożenia i korzyści z dalszego leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Właściwości farmakokinetyczne oseltamiwiru, takie jak niski stopień wiązania z białkami i metabolizm niezależny od systemów CYP450 i glukuronidazy (patrz punkt 5.2) sugerują, że wystąpienie znaczących klinicznie interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów jest mało prawdopodobne. Probenecyd U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przyjmujących jednocześnie probenecyd, nie jest konieczna zmiana dawki. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem anionowej drogi wydzielania w cewkach nerkowych, prowadzi do około dwukrotnego wzrostu ekspozycji na aktywny metabolit oseltamiwiru. Amoksycylina Oseltamiwir nie wykazuje interakcji kinetycznych z amoksycyliną, która jest wydalana tą samą drogą, co sugeruje, że interakcje oseltamiwiru zachodzące tą drogą są słabe.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Interakcje
Wydalanie przez nerki Wystąpienie znaczących klinicznie interakcji, spowodowanych konkurowaniem o wydzielanie cewkowe w nerkach, jest mało prawdopodobne ze względu na znany margines bezpieczeństwa dla większości takich substancji, sposobu eliminacji aktywnego metabolitu (przesączanie kłębuszkowe i anionowe, wydzielanie kanalikowe) oraz pojemność tych dróg wydalania. Należy jednak zachować ostrożność, przepisując oseltamiwir osobom przyjmującym jednocześnie wydalane tą samą drogą substancje o wąskim marginesie terapeutycznym (np. chlorpropamid, metotreksat, fenylobutazon). Dodatkowe informacje Nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych oseltamiwiru, ani jego głównych metabolitów podczas jednoczesnego podawania z paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenkami magnezu i glinu, węglanem wapnia), rymantadyną lub warfaryną (u osób stabilnych leczonych warfaryną i nie chorujących na grypę).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Grypa wiąże się z niekorzystnym wpływem na ciążę i płód oraz ryzykiem powstania poważnych wad wrodzonych, w tym wrodzonych wad serca. Duża liczba danych dotyczących ekspozycji na oseltamiwir kobiet w ciąży, uzyskanych ze zgłoszeń po wprowadzeniu produktu do obrotu i z badań obserwacyjnych (ponad 1000 wyników narażenia na lek w pierwszym trymestrze) wskazują na brak toksyczności oseltamiwir u powodującej wady wrodzone płodu/noworodka. Jednak w jednym badaniu obserwacyjnym, mimo braku zwiększenia całkowitego ryzyka wad wrodzonych, wyniki dotyczące występowania poważnych wrodzonych wad serca diagnozowanych w ciągu 12 miesięcy po urodzeniu nie były jednoznaczne. W tym badaniu częstość występowania poważnych wrodzonych wad serca po narażeniu na oseltamiwir w pierwszym trymestrze ciąży wyniosła 1,76% (7 niemowląt na 397 ciąż) w porównaniu z 1,01% w ciążach z populacji ogólnej bez narażenia na lek (iloraz szans 1,75, 95% przedział ufności 0,51 do 5,98).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest jasne, gdyż badanie miało ograniczoną moc. Co więcej, badanie to było zbyt małe, aby wiarygodnie ocenić poszczególne rodzaje poważnych wad wrodzonych; ponadto, populacje kobiet narażonych na działanie oseltamiwiru i kobiet nienarażonych nie mogły być w pełni porównane, w szczególności, jeśli chodzi o potwierdzenie czy zachorowały czy nie zachorowały na grypę. Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Stosowanie produktu Tamiflu może być rozważane w czasie ciąży jeśli jest niezbędne i po rozważeniu dostępnych informacji o bezpieczeństwie i korzyściach (dane dotyczące korzyści ze stosowania dla kobiet w ciąży, patrz punkt 5.1 „Leczenie grypy u kobiet w ciąży”) oraz patogenności krążącego szczepu wirusa grypy. Karmienie piersią U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania oseltamiwiru do mleka matki są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir i aktywny metabolit były wykrywane w mleku matki, jednak ich stężenia były na tyle niskie, że dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią, można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla karmiącej piersią matki. Płodność Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby lek Tamiflu wywierał wpływ na płodność u kobiet lub mężczyzn (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Preparat Tamiflu nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Tamiflu oparty jest na danych uzyskanych od 6049 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 1473 dzieci leczonych produktem Tamiflu lub placebo na grypę oraz na danych uzyskanych od 3990 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 253 dzieci otrzymujących Tamiflu lub placebo/nieleczonych w celu profilaktyki grypy w badaniach klinicznych. Dodatkowo 245 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 7 pacjentów z grupy młodzieży i 39 dzieci) otrzymywało Tamiflu w leczeniu grypy i 475 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 18 dzieci, z pośród których 10 otrzymywało Tamiflu a 8 placebo) otrzymywało Tamiflu lub placebo w celu profilaktyki grypy. U dorosłych i (lub) młodzieży najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi reakcjami leku (ang. ARs – Adverse Reactions) były nudności i wymioty w badaniach dotyczących leczenia, oraz nudności w badaniach dotyczących profilaktyki.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Większość tych reakcji niepożądanych (ARs) była zgłaszana jako jednorazowe wystąpienie w pierwszej lub drugiej dobie leczenia i ustępowała samoistnie w ciągu 1-2 dni. U dzieci najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi były wymioty. U większości pacjentów powyższe niepożądane reakcje produktu (ang. ARs) nie spowodowały przerwania terapii produktem Tamiflu. Do rzadkich, poważnych działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu należą: reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia neuropsychiatryczne. (Zaburzenia neuropsychiatryczne, patrz punkt 4.4).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Lista działań niepożądanych w formie tabelarycznej Reakcje niepożądane (ARs) wymienione w tabeli poniżej mieszczą się w następujących kategoriach: bardzo często (  1/10 ), często (  1/100 do < 1/10 ), niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100 ), rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000 ). Reakcje niepożądane (ARs) są kwalifikowane do odpowiedniej kategorii w tabelach odpowiednio do łącznej analizy danych z badań klinicznych. Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i młodzieży : Tabela 1 przedstawia najczęstsze reakcje niepożądane (ARs) obserwowane w badaniach dotyczących leczenia i profilaktyki z udziałem dorosłych i (lub) młodzieży, którym podawano zalecaną dawkę (75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni w ramach leczenia oraz 75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni w ramach profilaktyki).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa zgłaszany u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę Tamiflu w ramach profilaktyki (75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni) był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia, pomimo dłuższego czasu przyjmowania produktu w badaniach profilaktyki. Tabela 1 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania Tamiflu w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych i młodzieży lub zgłaszane w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (post marketing surveillance)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodne z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardła, infekcje górnych dróg oddechowych,zapalenie zatok
Zaburzenia krwii układu chłonnego małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologiczne go reakcjenadwrażliwości reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne
Zaburzenia psychiczne wzburzenie, nieprawidłowe zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenia, halucynacje, koszmary,samookaleczenie
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy bezsenność zmieniony poziom świadomości,drgawki
Zaburzenia oka zaburzenia wzroku

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodne z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zaburzenia serca zaburzenia rytmuserca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia kaszel,ból gardła, wodnisty wyciek z nosa
Zaburzeniażołądka i jelit nudności wymioty, ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność krwawienia z przewodu pokarmowego, krwotocznezapalenie jelita grubego
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych podwyższona aktywność enzymów wątrobowych piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątroby,zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wyprysk, zapalenie skóry, wysypka pokrzywka obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna nekrolizanaskórka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból,zawroty głowy (w tym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), zmęczenie, gorączka,ból kończyn

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci : W badaniach klinicznych oseltamiwiru podawanego w ramach leczenia grypy wzięło udział w sumie 1473 dzieci (w tym dzieci w wieku 1–12 lat bez schorzeń współistniejących oraz dzieci w wieku 6–12 lat chore na astmę). 851 dzieci przyjmowało oseltamiwir w postaci zawiesiny. 158 dzieci przyjmowało zalecaną dawkę Tamiflu raz na dobę w badaniu profilaktyki poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (n = 99) w 6-tygodniowym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u dzieci (n = 49) i 12-tygodniowym pediatrycznym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u pacjentów z obniżoną odpornością (n = 10). Tabela 2 przedstawia najczęściej zgłaszanie reakcje niepożądane (AR) obserwowane w badaniach klinicznych z udziałem dzieci. Tabela 2 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania Tamiflu w leczeniu i zapobieganiu grypie u dzieci (dawkowanie oparte na wieku/masie ciała [od 30 mg do 75 mg raz na dobę])

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacjaukładów i narządów(SOC) Reakcje niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze zapalenie uchaśrodkowego
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy
Zaburzenia oka zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienie oczu, wydzielina zoczu i ból oczu)
Zaburzenia ucha ibłędnika ból ucha zaburzeniabłony bębenkowej
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa, wodnista wydzielina z nosa
Zaburzenia żołądkai jelit wymioty ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność,nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowezapalenie skóry)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych reakcji niepożądanych : Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego Grypa może być związana z szeregiem różnych objawów neurologicznych i behawioralnych, w tym halucynacjami, majaczeniami i zmianami behawioralnymi, w niektórych przypadkach zakończonych zgonem. Zdarzenia te mogą wystąpić w razie zapalenia mózgu lub encefalopatii, lecz także bez ciężkiego schorzenia. Po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów chorych na grypę, którzy przyjmowali Tamiflu obserwowano przypadki drgawek i majaczenia (w tym również zmiany świadomości, splątanie, zmiany behawioralne, omamy, halucynacje, wzburzenie, niepokój, koszmary), w bardzo małej liczbie przypadków zakończone samookaleczeniem lub zgonem. Te zdarzenia występowały i ustępowały nagle i szybko i obserwowano je przede wszystkim u dzieci i młodzieży. Udział Tamiflu w tych zdarzeniach jest nieznany. Podobne reakcje neuropsychiatryczne występowały również u pacjentów chorych na grypę, którzy nie przyjmowali Tamiflu.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym zapalenie wątroby i podwyższona aktywność enzymów wątrobowych u pacjentów z chorobą grypopodobną. Do tych przypadków należy piorunujące zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym i (lub) niewydolność wątroby. Inne populacje specjalne Dzieci (niemowlęta w wieku poniżej 1 roku) W dwóch badaniach mających na celu opisanie farmakokinetyki, farmakodynamiki i profilu bezpieczeństwa terapii z użyciem oseltamiwiru u 135 dzieci w wieku poniżej 1 roku zarażonych grypą stwierdzono, że profil bezpieczeństwa był zbliżony w poszczególnych kohortach wiekowych, a najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi były wymioty, biegunki i pieluszkowe zapalenie skóry (patrz punkt 5.2). Brak jest dostatecznych danych dla niemowląt w wieku postkoncepcyjnym poniżej 36. tygodnia.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania oseltamiwiru w leczeniu grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku, pochodzące z prospektywnych i retrospektywnych badań obserwacyjnych (obejmujących łącznie ponad 2400 niemowląt z tej grupy wiekowej), epidemiologicznej bazy danych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu sugerują, że profil bezpieczeństwa u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest podobny do znanego profilu bezpieczeństwa u dzieci w wieku 1 roku i starszych. Osoby starsze i osoby z przewlekłą chorobą serca i (lub) układu oddechowego Populacja objęta badaniami dotyczącymi leczenia grypy składa się z dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących oraz pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia powikłań grypy, np. osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca lub układu oddechowego).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa u pacjentów z grupy ryzyka był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego u dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odpornością oceniano w dwóch badaniach z użyciem dawki standardowej lub wysokiej dawki (dawka podwojona lub dawka potrojona) Tamiflu (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa produktu Tamiflu obserwowany w tych badaniach był spójny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym we wcześniejszych badaniach klinicznych, w których Tamiflu podawano w leczeniu grypy pacjentom bez obniżonej odporności we wszystkich grupach wiekowych (pod innymi względami zdrowym pacjentom lub pacjentom „z grupy ryzyka” [tj. pacjentom ze współwystępowaniem chorób układu oddechowego i (lub) serca]). Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym w grupie dzieci z obniżoną odpornością były wymioty (28%).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
W 12-tygodniowym badaniu profilaktyki z udziałem 475 pacjentów z obniżoną odpornością, w tym 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat i starszych, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy przyjmowali oseltamiwir był taki sam, jak wcześniej obserwowany w badaniach klinicznych profilaktyki produktu Tamiflu. Dzieci z astmą oskrzelową Profil reakcji niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo zbliżony do obserwowanego u dzieci bez schorzeń współistniejących. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Raporty dotyczące przedawkowania produktu Tamiflu zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano zdarzeń niepożądanych. Zdarzenia niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu Tamiflu w dawkach terapeutycznych, opisanych w punkcie 4.8. Nie jest znane specyficzne antidotum. Dzieci i młodzież Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży. Należy zachować ostrożność podczas przygotowywania Tamiflu w postaci zawiesiny doustnej oraz podczas podawania Tamiflu dzieciom.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania wewnętrznego, inhibitory neuraminidazy Kod ATC: J05AH02 Fosforan oseltamiwiru jest prekursorem aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Ten aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych wirusów w organizmie. Karboksylan oseltamiwiru in vitro hamuje enzym neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Fosforan oseltamiwiru hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro .
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
In vivo na modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg dwa razy na dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B. Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań nad doświadczalnym narażeniem na zakażenie zdrowych ochotników. Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosi od 0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosi 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM. Badania kliniczne Leczenie zakażenia grypą Wskazanie to potwierdzono w badaniach klinicznych naturalnie występujących przypadków grypy, wśród których dominowało zakażenie wirusem grypy A. Oseltamiwir jest skuteczny tylko wobec choroby spowodowanej wirusem grypy. Dlatego przedstawiono wyłącznie analizy statystyczne dla chorych zakażonych wirusem grypy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W całej leczonej populacji, która obejmowała zarówno osoby zakażone wirusem grypy, jak i bez tego wirusa (ITT) pierwotna skuteczność preparatu była zmniejszona proporcjonalnie do liczby osób niezakażonych wirusem grypy. W całej leczonej populacji zakażenie grypą potwierdzono u 67% (od 46% do 74%) pacjentów biorących udział w badaniu. Wśród osób w starszym wieku 64% było zakażonych wirusem grypy (ang. influenza-positive), zaś wśród pacjentów z chorobami serca i (lub) układu oddechowego wirusem grypy zakażonych było 62%. We wszystkich badaniach III fazy pacjentów rekrutowano do badania jedynie w okresie, gdy wirus grypy krążył w lokalnym środowisku. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsza : Pacjenci kwalifikowali się do badania, jeśli zgłosili się w ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów i mieli gorączkę ≥ 37,8 C, czemu towarzyszył przynajmniej jeden objaw ze strony układu oddechowego (kaszel, objawy ze strony nosa lub ból gardła) oraz co najmniej jeden objaw ogólny (bóle mięśni, dreszcze/poty, uczucie osłabienia, zmęczenie lub ból głowy).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W sumarycznej analizie wszystkich dorosłych i młodzieży (N = 2413) biorących udział w badaniu nad leczniczym stosowaniem oseltamiwiru w dawce 75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni stwierdzono skrócenie średniego czasu trwania choroby o około jeden dzień z 5,2 dnia (95% przedział ufności 4,9 – 5,5 dni) w grupie placebo do 4,2 dnia (95% przedział ufności 4,0 – 4,4 dnia; p ≤ 0,0001). Odsetek chorych, u których wystąpiły specyficzne powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych (przede wszystkim zapalenie oskrzeli) leczone antybiotykami, zmniejszył się z 12,7% (135/1063) w grupie placebo do 8,6% (116/1350) w grupie leczonej oseltamiwirem (p = 0,0012). Leczenie grypy w populacjach wysokiego ryzyka : U osób w starszym wieku (≥ 65 lat) i u osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, otrzymujących 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni, średni czas trwania choroby nie zmniejszył się znacząco.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całkowity czas trwania gorączki zmniejszył się o jeden dzień w grupie leczonej oseltamiwirem. U osób w starszym wieku, zakażonych wirusem grypy, oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami z 19% (52/268) w grupie placebo do 12% (29/250) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,0156). U zakażonych wirusem grypy pacjentów z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego łączna częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami wynosiła 17% (22/133) w grupie placebo i 14% (16/118) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,5976). Leczenie grypy u kobiet w ciąży: Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, istnieją natomiast dane pochodzące z badań po wprowadzeniu produktu do obrotu i badań obserwacyjnych, które wskazują na korzyści wynikające z niższej zachorowalności/śmiertelności podczas stosowania produktu w opisanym schemacie dawkowania, w tej populacji.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki z analiz farmakokinetycznych wskazują obniżoną ekspozycję na aktywny metabolit, nie zaleca się jednak korekty dawki w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Wchłanianie Oseltamiwir łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu fosforanu oseltamiwiru (proleku) i ulega wydajnemu przekształcaniu, głównie przez esterazy wątrobowe, do aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Co najmniej 75% dawki doustnej dociera do krążenia w postaci aktywnego metabolitu. Ekspozycja na prolek wynosi poniżej 5% w stosunku do aktywnego metabolitu. Stężenie w osoczu zarówno proleku, jak i aktywnego metabolitu jest proporcjonalne do dawki i nie zmienia się pod wpływem podawania preparatu jednocześnie z pokarmem. Dystrybucja W stanie stacjonarnym średnia objętość dystrybucji karboksylanu oseltamiwiru u ludzi wynosi około 23 litrów, co odpowiada objętości płynów pozakomórkowych organizmu. Ponieważ neuraminidaza wykazuje aktywność pozakomórkową, karboksylan oseltamiwiru dociera do wszystkich miejsc, gdzie rozprzestrzenia się wirus grypy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wiązanie karboksylanu oseltamiwiru z białkami ludzkiego osocza jest znikome (około 3%). Biotransformacja Oseltamiwir jest wydajnie przekształcany do karboksylanu oseltamiwiru przez esterazy znajdujące się przede wszystkim w wątrobie. W badaniach in vitro wykazano, że ani oseltamiwir, ani jego aktywny metabolit, nie są substratami ani inhibitorami głównych izoform cytochromu P450. W badaniach in vivo nie znaleziono żadnych koniugatów 2 fazy żadnego z tych dwóch związków. Eliminacja Wchłonięty oseltamiwir jest eliminowany przede wszystkim (> 90%) poprzez przekształcenie do karboksylanu oseltamiwiru. Związek ten nie podlega dalszemu metabolizmowi i jest wydalany z moczem. Maksymalne stężenie karboksylanu oseltamiwiru w surowicy obniża się zgodnie z okresem półtrwania wynoszącym u większości badanych od 6 do 10 godzin. Aktywny metabolit jest eliminowany w całości poprzez wydzielanie nerkowe.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy karboksylanu oseltamiwiru (18,8 l/h) przekracza wskaźnik przesączania kłębuszkowego (7,5 l/h), co wskazuje, że poza filtracją kłębkową zachodzi również wydzielanie kanalikowe. Poniżej 20% znakowanej izotopowo dawki doustnej wydala się z kałem. Inne specjalne populacje pacjentów Dzieci i młodzież Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku : Farmakokinetykę, farmakodynamikę i profil bezpieczeństwa Tamiflu oceniono w dwóch niekontrolowanych badaniach otwartych obejmujących zarażone grypą dzieci w wieku poniżej 1 roku (n=135). Prędkość klirensu czynnego metabolitu, skorygowana według masy ciała, zmniejsza się wraz z wiekiem wśród dzieci poniżej 1 roku. Ekspozycja na metabolit wykazuje również większą zmienność u najmłodszych niemowląt. Dostępne dane wskazują, że po podaniu dawki 3 mg/kg niemowlętom w wieku 0-12 miesięcy uzyskuje się ekspozycję na prolek i metabolit, która zapewnia oczekiwaną skuteczność, przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z tym, który obserwuje się u starszych dzieci i osób dorosłych przyjmujących zatwierdzoną dawkę (patrz punkt 4.1 i 4.2).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zgłaszane zdarzenia niepożądane były zgodne z profilem bezpieczeństwa ustalonym dla starszych dzieci. Nie ma dostępnych danych dotyczących poekspozycyjnej profilaktyki grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku. Nie prowadzono badań nad profilaktyką u dzieci w wieku poniżej 12 lat podczas epidemii grypy w danym środowisku. Profilaktyka po ekspozycji na wirus grypy u dzieci w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii: Symulacja dawkowania 3 mg/kg raz na dobę u dzieci <1 roku wykazuje ekspozycję w takim samym zakresie jak w przypadku podawania dorosłym dawki 75 mg raz na dobę, lub większym. Ekspozycja ta nie przewyższa ekspozycji terapeutycznej dla niemowląt <1 rok (3 mg/kg dwa razy na dobę) i przewiduje się, że będzie skutkowała porównywalnym profilem bezpieczeństwa (patrz punkt 4.8). Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących profilaktyki u niemowląt w wieku <1 roku.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze : Farmakokinetykę oseltamiwiru oceniano w badaniach farmakokinetycznych z pojedynczą dawką u niemowląt, dzieci i młodzieży od 1 roku do 16 lat. Farmakokinetyka wielokrotnych dawek była badana u małej liczby dzieci biorących udział w badaniu nad kliniczną skutecznością preparatu. Młodsze dzieci eliminowały zarówno prolek, jak i jego aktywny metabolit szybciej, niż dorośli, co prowadziło do mniejszej ekspozycji przy danej dawce wyrażonej w mg/kg. Dawka 2 mg/kg mc. powoduje ekspozycję na karboksylan oseltamiwiru porównywalną do tej, jaką uzyskuje się u dorosłych otrzymujących pojedynczą dawkę 75 mg (około 1 mg/kg mc.). Farmakokinetyka oseltamiwiru u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat lub starszej jest podobna, jak u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na aktywny metabolit w stanie stacjonarnym była u osób w starszym wieku (65 do 78 lat) o 25 do 35% wyższa w porównaniu z dorosłymi w wieku poniżej 65 lat, otrzymującymi porównywalne dawki oseltamiwiru.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Okresy półtrwania, obserwowane u osób w starszym wieku, były podobne jak u młodszych dorosłych. Na podstawie ekspozycji na produkt leczniczy i tolerancji można stwierdzić, że u osób w starszym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, o ile nie ma dowodów na istnienie umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min) (patrz punkt 4.2). Niewydolność nerek Podawanie 100 mg fosforanu oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni pacjentom z różnego stopnia niewydolnością nerek wykazało, że ekspozycja na karboksylan oseltamiwiru jest odwrotnie proporcjonalna do upośledzenia czynności nerek. Dawkowanie, patrz punkt 4.2. Niewydolność wątroby Z badań in vitro wynika, że nie należy się spodziewać, by ekspozycja na oseltamiwir była znacząco zwiększona lub ekspozycja na jego aktywny metabolit znacząco zmniejszona u pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Kobiety w ciąży Zbiorcza analiza populacyjnych danych farmakokinetycznych wskazuje, że schemat dawkowania Tamiflu opisany w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania prowadzi do niższej (średnio o 30% dla wszystkich trymestrów) ekspozycji na aktywny metabolit u kobiet ciężarnych w porównaniu z kobietami nie będącymi w ciąży. Niższa przewidywalna ekspozycja pozostaje jednak na poziomie wyższym niż minimalne stężenie hamujące (wartości IC95, IC – Inhibitory Concentration) i działa terapeutycznie na różne szczepy wirusa grypy. Istnieją ponadto dowody z badań obserwacyjnych wskazujące na korzyści, jakie ta populacja może odnieść ze stosowania produktu w podanym schemacie dawkowania. Nie zaleca się zatem korekty dawek w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet ciężarnych (patrz punkt 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci z obniżoną odpornością Analizy farmakokinetyki populacyjnej wskazują, że leczenie oseltamiwirem pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży (w wieku < 18 lat) z obniżoną odpornością (zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania) powoduje zwiększoną przewidywaną ekspozycję (od około 5% do 50%) na aktywny metabolit w porównaniu z pacjentami bez obniżonej odporności, u których występuje porównywalny klirens kreatyniny. Z uwagi na szeroki margines bezpieczeństwa aktywnego metabolitu dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów ze względu na obniżoną odporność. Jednak w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością i zaburzeniami czynności nerek, dawki należy dostosować zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania. Analizy farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z dwóch badań z udziałem pacjentów z obniżoną odpornością wykazały, że w przypadku ekspozycji wyższych niż uzyskane po podaniu dawki standardowej nie wystąpiła istotna dodatkowa korzyść.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania przedkliniczne zebrane na podstawie konwencjonalnych badań nad farmakologią bezpieczeństwa, toksycznością powtarzanych dawek i genotoksycznością nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla ludzi. Wyniki konwencjonalnych badań na gryzoniach dotyczących karcynogenności wykazały zależną od dawki tendencję do zwiększenia częstości występowania niektórych nowotworów, typowych dla szczepu gryzoni użytego do badań. Rozważając zakresy ekspozycji stosowane w badaniach na gryzoniach i uwzględniając oczekiwaną ekspozycję u ludzi, wyniki te nie zmieniają współczynnika korzyść-ryzyko stosowania Tamiflu we wskazaniach terapeutycznych. Badania teratogenności prowadzono na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek wynoszących odpowiednio do 1500 mg/kg mc./dobę i do 500 mg/kg mc./dobę. Nie stwierdzono żadnego wpływu na rozwój płodu.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach nad płodnością szczurów otrzymujących dawkę do 1500 mg/kg mc./dobę nie wykazano negatywnych reakcji u żadnej płci. W badaniach prenatalnych i postnatalnych u szczurów zaobserwowano wydłużenie porodu po dawce 1500 mg/kg mc./dobę: margines bezpieczeństwa między ekspozycją u ludzi i najwyższą ekspozycją niedziałającą niekorzystnie (500 mg/kg/dobę) u szczurów jest 480-krotny dla oseltamiwiru i 44-krotny dla jego aktywnego metabolitu. Ekspozycja płodu na lek u szczurów i królików wynosiła około 15 do 20% ekspozycji matki. U karmiących szczurów oseltamiwir i jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir oraz jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka matki. Ekstrapolacja danych zwierzęcych pozwala szacować, że wydzielanie obu związków wynosiłoby odpowiednio około 0,01 mg/dobę i 0,3 mg/dobę. W „maksymalizującym” teście na świnkach morskich wykazano zdolność oseltamiwiru do podrażnienia skóry.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U około 50% zwierząt poddanych działaniu nieprzetworzonej substancji aktywnej wystąpił rumień. Stwierdzono odwracalne podrażnienie oczu u królika. Podczas gdy bardzo wysokie, pojedyncze, doustne dawki fosforanu oseltamiwiru aż do najwyższej dawki badanej (1310 mg/kg), nie powodowały reakcji niepożądanych u dorosłych szczurów, u młodych, 7-dniowych szczurów były toksyczne, w tym śmiertelne. Reakcje te obserwowano w przypadku dawek wynoszących 657 mg/kg mc. i większych. W przypadku dawki 500 mg/kg mc. nie obserwowano reakcji niepożądanych, również w przypadku leczenia przewlekłego (500 mg/kg mc./dobę podawane od 7. do 21. dnia po porodzie).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Tamiflu 30 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon Kroskarmeloza sodowa Stearylofumaran sodowy Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E172) Żelaza tlenek czerwony (E172) Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, którym wykonano napisy Szelak Tytanu dwutlenek (E171) FD oraz C Blue 2 (indygotyna, E132) Tamiflu 45 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki : Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon Kroskarmeloza sodowa Stearylofumaran sodowy Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek czarny (E172) Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, którym wykonano napisy Szelak Tytanu dwutlenek (E171) FD oraz C Blue 2 (indygotyna, E132) Tamiflu 75 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon Kroskarmeloza sodowa Stearylofumaran sodowy Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E172) Żelaza tlenek czerwony (E172) Żelaza tlenek czarny (E172) Tytanu dwutlenek (E171) Barwnik, którym wykonano napisy Szelak Tytanu dwutlenek (E171) FD oraz C Blue 2 (indygotyna, E132) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
6.3 Okres ważności Tamiflu 30 mg kapsułki twarde 10 lat Tamiflu 45 mg kapsułki twarde 10 lat Tamiflu 75 mg kapsułki twarde 10 lat Przechowywanie zawiesiny przygotowanej w aptece Okres trwałości 10 dni w temperaturze poniżej 25°C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Warunki przechowywania zawiesiny przygotowanej w aptece, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Potrójny blister (PVC/PE/PVDC, zamknięcie folią aluminiową). Wielkość opakowania 10 kapsułek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Produkt przygotowywany bezpośrednio przed użyciem Gdy produkt Tamiflu w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej nie jest dostępny Fabrycznie wytwarzany proszek Tamiflu do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym u dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek lub jeśli potrzebne są niższe dawki.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku, gdy nie jest dostępny na rynku produkt Tamiflu w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej, farmaceuta może sporządzić zawiesinę (6 mg/ml) z kapsułek Tamiflu lub pacjenci mogą przygotować taką zawiesinę z kapsułek w domu. Bardziej zaleca się sporządzanie produktu w aptece niż w domu. Szczegółowe informacje o przygotowywaniu produktu w domu zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynnego Tamiflu w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Tamiflu, kapsułki. Należy zapewnić strzykawki o odpowiedniej objętości i podziałce w celu podawania zawiesiny przygotowanej w aptece, jak również na potrzeby procedur związanych z przygotowywaniem produktu w domu. W obu sytuacjach najlepiej, by na strzykawce oznaczone były właściwe objętości. Przygotowanie roztworu w aptece 6 mg/ml zawiesina przygotowana w aptece z kapsułek Dorośli, młodzież i niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze, którzy nie są w stanie połknąć kapsułek Procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, która zapewni jednemu pacjentowi ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Dla pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia. Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Tamiflu 30 mg, 45 mg lub 75 mg z użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego. Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego dla jednego pacjenta. Wymagana całkowita objętość zależy od masy ciała pacjenta zgodnie z zaleceniami w poniższej tabeli. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Wymagana całkowita objętość została zamieszczona w poniższej tabeli dla pacjentów z obniżoną odpornością i zależy od masy ciała pacjenta. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na 5- dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynuprzy odmierzaniu Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
10 kg do 15 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*
> 15 kg do 23 kg 75 ml 90 ml lub 100 ml*
> 23 kg do 40 kg 100 ml 125 ml
> 40 kg 125 ml 137,5 ml (lub 150 ml)*

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
*Zależnie od mocy użytych kapsułek Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na 10- dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynuprzy odmierzaniu Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
10 kg do 15 kg 100 ml 125 ml
> 15 kg do 23 kg 150 ml 187,5 ml
> 23 kg do 40 kg 200 ml 250 ml
> 40 kg 250 ml 300 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości (obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą poniżej: Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
60 ml Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 8 kapsułek (360mg) 12 kapsułek(360 mg) 59,5 ml
75 ml 6 kapsułek(450 mg) 10 kapsułek(450 mg) 15 kapsułek(450 mg) 74 ml
90 ml Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 12 kapsułek(540 mg) 18 kapsułek(540 mg) 89 ml
100 ml 8 kapsułek(600 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy* 20 kapsułek(600 mg) 98,5 ml
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml
137,5 ml 11 kapsułek(825 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 136 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy. Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny,jaką należy przygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml
187,5 ml 15 kapsułek(1120 mg) 25 kapsułek(1120 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 185 ml
250 ml 20 kapsułek(1500 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 50 kapsułek(1500 mg) 246,5 ml
300 ml 24 kapsułki(1800 mg) 40 kapsułek(1800 mg) 60 kapsułek(1800 mg) 296 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy. Po trzecie, należy postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu przygotowania 6 mg/ml zawiesiny z kapsułek Tamiflu: 1. Do szklanej zlewki odpowiednich rozmiarów wlać ustaloną ilość wody zawierającej benzoesanu sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący 2. Otworzyć ustaloną ilość kapsułek Tamiflu i wsypać zawartość każdej kapsułki bezpośrednio do wody w szklanej zlewce. 3. Za pomocą odpowiedniego urządzenia do mieszania, mieszać przez 2 minuty. (Uwaga: składnik produktu, fosforan oseltamiwiru, łatwo rozpuszcza się w wodzie. Zawiesina jest utworzona przez substancje pomocnicze w kapsułkach Tamiflu, które są nierozpuszczalne.) 4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET). Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu. 5. Zamknąć butelkę zakrętką uniemożliwiającą otwarcie przez dzieci. 6.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Umieścić na butelce pomocniczą etykietę o treści „ Wstrząsnąć lekko przed użyciem ” . (Uwaga: wymieszana zawiesina powinna być delikatnie wstrząśnięta, przed podaniem, aby zminimalizować pojawianie się pęcherzyków powietrza.) 7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na etykiecie aptecznej. 8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków przechowywania (patrz punkt 6.3). Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w poniższej tabeli.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny wykonanej z kapsułek Tamiflu w aptece u pacjentów w wieku 1 roku lub starszych

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Dawka (mg) Objętość na dawkę 6 mg/ml Dawka lecznicza (przez 5 dni*) Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżonąodpornością Dawka profilaktyczna (przez 10 dni)
10 kg do 15 kg 30 mg 5 ml 5 ml dwa razy nadobę 5 ml dwa razy nadobę 5 ml raz na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg 7,5 ml 7,5 ml dwa razyna dobę 7,5 ml dwa razy nadobę 7,5 ml raz na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg 10 ml 10 ml dwa razy nadobę 10 ml dwa razy nadobę 10 ml raz na dobę
> 40 kg 75 mg 12,5 ml 12,5 ml dwa razyna dobę 12,5 ml dwa razyna dobę 12,5 ml raz na dobę

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
*Zalecana długość terapii u pacjentów z obniżoną odpornością ( w wieku ≥1 roku) wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością. Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta (zgodnie z powyższą tabelą dawkowania). Odpowiednia dawka powinna zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego pokarmu, takiego jak woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku. Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku Procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, który zapewni jednemu pacjentowi ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia. Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Tamiflu 30 mg, 45 mg lub 75 mg z użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego. Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu dla jednego pacjenta. Wymagana całkowita objętość jest zależna od masy ciała pacjenta, zgodnie z tabelą poniżej. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta. Wymagana całkowita objętość została zamieszczona w poniższej tabeli i zależy od masy ciała pacjenta.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 5- dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynu przyodmierzaniu Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
 7 kg do 40 ml 50 ml
> 7 kg do10 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
*Zależnie od mocy użytych kapsułek Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 10- dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała(kg) Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynu przyodmierzaniu Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
 7 kg do 80 ml 100 ml
> 7 kg do 10 kg 100 ml 125 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości (obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą poniżej: Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny,jaką należy przygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
50 ml 4 kapsułki(300 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy * 10 kapsułek(300 mg) 49,5 ml
60 ml Należy użyć kapsułek oinnej mocy* 8 kapsułek(360 mg) 12 kapsułek(360 mg) 59,5 ml
75 ml 6 kapsułek(450 mg) 10 kapsułek(450 mg) 15 kapsułek(450 mg) 74 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy . Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru) Potrzebnaobjętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
100 ml 8 kapsułek(600 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy * 20 kapsułek(600 mg) 98,5 ml
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy * 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy . Po trzecie, postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu zmieszania 6 mg/ml zawiesiny z kapsułek Tamiflu: 1. Do szklanej zlewki odpowiednich rozmiarów wlać ustaloną ilość wody zawierającej benzoesanu sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący. 2. Otworzyć ustaloną ilość kapsułek Tamiflu i wsypać zawartość każdej kapsułki bezpośrednio do wody w szklanej zlewce. 3. Za pomocą odpowiedniego urządzenia do mieszania, mieszać przez 2 minuty. (Uwaga: składnik produktu, fosforan oseltamiwiru, łatwo rozpuszcza się w wodzie. Zawiesina jest utworzona przez substancje pomocnicze w kapsułkach Tamiflu, które są nierozpuszczalne.) 4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET). Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu. 5. Zamknąć butelkę zakrętką uniemożliwiającą otwarcie przez dzieci. 6.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Umieścić na butelce pomocniczą etykietę o treści „ Wstrząsnąć lekko przed użyciem ” . (Uwaga: wymieszana zawiesina powinna być delikatnie wstrząśnięta przed podaniem, aby zminimalizować pojawianie się pęcherzyków powietrza.) 7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na etykiecie aptecznej. 8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków przechowywania (patrz punkt 6.3). Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w poniższej tabeli.
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny sporządzonej z kapsułek Tamiflu w aptece dla niemowląt w wieku poniżej 1 roku

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (zaokrąglona do 0,5 kg) Dawka (mg) Objętość na dawkę (6 mg/ml) Dawka lecznicza (przez 5 dni*) Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżoną odpornością Dawka profilaktyczna (przez 10 dni) Objętość dozownika, jakiej należy użyć (z podziałką 0,1 ml)
3 kg 9 mg 1,5 ml 1,5 ml dwa razyna dobę 1,5 ml dwa razyna dobę 1,5 ml raz na dobę 2,0 ml lub3,0 ml
3,5 kg 10,5mg 1,8 ml 1,8 ml dwa razyna dobę 1,8 ml dwa razyna dobę 1,8 ml raz na dobę 2,0 ml lub3,0 ml
4 kg 12 mg 2,0 ml 2,0 ml dwa razyna dobę 2,0 ml dwa razyna dobę 2,0 ml raz na dobę 3,0 ml
4,5 kg 13,5mg 2,3 ml 2,3 ml dwa razyna dobę 2,3 ml dwa razyna dobę 2,3 ml raz na dobę 3,0 ml
5 kg 15 mg 2,5 ml 2,5 ml dwa razyna dobę 2,5 ml dwa razyna dobę 2,5 ml raz na dobę 3,0 ml
5,5 kg 16,5mg 2,8 ml 2,8 ml dwa razyna dobę 2,8 ml dwa razyna dobę 2,8 ml raz na dobę 3,0 ml
6 kg 18 mg 3,0 ml 3,0 ml dwa razyna dobę 3,0 ml dwa razyna dobę 3,0 ml raz na dobę 3,0 ml (lub5,0 ml)
6,5 kg 19,5mg 3,3 ml 3,3 ml dwa razyna dobę 3,3 ml dwa razyna dobę 3,3 ml raz na dobę 5,0 ml
7 kg 21 mg 3,5 ml 3,5 ml dwa razyna dobę 3,5 ml dwa razyna dobę 3,5 ml raz na dobę 5,0 ml
7,5 kg 22,5mg 3,8 ml 3,8 ml dwa razyna dobę 3,8 ml dwa razyna dobę 3,8 ml raz na dobę 5,0 ml
8 kg 24 mg 4,0 ml 4,0 ml dwa razyna dobę 4,0 ml dwa razyna dobę 4,0 ml raz na dobę 5,0 ml
8,5 kg 25,5mg 4,3 ml 4,3 ml dwa razyna dobę 4,3 ml dwa razyna dobę 4,3 ml raz na dobę 5,0 ml
9 kg 27 mg 4,5 ml 4,5 ml dwa razyna dobę 4,5 ml dwa razyna dobę 4,5 ml raz na dobę 5,0 ml
9,5 kg 28,5mg 4,8 ml 4,8 ml dwa razyna dobę 4,8 ml dwa razyna dobę 4,8 ml raz na dobę 5,0 ml
10 kg 30 mg 5,0 ml 5,0 ml dwa razyna dobę 5,0 ml dwa razyna dobę 5,0 ml raz na dobę 5,0 ml

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
*Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta (zgodnie z powyższą tabelą dawkowania). Odpowiednia dawka musi zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego pokarmu, takiego jak woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku. Przygotowanie w domu Jeśli nie jest dostępny na rynku produkt Tamiflu w postaci zawiesiny doustnej, należy użyć zawiesiny przygotowanej w aptece z kapsułek Tamiflu (szczegółowe instrukcje przedstawiono powyżej).
CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Jeśli nie jest dostępna gotowa zawiesina doustna Tamiflu ani zawiesina przygotowywana w aptece, można przygotowywać zawiesinę Tamiflu w domu. Jeśli dostępne są kapsułki w odpowiednich do wymaganych dawkach, dawkę należy podawać, otwierając kapsułkę i mieszając jej zawartość z nie więcej niż jedną łyżeczką odpowiedniego posłodzonego produktu spożywczego. Gorzki smak można ukryć, stosując produkty takie jak woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy czy polewy do deserów (takie jak sos karmelowy lub nugatowy). Mieszaninę należy wymieszać i podawać pacjentowi w całości. Mieszaninę należy połknąć bezpośrednio po przygotowaniu. Jeśli dostępne są jedynie kapsułki 75 mg, a potrzebne są dawki 30 mg lub 45 mg, to przygotowanie zawiesiny Tamiflu obejmuje dodatkowe czynności. Szczegółowe wskazówki zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynnego Tamiflu w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Tamiflu, kapsułki.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tamiflu 6 mg/ml proszek do sporządzania zawiesiny doustnej. 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml zawiesiny po rekonstytucji zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 6 mg oseltamiwiru. Jedna butelka sporządzonej zawiesiny (65 ml) zawiera 390 mg oseltamiwiru. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 5 ml zawiesiny oseltamiwiru dostarcza 0,9 g sorbitolu oraz 2,5 mg benzoesanu sodu. 7,5 ml zawiesiny oseltamiwiru dostarcza 1,3 g sorbitolu oraz 3,75 mg benzoesanu sodu. 10 ml zawiesiny oseltamiwiru dostarcza 1,7 g sorbitolu oraz 5,0 mg benzoesanu sodu. 12,5 ml zawiesiny oseltamiwiru dostarcza 2,1 g sorbitolu oraz 6,25 mg benzoesanu sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej Proszek jest granulatem lub zbrylonym granulatem o barwie białej do jasnożółtej.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie grypy Produkt Tamiflu jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i dzieci, w tym u noworodków urodzonych w terminie, u których występują objawy typowe dla grypy, kiedy wirus grypy krąży w danym środowisku. Skuteczność leczenia wykazano wtedy, gdy rozpoczyna się je w ciągu dwóch dni od wystąpienia pierwszych objawów. Zapobieganie grypie – Zapobieganie po ekspozycji u osób w wieku 1 roku lub starszych po kontakcie z przypadkiem klinicznie rozpoznanej grypy, kiedy wirus grypy występuje w danym środowisku. – Właściwe stosowanie Tamiflu do zapobiegania grypie powinno wynikać z indywidualnej analizy każdego przypadku, uwzględniającej okoliczności i specyfikę populacji wymagającej ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku, gdy szczepy krążące nie odpowiadają szczepom wirusa zawartym w szczepionce lub w przypadku pandemii) można rozważyć sezonową profilaktykę u osób w wieku jednego roku lub starszych.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Wskazania do stosowania
– Tamiflu jest wskazany do zapobiegania grypie po ekspozycji u niemowląt w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii grypy (patrz punkt 5.2). Tamiflu nie zastępuje szczepienia przeciw grypie . Stosowanie leków przeciwwirusowych do leczenia grypy i zapobiegania jej powinno się opierać na oficjalnych zaleceniach. Decyzja dotycząca użycia oseltamiwiru do leczenia i profilaktyki powinna być podjęta po uwzględnieniu charakterystyki krążących wirusów grypy, dostępnych informacji dotyczących wrażliwości na leki szczepów wirusa w danym sezonie oraz skutków choroby w różnych obszarach geograficznych i w różnych populacjach pacjentów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zawiesina Tamiflu i kapsułki twarde Tamiflu to postaci biorównoważne. Dawkę 75 mg można podać w postaci: – jednej kapsułki 75 mg lub – jednej kapsułki 30 mg i jednej kapsułki 45 mg lub – jednej dawki 30 mg i jednej dawki 45 mg zawiesiny. Dorośli, młodzież i dzieci (>40 kg), którzy mogą połykać kapsułki, mogą przyjmować odpowiednie dawki Tamiflu w kapsułkach. Leczenie Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Dla młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych : Zalecana dawka doustna to 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni (lub 10 dni u pacjentów z obniżoną odpornością). Dzieci i młodzież Dla niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych : Zalecane dawki doustnej zawiesiny Tamiflu 6 mg/ml przedstawiono w tabeli zamieszczonej poniżej. Tamiflu kapsułki 30 mg i 45 mg można podać jako alternatywę zalecanej dawki preparatu Tamiflu 6 mg/ml w zawiesinie.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
Zaleca się następujące dawkowanie zależne od masy ciała u niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych:

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie

Masa ciała Zalecana dawka przez 5 dni* Zalecana dawka przez 10 dni*Pacjenci z obniżonąodpornością Objętość zawiesinydoustnej do pobrania
10 kg do 15 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę 5 ml dwa razy na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg dwa razy na dobę 45 mg dwa razy na dobę 7,5 ml dwa razy na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg dwa razy na dobę 60 mg dwa razy na dobę 10 ml dwa razy na dobę
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę 12,5 ml dwa razy na dobę

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u pacjentów z obniżoną odpornością (w wieku > 1 roku) wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością. U dzieci o masie ciała > 40 kg oraz które są w stanie połknąć kapsułki, można zastosować kapsułki 75 mg 2 raz na dobę przez 5 dni jako alternatywę zalecanej dawki preparatu Tamiflu w zawiesinie. Dla niemowląt w wieku poniżej 1 roku : Zalecane dawkowanie u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy wynosi 3 mg/kg mc dwa razy na dobę. Dawkowanie to zostało określone na podstawie danych farmakokinetycznych i bezpieczeństwa, które wykazują, że taka dawka u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zapewnia uzyskanie stężenia osoczowego proleku i czynnych metabolitów, które będzie mieć oczekiwaną skuteczność kliniczną przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z profilem ustalonym dla starszych dzieci i u dorosłych (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
Należy użyć dozownika o pojemności 3 ml (z podziałką 0,1 ml) do podawania dzieciom w wieku 0-12 miesięcy wymaganych 1 ml do 3 ml Tamiflu 6 mg/ml zawiesiny doustnej. Dla większych dawek należy stosować 10 ml strzykawki. Zaleca się następujące dawkowanie u dzieci w wieku poniżej 1 roku: Tabela z dawkowaniem oseltamiwiru u dzieci w wieku poniżej 1 roku: 3 mg/kg mc. dwa razy na dobę

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie

Masa ciała* Zalecana dawka przez 5 dni** Zalecana dawka przez 10 dni**Pacjenci z obniżonąodpornością Objętość zawiesiny doustnej dopobrania Objętość dozownika, której należyużyć
3 kg 9 mg dwa razy nadobę 9 mg dwa razy nadobę 1,5 ml dwa razy nadobę 3 ml
3,5 kg 10,5 mg dwa razy nadobę 10,5 mg dwa razy nadobę 1,8 ml dwa razy nadobę 3 ml
4 kg 12 mg dwa razy nadobę 12 mg dwa razy nadobę 2,0 ml dwa razy nadobę 3 ml
4,5 kg 13,5 mg dwa razy nadobę 13,5 mg dwa razy nadobę 2,3 ml dwa razy nadobę 3 ml
5 kg 15 mg dwa razy nadobę 15 mg dwa razy nadobę 2,5 ml dwa razy nadobę 3 ml
5,5 kg 16,5 mg dwa razy nadobę 16,5 mg dwa razy nadobę 2,8 ml dwa razy nadobę 3 ml
6 kg 18 mg dwa razy nadobę 18 mg dwa razy nadobę 3,0 ml dwa razy nadobę 3 ml
>6-7 kg 21 mg dwa razy nadobę 21 mg dwa razy nadobę 3,5 ml dwa razy nadobę 10 ml
>7-8 kg 24 mg dwa razy nadobę 24 mg dwa razy nadobę 4,0 ml dwa razy nadobę 10 ml
>8-9 kg 27 mg dwa razy nadobę 27 mg dwa razy nadobę 4,5 ml dwa razy nadobę 10 ml
>9-10 kg 30 mg dwa razy nadobę 30 mg dwa razy nadobę 5,0 ml dwa razy nadobę 10 ml

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
* Tabela nie obejmuje wszystkich możliwych wartości w zakresie masy ciała dla podanej populacji. ** Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością. Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków to jest dzieci poniżej 36. tygodnia licząc od dnia po zapłodnieniu. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Zapobieganie Profilaktyka po ekspozycji na wirus Dla młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych : Zalecaną dawką w zapobieganiu grypie po bliskim kontakcie z osobą zakażoną jest 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez 10 dni. Stosowanie leku należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu dwóch dni od kontaktu z zarażoną osobą.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
Dla niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych : Tamiflu kapsułki 30 mg i 45 mg można podać jako alternatywę zalecanej dawki preparatu Tamiflu 6 mg/ml w zawiesinie. Zalecane dawki preparatu Tamiflu w zapobieganiu ekspozycji na wirus:

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie

Masa ciała Zalecana dawka przez 10 dni Pacjenci z obniżoną odpornościąZalecana dawka przez 10dni Objętość zawiesinydoustnej do pobrania
10 kg do 15 kg 30 mg jeden raz na dobę 30 mg jeden raz na dobę 5 ml raz na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg jeden raz na dobę 45 mg jeden raz na dobę 7,5 ml raz na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg jeden raz na dobę 60 mg jeden raz na dobę 10 ml raz na dobę
> 40 kg 75 mg jeden raz na dobę 75 mg jeden raz na dobę 12,5 ml raz na dobę

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
U dzieci o masie ciała > 40 kg oraz które są w stanie połknąć kapsułki, można profilaktycznie zastosować kapsułki 75 mg 1 raz na dobę przez 10 dni jako alternatywę zalecanej dawki preparatu Tamiflu w zawiesinie. Dla niemowląt w wieku poniżej 1 roku: Zalecana dawka profilaktyczna dla niemowląt w wieku poniżej 12 miesięcy podczas wybuchu pandemii grypy wynosi połowę dobowej dawki leczniczej. Jest ona oparta na danych klinicznych dzieci w wieku > 1 roku i dorosłych wskazujących, że dawka profilaktyczna odpowiada połowie dobowej dawki leczniczej i jest klinicznie skuteczna w zapobieganiu grypie (patrz punkt 5.2 dla symulacji ekspozycji). W przypadku pandemii należy używać doustnego dozownika o pojemności 3 ml (z podziałką 0,1 ml) do podawania dzieciom w wieku 0-12 miesięcy wymaganych 1 ml do 3 ml Tamiflu 6 mg/ml zawiesiny doustnej.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
Dla większych dawek powinien być używany dozownik o pojemności 10 ml Zaleca się następujące dawkowanie zależne od masy ciała u dzieci w wieku poniżej 1 roku: Tabela z dawkowaniem oseltamiwiru u dzieci w wieku poniżej 1 roku: 3 mg/kg mc. raz na dobę

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie

Masa ciała* Zalecana dawka przez 10 dni Pacjenci z obniżoną odpornościąZalecana dawka przez10 dni Objętośćzawiesiny doustnej do pobrania Objętość dozownika, której należyużyć
3 kg 9 mg raz na dobę 9 mg raz na dobę 1,5 ml raz na dobę 3 ml
3,5 kg 10,5 mg raz na dobę 10,5 mg raz na dobę 1,8 ml raz na dobę 3 ml
4 kg 12 mg raz na dobę 12 mg raz na dobę 2,0 ml raz na dobę 3 ml
4,5 kg 13,5 mg raz na dobę 13,5 mg raz na dobę 2,3 ml raz na dobę 3 ml
5 kg 15 mg raz na dobę 15 mg raz na dobę 2,5 ml raz na dobę 3 ml
5,5, kg 16,5 mg raz na dobę 16,5 mg raz na dobę 2,8 ml raz na dobę 3 ml
6 kg 18 mg raz na dobę 18 mg raz na dobę 3,0 ml raz na dobę 3 ml
>6-7 kg 21 mg raz na dobę 21 mg raz na dobę 3,5 ml raz na dobę 10 ml
>7-8 kg 24 mg raz na dobę 24 mg raz na dobę 4,0 ml raz na dobę 10 ml
>8-9 kg 27 mg raz na dobę 27 mg raz na dobę 4,5 ml raz na dobę 10 ml
>9-10 kg 30 mg raz na dobę 30 mg raz na dobę 5,0 ml raz na dobę 10 ml

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
* Tabela nie obejmuje wszystkich możliwych wartości w zakresie masy ciała dla podanej populacji. Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków, to jest dzieci poniżej 36. tygodnia wieku postkoncepcyjnego. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Zalecana dawka dla dorosłych i młodzieży do zapobiegania grypie podczas występowania masowych zachorowań w danym środowisku to 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez okres do 6 tygodni (lub do 12 tygodni u pacjentów z obniżoną odpornością). Specjalne grupy pacjentów Niewydolność wątroby U chorych z niewydolnością wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawki leczniczej ani profilaktycznej. Nie prowadzono badań u dzieci z zaburzeniami wątroby.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
Niewydolność nerek Leczenie grypy : Zaleca się zmniejszenie dawki u dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek. Zalecane dawkowane przedstawiono w poniższej tabeli.

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka lecznicza
> 60 (ml/min) 75 mg dwa razy dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) dwa razyna dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz nadobę
 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po każdej hemodializie
Pacjenci dializowani otrzewnowo* 30 mg (zawiesina lub kapsułki)pojedyncza dawka

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
* Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis – CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD Zapobieganie grypie : U dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek zaleca się zmniejszenie dawki zgodnie z poniższą tabelą.

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka profilaktyczna
> 60 (ml/min) 75 mg jeden raz na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz nadobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg (zawiesina lub kapsułki) co drugidzień
 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po co drugiej hemodializie
Pacjenci dializowani otrzewnowo* 30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz wtygodniu

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
* Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 12 lat i młodszych) z niewydolnością nerek, by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów. Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna redukcja dawki, o ile nie stwierdza się umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie: Zalecana długość leczenia grypy u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 10 dni (patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Nie jest wymagane dostosowanie dawki. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni po wystąpieniu objawów grypy.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dawkowanie
Profilaktyka sezonowa: Długotrwała profilaktyka sezonowa trwająca do 12 tygodni była oceniana u pacjentów z obniżoną odpornością (patrz punkt 4.4, 4.8 oraz 5.1). Sposób podawania W opakowaniu dołączony jest doustny dozownik o pojemności 3 ml i 10 ml do dawkowania leku. Zaleca się, aby przed wydaniem pacjentowi produktu, Tamiflu proszek do sporządzania zawiesiny doustnej został przygotowany przez farmaceutę (patrz punkt 6.6).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Oseltamiwir jest skuteczny tylko w przypadku choroby spowodowanej przez wirusy grypy. Nie ma dowodów na skuteczność oseltamiwiru w przypadku choroby spowodowanej przez inne czynniki niż wirusy grypy (patrz punkt 5.1). Tamiflu nie zastępuje szczepienia przeciw grypie . Podawanie Tamiflu nie może wpływać na decyzję o stosowaniu u danej osoby corocznego szczepienia przeciw grypie. Ochrona przed grypą trwa jedynie tak długo, jak długo podaje się Tamiflu. Tamiflu powinno się stosować do leczenia i zapobiegania grypie tylko wtedy, gdy wiarygodne dane epidemiologiczne wskazują, że wirus krąży w danym środowisku. Wykazano, że wrażliwość krążących szczepów wirusa na oseltamiwir znacznie się różni (patrz punkt 5.1). Dlatego lekarz przed podjęciem decyzji o zastosowaniu Tamiflu powinien uwzględnić najnowsze dostępne informacje dotyczące wrażliwości krążących szczepów wirusa na oseltamiwir.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ciężkie schorzenia współistniejące Nie są dostępne informacje o bezpieczeństwie i skuteczności oseltamiwiru u osób ze schorzeniami na tyle ciężkimi lub niestabilnymi, że są uważane za wskazanie do natychmiastowej hospitalizacji. Pacjenci z obniżoną odpornością Skuteczność stosowania oseltamiwiru zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce grypy u osób z obniżoną odpornością nie została w sposób pewny ustalona (patrz punkt 5.1). Choroby serca i (lub) układu oddechowego Nie ustalono skuteczności oseltamiwiru w leczeniu osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego. W tych populacjach nie stwierdzono różnic w częstości występowania powikłań między leczeniem oseltamiwirem i podawaniem placebo (patrz punkt 5.1). Dzieci i młodzież Obecnie nie są dostępne żadne dane pozwalające na określenia zalecanego dawkowania dla wcześniaków (< 36 tygodni wieku postkoncepcyjnego).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ciężka niewydolność nerek W przypadku ciężkiej niewydolności nerek występującej u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych zalecana jest redukcja zarówno dawki leczniczej, jak i profilaktycznej. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 1 roku lub starszych) z niewydolnością nerek by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.2 i 5.2). Zdarzenia neuropsychiatryczne Podczas terapii produktem Tamiflu u chorych na grypę (zwłaszcza u dzieci i młodzieży) obserwowano występowanie incydentów neuropsychiatrycznych. Zdarzenia te występują również u chorych na grypę, którzy nie przyjmują oseltamiwiru. Należy ściśle obserwować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany zachowania oraz rozważyć zagrożenia i korzyści z dalszego leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta (patrz punkt 4.8). Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera sorbitol. Pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy (ang.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
hereditary fructose intolerance, HFI) nie mogą przyjmować tego produktu leczniczego. Sorbitol może powodować dyskomfort ze strony układu pokarmowego i może mieć łagodne działanie przeczyszczające. Ten produkt leczniczy zawiera benzoesan sodu. Benzoesan sodu (E211) może zwiększać ryzyko żółtaczki u noworodków (do 4. tygodnia życia).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Właściwości farmakokinetyczne oseltamiwiru, takie jak niski stopień wiązania z białkami i metabolizm niezależny od systemów CYP450 i glukuronidazy (patrz punkt 5.2) sugerują, że wystąpienie znaczących klinicznie interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów jest mało prawdopodobne. Probenecyd U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przyjmujących jednocześnie probenecyd, nie jest konieczna zmiana dawki. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem anionowej drogi wydzielania w cewkach nerkowych, prowadzi do około dwukrotnego wzrostu ekspozycji na aktywny metabolit oseltamiwiru. Amoksycylina Oseltamiwir nie wykazuje interakcji kinetycznych z amoksycyliną, która jest wydalana tą samą drogą, co sugeruje, że interakcje oseltamiwiru zachodzące tą drogą są słabe.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Interakcje
Wydalanie przez nerki Wystąpienie znaczących klinicznie interakcji, spowodowanych konkurowaniem o wydzielanie cewkowe w nerkach, jest mało prawdopodobne ze względu na znany margines bezpieczeństwa dla większości takich substancji, sposobu eliminacji aktywnego metabolitu (przesączanie kłębuszkowe i anionowe, wydzielanie kanalikowe) oraz pojemność tych dróg wydalania. Należy jednak zachować ostrożność, przepisując oseltamiwir osobom przyjmującym jednocześnie wydalane tą samą drogą substancje o wąskim marginesie terapeutycznym (np. chlorpropamid, metotreksat, fenylobutazon). Dodatkowe informacje Nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych oseltamiwiru, ani jego głównych metabolitów podczas jednoczesnego podawania z paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenkami magnezu i glinu, węglanem wapnia), rymantadyną lub warfaryną (u osób stabilnych leczonych warfaryną i nie chorujących na grypę).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Grypa wiąże się z niekorzystnym wpływem na ciążę i płód oraz ryzykiem powstania poważnych wad wrodzonych, w tym wrodzonych wad serca. Duża liczba danych dotyczących ekspozycji na oseltamiwir kobiet w ciąży, uzyskanych ze zgłoszeń po wprowadzeniu produktu do obrotu i z badań obserwacyjnych (ponad 1000 wyników narażenia na lek w pierwszym trymestrze) wskazują na brak toksyczności oseltamiwir u powodującej wady wrodzone płodu/noworodka. Jednak w jednym badaniu obserwacyjnym, mimo braku zwiększenia całkowitego ryzyka wad wrodzonych, wyniki dotyczące występowania poważnych wrodzonych wad serca diagnozowanych w ciągu 12 miesięcy po urodzeniu nie były jednoznaczne. W tym badaniu częstość występowania poważnych wrodzonych wad serca po narażeniu na oseltamiwir w pierwszym trymestrze ciąży wyniosła 1,76% (7 niemowląt na 397 ciąż) w porównaniu z 1,01% w ciążach z populacji ogólnej bez narażenia na lek (iloraz szans 1,75, 95% przedział ufności 0,51 do 5,98).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest jasne, gdyż badanie miało ograniczoną moc. Co więcej, badanie to było zbyt małe, aby wiarygodnie ocenić poszczególne rodzaje poważnych wad wrodzonych; ponadto, populacje kobiet narażonych na działanie oseltamiwiru i kobiet nienarażonych nie mogły być w pełni porównane, w szczególności, jeśli chodzi o potwierdzenie czy zachorowały czy nie zachorowały na grypę. Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Stosowanie produktu Tamiflu może być rozważane w czasie ciąży jeśli jest niezbędne i po rozważeniu dostępnych informacji o bezpieczeństwie i korzyściach (dane dotyczące korzyści ze stosowania dla kobiet w ciąży, patrz punkt 5.1 „Leczenie grypy u kobiet w ciąży”) oraz patogenności krążącego szczepu wirusa grypy. Karmienie piersią U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania oseltamiwiru do mleka matki są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir i aktywny metabolit były wykrywane w mleku matki, jednak ich stężenia były na tyle niskie, że dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią, można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla karmiącej piersią matki. Płodność Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby lek Tamiflu wywierał wpływ na płodność u kobiet lub mężczyzn (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Preparat Tamiflu nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Tamiflu oparty jest na danych uzyskanych od 6049 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 1473 dzieci leczonych produktem Tamiflu lub placebo na grypę oraz na danych uzyskanych od 3990 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 253 dzieci, otrzymujących Tamiflu lub placebo/nieleczonych w celu profilaktyki grypy w badaniach klinicznych. Dodatkowo 245 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 7 pacjentów z grupy młodzieży i 39 dzieci) otrzymywało Tamiflu w leczeniu grypy i 475 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 18 dzieci, z pośród których 10 otrzymywało Tamiflu a 8 placebo) otrzymywało Tamiflu lub placebo w celu profilaktyki grypy. U dorosłych i (lub) młodzieży najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi reakcjami leku (ang. ARs – Adverse Reactions) były nudności i wymioty w badaniach dotyczących leczenia, oraz nudności w badaniach dotyczących profilaktyki.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
Większość tych reakcji niepożądanych (ARs) była zgłaszana jako jednorazowe wystąpienie w pierwszej lub drugiej dobie leczenia i ustępowała samoistnie w ciągu 1-2 dni. U dzieci najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi były wymioty. U większości pacjentów powyższe niepożądane reakcje produktu (ang. ARs) nie spowodowały przerwania terapii produktem Tamiflu. Do rzadkich, poważnych działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu należą: reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia neuropsychiatryczne. (Zaburzenia neuropsychiatryczne, patrz punkt 4.4).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
Lista działań niepożądanych w formie tabelarycznej Reakcje niepożądane (ARs) wymienione w tabeli poniżej mieszczą się w następujących kategoriach: bardzo często (  1/10 ), często (  1/100 do < 1/10 ), niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100 ), rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000 i bardzo rzadko (< 1/10 000 ). Reakcje niepożądane (ARs) są kwalifikowane do odpowiedniej kategorii w tabelach odpowiednio do łącznej analizy danych z badań klinicznych. Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i młodzieży : Tabela 1 przedstawia najczęstsze reakcje niepożądane (ARs) obserwowane w badaniach dotyczących leczenia i profilaktyki z udziałem dorosłych i (lub) młodzieży, którym podawano zalecaną dawkę (75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni w ramach leczenia oraz 75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni w ramach profilaktyki).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa zgłaszany u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę Tamiflu w ramach profilaktyki (75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni) był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia, pomimo dłuższego czasu przyjmowania produktu w badaniach profilaktyki. Tabela 1 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania Tamiflu w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych i młodzieży lub zgłaszane w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (Post Marketing Surveillance)

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacjaukładów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardła, infekcje górnych drógoddechowych, zapalenie zatok
Zaburzenia krwi i układu chłonnego małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologiczne go reakcjenadwrażliwości reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne
Zaburzenia psychiczne wzburzenie, nieprawidłowe zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenia, halucynacje, koszmary,samookaleczenie
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy bezsenność zmieniony poziom świadomości,drgawki
Zaburzenia oka zaburzenia wzroku
Zaburzenia serca zaburzenia rytmuserca
Zaburzenia kaszel,

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia ból gardła, wodnisty wyciek z nosa
Zaburzeniażołądka i jelit nudności wymioty, ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność krwawienia z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie jelitagrubego
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych podwyższona aktywność enzymów wątrobowych piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątrobyzapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wyprysk, zapalenie skóry, wysypka, pokrzywka obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna nekrolizanaskórka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból, zawroty głowy (wtym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), zmęczenie, gorączka,ból kończyn

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci: W badaniach klinicznych oseltamiwiru podawanego w ramach leczenia grypy wzięło udział w sumie 1473 dzieci (w tym dzieci w wieku 1–12 lat bez schorzeń współistniejących oraz dzieci w wieku 6–12 lat chore na astmę). 851 dzieci przyjmowało oseltamiwir w postaci zawiesiny. 158 dzieci przyjmowało zalecaną dawkę Tamiflu raz na dobę w badaniu profilaktyki poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (n = 99), 6-tygodniowym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u dzieci (n = 49) i 12-tygodniowym pediatrycznym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u pacjentów z obniżoną odpornością (n = 10). Tabela 2 przedstawia najczęściej zgłaszanie reakcje niepożądane (AR) obserwowane w badaniach klinicznych z udziałem dzieci. Tabela 2 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania Tamiflu w leczeniu i zapobieganiu grypie u dzieci (dawkowanie oparte na wieku/masie ciała [od 30 mg do 75 mg raz na dobę])

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacjaukładów i narządów(SOC) Reakcje niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze zapalenie uchaśrodkowego
Zaburzenia układunerwowego ból głowy
Zaburzenia oka: zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienie oczu, wydzielina zoczu i ból oczu)
Zaburzenia ucha ibłędnika: ból ucha zaburzeniabłony bębenkowej
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa, wodnista wydzielina z nosa
Zaburzenia żołądkai jelit wymioty ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność,nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowezapalenie skóry)

CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
Opis wybranych reakcji niepożądanych Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego Grypa może być związana z szeregiem różnych objawów neurologicznych i behawioralnych, w tym halucynacjami, majaczeniami i zmianami behawioralnymi, w niektórych przypadkach zakończonych zgonem. Zdarzenia te mogą wystąpić w razie zapalenia mózgu lub encefalopatii, lecz także bez ciężkiego schorzenia. Po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów chorych na grypę, którzy przyjmowali Tamiflu obserwowano przypadki drgawek i majaczenia (w tym również zmiany świadomości, splątanie, zmiany behawioralne, omamy, halucynacje, wzburzenie, niepokój, koszmary), w bardzo małej liczbie przypadków zakończone samookaleczeniem lub zgonem. Te zdarzenia występowały i ustępowały nagle i szybko i obserwowano je przede wszystkim u dzieci i młodzieży. Udział Tamiflu w tych zdarzeniach jest nieznany. Podobne reakcje neuropsychiatryczne występowały również u pacjentów chorych na grypę, którzy nie przyjmowali Tamiflu.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym zapalenie wątroby i podwyższona aktywność enzymów wątrobowych u pacjentów z chorobą grypopodobną. Do tych przypadków należy piorunujące zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym i (lub) niewydolność wątroby. Inne populacje specjalne Dzieci (niemowlęta w wieku poniżej 1 roku) W dwóch badaniach mających na celu opisanie farmakokinetyki, farmakodynamiki i profilu bezpieczeństwa terapii z użyciem oseltamiwiru u 135 dzieci w wieku poniżej 1 roku zarażonych grypą stwierdzono, że profil bezpieczeństwa był zbliżony w poszczególnych kohortach wiekowych, a najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi były wymioty, biegunki i pieluszkowe zapalenie skóry (patrz punkt 5.2). Brak jest dostatecznych danych dla niemowląt w wieku postkoncepcyjnym poniżej 36. tygodnia.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania oseltamiwiru w leczeniu grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku, pochodzące z prospektywnych i retrospektywnych badań obserwacyjnych (obejmujących łącznie ponad 2400 niemowląt z tej grupy wiekowej), epidemiologicznej bazy danych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu sugerują, że profil bezpieczeństwa u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest podobny do znanego profilu bezpieczeństwa u dzieci w wieku 1 roku i starszych. Osoby w starszym wieku i osoby z przewlekła chorobą serca i (lub) układu oddechowego Populacja objęta badaniami dotyczącymi leczenia grypy składa się z dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących oraz pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia powikłań grypy, np. osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca lub układu oddechowego).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa u pacjentów z grupy ryzyka był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego u dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie grypy u pacjentów z obniżona odpornością oceniono w dwóch badaniach z użyciem dawki standardowej lub wysokiej dawki (dawka podwojona lub dawka potrojona) dawek Tamiflu (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa produktu Tamiflu obserwowany w tych badaniach był spójny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym we wcześniejszych badaniach klinicznych, w których Tamiflu podawano w leczeniu grypy pacjentom bez obniżonej odporności we wszystkich grupach wiekowych (pod innymi względami zdrowym pacjentom lub pacjentom „z grupy ryzyka” [tj. pacjentom ze współwystępowaniem chorób układu oddechowego i (lub) serca]). Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym w grupie dzieci z obniżoną odpornością były wymioty (28%).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Działania niepożądane
W 12-tygodniowym badaniu profilaktyki z udziałem 475 pacjentów z obniżoną odpornością, w tym 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat i starszych, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy przyjmowali oseltamiwir był taki sam, jak wcześniej obserwowany w badaniach klinicznych profilaktyki produktu Tamiflu. Dzieci z astmą oskrzelową Profil reakcji niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo zbliżony do obserwowanego u dzieci bez schorzeń współistniejących. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Raporty dotyczące przedawkowania produktu Tamiflu zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano zdarzeń niepożądanych. Zdarzenia niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu Tamiflu w dawkach terapeutycznych, opisanych w punkcie 4.8. Nie jest znane specyficzne antidotum. Dzieci i młodzież Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży. Należy zachować ostrożność podczas przygotowywania Tamiflu w postaci zawiesiny doustnej oraz podczas podawania Tamiflu dzieciom.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania wewnętrznego, inhibitory neuraminidazy Kod ATC: J05AH02 Fosforan oseltamiwiru jest prekursorem aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Ten aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych wirusów w organizmie. Karboksylan oseltamiwiru in vitro hamuje enzym neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Fosforan oseltamiwiru hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro .
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
In vivo na modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg dwa razy na dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B. Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań nad doświadczalnym narażeniem na zakażenie zdrowych ochotników. Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosi od 0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosi 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM. Badania kliniczne Leczenie zakażenia grypą Wskazanie to potwierdzono w badaniach klinicznych naturalnie występujących przypadków grypy, wśród których dominowało zakażenie wirusem grypy A. Oseltamiwir jest skuteczny tylko wobec choroby spowodowanej wirusem grypy. Dlatego przedstawiono wyłącznie analizy statystyczne dla chorych zakażonych wirusem grypy.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W całej leczonej populacji, która obejmowała zarówno osoby zakażone wirusem grypy, jak i bez tego wirusa (ITT) pierwotna skuteczność preparatu była zmniejszona proporcjonalnie do liczby osób niezakażonych wirusem grypy. W całej leczonej populacji zakażenie grypą potwierdzono u 67% (od 46% do 74%) pacjentów biorących udział w badaniu. Wśród osób w starszym wieku 64% było zakażonych wirusem grypy (ang. influenza-positive), zaś wśród pacjentów z chorobami serca i (lub) układu oddechowego wirusem grypy zakażonych było 62%. We wszystkich badaniach III fazy pacjentów rekrutowano do badania jedynie w okresie, gdy wirus grypy krążył w lokalnym środowisku. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsza : Pacjenci kwalifikowali się do badania, jeśli zgłosili się w ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów i mieli gorączkę ≥ 37,8ºC, czemu towarzyszył przynajmniej jeden objaw ze strony układu oddechowego (kaszel, objawy ze strony nosa lub ból gardła) oraz co najmniej jeden objaw ogólny (bóle mięśni, dreszcze/poty, uczucie osłabienia, zmęczenie lub ból głowy).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W sumarycznej analizie wszystkich dorosłych i młodzieży (N = 2413) biorących udział w badaniu nad leczniczym stosowaniem oseltamiwiru w dawce 75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni stwierdzono skrócenie średniego czasu trwania choroby o około jeden dzień z 5,2 dnia (95% przedział ufności 4,9 – 5,5 dni) w grupie placebo do 4,2 dnia (95% przedział ufności 4,0 – 4,4 dnia; p ≤ 0,0001). Odsetek chorych, u których wystąpiły specyficzne powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych (przede wszystkim zapalenie oskrzeli) leczone antybiotykami, zmniejszył się z 12,7% (135/1063) w grupie placebo do 8,6% (116/1350) w grupie leczonej oseltamiwirem (p = 0,0012). Leczenie grypy w populacjach wysokiego ryzyka : U osób w starszym wieku (≥ 65 lat) i u osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, otrzymujących 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni, średni czas trwania choroby nie zmniejszył się znacząco.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Całkowity czas trwania gorączki zmniejszył się o jeden dzień w grupie leczonej oseltamiwirem. U osób starszych, zakażonych wirusem grypy, oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami, z 19% (52/268) w grupie placebo do 12% (29/250) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,0156). U zakażonych wirusem grypy pacjentów z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego łączna częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami wynosiła 17% (22/133) w grupie placebo i 14% (16/118) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,5976). Leczenie grypy u kobiet w ciąży: Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, istnieją natomiast dane pochodzące z badań po wprowadzeniu produktu do obrotu i badań obserwacyjnych, które wskazują na korzyści wynikające z niższej zachorowalności/śmiertelności podczas stosowania produktu w opisanym schemacie dawkowania w tej populacji.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki z analiz farmakokinetycznych wskazują obniżoną ekspozycję na aktywny metabolit, nie zaleca się jednak korekty dawki w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Wchłanianie Oseltamiwir łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu fosforanu oseltamiwiru (proleku) i ulega wydajnemu przekształcaniu, głównie przez esterazy wątrobowe, do aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Co najmniej 75% dawki doustnej dociera do krążenia w postaci aktywnego metabolitu. Ekspozycja na prolek wynosi poniżej 5% w stosunku do aktywnego metabolitu. Stężenie w osoczu zarówno proleku, jak i aktywnego metabolitu jest proporcjonalne do dawki i nie zmienia się pod wpływem podawania preparatu jednocześnie z pokarmem. Dystrybucja W stanie stacjonarnym średnia objętość dystrybucji karboksylanu oseltamiwiru u ludzi wynosi około 23 litrów, co odpowiada objętości płynów pozakomórkowych organizmu. Ponieważ neuraminidaza wykazuje aktywność pozakomórkową, karboksylan oseltamiwiru dociera do wszystkich miejsc, gdzie rozprzestrzenia się wirus grypy.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wiązanie karboksylanu oseltamiwiru z białkami ludzkiego osocza jest znikome (około 3%). Biotransformacja Oseltamiwir jest wydajnie przekształcany do karboksylanu oseltamiwiru przez esterazy znajdujące się przede wszystkim w wątrobie. W badaniach in vitro wykazano, że ani oseltamiwir, ani jego aktywny metabolit, nie są substratami ani inhibitorami głównych izoform cytochromu P450. W badaniach in vivo nie znaleziono żadnych koniugatów 2 fazy żadnego z tych dwóch związków. Eliminacja Wchłonięty oseltamiwir jest eliminowany przede wszystkim (> 90%) poprzez przekształcenie do karboksylanu oseltamiwiru. Związek ten nie podlega dalszemu metabolizmowi i jest wydalany z moczem. Maksymalne stężenie karboksylanu oseltamiwiru w surowicy obniża się zgodnie z okresem półtrwania wynoszącym u większości badanych od 6 do 10 godzin. Aktywny metabolit jest eliminowany w całości poprzez wydzielanie nerkowe.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy karboksylanu oseltamiwiru (18,8 l/h) przekracza wskaźnik przesączania kłębuszkowego (7,5 l/h), co wskazuje, że poza filtracją kłębkową zachodzi również wydzielanie kanalikowe. Poniżej 20% znakowanej izotopowo dawki doustnej wydala się z kałem. Inne specjalne populacje pacjentów Dzieci i młodzież Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku : Farmakokinetykę, farmakodynamikę i profil bezpieczeństwa Tamiflu oceniono w dwóch niekontrolowanych badaniach otwartych obejmujących zarażone grypą dzieci w wieku poniżej 1 roku (n=135). Prędkość klirensu czynnego metabolitu, skorygowana według masy ciała, zmniejsza się wraz z wiekiem wśród dzieci poniżej 1 roku. Ekspozycja na metabolit wykazuje również większą zmienność u najmłodszych niemowląt. Dostępne dane wskazują, że po podaniu dawki 3 mg/kg niemowlętom w wieku 0-12 miesięcy uzyskuje się ekspozycję na prolek i metabolit, która zapewnia oczekiwaną skuteczność, przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z tym, który obserwuje się u starszych dzieci i osób dorosłych przyjmujących zatwierdzoną dawkę (patrz punkt 4.1 i 4.2).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zgłaszane zdarzenia niepożądane były zgodne z profilem bezpieczeństwa ustalonym dla starszych dzieci. Nie ma dostępnych danych dotyczących poekspozycyjnej profilaktyki grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku. Nie prowadzono badań nad profilaktyką u dzieci w wieku poniżej 12 lat podczas epidemii grypy w danym środowisku. Profilaktyka po ekspozycji na wirus grypy u dzieci w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii: Symulacja dawkowania 3 mg/kg raz na dobę u dzieci <1 roku wykazuje ekspozycję w takim samym zakresie jak w przypadku podawania dorosłym dawki 75 mg raz na dobę, lub większym. Ekspozycja ta nie przewyższa ekspozycji terapeutycznej dla niemowląt <1 rok (3 mg/kg dwa razy na dobę) i przewiduje się, że będzie skutkowała porównywalnym profilem bezpieczeństwa (patrz punkt 4.8). Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących profilaktyki u niemowląt w wieku <1 roku.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze : Farmakokinetykę oseltamiwiru oceniano w badaniach farmakokinetycznych z pojedynczą dawką u niemowląt, dzieci i młodzieży od 1 roku do 16 lat. Farmakokinetyka wielokrotnych dawek była badana u małej liczby dzieci biorących udział w badaniu nad kliniczną skutecznością preparatu. Młodsze dzieci eliminowały zarówno prolek, jak i jego aktywny metabolit szybciej, niż dorośli, co prowadziło do mniejszej ekspozycji przy danej dawce wyrażonej w mg/kg. Dawka 2 mg/kg mc. powoduje ekspozycję na karboksylan oseltamiwiru porównywalną do tej, jaką uzyskuje się u dorosłych, otrzymujących pojedynczą dawkę 75 mg (około 1 mg/kg mc.). Farmakokinetyka oseltamiwiru u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat lub starszej jest podobna, jak u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na aktywny metabolit w stanie stacjonarnym była u osób w starszym wieku (65 do 78 lat) o 25 do 35% wyższa w porównaniu z dorosłymi w wieku poniżej 65 lat, otrzymującymi porównywalne dawki oseltamiwiru.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Okresy półtrwania, obserwowane u osób w starszym wieku, były podobne jak u młodszych dorosłych. Na podstawie ekspozycji na produkt leczniczy i tolerancji można stwierdzić, że u osób w starszym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, o ile nie ma dowodów na istnienie umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min) (patrz punkt 4.2). Niewydolność nerek Podawanie 100 mg fosforanu oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni pacjentom z różnego stopnia niewydolnością nerek wykazało, że ekspozycja na karboksylan oseltamiwiru jest odwrotnie proporcjonalna do upośledzenia czynności nerek. Dawkowanie, patrz punkt 4.2. Niewydolność wątroby Z badań in vitro wynika, że nie należy się spodziewać, by ekspozycja na oseltamiwir była znacząco zwiększona lub ekspozycja na jego aktywny metabolit znacząco zmniejszona u pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Kobiety w ciąży Zbiorcza analiza populacyjnych danych farmakokinetycznych wskazuje, że schemat dawkowania Tamiflu opisany w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania prowadzi do niższej (średnio o 30% dla wszystkich trymestrów) ekspozycji na aktywny metabolit u kobiet ciężarnych w porównaniu z kobietami nie będącymi w ciąży. Niższa przewidywalna ekspozycja pozostaje jednak na poziomie wyższym niż minimalne stężenie hamujące (wartości IC95, IC – Inhibitory Concentration) i działa terapeutycznie na różne szczepy wirusa grypy. Istnieją ponadto dowody z badań obserwacyjnych wskazujące na korzyści, jakie ta populacja może odnieść ze stosowania produktu w podanym schemacie dawkowania. Nie zaleca się zatem korekty dawek w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet ciężarnych (patrz punkt 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci z obniżoną odpornością Analizy farmakokinetyki populacyjnej wskazują, że leczenie oseltamiwirem pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży (w wieku < 18 lat) z obniżoną odpornością (zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania) powoduje zwiększoną przewidywaną ekspozycję (od około 5% do 50%) na aktywny metabolit w porównaniu z pacjentami bez obniżonej odporności, u których występuje porównywalny klirens kreatyniny. Z uwagi na szeroki margines bezpieczeństwa aktywnego metabolitu dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów ze względu na obniżoną odporność. Jednak, w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością i zaburzeniami czynności nerek, dawki należy dostosować zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania. Analizy farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z dwóch badań z udziałem pacjentów z obniżoną odpornością wykazały, że w przypadku ekspozycji wyższych niż uzyskane po podaniu dawki standardowej nie wystapiła istotna dodatkowa korzyść.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania przedkliniczne zebrane na podstawie konwencjonalnych badań nad farmakologią bezpieczeństwa, toksycznością powtarzanych dawek i genotoksycznością nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla ludzi. Wyniki konwencjonalnych badań na gryzoniach dotyczących karcynogenności wykazały zależną od dawki tendencję do zwiększenia częstości występowania niektórych nowotworów, typowych dla szczepu gryzoni użytego do badań. Rozważając zakresy ekspozycji stosowane w badaniach na gryzoniach i uwzględniając oczekiwaną ekspozycję u ludzi, wyniki te nie zmieniają współczynnika korzyść-ryzyko stosowania Tamiflu we wskazaniach terapeutycznych. Badania teratogenności prowadzono na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek wynoszących odpowiednio do 1500 mg/kg mc./dobę i do 500 mg/kg mc./dobę. Nie stwierdzono żadnego wpływu na rozwój płodu.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach nad płodnością szczurów otrzymujących dawkę do 1500 mg/kg mc./dobę nie wykazano negatywnych reakcji u żadnej płci. W badaniach prenatalnych i postnatalnych u szczurów zaobserwowano wydłużenie porodu po dawce 1500 mg/kg mc./dobę: margines bezpieczeństwa między ekspozycją u ludzi i najwyższą ekspozycją niedziałającą niekorzystnie (500 mg/kg/dobę) u szczurów jest 480-krotny dla oseltamiwiru i 44-krotny dla jego aktywnego metabolitu. Ekspozycja płodu na lek u szczurów i królików wynosiła około 15 do 20% ekspozycji matki. U karmiących szczurów oseltamiwir i jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir oraz jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka matki. Ekstrapolacja danych zwierzęcych pozwala szacować, że wydzielanie obu związków wynosiłoby odpowiednio około 0,01 mg/dobę i 0,3 mg/dobę. W „maksymalizującym” teście na świnkach morskich wykazano zdolność oseltamiwiru do podrażnienia skóry.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U około 50% zwierząt poddanych działaniu nieprzetworzonej substancji aktywnej wystąpił rumień. Stwierdzono odwracalne podrażnienie oczu u królika. Podczas gdy bardzo wysokie, pojedyncze, doustne dawki fosforanu oseltamiwiru aż do najwyższej dawki badanej (1310 mg/kg), nie powodowały reakcji niepożądanych u dorosłych szczurów, u młodych, 7-dniowych szczurów były toksyczne, w tym śmiertelne. Reakcje te obserwowano w przypadku dawek wynoszących 657 mg/kg mc. i większych. W przypadku dawki 500 mg/kg mc. nie obserwowano reakcji niepożądanych, również w przypadku leczenia przewlekłego (500 mg/kg mc./dobę podawane od 7. do 21. dnia po porodzie).
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sorbitol (E420) Sodu diwodorocytrynian (E331[a]) Guma ksantan (E415) Sodu benzoesan (E211) Sodu sacharynian (E954) Tytanu dwutlenek (E171) Aromat tutti frutti (zawierający maltodekstrynę kukurydzianą, glikol propylenowy, gumę arabską E414 i substancje aromatyczne identyczne z naturalnymi – głównie składające się z aromatu bananowego, ananasowego i brzoskwiniowego). 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 4 lata Po sporządzeniu zawiesinę przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC przez 10 dni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30ºC. Warunki przechowywania produktu leczniczego po sporządzeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 100 ml butelkę z pomarańczowego szkła (z nakrętką z polipropylenu zabezpieczającą przed dostępem dzieci, zewnętrzna część: polietylen; wewnętrzna część: polipropylen; wkładka (ang.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dane farmaceutyczne
liner): polietylen) z 13 g proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, plastikowy łącznik (polietylen niskiej gęstości), plastikowy 3 ml doustny dozownik (z podziałką 0,1 ml) i 10 ml doustny dozownik (z podziałką 0,5 ml) (zbiorniczek i tłok: polipropylen, silikonowy pierścień uszczelniający) oraz plastikowy kubek miarowy (polipropylen). Wielkość opakowania jedna butelka. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Zaleca się, aby zawiesinę doustną Tamiflu sporządzał farmaceuta przed wydaniem leku pacjentowi. Po rozpuszczeniu w 55 ml wody, dostępna do użycia objętość zawiesiny doustnej pozwala na pobranie łącznie 10 dawek po 30 mg oseltamiwiru. Przygotowanie doustnej zawiesiny 1. Postukać delikatnie kilka razy zamkniętą butelką, aby rozluźnić proszek. 2. Odmierzyć 55 ml wody, napełniając kubek miarowy do wskazanego poziomu (kubek miarowy jest dołączony do opakowania). 3.
CHPL leku Tamiflu, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 6 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Dodać całą objętość 55 ml wody do butelki, ponownie zakręcić butelkę i dobrze potrząsnąć zamkniętą butelką przez 15 sekund. 4. Zdjąć nakrętkę i włożyć łącznik do szyjki butelki. 5. Zamknąć szczelnie butelkę nakrętką (na końcu łącznika). W ten sposób uzyskamy pewność, że łącznik znajduje się w butelce we właściwej pozycji. Po sporządzeniu zawiesina proszku Tamiflu jest nieprzezroczysta i ma barwę białą do jasnożółtej. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 30 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 45 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 75 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z intensywnego żółtego korpusu i wieczka z czarnym nadrukiem „OS 30”. Kapsułka ma rozmiar 4. Kapsułka zawiera biały granulowany proszek.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z białego nieprzezroczystego korpusu i wieczka z czarnym nadrukiem „OS 45”. Kapsułka ma rozmiar 4. Kapsułka zawiera biały granulowany proszek. Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z białego nieprzezroczystego korpusu i intensywnego żółtego wieczka z czarnym nadrukiem „OS 75”. Kapsułka ma rozmiar 2. Kapsułka zawiera biały granulowany proszek.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie grypy Produkt Ebilfumin jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych w terminie, u których występują objawy typowe dla grypy, kiedy wirus grypy krąży w danym środowisku. Skuteczność leczenia wykazano wtedy, gdy rozpoczyna się je w ciągu dwóch dni od wystąpienia pierwszych objawów. Zapobieganie grypie – Zapobieganie po ekspozycji u osób w wieku 1 roku lub starszych po kontakcie z przypadkiem klinicznie rozpoznanej grypy, kiedy wirus grypy występuje w danym środowisku. – Właściwe stosowanie produktu Ebilfumin do zapobiegania grypie powinno wynikać z indywidualnej analizy każdego przypadku, uwzględniającej okoliczności i specyfikę populacji wymagającej ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku, gdy szczepy krążące nie odpowiadają szczepom wirusa zawartym w szczepionce lub w przypadku pandemii) można rozważyć sezonową profilaktykę u osób w wieku jednego roku lub starszych.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Wskazania do stosowania
– Produkt Ebilfumin jest wskazany do zapobiegania grypie po ekspozycji u niemowląt w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii grypy (patrz punkt 5.2). Ebilfumin nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Stosowanie leków przeciwwirusowych do leczenia grypy i zapobiegania jej powinno się opierać na oficjalnych zaleceniach. Decyzja dotycząca użycia oseltamiwiru do leczenia i profilaktyki powinna być podjęta po uwzględnieniu charakterystyki krążących wirusów grypy, dostępnych informacji dotyczących wrażliwości na leki szczepów wirusa w danym sezonie oraz skutków choroby w różnych obszarach geograficznych i w różnych populacjach pacjentów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Kapsułki twarde produktu Ebilfumin to postaci biorównoważne. Dawkę 75 mg można podać w postaci: – jednej kapsułki 75 mg lub – jednej kapsułki 30 mg i jednej kapsułki 45 mg. Fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym dla dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek lub gdy potrzebne są mniejsze dawki. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i powyżej Leczenie : Zalecana dawka doustna dla młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych to 75 mg oseltamiwiru młodzieży dwa razy na dobę przez 5 dni.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Masa ciała Zalecana dawka przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u dorosłych i młodzieży z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus : Zalecaną dawką w zapobieganiu grypie po bliskim kontakcie z osobą zakażoną u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych jest 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez 10 dni.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Masa ciała Zalecana dawka przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg raz na dobę
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od kontaktu z zarażoną osobą. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Zalecana dawka do zapobiegania grypie podczas występowania masowych zachorowań w danym środowisku to 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez okres do 6 tygodni (lub do 12 tygodni u pacjentów z obniżoną odpornością, patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Dzieci i młodzież Dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat Dla niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych dostępny jest produkt Ebilfumin w postaci kapsułek 30 mg, 45 mg i 75 mg. Leczenie : Zaleca się następujące dawkowanie zależne od masy ciała u niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych:

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie

Masa ciała Zalecana dawka przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg dwa razy na dobę 45 mg dwa razy na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg dwa razy na dobę 60 mg dwa razy na dobę
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u dzieci (w wieku ≥ 1 roku) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus : Zalecana dawka produktu Ebilfumin w profilaktyce po ekspozycji na wirus:

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie

Masa ciała Zalecana dawka przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg raz na dobę 30 mg raz na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg raz na dobę 45 mg raz na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg raz na dobę 60 mg raz na dobę
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg raz na dobę

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku poniżej 12 lat . Dla niemowląt w wieku 0-12 miesięcy Leczenie: Zalecane dawkowanie u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy wynosi 3 mg/kg mc dwa razy na dobę. Dawkowanie to zostało określone na podstawie danych farmakokinetycznych i bezpieczeństwa, które wykazują, że taka dawka u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zapewnia uzyskanie stężenia osoczowego proleku i czynnych metabolitów, które będzie mieć oczekiwaną skuteczność kliniczną przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z profilem ustalonym dla starszych dzieci i u dorosłych (patrz punkt 5.2). U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie:
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Masa ciała* Zalecana dawka przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni**Pacjenci z obniżoną odpornością

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie

3 kg 9 mg dwa razy na dobę 9 mg dwa razy na dobę
4 kg 12 mg dwa razy na dobę 12 mg dwa razy na dobę
5 kg 15 mg dwa razy na dobę 15 mg dwa razy na dobę
6 kg 18 mg dwa razy na dobę 18 mg dwa razy na dobę
7 kg 21 mg dwa razy na dobę 21 mg dwa razy na dobę
8 kg 24 mg dwa razy na dobę 24 mg dwa razy na dobę
9 kg 27 mg dwa razy na dobę 27 mg dwa razy na dobę
10 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
* Tabela nie obejmuje wszystkich możliwych wartości w zakresie masy ciała dla podanej populacji. Przy ustalaniu dawki dla wszystkich pacjentów w wieku poniżej 1 roku należy przyjąć 3 mg/kg bez względu na masę ciała pacjenta. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. **Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków, to jest dzieci poniżej 36 tygodnia licząc od dnia po zapłodnieniu. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka po ekspozycji na wirus: Podczas pandemii grypy zalecaną dawką w zapobieganiu grypie u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest połowa dobowej dawki leczniczej.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Dawkowanie to jest określone na podstawie badań klinicznych z udziałem niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych i dorosłych, które wykazują, że dawka profilaktyczna odpowiadająca połowie dobowej dawki leczniczej jest klinicznie skuteczna do zapobiegania grypie. U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie zależne od wieku (patrz punkt 5.2 dla symulacji ekspozycji):
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Wiek Zalecana dawka przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
0 – 12 miesięcy 3 mg/kg mc. raz na dobę 3 mg/kg raz na dobę
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków, to jest dzieci poniżej 36 tygodnia wieku postkoncepcyjnego. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku 0-12 miesięcy. Instrukcje dotyczące przygotowania roztworu bezpośrednio przed użyciem, patrz punkt 6.6. Specjalne grupy pacjentów Niewydolność wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawki leczniczej ani profilaktycznej. Nie prowadzono badań u pacjentów pediatrycznych z zaburzeniami czynności wątroby. Niewydolność nerek Leczenie grypy : Zaleca się zmniejszenie dawki u dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek. Zalecane dawkowanie przedstawiono w poniższej tabeli.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Klirens kreatyniny Zalecana dawka lecznicza
> 60 (ml/min) 75 mg dwa razy na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg dwa razy na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg raz na dobę
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
≤ 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po każdej hemodializie
Pacjenci dializowani otrzewnowo* 30 mg pojedyncza dawka
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
*Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis – CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Zapobieganie grypie : U dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek zaleca się zmniejszenie dawki zgodnie z poniższą tabelą.

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka profilaktyczna
> 60 (ml/min) 75 mg jeden raz na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg raz na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg co drugi dzień
≤ 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po co drugiej hemodializie
Pacjenci dializowani otrzewnowo* 30 mg raz w tygodniu

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
*Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 12 lat i młodszych) z niewydolnością nerek, by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów. Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki, o ile nie stwierdza się umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie: Zalecana długość leczenia grypy u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 10 dni (patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Nie jest wymagane dostosowanie dawki. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni po wystąpieniu objawów grypy.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Profilaktyka sezonowa: Długotrwała profilaktyka sezonowa trwająca do 12 tygodni była oceniania u pacjentów z obniżoną odpornością (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Sposób podawania Podanie doustne. Pacjenci, którzy nie są w stanie połykać kapsułek, mogą przyjmować odpowiednie dawki zawiesiny oseltamiwiru.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Oseltamiwir jest skuteczny tylko w przypadku choroby spowodowanej przez wirusy grypy. Nie ma dowodów na skuteczność oseltamiwiru w przypadku choroby spowodowanej przez inne czynniki niż wirusy grypy (patrz punkt 5.1). Oseltamiwir nie zastępuje szczepienia przeciw grypie Podawanie oseltamiwiru nie może wpływać na decyzję o stosowaniu u danej osoby corocznego szczepienia przeciw grypie. Ochrona przed grypą trwa jedynie tak długo, jak długo podaje się oseltamiwir. Oseltamiwir powinno się stosować do leczenia i zapobiegania grypie tylko wtedy, gdy wiarygodne dane epidemiologiczne wskazują, że wirus krąży w danym środowisku. Wykazano, że wrażliwość krążących szczepów wirusa na oseltamiwir charakteryzuje się znaczną zmiennością (patrz punkt 5.1). Dlatego lekarz przed podjęciem decyzji o zastosowaniu oseltamiwiru powinien uwzględnić najnowsze dostępne informacje dotyczące wrażliwości krążących szczepów wirusa na oseltamiwir.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężkie schorzenia współistniejące Nie są dostępne informacje o bezpieczeństwie i skuteczności oseltamiwiru u osób ze schorzeniami na tyle ciężkimi lub niestabilnymi, że są uważane za wskazanie do natychmiastowej hospitalizacji. Pacjenci z obniżoną odpornością Skuteczność stosowania oseltamiwiru zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce grypy u pacjentów z obniżoną odpornością nie została w sposób pewny ustalona (patrz punkt 5.1). Choroby serca i (lub) układu oddechowego Nie ustalono skuteczności oseltamiwiru w leczeniu osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego. W tych populacjach nie stwierdzono różnic w częstości występowania powikłań między leczeniem oseltamiwirem i podawaniem placebo (patrz punkt 5.1). Dzieci i młodzież Obecnie nie są dostępne żadne dane pozwalające na określenie zalecanego dawkowania dla wcześniaków (< 36 tygodni wieku postkoncepcyjnego).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężka niewydolność nerek W przypadku ciężkiej niewydolności nerek występującej u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych zalecane jest dostosowanie zarówno dawki leczniczej, jak i profilaktycznej. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 1 roku lub starszych) z niewydolnością nerek by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zdarzenia neuropsychiatryczne Podczas podawania oseltamiwiru pacjentom chorym na grypę, zwłaszcza dzieciom i młodzieży obserwowano występowanie zdarzeń neuropsychiatrycznych. Zdarzenia te występują również u chorych na grypę, którzy nie przyjmują oseltamiwiru. Należy ściśle obserwować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany zachowania oraz rozważyć zagrożenia i korzyści z dalszego leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Specjalne środki ostrozności
Substancja pomocnicza Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Właściwości farmakokinetyczne oseltamiwiru, takie jak niski stopień wiązania z białkami i metabolizm niezależny od systemów CYP450 i glukuronidazy (patrz punkt 5.2) sugerują, że wystąpienie znaczących klinicznie interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów jest mało prawdopodobne. Probenecyd U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przyjmujących jednocześnie probenecyd, nie jest konieczne dostosowanie dawki. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem anionowej drogi wydzielania w cewkach nerkowych, prowadzi do około dwukrotnego wzrostu ekspozycji na aktywny metabolit oseltamiwiru. Amoksycylina Oseltamiwir nie wykazuje interakcji kinetycznych z amoksycyliną, która jest wydalana tą samą drogą, co sugeruje, że interakcje oseltamiwiru zachodzące tą drogą są słabe.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Interakcje
Wydalanie przez nerki Wystąpienie znaczących klinicznie interakcji, spowodowanych konkurowaniem o wydzielanie cewkowe w nerkach, jest mało prawdopodobne ze względu na znany margines bezpieczeństwa dla większości takich substancji, sposobu eliminacji aktywnego metabolitu (przesączanie kłębuszkowe i anionowe, wydzielanie kanalikowe) oraz pojemność tych dróg wydalania. Należy jednak zachować ostrożność, przepisując oseltamiwir pacjentom przyjmującym jednocześnie wydalane tą samą drogą substancje o wąskim marginesie terapeutycznym (np. chlorpropamid, metotreksat, fenylobutazon). Dodatkowe informacje Nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych oseltamiwiru ani jego głównych metabolitów podczas jednoczesnego podawania z paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenkami magnezu i glinu, węglanem wapnia), rymantadyną lub warfaryną (u pacjentów stabilnych leczonych warfaryną i niechorujących na grypę).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Grypa wiąże się z niekorzystnym wpływem na ciążę i płód oraz ryzykiem powstania poważnych wad wrodzonych, w tym wrodzonych wad serca. Duża liczba danych dotyczących ekspozycji na oseltamiwir kobiet w ciąży, uzyskanych ze zgłoszeń po wprowadzeniu produktu do obrotu i z badań obserwacyjnych (ponad 1000 wyników narażenia na lek w pierwszym trymestrze) wskazują na brak toksyczności oseltamiwiru powodującej wady wrodzone płodu/noworodka. Jednak w jednym badaniu obserwacyjnym, mimo braku zwiększenia całkowitego ryzyka wad wrodzonych, wyniki dotyczące występowania poważnych wrodzonych wad serca diagnozowanych w ciągu 12 miesięcy po urodzeniu nie były jednoznaczne. W tym badaniu częstość występowania poważnych wrodzonych wad serca po narażeniu na oseltamiwir w pierwszym trymestrze ciąży wyniosła 1,76% (7 niemowląt na 397 ciąż) w porównaniu z 1,01% w ciążach z populacji ogólnej bez narażenia na lek (iloraz szans 1,75, 95% przedział ufności 0,51 do 5,98).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest jasne, gdyż badanie miało ograniczoną moc. Co więcej, badanie to było zbyt małe, aby wiarygodnie ocenić poszczególne rodzaje poważnych wad wrodzonych; ponadto, populacje kobiet narażonych na działanie oseltamiwiru i kobiet nienarażonych nie mogły być w pełni porównane, w szczególności, jeśli chodzi o potwierdzenie, czy zachorowały czy nie zachorowały na grypę. Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Stosowanie oseltamiwiru może być rozważane w czasie ciąży, jeśli jest niezbędne i po rozważeniu dostępnych informacji o bezpieczeństwie i korzyściach (dane dotyczące korzyści ze stosowania dla kobiet w ciąży, patrz punkt 5.1 „Leczenie grypy u kobiet w ciąży”) oraz patogenności krążącego szczepu wirusa grypy. Karmienie piersią U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania oseltamiwiru do mleka ludzkiego są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir i aktywny metabolit były wykrywane w mleku ludzkim, jednak ich stężenia były na tyle niskie, że dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią, można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla matki karmiącej piersią. Płodność Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby oseltamiwir wywierał wpływ na płodność kobiet lub mężczyzn (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Oseltamiwir nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa oseltamiwiru oparty jest na danych uzyskanych od 6049 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 1473 dzieci leczonych oseltamiwirem lub placebo na grypę oraz na danych uzyskanych od 3990 pacjentów dorosłych lub młodzieży i 253 dzieci otrzymujących oseltamiwir lub placebo, lub nieleczonych w celu profilaktyki grypy w badaniach klinicznych. Dodatkowo 245 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 7 pacjentów z grupy młodzieży i 39 dzieci) otrzymywało oseltamiwir w leczeniu grypy i 475 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 18 dzieci, spośród których 10 otrzymywało oseltamiwir a 8 placebo) otrzymywało oseltamiwir lub placebo w celu profilaktyki grypy. U dorosłych lub młodzieży najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi reakcjami leku (ang. ARs – Adverse Reactions) były nudności i wymioty w badaniach dotyczących leczenia, oraz nudności w badaniach dotyczących profilaktyki.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Większość tych reakcji niepożądanych była zgłaszana jako jednorazowe wystąpienie w pierwszej lub drugiej dobie leczenia i ustępowała samoistnie w ciągu 1-2 dni. U dzieci najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi były wymioty. U większości pacjentów powyższe niepożądane reakcje produktu nie spowodowały przerwania terapii oseltamiwirem. Do rzadkich, ciężkich działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu należą: reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa- Johnsona i toksyczna martwica naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia neuropsychiatryczne. (Zdarzenia neuropsychiatryczne, patrz punkt 4.4). Lista działań niepożądanych w formie tabelarycznej Działania niepożądane wymienione w tabeli poniżej mieszczą się w następujących kategoriach: bardzo często (≥ 1/10 ), często (≥ 1/100 do < 1/10 ), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100 ), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000 ).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Działania niepożądane są kwalifikowane do odpowiedniej kategorii w tabelach odpowiednio do łącznej analizy danych z badań klinicznych. Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i młodzieży : Tabela 1 przedstawia najczęstsze działania niepożądane obserwowane w badaniach dotyczących leczenia i profilaktyki z udziałem dorosłych lub młodzieży, którym podawano zalecaną dawkę (75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni w ramach leczenia oraz 75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni w ramach profilaktyki). Profil bezpieczeństwa zgłaszany u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę oseltamiwiru w ramach profilaktyki (75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni) był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia, pomimo dłuższego czasu przyjmowania dawki w badaniach profilaktyki.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Tabela 1 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych i młodzieży lub zgłaszane w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (post marketing surveillance)

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Działania niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardła, zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok
Zaburzenia krwi iukładu chłonnego małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego reakcje nadwrażliwości reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne
Zaburzenia psychiczne wzburzenie, nieprawidłowe zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenie, halucynacje, koszmary, samookaleczenie
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy bezsenność zaburzenia świadomości, drgawki
Zaburzenia oka zaburzenia wzroku
Zaburzenia serca zaburzenia rytmu serca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia kaszel,ból gardła, wodnisty wyciek z nosa
Zaburzenia żołądka i jelit nudności wymioty,ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność krwawienia z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie jelita grubego
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zwiększona aktywność enzymów wątrobowych piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zapalenie wątroby

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wyprysk, zapalenie skóry, wysypka, pokrzywka obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna martwica naskórka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból,zawroty głowy (w tym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), zmęczenie, gorączka,ból kończyn

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci : W badaniach klinicznych oseltamiwiru podawanego w ramach leczenia grypy wzięło udział w sumie 1473 dzieci (w tym dzieci w wieku 1–12 lat bez schorzeń współistniejących oraz dzieci w wieku 6–12 lat chore na astmę). Z tego 851 dzieci przyjmowało oseltamiwir w postaci zawiesiny. Grupa 158 dzieci przyjmowała zalecaną dawkę oseltamiwiru raz na dobę w badaniu profilaktyki poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (n = 99), w 6-tygodniowym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u dzieci (n = 49) i 12-tygodniowym pediatrycznym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u pacjentów z obniżoną odpornością (n = 10). Tabela 2 przedstawia najczęściej zgłaszanie działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych z udziałem dzieci. Tabela 2 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dzieci (dawkowanie oparte na wieku/masie ciała [od 30 mg do 75 mg raz na dobę])

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Działania niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie ucha środkowego
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy
Zaburzenia oka zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienieoczu, wydzielina z oczu i ból oczu)
Zaburzenia ucha ibłędnika ból ucha zaburzenia błonybębenkowej
Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia kaszel przekrwienie błony śluzowej nosa wodnista wydzielina z nosa
Zaburzenia żołądka ijelit wymioty ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawnośćnudności

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowe zapalenie skóry)
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych : Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego Grypa może być związana z szeregiem różnych objawów neurologicznych i behawioralnych, które mogą obejmować halucynacje, majaczenia i nieprawidłowe zachowanie, w niektórych przypadkach zakończone zgonem. Zdarzenia te mogą wystąpić w przebiegu zapalenia mózgu lub encefalopatii, lecz także bez ciężkiego schorzenia. Po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów chorych na grypę, którzy przyjmowali oseltamiwir obserwowano przypadki drgawek i majaczenia (obejmujące objawy, takie jak: zmiany świadomości, splątanie, nieprawidłowe zachowanie, omamy, halucynacje, wzburzenie, niepokój, koszmary senne), w bardzo małej liczbie przypadków zakończone samookaleczeniem lub zgonem. Zdarzenia te występowały oraz ustępowały nagle i szybko a obserwowano je przede wszystkim u dzieci i młodzieży. Udział oseltamiwiru w tych zdarzeniach jest nieznany.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Podobne reakcje neuropsychiatryczne występowały również u pacjentów chorych na grypę, którzy nie przyjmowali oseltamiwiru. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym zapalenie wątroby i podwyższona aktywność enzymów wątrobowych u pacjentów z chorobą grypopodobną. Do tych przypadków należy piorunujące zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym lub niewydolność wątroby. Inne populacje specjalne Dzieci i młodzież (niemowlęta w wieku poniżej 1 roku) W dwóch badaniach mających na celu opisanie farmakokinetyki, farmakodynamiki i profilu bezpieczeństwa terapii z użyciem oseltamiwiru u 135 dzieci w wieku poniżej 1 roku zarażonych grypą stwierdzono, że profil bezpieczeństwa był zbliżony w poszczególnych kohortach wiekowych, a najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi były wymioty, biegunki i pieluszkowe zapalenie skóry (patrz punkt 5.2). Brak jest dostatecznych danych dla niemowląt w wieku postkoncepcyjnym poniżej 36. tygodnia.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania oseltamiwiru w leczeniu grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku, pochodzące z prospektywnych i retrospektywnych badań obserwacyjnych (obejmujących łącznie ponad 2400 niemowląt z tej grupy wiekowej), epidemiologicznej bazy danych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu sugerują, że profil bezpieczeństwa u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest podobny do znanego profilu bezpieczeństwa u dzieci w wieku 1 roku i starszych. Osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca i (lub) układu oddechowego Populacja objęta badaniami dotyczącymi leczenia grypy składa się z dorosłych lub młodzieży bez schorzeń współistniejących oraz pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia powikłań grypy, np. osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca lub układu oddechowego).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa u pacjentów z grupy ryzyka był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego u dorosłych lub młodzieży bez schorzeń współistniejących. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odpornością oceniano w dwóch badaniach z użyciem dawki standardowej lub wysokiej dawki (dawka podwojona lub dawka potrojona) oseltamiwiru (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa oseltamiwiru obserwowany w tych badaniach był spójny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym we wcześniejszych badaniach klinicznych, w których oseltamiwir podawano w leczeniu grypy pacjentom bez obniżonej odporności we wszystkich grupach wiekowych (pod innymi względami zdrowym pacjentom lub pacjentom „z grupy ryzyka” [tj. pacjentom ze współwystępowaniem chorób układu oddechowego i (lub) serca]). Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym w grupie dzieci z obniżoną odpornością były wymioty (28%).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
W 12-tygodniowym badaniu profilaktyki z udziałem 475 pacjentów z obniżoną odpornością, w tym 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat i starszych, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy przyjmowali oseltamiwir był taki sam, jak wcześniej obserwowany w badaniach klinicznych profilaktyki oseltamiwiru. Dzieci z istniejącą astmą oskrzelową Profil reakcji niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo zbliżony do obserwowanego u dzieci bez współistniejących schorzeń. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Raporty dotyczące przedawkowania oseltamiwiru zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano zdarzeń niepożądanych. Zdarzenia niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu oseltamiwiru w dawkach terapeutycznych, opisanych w punkcie 4.8. Nie jest znane specyficzne antidotum. Dzieci i młodzież Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży. Należy zachować ostrożność podczas przygotowywania oseltamiwiru w postaci zawiesiny doustnej oraz podczas podawania dzieciom produktów zawierających oseltamiwir.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnego, inhibitory neuraminidazy, kod ATC: J05AH02 Fosforan oseltamiwiru jest prolekiem aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Ten aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych wirusów w organizmie. Karboksylan oseltamiwiru in vitro hamuje neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Fosforan oseltamiwiru hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
In vivo na modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg dwa razy na dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B. Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań nad doświadczalnym narażeniem na zakażenie zdrowych ochotników. Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosi od 0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosi 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM. Badania kliniczne Leczenie zakażenia grypą Wskazanie to potwierdzono w badaniach klinicznych naturalnie występujących przypadków grypy, wśród których dominowało zakażenie wirusem grypy A. Oseltamiwir jest skuteczny tylko wobec choroby spowodowanej wirusem grypy. Dlatego przedstawiono wyłącznie analizy statystyczne dla chorych zakażonych wirusem grypy.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W całej leczonej populacji, która obejmowała zarówno osoby zakażone wirusem grypy, jak i bez tego wirusa (ITT) pierwotna skuteczność produktu była zmniejszona proporcjonalnie do liczby osób niezakażonych wirusem grypy. W całej leczonej populacji zakażenie grypą potwierdzono u 67% (od 46% do 74%) pacjentów biorących udział w badaniu. Wśród osób w starszym wieku 64% było zakażonych wirusem grypy (ang. influenza-positive), zaś wśród pacjentów z chorobami serca i (lub) układu oddechowego wirusem grypy zakażonych było 62%. We wszystkich badaniach III fazy pacjentów rekrutowano do badania jedynie w okresie, gdy wirus grypy krążył w lokalnym środowisku. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsza : Pacjenci kwalifikowali się do badania, jeśli zgłosili się w ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów i mieli gorączkę ≥ 37,8 C, czemu towarzyszył przynajmniej jeden objaw ze strony układu oddechowego (kaszel, objawy ze strony nosa lub ból gardła) oraz co najmniej jeden objaw ogólny (bóle mięśni, dreszcze lub poty, uczucie osłabienia, zmęczenie lub ból głowy).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W sumarycznej analizie wszystkich dorosłych i młodzieży (N = 2413) biorących udział w badaniu nad leczniczym stosowaniem oseltamiwiru w dawce 75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni stwierdzono skrócenie średniego czasu trwania choroby o około jeden dzień z 5,2 dnia (95% przedział ufności 4,9 – 5,5 dni) w grupie placebo do 4,2 dnia (95% przedział ufności 4,0 – 4,4 dnia; p≤ 0,0001). Odsetek chorych, u których wystąpiły specyficzne powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych (przede wszystkim zapalenie oskrzeli) leczone antybiotykami, zmniejszył się z 12,7% (135/1063) w grupie placebo do 8,6% (116/1350) w grupie leczonej oseltamiwirem (p = 0,0012). Leczenie grypy w populacjach wysokiego ryzyka : U osób w starszym wieku (≥ 65 lat) i u osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, otrzymujących 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni, średni czas trwania choroby nie zmniejszył się znacząco.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całkowity czas trwania gorączki zmniejszył się o jeden dzień w grupie leczonej oseltamiwirem. U osób w starszym wieku, zakażonych wirusem grypy, oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami z 19% (52/268) w grupie placebo do 12% (29/250) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,0156). U zakażonych wirusem grypy pacjentów z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego łączna częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami wynosiła 17% (22/133) w grupie placebo i 14% (16/118) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,5976). Leczenie grypy u kobiet w ciąży: Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, istnieją natomiast dane pochodzące z badań po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu i badań obserwacyjnych, które wskazują na korzyści wynikające z niższej zachorowalności/śmiertelności podczas stosowania produktu leczniczego w opisanym schemacie dawkowania, w tej populacji.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki z analiz farmakokinetycznych wskazują obniżoną ekspozycję na aktywny metabolit, nie zaleca się jednak korekty dawki w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Wchłanianie Oseltamiwir łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego po doustnym podaniu fosforanu oseltamiwiru (proleku) i ulega wydajnemu przekształcaniu, głównie przez esterazy wątrobowe, do aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Co najmniej 75 % dawki doustnej dociera do krążenia ogólnego w postaci aktywnego metabolitu. Ekspozycja na prolek wynosi poniżej 5 % w stosunku do aktywnego metabolitu. Stężenie w osoczu zarówno proleku, jak i aktywnego metabolitu jest proporcjonalne do dawki i nie zmienia się pod wpływem podawania produktu jednocześnie z pokarmem. Dystrybucja W stanie stacjonarnym średnia objętość dystrybucji karboksylanu oseltamiwiru u ludzi wynosi około 23 litrów, co odpowiada objętości płynów pozakomórkowych organizmu. Ponieważ neuraminidaza wykazuje aktywność pozakomórkową, karboksylan oseltamiwiru dociera do wszystkich miejsc, gdzie rozprzestrzenia się wirus grypy.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wiązanie karboksylanu oseltamiwiru z białkami ludzkiego osocza jest znikome (około 3 % ). Metabolizm Oseltamiwir jest wydajnie przekształcany do karboksylanu oseltamiwiru przez esterazy znajdujące się przede wszystkim w wątrobie. W badaniach in vitro wykazano, że ani oseltamiwir, ani jego aktywny metabolit, nie są substratami ani inhibitorami głównych izoform cytochromu P450. W badaniach in vivo nie znaleziono żadnych koniugatów 2 fazy żadnego z tych dwóch związków. Eliminacja Wchłonięty oseltamiwir jest eliminowany przede wszystkim (> 90%) poprzez przekształcenie do karboksylanu oseltamiwiru. Związek ten nie podlega dalszemu metabolizmowi i jest wydalany z moczem. Maksymalne stężenie karboksylanu oseltamiwiru w surowicy obniża się zgodnie z okresem półtrwania wynoszącym u większości badanych od 6 do 10 godzin. Aktywny metabolit jest eliminowany w całości poprzez wydzielanie nerkowe.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy karboksylanu oseltamiwiru (18,8 l/h) przekracza wskaźnik przesączania kłębuszkowego (7,5 l/h), co wskazuje, że poza filtracją kłębkową zachodzi również wydzielanie kanalikowe. Poniżej 20 % znakowanej izotopowo dawki doustnej wydala się z kałem. Inne specjalne populacje pacjentów Dzieci i młodzież Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku : Farmakokinetykę, farmakodynamikę i profil bezpieczeństwa produktu Ebilfumin oceniono w dwóch niekontrolowanych badaniach otwartych obejmujących zarażone grypą dzieci w wieku poniżej 1 roku (n=135). Prędkość klirensu czynnego metabolitu, skorygowana według masy ciała, zmniejsza się wraz z wiekiem wśród dzieci poniżej 1 roku. Ekspozycja na metabolit wykazuje również większą zmienność u najmłodszych niemowląt. Dostępne dane wskazują, że po podaniu dawki 3 mg/kg niemowlętom w wieku 0-12 miesięcy uzyskuje się ekspozycję na prolek i metabolit, która zapewnia oczekiwaną skuteczność, przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z tym, który obserwuje się u starszych dzieci i osób dorosłych przyjmujących zatwierdzoną dawkę (patrz punkt 4.1 i 4.2).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zgłaszane zdarzenia niepożądane były zgodne z profilem bezpieczeństwa ustalonym dla starszych dzieci. Nie ma dostępnych danych dotyczących poekspozycyjnej profilaktyki grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku. Nie prowadzono badań nad profilaktyką u dzieci w wieku poniżej 12 lat podczas epidemii grypy w danym środowisku. Profilaktyka po ekspozycji na wirus grypy u dzieci w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii: Symulacja dawkowania 3 mg/kg raz na dobę u dzieci <1 roku wykazuje ekspozycję w takim samym zakresie jak w przypadku podawania dorosłym dawki 75 mg raz na dobę, lub większym. Ekspozycja ta nie przewyższa ekspozycji terapeutycznej dla niemowląt <1 rok (3 mg/kg dwa razy na dobę) i przewiduje się, że będzie skutkowała porównywalnym profilem bezpieczeństwa (patrz punkt 4.8). Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących profilaktyki u niemowląt w wieku <1 roku.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze : Farmakokinetykę oseltamiwiru oceniano w badaniach farmakokinetycznych po podaniu dawki jednorazowej u niemowląt, dzieci i młodzieży od 1 roku do 16 lat. Farmakokinetyka po podaniu dawek wielokrotnych była badana u małej liczby dzieci biorących udział w badaniu skuteczności produktu. Młodsze dzieci eliminowały zarówno prolek, jak i jego aktywny metabolit szybciej, niż dorośli, co prowadziło do mniejszej ekspozycji przy danej dawce wyrażonej w mg/kg mc. Dawka 2 mg/kg mc. powoduje ekspozycję na karboksylan oseltamiwiru porównywalną do tej, jaką uzyskuje się u dorosłych otrzymujących pojedynczą dawkę 75 mg (około 1 mg/kg mc.). Farmakokinetyka oseltamiwiru u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat lub starszej jest podobna, do farmakokinetyki u dorosłych.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na aktywny metabolit w stanie stacjonarnym była u osób w starszym wieku (65 do 78 lat) o 25 do 35 % wyższa w porównaniu z dorosłymi w wieku poniżej 65 lat, otrzymującymi porównywalne dawki oseltamiwiru. Okresy półtrwania, obserwowane u osób w starszym wieku, były podobne jak u młodych dorosłych. Na podstawie ekspozycji na produkt leczniczy i tolerancji można stwierdzić, że u osób w starszym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, o ile nie ma dowodów na istnienie umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min) (patrz punkt 4.2). Niewydolność nerek Podawanie 100 mg fosforanu oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni pacjentom z różnego stopnia niewydolnością nerek wykazało, że ekspozycja na karboksylan oseltamiwiru jest odwrotnie proporcjonalna do upośledzenia czynności nerek. Dawkowanie, patrz punkt 4.2.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Niewydolność wątroby Z badań in vitro wynika, że nie należy się spodziewać, by ekspozycja na oseltamiwir była znacząco zwiększona lub ekspozycja na jego aktywny metabolit znacząco zmniejszona u pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.2). Kobiety w ciąży Zbiorcza analiza populacyjnych danych farmakokinetycznych wskazuje, że schemat dawkowania Ebilfumin opisany w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania prowadzi do niższej (średnio o 30% dla wszystkich trymestrów) ekspozycji na aktywny metabolit u kobiet ciężarnych w porównaniu z kobietami nie będącymi w ciąży. Niższa przewidywalna ekspozycja pozostaje jednak na poziomie wyższym niż minimalne stężenie hamujące (wartości IC95, IC – Inhibitory Concentration) i działa terapeutycznie na różne szczepy wirusa grypy. Istnieją ponadto dowody z badań obserwacyjnych wskazujące na korzyści, jakie ta populacja może odnieść ze stosowania produktu w podanym schemacie dawkowania.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie zaleca się zatem korekty dawek w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet ciężarnych (patrz punkt 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację). Pacjenci z obniżoną odpornością Analizy farmakokinetyki populacyjnej wskazują, że leczenie oseltamiwirem pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży (w wieku < 18 lat) z obniżoną odpornością (zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania) powoduje zwiększoną przewidywaną ekspozycję (od około 5% do 50%) na aktywny metabolit w porównaniu z pacjentami bez obniżonej odporności, u których występuje porównywalny klirens kreatyniny. Z uwagi na szeroki margines bezpieczeństwa aktywnego metabolitu dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów ze względu na obniżoną odporność. Jednak, w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością i zaburzeniami czynności nerek, dawki należy dostosować zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Analizy farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z dwóch badań z udziałem pacjentów z obniżoną odpornością wykazały, że w przypadku ekspozycji wyższych niż uzyskane po podaniu dawki standardowej nie wystąpiła istotna dodatkowa korzyść.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne zebrane na podstawie konwencjonalnych badań nad farmakologią bezpieczeństwa, toksycznością powtarzanych dawek i genotoksycznością nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla ludzi. Wyniki konwencjonalnych badań na gryzoniach dotyczących karcynogenności wykazały zależną od dawki tendencję do zwiększenia częstości występowania niektórych nowotworów, typowych dla szczepu gryzoni użytego do badań. Rozważając zakresy ekspozycji stosowane w badaniach na gryzoniach i uwzględniając oczekiwaną ekspozycję u ludzi, wyniki te nie zmieniają współczynnika korzyść-ryzyko stosowania oseltamiwiru we wskazaniach terapeutycznych. Badania teratogenności prowadzono na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek wynoszących odpowiednio do 1500 mg/kg mc. na dobę i do 500 mg/kg mc. na dobę. Nie stwierdzono żadnego wpływu na rozwój płodu. W badaniach nad płodnością szczurów otrzymujących dawkę do 1500 mg/kg mc.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
na dobę nie wykazano negatywnych reakcji u żadnej płci. W badaniach prenatalnych i postnatalnych u szczurów zaobserwowano wydłużenie porodu po dawce 1500 mg/kg mc. na dobę: margines bezpieczeństwa między ekspozycją u ludzi i najwyższą ekspozycją niedziałającą niekorzystnie (500 mg/kg mc. na dobę) u szczurów jest 480-krotny dla oseltamiwiru i 44-krotny dla jego aktywnego metabolitu. Ekspozycja płodu na lek u szczurów i królików wynosiła około 15 do 20 % ekspozycja matki. U karmiących szczurów oseltamiwir i jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir oraz jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka matki. Ekstrapolacja danych zwierzęcych pozwala szacować, że wydzielanie obu związków wynosiłoby odpowiednio około 0,01 mg na dobę i 0,3 mg na dobę. W „maksymalizującym” teście na świnkach morskich wykazano zdolność oseltamiwiru do podrażnienia skóry. U około 50 % zwierząt poddanych działaniu nieprzetworzonej substancji aktywnej wystąpił rumień.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stwierdzono odwracalne podrażnienie oczu u królika. Podczas gdy bardzo wysokie, pojedyncze, doustne dawki fosforanu oseltamiwiru aż do najwyższej dawki badanej (1310 mg/kg mc.), nie powodowały reakcji niepożądanych u dorosłych szczurów, u młodych, 7-dniowych szczurów były toksyczne, w tym śmiertelne. Reakcje te obserwowano w przypadku dawek wynoszących 657 mg/kg mc. i większych. W przypadku dawki 500 mg/kg mc. nie obserwowano reakcji niepożądanych, również w przypadku leczenia przewlekłego (500 mg/kg mc. na dobę podawane od 7. do 21. dnia po porodzie).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon (K-29/32) Kroskarmeloza sodowa Sodu stearylofumaran Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E 172) Tytanu dwutlenek (E 171) Tusz do nadruku Szelak szkliwiony – 45 % (20 % estryfikowany) Żelaza tlenek czarny (E 172) Glikol propylenowy Amonu wodorotlenek 28 % Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon (K-29/32) Kroskarmeloza sodowa Sodu stearylofumaran Osłonka kapsułki Żelatyna Tytanu dwutlenek (E 171) Tusz do nadruku Szelak szkliwiony – 45 % (20 % estryfikowany) Żelaza tlenek czarny (E 172) Glikol propylenowy Amonu wodorotlenek 28 % Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon (K-29/32) Kroskarmeloza sodowa Sodu stearylofumaran Osłonka kapsułki Wieczko: Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E 172) Tytanu dwutlenek (E 171) Korpus: Żelatyna Tytanu dwutlenek (E 171) Tusz do nadruku Szelak szkliwiony – 45 % (20 % estryfikowany) Żelaza tlenek czarny (E 172) Glikol propylenowy Amonu wodorotlenek 28 % 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
6.3 Okres ważności 6 lata Przechowywanie zawiesiny przygotowanej w aptece Okres trwałości: 3 tygodnie w temperaturze poniżej 25°C. Okres trwałości: 6 tygodni w temperaturze 2°C – 8°C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Warunki przechowywania zawiesiny przygotowanej w aptece, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry PVC/PE/PVdC/Aluminium lub pojemniki HDPE z zamknięciem LDPE (i pochłaniaczem wilgoci). Wielkość opakowania: 10 kapsułek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Produkt przygotowywany bezpośrednio przed użyciem Gdy oseltamiwir w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej nie jest dostępny Fabrycznie wytwarzany proszek osemtawir do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym u dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek lub jeśli potrzebne są niższe dawki.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku, gdy nie jest dostępny na rynku oseltamiwir w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej, farmaceuta może sporządzić zawiesinę (6 mg/ml) z kapsułek Ebilfumin lub pacjenci mogą przygotować taką zawiesinę z kapsułek w domu. Bardziej zaleca się sporządzanie produktu w aptece niż w domu. Szczegółowe informacje o przygotowywaniu produktu w domu zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynu Ebilfumin w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Ebilfumin, kapsułki. Należy zapewnić strzykawki o odpowiedniej objętości i podziałce w celu podawania zawiesiny przygotowanej w aptece, jak również na potrzeby procedur związanych z przygotowywaniem produktu w domu. W obu sytuacjach najlepiej, by na strzykawce oznaczone były właściwe objętości. Przygotowanie roztworu w aptece 6 mg/ml zawiesina przygotowana w aptece z kapsułek Dorośli, młodzież i niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze, którzy nie są w stanie połknąć kapsułek Procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, która zapewni jednemu pacjentowi ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Dla pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia. Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Ebilfumin 30 mg, 45 mg lub 75 mg z użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego. Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego dla jednego pacjenta. Wymagana całkowita objętość zależy od masy ciała pacjenta zgodnie z zaleceniami w poniższej tabeli. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy rozważyć użycie kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Wymagana całkowita objętość została zamieszczona w poniższej tabeli dla pacjentów z obniżoną odpornością i zależy od masy ciała pacjenta. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy pacjenta (ml) Nie uwzględnia strat pomiarowych Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy pacjenta (ml) Uwzględnia straty pomiarowe
10 kg do 15 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*
> 15 kg do 23 kg 75 ml 90 ml lub 100 ml*
> 23 kg do 40 kg 100 ml 125 ml
> 40 kg 125 ml 137,5 ml (lub 150 ml)*

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
*w zależności od mocy używanych kapsułek Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynu przy odmierzaniu Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przy odmierzaniu
10 kg do 15 kg 100 ml 125 ml
> 15 kg do 23 kg 150 ml 187,5 ml
> 23 kg do 40 kg 200 ml 250 ml
> 40 kg 250 ml 300 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości (obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą poniżej: Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należy przygotować Potrzebna liczba kapsułek Ebilfumin (mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
60 ml Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 8 kapsułek (360 mg) 12 kapsułek(360 mg) 59,5 ml
75 ml 6 kapsułek(450 mg) 10 kapsułek(450 mg) 15 kapsułek(450 mg) 74 ml
90 ml Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 12 kapsułek(540 mg) 18 kapsułek(540 mg) 89 ml
100 ml 8 kapsułek(600 mg) Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 20 kapsułek(600 mg) 98,5 ml
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml
137,5 ml 11 kapsułek(825 mg) Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 136 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
* Dla tej mocy kapsułek brak możliwości kombinacji do uzyskania docelowego stężenia, dlatego należy użyć alternatywnej mocy kapsułek. Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Całkowita objętość Potrzebna liczba kapsułek produktu leczniczego Ebilfumin Potrzebna objętość podłoża

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

zawiesiny, jaką należy przygotować (mg oseltamiwiru)
75 mg 45 mg 30 mg
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyćkapsułek o innej mocy* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml
187,5 ml 15 kapsułek(1120 mg) 25 kapsułek(1120 mg) Należy użyćkapsułek o innej mocy* 185 ml
250 ml 20 kapsułek(1500 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy* 50 kapsułek(1500 mg) 246,5 ml
300 ml 24 kapsułki(1800 mg) 40 kapsułek(1800 mg) 60 kapsułek(1800 mg) 296 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy. Po trzecie, należy postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu przygotowania 6 mg/ml zawiesiny z kapsułek Ebilfumin: 1. W szklanej zlewce odpowiedniej wielkości, należy umieścić podaną ilość wody zawierającej benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący. 2. Otworzyć podaną ilość kapsułek produktu Ebifumin i przenieść zawartość każdej kapsułki bezpośrednio do zlewki szklanej z wodą ze środkiem konserwującym. 3. Mieszać przez 2 minuty za pomocą odpowiedniego urządzenia mieszającego. (Uwaga: substancja lecznicza fosforan oseltamiwiru łatwo rozpuszcza się w wodzie. Powstawanie zawiesiny powodują niektóre nierozpuszczalne substancje pomocnicze.) 4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET). Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu. 5. Zamknąć butelkę używając zakrętki uniemożliwiającej otwarcie przez dzieci. 6.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Na butelce umieścić etykietę pomocniczą o treści „Przed użyciem lekko wstrząsnąć” (Uwaga: zawiesinę należy delikatnie potrząsać przed podaniem, aby zminimalizować tendencję do powstawania pęcherzyków powietrza). 7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na etykiecie aptecznej. 8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków przechowywania (patrz punkt 6.3). Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w poniższej tabeli.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny wykonanej z kapsułek Ebilfumin w aptece u pacjentów w wieku 1 roku lub starszych

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Dawka(mg) Objętość na dawkę 6 mg/ml Dawka lecznicza (przez 5 dni) Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżonąodpornością Dawka profilaktyczna (na 10 dni)
10 kg do15 kg 30 mg 5,0 ml 5 ml dwa razy na dobę 5 ml dwa razy na dobę 5,0 ml raz na dobę
> 15 do23 kg 45 mg 7,5 ml 7,5 ml dwa razy na dobę 7,5 ml dwa razy nadobę 7,5 ml raz na dobę
> 23 do40 kg 60 mg 10 ml 10 ml dwa razy na dobę 10 ml dwa razy na dobę 10 ml raz na dobę

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
> 40 kg 75 mg 12,5 ml 12,5 ml dwa razy na dobę 12,5 ml dwa razy na dobę 12,5 ml raz na dobę
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
*Zalecana długość terapii u pacjentów z obniżoną odpornością (w wieku ≥1 roku) wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta (zgodnie z powyższą tabelą). Odpowiednia dawka musi zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego pokarmu, takiego jak: woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku. Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku Ta procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, który zapewni jednemu pacjentowi ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia. Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Ebilfumin 30 mg, 45 mg lub 75 mg z użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego. Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu dla jednego pacjenta. Wymagana całkowita objętość jest zależna od masy ciała pacjenta, zgodnie z tabelą poniżej. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy rozważyć użycie kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta. Wymagana całkowita objętość została zamieszczona w poniższej tabeli i zależy od masy ciała pacjenta.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Objętość 10 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy pacjenta (ml) Nie uwzględnia strat pomiarowych Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy pacjenta (ml) Uwzględnia straty pomiarowe
≤ 7 kg do 40 ml 50 ml
> 7 kg do 10 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
*W zależności od użytej mocy kapsułki. Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 10- dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta(ml)Nie uwzględniono utraty płynu przy odmierzaniu Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przy odmierzaniu
 7 kg do 80 ml 100 ml
> 7 kg do 10 kg 100 ml 125 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości (obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą poniżej. Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należy przygotować Potrzebna liczba kapsułek Ebilfumin (mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
50 ml 4 kapsułek(300 mg) Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 10 kapsułek(300 mg) 49,5 ml
60 ml Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 8 kapsułek(360 mg) 12 kapsułek(360 mg) 59,5 ml
75 ml 6 kapsułek(450 mg) 10 kapsułek(450 mg) 15 kapsułek(450 mg) 74 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
* Dla tej mocy kapsułek brak możliwości kombinacji do uzyskania docelowego stężenia, dlatego należy użyć alternatywnej mocy kapsułek. Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować Potrzebna liczba kapsułek produktu leczniczego Ebilfumin(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
100 ml 8 kapsułek(600 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy* 20 kapsułek(600 mg) 98,5 ml
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy. Po trzecie, należy postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu przygotowania 6 mg/ml zawiesiny z kapsułek Ebilfumin: 1. W szklanej zlewce odpowiedniej wielkości, należy umieścić podaną ilość wody zawierającej benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący. 2. Otworzyć podaną ilość kapsułek produktu Ebifumin i przenieść zawartość każdej kapsułki bezpośrednio do zlewki szklanej z wodą ze środkiem konserwującym. 3. Mieszać przez 2 minuty za pomocą odpowiedniego urządzenia mieszającego. (Uwaga: substancja lecznicza fosforan oseltamiwiru łatwo rozpuszcza się w wodzie. Powstawanie zawiesiny powodują niektóre nierozpuszczalne substancje pomocnicze.) 4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET). Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu. 5. Zamknąć butelkę używając zakrętki uniemożliwiającej otwarcie przez dzieci. 6.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Na butelce umieścić etykietę pomocniczą o treści „Przed użyciem lekko wstrząsnąć” (Uwaga: (Uwaga: zawiesinę należy delikatnie potrząsać przed podaniem, aby zminimalizować tendencję do powstawania pęcherzyków powietrza). 7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na etykiecie aptecznej. 8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków przechowywania (patrz punkt 6.3). Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w poniższej tabeli.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny sporządzonej z kapsułek Ebilfumin w aptece dla niemowląt w wieku poniżej 1 roku

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (zaokrąglona do 0,5 kg) Dawka(mg) Objętość na dawkę (6 mg/ml) Dawka lecznicza (przez 5 dni) Dawka lecznicza (przez 10 dni*)Pacjenci z obniżonąodpornością Dawka profilaktyczna (przez 10 dni) Objętość dozownika jakiego należy użyć(z podziałką
3 kg 9 mg 1,5 ml 1,5 ml dwa razy na dobę 1,5 ml dwa razy na dobę 1,5 ml raz na dobę 2,0 ml (lub3,0 ml)
3,5 kg 10,5 mg 1,8 ml 1,8 ml dwa razy nadobę 1,8 ml dwa razyna dobę 1,8 ml raz na dobę 2,0 ml (lub3,0 ml)
4 kg 12 mg 2,0 ml 2,0 ml dwa razy na dobę 2,0 ml dwa razy na dobę 2,0 ml raz na dobę 3,0 ml
4,5 kg 13,5 mg 2,3 ml 2,3 ml dwa razy na dobę 2,3 ml dwa razy na dobę 2,3 ml raz na dobę 3,0 ml
5 kg 15 mg 2,5 ml 2,5 ml dwa razy na dobę 2,5 ml dwa razy na dobę 2,5 ml raz na dobę 3,0 ml
5,5 kg 16,5mg 2,8 ml 2,8 ml dwa razy na dobę 2,8 ml dwa razy na dobę 2,8 ml raz na dobę 3,0 ml
6 kg 18 mg 3,0 ml 3,0 ml dwa razy na dobę 3,0 ml dwa razy na dobę 3,0 ml raz na dobę 3,0 ml (lub 5,0 ml)
6,5 kg 19,5mg 3,3 ml 3,3 ml dwa razy nadobę 3,3 ml dwa razyna dobę 3,3 ml raz na dobę 5,0 ml
7 kg 21 mg 3,5 ml 3,5ml dwa razy na dobę 3,5 ml dwa razy na dobę 3,5 ml raz na dobę 5,0 ml
7,5 kg 22,5mg 3,8 ml 3,8 ml dwa razy nadobę 3,8 ml dwa razyna dobę 3,8 ml raz na dobę 5,0 ml
8 kg 24 mg 4,0 ml 4,0 ml dwa razy na dobę 4,0 ml dwa razy na dobę 4,0 ml raz na dobę 5,0 ml
8,5 kg 25,5mg 4,3 ml 4,3 ml dwa razy na dobę 4,3 ml dwa razy na dobę 4,3 ml raz na dobę 5,0 ml
9 kg 27 mg 4,5 ml 4,5 ml dwa razy na dobę 4,5 ml dwa razy na dobę 4,5 ml raz na dobę 5,0 ml
9,5 kg 28,5mg 4,8 ml 4,8 ml dwa razy nadobę 4,8 ml dwa razyna dobę 4,8 ml raz na dobę 5,0 ml
10 kg 30 mg 5,0 ml 5,0 ml dwa razy na dobę 5,0 ml dwa razy na dobę 5,0 ml raz na dobę 5,0 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
*Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta. Odpowiednia dawka musi zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego pokarmu, takiego jak: woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku. Przygotowanie w domu Jeśli nie jest dostępny na rynku fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, należy użyć zawiesiny przygotowanej w aptece z kapsułek Ebilfumin (szczegółowe instrukcje przedstawiono powyżej).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Jeśli nie jest dostępny fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej ani zawiesina przygotowywana w aptece, można przygotowywać zawiesinę Ebilfumin w domu. Jeśli dostępne są kapsułki w odpowiednich do wymaganych dawkach, dawkę należy podawać, otwierając kapsułkę i mieszając jej zawartość z nie więcej niż jedną łyżeczką odpowiedniego posłodzonego produktu spożywczego. Gorzki smak można ukryć, stosując produkty takie jak: woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy czy polewy do deserów (takie jak sos karmelowy lub nugatowy). Mieszaninę należy wymieszać i podawać pacjentowi w całości. Mieszaninę należy połknąć bezpośrednio po przygotowaniu. Jeśli dostępne są jedynie kapsułki 75 mg, a potrzebne są dawki 30 mg lub 45 mg, to przygotowanie zawiesiny Ebilfumin obejmuje dodatkowe czynności. Szczegółowe wskazówki zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynu Ebilfumin w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Ebilfumin, kapsułki.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 30 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 45 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 75 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z intensywnego żółtego korpusu i wieczka z czarnym nadrukiem „OS 30”. Kapsułka ma rozmiar 4. Kapsułka zawiera biały granulowany proszek.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z białego nieprzezroczystego korpusu i wieczka z czarnym nadrukiem „OS 45”. Kapsułka ma rozmiar 4. Kapsułka zawiera biały granulowany proszek. Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z białego nieprzezroczystego korpusu i intensywnego żółtego wieczka z czarnym nadrukiem „OS 75”. Kapsułka ma rozmiar 2. Kapsułka zawiera biały granulowany proszek.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie grypy Produkt Ebilfumin jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych w terminie, u których występują objawy typowe dla grypy, kiedy wirus grypy krąży w danym środowisku. Skuteczność leczenia wykazano wtedy, gdy rozpoczyna się je w ciągu dwóch dni od wystąpienia pierwszych objawów. Zapobieganie grypie – Zapobieganie po ekspozycji u osób w wieku 1 roku lub starszych po kontakcie z przypadkiem klinicznie rozpoznanej grypy, kiedy wirus grypy występuje w danym środowisku. – Właściwe stosowanie produktu Ebilfumin do zapobiegania grypie powinno wynikać z indywidualnej analizy każdego przypadku, uwzględniającej okoliczności i specyfikę populacji wymagającej ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku, gdy szczepy krążące nie odpowiadają szczepom wirusa zawartym w szczepionce lub w przypadku pandemii) można rozważyć sezonową profilaktykę u osób w wieku jednego roku lub starszych.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Wskazania do stosowania
– Produkt Ebilfumin jest wskazany do zapobiegania grypie po ekspozycji u niemowląt w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii grypy (patrz punkt 5.2). Ebilfumin nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Stosowanie leków przeciwwirusowych do leczenia grypy i zapobiegania jej powinno się opierać na oficjalnych zaleceniach. Decyzja dotycząca użycia oseltamiwiru do leczenia i profilaktyki powinna być podjęta po uwzględnieniu charakterystyki krążących wirusów grypy, dostępnych informacji dotyczących wrażliwości na leki szczepów wirusa w danym sezonie oraz skutków choroby w różnych obszarach geograficznych i w różnych populacjach pacjentów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Kapsułki twarde produktu Ebilfumin to postaci biorównoważne. Dawkę 75 mg można podać w postaci: – jednej kapsułki 75 mg lub – jednej kapsułki 30 mg i jednej kapsułki 45 mg. Fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym dla dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek lub gdy potrzebne są mniejsze dawki. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i powyżej Leczenie : Zalecana dawka doustna dla młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych to 75 mg oseltamiwiru młodzieży dwa razy na dobę przez 5 dni.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Masa ciała Zalecana dawka przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u dorosłych i młodzieży z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus : Zalecaną dawką w zapobieganiu grypie po bliskim kontakcie z osobą zakażoną u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych jest 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez 10 dni.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Masa ciała Zalecana dawka przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg raz na dobę
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od kontaktu z zarażoną osobą. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Zalecana dawka do zapobiegania grypie podczas występowania masowych zachorowań w danym środowisku to 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez okres do 6 tygodni (lub do 12 tygodni u pacjentów z obniżoną odpornością, patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Dzieci i młodzież Dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat Dla niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych dostępny jest produkt Ebilfumin w postaci kapsułek 30 mg, 45 mg i 75 mg. Leczenie : Zaleca się następujące dawkowanie zależne od masy ciała u niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych:

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie

Masa ciała Zalecana dawka przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg dwa razy na dobę 45 mg dwa razy na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg dwa razy na dobę 60 mg dwa razy na dobę
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u dzieci (w wieku ≥ 1 roku) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus : Zalecana dawka produktu Ebilfumin w profilaktyce po ekspozycji na wirus:

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie

Masa ciała Zalecana dawka przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg raz na dobę 30 mg raz na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg raz na dobę 45 mg raz na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg raz na dobę 60 mg raz na dobę
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg raz na dobę

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku poniżej 12 lat . Dla niemowląt w wieku 0-12 miesięcy Leczenie: Zalecane dawkowanie u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy wynosi 3 mg/kg mc dwa razy na dobę. Dawkowanie to zostało określone na podstawie danych farmakokinetycznych i bezpieczeństwa, które wykazują, że taka dawka u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zapewnia uzyskanie stężenia osoczowego proleku i czynnych metabolitów, które będzie mieć oczekiwaną skuteczność kliniczną przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z profilem ustalonym dla starszych dzieci i u dorosłych (patrz punkt 5.2). U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie:
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Masa ciała* Zalecana dawka przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni**Pacjenci z obniżoną odpornością

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie

3 kg 9 mg dwa razy na dobę 9 mg dwa razy na dobę
4 kg 12 mg dwa razy na dobę 12 mg dwa razy na dobę
5 kg 15 mg dwa razy na dobę 15 mg dwa razy na dobę
6 kg 18 mg dwa razy na dobę 18 mg dwa razy na dobę
7 kg 21 mg dwa razy na dobę 21 mg dwa razy na dobę
8 kg 24 mg dwa razy na dobę 24 mg dwa razy na dobę
9 kg 27 mg dwa razy na dobę 27 mg dwa razy na dobę
10 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
* Tabela nie obejmuje wszystkich możliwych wartości w zakresie masy ciała dla podanej populacji. Przy ustalaniu dawki dla wszystkich pacjentów w wieku poniżej 1 roku należy przyjąć 3 mg/kg bez względu na masę ciała pacjenta. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. **Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków, to jest dzieci poniżej 36 tygodnia licząc od dnia po zapłodnieniu. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka po ekspozycji na wirus: Podczas pandemii grypy zalecaną dawką w zapobieganiu grypie u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest połowa dobowej dawki leczniczej.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Dawkowanie to jest określone na podstawie badań klinicznych z udziałem niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych i dorosłych, które wykazują, że dawka profilaktyczna odpowiadająca połowie dobowej dawki leczniczej jest klinicznie skuteczna do zapobiegania grypie. U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie zależne od wieku (patrz punkt 5.2 dla symulacji ekspozycji):
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Wiek Zalecana dawka przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
0 – 12 miesięcy 3 mg/kg mc. raz na dobę 3 mg/kg raz na dobę
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków, to jest dzieci poniżej 36 tygodnia wieku postkoncepcyjnego. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku 0-12 miesięcy. Instrukcje dotyczące przygotowania roztworu bezpośrednio przed użyciem, patrz punkt 6.6. Specjalne grupy pacjentów Niewydolność wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawki leczniczej ani profilaktycznej. Nie prowadzono badań u pacjentów pediatrycznych z zaburzeniami czynności wątroby. Niewydolność nerek Leczenie grypy : Zaleca się zmniejszenie dawki u dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek. Zalecane dawkowanie przedstawiono w poniższej tabeli.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Klirens kreatyniny Zalecana dawka lecznicza
> 60 (ml/min) 75 mg dwa razy na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg dwa razy na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg raz na dobę
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
≤ 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po każdej hemodializie
Pacjenci dializowani otrzewnowo* 30 mg pojedyncza dawka
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
*Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis – CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Zapobieganie grypie : U dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek zaleca się zmniejszenie dawki zgodnie z poniższą tabelą.

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka profilaktyczna
> 60 (ml/min) 75 mg jeden raz na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg raz na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg co drugi dzień
≤ 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po co drugiej hemodializie
Pacjenci dializowani otrzewnowo* 30 mg raz w tygodniu

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
*Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 12 lat i młodszych) z niewydolnością nerek, by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów. Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki, o ile nie stwierdza się umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie: Zalecana długość leczenia grypy u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 10 dni (patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Nie jest wymagane dostosowanie dawki. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni po wystąpieniu objawów grypy.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Profilaktyka sezonowa: Długotrwała profilaktyka sezonowa trwająca do 12 tygodni była oceniania u pacjentów z obniżoną odpornością (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Sposób podawania Podanie doustne. Pacjenci, którzy nie są w stanie połykać kapsułek, mogą przyjmować odpowiednie dawki zawiesiny oseltamiwiru.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Oseltamiwir jest skuteczny tylko w przypadku choroby spowodowanej przez wirusy grypy. Nie ma dowodów na skuteczność oseltamiwiru w przypadku choroby spowodowanej przez inne czynniki niż wirusy grypy (patrz punkt 5.1). Oseltamiwir nie zastępuje szczepienia przeciw grypie Podawanie oseltamiwiru nie może wpływać na decyzję o stosowaniu u danej osoby corocznego szczepienia przeciw grypie. Ochrona przed grypą trwa jedynie tak długo, jak długo podaje się oseltamiwir. Oseltamiwir powinno się stosować do leczenia i zapobiegania grypie tylko wtedy, gdy wiarygodne dane epidemiologiczne wskazują, że wirus krąży w danym środowisku. Wykazano, że wrażliwość krążących szczepów wirusa na oseltamiwir charakteryzuje się znaczną zmiennością (patrz punkt 5.1). Dlatego lekarz przed podjęciem decyzji o zastosowaniu oseltamiwiru powinien uwzględnić najnowsze dostępne informacje dotyczące wrażliwości krążących szczepów wirusa na oseltamiwir.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężkie schorzenia współistniejące Nie są dostępne informacje o bezpieczeństwie i skuteczności oseltamiwiru u osób ze schorzeniami na tyle ciężkimi lub niestabilnymi, że są uważane za wskazanie do natychmiastowej hospitalizacji. Pacjenci z obniżoną odpornością Skuteczność stosowania oseltamiwiru zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce grypy u pacjentów z obniżoną odpornością nie została w sposób pewny ustalona (patrz punkt 5.1). Choroby serca i (lub) układu oddechowego Nie ustalono skuteczności oseltamiwiru w leczeniu osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego. W tych populacjach nie stwierdzono różnic w częstości występowania powikłań między leczeniem oseltamiwirem i podawaniem placebo (patrz punkt 5.1). Dzieci i młodzież Obecnie nie są dostępne żadne dane pozwalające na określenie zalecanego dawkowania dla wcześniaków (< 36 tygodni wieku postkoncepcyjnego).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężka niewydolność nerek W przypadku ciężkiej niewydolności nerek występującej u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych zalecane jest dostosowanie zarówno dawki leczniczej, jak i profilaktycznej. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 1 roku lub starszych) z niewydolnością nerek by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zdarzenia neuropsychiatryczne Podczas podawania oseltamiwiru pacjentom chorym na grypę, zwłaszcza dzieciom i młodzieży obserwowano występowanie zdarzeń neuropsychiatrycznych. Zdarzenia te występują również u chorych na grypę, którzy nie przyjmują oseltamiwiru. Należy ściśle obserwować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany zachowania oraz rozważyć zagrożenia i korzyści z dalszego leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Specjalne środki ostrozności
Substancja pomocnicza Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Właściwości farmakokinetyczne oseltamiwiru, takie jak niski stopień wiązania z białkami i metabolizm niezależny od systemów CYP450 i glukuronidazy (patrz punkt 5.2) sugerują, że wystąpienie znaczących klinicznie interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów jest mało prawdopodobne. Probenecyd U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przyjmujących jednocześnie probenecyd, nie jest konieczne dostosowanie dawki. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem anionowej drogi wydzielania w cewkach nerkowych, prowadzi do około dwukrotnego wzrostu ekspozycji na aktywny metabolit oseltamiwiru. Amoksycylina Oseltamiwir nie wykazuje interakcji kinetycznych z amoksycyliną, która jest wydalana tą samą drogą, co sugeruje, że interakcje oseltamiwiru zachodzące tą drogą są słabe.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Interakcje
Wydalanie przez nerki Wystąpienie znaczących klinicznie interakcji, spowodowanych konkurowaniem o wydzielanie cewkowe w nerkach, jest mało prawdopodobne ze względu na znany margines bezpieczeństwa dla większości takich substancji, sposobu eliminacji aktywnego metabolitu (przesączanie kłębuszkowe i anionowe, wydzielanie kanalikowe) oraz pojemność tych dróg wydalania. Należy jednak zachować ostrożność, przepisując oseltamiwir pacjentom przyjmującym jednocześnie wydalane tą samą drogą substancje o wąskim marginesie terapeutycznym (np. chlorpropamid, metotreksat, fenylobutazon). Dodatkowe informacje Nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych oseltamiwiru ani jego głównych metabolitów podczas jednoczesnego podawania z paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenkami magnezu i glinu, węglanem wapnia), rymantadyną lub warfaryną (u pacjentów stabilnych leczonych warfaryną i niechorujących na grypę).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Grypa wiąże się z niekorzystnym wpływem na ciążę i płód oraz ryzykiem powstania poważnych wad wrodzonych, w tym wrodzonych wad serca. Duża liczba danych dotyczących ekspozycji na oseltamiwir kobiet w ciąży, uzyskanych ze zgłoszeń po wprowadzeniu produktu do obrotu i z badań obserwacyjnych (ponad 1000 wyników narażenia na lek w pierwszym trymestrze) wskazują na brak toksyczności oseltamiwiru powodującej wady wrodzone płodu/noworodka. Jednak w jednym badaniu obserwacyjnym, mimo braku zwiększenia całkowitego ryzyka wad wrodzonych, wyniki dotyczące występowania poważnych wrodzonych wad serca diagnozowanych w ciągu 12 miesięcy po urodzeniu nie były jednoznaczne. W tym badaniu częstość występowania poważnych wrodzonych wad serca po narażeniu na oseltamiwir w pierwszym trymestrze ciąży wyniosła 1,76% (7 niemowląt na 397 ciąż) w porównaniu z 1,01% w ciążach z populacji ogólnej bez narażenia na lek (iloraz szans 1,75, 95% przedział ufności 0,51 do 5,98).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest jasne, gdyż badanie miało ograniczoną moc. Co więcej, badanie to było zbyt małe, aby wiarygodnie ocenić poszczególne rodzaje poważnych wad wrodzonych; ponadto, populacje kobiet narażonych na działanie oseltamiwiru i kobiet nienarażonych nie mogły być w pełni porównane, w szczególności, jeśli chodzi o potwierdzenie, czy zachorowały czy nie zachorowały na grypę. Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Stosowanie oseltamiwiru może być rozważane w czasie ciąży, jeśli jest niezbędne i po rozważeniu dostępnych informacji o bezpieczeństwie i korzyściach (dane dotyczące korzyści ze stosowania dla kobiet w ciąży, patrz punkt 5.1 „Leczenie grypy u kobiet w ciąży”) oraz patogenności krążącego szczepu wirusa grypy. Karmienie piersią U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania oseltamiwiru do mleka ludzkiego są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir i aktywny metabolit były wykrywane w mleku ludzkim, jednak ich stężenia były na tyle niskie, że dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią, można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla matki karmiącej piersią. Płodność Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby oseltamiwir wywierał wpływ na płodność kobiet lub mężczyzn (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Oseltamiwir nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa oseltamiwiru oparty jest na danych uzyskanych od 6049 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 1473 dzieci leczonych oseltamiwirem lub placebo na grypę oraz na danych uzyskanych od 3990 pacjentów dorosłych lub młodzieży i 253 dzieci otrzymujących oseltamiwir lub placebo, lub nieleczonych w celu profilaktyki grypy w badaniach klinicznych. Dodatkowo 245 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 7 pacjentów z grupy młodzieży i 39 dzieci) otrzymywało oseltamiwir w leczeniu grypy i 475 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 18 dzieci, spośród których 10 otrzymywało oseltamiwir a 8 placebo) otrzymywało oseltamiwir lub placebo w celu profilaktyki grypy. U dorosłych lub młodzieży najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi reakcjami leku (ang. ARs – Adverse Reactions) były nudności i wymioty w badaniach dotyczących leczenia, oraz nudności w badaniach dotyczących profilaktyki.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Większość tych reakcji niepożądanych była zgłaszana jako jednorazowe wystąpienie w pierwszej lub drugiej dobie leczenia i ustępowała samoistnie w ciągu 1-2 dni. U dzieci najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi były wymioty. U większości pacjentów powyższe niepożądane reakcje produktu nie spowodowały przerwania terapii oseltamiwirem. Do rzadkich, ciężkich działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu należą: reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa- Johnsona i toksyczna martwica naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia neuropsychiatryczne. (Zdarzenia neuropsychiatryczne, patrz punkt 4.4). Lista działań niepożądanych w formie tabelarycznej Działania niepożądane wymienione w tabeli poniżej mieszczą się w następujących kategoriach: bardzo często (≥ 1/10 ), często (≥ 1/100 do < 1/10 ), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100 ), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000 ).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Działania niepożądane są kwalifikowane do odpowiedniej kategorii w tabelach odpowiednio do łącznej analizy danych z badań klinicznych. Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i młodzieży : Tabela 1 przedstawia najczęstsze działania niepożądane obserwowane w badaniach dotyczących leczenia i profilaktyki z udziałem dorosłych lub młodzieży, którym podawano zalecaną dawkę (75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni w ramach leczenia oraz 75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni w ramach profilaktyki). Profil bezpieczeństwa zgłaszany u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę oseltamiwiru w ramach profilaktyki (75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni) był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia, pomimo dłuższego czasu przyjmowania dawki w badaniach profilaktyki.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Tabela 1 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych i młodzieży lub zgłaszane w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (post marketing surveillance)

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Działania niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardła, zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok
Zaburzenia krwi iukładu chłonnego małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego reakcje nadwrażliwości reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne
Zaburzenia psychiczne wzburzenie, nieprawidłowe zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenie, halucynacje, koszmary, samookaleczenie
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy bezsenność zaburzenia świadomości, drgawki
Zaburzenia oka zaburzenia wzroku
Zaburzenia serca zaburzenia rytmu serca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia kaszel,ból gardła, wodnisty wyciek z nosa
Zaburzenia żołądka i jelit nudności wymioty,ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność krwawienia z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie jelita grubego
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zwiększona aktywność enzymów wątrobowych piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zapalenie wątroby

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wyprysk, zapalenie skóry, wysypka, pokrzywka obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna martwica naskórka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból,zawroty głowy (w tym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), zmęczenie, gorączka,ból kończyn

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci : W badaniach klinicznych oseltamiwiru podawanego w ramach leczenia grypy wzięło udział w sumie 1473 dzieci (w tym dzieci w wieku 1–12 lat bez schorzeń współistniejących oraz dzieci w wieku 6–12 lat chore na astmę). Z tego 851 dzieci przyjmowało oseltamiwir w postaci zawiesiny. Grupa 158 dzieci przyjmowała zalecaną dawkę oseltamiwiru raz na dobę w badaniu profilaktyki poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (n = 99), w 6-tygodniowym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u dzieci (n = 49) i 12-tygodniowym pediatrycznym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u pacjentów z obniżoną odpornością (n = 10). Tabela 2 przedstawia najczęściej zgłaszanie działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych z udziałem dzieci. Tabela 2 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dzieci (dawkowanie oparte na wieku/masie ciała [od 30 mg do 75 mg raz na dobę])

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Działania niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie ucha środkowego
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy
Zaburzenia oka zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienieoczu, wydzielina z oczu i ból oczu)
Zaburzenia ucha ibłędnika ból ucha zaburzenia błonybębenkowej
Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia kaszel przekrwienie błony śluzowej nosa wodnista wydzielina z nosa
Zaburzenia żołądka ijelit wymioty ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawnośćnudności

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowe zapalenie skóry)
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych : Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego Grypa może być związana z szeregiem różnych objawów neurologicznych i behawioralnych, które mogą obejmować halucynacje, majaczenia i nieprawidłowe zachowanie, w niektórych przypadkach zakończone zgonem. Zdarzenia te mogą wystąpić w przebiegu zapalenia mózgu lub encefalopatii, lecz także bez ciężkiego schorzenia. Po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów chorych na grypę, którzy przyjmowali oseltamiwir obserwowano przypadki drgawek i majaczenia (obejmujące objawy, takie jak: zmiany świadomości, splątanie, nieprawidłowe zachowanie, omamy, halucynacje, wzburzenie, niepokój, koszmary senne), w bardzo małej liczbie przypadków zakończone samookaleczeniem lub zgonem. Zdarzenia te występowały oraz ustępowały nagle i szybko a obserwowano je przede wszystkim u dzieci i młodzieży. Udział oseltamiwiru w tych zdarzeniach jest nieznany.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Podobne reakcje neuropsychiatryczne występowały również u pacjentów chorych na grypę, którzy nie przyjmowali oseltamiwiru. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym zapalenie wątroby i podwyższona aktywność enzymów wątrobowych u pacjentów z chorobą grypopodobną. Do tych przypadków należy piorunujące zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym lub niewydolność wątroby. Inne populacje specjalne Dzieci i młodzież (niemowlęta w wieku poniżej 1 roku) W dwóch badaniach mających na celu opisanie farmakokinetyki, farmakodynamiki i profilu bezpieczeństwa terapii z użyciem oseltamiwiru u 135 dzieci w wieku poniżej 1 roku zarażonych grypą stwierdzono, że profil bezpieczeństwa był zbliżony w poszczególnych kohortach wiekowych, a najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi były wymioty, biegunki i pieluszkowe zapalenie skóry (patrz punkt 5.2). Brak jest dostatecznych danych dla niemowląt w wieku postkoncepcyjnym poniżej 36. tygodnia.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania oseltamiwiru w leczeniu grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku, pochodzące z prospektywnych i retrospektywnych badań obserwacyjnych (obejmujących łącznie ponad 2400 niemowląt z tej grupy wiekowej), epidemiologicznej bazy danych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu sugerują, że profil bezpieczeństwa u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest podobny do znanego profilu bezpieczeństwa u dzieci w wieku 1 roku i starszych. Osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca i (lub) układu oddechowego Populacja objęta badaniami dotyczącymi leczenia grypy składa się z dorosłych lub młodzieży bez schorzeń współistniejących oraz pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia powikłań grypy, np. osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca lub układu oddechowego).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa u pacjentów z grupy ryzyka był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego u dorosłych lub młodzieży bez schorzeń współistniejących. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odpornością oceniano w dwóch badaniach z użyciem dawki standardowej lub wysokiej dawki (dawka podwojona lub dawka potrojona) oseltamiwiru (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa oseltamiwiru obserwowany w tych badaniach był spójny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym we wcześniejszych badaniach klinicznych, w których oseltamiwir podawano w leczeniu grypy pacjentom bez obniżonej odporności we wszystkich grupach wiekowych (pod innymi względami zdrowym pacjentom lub pacjentom „z grupy ryzyka” [tj. pacjentom ze współwystępowaniem chorób układu oddechowego i (lub) serca]). Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym w grupie dzieci z obniżoną odpornością były wymioty (28%).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
W 12-tygodniowym badaniu profilaktyki z udziałem 475 pacjentów z obniżoną odpornością, w tym 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat i starszych, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy przyjmowali oseltamiwir był taki sam, jak wcześniej obserwowany w badaniach klinicznych profilaktyki oseltamiwiru. Dzieci z istniejącą astmą oskrzelową Profil reakcji niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo zbliżony do obserwowanego u dzieci bez współistniejących schorzeń. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Raporty dotyczące przedawkowania oseltamiwiru zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano zdarzeń niepożądanych. Zdarzenia niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu oseltamiwiru w dawkach terapeutycznych, opisanych w punkcie 4.8. Nie jest znane specyficzne antidotum. Dzieci i młodzież Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży. Należy zachować ostrożność podczas przygotowywania oseltamiwiru w postaci zawiesiny doustnej oraz podczas podawania dzieciom produktów zawierających oseltamiwir.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnego, inhibitory neuraminidazy, kod ATC: J05AH02 Fosforan oseltamiwiru jest prolekiem aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Ten aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych wirusów w organizmie. Karboksylan oseltamiwiru in vitro hamuje neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Fosforan oseltamiwiru hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
In vivo na modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg dwa razy na dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B. Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań nad doświadczalnym narażeniem na zakażenie zdrowych ochotników. Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosi od 0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosi 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM. Badania kliniczne Leczenie zakażenia grypą Wskazanie to potwierdzono w badaniach klinicznych naturalnie występujących przypadków grypy, wśród których dominowało zakażenie wirusem grypy A. Oseltamiwir jest skuteczny tylko wobec choroby spowodowanej wirusem grypy. Dlatego przedstawiono wyłącznie analizy statystyczne dla chorych zakażonych wirusem grypy.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W całej leczonej populacji, która obejmowała zarówno osoby zakażone wirusem grypy, jak i bez tego wirusa (ITT) pierwotna skuteczność produktu była zmniejszona proporcjonalnie do liczby osób niezakażonych wirusem grypy. W całej leczonej populacji zakażenie grypą potwierdzono u 67% (od 46% do 74%) pacjentów biorących udział w badaniu. Wśród osób w starszym wieku 64% było zakażonych wirusem grypy (ang. influenza-positive), zaś wśród pacjentów z chorobami serca i (lub) układu oddechowego wirusem grypy zakażonych było 62%. We wszystkich badaniach III fazy pacjentów rekrutowano do badania jedynie w okresie, gdy wirus grypy krążył w lokalnym środowisku. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsza : Pacjenci kwalifikowali się do badania, jeśli zgłosili się w ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów i mieli gorączkę ≥ 37,8 C, czemu towarzyszył przynajmniej jeden objaw ze strony układu oddechowego (kaszel, objawy ze strony nosa lub ból gardła) oraz co najmniej jeden objaw ogólny (bóle mięśni, dreszcze lub poty, uczucie osłabienia, zmęczenie lub ból głowy).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W sumarycznej analizie wszystkich dorosłych i młodzieży (N = 2413) biorących udział w badaniu nad leczniczym stosowaniem oseltamiwiru w dawce 75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni stwierdzono skrócenie średniego czasu trwania choroby o około jeden dzień z 5,2 dnia (95% przedział ufności 4,9 – 5,5 dni) w grupie placebo do 4,2 dnia (95% przedział ufności 4,0 – 4,4 dnia; p≤ 0,0001). Odsetek chorych, u których wystąpiły specyficzne powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych (przede wszystkim zapalenie oskrzeli) leczone antybiotykami, zmniejszył się z 12,7% (135/1063) w grupie placebo do 8,6% (116/1350) w grupie leczonej oseltamiwirem (p = 0,0012). Leczenie grypy w populacjach wysokiego ryzyka : U osób w starszym wieku (≥ 65 lat) i u osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, otrzymujących 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni, średni czas trwania choroby nie zmniejszył się znacząco.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całkowity czas trwania gorączki zmniejszył się o jeden dzień w grupie leczonej oseltamiwirem. U osób w starszym wieku, zakażonych wirusem grypy, oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami z 19% (52/268) w grupie placebo do 12% (29/250) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,0156). U zakażonych wirusem grypy pacjentów z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego łączna częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami wynosiła 17% (22/133) w grupie placebo i 14% (16/118) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,5976). Leczenie grypy u kobiet w ciąży: Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, istnieją natomiast dane pochodzące z badań po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu i badań obserwacyjnych, które wskazują na korzyści wynikające z niższej zachorowalności/śmiertelności podczas stosowania produktu leczniczego w opisanym schemacie dawkowania, w tej populacji.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki z analiz farmakokinetycznych wskazują obniżoną ekspozycję na aktywny metabolit, nie zaleca się jednak korekty dawki w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Wchłanianie Oseltamiwir łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego po doustnym podaniu fosforanu oseltamiwiru (proleku) i ulega wydajnemu przekształcaniu, głównie przez esterazy wątrobowe, do aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Co najmniej 75 % dawki doustnej dociera do krążenia ogólnego w postaci aktywnego metabolitu. Ekspozycja na prolek wynosi poniżej 5 % w stosunku do aktywnego metabolitu. Stężenie w osoczu zarówno proleku, jak i aktywnego metabolitu jest proporcjonalne do dawki i nie zmienia się pod wpływem podawania produktu jednocześnie z pokarmem. Dystrybucja W stanie stacjonarnym średnia objętość dystrybucji karboksylanu oseltamiwiru u ludzi wynosi około 23 litrów, co odpowiada objętości płynów pozakomórkowych organizmu. Ponieważ neuraminidaza wykazuje aktywność pozakomórkową, karboksylan oseltamiwiru dociera do wszystkich miejsc, gdzie rozprzestrzenia się wirus grypy.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wiązanie karboksylanu oseltamiwiru z białkami ludzkiego osocza jest znikome (około 3 % ). Metabolizm Oseltamiwir jest wydajnie przekształcany do karboksylanu oseltamiwiru przez esterazy znajdujące się przede wszystkim w wątrobie. W badaniach in vitro wykazano, że ani oseltamiwir, ani jego aktywny metabolit, nie są substratami ani inhibitorami głównych izoform cytochromu P450. W badaniach in vivo nie znaleziono żadnych koniugatów 2 fazy żadnego z tych dwóch związków. Eliminacja Wchłonięty oseltamiwir jest eliminowany przede wszystkim (> 90%) poprzez przekształcenie do karboksylanu oseltamiwiru. Związek ten nie podlega dalszemu metabolizmowi i jest wydalany z moczem. Maksymalne stężenie karboksylanu oseltamiwiru w surowicy obniża się zgodnie z okresem półtrwania wynoszącym u większości badanych od 6 do 10 godzin. Aktywny metabolit jest eliminowany w całości poprzez wydzielanie nerkowe.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy karboksylanu oseltamiwiru (18,8 l/h) przekracza wskaźnik przesączania kłębuszkowego (7,5 l/h), co wskazuje, że poza filtracją kłębkową zachodzi również wydzielanie kanalikowe. Poniżej 20 % znakowanej izotopowo dawki doustnej wydala się z kałem. Inne specjalne populacje pacjentów Dzieci i młodzież Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku : Farmakokinetykę, farmakodynamikę i profil bezpieczeństwa produktu Ebilfumin oceniono w dwóch niekontrolowanych badaniach otwartych obejmujących zarażone grypą dzieci w wieku poniżej 1 roku (n=135). Prędkość klirensu czynnego metabolitu, skorygowana według masy ciała, zmniejsza się wraz z wiekiem wśród dzieci poniżej 1 roku. Ekspozycja na metabolit wykazuje również większą zmienność u najmłodszych niemowląt. Dostępne dane wskazują, że po podaniu dawki 3 mg/kg niemowlętom w wieku 0-12 miesięcy uzyskuje się ekspozycję na prolek i metabolit, która zapewnia oczekiwaną skuteczność, przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z tym, który obserwuje się u starszych dzieci i osób dorosłych przyjmujących zatwierdzoną dawkę (patrz punkt 4.1 i 4.2).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zgłaszane zdarzenia niepożądane były zgodne z profilem bezpieczeństwa ustalonym dla starszych dzieci. Nie ma dostępnych danych dotyczących poekspozycyjnej profilaktyki grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku. Nie prowadzono badań nad profilaktyką u dzieci w wieku poniżej 12 lat podczas epidemii grypy w danym środowisku. Profilaktyka po ekspozycji na wirus grypy u dzieci w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii: Symulacja dawkowania 3 mg/kg raz na dobę u dzieci <1 roku wykazuje ekspozycję w takim samym zakresie jak w przypadku podawania dorosłym dawki 75 mg raz na dobę, lub większym. Ekspozycja ta nie przewyższa ekspozycji terapeutycznej dla niemowląt <1 rok (3 mg/kg dwa razy na dobę) i przewiduje się, że będzie skutkowała porównywalnym profilem bezpieczeństwa (patrz punkt 4.8). Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących profilaktyki u niemowląt w wieku <1 roku.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze : Farmakokinetykę oseltamiwiru oceniano w badaniach farmakokinetycznych po podaniu dawki jednorazowej u niemowląt, dzieci i młodzieży od 1 roku do 16 lat. Farmakokinetyka po podaniu dawek wielokrotnych była badana u małej liczby dzieci biorących udział w badaniu skuteczności produktu. Młodsze dzieci eliminowały zarówno prolek, jak i jego aktywny metabolit szybciej, niż dorośli, co prowadziło do mniejszej ekspozycji przy danej dawce wyrażonej w mg/kg mc. Dawka 2 mg/kg mc. powoduje ekspozycję na karboksylan oseltamiwiru porównywalną do tej, jaką uzyskuje się u dorosłych otrzymujących pojedynczą dawkę 75 mg (około 1 mg/kg mc.). Farmakokinetyka oseltamiwiru u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat lub starszej jest podobna, do farmakokinetyki u dorosłych.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na aktywny metabolit w stanie stacjonarnym była u osób w starszym wieku (65 do 78 lat) o 25 do 35 % wyższa w porównaniu z dorosłymi w wieku poniżej 65 lat, otrzymującymi porównywalne dawki oseltamiwiru. Okresy półtrwania, obserwowane u osób w starszym wieku, były podobne jak u młodych dorosłych. Na podstawie ekspozycji na produkt leczniczy i tolerancji można stwierdzić, że u osób w starszym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, o ile nie ma dowodów na istnienie umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min) (patrz punkt 4.2). Niewydolność nerek Podawanie 100 mg fosforanu oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni pacjentom z różnego stopnia niewydolnością nerek wykazało, że ekspozycja na karboksylan oseltamiwiru jest odwrotnie proporcjonalna do upośledzenia czynności nerek. Dawkowanie, patrz punkt 4.2.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Niewydolność wątroby Z badań in vitro wynika, że nie należy się spodziewać, by ekspozycja na oseltamiwir była znacząco zwiększona lub ekspozycja na jego aktywny metabolit znacząco zmniejszona u pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.2). Kobiety w ciąży Zbiorcza analiza populacyjnych danych farmakokinetycznych wskazuje, że schemat dawkowania Ebilfumin opisany w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania prowadzi do niższej (średnio o 30% dla wszystkich trymestrów) ekspozycji na aktywny metabolit u kobiet ciężarnych w porównaniu z kobietami nie będącymi w ciąży. Niższa przewidywalna ekspozycja pozostaje jednak na poziomie wyższym niż minimalne stężenie hamujące (wartości IC95, IC – Inhibitory Concentration) i działa terapeutycznie na różne szczepy wirusa grypy. Istnieją ponadto dowody z badań obserwacyjnych wskazujące na korzyści, jakie ta populacja może odnieść ze stosowania produktu w podanym schemacie dawkowania.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie zaleca się zatem korekty dawek w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet ciężarnych (patrz punkt 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację). Pacjenci z obniżoną odpornością Analizy farmakokinetyki populacyjnej wskazują, że leczenie oseltamiwirem pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży (w wieku < 18 lat) z obniżoną odpornością (zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania) powoduje zwiększoną przewidywaną ekspozycję (od około 5% do 50%) na aktywny metabolit w porównaniu z pacjentami bez obniżonej odporności, u których występuje porównywalny klirens kreatyniny. Z uwagi na szeroki margines bezpieczeństwa aktywnego metabolitu dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów ze względu na obniżoną odporność. Jednak, w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością i zaburzeniami czynności nerek, dawki należy dostosować zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Analizy farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z dwóch badań z udziałem pacjentów z obniżoną odpornością wykazały, że w przypadku ekspozycji wyższych niż uzyskane po podaniu dawki standardowej nie wystąpiła istotna dodatkowa korzyść.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne zebrane na podstawie konwencjonalnych badań nad farmakologią bezpieczeństwa, toksycznością powtarzanych dawek i genotoksycznością nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla ludzi. Wyniki konwencjonalnych badań na gryzoniach dotyczących karcynogenności wykazały zależną od dawki tendencję do zwiększenia częstości występowania niektórych nowotworów, typowych dla szczepu gryzoni użytego do badań. Rozważając zakresy ekspozycji stosowane w badaniach na gryzoniach i uwzględniając oczekiwaną ekspozycję u ludzi, wyniki te nie zmieniają współczynnika korzyść-ryzyko stosowania oseltamiwiru we wskazaniach terapeutycznych. Badania teratogenności prowadzono na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek wynoszących odpowiednio do 1500 mg/kg mc. na dobę i do 500 mg/kg mc. na dobę. Nie stwierdzono żadnego wpływu na rozwój płodu. W badaniach nad płodnością szczurów otrzymujących dawkę do 1500 mg/kg mc.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
na dobę nie wykazano negatywnych reakcji u żadnej płci. W badaniach prenatalnych i postnatalnych u szczurów zaobserwowano wydłużenie porodu po dawce 1500 mg/kg mc. na dobę: margines bezpieczeństwa między ekspozycją u ludzi i najwyższą ekspozycją niedziałającą niekorzystnie (500 mg/kg mc. na dobę) u szczurów jest 480-krotny dla oseltamiwiru i 44-krotny dla jego aktywnego metabolitu. Ekspozycja płodu na lek u szczurów i królików wynosiła około 15 do 20 % ekspozycja matki. U karmiących szczurów oseltamiwir i jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir oraz jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka matki. Ekstrapolacja danych zwierzęcych pozwala szacować, że wydzielanie obu związków wynosiłoby odpowiednio około 0,01 mg na dobę i 0,3 mg na dobę. W „maksymalizującym” teście na świnkach morskich wykazano zdolność oseltamiwiru do podrażnienia skóry. U około 50 % zwierząt poddanych działaniu nieprzetworzonej substancji aktywnej wystąpił rumień.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stwierdzono odwracalne podrażnienie oczu u królika. Podczas gdy bardzo wysokie, pojedyncze, doustne dawki fosforanu oseltamiwiru aż do najwyższej dawki badanej (1310 mg/kg mc.), nie powodowały reakcji niepożądanych u dorosłych szczurów, u młodych, 7-dniowych szczurów były toksyczne, w tym śmiertelne. Reakcje te obserwowano w przypadku dawek wynoszących 657 mg/kg mc. i większych. W przypadku dawki 500 mg/kg mc. nie obserwowano reakcji niepożądanych, również w przypadku leczenia przewlekłego (500 mg/kg mc. na dobę podawane od 7. do 21. dnia po porodzie).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon (K-29/32) Kroskarmeloza sodowa Sodu stearylofumaran Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E 172) Tytanu dwutlenek (E 171) Tusz do nadruku Szelak szkliwiony – 45 % (20 % estryfikowany) Żelaza tlenek czarny (E 172) Glikol propylenowy Amonu wodorotlenek 28 % Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon (K-29/32) Kroskarmeloza sodowa Sodu stearylofumaran Osłonka kapsułki Żelatyna Tytanu dwutlenek (E 171) Tusz do nadruku Szelak szkliwiony – 45 % (20 % estryfikowany) Żelaza tlenek czarny (E 172) Glikol propylenowy Amonu wodorotlenek 28 % Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon (K-29/32) Kroskarmeloza sodowa Sodu stearylofumaran Osłonka kapsułki Wieczko: Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E 172) Tytanu dwutlenek (E 171) Korpus: Żelatyna Tytanu dwutlenek (E 171) Tusz do nadruku Szelak szkliwiony – 45 % (20 % estryfikowany) Żelaza tlenek czarny (E 172) Glikol propylenowy Amonu wodorotlenek 28 % 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
6.3 Okres ważności 6 lata Przechowywanie zawiesiny przygotowanej w aptece Okres trwałości: 3 tygodnie w temperaturze poniżej 25°C. Okres trwałości: 6 tygodni w temperaturze 2°C – 8°C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Warunki przechowywania zawiesiny przygotowanej w aptece, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry PVC/PE/PVdC/Aluminium lub pojemniki HDPE z zamknięciem LDPE (i pochłaniaczem wilgoci). Wielkość opakowania: 10 kapsułek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Produkt przygotowywany bezpośrednio przed użyciem Gdy oseltamiwir w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej nie jest dostępny Fabrycznie wytwarzany proszek osemtawir do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym u dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek lub jeśli potrzebne są niższe dawki.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku, gdy nie jest dostępny na rynku oseltamiwir w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej, farmaceuta może sporządzić zawiesinę (6 mg/ml) z kapsułek Ebilfumin lub pacjenci mogą przygotować taką zawiesinę z kapsułek w domu. Bardziej zaleca się sporządzanie produktu w aptece niż w domu. Szczegółowe informacje o przygotowywaniu produktu w domu zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynu Ebilfumin w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Ebilfumin, kapsułki. Należy zapewnić strzykawki o odpowiedniej objętości i podziałce w celu podawania zawiesiny przygotowanej w aptece, jak również na potrzeby procedur związanych z przygotowywaniem produktu w domu. W obu sytuacjach najlepiej, by na strzykawce oznaczone były właściwe objętości. Przygotowanie roztworu w aptece 6 mg/ml zawiesina przygotowana w aptece z kapsułek Dorośli, młodzież i niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze, którzy nie są w stanie połknąć kapsułek Procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, która zapewni jednemu pacjentowi ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Dla pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia. Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Ebilfumin 30 mg, 45 mg lub 75 mg z użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego. Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego dla jednego pacjenta. Wymagana całkowita objętość zależy od masy ciała pacjenta zgodnie z zaleceniami w poniższej tabeli. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy rozważyć użycie kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Wymagana całkowita objętość została zamieszczona w poniższej tabeli dla pacjentów z obniżoną odpornością i zależy od masy ciała pacjenta. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy pacjenta (ml) Nie uwzględnia strat pomiarowych Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy pacjenta (ml) Uwzględnia straty pomiarowe
10 kg do 15 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*
> 15 kg do 23 kg 75 ml 90 ml lub 100 ml*
> 23 kg do 40 kg 100 ml 125 ml
> 40 kg 125 ml 137,5 ml (lub 150 ml)*

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
*w zależności od mocy używanych kapsułek Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynu przy odmierzaniu Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przy odmierzaniu
10 kg do 15 kg 100 ml 125 ml
> 15 kg do 23 kg 150 ml 187,5 ml
> 23 kg do 40 kg 200 ml 250 ml
> 40 kg 250 ml 300 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości (obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą poniżej: Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należy przygotować Potrzebna liczba kapsułek Ebilfumin (mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
60 ml Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 8 kapsułek (360 mg) 12 kapsułek(360 mg) 59,5 ml
75 ml 6 kapsułek(450 mg) 10 kapsułek(450 mg) 15 kapsułek(450 mg) 74 ml
90 ml Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 12 kapsułek(540 mg) 18 kapsułek(540 mg) 89 ml
100 ml 8 kapsułek(600 mg) Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 20 kapsułek(600 mg) 98,5 ml
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml
137,5 ml 11 kapsułek(825 mg) Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 136 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
* Dla tej mocy kapsułek brak możliwości kombinacji do uzyskania docelowego stężenia, dlatego należy użyć alternatywnej mocy kapsułek. Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Całkowita objętość Potrzebna liczba kapsułek produktu leczniczego Ebilfumin Potrzebna objętość podłoża

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

zawiesiny, jaką należy przygotować (mg oseltamiwiru)
75 mg 45 mg 30 mg
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyćkapsułek o innej mocy* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml
187,5 ml 15 kapsułek(1120 mg) 25 kapsułek(1120 mg) Należy użyćkapsułek o innej mocy* 185 ml
250 ml 20 kapsułek(1500 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy* 50 kapsułek(1500 mg) 246,5 ml
300 ml 24 kapsułki(1800 mg) 40 kapsułek(1800 mg) 60 kapsułek(1800 mg) 296 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy. Po trzecie, należy postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu przygotowania 6 mg/ml zawiesiny z kapsułek Ebilfumin: 1. W szklanej zlewce odpowiedniej wielkości, należy umieścić podaną ilość wody zawierającej benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący. 2. Otworzyć podaną ilość kapsułek produktu Ebifumin i przenieść zawartość każdej kapsułki bezpośrednio do zlewki szklanej z wodą ze środkiem konserwującym. 3. Mieszać przez 2 minuty za pomocą odpowiedniego urządzenia mieszającego. (Uwaga: substancja lecznicza fosforan oseltamiwiru łatwo rozpuszcza się w wodzie. Powstawanie zawiesiny powodują niektóre nierozpuszczalne substancje pomocnicze.) 4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET). Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu. 5. Zamknąć butelkę używając zakrętki uniemożliwiającej otwarcie przez dzieci. 6.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Na butelce umieścić etykietę pomocniczą o treści „Przed użyciem lekko wstrząsnąć” (Uwaga: zawiesinę należy delikatnie potrząsać przed podaniem, aby zminimalizować tendencję do powstawania pęcherzyków powietrza). 7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na etykiecie aptecznej. 8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków przechowywania (patrz punkt 6.3). Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w poniższej tabeli.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny wykonanej z kapsułek Ebilfumin w aptece u pacjentów w wieku 1 roku lub starszych

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Dawka(mg) Objętość na dawkę 6 mg/ml Dawka lecznicza (przez 5 dni) Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżonąodpornością Dawka profilaktyczna (na 10 dni)
10 kg do15 kg 30 mg 5,0 ml 5 ml dwa razy na dobę 5 ml dwa razy na dobę 5,0 ml raz na dobę
> 15 do23 kg 45 mg 7,5 ml 7,5 ml dwa razy na dobę 7,5 ml dwa razy nadobę 7,5 ml raz na dobę
> 23 do40 kg 60 mg 10 ml 10 ml dwa razy na dobę 10 ml dwa razy na dobę 10 ml raz na dobę

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
> 40 kg 75 mg 12,5 ml 12,5 ml dwa razy na dobę 12,5 ml dwa razy na dobę 12,5 ml raz na dobę
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
*Zalecana długość terapii u pacjentów z obniżoną odpornością (w wieku ≥1 roku) wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta (zgodnie z powyższą tabelą). Odpowiednia dawka musi zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego pokarmu, takiego jak: woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku. Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku Ta procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, który zapewni jednemu pacjentowi ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia. Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Ebilfumin 30 mg, 45 mg lub 75 mg z użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego. Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu dla jednego pacjenta. Wymagana całkowita objętość jest zależna od masy ciała pacjenta, zgodnie z tabelą poniżej. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy rozważyć użycie kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta. Wymagana całkowita objętość została zamieszczona w poniższej tabeli i zależy od masy ciała pacjenta.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Objętość 10 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy pacjenta (ml) Nie uwzględnia strat pomiarowych Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy pacjenta (ml) Uwzględnia straty pomiarowe
≤ 7 kg do 40 ml 50 ml
> 7 kg do 10 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
*W zależności od użytej mocy kapsułki. Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 10- dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta(ml)Nie uwzględniono utraty płynu przy odmierzaniu Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przy odmierzaniu
 7 kg do 80 ml 100 ml
> 7 kg do 10 kg 100 ml 125 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości (obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą poniżej. Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należy przygotować Potrzebna liczba kapsułek Ebilfumin (mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
50 ml 4 kapsułek(300 mg) Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 10 kapsułek(300 mg) 49,5 ml
60 ml Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 8 kapsułek(360 mg) 12 kapsułek(360 mg) 59,5 ml
75 ml 6 kapsułek(450 mg) 10 kapsułek(450 mg) 15 kapsułek(450 mg) 74 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
* Dla tej mocy kapsułek brak możliwości kombinacji do uzyskania docelowego stężenia, dlatego należy użyć alternatywnej mocy kapsułek. Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować Potrzebna liczba kapsułek produktu leczniczego Ebilfumin(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
100 ml 8 kapsułek(600 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy* 20 kapsułek(600 mg) 98,5 ml
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy. Po trzecie, należy postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu przygotowania 6 mg/ml zawiesiny z kapsułek Ebilfumin: 1. W szklanej zlewce odpowiedniej wielkości, należy umieścić podaną ilość wody zawierającej benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący. 2. Otworzyć podaną ilość kapsułek produktu Ebifumin i przenieść zawartość każdej kapsułki bezpośrednio do zlewki szklanej z wodą ze środkiem konserwującym. 3. Mieszać przez 2 minuty za pomocą odpowiedniego urządzenia mieszającego. (Uwaga: substancja lecznicza fosforan oseltamiwiru łatwo rozpuszcza się w wodzie. Powstawanie zawiesiny powodują niektóre nierozpuszczalne substancje pomocnicze.) 4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET). Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu. 5. Zamknąć butelkę używając zakrętki uniemożliwiającej otwarcie przez dzieci. 6.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Na butelce umieścić etykietę pomocniczą o treści „Przed użyciem lekko wstrząsnąć” (Uwaga: (Uwaga: zawiesinę należy delikatnie potrząsać przed podaniem, aby zminimalizować tendencję do powstawania pęcherzyków powietrza). 7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na etykiecie aptecznej. 8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków przechowywania (patrz punkt 6.3). Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w poniższej tabeli.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny sporządzonej z kapsułek Ebilfumin w aptece dla niemowląt w wieku poniżej 1 roku

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (zaokrąglona do 0,5 kg) Dawka(mg) Objętość na dawkę (6 mg/ml) Dawka lecznicza (przez 5 dni) Dawka lecznicza (przez 10 dni*)Pacjenci z obniżonąodpornością Dawka profilaktyczna (przez 10 dni) Objętość dozownika jakiego należy użyć(z podziałką
3 kg 9 mg 1,5 ml 1,5 ml dwa razy na dobę 1,5 ml dwa razy na dobę 1,5 ml raz na dobę 2,0 ml (lub3,0 ml)
3,5 kg 10,5 mg 1,8 ml 1,8 ml dwa razy nadobę 1,8 ml dwa razyna dobę 1,8 ml raz na dobę 2,0 ml (lub3,0 ml)
4 kg 12 mg 2,0 ml 2,0 ml dwa razy na dobę 2,0 ml dwa razy na dobę 2,0 ml raz na dobę 3,0 ml
4,5 kg 13,5 mg 2,3 ml 2,3 ml dwa razy na dobę 2,3 ml dwa razy na dobę 2,3 ml raz na dobę 3,0 ml
5 kg 15 mg 2,5 ml 2,5 ml dwa razy na dobę 2,5 ml dwa razy na dobę 2,5 ml raz na dobę 3,0 ml
5,5 kg 16,5mg 2,8 ml 2,8 ml dwa razy na dobę 2,8 ml dwa razy na dobę 2,8 ml raz na dobę 3,0 ml
6 kg 18 mg 3,0 ml 3,0 ml dwa razy na dobę 3,0 ml dwa razy na dobę 3,0 ml raz na dobę 3,0 ml (lub 5,0 ml)
6,5 kg 19,5mg 3,3 ml 3,3 ml dwa razy nadobę 3,3 ml dwa razyna dobę 3,3 ml raz na dobę 5,0 ml
7 kg 21 mg 3,5 ml 3,5ml dwa razy na dobę 3,5 ml dwa razy na dobę 3,5 ml raz na dobę 5,0 ml
7,5 kg 22,5mg 3,8 ml 3,8 ml dwa razy nadobę 3,8 ml dwa razyna dobę 3,8 ml raz na dobę 5,0 ml
8 kg 24 mg 4,0 ml 4,0 ml dwa razy na dobę 4,0 ml dwa razy na dobę 4,0 ml raz na dobę 5,0 ml
8,5 kg 25,5mg 4,3 ml 4,3 ml dwa razy na dobę 4,3 ml dwa razy na dobę 4,3 ml raz na dobę 5,0 ml
9 kg 27 mg 4,5 ml 4,5 ml dwa razy na dobę 4,5 ml dwa razy na dobę 4,5 ml raz na dobę 5,0 ml
9,5 kg 28,5mg 4,8 ml 4,8 ml dwa razy nadobę 4,8 ml dwa razyna dobę 4,8 ml raz na dobę 5,0 ml
10 kg 30 mg 5,0 ml 5,0 ml dwa razy na dobę 5,0 ml dwa razy na dobę 5,0 ml raz na dobę 5,0 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
*Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta. Odpowiednia dawka musi zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego pokarmu, takiego jak: woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku. Przygotowanie w domu Jeśli nie jest dostępny na rynku fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, należy użyć zawiesiny przygotowanej w aptece z kapsułek Ebilfumin (szczegółowe instrukcje przedstawiono powyżej).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Jeśli nie jest dostępny fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej ani zawiesina przygotowywana w aptece, można przygotowywać zawiesinę Ebilfumin w domu. Jeśli dostępne są kapsułki w odpowiednich do wymaganych dawkach, dawkę należy podawać, otwierając kapsułkę i mieszając jej zawartość z nie więcej niż jedną łyżeczką odpowiedniego posłodzonego produktu spożywczego. Gorzki smak można ukryć, stosując produkty takie jak: woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy czy polewy do deserów (takie jak sos karmelowy lub nugatowy). Mieszaninę należy wymieszać i podawać pacjentowi w całości. Mieszaninę należy połknąć bezpośrednio po przygotowaniu. Jeśli dostępne są jedynie kapsułki 75 mg, a potrzebne są dawki 30 mg lub 45 mg, to przygotowanie zawiesiny Ebilfumin obejmuje dodatkowe czynności. Szczegółowe wskazówki zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynu Ebilfumin w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Ebilfumin, kapsułki.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 30 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 45 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera fosforan oseltamiwiru odpowiadający 75 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z intensywnego żółtego korpusu i wieczka z czarnym nadrukiem „OS 30”. Kapsułka ma rozmiar 4. Kapsułka zawiera biały granulowany proszek.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z białego nieprzezroczystego korpusu i wieczka z czarnym nadrukiem „OS 45”. Kapsułka ma rozmiar 4. Kapsułka zawiera biały granulowany proszek. Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde Kapsułka twarda składa się z białego nieprzezroczystego korpusu i intensywnego żółtego wieczka z czarnym nadrukiem „OS 75”. Kapsułka ma rozmiar 2. Kapsułka zawiera biały granulowany proszek.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie grypy Produkt Ebilfumin jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych w terminie, u których występują objawy typowe dla grypy, kiedy wirus grypy krąży w danym środowisku. Skuteczność leczenia wykazano wtedy, gdy rozpoczyna się je w ciągu dwóch dni od wystąpienia pierwszych objawów. Zapobieganie grypie – Zapobieganie po ekspozycji u osób w wieku 1 roku lub starszych po kontakcie z przypadkiem klinicznie rozpoznanej grypy, kiedy wirus grypy występuje w danym środowisku. – Właściwe stosowanie produktu Ebilfumin do zapobiegania grypie powinno wynikać z indywidualnej analizy każdego przypadku, uwzględniającej okoliczności i specyfikę populacji wymagającej ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku, gdy szczepy krążące nie odpowiadają szczepom wirusa zawartym w szczepionce lub w przypadku pandemii) można rozważyć sezonową profilaktykę u osób w wieku jednego roku lub starszych.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Wskazania do stosowania
– Produkt Ebilfumin jest wskazany do zapobiegania grypie po ekspozycji u niemowląt w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii grypy (patrz punkt 5.2). Ebilfumin nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Stosowanie leków przeciwwirusowych do leczenia grypy i zapobiegania jej powinno się opierać na oficjalnych zaleceniach. Decyzja dotycząca użycia oseltamiwiru do leczenia i profilaktyki powinna być podjęta po uwzględnieniu charakterystyki krążących wirusów grypy, dostępnych informacji dotyczących wrażliwości na leki szczepów wirusa w danym sezonie oraz skutków choroby w różnych obszarach geograficznych i w różnych populacjach pacjentów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Kapsułki twarde produktu Ebilfumin to postaci biorównoważne. Dawkę 75 mg można podać w postaci: – jednej kapsułki 75 mg lub – jednej kapsułki 30 mg i jednej kapsułki 45 mg. Fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym dla dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek lub gdy potrzebne są mniejsze dawki. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i powyżej Leczenie : Zalecana dawka doustna dla młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych to 75 mg oseltamiwiru młodzieży dwa razy na dobę przez 5 dni.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Masa ciała Zalecana dawka przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u dorosłych i młodzieży z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus : Zalecaną dawką w zapobieganiu grypie po bliskim kontakcie z osobą zakażoną u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych jest 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez 10 dni.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Masa ciała Zalecana dawka przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg raz na dobę
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od kontaktu z zarażoną osobą. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Zalecana dawka do zapobiegania grypie podczas występowania masowych zachorowań w danym środowisku to 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez okres do 6 tygodni (lub do 12 tygodni u pacjentów z obniżoną odpornością, patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Dzieci i młodzież Dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat Dla niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych dostępny jest produkt Ebilfumin w postaci kapsułek 30 mg, 45 mg i 75 mg. Leczenie : Zaleca się następujące dawkowanie zależne od masy ciała u niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych:

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

Masa ciała Zalecana dawka przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg dwa razy na dobę 45 mg dwa razy na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg dwa razy na dobę 60 mg dwa razy na dobę
> 40 kg 75 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
*Zalecana długość terapii u dzieci (w wieku ≥ 1 roku) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus : Zalecana dawka produktu Ebilfumin w profilaktyce po ekspozycji na wirus:

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

Masa ciała Zalecana dawka przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg 30 mg raz na dobę 30 mg raz na dobę
> 15 kg do 23 kg 45 mg raz na dobę 45 mg raz na dobę
> 23 kg do 40 kg 60 mg raz na dobę 60 mg raz na dobę
> 40 kg 75 mg raz na dobę 75 mg raz na dobę

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku poniżej 12 lat . Dla niemowląt w wieku 0-12 miesięcy Leczenie: Zalecane dawkowanie u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy wynosi 3 mg/kg mc dwa razy na dobę. Dawkowanie to zostało określone na podstawie danych farmakokinetycznych i bezpieczeństwa, które wykazują, że taka dawka u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zapewnia uzyskanie stężenia osoczowego proleku i czynnych metabolitów, które będzie mieć oczekiwaną skuteczność kliniczną przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z profilem ustalonym dla starszych dzieci i u dorosłych (patrz punkt 5.2). U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie:
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Masa ciała* Zalecana dawka przez 5 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dni**Pacjenci z obniżoną odpornością

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

3 kg 9 mg dwa razy na dobę 9 mg dwa razy na dobę
4 kg 12 mg dwa razy na dobę 12 mg dwa razy na dobę
5 kg 15 mg dwa razy na dobę 15 mg dwa razy na dobę
6 kg 18 mg dwa razy na dobę 18 mg dwa razy na dobę
7 kg 21 mg dwa razy na dobę 21 mg dwa razy na dobę
8 kg 24 mg dwa razy na dobę 24 mg dwa razy na dobę
9 kg 27 mg dwa razy na dobę 27 mg dwa razy na dobę
10 kg 30 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
* Tabela nie obejmuje wszystkich możliwych wartości w zakresie masy ciała dla podanej populacji. Przy ustalaniu dawki dla wszystkich pacjentów w wieku poniżej 1 roku należy przyjąć 3 mg/kg bez względu na masę ciała pacjenta. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. **Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków, to jest dzieci poniżej 36 tygodnia licząc od dnia po zapłodnieniu. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka po ekspozycji na wirus: Podczas pandemii grypy zalecaną dawką w zapobieganiu grypie u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest połowa dobowej dawki leczniczej.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Dawkowanie to jest określone na podstawie badań klinicznych z udziałem niemowląt i dzieci w wieku 1 roku lub starszych i dorosłych, które wykazują, że dawka profilaktyczna odpowiadająca połowie dobowej dawki leczniczej jest klinicznie skuteczna do zapobiegania grypie. U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie zależne od wieku (patrz punkt 5.2 dla symulacji ekspozycji):
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Wiek Zalecana dawka przez 10 dni Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
0 – 12 miesięcy 3 mg/kg mc. raz na dobę 3 mg/kg raz na dobę
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków, to jest dzieci poniżej 36 tygodnia wieku postkoncepcyjnego. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku : Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku 0-12 miesięcy. Instrukcje dotyczące przygotowania roztworu bezpośrednio przed użyciem, patrz punkt 6.6. Specjalne grupy pacjentów Niewydolność wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawki leczniczej ani profilaktycznej. Nie prowadzono badań u pacjentów pediatrycznych z zaburzeniami czynności wątroby. Niewydolność nerek Leczenie grypy : Zaleca się zmniejszenie dawki u dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek. Zalecane dawkowanie przedstawiono w poniższej tabeli.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Klirens kreatyniny Zalecana dawka lecznicza
> 60 (ml/min) 75 mg dwa razy na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg dwa razy na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg raz na dobę
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
≤ 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po każdej hemodializie
Pacjenci dializowani otrzewnowo* 30 mg pojedyncza dawka
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
*Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis – CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Zapobieganie grypie : U dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek zaleca się zmniejszenie dawki zgodnie z poniższą tabelą.

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

Klirens kreatyniny Zalecana dawka profilaktyczna
> 60 (ml/min) 75 mg jeden raz na dobę
> 30 do 60 (ml/min) 30 mg raz na dobę
> 10 do 30 (ml/min) 30 mg co drugi dzień
≤ 10 (ml/min) Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani 30 mg po co drugiej hemodializie
Pacjenci dializowani otrzewnowo* 30 mg raz w tygodniu

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
*Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (CAPD); należy się spodziewać, iż karboksylan oseltamiwiru zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 12 lat i młodszych) z niewydolnością nerek, by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów. Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki, o ile nie stwierdza się umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie: Zalecana długość leczenia grypy u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 10 dni (patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Nie jest wymagane dostosowanie dawki. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni po wystąpieniu objawów grypy.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Profilaktyka sezonowa: Długotrwała profilaktyka sezonowa trwająca do 12 tygodni była oceniania u pacjentów z obniżoną odpornością (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Sposób podawania Podanie doustne. Pacjenci, którzy nie są w stanie połykać kapsułek, mogą przyjmować odpowiednie dawki zawiesiny oseltamiwiru.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Oseltamiwir jest skuteczny tylko w przypadku choroby spowodowanej przez wirusy grypy. Nie ma dowodów na skuteczność oseltamiwiru w przypadku choroby spowodowanej przez inne czynniki niż wirusy grypy (patrz punkt 5.1). Oseltamiwir nie zastępuje szczepienia przeciw grypie Podawanie oseltamiwiru nie może wpływać na decyzję o stosowaniu u danej osoby corocznego szczepienia przeciw grypie. Ochrona przed grypą trwa jedynie tak długo, jak długo podaje się oseltamiwir. Oseltamiwir powinno się stosować do leczenia i zapobiegania grypie tylko wtedy, gdy wiarygodne dane epidemiologiczne wskazują, że wirus krąży w danym środowisku. Wykazano, że wrażliwość krążących szczepów wirusa na oseltamiwir charakteryzuje się znaczną zmiennością (patrz punkt 5.1). Dlatego lekarz przed podjęciem decyzji o zastosowaniu oseltamiwiru powinien uwzględnić najnowsze dostępne informacje dotyczące wrażliwości krążących szczepów wirusa na oseltamiwir.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężkie schorzenia współistniejące Nie są dostępne informacje o bezpieczeństwie i skuteczności oseltamiwiru u osób ze schorzeniami na tyle ciężkimi lub niestabilnymi, że są uważane za wskazanie do natychmiastowej hospitalizacji. Pacjenci z obniżoną odpornością Skuteczność stosowania oseltamiwiru zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce grypy u pacjentów z obniżoną odpornością nie została w sposób pewny ustalona (patrz punkt 5.1). Choroby serca i (lub) układu oddechowego Nie ustalono skuteczności oseltamiwiru w leczeniu osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego. W tych populacjach nie stwierdzono różnic w częstości występowania powikłań między leczeniem oseltamiwirem i podawaniem placebo (patrz punkt 5.1). Dzieci i młodzież Obecnie nie są dostępne żadne dane pozwalające na określenie zalecanego dawkowania dla wcześniaków (< 36 tygodni wieku postkoncepcyjnego).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężka niewydolność nerek W przypadku ciężkiej niewydolności nerek występującej u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych zalecane jest dostosowanie zarówno dawki leczniczej, jak i profilaktycznej. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 1 roku lub starszych) z niewydolnością nerek by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zdarzenia neuropsychiatryczne Podczas podawania oseltamiwiru pacjentom chorym na grypę, zwłaszcza dzieciom i młodzieży obserwowano występowanie zdarzeń neuropsychiatrycznych. Zdarzenia te występują również u chorych na grypę, którzy nie przyjmują oseltamiwiru. Należy ściśle obserwować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany zachowania oraz rozważyć zagrożenia i korzyści z dalszego leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Substancja pomocnicza Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Właściwości farmakokinetyczne oseltamiwiru, takie jak niski stopień wiązania z białkami i metabolizm niezależny od systemów CYP450 i glukuronidazy (patrz punkt 5.2) sugerują, że wystąpienie znaczących klinicznie interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów jest mało prawdopodobne. Probenecyd U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przyjmujących jednocześnie probenecyd, nie jest konieczne dostosowanie dawki. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem anionowej drogi wydzielania w cewkach nerkowych, prowadzi do około dwukrotnego wzrostu ekspozycji na aktywny metabolit oseltamiwiru. Amoksycylina Oseltamiwir nie wykazuje interakcji kinetycznych z amoksycyliną, która jest wydalana tą samą drogą, co sugeruje, że interakcje oseltamiwiru zachodzące tą drogą są słabe.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Interakcje
Wydalanie przez nerki Wystąpienie znaczących klinicznie interakcji, spowodowanych konkurowaniem o wydzielanie cewkowe w nerkach, jest mało prawdopodobne ze względu na znany margines bezpieczeństwa dla większości takich substancji, sposobu eliminacji aktywnego metabolitu (przesączanie kłębuszkowe i anionowe, wydzielanie kanalikowe) oraz pojemność tych dróg wydalania. Należy jednak zachować ostrożność, przepisując oseltamiwir pacjentom przyjmującym jednocześnie wydalane tą samą drogą substancje o wąskim marginesie terapeutycznym (np. chlorpropamid, metotreksat, fenylobutazon). Dodatkowe informacje Nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych oseltamiwiru ani jego głównych metabolitów podczas jednoczesnego podawania z paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenkami magnezu i glinu, węglanem wapnia), rymantadyną lub warfaryną (u pacjentów stabilnych leczonych warfaryną i niechorujących na grypę).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Grypa wiąże się z niekorzystnym wpływem na ciążę i płód oraz ryzykiem powstania poważnych wad wrodzonych, w tym wrodzonych wad serca. Duża liczba danych dotyczących ekspozycji na oseltamiwir kobiet w ciąży, uzyskanych ze zgłoszeń po wprowadzeniu produktu do obrotu i z badań obserwacyjnych (ponad 1000 wyników narażenia na lek w pierwszym trymestrze) wskazują na brak toksyczności oseltamiwiru powodującej wady wrodzone płodu/noworodka. Jednak w jednym badaniu obserwacyjnym, mimo braku zwiększenia całkowitego ryzyka wad wrodzonych, wyniki dotyczące występowania poważnych wrodzonych wad serca diagnozowanych w ciągu 12 miesięcy po urodzeniu nie były jednoznaczne. W tym badaniu częstość występowania poważnych wrodzonych wad serca po narażeniu na oseltamiwir w pierwszym trymestrze ciąży wyniosła 1,76% (7 niemowląt na 397 ciąż) w porównaniu z 1,01% w ciążach z populacji ogólnej bez narażenia na lek (iloraz szans 1,75, 95% przedział ufności 0,51 do 5,98).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest jasne, gdyż badanie miało ograniczoną moc. Co więcej, badanie to było zbyt małe, aby wiarygodnie ocenić poszczególne rodzaje poważnych wad wrodzonych; ponadto, populacje kobiet narażonych na działanie oseltamiwiru i kobiet nienarażonych nie mogły być w pełni porównane, w szczególności, jeśli chodzi o potwierdzenie, czy zachorowały czy nie zachorowały na grypę. Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Stosowanie oseltamiwiru może być rozważane w czasie ciąży, jeśli jest niezbędne i po rozważeniu dostępnych informacji o bezpieczeństwie i korzyściach (dane dotyczące korzyści ze stosowania dla kobiet w ciąży, patrz punkt 5.1 „Leczenie grypy u kobiet w ciąży”) oraz patogenności krążącego szczepu wirusa grypy. Karmienie piersią U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania oseltamiwiru do mleka ludzkiego są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir i aktywny metabolit były wykrywane w mleku ludzkim, jednak ich stężenia były na tyle niskie, że dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią, można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla matki karmiącej piersią. Płodność Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby oseltamiwir wywierał wpływ na płodność kobiet lub mężczyzn (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Oseltamiwir nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa oseltamiwiru oparty jest na danych uzyskanych od 6049 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 1473 dzieci leczonych oseltamiwirem lub placebo na grypę oraz na danych uzyskanych od 3990 pacjentów dorosłych lub młodzieży i 253 dzieci otrzymujących oseltamiwir lub placebo, lub nieleczonych w celu profilaktyki grypy w badaniach klinicznych. Dodatkowo 245 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 7 pacjentów z grupy młodzieży i 39 dzieci) otrzymywało oseltamiwir w leczeniu grypy i 475 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 18 dzieci, spośród których 10 otrzymywało oseltamiwir a 8 placebo) otrzymywało oseltamiwir lub placebo w celu profilaktyki grypy. U dorosłych lub młodzieży najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi reakcjami leku (ang. ARs – Adverse Reactions) były nudności i wymioty w badaniach dotyczących leczenia, oraz nudności w badaniach dotyczących profilaktyki.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Większość tych reakcji niepożądanych była zgłaszana jako jednorazowe wystąpienie w pierwszej lub drugiej dobie leczenia i ustępowała samoistnie w ciągu 1-2 dni. U dzieci najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi były wymioty. U większości pacjentów powyższe niepożądane reakcje produktu nie spowodowały przerwania terapii oseltamiwirem. Do rzadkich, ciężkich działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu należą: reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa- Johnsona i toksyczna martwica naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia neuropsychiatryczne. (Zdarzenia neuropsychiatryczne, patrz punkt 4.4). Lista działań niepożądanych w formie tabelarycznej Działania niepożądane wymienione w tabeli poniżej mieszczą się w następujących kategoriach: bardzo często (≥ 1/10 ), często (≥ 1/100 do < 1/10 ), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100 ), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000 ).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Działania niepożądane są kwalifikowane do odpowiedniej kategorii w tabelach odpowiednio do łącznej analizy danych z badań klinicznych. Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i młodzieży : Tabela 1 przedstawia najczęstsze działania niepożądane obserwowane w badaniach dotyczących leczenia i profilaktyki z udziałem dorosłych lub młodzieży, którym podawano zalecaną dawkę (75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni w ramach leczenia oraz 75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni w ramach profilaktyki). Profil bezpieczeństwa zgłaszany u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę oseltamiwiru w ramach profilaktyki (75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni) był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia, pomimo dłuższego czasu przyjmowania dawki w badaniach profilaktyki.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Tabela 1 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych i młodzieży lub zgłaszane w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (post marketing surveillance)

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Działania niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardła, zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok
Zaburzenia krwi iukładu chłonnego małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego reakcje nadwrażliwości reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne
Zaburzenia psychiczne wzburzenie, nieprawidłowe zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenie, halucynacje, koszmary, samookaleczenie
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy bezsenność zaburzenia świadomości, drgawki
Zaburzenia oka zaburzenia wzroku
Zaburzenia serca zaburzenia rytmu serca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia kaszel,ból gardła, wodnisty wyciek z nosa
Zaburzenia żołądka i jelit nudności wymioty,ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność krwawienia z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie jelita grubego
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zwiększona aktywność enzymów wątrobowych piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zapalenie wątroby

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wyprysk, zapalenie skóry, wysypka, pokrzywka obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna martwica naskórka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból,zawroty głowy (w tym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), zmęczenie, gorączka,ból kończyn

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci : W badaniach klinicznych oseltamiwiru podawanego w ramach leczenia grypy wzięło udział w sumie 1473 dzieci (w tym dzieci w wieku 1–12 lat bez schorzeń współistniejących oraz dzieci w wieku 6–12 lat chore na astmę). Z tego 851 dzieci przyjmowało oseltamiwir w postaci zawiesiny. Grupa 158 dzieci przyjmowała zalecaną dawkę oseltamiwiru raz na dobę w badaniu profilaktyki poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (n = 99), w 6-tygodniowym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u dzieci (n = 49) i 12-tygodniowym pediatrycznym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u pacjentów z obniżoną odpornością (n = 10). Tabela 2 przedstawia najczęściej zgłaszanie działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych z udziałem dzieci. Tabela 2 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dzieci (dawkowanie oparte na wieku/masie ciała [od 30 mg do 75 mg raz na dobę])

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Działania niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie ucha środkowego
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy
Zaburzenia oka zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienieoczu, wydzielina z oczu i ból oczu)
Zaburzenia ucha ibłędnika ból ucha zaburzenia błonybębenkowej
Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia kaszel przekrwienie błony śluzowej nosa wodnista wydzielina z nosa
Zaburzenia żołądka ijelit wymioty ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawnośćnudności

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowe zapalenie skóry)
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych : Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego Grypa może być związana z szeregiem różnych objawów neurologicznych i behawioralnych, które mogą obejmować halucynacje, majaczenia i nieprawidłowe zachowanie, w niektórych przypadkach zakończone zgonem. Zdarzenia te mogą wystąpić w przebiegu zapalenia mózgu lub encefalopatii, lecz także bez ciężkiego schorzenia. Po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów chorych na grypę, którzy przyjmowali oseltamiwir obserwowano przypadki drgawek i majaczenia (obejmujące objawy, takie jak: zmiany świadomości, splątanie, nieprawidłowe zachowanie, omamy, halucynacje, wzburzenie, niepokój, koszmary senne), w bardzo małej liczbie przypadków zakończone samookaleczeniem lub zgonem. Zdarzenia te występowały oraz ustępowały nagle i szybko a obserwowano je przede wszystkim u dzieci i młodzieży. Udział oseltamiwiru w tych zdarzeniach jest nieznany.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Podobne reakcje neuropsychiatryczne występowały również u pacjentów chorych na grypę, którzy nie przyjmowali oseltamiwiru. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym zapalenie wątroby i podwyższona aktywność enzymów wątrobowych u pacjentów z chorobą grypopodobną. Do tych przypadków należy piorunujące zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym lub niewydolność wątroby. Inne populacje specjalne Dzieci i młodzież (niemowlęta w wieku poniżej 1 roku) W dwóch badaniach mających na celu opisanie farmakokinetyki, farmakodynamiki i profilu bezpieczeństwa terapii z użyciem oseltamiwiru u 135 dzieci w wieku poniżej 1 roku zarażonych grypą stwierdzono, że profil bezpieczeństwa był zbliżony w poszczególnych kohortach wiekowych, a najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi były wymioty, biegunki i pieluszkowe zapalenie skóry (patrz punkt 5.2). Brak jest dostatecznych danych dla niemowląt w wieku postkoncepcyjnym poniżej 36. tygodnia.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania oseltamiwiru w leczeniu grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku, pochodzące z prospektywnych i retrospektywnych badań obserwacyjnych (obejmujących łącznie ponad 2400 niemowląt z tej grupy wiekowej), epidemiologicznej bazy danych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu leku do obrotu sugerują, że profil bezpieczeństwa u niemowląt w wieku poniżej 1 roku jest podobny do znanego profilu bezpieczeństwa u dzieci w wieku 1 roku i starszych. Osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca i (lub) układu oddechowego Populacja objęta badaniami dotyczącymi leczenia grypy składa się z dorosłych lub młodzieży bez schorzeń współistniejących oraz pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia powikłań grypy, np. osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca lub układu oddechowego).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa u pacjentów z grupy ryzyka był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego u dorosłych lub młodzieży bez schorzeń współistniejących. Pacjenci z obniżoną odpornością Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odpornością oceniano w dwóch badaniach z użyciem dawki standardowej lub wysokiej dawki (dawka podwojona lub dawka potrojona) oseltamiwiru (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa oseltamiwiru obserwowany w tych badaniach był spójny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym we wcześniejszych badaniach klinicznych, w których oseltamiwir podawano w leczeniu grypy pacjentom bez obniżonej odporności we wszystkich grupach wiekowych (pod innymi względami zdrowym pacjentom lub pacjentom „z grupy ryzyka” [tj. pacjentom ze współwystępowaniem chorób układu oddechowego i (lub) serca]). Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym w grupie dzieci z obniżoną odpornością były wymioty (28%).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
W 12-tygodniowym badaniu profilaktyki z udziałem 475 pacjentów z obniżoną odpornością, w tym 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat i starszych, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy przyjmowali oseltamiwir był taki sam, jak wcześniej obserwowany w badaniach klinicznych profilaktyki oseltamiwiru. Dzieci z istniejącą astmą oskrzelową Profil reakcji niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo zbliżony do obserwowanego u dzieci bez współistniejących schorzeń. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Raporty dotyczące przedawkowania oseltamiwiru zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano zdarzeń niepożądanych. Zdarzenia niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu oseltamiwiru w dawkach terapeutycznych, opisanych w punkcie 4.8. Nie jest znane specyficzne antidotum. Dzieci i młodzież Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży. Należy zachować ostrożność podczas przygotowywania oseltamiwiru w postaci zawiesiny doustnej oraz podczas podawania dzieciom produktów zawierających oseltamiwir.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnego, inhibitory neuraminidazy, kod ATC: J05AH02 Fosforan oseltamiwiru jest prolekiem aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Ten aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych wirusów w organizmie. Karboksylan oseltamiwiru in vitro hamuje neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Fosforan oseltamiwiru hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
In vivo na modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg dwa razy na dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B. Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań nad doświadczalnym narażeniem na zakażenie zdrowych ochotników. Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosi od 0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosi 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM. Badania kliniczne Leczenie zakażenia grypą Wskazanie to potwierdzono w badaniach klinicznych naturalnie występujących przypadków grypy, wśród których dominowało zakażenie wirusem grypy A. Oseltamiwir jest skuteczny tylko wobec choroby spowodowanej wirusem grypy. Dlatego przedstawiono wyłącznie analizy statystyczne dla chorych zakażonych wirusem grypy.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W całej leczonej populacji, która obejmowała zarówno osoby zakażone wirusem grypy, jak i bez tego wirusa (ITT) pierwotna skuteczność produktu była zmniejszona proporcjonalnie do liczby osób niezakażonych wirusem grypy. W całej leczonej populacji zakażenie grypą potwierdzono u 67% (od 46% do 74%) pacjentów biorących udział w badaniu. Wśród osób w starszym wieku 64% było zakażonych wirusem grypy (ang. influenza-positive), zaś wśród pacjentów z chorobami serca i (lub) układu oddechowego wirusem grypy zakażonych było 62%. We wszystkich badaniach III fazy pacjentów rekrutowano do badania jedynie w okresie, gdy wirus grypy krążył w lokalnym środowisku. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsza : Pacjenci kwalifikowali się do badania, jeśli zgłosili się w ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów i mieli gorączkę ≥ 37,8 C, czemu towarzyszył przynajmniej jeden objaw ze strony układu oddechowego (kaszel, objawy ze strony nosa lub ból gardła) oraz co najmniej jeden objaw ogólny (bóle mięśni, dreszcze lub poty, uczucie osłabienia, zmęczenie lub ból głowy).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W sumarycznej analizie wszystkich dorosłych i młodzieży (N = 2413) biorących udział w badaniu nad leczniczym stosowaniem oseltamiwiru w dawce 75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni stwierdzono skrócenie średniego czasu trwania choroby o około jeden dzień z 5,2 dnia (95% przedział ufności 4,9 – 5,5 dni) w grupie placebo do 4,2 dnia (95% przedział ufności 4,0 – 4,4 dnia; p≤ 0,0001). Odsetek chorych, u których wystąpiły specyficzne powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych (przede wszystkim zapalenie oskrzeli) leczone antybiotykami, zmniejszył się z 12,7% (135/1063) w grupie placebo do 8,6% (116/1350) w grupie leczonej oseltamiwirem (p = 0,0012). Leczenie grypy w populacjach wysokiego ryzyka : U osób w starszym wieku (≥ 65 lat) i u osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, otrzymujących 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni, średni czas trwania choroby nie zmniejszył się znacząco.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całkowity czas trwania gorączki zmniejszył się o jeden dzień w grupie leczonej oseltamiwirem. U osób w starszym wieku, zakażonych wirusem grypy, oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami z 19% (52/268) w grupie placebo do 12% (29/250) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,0156). U zakażonych wirusem grypy pacjentów z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego łączna częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami wynosiła 17% (22/133) w grupie placebo i 14% (16/118) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,5976). Leczenie grypy u kobiet w ciąży: Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, istnieją natomiast dane pochodzące z badań po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu i badań obserwacyjnych, które wskazują na korzyści wynikające z niższej zachorowalności/śmiertelności podczas stosowania produktu leczniczego w opisanym schemacie dawkowania, w tej populacji.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki z analiz farmakokinetycznych wskazują obniżoną ekspozycję na aktywny metabolit, nie zaleca się jednak korekty dawki w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Wchłanianie Oseltamiwir łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego po doustnym podaniu fosforanu oseltamiwiru (proleku) i ulega wydajnemu przekształcaniu, głównie przez esterazy wątrobowe, do aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Co najmniej 75 % dawki doustnej dociera do krążenia ogólnego w postaci aktywnego metabolitu. Ekspozycja na prolek wynosi poniżej 5 % w stosunku do aktywnego metabolitu. Stężenie w osoczu zarówno proleku, jak i aktywnego metabolitu jest proporcjonalne do dawki i nie zmienia się pod wpływem podawania produktu jednocześnie z pokarmem. Dystrybucja W stanie stacjonarnym średnia objętość dystrybucji karboksylanu oseltamiwiru u ludzi wynosi około 23 litrów, co odpowiada objętości płynów pozakomórkowych organizmu. Ponieważ neuraminidaza wykazuje aktywność pozakomórkową, karboksylan oseltamiwiru dociera do wszystkich miejsc, gdzie rozprzestrzenia się wirus grypy.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wiązanie karboksylanu oseltamiwiru z białkami ludzkiego osocza jest znikome (około 3 % ). Metabolizm Oseltamiwir jest wydajnie przekształcany do karboksylanu oseltamiwiru przez esterazy znajdujące się przede wszystkim w wątrobie. W badaniach in vitro wykazano, że ani oseltamiwir, ani jego aktywny metabolit, nie są substratami ani inhibitorami głównych izoform cytochromu P450. W badaniach in vivo nie znaleziono żadnych koniugatów 2 fazy żadnego z tych dwóch związków. Eliminacja Wchłonięty oseltamiwir jest eliminowany przede wszystkim (> 90%) poprzez przekształcenie do karboksylanu oseltamiwiru. Związek ten nie podlega dalszemu metabolizmowi i jest wydalany z moczem. Maksymalne stężenie karboksylanu oseltamiwiru w surowicy obniża się zgodnie z okresem półtrwania wynoszącym u większości badanych od 6 do 10 godzin. Aktywny metabolit jest eliminowany w całości poprzez wydzielanie nerkowe.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy karboksylanu oseltamiwiru (18,8 l/h) przekracza wskaźnik przesączania kłębuszkowego (7,5 l/h), co wskazuje, że poza filtracją kłębkową zachodzi również wydzielanie kanalikowe. Poniżej 20 % znakowanej izotopowo dawki doustnej wydala się z kałem. Inne specjalne populacje pacjentów Dzieci i młodzież Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku : Farmakokinetykę, farmakodynamikę i profil bezpieczeństwa produktu Ebilfumin oceniono w dwóch niekontrolowanych badaniach otwartych obejmujących zarażone grypą dzieci w wieku poniżej 1 roku (n=135). Prędkość klirensu czynnego metabolitu, skorygowana według masy ciała, zmniejsza się wraz z wiekiem wśród dzieci poniżej 1 roku. Ekspozycja na metabolit wykazuje również większą zmienność u najmłodszych niemowląt. Dostępne dane wskazują, że po podaniu dawki 3 mg/kg niemowlętom w wieku 0-12 miesięcy uzyskuje się ekspozycję na prolek i metabolit, która zapewnia oczekiwaną skuteczność, przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z tym, który obserwuje się u starszych dzieci i osób dorosłych przyjmujących zatwierdzoną dawkę (patrz punkt 4.1 i 4.2).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zgłaszane zdarzenia niepożądane były zgodne z profilem bezpieczeństwa ustalonym dla starszych dzieci. Nie ma dostępnych danych dotyczących poekspozycyjnej profilaktyki grypy u niemowląt w wieku poniżej 1 roku. Nie prowadzono badań nad profilaktyką u dzieci w wieku poniżej 12 lat podczas epidemii grypy w danym środowisku. Profilaktyka po ekspozycji na wirus grypy u dzieci w wieku poniżej 1 roku podczas pandemii: Symulacja dawkowania 3 mg/kg raz na dobę u dzieci <1 roku wykazuje ekspozycję w takim samym zakresie jak w przypadku podawania dorosłym dawki 75 mg raz na dobę, lub większym. Ekspozycja ta nie przewyższa ekspozycji terapeutycznej dla niemowląt <1 rok (3 mg/kg dwa razy na dobę) i przewiduje się, że będzie skutkowała porównywalnym profilem bezpieczeństwa (patrz punkt 4.8). Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących profilaktyki u niemowląt w wieku <1 roku.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze : Farmakokinetykę oseltamiwiru oceniano w badaniach farmakokinetycznych po podaniu dawki jednorazowej u niemowląt, dzieci i młodzieży od 1 roku do 16 lat. Farmakokinetyka po podaniu dawek wielokrotnych była badana u małej liczby dzieci biorących udział w badaniu skuteczności produktu. Młodsze dzieci eliminowały zarówno prolek, jak i jego aktywny metabolit szybciej, niż dorośli, co prowadziło do mniejszej ekspozycji przy danej dawce wyrażonej w mg/kg mc. Dawka 2 mg/kg mc. powoduje ekspozycję na karboksylan oseltamiwiru porównywalną do tej, jaką uzyskuje się u dorosłych otrzymujących pojedynczą dawkę 75 mg (około 1 mg/kg mc.). Farmakokinetyka oseltamiwiru u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat lub starszej jest podobna, do farmakokinetyki u dorosłych.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na aktywny metabolit w stanie stacjonarnym była u osób w starszym wieku (65 do 78 lat) o 25 do 35 % wyższa w porównaniu z dorosłymi w wieku poniżej 65 lat, otrzymującymi porównywalne dawki oseltamiwiru. Okresy półtrwania, obserwowane u osób w starszym wieku, były podobne jak u młodych dorosłych. Na podstawie ekspozycji na produkt leczniczy i tolerancji można stwierdzić, że u osób w starszym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, o ile nie ma dowodów na istnienie umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min) (patrz punkt 4.2). Niewydolność nerek Podawanie 100 mg fosforanu oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni pacjentom z różnego stopnia niewydolnością nerek wykazało, że ekspozycja na karboksylan oseltamiwiru jest odwrotnie proporcjonalna do upośledzenia czynności nerek. Dawkowanie, patrz punkt 4.2.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Niewydolność wątroby Z badań in vitro wynika, że nie należy się spodziewać, by ekspozycja na oseltamiwir była znacząco zwiększona lub ekspozycja na jego aktywny metabolit znacząco zmniejszona u pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.2). Kobiety w ciąży Zbiorcza analiza populacyjnych danych farmakokinetycznych wskazuje, że schemat dawkowania Ebilfumin opisany w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania prowadzi do niższej (średnio o 30% dla wszystkich trymestrów) ekspozycji na aktywny metabolit u kobiet ciężarnych w porównaniu z kobietami nie będącymi w ciąży. Niższa przewidywalna ekspozycja pozostaje jednak na poziomie wyższym niż minimalne stężenie hamujące (wartości IC95, IC – Inhibitory Concentration) i działa terapeutycznie na różne szczepy wirusa grypy. Istnieją ponadto dowody z badań obserwacyjnych wskazujące na korzyści, jakie ta populacja może odnieść ze stosowania produktu w podanym schemacie dawkowania.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie zaleca się zatem korekty dawek w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet ciężarnych (patrz punkt 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację). Pacjenci z obniżoną odpornością Analizy farmakokinetyki populacyjnej wskazują, że leczenie oseltamiwirem pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży (w wieku < 18 lat) z obniżoną odpornością (zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania) powoduje zwiększoną przewidywaną ekspozycję (od około 5% do 50%) na aktywny metabolit w porównaniu z pacjentami bez obniżonej odporności, u których występuje porównywalny klirens kreatyniny. Z uwagi na szeroki margines bezpieczeństwa aktywnego metabolitu dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów ze względu na obniżoną odporność. Jednak, w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością i zaburzeniami czynności nerek, dawki należy dostosować zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Analizy farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z dwóch badań z udziałem pacjentów z obniżoną odpornością wykazały, że w przypadku ekspozycji wyższych niż uzyskane po podaniu dawki standardowej nie wystąpiła istotna dodatkowa korzyść.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne zebrane na podstawie konwencjonalnych badań nad farmakologią bezpieczeństwa, toksycznością powtarzanych dawek i genotoksycznością nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla ludzi. Wyniki konwencjonalnych badań na gryzoniach dotyczących karcynogenności wykazały zależną od dawki tendencję do zwiększenia częstości występowania niektórych nowotworów, typowych dla szczepu gryzoni użytego do badań. Rozważając zakresy ekspozycji stosowane w badaniach na gryzoniach i uwzględniając oczekiwaną ekspozycję u ludzi, wyniki te nie zmieniają współczynnika korzyść-ryzyko stosowania oseltamiwiru we wskazaniach terapeutycznych. Badania teratogenności prowadzono na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek wynoszących odpowiednio do 1500 mg/kg mc. na dobę i do 500 mg/kg mc. na dobę. Nie stwierdzono żadnego wpływu na rozwój płodu. W badaniach nad płodnością szczurów otrzymujących dawkę do 1500 mg/kg mc.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
na dobę nie wykazano negatywnych reakcji u żadnej płci. W badaniach prenatalnych i postnatalnych u szczurów zaobserwowano wydłużenie porodu po dawce 1500 mg/kg mc. na dobę: margines bezpieczeństwa między ekspozycją u ludzi i najwyższą ekspozycją niedziałającą niekorzystnie (500 mg/kg mc. na dobę) u szczurów jest 480-krotny dla oseltamiwiru i 44-krotny dla jego aktywnego metabolitu. Ekspozycja płodu na lek u szczurów i królików wynosiła około 15 do 20 % ekspozycja matki. U karmiących szczurów oseltamiwir i jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir oraz jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka matki. Ekstrapolacja danych zwierzęcych pozwala szacować, że wydzielanie obu związków wynosiłoby odpowiednio około 0,01 mg na dobę i 0,3 mg na dobę. W „maksymalizującym” teście na świnkach morskich wykazano zdolność oseltamiwiru do podrażnienia skóry. U około 50 % zwierząt poddanych działaniu nieprzetworzonej substancji aktywnej wystąpił rumień.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stwierdzono odwracalne podrażnienie oczu u królika. Podczas gdy bardzo wysokie, pojedyncze, doustne dawki fosforanu oseltamiwiru aż do najwyższej dawki badanej (1310 mg/kg mc.), nie powodowały reakcji niepożądanych u dorosłych szczurów, u młodych, 7-dniowych szczurów były toksyczne, w tym śmiertelne. Reakcje te obserwowano w przypadku dawek wynoszących 657 mg/kg mc. i większych. W przypadku dawki 500 mg/kg mc. nie obserwowano reakcji niepożądanych, również w przypadku leczenia przewlekłego (500 mg/kg mc. na dobę podawane od 7. do 21. dnia po porodzie).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Ebilfumin 30 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon (K-29/32) Kroskarmeloza sodowa Sodu stearylofumaran Osłonka kapsułki Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E 172) Tytanu dwutlenek (E 171) Tusz do nadruku Szelak szkliwiony – 45 % (20 % estryfikowany) Żelaza tlenek czarny (E 172) Glikol propylenowy Amonu wodorotlenek 28 % Ebilfumin 45 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon (K-29/32) Kroskarmeloza sodowa Sodu stearylofumaran Osłonka kapsułki Żelatyna Tytanu dwutlenek (E 171) Tusz do nadruku Szelak szkliwiony – 45 % (20 % estryfikowany) Żelaza tlenek czarny (E 172) Glikol propylenowy Amonu wodorotlenek 28 % Ebilfumin 75 mg kapsułki twarde Rdzeń kapsułki Skrobia wstępnie żelowana (pochodząca ze skrobi kukurydzianej) Talk Powidon (K-29/32) Kroskarmeloza sodowa Sodu stearylofumaran Osłonka kapsułki Wieczko: Żelatyna Żelaza tlenek żółty (E 172) Tytanu dwutlenek (E 171) Korpus: Żelatyna Tytanu dwutlenek (E 171) Tusz do nadruku Szelak szkliwiony – 45 % (20 % estryfikowany) Żelaza tlenek czarny (E 172) Glikol propylenowy Amonu wodorotlenek 28 % 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
6.3 Okres ważności 6 lata Przechowywanie zawiesiny przygotowanej w aptece Okres trwałości: 3 tygodnie w temperaturze poniżej 25°C. Okres trwałości: 6 tygodni w temperaturze 2°C – 8°C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Warunki przechowywania zawiesiny przygotowanej w aptece, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry PVC/PE/PVdC/Aluminium lub pojemniki HDPE z zamknięciem LDPE (i pochłaniaczem wilgoci). Wielkość opakowania: 10 kapsułek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Produkt przygotowywany bezpośrednio przed użyciem Gdy oseltamiwir w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej nie jest dostępny Fabrycznie wytwarzany proszek osemtawir do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym u dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek lub jeśli potrzebne są niższe dawki.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku, gdy nie jest dostępny na rynku oseltamiwir w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej, farmaceuta może sporządzić zawiesinę (6 mg/ml) z kapsułek Ebilfumin lub pacjenci mogą przygotować taką zawiesinę z kapsułek w domu. Bardziej zaleca się sporządzanie produktu w aptece niż w domu. Szczegółowe informacje o przygotowywaniu produktu w domu zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynu Ebilfumin w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Ebilfumin, kapsułki. Należy zapewnić strzykawki o odpowiedniej objętości i podziałce w celu podawania zawiesiny przygotowanej w aptece, jak również na potrzeby procedur związanych z przygotowywaniem produktu w domu. W obu sytuacjach najlepiej, by na strzykawce oznaczone były właściwe objętości. Przygotowanie roztworu w aptece 6 mg/ml zawiesina przygotowana w aptece z kapsułek Dorośli, młodzież i niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze, którzy nie są w stanie połknąć kapsułek Procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, która zapewni jednemu pacjentowi ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Dla pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia. Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Ebilfumin 30 mg, 45 mg lub 75 mg z użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego. Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego dla jednego pacjenta. Wymagana całkowita objętość zależy od masy ciała pacjenta zgodnie z zaleceniami w poniższej tabeli. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy rozważyć użycie kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Wymagana całkowita objętość została zamieszczona w poniższej tabeli dla pacjentów z obniżoną odpornością i zależy od masy ciała pacjenta. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy pacjenta (ml) Nie uwzględnia strat pomiarowych Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy pacjenta (ml) Uwzględnia straty pomiarowe
10 kg do 15 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*
> 15 kg do 23 kg 75 ml 90 ml lub 100 ml*
> 23 kg do 40 kg 100 ml 125 ml
> 40 kg 125 ml 137,5 ml (lub 150 ml)*

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
*w zależności od mocy używanych kapsułek Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynu przy odmierzaniu Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przy odmierzaniu
10 kg do 15 kg 100 ml 125 ml
> 15 kg do 23 kg 150 ml 187,5 ml
> 23 kg do 40 kg 200 ml 250 ml
> 40 kg 250 ml 300 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości (obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą poniżej: Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należy przygotować Potrzebna liczba kapsułek Ebilfumin (mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
60 ml Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 8 kapsułek (360 mg) 12 kapsułek(360 mg) 59,5 ml
75 ml 6 kapsułek(450 mg) 10 kapsułek(450 mg) 15 kapsułek(450 mg) 74 ml
90 ml Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 12 kapsułek(540 mg) 18 kapsułek(540 mg) 89 ml
100 ml 8 kapsułek(600 mg) Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 20 kapsułek(600 mg) 98,5 ml
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml
137,5 ml 11 kapsułek(825 mg) Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 136 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
* Dla tej mocy kapsułek brak możliwości kombinacji do uzyskania docelowego stężenia, dlatego należy użyć alternatywnej mocy kapsułek. Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Całkowita objętość Potrzebna liczba kapsułek produktu leczniczego Ebilfumin Potrzebna objętość podłoża

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

zawiesiny, jaką należy przygotować (mg oseltamiwiru)
75 mg 45 mg 30 mg
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyćkapsułek o innej mocy* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml
187,5 ml 15 kapsułek(1120 mg) 25 kapsułek(1120 mg) Należy użyćkapsułek o innej mocy* 185 ml
250 ml 20 kapsułek(1500 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy* 50 kapsułek(1500 mg) 246,5 ml
300 ml 24 kapsułki(1800 mg) 40 kapsułek(1800 mg) 60 kapsułek(1800 mg) 296 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy. Po trzecie, należy postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu przygotowania 6 mg/ml zawiesiny z kapsułek Ebilfumin: 1. W szklanej zlewce odpowiedniej wielkości, należy umieścić podaną ilość wody zawierającej benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący. 2. Otworzyć podaną ilość kapsułek produktu Ebifumin i przenieść zawartość każdej kapsułki bezpośrednio do zlewki szklanej z wodą ze środkiem konserwującym. 3. Mieszać przez 2 minuty za pomocą odpowiedniego urządzenia mieszającego. (Uwaga: substancja lecznicza fosforan oseltamiwiru łatwo rozpuszcza się w wodzie. Powstawanie zawiesiny powodują niektóre nierozpuszczalne substancje pomocnicze.) 4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET). Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu. 5. Zamknąć butelkę używając zakrętki uniemożliwiającej otwarcie przez dzieci. 6.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Na butelce umieścić etykietę pomocniczą o treści „Przed użyciem lekko wstrząsnąć” (Uwaga: zawiesinę należy delikatnie potrząsać przed podaniem, aby zminimalizować tendencję do powstawania pęcherzyków powietrza). 7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na etykiecie aptecznej. 8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków przechowywania (patrz punkt 6.3). Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w poniższej tabeli.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny wykonanej z kapsułek Ebilfumin w aptece u pacjentów w wieku 1 roku lub starszych

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Dawka(mg) Objętość na dawkę 6 mg/ml Dawka lecznicza (przez 5 dni) Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżonąodpornością Dawka profilaktyczna (na 10 dni)
10 kg do15 kg 30 mg 5,0 ml 5 ml dwa razy na dobę 5 ml dwa razy na dobę 5,0 ml raz na dobę
> 15 do23 kg 45 mg 7,5 ml 7,5 ml dwa razy na dobę 7,5 ml dwa razy nadobę 7,5 ml raz na dobę
> 23 do40 kg 60 mg 10 ml 10 ml dwa razy na dobę 10 ml dwa razy na dobę 10 ml raz na dobę

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
> 40 kg 75 mg 12,5 ml 12,5 ml dwa razy na dobę 12,5 ml dwa razy na dobę 12,5 ml raz na dobę
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
*Zalecana długość terapii u pacjentów z obniżoną odpornością (w wieku ≥1 roku) wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta (zgodnie z powyższą tabelą). Odpowiednia dawka musi zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego pokarmu, takiego jak: woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku. Niemowlęta w wieku poniżej 1 roku Ta procedura opisuje sposób przygotowania 6 mg/ml zawiesiny, który zapewni jednemu pacjentowi ilość produktu leczniczego wystarczającą na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
W przypadku pacjentów z obniżoną odpornością wymagany jest 10-dniowy okres leczenia. Farmaceuta może przygotować 6 mg/ml zawiesinę z kapsułek Ebilfumin 30 mg, 45 mg lub 75 mg z użyciem wodnego roztworu benzoesanu sodu o stężeniu 0,05% jako środka konserwującego. Po pierwsze, należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu dla jednego pacjenta. Wymagana całkowita objętość jest zależna od masy ciała pacjenta, zgodnie z tabelą poniżej. Aby umożliwić dokładne pobranie objętości do 10 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 5 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy rozważyć użycie kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Dla pacjentów z obniżoną odpornością należy obliczyć całkowitą objętość potrzebną do przyrządzenia roztworu na 10-dniowy okres leczenia pacjenta. Wymagana całkowita objętość została zamieszczona w poniższej tabeli i zależy od masy ciała pacjenta.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Aby umożliwić dokładne pobranie objętości odpowiadającej ilości do 20 dawek (2 pobrania na dawkę dzienną przez 10 dni), do przygotowania zawiesiny w aptece należy używać kolumny wskazującej utratę płynu przy odmierzaniu dawki. Objętość 10 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy pacjenta (ml) Nie uwzględnia strat pomiarowych Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy pacjenta (ml) Uwzględnia straty pomiarowe
≤ 7 kg do 40 ml 50 ml
> 7 kg do 10 kg 50 ml 60 ml lub 75 ml*

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
*W zależności od użytej mocy kapsułki. Objętość 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece na podstawie masy ciała pacjenta (na 10- dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (kg) Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta(ml)Nie uwzględniono utraty płynu przy odmierzaniu Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przy odmierzaniu
 7 kg do 80 ml 100 ml
> 7 kg do 10 kg 100 ml 125 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Po drugie, należy ustalić liczbę kapsułek i ilość podłoża (woda zawierająca benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący), jakie są potrzebne do przygotowania całkowitej objętości (obliczonej na podstawie tabeli powyżej) 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece zgodnie z tabelą poniżej. Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 5-dniowy okres leczenia lub 10-dniowy okres stosowania profilaktycznego)

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należy przygotować Potrzebna liczba kapsułek Ebilfumin (mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
50 ml 4 kapsułek(300 mg) Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 10 kapsułek(300 mg) 49,5 ml
60 ml Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek* 8 kapsułek(360 mg) 12 kapsułek(360 mg) 59,5 ml
75 ml 6 kapsułek(450 mg) 10 kapsułek(450 mg) 15 kapsułek(450 mg) 74 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
* Dla tej mocy kapsułek brak możliwości kombinacji do uzyskania docelowego stężenia, dlatego należy użyć alternatywnej mocy kapsułek. Liczba kapsułek i ilość podłoża potrzebne do przygotowania całkowitej objętości 6 mg/ml zawiesiny przygotowanej w aptece (na 10-dniowy okres leczenia dla pacjentów z obniżoną odpornością)

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować Potrzebna liczba kapsułek produktu leczniczego Ebilfumin(mg oseltamiwiru) Potrzebna objętość podłoża
75 mg 45 mg 30 mg
100 ml 8 kapsułek(600 mg) Należy użyć kapsułek o innej mocy* 20 kapsułek(600 mg) 98,5 ml
125 ml 10 kapsułek(750 mg) Należy użyć kapsułek o innejmocy* 25 kapsułek(750 mg) 123,5 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
* Nie ma kapsułek o takiej mocy, aby uzyskać docelowe stężenie, dlatego należy użyć kapsułek o innej mocy. Po trzecie, należy postępować zgodnie z poniższą procedurą w celu przygotowania 6 mg/ml zawiesiny z kapsułek Ebilfumin: 1. W szklanej zlewce odpowiedniej wielkości, należy umieścić podaną ilość wody zawierającej benzoesan sodu w stężeniu 0,05% jako środek konserwujący. 2. Otworzyć podaną ilość kapsułek produktu Ebifumin i przenieść zawartość każdej kapsułki bezpośrednio do zlewki szklanej z wodą ze środkiem konserwującym. 3. Mieszać przez 2 minuty za pomocą odpowiedniego urządzenia mieszającego. (Uwaga: substancja lecznicza fosforan oseltamiwiru łatwo rozpuszcza się w wodzie. Powstawanie zawiesiny powodują niektóre nierozpuszczalne substancje pomocnicze.) 4. Przenieść zawiesinę do butelki z brunatnego szkła lub brunatnego politereftalanu etylenu (PET). Można użyć lejka, aby uniknąć rozlania płynu. 5. Zamknąć butelkę używając zakrętki uniemożliwiającej otwarcie przez dzieci. 6.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Na butelce umieścić etykietę pomocniczą o treści „Przed użyciem lekko wstrząsnąć” (Uwaga: (Uwaga: zawiesinę należy delikatnie potrząsać przed podaniem, aby zminimalizować tendencję do powstawania pęcherzyków powietrza). 7. Poinstruować rodzica lub opiekuna, że po zakończeniu leczenia wszelkie resztki niewykorzystanego produktu muszą zostać usunięte. Zaleca się, aby informacja ta została zawarta w pomocniczej instrukcji przymocowanej do butelki lub w instrukcji podanej na etykiecie aptecznej. 8. Umieścić odpowiednią etykietę z terminem ważności, odpowiednio do warunków przechowywania (patrz punkt 6.3). Umieścić na butelce etykietę apteczną zawierającą nazwisko pacjenta, instrukcję dawkowania, termin ważności, nazwę produktu leczniczego i wszelkie inne informacje potrzebne do zachowania zgodności z lokalnymi przepisami aptecznymi. Odpowiednie instrukcje dawkowania należy sprawdzić w poniższej tabeli.
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Tabela dawkowania 6 mg/ml zawiesiny sporządzonej z kapsułek Ebilfumin w aptece dla niemowląt w wieku poniżej 1 roku

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała (zaokrąglona do 0,5 kg) Dawka(mg) Objętość na dawkę (6 mg/ml) Dawka lecznicza (przez 5 dni) Dawka lecznicza (przez 10 dni*)Pacjenci z obniżonąodpornością Dawka profilaktyczna (przez 10 dni) Objętość dozownika jakiego należy użyć(z podziałką
3 kg 9 mg 1,5 ml 1,5 ml dwa razy na dobę 1,5 ml dwa razy na dobę 1,5 ml raz na dobę 2,0 ml (lub3,0 ml)
3,5 kg 10,5 mg 1,8 ml 1,8 ml dwa razy nadobę 1,8 ml dwa razyna dobę 1,8 ml raz na dobę 2,0 ml (lub3,0 ml)
4 kg 12 mg 2,0 ml 2,0 ml dwa razy na dobę 2,0 ml dwa razy na dobę 2,0 ml raz na dobę 3,0 ml
4,5 kg 13,5 mg 2,3 ml 2,3 ml dwa razy na dobę 2,3 ml dwa razy na dobę 2,3 ml raz na dobę 3,0 ml
5 kg 15 mg 2,5 ml 2,5 ml dwa razy na dobę 2,5 ml dwa razy na dobę 2,5 ml raz na dobę 3,0 ml
5,5 kg 16,5mg 2,8 ml 2,8 ml dwa razy na dobę 2,8 ml dwa razy na dobę 2,8 ml raz na dobę 3,0 ml
6 kg 18 mg 3,0 ml 3,0 ml dwa razy na dobę 3,0 ml dwa razy na dobę 3,0 ml raz na dobę 3,0 ml (lub 5,0 ml)
6,5 kg 19,5mg 3,3 ml 3,3 ml dwa razy nadobę 3,3 ml dwa razyna dobę 3,3 ml raz na dobę 5,0 ml
7 kg 21 mg 3,5 ml 3,5ml dwa razy na dobę 3,5 ml dwa razy na dobę 3,5 ml raz na dobę 5,0 ml
7,5 kg 22,5mg 3,8 ml 3,8 ml dwa razy nadobę 3,8 ml dwa razyna dobę 3,8 ml raz na dobę 5,0 ml
8 kg 24 mg 4,0 ml 4,0 ml dwa razy na dobę 4,0 ml dwa razy na dobę 4,0 ml raz na dobę 5,0 ml
8,5 kg 25,5mg 4,3 ml 4,3 ml dwa razy na dobę 4,3 ml dwa razy na dobę 4,3 ml raz na dobę 5,0 ml
9 kg 27 mg 4,5 ml 4,5 ml dwa razy na dobę 4,5 ml dwa razy na dobę 4,5 ml raz na dobę 5,0 ml
9,5 kg 28,5mg 4,8 ml 4,8 ml dwa razy nadobę 4,8 ml dwa razyna dobę 4,8 ml raz na dobę 5,0 ml
10 kg 30 mg 5,0 ml 5,0 ml dwa razy na dobę 5,0 ml dwa razy na dobę 5,0 ml raz na dobę 5,0 ml

CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
*Zalecana długość terapii u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni . Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością . Dozować zawiesinę przygotowaną w aptece strzykawką doustną z podziałką do mierzenia małych objętości zawiesiny. Jeśli to możliwe, zaznaczyć lub podkreślić na strzykawce doustnej podziałkę odpowiadającą właściwej dawce dla każdego pacjenta. Odpowiednia dawka musi zostać wymieszana przez opiekuna z identyczną ilością słodkiego płynnego pokarmu, takiego jak: woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy, polewy do deserów (jak sos karmelowy lub nugatowy) w celu zneutralizowania gorzkiego smaku. Przygotowanie w domu Jeśli nie jest dostępny na rynku fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, należy użyć zawiesiny przygotowanej w aptece z kapsułek Ebilfumin (szczegółowe instrukcje przedstawiono powyżej).
CHPL leku Ebilfumin, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Jeśli nie jest dostępny fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej ani zawiesina przygotowywana w aptece, można przygotowywać zawiesinę Ebilfumin w domu. Jeśli dostępne są kapsułki w odpowiednich do wymaganych dawkach, dawkę należy podawać, otwierając kapsułkę i mieszając jej zawartość z nie więcej niż jedną łyżeczką odpowiedniego posłodzonego produktu spożywczego. Gorzki smak można ukryć, stosując produkty takie jak: woda z cukrem, syrop czekoladowy, syrop wiśniowy czy polewy do deserów (takie jak sos karmelowy lub nugatowy). Mieszaninę należy wymieszać i podawać pacjentowi w całości. Mieszaninę należy połknąć bezpośrednio po przygotowaniu. Jeśli dostępne są jedynie kapsułki 75 mg, a potrzebne są dawki 30 mg lub 45 mg, to przygotowanie zawiesiny Ebilfumin obejmuje dodatkowe czynności. Szczegółowe wskazówki zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynu Ebilfumin w domu” ulotki dla pacjenta dołączanej do opakowania produktu Ebilfumin, kapsułki.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tamivil, 75 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka zawiera 75 mg oseltamiwiru w postaci oseltamiwiru fosforanu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka. Biała, okrągła, obustronnie wypukła o średnicy 7,8 mm – 8,2 mm.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie grypy U osób dorosłych i dzieci w wieku powyżej 6 lat, o masie ciała większej niż 40 kg, u których występują objawy typowe dla grypy, kiedy wirus grypy krąży w danym środowisku. Skuteczność leczenia wykazano wtedy, gdy rozpoczyna się je w ciągu dwóch dni od wystąpienia pierwszych objawów. Zapobieganie grypie Zapobieganie po ekspozycji u osób w wieku powyżej 6 lat lub starszych, o masie ciała większej niż 40 kg, po kontakcie z przypadkiem klinicznie rozpoznanej grypy, kiedy wirus grypy występuje w danym środowisku. Właściwe stosowanie produktu Tamivil do zapobiegania grypie powinno wynikać z indywidualnej analizy każdego przypadku, uwzględniającej okoliczności i specyfikę populacji wymagającej ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku, gdy szczepy krążące nie odpowiadają szczepom wirusa zawartym w szczepionce lub w przypadku pandemii) można rozważyć sezonową profilaktykę u osób w wieku powyżej sześciu lat lub starszych, o masie ciała większej niż 40 kg.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Wskazania do stosowania
Tamivil nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Stosowanie leków przeciwwirusowych do leczenia grypy i zapobiegania jej powinno się opierać na oficjalnych zaleceniach. Decyzja dotycząca użycia oseltamiwiru do leczenia i profilaktyki powinna być podjęta po uwzględnieniu charakterystyki krążących wirusów grypy, dostępnych informacji dotyczących wrażliwości na leki szczepów wirusa w danym sezonie oraz skutków choroby w różnych obszarach geograficznych i w różnych populacjach pacjentów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli Zalecana dawka doustna to 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus Zalecaną dawką w zapobieganiu grypie po bliskim kontakcie z osobą zakażoną jest 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez 10 dni. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od kontaktu z zarażoną osobą. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku Zalecana dawka do zapobiegania grypie podczas występowania masowych zachorowań w danym środowisku to 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez okres do 6 tygodni. Dzieci i młodzież Zalecana dawka doustna dla dzieci w wieku powyżej 6 lat o masie ciała większej niż 40 kg to 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni. Produkt w postaci tabletki nie jest dostosowany do podawania niemowlętom i dzieciom w wieku poniżej 6 lat.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Dawkowanie
Ponadto, dostępna moc tabletek nie jest odpowiednia do leczenia dzieci o masie ciała mniejszej niż 40 kg i do podawania dawek mniejszych niż 75 mg. We wszystkich powyższych przypadkach oraz dla pacjentów mających trudności w połykaniu tabletek, należy sprawdzić dostępność oseltamiwiru w odpowiedniej dawce i postaci farmaceutycznej. Specjalne grupy pacjentów Niewydolność wątroby U osób z niewydolnością wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawki leczniczej ani profilaktycznej. Nie prowadzono badań u dzieci z zaburzeniami wątroby. Niewydolność nerek Nie należy stosować oseltamiwiru w dawce 75 mg u osób z niewydolnością nerek o klirensie kreatyniny poniżej 60 (ml/min). Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna redukcja dawki, o ile nie stwierdza się umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek. Pacjenci z obniżoną odporności? Długotrwała profilaktyka grypy sezonowej trwająca do 12 tygodni była oceniana u pacjentów z obniżoną odpornością (patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1).
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Dawkowanie
Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Oseltamiwir jest skuteczny tylko w przypadku choroby spowodowanej przez wirusy grypy. Nie ma dowodów na skuteczność oseltamiwiru w przypadku choroby spowodowanej przez inne czynniki niż wirusy grypy (patrz punkt 5.1). Tamivil nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Podawanie produktu Tamivil nie może wpływać na decyzję o stosowaniu u danej osoby corocznego szczepienia przeciw grypie. Ochrona przed grypą trwa jedynie tak długo, jak długo podaje się produkt Tamivil. Tamivil powinno się stosować do leczenia i zapobiegania grypie tylko wtedy, gdy wiarygodne dane epidemiologiczne wskazują, że wirus krąży w danym środowisku. Wykazano, że wrażliwość krążących szczepów wirusa na oseltamiwir znacznie się różni (patrz punkt 5.1). Dlatego lekarz przed podjęciem decyzji o zastosowaniu produktu Tamivil powinien uwzględnić najnowsze dostępne informacje dotyczące wrażliwości krążących szczepów wirusa na oseltamiwir.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężkie schorzenia współistniejące Nie są dostępne informacje o bezpieczeństwie i skuteczności oseltamiwiru u osób ze schorzeniami na tyle ciężkimi lub niestabilnymi, że są uważane za wskazanie do natychmiastowej hospitalizacji. Pacjenci z obniżoną odporności? Skuteczność stosowania oseltamiwiru zarówno w celach leczniczych jak profilaktycznych u osób z obniżoną odpornością nie została w sposób pewny ustalona (patrz punkt 5.1). Choroby serca i (lub) układu oddechowego Nie ustalono skuteczności oseltamiwiru w leczeniu osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego. W tych populacjach nie stwierdzono różnic w częstości występowania powikłań między leczeniem oseltamiwirem i podawaniem placebo (patrz punkt 5.1). Ciężka niewydolność nerek W przypadku ciężkiej niewydolności nerek występującej u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych zalecana jest redukcja zarówno dawki leczniczej, jak i profilaktycznej.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Zdarzenia neuropsychiatryczne Podczas terapii oseltamiwirem u chorych na grypę (zwłaszcza u dzieci i młodzieży) obserwowano występowanie incydentów neuropsychiatrycznych. Zdarzenia te występują również u pacjentów, którzy nie przyjmują oseltamiwiru. Należy ściśle obserwować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany zachowania oraz rozważyć zagrożenia i korzyści z dalszego leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Właściwości farmakokinetyczne oseltamiwiru, takie jak niski stopień wiązania z białkami i metabolizm niezależny od systemów CYP450 i glukuronidazy (patrz punkt 5.2) sugerują, że wystąpienie znaczących klinicznie interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów jest mało prawdopodobne. Probenecyd U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przyjmujących jednocześnie probenecyd, nie jest konieczna zmiana dawki. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem anionowej drogi wydzielania w cewkach nerkowych, prowadzi do około dwukrotnego wzrostu ekspozycji na aktywny metabolit oseltamiwiru. Amoksycylina Oseltamiwir nie wykazuje interakcji kinetycznych z amoksycyliną, która jest wydalana tą samą drogą, co sugeruje, że interakcje oseltamiwiru zachodzące tą drogą są słabe.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Interakcje
Wydalanie przez nerki Wystąpienie znaczących klinicznie interakcji, spowodowanych konkurowaniem o wydzielanie cewkowe w nerkach, jest mało prawdopodobne ze względu na znany margines bezpieczeństwa dla większości takich substancji, sposobu eliminacji aktywnego metabolitu (przesączanie kłębuszkowe i anionowe, wydzielanie kanalikowe) oraz pojemność tych dróg wydalania. Należy jednak zachować ostrożność, przepisując oseltamiwir osobom przyjmującym jednocześnie wydalane tą samą drogą substancje o wąskim marginesie terapeutycznym (np. Chlorpropamid, metotreksat, fenylobutazon). Dodatkowe informacje Nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych oseltamiwiru ani jego głównych metabolitów podczas jednoczesnego podawania z paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenkami magnezu i glinu, węglanem wapnia), rymantadyną lub warfaryną (u osób stabilnych leczonych warfaryną i nie chorujących na grypę).
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Interakcje
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Pomimo braku kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, dane dotyczące stosowania w ciąży zbierano z badań po wprowadzeniu do obrotu i badań obserwacyjnych (patrz punkt 5.1 „Leczenie grypy u kobiet w ciąży”; dane dotyczące ekspozycji u kobiet w ciąży patrz punkt 5.2). Powyższe dane, w połączeniu z wynikami badań na zwierzętach, nie wskazują na bezpośrednie lub pośrednie szkodliwe działania na rozwój ciąży, zarodka/płodu lub na rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Kobiety w ciąży mogą przyjmować produkt Tamivil, po rozważeniu dostępnych danych o bezpieczeństwie, patogenności krążącego szczepu wirusa grypy i choroby zasadniczej u kobiety w ciąży. Karmienie piersi? U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Interakcje
Dane dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania oseltamiwiru do mleka matki są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir i aktywny metabolit były wykrywane w mleku matki, jednak ich stężenia były na tyle niskie, że dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią, można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla karmiącej piersią matki. Płodność Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby oseltamiwir wywierał wpływ na płodność u kobiet lub mężczyzn (patrz punkt 5.3). 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Oseltamiwir nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Interakcje
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa oseltamiwiru oparty jest na danych uzyskanych od 6049 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 1473 dzieci leczonych oseltamiwirem lub placebo na grypę oraz na danych uzyskanych od 3990 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 253 dzieci otrzymujących oseltamiwir lub placebo/nieleczonych w celu profilaktyki grypy. U dorosłych i (lub) młodzieży najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi reakcjami leku (ang. ARs – Adverse Reactions) były nudności i wymioty w badaniach dotyczących leczenia, oraz nudności w badaniach dotyczących profilaktyki. Większość tych reakcji niepożądanych (ARs) była zgłaszana jako jednorazowe wystąpienie w pierwszej lub drugiej dobie leczenia i ustępowała samoistnie w ciągu 1-2 dni. U dzieci najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi były wymioty. U większości pacjentów powyższe niepożądane reakcje produktu (ang. ARs) nie spowodowały przerwania terapii oseltamiwirem.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Interakcje
Do rzadkich, ciężkich działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu należą: reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia neuropsychiatryczne. (Zaburzenia neuropsychiatryczne, patrz punkt 4.4). Lista działań niepożądanych w formie tabelarycznej Reakcje niepożądane (ARs) wymienione w tabeli poniżej mieszczą się w następujących kategoriach: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10 ), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000). Reakcje niepożądane (ARs) są kwalifikowane do odpowiedniej kategorii w tabelach odpowiednio do łącznej analizy danych z badań klinicznych.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Interakcje
Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i młodzieży: Tabela 1 przedstawia najczęstsze reakcje niepożądane (ARs) obserwowane w badaniach dotyczących leczenia i profilaktyki z udziałem dorosłych i (lub) młodzieży, którym podawano zalecaną dawkę (75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni w ramach leczenia oraz 75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni w ramach profilaktyki). Profil bezpieczeństwa zgłaszany u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę oseltamiwiru w ramach profilaktyki (75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni) był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia, pomimo dłuższego czasu przyjmowania produktu w badaniach profilaktyki. Tabela 1 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych i młodzieży lub zgłaszane w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (post marketing surveillance) Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodne z częstością występowania Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardła, infekcje górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok Zaburzenia krwi i układu chłonnego: małopłytkowość Zaburzenia układu immunologicznego: reakcje nadwrażliwości, reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne Zaburzenia psychiczne: wzburzenie, nieprawidłowe zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia Zaburzenia psychiczne: majaczenia, halucynacje, koszmary, samookaleczenie Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy, bezsenność, zmieniony poziom świadomości, drgawki Zaburzenia oka: zaburzenia wzroku Zaburzenia serca: zaburzenia rytmu serca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: kaszel, ból gardła, wodnisty wyciek z nosa Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty, ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność, krwawienia z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie jelita grubego Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zapalenie wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wyprysk, zapalenie skóry, wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: ból, zawroty głowy (w tym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), zmęczenie, gorączka, ból kończyn Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci: W badaniach klinicznych oseltamiwiru podawanego w ramach leczenia grypy wzięło udział w sumie 1473 dzieci (w tym dzieci w wieku 1 – 12 lat bez schorzeń współistniejących oraz dzieci w wieku 6 – 12 lat chore na astmę).
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Interakcje
851 dzieci przyjmowało oseltamiwir w postaci zawiesiny. 158 dzieci przyjmowało zalecaną dawkę oseltamiwiru raz na dobę w badaniu profilaktyki poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (n = 99), 6-tygodniowym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u dzieci (n = 49) i 12-tygodniowym pediatrycznym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u pacjentów z obniżoną odpornością (n = 10). Tabela 2 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dzieci [dawkowanie oparte na wieku/masie ciała (od 30 mg do 75 mg raz na dobę)] Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodne z częstością występowania Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: zapalenie ucha środkowego Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy Zaburzenia oka: zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienie oczu, wydzielina z oczu i ból oczu) Zaburzenia ucha i błędnika: ból ucha, zaburzenia błony bębenkowej Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa, wodnista wydzielina z nosa Zaburzenia żołądka i jelit: wymioty, ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność, nudności Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowe zapalenie skóry) Opis wybranych reakcji niepożądanych: Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego Grypa może być związana z szeregiem różnych objawów neurologicznych i behawioralnych, w tym halucynacjami, majaczeniami i zmianami behawioralnymi, w niektórych przypadkach zakończonych zgonem.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Interakcje
Zdarzenia te mogą wystąpić w razie zapalenia mózgu lub encefalopatii, lecz także bez ciężkiego schorzenia. Po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów chorych na grypę, którzy przyjmowali oseltamiwir obserwowano przypadki drgawek i majaczenia (w tym również zmiany świadomości, splątanie, zmiany behawioralne, omamy, halucynacje, wzburzenie, niepokój, koszmary), w bardzo małej liczbie przypadków zakończone samookaleczeniem lub zgonem. Te zdarzenia występowały i ustępowały nagle i szybko i obserwowano je przede wszystkim u dzieci i młodzieży. Udział oseltamiwiru w tych zdarzeniach jest nieznany. Podobne reakcje neuropsychiatryczne występowały również u pacjentów chorych na grypę, którzy nie przyjmowali oseltamiwiru. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym zapalenie wątroby i podwyższona aktywność enzymów wątrobowych u pacjentów z chorobą grypopodobną.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Interakcje
Do tych przypadków należy piorunujące zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym i (lub) niewydolność wątroby. Inne populacje specjalne Osoby w podeszłym wieku i osoby z przewlekłą chorobą serca i (lub) układu oddechowego Populacja objęta badaniami dotyczącymi leczenia grypy składa się z dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących oraz pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia powikłań grypy, np. pacjenci w podeszłym wieku i pacjenci z przewlekłą chorobą serca lub układu oddechowego). Profil bezpieczeństwa u pacjentów z grupy ryzyka był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego u dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących. Pacjenci z obniżoną odpornością W 12-tygodniowym badaniu profilaktyki z udziałem 475 pacjentów z obniżoną odpornością, w tym 18 dzieci w wieku do 12 lat i starszych, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy przyjmowali oseltamiwir był taki sam, jak wcześniej obserwowany w badaniach klinicznych profilaktyki z zastosowaniem oseltamiwiru.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Interakcje
Dzieci z astmą oskrzelową Profil reakcji niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo zbliżony do obserwowanego u dzieci bez schorzeń współistniejących. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Interakcje
4.9 Przedawkowanie Raporty dotyczące przedawkowania oseltamiwiru zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano zdarzeń niepożądanych. Zdarzenia niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu oseltamiwiru w dawkach terapeutycznych, opisanych w punkcie 4.8. Nie jest znane specyficzne antidotum. Dzieci i młodzież Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Pomimo braku kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, dane dotyczące stosowania w ciąży zbierano z badań po wprowadzeniu do obrotu i badań obserwacyjnych (patrz punkt 5.1 „Leczenie grypy u kobiet w ciąży”; dane dotyczące ekspozycji u kobiet w ciąży patrz punkt 5.2). Powyższe dane, w połączeniu z wynikami badań na zwierzętach, nie wskazują na bezpośrednie lub pośrednie szkodliwe działania na rozwój ciąży, zarodka/płodu lub na rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Kobiety w ciąży mogą przyjmować produkt Tamivil, po rozważeniu dostępnych danych o bezpieczeństwie, patogenności krążącego szczepu wirusa grypy i choroby zasadniczej u kobiety w ciąży. Karmienie piersi? U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania oseltamiwiru do mleka matki są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir i aktywny metabolit były wykrywane w mleku matki, jednak ich stężenia były na tyle niskie, że dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią, można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla karmiącej piersią matki. Płodność Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby oseltamiwir wywierał wpływ na płodność u kobiet lub mężczyzn (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Oseltamiwir nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa oseltamiwiru oparty jest na danych uzyskanych od 6049 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 1473 dzieci leczonych oseltamiwirem lub placebo na grypę oraz na danych uzyskanych od 3990 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 253 dzieci otrzymujących oseltamiwir lub placebo/nieleczonych w celu profilaktyki grypy. U dorosłych i (lub) młodzieży najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi reakcjami leku (ang. ARs – Adverse Reactions) były nudności i wymioty w badaniach dotyczących leczenia, oraz nudności w badaniach dotyczących profilaktyki. Większość tych reakcji niepożądanych (ARs) była zgłaszana jako jednorazowe wystąpienie w pierwszej lub drugiej dobie leczenia i ustępowała samoistnie w ciągu 1-2 dni. U dzieci najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi były wymioty. U większości pacjentów powyższe niepożądane reakcje produktu (ang. ARs) nie spowodowały przerwania terapii oseltamiwirem.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Działania niepożądane
Do rzadkich, ciężkich działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu należą: reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia neuropsychiatryczne. (Zaburzenia neuropsychiatryczne, patrz punkt 4.4). Lista działań niepożądanych w formie tabelarycznej Reakcje niepożądane (ARs) wymienione w tabeli poniżej mieszczą się w następujących kategoriach: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10 ), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000). Reakcje niepożądane (ARs) są kwalifikowane do odpowiedniej kategorii w tabelach odpowiednio do łącznej analizy danych z badań klinicznych.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Działania niepożądane
Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i młodzieży: Tabela 1 przedstawia najczęstsze reakcje niepożądane (ARs) obserwowane w badaniach dotyczących leczenia i profilaktyki z udziałem dorosłych i (lub) młodzieży, którym podawano zalecaną dawkę (75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni w ramach leczenia oraz 75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni w ramach profilaktyki). Profil bezpieczeństwa zgłaszany u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę oseltamiwiru w ramach profilaktyki (75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni) był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia, pomimo dłuższego czasu przyjmowania produktu w badaniach profilaktyki. Tabela 1 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych i młodzieży lub zgłaszane w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (post marketing surveillance) Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodne z częstością występowania Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardła, infekcje górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok Zaburzenia krwi i układu chłonnego: małopłytkowość Zaburzenia układu immunologicznego: reakcje nadwrażliwości, reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne Zaburzenia psychiczne: wzburzenie, nieprawidłowe zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia Zaburzenia psychiczne: majaczenia, halucynacje, koszmary, samookaleczenie Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy, bezsenność, zmieniony poziom świadomości, drgawki Zaburzenia oka: zaburzenia wzroku Zaburzenia serca: zaburzenia rytmu serca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: kaszel, ból gardła, wodnisty wyciek z nosa Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty, ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność, krwawienia z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie jelita grubego Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zapalenie wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wyprysk, zapalenie skóry, wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: ból, zawroty głowy (w tym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), zmęczenie, gorączka, ból kończyn Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci: W badaniach klinicznych oseltamiwiru podawanego w ramach leczenia grypy wzięło udział w sumie 1473 dzieci (w tym dzieci w wieku 1 – 12 lat bez schorzeń współistniejących oraz dzieci w wieku 6 – 12 lat chore na astmę).
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Działania niepożądane
851 dzieci przyjmowało oseltamiwir w postaci zawiesiny. 158 dzieci przyjmowało zalecaną dawkę oseltamiwiru raz na dobę w badaniu profilaktyki poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (n = 99), 6-tygodniowym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u dzieci (n = 49) i 12-tygodniowym pediatrycznym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u pacjentów z obniżoną odpornością (n = 10). Tabela 2 Reakcje niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dzieci [dawkowanie oparte na wieku/masie ciała (od 30 mg do 75 mg raz na dobę)] Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Reakcje niepożądane zgodne z częstością występowania Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: zapalenie ucha środkowego Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy Zaburzenia oka: zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienie oczu, wydzielina z oczu i ból oczu) Zaburzenia ucha i błędnika: ból ucha, zaburzenia błony bębenkowej Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa, wodnista wydzielina z nosa Zaburzenia żołądka i jelit: wymioty, ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność, nudności Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowe zapalenie skóry) Opis wybranych reakcji niepożądanych: Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego Grypa może być związana z szeregiem różnych objawów neurologicznych i behawioralnych, w tym halucynacjami, majaczeniami i zmianami behawioralnymi, w niektórych przypadkach zakończonych zgonem.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Działania niepożądane
Zdarzenia te mogą wystąpić w razie zapalenia mózgu lub encefalopatii, lecz także bez ciężkiego schorzenia. Po wprowadzeniu produktu do obrotu u pacjentów chorych na grypę, którzy przyjmowali oseltamiwir obserwowano przypadki drgawek i majaczenia (w tym również zmiany świadomości, splątanie, zmiany behawioralne, omamy, halucynacje, wzburzenie, niepokój, koszmary), w bardzo małej liczbie przypadków zakończone samookaleczeniem lub zgonem. Te zdarzenia występowały i ustępowały nagle i szybko i obserwowano je przede wszystkim u dzieci i młodzieży. Udział oseltamiwiru w tych zdarzeniach jest nieznany. Podobne reakcje neuropsychiatryczne występowały również u pacjentów chorych na grypę, którzy nie przyjmowali oseltamiwiru. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym zapalenie wątroby i podwyższona aktywność enzymów wątrobowych u pacjentów z chorobą grypopodobną.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Działania niepożądane
Do tych przypadków należy piorunujące zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym i (lub) niewydolność wątroby. Inne populacje specjalne Osoby w podeszłym wieku i osoby z przewlekłą chorobą serca i (lub) układu oddechowego Populacja objęta badaniami dotyczącymi leczenia grypy składa się z dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących oraz pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia powikłań grypy, np. pacjenci w podeszłym wieku i pacjenci z przewlekłą chorobą serca lub układu oddechowego). Profil bezpieczeństwa u pacjentów z grupy ryzyka był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego u dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących. Pacjenci z obniżoną odpornością W 12-tygodniowym badaniu profilaktyki z udziałem 475 pacjentów z obniżoną odpornością, w tym 18 dzieci w wieku do 12 lat i starszych, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy przyjmowali oseltamiwir był taki sam, jak wcześniej obserwowany w badaniach klinicznych profilaktyki z zastosowaniem oseltamiwiru.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Działania niepożądane
Dzieci z astmą oskrzelową Profil reakcji niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo zbliżony do obserwowanego u dzieci bez schorzeń współistniejących. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Raporty dotyczące przedawkowania oseltamiwiru zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano zdarzeń niepożądanych. Zdarzenia niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu oseltamiwiru w dawkach terapeutycznych, opisanych w punkcie 4.8. Nie jest znane specyficzne antidotum. Dzieci i młodzież Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania wewnętrznego, inhibitory neuraminidazy Kod ATC: J05AH02 Fosforan oseltamiwiru jest prekursorem aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Ten aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych wirusów w organizmie. Karboksylan oseltamiwiru in vitro hamuje enzym neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Fosforan oseltamiwiru hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
In vivo na modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg dwa razy na dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B. Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań nad doświadczalnym narażeniem na zakażenie zdrowych ochotników. Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosi od 0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosi 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM. Badania kliniczne Leczenie zakażenia grypą. Wskazanie to potwierdzono w badaniach klinicznych naturalnie występujących przypadków grypy, wśród których dominowało zakażenie wirusem grypy A. Oseltamiwir jest skuteczny tylko wobec choroby spowodowanej wirusem grypy. Dlatego przedstawiono wyłącznie analizy statystyczne dla chorych zakażonych wirusem grypy.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W całej leczonej populacji, która obejmowała zarówno osoby zakażone wirusem grypy, jak i bez tego wirusa (ITT) pierwotna skuteczność preparatu była zmniejszona proporcjonalnie do liczby osób niezakażonych wirusem grypy. W całej leczonej populacji zakażenie grypą potwierdzono u 67 % (od 46 % do 74 %) pacjentów biorących udział w badaniu. Wśród osób w podeszłym wieku 64 % było zakażonych wirusem grypy (ang. influenza-positive), zaś wśród pacjentów z chorobami serca i (lub) układu oddechowego wirusem grypy zakażonych było 62 %. We wszystkich badaniach III fazy pacjentów rekrutowano do badania jedynie w okresie, gdy wirus grypy krążył w lokalnym środowisku. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsza. Pacjenci kwalifikowali się do badania, jeśli zgłosili się w ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów i mieli gorączkę ≥ 37,8 C, czemu towarzyszył przynajmniej jeden objaw ze strony układu oddechowego (kaszel, objawy ze strony nosa lub ból gardła) oraz co najmniej jeden objaw ogólny (bóle mięśni, dreszcze/poty, uczucie osłabienia, zmęczenie lub ból głowy).
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W sumarycznej analizie wszystkich dorosłych i młodzieży (N = 2413) biorących udział w badaniu nad leczniczym stosowaniem oseltamiwiru w dawce 75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni stwierdzono skrócenie średniego czasu trwania choroby o około jeden dzień z 5,2 dnia (95 % przedział ufności 4,9 – 5,5 dni) w grupie placebo do 4,2 dnia (95 % przedział ufności 4,0 – 4,4 dnia; p ≤ 0,0001). Odsetek chorych, u których wystąpiły specyficzne powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych (przede wszystkim zapalenie oskrzeli) leczone antybiotykami, zmniejszył się z 12,7 % (135/1063) w grupie placebo do 8,6 % (116/1350) w grupie leczonej oseltamiwirem (p = 0,0012). Leczenie grypy w populacjach wysokiego ryzyka U osób w podeszłym wieku (≥ 65 lat) i u osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, otrzymujących 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni, średni czas trwania choroby nie zmniejszył się znacząco.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całkowity czas trwania gorączki zmniejszył się o jeden dzień w grupie leczonej oseltamiwirem. U osób w podeszłym wieku, zakażonych wirusem grypy, oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami, z 19 % (52/268) w grupie placebo do 12 % (29/250) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,0156). U zakażonych wirusem grypy pacjentów z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego łączna częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami wynosiła 17 % (22/133) w grupie placebo i 14 % (16/118) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,5976). Leczenie grypy u kobiet w ciąży Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, istnieją natomiast dane pochodzące z badań po wprowadzeniu do obrotu i badań obserwacyjnych, które wskazują na korzyści wynikające z niższej zachorowalności/ śmiertelności podczas stosowania oseltamiwiru w opisanym schemacie dawkowania, w tej populacji.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki z analiz farmakokinetycznych wskazują obniżoną ekspozycję na aktywny metabolit, nie zaleca się jednak korekty dawki w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt 5.2. Właściwości farmakokinetyczne, Specjalne populacje pacjentów). Leczenie grypy u dzieci W badaniach u dzieci bez innych schorzeń (65% zakażonych wirusem grypy), w wieku od roku do 12 lat (średnia wieku 5,3 lat), u których występowała gorączka (≥37,8° C) plus kaszel lub katar, 67 % pacjentów zakażonych wirusem grypy miało wirusa grypy A, zaś 33 % wirusa grypy B. Leczenie oseltamiwirem, rozpoczęte w ciągu 48 godzin od wystąpienia objawów, znacząco zmniejszało czas do ustąpienia choroby (definiowanego jako jednoczesny powrót do normalnego stanu zdrowia i aktywności oraz ustąpienie gorączki, kaszlu i kataru) o 1,5 dnia (95 % przedział ufności 0,6 – 2,2 dnia; p < 0,0001) w porównaniu z placebo.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oseltamiwir zmniejszał częstość występowania ostrego zapalenia ucha środkowego z 26,5 % (53/200) w grupie placebo do 16 % (29/183) u dzieci leczonych oseltamiwirem (p = 0,013). Drugie badanie objęło 334 dzieci chorych na astmę w wieku od 6 do 12 lat, spośród których 53,6 % było zakażonych wirusem grypy. W grupie leczonej oseltamiwirem średni czas trwania choroby nie zmniejszył się znacząco. W tej populacji do dnia 6 (ostatni dzień leczenia) wartość FEV1 wzrosła o 10,8 % w grupie leczonej oseltamiwirem w porównaniu do 4,7 % w grupie otrzymującej placebo (p = 0,0148). Europejska Agencja Leków (EMA) uchyla obowiązek dołączania wyników badań oseltamiwiru dotyczących grypy w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży. Patrz punkt 4.2, stosowanie u dzieci i młodzieży. Leczenie zakażenia wirusem grypy B Łącznie 15 % populacji zakażonej wirusem grypy miało wirusa grypy B, odsetek ten w poszczególnych badaniach wynosił od 1 do 33 %.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W pojedynczych badaniach średni czas trwania choroby u osób zakażonych wirusem grypy B nie różnił się znacząco między grupami leczonymi. W celu dokonania analizy zebrano dane 504 osób zakażonych wirusem grypy B, uczestniczących we wszystkich badaniach. Oseltamiwir skracał czas do ustąpienia objawów o 0,7 dnia (95 % przedział ufności 0,1 – 1,6 dnia; p = 0,022) i czas trwania gorączki (≥ 37,8° C), kaszlu i kataru o jeden dzień (95 % przedział ufności 0,4 – 1,7 dnia; p < 0,001), w porównaniu z placebo. Zapobieganie grypie Skuteczność oseltamiwiru w zapobieganiu naturalnie występującej grypie wykazano w badaniach nad zapobieganiem po ekspozycji w gospodarstwach domowych i w dwóch badaniach dotyczących zapobiegania sezonowego. Pierwotnym wskaźnikiem skuteczności we wszystkich tych badaniach była częstość występowania potwierdzonej laboratoryjnie grypy.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wirulencja podczas epidemii grypy nie jest możliwa do przewidzenia i różni się w zależności od regionu i z sezonu na sezon, dlatego liczba osób, wymagających leczenia (NNT, ang. number needed to treat), by zapobiec jednemu przypadkowi zachorowania na grypę, jest zmienna. Profilaktyka po ekspozycji: Badanie osób (12,6 % spośród nich było zaszczepione przeciw grypie), które kontaktowały się z chorym na grypę, obejmujące podawanie 75 mg oseltamiwiru raz na dobę, rozpoczynało się w ciągu 2 dni od wystąpienia objawów u chorego na grypę i trwało przez siedem dni. Grypę potwierdzono w 163 z 377 przypadków wskaźnikowych (ang. index case). Oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość klinicznie potwierdzonych zachorowań na grypę z 24/200 (12 %) w grupie placebo do 2/205 (1 %) w grupie leczonej oseltamiwirem (redukcja o 92 %; [95 % przedział ufności 6 – 16; p ≤0,0001]).
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U osób kontaktujących się z chorymi na potwierdzoną grypę wskaźnik NNT wynosił 10 (95 % przedział ufności 9 – 12), natomiast w całej populacji (ITT) wzrastał do 16 (95 % przedział ufności 15 – 19) niezależnie od tego, czy u chorego wskaźnikowego potwierdzono zakażenie wirusem grypy. Skuteczność oseltamiwiru w zapobieganiu naturalnie występującej grypie wykazano w badaniu dotyczącym profilaktyki poekspozycyjnej u domowników obejmujących osoby dorosłe, młodzież i dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat, zarówno wśród przypadków wskaźnikowych grypy, jak i kontaktów rodzinnych. Pierwotnym punktem końcowym oceniającym skuteczność w tym badaniu była częstość występowania, potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy u domowników. Leczenie profilaktyczne oseltamiwirem stosowano przez 10 dni.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W populacji tej stwierdzono zmniejszenie częstości występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy u domowników z 20 % (27/136) w grupie nieotrzymującej profilaktyki do 7 % (10/135) w grupie, która otrzymywała leczenie profilaktyczne (redukcja o 62,7 % [95 % przedział ufności 26,0-81,2, p = 0,0042]). U domowników będących wskaźnikowymi przypadkami grypy wystąpiło zmniejszenie częstości występowania grypy z 26 % (23/89) w grupie nieotrzymującej leczenia profilaktycznego do 11 % (9/84) w grupie, która taką profilaktykę stosowała (redukcja o 58,5 %, [95 % przedział ufności 15,6-79,6; p = 0,0114]). Analiza podgrupy dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat wykazała znaczące zmniejszenie występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy z 19 % (21/111) w grupie nieotrzymującej leczenia profilaktycznego do 7 % (7/104) w grupie stosującej profilaktykę (redukcja o 64,4 % [95 % przedział ufności 15,8-85,0, p = 0,0188]).
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wśród dzieci, które nie wydzielały wirusa na początku badania, częstość występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy zmniejszyła się z 21 % (15/70) w grupie nieotrzymującej profilaktyki do 4 % (2/47) w grupie, która stosowała leczenie profilaktyczne (redukcja o 80,1 % [95 % przedział ufności 22,0-94,9, p = 0,0206]). Wskaźnik NNT dla populacji pediatrycznej wyniósł 9 (95 % przedział ufności 7-24) i 8 (95 % przedział ufności 6, górna granica nie była mierzalna) odpowiednio w całej populacji (ITT) i w przypadku kontaktów dzieci z przypadkami wskaźnikowymi grypy (ITTII). Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku: W sumarycznej analizie dwóch innych badań, przeprowadzonych na nieszczepionych dorosłych bez innych schorzeń, oseltamiwir podawany w dawce 75 mg jeden raz na dobę przez 6 tygodni podczas wybuchu grypy w danym środowisku znacząco zmniejszał częstość klinicznie stwierdzanych zachorowań na grypę z 25/519 (4,8 %) w grupie otrzymującej placebo do 6/520 (1,2 %) w grupie przyjmującej oseltamiwir (redukcja o 76 %; 95 % przedział ufności 1,6 – 5,7; p = 0,0006).
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wskaźnik NNT w tym badaniu wynosił 28 (95 % przedział ufności 24 – 50). W badaniu przeprowadzonym na grupie osób w podeszłym wieku, mieszkających w domach opieki, w którym 80 % uczestników otrzymało szczepienie przeciw grypie w sezonie, w którym prowadzono badanie, oseltamiwir podawany w dawce 75 mg jeden raz na dobę przez 6 tygodni znacząco zmniejszał częstość klinicznie stwierdzonych zachorowań na grypę z 12/272 (4,4 %) w grupie przyjmującej placebo do 1/276 (0,4 %) w grupie przyjmującej oseltamiwir (redukcja o 92 % 95 % przedział ufności 1,5 – 6,6; p = 0,0015). Wskaźnik NNT w tym badaniu wynosił 25 (95 % przedział ufności 23 – 62). Profilaktyka grypy u pacjentów z obniżoną odporności? Przeprowadzono podwójnie ślepe, kontrolowane placebo, randomizowane badanie dotyczące sezonowej profilaktyki grypy u 475 pacjentów z obniżoną odpornością (388 pacjentów po przeszczepie narządów miąższowych [195 otrzymywało placebo; 193 oseltamiwir], 87 pacjentów po przeszczepie komórek macierzystych układu krwiotwórczego [43 otrzymywało placebo, 44 oseltamiwir], nie prowadzono badania u pacjentów z innymi przypadkami obniżonej odporności), wśród których było 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Głównym punktem końcowym w tym badaniu była częstość występowania laboratoryjnie potwierdzonych przypadków grypy z objawami klinicznymi, ustalonych na podstawie hodowli wirusa i (lub) czterokrotnego wzrostu poziomu przeciwciał HAI. Częstość występowania laboratoryjnie potwierdzonych przypadków grypy z objawami klinicznymi wynosiła 2,9 % (7/238) w grupie otrzymującej placebo i 2,1 % (5/237) w grupie otrzymującej oseltamiwir (95 % przedział ufności -2,3 % – 4,1 %; p = 0,772). Nie przeprowadzono specjalnych badań w celu oceny redukcji ryzyka powikłań. Oporność na oseltamiwir Badania kliniczne: W badaniach klinicznych badane było ryzyko pojawienia się szczepów wirusa grypy o zmniejszonej podatności lub otwartej oporności na oseltamiwir. Rozwój wirusów opornych na oseltamiwir w czasie leczenia częściej obserwowano u dzieci niż u dorosłych, w zakresie od mniej niż 1% u dorosłych do 18% u dzieci w wieku poniżej 1 roku.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U dzieci, u których stwierdzono obecność wirusa opornego na oseltamiwir, na ogół wydalanie wirusa trwało dłużej niż u pacjentów z wrażliwym wirusem. Jednak oporność na oseltamiwir pojawiająca się w trakcie leczenia nie wpływała na odpowiedź na leczenie oraz nie powodowała wydłużenia okresu występowania objawów grypy. Pacjenci z mutacjami powodującymi oporność Populacja pacjentów W badaniu fenotypowym (%) W badaniu fenotypowym i genotypowym (%) Dorośli i młodzież 0,62% (14/2253) 0,67% (15/2253) Dzieci (1 – 12 lat) 3,89% (66/1698) 4,24% (72/1698) Niemowlęta (< 1 roku) 18,31% (13/71) 18,31% (13/71) * Nie we wszystkich badaniach wykonane było pełne badanie genotypowe. Brak danych dotyczących występowania nagłej oporności na produkt leczniczy w dotychczas przeprowadzonych badaniach klinicznych związanych ze stosowaniem oseltamiwiru w profilaktyce poekspozycyjnej (7 dni), w profilaktyce poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (10 dni) i sezonowej profilaktyce grypy (42 dni) u pacjentów z prawidłową odpornością.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Nie stwierdzono oporności podczas 12 tygodni badania dotyczącego profilaktyki u pacjentów z obniżoną odpornością. Dane z badań klinicznych i obserwacji: W szczepach wirusów grypy typu A i B izolowanych od pacjentów nieeksponowanych na oseltamiwir wykazano in vitro występowanie naturalnych mutacji związanych ze zmniejszoną wrażliwością na oseltamiwir. Oporne szczepy podczas leczenia oseltamiwirem wyizolowano u pacjentów zarówno z prawidłową, jak i upośledzoną odpornością. U pacjentów z upośledzoną odpornością oraz u małych dzieci istnieje wyższe ryzyko wystąpienia szczepów wirusa opornych na oseltamiwir podczas leczenia. Wyizolowane u pacjentów leczonych oseltamiwirem oraz w warunkach laboratoryjnych szczepy wirusa oporne na oseltamiwir zawierały mutacje w N1 i N2 neuraminidazach. Mutacje wykazywały tendencję do bycia specyficznymi dla podtypu wirusa. Od 2007 roku naturalnie występująca oporność związana z mutacją H275Y w szczepie sezonowym H1N1 wirusa była stwierdzana sporadycznie.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wrażliwość na oseltamiwir i występowanie tego typu szczepów wirusa wydają się różnić pod względem sezonowym i geograficznym. W 2008 roku H275Y wykryto u > 99% krążących izolatów H1N1 grypy w Europie. W 2009 roku wirus grypy H1N1 („świńskiej grypy”) był prawie wyłącznie wrażliwy na oseltamiwir, tylko ze sporadycznymi raportami dotyczącymi wystąpienia oporności w związku ze stosowaniem zarówno leczniczym, jak i profilaktycznym.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania wewnętrznego, inhibitory neuraminidazy Kod ATC: J05AH02 Fosforan oseltamiwiru jest prekursorem aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Ten aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych wirusów w organizmie. Karboksylan oseltamiwiru in vitro hamuje enzym neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Fosforan oseltamiwiru hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
In vivo na modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg dwa razy na dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B. Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań nad doświadczalnym narażeniem na zakażenie zdrowych ochotników. Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosi od 0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosi 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM. Badania kliniczne Leczenie zakażenia grypą. Wskazanie to potwierdzono w badaniach klinicznych naturalnie występujących przypadków grypy, wśród których dominowało zakażenie wirusem grypy A. Oseltamiwir jest skuteczny tylko wobec choroby spowodowanej wirusem grypy. Dlatego przedstawiono wyłącznie analizy statystyczne dla chorych zakażonych wirusem grypy.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W całej leczonej populacji, która obejmowała zarówno osoby zakażone wirusem grypy, jak i bez tego wirusa (ITT) pierwotna skuteczność preparatu była zmniejszona proporcjonalnie do liczby osób niezakażonych wirusem grypy. W całej leczonej populacji zakażenie grypą potwierdzono u 67 % (od 46 % do 74 %) pacjentów biorących udział w badaniu. Wśród osób w podeszłym wieku 64 % było zakażonych wirusem grypy (ang. influenza-positive), zaś wśród pacjentów z chorobami serca i (lub) układu oddechowego wirusem grypy zakażonych było 62 %. We wszystkich badaniach III fazy pacjentów rekrutowano do badania jedynie w okresie, gdy wirus grypy krążył w lokalnym środowisku. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsza. Pacjenci kwalifikowali się do badania, jeśli zgłosili się w ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów i mieli gorączkę ≥ 37,8 C, czemu towarzyszył przynajmniej jeden objaw ze strony układu oddechowego (kaszel, objawy ze strony nosa lub ból gardła) oraz co najmniej jeden objaw ogólny (bóle mięśni, dreszcze/poty, uczucie osłabienia, zmęczenie lub ból głowy).
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W sumarycznej analizie wszystkich dorosłych i młodzieży (N = 2413) biorących udział w badaniu nad leczniczym stosowaniem oseltamiwiru w dawce 75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni stwierdzono skrócenie średniego czasu trwania choroby o około jeden dzień z 5,2 dnia (95 % przedział ufności 4,9 – 5,5 dni) w grupie placebo do 4,2 dnia (95 % przedział ufności 4,0 – 4,4 dnia; p ≤ 0,0001). Odsetek chorych, u których wystąpiły specyficzne powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych (przede wszystkim zapalenie oskrzeli) leczone antybiotykami, zmniejszył się z 12,7 % (135/1063) w grupie placebo do 8,6 % (116/1350) w grupie leczonej oseltamiwirem (p = 0,0012). Leczenie grypy w populacjach wysokiego ryzyka U osób w podeszłym wieku (≥ 65 lat) i u osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, otrzymujących 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni, średni czas trwania choroby nie zmniejszył się znacząco.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Całkowity czas trwania gorączki zmniejszył się o jeden dzień w grupie leczonej oseltamiwirem. U osób w podeszłym wieku, zakażonych wirusem grypy, oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami, z 19 % (52/268) w grupie placebo do 12 % (29/250) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,0156). U zakażonych wirusem grypy pacjentów z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego łączna częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami wynosiła 17 % (22/133) w grupie placebo i 14 % (16/118) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,5976). Leczenie grypy u kobiet w ciąży Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, istnieją natomiast dane pochodzące z badań po wprowadzeniu do obrotu i badań obserwacyjnych, które wskazują na korzyści wynikające z niższej zachorowalności/ śmiertelności podczas stosowania oseltamiwiru w opisanym schemacie dawkowania, w tej populacji.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wyniki z analiz farmakokinetycznych wskazują obniżoną ekspozycję na aktywny metabolit, nie zaleca się jednak korekty dawki w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt 5.2. Właściwości farmakokinetyczne, Specjalne populacje pacjentów). Leczenie grypy u dzieci W badaniach u dzieci bez innych schorzeń (65% zakażonych wirusem grypy), w wieku od roku do 12 lat (średnia wieku 5,3 lat), u których występowała gorączka (≥37,8° C) plus kaszel lub katar, 67 % pacjentów zakażonych wirusem grypy miało wirusa grypy A, zaś 33 % wirusa grypy B. Leczenie oseltamiwirem, rozpoczęte w ciągu 48 godzin od wystąpienia objawów, znacząco zmniejszało czas do ustąpienia choroby (definiowanego jako jednoczesny powrót do normalnego stanu zdrowia i aktywności oraz ustąpienie gorączki, kaszlu i kataru) o 1,5 dnia (95 % przedział ufności 0,6 – 2,2 dnia; p < 0,0001) w porównaniu z placebo.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Oseltamiwir zmniejszał częstość występowania ostrego zapalenia ucha środkowego z 26,5 % (53/200) w grupie placebo do 16 % (29/183) u dzieci leczonych oseltamiwirem (p = 0,013). Drugie badanie objęło 334 dzieci chorych na astmę w wieku od 6 do 12 lat, spośród których 53,6 % było zakażonych wirusem grypy. W grupie leczonej oseltamiwirem średni czas trwania choroby nie zmniejszył się znacząco. W tej populacji do dnia 6 (ostatni dzień leczenia) wartość FEV1 wzrosła o 10,8 % w grupie leczonej oseltamiwirem w porównaniu do 4,7 % w grupie otrzymującej placebo (p = 0,0148). Europejska Agencja Leków (EMA) uchyla obowiązek dołączania wyników badań oseltamiwiru dotyczących grypy w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży. Patrz punkt 4.2, stosowanie u dzieci i młodzieży. Leczenie zakażenia wirusem grypy B Łącznie 15 % populacji zakażonej wirusem grypy miało wirusa grypy B, odsetek ten w poszczególnych badaniach wynosił od 1 do 33 %.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W pojedynczych badaniach średni czas trwania choroby u osób zakażonych wirusem grypy B nie różnił się znacząco między grupami leczonymi. W celu dokonania analizy zebrano dane 504 osób zakażonych wirusem grypy B, uczestniczących we wszystkich badaniach. Oseltamiwir skracał czas do ustąpienia objawów o 0,7 dnia (95 % przedział ufności 0,1 – 1,6 dnia; p = 0,022) i czas trwania gorączki (≥ 37,8° C), kaszlu i kataru o jeden dzień (95 % przedział ufności 0,4 – 1,7 dnia; p < 0,001), w porównaniu z placebo. Zapobieganie grypie Skuteczność oseltamiwiru w zapobieganiu naturalnie występującej grypie wykazano w badaniach nad zapobieganiem po ekspozycji w gospodarstwach domowych i w dwóch badaniach dotyczących zapobiegania sezonowego. Pierwotnym wskaźnikiem skuteczności we wszystkich tych badaniach była częstość występowania potwierdzonej laboratoryjnie grypy.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wirulencja podczas epidemii grypy nie jest możliwa do przewidzenia i różni się w zależności od regionu i z sezonu na sezon, dlatego liczba osób, wymagających leczenia (NNT, ang. number needed to treat), by zapobiec jednemu przypadkowi zachorowania na grypę, jest zmienna. Profilaktyka po ekspozycji: Badanie osób (12,6 % spośród nich było zaszczepione przeciw grypie), które kontaktowały się z chorym na grypę, obejmujące podawanie 75 mg oseltamiwiru raz na dobę, rozpoczynało się w ciągu 2 dni od wystąpienia objawów u chorego na grypę i trwało przez siedem dni. Grypę potwierdzono w 163 z 377 przypadków wskaźnikowych (ang. index case). Oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość klinicznie potwierdzonych zachorowań na grypę z 24/200 (12 %) w grupie placebo do 2/205 (1 %) w grupie leczonej oseltamiwirem (redukcja o 92 %; [95 % przedział ufności 6 – 16; p ≤0,0001]).
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U osób kontaktujących się z chorymi na potwierdzoną grypę wskaźnik NNT wynosił 10 (95 % przedział ufności 9 – 12), natomiast w całej populacji (ITT) wzrastał do 16 (95 % przedział ufności 15 – 19) niezależnie od tego, czy u chorego wskaźnikowego potwierdzono zakażenie wirusem grypy. Skuteczność oseltamiwiru w zapobieganiu naturalnie występującej grypie wykazano w badaniu dotyczącym profilaktyki poekspozycyjnej u domowników obejmujących osoby dorosłe, młodzież i dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat, zarówno wśród przypadków wskaźnikowych grypy, jak i kontaktów rodzinnych. Pierwotnym punktem końcowym oceniającym skuteczność w tym badaniu była częstość występowania, potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy u domowników. Leczenie profilaktyczne oseltamiwirem stosowano przez 10 dni.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W populacji tej stwierdzono zmniejszenie częstości występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy u domowników z 20 % (27/136) w grupie nieotrzymującej profilaktyki do 7 % (10/135) w grupie, która otrzymywała leczenie profilaktyczne (redukcja o 62,7 % [95 % przedział ufności 26,0-81,2, p = 0,0042]). U domowników będących wskaźnikowymi przypadkami grypy wystąpiło zmniejszenie częstości występowania grypy z 26 % (23/89) w grupie nieotrzymującej leczenia profilaktycznego do 11 % (9/84) w grupie, która taką profilaktykę stosowała (redukcja o 58,5 %, [95 % przedział ufności 15,6-79,6; p = 0,0114]). Analiza podgrupy dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat wykazała znaczące zmniejszenie występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy z 19 % (21/111) w grupie nieotrzymującej leczenia profilaktycznego do 7 % (7/104) w grupie stosującej profilaktykę (redukcja o 64,4 % [95 % przedział ufności 15,8-85,0, p = 0,0188]).
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wśród dzieci, które nie wydzielały wirusa na początku badania, częstość występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy zmniejszyła się z 21 % (15/70) w grupie nieotrzymującej profilaktyki do 4 % (2/47) w grupie, która stosowała leczenie profilaktyczne (redukcja o 80,1 % [95 % przedział ufności 22,0-94,9, p = 0,0206]). Wskaźnik NNT dla populacji pediatrycznej wyniósł 9 (95 % przedział ufności 7-24) i 8 (95 % przedział ufności 6, górna granica nie była mierzalna) odpowiednio w całej populacji (ITT) i w przypadku kontaktów dzieci z przypadkami wskaźnikowymi grypy (ITTII). Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku: W sumarycznej analizie dwóch innych badań, przeprowadzonych na nieszczepionych dorosłych bez innych schorzeń, oseltamiwir podawany w dawce 75 mg jeden raz na dobę przez 6 tygodni podczas wybuchu grypy w danym środowisku znacząco zmniejszał częstość klinicznie stwierdzanych zachorowań na grypę z 25/519 (4,8 %) w grupie otrzymującej placebo do 6/520 (1,2 %) w grupie przyjmującej oseltamiwir (redukcja o 76 %; 95 % przedział ufności 1,6 – 5,7; p = 0,0006).
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wskaźnik NNT w tym badaniu wynosił 28 (95 % przedział ufności 24 – 50). W badaniu przeprowadzonym na grupie osób w podeszłym wieku, mieszkających w domach opieki, w którym 80 % uczestników otrzymało szczepienie przeciw grypie w sezonie, w którym prowadzono badanie, oseltamiwir podawany w dawce 75 mg jeden raz na dobę przez 6 tygodni znacząco zmniejszał częstość klinicznie stwierdzonych zachorowań na grypę z 12/272 (4,4 %) w grupie przyjmującej placebo do 1/276 (0,4 %) w grupie przyjmującej oseltamiwir (redukcja o 92 % 95 % przedział ufności 1,5 – 6,6; p = 0,0015). Wskaźnik NNT w tym badaniu wynosił 25 (95 % przedział ufności 23 – 62). Profilaktyka grypy u pacjentów z obniżoną odporności? Przeprowadzono podwójnie ślepe, kontrolowane placebo, randomizowane badanie dotyczące sezonowej profilaktyki grypy u 475 pacjentów z obniżoną odpornością (388 pacjentów po przeszczepie narządów miąższowych [195 otrzymywało placebo; 193 oseltamiwir], 87 pacjentów po przeszczepie komórek macierzystych układu krwiotwórczego [43 otrzymywało placebo, 44 oseltamiwir], nie prowadzono badania u pacjentów z innymi przypadkami obniżonej odporności), wśród których było 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Głównym punktem końcowym w tym badaniu była częstość występowania laboratoryjnie potwierdzonych przypadków grypy z objawami klinicznymi, ustalonych na podstawie hodowli wirusa i (lub) czterokrotnego wzrostu poziomu przeciwciał HAI. Częstość występowania laboratoryjnie potwierdzonych przypadków grypy z objawami klinicznymi wynosiła 2,9 % (7/238) w grupie otrzymującej placebo i 2,1 % (5/237) w grupie otrzymującej oseltamiwir (95 % przedział ufności -2,3 % – 4,1 %; p = 0,772). Nie przeprowadzono specjalnych badań w celu oceny redukcji ryzyka powikłań. Oporność na oseltamiwir Badania kliniczne: W badaniach klinicznych badane było ryzyko pojawienia się szczepów wirusa grypy o zmniejszonej podatności lub otwartej oporności na oseltamiwir. Rozwój wirusów opornych na oseltamiwir w czasie leczenia częściej obserwowano u dzieci niż u dorosłych, w zakresie od mniej niż 1% u dorosłych do 18% u dzieci w wieku poniżej 1 roku.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U dzieci, u których stwierdzono obecność wirusa opornego na oseltamiwir, na ogół wydalanie wirusa trwało dłużej niż u pacjentów z wrażliwym wirusem. Jednak oporność na oseltamiwir pojawiająca się w trakcie leczenia nie wpływała na odpowiedź na leczenie oraz nie powodowała wydłużenia okresu występowania objawów grypy. Pacjenci z mutacjami powodującymi oporność Populacja pacjentów W badaniu fenotypowym (%) W badaniu fenotypowym i genotypowym (%) Dorośli i młodzież 0,62% (14/2253) 0,67% (15/2253) Dzieci (1 – 12 lat) 3,89% (66/1698) 4,24% (72/1698) Niemowlęta (< 1 roku) 18,31% (13/71) 18,31% (13/71) * Nie we wszystkich badaniach wykonane było pełne badanie genotypowe. Brak danych dotyczących występowania nagłej oporności na produkt leczniczy w dotychczas przeprowadzonych badaniach klinicznych związanych ze stosowaniem oseltamiwiru w profilaktyce poekspozycyjnej (7 dni), w profilaktyce poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (10 dni) i sezonowej profilaktyce grypy (42 dni) u pacjentów z prawidłową odpornością.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie stwierdzono oporności podczas 12 tygodni badania dotyczącego profilaktyki u pacjentów z obniżoną odpornością. Dane z badań klinicznych i obserwacji: W szczepach wirusów grypy typu A i B izolowanych od pacjentów nieeksponowanych na oseltamiwir wykazano in vitro występowanie naturalnych mutacji związanych ze zmniejszoną wrażliwością na oseltamiwir. Oporne szczepy podczas leczenia oseltamiwirem wyizolowano u pacjentów zarówno z prawidłową, jak i upośledzoną odpornością. U pacjentów z upośledzoną odpornością oraz u małych dzieci istnieje wyższe ryzyko wystąpienia szczepów wirusa opornych na oseltamiwir podczas leczenia. Wyizolowane u pacjentów leczonych oseltamiwirem oraz w warunkach laboratoryjnych szczepy wirusa oporne na oseltamiwir zawierały mutacje w N1 i N2 neuraminidazach. Mutacje wykazywały tendencję do bycia specyficznymi dla podtypu wirusa. Od 2007 roku naturalnie występująca oporność związana z mutacją H275Y w szczepie sezonowym H1N1 wirusa była stwierdzana sporadycznie.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wrażliwość na oseltamiwir i występowanie tego typu szczepów wirusa wydają się różnić pod względem sezonowym i geograficznym. W 2008 roku H275Y wykryto u > 99% krążących izolatów H1N1 grypy w Europie. W 2009 roku wirus grypy H1N1 („świńskiej grypy”) był prawie wyłącznie wrażliwy na oseltamiwir, tylko ze sporadycznymi raportami dotyczącymi wystąpienia oporności w związku ze stosowaniem zarówno leczniczym, jak i profilaktycznym. 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Oseltamiwir łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu fosforanu oseltamiwiru (proleku) i ulega wydajnemu przekształcaniu, głównie przez esterazy wątrobowe, do aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Co najmniej 75 % dawki doustnej dociera do krążenia w postaci aktywnego metabolitu. Ekspozycja na prolek wynosi poniżej 5 % w stosunku do aktywnego metabolitu.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Stężenie w osoczu zarówno proleku, jak i aktywnego metabolitu jest proporcjonalne do dawki i nie zmienia się pod wpływem podawania preparatu jednocześnie z pokarmem. Dystrybucja W stanie stacjonarnym średnia objętość dystrybucji karboksylanu oseltamiwiru u ludzi wynosi około 23 litrów, co odpowiada objętości płynów pozakomórkowych organizmu. Ponieważ neuraminidaza wykazuje aktywność pozakomórkową, karboksylan oseltamiwiru dociera do wszystkich miejsc, gdzie rozprzestrzenia się wirus grypy. Wiązanie karboksylanu oseltamiwiru z białkami ludzkiego osocza jest znikome (około 3 %). Biotransformacja Oseltamiwir jest wydajnie przekształcany do karboksylanu oseltamiwiru przez esterazy znajdujące się przede wszystkim w wątrobie. W badaniach in vitro wykazano, że ani oseltamiwir, ani jego aktywny metabolit, nie są substratami ani inhibitorami głównych izoform cytochromu P450. W badaniach in vivo nie znaleziono żadnych koniugatów 2 fazy żadnego z tych dwóch związków.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Wchłonięty oseltamiwir jest eliminowany przede wszystkim (> 90 %) poprzez przekształcenie do karboksylanu oseltamiwiru. Związek ten nie podlega dalszemu metabolizmowi i jest wydalany z moczem. Maksymalne stężenie karboksylanu oseltamiwiru w surowicy obniża się zgodnie z okresem półtrwania wynoszącym u większości badanych od 6 do 10 godzin. Aktywny metabolit jest eliminowany w całości poprzez wydzielanie nerkowe. Klirens nerkowy karboksylanu oseltamiwiru (18,8 l/h) przekracza wskaźnik przesączania kłębuszkowego (7,5 l/h), co wskazuje, że poza filtracją kłębkową zachodzi również wydzielanie kanalikowe. Poniżej 20 % znakowanej izotopowo dawki doustnej wydala się z kałem. Specjalne populacje pacjentów Dzieci i młodzież Niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze: Farmakokinetykę oseltamiwiru oceniano w badaniach farmakokinetycznych z pojedynczą dawką u niemowląt, dzieci i młodzieży od 1 roku do 16 lat.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka wielokrotnych dawek była badana u małej liczby dzieci biorących udział w badaniu nad kliniczną skutecznością preparatu. Młodsze dzieci eliminowały zarówno prolek, jak i jego aktywny metabolit szybciej, niż dorośli, co prowadziło do mniejszej ekspozycji przy danej dawce wyrażonej w mg/kg. Dawka 2 mg/kg mc. powoduje ekspozycję na karboksylan oseltamiwiru porównywalną do tej, jaką uzyskuje się u dorosłych otrzymujących pojedynczą dawkę 75 mg (około 1 mg/kg mc.). Farmakokinetyka oseltamiwiru u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat lub starszej jest podobna, jak u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na aktywny metabolit w stanie stacjonarnym była u osób w podeszłym wieku (65 do 78 lat) o 25 do 35 % wyższa w porównaniu z dorosłymi w wieku poniżej 65 lat, otrzymującymi porównywalne dawki oseltamiwiru. Okresy półtrwania, obserwowane u osób w podeszłym wieku, były podobne jak u młodszych dorosłych.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Na podstawie ekspozycji na produkt leczniczy i tolerancji można stwierdzić, że u osób w podeszłym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, o ile nie ma dowodów na istnienie umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min) (patrz punkt 4.2). Niewydolność nerek Podawanie 100 mg fosforanu oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni pacjentom z różnego stopnia niewydolnością nerek wykazało, że ekspozycja na karboksylan oseltamiwiru jest odwrotnie proporcjonalna do upośledzenia czynności nerek (patrz punkt 4.2). Niewydolność wątroby Z badań in vitro wynika, że nie należy się spodziewać, by ekspozycja na oseltamiwir była znacząco zwiększona lub ekspozycja na jego aktywny metabolit znacząco zmniejszona u pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Kobiety w ciąży Zbiorcza analiza populacyjnych danych farmakokinetycznych wskazuje, że schemat dawkowania oseltamiwiru, opisany w punkcie 4.2, prowadzi do niższej (średnio o 30% dla wszystkich trymestrów) ekspozycji na aktywny metabolit u kobiet w ciąży w porównaniu z kobietami niebędącymi w ciąży. Niższa przewidywalna ekspozycja pozostaje jednak na poziomie wyższym niż minimalne stężenie hamujące (wartości IC95, IC – Inhibitory Concentration) i działa terapeutycznie na różne szczepy wirusa grypy. Istnieją ponadto dowody z badań obserwacyjnych wskazujące na korzyści, jakie ta populacja może odnieść ze stosowania oseltamiwiru w podanym schemacie dawkowania. Nie zaleca się zatem korekty dawek w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt 4.6). 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania przedkliniczne zebrane na podstawie konwencjonalnych badań nad farmakologią bezpieczeństwa, toksycznością powtarzanych dawek i genotoksycznością nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla ludzi.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wyniki konwencjonalnych badań na gryzoniach dotyczących karcynogenności wykazały zależną od dawki tendencję do zwiększenia częstości występowania niektórych nowotworów, typowych dla szczepu gryzoni użytego do badań. Rozważając zakresy ekspozycji stosowane w badaniach na gryzoniach i uwzględniając oczekiwaną ekspozycję u ludzi, wyniki te nie zmieniają współczynnika korzyść-ryzyko stosowania oseltamiwiru we wskazaniach terapeutycznych. Badania teratogenności prowadzono na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek wynoszących odpowiednio do 1500 mg/kg mc. na dobę i do 500 mg/kg mc. na dobę. Nie stwierdzono żadnego wpływu na rozwój płodu. W badaniach nad płodnością szczurów otrzymujących dawkę do 1500 mg/kg mc. na dobę nie wykazano negatywnych reakcji u żadnej płci. W badaniach prenatalnych i postnatalnych u szczurów zaobserwowano wydłużenie porodu po dawce 1500 mg/kg mc.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
na dobę: margines bezpieczeństwa między ekspozycją u ludzi i najwyższą ekspozycją niedziałającą niekorzystnie (500 mg/kg na dobę) u szczurów jest 480-krotny dla oseltamiwiru i 44-krotny dla jego aktywnego metabolitu. Ekspozycja płodu na lek u szczurów i królików wynosiła około 15 do 20 % ekspozycji matki. U karmiących szczurów oseltamiwir i jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir oraz jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka matki. Ekstrapolacja danych zwierzęcych pozwala szacować, że wydzielanie obu związków wynosiłoby odpowiednio około 0,01 mg na dobę i 0,3 mg na dobę. W „maksymalizującym” teście na świnkach morskich wykazano zdolność oseltamiwiru do podrażnienia skóry. U koło 50 % zwierząt poddanych działaniu nieprzetworzonej substancji aktywnej wystąpił rumień. Stwierdzono odwracalne podrażnienie oczu u królika.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Podczas gdy bardzo wysokie, pojedyncze, doustne dawki fosforanu oseltamiwiru aż do najwyższej dawki badanej (1310 mg/kg), nie powodowały reakcji niepożądanych u dorosłych szczurów, u młodych, 7-dniowych szczurów były toksyczne, w tym śmiertelne. Reakcje te obserwowano w przypadku dawek wynoszących 657 mg/kg mc. i większych. W przypadku dawki 500 mg/kg mc. nie obserwowano reakcji niepożądanych, również w przypadku leczenia przewlekłego (500 mg/kg mc. na dobę podawane od 7. do 21. dnia po porodzie).
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania przedkliniczne zebrane na podstawie konwencjonalnych badań nad farmakologią bezpieczeństwa, toksycznością powtarzanych dawek i genotoksycznością nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla ludzi. Wyniki konwencjonalnych badań na gryzoniach dotyczących karcynogenności wykazały zależną od dawki tendencję do zwiększenia częstości występowania niektórych nowotworów, typowych dla szczepu gryzoni użytego do badań. Rozważając zakresy ekspozycji stosowane w badaniach na gryzoniach i uwzględniając oczekiwaną ekspozycję u ludzi, wyniki te nie zmieniają współczynnika korzyść-ryzyko stosowania oseltamiwiru we wskazaniach terapeutycznych. Badania teratogenności prowadzono na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek wynoszących odpowiednio do 1500 mg/kg mc. na dobę i do 500 mg/kg mc. na dobę. Nie stwierdzono żadnego wpływu na rozwój płodu. W badaniach nad płodnością szczurów otrzymujących dawkę do 1500 mg/kg mc.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
na dobę nie wykazano negatywnych reakcji u żadnej płci. W badaniach prenatalnych i postnatalnych u szczurów zaobserwowano wydłużenie porodu po dawce 1500 mg/kg mc. na dobę: margines bezpieczeństwa między ekspozycją u ludzi i najwyższą ekspozycją niedziałającą niekorzystnie (500 mg/kg na dobę) u szczurów jest 480-krotny dla oseltamiwiru i 44-krotny dla jego aktywnego metabolitu. Ekspozycja płodu na lek u szczurów i królików wynosiła około 15 do 20 % ekspozycji matki. U karmiących szczurów oseltamiwir i jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir oraz jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka matki. Ekstrapolacja danych zwierzęcych pozwala szacować, że wydzielanie obu związków wynosiłoby odpowiednio około 0,01 mg na dobę i 0,3 mg na dobę. W „maksymalizującym” teście na świnkach morskich wykazano zdolność oseltamiwiru do podrażnienia skóry. U koło 50 % zwierząt poddanych działaniu nieprzetworzonej substancji aktywnej wystąpił rumień.
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stwierdzono odwracalne podrażnienie oczu u królika. Podczas gdy bardzo wysokie, pojedyncze, doustne dawki fosforanu oseltamiwiru aż do najwyższej dawki badanej (1310 mg/kg), nie powodowały reakcji niepożądanych u dorosłych szczurów, u młodych, 7-dniowych szczurów były toksyczne, w tym śmiertelne. Reakcje te obserwowano w przypadku dawek wynoszących 657 mg/kg mc. i większych. W przypadku dawki 500 mg/kg mc. nie obserwowano reakcji niepożądanych, również w przypadku leczenia przewlekłego (500 mg/kg mc. na dobę podawane od 7. do 21. dnia po porodzie).
CHPL leku Tamivil, tabletki, 75 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Celuloza mikrokrystaliczna Krzemionka koloidalna bezwodna Powidon K30 Krospowidon typ A Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 4 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tekturowe pudełko zawierające 10, 20 i 30 tabletek, pakowanych w blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Brak szczególnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Segosana, 30 mg, kapsułki, twarde Segosana, 45 mg, kapsułki, twarde Segosana, 75 mg, kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Segosana, 30 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka twarda zawiera oseltamiwiru fosforan, co odpowiada 30 mg oseltamiwiru. Segosana, 45 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka twarda zawiera oseltamiwiru fosforan, co odpowiada 45 mg oseltamiwiru. Segosana, 75 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka twarda zawiera oseltamiwiru fosforan, co odpowiada 75 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Segosana 30 mg kapsułki, twarde Kapsułki twarde, żelatynowe, w rozmiarze „4”, o jasnożółtym, nieprzezroczystym korpusie z czarnym paskiem, z nadrukiem „M” oraz o jasnożółtym, nieprzezroczystym wieczku z nadrukiem „30 mg”. Rozmiar kapsułki wynosi około 14,37 mm.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Segosana 45 mg kapsułki, twarde Kapsułki twarde, żelatynowe, w rozmiarze „4”, o szarym, nieprzezroczystym korpusie z czarnym paskiem, z nadrukiem „M” oraz o szarym, nieprzezroczystym wieczku z nadrukiem „45 mg”. Rozmiar kapsułki wynosi około 14,37 mm. Segosana 75 mg kapsułki, twarde Kapsułki twarde, żelatynowe, w rozmiarze „2”, o szarym, nieprzezroczystym korpusie z czarnym paskiem, z nadrukiem „M” oraz o jasnożółtym, nieprzezroczystym wieczku z nadrukiem „75 mg”. Rozmiar kapsułki wynosi około 17,66 mm.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie grypy Oseltamiwir jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych w terminie, u których występują objawy typowe dla grypy, kiedy wirus grypy krąży w danym środowisku. Skuteczność leczenia wykazano wtedy, gdy zostaje rozpoczęte w ciągu dwóch dni od wystąpienia pierwszych objawów. Zapobieganie grypie Zapobieganie poekspozycyjne u osób od 1 roku życia, po kontakcie z przypadkiem klinicznie rozpoznanej grypy, kiedy wirus grypy występuje w danym środowisku. Właściwe stosowanie oseltamiwiru do zapobiegania grypie powinno wynikać z indywidualnej analizy każdego przypadku, uwzględniającej okoliczności i specyfikę populacji wymagającej ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku, gdy szczepy krążące nie odpowiadają szczepom wirusa zawartym w szczepionce, lub w przypadku pandemii) można rozważyć sezonową profilaktykę u osób od 1 roku życia.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Wskazania do stosowania
Oseltamiwir jest wskazany do poekspozycyjnego zapobiegania grypie u niemowląt poniżej 1 roku życia podczas pandemii grypy (patrz punkt 5.2). Oseltamiwir nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Stosowanie leków przeciwwirusowych do leczenia grypy i zapobiegania jej powinno się opierać na oficjalnych zaleceniach. Decyzja dotycząca użycia oseltamiwiru do leczenia i profilaktyki powinna być podjęta po uwzględnieniu charakterystyki krążących wirusów grypy, dostępnych informacji dotyczących wrażliwości na leki szczepów wirusa w danym sezonie oraz skutków choroby w różnych obszarach geograficznych i w różnych populacjach pacjentów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawkę 75 mg można podać jako: jedna kapsułka o mocy 75 mg lub jedna kapsułka o mocy 30 mg i jedna kapsułka o mocy 45 mg. Fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym dla dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek, lub gdy potrzebne są mniejsze dawki. Dorośli i młodzież w wieku od 13 lat Leczenie: Zalecana dawka doustna dla młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych to 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni. Masa ciała > 40 kg Zalecana dawka podawana przez 5 dni: 75 mg dwa razy na dobę Zalecana dawka podawana przez 10 dni*: Pacjenci z obniżoną odpornością 75 mg dwa razy na dobę *Zalecana długość leczenia u dorosłych i młodzieży z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów. Pacjenci z obniżoną odpornością.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej, w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirusa Zalecana dawka stosowana w celu zapobiegania grypie po bliskim kontakcie z osobą zakażoną, u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych, to 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez 10 dni. Masa ciała > 40 kg Zalecana dawka podawana przez 10 dni: 75 mg jeden raz na dobę Zalecana dawka podawana przez 10 dni: Pacjenci z obniżoną odpornością 75 mg jeden raz na dobę Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej, w ciągu pierwszych dwóch dni od kontaktu z zarażoną osobą. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku Zalecana dawka stosowana w celu zapobiegania grypie podczas występowania masowych zachorowań w danym środowisku, to 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez okres do 6 tygodni (lub do 12 tygodni u pacjentów z obniżoną odpornością, patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Specjalne grupy pacjentów Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawki leczniczej ani profilaktycznej. Nie prowadzono badań u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności nerek Leczenie grypy: Zaleca się zmniejszenie dawki u dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek. Zalecane dawkowanie przedstawiono w poniższej tabeli. Klirens kreatyniny > 60 (ml/min) > 30 do 60 (ml/min) > 10 do 30 (ml/min) ≤ 10 (ml/min) Pacjenci hemodializowani Pacjenci dializowani otrzewnowo* Zalecana dawka lecznicza 75 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę 30 mg raz na dobę Nie zaleca się (brak dostępnych danych) 30 mg po każdej hemodializie 30 mg pojedyncza dawka *Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (ang.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
continuous ambulatory peritoneal dialysis – CAPD); należy się spodziewać, iż oseltamiwiru karboksylan zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne, można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Zapobieganie grypie U dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, zaleca się dostosowanie dawki zgodnie z poniższą tabelą. Klirens kreatyniny > 60 (ml/min) > 30 do 60 (ml/min) > 10 do 30 (ml/min) ≤ 10 (ml/min) Pacjenci hemodializowani Pacjenci dializowani otrzewnowo* Zalecana dawka profilaktyczna 75 mg raz na dobę 30 mg raz na dobę 30 mg co drugi dzień Nie zaleca się (brak dostępnych danych) 30 mg po co drugiej hemodializie 30 mg raz w tygodniu *Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (CAPD); należy się spodziewać, iż oseltamiwiru karboksylan zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Nie ma wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 12 lat i młodszych) z niewydolnością nerek, by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów. Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki, jeżeli nie stwierdza się umiarkowanego lub ciężkiego zaburzenia czynności nerek. Pacjenci z obniżoną odporności? Leczenie: Zalecana długość leczenia grypy u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 10 dni (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Nie jest wymagane dostosowanie dawki. Leczenie należy rozpoczynać jak najszybciej, w ciągu pierwszych dwóch dni po wystąpieniu objawów grypy. Profilaktyka sezonowa Długotrwała profilaktyka sezonowa, trwająca do 12 tygodni, była oceniana u pacjentów z obniżoną odpornością (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Sposób podawania Podanie doustne.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Dawkowanie
Pacjenci, którzy mają trudności w połykaniu kapsułek, mogą przyjmować odpowiednie dawki oseltamiwiru w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, który może być dostępny jednak nie pod tą nazwą handlową. Instrukcje dotyczące przygotowania roztworu bezpośrednio przed użyciem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Oseltamiwir jest skuteczny tylko w przypadku choroby wywołanej przez wirusy grypy. Nie ma dowodów na skuteczność oseltamiwiru w przypadku choroby wywołanej przez inne czynniki niż wirusy grypy (patrz punkt 5.1). Oseltamiwir nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Podawanie oseltamiwiru nie może wpływać na decyzję o stosowaniu u danej osoby corocznego szczepienia przeciw grypie. Ochrona przed grypą trwa jedynie tak długo, jak długo podaje się oseltamiwir. Oseltamiwir powinno się stosować do leczenia i zapobiegania grypie tylko wtedy, gdy wiarygodne dane epidemiologiczne wskazują, że wirus krąży w danym środowisku. Wykazano, że wrażliwość krążących szczepów wirusa grypy na oseltamiwir charakteryzuje się znaczną zmiennością (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Specjalne środki ostrozności
Z tego powodu, lekarz przed podjęciem decyzji o zastosowaniu oseltamiwiru, powinien uwzględnić najnowsze dostępne informacje dotyczące wrażliwości krążących wirusów na oseltamiwir. 5. Ciężkie choroby współistniejące Nie są dostępne informacje o bezpieczeństwie i skuteczności oseltamiwiru u osób z chorobami na tyle ciężkimi lub niestabilnymi, że są uważane za niezbędne do hospitalizacji. Pacjenci z obniżoną odporności? Skuteczność stosowania oseltamiwiru zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce grypy u pacjentów z obniżoną odpornością, nie została w sposób pewny ustalona (patrz punkt 5.1). Choroby serca i (lub) układu oddechowego Nie ustalono skuteczności oseltamiwiru w leczeniu osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego. W tych populacjach nie stwierdzono różnic w częstości występowania powikłań między leczeniem oseltamiwirem i podawaniem placebo (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Specjalne środki ostrozności
Dzieci i młodzież Obecnie nie są dostępne żadne dane pozwalające na określenie zalecanego dawkowania dla wcześniaków (< 36 tygodni wieku postkoncepcyjnego). Ciężkie zaburzenia czynności nerek W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek występujących u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych, zalecane jest dostosowanie zarówno dawki leczniczej, jak i profilaktycznej. Nie ma wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania tego produktu leczniczego u niemowląt i dzieci (od 1 roku życia) z zaburzeniami czynności nerek, by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zdarzenia neuropsychiatryczne Podczas podawania oseltamiwiru pacjentom chorym na grypę, zwłaszcza dzieciom i młodzieży, obserwowano występowanie zdarzeń neuropsychiatrycznych. Zdarzenia te występują również u chorych na grypę, którzy nie przyjmują oseltamiwiru.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy ściśle obserwować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany zachowania oraz rozważyć zagrożenia i korzyści z dalszego leczenia, indywidualnie dla każdego pacjenta (patrz punkt 4.8). Produkt Segosana zawiera sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w kapsułce, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Właściwości farmakokinetyczne oseltamiwiru, takie jak niski stopień wiązania z białkami i metabolizm niezależny od systemów CYP450 i glukuronidazy (patrz punkt 5.2) sugerują, że wystąpienie znaczących klinicznie interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów jest mało prawdopodobne. Probenecyd U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przyjmujących jednocześnie probenecyd, nie jest konieczne dostosowanie dawki. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem anionowej drogi wydzielania w cewkach nerkowych, prowadzi do około dwukrotnego wzrostu ekspozycji na aktywny metabolit oseltamiwiru. Amoksycylina Oseltamiwir nie wykazuje interakcji kinetycznych z amoksycyliną, która jest wydalana tą samą drogą, co sugeruje, że interakcje oseltamiwiru zachodzące tą drogą są słabe.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Interakcje
Wydalanie przez nerki Wystąpienie znaczących klinicznie interakcji, spowodowanych konkurowaniem o wydzielanie cewkowe w nerkach, jest mało prawdopodobne ze względu na znany margines bezpieczeństwa dla większości takich substancji, sposobu eliminacji aktywnego metabolitu (przesączanie kłębuszkowe i anionowe wydzielanie kanalikowe) oraz pojemność tych dróg wydalania. Należy jednak zachować ostrożność, przepisując oseltamiwir pacjentom przyjmującym jednocześnie wydalane tą samą drogą substancje o wąskim marginesie terapeutycznym (np. chlorpropamid, metotreksat, fenylobutazon). 6. Dodatkowe informacje Nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych oseltamiwiru ani jego głównych metabolitów podczas jednoczesnego podawania z paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenkami magnezu i glinu, węglanem wapnia), rymantadyną lub warfaryną (u pacjentów reagujących stabilnie na leczenie warfaryną i niechorujących na grypę).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Grypa wiąże się z niekorzystnym wpływem na ciążę i płód oraz ryzykiem powstania poważnych wad wrodzonych, w tym wrodzonych wad serca. Duża liczba danych dotyczących ekspozycji kobiet w ciąży na oseltamiwir, uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu i z badań obserwacyjnych (ponad 1000 przypadków narażenia na lek w pierwszym trymestrze), wskazują na brak toksyczności oseltamiwiru powodującej wady wrodzone płodu lub noworodka. Jednak w jednym badaniu obserwacyjnym, mimo braku zwiększenia całkowitego ryzyka wad wrodzonych, wyniki dotyczące występowania poważnych wrodzonych wad serca, diagnozowanych w ciągu 12 miesięcy po urodzeniu, nie były jednoznaczne. W tym badaniu, częstość występowania poważnych wrodzonych wad serca po narażeniu na oseltamiwir w pierwszym trymestrze ciąży wyniosła 1,76% (7 niemowląt na 397 ciąż) w porównaniu z 1,01% w ciążach z populacji ogólnej bez narażenia na lek (iloraz szans 1,75, 95% przedział ufności 0,51 do 5,98).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest jasne, gdyż badanie miało ograniczoną moc. Co więcej, badanie to było zbyt małe, aby wiarygodnie ocenić poszczególne rodzaje poważnych wad wrodzonych; ponadto, populacje kobiet narażonych na działanie oseltamiwiru i kobiet nienarażonych nie mogły być w pełni porównane, w szczególności, jeśli chodzi o potwierdzenie, czy zachorowały czy nie zachorowały na grypę. Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Stosowanie oseltamiwiru może być rozważane w czasie ciąży, jeśli jest niezbędne i po rozważeniu dostępnych informacji o bezpieczeństwie i korzyściach (dane dotyczące korzyści ze stosowania dla kobiet w ciąży, patrz punkt 5.1 „Leczenie grypy u kobiet w ciąży”) oraz patogenności krążącego szczepu wirusa grypy. Karmienie piersi? U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania oseltamiwiru do mleka ludzkiego są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir i aktywny metabolit były wykrywane w mleku ludzkim, jednak ich stężenia były na tyle niskie, że dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią, można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla matki karmiącej piersią. Płodność Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby oseltamiwir wywierał wpływ na płodność kobiet lub mężczyzn (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Oseltamiwir nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa oseltamiwiru oparty jest na danych uzyskanych od 6049 pacjentów dorosłych lub młodzieży i 1473 dzieci leczonych oseltamiwirem lub placebo na grypę, oraz na danych uzyskanych od 3990 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 253 dzieci otrzymujących oseltamiwir, placebo, lub nieleczonych w celu profilaktyki grypy w badaniach klinicznych. Dodatkowo, 245 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 7 pacjentów z grupy młodzieży i 39 dzieci) otrzymywało oseltamiwir w leczeniu grypy i 475 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 18 dzieci, spośród których 10 otrzymywało oseltamiwir a 8 placebo) otrzymywało oseltamiwir lub placebo w celu profilaktyki grypy. U dorosłych lub młodzieży najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi działaniami leku (ang. ARs – Adverse Reactions) były nudności i wymioty w badaniach dotyczących leczenia, oraz nudności w badaniach dotyczących profilaktyki.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Większość tych działań niepożądanych była zgłaszana jako jednorazowe wystąpienie w pierwszej lub drugiej dobie leczenia i ustępowała samoistnie w ciągu 1-2 dni. U dzieci najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były wymioty. U większości pacjentów powyższe niepożądane działania tego produktu leczniczego nie spowodowały przerwania terapii oseltamiwirem. Do rzadkich, ciężkich działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu należą: reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne (anafilaktoidalne), zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa- Johnsona i toksyczna martwica naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia neuropsychiatryczne. (Zdarzenia neuropsychiatryczne, patrz punkt 4.4).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Tabelaryczna lista działań niepożądanych Działania niepożądane wymienione w tabeli poniżej mieszczą się w następujących kategoriach (zależnych od częstości ich występowania): bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000). Działania niepożądane są kwalifikowane do odpowiedniej kategorii w tabelach odpowiednio do łącznej analizy danych z badań klinicznych. Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i młodzieży: Tabela 1 przedstawia najczęściej występujące działania niepożądane obserwowane w badaniach dotyczących leczenia i profilaktyki z udziałem dorosłych lub młodzieży, którym podawano zalecaną dawkę (75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni w ramach leczenia oraz 75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni w ramach profilaktyki).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa zgłaszany u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę oseltamiwiru w ramach profilaktyki (75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni) był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia, pomimo dłuższego czasu przyjmowania dawki w badaniach profilaktyki. Tabela 1 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych i młodzieży, lub zgłaszane w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu Klasyfikacja Działania niepożądane zgodnie z częstością występowania układów i narządów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Bardzo często Często zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardzieli, zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok Niezbyt często Rzadko Zaburzenia krwi i układu chłonnego małopłytkowość Zaburzenia układu immunologicznego Zaburzenia psychiczne Zaburzenia układu nerwowego Zaburzenia oka ból głowy bezsenność reakcje nadwrażliwości zmiany poziomu świadomości, drgawki reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne (anafilaktoidalne) pobudzenie, niecodzienne zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenie, omamy, koszmary senne, samookaleczanie zaburzenia widzenia Zaburzenia serca zaburzenia rytmu serca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia żołądka i jelit Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych nudności kaszel, ból gardła, wodnisty wyciek z nosa wymioty, ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność zwiększona aktywność enzymów wątrobowych krwawienia z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie jelita grubego piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zapalenie wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej egzema (wyprysk), obrzęk zapalenie skóry, wysypka, pokrzywka naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna martwica naskórka Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból, zawroty głowy (w tym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), zmęczenie, gorączka, ból kończyn Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci: W badaniach klinicznych oseltamiwiru, podawanego w ramach leczenia grypy, wzięło udział w sumie 1473 dzieci (w tym dzieci w wieku 1–12 lat bez chorób współistniejących oraz dzieci w wieku 6–12 lat chore na astmę); z tego 851 dzieci przyjmowało oseltamiwir w postaci zawiesiny.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Grupa 158 dzieci przyjmowała zalecaną dawkę oseltamiwiru raz na dobę w badaniu profilaktyki poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (n = 99), 6-tygodniowym badaniu dotyczącym profilaktyki sezonowej u dzieci (n = 49) i 12-tygodniowym badaniu dotyczącym profilaktyki sezonowej u dzieci z obniżoną odpornością (n = 10). Tabela 2 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dzieci [dawkowanie oparte na wieku lub masie ciała (od 30 mg do 75 mg raz na dobę)] Klasyfikacja układów Działania niepożądane zgodnie z częstością występowania i narządów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zaburzenia układu nerwowego Zaburzenia oka Zaburzenia ucha i błędnika Bardzo często Często zapalenie ucha środkowego ból głowy zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienie oczu, wydzielina z oczu i ból oczu) ból ucha Niezbyt często zaburzenia błony bębenkowej Rzadko Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia żołądka i jelit Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej kaszel, przekrwienie błony śluzowej (nieżyt) nosa wymioty wodnista wydzielina z nosa ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność nudności zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowe zapalenie skóry) Opis wybranych działań niepożądanych: Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego Grypa może być związana z szeregiem różnych objawów neurologicznych i behawioralnych, które mogą obejmować: omamy, majaczenia i niecodzienne zachowanie, a w niektórych przypadkach mogą być zakończone zgonem.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Zdarzenia te mogą wystąpić w przebiegu zapalenia mózgu lub encefalopatii, lecz także bez jawnego ciężkiego stanu chorobowego. Po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu, u pacjentów chorych na grypę, którzy przyjmowali oseltamiwir, obserwowano przypadki drgawek i majaczenia (obejmujące objawy, takie jak: zmiany poziomu świadomości, splątanie, niecodzienne zachowanie, złudzenia, omamy, pobudzenie, niepokój, koszmary senne), w bardzo małej liczbie przypadków zakończone samookaleczeniem lub zgonem. Zdarzenia te występowały oraz ustępowały nagle i szybko, a obserwowano je przede wszystkim u dzieci i młodzieży. Udział oseltamiwiru w tych zdarzeniach jest nieznany. Podobne reakcje neuropsychiatryczne występowały również u pacjentów chorych na grypę, którzy nie przyjmowali oseltamiwiru.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym zapalenie wątroby i podwyższona aktywność enzymów wątrobowych u pacjentów z chorobą grypopodobną. Do tych przypadków należy piorunujące zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym lub niewydolność wątroby. Inne populacje specjalne Dzieci i młodzież (niemowlęta poniżej 1 roku życia) W dwóch badaniach mających na celu opisanie farmakokinetyki, farmakodynamiki i profilu bezpieczeństwa terapii z użyciem oseltamiwiru u 135 dzieci poniżej 1 roku życia zarażonych grypą profil bezpieczeństwa był zbliżony w poszczególnych kohortach wiekowych, a najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: wymioty, biegunka i pieluszkowe zapalenie skóry (patrz punkt 5.2). Nie ma dostatecznych danych dla niemowląt w wieku postkoncepcyjnym poniżej 36. tygodnia.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania oseltamiwiru w leczeniu grypy u niemowląt poniżej 1 roku życia, pochodzące z prospektywnych i retrospektywnych badań obserwacyjnych (obejmujących łącznie ponad 2400 niemowląt z tej grupy wiekowej), epidemiologicznej bazy danych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu sugerują, że profil bezpieczeństwa u niemowląt poniżej 1 roku życia jest podobny do znanego profilu bezpieczeństwa u dzieci od 1 roku życia. Osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca i (lub) układu oddechowego Populacja objęta badaniami dotyczącymi leczenia grypy składa się z dorosłych lub młodzieży bez chorób współistniejących oraz pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia powikłań z powodu grypy, np. osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca lub układu oddechowego).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa u pacjentów z grupy ryzyka był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego u dorosłych lub młodzieży bez chorób współistniejących. Pacjenci z obniżoną odporności? Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odpornością oceniano w dwóch badaniach z użyciem dawki standardowej lub wysokiej dawki (dawka podwojono lub potrojona) oseltamiwiru (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa oseltamiwiru obserwowany w tych badaniach był spójny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym we wcześniejszych badaniach klinicznych, w których oseltamiwir podawano w leczeniu grypy pacjentom bez obniżonej odporności we wszystkich grupach wiekowych (pod innymi względami zdrowym pacjentom lub pacjentom „z grupy ryzyka” [tj. pacjentom ze współwystępowaniem chorób układu oddechowego i (lub) serca]). Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym w grupie dzieci z obniżoną odpornością były wymioty (28%).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
W 12-tygodniowym badaniu profilaktyki z udziałem 475 pacjentów z obniżoną odpornością, w tym 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat i starszych, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy przyjmowali oseltamiwir był taki sam, jak wcześniej obserwowany w badaniach klinicznych profilaktyki oseltamiwiru. Dzieci z istniejącą astmą oskrzelow? Profil reakcji niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo zbliżony do obserwowanego u dzieci bez chorób współistniejących. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Raporty dotyczące przedawkowania oseltamiwiru zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano zdarzeń niepożądanych. Działania niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu oseltamiwiru w dawkach terapeutycznych, opisanych w punkcie 4.8 Działania niepożądane. Nie jest znana swoista odtrutka. Dzieci i młodzież Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży. Należy zachować ostrożność podczas przygotowywania oseltamiwiru w postaci zawiesiny doustnej oraz podczas podawania dzieciom produktów zawierających oseltamiwir.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnego, inhibitory neuraminidazy, kod ATC: J05AH02. Fosforan oseltamiwiru jest prolekiem aktywnego metabolitu (oseltamiwiru karboksylan). Ten aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych wirusów w organizmie. Oseltamiwiru karboksylan in vitro hamuje neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Oseltamiwiru fosforan hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach in vivo, na modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg dwa razy na dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B. Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań dotyczących narażenia na zakażenie zdrowych ochotników. Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosiła od 0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosiła 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM. Badania kliniczne Leczenie zakażenia gryp? Wskazanie to potwierdzono w badaniach klinicznych naturalnie występujących przypadków grypy, wśród których dominowało zakażenie wirusem grypy A. Oseltamiwir jest skuteczny tylko wobec choroby spowodowanej wirusem grypy. Z tego powodu, przedstawiono wyłącznie analizy statystyczne dla chorych zakażonych wirusem grypy.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W całej leczonej populacji, która obejmowała zarówno osoby zakażone wirusem grypy, jak i niezakażone (ITT), pierwotna skuteczność była zmniejszona proporcjonalnie do liczby osób niezakażonych wirusem grypy. W całej leczonej populacji zakażenie grypą potwierdzono u 67% (od 46% do 74%) pacjentów biorących udział w badaniu. Wśród osób w starszym wieku, 64% było zakażonych wirusem grypy, zaś wśród pacjentów z chorobami serca i (lub) układu oddechowego wirusem grypy zakażonych było 62%. We wszystkich badaniach III fazy, pacjentów rekrutowano do badania jedynie w okresie, gdy wirus grypy krążył w lokalnym środowisku. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i więcej: Pacjenci kwalifikowali się do badania, jeśli zgłosili się w ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów i mieli gorączkę ≥ 37,8°C, czemu towarzyszył przynajmniej jeden objaw ze strony układu oddechowego (kaszel, objawy ze strony nosa lub ból gardła) oraz co najmniej jeden objaw ogólny (bóle mięśni, dreszcze lub poty, złe samopoczucie, zmęczenie lub ból głowy).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W sumarycznej analizie wszystkich dorosłych i młodzieży (N = 2413) biorących udział w badaniu nad leczniczym stosowaniem oseltamiwiru w dawce 75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni, stwierdzono skrócenie mediany czasu trwania choroby o około jeden dzień, z 5,2 dnia (95% przedział ufności 4,9 – 5,5 dni) w grupie placebo do 4,2 dnia w grupie poddanej leczeniu (95% przedział ufności 4,0 – 4,4 dnia; p≤ 0,0001). Odsetek chorych, u których wystąpiły specyficzne powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych (przede wszystkim zapalenie oskrzeli) leczone antybiotykami, zmniejszył się z 12,7% (135/1063) w grupie placebo do 8,6% (116/1350) w grupie leczonej oseltamiwirem (p = 0,0012). Leczenie grypy w populacjach wysokiego ryzyka: U osób w starszym wieku (≥ 65 lat) i u osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, otrzymujących 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni, mediana czasu trwania choroby nie zmniejszyła się znacząco.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całkowity czas trwania gorączki zmniejszył się o jeden dzień w grupie leczonej oseltamiwirem. U osób w starszym wieku, zakażonych wirusem grypy, oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami z 19% (52/268) w grupie placebo do 12% (29/250) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,0156). U pacjentów zakażonych wirusem grypy z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, łączna częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami wynosiła 17% (22/133) w grupie placebo i 14% (16/118) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,5976). Leczenie grypy u kobiet w ciąży: Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, istnieją natomiast dane pochodzące z badań po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu i retrospektywnych badań obserwacyjnych, które wskazują na korzyści wynikające z niższej zachorowalności i śmiertelności w opisanym schemacie dawkowania, w tej populacji.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki z analiz farmakokinetycznych wskazują obniżoną ekspozycję na aktywny metabolit, nie zaleca się jednak dostosowania dawki w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt 5.2. Właściwości farmakokinetyczne, Specjalne populacje pacjentów). Leczenie grypy u dzieci: W badaniach u dzieci bez innych chorób (65% zakażonych wirusem grypy), w wieku od 1 roku życia do 12 lat (średnia wieku 5,3 lat), u których występowała gorączka (≥ 37,8°C) i kaszel lub katar, 67% pacjentów zakażonych wirusem grypy było zarażonych wirusem grypy A, zaś 33% wirusem grypy B. Leczenie oseltamiwirem, rozpoczęte w ciągu 48 godzin od wystąpienia objawów, znacząco zmniejszało czas do ustąpienia choroby (definiowanego jako jednoczesny powrót do normalnego stanu zdrowia i aktywności oraz ustąpienie gorączki, kaszlu i kataru) o 1,5 dnia (95% przedział ufności 0,6 – 2,2 dnia; p < 0,0001) w porównaniu z placebo.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oseltamiwir zmniejszał częstość występowania ostrego zapalenia ucha środkowego z 26,5% (53/200) w grupie placebo do 16% (29/183) u dzieci leczonych oseltamiwirem (p = 0,013). Drugie badanie objęło 334 dzieci chorych na astmę w wieku od 6 do 12 lat, spośród których 53,6% było zakażonych wirusem grypy. W grupie leczonej oseltamiwirem, mediana czasu trwania choroby nie zmniejszyła się znacząco. W tej populacji do dnia 6 (ostatni dzień leczenia) wartość FEV1 wzrosła o 10,8% w grupie leczonej oseltamiwirem w porównaniu do 4,7% w grupie otrzymującej placebo (p = 0,0148). Leczenie zakażenia wirusem grypy B: Łącznie 15% populacji zakażonej wirusem grypy miało wirusa grypy B, odsetek ten w poszczególnych badaniach wynosił od 1 do 33%. W pojedynczych badaniach, mediana czasu trwania choroby u pacjentów zakażonych wirusem grypy B nie różniła się znacząco między grupami leczonymi.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W celu dokonania analizy, zebrano dane 504 osób zakażonych wirusem grypy B, uczestniczących we wszystkich badaniach. Oseltamiwir skracał czas do złagodzenia objawów o 0,7 dnia (95% przedział ufności 0,1 – 1,6 dnia; p = 0,022) i czas trwania gorączki (≥ 37,8° C), kaszlu i kataru o jeden dzień (95 % przedział ufności 0,4 – 1,7 dnia; p < 0,001), w porównaniu z placebo. Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odpornością: Do randomizowanego badania, przeprowadzonego metodą podwójnie ślepej próby w celu oceny bezpieczeństwa i scharakteryzowania wpływu oseltamiwiru na rozwój opornego wirusa grypy (analiza główna) u pacjentów o obniżonej odporności zakażonych wirusem grypy, włączono 151 dorosłych pacjentów, 7 pacjentów z grupy młodzieży oraz 9 dzieci, u których możliwe było dokonanie oceny skuteczności oseltamiwiru (analiza drugorzędowa, brak mocy statystycznej).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do badania włączono pacjentów po przeszczepieniu narządów miąższowych [SOT], pacjentów po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych [HSCT], pacjentów zakażonych HIV z liczbą komórek CD4+ <500 komórek/mm³, pacjentów otrzymujących ogólnoustrojową terapię immunosupresyjną oraz pacjentów z hematologicznym nowotworem złośliwym. Pacjentów losowo przydzielono do leczenia, w ciągu 96 godzin od wystąpienia objawów, przez okres 10 dni. Schematy leczenia obejmowały: standardową dawkę (75 mg lub w przypadku dzieci dostosowaną do masy ciała) dwa razy na dobę (73 dorosłych pacjentów, 4 pacjentów z grupy młodzieży oraz 4 dzieci) lub podwojoną dawkę (150 mg lub w przypadku dzieci dostosowaną do masy ciała) dwa razy na dobę (78 dorosłych pacjentów, 3 pacjentów z grupy młodzieży oraz 5 dzieci) oseltamiwiru. Mediana czasu do ustąpienia objawów (ang.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
time to resolution of symptoms, TTRS) u dorosłych i młodzieży była podobna pomiędzy grupą dawki standardowej (103,4 godziny [95% CI 75,4-122,7]) a grupą dawki podwojonej (107,2 godziny [95% CI 63,9-140,0]). TTRS w grupie dzieci był zmienny, a interpretacja wyników jest ograniczona małą liczebnością próby. Odsetek dorosłych pacjentów z zakażeniami wtórnymi w grupie dawki standardowej i w grupie dawki podwojonej był porównywalny (8,2% vs. z 5,1%). W przypadku dzieci i młodzieży tylko u jednego pacjenta (z grupy młodzieży) przyjmującego standardową dawkę wystąpiło zakażenie wtórne (bakteryjne zapalenie zatok). Zapobieganie grypie Skuteczność oseltamiwiru w zapobieganiu naturalnie występującej grypie wykazano w badaniach nad zapobieganiem po ekspozycji w gospodarstwach domowych i w dwóch badaniach dotyczących zapobiegania sezonowego. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności we wszystkich tych badaniach była częstość występowania potwierdzonej laboratoryjnie grypy.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wirulencja podczas epidemii grypy nie jest możliwa do przewidzenia i różni się w zależności od regionu i z sezonu na sezon, dlatego liczba osób wymagających leczenia (ang. number needed to treat, NNT), by zapobiec jednemu przypadkowi zachorowania na grypę, jest zmienna. Profilaktyka po ekspozycji: Badanie osób (12,6 % spośród nich było zaszczepione przeciw grypie), które kontaktowały się z pacjentem wskaźnikowym (ang. index case) chorym na grypę, obejmujące podawanie 75 mg oseltamiwiru raz na dobę, rozpoczynało się w ciągu 2 dni od wystąpienia objawów u pacjenta wskaźnikowego chorego na grypę i trwało przez siedem dni. Grypę potwierdzono w 163 z 377 przypadków wskaźnikowych. Oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość klinicznie potwierdzonych zachorowań na grypę u osób, które kontaktowały się z chorymi ze stwierdzoną grypą z 24/200 (12 %) w grupie placebo do 2/205 (1 %) w grupie leczonej oseltamiwirem (redukcja o 92 % [95 % przedział ufności 6 – 16; p ≤ 0,0001]).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U osób kontaktujących się z chorymi ze stwierdzoną grypą, liczba osób wymagających leczenia (wskaźnik NNT) wynosiła 10 (95 % przedział ufności 9 – 12), natomiast w całej populacji (ITT) wzrastał do 16 (95 % przedział ufności 15 – 19) niezależnie od tego, czy u chorego wskaźnikowego potwierdzono zakażenie wirusem grypy. Skuteczność oseltamiwiru w zapobieganiu naturalnie występującej grypie wykazano w badaniu dotyczącym profilaktyki poekspozycyjnej u domowników obejmujących osoby dorosłe, młodzież i dzieci w wieku od 1 roku życia do 12 lat, zarówno wśród przypadków wskaźnikowych grypy, jak i kontaktów rodzinnych. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceniającym skuteczność w tym badaniu, była częstość występowania potwierdzonych laboratoryjnie, przypadków grypy z objawami klinicznymi u domowników. Leczenie profilaktyczne oseltamiwirem stosowano przez 10 dni.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W całej populacji stwierdzono zmniejszenie częstości występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy u domowników z 20% (27/136) w grupie nieotrzymującej profilaktyki, do 7% (10/135) w grupie, która otrzymywała leczenie profilaktyczne (redukcja o 62,7%, [95% przedział ufności 26,0 – 81,2, p = 0,0042]). U domowników osób będących wskaźnikowymi przypadkami grypy, wystąpiło zmniejszenie częstości występowania grypy z 26% (23/89) w grupie nieotrzymującej leczenia profilaktycznego, do 11% (9/84) w grupie, która taka profilaktykę stosowała (redukcja o 58,5%, [95% przedział ufności 15,6 – 79,6; p = 0,0114]). Analiza podgrupy dzieci w wieku od 1 roku życia do 12 lat, wykazała znaczące zmniejszenie występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy z 19% (21/111) w grupie nieotrzymującej leczenia profilaktycznego do 7% (7/104) w grupie stosującej profilaktykę (redukcja o 64,4%, [95% przedział ufności 15,8 – 85,0, p = 0,0188]).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wśród dzieci, które nie wydzielały wirusa na początku badania, częstość występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy zmniejszyła się z 21% (15/70) w grupie nieotrzymującej profilaktyki do 4% (2/47) w grupie, która stosowała leczenie profilaktyczne (redukcja o 80,1%, [95% przedział ufności 22,0 – 94,9, p = 0,0206]). Wskaźnik NNT dla populacji pediatrycznej wyniósł 9 (95% przedział ufności 7 – 24) i 8 (95% przedział ufności 6, górna granica nie była mierzalna) odpowiednio w całej populacji (ITT) i w przypadku kontaktów dzieci z przypadkami wskaźnikowymi grypy (ITTII). Profilaktyka grypy po ekspozycji u niemowląt poniżej 1 roku życia podczas pandemii: Profilaktyka podczas pandemii grypy u dzieci w wieku 0-12 miesięcy nie była przedmiotem kontrolowanych badań klinicznych. W celu zapoznania się ze szczegółami dotyczącymi symulacji ekspozycji patrz punkt 5.2.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku: W sumarycznej analizie dwóch innych badań, przeprowadzonych na nieszczepionych dorosłych bez chorób współistniejących, oseltamiwir podawany w dawce 75 mg jeden raz na dobę przez 6 tygodni podczas wybuchu zachorowań na grypę w danym środowisku, znacząco zmniejszał częstość klinicznie stwierdzanych zachorowań na grypę z 25/519 (4,8%) w grupie otrzymującej placebo do 6/520 (1,2%) w grupie przyjmującej oseltamiwir (redukcja o 76%; [95% przedział ufności 1,6 – 5,7; p = 0,0006]). Wskaźnik NNT w tym badaniu wynosił 28 (95% przedział ufności 24 – 50). W badaniu przeprowadzonym na grupie osób w starszym wieku, przebywających w domach opieki, w którym 80% uczestników otrzymało szczepienie przeciw grypie w sezonie, w którym prowadzono badanie, oseltamiwir podawany w dawce 75 mg jeden raz na dobę przez 6 tygodni znacząco zmniejszał częstość klinicznie stwierdzonych zachorowań na grypę z 12/272 (4,4%) w grupie przyjmującej placebo do 1/276 (0,4%) w grupie przyjmującej oseltamiwir (redukcja o 92% [95% przedział ufności 1,5 – 6,6; p = 0,0015]).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wskaźnik NNT w tym badaniu wynosił 25 (95% przedział ufności 23 – 62). Profilaktyka grypy u pacjentów z obniżoną odpornością: Przeprowadzono podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo, randomizowane badanie dotyczące sezonowej profilaktyki grypy u 475 pacjentów z obniżoną odpornością, (388 pacjentów po przeszczepieniu narządów miąższowych [195 otrzymywało placebo; 193 oseltamiwir], 87 pacjentów po przeszczepieniu komórek macierzystych układu krwiotwórczego [43 otrzymywało placebo, 44 oseltamiwir], nie prowadzono badania u pacjentów z innymi przypadkami obniżonej odporności), wśród których było 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat. Pierwszorzędowym punktem końcowym w tym badaniu była częstość występowania laboratoryjnie potwierdzonych przypadków grypy z objawami klinicznymi, ustalonych na podstawie hodowli wirusa i (lub) czterokrotnego wzrostu poziomu przeciwciał HAI.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Częstość występowania laboratoryjnie potwierdzonych przypadków grypy z objawami klinicznymi wynosiła 2,9% (7/238) w grupie otrzymującej placebo i 2,1% (5/237) w grupie otrzymującej oseltamiwir (95% przedział ufności – 2,3% – 4,1%; p = 0,772). Nie przeprowadzono specjalnych badań w celu oceny redukcji ryzyka powikłań. Oporność na oseltamiwir Badania kliniczne: W badaniach klinicznych, sponsorowanych przez firmę Roche, badane było ryzyko pojawienia się szczepów wirusa grypy o zmniejszonej podatności lub otwartej oporności na oseltamiwir. Rozwój wirusów opornych na oseltamiwir w czasie leczenia częściej obserwowano u dzieci niż u dorosłych, w zakresie od mniej niż 1% u dorosłych do 18% u dzieci poniżej 1 roku życia. U dzieci, u których stwierdzono obecność wirusa opornego na oseltamiwir, na ogół wydalanie wirusa trwało dłużej niż u pacjentów z wrażliwym wirusem.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mimo tego, oporność na oseltamiwir, pojawiająca się w trakcie leczenia, nie wpływała na odpowiedź na leczenie oraz nie powodowała wydłużenia okresu występowania objawów grypy. Ogólnie większą częstość występowania oporności na oseltamiwir obserwowano u dorosłych i młodzieży z obniżoną odpornością leczonych standardową lub podwojoną dawką oseltamiwiru przez 10 dni [14,5% (10/69) w grupie dawki standardowej i 2,7% (2/74) w grupie dawki podwojonej] w porównaniu z danymi z badań z udziałem zdrowych pod innymi względami pacjentów dorosłych i młodzieży leczonych oseltamiwirem. Większość dorosłych pacjentów, u których rozwinęła się oporność, byli to biorcy przeszczepów (8/10 pacjentów w grupie dawki standardowej i 2/2 pacjentów w grupie dawki podwojonej). Większość pacjentów z wirusem opornym na oseltamiwir było zakażonych grypą typu A i występował u nich wydłużony okres rozsiewania wirusa.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Częstość występowania oporności na oseltamiwir u dzieci z obniżoną odpornością (w wieku ≤12 lat) leczonych oseltamiwirem zaobserwowano w dwóch badaniach i oceniono na 20,7% (6/29). Spośród sześciorga dzieci z obniżoną odpornością, u których zaobserwowano w trakcie leczenia oporność na oseltamiwir, 3 otrzymywało standardową dawkę, a 3 pacjentów wysoką dawkę (podwojona lub potrojona dawka). Większość miała ostrą białaczkę limfatyczną i była w wieku ≤5 lat. Częstość występowania oporności na oseltamiwir w badaniach klinicznych Dorośli i młodzież: 0,88% (21/2382) Dzieci (1-12 lat): 4,11% (71/1726) Niemowlęta (<1 roku życia): 18,31% (13/71) W badaniu fenotypowym: 0,88% (21/2382), 4,11% (71/1726), 18,31% (13/71). W badaniu genotypowym i fenotypowym: 1,13% (27/2396), 4,52% (78/1727), 18,31% (13/71). * Nie we wszystkich badaniach wykonywane było pełne badanie genotypowe.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Profilaktyka grypy Brak danych dotyczących występowania nagłej oporności na produkt leczniczy w dotychczas przeprowadzonych badaniach klinicznych związanych ze stosowaniem oseltamiwiru w profilaktyce poekspozycyjnej (7 dni), w profilaktyce poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (10 dni) i sezonowej profilaktyce grypy (42 dni) u pacjentów z prawidłową odpornością. Nie stwierdzono oporności podczas 12 tygodni badania dotyczącego profilaktyki u pacjentów z obniżoną odpornością. Dane z badań klinicznych i obserwacji: W szczepach wirusów grypy typu A i B, izolowanych od pacjentów nieeksponowanych na oseltamiwir, wykazano in vitro występowanie naturalnych mutacji związanych ze zmniejszoną wrażliwością na oseltamiwir. Oporne szczepy wyizolowano u pacjentów zarówno z prawidłową, jak i upośledzoną odpornością podczas leczenia oseltamiwirem.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów z upośledzoną odpornością oraz u małych dzieci istnieje wyższe ryzyko wystąpienia szczepów wirusa opornych na oseltamiwir podczas leczenia. Wyizolowane u pacjentów leczonych oseltamiwirem oraz w warunkach laboratoryjnych szczepy wirusa oporne na oseltamiwir zawierały mutacje w N1 i N2 neuraminidazach. Mutacje wykazywały tendencję do bycia specyficznymi dla podtypu wirusa. Od 2007 roku naturalnie występująca oporność związana z mutacją H275Y w szczepie sezonowym H1N1 wirusa była stwierdzana sporadycznie. Wrażliwość na oseltamiwir i występowanie tego typu szczepów wirusa wydają się różnić pod względem sezonowym i geograficznym. W 2008 roku H275Y wykryto u > 99% krążących izolatów H1N1 grypy w Europie. W 2009 roku wirus grypy H1N1 („świńskiej grypy”) był prawie wyłącznie wrażliwy na oseltamiwir, tylko ze sporadycznymi raportami dotyczącymi wystąpienia oporności w związku ze stosowaniem zarówno leczniczym, jak i profilaktycznym.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Wchłanianie Oseltamiwir łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego po doustnym podaniu fosforanu oseltamiwiru (proleku) i ulega wydajnemu przekształcaniu, głównie przez esterazy wątrobowe, do aktywnego metabolitu (oseltamiwiru karboksylan). Co najmniej 75% dawki doustnej dociera do krążenia ogólnego w postaci aktywnego metabolitu. Ekspozycja na prolek wynosi poniżej 5% w stosunku do aktywnego metabolitu. Stężenie w osoczu zarówno proleku, jak i aktywnego metabolitu jest proporcjonalne do dawki i nie zmienia się pod wpływem podawania produktu jednocześnie z pokarmem. Dystrybucja W stanie stacjonarnym, średnia objętość dystrybucji oseltamiwiru karboksylan u ludzi wynosi około 23 litry, co odpowiada objętości płynów pozakomórkowych organizmu. Ponieważ neuraminidaza wykazuje aktywność pozakomórkową, oseltamiwiru karboksylan dociera do wszystkich miejsc, gdzie rozprzestrzenia się wirus grypy.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wiązanie oseltamiwiru karboksylanu z białkami ludzkiego osocza jest znikome (około 3%). Metabolizm Oseltamiwir jest wydajnie przekształcany do oseltamiwiru karboksylanu przez esterazy znajdujące się przede wszystkim w wątrobie. W badaniach in vitro wykazano, że ani oseltamiwir, ani jego aktywny metabolit, nie są substratami ani inhibitorami głównych izoform cytochromu P450. W badaniach in vivo nie znaleziono żadnych koniugatów fazy 2 żadnego z tych dwóch związków. Eliminacja Wchłonięty oseltamiwir jest eliminowany przede wszystkim (> 90%) poprzez przekształcenie do oseltamiwiru karboksylanu. Związek ten nie podlega dalszemu metabolizmowi i jest wydalany z moczem. Maksymalne stężenie oseltamiwiru karboksylanu w surowicy obniża się zgodnie z okresem półtrwania wynoszącym u większości badanych od 6 do 10 godzin. Aktywny metabolit jest eliminowany w całości poprzez wydzielanie nerkowe.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy oseltamiwiru karboksylanu (18,8 l/h) przekracza wskaźnik przesączania kłębuszkowego (7,5 l/h), co wskazuje, że poza filtracją kłębkową zachodzi również wydzielanie kanalikowe. Poniżej 20% znakowanej izotopowo dawki doustnej jest wydalane z kałem. 17. Inne specjalne populacje pacjentów Dzieci i młodzież Niemowlęta poniżej 1 roku życia: Farmakokinetykę, farmakodynamikę i profil bezpieczeństwa oseltamiwiru oceniono w dwóch niekontrolowanych badaniach otwartych obejmujących zarażone grypą dzieci w wieku poniżej 1 roku życia (n=135). Prędkość klirensu czynnego metabolitu, skorygowana według masy ciała, zmniejsza się wraz z wiekiem wśród dzieci poniżej 1 roku życia. Ekspozycja na metabolit wykazuje również większą zmienność u najmłodszych niemowląt. Dostępne dane wskazują, że po podaniu dawki 3 mg/kg niemowlętom w wieku 0-12 miesięcy uzyskuje się ekspozycję na prolek i metabolit, która zapewnia oczekiwaną skuteczność, przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z tym, który obserwuje się u starszych dzieci i osób dorosłych przyjmujących zatwierdzoną dawkę (patrz punkt 4.1 i 4.2).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zgłaszane działania niepożądane były zgodne z profilem bezpieczeństwa ustalonym dla starszych dzieci. Nie ma dostępnych danych dotyczących poekspozycyjnej profilaktyki grypy u niemowląt poniżej 1 roku życia. Nie prowadzono badań nad profilaktyką u dzieci w wieku poniżej 12 lat podczas epidemii grypy w danym środowisku. Profilaktyka po ekspozycji na wirusa grypy u dzieci poniżej 1 roku życia podczas pandemii: Symulacja dawkowania 3 mg/kg raz na dobę u dzieci <1 roku życia wykazuje ekspozycję w takim samym zakresie jak w przypadku podawania dorosłym dawki 75 mg raz na dobę, lub większym. Ekspozycja ta nie przewyższa ekspozycji terapeutycznej dla niemowląt <1 roku życia (3 mg/kg mc. dwa razy na dobę) i przewiduje się, że będzie skutkowała porównywalnym profilem bezpieczeństwa (patrz punkt 4.8). Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących profilaktyki u niemowląt w wieku <1 roku życia.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze: Farmakokinetykę oseltamiwiru oceniano w badaniach farmakokinetycznych po podaniu dawki pojedynczej u niemowląt, dzieci i młodzieży od 1 roku życia do 16 lat. Farmakokinetyka po podaniu dawek wielokrotnych była badana u małej liczby dzieci biorących udział w badaniu skuteczności. Młodsze dzieci usuwały zarówno prolek, jak i jego aktywny metabolit szybciej, niż dorośli, co prowadziło do mniejszej ekspozycji przy danej dawce wyrażonej w mg/kg mc. Dawka 2 mg/kg mc. powoduje ekspozycję na oseltamiwiru karboksylan porównywalną do tej, jaką uzyskuje się u dorosłych otrzymujących pojedynczą dawkę 75 mg (około 1 mg/kg mc.). Farmakokinetyka oseltamiwiru u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat lub starszej jest podobna, do farmakokinetyki u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na aktywny metabolit w stanie stacjonarnym była u osób w starszym wieku (65 do 78 lat) o 25 do 35% wyższa w porównaniu z dorosłymi w wieku poniżej 65 lat, otrzymującymi porównywalne dawki oseltamiwiru.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Okresy półtrwania, obserwowane u osób w starszym wieku, były podobne jak u młodych dorosłych. Na podstawie ekspozycji na produkt leczniczy i tolerancji można stwierdzić, że u osób w starszym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, o ile nie ma dowodów na istnienie umiarkowanych lub ciężkich zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min) (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności nerek Podawanie 100 mg oseltamiwiru fosforanu dwa razy na dobę przez 5 dni pacjentom z niewydolnością nerek różnego stopnia wykazało, że ekspozycja na oseltamiwiru karboksylan jest odwrotnie proporcjonalna do zaburzenia czynności nerek. Dawkowanie, patrz punkt 4.2. Zaburzenia czynności wątroby Z badań in vitro wynika, że nie należy się spodziewać, by ekspozycja na oseltamiwir była znacząco zwiększona lub ekspozycja na jego aktywny metabolit znacząco zmniejszona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Kobiety w ciąży Zbiorcza analiza populacyjnych danych farmakokinetycznych wskazuje, że schemat dawkowania oseltamiwiru, opisany w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania, prowadzi do niższej (średnio o 30% dla wszystkich trymestrów) ekspozycji na aktywny metabolit u kobiet ciężarnych w porównaniu z kobietami nie będącymi w ciąży. Niższa przewidywalna ekspozycja pozostaje jednak na poziomie wyższym niż minimalne stężenie hamujące (wartości IC95, IC – Inhibitory Concentration) i działa terapeutycznie na różne szczepy wirusa grypy. Istnieją ponadto dowody z badań obserwacyjnych wskazujące na korzyści, jakie ta populacja może odnieść ze stosowania produktu w podanym schemacie dawkowania. Nie zaleca się zatem korekty dawek w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet ciężarnych (patrz punkt 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację). Pacjenci z obniżoną odporności?
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Analizy farmakokinetyki populacyjnej wskazują, że leczenie oseltamiwirem dorosłych oraz dzieci i młodzieży (w wieku <18 lat) z obniżoną odpornością (zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania) powoduje zwiększoną przewidywaną ekspozycję (od około 5% do 50%) na aktywny metabolit w porównaniu z pacjentami bez obniżonej odporności, u których występuje porównywalny klirens kreatyniny. Z uwagi na szeroki margines bezpieczeństwa aktywnego metabolitu, dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów ze względu na obniżoną odporność. Jednak, w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością i zaburzeniami czynności nerek, dawki należy dostosować zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania. Analizy farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z dwóch badań z udziałem pacjentów z obniżoną odpornością wykazały, że w przypadku ekspozycji wyższych niż uzyskane po podaniu dawki standardowej nie wystąpiła istotna dodatkowa korzyść.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne zebrane na podstawie konwencjonalnych badań nad farmakologią bezpieczeństwa, toksycznością powtarzanych dawek i genotoksycznością, nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla ludzi. Wyniki konwencjonalnych badań na gryzoniach dotyczących karcynogenności wykazały zależną od dawki tendencję do zwiększenia częstości występowania niektórych nowotworów, typowych dla szczepu gryzoni użytego do badań. Rozważając zakresy ekspozycji stosowane w badaniach na gryzoniach i uwzględniając oczekiwaną ekspozycję u ludzi, wyniki te nie zmieniają współczynnika korzyści do ryzyka stosowania oseltamiwiru we wskazaniach terapeutycznych. Badania teratogenności prowadzono na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek wynoszących odpowiednio do 1500 mg/kg mc. na dobę i do 500 mg/kg mc. na dobę. Nie stwierdzono żadnego wpływu na rozwój płodu. W badaniach nad płodnością szczurów otrzymujących dawkę do 1500 mg/kg mc.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
na dobę nie wykazano negatywnych reakcji u żadnej płci. W badaniach prenatalnych i postnatalnych u szczurów zaobserwowano wydłużenie porodu po dawce 1500 mg/kg mc. na dobę: margines bezpieczeństwa między ekspozycją u ludzi i najwyższą ekspozycją niedziałającą (500 mg/kg mc. na dobę) u szczurów jest 480-krotny dla oseltamiwiru i 44-krotny dla jego aktywnego metabolitu. Ekspozycja płodu na lek u szczurów i królików wynosiła około 15 do 20 % ekspozycji matki. U karmiących szczurów, oseltamiwir i jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka. Ograniczone dane u ludzi wskazują, że oseltamiwir oraz jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka matki. Ekstrapolacja danych zwierzęcych pozwala szacować, że wydzielanie obu związków wynosiłoby odpowiednio około 0,01 mg na dobę i 0,3 mg na dobę. W „maksymalizującym” teście na świnkach morskich wykazano zdolność oseltamiwiru do podrażnienia skóry. U około 50% zwierząt poddanych działaniu nieprzetworzonej substancji aktywnej wystąpił rumień.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stwierdzono odwracalne podrażnienie oczu u królika. Podczas gdy bardzo wysokie, pojedyncze, doustne dawki oseltamiwiru fosforanu, aż do najwyższej dawki badanej (1310 mg/kg mc.), nie powodowały reakcji niepożądanych u dorosłych szczurów, u młodych, 7-dniowych szczurów były toksyczne, w tym śmiertelne. Reakcje te obserwowano w przypadku dawek wynoszących 657 mg/kg mc. i większych. W przypadku dawki 500 mg/kg mc. nie obserwowano reakcji niepożądanych, również w przypadku leczenia przewlekłego (500 mg/kg mc. na dobę podawane od 7. do 21. dnia po porodzie).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Segosana 30 mg kapsułki twarde Skrobia żelowana, kukurydziana Powidon K30 Kroskarmeloza sodowa Talk Sodu stearylofumaran Osłonka kapsułki Żelatyna Tytanu dwutlenek (E 171) Żelaza tlenek żółty (E 172) Żelaza tlenek czerwony (E 172) Tusz do nadruku (Czarny tusz TEK SW 9008): Szelak Glikol propylenowy Amonowy wodorotlenek stężony Żelaza tlenek czarny (E 172) Potas wodorotlenek 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności Produkt Segosana, 30 mg, 45 mg, 75 mg, kapsułki twarde: 3 lata Przechowywanie zawiesiny przygotowanej w aptece: Okres ważności 10 dni, jeśli zawiesina przechowywana jest w temperaturze poniżej 25°C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Warunki przechowywania zawiesiny przygotowanej w aptece, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister PVC/PE/PVDC/Aluminium, w tekturowym pudełku. Wielkość opakowania: 10 kapsułek.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Produkt przygotowywany bezpośrednio przed użyciem. Gdy oseltamiwir w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej nie jest dostępny, fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym u dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych, mających trudności z połykaniem kapsułek, lub jeśli potrzebne są niższe dawki. W przypadku, gdy nie jest dostępny na rynku oseltamiwir w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej, farmaceuta może sporządzić zawiesinę (6 mg/ml) z oseltamiwiru w postaci kapsułek lub pacjenci mogą przygotować taką zawiesinę z kapsułek w domu. Bardziej zaleca się sporządzanie produktu w aptece niż w domu.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 30 mg
Dane farmaceutyczne
Szczegółowe informacje o przygotowywaniu produktu w domu zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynu oseltamiwiru w domu” ulotki dla pacjenta, dołączanej do opakowania produktu Segosana, kapsułki. Należy zapewnić strzykawki o odpowiedniej objętości i podziałce w celu podawania zawiesiny przygotowanej w aptece, jak również na potrzeby procedur związanych z przygotowywaniem produktu w domu. W obu sytuacjach najlepiej, by na strzykawce oznaczone były właściwe objętości.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Segosana, 30 mg, kapsułki, twarde Segosana, 45 mg, kapsułki, twarde Segosana, 75 mg, kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Segosana, 30 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka twarda zawiera oseltamiwiru fosforan, co odpowiada 30 mg oseltamiwiru. Segosana, 45 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka twarda zawiera oseltamiwiru fosforan, co odpowiada 45 mg oseltamiwiru. Segosana, 75 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka twarda zawiera oseltamiwiru fosforan, co odpowiada 75 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Segosana 30 mg kapsułki, twarde Kapsułki twarde, żelatynowe, w rozmiarze „4”, o jasnożółtym, nieprzezroczystym korpusie z czarnym paskiem, z nadrukiem „M” oraz o jasnożółtym, nieprzezroczystym wieczku z nadrukiem „30 mg”. Rozmiar kapsułki wynosi około 14,37 mm.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Segosana 45 mg kapsułki, twarde Kapsułki twarde, żelatynowe, w rozmiarze „4”, o szarym, nieprzezroczystym korpusie z czarnym paskiem, z nadrukiem „M” oraz o szarym, nieprzezroczystym wieczku z nadrukiem „45 mg”. Rozmiar kapsułki wynosi około 14,37 mm. Segosana 75 mg kapsułki, twarde Kapsułki twarde, żelatynowe, w rozmiarze „2”, o szarym, nieprzezroczystym korpusie z czarnym paskiem, z nadrukiem „M” oraz o jasnożółtym, nieprzezroczystym wieczku z nadrukiem „75 mg”. Rozmiar kapsułki wynosi około 17,66 mm.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie grypy Oseltamiwir jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych w terminie, u których występują objawy typowe dla grypy, kiedy wirus grypy krąży w danym środowisku. Skuteczność leczenia wykazano wtedy, gdy zostaje rozpoczęte w ciągu dwóch dni od wystąpienia pierwszych objawów. Zapobieganie grypie Zapobieganie poekspozycyjne u osób od 1 roku życia, po kontakcie z przypadkiem klinicznie rozpoznanej grypy, kiedy wirus grypy występuje w danym środowisku. Właściwe stosowanie oseltamiwiru do zapobiegania grypie powinno wynikać z indywidualnej analizy każdego przypadku, uwzględniającej okoliczności i specyfikę populacji wymagającej ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku, gdy szczepy krążące nie odpowiadają szczepom wirusa zawartym w szczepionce, lub w przypadku pandemii) można rozważyć sezonową profilaktykę u osób od 1 roku życia.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Wskazania do stosowania
Oseltamiwir jest wskazany do poekspozycyjnego zapobiegania grypie u niemowląt poniżej 1 roku życia podczas pandemii grypy (patrz punkt 5.2). Oseltamiwir nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Stosowanie leków przeciwwirusowych do leczenia grypy i zapobiegania jej powinno się opierać na oficjalnych zaleceniach. Decyzja dotycząca użycia oseltamiwiru do leczenia i profilaktyki powinna być podjęta po uwzględnieniu charakterystyki krążących wirusów grypy, dostępnych informacji dotyczących wrażliwości na leki szczepów wirusa w danym sezonie oraz skutków choroby w różnych obszarach geograficznych i w różnych populacjach pacjentów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawkę 75 mg można podać jako: jedna kapsułka o mocy 75 mg lub jedna kapsułka o mocy 30 mg i jedna kapsułka o mocy 45 mg. Fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym dla dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek, lub gdy potrzebne są mniejsze dawki. Dorośli i młodzież w wieku od 13 lat Leczenie: Zalecana dawka doustna dla młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych to 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni. Masa ciała > 40 kg Zalecana dawka podawana przez 5 dni: 75 mg dwa razy na dobę Zalecana dawka podawana przez 10 dni*: Pacjenci z obniżoną odpornością 75 mg dwa razy na dobę *Zalecana długość leczenia u dorosłych i młodzieży z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów. Pacjenci z obniżoną odpornością.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Dawkowanie
Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej, w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirusa: Zalecana dawka stosowana w celu zapobiegania grypie po bliskim kontakcie z osobą zakażoną, u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych, to 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez 10 dni. Masa ciała > 40 kg Zalecana dawka podawana przez 10 dni: 75 mg jeden raz na dobę Zalecana dawka podawana przez 10 dni: Pacjenci z obniżoną odpornością 75 mg jeden raz na dobę Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej, w ciągu pierwszych dwóch dni od kontaktu z zarażoną osobą. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku: Zalecana dawka stosowana w celu zapobiegania grypie podczas występowania masowych zachorowań w danym środowisku, to 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez okres do 6 tygodni (lub do 12 tygodni u pacjentów z obniżoną odpornością, patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Oseltamiwir jest skuteczny tylko w przypadku choroby wywołanej przez wirusy grypy. Nie ma dowodów na skuteczność oseltamiwiru w przypadku choroby wywołanej przez inne czynniki niż wirusy grypy (patrz punkt 5.1). Oseltamiwir nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Podawanie oseltamiwiru nie może wpływać na decyzję o stosowaniu u danej osoby corocznego szczepienia przeciw grypie. Ochrona przed grypą trwa jedynie tak długo, jak długo podaje się oseltamiwir. Oseltamiwir powinno się stosować do leczenia i zapobiegania grypie tylko wtedy, gdy wiarygodne dane epidemiologiczne wskazują, że wirus krąży w danym środowisku. Wykazano, że wrażliwość krążących szczepów wirusa grypy na oseltamiwir charakteryzuje się znaczną zmiennością (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Specjalne środki ostrozności
Z tego powodu, lekarz przed podjęciem decyzji o zastosowaniu oseltamiwiru, powinien uwzględnić najnowsze dostępne informacje dotyczące wrażliwości krążących wirusów na oseltamiwir. 5. Ciężkie choroby współistniejące Nie są dostępne informacje o bezpieczeństwie i skuteczności oseltamiwiru u osób z chorobami na tyle ciężkimi lub niestabilnymi, że są uważane za niezbędne do hospitalizacji. Pacjenci z obniżoną odporności? Skuteczność stosowania oseltamiwiru zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce grypy u pacjentów z obniżoną odpornością, nie została w sposób pewny ustalona (patrz punkt 5.1). Choroby serca i (lub) układu oddechowego Nie ustalono skuteczności oseltamiwiru w leczeniu osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego. W tych populacjach nie stwierdzono różnic w częstości występowania powikłań między leczeniem oseltamiwirem i podawaniem placebo (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Specjalne środki ostrozności
Dzieci i młodzież Obecnie nie są dostępne żadne dane pozwalające na określenie zalecanego dawkowania dla wcześniaków (< 36 tygodni wieku postkoncepcyjnego). Ciężkie zaburzenia czynności nerek W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek występujących u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych, zalecane jest dostosowanie zarówno dawki leczniczej, jak i profilaktycznej. Nie ma wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania tego produktu leczniczego u niemowląt i dzieci (od 1 roku życia) z zaburzeniami czynności nerek, by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zdarzenia neuropsychiatryczne Podczas podawania oseltamiwiru pacjentom chorym na grypę, zwłaszcza dzieciom i młodzieży, obserwowano występowanie zdarzeń neuropsychiatrycznych. Zdarzenia te występują również u chorych na grypę, którzy nie przyjmują oseltamiwiru.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy ściśle obserwować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany zachowania oraz rozważyć zagrożenia i korzyści z dalszego leczenia, indywidualnie dla każdego pacjenta (patrz punkt 4.8). Produkt Segosana zawiera sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w kapsułce, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Właściwości farmakokinetyczne oseltamiwiru, takie jak niski stopień wiązania z białkami i metabolizm niezależny od systemów CYP450 i glukuronidazy (patrz punkt 5.2) sugerują, że wystąpienie znaczących klinicznie interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów jest mało prawdopodobne. Probenecyd U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przyjmujących jednocześnie probenecyd, nie jest konieczne dostosowanie dawki. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem anionowej drogi wydzielania w cewkach nerkowych, prowadzi do około dwukrotnego wzrostu ekspozycji na aktywny metabolit oseltamiwiru. Amoksycylina Oseltamiwir nie wykazuje interakcji kinetycznych z amoksycyliną, która jest wydalana tą samą drogą, co sugeruje, że interakcje oseltamiwiru zachodzące tą drogą są słabe.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Interakcje
Wydalanie przez nerki Wystąpienie znaczących klinicznie interakcji, spowodowanych konkurowaniem o wydzielanie cewkowe w nerkach, jest mało prawdopodobne ze względu na znany margines bezpieczeństwa dla większości takich substancji, sposobu eliminacji aktywnego metabolitu (przesączanie kłębuszkowe i anionowe wydzielanie kanalikowe) oraz pojemność tych dróg wydalania. Należy jednak zachować ostrożność, przepisując oseltamiwir pacjentom przyjmującym jednocześnie wydalane tą samą drogą substancje o wąskim marginesie terapeutycznym (np. chlorpropamid, metotreksat, fenylobutazon). 6. Dodatkowe informacje Nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych oseltamiwiru ani jego głównych metabolitów podczas jednoczesnego podawania z paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenkami magnezu i glinu, węglanem wapnia), rymantadyną lub warfaryną (u pacjentów reagujących stabilnie na leczenie warfaryną i niechorujących na grypę).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Grypa wiąże się z niekorzystnym wpływem na ciążę i płód oraz ryzykiem powstania poważnych wad wrodzonych, w tym wrodzonych wad serca. Duża liczba danych dotyczących ekspozycji kobiet w ciąży na oseltamiwir, uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu i z badań obserwacyjnych (ponad 1000 przypadków narażenia na lek w pierwszym trymestrze), wskazują na brak toksyczności oseltamiwiru powodującej wady wrodzone płodu lub noworodka. Jednak w jednym badaniu obserwacyjnym, mimo braku zwiększenia całkowitego ryzyka wad wrodzonych, wyniki dotyczące występowania poważnych wrodzonych wad serca, diagnozowanych w ciągu 12 miesięcy po urodzeniu, nie były jednoznaczne. W tym badaniu, częstość występowania poważnych wrodzonych wad serca po narażeniu na oseltamiwir w pierwszym trymestrze ciąży wyniosła 1,76% (7 niemowląt na 397 ciąż) w porównaniu z 1,01% w ciążach z populacji ogólnej bez narażenia na lek (iloraz szans 1,75, 95% przedział ufności 0,51 do 5,98).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest jasne, gdyż badanie miało ograniczoną moc. Co więcej, badanie to było zbyt małe, aby wiarygodnie ocenić poszczególne rodzaje poważnych wad wrodzonych; ponadto, populacje kobiet narażonych na działanie oseltamiwiru i kobiet nienarażonych nie mogły być w pełni porównane, w szczególności, jeśli chodzi o potwierdzenie, czy zachorowały czy nie zachorowały na grypę. Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Stosowanie oseltamiwiru może być rozważane w czasie ciąży, jeśli jest niezbędne i po rozważeniu dostępnych informacji o bezpieczeństwie i korzyściach (dane dotyczące korzyści ze stosowania dla kobiet w ciąży, patrz punkt 5.1 „Leczenie grypy u kobiet w ciąży”) oraz patogenności krążącego szczepu wirusa grypy. Karmienie piersi? U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania oseltamiwiru do mleka ludzkiego są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir i aktywny metabolit były wykrywane w mleku ludzkim, jednak ich stężenia były na tyle niskie, że dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią, można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla matki karmiącej piersią. Płodność Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby oseltamiwir wywierał wpływ na płodność kobiet lub mężczyzn (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Oseltamiwir nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa oseltamiwiru oparty jest na danych uzyskanych od 6049 pacjentów dorosłych lub młodzieży i 1473 dzieci leczonych oseltamiwirem lub placebo na grypę, oraz na danych uzyskanych od 3990 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 253 dzieci otrzymujących oseltamiwir, placebo, lub nieleczonych w celu profilaktyki grypy w badaniach klinicznych. Dodatkowo, 245 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 7 pacjentów z grupy młodzieży i 39 dzieci) otrzymywało oseltamiwir w leczeniu grypy i 475 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 18 dzieci, spośród których 10 otrzymywało oseltamiwir a 8 placebo) otrzymywało oseltamiwir lub placebo w celu profilaktyki grypy. U dorosłych lub młodzieży najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi działaniami leku (ang. ARs – Adverse Reactions) były nudności i wymioty w badaniach dotyczących leczenia, oraz nudności w badaniach dotyczących profilaktyki.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Większość tych działań niepożądanych była zgłaszana jako jednorazowe wystąpienie w pierwszej lub drugiej dobie leczenia i ustępowała samoistnie w ciągu 1-2 dni. U dzieci najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były wymioty. U większości pacjentów powyższe niepożądane działania tego produktu leczniczego nie spowodowały przerwania terapii oseltamiwirem. Do rzadkich, ciężkich działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu należą: reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne (anafilaktoidalne), zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa- Johnsona i toksyczna martwica naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia neuropsychiatryczne. (Zdarzenia neuropsychiatryczne, patrz punkt 4.4).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Tabelaryczna lista działań niepożądanych Działania niepożądane wymienione w tabeli poniżej mieszczą się w następujących kategoriach (zależnych od częstości ich występowania): bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000). Działania niepożądane są kwalifikowane do odpowiedniej kategorii w tabelach odpowiednio do łącznej analizy danych z badań klinicznych. Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i młodzieży: Tabela 1 przedstawia najczęściej występujące działania niepożądane obserwowane w badaniach dotyczących leczenia i profilaktyki z udziałem dorosłych lub młodzieży, którym podawano zalecaną dawkę (75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni w ramach leczenia oraz 75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni w ramach profilaktyki).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa zgłaszany u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę oseltamiwiru w ramach profilaktyki (75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni) był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia, pomimo dłuższego czasu przyjmowania dawki w badaniach profilaktyki. Tabela 1 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych i młodzieży, lub zgłaszane w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu Klasyfikacja Działania niepożądane zgodnie z częstością występowania układów i narządów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Bardzo często Często zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardzieli, zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok Niezbyt często Rzadko Zaburzenia krwi i układu chłonnego małopłytkowość Zaburzenia układu immunologicznego Zaburzenia psychiczne Zaburzenia układu nerwowego Zaburzenia oka ból głowy bezsenność reakcje nadwrażliwości zmiany poziomu świadomości, drgawki reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne (anafilaktoidalne) pobudzenie, niecodzienne zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenie, omamy, koszmary senne, samookaleczanie zaburzenia widzenia Zaburzenia serca zaburzenia rytmu serca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia żołądka i jelit Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych nudności kaszel, ból gardła, wodnisty wyciek z nosa wymioty, ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność zwiększona aktywność enzymów wątrobowych krwawienia z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie jelita grubego piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zapalenie wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej egzema (wyprysk), obrzęk zapalenie skóry, wysypka, pokrzywka naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna martwica naskórka Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból, zawroty głowy (w tym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), zmęczenie, gorączka, ból kończyn Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci: W badaniach klinicznych oseltamiwiru, podawanego w ramach leczenia grypy, wzięło udział w sumie 1473 dzieci (w tym dzieci w wieku 1–12 lat bez chorób współistniejących oraz dzieci w wieku 6–12 lat chore na astmę); z tego 851 dzieci przyjmowało oseltamiwir w postaci zawiesiny.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Grupa 158 dzieci przyjmowała zalecaną dawkę oseltamiwiru raz na dobę w badaniu profilaktyki poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (n = 99), 6-tygodniowym badaniu dotyczącym profilaktyki sezonowej u dzieci (n = 49) i 12-tygodniowym badaniu dotyczącym profilaktyki sezonowej u dzieci z obniżoną odpornością (n = 10). Tabela 2 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dzieci [dawkowanie oparte na wieku lub masie ciała (od 30 mg do 75 mg raz na dobę)] Klasyfikacja układów Działania niepożądane zgodnie z częstością występowania i narządów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zaburzenia układu nerwowego Zaburzenia oka Zaburzenia ucha i błędnika Bardzo często Często zapalenie ucha środkowego ból głowy zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienie oczu, wydzielina z oczu i ból oczu) ból ucha Niezbyt często zaburzenia błony bębenkowej Rzadko Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia żołądka i jelit Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej kaszel, przekrwienie błony śluzowej (nieżyt) nosa wymioty wodnista wydzielina z nosa ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność nudności zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowe zapalenie skóry) Opis wybranych działań niepożądanych: Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego Grypa może być związana z szeregiem różnych objawów neurologicznych i behawioralnych, które mogą obejmować: omamy, majaczenia i niecodzienne zachowanie, a w niektórych przypadkach mogą być zakończone zgonem.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Zdarzenia te mogą wystąpić w przebiegu zapalenia mózgu lub encefalopatii, lecz także bez jawnego ciężkiego stanu chorobowego. Po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu, u pacjentów chorych na grypę, którzy przyjmowali oseltamiwir, obserwowano przypadki drgawek i majaczenia (obejmujące objawy, takie jak: zmiany poziomu świadomości, splątanie, niecodzienne zachowanie, złudzenia, omamy, pobudzenie, niepokój, koszmary senne), w bardzo małej liczbie przypadków zakończone samookaleczeniem lub zgonem. Zdarzenia te występowały oraz ustępowały nagle i szybko, a obserwowano je przede wszystkim u dzieci i młodzieży. Udział oseltamiwiru w tych zdarzeniach jest nieznany. Podobne reakcje neuropsychiatryczne występowały również u pacjentów chorych na grypę, którzy nie przyjmowali oseltamiwiru.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym zapalenie wątroby i podwyższona aktywność enzymów wątrobowych u pacjentów z chorobą grypopodobną. Do tych przypadków należy piorunujące zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym lub niewydolność wątroby. Inne populacje specjalne Dzieci i młodzież (niemowlęta poniżej 1 roku życia) W dwóch badaniach mających na celu opisanie farmakokinetyki, farmakodynamiki i profilu bezpieczeństwa terapii z użyciem oseltamiwiru u 135 dzieci poniżej 1 roku życia zarażonych grypą profil bezpieczeństwa był zbliżony w poszczególnych kohortach wiekowych, a najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: wymioty, biegunka i pieluszkowe zapalenie skóry (patrz punkt 5.2). Nie ma dostatecznych danych dla niemowląt w wieku postkoncepcyjnym poniżej 36. tygodnia.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania oseltamiwiru w leczeniu grypy u niemowląt poniżej 1 roku życia, pochodzące z prospektywnych i retrospektywnych badań obserwacyjnych (obejmujących łącznie ponad 2400 niemowląt z tej grupy wiekowej), epidemiologicznej bazy danych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu sugerują, że profil bezpieczeństwa u niemowląt poniżej 1 roku życia jest podobny do znanego profilu bezpieczeństwa u dzieci od 1 roku życia. Osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca i (lub) układu oddechowego Populacja objęta badaniami dotyczącymi leczenia grypy składa się z dorosłych lub młodzieży bez chorób współistniejących oraz pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia powikłań z powodu grypy, np. osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca lub układu oddechowego).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa u pacjentów z grupy ryzyka był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego u dorosłych lub młodzieży bez chorób współistniejących. Pacjenci z obniżoną odporności? Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odpornością oceniano w dwóch badaniach z użyciem dawki standardowej lub wysokiej dawki (dawka podwojono lub potrojona) oseltamiwiru (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa oseltamiwiru obserwowany w tych badaniach był spójny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym we wcześniejszych badaniach klinicznych, w których oseltamiwir podawano w leczeniu grypy pacjentom bez obniżonej odporności we wszystkich grupach wiekowych (pod innymi względami zdrowym pacjentom lub pacjentom „z grupy ryzyka” [tj. pacjentom ze współwystępowaniem chorób układu oddechowego i (lub) serca]). Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym w grupie dzieci z obniżoną odpornością były wymioty (28%).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
W 12-tygodniowym badaniu profilaktyki z udziałem 475 pacjentów z obniżoną odpornością, w tym 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat i starszych, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy przyjmowali oseltamiwir był taki sam, jak wcześniej obserwowany w badaniach klinicznych profilaktyki oseltamiwiru. Dzieci z istniejącą astmą oskrzelow? Profil reakcji niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo zbliżony do obserwowanego u dzieci bez chorób współistniejących. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Raporty dotyczące przedawkowania oseltamiwiru zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano zdarzeń niepożądanych. Działania niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu oseltamiwiru w dawkach terapeutycznych, opisanych w punkcie 4.8 Działania niepożądane. Nie jest znana swoista odtrutka. Dzieci i młodzież Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży. Należy zachować ostrożność podczas przygotowywania oseltamiwiru w postaci zawiesiny doustnej oraz podczas podawania dzieciom produktów zawierających oseltamiwir.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnego, inhibitory neuraminidazy, kod ATC: J05AH02. Fosforan oseltamiwiru jest prolekiem aktywnego metabolitu (oseltamiwiru karboksylan). Ten aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych wirusów w organizmie. Oseltamiwiru karboksylan in vitro hamuje neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Oseltamiwiru fosforan hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach in vivo, na modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg dwa razy na dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B. Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań dotyczących narażenia na zakażenie zdrowych ochotników. Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosiła od 0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosiła 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM. Badania kliniczne Leczenie zakażenia gryp? Wskazanie to potwierdzono w badaniach klinicznych naturalnie występujących przypadków grypy, wśród których dominowało zakażenie wirusem grypy A. Oseltamiwir jest skuteczny tylko wobec choroby spowodowanej wirusem grypy. Z tego powodu, przedstawiono wyłącznie analizy statystyczne dla chorych zakażonych wirusem grypy.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W całej leczonej populacji, która obejmowała zarówno osoby zakażone wirusem grypy, jak i niezakażone (ITT), pierwotna skuteczność była zmniejszona proporcjonalnie do liczby osób niezakażonych wirusem grypy. W całej leczonej populacji zakażenie grypą potwierdzono u 67% (od 46% do 74%) pacjentów biorących udział w badaniu. Wśród osób w starszym wieku, 64% było zakażonych wirusem grypy, zaś wśród pacjentów z chorobami serca i (lub) układu oddechowego wirusem grypy zakażonych było 62%. We wszystkich badaniach III fazy, pacjentów rekrutowano do badania jedynie w okresie, gdy wirus grypy krążył w lokalnym środowisku. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i więcej: Pacjenci kwalifikowali się do badania, jeśli zgłosili się w ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów i mieli gorączkę ≥ 37,8°C, czemu towarzyszył przynajmniej jeden objaw ze strony układu oddechowego (kaszel, objawy ze strony nosa lub ból gardła) oraz co najmniej jeden objaw ogólny (bóle mięśni, dreszcze lub poty, złe samopoczucie, zmęczenie lub ból głowy).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W sumarycznej analizie wszystkich dorosłych i młodzieży (N = 2413) biorących udział w badaniu nad leczniczym stosowaniem oseltamiwiru w dawce 75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni, stwierdzono skrócenie mediany czasu trwania choroby o około jeden dzień, z 5,2 dnia (95% przedział ufności 4,9 – 5,5 dni) w grupie placebo do 4,2 dnia w grupie poddanej leczeniu (95% przedział ufności 4,0 – 4,4 dnia; p≤ 0,0001). Odsetek chorych, u których wystąpiły specyficzne powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych (przede wszystkim zapalenie oskrzeli) leczone antybiotykami, zmniejszył się z 12,7% (135/1063) w grupie placebo do 8,6% (116/1350) w grupie leczonej oseltamiwirem (p = 0,0012). Leczenie grypy w populacjach wysokiego ryzyka: U osób w starszym wieku (≥ 65 lat) i u osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, otrzymujących 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni, mediana czasu trwania choroby nie zmniejszyła się znacząco.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całkowity czas trwania gorączki zmniejszył się o jeden dzień w grupie leczonej oseltamiwirem. U osób w starszym wieku, zakażonych wirusem grypy, oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami z 19% (52/268) w grupie placebo do 12% (29/250) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,0156). U pacjentów zakażonych wirusem grypy z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, łączna częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami wynosiła 17% (22/133) w grupie placebo i 14% (16/118) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,5976). Leczenie grypy u kobiet w ciąży: Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, istnieją natomiast dane pochodzące z badań po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu i retrospektywnych badań obserwacyjnych, które wskazują na korzyści wynikające z niższej zachorowalności i śmiertelności w opisanym schemacie dawkowania, w tej populacji.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki z analiz farmakokinetycznych wskazują obniżoną ekspozycję na aktywny metabolit, nie zaleca się jednak dostosowania dawki w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt 5.2. Właściwości farmakokinetyczne, Specjalne populacje pacjentów). Leczenie grypy u dzieci: W badaniach u dzieci bez innych chorób (65% zakażonych wirusem grypy), w wieku od 1 roku życia do 12 lat (średnia wieku 5,3 lat), u których występowała gorączka (≥ 37,8°C) i kaszel lub katar, 67% pacjentów zakażonych wirusem grypy było zarażonych wirusem grypy A, zaś 33% wirusem grypy B. Leczenie oseltamiwirem, rozpoczęte w ciągu 48 godzin od wystąpienia objawów, znacząco zmniejszało czas do ustąpienia choroby (definiowanego jako jednoczesny powrót do normalnego stanu zdrowia i aktywności oraz ustąpienie gorączki, kaszlu i kataru) o 1,5 dnia (95% przedział ufności 0,6 – 2,2 dnia; p < 0,0001) w porównaniu z placebo.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oseltamiwir zmniejszał częstość występowania ostrego zapalenia ucha środkowego z 26,5% (53/200) w grupie placebo do 16% (29/183) u dzieci leczonych oseltamiwirem (p = 0,013). Drugie badanie objęło 334 dzieci chorych na astmę w wieku od 6 do 12 lat, spośród których 53,6% było zakażonych wirusem grypy. W grupie leczonej oseltamiwirem, mediana czasu trwania choroby nie zmniejszyła się znacząco. W tej populacji do dnia 6 (ostatni dzień leczenia) wartość FEV1 wzrosła o 10,8% w grupie leczonej oseltamiwirem w porównaniu do 4,7% w grupie otrzymującej placebo (p = 0,0148). Leczenie zakażenia wirusem grypy B: Łącznie 15% populacji zakażonej wirusem grypy miało wirusa grypy B, odsetek ten w poszczególnych badaniach wynosił od 1 do 33%. W pojedynczych badaniach, mediana czasu trwania choroby u pacjentów zakażonych wirusem grypy B nie różniła się znacząco między grupami leczonymi.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W celu dokonania analizy, zebrano dane 504 osób zakażonych wirusem grypy B, uczestniczących we wszystkich badaniach. Oseltamiwir skracał czas do złagodzenia objawów o 0,7 dnia (95% przedział ufności 0,1 – 1,6 dnia; p = 0,022) i czas trwania gorączki (≥ 37,8° C), kaszlu i kataru o jeden dzień (95 % przedział ufności 0,4 – 1,7 dnia; p < 0,001), w porównaniu z placebo. Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odpornością: Do randomizowanego badania, przeprowadzonego metodą podwójnie ślepej próby w celu oceny bezpieczeństwa i scharakteryzowania wpływu oseltamiwiru na rozwój opornego wirusa grypy (analiza główna) u pacjentów o obniżonej odporności zakażonych wirusem grypy, włączono 151 dorosłych pacjentów, 7 pacjentów z grupy młodzieży oraz 9 dzieci, u których możliwe było dokonanie oceny skuteczności oseltamiwiru (analiza drugorzędowa, brak mocy statystycznej).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do badania włączono pacjentów po przeszczepieniu narządów miąższowych [SOT], pacjentów po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych [HSCT], pacjentów zakażonych HIV z liczbą komórek CD4+ <500 komórek/mm³, pacjentów otrzymujących ogólnoustrojową terapię immunosupresyjną oraz pacjentów z hematologicznym nowotworem złośliwym. Pacjentów losowo przydzielono do leczenia, w ciągu 96 godzin od wystąpienia objawów, przez okres 10 dni. Schematy leczenia obejmowały: standardową dawkę (75 mg lub w przypadku dzieci dostosowaną do masy ciała) dwa razy na dobę (73 dorosłych pacjentów, 4 pacjentów z grupy młodzieży oraz 4 dzieci) lub podwojoną dawką (150 mg lub w przypadku dzieci dostosowaną do masy ciała) dwa razy na dobę (78 dorosłych pacjentów, 3 pacjentów z grupy młodzieży oraz 5 dzieci) oseltamiwiru. Mediana czasu do ustąpienia objawów (ang.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
time to resolution of symptoms, TTRS) u dorosłych i młodzieży była podobna pomiędzy grupą dawki standardowej (103,4 godziny [95% CI 75,4-122,7]) a grupą dawki podwojonej (107,2 godziny [95% CI 63,9-140,0]). TTRS w grupie dzieci był zmienny, a interpretacja wyników jest ograniczona małą liczebnością próby. Odsetek dorosłych pacjentów z zakażeniami wtórnymi w grupie dawki standardowej i w grupie dawki podwojonej był porównywalny (8,2% vs. z 5,1%). W przypadku dzieci i młodzieży tylko u jednego pacjenta (z grupy młodzieży) przyjmującego standardową dawkę wystąpiło zakażenie wtórne (bakteryjne zapalenie zatok). Zapobieganie grypie Skuteczność oseltamiwiru w zapobieganiu naturalnie występującej grypie wykazano w badaniach nad zapobieganiem po ekspozycji w gospodarstwach domowych i w dwóch badaniach dotyczących zapobiegania sezonowego. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności we wszystkich tych badaniach była częstość występowania potwierdzonej laboratoryjnie grypy.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wirulencja podczas epidemii grypy nie jest możliwa do przewidzenia i różni się w zależności od regionu i z sezonu na sezon, dlatego liczba osób wymagających leczenia (ang. number needed to treat, NNT), by zapobiec jednemu przypadkowi zachorowania na grypę, jest zmienna. Profilaktyka po ekspozycji: Badanie osób (12,6 % spośród nich było zaszczepione przeciw grypie), które kontaktowały się z pacjentem wskaźnikowym (ang. index case) chorym na grypę, obejmujące podawanie 75 mg oseltamiwiru raz na dobę, rozpoczynało się w ciągu 2 dni od wystąpienia objawów u pacjenta wskaźnikowego chorego na grypę i trwało przez siedem dni. Grypę potwierdzono w 163 z 377 przypadków wskaźnikowych. Oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość klinicznie potwierdzonych zachorowań na grypę u osób, które kontaktowały się z chorymi ze stwierdzoną grypą z 24/200 (12 %) w grupie placebo do 2/205 (1 %) w grupie leczonej oseltamiwirem (redukcja o 92 % [95 % przedział ufności 6 – 16; p ≤ 0,0001]).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U osób kontaktujących się z chorymi ze stwierdzoną grypą, liczba osób wymagających leczenia (wskaźnik NNT) wynosiła 10 (95 % przedział ufności 9 – 12), natomiast w całej populacji (ITT) wzrastał do 16 (95 % przedział ufności 15 – 19) niezależnie od tego, czy u chorego wskaźnikowego potwierdzono zakażenie wirusem grypy. Skuteczność oseltamiwiru w zapobieganiu naturalnie występującej grypie wykazano w badaniu dotyczącym profilaktyki poekspozycyjnej u domowników obejmujących osoby dorosłe, młodzież i dzieci w wieku od 1 roku życia do 12 lat, zarówno wśród przypadków wskaźnikowych grypy, jak i kontaktów rodzinnych. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceniającym skuteczność w tym badaniu, była częstość występowania potwierdzonych laboratoryjnie, przypadków grypy z objawami klinicznymi u domowników. Leczenie profilaktyczne oseltamiwirem stosowano przez 10 dni.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W całej populacji stwierdzono zmniejszenie częstości występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy u domowników z 20% (27/136) w grupie nieotrzymującej profilaktyki, do 7% (10/135) w grupie, która otrzymywała leczenie profilaktyczne (redukcja o 62,7%, [95% przedział ufności 26,0 – 81,2, p = 0,0042]). U domowników osób będących wskaźnikowymi przypadkami grypy, wystąpiło zmniejszenie częstości występowania grypy z 26% (23/89) w grupie nieotrzymującej leczenia profilaktycznego, do 11% (9/84) w grupie, która taka profilaktykę stosowała (redukcja o 58,5%, [95% przedział ufności 15,6 – 79,6; p = 0,0114]). Analiza podgrupy dzieci w wieku od 1 roku życia do 12 lat, wykazała znaczące zmniejszenie występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy z 19% (21/111) w grupie nieotrzymującej leczenia profilaktycznego do 7% (7/104) w grupie stosującej profilaktykę (redukcja o 64,4%, [95% przedział ufności 15,8 – 85,0, p = 0,0188]).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wśród dzieci, które nie wydzielały wirusa na początku badania, częstość występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy zmniejszyła się z 21% (15/70) w grupie nieotrzymującej profilaktyki do 4% (2/47) w grupie, która stosowała leczenie profilaktyczne (redukcja o 80,1%, [95% przedział ufności 22,0 – 94,9, p = 0,0206]). Wskaźnik NNT dla populacji pediatrycznej wyniósł 9 (95% przedział ufności 7 – 24) i 8 (95% przedział ufności 6, górna granica nie była mierzalna) odpowiednio w całej populacji (ITT) i w przypadku kontaktów dzieci z przypadkami wskaźnikowymi grypy (ITTII). Profilaktyka grypy po ekspozycji u niemowląt poniżej 1 roku życia podczas pandemii: Profilaktyka podczas pandemii grypy u dzieci w wieku 0-12 miesięcy nie była przedmiotem kontrolowanych badań klinicznych. W celu zapoznania się ze szczegółami dotyczącymi symulacji ekspozycji patrz punkt 5.2.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku: W sumarycznej analizie dwóch innych badań, przeprowadzonych na nieszczepionych dorosłych bez chorób współistniejących, oseltamiwir podawany w dawce 75 mg jeden raz na dobę przez 6 tygodni podczas wybuchu zachorowań na grypę w danym środowisku, znacząco zmniejszał częstość klinicznie stwierdzanych zachorowań na grypę z 25/519 (4,8%) w grupie otrzymującej placebo do 6/520 (1,2%) w grupie przyjmującej oseltamiwir (redukcja o 76%; [95% przedział ufności 1,6 – 5,7; p = 0,0006]). Wskaźnik NNT w tym badaniu wynosił 28 (95% przedział ufności 24 – 50). W badaniu przeprowadzonym na grupie osób w starszym wieku, przebywających w domach opieki, w którym 80% uczestników otrzymało szczepienie przeciw grypie w sezonie, w którym prowadzono badanie, oseltamiwir podawany w dawce 75 mg jeden raz na dobę przez 6 tygodni znacząco zmniejszał częstość klinicznie stwierdzonych zachorowań na grypę z 12/272 (4,4%) w grupie przyjmującej placebo do 1/276 (0,4%) w grupie przyjmującej oseltamiwir (redukcja o 92% [95% przedział ufności 1,5 – 6,6; p = 0,0015]).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wskaźnik NNT w tym badaniu wynosił 25 (95% przedział ufności 23 – 62). Profilaktyka grypy u pacjentów z obniżoną odpornością: Przeprowadzono podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo, randomizowane badanie dotyczące sezonowej profilaktyki grypy u 475 pacjentów z obniżoną odpornością, (388 pacjentów po przeszczepieniu narządów miąższowych [195 otrzymywało placebo; 193 oseltamiwir], 87 pacjentów po przeszczepieniu komórek macierzystych układu krwiotwórczego [43 otrzymywało placebo, 44 oseltamiwir], nie prowadzono badania u pacjentów z innymi przypadkami obniżonej odporności), wśród których było 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat. Pierwszorzędowym punktem końcowym w tym badaniu była częstość występowania laboratoryjnie potwierdzonych przypadków grypy z objawami klinicznymi, ustalonych na podstawie hodowli wirusa i (lub) czterokrotnego wzrostu poziomu przeciwciał HAI.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Częstość występowania laboratoryjnie potwierdzonych przypadków grypy z objawami klinicznymi wynosiła 2,9% (7/238) w grupie otrzymującej placebo i 2,1% (5/237) w grupie otrzymującej oseltamiwir (95% przedział ufności – 2,3% – 4,1%; p = 0,772). Nie przeprowadzono specjalnych badań w celu oceny redukcji ryzyka powikłań. Oporność na oseltamiwir Badania kliniczne: W badaniach klinicznych, sponsorowanych przez firmę Roche, badane było ryzyko pojawienia się szczepów wirusa grypy o zmniejszonej podatności lub otwartej oporności na oseltamiwir. Rozwój wirusów opornych na oseltamiwir w czasie leczenia częściej obserwowano u dzieci niż u dorosłych, w zakresie od mniej niż 1% u dorosłych do 18% u dzieci poniżej 1 roku życia. U dzieci, u których stwierdzono obecność wirusa opornego na oseltamiwir, na ogół wydalanie wirusa trwało dłużej niż u pacjentów z wrażliwym wirusem.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mimo tego, oporność na oseltamiwir, pojawiająca się w trakcie leczenia, nie wpływała na odpowiedź na leczenie oraz nie powodowała wydłużenia okresu występowania objawów grypy. Ogólnie większą częstość występowania oporności na oseltamiwir obserwowano u dorosłych i młodzieży z obniżoną odpornością leczonych standardową lub podwojoną dawką oseltamiwiru przez 10 dni [14,5% (10/69) w grupie dawki standardowej i 2,7% (2/74) w grupie dawki podwojonej] w porównaniu z danymi z badań z udziałem zdrowych pod innymi względami pacjentów dorosłych i młodzieży leczonych oseltamiwirem. Większość dorosłych pacjentów, u których rozwinęła się oporność, byli to biorcy przeszczepów (8/10 pacjentów w grupie dawki standardowej i 2/2 pacjentów w grupie dawki podwojonej). Większość pacjentów z wirusem opornym na oseltamiwir było zakażonych grypą typu A i występował u nich wydłużony okres rozsiewania wirusa.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Częstość występowania oporności na oseltamiwir u dzieci z obniżoną odpornością (w wieku ≤12 lat) leczonych oseltamiwirem zaobserwowano w dwóch badaniach i oceniono na 20,7% (6/29). Spośród sześciorga dzieci z obniżoną odpornością, u których zaobserwowano w trakcie leczenia oporność na oseltamiwir, 3 otrzymywało standardową dawkę, a 3 pacjentów wysoką dawkę (podwojona lub potrojona dawka). Większość miała ostrą białaczkę limfatyczną i była w wieku ≤5 lat. Częstość występowania oporności na oseltamiwir w badaniach klinicznych Populacja pacjentów Pacjenci z mutacjami powodującymi oporność (%) Dorośli i młodzież: 0,88% (21/2382) Dzieci (1-12 lat): 4,11% (71/1726) Niemowlęta (<1 roku życia): 18,31% (13/71) W badaniu fenotypowym* 0,88% (21/2382) 4,11% (71/1726) 18,31% (13/71) W badaniu genotypowym i fenotypowym* 1,13% (27/2396) 4,52% (78/1727) 18,31% (13/71) * Nie we wszystkich badaniach wykonywane było pełne badanie genotypowe.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Profilaktyka grypy Brak danych dotyczących występowania nagłej oporności na produkt leczniczy w dotychczas przeprowadzonych badaniach klinicznych związanych ze stosowaniem oseltamiwiru w profilaktyce poekspozycyjnej (7 dni), w profilaktyce poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (10 dni) i sezonowej profilaktyce grypy (42 dni) u pacjentów z prawidłową odpornością. Nie stwierdzono oporności podczas 12 tygodni badania dotyczącego profilaktyki u pacjentów z obniżoną odpornością. Dane z badań klinicznych i obserwacji: W szczepach wirusów grypy typu A i B, izolowanych od pacjentów nieeksponowanych na oseltamiwir, wykazano in vitro występowanie naturalnych mutacji związanych ze zmniejszoną wrażliwością na oseltamiwir. Oporne szczepy wyizolowano u pacjentów zarówno z prawidłową, jak i upośledzoną odpornością podczas leczenia oseltamiwirem.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów z upośledzoną odpornością oraz u małych dzieci istnieje wyższe ryzyko wystąpienia szczepów wirusa opornych na oseltamiwir podczas leczenia. Wyizolowane u pacjentów leczonych oseltamiwirem oraz w warunkach laboratoryjnych szczepy wirusa oporne na oseltamiwir zawierały mutacje w N1 i N2 neuraminidazach. Mutacje wykazywały tendencję do bycia specyficznymi dla podtypu wirusa. Od 2007 roku naturalnie występująca oporność związana z mutacją H275Y w szczepie sezonowym H1N1 wirusa była stwierdzana sporadycznie. Wrażliwość na oseltamiwir i występowanie tego typu szczepów wirusa wydają się różnić pod względem sezonowym i geograficznym. W 2008 roku H275Y wykryto u > 99% krążących izolatów H1N1 grypy w Europie. W 2009 roku wirus grypy H1N1 („świńskiej grypy”) był prawie wyłącznie wrażliwy na oseltamiwir, tylko ze sporadycznymi raportami dotyczącymi wystąpienia oporności w związku ze stosowaniem zarówno leczniczym, jak i profilaktycznym.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Wchłanianie Oseltamiwir łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego po doustnym podaniu fosforanu oseltamiwiru (proleku) i ulega wydajnemu przekształcaniu, głównie przez esterazy wątrobowe, do aktywnego metabolitu (oseltamiwiru karboksylan). Co najmniej 75% dawki doustnej dociera do krążenia ogólnego w postaci aktywnego metabolitu. Ekspozycja na prolek wynosi poniżej 5% w stosunku do aktywnego metabolitu. Stężenie w osoczu zarówno proleku, jak i aktywnego metabolitu jest proporcjonalne do dawki i nie zmienia się pod wpływem podawania produktu jednocześnie z pokarmem. Dystrybucja W stanie stacjonarnym, średnia objętość dystrybucji oseltamiwiru karboksylan u ludzi wynosi około 23 litry, co odpowiada objętości płynów pozakomórkowych organizmu. Ponieważ neuraminidaza wykazuje aktywność pozakomórkową, oseltamiwiru karboksylan dociera do wszystkich miejsc, gdzie rozprzestrzenia się wirus grypy.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wiązanie oseltamiwiru karboksylanu z białkami ludzkiego osocza jest znikome (około 3%). Metabolizm Oseltamiwir jest wydajnie przekształcany do oseltamiwiru karboksylanu przez esterazy znajdujące się przede wszystkim w wątrobie. W badaniach in vitro wykazano, że ani oseltamiwir, ani jego aktywny metabolit, nie są substratami ani inhibitorami głównych izoform cytochromu P450. W badaniach in vivo nie znaleziono żadnych koniugatów fazy 2 żadnego z tych dwóch związków. Eliminacja Wchłonięty oseltamiwir jest eliminowany przede wszystkim (> 90%) poprzez przekształcenie do oseltamiwiru karboksylanu. Związek ten nie podlega dalszemu metabolizmowi i jest wydalany z moczem. Maksymalne stężenie oseltamiwiru karboksylanu w surowicy obniża się zgodnie z okresem półtrwania wynoszącym u większości badanych od 6 do 10 godzin. Aktywny metabolit jest eliminowany w całości poprzez wydzielanie nerkowe.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy oseltamiwiru karboksylanu (18,8 l/h) przekracza wskaźnik przesączania kłębuszkowego (7,5 l/h), co wskazuje, że poza filtracją kłębkową zachodzi również wydzielanie kanalikowe. Poniżej 20% znakowanej izotopowo dawki doustnej jest wydalane z kałem. 17. Inne specjalne populacje pacjentów Dzieci i młodzież Niemowlęta poniżej 1 roku życia: Farmakokinetykę, farmakodynamikę i profil bezpieczeństwa oseltamiwiru oceniono w dwóch niekontrolowanych badaniach otwartych obejmujących zarażone grypą dzieci w wieku poniżej 1 roku życia (n=135). Prędkość klirensu czynnego metabolitu, skorygowana według masy ciała, zmniejsza się wraz z wiekiem wśród dzieci poniżej 1 roku życia. Ekspozycja na metabolit wykazuje również większą zmienność u najmłodszych niemowląt. Dostępne dane wskazują, że po podaniu dawki 3 mg/kg niemowlętom w wieku 0-12 miesięcy uzyskuje się ekspozycję na prolek i metabolit, która zapewnia oczekiwaną skuteczność, przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z tym, który obserwuje się u starszych dzieci i osób dorosłych przyjmujących zatwierdzoną dawkę (patrz punkt 4.1 i 4.2).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zgłaszane działania niepożądane były zgodne z profilem bezpieczeństwa ustalonym dla starszych dzieci. Nie ma dostępnych danych dotyczących poekspozycyjnej profilaktyki grypy u niemowląt poniżej 1 roku życia. Nie prowadzono badań nad profilaktyką u dzieci w wieku poniżej 12 lat podczas epidemii grypy w danym środowisku. Profilaktyka po ekspozycji na wirusa grypy u dzieci poniżej 1 roku życia podczas pandemii: Symulacja dawkowania 3 mg/kg raz na dobę u dzieci <1 roku życia wykazuje ekspozycję w takim samym zakresie jak w przypadku podawania dorosłym dawki 75 mg raz na dobę, lub większym. Ekspozycja ta nie przewyższa ekspozycji terapeutycznej dla niemowląt <1 roku życia (3 mg/kg mc. dwa razy na dobę) i przewiduje się, że będzie skutkowała porównywalnym profilem bezpieczeństwa (patrz punkt 4.8). Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących profilaktyki u niemowląt w wieku <1 roku życia.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze: Farmakokinetykę oseltamiwiru oceniano w badaniach farmakokinetycznych po podaniu dawki pojedynczej u niemowląt, dzieci i młodzieży od 1 roku życia do 16 lat. Farmakokinetyka po podaniu dawek wielokrotnych była badana u małej liczby dzieci biorących udział w badaniu skuteczności. Młodsze dzieci usuwały zarówno prolek, jak i jego aktywny metabolit szybciej, niż dorośli, co prowadziło do mniejszej ekspozycji przy danej dawce wyrażonej w mg/kg mc. Dawka 2 mg/kg mc. powoduje ekspozycję na oseltamiwiru karboksylan porównywalną do tej, jaką uzyskuje się u dorosłych otrzymujących pojedynczą dawkę 75 mg (około 1 mg/kg mc.). Farmakokinetyka oseltamiwiru u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat lub starszej jest podobna, do farmakokinetyki u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na aktywny metabolit w stanie stacjonarnym była u osób w starszym wieku (65 do 78 lat) o 25 do 35% wyższa w porównaniu z dorosłymi w wieku poniżej 65 lat, otrzymującymi porównywalne dawki oseltamiwiru.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Okresy półtrwania, obserwowane u osób w starszym wieku, były podobne jak u młodych dorosłych. Na podstawie ekspozycji na produkt leczniczy i tolerancji można stwierdzić, że u osób w starszym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, o ile nie ma dowodów na istnienie umiarkowanych lub ciężkich zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min) (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności nerek Podawanie 100 mg oseltamiwiru fosforanu dwa razy na dobę przez 5 dni pacjentom z niewydolnością nerek różnego stopnia wykazało, że ekspozycja na oseltamiwiru karboksylan jest odwrotnie proporcjonalna do zaburzenia czynności nerek. Dawkowanie, patrz punkt 4.2. Zaburzenia czynności wątroby Z badań in vitro wynika, że nie należy się spodziewać, by ekspozycja na oseltamiwir była znacząco zwiększona lub ekspozycja na jego aktywny metabolit znacząco zmniejszona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Kobiety w ciąży Zbiorcza analiza populacyjnych danych farmakokinetycznych wskazuje, że schemat dawkowania oseltamiwiru, opisany w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania, prowadzi do niższej (średnio o 30% dla wszystkich trymestrów) ekspozycji na aktywny metabolit u kobiet ciężarnych w porównaniu z kobietami nie będącymi w ciąży. Niższa przewidywalna ekspozycja pozostaje jednak na poziomie wyższym niż minimalne stężenie hamujące (wartości IC95, IC – Inhibitory Concentration) i działa terapeutycznie na różne szczepy wirusa grypy. Istnieją ponadto dowody z badań obserwacyjnych wskazujące na korzyści, jakie ta populacja może odnieść ze stosowania produktu w podanym schemacie dawkowania. Nie zaleca się zatem korekty dawek w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet ciężarnych (patrz punkt 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację). Pacjenci z obniżoną odporności?
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Analizy farmakokinetyki populacyjnej wskazują, że leczenie oseltamiwirem dorosłych oraz dzieci i młodzieży (w wieku <18 lat) z obniżoną odpornością (zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania) powoduje zwiększoną przewidywaną ekspozycję (od około 5% do 50%) na aktywny metabolit w porównaniu z pacjentami bez obniżonej odporności, u których występuje porównywalny klirens kreatyniny. Z uwagi na szeroki margines bezpieczeństwa aktywnego metabolitu, dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów ze względu na obniżoną odporność. Jednak, w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością i zaburzeniami czynności nerek, dawki należy dostosować zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania. Analizy farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z dwóch badań z udziałem pacjentów z obniżoną odpornością wykazały, że w przypadku ekspozycji wyższych niż uzyskane po podaniu dawki standardowej nie wystąpiła istotna dodatkowa korzyść.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne zebrane na podstawie konwencjonalnych badań nad farmakologią bezpieczeństwa, toksycznością powtarzanych dawek i genotoksycznością, nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla ludzi. Wyniki konwencjonalnych badań na gryzoniach dotyczących karcynogenności wykazały zależną od dawki tendencję do zwiększenia częstości występowania niektórych nowotworów, typowych dla szczepu gryzoni użytego do badań. Rozważając zakresy ekspozycji stosowane w badaniach na gryzoniach i uwzględniając oczekiwaną ekspozycję u ludzi, wyniki te nie zmieniają współczynnika korzyści do ryzyka stosowania oseltamiwiru we wskazaniach terapeutycznych. Badania teratogenności prowadzono na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek wynoszących odpowiednio do 1500 mg/kg mc. na dobę i do 500 mg/kg mc. na dobę. Nie stwierdzono żadnego wpływu na rozwój płodu. W badaniach nad płodnością szczurów otrzymujących dawkę do 1500 mg/kg mc.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
na dobę nie wykazano negatywnych reakcji u żadnej płci. W badaniach prenatalnych i postnatalnych u szczurów zaobserwowano wydłużenie porodu po dawce 1500 mg/kg mc. na dobę: margines bezpieczeństwa między ekspozycją u ludzi i najwyższą ekspozycją niedziałającą (500 mg/kg mc. na dobę) u szczurów jest 480-krotny dla oseltamiwiru i 44-krotny dla jego aktywnego metabolitu. Ekspozycja płodu na lek u szczurów i królików wynosiła około 15 do 20 % ekspozycji matki. U karmiących szczurów, oseltamiwir i jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka. Ograniczone dane u ludzi wskazują, że oseltamiwir oraz jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka matki. Ekstrapolacja danych zwierzęcych pozwala szacować, że wydzielanie obu związków wynosiłoby odpowiednio około 0,01 mg na dobę i 0,3 mg na dobę. W „maksymalizującym” teście na świnkach morskich wykazano zdolność oseltamiwiru do podrażnienia skóry. U około 50% zwierząt poddanych działaniu nieprzetworzonej substancji aktywnej wystąpił rumień.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stwierdzono odwracalne podrażnienie oczu u królika. Podczas gdy bardzo wysokie, pojedyncze, doustne dawki oseltamiwiru fosforanu, aż do najwyższej dawki badanej (1310 mg/kg mc.), nie powodowały reakcji niepożądanych u dorosłych szczurów, u młodych, 7-dniowych szczurów były toksyczne, w tym śmiertelne. Reakcje te obserwowano w przypadku dawek wynoszących 657 mg/kg mc. i większych. W przypadku dawki 500 mg/kg mc. nie obserwowano reakcji niepożądanych, również w przypadku leczenia przewlekłego (500 mg/kg mc. na dobę podawane od 7. do 21. dnia po porodzie).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Segosana 30 mg kapsułki twarde Skrobia żelowana, kukurydziana Powidon K30 Kroskarmeloza sodowa Talk Sodu stearylofumaran Osłonka kapsułki Żelatyna Tytanu dwutlenek (E 171) Żelaza tlenek żółty (E 172) Żelaza tlenek czerwony (E 172) Tusz do nadruku (Czarny tusz TEK SW 9008): Szelak Glikol propylenowy Amonowy wodorotlenek stężony Żelaza tlenek czarny (E 172) Potas wodorotlenek 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności Produkt Segosana, 30 mg, 45 mg, 75 mg, kapsułki twarde: 3 lata Przechowywanie zawiesiny przygotowanej w aptece: Okres ważności 10 dni, jeśli zawiesina przechowywana jest w temperaturze poniżej 25°C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Warunki przechowywania zawiesiny przygotowanej w aptece, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister PVC/PE/PVDC/Aluminium, w tekturowym pudełku. Wielkość opakowania: 10 kapsułek.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Produkt przygotowywany bezpośrednio przed użyciem. Gdy oseltamiwir w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej nie jest dostępny, fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym u dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych, mających trudności z połykaniem kapsułek, lub jeśli potrzebne są niższe dawki. W przypadku, gdy nie jest dostępny na rynku oseltamiwir w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej, farmaceuta może sporządzić zawiesinę (6 mg/ml) z oseltamiwiru w postaci kapsułek lub pacjenci mogą przygotować taką zawiesinę z kapsułek w domu. Bardziej zaleca się sporządzanie produktu w aptece niż w domu.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 45 mg
Dane farmaceutyczne
Szczegółowe informacje o przygotowywaniu produktu w domu zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynu oseltamiwiru w domu” ulotki dla pacjenta, dołączanej do opakowania produktu Segosana, kapsułki. Należy zapewnić strzykawki o odpowiedniej objętości i podziałce w celu podawania zawiesiny przygotowanej w aptece, jak również na potrzeby procedur związanych z przygotowywaniem produktu w domu. W obu sytuacjach najlepiej, by na strzykawce oznaczone były właściwe objętości.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Segosana, 30 mg, kapsułki, twarde Segosana, 45 mg, kapsułki, twarde Segosana, 75 mg, kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Segosana, 30 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka twarda zawiera oseltamiwiru fosforan, co odpowiada 30 mg oseltamiwiru. Segosana, 45 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka twarda zawiera oseltamiwiru fosforan, co odpowiada 45 mg oseltamiwiru. Segosana, 75 mg, kapsułki, twarde Każda kapsułka twarda zawiera oseltamiwiru fosforan, co odpowiada 75 mg oseltamiwiru. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Segosana 30 mg kapsułki, twarde Kapsułki twarde, żelatynowe, w rozmiarze „4”, o jasnożółtym, nieprzezroczystym korpusie z czarnym paskiem, z nadrukiem „M” oraz o jasnożółtym, nieprzezroczystym wieczku z nadrukiem „30 mg”. Rozmiar kapsułki wynosi około 14,37 mm.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Segosana 45 mg kapsułki, twarde Kapsułki twarde, żelatynowe, w rozmiarze „4”, o szarym, nieprzezroczystym korpusie z czarnym paskiem, z nadrukiem „M” oraz o szarym, nieprzezroczystym wieczku z nadrukiem „45 mg”. Rozmiar kapsułki wynosi około 14,37 mm. Segosana 75 mg kapsułki, twarde Kapsułki twarde, żelatynowe, w rozmiarze „2”, o szarym, nieprzezroczystym korpusie z czarnym paskiem, z nadrukiem „M” oraz o jasnożółtym, nieprzezroczystym wieczku z nadrukiem „75 mg”. Rozmiar kapsułki wynosi około 17,66 mm.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie grypy Oseltamiwir jest wskazany do stosowania u osób dorosłych i dzieci, w tym noworodków urodzonych w terminie, u których występują objawy typowe dla grypy, kiedy wirus grypy krąży w danym środowisku. Skuteczność leczenia wykazano wtedy, gdy zostaje rozpoczęte w ciągu dwóch dni od wystąpienia pierwszych objawów. Zapobieganie grypie Zapobieganie poekspozycyjne u osób od 1 roku życia, po kontakcie z przypadkiem klinicznie rozpoznanej grypy, kiedy wirus grypy występuje w danym środowisku. Właściwe stosowanie oseltamiwiru do zapobiegania grypie powinno wynikać z indywidualnej analizy każdego przypadku, uwzględniającej okoliczności i specyfikę populacji wymagającej ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku, gdy szczepy krążące nie odpowiadają szczepom wirusa zawartym w szczepionce, lub w przypadku pandemii) można rozważyć sezonową profilaktykę u osób od 1 roku życia.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Wskazania do stosowania
Oseltamiwir jest wskazany do poekspozycyjnego zapobiegania grypie u niemowląt poniżej 1 roku życia podczas pandemii grypy (patrz punkt 5.2). Oseltamiwir nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Stosowanie leków przeciwwirusowych do leczenia grypy i zapobiegania jej powinno się opierać na oficjalnych zaleceniach. Decyzja dotycząca użycia oseltamiwiru do leczenia i profilaktyki powinna być podjęta po uwzględnieniu charakterystyki krążących wirusów grypy, dostępnych informacji dotyczących wrażliwości na leki szczepów wirusa w danym sezonie oraz skutków choroby w różnych obszarach geograficznych i w różnych populacjach pacjentów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawkę 75 mg można podać jako: jedna kapsułka o mocy 75 mg lub jedna kapsułka o mocy 30 mg i jedna kapsułka o mocy 45 mg. Fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym dla dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych mających trudności z połykaniem kapsułek, lub gdy potrzebne są mniejsze dawki. Dorośli i młodzież w wieku od 13 lat Leczenie: Zalecana dawka doustna dla młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych to 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni. Masa ciała > 40 kg Zalecana dawka podawana przez 5 dni 75 mg dwa razy na dobę Zalecana dawka podawana przez 10 dni* Pacjenci z obniżoną odpornością 75 mg dwa razy na dobę *Zalecana długość leczenia u dorosłych i młodzieży z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów. Pacjenci z obniżoną odpornością.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej, w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirusa Zalecana dawka stosowana w celu zapobiegania grypie po bliskim kontakcie z osobą zakażoną, u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych, to 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez 10 dni. Masa ciała > 40 kg Zalecana dawka podawana przez 10 dni 75 mg jeden raz na dobę Zalecana dawka podawana przez 10 dni Pacjenci z obniżoną odpornością 75 mg jeden raz na dobę Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej, w ciągu pierwszych dwóch dni od kontaktu z zarażoną osobą. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku Zalecana dawka stosowana w celu zapobiegania grypie podczas występowania masowych zachorowań w danym środowisku, to 75 mg oseltamiwiru jeden raz na dobę przez okres do 6 tygodni (lub do 12 tygodni u pacjentów z obniżoną odpornością, patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Dzieci w wieku od 1 roku życia do 12 lat Dla tej populacji dostępny jest produkt Segosana w postaci kapsułek 30 mg, 45 mg i 75 mg. Może być również dostępny oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, jednak pod inną nazwą handlową. Leczenie Zaleca się następujące, zależne od masy ciała, dawkowanie u niemowląt i dzieci od 1 roku życia: Masa ciała 10 kg do 15 kg > 15 kg do 23 kg > 23 kg do 40 kg > 40 kg Zalecana dawka podawana przez 5 dni 30 mg dwa razy na dobę 45 mg dwa razy na dobę 60 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę Zalecana dawka podawana przez 10 dni* Pacjenci z obniżoną odporności? 30 mg dwa razy na dobę 45 mg dwa razy na dobę 60 mg dwa razy na dobę 75 mg dwa razy na dobę *Zalecana długość leczenia u dzieci (w wieku ≥1 roku) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów. Pacjenci z obniżoną odpornością.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej, w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirusa Zalecana dawka produktu Segosana w profilaktyce po ekspozycji na wirusa: Masa ciała 10 kg do 15 kg > 15 kg do 23 kg > 23 kg do 40 kg > 40 kg Zalecana dawka podawana przez 10 dni 30 mg raz na dobę 45 mg raz na dobę 60 mg raz na dobę 75 mg raz na dobę Zalecana dawka podawana przez 10 dni Pacjenci z obniżoną odporności? 30 mg raz na dobę 45 mg raz na dobę 60 mg raz na dobę 75 mg raz na dobę Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Niemowlęta w wieku 0-12 miesięcy Leczenie: Zalecana dawka u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy wynosi 3 mg/kg mc. dwa razy na dobę.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Dawkowanie to zostało określone na podstawie danych farmakokinetycznych i danych dotyczących bezpieczeństwa, które wykazały, że taka dawka u niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zapewnia uzyskanie takiego osoczowego stężenia proleku i czynnych metabolitów, któremu przypisuje się oczekiwaną skuteczność kliniczną przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z profilem ustalonym dla starszych dzieci i dorosłych (patrz punkt 5.2). U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie: Masa ciała* 3 kg 4 kg 5 kg 6 kg 7 kg 8 kg Zalecana dawka podawana przez 5 dni 9 mg dwa razy na dobę 12 mg dwa razy na dobę 15 mg dwa razy na dobę 18 mg dwa razy na dobę 21 mg dwa razy na dobę 24 mg dwa razy na dobę Zalecana dawka podawana przez 10 dni** Pacjenci z obniżoną odporności?
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
9 mg dwa razy na dobę 12 mg dwa razy na dobę 15 mg dwa razy na dobę 18 mg dwa razy na dobę 21 mg dwa razy na dobę 24 mg dwa razy na dobę *Tabela nie obejmuje wszystkich możliwych wartości masy ciała dla podanej populacji. Przy ustalaniu dawki dla wszystkich pacjentów poniżej 1 roku życia, należy przyjąć 3 mg/kg mc. bez względu na masę ciała pacjenta. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej, w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. **Zalecana długość leczenia u niemowląt (w wieku 0-12 miesięcy) z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt Specjalne grupy pacjentów. Pacjenci z obniżoną odpornością. Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków, to jest dzieci poniżej 36 tygodnia wieku postkoncepcyjnego. Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Profilaktyka po ekspozycji na wirusa Podczas pandemii grypy, zalecaną dawką stosowaną w celu zapobiegania grypie u niemowląt poniżej 1 roku życia jest połowa dobowej dawki leczniczej. Dawkowanie to jest określone na podstawie badań klinicznych z udziałem niemowląt, dzieci od 1 roku życia i dorosłych, które wykazały, że dawka profilaktyczna odpowiadająca połowie dobowej dawki leczniczej jest klinicznie skuteczna w zapobieganiu grypie. U niemowląt w wieku 0-12 miesięcy zaleca się następujące dawkowanie zależne od wieku (patrz punkt 5.2; dane dotyczące symulacji ekspozycji): Wiek 0 – 12 miesięcy Zalecana dawka podawana przez 10 dni 3 mg/kg mc. raz na dobę Zalecana dawka podawana przez 10 dni Pacjenci z obniżoną odpornością 3 mg/kg mc. raz na dobę Powyższe zalecenia dotyczące dawkowania nie są przeznaczone dla wcześniaków, to jest dzieci poniżej 36 tygodnia wieku postkoncepcyjnego.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Nie są dostępne wystarczające dane dla tych pacjentów, u których może być wymagane inne dawkowanie ze względu na niedojrzałość czynności fizjologicznych. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku 0-12 miesięcy. Specjalne grupy pacjentów Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawki leczniczej ani profilaktycznej. Nie prowadzono badań u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności nerek Leczenie grypy: Zaleca się zmniejszenie dawki u dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek. Zalecane dawkowanie przedstawiono w poniższej tabeli.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Klirens kreatyniny > 60 (ml/min) > 30 do 60 (ml/min) > 10 do 30 (ml/min) ≤ 10 (ml/min) Pacjenci hemodializowani Pacjenci dializowani otrzewnowo* Zalecana dawka lecznicza 75 mg dwa razy na dobę 30 mg dwa razy na dobę 30 mg raz na dobę Nie zaleca się (brak dostępnych danych) 30 mg po każdej hemodializie 30 mg pojedyncza dawka *Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis – CAPD); należy się spodziewać, iż oseltamiwiru karboksylan zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne, można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Zapobieganie grypie: U dorosłych i młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, zaleca się dostosowanie dawki zgodnie z poniższą tabelą.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Klirens kreatyniny > 60 (ml/min) > 30 do 60 (ml/min) > 10 do 30 (ml/min) ≤ 10 (ml/min) Pacjenci hemodializowani Pacjenci dializowani otrzewnowo* Zalecana dawka profilaktyczna > 60 (ml/min) 75 mg raz na dobę > 30 do 60 (ml/min) 30 mg raz na dobę > 10 do 30 (ml/min) 30 mg co drugi dzień Nie zaleca się (brak dostępnych danych) 30 mg po co drugiej hemodializie 30 mg raz w tygodniu *Dane pochodzą z badań pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej w warunkach ambulatoryjnych (CAPD); należy się spodziewać, iż oseltamiwiru karboksylan zostanie w większym stopniu usunięty przy użyciu automatycznej dializy otrzewnowej (APD). Jeśli nefrolog uzna za konieczne można dokonać zmiany sposobu leczenia z APD na CAPD. Nie ma wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania u niemowląt i dzieci (w wieku 12 lat i młodszych) z niewydolnością nerek, by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie
Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki, jeżeli nie stwierdza się umiarkowanego lub ciężkiego zaburzenia czynności nerek. Pacjenci z obniżoną odporności? Leczenie: Zalecana długość leczenia grypy u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 10 dni (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Nie jest wymagane dostosowanie dawki. Leczenie należy rozpoczynać jak najszybciej, w ciągu pierwszych dwóch dni po wystąpieniu objawów grypy. Profilaktyka sezonowa Długotrwała profilaktyka sezonowa, trwająca do 12 tygodni, była oceniana u pacjentów z obniżoną odpornością (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Sposób podawania Podanie doustne. Pacjenci, którzy mają trudności w połykaniu kapsułek, mogą przyjmować odpowiednie dawki oseltamiwiru w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej, który może być dostępny jednak nie pod tą nazwą handlową. Instrukcje dotyczące przygotowania roztworu bezpośrednio przed użyciem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Oseltamiwir jest skuteczny tylko w przypadku choroby wywołanej przez wirusy grypy. Nie ma dowodów na skuteczność oseltamiwiru w przypadku choroby wywołanej przez inne czynniki niż wirusy grypy (patrz punkt 5.1). Oseltamiwir nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Podawanie oseltamiwiru nie może wpływać na decyzję o stosowaniu u danej osoby corocznego szczepienia przeciw grypie. Ochrona przed grypą trwa jedynie tak długo, jak długo podaje się oseltamiwir. Oseltamiwir powinno się stosować do leczenia i zapobiegania grypie tylko wtedy, gdy wiarygodne dane epidemiologiczne wskazują, że wirus krąży w danym środowisku. Wykazano, że wrażliwość krążących szczepów wirusa grypy na oseltamiwir charakteryzuje się znaczną zmiennością (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Z tego powodu, lekarz przed podjęciem decyzji o zastosowaniu oseltamiwiru, powinien uwzględnić najnowsze dostępne informacje dotyczące wrażliwości krążących wirusów na oseltamiwir. 5. Ciężkie choroby współistniejące Nie są dostępne informacje o bezpieczeństwie i skuteczności oseltamiwiru u osób z chorobami na tyle ciężkimi lub niestabilnymi, że są uważane za niezbędne do hospitalizacji. Pacjenci z obniżoną odporności? Skuteczność stosowania oseltamiwiru zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce grypy u pacjentów z obniżoną odpornością, nie została w sposób pewny ustalona (patrz punkt 5.1). Choroby serca i (lub) układu oddechowego Nie ustalono skuteczności oseltamiwiru w leczeniu osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego. W tych populacjach nie stwierdzono różnic w częstości występowania powikłań między leczeniem oseltamiwirem i podawaniem placebo (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Dzieci i młodzież Obecnie nie są dostępne żadne dane pozwalające na określenie zalecanego dawkowania dla wcześniaków (< 36 tygodni wieku postkoncepcyjnego). Ciężkie zaburzenia czynności nerek W przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek występujących u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych, zalecane jest dostosowanie zarówno dawki leczniczej, jak i profilaktycznej. Nie ma wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania tego produktu leczniczego u niemowląt i dzieci (od 1 roku życia) z zaburzeniami czynności nerek, by można było określić zalecane dawkowanie w tej grupie pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2). Zdarzenia neuropsychiatryczne Podczas podawania oseltamiwiru pacjentom chorym na grypę, zwłaszcza dzieciom i młodzieży, obserwowano występowanie zdarzeń neuropsychiatrycznych. Zdarzenia te występują również u chorych na grypę, którzy nie przyjmują oseltamiwiru.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy ściśle obserwować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany zachowania oraz rozważyć zagrożenia i korzyści z dalszego leczenia, indywidualnie dla każdego pacjenta (patrz punkt 4.8). Produkt Segosana zawiera sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w kapsułce, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Właściwości farmakokinetyczne oseltamiwiru, takie jak niski stopień wiązania z białkami i metabolizm niezależny od systemów CYP450 i glukuronidazy (patrz punkt 5.2) sugerują, że wystąpienie znaczących klinicznie interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów jest mało prawdopodobne. Probenecyd U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przyjmujących jednocześnie probenecyd, nie jest konieczne dostosowanie dawki. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem anionowej drogi wydzielania w cewkach nerkowych, prowadzi do około dwukrotnego wzrostu ekspozycji na aktywny metabolit oseltamiwiru. Amoksycylina Oseltamiwir nie wykazuje interakcji kinetycznych z amoksycyliną, która jest wydalana tą samą drogą, co sugeruje, że interakcje oseltamiwiru zachodzące tą drogą są słabe.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Interakcje
Wydalanie przez nerki Wystąpienie znaczących klinicznie interakcji, spowodowanych konkurowaniem o wydzielanie cewkowe w nerkach, jest mało prawdopodobne ze względu na znany margines bezpieczeństwa dla większości takich substancji, sposobu eliminacji aktywnego metabolitu (przesączanie kłębuszkowe i anionowe wydzielanie kanalikowe) oraz pojemność tych dróg wydalania. Należy jednak zachować ostrożność, przepisując oseltamiwir pacjentom przyjmującym jednocześnie wydalane tą samą drogą substancje o wąskim marginesie terapeutycznym (np. chlorpropamid, metotreksat, fenylobutazon). 6. Dodatkowe informacje Nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych oseltamiwiru ani jego głównych metabolitów podczas jednoczesnego podawania z paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenkami magnezu i glinu, węglanem wapnia), rymantadyną lub warfaryną (u pacjentów reagujących stabilnie na leczenie warfaryną i niechorujących na grypę).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Grypa wiąże się z niekorzystnym wpływem na ciążę i płód oraz ryzykiem powstania poważnych wad wrodzonych, w tym wrodzonych wad serca. Duża liczba danych dotyczących ekspozycji kobiet w ciąży na oseltamiwir, uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu i z badań obserwacyjnych (ponad 1000 przypadków narażenia na lek w pierwszym trymestrze), wskazują na brak toksyczności oseltamiwiru powodującej wady wrodzone płodu lub noworodka. Jednak w jednym badaniu obserwacyjnym, mimo braku zwiększenia całkowitego ryzyka wad wrodzonych, wyniki dotyczące występowania poważnych wrodzonych wad serca, diagnozowanych w ciągu 12 miesięcy po urodzeniu, nie były jednoznaczne. W tym badaniu, częstość występowania poważnych wrodzonych wad serca po narażeniu na oseltamiwir w pierwszym trymestrze ciąży wyniosła 1,76% (7 niemowląt na 397 ciąż) w porównaniu z 1,01% w ciążach z populacji ogólnej bez narażenia na lek (iloraz szans 1,75, 95% przedział ufności 0,51 do 5,98).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest jasne, gdyż badanie miało ograniczoną moc. Co więcej, badanie to było zbyt małe, aby wiarygodnie ocenić poszczególne rodzaje poważnych wad wrodzonych; ponadto, populacje kobiet narażonych na działanie oseltamiwiru i kobiet nienarażonych nie mogły być w pełni porównane, w szczególności, jeśli chodzi o potwierdzenie, czy zachorowały czy nie zachorowały na grypę. Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Stosowanie oseltamiwiru może być rozważane w czasie ciąży, jeśli jest niezbędne i po rozważeniu dostępnych informacji o bezpieczeństwie i korzyściach (dane dotyczące korzyści ze stosowania dla kobiet w ciąży, patrz punkt 5.1 „Leczenie grypy u kobiet w ciąży”) oraz patogenności krążącego szczepu wirusa grypy. Karmienie piersi? U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania oseltamiwiru do mleka ludzkiego są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir i aktywny metabolit były wykrywane w mleku ludzkim, jednak ich stężenia były na tyle niskie, że dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią, można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla matki karmiącej piersią. Płodność Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby oseltamiwir wywierał wpływ na płodność kobiet lub mężczyzn (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Oseltamiwir nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa oseltamiwiru oparty jest na danych uzyskanych od 6049 pacjentów dorosłych lub młodzieży i 1473 dzieci leczonych oseltamiwirem lub placebo na grypę, oraz na danych uzyskanych od 3990 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 253 dzieci otrzymujących oseltamiwir, placebo, lub nieleczonych w celu profilaktyki grypy w badaniach klinicznych. Dodatkowo, 245 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 7 pacjentów z grupy młodzieży i 39 dzieci) otrzymywało oseltamiwir w leczeniu grypy i 475 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 18 dzieci, spośród których 10 otrzymywało oseltamiwir a 8 placebo) otrzymywało oseltamiwir lub placebo w celu profilaktyki grypy. U dorosłych lub młodzieży najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi działaniami leku (ang. ARs – Adverse Reactions) były nudności i wymioty w badaniach dotyczących leczenia, oraz nudności w badaniach dotyczących profilaktyki.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Większość tych działań niepożądanych była zgłaszana jako jednorazowe wystąpienie w pierwszej lub drugiej dobie leczenia i ustępowała samoistnie w ciągu 1-2 dni. U dzieci najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były wymioty. U większości pacjentów powyższe niepożądane działania tego produktu leczniczego nie spowodowały przerwania terapii oseltamiwirem. Do rzadkich, ciężkich działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu należą: reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne (anafilaktoidalne), zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa- Johnsona i toksyczna martwica naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia neuropsychiatryczne. (Zdarzenia neuropsychiatryczne, patrz punkt 4.4).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Tabelaryczna lista działań niepożądanych Działania niepożądane wymienione w tabeli poniżej mieszczą się w następujących kategoriach (zależnych od częstości ich występowania): bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000). Działania niepożądane są kwalifikowane do odpowiedniej kategorii w tabelach odpowiednio do łącznej analizy danych z badań klinicznych. Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i młodzieży: Tabela 1 przedstawia najczęściej występujące działania niepożądane obserwowane w badaniach dotyczących leczenia i profilaktyki z udziałem dorosłych lub młodzieży, którym podawano zalecaną dawkę (75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni w ramach leczenia oraz 75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni w ramach profilaktyki).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa zgłaszany u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę oseltamiwiru w ramach profilaktyki (75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni) był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia, pomimo dłuższego czasu przyjmowania dawki w badaniach profilaktyki. Tabela 1 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych i młodzieży, lub zgłaszane w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu Klasyfikacja Działania niepożądane zgodnie z częstością występowania układów i narządów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Bardzo często Często zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardzieli, zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok Niezbyt często Rzadko Zaburzenia krwi i układu chłonnego małopłytkowość Zaburzenia układu immunologicznego Zaburzenia psychiczne Zaburzenia układu nerwowego Zaburzenia oka ból głowy bezsenność reakcje nadwrażliwości zmiany poziomu świadomości, drgawki reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne (anafilaktoidalne) pobudzenie, niecodzienne zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenie, omamy, koszmary senne, samookaleczanie zaburzenia widzenia Zaburzenia serca zaburzenia rytmu serca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia żołądka i jelit Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych nudności kaszel, ból gardła, wodnisty wyciek z nosa wymioty, ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność zwiększona aktywność enzymów wątrobowych krwawienia z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie jelita grubego piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zapalenie wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej egzema (wyprysk), obrzęk zapalenie skóry, wysypka, pokrzywka naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna martwica naskórka Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból, zawroty głowy (w tym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), zmęczenie, gorączka, ból kończyn Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci: W badaniach klinicznych oseltamiwiru, podawanego w ramach leczenia grypy, wzięło udział w sumie 1473 dzieci (w tym dzieci w wieku 1–12 lat bez chorób współistniejących oraz dzieci w wieku 6–12 lat chore na astmę); z tego 851 dzieci przyjmowało oseltamiwir w postaci zawiesiny.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Grupa 158 dzieci przyjmowała zalecaną dawkę oseltamiwiru raz na dobę w badaniu profilaktyki poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (n = 99), 6-tygodniowym badaniu dotyczącym profilaktyki sezonowej u dzieci (n = 49) i 12-tygodniowym badaniu dotyczącym profilaktyki sezonowej u dzieci z obniżoną odpornością (n = 10). Tabela 2 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dzieci [dawkowanie oparte na wieku lub masie ciała (od 30 mg do 75 mg raz na dobę)] Klasyfikacja układów Działania niepożądane zgodnie z częstością występowania i narządów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zaburzenia układu nerwowego Zaburzenia oka Zaburzenia ucha i błędnika Bardzo często Często zapalenie ucha środkowego ból głowy zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienie oczu, wydzielina z oczu i ból oczu) ból ucha Niezbyt często zaburzenia błony bębenkowej Rzadko Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zaburzenia żołądka i jelit Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej kaszel, przekrwienie błony śluzowej (nieżyt) nosa wymioty wodnista wydzielina z nosa ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność nudności zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowe zapalenie skóry) Opis wybranych działań niepożądanych: Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego Grypa może być związana z szeregiem różnych objawów neurologicznych i behawioralnych, które mogą obejmować: omamy, majaczenia i niecodzienne zachowanie, a w niektórych przypadkach mogą być zakończone zgonem.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Zdarzenia te mogą wystąpić w przebiegu zapalenia mózgu lub encefalopatii, lecz także bez jawnego ciężkiego stanu chorobowego. Po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu, u pacjentów chorych na grypę, którzy przyjmowali oseltamiwir, obserwowano przypadki drgawek i majaczenia (obejmujące objawy, takie jak: zmiany poziomu świadomości, splątanie, niecodzienne zachowanie, złudzenia, omamy, pobudzenie, niepokój, koszmary senne), w bardzo małej liczbie przypadków zakończone samookaleczeniem lub zgonem. Zdarzenia te występowały oraz ustępowały nagle i szybko, a obserwowano je przede wszystkim u dzieci i młodzieży. Udział oseltamiwiru w tych zdarzeniach jest nieznany. Podobne reakcje neuropsychiatryczne występowały również u pacjentów chorych na grypę, którzy nie przyjmowali oseltamiwiru.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym zapalenie wątroby i podwyższona aktywność enzymów wątrobowych u pacjentów z chorobą grypopodobną. Do tych przypadków należy piorunujące zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym lub niewydolność wątroby. Inne populacje specjalne Dzieci i młodzież (niemowlęta poniżej 1 roku życia) W dwóch badaniach mających na celu opisanie farmakokinetyki, farmakodynamiki i profilu bezpieczeństwa terapii z użyciem oseltamiwiru u 135 dzieci poniżej 1 roku życia zarażonych grypą profil bezpieczeństwa był zbliżony w poszczególnych kohortach wiekowych, a najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: wymioty, biegunka i pieluszkowe zapalenie skóry (patrz punkt 5.2). Nie ma dostatecznych danych dla niemowląt w wieku postkoncepcyjnym poniżej 36. tygodnia.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Dostępne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania oseltamiwiru w leczeniu grypy u niemowląt poniżej 1 roku życia, pochodzące z prospektywnych i retrospektywnych badań obserwacyjnych (obejmujących łącznie ponad 2400 niemowląt z tej grupy wiekowej), epidemiologicznej bazy danych oraz zgłoszeń po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu sugerują, że profil bezpieczeństwa u niemowląt poniżej 1 roku życia jest podobny do znanego profilu bezpieczeństwa u dzieci od 1 roku życia. Osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca i (lub) układu oddechowego Populacja objęta badaniami dotyczącymi leczenia grypy składa się z dorosłych lub młodzieży bez chorób współistniejących oraz pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia powikłań z powodu grypy, np. osoby starsze i pacjenci z przewlekłą chorobą serca lub układu oddechowego).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa u pacjentów z grupy ryzyka był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego u dorosłych lub młodzieży bez chorób współistniejących. Pacjenci z obniżoną odporności? Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odpornością oceniano w dwóch badaniach z użyciem dawki standardowej lub wysokiej dawki (dawka podwojono lub potrojona) oseltamiwiru (patrz punkt 5.1). Profil bezpieczeństwa oseltamiwiru obserwowany w tych badaniach był spójny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym we wcześniejszych badaniach klinicznych, w których oseltamiwir podawano w leczeniu grypy pacjentom bez obniżonej odporności we wszystkich grupach wiekowych (pod innymi względami zdrowym pacjentom lub pacjentom „z grupy ryzyka” [tj. pacjentom ze współwystępowaniem chorób układu oddechowego i (lub) serca]). Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym w grupie dzieci z obniżoną odpornością były wymioty (28%).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
W 12-tygodniowym badaniu profilaktyki z udziałem 475 pacjentów z obniżoną odpornością, w tym 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat i starszych, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy przyjmowali oseltamiwir był taki sam, jak wcześniej obserwowany w badaniach klinicznych profilaktyki oseltamiwiru. Dzieci z istniejącą astmą oskrzelow? Profil reakcji niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo zbliżony do obserwowanego u dzieci bez chorób współistniejących. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Raporty dotyczące przedawkowania oseltamiwiru zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano zdarzeń niepożądanych. Działania niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu oseltamiwiru w dawkach terapeutycznych, opisanych w punkcie 4.8 Działania niepożądane. Nie jest znana swoista odtrutka. Dzieci i młodzież Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży. Należy zachować ostrożność podczas przygotowywania oseltamiwiru w postaci zawiesiny doustnej oraz podczas podawania dzieciom produktów zawierających oseltamiwir.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnego, inhibitory neuraminidazy, kod ATC: J05AH02. Fosforan oseltamiwiru jest prolekiem aktywnego metabolitu (oseltamiwiru karboksylan). Ten aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych wirusów w organizmie. Oseltamiwiru karboksylan in vitro hamuje neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Oseltamiwiru fosforan hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach in vivo, na modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg dwa razy na dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B. Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań dotyczących narażenia na zakażenie zdrowych ochotników. Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosiła od 0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosiła 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM. Badania kliniczne Leczenie zakażenia gryp? Wskazanie to potwierdzono w badaniach klinicznych naturalnie występujących przypadków grypy, wśród których dominowało zakażenie wirusem grypy A. Oseltamiwir jest skuteczny tylko wobec choroby spowodowanej wirusem grypy. Z tego powodu, przedstawiono wyłącznie analizy statystyczne dla chorych zakażonych wirusem grypy.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W całej leczonej populacji, która obejmowała zarówno osoby zakażone wirusem grypy, jak i niezakażone (ITT), pierwotna skuteczność była zmniejszona proporcjonalnie do liczby osób niezakażonych wirusem grypy. W całej leczonej populacji zakażenie grypą potwierdzono u 67% (od 46% do 74%) pacjentów biorących udział w badaniu. Wśród osób w starszym wieku, 64% było zakażonych wirusem grypy, zaś wśród pacjentów z chorobami serca i (lub) układu oddechowego wirusem grypy zakażonych było 62%. We wszystkich badaniach III fazy, pacjentów rekrutowano do badania jedynie w okresie, gdy wirus grypy krążył w lokalnym środowisku. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i więcej: Pacjenci kwalifikowali się do badania, jeśli zgłosili się w ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów i mieli gorączkę ≥ 37,8°C, czemu towarzyszył przynajmniej jeden objaw ze strony układu oddechowego (kaszel, objawy ze strony nosa lub ból gardła) oraz co najmniej jeden objaw ogólny (bóle mięśni, dreszcze lub poty, złe samopoczucie, zmęczenie lub ból głowy).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W sumarycznej analizie wszystkich dorosłych i młodzieży (N = 2413) biorących udział w badaniu nad leczniczym stosowaniem oseltamiwiru w dawce 75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni, stwierdzono skrócenie mediany czasu trwania choroby o około jeden dzień, z 5,2 dnia (95% przedział ufności 4,9 – 5,5 dni) w grupie placebo do 4,2 dnia w grupie poddanej leczeniu (95% przedział ufności 4,0 – 4,4 dnia; p≤ 0,0001). Odsetek chorych, u których wystąpiły specyficzne powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych (przede wszystkim zapalenie oskrzeli) leczone antybiotykami, zmniejszył się z 12,7% (135/1063) w grupie placebo do 8,6% (116/1350) w grupie leczonej oseltamiwirem (p = 0,0012). Leczenie grypy w populacjach wysokiego ryzyka: U osób w starszym wieku (≥ 65 lat) i u osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, otrzymujących 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni, mediana czasu trwania choroby nie zmniejszyła się znacząco.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całkowity czas trwania gorączki zmniejszył się o jeden dzień w grupie leczonej oseltamiwirem. U osób w starszym wieku, zakażonych wirusem grypy, oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami z 19% (52/268) w grupie placebo do 12% (29/250) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,0156). U pacjentów zakażonych wirusem grypy z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, łączna częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami wynosiła 17% (22/133) w grupie placebo i 14% (16/118) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,5976). Leczenie grypy u kobiet w ciąży: Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, istnieją natomiast dane pochodzące z badań po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu i retrospektywnych badań obserwacyjnych, które wskazują na korzyści wynikające z niższej zachorowalności i śmiertelności w opisanym schemacie dawkowania, w tej populacji.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki z analiz farmakokinetycznych wskazują obniżoną ekspozycję na aktywny metabolit, nie zaleca się jednak dostosowania dawki w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt 5.2. Właściwości farmakokinetyczne, Specjalne populacje pacjentów). Leczenie grypy u dzieci: W badaniach u dzieci bez innych chorób (65% zakażonych wirusem grypy), w wieku od 1 roku życia do 12 lat (średnia wieku 5,3 lat), u których występowała gorączka (≥ 37,8°C) i kaszel lub katar, 67% pacjentów zakażonych wirusem grypy było zarażonych wirusem grypy A, zaś 33% wirusem grypy B. Leczenie oseltamiwirem, rozpoczęte w ciągu 48 godzin od wystąpienia objawów, znacząco zmniejszało czas do ustąpienia choroby (definiowanego jako jednoczesny powrót do normalnego stanu zdrowia i aktywności oraz ustąpienie gorączki, kaszlu i kataru) o 1,5 dnia (95% przedział ufności 0,6 – 2,2 dnia; p < 0,0001) w porównaniu z placebo.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oseltamiwir zmniejszał częstość występowania ostrego zapalenia ucha środkowego z 26,5% (53/200) w grupie placebo do 16% (29/183) u dzieci leczonych oseltamiwirem (p = 0,013). Drugie badanie objęło 334 dzieci chorych na astmę w wieku od 6 do 12 lat, spośród których 53,6% było zakażonych wirusem grypy. W grupie leczonej oseltamiwirem, mediana czasu trwania choroby nie zmniejszyła się znacząco. W tej populacji do dnia 6 (ostatni dzień leczenia) wartość FEV1 wzrosła o 10,8% w grupie leczonej oseltamiwirem w porównaniu do 4,7% w grupie otrzymującej placebo (p = 0,0148). Leczenie zakażenia wirusem grypy B: Łącznie 15% populacji zakażonej wirusem grypy miało wirusa grypy B, odsetek ten w poszczególnych badaniach wynosił od 1 do 33%. W pojedynczych badaniach, mediana czasu trwania choroby u pacjentów zakażonych wirusem grypy B nie różniła się znacząco między grupami leczonymi.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W celu dokonania analizy, zebrano dane 504 osób zakażonych wirusem grypy B, uczestniczących we wszystkich badaniach. Oseltamiwir skracał czas do złagodzenia objawów o 0,7 dnia (95% przedział ufności 0,1 – 1,6 dnia; p = 0,022) i czas trwania gorączki (≥ 37,8° C), kaszlu i kataru o jeden dzień (95 % przedział ufności 0,4 – 1,7 dnia; p < 0,001), w porównaniu z placebo. Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odpornością: Do randomizowanego badania, przeprowadzonego metodą podwójnie ślepej próby w celu oceny bezpieczeństwa i scharakteryzowania wpływu oseltamiwiru na rozwój opornego wirusa grypy (analiza główna) u pacjentów o obniżonej odporności zakażonych wirusem grypy, włączono 151 dorosłych pacjentów, 7 pacjentów z grupy młodzieży oraz 9 dzieci, u których możliwe było dokonanie oceny skuteczności oseltamiwiru (analiza drugorzędowa, brak mocy statystycznej).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do badania włączono pacjentów po przeszczepieniu narządów miąższowych [SOT], pacjentów po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych [HSCT], pacjentów zakażonych HIV z liczbą komórek CD4+ <500 komórek/mm³, pacjentów otrzymujących ogólnoustrojową terapię immunosupresyjną oraz pacjentów z hematologicznym nowotworem złośliwym. Pacjentów losowo przydzielono do leczenia, w ciągu 96 godzin od wystąpienia objawów, przez okres 10 dni. Schematy leczenia obejmowały: standardową dawkę (75 mg lub w przypadku dzieci dostosowaną do masy ciała) dwa razy na dobę (73 dorosłych pacjentów, 4 pacjentów z grupy młodzieży oraz 4 dzieci) lub podwojoną dawkę (150 mg lub w przypadku dzieci dostosowaną do masy ciała) dwa razy na dobę (78 dorosłych pacjentów, 3 pacjentów z grupy młodzieży oraz 5 dzieci) oseltamiwiru. Mediana czasu do ustąpienia objawów (ang.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
time to resolution of symptoms, TTRS) u dorosłych i młodzieży była podobna pomiędzy grupą dawki standardowej (103,4 godziny [95% CI 75,4-122,7]) a grupą dawki podwojonej (107,2 godziny [95% CI 63,9-140,0]). TTRS w grupie dzieci był zmienny, a interpretacja wyników jest ograniczona małą liczebnością próby. Odsetek dorosłych pacjentów z zakażeniami wtórnymi w grupie dawki standardowej i w grupie dawki podwojonej był porównywalny (8,2% vs. z 5,1%). W przypadku dzieci i młodzieży tylko u jednego pacjenta (z grupy młodzieży) przyjmującego standardową dawkę wystąpiło zakażenie wtórne (bakteryjne zapalenie zatok). Zapobieganie grypie Skuteczność oseltamiwiru w zapobieganiu naturalnie występującej grypie wykazano w badaniach nad zapobieganiem po ekspozycji w gospodarstwach domowych i w dwóch badaniach dotyczących zapobiegania sezonowego. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceny skuteczności we wszystkich tych badaniach była częstość występowania potwierdzonej laboratoryjnie grypy.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wirulencja podczas epidemii grypy nie jest możliwa do przewidzenia i różni się w zależności od regionu i z sezonu na sezon, dlatego liczba osób wymagających leczenia (ang. number needed to treat, NNT), by zapobiec jednemu przypadkowi zachorowania na grypę, jest zmienna. Profilaktyka po ekspozycji: Badanie osób (12,6 % spośród nich było zaszczepione przeciw grypie), które kontaktowały się z pacjentem wskaźnikowym (ang. index case) chorym na grypę, obejmujące podawanie 75 mg oseltamiwiru raz na dobę, rozpoczynało się w ciągu 2 dni od wystąpienia objawów u pacjenta wskaźnikowego chorego na grypę i trwało przez siedem dni. Grypę potwierdzono w 163 z 377 przypadków wskaźnikowych. Oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość klinicznie potwierdzonych zachorowań na grypę u osób, które kontaktowały się z chorymi ze stwierdzoną grypą z 24/200 (12 %) w grupie placebo do 2/205 (1 %) w grupie leczonej oseltamiwirem (redukcja o 92 % [95 % przedział ufności 6 – 16; p ≤ 0,0001]).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U osób kontaktujących się z chorymi ze stwierdzoną grypą, liczba osób wymagających leczenia (wskaźnik NNT) wynosiła 10 (95 % przedział ufności 9 – 12), natomiast w całej populacji (ITT) wzrastał do 16 (95 % przedział ufności 15 – 19) niezależnie od tego, czy u chorego wskaźnikowego potwierdzono zakażenie wirusem grypy. Skuteczność oseltamiwiru w zapobieganiu naturalnie występującej grypie wykazano w badaniu dotyczącym profilaktyki poekspozycyjnej u domowników obejmujących osoby dorosłe, młodzież i dzieci w wieku od 1 roku życia do 12 lat, zarówno wśród przypadków wskaźnikowych grypy, jak i kontaktów rodzinnych. Pierwszorzędowym punktem końcowym oceniającym skuteczność w tym badaniu, była częstość występowania potwierdzonych laboratoryjnie, przypadków grypy z objawami klinicznymi u domowników. Leczenie profilaktyczne oseltamiwirem stosowano przez 10 dni.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W całej populacji stwierdzono zmniejszenie częstości występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy u domowników z 20% (27/136) w grupie nieotrzymującej profilaktyki, do 7% (10/135) w grupie, która otrzymywała leczenie profilaktyczne (redukcja o 62,7%, [95% przedział ufności 26,0 – 81,2, p = 0,0042]). U domowników osób będących wskaźnikowymi przypadkami grypy, wystąpiło zmniejszenie częstości występowania grypy z 26% (23/89) w grupie nieotrzymującej leczenia profilaktycznego, do 11% (9/84) w grupie, która taka profilaktykę stosowała (redukcja o 58,5%, [95% przedział ufności 15,6 – 79,6; p = 0,0114]). Analiza podgrupy dzieci w wieku od 1 roku życia do 12 lat, wykazała znaczące zmniejszenie występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy z 19% (21/111) w grupie nieotrzymującej leczenia profilaktycznego do 7% (7/104) w grupie stosującej profilaktykę (redukcja o 64,4%, [95% przedział ufności 15,8 – 85,0, p = 0,0188]).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wśród dzieci, które nie wydzielały wirusa na początku badania, częstość występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy zmniejszyła się z 21% (15/70) w grupie nieotrzymującej profilaktyki do 4% (2/47) w grupie, która stosowała leczenie profilaktyczne (redukcja o 80,1%, [95% przedział ufności 22,0 – 94,9, p = 0,0206]). Wskaźnik NNT dla populacji pediatrycznej wyniósł 9 (95% przedział ufności 7 – 24) i 8 (95% przedział ufności 6, górna granica nie była mierzalna) odpowiednio w całej populacji (ITT) i w przypadku kontaktów dzieci z przypadkami wskaźnikowymi grypy (ITTII). Profilaktyka grypy po ekspozycji u niemowląt poniżej 1 roku życia podczas pandemii: Profilaktyka podczas pandemii grypy u dzieci w wieku 0-12 miesięcy nie była przedmiotem kontrolowanych badań klinicznych. W celu zapoznania się ze szczegółami dotyczącymi symulacji ekspozycji patrz punkt 5.2.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku: W sumarycznej analizie dwóch innych badań, przeprowadzonych na nieszczepionych dorosłych bez chorób współistniejących, oseltamiwir podawany w dawce 75 mg jeden raz na dobę przez 6 tygodni podczas wybuchu zachorowań na grypę w danym środowisku, znacząco zmniejszał częstość klinicznie stwierdzanych zachorowań na grypę z 25/519 (4,8%) w grupie otrzymującej placebo do 6/520 (1,2%) w grupie przyjmującej oseltamiwir (redukcja o 76%; [95% przedział ufności 1,6 – 5,7; p = 0,0006]). Wskaźnik NNT w tym badaniu wynosił 28 (95% przedział ufności 24 – 50). W badaniu przeprowadzonym na grupie osób w starszym wieku, przebywających w domach opieki, w którym 80% uczestników otrzymało szczepienie przeciw grypie w sezonie, w którym prowadzono badanie, oseltamiwir podawany w dawce 75 mg jeden raz na dobę przez 6 tygodni znacząco zmniejszał częstość klinicznie stwierdzonych zachorowań na grypę z 12/272 (4,4%) w grupie przyjmującej placebo do 1/276 (0,4%) w grupie przyjmującej oseltamiwir (redukcja o 92% [95% przedział ufności 1,5 – 6,6; p = 0,0015]).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wskaźnik NNT w tym badaniu wynosił 25 (95% przedział ufności 23 – 62). Profilaktyka grypy u pacjentów z obniżoną odpornością: Przeprowadzono podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo, randomizowane badanie dotyczące sezonowej profilaktyki grypy u 475 pacjentów z obniżoną odpornością, (388 pacjentów po przeszczepieniu narządów miąższowych [195 otrzymywało placebo; 193 oseltamiwir], 87 pacjentów po przeszczepieniu komórek macierzystych układu krwiotwórczego [43 otrzymywało placebo, 44 oseltamiwir], nie prowadzono badania u pacjentów z innymi przypadkami obniżonej odporności), wśród których było 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat. Pierwszorzędowym punktem końcowym w tym badaniu była częstość występowania laboratoryjnie potwierdzonych przypadków grypy z objawami klinicznymi, ustalonych na podstawie hodowli wirusa i (lub) czterokrotnego wzrostu poziomu przeciwciał HAI.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Częstość występowania laboratoryjnie potwierdzonych przypadków grypy z objawami klinicznymi wynosiła 2,9% (7/238) w grupie otrzymującej placebo i 2,1% (5/237) w grupie otrzymującej oseltamiwir (95% przedział ufności – 2,3% – 4,1%; p = 0,772). Nie przeprowadzono specjalnych badań w celu oceny redukcji ryzyka powikłań. Oporność na oseltamiwir Badania kliniczne: W badaniach klinicznych, sponsorowanych przez firmę Roche, badane było ryzyko pojawienia się szczepów wirusa grypy o zmniejszonej podatności lub otwartej oporności na oseltamiwir. Rozwój wirusów opornych na oseltamiwir w czasie leczenia częściej obserwowano u dzieci niż u dorosłych, w zakresie od mniej niż 1% u dorosłych do 18% u dzieci poniżej 1 roku życia. U dzieci, u których stwierdzono obecność wirusa opornego na oseltamiwir, na ogół wydalanie wirusa trwało dłużej niż u pacjentów z wrażliwym wirusem.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mimo tego, oporność na oseltamiwir, pojawiająca się w trakcie leczenia, nie wpływała na odpowiedź na leczenie oraz nie powodowała wydłużenia okresu występowania objawów grypy. Ogólnie większą częstość występowania oporności na oseltamiwir obserwowano u dorosłych i młodzieży z obniżoną odpornością leczonych standardową lub podwojoną dawką oseltamiwiru przez 10 dni [14,5% (10/69) w grupie dawki standardowej i 2,7% (2/74) w grupie dawki podwojonej] w porównaniu z danymi z badań z udziałem zdrowych pod innymi względami pacjentów dorosłych i młodzieży leczonych oseltamiwirem. Większość dorosłych pacjentów, u których rozwinęła się oporność, byli to biorcy przeszczepów (8/10 pacjentów w grupie dawki standardowej i 2/2 pacjentów w grupie dawki podwojonej). Większość pacjentów z wirusem opornym na oseltamiwir było zakażonych grypą typu A i występował u nich wydłużony okres rozsiewania wirusa.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Częstość występowania oporności na oseltamiwir u dzieci z obniżoną odpornością (w wieku ≤12 lat) leczonych oseltamiwirem zaobserwowano w dwóch badaniach i oceniono na 20,7% (6/29). Spośród sześciorga dzieci z obniżoną odpornością, u których zaobserwowano w trakcie leczenia oporność na oseltamiwir, 3 otrzymywało standardową dawkę, a 3 pacjentów wysoką dawkę (podwojona lub potrojona dawka). Większość miała ostrą białaczkę limfatyczną i była w wieku ≤5 lat. Częstość występowania oporności na oseltamiwir w badaniach klinicznych Dorośli i młodzież: 0,88% (21/2382) Dzieci (1-12 lat): 4,11% (71/1726) Niemowlęta (<1 roku życia): 18,31% (13/71) W badaniu fenotypowym: 0,88% (21/2382), 4,11% (71/1726), 18,31% (13/71). W badaniu genotypowym i fenotypowym: 1,13% (27/2396), 4,52% (78/1727), 18,31% (13/71). * Nie we wszystkich badaniach wykonywane było pełne badanie genotypowe.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Profilaktyka grypy Brak danych dotyczących występowania nagłej oporności na produkt leczniczy w dotychczas przeprowadzonych badaniach klinicznych związanych ze stosowaniem oseltamiwiru w profilaktyce poekspozycyjnej (7 dni), w profilaktyce poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (10 dni) i sezonowej profilaktyce grypy (42 dni) u pacjentów z prawidłową odpornością. Nie stwierdzono oporności podczas 12 tygodni badania dotyczącego profilaktyki u pacjentów z obniżoną odpornością. Dane z badań klinicznych i obserwacji: W szczepach wirusów grypy typu A i B, izolowanych od pacjentów nieeksponowanych na oseltamiwir, wykazano in vitro występowanie naturalnych mutacji związanych ze zmniejszoną wrażliwością na oseltamiwir. Oporne szczepy wyizolowano u pacjentów zarówno z prawidłową, jak i upośledzoną odpornością podczas leczenia oseltamiwirem.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów z upośledzoną odpornością oraz u małych dzieci istnieje wyższe ryzyko wystąpienia szczepów wirusa opornych na oseltamiwir podczas leczenia. Wyizolowane u pacjentów leczonych oseltamiwirem oraz w warunkach laboratoryjnych szczepy wirusa oporne na oseltamiwir zawierały mutacje w N1 i N2 neuraminidazach. Mutacje wykazywały tendencję do bycia specyficznymi dla podtypu wirusa. Od 2007 roku naturalnie występująca oporność związana z mutacją H275Y w szczepie sezonowym H1N1 wirusa była stwierdzana sporadycznie. Wrażliwość na oseltamiwir i występowanie tego typu szczepów wirusa wydają się różnić pod względem sezonowym i geograficznym. W 2008 roku H275Y wykryto u > 99% krążących izolatów H1N1 grypy w Europie. W 2009 roku wirus grypy H1N1 („świńskiej grypy”) był prawie wyłącznie wrażliwy na oseltamiwir, tylko ze sporadycznymi raportami dotyczącymi wystąpienia oporności w związku ze stosowaniem zarówno leczniczym, jak i profilaktycznym.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Wchłanianie Oseltamiwir łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego po doustnym podaniu fosforanu oseltamiwiru (proleku) i ulega wydajnemu przekształcaniu, głównie przez esterazy wątrobowe, do aktywnego metabolitu (oseltamiwiru karboksylan). Co najmniej 75% dawki doustnej dociera do krążenia ogólnego w postaci aktywnego metabolitu. Ekspozycja na prolek wynosi poniżej 5% w stosunku do aktywnego metabolitu. Stężenie w osoczu zarówno proleku, jak i aktywnego metabolitu jest proporcjonalne do dawki i nie zmienia się pod wpływem podawania produktu jednocześnie z pokarmem. Dystrybucja W stanie stacjonarnym, średnia objętość dystrybucji oseltamiwiru karboksylan u ludzi wynosi około 23 litry, co odpowiada objętości płynów pozakomórkowych organizmu. Ponieważ neuraminidaza wykazuje aktywność pozakomórkową, oseltamiwiru karboksylan dociera do wszystkich miejsc, gdzie rozprzestrzenia się wirus grypy.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wiązanie oseltamiwiru karboksylanu z białkami ludzkiego osocza jest znikome (około 3%). Metabolizm Oseltamiwir jest wydajnie przekształcany do oseltamiwiru karboksylanu przez esterazy znajdujące się przede wszystkim w wątrobie. W badaniach in vitro wykazano, że ani oseltamiwir, ani jego aktywny metabolit, nie są substratami ani inhibitorami głównych izoform cytochromu P450. W badaniach in vivo nie znaleziono żadnych koniugatów fazy 2 żadnego z tych dwóch związków. Eliminacja Wchłonięty oseltamiwir jest eliminowany przede wszystkim (> 90%) poprzez przekształcenie do oseltamiwiru karboksylanu. Związek ten nie podlega dalszemu metabolizmowi i jest wydalany z moczem. Maksymalne stężenie oseltamiwiru karboksylanu w surowicy obniża się zgodnie z okresem półtrwania wynoszącym u większości badanych od 6 do 10 godzin. Aktywny metabolit jest eliminowany w całości poprzez wydzielanie nerkowe.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy oseltamiwiru karboksylanu (18,8 l/h) przekracza wskaźnik przesączania kłębuszkowego (7,5 l/h), co wskazuje, że poza filtracją kłębkową zachodzi również wydzielanie kanalikowe. Poniżej 20% znakowanej izotopowo dawki doustnej jest wydalane z kałem. 17. Inne specjalne populacje pacjentów Dzieci i młodzież Niemowlęta poniżej 1 roku życia: Farmakokinetykę, farmakodynamikę i profil bezpieczeństwa oseltamiwiru oceniono w dwóch niekontrolowanych badaniach otwartych obejmujących zarażone grypą dzieci w wieku poniżej 1 roku życia (n=135). Prędkość klirensu czynnego metabolitu, skorygowana według masy ciała, zmniejsza się wraz z wiekiem wśród dzieci poniżej 1 roku życia. Ekspozycja na metabolit wykazuje również większą zmienność u najmłodszych niemowląt. Dostępne dane wskazują, że po podaniu dawki 3 mg/kg niemowlętom w wieku 0-12 miesięcy uzyskuje się ekspozycję na prolek i metabolit, która zapewnia oczekiwaną skuteczność, przy profilu bezpieczeństwa porównywalnym z tym, który obserwuje się u starszych dzieci i osób dorosłych przyjmujących zatwierdzoną dawkę (patrz punkt 4.1 i 4.2).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zgłaszane działania niepożądane były zgodne z profilem bezpieczeństwa ustalonym dla starszych dzieci. Nie ma dostępnych danych dotyczących poekspozycyjnej profilaktyki grypy u niemowląt poniżej 1 roku życia. Nie prowadzono badań nad profilaktyką u dzieci w wieku poniżej 12 lat podczas epidemii grypy w danym środowisku. Profilaktyka po ekspozycji na wirusa grypy u dzieci poniżej 1 roku życia podczas pandemii: Symulacja dawkowania 3 mg/kg raz na dobę u dzieci <1 roku życia wykazuje ekspozycję w takim samym zakresie jak w przypadku podawania dorosłym dawki 75 mg raz na dobę, lub większym. Ekspozycja ta nie przewyższa ekspozycji terapeutycznej dla niemowląt <1 roku życia (3 mg/kg mc. dwa razy na dobę) i przewiduje się, że będzie skutkowała porównywalnym profilem bezpieczeństwa (patrz punkt 4.8). Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących profilaktyki u niemowląt w wieku <1 roku życia.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Niemowlęta i dzieci w wieku 1 roku lub starsze: Farmakokinetykę oseltamiwiru oceniano w badaniach farmakokinetycznych po podaniu dawki pojedynczej u niemowląt, dzieci i młodzieży od 1 roku życia do 16 lat. Farmakokinetyka po podaniu dawek wielokrotnych była badana u małej liczby dzieci biorących udział w badaniu skuteczności. Młodsze dzieci usuwały zarówno prolek, jak i jego aktywny metabolit szybciej, niż dorośli, co prowadziło do mniejszej ekspozycji przy danej dawce wyrażonej w mg/kg mc. Dawka 2 mg/kg mc. powoduje ekspozycję na oseltamiwiru karboksylan porównywalną do tej, jaką uzyskuje się u dorosłych otrzymujących pojedynczą dawkę 75 mg (około 1 mg/kg mc.). Farmakokinetyka oseltamiwiru u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat lub starszej jest podobna, do farmakokinetyki u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na aktywny metabolit w stanie stacjonarnym była u osób w starszym wieku (65 do 78 lat) o 25 do 35% wyższa w porównaniu z dorosłymi w wieku poniżej 65 lat, otrzymującymi porównywalne dawki oseltamiwiru.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Okresy półtrwania, obserwowane u osób w starszym wieku, były podobne jak u młodych dorosłych. Na podstawie ekspozycji na produkt leczniczy i tolerancji można stwierdzić, że u osób w starszym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, o ile nie ma dowodów na istnienie umiarkowanych lub ciężkich zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min) (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności nerek Podawanie 100 mg oseltamiwiru fosforanu dwa razy na dobę przez 5 dni pacjentom z niewydolnością nerek różnego stopnia wykazało, że ekspozycja na oseltamiwiru karboksylan jest odwrotnie proporcjonalna do zaburzenia czynności nerek. Dawkowanie, patrz punkt 4.2. Zaburzenia czynności wątroby Z badań in vitro wynika, że nie należy się spodziewać, by ekspozycja na oseltamiwir była znacząco zwiększona lub ekspozycja na jego aktywny metabolit znacząco zmniejszona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Kobiety w ciąży Zbiorcza analiza populacyjnych danych farmakokinetycznych wskazuje, że schemat dawkowania oseltamiwiru, opisany w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania, prowadzi do niższej (średnio o 18-30% dla wszystkich trymestrów) ekspozycji na aktywny metabolit u kobiet ciężarnych w porównaniu z kobietami nie będącymi w ciąży. Niższa przewidywalna ekspozycja pozostaje jednak na poziomie wyższym niż minimalne stężenie hamujące (wartości IC95, IC – Inhibitory Concentration) i działa terapeutycznie na różne szczepy wirusa grypy. Istnieją ponadto dowody z badań obserwacyjnych wskazujące na korzyści, jakie ta populacja może odnieść ze stosowania produktu w podanym schemacie dawkowania. Nie zaleca się zatem korekty dawek w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet ciężarnych (patrz punkt 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację). Pacjenci z obniżoną odporności?
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Analizy farmakokinetyki populacyjnej wskazują, że leczenie oseltamiwirem dorosłych oraz dzieci i młodzieży (w wieku <18 lat) z obniżoną odpornością (zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania) powoduje zwiększoną przewidywaną ekspozycję (od około 5% do 50%) na aktywny metabolit w porównaniu z pacjentami bez obniżonej odporności, u których występuje porównywalny klirens kreatyniny. Z uwagi na szeroki margines bezpieczeństwa aktywnego metabolitu, dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów ze względu na obniżoną odporność. Jednak, w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością i zaburzeniami czynności nerek, dawki należy dostosować zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2 Dawkowanie i sposób podawania. Analizy farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z dwóch badań z udziałem pacjentów z obniżoną odpornością wykazały, że w przypadku ekspozycji wyższych niż uzyskane po podaniu dawki standardowej nie wystąpiła istotna dodatkowa korzyść.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane przedkliniczne zebrane na podstawie konwencjonalnych badań nad farmakologią bezpieczeństwa, toksycznością powtarzanych dawek i genotoksycznością, nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla ludzi. Wyniki konwencjonalnych badań na gryzoniach dotyczących karcynogenności wykazały zależną od dawki tendencję do zwiększenia częstości występowania niektórych nowotworów, typowych dla szczepu gryzoni użytego do badań. Rozważając zakresy ekspozycji stosowane w badaniach na gryzoniach i uwzględniając oczekiwaną ekspozycję u ludzi, wyniki te nie zmieniają współczynnika korzyści do ryzyka stosowania oseltamiwiru we wskazaniach terapeutycznych. Badania teratogenności prowadzono na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek wynoszących odpowiednio do 1500 mg/kg mc. na dobę i do 500 mg/kg mc. na dobę. Nie stwierdzono żadnego wpływu na rozwój płodu. W badaniach nad płodnością szczurów otrzymujących dawkę do 1500 mg/kg mc.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
na dobę nie wykazano negatywnych reakcji u żadnej płci. W badaniach prenatalnych i postnatalnych u szczurów zaobserwowano wydłużenie porodu po dawce 1500 mg/kg mc. na dobę: margines bezpieczeństwa między ekspozycją u ludzi i najwyższą ekspozycją niedziałającą (500 mg/kg mc. na dobę) u szczurów jest 480-krotny dla oseltamiwiru i 44-krotny dla jego aktywnego metabolitu. Ekspozycja płodu na lek u szczurów i królików wynosiła około 15 do 20 % ekspozycji matki. U karmiących szczurów, oseltamiwir i jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka. Ograniczone dane u ludzi wskazują, że oseltamiwir oraz jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka matki. Ekstrapolacja danych zwierzęcych pozwala szacować, że wydzielanie obu związków wynosiłoby odpowiednio około 0,01 mg na dobę i 0,3 mg na dobę. W „maksymalizującym” teście na świnkach morskich wykazano zdolność oseltamiwiru do podrażnienia skóry. U około 50% zwierząt poddanych działaniu nieprzetworzonej substancji aktywnej wystąpił rumień.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stwierdzono odwracalne podrażnienie oczu u królika. Podczas gdy bardzo wysokie, pojedyncze, doustne dawki oseltamiwiru fosforanu, aż do najwyższej dawki badanej (1310 mg/kg mc.), nie powodowały reakcji niepożądanych u dorosłych szczurów, u młodych, 7-dniowych szczurów były toksyczne, w tym śmiertelne. Reakcje te obserwowano w przypadku dawek wynoszących 657 mg/kg mc. i większych. W przypadku dawki 500 mg/kg mc. nie obserwowano reakcji niepożądanych, również w przypadku leczenia przewlekłego (500 mg/kg mc. na dobę podawane od 7. do 21. dnia po porodzie).
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Segosana 30 mg kapsułki twarde Skrobia żelowana, kukurydziana Powidon K30 Kroskarmeloza sodowa Talk Sodu stearylofumaran Osłonka kapsułki Żelatyna Tytanu dwutlenek (E 171) Żelaza tlenek żółty (E 172) Żelaza tlenek czerwony (E 172) Tusz do nadruku (Czarny tusz TEK SW 9008): Szelak Glikol propylenowy Amonowy wodorotlenek stężony Żelaza tlenek czarny (E 172) Potas wodorotlenek 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności Produkt Segosana, 30 mg, 45 mg, 75 mg, kapsułki twarde: 3 lata Przechowywanie zawiesiny przygotowanej w aptece: Okres ważności 10 dni, jeśli zawiesina przechowywana jest w temperaturze poniżej 25°C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Warunki przechowywania zawiesiny przygotowanej w aptece, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister PVC/PE/PVDC/Aluminium, w tekturowym pudełku. Wielkość opakowania: 10 kapsułek.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Produkt przygotowywany bezpośrednio przed użyciem. Gdy oseltamiwir w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej nie jest dostępny, fabrycznie wytwarzany oseltamiwir w postaci proszku do sporządzania zawiesiny doustnej (6 mg/ml) jest produktem preferowanym u dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych, mających trudności z połykaniem kapsułek, lub jeśli potrzebne są niższe dawki. W przypadku, gdy nie jest dostępny na rynku oseltamiwir w postaci proszku do przygotowania zawiesiny doustnej, farmaceuta może sporządzić zawiesinę (6 mg/ml) z oseltamiwiru w postaci kapsułek lub pacjenci mogą przygotować taką zawiesinę z kapsułek w domu. Bardziej zaleca się sporządzanie produktu w aptece niż w domu.
CHPL leku Segosana, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne
Szczegółowe informacje o przygotowywaniu produktu w domu zamieszczono w punkcie „Przygotowanie płynu oseltamiwiru w domu” ulotki dla pacjenta, dołączanej do opakowania produktu Segosana, kapsułki. Należy zapewnić strzykawki o odpowiedniej objętości i podziałce w celu podawania zawiesiny przygotowanej w aptece, jak również na potrzeby procedur związanych z przygotowywaniem produktu w domu. W obu sytuacjach najlepiej, by na strzykawce oznaczone były właściwe objętości.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Oseltix, 75 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka zawiera 75 mg oseltamiwiru w postaci oseltamiwiru fosforanu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka. Biała, okrągła, obustronnie wypukła o średnicy 7,8 mm – 8,2 mm.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie grypy U osób dorosłych i dzieci w wieku powyżej 6 lat, o masie ciała większej niż 40 kg, u których występują objawy typowe dla grypy, kiedy wirus grypy krąży w danym środowisku. Skuteczność leczenia wykazano wtedy, gdy rozpoczyna się je w ciągu dwóch dni od wystąpienia pierwszych objawów. Zapobieganie grypie Zapobieganie po ekspozycji u osób w wieku powyżej 6 lat lub starszych, o masie ciała większej niż 40 kg, po kontakcie z przypadkiem klinicznie rozpoznanej grypy, kiedy wirus grypy występuje w danym środowisku. Właściwe stosowanie produktu leczniczego Oseltix do zapobiegania grypie powinno wynikać z indywidualnej analizy każdego przypadku, uwzględniającej okoliczności i specyfikę populacji wymagającej ochrony. W wyjątkowych sytuacjach (np. w przypadku, gdy szczepy krążące nie odpowiadają szczepom wirusa zawartym w szczepionce lub w przypadku pandemii) można rozważyć sezonową profilaktykę u osób w wieku powyżej sześciu lat lub starszych, o masie ciała większej niż 40 kg.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Wskazania do stosowania
Produkt leczniczy Oseltix nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Stosowanie leków przeciwwirusowych do leczenia grypy i zapobiegania jej powinno się opierać na oficjalnych zaleceniach. Decyzja dotycząca użycia oseltamiwiru do leczenia i profilaktyki powinna być podjęta po uwzględnieniu charakterystyki krążących wirusów grypy, dostępnych informacji dotyczących wrażliwości na leki szczepów wirusa w danym sezonie oraz skutków choroby w różnych obszarach geograficznych i w różnych populacjach pacjentów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli Zalecana dawka doustna to 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni. Zalecana dawka u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 75 mg dwa razy na dobę. Zalecana długość terapii u osób z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt „Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością”. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus Zalecaną dawką w zapobieganiu grypie po bliskim kontakcie z osobą zakażoną jest 75 mg oseltamiwiru raz na dobę przez 10 dni. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od kontaktu z zarażoną osobą. Zalecana dawka u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 75 mg raz na dobę. Zalecana długość terapii u osób z obniżoną odpornością wynosi 10 dni.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Dawkowanie
Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt „Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością”. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu dwóch dni od kontaktu z zakażoną osobą. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku Zalecana dawka do zapobiegania grypie podczas występowania masowych zachorowań w danym środowisku to 75 mg oseltamiwiru raz na dobę przez okres do 6 tygodni (lub do 12 tygodni u pacjentów z obniżoną odpornością, patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Dzieci i młodzież Zalecana dawka doustna dla dzieci w wieku powyżej 6 lat, o masie ciała większej niż 40 kg to 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni. Zalecana dawka u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 75 mg dwa razy na dobę. Zalecana długość terapii u osób z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt „Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością”.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Dawkowanie
Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od wystąpienia objawów grypy. Profilaktyka po ekspozycji na wirus Zalecaną dawką dla dzieci w wieku powyżej 6 lat, o masie ciała większej niż 40 kg w zapobieganiu grypie po bliskim kontakcie z osobą zakażoną jest 75 mg oseltamiwiru raz na dobę przez 10 dni. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni od kontaktu z zarażoną osobą. Zalecana dawka u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 75 mg raz na dobę. Zalecana długość terapii u osób z obniżoną odpornością wynosi 10 dni. Aby uzyskać więcej informacji patrz punkt „Specjalne grupy pacjentów, Pacjenci z obniżoną odpornością”. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu dwóch dni od kontaktu z zakażoną osobą. Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku Badania profilaktyki podczas epidemii grypy nie były przeprowadzone u dzieci w wieku poniżej 12 lat.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Dawkowanie
Produkt leczniczy w postaci tabletki nie jest dostosowany do podawania niemowlętom i dzieciom w wieku poniżej 6 lat. Ponadto, dostępna moc tabletek nie jest odpowiednia do leczenia dzieci o masie ciała mniejszej niż 40 kg i do podawania dawek mniejszych niż 75 mg. We wszystkich powyższych przypadkach oraz dla pacjentów mających trudności w połykaniu tabletek, należy sprawdzić dostępność oseltamiwiru w odpowiedniej dawce i postaci farmaceutycznej. Specjalne grupy pacjentów Zaburzenia czynności wątroby U osób z niewydolnością wątroby nie jest konieczne zmniejszenie dawki leczniczej ani profilaktycznej. Nie prowadzono badań u dzieci z zaburzeniami wątroby. Zaburzenia czynności nerek Nie należy stosować oseltamiwiru w dawce 75 mg u osób z zaburzeniem czynności nerek o klirensie kreatyniny poniżej 60 (ml/min). Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna redukcja dawki, o ile nie stwierdza się umiarkowanego lub ciężkiego zaburzenia czynności nerek. Pacjenci z obniżoną odporności?
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Dawkowanie
Leczenie: Zalecana długość leczenia grypy u pacjentów z obniżoną odpornością wynosi 10 dni (patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Nie jest wymagane dostosowanie dawki. Leczenie należy rozpocząć jak najszybciej w ciągu pierwszych dwóch dni po wystąpieniu objawów grypy. Długotrwała profilaktyka sezonowa twająca do 12 tygodni była oceniana u pacjentów z obniżoną odpornością (patrz punkty 4.4, 4.8 oraz 5.1). Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Oseltamiwir jest skuteczny tylko w przypadku choroby spowodowanej przez wirusy grypy. Nie ma dowodów na skuteczność oseltamiwiru w przypadku choroby spowodowanej przez inne czynniki niż wirusy grypy (patrz punkt 5.1). Oseltix nie zastępuje szczepienia przeciw grypie. Podawanie produktu leczniczego Oseltix nie może wpływać na decyzję o stosowaniu u danej osoby corocznego szczepienia przeciw grypie. Ochrona przed grypą trwa jedynie tak długo, jak długo podaje się produkt leczniczy Oseltix. Oseltix należy stosować w leczeniu i profilaktyce grypy tylko wtedy, gdy wiarygodne dane epidemiologiczne wskazują, że wirus grypy krąży w danym środowisku. Wykazano, że wrażliwość krążących szczepów wirusa na oseltamiwir znacznie się różni (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Dlatego lekarz przed podjęciem decyzji o zastosowaniu produktu leczniczego Oseltix powinien uwzględnić najnowsze dostępne informacje dotyczące wrażliwości krążących szczepów wirusa na oseltamiwir. Ciężkie schorzenia współistniejące Nie są dostępne informacje o bezpieczeństwie i skuteczności oseltamiwiru u osób ze schorzeniami na tyle ciężkimi lub niestabilnymi, że są uważane za wskazanie do natychmiastowej hospitalizacji. Pacjenci z obniżoną odporności? Skuteczność stosowania oseltamiwiru zarówno w leczeniu, jak i profilaktyce grypy u osób z obniżoną odpornością nie została w sposób pewny ustalona (patrz punkt 5.1). Choroby serca i (lub) układu oddechowego Nie ustalono skuteczności oseltamiwiru w leczeniu osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego. W tych populacjach nie stwierdzono różnic w częstości występowania powikłań między leczeniem oseltamiwirem i podawaniem placebo (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciężkie zaburzenia czynności nerek W przypadku ciężkiego zaburzenia czynności nerek występującego u młodzieży (w wieku od 13 do 17 lat) i dorosłych zalecana jest redukcja zarówno dawki leczniczej, jak i profilaktycznej. Nie ma wystarczających danych klinicznych dotyczących dzieci powyżej 6 lat, o masie ciała większej niż 40 kg z zaburzeniami czynności nerek, aby móc określić zalecenia dotyczące dawkowania. Zdarzenia neuropsychiatryczne Podczas terapii oseltamiwirem u pacjentów z grypą (zwłaszcza u dzieci i młodzieży) obserwowano występowanie incydentów neuropsychiatrycznych. Zdarzenia te występują również u pacjentów z grypą, którzy nie przyjmują oseltamiwiru. Należy ściśle obserwować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany zachowania oraz rozważyć zagrożenia i korzyści z dalszego leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Właściwości farmakokinetyczne oseltamiwiru, takie jak niski stopień wiązania z białkami i metabolizm niezależny od systemów CYP450 i glukuronidazy (patrz punkt 5.2) sugerują, że wystąpienie znaczących klinicznie interakcji lekowych za pośrednictwem tych mechanizmów jest mało prawdopodobne. Probenecyd U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przyjmujących jednocześnie probenecyd, nie jest konieczna zmiana dawki. Jednoczesne stosowanie probenecydu, który jest silnym inhibitorem anionowej drogi wydzielania w cewkach nerkowych, prowadzi do około dwukrotnego wzrostu ekspozycji na aktywny metabolit oseltamiwiru. Amoksycylina Oseltamiwir nie wykazuje interakcji kinetycznych z amoksycyliną, która jest wydalana tą samą drogą, co sugeruje, że interakcje oseltamiwiru zachodzące tą drogą są słabe.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Interakcje
Wydalanie przez nerki Wystąpienie znaczących klinicznie interakcji, spowodowanych konkurowaniem o wydzielanie cewkowe w nerkach, jest mało prawdopodobne ze względu na znany margines bezpieczeństwa dla większości takich substancji, sposobu eliminacji aktywnego metabolitu (przesączanie kłębuszkowe i anionowe, wydzielanie kanalikowe) oraz pojemność tych dróg wydalania. Należy jednak zachować ostrożność, przepisując oseltamiwir osobom przyjmującym jednocześnie wydalane tą samą drogą substancje o wąskim marginesie terapeutycznym (np. chlorpropamid, metotreksat, fenylobutazon). Dodatkowe informacje Nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych oseltamiwiru ani jego głównych metabolitów podczas jednoczesnego podawania z paracetamolem, kwasem acetylosalicylowym, cymetydyną, lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy (wodorotlenkami magnezu i glinu, węglanem wapnia), rymantadyną lub warfaryną (u osób stabilnych leczonych warfaryną i niechorujących na grypę).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Grypa wiąże się z niekorzystnym wpływem na ciążę i płód oraz ryzykiem powstania ciężkich wad wrodzonych, w tym wrodzonych wad serca. Duża liczba danych dotyczących ekspozycji na oseltamiwir kobiet w ciąży, uzyskanych ze zgłoszeń po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu i z badań obserwacyjnych (ponad 1000 wyników narażenia na lek w pierwszym trymestrze) wskazują na brak toksyczności oseltamiwiru powodującej wady wrodzone płodu/noworodka. Jednak w jednym badaniu obserwacyjnym, mimo braku zwiększenia całkowitego ryzyka wad wrodzonych, wyniki dotyczące występowania ciężkich wrodzonych wad serca diagnozowanych w ciągu 12 miesięcy po urodzeniu nie były jednoznaczne. W tym badaniu częstość występowania ciężkich wrodzonych wad serca po narażeniu na oseltamiwir w pierwszym trymestrze ciąży wyniosła 1,76% (7 niemowląt na 397 ciąż) w porównaniu z 1,01% w ciążach z populacji ogólnej bez narażenia na lek (iloraz szans 1,75, 95% przedział ufności 0,51 do 5,98).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest jasne, gdyż badanie miało ograniczoną moc. Co więcej, badanie to było zbyt małe, aby wiarygodnie ocenić poszczególne rodzaje ciężkich wad wrodzonych; ponadto, populacje kobiet narażonych na działanie oseltamiwiru i kobiet nienarażonych nie mogły być w pełni porównane, w szczególności, jeśli chodzi o potwierdzenie czy zachorowały czy nie zachorowały na grypę. Badania na zwierzętach nie wskazują na toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Stosowanie produktu Oseltix może być rozważane w czasie ciąży jeśli jest niezbędne i po rozważeniu dostępnych informacji o bezpieczeństwie i korzyściach (dane dotyczące korzyści ze stosowania dla kobiet w ciąży, patrz punkt 5.1 „Leczenie grypy u kobiet w ciąży”) oraz patogenności krążącego szczepu wirusa grypy. Karmienie piersi? U karmiących samic szczura, oseltamiwir oraz aktywny metabolit są wydzielane w mleku.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane dotyczące dzieci karmionych piersią przez matki przyjmujące oseltamiwir oraz wydzielania oseltamiwiru do mleka matki są bardzo ograniczone. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir i aktywny metabolit były wykrywane w mleku matki, jednak ich stężenia były na tyle małe, że dawka u niemowlęcia karmionego piersią byłaby subterapeutyczna. Biorąc pod uwagę powyższe informacje, patogenność krążącego wirusa grypy oraz chorobę zasadniczą kobiety karmiącej piersią, można rozważyć podawanie oseltamiwiru, jeśli istnieją istotne potencjalne korzyści dla karmiącej piersią matki. Płodność Dane przedkliniczne nie dowodzą, aby oseltamiwir wywierał wpływ na płodność u kobiet lub mężczyzn (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Oseltamiwir nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa oseltamiwiru oparty jest na danych uzyskanych od 6049 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 1473 dzieci leczonych oseltamiwirem lub placebo na grypę oraz na danych uzyskanych od 3990 pacjentów dorosłych i (lub) młodzieży i 253 dzieci otrzymujących oseltamiwir lub placebo/nieleczonych w celu profilaktyki grypy w badaniach klinicznych. Dodatkowo 245 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 7 pacjentów z grupy młodzieży i 39 dzieci) otrzymywało oseltamiwir w leczeniu grypy i 475 pacjentów z obniżoną odpornością (w tym 18 dzieci, z pośród których 10 otrzymywało oseltamiwir a 8 placebo) otrzymywało oseltamiwir lub placebo w celu profilaktyki grypy. U dorosłych i (lub) młodzieży najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (ARs, ang. Adverse Reactions) były nudności i wymioty w badaniach dotyczących leczenia, oraz nudności w badaniach dotyczących profilaktyki.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Działania niepożądane
Większość tych działań niepożądanych była zgłaszana jako jednorazowe wystąpienie w pierwszej lub drugiej dobie leczenia i ustępowała samoistnie w ciągu 1-2 dni. U dzieci najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były wymioty. U większości pacjentów powyższe działania niepożądane nie spowodowały przerwania terapii oseltamiwirem. Do rzadkich, ciężkich działań niepożądanych zgłaszanych po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu należą: reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, zaburzenia wątroby (piorunujące zapalenie wątroby, zaburzenia czynnościowe wątroby i żółtaczka), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna martwica naskórka, krwawienie z przewodu pokarmowego i zaburzenia neuropsychiatryczne. (Zaburzenia neuropsychiatryczne, patrz punkt 4.4). Lista działań niepożądanych w formie tabelarycznej Działania niepożądane (ARs) wymienione w tabeli poniżej mieszczą się w następujących kategoriach: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Działania niepożądane
Działania niepożądane (ARs) są kwalifikowane do odpowiedniej kategorii w tabelach odpowiednio do łącznej analizy danych z badań klinicznych. Leczenie i zapobieganie grypie u dorosłych i młodzieży: Tabela 1 przedstawia najczęstsze działania niepożądane (ARs) obserwowane w badaniach dotyczących leczenia i profilaktyki z udziałem dorosłych i (lub) młodzieży, którym podawano zalecaną dawkę (75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni w ramach leczenia oraz 75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni w ramach profilaktyki). Profil bezpieczeństwa zgłaszany u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę oseltamiwiru w ramach profilaktyki (75 mg raz na dobę przez maksymalnie 6 tygodni) był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego w badaniach dotyczących leczenia, pomimo dłuższego czasu przyjmowania oseltamiwiru w badaniach profilaktyki.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Działania niepożądane
Tabela 1 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dorosłych i młodzieży lub zgłaszane w ramach nadzoru nad bezpieczeństwem farmakoterapii (post marketing surveillance) Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Działania niepożądane zgodne z częstością występowania Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardła, zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok Zaburzenia krwi i układu chłonnego małopłytkowość Zaburzenia układu immunologicznego reakcje nadwrażliwości, reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne Zaburzenia psychiczne wzburzenie, nieprawidłowe zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenia, halucynacje, koszmary, samookaleczenie Zaburzenia układu nerwowego ból głowy, bezsenność, zmieniony poziom świadomości, drgawki Zaburzenia oka zaburzenia wzroku Zaburzenia serca zaburzenia rytmu serca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia kaszel, ból gardła, wodnisty wyciek z nosa Zaburzenia żołądka i jelit nudności, wymioty, ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność krwawienia z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie jelita grubego Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zapalenie wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wyprysk, zapalenie skóry, wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból, zawroty głowy (w tym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), zmęczenie, gorączka, ból kończyn Leczenie i zapobieganie grypie u dzieci: W badaniach klinicznych oseltamiwiru podawanego w ramach leczenia grypy wzięło udział w sumie 1473 dzieci (w tym dzieci w wieku 1 – 12 lat bez schorzeń współistniejących oraz dzieci w wieku 6 – 12 lat chore na astmę).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Działania niepożądane
851 dzieci przyjmowało oseltamiwir w postaci zawiesiny. 158 dzieci przyjmowało zalecaną dawkę oseltamiwiru raz na dobę w badaniu profilaktyki poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (n = 99), 6-tygodniowym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u dzieci (n = 49) i 12-tygodniowym pediatrycznym badaniu dotyczącym zapobiegania sezonowego u pacjentów z obniżoną odpornością (n = 10). Tabela 2 Działania niepożądane występujące w badaniach dotyczących stosowania oseltamiwiru w leczeniu i zapobieganiu grypie u dzieci [dawkowanie oparte na wieku/masie ciała (od 30 mg do 75 mg raz na dobę)] Klasyfikacja układów i narządów (SOC) Działania niepożądane zgodne z częstością występowania Bardzo częste Częste Niezbyt często Rzadko Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie ucha środkowego Zaburzenia układu nerwowego ból głowy Zaburzenia oka zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienie oczu, wydzielina z oczu i ból oczu) Zaburzenia ucha i błędnika ból ucha, zaburzenia błony bębenkowej Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa, wodnista wydzielina z nosa Zaburzenia żołądka i jelit wymioty, ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność, nudności Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowe zapalenie skóry) Opis wybranych działań niepożądanych: Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego Grypa może być związana z szeregiem różnych objawów neurologicznych i behawioralnych, w tym halucynacjami, majaczeniami i zmianami behawioralnymi, w niektórych przypadkach zakończonych zgonem.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Działania niepożądane
Zdarzenia te mogą wystąpić w razie zapalenia mózgu lub encefalopatii, lecz także bez ciężkiego schorzenia. Po wprowadzeniu produktu leczniczego zawierającego oseltamiwir do obrotu u pacjentów z grypą, którzy przyjmowali oseltamiwir obserwowano przypadki drgawek i majaczenia (w tym również zmiany świadomości, splątanie, zmiany behawioralne, omamy, halucynacje, wzburzenie, niepokój, koszmary), w bardzo małej liczbie przypadków zakończone samookaleczeniem lub zgonem. Te zdarzenia występowały i ustępowały nagle i szybko i obserwowano je przede wszystkim u dzieci i młodzieży. Udział oseltamiwiru w tych zdarzeniach jest nieznany. Podobne reakcje neuropsychiatryczne występowały również u pacjentów chorych na grypę, którzy nie przyjmowali oseltamiwiru. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, w tym zapalenie wątroby i podwyższona aktywność enzymów wątrobowych u pacjentów z chorobą grypopodobną.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Działania niepożądane
Do tych przypadków należy piorunujące zapalenie wątroby ze skutkiem śmiertelnym i (lub) niewydolność wątroby. Inne szczególne populacje Osoby w podeszłym wieku i osoby z przewlekłą chorobą serca i (lub) układu oddechowego. Populacja objęta badaniami dotyczącymi leczenia grypy składa się z dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących oraz pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci, u których istnieje większe ryzyko wystąpienia powikłań grypy, np. pacjenci w podeszłym wieku i pacjenci z przewlekłą chorobą serca lub układu oddechowego). Profil bezpieczeństwa u pacjentów z grupy ryzyka był zbliżony pod względem jakościowym do obserwowanego u dorosłych i (lub) młodzieży bez schorzeń współistniejących. Pacjenci z obniżoną odporności? Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odpornością oceniano w dwóch badaniach z użyciem dawki standardowej lub dużej dawki (dawka podwojona lub dawka potrojona) oseltamiwiru (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa oseltamiwiru obserwowany w tych badaniach był spójny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym we wcześniejszych badaniach klinicznych, w których oseltamiwir podawano w leczeniu grypy pacjentom bez obniżonej odporności we wszystkich grupach wiekowych (pod innymi względami zdrowym pacjentom lub pacjentom „z grupy ryzyka” [tj. pacjentom ze współwystępowaniem chorób układu oddechowego i (lub) serca]). Najczęstszym działaniem niepożądanym zgłaszanym w grupie dzieci z obniżoną odpornością były wymioty (28%). W 12-tygodniowym badaniu profilaktyki z udziałem 475 pacjentów z obniżoną odpornością, w tym 18 dzieci w wieku do 12 lat i starszych, profil bezpieczeństwa u 238 pacjentów, którzy przyjmowali oseltamiwir był taki sam, jak wcześniej obserwowany w badaniach klinicznych profilaktyki z zastosowaniem oseltamiwiru. Dzieci z astmą oskrzelow?
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Działania niepożądane
Profil działań niepożądanych u dzieci z astmą oskrzelową był jakościowo zbliżony do obserwowanego u dzieci bez schorzeń współistniejących. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Raporty dotyczące przedawkowania oseltamiwiru zgłaszano z badań klinicznych oraz z okresu po wprowadzeniu produktu do obrotu. W większości przypadków przedawkowania nie raportowano zdarzeń niepożądanych. Zdarzenia niepożądane zgłaszane w następstwie przedawkowania były podobne pod względem rodzaju i częstości występowania do tych obserwowanych po zastosowaniu oseltamiwiru w dawkach terapeutycznych, opisanych w punkcie 4.8. Nie jest znane specyficzne antidotum. Dzieci i młodzież Przedawkowanie zgłaszano częściej u dzieci niż u dorosłych i młodzieży.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania wewnętrznego, inhibitory neuraminidazy Kod ATC: J05AH02. Fosforan oseltamiwiru jest prekursorem aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Ten aktywny metabolit jest selektywnym inhibitorem enzymów neuraminidazowych wirusa grypy, które są glikoproteinami występującymi na powierzchni wirionu. Aktywność neuraminidazy wirusowej ma istotny wpływ zarówno na wniknięcie cząstki wirusa do niezakażonych komórek, jak i na uwolnienie świeżo wytworzonych cząstek wirusa z zakażonych komórek i dalsze rozprzestrzenianie się zakaźnych wirusów w organizmie. Karboksylan oseltamiwiru in vitro hamuje enzym neuraminidazy wirusa grypy typu A i B. Fosforan oseltamiwiru hamuje zakażenie wirusem grypy i replikację in vitro.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
In vivo na modelach zwierzęcych, przy ekspozycji na lek antywirusowy podobnej do tej, jaką osiąga się u człowieka podając 75 mg dwa razy na dobę, oseltamiwir podawany doustnie hamuje replikację i patogenność wirusa grypy A i B. Aktywność przeciwwirusowa oseltamiwiru wobec grypy A i B została poparta wynikami badań nad doświadczalnym narażeniem na zakażenie zdrowych ochotników. Wartość IC50 enzymu neuraminidazy dla oseltamiwiru w klinicznie izolowanej grypie A wynosi od 0,1 nM do 1,3 nM, zaś dla grypy B wynosi 2,6 nM. W opublikowanych badaniach opisywano wyższe wartości IC50 dla grypy B, aż do średniej wartości 8,5 nM. Badania kliniczne Leczenie zakażenia grypą. Wskazanie to potwierdzono w badaniach klinicznych naturalnie występujących przypadków grypy, wśród których dominowało zakażenie wirusem grypy A. Oseltamiwir jest skuteczny tylko wobec choroby spowodowanej wirusem grypy. Dlatego przedstawiono wyłącznie analizy statystyczne dla chorych zakażonych wirusem grypy.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W całej leczonej populacji, która obejmowała zarówno osoby zakażone wirusem grypy, jak i bez tego wirusa (ITT) pierwotna skuteczność preparatu była zmniejszona proporcjonalnie do liczby osób niezakażonych wirusem grypy. W całej leczonej populacji zakażenie grypą potwierdzono u 67 % (od 46 % do 74 %) pacjentów biorących udział w badaniu. Wśród osób w podeszłym wieku 64 % było zakażonych wirusem grypy (ang. influenza-positive), zaś wśród pacjentów z chorobami serca i (lub) układu oddechowego wirusem grypy zakażonych było 62 %. We wszystkich badaniach III fazy pacjentów rekrutowano do badania jedynie w okresie, gdy wirus grypy krążył w lokalnym środowisku. Dorośli i młodzież w wieku 13 lat i starsza Pacjenci kwalifikowali się do badania, jeśli zgłosili się w ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów i mieli gorączkę ≥ 37,8 C, czemu towarzyszył przynajmniej jeden objaw ze strony układu oddechowego (kaszel, objawy ze strony nosa lub ból gardła) oraz co najmniej jeden objaw ogólny (bóle mięśni, dreszcze/poty, uczucie osłabienia, zmęczenie lub ból głowy).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W sumarycznej analizie wszystkich dorosłych i młodzieży (N = 2413) biorących udział w badaniu nad leczniczym stosowaniem oseltamiwiru w dawce 75 mg dwa razy na dobę przez 5 dni stwierdzono skrócenie średniego czasu trwania choroby o około jeden dzień z 5,2 dnia (95 % przedział ufności 4,9 – 5,5 dni) w grupie placebo do 4,2 dnia (95 % przedział ufności 4,0 – 4,4 dnia; p ≤ 0,0001). Odsetek chorych, u których wystąpiły specyficzne powikłania ze strony dolnych dróg oddechowych (przede wszystkim zapalenie oskrzeli) leczone antybiotykami, zmniejszył się z 12,7 % (135/1063) w grupie placebo do 8,6 % (116/1350) w grupie leczonej oseltamiwirem (p = 0,0012). Leczenie grypy w populacjach wysokiego ryzyka U osób w podeszłym wieku (≥ 65 lat) i u osób z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego, otrzymujących 75 mg oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni, średni czas trwania choroby nie zmniejszył się znacząco.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Całkowity czas trwania gorączki zmniejszył się o jeden dzień w grupie leczonej oseltamiwirem. U osób w podeszłym wieku, zakażonych wirusem grypy, oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami, z 19 % (52/268) w grupie placebo do 12 % (29/250) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,0156). U zakażonych wirusem grypy pacjentów z przewlekłymi chorobami serca i (lub) układu oddechowego łączna częstość występowania powikłań ze strony dolnych dróg oddechowych (głównie zapalenia oskrzeli) leczonych antybiotykami wynosiła 17 % (22/133) w grupie placebo i 14 % (16/118) w populacji leczonej oseltamiwirem (p = 0,5976). Leczenie grypy u kobiet w ciąży Nie prowadzono kontrolowanych badań klinicznych, dotyczących stosowania oseltamiwiru u kobiet w ciąży, istnieją natomiast dane pochodzące z badań po wprowadzeniu oseltamiwiru do obrotu i badań obserwacyjnych, które wskazują na korzyści wynikające z niższej zachorowalności/ śmiertelności podczas stosowania oseltamiwiru w opisanym schemacie dawkowania, w tej populacji.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki z analiz farmakokinetycznych wskazują obniżoną ekspozycję na aktywny metabolit, nie zaleca się jednak korekty dawki w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt 5.2. Właściwości farmakokinetyczne, Specjalne populacje pacjentów). Leczenie grypy u dzieci W badaniach u dzieci bez innych schorzeń (65% zakażonych wirusem grypy), w wieku od roku do 12 lat (średnia wieku 5,3 lat), u których występowała gorączka (≥37,8° C) plus kaszel lub katar, 67 % pacjentów zakażonych wirusem grypy miało wirusa grypy A, zaś 33 % wirusa grypy B. Leczenie oseltamiwirem, rozpoczęte w ciągu 48 godzin od wystąpienia objawów, znacząco zmniejszało czas do ustąpienia choroby (definiowanego jako jednoczesny powrót do normalnego stanu zdrowia i aktywności oraz ustąpienie gorączki, kaszlu i kataru) o 1,5 dnia (95 % przedział ufności 0,6 – 2,2 dnia; p < 0,0001) w porównaniu z placebo.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oseltamiwir zmniejszał częstość występowania ostrego zapalenia ucha środkowego z 26,5 % (53/200) w grupie placebo do 16 % (29/183) u dzieci leczonych oseltamiwirem (p = 0,013). Drugie badanie objęło 334 dzieci chorych na astmę w wieku od 6 do 12 lat, spośród których 53,6 % było zakażonych wirusem grypy. W grupie leczonej oseltamiwirem średni czas trwania choroby nie zmniejszył się znacząco. W tej populacji do dnia 6 (ostatni dzień leczenia) wartość FEV1 wzrosła o 10,8% w grupie leczonej oseltamiwirem w porównaniu do 4,7% w grupie otrzymującej placebo (p = 0,0148). Leczenie zakażenia wirusem grypy B Łącznie 15 % populacji zakażonej wirusem grypy miało wirusa grypy B, odsetek ten w poszczególnych badaniach wynosił od 1 do 33 %. W pojedynczych badaniach średni czas trwania choroby u osób zakażonych wirusem grypy B nie różnił się znacząco między grupami leczonymi. W celu dokonania analizy zebrano dane 504 osób zakażonych wirusem grypy B, uczestniczących we wszystkich badaniach.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oseltamiwir skracał czas do ustąpienia objawów o 0,7 dnia (95 % przedział ufności 0,1 – 1,6 dnia; p = 0,022) i czas trwania gorączki (≥ 37,8° C), kaszlu i kataru o jeden dzień (95 % przedział ufności 0,4 – 1,7 dnia; p < 0,001), w porównaniu z placebo. Leczenie grypy u pacjentów z obniżoną odporności? Do randomizowanego badania przeprowadzonego metodą podwójnie ślepej próby w celu oceny bezpieczeństwa i scharakteryzowania wpływu oseltamiwiru na rozwój opornego wirusa grypy (analiza główna) u pacjentów o obniżonej odporności zakażonych wirusem grypy włączono 151 dorosłych pacjentów, 7 pacjentów z grupy młodzieży oraz 9 dzieci, u których możliwe było dokonanie oceny skuteczności oseltamiwiru (analiza drugorzędowa, brak mocy statystycznej). Do badania włączono pacjentów po przeszczepieniu narządów miąższowych, pacjentów po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych [HSCT], pacjentów zakażonych HIV z liczbą komórek CD4+ <500 komórek/mm3, pacjentów otrzymujących układową terapię immunosupresyjną oraz pacjentów z hematologicznym nowotworem złośliwym.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjentów losowo przydzielono do leczenia, w ciągu 96 godzin od wystąpienia objawów, przez okres 10 dni. Schemat leczenia obejmował: standardową dawkę (75 mg lub w przypadku dzieci dostosowaną do masy ciała) dwa razy na dobę (73 dorosłych pacjentów, 4 pacjentów z grupy młodzieży oraz 4 dzieci) lub podwojoną dawkę (150 mg lub w przypadku dzieci dostosowaną do masy ciała) dwa razy na dobę (78 dorosłych pacjentów, 3 pacjentów z grupy młodzieży oraz 5 dzieci) oseltamiwiru. Mediana czasu do ustąpienia objawów (TTRS, ang. time to resolution of symptoms) u dorosłych i młodzieży była podobna pomiędzy grupą dawki standardowej (103,4 godziny [95% CI 75,4-122,7]) a grupą dawki podwojonej (107,2 godziny [95% CI 63,9-140,0]). TTRS w grupie dzieci był zmienny, a interpretacja wyników jest ograniczona małą liczebnością próby. Odsetek dorosłych pacjentów z zakażeniami wtórnymi w grupie dawki standardowej i w grupie dawki podwojonej był porównywalny (8,2% w por. z 5,1%).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku dzieci i młodzieży tylko u jednego pacjenta (z grupy młodzieży) przyjmującego standardową dawkę wystąpiło zakażenie wtórne (bakteryjne zapalenie zatok). Badanie farmakokinetyki i farmakodynamiki Badanie farmakokinetyki i farmakodynamiki zostało przeprowadzone u dzieci z ciężkim obniżeniem odporności (w wieku ≤ 12 lat, n=30), otrzymujących dawkę standardową (75 mg lub dostosowaną do masy ciała, dwa razy na dobę) w porównaniu z potrojoną dawką (225 mg lub dostosowaną do masy ciała, dwa razy na dobę) oseltamiwiru przez adaptacyjny okres dawkowania od 5 do 20 dni w zależności od czasu trwania fazy rozsiewania wirusa (średni czas leczenia: 9 dni). U żadnego z pacjentów przyjmujących dawkę standardową i u 2 pacjentów w grupie przyjmującej dawkę potrojoną wystąpiło wtórne zakażenie bakteryjne (zapalenie oskrzeli i zapalenie zatok).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zapobieganie grypie Skuteczność oseltamiwiru w zapobieganiu naturalnie występującej grypie wykazano w badaniach nad zapobieganiem po ekspozycji w gospodarstwach domowych i w dwóch badaniach dotyczących zapobiegania sezonowego. Pierwotnym wskaźnikiem skuteczności we wszystkich tych badaniach była częstość występowania potwierdzonej laboratoryjnie grypy. Wirulencja podczas epidemii grypy nie jest możliwa do przewidzenia i różni się w zależności od regionu i z sezonu na sezon, dlatego liczba osób, wymagających leczenia (NNT, ang. number needed to treat), by zapobiec jednemu przypadkowi zachorowania na grypę, jest zmienna. Profilaktyka po ekspozycji Badanie osób (12,6 % spośród nich było zaszczepione przeciw grypie), które kontaktowały się z chorym na grypę, obejmujące podawanie 75 mg oseltamiwiru raz na dobę, rozpoczynało się w ciągu 2 dni od wystąpienia objawów u chorego na grypę i trwało przez siedem dni. Grypę potwierdzono w 163 z 377 przypadków wskaźnikowych (ang. index case).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oseltamiwir znacząco zmniejszał częstość klinicznie potwierdzonych zachorowań na grypę z 24/200 (12 %) w grupie placebo do 2/205 (1 %) w grupie leczonej oseltamiwirem (redukcja o 92 %; [95 % przedział ufności 6 – 16; p ≤0,0001]). U osób kontaktujących się z chorymi na potwierdzoną grypę wskaźnik NNT wynosił 10 (95 % przedział ufności 9 – 12), natomiast w całej populacji (ITT) wzrastał do 16 (95 % przedział ufności 15 – 19) niezależnie od tego, czy u chorego wskaźnikowego potwierdzono zakażenie wirusem grypy. Skuteczność oseltamiwiru w zapobieganiu naturalnie występującej grypie Skuteczność oseltamiwiru w zapobieganiu naturalnie występującej grypie wykazano w badaniu dotyczącym profilaktyki poekspozycyjnej u domowników obejmujących osoby dorosłe, młodzież i dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat, zarówno wśród przypadków wskaźnikowych grypy, jak i kontaktów rodzinnych.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pierwotnym punktem końcowym oceniającym skuteczność w tym badaniu była częstość występowania, potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy u domowników. Leczenie profilaktyczne oseltamiwirem stosowano przez 10 dni. W populacji tej stwierdzono zmniejszenie częstości występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy u domowników z 20 % (27/136) w grupie nieotrzymującej profilaktyki do 7 % (10/135) w grupie, która otrzymywała leczenie profilaktyczne (redukcja o 62,7 % [95 % przedział ufności 26,0-81,2, p = 0,0042]). U domowników będących wskaźnikowymi przypadkami grypy wystąpiło zmniejszenie częstości występowania grypy z 26 % (23/89) w grupie nieotrzymującej leczenia profilaktycznego do 11 % (9/84) w grupie, która taką profilaktykę stosowała (redukcja o 58,5 %, [95 % przedział ufności 15,6-79,6; p = 0,0114]).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Analiza podgrupy dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat wykazała znaczące zmniejszenie występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy z 19 % (21/111) w grupie nieotrzymującej leczenia profilaktycznego do 7 % (7/104) w grupie stosującej profilaktykę (redukcja o 64,4 % [95 % przedział ufności 15,8-85,0, p = 0,0188]). Wśród dzieci, które nie wydzielały wirusa na początku badania, częstość występowania potwierdzonych laboratoryjnie, klinicznych przypadków grypy zmniejszyła się z 21 % (15/70) w grupie nieotrzymującej profilaktyki do 4 % (2/47) w grupie, która stosowała leczenie profilaktyczne (redukcja o 80,1 % [95 % przedział ufności 22,0-94,9, p = 0,0206]). Wskaźnik NNT dla populacji pediatrycznej wyniósł 9 (95 % przedział ufności 7-24) i 8 (95 % przedział ufności 6, górna granica nie była mierzalna) odpowiednio w całej populacji (ITT) i w przypadku kontaktów dzieci z przypadkami wskaźnikowymi grypy (ITTII).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Profilaktyka podczas epidemii grypy w danym środowisku W sumarycznej analizie dwóch innych badań, przeprowadzonych na nieszczepionych dorosłych bez innych schorzeń, oseltamiwir podawany w dawce 75 mg jeden raz na dobę przez 6 tygodni podczas wybuchu grypy w danym środowisku znacząco zmniejszał częstość klinicznie stwierdzanych zachorowań na grypę z 25/519 (4,8 %) w grupie otrzymującej placebo do 6/520 (1,2 %) w grupie przyjmującej oseltamiwir (redukcja o 76 %; 95 % przedział ufności 1,6 – 5,7; p = 0,0006). Wskaźnik NNT w tym badaniu wynosił 28 (95 % przedział ufności 24 – 50). Profilaktyka grypy u pacjentów z obniżoną odporności? Przeprowadzono podwójnie ślepe, kontrolowane placebo, randomizowane badanie dotyczące sezonowej profilaktyki grypy u 475 pacjentów z obniżoną odpornością (388 pacjentów po przeszczepie narządów miąższowych [195 otrzymywało placebo; 193 oseltamiwir], 87 pacjentów po przeszczepie komórek macierzystych układu krwiotwórczego [43 otrzymywało placebo, 44 oseltamiwir], nie prowadzono badania u pacjentów z innymi przypadkami obniżonej odporności), wśród których było 18 dzieci w wieku od 1 do 12 lat.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Głównym punktem końcowym w tym badaniu była częstość występowania laboratoryjnie potwierdzonych przypadków grypy z objawami klinicznymi, ustalonych na podstawie hodowli wirusa i (lub) czterokrotnego wzrostu poziomu przeciwciał HAI. Częstość występowania laboratoryjnie potwierdzonych przypadków grypy z objawami klinicznymi wynosiła 2,9 % (7/238) w grupie otrzymującej placebo i 2,1 % (5/237) w grupie otrzymującej oseltamiwir (95 % przedział ufności -2,3 % – 4,1 %; p = 0,772). Nie przeprowadzono specjalnych badań w celu oceny redukcji ryzyka powikłań. Oporność na oseltamiwir Badania kliniczne: W badaniach klinicznych badane było ryzyko pojawienia się szczepów wirusa grypy o zmniejszonej podatności lub otwartej oporności na oseltamiwir. Rozwój wirusów opornych na oseltamiwir w czasie leczenia częściej obserwowano u dzieci niż u dorosłych, w zakresie od mniej niż 1% u dorosłych do 18% u dzieci w wieku poniżej 1 roku.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U dzieci, u których stwierdzono obecność wirusa opornego na oseltamiwir, na ogół wydalanie wirusa trwało dłużej niż u pacjentów z wrażliwym wirusem. Jednak oporność na oseltamiwir pojawiająca się w trakcie leczenia nie wpływała na odpowiedź na leczenie oraz nie powodowała wydłużenia okresu występowania objawów grypy. Ogólnie większą częstość występowania oporności na oseltamiwir obserwowano u pacjentów dorosłych i młodzieży z obniżoną odpornością leczonych standardową lub podwojoną dawką oseltamiwiru przez 10 dni [14,5% (10/69) w grupie dawki standardowej i 2,7% (2/74) w grupie dawki podwojonej] w porównaniu z danymi z badań z udziałem zdrowych pod innymi względami pacjentów dorosłych i młodzieży leczonych oseltamiwirem. Większość dorosłych pacjentów, u których rozwinęła się oporność byli to biorcy przeszczepów (8/10 pacjentów w grupie dawki standardowej i 2/2 pacjentów w grupie dawki podwojonej).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Większość pacjentów z wirusem opornym na oseltamiwir było zakażonych grypą typu A i występował u nich wydłużony okres rozsiewania wirusa. Częstość występowania oporności na oseltamiwir Częstość występowania oporności na oseltamiwir zaobserwowana w dwóch badaniach u dzieci z obniżoną odpornością (w wieku ≤ 12 lat) leczonych oseltamiwirem wynosiła 20,7% (6/29). Spośród 6 dzieci z obniżoną odpornością, u których zaobserwowano w trakcie leczenia oporność na oseltamiwir, 3 otrzymywało standardową dawkę, a 3 pacjentów dużą dawkę (podwojona lub potrojona dawka). Większość miała ostrą białaczkę limfatyczną i była w wieku ≤ 5 lat. Częstość występowania oporności na oseltamiwir w badaniach klinicznych Populacja pacjentów Pacjenci z mutacjami powodującymi oporność (%) W badaniu fenotypowym* W badaniu fenotypowym i genotypowym* Dorośli i młodzież 0,62% (14/2253) 0,67% (15/2253) Dzieci (1 – 12 lat) 3,89% (66/1698) 4,24% (72/1698) Niemowlęta (< 1 roku) 18,31% (13/71) 18,31% (13/71) * Nie we wszystkich badaniach wykonane było pełne badanie genotypowe.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Profilaktyka grypy Nie ma danych dotyczących występowania nagłej oporności na oseltamiwir w dotychczas przeprowadzonych badaniach klinicznych związanych ze stosowaniem oseltamiwiru w profilaktyce poekspozycyjnej (7 dni), w profilaktyce poekspozycyjnej w gospodarstwach domowych (10 dni) i sezonowej profilaktyce grypy (42 dni) u pacjentów z prawidłową odpornością. Nie stwierdzono oporności podczas 12 tygodni badania dotyczącego profilaktyki u pacjentów z obniżoną odpornością. Dane z badań klinicznych i obserwacji W szczepach wirusów grypy typu A i B izolowanych od pacjentów nieeksponowanych na oseltamiwir wykazano in vitro występowanie naturalnych mutacji związanych ze zmniejszoną wrażliwością na oseltamiwir. Oporne szczepy podczas leczenia oseltamiwirem wyizolowano u pacjentów zarówno z prawidłową, jak i upośledzoną odpornością. U pacjentów z upośledzoną odpornością oraz u małych dzieci istnieje wyższe ryzyko wystąpienia szczepów wirusa opornych na oseltamiwir podczas leczenia.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wyizolowane u pacjentów leczonych oseltamiwirem oraz w warunkach laboratoryjnych szczepy wirusa oporne na oseltamiwir Wyizolowane u pacjentów leczonych oseltamiwirem oraz w warunkach laboratoryjnych szczepy wirusa oporne na oseltamiwir zawierały mutacje w N1 i N2 neuraminidazach. Mutacje wykazywały tendencję do bycia specyficznymi dla podtypu wirusa. Od 2007 roku naturalnie występująca oporność związana z mutacją H275Y w szczepie sezonowym H1N1 wirusa była stwierdzana sporadycznie. Wrażliwość na oseltamiwir i występowanie tego typu szczepów wirusa wydają się różnić pod względem sezonowym i geograficznym. W 2008 roku H275Y wykryto u > 99% krążących izolatów H1N1 grypy w Europie. W 2009 roku wirus grypy H1N1 („świńskiej grypy”) był prawie wyłącznie wrażliwy na oseltamiwir, tylko ze sporadycznymi raportami dotyczącymi wystąpienia oporności w związku ze stosowaniem zarówno leczniczym, jak i profilaktycznym.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Oseltamiwir łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego po podaniu fosforanu oseltamiwiru (proleku) i ulega wydajnemu przekształcaniu, głównie przez esterazy wątrobowe, do aktywnego metabolitu (karboksylanu oseltamiwiru). Co najmniej 75 % dawki doustnej dociera do krążenia w postaci aktywnego metabolitu. Ekspozycja na prolek wynosi poniżej 5 % w stosunku do aktywnego metabolitu. Stężenie w osoczu zarówno proleku, jak i aktywnego metabolitu jest proporcjonalne do dawki i nie zmienia się pod wpływem podawania preparatu jednocześnie z pokarmem. Dystrybucja W stanie stacjonarnym średnia objętość dystrybucji karboksylanu oseltamiwiru u ludzi wynosi około 23 litrów, co odpowiada objętości płynów pozakomórkowych organizmu. Ponieważ neuraminidaza wykazuje aktywność pozakomórkową, karboksylan oseltamiwiru dociera do wszystkich miejsc, gdzie rozprzestrzenia się wirus grypy.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wiązanie karboksylanu oseltamiwiru z białkami ludzkiego osocza jest znikome (około 3 %). Biotransformacja Oseltamiwir jest wydajnie przekształcany do karboksylanu oseltamiwiru przez esterazy znajdujące się przede wszystkim w wątrobie. W badaniach in vitro wykazano, że ani oseltamiwir, ani jego aktywny metabolit, nie są substratami ani inhibitorami głównych izoform cytochromu P450. W badaniach in vivo nie znaleziono żadnych koniugatów 2 fazy żadnego z tych dwóch związków. Eliminacja Wchłonięty oseltamiwir jest eliminowany przede wszystkim (> 90 %) poprzez przekształcenie do karboksylanu oseltamiwiru. Związek ten nie podlega dalszemu metabolizmowi i jest wydalany z moczem. Maksymalne stężenie karboksylanu oseltamiwiru w surowicy obniża się zgodnie z okresem półtrwania wynoszącym u większości badanych od 6 do 10 godzin. Aktywny metabolit jest eliminowany w całości poprzez wydzielanie nerkowe.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy karboksylanu oseltamiwiru (18,8 l/h) przekracza wskaźnik przesączania kłębuszkowego (7,5 l/h), co wskazuje, że poza filtracją kłębkową zachodzi również wydzielanie kanalikowe. Poniżej 20 % znakowanej izotopowo dawki doustnej wydala się z kałem. Specjalne grupy pacjentów Dzieci i młodzież Farmakokinetykę oseltamiwiru oceniano w badaniach farmakokinetycznych z pojedynczą dawką u niemowląt, dzieci i młodzieży od 1 roku do 16 lat. Farmakokinetyka wielokrotnych dawek była badana u małej liczby dzieci biorących udział w badaniu nad kliniczną skutecznością preparatu. Młodsze dzieci eliminowały zarówno prolek, jak i jego aktywny metabolit szybciej, niż dorośli, co prowadziło do mniejszej ekspozycji przy danej dawce wyrażonej w mg/kg. Dawka 2 mg/kg mc. powoduje ekspozycję na karboksylan oseltamiwiru porównywalną do tej, jaką uzyskuje się u dorosłych otrzymujących pojedynczą dawkę 75 mg (około 1 mg/kg mc.).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka oseltamiwiru u dzieci i młodzieży w wieku 12 lat lub starszej jest podobna, jak u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku Ekspozycja na aktywny metabolit w stanie stacjonarnym była u osób w podeszłym wieku (65 do 78 lat) o 25 do 35 % wyższa w porównaniu z dorosłymi w wieku poniżej 65 lat, otrzymującymi porównywalne dawki oseltamiwiru. Okresy półtrwania, obserwowane u osób w podeszłym wieku, były podobne jak u młodszych dorosłych. Na podstawie ekspozycji na oseltamiwir i tolerancji można stwierdzić, że u osób w podeszłym wieku nie jest konieczna zmiana dawkowania, o ile nie ma dowodów na istnienie umiarkowanej lub ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min) (patrz punkt 4.2). Zaburzenie czynności nerek Podawanie 100 mg fosforanu oseltamiwiru dwa razy na dobę przez 5 dni pacjentom z różnego stopnia niewydolnością nerek wykazało, że ekspozycja na karboksylan oseltamiwiru jest odwrotnie proporcjonalna do upośledzenia czynności nerek (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenie czynności wątroby Z badań in vitro wynika, że nie należy się spodziewać, by ekspozycja na oseltamiwir była znacząco zwiększona lub ekspozycja na jego aktywny metabolit znacząco zmniejszona u pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.2). Kobiety w ciąży Zbiorcza analiza populacyjnych danych farmakokinetycznych wskazuje, że schemat dawkowania oseltamiwiru, opisany w punkcie 4.2, prowadzi do niższej (średnio o 30% dla wszystkich trymestrów) ekspozycji na aktywny metabolit u kobiet w ciąży w porównaniu z kobietami niebędącymi w ciąży. Niższa przewidywalna ekspozycja pozostaje jednak na poziomie wyższym niż minimalne stężenie hamujące (wartości IC95, IC – Inhibitory Concentration) i działa terapeutycznie na różne szczepy wirusa grypy. Istnieją ponadto dowody z badań obserwacyjnych wskazujące na korzyści, jakie ta populacja może odnieść ze stosowania oseltamiwiru w podanym schemacie dawkowania.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie zaleca się zatem korekty dawek w leczeniu lub profilaktyce grypy u kobiet w ciąży (patrz punkt 4.6). Pacjenci z obniżoną odporności? Analizy farmakokinetyki populacyjnej wskazują, że leczenie oseltamiwirem pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży (w wieku < 18 lat) z obniżoną odpornością (zgodnie z opisem podanym w punkcie 4.2) powoduje zwiększoną przewidywaną ekspozycję (od około 5% do 50%) na aktywny metabolit w porównaniu z pacjentami bez obniżonej odporności, u których występuje porównywalny klirens kreatyniny. Z uwagi na szeroki margines bezpieczeństwa aktywnego metabolitu dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów ze względu na obniżoną odporność. Jednak w przypadku pacjentów z obniżoną odpornością i zaburzeniami czynności nerek, dawki należy dostosować. Analizy farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z dwóch badań z udziałem pacjentów z obniżoną odpornością wykazały, że w przypadku ekspozycji wyższych niż uzyskane po podaniu dawki standardowej nie wystąpiła istotna dodatkowa korzyść.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania przedkliniczne zebrane na podstawie konwencjonalnych badań nad farmakologią bezpieczeństwa, toksycznością powtarzanych dawek i genotoksycznością nie ujawniły szczególnego zagrożenia dla ludzi. Wyniki konwencjonalnych badań na gryzoniach dotyczących karcynogenności wykazały zależną od dawki tendencję do zwiększenia częstości występowania niektórych nowotworów, typowych dla szczepu gryzoni użytego do badań. Rozważając zakresy ekspozycji stosowane w badaniach na gryzoniach i uwzględniając oczekiwaną ekspozycję u ludzi, wyniki te nie zmieniają współczynnika korzyść-ryzyko stosowania oseltamiwiru we wskazaniach terapeutycznych. Badania teratogenności prowadzono na szczurach i królikach z zastosowaniem dawek wynoszących odpowiednio do 1500 mg/kg mc. na dobę i do 500 mg/kg mc. na dobę. Nie stwierdzono żadnego wpływu na rozwój płodu. W badaniach nad płodnością szczurów otrzymujących dawkę do 1500 mg/kg mc.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
na dobę nie wykazano negatywnych reakcji u żadnej płci. W badaniach prenatalnych i postnatalnych u szczurów zaobserwowano wydłużenie porodu po dawce 1500 mg/kg mc. na dobę: margines bezpieczeństwa między ekspozycją u ludzi i najwyższą ekspozycją niedziałającą niekorzystnie (500 mg/kg na dobę) u szczurów jest 480-krotny dla oseltamiwiru i 44-krotny dla jego aktywnego metabolitu. Ekspozycja płodu na lek u szczurów i królików wynosiła około 15 do 20 % ekspozycji matki. U karmiących szczurów oseltamiwir i jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka. Ograniczone dane wskazują, że oseltamiwir oraz jego aktywny metabolit są wydzielane do mleka matki. Ekstrapolacja danych zwierzęcych pozwala szacować, że wydzielanie obu związków wynosiłoby odpowiednio około 0,01 mg na dobę i 0,3 mg na dobę. W „maksymalizującym” teście na świnkach morskich wykazano zdolność oseltamiwiru do podrażnienia skóry. U koło 50 % zwierząt poddanych działaniu nieprzetworzonej substancji aktywnej wystąpił rumień.
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stwierdzono odwracalne podrażnienie oczu u królika. Podczas gdy bardzo wysokie, pojedyncze, doustne dawki fosforanu oseltamiwiru aż do najwyższej dawki badanej (1310 mg/kg), nie powodowały reakcji niepożądanych u dorosłych szczurów, u młodych, 7-dniowych szczurów były toksyczne, w tym śmiertelne. Reakcje te obserwowano w przypadku dawek wynoszących 657 mg/kg mc. i większych. W przypadku dawki 500 mg/kg mc. nie obserwowano reakcji niepożądanych, również w przypadku leczenia przewlekłego (500 mg/kg mc. na dobę podawane od 7. do 21. dnia po porodzie).
CHPL leku Oseltix, tabletki, 75 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Celuloza mikrokrystaliczna Krzemionka koloidalna bezwodna Powidon K30 Krospowidon typ A Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tekturowe pudełko zawierające 10 tabletek, pakowanych w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Brak szczególnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Relenza, 5 mg/dawkę proszek do inhalacji, podzielony 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda dawka proszku do inhalacji (jedno miejsce w blistrze) zawiera 5 mg zanamiwiru (Zanamivirum). Każda inhalacja (która opuszcza ustnik aparatu Diskhaler) zawiera 4,0 mg zanamiwiru. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Laktoza jednowodna (około 20 mg, zawiera białko mleka). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do inhalacji, podzielony. Proszek o barwie białej do białawej.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Leczenie grypy Produkt Relenza jest wskazany w leczeniu grypy typu A i typu B u dorosłych i dzieci (w wieku ≥ 5 lat), wykazujących objawy typowe dla grypy, w okresie występowania wirusa grypy w danym środowisku. Zapobieganie grypie Produkt Relenza jest wskazany u dorosłych i dzieci (w wieku ≥ 5 lat) w zapobieganiu grypie typu A i typu B, mogącej się rozwinąć w wyniku kontaktu z chorymi domownikami, u których potwierdzono klinicznie grypę (patrz punkt 5.1 dotyczący dzieci w wieku 5-11 lat). W wyjątkowych okolicznościach stosowanie produktu Relenza można rozważać w sezonowym zapobieganiu grypie typu A i typu B podczas epidemii grypy (np. jeśli występuje brak zgodności między szczepami krążącymi, a zawartymi w szczepionce oraz w sytuacji pandemii). Relenza nie zastępuje szczepień przeciwko grypie.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Wskazania do stosowania
Właściwe użycie produktu Relenza w zapobieganiu grypie należy określać indywidualnie dla danego przypadku, w zależności od okoliczności i populacji wymagającej ochrony. Stosowanie leków przeciwwirusowych w leczeniu i zapobieganiu grypie powinno uwzględniać oficjalne zalecenia, czynnik epidemiologiczny i nasilenie choroby w poszczególnych rejonach geograficznych i populacjach pacjentów.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leki stosowane wziewnie, np. leki stosowane w astmie, należy podawać przed zastosowaniem produktu Relenza (patrz punkt 4.4). Leczenie grypy Leczenie należy rozpocząć tak szybko, jak to możliwe, w ciągu 48 godzin od wystąpienia objawów u osób dorosłych oraz w ciągu 36 godzin od wystąpienia objawów u dzieci. Produkt Relenza podawany jest do układu oddechowego tylko drogą inhalacji doustnej, za pomocą dołączonego aparatu do inhalacji Diskhaler (patrz punkt „Instrukcja „Krok po kroku” obsługi aparatu do inhalacji Diskhaler” w ulotce, w którym znajdują się wskazówki dotyczące prawidłowego stosowania, w tym czyszczenia urządzenia). Jedną dawkę proszku do inhalacji należy zużyć do jednej inhalacji. Zalecana dawka produktu Relenza w leczeniu grypy u dorosłych i dzieci w wieku od 5 lat wynosi dwie inhalacje (2 × 5 mg) dwa razy na dobę przez 5 dni, co daje łączną inhalowaną dawkę 20 mg.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Dawkowanie
Zapobieganie grypie Zapobieganie po kontakcie z wirusem Zalecana dawka leku Relenza w zapobieganiu grypie w następstwie bliskiego kontaktu z zakażoną osobą wynosi dwie inhalacje (2 × 5 mg) raz na dobę przez 10 dni. Terapię należy rozpocząć tak szybko, jak to możliwe, w ciągu 36 godzin po kontakcie z osobą zakażoną. Zapobieganie sezonowe Zalecana dawka leku Relenza w zapobieganiu grypie w czasie epidemii w danym środowisku wynosi 2 inhalacje (2 × 5 mg) jeden raz na dobę przez okres do 28 dni. Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek lub wątroby Nie ma konieczności zmiany dawkowania (patrz punkt 5.2). Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności zmiany dawkowania (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie produktu jest przeciwskazane u pacjentów z alergią na białko mleka.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Z powodu ograniczonej liczby leczonych pacjentów z ciężką astmą lub innymi przewlekłymi chorobami układu oddechowego, pacjentów z niestabilnymi chorobami przewlekłymi i pacjentów z osłabioną czynnością układu immunologicznego (patrz punkt 5.1), nie jest możliwe wykazanie skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu Relenza w tych grupach. Z powodu ograniczonych i nierozstrzygających danych nie wykazano skuteczności produktu Relenza w zapobieganiu grypie w domach opieki. Skuteczność zanamiwiru w leczeniu pacjentów w wieku ≥ 65 lat nie została ustalona (patrz punkt 5.1). U pacjentów leczonych produktem Relenza bardzo rzadko notowano wystąpienie skurczu oskrzeli i (lub) pogorszenie czynności układu oddechowego; zaburzenia te mogą być ostre i (lub) ciężkie. U niektórych z tych pacjentów nie stwierdzono w wywiadzie chorób układu oddechowego.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Specjalne środki ostrozności
Każdy pacjent, u którego wystąpią takie reakcje, powinien natychmiast odstawić zanamiwir i poddać się badaniu lekarskiemu. Z powodu ograniczonego doświadczenia, u pacjentów z ciężką astmą konieczne jest dokładne rozważenie ryzyka w stosunku do oczekiwanych korzyści, a produktu Relenza nie należy stosować, jeśli nie jest dostępne właściwe zabezpieczenie medyczne na wypadek skurczu oskrzeli. U pacjentów z długotrwałą astmą lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) należy optymalizować leczenie choroby podstawowej w trakcie stosowania produktu Relenza. Jeżeli zanamiwir zostanie uznany za odpowiedni do stosowania u pacjentów z astmą lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, pacjenta należy poinformować o ryzyku skurczu oskrzeli i powinien on mieć przy sobie szybko działający środek rozszerzający oskrzela. Pacjentów przyjmujących stale wziewne leki rozszerzające oskrzela należy poinformować, że należy stosować te leki przed użyciem produktu Relenza (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Specjalne środki ostrozności
Zanamiwiru w postaci proszku do inhalacji nie należy stosować do doraźnego sporządzania roztworów do podawania drogą nebulizacji lub wentylacji mechanicznej. Donoszono o hospitalizowanych pacjentach chorych na grypę, którym roztwór, sporządzony z zanamiwiru w postaci proszku do inhalacji, podano drogą nebulizacji lub mechanicznej wentylacji, w tym o przypadkach śmiertelnych, w których odnotowano zablokowanie prawidłowego działania aparatury przez laktozę wchodzącą w skład proszku. Zanamiwir w postaci proszku do inhalacji należy podawać jedynie za pomocą dołączonego aparatu do inhalacji (patrz punkt 4.2). Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku. Produkt Relenza nie zastępuje szczepienia przeciwko grypie i zastosowanie go nie może wpływać na decyzję o corocznym szczepieniu przeciwko grypie.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Specjalne środki ostrozności
Ochrona przed wirusami grypy trwa tak długo, jak długo podaje się produkt Relenza. Produkt Relenza można stosować w leczeniu grypy i jej zapobieganiu tylko wtedy, gdy wiarygodne dane epidemiologiczne świadczą o występowaniu epidemii grypy. Produkt Relenza jest skuteczny jedynie w przypadkach chorób wywołanych przez wirus grypy. Nie ma żadnych dowodów na to, że produkt Relenza jest skuteczny w przypadku chorób wywołanych przez inne czynniki niż wirus grypy. Odnotowano występowanie zdarzeń neuropsychiatrycznych podczas podawania produktu Relenza pacjentom z grypą, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. W związku z tym należy ściśle obserwować, czy u pacjenta nie występują zmiany zachowania oraz dla każdego pacjenta oceniać korzyści i ryzyko związane z kontynuowaniem leczenia (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji Potencjalny wpływ innych leków na działanie zanamiwiru. Zanamiwir jest eliminowany z organizmu poprzez filtrację nerkową. Klinicznie istotne interakcje z innymi lekami są mało prawdopodobne. Potencjalny wpływ zanamiwiru na działanie innych leków. Zanamiwir nie hamuje działania cytochromu P450 (CYP), enzymów CYP1A1/2, 2A6, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 ani 3A4. Zanamiwir nie ma również wpływu na transportery nerkowe OAT1,2,3 ani 4, OCT1 ani 2, OCT2- A, OCT3 ani na transporter moczanowy hURAT1. Podawanie zanamiwiru przez 28 dni nie osłabiło odpowiedzi immunologicznej organizmu na szczepionkę przeciw grypie.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Po podaniu wziewnym ekspozycja ogólnoustrojowa na zanamiwir jest niewielka; jednakże brak informacji na temat przenikania zanamiwiru przez łożysko u ludzi. Istnieją ograniczone dane (mniej niż 300 przypadków stosowania w ciąży) dotyczące stosowania zanamiwiru u ciężarnych kobiet. Badania przeprowadzane na zwierzętach, nie wskazują bezpośrednich ani pośrednich szkodliwych efektów dotyczących toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Jako środek ostrożności, zaleca się unikanie stosowania produktu leczniczego Relenza w trakcie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wskazuje na to, iż potencjalne korzyści z zastosowania u niej produktu leczniczego Relenza są zdecydowanie większe niż możliwe ryzyko dla płodu. Karmienie piersi? Po podaniu wziewnym ekspozycja systemowa na zanamiwir jest niewielka; jednakże brak informacji dotyczących przenikania zanamiwiru do mleka kobiety karmiącej piersią.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie można wykluczyć ryzyka ekspozycji na zanamiwir dla dziecka karmionego piersią. Należy zdecydować, czy przerwać karmienie piersią czy też przerwać/zaprzestać terapii Relenzą, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dziecka piersią, oraz korzyści z kontynuowania terapii u kobiety. Płodność Badania na zwierzętach wskazują, że zanamiwir nie wywiera istotnego klinicznie wpływu na płodność osobników płci żeńskiej ani męskiej (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Zanamiwir nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Po zastosowaniu produktu Relenza u pacjentów, u których wcześniej występowały choroby układu oddechowego (astma, przewlekła obturacyjna choroba płuc) – rzadko, a u pacjentów, u których nie występowały wcześniej choroby układu oddechowego – bardzo rzadko notowano przypadki wystąpienia ostrego skurczu oskrzeli i (lub) ciężkiego pogorszenia czynności oddechowych (patrz punkt 4.4). Działania niepożądane, uznane za co najmniej prawdopodobnie związane z terapią, zostały przedstawione poniżej, według klasyfikacji układów i narządów oraz zgodnie z bezwzględną częstością występowania. Częstość określono jako: bardzo często ≥1/10; często ≥1/100; <1/10; niezbyt często ≥1/1000; <1/100; rzadko ≥ 1/10 000; <1/1000; bardzo rzadko < 1/10 000; częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Działania niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego Niezbyt często: reakcje typu alergicznego, w tym obrzęk jamy ustnej i gardła. Rzadko: reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne, obrzęk twarzy. Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często: u pacjentów z objawami grypy, takimi jak gorączka lub odwodnienie, zgłaszano reakcje wazowagalne występujące w krótkim czasie po podaniu zanamiwiru. Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: skurcz oskrzeli, duszność, uczucie napięcia lub zaciskania w gardle. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: wysypka. Niezbyt często: pokrzywka. Rzadko: ciężkie reakcje skórne, w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona oraz martwica toksyczno-rozpływna naskórka. Zaburzenia psychiczne i układu nerwowego Odnotowano występowanie drgawek i objawów psychicznych, takich jak zaburzenia świadomości, nietypowe zachowanie, omamy i majaczenie u pacjentów z grypą, otrzymujących produkt Relenza.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Działania niepożądane
Objawy te zaobserwowano głównie u dzieci i młodzieży. Drgawki i objawy psychiczne odnotowano także u tych pacjentów z grypą, którzy nie otrzymywali produktu Relenza. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Kliniczne objawy przedmiotowe i podmiotowe zgłaszane w przypadkach przedawkowania wziewnie podawanego zanamiwiru są podobne do tych stwierdzanych podczas stosowania dawek terapeutycznych, i/lub do zgłaszanych w przebiegu choroby podstawowej. Postępowanie Przewiduje się, że zanamiwir ze względu na małą masę cząsteczkową, niewielki stopień wiązania się z białkami i małą objętość dystrybucji zostanie usunięty z organizmu na drodze hemodializy. Dalsze postępowanie powinno być zgodne z zaleceniami klinicznymi lub z rekomendacjami lokalnego centrum toksykologicznego.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwwirusowe, inhibitory neuraminidazy, kod ATC: J 05 AH 01. Mechanizm działania Zanamiwir jest selektywnym inhibitorem neuraminidazy – powierzchniowego enzymu wirusa grypy. Hamowanie neuraminidazy in vitro występuje przy bardzo małym stężeniu zanamiwiru (50% zahamowanie wirusa grypy typu A i typu B występuje przy stężeniu 0,64 nM – 7,9 nM). Wirusowa neuraminidaza ułatwia uwalnianie nowo powstałych cząstek wirusa z zakażonych komórek oraz przeniknięcie wirusa przez warstwę śluzu do komórek nabłonkowych, co umożliwia rozszerzanie się zakażenia na pozostałe komórki. Stwierdzone zarówno w badaniach in vitro, jak i in vivo hamujące działanie na wirusy grypy typu A i B, obejmowało wszystkie podtypy neuraminidazy wirusa grypy typu A. Zanamiwir działa zewnątrzkomórkowo.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
Ogranicza rozszerzanie się infekcji wirusowej grypy typu A i typu B poprzez hamowanie uwalniania zakaźnych cząstek wirusa z komórek nabłonkowych układu oddechowego. Replikacja wirusa grypy odbywa się w komórkach nabłonkowych układu oddechowego. Skuteczność miejscowego zastosowania zanamiwiru została potwierdzona w badaniach klinicznych. Oporność Wystąpienie oporności na leczenie zanamiwirem jest rzadkie. Obniżona wrażliwość na zanamiwir jest związana z mutacjami, które skutkują zamianami aminokwasów wirusowej neuraminidazy lub hemaglutyniny, lub też obydwu. Podstawienia neuraminidazy powodujące zmniejszoną wrażliwość na zanamiwir pojawiły się podczas stosowania zanamiwiru w hodowlach wirusów ludzkich oraz wirusów o potencjale wywołania choroby u zwierząt: E119D, E119G, I223R, R368G, G370D, N434S (A/H1N1); N294S, T325I (A/H1N2); R150K (B); R292K (A/H7N9).
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
Podstawienie neuraminidazy Q136K (A/H1N1 oraz A/H3N2) wywołuje wysoki poziom oporności na zanamiwir, lecz jest zauważane podczas zastosowania w hodowlach komórkowych, a nie w trakcie samego leczenia. Efekt kliniczny zmniejszonej wrażliwości tych wirusów jest nieznany, a wpływ swoistych podstawień na wrażliwość wirusów na zanamiwir może zależeć od szczepu. Oporność krzyżowa Oporność krzyżowa pomiędzy zanamiwirem a oseltamwirem lub peramiwirem została zaobserwowana w teście hamowania neuraminidazy. Niektóre podstawienia aminokwasów neuraminidazy, które wystąpiły w trakcie leczenia oseltamiwirem lub peramiwirem, skutkowały obniżoną wrażliwością na zanamiwir. Znaczenie kliniczne podstawień powiązanych ze zmniejszoną wrażliwością na zanamiwir i inne inhibitory neuraminidazy jest zmienne i może zależeć od szczepu. Podstawienie H275Y jest najczęściej spotykanym podstawieniem skutkującym opornością neuraminidazy i wiąże się ze zmniejszoną wrażliwością na peramiwir i oseltamiwir.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
To podstawienie nie ma wpływu na zanamiwir, stąd też wirusy z podstawieniem H275Y zachowują pełną wrażliwość na zanamiwir. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Leczenie grypy Produkt Relenza zastosowany w leczeniu grypy zmniejsza u dorosłych nasilenie i czas trwania objawów średnio o 1,5 dnia (zakres od 0,25 do 2,5 dni), co przedstawiono w tabeli poniżej. Mediany czasu ustępowania objawów grypy u pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat) oraz u dzieci w wieku 5-6 lat nie były znacząco zmniejszone w stosunku do pozostałych pacjentów. Skuteczność produktu Relenza wykazano u pacjentów bez współistniejących schorzeń, u dorosłych, gdy leczenie rozpoczynano w ciągu 48 godzin od wystąpienia pierwszych objawów grypy oraz u dzieci, gdy leczenie rozpoczynano w ciągu 36 godzin od wystąpienia pierwszych objawów. Nie wykazano korzyści z leczenia u pacjentów z bezgorączkowym przebiegiem choroby (< 37,8 °C).
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
Przeprowadzono sześć kluczowych, wieloośrodkowych, randomizowanych badań III fazy, z grupą kontrolną placebo w grupach równoległych (NAIB3001, NAIA3002, NAIB3002, NAI30008, NAI30012 i NAI30009), dotyczących stosowania zanamiwiru w leczeniu pacjentów przypadkowo zarażonych wirusem grypy typu A i typu B. Badanie NAI30008 obejmowało tylko pacjentów z astmą (n=399), POChP (n=87) lub astmą i POChP (n=32), badanie NAI30012 obejmowało tylko pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat) (n=358), a do badania NAI30009 (n=471) rekrutowano tylko dzieci w wieku od 5 do 12 lat. Populacja wszystkich pacjentów zakwalifikowanych do badań z zamiarem leczenia (ITT, ang. Intent To Treat) wynosiła 2942 pacjentów, z których 1490 otrzymywało 10 mg zanamiwiru dwa razy na dobę (bid) w inhalacji doustnej. Główny punkt końcowy wszystkich sześciu badań był taki sam, to jest czas złagodzenia klinicznie istotnych objawów przedmiotowych i podmiotowych.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
Dla wszystkich sześciu badań złagodzenie zostało w tych badaniach zdefiniowane jako brak gorączki (temperatura < 37,8 °C), ocena uczucia gorączki jako ‘brak’ (‘tak samo jak normalnie / brak’ w badaniu NAI30012) oraz odnotowanie bólu głowy, bólu mięśni, kaszlu i bólu gardła jako ‘brak’ (‘tak samo jak normalnie / brak’ w badaniu NAI30012) lub ‘lekki’ i utrzymywanie się tego stanu przez 24 godziny. Porównanie średniego czasu (dni) do wystąpienia złagodzenia objawów grypy: populacja zakażona wirusem grypy Badanie NAIB3001: Placebo N=160, 6,0; Zanamiwir w inhalacji 10 mg dwa razy na dobę N=161, 4,5; Różnica (dni) 1,5 (0,5, 2,5), wartość p 0,004 Badanie NAIA3002: Placebo N=257, 6,0; Zanamiwir w inhalacji 10 mg dwa razy na dobę N=312, 5,0; Różnica (dni) 1,0 (0,0, 1,5), wartość p 0,078 Badanie NAIB3002: Placebo N=141, 7,5; Zanamiwir w inhalacji 10 mg dwa razy na dobę N=136, 5,0; Różnica (dni) 2,5 (1,0, 4,0), wartość p <0,001 Analiza połączona badań NAIB3001, NAIA3002 i NAIB3002: Placebo N=558, 6,5; Zanamiwir w inhalacji 10 mg dwa razy na dobę N=609, 5,0; Różnica (dni) 1,5 (1,0, 2,0), wartość p <0,001 Pacjenci z astmą lub POChP NAI30008: Placebo n=153, 7,0; Zanamiwir n=160, 5,5; Różnica (dni) 1,5 (0,5, 3,25), wartość p 0,009 Pacjenci w podeszłym wieku NAI30012: Placebo n=114, 7,5; Zanamiwir n=120, 7,25; Różnica (dni) 0,25 (-2,0 do 3,25), wartość p 0,609 Dzieci NAI30009: Placebo n=182, 5,0; Zanamiwir n=164, 4,0; Różnica (dni) 1,0 (0,5, 2,0), wartość p <0,001 W populacji wszystkich pacjentów zakwalifikowanych do badań z zamiarem leczenia (ITT) różnica w czasie ustępowania objawów wynosiła 1,0 dzień (95% CI: 0,5 do 1,5) w połączonej analizie badań NAIB3001, NAIA3002 i NAIB3002, 1,0 dzień (95% CI: 0 do 2) w badaniu NAI30008, 1,0 dzień (95% CI: –1,0 do 3,0) w badaniu NAI30012 i 0,5 dnia (95% CI: 0 do 1,5) w badaniu NAI30009.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
Istnieje ograniczona liczba danych dotyczących dzieci z grupy wysokiego ryzyka. W połączonej analizie badań z udziałem pacjentów z grypą wywołaną wirusem typu B (n = 163), w tym 79 leczonych zanamiwirem, zaobserwowano skrócenie leczenia o 2,0 dni (95% CI: 0,50 do 3,50). We wspólnej analizie trzech badań III fazy, do których zakwalifikowano pacjentów z grypą, lecz bez innych chorób, częstotliwość powikłań wynosiła 152 na 558 (27%) w grupie otrzymującej placebo i 119 na 609 (20%) w grupie otrzymującej zanamiwir (ryzyko względne zanamiwir: placebo wynosi 0,73; 95% CI: 0,59 do 0,90, p=0,004). W badaniu NAI30008, do którego zakwalifikowano pacjentów z astmą i POChP, częstotliwość powikłań wynosiła 56 na 153 (37%) u pacjentów ze stwierdzoną grypą otrzymujących placebo i 52 na 160 (33%) u pacjentów ze stwierdzoną grypą otrzymujących zanamiwir (ryzyko względne zanamiwir: placebo wynosi 0,89; 95% CI: 0,65 do 1,21; p=0,520).
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu NAI30012, do którego zakwalifikowano pacjentów w podeszłym wieku, częstotliwość ryzyka wyniosła 46 na 114 (40%) u pacjentów ze stwierdzoną grypą otrzymujących placebo i 39 na 120 (33%) u pacjentów ze stwierdzoną grypą otrzymujących zanamiwir (ryzyko względne zanamiwir: placebo wyniosło 0,80; 95% CI: 0,57 do 1,13; p=0,256). W badaniu NAI30009, z udziałem dzieci, częstotliwość powikłań wyniosła 41 na 182 (23%) u pacjentów z grypą otrzymujących placebo i 26 na 164 (16%) u pacjentów ze stwierdzoną grypą otrzymujących zanamiwir (ryzyko względne zanamiwir: placebo wyniosło 0,70; 95% CI: 0,45 do 1,10; p=0,151). W badaniu kontrolowanym użyciem placebo u pacjentów, z których u większości zakwalifikowanych do badania występowała lekka lub umiarkowana astma i (lub) POChP, nie było u pacjentów przyjmujących zanamiwir lub placebo znamiennych klinicznie różnic w natężonej objętości wydechowej w 1.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
sekundzie (FEV1) lub szczytowym przepływie wydechowym (PEFR), mierzonych podczas lub po zakończeniu leczenia. Zapobieganie grypie Skuteczność produktu Relenza w zapobieganiu nabytej w sposób naturalny grypie wykazano w dwóch badaniach klinicznych, dotyczących profilaktyki po kontakcie z osobą chorą na grypę mieszkającą we wspólnym gospodarstwie domowym oraz dwóch badaniach klinicznych dotyczących profilaktyki podczas sezonowej epidemii grypy. Głównym punktem końcowym w tych badaniach była częstość występowania objawowej, potwierdzonej laboratoryjnie grypy, definiowana jako występowanie dwóch lub więcej następujących objawów: temperatura 37,8 °C mierzona w jamie ustnej lub odczuwana gorączka, kaszel, ból głowy, ból gardła, bóle mięśni oraz potwierdzenie laboratoryjne: posiew, PCR lub serokonwersja (definiowana jako 4-krotny wzrost poziomu przeciwciał u rekonwalescenta w stosunku do wartości początkowej).
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
Zapobieganie po kontakcie z wirusem Skuteczność zanamiwiru w zapobieganiu rozwojowi zakażenia po kontakcie z osobą chorą na grypę sprawdzano w dwóch badaniach klinicznych, w których brały udział osoby przebywające we wspólnym gospodarstwie domowym. W ciągu 1,5 dnia od wystąpienia objawów grypy do każdego gospodarstwa domowego (wszystkich członków rodziny w wieku ≥ 5 lat) losowo przyporządkowywano produkt Relenza w dawce 10 mg lub placebo, podawane w inhalacji raz na dobę przez 10 dni. Tylko w pierwszym badaniu każdemu pierwszemu choremu przydzielano losowo ten sam produkt co pozostałym domownikom (Relenza lub placebo). W tym badaniu odsetek gospodarstw domowych ze stwierdzonym co najmniej jednym nowym przypadkiem grypy w rodzinie został zmniejszony z 19% (32 ze 168 gospodarstw) w przypadku placebo do 4% (7 ze 169 gospodarstw domowych) w przypadku produktu Relenza (79% skuteczności ochronnej; 95% CI: 57% do 89%; p < 0,001).
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
W drugim badaniu pierwsi chorzy nie byli leczeni, a częstotliwość objawów grypy została zmniejszona z 19% (46 z 242 gospodarstw domowych) u osób otrzymujących placebo do 4% (10 z 245 gospodarstw domowych) u osób otrzymujących produkt Relenza (81% skuteczność ochronna; 95% CI: 64% do 90%; p <0,001). Rezultaty były bardzo podobne w podgrupach pacjentów z grypą typu A, jak i typu B. W badaniach tych, do których zakwalifikowano ostatecznie 2128 pacjentów, którzy mieli kontakt z osobą chorą na grypę, 553 dzieci było w wieku od 5 do 11 lat, z czego 123 dzieci było w wieku od 5 do 6 lat. Częstość występowania objawowej, potwierdzonej laboratoryjnie grypy, w grupie 5-6-latków (placebo vs. zanamiwir) wyniosła 4 na 33 (12%) (placebo) i 1 na 28 (4%) (zanamiwir) w pierwszym badaniu oraz 4 na 26 (15%) (placebo) i 1 na 36 (3%) (zanamiwir) w badaniu drugim, co wydaje się być zgodne z wynikami badań w wyższej kategorii wiekowej.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
Ponieważ jednak badania te nie były badaniami mającymi na celu ustalenie skuteczności ochronnej w poszczególnych kategoriach wiekowych, nie wykonano formalnej analizy podgrup. Sezonowe zapobieganie grypie Dwa badania kliniczne dotyczące profilaktyki sezonowej oceniały podawanie produktu Relenza 10 mg w porównaniu z placebo, podawanych w inhalacji raz na dobę, przez 28 dni podczas sezonowej epidemii grypy. W pierwszym badaniu, do którego zakwalifikowano pacjentów w wieku ≥ 18 lat, niezaszczepionych przeciwko grypie, nie obciążonych innymi chorobami, częstotliwość występowania objawowej grypy została zmniejszona z 6,1% (34 z 554) po zastosowaniu placebo do 2,0% (11 z 553) po zastosowaniu produktu Relenza (67% skuteczność ochronna; 95% CI: 39% do 83%; p <0,001). Do drugiego badania zakwalifikowano mieszkających we wspólnym gospodarstwie domowym pacjentów w wieku ≥ 12 lat o wysokim ryzyku powikłań grypy, gdzie 67% uczestników otrzymało szczepionkę w sezonie, w którym prowadzono badanie.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
Wysokie ryzyko definiowane jest jako osoba w wieku ≥ 65 lat oraz osoby z przewlekłymi chorobami płuc lub układu krążenia lub chore na cukrzycę. W badaniu tym częstość występowania objawowej grypy zmniejszyła się z 1,4% (23 z 1685) po podaniu placebo do 0,2% (4 z 1678) po podaniu produktu Relenza (83% skuteczność ochronna; 95% CI: 56% do 93%, p < 0,001). Z powodu ograniczonych i nierozstrzygających danych skuteczność produktu Relenza w zapobieganiu grypie w domach opieki nie została ustalona.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Badania farmakokinetyczne u ludzi wykazują, że całkowita biodostępność leku po podaniu doustnym jest mała (średnia wynosi 2%, minimalna i maksymalna odpowiednio 1% i 5%). Podobne badania z podawaniem zanamiwiru w postaci inhalacji doustnej wykazują, że około 4-17% jest wchłaniane do krążenia ogólnego, a maksymalne stężenie w surowicy krwi występuje po 1-2 godzinach. Słabe wchłanianie leku powoduje, że zanamiwir osiąga małe stężenie w surowicy krwi i nie występuje znaczące ogólnoustrojowe narażenie na zanamiwir po inhalacji doustnej. Nie obserwuje się zmian kinetyki leku po wielokrotnym podaniu w postaci inhalacji doustnej. Dystrybucja Zanamiwir nie wiąże się z białkami (<10%). Objętość dystrybucji zanamiwiru u osób dorosłych wynosi około 16 l, co jest zbliżone do objętości wody pozakomórkowej.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Właściwości farmakokinetyczne
Po zastosowaniu w postaci inhalacji doustnej zanamiwir gromadzi się w wysokim stężeniu w całym układzie oddechowym, a więc w miejscach, gdzie przebiega proces chorobowy grypy. Metabolizm Zanamiwir, jak wykazano, nie jest metabolizowany i jest w całości wydalany przez nerki w niezmienionej postaci. Eliminacja Okres półtrwania zanamiwiru w surowicy po podaniu w postaci inhalacji doustnej wynosi od 2,6 do 5,05 godziny. Jest całkowicie wydalany w postaci niezmienionej na drodze filtracji nerkowej. Całkowity klirens leku odniesiony do klirensu w moczu wynosi od 2,5 do 10,9 l/h. Wydalanie przez nerki zostaje zakończone w ciągu 24 godzin. Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek Po zastosowaniu zanamiwiru w postaci inhalacji doustnej jego wchłanianie wynosi w przybliżeniu 4-17% zażytej dawki.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Właściwości farmakokinetyczne
W badaniach klinicznych zanamiwiru podawanego dożylnie w pojedynczej dawce, w grupach z ciężkim uszkodzeniem nerek, próbki były pobierane po podaniu dawki 2 mg lub dawki dwukrotnie bądź czterokrotnie większej niż powodująca spodziewane narażenie po podaniu leku w postaci inhalacji. Stosując zwykłe dawkowanie (10 mg dwa razy na dobę) przewidywane narażenie w 5. dniu jest 40-krotnie mniejsze niż to, które było tolerowane u zdrowych osób po wielokrotnym dożylnym podaniu leku. Biorąc pod uwagę znaczenie miejscowego stężenia, małego narażenia ogólnoustrojowego i uprzedniej tolerancji na znacznie większe narażenie, nie zaleca się modyfikacji dawek. Pacjenci z zaburzoną czynnością wątroby Zanamiwir nie jest metabolizowany w organizmie i dlatego nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci w podeszłym wieku Po dobowej dawce terapeutycznej 20 mg biodostępność jest mała (4-17%) i w związku z tym nie obserwuje się u pacjentów znaczącego zwiększenia ogólnoustrojowego narażenia na zanamiwir. Jakakolwiek zmiana parametrów farmakokinetycznych, mogąca wystąpić z wiekiem, nie wydaje się mieć znaczenia klinicznego i nie powoduje konieczności zmiany dawkowania. Dzieci W badaniu otwartym dawki pojedynczej (10 mg) oceniano farmakokinetykę zanamiwiru u 16 dzieci, w wieku od 6 do 12 lat, z zastosowaniem produktu w postaci suchego proszku do inhalacji (aparat Diskhaler). Narażenie ogólnoustrojowe było zbliżone do występującego po podaniu proszku w inhalacji w dawce 10 mg u osób dorosłych, natomiast zmienność była duża we wszystkich grupach wiekowych i bardziej widoczna u najmłodszych dzieci.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Właściwości farmakokinetyczne
Pięciu pacjentów wykluczono z udziału z powodu niewykrywalnego stężenia leku w surowicy krwi we wszystkich punktach czasowych lub 1,5 godziny po podaniu dawki, co sugeruje nieodpowiednie podanie leku.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Ogólne badania toksyczności nie wykazały jakiejkolwiek znaczącej toksyczności zanamiwiru. Zanamiwir nie wykazywał działań genotoksycznych ani nie obserwowano klinicznie istotnych działań w długotrwałych badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy. Nie zaobserwowano powiązanych ze stosowaniem leku przypadków wad rozwojowych, objawów toksyczności u matki ani embriotoksyczności u ciężarnych szczurów i królików oraz ich płodów po podaniu dożylnego zanamiwiru w dawkach do 90 mg/kg mc./dobę. W przeprowadzonym u szczurów dodatkowym badaniu rozwoju zarodków i płodów, po podskórnym podaniu zanamiwiru zaobserwowano wzrost częstości występowania różnego rodzaju pomniejszych zmian w obrębie szkieletu i narządów wewnętrznych u potomstwa narażonego na najwyższą dawkę 80 mg/kg mc., podawaną trzy razy na dobę (240 mg/kg mc./dobę; całkowita dawka dobowa).
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Większość z tych zmian pozostawała w granicach częstości stwierdzanej we wcześniejszych badaniach na szczurach. Jak wynika z pomiarów AUC (pola pod krzywą) dawka 80 mg/kg mc. (240 mg/kg mc./dobę) powoduje prawie 1000-krotnie większą ekspozycję niż ekspozycja u człowieka po podaniu klinicznej dawki wziewnej zanamiwiru. W badaniach rozwoju około- i poporodowego przeprowadzonych na szczurach, nie zaobserwowano klinicznie istotnego upośledzenia rozwoju potomstwa. Dożylne dawki zanamiwiru aż do 90 mg/kg mc./dobę nie miały wpływu na płodność ani funkcje reprodukcyjne leczonych szczurów płci męskiej i żeńskiej, ani kolejnego ich pokolenia.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna (która zawiera białka mleka) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 10 lat. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Proszek do inhalacji Relenza pakowany jest w blistry krążkowe z folii aluminiowej (Rotadisk) z czterema regularnie rozmieszczonymi dawkami. Do opakowania jest dołączony plastikowy aparat do inhalacji Diskhaler. Opakowanie zawiera 1 lub 5 blistrów krążkowych z folii aluminiowej (Rotadisk) w plastikowym pojemniku oraz aparat do inhalacji Diskhaler. Całość w tekturowym pudełku. 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania W aparacie do inhalacji (Diskhaler) umieszcza się blister krążkowy, zawierający 4 pojedyncze dawki proszku do inhalacji.
CHPL leku Relenza, proszek do inhalacji, podzielony, 5 mg/dawkę
Dane farmaceutyczne
Blistry są przebijane w aparacie Diskhaler i podczas głębokiego wdechu 1 dawka proszku może być przez ustnik aparatu zainhalowana do układu oddechowego. Szczegółowa instrukcja użycia dołączona jest do opakowania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Dectova 10 mg/ml roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml roztworu zawiera 10 mg zanamiwiru (w postaci uwodnionej). Każda fiolka zawiera 200 mg zanamiwiru (w postaci uwodnionej) w 20 ml. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda fiolka zawiera 3,08 mmola (70,8 mg) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji. Przezroczysty, bezbarwny.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Dectova jest wskazany w leczeniu ciężkich i potencjalnie zagrażających życiu zakażeń wirusem grypy typu A lub B u dorosłych i dzieci w wieku od 6 miesięcy, gdy:  Wiadomo lub podejrzewa się, że wirus, którym zakażony jest pacjent, jest oporny na przeciwgrypowe produkty lecznicze inne niż zanamiwir, i (lub)  Inne przeciwwirusowe produkty lecznicze stosowane w leczeniu grypy, w tym wziewny zanamiwir, nie są odpowiednie dla danego pacjenta. Produkt leczniczy Dectova należy stosować zgodnie z oficjalnymi wytycznymi.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Leczenie produktem leczniczym Dectova należy rozpocząć jak najszybciej, zwykle w ciągu 6 dni od wystąpienia objawów grypy (patrz punkt 5.1). Dorośli Zalecana dawka to 600 mg dwa razy na dobę przez 5 do 10 dni, podawane w postaci infuzji dożylnej. Dzieci i młodzież Młodzież, dzieci oraz niemowlęta powinny otrzymywać przez 5 do 10 dni dawkę wyliczoną stosownie do masy ciała (Tabela 1). Tabela 1: Schemat dawkowania w zależności od masy ciała i wieku u niemowląt, dzieci oraz młodzieży z prawidłową czynnością nerek
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
Przedział wiekowy Schemat dawkowania według masy ciała
Od 6 miesięcy do < 6 lat 14 mg/kg dwa razy na dobę
 6 lat do < 18 lat 12 mg/kg dwa razy na dobę do maksymalnej dawki 600 mg dwa razy na dobę
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki ze względu na wiek. Zaburzenia czynności nerek Dorośli i dzieci (w wieku 6 lat i powyżej, o masie ciała wynoszącej 50 kg lub więcej) z klirensem kreatyniny (CLcr) lub klirensem przy stosowaniu ciągłej terapii nerkozastępczej (CL CRRT ) < 80 ml/min powinni otrzymać dawkę początkową wynoszącą 600 mg, a następnie otrzymywać dwa razy na dobę dawki podtrzymujące zależne od czynności nerek (Tabela 2). Tabela 2: Schemat dawkowania początkowego oraz podtrzymującego u dorosłych i dzieci (w wieku 6 lat i powyżej, o masie ciała wynoszącej 50 kg lub więcej) z zaburzeniami czynności nerek

CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie

CLcr lub CLCRRT (ml/min lub ml/min/1,73m2)* Dawkapoczątkowa Dawkapodtrzymująca Schemat dawkowaniapodtrzymującego
50 do <80 600 mg 400 mg dwa razy na dobę Podawanie dawek podtrzymujących rozpocząć 12 godzin po dawcepoczątkowej
30 do <50 600 mg 250 mg dwa razy na dobę
15 do <30 600 mg 150 mg dwa razy na dobę Podawanie dawek podtrzymujących rozpocząć 24 godziny po dawcepoczątkowej
< 15 600 mg 60 mg dwa razy na dobę Podawanie dawek podtrzymujących rozpocząć 48 godzin po dawcepoczątkowej

CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
* CLcr oraz CL CRRT w ml/min dla młodzieży w wieku od 13 lat do ukończenia 18 lat oraz w ml/min/1,73m 2 dla dzieci w wieku od 6 lat do ukończenia 13 lat. Dzieci i młodzież (w wieku od 6 lat do ukończenia 18 lat, o masie ciała mniejszej niż 50 kg), oraz niemowlęta i dzieci (w wieku od 6 miesięcy do ukończenia 6 lat) z klirensem kreatyniny (CLcr) oraz klirensem przy stosowaniu ciągłej terapii nerkozastępczej (CL CRRT ) <80 ml/min powinni otrzymać dawkę początkową, a następnie otrzymywać dwa razy na dobę odpowiednie dawki podtrzymujące tak jak wskazano w tabelach 3, 4 oraz 5. Tabela 3: Schemat dawkowania początkowego i podtrzymującego dla dzieci i młodzieży (w wieku od 6 lat do ukończenia 18 lat, o masie ciała mniejszej niż 50 kg), z zaburzeniami czynności nerek

CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie

CLcr lub CLCRRT(ml/min lub ml/min/1,73m2)* Dawkapoczątkowa Dawkapodtrzymująca Schemat dawkowaniapodtrzymującego
50 do <80 12 mg/kg 8 mg/kg dwa razy na dobę Podawanie dawek podtrzymujących dwa razy na dobę rozpocząć 12 godzin podawce początkowej
30 do<50 12 mg/kg 5 mg/kg dwa razy na dobę
15 do <30 12 mg/kg 3 mg/kg dwa razy na dobę Podawanie dawek podtrzymujących dwa razy na dobę rozpocząć 24 godziny podawce początkowej
< 15 12 mg/kg 1,2 mg/kg dwa razy na dobę Podawanie dawek podtrzymujących dwa razy nadobę rozpocząć 48 godzin po dawce początkowej

CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
* CLcr oraz CLCRRT w ml/min dla młodzieży w wieku od 13 lat do ukończenia 18 lat, oraz w ml/min/1,73m 2 dla dzieci w wieku od 6 lat do ukończenia 13 lat. Tabela 4: Schemat dawkowania początkowego i podtrzymującego dla niemowląt i dzieci (w wieku od 6 miesięcy do ukończenia 6 lat, o masie ciała 42,8 kg i większej) z zaburzeniami czynności nerek

CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie

CLcr lub CLCRRT(ml/min/1,73 m2) Dawkapoczątkowa Dawkapodtrzymująca Schemat dawkowaniapodtrzymującego
50 do <80 600 mg 400 mg dwa razy na dobę Podawanie dawek podtrzymujących dwa razy na dobę rozpocząć 12 godzin podawce początkowej
30 do <50 600 mg 250 mg dwa razy na dobę
15 do <30 600 mg 150 mg dwa razy na dobę Podawanie dawek podtrzymujących dwa razy na dobę rozpocząć 24 godziny podawce początkowej
< 15 600 mg 60 mg dwa razy na dobę Podawanie dawek podtrzymujących dwa razy nadobę rozpocząć 48 godzin po dawce początkowej

CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
Tabela 5: Schemat dawkowania początkowego i podtrzymującego dla niemowląt i dzieci (w wieku od 6 miesięcy do ukończenia 6 lat, o masie ciała poniżej 42,8 kg) z zaburzeniami czynności nerek

CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie

CLcr lub CLCRRT(ml/min/1,73 m2) Dawkapoczątkowa Dawkapodtrzymująca Schemat dawkowaniapodtrzymującego
50 do <80 14 mg/kg 9,3 mg/kg dwa razy na dobę Podawanie dawek podtrzymujących dwa razy na dobę rozpocząć 12 godzin podawce początkowej
30 do <50 14 mg/kg 5,8 mg/kg dwa razy na dobę
15 do <30 14 mg/kg 3,5 mg/kg dwa razy na dobę Podawanie dawek podtrzymujących dwa razy na dobę rozpocząć 24 godziny podawce początkowej
< 15 14 mg/kg 1,4 mg/kg dwa razy na dobę Podawanie dawek podtrzymujących dwa razy nadobę rozpocząć 48 godzin po dawce początkowej

CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
Pacjentom poddawanym przerywanej hemodializie lub przerywanej dializie otrzewnowej dawkę należy podać po zakończeniu sesji dializy. Pacjentom poddawanym ciągłej terapii nerkozastępczej dawkę leku należy dobrać stosownie do aktualnej wartości klirensu CRRT (CL CRRT w ml/min). Zaburzenia czynności wątroby Nie jest konieczne dostosowanie dawki (patrz punkt 5.2) . Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Dectova u dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy. Brak dostępnych danych. Sposób podawania Podanie dożylne. Produkt Dectova podaje się w infuzji dożylnej przez 30 minut. Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Zaburzenie czynności nerek Zanamiwir jest wydalany przez nerki, dlatego też dawkę produktu leczniczego Dectova podawaną dożylnie należy zmniejszyć u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2). U wszystkich pacjentów należy ocenić czynność nerek przed leczeniem oraz regularnie w jego trakcie. Ciężkie reakcje nadwrażliwości W trakcie stosowania zanamiwiru zgłaszano reakcje anafilaktyczne oraz ciężkie reakcje skórne (w tym rumień wielopostaciowy, toksyczną martwicę naskórka oraz zespół Stevensa-Johnsona) (patrz punkt 4.8). Jeśli w trakcie infuzji produktu leczniczego Dectova wystąpi jakakolwiek reakcja nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać infuzję oraz wdrożyć odpowiednie postępowanie. Zaburzenia neuropsychiatryczne Grypa może być związana z różnymi objawami neurologicznymi oraz behawioralnymi.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Podczas podawania zanamiwiru u pacjentów chorych na grypę, szczególnie u dzieci i młodzieży, zgłaszano zaburzenia neuropsychiatryczne, w tym napady drgawek, delirium, omamy oraz nietypowe zachowanie. Dlatego też, należy uważnie monitorować pacjentów, czy nie występują u nich zmiany zachowania, oraz starannie ocenić stosunek korzyści do ryzyka wynikający z kontynuowania leczenia dla każdego pacjenta (patrz punkt 4.8). Oporność na leczenie zanamiwirem u pacjentów z obniżoną odpornością Oporność na leczenie zanamiwirem występuje rzadko (patrz punkt 5.1). Wyodrębnienie opornych wirusów grypy jest bardziej prawdopodobne w przypadku stosowania leków przeciwwirusowych, w tym produktu leczniczego Dectova u pacjentów o obniżonej odporności, dlatego też istotne jest monitorowanie oporności oraz rozważenie alternatywnych terapii w razie potrzeby.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ograniczenia danych klinicznych Skuteczność produktu leczniczego Dectova w leczeniu powikłanego zakażenia wirusem grypy typu A lub B u dorosłych oraz dzieci w wieku od 6 miesięcy określono na podstawie:  aktywności zanamiwiru in vitro ,  klinicznej i wirusologicznej aktywności zanamiwiru w porównaniu z placebo w badaniu z udziałem osób eksperymentalnie zakażonych wirusem grypy (ang. human influenza challenge study),  stężenia zanamiwiru w wydzielinie pokrywającej błonę śluzową oskrzeli oraz stężenia zanamiwiru w surowicy krwi w badaniu popłuczyn oskrzelowo-pęcherzykowych (ang. broncho-alveolar lavage study),  stężenia zanamiwiru w surowicy krwi u pacjentów z powikłanym przypadkiem grypy (patrz punkt 5.1). Ryzyko zakażeń bakteryjnych Nie wykazano, by produkt leczniczy Dectova zmniejszał ryzyko powikłań bakteryjnych związanych z zakażeniem grypą.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera 70,8 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 3,54% zalecanej przez WHO maksymalnej, dobowej dawki sodu wynoszącej 2 g u osób dorosłych.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Na podstawie informacji o znanych szlakach eliminacji zanamiwiru z organizmu, możliwość interakcji z innymi produktami leczniczymi jest mała. Zanamiwir nie jest substratem, inhibitorem ani induktorem izoenzymów cytochromu P450, ani też substratem czy inhibiotrem transporterów wątrobowych i nerkowych w stężeniach istotnych klinicznie (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania zanamiwiru u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Badania dotyczące rozrodczości przeprowadzane na szczurach i królikach wykazały, że zanamiwir przenika przez łożysko, ale nie znaleziono dowodów na jego działanie teratogenne. Wyniki badania przeprowadzanego na szczurach w okresie około- i poporodowym nie wykazały istotnych klinicznie zaburzeń rozwoju potomstwa. Jednakże, nie ma danych dotyczących przenikania zanamiwiru przez łożysko u ludzi. Ze względu na ograniczone doświadczenie, stosowanie produktu leczniczego Dectova w okresie ciąży należy rozważyć jedynie w sytuacji, gdy możliwe korzyści dla pacjentki przewyższają możliwe ryzyko dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo czy zanamiwir przenika do mleka ludzkiego. U szczurów wykazano, że zanamiwir przenika w niewielkich ilościach do mleka matki.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ze względu na ograniczone doświadczenia, stosowanie zanamiwiru u kobiet karmiących piersią należy rozważyć jedynie w sytuacji, gdy możliwe korzyści dla matki przewyższają możliwe ryzko dla dziecka. Płodność Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały istotnego klinicznie wpływu zanamiwiru na płodność u samców i samic.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Zanamiwir nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Profil bezpieczeństwa zanamiwiru opiera się przede wszystkim na danych z jednego badania klinicznego II fazy i jednego badania klinicznego III fazy oraz pomocniczo na danych z badań klinicznych I fazy, programów stosowania produktu w wyjątkowych przypadkach przed dopuszczeniem do obrotu (ang. compassionate use) oraz działań niepożądanych zgłaszanych dla zanamiwiru podawanego wziewnie. Częstość występowania działań niepożądanych określono na podstawie liczby zgłoszeń w populacji osób dorosłych otrzymujących dożylnie zanamiwir w dawce 600 mg dwa razy na dobę w badaniach klinicznych II i III fazy. Działania niepożądane są uporządkowane zgodnie z klasyfikacją MedDRA. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi uznanymi za przypuszczalnie lub prawdopodobnie związane ze stosowaniem zanamiwiru są: zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (2%), zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowej (1%), uszkodzenie komórek wątroby (1%), biegunka (1%) oraz wysypka (1%).
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Najważniejszym ciężkim działaniem niepożądanym było zaobserwowane u dwóch pacjentów (<1%) uszkodzenie komórek wątroby. Tabelaryczny zestawienie działań niepożądanych Częstość występowania działań niepożądanych określono zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (  1/100 do <1/10); niezbyt często (  1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość
Zaburzenia układu immunologicznego obrzęk jamy ustnej i gardłaobrzęk twarzyreakcje anafilaktyczne/anafilaktoidalne nieznana
Zaburzenia psychiczne zaburzenia zachowania omamydelirium nieznana
Zaburzenia układu nerwowego drgawkizaburzenia świadomości nieznana
Zaburzenia żołądka i jelit biegunka często
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej (AIAT) oraz (lub) aminotransferazy asparaginianowej (AspAT)uszkodzenie komórek wątroby często
zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej niezbyt często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka często
pokrzywka niezbyt często
rumień wielopostaciowy zespół Stevensa-Johnsona toksyczna martwica naskórka nieznana

CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Dzieci i młodzież Profil działań niepożądanych w populacji dzieci i młodzieży określono w oparciu o grupę 71 pacjentów w wieku ≥ 6 miesięcy do < 18 lat biorącą udział w badaniu II fazy. Ogółem, profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży był podobny do zaobserwowanego u osób dorosłych biorących udział w badaniach klinicznych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Doświadczenie dotyczące przedawkowania produktu leczniczego Dectova jest ograniczone. Nie ma specyficznego antidotum stosowanego w leczeniu przedawkowania tego produktu leczniczego. Leczenie przedawkowania powinno opierać się na podjęciu leczenia objawowego, w tym monitorowania czynności życiowych oraz obserwacji stanu klinicznego pacjenta. Zanamiwir jest wydalany przez nerki i oczekuje się, że zostanie usunięty na drodze hemodializy.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowanie ogólnoustrojowego, inhibitory neuraminidazy. Kod ATC: J05AH01 Mechanizm działania Zanamiwir jest inhibitorem neuraminidazy wirusa grypy, enzymu, który uwalnia cząsteczki wirusa z błony komórkowej zakażonych komórek i ułatwia ich przedostawanie się do dróg oddechowych. Aktywność in vitro Hamowanie aktywności neuraminidazy występuje przy bardzo małym stężeniu zanamiwiru in vitro, z medianą wartości stężenia hamującego (IC 50 ) na poziomie 0,33 nM do 5,77 nM odpowiednio wobec szczepów wirusa grypy typu A i B. Oporność Oporność w trakcie leczenia zanamiwirem występuje rzadko. Zmniejszona wrażliwość na zanamiwir jest związana z mutacjami, które powodują zmiany aminokwasów w wirusowej neuraminidazie lub wirusowej hemaglutyninie lub w obu.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Podstawienia w neuraminidazie powodujące zmniejszoną wrażliwość na zanamiwir pojawiły się w trakcie leczenia zanamiwirem w wirusach ludzkich oraz wirusach o potencjale zoonotycznym: E119D, E119G, I223R, R368G, G370D, N434S (A/H1N1); N294S, T325I (A/H3N2); R150K (B); R292K (A/H7N9). Podstawienie neuraminidazy Q136K (A/H1N1 oraz A/H3N2) wywołuje wysoki poziom oporności na zanamiwir, lecz jej wystąpienie obserwowano w procesie adaptacji w hodowlach komórkowych, a nie w trakcie leczenia. Kliniczny wpływ zmniejszonej wrażliwości tych wirusów jest nieznany, a wpływ swoistych podstawień na wrażliwość wirusów na zanamiwir może zależeć od szczepu. Oporność krzyżowa Oporność krzyżowa pomiędzy zanamiwirem a oseltamwirem lub peramiwirem zaobserwowano w testach hamowania neuraminidazy. Niektóre podstawienia aminokwasów neuraminidazy, które wystąpiły w trakcie leczenia oseltamiwirem lub peramiwirem, powodują zmniejszoną wrażliwością na zanamiwir.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Znaczenie kliniczne podstawień związanych ze zmniejszoną wrażliwością na zanamiwir i inne inhibitory neuraminidazy jest zmienne i może zależeć od szczepu. Podstawienie H275Y jest najczęściej występującym podstawieniem neuraminidazy skutkującym opornością i wiąże się ze zmniejszoną wrażliwością na peramiwir i oseltamiwir. To podstawienie nie ma wpływu na zanamiwir, dlatego też wirusy z podstawieniem H275Y zachowują pełną wrażliwość na zanamiwir. Skuteczność kliniczna Badanie u osób eksperymentalnie zakażonych wirusem grypy (ang. human challenge study) Podwójnie zaślepione, randomizowane badanie przeprowadzono w celu oceny profilaktycznego działania przeciwwirusowego oraz skuteczności powtarzanej dawki 600 mg zanamiwiru podawanej dożylnie co 12 godzin, w porównaniu do placebo, u zdrowych ochotników płci męskiej, którym wstrzyknięto wirusa grypy A/Texas/91 (H1N1).
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Zanamiwir wykazał znaczące działanie profilaktyczne w stosunku do eksperymentalnego zakażenia wirusem grypy typu A, co obrazują: uzyskany niski stopień zakażeń (14% w porównaniu do 100% pozytywnego wyniku serologicznego w grupie placebo, p <0,005), wyniki izolowania wirusa metodą hodowli wirusowej (0% w porównaniu do 100% w grupie placebo, p <0,005), jak również zmniejszenie liczby przypadków gorączki (14% w porównaniu do 88% w grupie placebo, p <0,05), przypadków wystąpienia chorób górnych dróg oddechowych (0% w porównaniu do 100% w grupie placebo, p<0,005) oraz ogólna ocena objawów (mediana 1 w porównaniu do 44 w grupie placebo, p<0,001). Badanie popłuczyn oskrzelowo-pęcherzykowych Badanie otwarte I fazy, którego celem była ocena farmakokintetyki zanamiwiru w surowicy krwi oraz dolnych drogach oddechowych po jego podaniu dożylnym oraz wziewnym zdrowym, dorosłym osobom, przeprowadzono z zastosowaniem metody badania popłuczyn oskrzelowo-pęcherzykowych.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dawka 600 mg podawana dożylnie najlepiej odzwierciedlała stężenie substancji w popłuczynie oskrzelowo-pęcherzykowej osiągane przez podanie zatwierdzonej dawki 10 mg zanamiwiru w postaci proszku do inhalacji, wykazującej skuteczność w dużych badaniach klinicznych u osób z niepowikłaną grypą. Badanie III fazy u pacjentów z ciężką postacią grypy Przeprowadzono podwójnie zaślepione badanie III fazy, którego celem była ocena skuteczności, działania przeciwwirusowego oraz bezpieczeństwa stosowania zanamiwiru podawanego dożylnie dwa razy na dobę w dawce 600 mg w porównaniu do oseltamiwiru podawanego doustnie dwa razy na dobę w dawce 75 mg oraz zanamiwiru podawanego dożylnie dwa razy na dobę w dawce 300 mg, u hospitalizowanych pacjentów (w wieku > 16 lat) chorych na grypę. Mediana wieku pacjentów wynosiła 57 lat, a 35% (218/615) pacjentów było w wieku ≥ 65 lat, z czego 17% (n=103) było w wieku od 65 do < 75 lat; 14% (n=84) w wieku od 75 do < 85 lat, a 5% (n=31) w wieku ≥ 85 lat.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjentów randomizowano w obrębie podgrup wydzielonych na podstawie czasu, który upłynął od wystąpienia objawów do rozpoczęcia leczenia (≤4 dni oraz 5 do 6 dni). Zakwalifikowani pacjenci nie mieli wcześniej zastosowanego leczenia przeciwwirusowego przez okres dłuższy niż 3 dni. Początkowy 5-dniowy cykl leczenia mógł być przedłużony maksymalnie o kolejne 5 dni, jeśli objawy kliniczne lub charakterystyka pacjenta uzasadniały dalsze leczenie. Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas do uzyskania odpowiedzi klinicznej (ang. time to clinical response, TTCR); odpowiedź kliniczną zdefiniowano jako połączenie stabilizacji parametrów życiowych (temperatura ciała, nasycenie tlenem, stan układu oddechowego, częstość akcji serca oraz skurczowe ciśnienie krwi) lub wypis ze szpitala. Pierwotna analiza została przeprowadzona w populacji zakażonej wirusem grypy (ang. influenza positive population, IPP) obejmującej 488 pacjentów.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie to nie osiągnęło wcześniej określonego głównego celu, którym było wykazanie wyższości leczenia zanamiwirem w dawce 600 mg nad doustnym oseltamiwirem lub zanamiwirem w dawce 300 mg mierzonej czasem uzyskania odpowiedzi klinicznej (TTCR). Nie wykazano znaczących różnic w TTCR w porównywanych sposobach leczenia w ogólnej grupie IPP ani w dwóch wcześniej zdefiniowanych podgrupach (tabela 6). Tabela 6: Porównanie statystyczne TTCR pomiędzy grupą przyjmującą zanamiwir w dawce 600 mg a każdą z pozostałych grup (IPP)

CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Zanamiwir roztwór do infuzji300 mg Zanamiwir roztwór do infuzji600 mg Oseltamiwir 75 mg
Populacja zakażona wirusem grypy, N 163 162 163
Mediana TTCR, dni 5,87 5,14 5,63
Mediana różnicy pomiędzy sposobami leczenia, dni (95% CI) -0.73 (-1,79; 0,75) -0.48 (-2,11; 0,97)
Wartość p z dwustronnego testu znakowanych rang Wilcoxona 0,25 0,39
Podgrupa na oddziale intensywnej terapii/poddawana mechanicznej wentylacji, N 68 54 68
Mediana TTCR, dni 11,26 12,79 14,58
Mediana różnicy pomiędzy sposobami leczenia, dni (95% CI) 1,53 (-4,29; 8,34) -1,79 (-11,1; 6,92)
Wartość p z dwustronnego testu znakowanych rangWilcoxona 0,87 0,51
Podgrupa, u której objawy wystąpiły 4 dni, N 127 131 121
Mediana TTCR, dni 5,63 4,80 4,80
Mediana różnicy pomiędzy sposobami leczenia, dni (95% CI) -0,83 (-1,98; 0,56) 0,00 (-1,05, 0,97)
Wartość p z dwustronnego testu znakowanych rangWilcoxona 0,09 0,82

CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Ten produkt leczniczy został dopuszczony do obrotu zgodnie z procedurą dopuszczenia w wyjątkowych okolicznościach. Oznacza to, że ze względów naukowych nie było możliwe uzyskanie pełnej informacji dotyczącej tego produktu leczniczego. Europejska Agencja Leków dokona raz do roku przeglądu wszelkich nowych informacji i, w razie konieczności, ChPL zostanie zaktualizowana. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Dectova w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu i zapobieganiu grypie, (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetykę w surowicy zanamawiru podawanego dożylnie badano u zdrowych ochotników otrzymujących jedną, rosnącą dawkę od 1 do 1200 mg oraz powtarzającą się dawkę 600 mg podawaną dwa razy na dobę przez 5 dni. Hospitalizowani pacjenci z grypą również otrzymywali 300 mg lub 600 mg zanamiwiru dwa razy na dobę przez 5 do 10 dni. Proporcjonalność dawki zaobserwowano w C max oraz AUC zanamiwiru i nie potwierdzono kumulacji zanamiwiru w surowicy po wielokrotnym podaniu dożylnym dawek do 600 mg. Dystrybucja Stopień wiązania zanamiwiru z białkami osocza jest bardzo mały (mniej niż 10%). Objętość dystrybucji zanamiwiru u osób dorosłych wynosi około 16 litrów, co jest zbliżone do objętości wody pozakomórkowej. Po podaniu dwa razy na dobę zanamiwiru w postaci roztworu do infuzji, stężenie substancji w popłuczynie oskrzelowo-pęcherzykowej wynosiło 60-65% stężenia w odpowiadającej próbce surowicy pobranej 12 godzin po podaniu.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu dwa razy na dobę 600 mg zanamiwiru w postaci roztworu do infuzji, mediana stężenia zanamiwiru w popłuczynie oskrzelowo-pęcherzykowej mieściła się w zakresie od 419 ng/ml do 584 ng/ml i stanowiła 47-66% stężenia uzyskanego w początkowej próbce pobranej w trakcie płukania oskrzelowo-płucnego przeprowadzonego po podaniu dwa razy na dobę zanamiwiru w dawce 10 mg w postaci proszku drogą inhalacji doustnej. Badania in vitro wskazują, że zanamiwir nie jest inhibitorem ani substratem białka oporności raka piersi (ang. breast cancer resistant protein, BCRP), p-glikoproteiny, białka odpowiedzialnego za usuwanie wielu leków i toksyn (ang. multidrug and toxin extrusion protein) MATE1, MATE2-K, transportera anionów organicznych (ang. organic anion transporter) OAT1, OAT3, polipeptydów transportujących aniony organiczne (ang. organic anion transporting polypeptide) OATP1B1, OATP1B3 oraz transportera kationów organicznych 2 (ang. organic cation transporter, OCT2).
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolizm Nie ma dowodów na to, że zanamiwir jest metabolizowany. Zanamiwir nie jest inhibitorem enzymów cytochromu P450 (CYP): CYP1A2, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6 ani 3A4. Zanamiwir nie jest induktorem CYP1A2 i 2B6 i na podstawie modelowania farmakokinetycznego opartego o fizjologię nie oczekuje się interakcji z substratami CYP3A4, chociaż indukcję CYP3A4 in vitro zaobserwowano w przypadku stężenia 50-krotnie większego niż stężenia klinicznie istotne. Eliminacja Zanamiwir jest wydalany w postaci niezmienionej z moczem na drodze filtracji kłębuszkowej. U osób dorosłych z prawidłową czynnością nerek, okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 2-3 godzin. Osoby w podeszłym wieku Farmakokinetyka u osób w podeszłym wieku była podobna do tej u młodych dorosłych. W analizie populacyjnej farmakokinetyki stwierdzono, że wiek nie ma istotnego wpływu na farmakokientykę zanamiwiru.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci i młodzież Farmakokinetyka zanamiwiru po podaniu dożylnym dwa razy na dobę dawki 14 mg/kg dzieciom w wieku od 6 miesięcy do <6 lat oraz 12 mg/kg dzieciom i młodzieży w wieku od 6 lat do <18 lat była podobna do obserwowanej u osób dorosłych, które otrzymywały dożylnie dawkę 600 mg dwa razy na dobę. Farmakokinetyka zanamiwiru u pacjentów w wieku od 6 miesięcy do <18 lat (podawana była standardowa dawka 12 mg/kg, 14 mg/kg lub 600 mg w zależności od wieku i masy ciała pacjenta) oraz u osób dorosłych (podawana standardowa dawka 600 mg) była podobna (tabela 7). Tabela 7: Parametry farmakokinetyczne u dzieci i młodzieży oraz dorosłych

CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

Grupawiekowa Daw- ka N Cmax(g/ml) AUC(0-)(g.h/ml) Cmin(g/ml) T1/2(h)
GM %CV GM %CV GM Przedział GM %CV
6miesięcy- <1 rok 14mg/kg 7 36,2 21 75,3 23 NA NA 1,84 19
1 – <2lata 14mg/kg 6 37,8 24 72,4 14 0,305 NA 2,49 118
2 – <6 lat 14mg/kg 12 41,5 23 80,3 38 0,277 0,133 – 0,984 1,60 34
6 – <13lat 12mg/kg 16 44,2 47 107 41 0,564 0,111 – 2,31 2,57 55
13 – <18lat 600mg 13 34,5 27 91,1 27 0,211 0,104 – 0,428 2,06 47
>18 lat 600mg 67 32,8 34 82,9 36 0,82 0,1 – 11,4 2,39 31

CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
%CV= procentowy współczynnik zmienności, GM = średnia geometryczna, NA – brak danych Zaburzenia czynności nerek Okres półtrwania zanamiwiru w surowicy krwi wzrasta do około 12-20 godzin u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens keratyniny <30 ml/min). Produkt leczniczy Dectova nie był badany u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek. Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące ekspozycji na zanamiwir podczas jednoczesnego stosowania ciągłej terapii nerkozastępczej oraz bardzo ograniczone dane dotyczącego jego stosowania w przypadku dializy. Zaburzenia czynności wątroby Zanamiwir nie jest metabolizowany, w związku z tym nie przewiduje się wpływu zaburzeń czynności wątroby. Rasa Badania farmakokinetyki przeprowadzone na zdrowych ochotnikach w Tajlandii, Chinach oraz Japonii nie zidentyfikowały żadnych klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce zanamiwiru w tych populacjach w porównaniu z rasą kaukaską.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka, z wyjątkiem badania dotyczącego wpływu na rozwój zarodka i płodu u szczurów (podanie podskórne). W badaniu dotyczącym wpływu na rozwój zarodka i płodu szczurów zaobserwowano zwiększenie częstości występowania różnego rodzaju mniejszych zmian w szkielecie oraz zmian trzewnych, z których większość mieściła się w granicach częstości występowania odnotowywanej historycznie dla tej badanej grupy zwierząt.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produktu leczniczego Dectova nie mieszać z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Produktu leczniczego Dectova nie należy podawać równocześnie z innymi dożylnymi produktami leczniczymi ani przygotowywać w roztworach zawierających glukozę lub inne elektrolity (patrz punkt 6.6.). 6.3 Okres ważności Zamknięte fiolki 5 lat. Po rozcieńczeniu Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie został zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed podaniem odpowiada osoba podająca produkt leczniczy i czas ten nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2ºC do 8ºC, o ile rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Przezroczysta fiolka (szkło typu I) o pojemności 26 ml z korkiem (gumowym z powlekanego chlorobutylu), z kapturkiem (aluminium) oraz plastikową nasadką typu „flip off”. Wielkość opakowania: 1 fiolka. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Przygotowanie produktu leczniczego Dectova  Objętość produktu leczniczego Dectova oraz całkowita objętość roztworu do infuzji zależą od wieku pacjenta, masy ciała oraz czynności nerek (patrz punkt 4.2).  Dawkę można podać w infuzji w postaci dostarczonej lub też po rozcieńczeniu w roztworze chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań do stężenia większego lub równego 0,2 mg/ml.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dane farmaceutyczne
 Każda fiolka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użycia; po zerwaniu kapturka zabezpieczającego, niewykorzystaną zawartość fiolki należy zutylizować. Jak przygotować roztwór do infuzji do podania dożylnego:  W trakcie przygotowywania dawki należy stosować techniki aseptyczne.  Należy obliczyć odpowiednią dawkę i objętość produktu leczniczego Dectova.  Należy określić wymaganą objętość roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań zastosowanego do infuzji.  Używając sterylnej igły i strzykawki należy pobrać i usunąć z worka infuzyjnego objętość roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań (równą objętości produktu leczniczego Dectova).  Worki infuzyjne mogą zawierać pewien nadmiar roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań – ten nadmiar można również usunąć, jeśli uzna się to za konieczne.
CHPL leku Dectova, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dane farmaceutyczne
 Używając sterylnej igły i strzykawki należy pobrać odpowiednią objętość produktu leczniczego Dectova z fiolki (fiolek) i następnie dodać ją do worka infuzyjnego.  Niewykorzystaną zawartość fiolki należy zutylizować.  Workiem infuzyjnym należy delikatnie poruszać w celu zapewnienia odpowiedniego wymieszania się roztworu.  Jeśli worek infuzyjny przechowywany był w lodówce, przed użyciem należy wyjąć go z lodówki i doprowadzić do temperatury pokojowej.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Rimantin, 50 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka zawiera 50 mg chlorowodorku rymantadyny (Rimantadini hydrochloridum). Substancje pomocnicze biologicznie czynne: laktoza jednowodna. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka. Opis tabletki: niepowlekana, płaska tabletka o krągłym kształcie, barwy białej do białawej.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Rimantin, 50 mg, tabletki, przeznaczony jest dla osób dorosłych i dzieci do wczesnego leczenia grypy typu A, a także dla osób dorosłych do zapobiegania chorobom powodowanym przez wirusy grypy typu A podczas epidemii grypy.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt Rimantin podaje się doustnie, po posiłkach, z dużą ilością wody. Leczenie grypy Leczenie należy rozpocząć możliwie jak najwcześniej, najlepiej w okresie 24 do 48 godzin od chwili pojawienia się pierwszych objawów grypy i kontynuować do 5 dni lub przez 24 do 48 godzin po ustąpieniu objawów grypy. Dorośli 100 mg (2 tabletki) dwa razy na dobę. Dzieci Powyżej 14 lat 100 mg (2 tabletki) dwa razy na dobę; 11-14 lat 50 mg (1 tabletka) trzy razy na dobę; 7-10 lat 50 mg (1 tabletka) dwa razy na dobę. U dzieci w wieku od roku do 6 lat Rimantin można stosować tylko po dokładnym rozważeniu stosunku ryzyka do korzyści. Zapobieganie wystąpieniu grypy u dorosłych 50 mg (1 tabletka) raz na dobę. Czas podawania leku należy określić indywidualnie dla każdego pacjenta. W celu uzyskania maksymalnej skuteczności należy przyjmować lek każdego dnia w trakcie okresu aktywności grypy.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Dawkowanie
Skuteczność i bezpieczeństwo terapii dłuższej niż 6 tygodni nie zostały ustalone. W przypadku stosowania szczepionki przeciw grypie zawierającej żywe atenuowane wirusy grypy (występujące obecnie w szczepionkach donosowych) należy przerwać podawanie produktu Rimantin na 48 godzin przed zaszczepieniem. Podawanie leku można rozpocząć w 14 dni po zaszczepieniu. Szczególne grupy pacjentów Osoby z niewydolnością nerek lub wątroby U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny ≤10 ml/minutę) lub ciężkim zaburzeniem czynności wątroby stosuje się 100 mg (2 tabletki) na dobę. Osoby w podeszłym wieku U osób w wieku powyżej 65 lat dawka wynosi 100 mg (2 tabletki) na dobę.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, leki należące do grupy adamantanów, w tym amantadyna, lub na dowolną substancję pomocniczą. Ostre choroby wątroby, ostre i przewlekłe choroby nerek, nadczynność tarczycy. Ciąża i karmienie piersią. Dzieci w 1. roku życia.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności przewodu pokarmowego, chorobami wątroby, niewydolnością nerek, ciężkimi chorobami serca i zaburzeniami rytmu serca oraz u osób w podeszłym wieku. U osób z wcześniej występującymi napadami padaczki lub stosujących leki przeciwpadaczkowe równoczesne stosowanie produktu powoduje ryzyko napadów padaczki. Zaleca się wówczas zmniejszenie dawki do 100 mg na dobę. W razie wystąpienia napadu padaczki koniecznie należy przerwać stosowanie leku. Ze względu na zawartość laktozy produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji Paracetamol. Zmniejsza skuteczność rymantadyny. Kwas acetylosalicylowy. Zmniejsza skuteczność rymantadyny. Alkohol. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu, ponieważ mogą wystąpić nieprzewidziane objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Szczepionki przeciwko grypie zawierające żywe atenuowane wirusy grypy. Podczas jednoczesnego stosowania trójwalentnych szczepionek donosowych przeciw grypie, w których zazwyczaj występują dwa szczepy atenuowanych, żywych wirusów typu A i jeden typu B, należy liczyć się z osłabieniem immunogenności szczepionki w zakresie wirusów typu A. Z tego powodu donosowej szczepionki przeciw grypie, zawierającej żywe atenuowane wirusy, nie należy stosować jednocześnie z rymantadyną. Przyjmowanie rymantadyny należy przerwać na 48 godzin przed planowanym zaszczepieniem. Po zaszczepieniu szczepionką donosową należy odczekać 14 dni przed zastosowaniem rymantadyny.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Ciąża i laktacja Nie są dostępne odpowiednie i dobrze kontrolowane badania kliniczne dotyczące stosowania leku podczas ciąży i w okresie karmienia piersią. Z tego względu podawanie preparatu w tych okresach jest przeciwwskazane. Ciąża Badania przeprowadzone na zwierzętach doświadczalnych wskazują, że rymantadyna przenika przez łożysko. Laktacja Rymantadyna przenika do mleka. Stężenie rymantadyny w mleku po upływie 2-3 godzin po podaniu pojedynczej dawki leku Rimantin przekracza jego stężenie w osoczu.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu Pacjenci powinni zachować ostrożność, jeśli podczas leczenia wystąpią jakiekolwiek niepożądane objawy dotyczące czynności ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, bóle głowy itp.); patrz punkt 4.8.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Na podstawie publikacji dotyczących stosowania produktów zawierających rymantadynę stwierdza się możliwość wystąpienia niżej wymienionych działań niepożądanych. Działania niepożądane przedstawione zostały zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA, wraz z częstością ich występowania: bardzo często (≥1/10) często (≥1/100 do <1/10) niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) bardzo rzadko, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia psychiczne Często: bezsenność, nerwowość. Niezbyt często: pobudzenie, depresja, euforia. Rzadko: omamy, w tym omamy węchowe, dezorientacja. Zaburzenia układu nerwowego Często: zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie. Niezbyt często: hiperkineza, zaburzenia koncentracji, ataksja, senność. Rzadko: zaburzenia chodu, drżenie, drgawki, zmiany smaku lub utrata smaku. Zaburzenia ucha i błędnika Niezbyt często: szumy uszne.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia serca Rzadko: kołatanie serca, niewydolność serca, blok serca, częstoskurcz. Zaburzenia naczyniowe Rzadko: nadciśnienie, zaburzenia naczyń mózgowych. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: duszność. Rzadko: skurcz oskrzeli, kaszel. Zaburzenia żołądka i jelit Często: nudności, wymioty, brak łaknienia, bóle brzucha, suchość w ustach. Niezbyt często: biegunka, niestrawność. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: wysypka. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko: mlekotok. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: osłabienie. Rzadko: omdlenia. Podczas podawania dawek większych niż zalecane opisywano także: zwiększone łzawienie, zwiększoną częstotliwość oddawania moczu, gorączkę, zaparcia, obfite pocenie się, utrudnione połykanie, przeczulicę i ból oczu.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Działania niepożądane
Częstotliwość występowania działań niepożądanych, szczególnie związanych z układem pokarmowym i nerwowym, zwiększa się znacząco po zastosowaniu dawek wyższych niż zalecane. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania. W razie zatrucia należy zapewnić leczenie objawowe i podtrzymujące czynności życiowe. Opisano przedawkowanie podobnego leku – amantadyny. Występowały następujące objawy niepożądane: pobudzenie, omamy, arytmia oraz śmierć. Doniesiono, że dożylne podanie fizostygminy w dawce od 1 do 2 mg u osób dorosłych oraz 0,5 mg u dzieci, w razie konieczności powtórzonej lecz nie przekraczającej 2 mg/godzinę, ma korzystny wpływ u pacjentów z objawami niepożądanymi dotyczącymi ośrodkowego układu nerwowego po przedawkowaniu amantadyny.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwwirusowe o działaniu bezpośrednim, aminy cykliczne. Kod ATC: J05A C02. Mechanizm działania Rymantadyna (czyli α-metylo-1-adamantanometyloamina) jest pochodną amantadyny o wyraźnym działaniu przeciwwirusowym. Jest środkiem skutecznym przeciw wirusowi grypy typu A i innym wirusom należącym do grupy A. Rymantadyna prawdopodobnie wpływa hamująco na cykl replikacji wirusa. Z badań genetycznych wynika, że białko wirusowe kodowane przez gen M2 wirionu odgrywa ważną rolę we wrażliwości wirusa grypy typu A na hamowanie przez rymantadynę. Działanie farmakodynamiczne Rymantadyna in vitro zapobiega replikacji wirusów wszystkich podtypów antygenowych (H1N1, H2N2 i H3N2) wirusów grypy typu A izolowanych z materiału ludzkiego. Rymantadyna prawdopodobnie nie interferuje z immunogennością szczepionki z inaktywowanym wirusem grypy typu A.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zależność ilościowa pomiędzy wrażliwością wirusa grypy typu A in vitro na rymantadynę a reakcją kliniczną na leczenie nie została ustalona. Wyniki badania wrażliwości, wyrażone jako stężenie leku konieczne do zahamowania replikacji wirusów o co najmniej 50% w systemie hodowli komórkowej, waha się w znacznym zakresie (od 4 ng/ml do 20 μg/ml), zależnie od zastosowanego protokołu oznaczenia, wielkości wirusowego materiału inokulacyjnego, badanych wyizolowanych szczepów wirusów grypy typu A oraz typów zastosowanych komórek. Oporne na rymantadynę szczepy wirusa grypy typu A pojawiają się pośród świeżo izolowanych szczepów epidemicznych w zamkniętym układzie, w którym stosowana była rymantadyna. Wykazano, że oporne wirusy są zdolne do przenoszenia i wywołują typowe dolegliwości grypy. W badaniu, którym objęto 2017 pacjentów z 43 stanów USA w okresie 4 miesięcy, zarejestrowano jedynie 16 (0,8%) przypadków wirusów opornych na rymantadynę.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetyka rymantadyny jest dość dobrze zbadana. Zależność pomiędzy stężeniem rymantadyny w osoczu, a działaniem przeciwwirusowym nie jest określona po podaniu pojedynczej dawki oraz kolejnych dawek pacjentom z różnych grup wiekowych. Wchłanianie Rymantadyna dobrze się wchłania po podaniu doustnym i wykazuje dużą biodostępność. Po podaniu rymantadyny w pojedynczej dawce 100 mg maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące 74 ng/ml (zakres: 45 do 138 ng/ml), u zdrowych osób dorosłych (wiek od 20 do 44 lat) występowało po upływie 5-7 godzin. Dystrybucja Około 40% rymantadyny wiąże się z białkami, głównie z albuminami. Metabolizm Rymantadyna jest intensywnie metabolizowana w wątrobie, a mniej niż 25% przyjętej dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. W osoczu stwierdzono trzy metabolity hydroksylowane.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolity te oraz dodatkowe metabolity sprzężone stanowią 74 ± 10% pojedynczej dawki 200 mg rymantadyny, wydalanej z moczem przez okres 72 godzin. Eliminacja Okres półtrwania w fazie eliminacji po podaniu pojedynczej dawki wynosi średnio 25 godzin, a w grupie wiekowej 71 do 79 lat – średnio 32 godziny. Po podawaniu rymantadyny w dawce 100 mg dwa razy na dobę zdrowym ochotnikom (w wieku 18 do 70 lat) przez 10 dni, pole powierzchni pod krzywą stężenia względem czasu (AUC) było o około 30% większe niż po podaniu pojedynczej dawki. Stężenie stacjonarne w osoczu mieściło się w przedziale 118-468 ng/ml. U tych pacjentów nie stwierdzono zależnych od wieku różnic w farmakokinetyce. Podczas porównywania trzech grup starszych zdrowych pacjentów (w wieku 50-60, 61-70, 71-79 lat) wartości AUC, stężenia maksymalne i okres półtrwania w stanie stacjonarnym u pacjentów w wieku 71 do 79 lat, były 20 do 30% większe niż u pacjentów z dwóch pozostałych grup.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Stężenia rymantadyny w osoczu w stanie stacjonarnym u starszych pacjentów (w wieku 68 do 102 lat) były 2-4-krotnie większe niż u zdrowych osób młodych i w średnim wieku. Farmakokinetyka rymantadyny u dzieci jest podobna do farmakokinetyki u dorosłych. Stężenie rymantadyny w osoczu u 10 dzieci (4 do 8 lat), którym podawano pojedynczą dawkę leku (6,6 mg/kg mc.), wynosiło od 446 do 988 ng/ml po upływie 5 do 6 godzin oraz od 170 do 424 ng/ml po upływie 24 godzin. Okres półtrwania wynosił w tej grupie średnio 24,8 godzin. W niektórych przypadkach substancję czynną wykrywano w osoczu po upływie 72 godzin od podania dawki leku. Parametry farmakokinetyczne stanowią podstawę podawania produktu leczniczego dzieciom i osobom dorosłym raz na dobę. Szczególne grupy pacjentów W grupie pacjentów z przewlekłą chorobą wątroby (przewlekła marskość wątroby) farmakokinetyka rymantadyny po podaniu doustnym pojedynczej dawki 200 mg nie ulega znaczącym zmianom w porównaniu z farmakokinetyką u osób zdrowych.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie jest więc konieczne zwiększanie zastosowanej dawki leku. Badania obejmujące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wskazują, że wartość AUC jest około trzykrotnie większa, okres półtrwania – około dwukrotnie dłuższy, a teoretyczny klirens o około 50% mniejszy w porównaniu z tymi samymi parametrami występującymi przed zaburzeniem czynności wątroby.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Działanie rakotwórcze Nie wykonywano badań nad rakotwórczością rymantadyny u zwierząt. Mutagenność Nie stwierdzono działania mutagennego rymantadyny w testach standardowych. Zaburzenia płodności Badania reprodukcji przeprowadzone na samcach i samicach szczurów nie wykazały wykrywalnych zaburzeń płodności po zastosowaniu w dawkach do 60 mg/kg mc./dobę (dawka trzykrotnie większa niż maksymalna w przeliczeniu na powierzchnię ciała). Embriotoksyczność i teratogenność Stwierdzono, że rymantadyna przenika przez łożysko u myszy. Wykazano, że rymantadyna ma działanie embriotoksyczne u szczurów, kiedy podawana jest w dawce 200 mg/kg mc./dobę (dawka 11-krotnie większa od zalecanej u ludzi, w przeliczeniu na powierzchnię ciała). Po zastosowaniu w tej dawce obserwowano działanie embriotoksyczne, polegające na zwiększonej resorpcji płodów u szczurów; dawka ta powodowała także działanie toksyczne u matek, w tym ataksję, drżenia, drgawki oraz znaczące zmniejszenie przyrostu masy ciała.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie obserwowano embriotoksyczności, kiedy królikom podawano dawki do 50 mg/kg mc./dobę (dawka pięciokrotnie większa od zalecanej dla ludzi, w przeliczeniu na powierzchnię ciała). Jednakże istnieją dowody na rozwój anomalii w postaci zmiany stosunku liczby płodów z 12 lub 13 żebrami. Stosunek ten wynosi zwykle około 50:50 w miocie, a po zastosowaniu rymantadyny wynosił 80:20. Rozwój przed- i pourodzeniowy Rymantadynę podawano ciężarnym samicom szczurów w dawkach 30, 60 i 120 mg/kg mc./dobę (dawki 1,7-, 3,4- i 6,8-krotnie większe niż zalecana dawka u ludzi, w przeliczeniu na powierzchnię ciała). Działanie toksyczne u matek podczas ciąży stwierdzono podczas stosowania rymantadyny w dwóch wyższych dawkach, a po najwyższej dawce, 120 mg/kg mc./dobę, stwierdzono zwiększenie śmiertelności potomstwa w okresie pierwszych 2 do 4 dni po urodzeniu. Dla dwóch najwyższych dawek stwierdzono także zmniejszenie płodności pokolenia F1.
CHPL leku Rimantin, tabletki, 50 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna, skrobia ziemniaczana, kwas stearynowy. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 5 lat. 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25° C; chronić przed wilgocią. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry (PVC/Al) w tekturowym pudełku, zawierające po 10 tabletek. Opakowanie zawiera 10 lub 20 tabletek, odpowiednio w 1 lub 2 blistrach. 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania. Brak szczególnych wymagań. Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Masa ciała	Zalecana dawka przez 5 dni	Zalecana dawka przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg	75 mg dwa razy na dobę	75 mg dwa razy na dobę

Masa ciała	Zalecana dawka przez 10 dni	Zalecana dawka przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg	75 mg raz na dobę	75 mg dwa razy na dobę

Masa ciała	Zalecane dawkowanie przez 5 dni	Zalecane dawkowanie przez 10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg	30 mg dwa razy na dobę	30 mg dwa razy na dobę
> 15 kg do 23 kg	45 mg dwa razy na dobę	45 mg dwa razy na dobę
> 23 kg do 40 kg	60 mg dwa razy na dobę	60 mg dwa razy na dobę
> 40 kg	75 mg dwa razy na dobę	75 mg dwa razy na dobę

Masa ciała	Zalecane dawkowanie przez 10 dni	Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
10 kg do 15 kg	30 mg raz na dobę	30 mg raz na dobę
> 15 kg do 23 kg	45 mg raz na dobę	45 mg raz na dobę
> 23 kg do 40 kg	60 mg raz na dobę	60 mg raz na dobę
> 40 kg	75 mg raz na dobę	75 mg raz na dobę

Masa ciała*	Zalecane dawkowanie przez 5 dni	Zalecane dawkowanie przez 10 dni**Pacjenci z obniżoną odpornością
3 kg	9 mg dwa razy na dobę	9 mg dwa razy na dobę
4 kg	12 mg dwa razy na dobę	12 mg dwa razy na dobę
5 kg	15 mg dwa razy na dobę	15 mg dwa razy na dobę
6 kg	18 mg dwa razy na dobę	18 mg dwa razy na dobę
7 kg	21 mg dwa razy na dobę	21 mg dwa razy na dobę
8 kg	24 mg dwa razy na dobę	24 mg dwa razy na dobę
9 kg	27 mg dwa razy na dobę	27 mg dwa razy na dobę
10 kg	30 mg dwa razy na dobę	30 mg dwa razy na dobę

Wiek	Zalecane dawkowanie przez 10 dni	Zalecane dawkowanie przez 10 dniPacjenci z obniżoną odpornością
0 – 12 miesięcy	3 mg/kg raz na dobę	3 mg/kg raz na dobę

Klirens kreatyniny	Zalecana dawka lecznicza
> 60 (ml/min)	75 mg dwa razy na dobę
> 30 do 60 (ml/min)	30 mg (zawiesina lub kapsułki) dwa razy na dobę
> 10 do 30 (ml/min)	30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz na dobę
 10 (ml/min)	Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani	30 mg po każdej hemodializie
Pacjenci dializowaniotrzewnowo*	30 mg (zawiesina lub kapsułki) pojedyncza dawka

Klirens kreatyniny	Zalecana dawka profilaktyczna
> 60 (ml/min)	75 mg jeden raz na dobę
> 30 do 60 (ml/min)	30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz na dobę
> 10 do 30 (ml/min)	30 mg (zawiesina lub kapsułki) co drugi dzień
 10 (ml/min)	Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani	30 mg po co drugiej hemodializie
Pacjenci dializowaniotrzewnowo*	30 mg (zawiesina lub kapsułki) raz w tygodniu

Klasyfikacja układów i narządów (SOC)	Reakcje niepożądane zgodne z częstością występowania
Bardzo częste	Częste	Niezbyt często	Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze		zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardła, infekcje górnych dróg oddechowych,zapalenie zatok
Zaburzenia krwii układu chłonnego				małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologiczne go			reakcjenadwrażliwości	reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne
Zaburzenia psychiczne				wzburzenie, nieprawidłowe zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenia, halucynacje, koszmary,samookaleczenie
Zaburzenia układu nerwowego	ból głowy	bezsenność	zmieniony poziom świadomości,drgawki
Zaburzenia oka				zaburzenia wzroku

Klasyfikacjaukładów i narządów(SOC)	Reakcje niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo częste	Częste	Niezbyt często	Rzadko
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze		zapalenie uchaśrodkowego
Zaburzenia układu nerwowego		ból głowy
Zaburzenia oka		zapalenie spojówek (w tym zaczerwienienie oczu, wydzielina zoczu i ból oczu)
Zaburzenia ucha ibłędnika		ból ucha	zaburzeniabłony bębenkowej
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia	kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa,	wodnista wydzielina z nosa
Zaburzenia żołądkai jelit	wymioty	ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność,nudności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej			zapalenie skóry (w tym alergiczne i atopowezapalenie skóry)

Masa ciała(kg)	Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynuprzy odmierzaniu	Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
10 kg do 15 kg	50 ml	60 ml lub 75 ml*
> 15 kg do 23 kg	75 ml	90 ml lub 100 ml*
> 23 kg do 40 kg	100 ml	125 ml
> 40 kg	125 ml	137,5 ml (lub 150 ml)*

Masa ciała (kg)	Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynuprzy odmierzaniu	Całkowita objętość do zmieszania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
10 kg do 15 kg	100 ml	125 ml
> 15 kg do 23 kg	150 ml	187,5 ml
> 23 kg do 40 kg	200 ml	250 ml
> 40 kg	250 ml	300 ml

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować	Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru)	Potrzebna objętość podłoża
75 mg	45 mg	30 mg
60 ml	Należy użyć kapsułek oinnej mocy*	8 kapsułek (360mg)	12 kapsułek(360 mg)	59,5 ml
75 ml	6 kapsułek(450 mg)	10 kapsułek(450 mg)	15 kapsułek(450 mg)	74 ml
90 ml	Należy użyć kapsułek oinnej mocy*	12 kapsułek(540 mg)	18 kapsułek(540 mg)	89 ml
100 ml	8 kapsułek(600 mg)	Należy użyć kapsułek o innej mocy*	20 kapsułek(600 mg)	98,5 ml
125 ml	10 kapsułek(750 mg)	Należy użyć kapsułek o innejmocy*	25 kapsułek(750 mg)	123,5 ml
137,5 ml	11 kapsułek(825 mg)	Należy użyć kapsułek o innejmocy*	Należy użyć kapsułek oinnej mocy*	136 ml

Całkowita objętość zawiesiny,jaką należy przygotować	Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru)	Potrzebna objętość podłoża
75 mg	45 mg	30 mg
125 ml	10 kapsułek(750 mg)	Należy użyć kapsułek o innej mocy*	25 kapsułek(750 mg)	123,5 ml
187,5 ml	15 kapsułek(1120 mg)	25 kapsułek(1120 mg)	Należy użyć kapsułek o innejmocy*	185 ml
250 ml	20 kapsułek(1500 mg)	Należy użyć kapsułek o innejmocy*	50 kapsułek(1500 mg)	246,5 ml
300 ml	24 kapsułki(1800 mg)	40 kapsułek(1800 mg)	60 kapsułek(1800 mg)	296 ml

Masa ciała(kg)	Dawka (mg)	Objętość na dawkę 6 mg/ml	Dawka lecznicza (przez 5 dni*)	Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżonąodpornością	Dawka profilaktyczna (przez 10 dni)
10 kg do 15 kg	30 mg	5 ml	5 ml dwa razy nadobę	5 ml dwa razy nadobę	5 ml raz na dobę
> 15 kg do 23 kg	45 mg	7,5 ml	7,5 ml dwa razyna dobę	7,5 ml dwa razy nadobę	7,5 ml raz na dobę
> 23 kg do 40 kg	60 mg	10 ml	10 ml dwa razy nadobę	10 ml dwa razy nadobę	10 ml raz na dobę
> 40 kg	75 mg	12,5 ml	12,5 ml dwa razyna dobę	12,5 ml dwa razyna dobę	12,5 ml raz na dobę

Masa ciała(kg)	Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Nie uwzględniono utraty płynu przyodmierzaniu	Całkowita objętość do przygotowania stosownie do masy ciała pacjenta (ml)Uwzględniono utratę płynu przyodmierzaniu
 7 kg	do 40 ml	50 ml
> 7 kg do10 kg	50 ml	60 ml lub 75 ml*

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować	Potrzebna liczba kapsułek Tamiflu(mg oseltamiwiru)	Potrzebnaobjętość podłoża
75 mg	45 mg	30 mg
100 ml	8 kapsułek(600 mg)	Należy użyć kapsułek o innejmocy *	20 kapsułek(600 mg)	98,5 ml
125 ml	10 kapsułek(750 mg)	Należy użyć kapsułek o innejmocy *	25 kapsułek(750 mg)	123,5 ml

Masa ciała (zaokrąglona do 0,5 kg)	Dawka (mg)	Objętość na dawkę (6 mg/ml)	Dawka lecznicza (przez 5 dni*)	Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżoną odpornością	Dawka profilaktyczna (przez 10 dni)	Objętość dozownika, jakiej należy użyć (z podziałką 0,1 ml)
3 kg	9 mg	1,5 ml	1,5 ml dwa razyna dobę	1,5 ml dwa razyna dobę	1,5 ml raz na dobę	2,0 ml lub3,0 ml
3,5 kg	10,5mg	1,8 ml	1,8 ml dwa razyna dobę	1,8 ml dwa razyna dobę	1,8 ml raz na dobę	2,0 ml lub3,0 ml
4 kg	12 mg	2,0 ml	2,0 ml dwa razyna dobę	2,0 ml dwa razyna dobę	2,0 ml raz na dobę	3,0 ml
4,5 kg	13,5mg	2,3 ml	2,3 ml dwa razyna dobę	2,3 ml dwa razyna dobę	2,3 ml raz na dobę	3,0 ml
5 kg	15 mg	2,5 ml	2,5 ml dwa razyna dobę	2,5 ml dwa razyna dobę	2,5 ml raz na dobę	3,0 ml
5,5 kg	16,5mg	2,8 ml	2,8 ml dwa razyna dobę	2,8 ml dwa razyna dobę	2,8 ml raz na dobę	3,0 ml
6 kg	18 mg	3,0 ml	3,0 ml dwa razyna dobę	3,0 ml dwa razyna dobę	3,0 ml raz na dobę	3,0 ml (lub5,0 ml)
6,5 kg	19,5mg	3,3 ml	3,3 ml dwa razyna dobę	3,3 ml dwa razyna dobę	3,3 ml raz na dobę	5,0 ml
7 kg	21 mg	3,5 ml	3,5 ml dwa razyna dobę	3,5 ml dwa razyna dobę	3,5 ml raz na dobę	5,0 ml
7,5 kg	22,5mg	3,8 ml	3,8 ml dwa razyna dobę	3,8 ml dwa razyna dobę	3,8 ml raz na dobę	5,0 ml
8 kg	24 mg	4,0 ml	4,0 ml dwa razyna dobę	4,0 ml dwa razyna dobę	4,0 ml raz na dobę	5,0 ml
8,5 kg	25,5mg	4,3 ml	4,3 ml dwa razyna dobę	4,3 ml dwa razyna dobę	4,3 ml raz na dobę	5,0 ml
9 kg	27 mg	4,5 ml	4,5 ml dwa razyna dobę	4,5 ml dwa razyna dobę	4,5 ml raz na dobę	5,0 ml
9,5 kg	28,5mg	4,8 ml	4,8 ml dwa razyna dobę	4,8 ml dwa razyna dobę	4,8 ml raz na dobę	5,0 ml
10 kg	30 mg	5,0 ml	5,0 ml dwa razyna dobę	5,0 ml dwa razyna dobę	5,0 ml raz na dobę	5,0 ml

Masa ciała	Zalecana dawka przez 5 dni*	Zalecana dawka przez 10 dni*Pacjenci z obniżonąodpornością	Objętość zawiesinydoustnej do pobrania
10 kg do 15 kg	30 mg dwa razy na dobę	30 mg dwa razy na dobę	5 ml dwa razy na dobę
> 15 kg do 23 kg	45 mg dwa razy na dobę	45 mg dwa razy na dobę	7,5 ml dwa razy na dobę
> 23 kg do 40 kg	60 mg dwa razy na dobę	60 mg dwa razy na dobę	10 ml dwa razy na dobę
> 40 kg	75 mg dwa razy na dobę	75 mg dwa razy na dobę	12,5 ml dwa razy na dobę

Masa ciała*	Zalecana dawka przez 5 dni**	Zalecana dawka przez 10 dni**Pacjenci z obniżonąodpornością	Objętość zawiesiny doustnej dopobrania	Objętość dozownika, której należyużyć
3 kg	9 mg dwa razy nadobę	9 mg dwa razy nadobę	1,5 ml dwa razy nadobę	3 ml
3,5 kg	10,5 mg dwa razy nadobę	10,5 mg dwa razy nadobę	1,8 ml dwa razy nadobę	3 ml
4 kg	12 mg dwa razy nadobę	12 mg dwa razy nadobę	2,0 ml dwa razy nadobę	3 ml
4,5 kg	13,5 mg dwa razy nadobę	13,5 mg dwa razy nadobę	2,3 ml dwa razy nadobę	3 ml
5 kg	15 mg dwa razy nadobę	15 mg dwa razy nadobę	2,5 ml dwa razy nadobę	3 ml
5,5 kg	16,5 mg dwa razy nadobę	16,5 mg dwa razy nadobę	2,8 ml dwa razy nadobę	3 ml
6 kg	18 mg dwa razy nadobę	18 mg dwa razy nadobę	3,0 ml dwa razy nadobę	3 ml
>6-7 kg	21 mg dwa razy nadobę	21 mg dwa razy nadobę	3,5 ml dwa razy nadobę	10 ml
>7-8 kg	24 mg dwa razy nadobę	24 mg dwa razy nadobę	4,0 ml dwa razy nadobę	10 ml
>8-9 kg	27 mg dwa razy nadobę	27 mg dwa razy nadobę	4,5 ml dwa razy nadobę	10 ml
>9-10 kg	30 mg dwa razy nadobę	30 mg dwa razy nadobę	5,0 ml dwa razy nadobę	10 ml

Oseltamiwir – profil bezpieczeństwa

Spis treści

Bezpieczeństwo stosowania oseltamiwiru – najważniejsze informacje

Bezpieczeństwo u kobiet w ciąży i matek karmiących piersią

Wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn

Interakcje z alkoholem

Stosowanie u osób z niewydolnością nerek

Stosowanie u osób z niewydolnością wątroby

Stosowanie oseltamiwiru u seniorów

Inne grupy pacjentów wymagające szczególnej ostrożności

Podsumowanie: Oseltamiwir – profil bezpieczeństwa w różnych grupach pacjentów

Pytania i odpowiedzi

Czy oseltamiwir można stosować w ciąży?

Czy oseltamiwir wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów?

Jakie są najczęstsze działania niepożądane oseltamiwiru?

Czy osoby z chorobami nerek mogą stosować oseltamiwir?

Czy oseltamiwir można podawać dzieciom?

Najczęstsze działania niepożądane oseltamiwiru

Kiedy nie stosować oseltamiwiru?

Oporność wirusa na oseltamiwir

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgInterakcje

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgInterakcje

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Interakcje

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Interakcje

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Tamiflu, kapsułki twarde, 75 mg
Dane farmaceutyczne

Masa ciała	Zalecana dawka przez 10 dni	Pacjenci z obniżoną odpornościąZalecana dawka przez 10dni	Objętość zawiesinydoustnej do pobrania
10 kg do 15 kg	30 mg jeden raz na dobę	30 mg jeden raz na dobę	5 ml raz na dobę
> 15 kg do 23 kg	45 mg jeden raz na dobę	45 mg jeden raz na dobę	7,5 ml raz na dobę
> 23 kg do 40 kg	60 mg jeden raz na dobę	60 mg jeden raz na dobę	10 ml raz na dobę
> 40 kg	75 mg jeden raz na dobę	75 mg jeden raz na dobę	12,5 ml raz na dobę

Klasyfikacjaukładów i narządów (SOC)	Reakcje niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo częste	Częste	Niezbyt często	Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze		zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardła, infekcje górnych drógoddechowych, zapalenie zatok
Zaburzenia krwi i układu chłonnego				małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologiczne go			reakcjenadwrażliwości	reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne
Zaburzenia psychiczne				wzburzenie, nieprawidłowe zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenia, halucynacje, koszmary,samookaleczenie
Zaburzenia układu nerwowego	ból głowy	bezsenność	zmieniony poziom świadomości,drgawki
Zaburzenia oka				zaburzenia wzroku
Zaburzenia serca			zaburzenia rytmuserca
Zaburzenia		kaszel,

Masa ciała	Zalecana dawka przez 5 dni	Zalecane dawkowanie przez10 dni*Pacjenci z obniżoną odpornością
> 40 kg	75 mg dwa razy na dobę	75 mg dwa razy na dobę

≤ 10 (ml/min)	Nie zaleca się (brak dostępnych danych)
Pacjenci hemodializowani	30 mg po każdej hemodializie
Pacjenci dializowani otrzewnowo*	30 mg pojedyncza dawka

Klasyfikacja układów i narządów	Działania niepożądane zgodnie z częstością występowania
Bardzo często	Często	Niezbyt często	Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze		zapalenie oskrzeli, opryszczka pospolita, zapalenie nosogardła, zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok
Zaburzenia krwi iukładu chłonnego				małopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego			reakcje nadwrażliwości	reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne
Zaburzenia psychiczne				wzburzenie, nieprawidłowe zachowanie, niepokój, splątanie, urojenia, majaczenie, halucynacje, koszmary, samookaleczenie
Zaburzenia układu nerwowego	ból głowy	bezsenność	zaburzenia świadomości, drgawki
Zaburzenia oka				zaburzenia wzroku
Zaburzenia serca			zaburzenia rytmu serca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia		kaszel,ból gardła, wodnisty wyciek z nosa
Zaburzenia żołądka i jelit	nudności	wymioty,ból brzucha (w tym ból nadbrzusza), niestrawność		krwawienia z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie jelita grubego
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych			zwiększona aktywność enzymów wątrobowych	piorunujące zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zapalenie wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej			wyprysk, zapalenie skóry, wysypka, pokrzywka	obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa- Johnsona, toksyczna martwica naskórka
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania		ból,zawroty głowy (w tym zawroty głowy pochodzenia błędnikowego), zmęczenie, gorączka,ból kończyn

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należy przygotować	Potrzebna liczba kapsułek Ebilfumin (mg oseltamiwiru)	Potrzebna objętość podłoża
75 mg	45 mg	30 mg
60 ml	Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek*	8 kapsułek (360 mg)	12 kapsułek(360 mg)	59,5 ml
75 ml	6 kapsułek(450 mg)	10 kapsułek(450 mg)	15 kapsułek(450 mg)	74 ml
90 ml	Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek*	12 kapsułek(540 mg)	18 kapsułek(540 mg)	89 ml
100 ml	8 kapsułek(600 mg)	Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek*	20 kapsułek(600 mg)	98,5 ml
125 ml	10 kapsułek(750 mg)	Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek*	25 kapsułek(750 mg)	123,5 ml
137,5 ml	11 kapsułek(825 mg)	Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek*	Należy użyć alternatywnej mocy kapsułek*	136 ml

zawiesiny, jaką należy przygotować	(mg oseltamiwiru)
75 mg	45 mg	30 mg
125 ml	10 kapsułek(750 mg)	Należy użyćkapsułek o innej mocy*	25 kapsułek(750 mg)	123,5 ml
187,5 ml	15 kapsułek(1120 mg)	25 kapsułek(1120 mg)	Należy użyćkapsułek o innej mocy*	185 ml
250 ml	20 kapsułek(1500 mg)	Należy użyć kapsułek o innej mocy*	50 kapsułek(1500 mg)	246,5 ml
300 ml	24 kapsułki(1800 mg)	40 kapsułek(1800 mg)	60 kapsułek(1800 mg)	296 ml

Masa ciała (kg)	Dawka(mg)	Objętość na dawkę 6 mg/ml	Dawka lecznicza (przez 5 dni)	Dawka lecznicza (przez 10 dni*) Pacjenci z obniżonąodpornością	Dawka profilaktyczna (na 10 dni)
10 kg do15 kg	30 mg	5,0 ml	5 ml dwa razy na dobę	5 ml dwa razy na dobę	5,0 ml raz na dobę
> 15 do23 kg	45 mg	7,5 ml	7,5 ml dwa razy na dobę	7,5 ml dwa razy nadobę	7,5 ml raz na dobę
> 23 do40 kg	60 mg	10 ml	10 ml dwa razy na dobę	10 ml dwa razy na dobę	10 ml raz na dobę

Całkowita objętość zawiesiny, jaką należyprzygotować	Potrzebna liczba kapsułek produktu leczniczego Ebilfumin(mg oseltamiwiru)	Potrzebna objętość podłoża
75 mg	45 mg	30 mg
100 ml	8 kapsułek(600 mg)	Należy użyć kapsułek o innej mocy*	20 kapsułek(600 mg)	98,5 ml
125 ml	10 kapsułek(750 mg)	Należy użyć kapsułek o innejmocy*	25 kapsułek(750 mg)	123,5 ml