Menu

Miwakurium – stosowanie u kierowców

Miwakurium to substancja czynna stosowana podczas zabiegów wymagających zwiotczenia mięśni. Ze względu na swoje zastosowanie wyłącznie w warunkach znieczulenia ogólnego, nie ma bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn, jednak warto wiedzieć, jakie środki ostrożności należy zachować po takim leczeniu.

Spis treści

Dlaczego leki mogą wpływać na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn?

Wiele leków oddziałuje na układ nerwowy lub mięśnie, co może prowadzić do objawów takich jak senność, zawroty głowy, zaburzenia widzenia czy osłabienie siły mięśniowej. Takie działania niepożądane mogą znacząco utrudnić bezpieczne prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. W przypadku leków stosowanych podczas znieczulenia ogólnego, ryzyko jest jeszcze większe, ponieważ znieczulenie wpływa na sprawność psychofizyczną nawet po zakończeniu zabiegu¹².

Miwakurium – czym jest i jak działa?

Miwakurium (łac. Mivacurium, Mivacurii chloridum) to lek należący do grupy środków zwiotczających mięśnie, które blokują przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Oznacza to, że substancja ta powoduje czasowe rozluźnienie mięśni, co jest niezbędne w trakcie niektórych operacji i procedur medycznych wymagających znieczulenia ogólnego³⁴.

Miwakurium podaje się wyłącznie dożylnie w postaci roztworu, a jego działanie jest krótkotrwałe. Jego efekt można łatwo odwrócić za pomocą specjalnych leków, jeśli zajdzie taka potrzeba³⁴.

Ważne dla pacjentów po znieczuleniu ogólnym:

Po zastosowaniu miwakurium i innych leków znieczulających, przez pewien czas mogą utrzymywać się zaburzenia sprawności psychofizycznej.
Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn bezpośrednio po zabiegu, nawet jeśli pacjent czuje się dobrze.
Powrót pełnej sprawności może być indywidualny i zależy od reakcji organizmu na znieczulenie oraz leki podane podczas zabiegu.
Przed opuszczeniem szpitala zawsze należy uzyskać informację od personelu medycznego, kiedy można bezpiecznie wrócić do codziennych aktywności.

Wpływ miwakurium na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn

Zgodnie z aktualnymi danymi, miwakurium samo w sobie nie wpływa bezpośrednio na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn, ponieważ jest stosowane wyłącznie podczas zabiegów w znieczuleniu ogólnym¹².

W praktyce oznacza to, że nie ma sytuacji, w której pacjent otrzymujący miwakurium mógłby samodzielnie prowadzić pojazd czy obsługiwać maszyny w trakcie lub bezpośrednio po jego podaniu. Zawsze podawane jest ono w warunkach szpitalnych pod ścisłym nadzorem medycznym, w połączeniu z lekami do znieczulenia ogólnego¹².

Z tego względu obowiązują ogólne zasady bezpieczeństwa dotyczące powrotu do codziennych czynności po znieczuleniu. Nawet jeśli sam miwakurium nie powoduje objawów takich jak senność czy zaburzenia widzenia, to mogą one wystąpić w wyniku działania innych leków używanych podczas zabiegu.

Działania niepożądane miwakurium a bezpieczeństwo kierowcy

Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem miwakurium to zaczerwienienie skóry, rumień, pokrzywka, przemijająca tachykardia (przyspieszone bicie serca), obniżenie ciśnienia tętniczego czy skurcz oskrzeli. Objawy te mogą być bardziej nasilone po szybkim podaniu leku w dużej dawce⁵. Jednak ich charakter i moment wystąpienia sprawiają, że nie mają one znaczenia w kontekście prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn przez pacjenta, który jest pod stałą opieką medyczną w trakcie działania miwakurium.

Również przedawkowanie miwakurium prowadzi do przedłużonego zwiotczenia mięśni, wymagającego sztucznej wentylacji i opieki specjalistycznej⁶. Taka sytuacja wyklucza możliwość samodzielnego funkcjonowania pacjenta aż do całkowitego ustąpienia działania leku.

Bezpieczeństwo po zabiegu z użyciem miwakurium:

Miwakurium nie jest stosowane samodzielnie, lecz zawsze z innymi lekami do znieczulenia ogólnego.
Objawy niepożądane, jeśli wystąpią, pojawiają się pod kontrolą personelu medycznego.
Po zabiegu należy zachować szczególną ostrożność, nawet jeśli czujemy się dobrze.
Nie należy samodzielnie prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn przez czas określony przez lekarza.

Podsumowanie: Miwakurium a prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Stosowanie miwakurium nie ma bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn, ponieważ lek ten jest używany wyłącznie podczas znieczulenia ogólnego, a pacjent pozostaje pod ścisłą opieką medyczną¹². Jednak po zabiegu z zastosowaniem miwakurium oraz innych leków znieczulających należy pamiętać, że powrót do pełnej sprawności może zająć trochę czasu. Bezpośrednio po operacji nie powinno się prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Zalecenia dotyczące powrotu do codziennych czynności zawsze należy ustalać z personelem medycznym, który najlepiej oceni gotowość pacjenta do podjęcia takich aktywności.

Pytania i odpowiedzi

Czy po zastosowaniu miwakurium można prowadzić samochód?

Nie, po zastosowaniu miwakurium nie wolno prowadzić pojazdów, ponieważ lek ten jest stosowany podczas znieczulenia ogólnego, które upośledza sprawność psychofizyczną¹².

Jak długo po zabiegu z miwakurium nie można obsługiwać maszyn?

Czas powrotu do pełnej sprawności po znieczuleniu zależy od reakcji organizmu i innych podanych leków. Decyzję podejmuje personel medyczny¹.

Jakie są najczęstsze skutki uboczne miwakurium?

Najczęściej występują zaczerwienienie skóry, rumień, pokrzywka, przemijająca tachykardia i obniżenie ciśnienia tętniczego¹.

Czy miwakurium działa na świadomość?

Miwakurium nie wyłącza świadomości, dlatego zawsze jest podawane razem z lekami do znieczulenia ogólnego¹.

Objawy niepożądane związane z miwakurium

Miwakurium może powodować działania niepożądane takie jak zaczerwienienie skóry, rumień, pokrzywka, przemijająca tachykardia czy obniżenie ciśnienia tętniczego. Objawy te występują częściej po szybkim podaniu leku w dużej dawce i zwykle są krótkotrwałe¹.

Różnice indywidualne w reakcji na leki

Każdy pacjent może reagować na leki nieco inaczej. Nawet jeśli większość osób szybko wraca do pełnej sprawności po znieczuleniu ogólnym, niektóre osoby mogą odczuwać skutki dłużej. Dlatego zawsze należy stosować się do zaleceń personelu medycznego¹.

Miwakurium w połączeniu z innymi lekami

Miwakurium jest zawsze podawane razem z innymi lekami znieczulającymi, które mają wpływ na świadomość i sprawność psychofizyczną. To właśnie te inne leki decydują głównie o tym, kiedy można wrócić do prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn¹².

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Miwakurium to lek stosowany do krótkotrwałego zwiotczania mięśni podczas znieczulenia ogólnego, głównie w celu ułatwienia intubacji i prowadzenia wentylacji mechanicznej. Jego dawkowanie zależy od wieku pacjenta, masy ciała, drogi podania oraz indywidualnej reakcji na lek. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje dotyczące schematów dawkowania dla dorosłych, dzieci, niemowląt i osób z określonymi schorzeniami, a także wytyczne dotyczące szczególnych sytuacji klinicznych.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Miwakurium to lek stosowany w anestezjologii, który pomaga rozluźnić mięśnie podczas zabiegów chirurgicznych. Chociaż jest ceniony za szybkie i przewidywalne działanie, może powodować różne działania niepożądane. Ich rodzaj i częstość zależą m.in. od sposobu podania, dawki oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Zrozumienie możliwych skutków ubocznych pozwala lepiej przygotować się do ewentualnych reakcji organizmu podczas leczenia.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Miwakurium to substancja czynna wykorzystywana do krótkotrwałego zwiotczenia mięśni podczas zabiegów medycznych. Działa poprzez blokowanie sygnałów przekazywanych z nerwów do mięśni, co umożliwia przeprowadzenie intubacji czy mechanicznej wentylacji. Mechanizm jej działania, sposób metabolizowania oraz bezpieczeństwo potwierdzono w badaniach, co sprawia, że jest chętnie stosowana w praktyce klinicznej.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Miwakurium, atrakurium i cisatrakurium to nowoczesne leki wykorzystywane podczas zabiegów wymagających znieczulenia ogólnego. Choć należą do tej samej grupy środków zwiotczających mięśnie, różnią się między sobą długością działania, sposobem metabolizowania oraz zastosowaniem w poszczególnych grupach pacjentów. Wybór konkretnej substancji zależy od wielu czynników, takich jak wiek, stan zdrowia czy planowany zabieg. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice pomiędzy miwakurium, atrakurium i cisatrakurium, które decydują o ich bezpieczeństwie i skuteczności w różnych sytuacjach klinicznych.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Miwakurium to krótko działająca substancja stosowana podczas znieczulenia ogólnego w celu zwiotczenia mięśni. Charakteryzuje się szybkim początkiem i krótkim czasem działania, a jej profil bezpieczeństwa zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, stan zdrowia wątroby czy nerek, a także obecność innych chorób lub przyjmowanych leków. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania miwakurium u różnych grup pacjentów, w tym kobiet w ciąży, seniorów i osób z zaburzeniami czynności narządów.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Miwakurium to nowoczesny środek zwiotczający mięśnie, stosowany podczas znieczulenia ogólnego. Pozwala na rozluźnienie mięśni i ułatwia intubację oraz wentylację mechaniczną. Jednak nie każdy pacjent może go bezpiecznie przyjąć – istnieją określone przeciwwskazania i sytuacje, w których jego stosowanie wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze informacje na temat bezpieczeństwa stosowania miwakurium oraz dowiedz się, w jakich przypadkach powinno się go unikać.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Bezpieczeństwo stosowania miwakurium u dzieci to temat, który budzi wiele pytań zarówno wśród rodziców, jak i personelu medycznego. Miwakurium, stosowany podczas znieczulenia ogólnego w celu rozluźnienia mięśni, może być podawany już niemowlętom od 2. miesiąca życia. W tym opisie znajdziesz szczegółowe informacje na temat zakresu jego stosowania, dawek oraz możliwych działań niepożądanych u pacjentów pediatrycznych. Sprawdź, jakie środki ostrożności należy zachować i jak wygląda bezpieczeństwo tej substancji w zależności od wieku dziecka.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Miwakurium to lek stosowany do krótkotrwałego zwiotczenia mięśni, często wykorzystywany podczas zabiegów chirurgicznych. Bezpieczeństwo jego użycia w czasie ciąży i karmienia piersią wymaga szczególnej uwagi, ponieważ każda decyzja o zastosowaniu tego leku powinna uwzględniać potencjalne korzyści oraz możliwe zagrożenia dla matki i dziecka. Warto poznać najważniejsze zalecenia i ograniczenia dotyczące stosowania miwakurium w tych wyjątkowych okresach życia kobiety.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Miwakurium to nowoczesny środek zwiotczający mięśnie, stosowany głównie podczas znieczulenia ogólnego. Jego szybkie i odwracalne działanie sprawia, że jest ceniony w procedurach wymagających intubacji oraz wentylacji mechanicznej, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci powyżej 2. miesiąca życia. Dzięki krótkotrwałemu efektowi, miwakurium umożliwia sprawną kontrolę nad rozluźnieniem mięśni szkieletowych w trakcie zabiegów chirurgicznych i diagnostycznych.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Miwakurium to substancja czynna wykorzystywana do krótkotrwałego zwiotczania mięśni podczas zabiegów medycznych. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do poważnych zaburzeń, takich jak przedłużone porażenie mięśni oraz problemy z oddychaniem i krążeniem. Poznaj najważniejsze objawy, zagrożenia oraz zalecane postępowanie w przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki miwakurium.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Mivacron, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu zawiera 2 mg miwakurium (Mivacurium) w postaci chlorku miwakurium. Jedna ampułka 5 ml zawiera 10 mg miwakurium (w postaci chlorku miwakurium). Jedna ampułka 10 ml zawiera 20 mg miwakurium (w postaci chlorku miwakurium). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Przezroczysty, jałowy roztwór wodny, o jasnożółtej barwie.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Mivacron jest wysoce swoistym, krótko działającym związkiem blokującym przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, wywołującym blok niedepolaryzujący (polaryzacyjny, konkurencyjny), cechujący się szybkim ustępowaniem. Produkt Mivacron jest stosowany jako uzupełnienie znieczulenia ogólnego w celu zwiotczenia mięśni szkieletowych oraz umożliwienia wykonania intubacji dotchawiczej i prowadzenia mechanicznej wentylacji u dorosłych, dzieci i niemowląt w wieku 2 miesięcy i powyżej. Produkt Mivacron 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań nie zawiera przeciwbakteryjnych środków konserwujących i jest przeznaczony do jednorazowego zastosowania u indywidualnego pacjenta.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie u dorosłych – wstrzykiwania dożylne Produkt Mivacron podaje się za pomocą wstrzykiwań dożylnych. Przeciętna dawka potrzebna do uzyskania 95% zahamowania odpowiedzi skurczowej mięśnia przywodziciela kciuka na stymulację nerwu łokciowego (ED95) wynosi 0,07 mg/kg mc. (zakres 0,06 – 0,09 mg/kg mc.) u dorosłych znieczulonych narkotycznymi lekami przeciwbólowymi. W celu uzyskania warunków umożliwiających wykonanie intubacji dotchawiczej zaleca się następujące schematy dawkowania: Dawka 0,2 mg/kg mc., podawana przez 30 sekund, zapewnia dobre lub nawet doskonałe warunki umożliwiające wykonanie intubacji dotchawiczej przed upływem 2,0 – 2,5 minut. Dawka 0,25 mg/kg mc., podawana w dwóch dawkach podzielonych (0,15 mg/kg mc. oraz po 30 sekundach 0,1 mg/kg mc.), zapewnia dobre lub nawet doskonałe warunki umożliwiające wykonanie intubacji dotchawiczej przed upływem 1,5 – 2,0 minut od zakończenia pierwszego wstrzyknięcia.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie
W przypadku produktu Mivacron, w początkowej fazie działania leku nie obserwuje się istotnego zmniejszenia odpowiedzi skurczowej mięśni mierzonej metodą ciągu czterech impulsów (train-of-four). Często możliwe jest wykonanie intubacji dotchawiczej przed całkowitym zahamowaniem odpowiedzi skurczowej mięśnia przywodziciela kciuka na stymulację metodą ciągu czterech impulsów. U zdrowych osób dorosłych, zalecana dawka leku podawanego w szybkim wstrzyknięciu dożylnym mieści się w zakresie 0,07-0,25 mg/kg mc. Czas trwania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego zależy od podanej dawki. Dawki 0,07; 0,15; 0,20 i 0,25 mg/kg mc. wywołują klinicznie skuteczny blok trwający odpowiednio około 13, 16, 20 i 23 minut. Dawki do 0,15 mg/kg mc. można podawać we wstrzyknięciu trwającym 5 do 15 sekund. Większe dawki należy podawać przez 30 sekund, aby zmniejszyć do minimum możliwość wystąpienia zaburzeń ze strony układu sercowo-naczyniowego.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie
Pełny blok można przedłużyć podając podtrzymujące dawki produktu Mivacron. Każda dawka 0,1 mg/kg mc., podana podczas znieczulenia wywołanego przez narkotyczne leki przeciwbólowe, przedłuża klinicznie skuteczny blok o około 15 minut. Kolejne dodatkowe dawki nie powodują kumulacji efektu blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Działanie blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe produktu Mivacron jest potęgowane, jeśli do znieczulenia zastosuje się izofluran lub enfluran. W ustabilizowanym znieczuleniu wywołanym przez izofluran lub enfluran, zalecaną początkową dawkę produktu Mivacron należy zmniejszyć nawet o 25%. Wydaje się, że halotan tylko w niewielkim stopniu potęguje działanie miwakurium i zmniejszenie dawki produktu Mivacron prawdopodobnie nie jest konieczne. Od chwili rozpoczęcia samoistnego ustępowania bloku przewodnictwa do całkowitego zakończenia tego procesu mija około 15 minut, niezależnie od wielkości podanej dawki.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie
Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołany przez podanie produktu Mivacron można odwrócić podając standardowe dawki inhibitorów cholinoesterazy. Jednak, ponieważ samoistne ustępowanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po zastosowaniu miwakurium jest szybkie, w postępowaniu rutynowym odwracanie bloku może nie być konieczne, gdyż skraca czas do ustąpienia bloku tylko o 5-6 minut. Dawkowanie u dorosłych – infuzja ciągła W celu utrzymania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, produkt Mivacron można stosować w postaci infuzji ciągłej. Po wystąpieniu wczesnych objawów samoistnego ustępowania bloku po podaniu dawki początkowej produktu Mivacron zaleca się podawanie w postaci infuzji 8 do 10 µg/kg mc./minutę (0,5 do 0,6 mg/kg mc./godzinę). Początkowa szybkość infuzji powinna zostać ustalona na podstawie reakcji pacjenta na stymulację nerwów obwodowych i kryteriów klinicznych.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie
Szybkość infuzji należy regulować poprzez stopniową zmianę podawanej dawki o około 1 µg/kg mc./minutę (0,06 mg/kg mc./godzinę). Ogólnie zaleca się utrzymywanie danej szybkości infuzji przez co najmniej 3 minuty przed dokonaniem zmiany. U dorosłych znieczulonych narkotycznymi lekami przeciwbólowymi przeciętna szybkość infuzji w zakresie 6 do 7 µg/kg mc./minutę pozwala na długotrwałe utrzymanie 89 do 99% bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. W ustabilizowanym znieczuleniu wywołanym przez izofluran lub enfluran należy rozważyć zmniejszenie szybkości infuzji produktu Mivacron nawet o 40%. Badania kliniczne wykazały, że w przypadku jednoczesnego stosowania sewofluranu prędkość infuzji miwakurium może zostać zmniejszona o 50%. W przypadku stosowania halotanu potrzeba ograniczenia szybkości infuzji może być mniejsza.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie
Samoistne ustępowanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po podaniu produktu Mivacron w postaci infuzji nie zależy od czasu trwania infuzji i jest porównywalne z ustępowaniem bloku po podaniu pojedynczych dawek. Podawanie produktu Mivacron w postaci infuzji ciągłej nie wiązało się z rozwojem tachyfilaksji lub kumulacją efektu blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Produkt Mivacron (2mg/ml) podawany w postaci infuzji nie musi być rozcieńczony. Produkt Mivacron może być rozcieńczany następującymi płynami do infuzji: 0,9% roztwór chlorku sodu do infuzji; 5% roztwór glukozy do infuzji; 0,18% roztwór chlorku sodu z 4% roztworem glukozy do infuzji; płyn Ringera buforowany mleczanem (USP). Wykazano, że produkt Mivacron po rozcieńczeniu jednym z wymienionych płynów w stosunku 1:3 (tzn. w stężeniu 0,5 mg/ml) zachowuje stabilność właściwości fizycznych i chemicznych przez co najmniej 48 godzin w temp. 30ºC.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie
Jednak ze względu na to, że lek nie zawiera przeciwbakteryjnych środków konserwujących, rozcieńczenia należy dokonywać bezpośrednio przed użyciem i jak najszybciej rozpocząć podawanie leku, zaś niewykorzystaną część płynu wyrzucić. 4.3 Dawkowanie u dzieci w wieku 7 miesięcy – 12 lat U dzieci w wieku 7 miesięcy – 12 lat, w porównaniu do osób dorosłych, dawka ED95 produktu Mivacron jest większa (wynosi około 0,1 mg/kg mc.), początek działania leku występuje szybciej, czas trwania klinicznie skutecznego bloku jest krótszy, a samoistne ustępowanie działania jest szybsze. Dla dzieci w wieku 7 miesięcy – 12 lat zakres zalecanej dawki, podanej w postaci wstrzyknięcia dożylnego trwającego 5 do 15 sekund, wynosi 0,1 do 0,2 mg/kg mc. Dawka 0,2 mg/kg mc., podana w czasie ustabilizowanego znieczulenia, wywołanego przez narkotyczne leki przeciwbólowe lub halotan, powoduje klinicznie skuteczny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego średnio przez 9 minut.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie
W celu wykonania intubacji dotchawiczej u dzieci w wieku 7 miesięcy do 12 lat zaleca się podanie produktu Mivacron w dawce 0,2 mg/kg mc. Maksymalny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego występuje zwykle przed upływem 2 minut od podania tej dawki i w tym czasie powinno być możliwe wykonanie intubacji. U niemowląt i dzieci dawki podtrzymujące z reguły należy podawać częściej niż u dorosłych. Z dostępnych danych wynika, że dawka podtrzymująca 0,1 mg/kg mc. przedłuża klinicznie skuteczny blok przeciętnie o około 6 do 9 minut w czasie znieczulenia wywołanego przez narkotyczne leki przeciwbólowe lub halotan. Niemowlęta i dzieci z reguły wymagają szybszej infuzji niż dorośli. Średnia szybkość infuzji potrzebna do utrzymania 89 do 99% bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego u dzieci w wieku od 7 do 23 miesięcy znieczulonych halotanem wynosi około 11 µg/kg mc./minutę (około 0,7 mg/kg mc./godzinę). Zakres 3 do 26 µg/kg mc./minutę (około 0,2 do 1,6 mg/kg mc./godzinę).
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie
U dzieci w wieku 2 do 12 lat średnia szybkość infuzji w czasie znieczulenia halotanem lub narkotycznymi lekami przeciwbólowymi, potrzebna do uzyskania takiego bloku, wynosi około 13 do 14 µg/kg mc./minutę (około 0,8 mg/kg mc./godzinę). Zakres 5 do 31 µg/kg mc./minutę (około 0,3 – 1,9 mg/kg mc./godzinę). Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołany podaniem miwakurium jest nasilany przez równoczesne podanie wziewnych leków anestetycznych. Badania kliniczne wykazały, że u dzieci w wieku 2 – 12 lat podczas stosowania sewofluranu prędkość infuzji miwakurium może być zredukowana o 70%. Od chwili rozpoczęcia samoistnego ustępowania bloku przewodnictwa do całkowitego zakończenia tego procesu mija około 10 minut. 4.4 Dawkowanie u niemowląt w wieku 2 – 6 miesięcy U niemowląt w wieku 2 – 6 miesięcy, w porównaniu do osób dorosłych, dawka ED95 produktu Mivacron jest podobna (0,07 mg/kg mc.), ale początek działania leku występuje szybciej, czas trwania klinicznie skutecznego bloku jest krótszy, a samoistne ustępowanie działania jest szybsze.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie
Dla niemowląt w wieku 2 – 6 miesięcy zakres zalecanej dawki, podanej w postaci wstrzyknięcia dożylnego trwającego od 5 do 15 sekund, wynosi 0,1 do 0,15 mg/kg mc. Dawka 0,15 mg/kg mc., podana w czasie ustabilizowanego znieczulenia wywołanego przez halotan, wywołuje klinicznie skuteczny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego trwający średnio 9 minut. W celu wykonania intubacji dotchawiczej u niemowląt w wieku 2-6 miesięcy zaleca się podanie produktu Mivacron w dawce 0,15 mg/kg mc. Maksymalny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego występuje po około 1,4 minut od podania tej dawki i w tym czasie powinno być możliwe wykonanie intubacji. U niemowląt w wieku 2-6 miesięcy dawki podtrzymujące należy z reguły podawać częściej niż u dorosłych. Z dostępnych danych wynika, że dawka podtrzymująca 0,1 mg/kg mc. przedłuża klinicznie skuteczny blok o około 7 minut w czasie znieczulenia wywołanego przez halotan. Niemowlęta w wieku 2-6 miesięcy z reguły wymagają szybszej infuzji niż dorośli.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie
Przeciętna szybkość infuzji potrzebna do utrzymania 89-99% bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w czasie znieczulenia wywołanego przez halotan wynosi około 11 µg/kg mc./minutę (około 0,7 mg/kg mc./godzinę). Zakres 4 – 24 µg/kg mc./minutę (około 0,2 do 1,5 mg/kg mc./godzinę). Od chwili rozpoczęcia samoistnego ustępowania bloku przewodnictwa do całkowitego zakończenia tego procesu mija około 10 minut. 4.5 Dawkowanie u noworodków i niemowląt poniżej 2 miesięcy życia Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania chlorku miwakurium u noworodków i niemowląt poniżej 2 miesięcy nie zostały jeszcze ustalone. Nie można sformułować zaleceń dotyczących dawkowania. 4.6 Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku, otrzymujących pojedynczą dawkę produktu Mivacron w postaci szybkiego wstrzyknięcia dożylnego, okres mijający od podania produktu do wystąpienia objawów działania oraz czas trwania i szybkość ustępowania bloku mogą być wydłużone o 20 do 30% w porównaniu do osób młodszych.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku mogą wymagać powolniejszej infuzji lub rzadszego podawania albo zmniejszenia dawek podtrzymujących stosowanych w szybkich wstrzyknięciach dożylnych. 4.7 Dawkowanie u pacjentów ze schorzeniami sercowo-naczyniowymi Pacjentom z klinicznie istotnymi objawami chorób układu sercowo-naczyniowego początkową dawkę produktu Mivacron należy wstrzykiwać przez co najmniej 60 sekund. Produkt Mivacron podawany w ten sposób powodował minimalne zmiany hemodynamiczne u pacjentów poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym. 4.8 Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek U pacjentów z niewydolnością nerek bardzo znacznego stopnia, klinicznie skuteczny blok wywołany przez podanie produktu Mivacron w dawce 0,15 mg/kg mc. utrzymuje się około półtora razy dłużej niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Dlatego dawkę leku należy dostosować do indywidualnej klinicznej reakcji pacjentów.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie
Przedłużony i pogłębiony blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może także wystąpić u pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek w wyniku zmniejszenia aktywności cholinoesterazy osoczowej (patrz punkt 4.4). 4.9 Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby U pacjentów z niewydolnością wątroby bardzo znacznego stopnia, klinicznie skuteczny blok wywołany przez podanie produktu Mivacron w dawce 0,15 mg/kg mc. utrzymuje się około trzy razy dłużej niż u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby. Wydłużenie tego czasu działania związane jest z obserwowanym u tych pacjentów wyraźnym zmniejszeniem aktywności cholinoesterazy osoczowej. Dlatego dawkę należy dostosować do indywidualnej klinicznej reakcji pacjenta. 4.10 Dawkowanie u pacjentów ze zmniejszoną aktywnością cholinoesterazy w osoczu Miwakurium jest metabolizowane przez cholinoesterazę osoczową.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie
Aktywność cholinoesterazy osoczowej może być zmniejszona w przypadku występowania genetycznych anomalii cholinoesterazy osoczowej (np. u pacjentów będących heterozygotami lub homozygotami pod względem atypowego genu dla cholinoesterazy osoczowej) oraz w różnych stanach patologicznych (patrz punkt 4.4) lub po zastosowaniu niektórych leków (patrz punkt 4.5). W przypadku pacjentów ze zmniejszoną aktywnością cholinoesterazy osoczowej należy liczyć się z możliwością przedłużenia czasu trwania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po podaniu produktu Mivacron. Niewielkie zmniejszenie aktywności tego enzymu (tj. do 20% w porównaniu z dolną granicą wartości prawidłowych) nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na czas trwania bloku. W celu uzyskania informacji dotyczącej pacjentów będących heterozygotami lub homozygotami pod względem atypowego genu dla cholinoesterazy osoczowej (patrz punkty 4.3 i 4.4). 4.11 Dawkowanie u pacjentów z nadwag?
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie
U osób otyłych (przekraczających należną dla wzrostu masę ciała o 30% lub więcej) początkową dawkę produktu Mivacron należy obliczyć dla należnej, a nie rzeczywistej masy ciała. 4.12 Monitorowanie pacjentów W celu indywidualnego dostosowania odpowiedniej dawki podczas podawania produktu Mivacron zaleca się monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, tak jak się to czyni w przypadku wszystkich innych produktów leczniczych blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu Mivacron nie należy podawać pacjentom o znanej nadwrażliwości na miwakurium. Podawanie produktu Mivacron jest przeciwwskazane w przypadku pacjentów będących homozygotami pod względem atypowego genu kodującego cholinoesterazę osoczową (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Tak jak wszystkie inne produkty lecznicze blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, produkt Mivacron poraża mięśnie oddechowe oraz inne mięśnie szkieletowe, nie wpływając na świadomość. Produkt Mivacron może być podawany tylko przez doświadczonego anestezjologa lub pod jego ścisłą kontrolą w warunkach umożliwiających wykonanie intubacji dotchawiczej i prowadzenie sztucznej wentylacji. Przedłużony i pogłębiony blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po podaniu miwakurium może wystąpić w wyniku zmniejszenia aktywności cholinoesterazy osoczowej w wielu stanach lub schorzeniach. Należą do nich: Zmiany fizjologiczne w okresie ciąży i połogu (patrz punkt 4.6), Uwarunkowane genetycznie nieprawidłowości aktywności cholinoesterazy osoczowej (patrz niżej oraz punkt 4.3), Ciężka, uogólniona postać tężca, gruźlica lub inne ciężkie lub przewlekłe zakażenia, Przewlekła, wyniszczająca choroba, nowotwór złośliwy, przewlekła anemia i niedożywienie, Obrzęk śluzowaty i kolagenozy, Niewyrównana choroba serca, Wrzód trawienny, Oparzenia (patrz niżej), Krańcowa niewydolność wątroby (patrz punkt 4.2), Ostra, przewlekła lub krańcowa niewydolność nerek (patrz punkt 4.2), Jatrogenne zmniejszenie aktywności cholinoesterazy osoczowej: po wymiennym przetoczeniu osocza, plazmaferezie, po zastosowaniu krążenia pozaustrojowego oraz występujące w wyniku leczenia skojarzonego z innymi produktami leczniczymi (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Podobnie jak w przypadku sukcynylocholiny (suksametonium), pacjenci będący homozygotami pod względem atypowego genu kodującego cholinoesterazę w osoczu (1 na 2500 pacjentów) są niezwykle wrażliwi na blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe działanie miwakurium. W trzech takich przypadkach u osób dorosłych niewielka dawka produktu Mivacron wynosząca 0,03 mg/kg mc. (odpowiadająca ED10-20 u genotypowo normalnych pacjentów) wywoływała pełny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przez 26-128 minut. U pacjentów będących heterozygotami pod względem atypowego genu kodującego cholinoesterazę osoczową czas trwania klinicznie efektywnego bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po podaniu produktu Mivacron w dawce 0,15 mg/kg mc. wydłuża się o około 10 minut w porównaniu z osobami stanowiącymi grupę kontrolną. Zwykle stosowane dawki neostygminy podane w chwili rozpoczęcia samoistnego ustępowania bloku powodowały jego zniesienie.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z oparzeniami mogą wykazywać oporność na działanie zwiotczających produktów leczniczych wywołujących blok niedepolaryzujący i wymagać podawania zwiększonych dawek. Jednak u pacjentów takich aktywność cholinoesterazy osoczowej może ulec zmniejszeniu, co czyni koniecznym zmniejszenie dawki. W konsekwencji pacjentom z oparzeniami należy podać próbną dawkę 0,015-0,02 mg/kg mc. produktu Mivacron, a następnie dostosować dawkowanie kierując się wynikami monitorowania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego za pomocą stymulatora nerwów obwodowych. Zaleca się ostrożne podawanie produktu Mivacron pacjentom, u których wywiad wskazuje na występowanie nadwrażliwości na działanie histaminy, np. pacjentom z dychawicą oskrzelową. Podając produkt Mivacron takim pacjentom, wstrzyknięcie należy wykonywać powoli, przez co najmniej 60 sekund.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas podawania produktu Mivacron pacjentom, którzy wykazywali nadwrażliwość na inne produkty lecznicze blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, ponieważ są dostępne doniesienia o dużej częstości występowania nadwrażliwości krzyżowej (większej niż 50%) między produktami leczniczymi blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Pacjentom szczególnie zagrożonym spadkiem tętniczego ciśnienia krwi, np. znajdującym się w stanie hipowolemii, produkt Mivacron należy podawać we wstrzyknięciu, przez co najmniej 60 sekund. U osób dorosłych, podanie w jednorazowym szybkim wstrzyknięciu dożylnym produktu Mivacron w dawce większej lub równej 0,2 mg/kg mc. (≥3 x ED95) związane było z uwalnianiem histaminy. Jednakże wolniejsze podanie dawki 0,2 mg/kg mc. produktu Mivacron (przez 30 sekund) lub podanie 0,25 mg/kg mc. produktu Mivacron w dwóch dawkach podzielonych (patrz punkt 4.2) zmniejszają do minimum wpływ podanej dawki leku na układ sercowo-naczyniowy.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W badaniach klinicznych u dzieci, podanie dawki 0,2 mg/kg mc. w jednorazowym szybkim wstrzyknięciu dożylnym nie powodowało zwiększonego ryzyka ze strony układu sercowo-naczyniowego. Produkt Mivacron podany w zalecanych dawkach nie wykazuje istotnych właściwości blokowania przewodnictwa nerwu błędnego i zwojów nerwowych. W konsekwencji produkt Mivacron podawany w zalecanym zakresie dawek nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na czynność serca i nie przeciwdziała bradykardii, która może być wywołana przez wiele leków znieczulających lub przez pobudzenie nerwu błędnego podczas operacji. Pacjenci z miastenią lub innymi zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego oraz pacjenci w stanie wyniszczenia wykazują zwiększoną wrażliwość na działanie miwakurium, podobnie jak na pozostałe zwiotczające produkty lecznicze, wywołujące blok niedepolaryzujący. Ciężkie zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej lub gospodarki elektrolitowej mogą zwiększać lub zmniejszać wrażliwość na działanie miwakurium.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Roztwór produktu Mivacron ma odczyn kwaśny (pH około 4,5) i nie należy go łączyć w tej samej strzykawce lub podawać przez tę samą igłę, co roztwory silnie zasadowe (np. roztwory barbituranów). Wykazano, że produkt Mivacron można łączyć z niektórymi lekami powszechnie stosowanymi w okresie okołooperacyjnym, występującymi w postaci roztworów kwaśnych, np. fentanylem, alfentanylem, sufentanylem, droperidolem i midazolamem. Gdy przez tę samą założoną na stałe igłę lub kaniulę podaje się produkt Mivacron i inne znieczulające produkty lecznicze, a nie wykazano możliwości łączenia tych produktów leczniczych, po wstrzyknięciu każdego produktu leczniczego należy każdorazowo przepłukać układ izotonicznym roztworem chlorku sodu. Badania przeprowadzane na świniach z predyspozycją do występowania hipertermii złośliwej wykazują, że miwakurium nie wyzwala tego zespołu. Nie badano działania produktu Mivacron u ludzi podatnych na wystąpienie hipertermii złośliwej.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Odwracanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez Mivacron: tak jak w przypadku innych produktów leczniczych blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, przed podaniem inhibitorów esterazy acetylocholinowej (np. neostygminy) lekarz powinien stwierdzić objawy rozpoczynającego się samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Użycie stymulatora nerwów obwodowych do oceny powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przed i w trakcie podawania inhibitorów esterazy acetylocholinowej jest wysoce zalecane. Brak danych dotyczących długotrwałego podawania produktu Mivacron pacjentom poddanym mechanicznej wentylacji w oddziale intensywnej terapii. Ze względu na ograniczone dane, stosowanie u noworodków i niemowląt poniżej 2 miesięcy życia nie jest zalecane (patrz także punkt 4.2). 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne stosowanie wziewnych produktów leczniczych znieczulających, np.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
enfluranu, izofluranu, sewofluranu lub halotanu, może pogłębiać blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołany przez miwakurium. Stosowanie produktu Mivacron jest bezpieczne u pacjentów, którym uprzednio podano suksametonium w celu ułatwienia intubacji dotchawiczej. Podawanie produktu Mivacron należy rozpocząć po pojawieniu się oznak samoistnego ustępowania bloku wywołanego przez suksametonium. Tak jak w przypadku pozostałych produktów leczniczych konkurencyjnie blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, nasilenie i (lub) czas trwania polaryzacyjnego (niedepolaryzującego, konkurencyjnego) bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego mogą być większe, a wymagana szybkość infuzji mniejsza w wyniku interakcji z następującymi związkami: antybiotykami, w tym z aminoglikozydami, polimyksynami, spektynomycyną, tetracyklinami, linkomycyną i klindamycyną; lekami przeciwarytmicznymi: propranololem, lekami blokującymi kanał wapniowy, lidokainą, prokainamidem i chinidyną; lekami moczopędnymi: furosemidem i być może tiazydowymi lekami moczopędnymi, mannitolem i acetazolamidem; solami magnezu; ketaminą; solami litu; produktami leczniczymi blokującymi zwoje nerwowe, jak trimetafanem i heksametonium.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Produkty lecznicze, które mogą zmniejszać aktywność cholinoesterazy osoczowej, mogą także przedłużać działanie blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe produktu Mivacron. Należą do nich: leki przeciwmitotyczne, inhibitory monoaminooksydazy, jodek ekotiopatu, pankuronium, związki fosforoorganiczne, inhibitory cholinoesterazy, niektóre hormony, bambuterol i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. Rzadko, niektóre leki mogą niekiedy zaostrzyć lub ujawnić utajoną miastenię lub nawet wywołać zespół miasteniczny, czego następstwem może być zwiększona wrażliwość na działanie produktu Mivacron. Do leków takich należą różnego typu antybiotyki, leki ß-adrenolityczne (propranolol, oksprenolol), leki przeciwarytmiczne (prokainamid, chinidyna), leki przeciwreumatyczne (chlorochina, D-penicylamina), trimetafan, chlorpromazyna, steroidy, fenytoina i sole litu.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Podawanie leków wywołujących niedepolaryzujący blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w skojarzeniu z produktem Mivacron może spowodować blokadę tego przewodnictwa w stopniu wyższym niż można by oczekiwać po podaniu równoważnej dawki całkowitej samego produktu Mivacron. Działanie synergiczne może być różne, zależnie od stosowania różnych skojarzeń leków. Leki zwiotczające wywołujące blok depolaryzujący, takie jak suksametonium, nie powinny być stosowane do przedłużania zwiotczenia wywołanego przez produkty lecznicze powodujące blok niedepolaryzujący, ponieważ może to doprowadzić do powstania nadmiernie przedłużającego się i złożonego bloku, którego zniesienie przy pomocy inhibitorów cholinoesterazy może być trudne. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały, że miwakurium nie ma ujemnego wpływu na rozwój płodu.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Produkt Mivacron może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. W ciąży aktywność cholinoesterazy osoczowej ulega obniżeniu. Podczas stosowania miwakurium do podtrzymania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w czasie cięcia cesarskiego konieczne jest dostosowanie prędkości infuzji do aktualnych potrzeb z powodu aktywności cholinoesterazy osoczowej. Dalsze zmniejszenie prędkości infuzji może być również konieczne podczas cięcia cesarskiego u pacjentek, które uprzednio otrzymywały siarczan magnezu, ponieważ magnez potęguje blok. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy miwakurium jest wydzielane z mlekiem kobiecym. Płodność Nie przeprowadzono badania wpływu produktu leczniczego na płodność. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie dotyczy stosowania produktu Mivacron.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Miwakurium jest zawsze stosowane jednocześnie z produktami leczniczymi wywołującymi znieczulenie ogólne. Obowiązują zwykłe środki ostrożności związane z wpływem znieczulenia ogólnego na sprawność psychofizyczną pacjenta. 4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane zostały pogrupowane według układów narządów i częstości występowania, określonej w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) łącznie z pojedynczymi przypadkami. Zaburzenia układu immunologicznego: Bardzo rzadko: ciężkie reakcje anafilaktyczne lub reakcje anafilaktoidalne. Ciężkie reakcje anafilaktyczne lub reakcje anafilaktoidalne były zgłaszane u pacjentów otrzymujących miwakurium w połączeniu z co najmniej jednym anestetycznym produktem leczniczym.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia serca: Niezbyt często przemijająca tachykardia* Zaburzenia naczyniowe: Bardzo często zaczerwienienie skóry* Niezbyt często obniżenie ciśnienia tętniczego* Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Niezbyt często skurcz oskrzeli* Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt często rumień*, pokrzywka* *Z użyciem miwakurium wiąże się występowanie zaczerwienienia skóry, rumienia, pokrzywki, obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, przemijającej tachykardii, skurczu oskrzeli, które są przypisywane uwolnieniu histaminy. Objawy te są zależne od dawki leku i ich częstość zwiększa się po podaniu w szybkim wstrzyknięciu dawki początkowej równej lub większej niż 0,2 mg/kg mc. Objawy mają mniejsze nasilenie, jeśli miwakurium podaje się we wstrzyknięciu trwającym 30-60 sekund lub w dawkach podzielonych wstrzykiwanych w odstępie 30 sekund. Profil bezpieczeństwa stosowania u dzieci jest podobny do tego u dorosłych.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel: + 48 22 49 21 301, fax: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego. 4.9 Przedawkowanie Objawy Nadmiernie przedłużone porażenie mięśni i jego następstwa są głównymi objawami przedawkowania produktów leczniczych blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Występuje jednak zwiększone ryzyko pojawienia się hemodynamicznych objawów niepożądanych, zwłaszcza spadku ciśnienia tętniczego krwi. Postępowanie Do chwili powrotu samoistnej wydolnej czynności oddechowej niezbędne jest utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz zastosowanie wentylacji z dodatnim ciśnieniem wdechowym. Należy zastosować produkty lecznicze wywołujące pełne zniesienie świadomości, ponieważ produkt Mivacron jej nie wyłącza. Podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy wraz z atropiną lub glikopironium w chwili, gdy wystąpią oznaki samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, może ten powrót przyspieszyć. Odpowiednie ułożenie pacjenta oraz podawanie w miarę potrzeby płynów lub produktów leczniczych wywołujących skurcz naczyń może wspomóc czynność układu sercowo-naczyniowego.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne stosowanie wziewnych produktów leczniczych znieczulających, np. enfluranu, izofluranu, sewofluranu lub halotanu, może pogłębiać blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołany przez miwakurium. Stosowanie produktu Mivacron jest bezpieczne u pacjentów, którym uprzednio podano suksametonium w celu ułatwienia intubacji dotchawiczej. Podawanie produktu Mivacron należy rozpocząć po pojawieniu się oznak samoistnego ustępowania bloku wywołanego przez suksametonium. Tak jak w przypadku pozostałych produktów leczniczych konkurencyjnie blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, nasilenie i (lub) czas trwania polaryzacyjnego (niedepolaryzującego, konkurencyjnego) bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego mogą być większe, a wymagana szybkość infuzji mniejsza w wyniku interakcji z następującymi związkami: antybiotykami, w tym z aminoglikozydami, polimyksynami, spektynomycyną, tetracyklinami, linkomycyną i klindamycyną; lekami przeciwarytmicznymi: propranololem, lekami blokującymi kanał wapniowy, lidokainą, prokainamidem i chinidyną; lekami moczopędnymi: furosemidem i być może tiazydowymi lekami moczopędnymi, mannitolem i acetazolamidem; solami magnezu; ketaminą; solami litu; produktami leczniczymi blokującymi zwoje nerwowe, jak trimetafanem i heksametonium.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Interakcje
Produkty lecznicze, które mogą zmniejszać aktywność cholinoesterazy osoczowej, mogą także przedłużać działanie blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe produktu Mivacron. Należą do nich: leki przeciwmitotyczne, inhibitory monoaminooksydazy, jodek ekotiopatu, pankuronium, związki fosforoorganiczne, inhibitory cholinoesterazy, niektóre hormony, bambuterol i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. Rzadko, niektóre leki mogą niekiedy zaostrzyć lub ujawnić utajoną miastenię lub nawet wywołać zespół miasteniczny, czego następstwem może być zwiększona wrażliwość na działanie produktu Mivacron. Do leków takich należą różnego typu antybiotyki, leki ß-adrenolityczne (propranolol, oksprenolol), leki przeciwarytmiczne (prokainamid, chinidyna), leki przeciwreumatyczne (chlorochina, D-penicylamina), trimetafan, chlorpromazyna, steroidy, fenytoina i sole litu.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Interakcje
Podawanie leków wywołujących niedepolaryzujący blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w skojarzeniu z produktem Mivacron może spowodować blokadę tego przewodnictwa w stopniu wyższym niż można by oczekiwać po podaniu równoważnej dawki całkowitej samego produktu Mivacron. Działanie synergiczne może być różne, zależnie od stosowania różnych skojarzeń leków. Leki zwiotczające wywołujące blok depolaryzujący, takie jak suksametonium, nie powinny być stosowane do przedłużania zwiotczenia wywołanego przez produkty lecznicze powodujące blok niedepolaryzujący, ponieważ może to doprowadzić do powstania nadmiernie przedłużającego się i złożonego bloku, którego zniesienie przy pomocy inhibitorów cholinoesterazy może być trudne. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały, że miwakurium nie ma ujemnego wpływu na rozwój płodu.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Interakcje
Produkt Mivacron może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. W ciąży aktywność cholinoesterazy osoczowej ulega obniżeniu. Podczas stosowania miwakurium do podtrzymania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w czasie cięcia cesarskiego konieczne jest dostosowanie prędkości infuzji do aktualnych potrzeb z powodu aktywności cholinoesterazy osoczowej. Dalsze zmniejszenie prędkości infuzji może być również konieczne podczas cięcia cesarskiego u pacjentek, które uprzednio otrzymywały siarczan magnezu, ponieważ magnez potęguje blok. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy miwakurium jest wydzielane z mlekiem kobiecym. Płodność Nie przeprowadzono badania wpływu produktu leczniczego na płodność. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie dotyczy stosowania produktu Mivacron.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Interakcje
Miwakurium jest zawsze stosowane jednocześnie z produktami leczniczymi wywołującymi znieczulenie ogólne. Obowiązują zwykłe środki ostrożności związane z wpływem znieczulenia ogólnego na sprawność psychofizyczną pacjenta. 4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane zostały pogrupowane według układów narządów i częstości występowania, określonej w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) łącznie z pojedynczymi przypadkami. Zaburzenia układu immunologicznego: Bardzo rzadko: ciężkie reakcje anafilaktyczne lub reakcje anafilaktoidalne. Ciężkie reakcje anafilaktyczne lub reakcje anafilaktoidalne były zgłaszane u pacjentów otrzymujących miwakurium w połączeniu z co najmniej jednym anestetycznym produktem leczniczym.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Interakcje
Zaburzenia serca: Niezbyt często przemijająca tachykardia* Zaburzenia naczyniowe: Bardzo często zaczerwienienie skóry* Niezbyt często obniżenie ciśnienia tętniczego* Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Niezbyt często skurcz oskrzeli* Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt często rumień*, pokrzywka* *Z użyciem miwakurium wiąże się występowanie zaczerwienienia skóry, rumienia, pokrzywki, obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, przemijającej tachykardii, skurczu oskrzeli, które są przypisywane uwolnieniu histaminy. Objawy te są zależne od dawki leku i ich częstość zwiększa się po podaniu w szybkim wstrzyknięciu dawki początkowej równej lub większej niż 0,2 mg/kg mc. Objawy mają mniejsze nasilenie, jeśli miwakurium podaje się we wstrzyknięciu trwającym 30-60 sekund lub w dawkach podzielonych wstrzykiwanych w odstępie 30 sekund. Profil bezpieczeństwa stosowania u dzieci jest podobny do tego u dorosłych.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Interakcje
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel: + 48 22 49 21 301, fax: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego. 4.9 Przedawkowanie Objawy Nadmiernie przedłużone porażenie mięśni i jego następstwa są głównymi objawami przedawkowania produktów leczniczych blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Interakcje
Występuje jednak zwiększone ryzyko pojawienia się hemodynamicznych objawów niepożądanych, zwłaszcza spadku ciśnienia tętniczego krwi. Postępowanie Do chwili powrotu samoistnej wydolnej czynności oddechowej niezbędne jest utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz zastosowanie wentylacji z dodatnim ciśnieniem wdechowym. Należy zastosować produkty lecznicze wywołujące pełne zniesienie świadomości, ponieważ produkt Mivacron jej nie wyłącza. Podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy wraz z atropiną lub glikopironium w chwili, gdy wystąpią oznaki samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, może ten powrót przyspieszyć. Odpowiednie ułożenie pacjenta oraz podawanie w miarę potrzeby płynów lub produktów leczniczych wywołujących skurcz naczyń może wspomóc czynność układu sercowo-naczyniowego.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały, że miwakurium nie ma ujemnego wpływu na rozwój płodu. Produkt Mivacron może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. W ciąży aktywność cholinoesterazy osoczowej ulega obniżeniu. Podczas stosowania miwakurium do podtrzymania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w czasie cięcia cesarskiego konieczne jest dostosowanie prędkości infuzji do aktualnych potrzeb z powodu aktywności cholinoesterazy osoczowej. Dalsze zmniejszenie prędkości infuzji może być również konieczne podczas cięcia cesarskiego u pacjentek, które uprzednio otrzymywały siarczan magnezu, ponieważ magnez potęguje blok. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy miwakurium jest wydzielane z mlekiem kobiecym. Płodność Nie przeprowadzono badania wpływu produktu leczniczego na płodność.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie dotyczy stosowania produktu Mivacron. Miwakurium jest zawsze stosowane jednocześnie z produktami leczniczymi wywołującymi znieczulenie ogólne. Obowiązują zwykłe środki ostrożności związane z wpływem znieczulenia ogólnego na sprawność psychofizyczną pacjenta. 4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane zostały pogrupowane według układów narządów i częstości występowania, określonej w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) łącznie z pojedynczymi przypadkami. Zaburzenia układu immunologicznego: Bardzo rzadko: ciężkie reakcje anafilaktyczne lub reakcje anafilaktoidalne. Ciężkie reakcje anafilaktyczne lub reakcje anafilaktoidalne były zgłaszane u pacjentów otrzymujących miwakurium w połączeniu z co najmniej jednym anestetycznym produktem leczniczym.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Zaburzenia serca: Niezbyt często przemijająca tachykardia* Zaburzenia naczyniowe: Bardzo często zaczerwienienie skóry* Niezbyt często obniżenie ciśnienia tętniczego* Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Niezbyt często skurcz oskrzeli* Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt często rumień*, pokrzywka* *Z użyciem miwakurium wiąże się występowanie zaczerwienienia skóry, rumienia, pokrzywki, obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, przemijającej tachykardii, skurczu oskrzeli, które są przypisywane uwolnieniu histaminy. Objawy te są zależne od dawki leku i ich częstość zwiększa się po podaniu w szybkim wstrzyknięciu dawki początkowej równej lub większej niż 0,2 mg/kg mc. Objawy mają mniejsze nasilenie, jeśli miwakurium podaje się we wstrzyknięciu trwającym 30-60 sekund lub w dawkach podzielonych wstrzykiwanych w odstępie 30 sekund. Profil bezpieczeństwa stosowania u dzieci jest podobny do tego u dorosłych.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel: + 48 22 49 21 301, fax: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego. 4.9 Przedawkowanie Objawy Nadmiernie przedłużone porażenie mięśni i jego następstwa są głównymi objawami przedawkowania produktów leczniczych blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Występuje jednak zwiększone ryzyko pojawienia się hemodynamicznych objawów niepożądanych, zwłaszcza spadku ciśnienia tętniczego krwi. Postępowanie Do chwili powrotu samoistnej wydolnej czynności oddechowej niezbędne jest utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz zastosowanie wentylacji z dodatnim ciśnieniem wdechowym. Należy zastosować produkty lecznicze wywołujące pełne zniesienie świadomości, ponieważ produkt Mivacron jej nie wyłącza. Podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy wraz z atropiną lub glikopironium w chwili, gdy wystąpią oznaki samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, może ten powrót przyspieszyć. Odpowiednie ułożenie pacjenta oraz podawanie w miarę potrzeby płynów lub produktów leczniczych wywołujących skurcz naczyń może wspomóc czynność układu sercowo-naczyniowego.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane zostały pogrupowane według układów narządów i częstości występowania, określonej w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) łącznie z pojedynczymi przypadkami. Zaburzenia układu immunologicznego: Bardzo rzadko: ciężkie reakcje anafilaktyczne lub reakcje anafilaktoidalne. Ciężkie reakcje anafilaktyczne lub reakcje anafilaktoidalne były zgłaszane u pacjentów otrzymujących miwakurium w połączeniu z co najmniej jednym anestetycznym produktem leczniczym. Zaburzenia serca: Niezbyt często przemijająca tachykardia* Zaburzenia naczyniowe: Bardzo często zaczerwienienie skóry* Niezbyt często obniżenie ciśnienia tętniczego* Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Niezbyt często skurcz oskrzeli* Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt często rumień*, pokrzywka* *Z użyciem miwakurium wiąże się występowanie zaczerwienienia skóry, rumienia, pokrzywki, obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, przemijającej tachykardii, skurczu oskrzeli, które są przypisywane uwolnieniu histaminy.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Objawy te są zależne od dawki leku i ich częstość zwiększa się po podaniu w szybkim wstrzyknięciu dawki początkowej równej lub większej niż 0,2 mg/kg mc. Objawy mają mniejsze nasilenie, jeśli miwakurium podaje się we wstrzyknięciu trwającym 30-60 sekund lub w dawkach podzielonych wstrzykiwanych w odstępie 30 sekund. Profil bezpieczeństwa stosowania u dzieci jest podobny do tego u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel: + 48 22 49 21 301, fax: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego. 4.9 Przedawkowanie Objawy Nadmiernie przedłużone porażenie mięśni i jego następstwa są głównymi objawami przedawkowania produktów leczniczych blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Występuje jednak zwiększone ryzyko pojawienia się hemodynamicznych objawów niepożądanych, zwłaszcza spadku ciśnienia tętniczego krwi. Postępowanie Do chwili powrotu samoistnej wydolnej czynności oddechowej niezbędne jest utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz zastosowanie wentylacji z dodatnim ciśnieniem wdechowym. Należy zastosować produkty lecznicze wywołujące pełne zniesienie świadomości, ponieważ produkt Mivacron jej nie wyłącza.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy wraz z atropiną lub glikopironium w chwili, gdy wystąpią oznaki samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, może ten powrót przyspieszyć. Odpowiednie ułożenie pacjenta oraz podawanie w miarę potrzeby płynów lub produktów leczniczych wywołujących skurcz naczyń może wspomóc czynność układu sercowo-naczyniowego.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Nadmiernie przedłużone porażenie mięśni i jego następstwa są głównymi objawami przedawkowania produktów leczniczych blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Występuje jednak zwiększone ryzyko pojawienia się hemodynamicznych objawów niepożądanych, zwłaszcza spadku ciśnienia tętniczego krwi. Postępowanie Do chwili powrotu samoistnej wydolnej czynności oddechowej niezbędne jest utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz zastosowanie wentylacji z dodatnim ciśnieniem wdechowym. Należy zastosować produkty lecznicze wywołujące pełne zniesienie świadomości, ponieważ produkt Mivacron jej nie wyłącza. Podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy wraz z atropiną lub glikopironium w chwili, gdy wystąpią oznaki samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, może ten powrót przyspieszyć.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Przedawkowanie
Odpowiednie ułożenie pacjenta oraz podawanie w miarę potrzeby płynów lub produktów leczniczych wywołujących skurcz naczyń może wspomóc czynność układu sercowo-naczyniowego.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Miwakurium jest wysoce swoistym, krótko działającym produktem leczniczym blokującym przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, wywołującym blok niedepolaryzujący (polaryzacyjny, konkurencyjny). Miwakurium wiąże się z receptorami cholinergicznymi na płytce motorycznej, antagonizując działanie acetylocholiny, czego wynikiem jest konkurencyjny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Działanie to można łatwo odwrócić antagonistami cholinoesterazy, takimi jak neostygmina lub edrofonium.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Chlorek miwakurium jest mieszaniną trzech stereoizomerów. Stereoizomery trans-trans i cis-trans stanowią 92-96% chlorku miwakurium. Nie wykazano istotnych różnic w zdolności do wywoływania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w badaniach na kotach, którym podano oba izomery. Istotnej różnicy nie wykazano również pomiędzy każdym z tych izomerów a chlorkiem miwakurium, stanowiącym mieszaninę trzech stereoizomerów. Zdolność izomeru cis-cis do wywoływania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego na podstawie badań przeprowadzonych na kotach szacuje się na 1/10 zdolności stwierdzonej w przypadku pozostałych izomerów. Głównym mechanizmem unieczynniania miwakurium jest hydroliza przez cholinoesterazę osoczową, w wyniku której powstaje czwartorzędowy alkohol oraz czwartorzędowy monoester. Przeprowadzono badania farmakologiczne metabolitów leku na kotach i psach w stężeniach większych od stężeń występujących u ludzi.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
W badaniach tych wykazano, że wpływ metabolitów na przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, autonomiczny układ nerwowy lub układ sercowo-naczyniowy jest nieistotny.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Mutagenność Miwakurium badano pod kątem mutagenności w 4 krótkotrwałych testach. Nie stwierdzono mutagennego działania miwakurium w: teście Amesa, teście na komórkach chłoniaka myszy, teście na ludzkich limfocytach ani in vivo w cytogenetycznym badaniu szpiku kostnego szczurów. Rakotwórczość Brak danych na temat rakotwórczych właściwości miwakurium. Teratogenność Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały, że miwakurium nie ma ujemnego wpływu na rozwój płodu. Wpływ na płodność Nie przeprowadzono badania wpływu leku na płodność.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas solny 0,1 M Woda do wstrzykiwań Produkt Mivacron nie zawiera przeciwbakteryjnych środków konserwujących. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Roztwór produktu Mivacron ma odczyn kwaśny (pH około 4,5) i nie należy go łączyć w tej samej strzykawce lub podawać przez tę samą igłę, co roztwory silnie zasadowe, np. roztwory barbituranów (patrz punkt 6.6). 6.3 Okres ważności 18 miesięcy 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25˚C. Chronić od światła. Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 5 ampułek po 5 ml 5 ampułek po 10 ml ampułki z bezbarwnego szkła w tekturowym pudełku 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt Mivacron (2mg/ml) podawany w postaci infuzji nie musi być rozcieńczony.
CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Produkt Mivacron może być rozcieńczany następującymi płynami do infuzji: 0,9% roztwór chlorku sodu do infuzji; 5% roztwór glukozy do infuzji; 0,18% roztwór chlorku sodu z 4% roztworem glukozy do infuzji; płyn Ringera buforowany mleczanem (USP). Wykazano, że produkt Mivacron po rozcieńczeniu jednym z wymienionych płynów w stosunku 1:3 (tzn. w stężeniu 0,5 mg/ml) zachowuje stabilność właściwości fizycznych i chemicznych przez co najmniej 48 godzin w temp. 30ºC. Jednak ze względu na to, że produkt leczniczy nie zawiera przeciwbakteryjnych środków konserwujących, rozcieńczenia należy dokonywać bezpośrednio przed użyciem i jak najszybciej rozpocząć podawanie leku, zaś niewykorzystaną część płynu wyrzucić.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Mivacurium Kalceks, 2 mg/mL, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 mL roztworu zawiera 2 mg miwakurium ( Mivacurium ) w postaci miwakuriowego chlorku. Każda 5 mL ampułka zawiera 10 mg miwakurium (w postaci miwakuriowego chlorku). Każda 10 mL ampułka zawiera 20 mg miwakurium (w postaci miwakuriowego chlorku). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań / do infuzji Przezroczysty, bezbarwny lub jasnożółty roztwór wolny od widocznych cząstek. pH od 4,5 do 6,5
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Mivacurium Kalceks jest wskazany jako środek wspomagający znieczulenie ogólne w celu rozluźnienia mięśni szkieletowych oraz ułatwienia intubacji dotchawiczej i wentylacji mechanicznej u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 2 miesięcy i starszych.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli  Stosowanie we wstrzyknięciu u dorosłych Mivacurium Kalceks jest podawany we wstrzyknięciu dożylnym. Średnia dawka wymagana do uzyskania 95% zahamowania pojedynczej odpowiedzi skurczowej przywodziciela kciuka na stymulację nerwu łokciowego (ED 95 ) wynosi 0,07 mg/kg mc. (zakres od 0,06 do 0,09 mg/kg mc.) u dorosłych znieczulonych narkotycznymi lekami przeciwbólowymi. Podczas intubacji dotchawiczej zaleca się następujące schematy dawkowania: a) Dawka 0,2 mg/kg mc. podawana przez 30 sekund, zapewnia dobre lub doskonałe warunki do intubacji dotchawiczej w ciągu 2 do 2,5 minut. b) Dawka 0,25 mg/kg mc. podawana jako dawka podzielona (0,15 mg/kg mc., a następnie 30 sekund później 0,1 mg/kg mc.), zapewnia dobre lub doskonałe warunki do intubacji dotchawiczej w ciągu 1,5 do 2,0 minut od zakończenia podania pierwszej części dawki. U zdrowych osób dorosłych, zalecany zakres dawek podawanych w bolusie wynosi od 0,07 do 0,25 mg/kg mc..
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Czas trwania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego zależy od dawki. Dawki 0,07 mg/kg mc., 0,15 mg/kg mc., 0,20 mg/kg mc. i 0,25 mg/kg mc. wywołują klinicznie skuteczną blokadę trwającą odpowiednio około 13, 16, 20 i 23 minut. Dawki do 0,15 mg/kg mc. można podawać w ciągu 5 do 15 sekund. Większe dawki należy podawać przez 30 sekund lub jako dawki podzielone, aby zmniejszyć do minimum możliwość wystąpienia zaburzeń ze strony układu sercowo-naczyniowego. Pełną blokadę można przedłużyć podając podtrzymujące dawki miwakurium. Każda dawka 0,1 mg/kg mc., podana podczas znieczulenia wywołanego przez narkotyczne leki przeciwbólowe, przedłuża klinicznie skuteczną blokadę o około 15 minut. Kolejne dodatkowe dawki nie powodują kumulacji efektu blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Działanie blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe miwakurium jest potęgowane, jeśli do znieczulenia zastosuje się izofluran lub enfluran.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
W ustabilizowanym znieczuleniu wywołanym przez izofluran lub enfluran, zalecaną początkową dawkę miwakurium należy zmniejszyć nawet o 25%. Wydaje się, że halotan tylko w niewielkim stopniu potęguje działanie miwakurium i zmniejszenie dawki miwakurium prawdopodobnie nie jest konieczne. Od chwili rozpoczęcia samoistnego ustępowania blokady przewodnictwa do całkowitego zakończenia tego procesu mija około 15 minut, niezależnie od wielkości podanej dawki miwakurium. Blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołaną przez podanie miwakurium można odwrócić podając standardowe dawki inhibitorów cholinoesterazy. Jednak, ponieważ samoistne ustępowanie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po zastosowaniu miwakurium jest szybkie, w postępowaniu rutynowym odwracanie blokady może nie być konieczne, gdyż skraca czas do ustąpienia blokady tylko o 5-6 minut.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
 Stosowanie poprzez infuzję u dorosłych W celu utrzymania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, miwakurium można stosować w postaci infuzji ciągłej. Po wystąpieniu wczesnych objawów samoistnego ustępowania blokady po podaniu dawki początkowej miwakurium zaleca się szybkość infuzji 8 do 10 mikrogramów/kg mc./minutę (0,5 do 0,6 mg/kg mc./godzinę). Początkowa szybkość infuzji powinna zostać ustalona na podstawie reakcji pacjenta na stymulację nerwów obwodowych i kryteriów klinicznych. Szybkość infuzji należy regulować poprzez stopniową zmianę podawanej dawki o około 1 mikrogram/kg mc./minutę (0,06 mg/kg mc./godzinę). Ogólnie zaleca się utrzymywanie danej szybkości infuzji przez co najmniej 3 minuty przed dokonaniem zmiany. U dorosłych znieczulonych narkotycznymi lekami przeciwbólowymi przeciętna szybkość infuzji w zakresie 6 do 7 mikrogramów/kg/minutę pozwala na długotrwałe utrzymanie 89 do 99% blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
W ustabilizowanym znieczuleniu wywołanym przez izofluran lub enfluran należy rozważyć zmniejszenie szybkości infuzji miwakurium nawet o 40%. Badania kliniczne wykazały, że w przypadku jednoczesnego stosowania sewofluranu prędkość infuzji miwakurium powinna zostać zmniejszona nawet o 50%. W przypadku stosowania halotanu potrzeba ograniczenia szybkości infuzji może być mniejsza. Samoistne ustępowanie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po podaniu miwakurium w postaci infuzji nie zależy od czasu trwania infuzji i jest porównywalne z ustępowaniem blokady po podaniu pojedynczych dawek. Podawanie miwakurium w postaci infuzji ciągłej nie wiązało się z rozwojem tachyfilaksji lub kumulacją efektu blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Szczególne grupy pacjentów Populacja pediatryczna Niemowlęta i dzieci w wieku od 7 miesięcy do 12 lat Miwakurium ma wyższą dawkę ED 95 (około 0,1 mg/kg mc.), początek działania leku występuje szybciej, czas trwania klinicznie skutecznej blokady jest krótszy, a samoistne ustępowanie działania jest szybsze u niemowląt i dzieci w wieku od 7 miesięcy do 12 lat, w porównaniu do osób dorosłych.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Zakres rekomendowanej dawki, podawanej w postaci wstrzyknięcia dożylnego, u dzieci w wieku od 7 miesięcy do 12 lat wynosi od 0,1 do 0,2 mg/kg mc., podawanego przez 5 do 15 sekund. Dawka 0,2 mg/kg mc., podana w czasie ustabilizowanego znieczulenia, wywołanego przez narkotyczne leki przeciwbólowe lub halotan, powoduje klinicznie skuteczną blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego średnio przez 9 minut. W celu wykonania intubacji dotchawiczej u niemowląt i dzieci w wieku od 7 miesięcy do 12 lat zaleca się podanie miwakurium w dawce 0,2 mg/kg mc.. Maksymalna blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego występuje zwykle przed upływem 2 minut od podania tej dawki i w tym czasie powinno być możliwe wykonanie intubacji. U niemowląt i dzieci dawki podtrzymujące z reguły należy podawać częściej niż u dorosłych. Z dostępnych danych wynika, że dawka podtrzymująca 0,1 mg/kg mc.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
przedłuża klinicznie skuteczną blokadę przeciętnie o około 6 do 9 minut w czasie znieczulenia wywołanego przez narkotyczne leki przeciwbólowe lub halotan. Niemowlęta i dzieci z reguły wymagają zwiększonej szybkości infuzji w porównaniu z dorosłymi. Podczas znieczulenia halotanem średnia szybkość infuzji wymagana do utrzymania blokady nerwowo- mięśniowej na poziomie 89 do 99% u pacjentów w wieku od 7 do 23 miesięcy wynosi około 11 mikrogramów/kg mc./minutę (około 0,7 mg/kg mc./godzinę) [zakres: od 3 do 26 mikrogramów/kg mc./minutę (około 0,2 do 1,6 mg/kg mc./godzinę)]. U dzieci w wieku od 2 do 12 lat równoważna średnia szybkość infuzji, wynosi około 13 do 14 mikrogramów/kg mc./minutę (około 0,8 mg/kg mc./godzinę) [zakres: 5 do 31 mikrogramów/kg mc./minutę (około 0,3 do 1,9 mg/kg mc./godzinę)], w czasie znieczulenia halotanem lub narkotycznymi lekami przeciwbólowymi.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołana podaniem miwakurium jest nasilana przez równoczesne podanie leków wziewnych. Badania kliniczne wykazały, że u dzieci w wieku od 2 do 12 lat podczas stosowania sewofluranu prędkość infuzji miwakurium powinna zostać zredukowana nawet o 70%. Od chwili rozpoczęcia samoistnego ustępowania blokady przewodnictwa do całkowitego zakończenia tego procesu mija około 10 minut. Niemowlęta w wieku od 2 do 6 miesięcy Miwakurium ma podobną dawkę ED 95 w porównaniu do osób dorosłych (0,07 mg/kg mc.), ale początek działania leku występuje szybciej, czas trwania klinicznie skutecznej blokady jest krótszy, a samoistne ustępowanie działania jest szybsze, u niemowląt w wieku od 2 do 6 miesięcy. Zalecany zakres dawek podawanych w postaci wstrzyknięcia dożylnego u niemowląt w wieku od 2 do 6 miesięcy wynosi 0,1 do 0,15 mg/kg mc., podawanego przez 5 do 15 sekund.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Dawka 0,15 mg/kg mc., podana w czasie ustabilizowanego znieczulenia wywołanego przez halotan, wywołuje klinicznie skuteczną blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego trwającą średnio 9 minut. Dawka miwakurium 0,15 mg/kg mc. jest rekomendowana w celu wykonania intubacji dotchawiczej u niemowląt w wieku od 2 do 6 miesięcy. Maksymalna blokada przewodnictwa nerwowo- mięśniowego występuje po około 1,4 minuty od podania tej dawki i w tym czasie powinno być możliwe wykonanie intubacji. U niemowląt w wieku od 2 do 6 miesięcy dawki podtrzymujące należy z reguły podawać częściej niż u dorosłych. Z dostępnych danych wynika, że dawka podtrzymująca 0,1 mg/kg mc. przedłuża klinicznie skuteczną blokadę o około 7 minut w czasie znieczulenia wywołanego przez halotan. Niemowlęta w wieku od 2 do 6 miesięcy z reguły wymagają szybszej infuzji niż dorośli.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Przeciętna szybkość infuzji potrzebna do utrzymania od 89 do 99% blokady przewodnictwa nerwowo- mięśniowego w czasie znieczulenia wywołanego przez halotan wynosi około 11 mikrogramów/kg/minutę (około 0,7 mg/kg mc./godzinę) [zakres: od 4 do 24 mikrogramów/kg mc./minutę (około 0,2 do 1,5 mg/kg mc./godzinę)]. Od chwili rozpoczęcia samoistnego ustępowania blokady przewodnictwa do całkowitego zakończenia tego procesu mija około 10 minut. Noworodki i niemowlęta w wieku poniżej 2 miesięcy Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania miwakurium chlorku u noworodków i niemowląt poniżej 2 miesiąca życia nie zostały jeszcze ustalone. Nie można sformułować zaleceń dotyczących dawkowania. Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku, otrzymujących pojedynczą dawkę miwakurium w postaci szybkiego wstrzyknięcia dożylnego, okres mijający od podania leku do wystąpienia objawów działania oraz czas trwania i szybkość ustępowania blokady mogą być wydłużone o 20 do 30% w porównaniu do młodszych pacjentów.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku mogą wymagać powolniejszej infuzji lub rzadszego podawania albo zmniejszenia dawek podtrzymujących stosowanych w szybkich wstrzyknięciach dożylnych. Pacjenci ze schorzeniami sercowo-naczyniowymi Pacjentom z klinicznie istotnymi objawami chorób układu sercowo-naczyniowego początkową dawkę miwakurium należy wstrzykiwać przez co najmniej 60 sekund. Podawane w ten sposób miwakurium powodowało minimalne zmiany hemodynamiczne u pacjentów poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym. Pacjenci z niewydolnością nerek U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, klinicznie skuteczna blokada wywołana przez podanie miwakurium w dawce 0,15 mg/kg mc. utrzymuje się około półtora razy dłużej niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Dlatego też dawkę leku należy dostosować do indywidualnej klinicznej reakcji pacjentów.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Przedłużona i pogłębiona blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może także wystąpić u pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek w wyniku zmniejszenia aktywności cholinoesterazy osoczowej (patrz punkt 4.4). Pacjenci z niewydolnością wątroby U pacjentów ze schyłkową niewydolnością wątroby, klinicznie skuteczna blokada wywołana przez podanie miwakurium w dawce 0,15 mg/kg mc. utrzymuje się około trzy razy dłużej niż u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby. Wydłużenie tego czasu działania związane jest z obserwowanym u tych pacjentów wyraźnym zmniejszeniem aktywności cholinoesterazy osoczowej. Dlatego dawkę należy dostosować do indywidualnej klinicznej reakcji pacjenta. Pacjenci ze zmniejszoną aktywnością cholinoesterazy w osoczu Miwakurium jest metabolizowane przez cholinoesterazę osoczową. Aktywność cholinoesterazy osoczowej może być zmniejszona w przypadku występowania genetycznych anomalii cholinoesterazy osoczowej (np.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
u pacjentów będących heterozygotami lub homozygotami pod względem atypowego genu dla cholinoesterazy osoczowej) oraz w różnych stanach patologicznych (patrz punkt 4.4) lub po zastosowaniu niektórych leków (patrz punkt 4.5). W przypadku pacjentów ze zmniejszoną aktywnością cholinoesterazy osoczowej należy liczyć się z możliwością przedłużenia czasu trwania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po podaniu miwakurium. Niewielkie zmniejszenie aktywności tego enzymu (tj. do 20% w porównaniu z dolną granicą wartości prawidłowych) nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na czas trwania blokady. (Informacje o pacjentach homozygotycznych i heterozygotycznych znajdują się w punktach 4.3 i 4.4). Pacjenci z nadwagą U pacjentów z nadwagą (przekraczających należną dla wzrostu masę ciała o 30% lub więcej), początkową dawkę miwakurium należy obliczyć dla należnej, a nie rzeczywistej masy ciała.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Monitorowanie pacjentów Podobnie jak w przypadku wszystkich leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, podczas stosowania miwakurium zaleca się monitorowanie czynności nerwowo-mięśniowej w celu zindywidualizowania wymagań dotyczących dawkowania. W przypadku miwakurium nie obserwuje się istotnego zmniejszenia odpowiedzi skurczowej mięśni mierzonej metodą ciągu czterech impulsów ( train-of-four ). Często możliwe jest wykonanie intubacji dotchawicznej przed całkowitym zahamowaniem odpowiedzi skurczowej mięśnia przywodziciela kciuka na stymulację metodą ciągu czterech impulsów. Sposób podawania Do podania dożylnego. Ten produkt nie zawiera przeciwbakteryjnych środków konserwujących i jest przeznaczony do stosowania u jednego pacjenta. Mivacurium Kalceks (2 mg/mL) można stosować do infuzji w postaci nierozcieńczonej. Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. Instrukcja dotycząca otwarcia ampułki patrz punkt 6.6.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Podawanie miwakurium jest przeciwwskazane w przypadku pacjentów, o których wiadomo, że są homozygotami pod względem atypowego genu kodującego cholinoesterazę osoczową (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Tak jak wszystkie inne produkty lecznicze blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, miwakurium poraża mięśnie oddechowe oraz inne mięśnie szkieletowe, nie wpływając na świadomość. Miwakurium może być podawany tylko przez doświadczonego anestezjologa lub pod jego ścisłą kontrolą w warunkach umożliwiających wykonanie intubacji dotchawiczej i prowadzenie sztucznej wentylacji. Przedłużona i pogłębiona blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po podaniu miwakurium może wystąpić w wyniku zmniejszenia aktywności cholinoesterazy osoczowej w wielu stanach patologicznych lub schorzeniach, do których należą:  zmiany fizjologiczne w okresie ciąży i połogu (patrz punkt 4.6),  uwarunkowane genetycznie nieprawidłowości aktywności cholinoesterazy osoczowej (patrz niżej oraz punkt 4.3),  ciężka, uogólniona postać tężca, gruźlica lub inne ciężkie lub przewlekłe zakażenia,  przewlekła, wyniszczająca choroba, nowotwór złośliwy, przewlekła anemia i niedożywienie,  obrzęk śluzowaty i kolagenozy,  niewyrównana choroba serca,  wrzód trawienny,  oparzenia (patrz poniżej),  schyłkowa niewydolność wątroby (patrz punkt 4.2),  ostra, przewlekła lub krańcowa niewydolność nerek (patrz punkt 4.2),  jatrogenne zmniejszenie aktywności cholinoesterazy osoczowej: po wymiennym przetoczeniu osocza, plazmaferezie, po zastosowaniu krążenia pozaustrojowego oraz występujące w wyniku leczenia skojarzonego z innymi produktami leczniczymi (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Podobnie jak w przypadku suksametonium i(lub) sukcynylocholiny, pacjenci będący homozygotami pod względem atypowego genu kodującego cholinoesterazę w osoczu (1 na 2500 pacjentów) są niezwykle wrażliwi na blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe działanie miwakurium. W trzech takich przypadkach u osób dorosłych niewielka dawka wynosząca 0,03 mg/kg mc. (odpowiadająca ED 10-20 u genotypowo normalnych pacjentów) wywoływała pełną blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przez 26 do 128 minut. U pacjentów będących heterozygotami pod względem atypowego genu kodującego cholinoesterazę osoczową czas trwania klinicznie efektywnej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po podaniu miwakurium w dawce 0,15 mg/kg mc. wydłuża się o około 10 minut w porównaniu z osobami stanowiącymi grupę kontrolną. Zwykle stosowane dawki neostygminy podane w chwili rozpoczęcia samoistnego ustępowania blokady u tych pacjentów powodowały jego zniesienie.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z oparzeniami mogą wykazywać oporność na działanie zwiotczających produktów leczniczych wywołujących blokadę niedepolaryzującą i wymagać podawania zwiększonych dawek. Jednak u pacjentów takich aktywność cholinoesterazy osoczowej może ulec zmniejszeniu, co czyni koniecznym zmniejszenie dawki. W konsekwencji pacjentom z oparzeniami należy podać próbną dawkę 0,015-0,020 mg/kg mc. miwakurium, a następnie dostosować dawkowanie kierując się wynikami monitorowania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego za pomocą stymulatora nerwów obwodowych. Zaleca się ostrożne podawanie miwakurium pacjentom, u których wywiad wskazuje na występowanie nadwrażliwości na działanie histaminy, np. pacjentom z dychawicą oskrzelową. Podając miwakurium takim pacjentom, wstrzyknięcie należy wykonywać powoli, przez co najmniej 60 sekund.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dostępne są doniesienia o dużej częstości występowania nadwrażliwości krzyżowej (większej niż 50%) między produktami leczniczymi blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. W związku z tym, gdzie to możliwe, przed podaniem miwakurium należy wykluczyć nadwrażliwość na inne produkty lecznicze blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Miwakurium należy stosować tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne u wrażliwych pacjentów. Pacjenci, u których wystąpi reakcja nadwrażliwości w znieczuleniu ogólnym, powinni być następnie zbadani pod kątem nadwrażliwości na inne blokery przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Pacjentom szczególnie zagrożonym spadkiem tętniczego ciśnienia krwi, np. znajdującym się w stanie hipowolemii, miwakurium należy podawać we wstrzyknięciu, przez co najmniej 60 sekund. U osób dorosłych, podanie w jednorazowym szybkim wstrzyknięciu dożylnym miwakurium w dawce większej lub równej 0,2 mg/kg mc. (większej bądź równej 3 x ED 95 ) związane było z uwalnianiem histaminy.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jednakże wolniejsze podanie dawki 0,2 mg/kg mc. miwakurium lub podanie 0,25 mg/kg mc. miwakurium w dawkach podzielonych (patrz punkt 4.2) zmniejszają do minimum wpływ podanej dawki leku na układ sercowo-naczyniowy. W badaniach klinicznych u dzieci, podanie dawki 0,2 mg/kg mc. w jednorazowym szybkim wstrzyknięciu dożylnym nie powodowało zwiększonego ryzyka ze strony układu sercowo-naczyniowego. Miwakurium podany w zalecanych dawkach nie wykazuje istotnych właściwości blokowania przewodnictwa nerwu błędnego i zwojów nerwowych. Miwakurium podawany w zalecanym zakresie dawek nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na czynność serca i nie przeciwdziała bradykardii, która może być wywołana przez wiele leków znieczulających lub przez pobudzenie nerwu błędnego podczas operacji. Podobnie jak w przypadku innych niedepolaryzujących środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, można spodziewać się zwiększonej wrażliwości na miwakurium u pacjentów z miastenią, innymi postaciami choroby nerwowo-mięśniowej oraz u pacjentów z wyniszczającą chorobą.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Poważne nieprawidłowości kwasowo-zasadowe lub elektrolitowe mogą zwiększać lub zmniejszać wrażliwość na miwakurium. Roztwór miwakurium ma odczyn kwaśny (pH około 4,5) i nie należy go łączyć w tej samej strzykawce lub podawać przez tę samą igłę, co roztwory silnie zasadowe (np. roztwory barbituranów). Wykazano, że można go łączyć z niektórymi lekami powszechnie stosowanymi w okresie okołooperacyjnym, występującymi w postaci roztworów kwaśnych, np. fentanylem, alfentanylem, sufentanylem, droperidolem i midazolamem. Gdy przez tę samą założoną na stałe igłę lub kaniulę podaje się miwakurium i inne znieczulające produkty lecznicze, a nie wykazano możliwości łączenia tych produktów leczniczych, po wstrzyknięciu każdego produktu leczniczego należy każdorazowo przepłukać układ izotonicznym roztworem soli fizjologicznej. Badania przeprowadzane na świniach z predyspozycją do występowania hipertermii złośliwej wykazują, że miwakurium nie wyzwala tego zespołu.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nie badano działania miwakurium u ludzi podatnych na wystąpienie hipertermii złośliwej. Odwracanie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego: tak jak w przypadku innych produktów leczniczych blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, przed podaniem środka odwracającego (np. neostygminy) lekarz powinien stwierdzić objawy rozpoczynającego się samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Użycie stymulatora nerwów obwodowych do oceny powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przed i po odwróceniu blokady nerwowo-mięśniowej jest wysoce zalecane. Brak danych dotyczących długotrwałego podawania miwakurium pacjentom poddanym mechanicznej wentylacji w oddziale intensywnej terapii. Stosowanie u noworodków i niemowląt poniżej 2 miesiąca życia nie jest zalecane ze względu na ograniczone dane (patrz także punkt 4.2). Ostrzeżenia farmaceutyczne – patrz punkty 6.2 i 6.6.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne stosowanie wziewnych produktów leczniczych znieczulających, np. enfluranu, izofluranu, sewofluranu lub halotanu, może pogłębiać blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołaną przez miwakurium. Stosowanie miwakurium jest bezpieczne u pacjentów, którym uprzednio podano suksametonium w celu ułatwienia intubacji dotchawiczej. Podawanie miwakurium należy rozpocząć po pojawieniu się oznak samoistnego ustępowania blokady wywołanego przez suksametonium. Tak jak w przypadku pozostałych produktów leczniczych konkurencyjnie blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, nasilenie i/lub czas trwania niedepolaryzującej blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego mogą być większe, a wymagana szybkość infuzji mniejsza w wyniku interakcji z następującymi związkami:  antybiotykami, w tym z aminoglikozydami, polimyksynami, spektynomycyną, tetracyklinami, linkomycyną i klindamycyną;  lekami przeciwarytmicznymi: propranololem, lekami blokującymi kanał wapniowy, lidokainą, prokainamidem i chinidyną;  lekami moczopędnymi: furosemidem i być może tiazydowymi lekami moczopędnymi, mannitolem i acetazolamidem;  solami magnezu;  ketaminą;  solami litu;  produktami leczniczymi blokującymi zwoje nerwowe, jak trimetafanem i heksametonium.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
Produkty lecznicze, które mogą zmniejszać aktywność cholinoesterazy osoczowej, mogą także przedłużać działanie blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe miwakurium. Należą do nich: leki przeciwmitotyczne, inhibitory monoaminooksydazy, jodek ekotiopatu, pankuronium, związki fosforoorganiczne, inhibitory cholinoesterazy, niektóre hormony, bambuterol i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. Rzadko, niektóre leki mogą niekiedy zaostrzyć lub ujawnić utajoną miastenię lub nawet wywołać zespół miasteniczny, czego następstwem może być zwiększona wrażliwość na działanie miwakurium. Do leków takich należą różnego typu antybiotyki, leki ß-adrenolityczne (propranolol, oksprenolol), leki przeciwarytmiczne (prokainamid, chinidyna), leki przeciwreumatyczne (chlorochina, D-penicylamina), trimetafan, chlorpromazyna, steroidy, fenytoina i lit.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
Podawanie leków wywołujących niedepolaryzującą blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w skojarzeniu z miwakurium może spowodować blokadę tego przewodnictwa w stopniu wyższym niż można by oczekiwać po podaniu równoważnej dawki całkowitej samego miwakurium. Działanie synergiczne może być różne, zależnie od stosowania różnych skojarzeń leków. Leki zwiotczające wywołujące blokadę depolaryzującą, takie jak chlorek suksametonium, nie powinny być stosowane do przedłużania zwiotczenia wywołanego przez produkty lecznicze powodujące blokadę niedepolaryzującą, ponieważ może to doprowadzić do powstania nadmiernie przedłużającej się i złożonej blokady, której zniesienie przy pomocy inhibitorów cholinoesterazy może być trudne.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Płodność Nie przeprowadzono badań wpływu produktu leczniczego na płodność. Ciąża Brak jest doświadczeń ze stosowaniem miwakurium podczas ciąży poza zastosowaniem podczas cięcia cesarskiego. Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały, że miwakurium nie ma ujemnego wpływu na rozwój płodu. Miwakurium może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. W ciąży aktywność cholinoesterazy osoczowej ulega obniżeniu. Podczas stosowania miwakurium do podtrzymania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w czasie cięcia cesarskiego konieczne jest dostosowanie prędkości infuzji do aktualnych potrzeb z powodu aktywności cholinoesterazy osoczowej. Dalsze zmniejszenie prędkości infuzji może być również konieczne podczas cięcia cesarskiego u pacjentek, które uprzednio otrzymywały siarczan magnezu, ponieważ magnez potęguje blokadę.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią Nie wiadomo, czy miwakurium przenika do mleka ludzkiego.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie dotyczy stosowania miwakurium. Miwakurium jest zawsze stosowane jednocześnie z produktami leczniczymi wywołującymi znieczulenie ogólne i w związku z tym obowiązują zwykłe środki ostrożności związane z wpływem znieczulenia ogólnego na sprawność psychofizyczną pacjenta.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane zostały pogrupowane według układów narządów i częstości występowania, określonej w następujący sposób: bardzo często (  1/10), niezbyt często (  1/1 000 do <1/100) i bardzo rzadko (<1/10 000) łącznie z pojedynczymi przypadkami.

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane

Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko: Ciężkie reakcje anafilaktyczne lub reakcje anafilaktoidalne. Ciężkie reakcje anafilaktyczne lub reakcje anafilaktoidalne były zgłaszane u pacjentów otrzymujących chlorek miwakurium w połączeniu z conajmniej jednym anestetycznym produktem leczniczym.
Zaburzenia serca
Niezbyt często: Przemijająca tachykardia*
Zaburzenia naczyniowe
Bardzo często: Zaczerwienienie skóry*
Niezbyt często: Obniżenie ciśnienia tętniczego*
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często: Skurcz oskrzeli*
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często: Rumień*, pokrzywka*

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
* Z użyciem miwakurium wiąże się występowanie zaczerwienienia skóry, rumienia, pokrzywki, obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, przemijającej tachykardii, skurczu oskrzeli, które są przypisywane uwolnieniu histaminy. Objawy te są zależne od dawki leku i ich częstość zwiększa się po podaniu w szybkim wstrzyknięciu dawki początkowej równej lub większej niż 0,2 mg/kg mc.. Objawy mają mniejsze nasilenie, jeśli chlorek miwakurium podaje się we wstrzyknięciu trwającym 30-60 sekund lub w dawkach podzielonych wstrzykiwanych w odstępie 30 sekund. Profil bezpieczeństwa stosowania u dzieci jest podobny do tego u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy i sygnały Nadmiernie przedłużone porażenie mięśni i jego następstwa są głównymi objawami przedawkowania leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Występuje jednak zwiększone ryzyko pojawienia się hemodynamicznych objawów niepożądanych, zwłaszcza spadku ciśnienia tętniczego krwi. Postępowanie Do chwili powrotu samoistnej wydolnej czynności oddechowej niezbędne jest utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz zastosowanie wentylacji z dodatnim ciśnieniem wdechowym. Należy zastosować leki wywołujące pełne zniesienie świadomości, ponieważ świadomość po podaniu miwakurium nie jest zaburzona. Podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy wraz z atropiną lub glikopironium w chwili, gdy wystąpią oznaki samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, może ten powrót przyspieszyć. Odpowiednie ułożenie pacjenta oraz podawanie w miarę potrzeby płynów lub leków wywołujących skurcz naczyń może wspomóc czynność układu sercowo-naczyniowego.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki zwiotczające mięśnie działające obwodowo, inne czwartorzędowe związki amoniowe, kod ATC: M03AC10 Miwakurium jest krótko działającym produktem leczniczym blokującym przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, wywołującym blokadę niedepolaryzującą, który jest hydrolizowany przez osoczową cholinoesterazę. Miwakurium wiąże się z receptorami cholinergicznymi na płytce motorycznej, antagonizując działanie acetylocholiny, czego wynikiem jest konkurencyjna blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Działanie to można łatwo odwrócić antagonistami cholinoesterazy, takimi jak neostygmina i edrofonium.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Chlorek miwakurium jest mieszaniną trzech stereoizomerów. Stereoizomery trans-trans i cis-trans stanowią 92-96% chlorku miwakurium i w czasie badaniach na kotach nie wykazano istotnych różnic między nimi oraz chlorkiem miwakurium w zdolności do wywoływania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Na podstawie badań na kotach oszacowano, że izomer cis cis ma jedną dziesiątą siły blokowania nerwowo-mięśniowego pozostałych dwóch stereoizomerów. Głównym mechanizmem unieczynnienia miwakurium jest enzymatyczna hydroliza przez cholinoesterazę osoczową, w wyniku której powstaje czwartorzędowy alkohol oraz czwartorzędowy monoester. Badania farmakologiczne na kotach i psach wykazały, że metabolity wykazują nieznaczną aktywność nerwowo-mięśniową, autonomiczną lub sercowo-naczyniową w stężeniach wyższych niż obserwowane u ludzi.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Mutagenność Miwakurium badano pod kątem mutagenności w czterech krótkotrwałych testach. Nie stwierdzono mutagennego działania miwakurium w teście Amesa, teście na komórkach chłoniaka myszy, teście na ludzkich limfocytach ani in vivo w cytogenetycznym badaniu szpiku kostnego szczurów. Rakotwórczość Brak danych na temat rakotwórczych właściwości miwakurium. Teratogenność Badania na zwierzętach wykazały, że miwakurium nie ma negatywnego wpływu na rozwój płodu. Płodność Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na płodności.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Miwakurium, roztwór, ma odczyn kwaśny (pH około 4,5) i nie powinien być łączony z silnie zasadowymi roztworami np. z barbituranami. Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Nieotwarty: 2 lata Okres trwałości po otwarciu ampułki Po otwarciu produkt leczniczy powinien być zużyty natychmiast. Okres trwałości po rozcieńczeniu Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność przez 48 godzin w temperaturze 30°C i 2 do 8°C po rozcieńczeniu z roztworami do infuzji (wymienionymi w sekcji 6.6) w stężeniu 0,5 mg/mL. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozcieńczony roztwór należy zużyć natychmiast. Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed użyciem ponosi użytkownik.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Czas przechowywania roztworu zwykle nie powinien przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu i otwarciu ampułki, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 5 mL lub 10 mL roztworu w ampułkach z bezbarwnego szkła typu I, z jednym punktem cięcia. Ampułki zapakowane są w osłonkę. Osłonki zapakowane są w tekturowe pudełko. Wielkości opakowań: 5 lub 10 ampułek po 5 mL 5 lub 10 ampułek po 10 mL Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wyłącznie do jednorazowego użytku. Ampułka powinna być sprawdzona wizualnie przed użyciem. Należy stosować wyłącznie przezroczyste i wolne od cząsteczek roztwory.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Ze względu na to, że lek nie zawiera przeciwbakteryjnych środków konserwujących, roztwór miwakurium powinien być używany w całkowicie aseptycznych warunkach, a każde rozcieńczenie przeprowadzane bezpośrednio przed użyciem. Wszelkie niewykorzystane resztki roztworu w otwartych ampułkach należy wyrzucić. Wykazano, że miwakurium można łączyć z niektórymi lekami powszechnie stosowanymi w okresie okołooperacyjnym, występującymi w postaci roztworów kwaśnych. Gdy przez tę samą założoną na stałe igłę lub kaniulę podaje się miwakurium i inne leki znieczulające, a nie wykazano możliwości łączenia tych leków, po wstrzyknięciu każdego leku należy każdorazowo przepłukać układ izotonicznym roztworem soli fizjologicznej. Mivacurium Kalceks jest kompatybilny z następującymi roztworami do infuzji:  9 mg/mL (0,9%) roztwór chlorku sodu  50 mg/mL (5%) dożylny roztwór glukozy  1,8 mg/mL (0,18%) roztwór chlorku sodu i 40 mg/mL (4%) roztwór glukozy  płyn Ringera z mleczanami Instrukcja otwierania ampułki: 1) Obrócić ampułkę kolorowym punktem w górę.
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Jeśli w górnej części ampułki znajduje się roztwór, należy delikatnie stuknąć palcem, aby przenieść cały roztwór do dolnej części ampułki. 2) Użyć obu rąk, aby otworzyć ampułkę; trzymając dolną część ampułki w jednej ręce, drugą ręką odłamać górną część ampułki w kierunku od kolorowego punktu (patrz obrazek poniżej).
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tracrium, 10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu zawiera 10 mg atrakuriowego bezylanu. Jedna ampułka 2,5 ml zawiera 25 mg atrakuriowego bezylanu. Jedna ampułka 5 ml zawiera 50 mg atrakuriowego bezylanu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Tracrium jest stosowany: podczas znieczulenia ogólnego w celu umożliwienia intubacji dotchawiczej, podczas zabiegów chirurgicznych lub prowadzenia kontrolowanej wentylacji w celu zwiotczenia mięśni szkieletowych, u pacjentów w oddziałach intensywnej terapii (OIT) w celu ułatwienia mechanicznej wentylacji.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli Wstrzyknięcia dożylne Produkt leczniczy Tracrium podaje się we wstrzyknięciach dożylnych. Zalecana dawka dla osób dorosłych wynosi od 0,3 mg/kg mc. do 0,6 mg/kg mc. (zależnie od wymaganego czasu trwania pełnego bloku niedepolaryzacyjnego) i zapewnia odpowiednie zwiotczenie przez 15-35 minut. Intubację dotchawiczą można zazwyczaj wykonać przed upływem 90 sekund od dożylnego podania dawki od 0,5 mg/kg mc. do 0,6 mg/kg mc. Czas trwania pełnego bloku niedepolaryzacyjnego można przedłużyć podając w miarę potrzeby dodatkowe dawki od 0,1 mg/kg mc. do 0,2 mg/kg mc. Podawanie kolejnych dodatkowych dawek nie nasila blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Samoistny powrót przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, mierzony uzyskaniem 95% odpowiedzi na stymulację tężcową, następuje po około 35 minutach od zakończenia pełnej blokady.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
Blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, wywołaną przez produkt leczniczy Tracrium, można szybko odwrócić bez obawy wystąpienia objawów rekuraryzacji, stosując standardowe dawki produktów z grupy inhibitorów cholinoesterazy, takich jak neostygmina i edrofonium, poprzedzone podaniem atropiny lub podane jednocześnie z atropiną. Infuzja ciągła Po podaniu pierwszej dawki od 0,3 mg/kg mc. do 0,6 mg/kg mc. w szybkim wstrzyknięciu dożylnym produkt leczniczy Tracrium można stosować w postaci infuzji ciągłej w dawce od 0,3 mg/kg mc. do 0,6 mg/kg mc./godzinę w celu utrzymania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego podczas długotrwałych zabiegów chirurgicznych. Produkt leczniczy Tracrium można podawać w zalecanych dawkach w postaci infuzji ciągłej podczas operacji kardiochirurgicznych z użyciem aparatu do krążenia pozaustrojowego.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
Obniżenie ciepłoty ciała do temperatury 25-26C zmniejsza szybkość unieczynniania atrakurium, dlatego w przypadku tak obniżonej temperatury ciała można utrzymywać pełną blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego stosując w postaci infuzji mniej więcej połowę dawki zalecanej w normotermii. Pacjenci w oddziałach intensywnej terapii Podawanie produktu leczniczego Tracrium można rozpocząć początkową dawką od 0,3 mg/kg mc. do 0,6 mg/kg mc. podaną w szybkim wstrzyknięciu dożylnym, po czym w celu utrzymania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego produkt leczniczy Tracrium można stosować w postaci ciągłej infuzji w dawce od 11 µg/kg mc./minutę do 13 µg/kg mc./minutę (od 0,65 mg/kg mc./godzinę do 0,78 mg/kg mc./godzinę). Jednakże podczas stosowania produktu leczniczego Tracrium w oddziałach intensywnej terapii występują duże indywidualne różnice wielkości skutecznych dawek – od bardzo małych, jak np. 4,5 µg/kg mc./minutę (0,27 mg/kg mc./godzinę) do bardzo dużych, jak np.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
29,5 µg/kg mc./minutę (1,77 mg/kg masy ciała/godzinę). Również w miarę upływu czasu wielkość skutecznej dawki może ulegać zmianie. Długość czasu podawania produktu leczniczego Tracrium nie ma wpływu na szybkość samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego u pacjentów w oddziałach intensywnej terapii. Po około 60 minutach (zakres 32-108 minut) uzyskuje się spontaniczny powrót odpowiedzi skurczowej mięśni mierzonej metodą ciągu czterech impulsów do wartości > 0,75 (stosunek amplitudy czwartego skurczu do amplitudy pierwszego). Dzieci i młodzież Dawki stosowane u dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca są w przeliczeniu na masę ciała takie same, jak u osób dorosłych. Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu leczniczego Tracrium u dzieci w wieku poniżej 1 miesiąca. Pacjenci w podeszłym wieku Pacjentom w podeszłym wieku produkt leczniczy Tracrium podaje się w standardowych dawkach.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
Zaleca się jednak powolne podawanie dawki początkowej, o wielkości bliskiej dolnej granicy zakresu dawek zalecanych. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby Produkt leczniczy Tracrium można podawać w standardowych dawkach pacjentom w każdym stadium zaawansowania niewydolności nerek lub wątroby, w tym również w stadiach krańcowych. Pacjenci z chorobami sercowo-naczyniowymi Osobom z klinicznie istotnymi objawami chorób sercowo-naczyniowych dawkę początkową produktu leczniczego Tracrium należy wstrzykiwać przez co najmniej 60 sekund. Monitorowanie pacjentów W celu indywidualnego ustalenia dawki produktu leczniczego Tracrium zaleca się monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego podczas podawania produktu leczniczego, tak jak się to czyni w przypadku wszystkich innych produktów leczniczych blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Sposób podawania Wstrzyknięcia dożylne lub infuzja.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na atrakurium, cisatrakurium, kwas benzenosulfonowy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Tak jak wszystkie inne produkty lecznicze blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, produkt leczniczy Tracrium poraża mięśnie oddechowe oraz inne mięśnie szkieletowe, nie wpływając na świadomość. Produkt leczniczy Tracrium należy stosować wyłącznie wraz z odpowiednimi produktami leczniczymi znieczulającymi ogólnie. Produkt leczniczy Tracrium może być podawany tylko przez doświadczonego anestezjologa lub pod jego ścisłą kontrolą, w warunkach umożliwiających wykonanie intubacji dotchawiczej i prowadzenie sztucznej wentylacji. Podczas podawania produktu leczniczego Tracrium u części pacjentów może dojść do uwalniania histaminy. Dlatego produkt leczniczy Tracrium należy stosować ostrożnie u pacjentów, u których na podstawie wywiadu stwierdza się możliwość wystąpienia nadwrażliwości na histaminę. W szczególności u pacjentów z alergią i astmą oskrzelową w wywiadzie może wystąpić skurcz oskrzeli.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy również zachować ostrożność podczas podawania produktu leczniczego Tracrium pacjentom, którzy wykazywali nadwrażliwość na inne produkty lecznicze blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, ponieważ są dostępne doniesienia o dużej częstości występowania nadwrażliwości krzyżowej (większej niż 50%) między produktami leczniczymi blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (patrz punkt 4.3). Produkt leczniczy Tracrium podany w zalecanych dawkach nie wykazuje istotnego wpływu na przewodnictwo w nerwie błędnym i zwojach nerwowych. W konsekwencji produkt leczniczy Tracrium podawany w zalecanym zakresie dawek nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na czynność serca i nie przeciwdziała bradykardii wywoływanej wieloma produktami leczniczymi znieczulającymi lub pobudzeniem nerwu błędnego podczas operacji.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z miastenią, innymi zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub poważnymi zaburzeniami elektrolitowymi wykazują zwiększoną wrażliwość na działanie atrakurium, podobnie jak na pozostałe produkty lecznicze zwiotczające, wywołujące blok niedepolaryzacyjny. Produkt leczniczy Tracrium należy wstrzykiwać przez co najmniej 60 sekund pacjentom, u których istnieje zwiększone ryzyko nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, np. pacjentom z hipowolemią. Produkt leczniczy Tracrium podlega unieczynnieniu w wysokim pH i dlatego nie należy go w tej samej strzykawce łączyć z tiopentalem lub innymi produktami leczniczymi o odczynie zasadowym. W przypadku wyboru żyły o małej średnicy jako miejsca podania produktu leczniczego Tracrium, po wstrzyknięciu produktu leczniczego, żyłę tę należy przepłukać izotonicznym roztworem chlorku sodu.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Gdy przez założoną na stałe igłę lub kaniulę podaje się produkt Tracrium i inne produkty lecznicze znieczulające, po wstrzyknięciu każdego produktu leczniczego należy każdorazowo dokonać przepłukania odpowiednią objętością izotonicznego roztworu chlorku sodu. Ponieważ produkt leczniczy Tracrium jest związkiem hipotonicznym, nie wolno podawać go do kaniuli przeznaczonej do przetaczania krwi. Badania dotyczące występowania hipertermii złośliwej u predysponowanych zwierząt (świnie) oraz badania kliniczne dotyczące występowania jej objawów u predysponowanych pacjentów wykazują, że produkt leczniczy Tracrium nie powoduje tego zespołu. Pacjenci z oparzeniami mogą wykazywać oporność na działanie atrakurium oraz innych produktów leczniczych zwiotczających wywołujących blok niedepolaryzacyjny. U takich pacjentów może być konieczne podanie zwiększonych dawek produktu leczniczego Tracrium, zależnie od upływu czasu od chwili oparzenia oraz jego rozległości.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci w oddziałach intensywnej terapii Podanie zwierzętom laboratoryjnym dużych dawek laudanozyny, jednego z metabolitów atrakurium, związane było z wystąpieniem przemijającego obniżenia ciśnienia tętniczego oraz, u niektórych gatunków, z pobudzeniem ośrodkowego układu nerwowego. Mimo że u pacjentów otrzymujących atrakurium znajdujących się w oddziałach intensywnej terapii obserwowano napady drgawek, nie ustalono związku przyczynowego między występowaniem tych drgawek a laudanozyną.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne zastosowanie wziewnych produktów leczniczych znieczulających, np. halotanu, izofluranu lub enfluranu, może nasilić blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołaną przez produkt leczniczy Tracrium. Tak jak i pozostałe produkty lecznicze zwiotczające wywołujące blok niedepolaryzacyjny, również produkt leczniczy Tracrium może nasilać i (lub) wydłużać czas trwania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w wyniku interakcji z następującymi produktami leczniczymi: antybiotykami: aminoglikozydowymi, polimyksynami, spektynomycyną, tetracyklinami, linkomycyną i klindamycyną; produktami leczniczymi przeciwarytmicznymi: propranololem, antagonistami kanału wapniowego, lidokainą, prokainamidem i chinidyną; produktami leczniczymi moczopędnymi: furosemidem i prawdopodobnie mannitolem, tiazydowymi produktami leczniczymi moczopędnymi i acetazolamidem; siarczanem magnezu; ketaminą; solami litu; produktami leczniczymi blokującymi zwoje nerwowe: trimetafanem, heksametonium.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Interakcje
Niektóre produkty lecznicze mogą niekiedy zaostrzyć lub ujawnić utajoną miastenię lub nawet wywołać zespół miasteniczny, czego następstwem może być zwiększona wrażliwość na działanie produktu leczniczego Tracrium. Do takich produktów leczniczych należą różne antybiotyki, produkty lecznicze beta-adrenolityczne (propranolol, oksprenolol), produkty lecznicze przeciwarytmiczne (prokainamid, chinidyna), produkty lecznicze przeciwreumatyczne (chlorochina, D-penicylamina), trimetafan, chloropromazyna, steroidy, fenytoina i sole litu. U pacjentów, którym długotrwale podaje się produkty lecznicze przeciwdrgawkowe, moment wystąpienia blokady niedepolaryzacyjnej przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może zostać opóźniony, a okres jej trwania skrócony. Podawanie produktu leczniczego Tracrium w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi niedepolaryzującymi powodującymi wystąpienie blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może spowodować blokadę tego przewodnictwa w stopniu większym niż można by oczekiwać po podaniu równoważnej dawki samego produktu leczniczego Tracrium.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Interakcje
Działanie synergiczne może być różne, zależnie od stosowania różnych skojarzeń produktów leczniczych. Produktów leczniczych zwiotczających wywołujących blok depolaryzacyjny, takich jak suksametonium, nie należy stosować do przedłużania zwiotczenia wywołanego przez produkty lecznicze powodujące blok niedepolaryzacyjny, takie jak atrakurium, ponieważ może to doprowadzić do powstania nadmiernie przedłużającej się i złożonej blokady, której zniesienie inhibitorami cholinoesterazy może być trudne. Leczenie z zastosowaniem inhibitorów acetylocholinoesterazy, powszechnie wykorzystywanych w leczeniu choroby Alzheimera (takich jak donepezyl) może skrócić czas trwania oraz zmniejszyć nasilenie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez atrakurium.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania na zwierzętach wykazały, że produkt leczniczy Tracrium nie wywiera istotnego wpływu na rozwój płodu. Produkt leczniczy Tracrium, tak jak wszystkie produkty lecznicze blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, należy podawać kobietom ciężarnym jedynie wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalną możliwość wystąpienia zagrożenia dla płodu. Produkt leczniczy Tracrium można stosować w celu utrzymania zwiotczenia mięśni podczas cięcia cesarskiego, gdyż podany w zalecanych dawkach nie przenika przez łożysko w ilości istotnej klinicznie. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy produkt leczniczy Tracrium przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Płodność Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na płodność.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie dotyczy stosowania produktu leczniczego Tracrium. Atrakurium jest zawsze stosowane jednocześnie z produktami leczniczymi wywołującymi znieczulenie ogólne. Obowiązują zwykłe środki ostrożności związane z wpływem znieczulenia ogólnego na sprawność psychofizyczną pacjenta.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi występującymi w trakcie stosowania są niedociśnienie tętnicze krwi (łagodne, przemijające) oraz nagłe zaczerwienienie skóry, które są powiązane z uwalnianiem histaminy. Bardzo rzadko, ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne lub anafilaktyczne obserwowano u pacjentów, u których zastosowano atrakurium w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi znieczulającymi. Działania niepożądane zostały wymienione poniżej. Uszeregowano je zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania. Częstość występowania działań niepożądanych pogrupowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000). Częste i niezbyt częste występowanie działań niepożądanych określono na podstawie danych z badań klinicznych.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Rzadkie i bardzo rzadkie występowanie działań niepożądanych określono na podstawie danych ze zgłoszeń spontanicznych. Klasyfikacja częstości „nieznana” została przypisana do tych działań niepożądanych, których częstość występowania nie mogła być określona na podstawie dostępnych danych. Dane z badań klinicznych: Zaburzenia naczyń: Często: zdarzenia powiązane z uwalnianiem histaminy, takie jak obniżenie ciśnienia tętniczego (łagodne, przemijające), nagłe zaczerwienienie skóry Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Niezbyt często: powiązany z uwalnianiem histaminy skurcz oskrzeli Dane uzyskane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu: Zaburzenia układu immunologicznego: Bardzo rzadko: reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, w tym wstrząs anafilaktyczny, niewydolność krążenia, zatrzymanie akcji serca Bardzo rzadko opisywano ciężkie reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, u pacjentów otrzymujących atrakurium jednocześnie z jednym lub więcej produktami leczniczymi znieczulającymi.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia układu nerwowego: Nieznana: drgawki Zgłaszano występowanie napadów drgawek u pacjentów leczonych w oddziałach intensywnej terapii, otrzymujących atrakurium jednocześnie z wieloma innymi produktami leczniczymi. U pacjentów tych z reguły występowały dodatkowe przyczyny predysponujące do napadów drgawkowych (np. uraz głowy, obrzęk mózgu, wirusowe zapalenie mózgu, encefalopatia z niedotlenienia lub mocznica). Nie udowodniono związku przyczynowego pomiędzy występowaniem napadów drgawek, a zastosowaniem laudanozyny. W badaniach klinicznych nie wykazano korelacji między stężeniem laudanozyny w osoczu, a występowaniem napadów drgawek. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Rzadko: pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Nieznana: miopatia, osłabienie siły mięśniowej Opisywano wystąpienie osłabienia siły mięśniowej i (lub) miopatii po długotrwałym podawaniu produktów leczniczych zwiotczających mięśnie szkieletowe u ciężko chorych pacjentów w oddziałach intensywnej terapii.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Pacjenci w większości otrzymywali jednocześnie kortykosteroidy. Te zdarzenia niepożądane występowały niezbyt często w powiązaniu z atrakurium, a związek przyczynowy nie został ustalony. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel: + 48 22 49 21 301, fax: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Nadmiernie przedłużone porażenie mięśni i jego następstwa. Postępowanie Do chwili powrotu samoistnej wydolnej czynności oddechowej niezbędne jest utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz zastosowanie wentylacji z dodatnim ciśnieniem wdechowym. Należy zastosować produkty lecznicze wywołujące pełne uśpienie, ponieważ świadomość pacjenta nie jest wyłączona. Podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy wraz z atropiną lub glikopironium w chwili, gdy wystąpią oznaki samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, może ten powrót przyspieszyć.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Atrakurium jest związkiem wysoce swoistym, blokującym konkurencyjnie (wywołującym blok niedepolaryzacyjny) przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, wykazującym średni czas działania. Środki niedepolaryzujące przeciwdziałają neuroprzekaźnikowemu działaniu acetylocholiny przez łączenie się z miejscami receptorowymi na płytce motorycznej. Atrakurium może być używane w szerokim zakresie zabiegów chirurgicznych oraz w celu ułatwiania kontrolowanej wentylacji.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetyka atrakurium w organizmie ludzkim jest w zasadzie liniowa w zakresie dawek od 0,3 mg/kg mc. do 0,6 mg/kg mc. Okres połowicznej eliminacji wynosi około 20 minut. Atrakurium podlega unieczynnieniu w reakcji typu Hofmanna – nieenzymatycznym procesie rozkładu zachodzącym w warunkach fizjologicznych wartości pH i w temperaturze ciała – z wytworzeniem nieaktywnych produktów rozpadu oraz poprzez hydrolizę wiązań estrowych przez nieswoiste esterazy. Eliminacja atrakurium nie jest zależna od wydolności nerek lub wątroby. Głównymi produktami rozpadu atrakurium są laudanozyna i alkohol czwartorzędowy, które nie wykazują aktywności blokującej przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Alkohol czwartorzędowy jest rozkładany spontanicznie w eliminacji Hofmanna i wydalany przez nerki. Laudanozyna jest wydalana przez nerki i metabolizowana w wątrobie. Okres półtrwania laudanozyny wynosi od 3 do 6 godzin u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby i nerek.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Okres półtrwania laudanozyny wzrasta do około 15 godzin w niewydolności nerek oraz do 40 godzin w niewydolności nerek i wątroby. Szczytowe stężenia laudanozyny są największe u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek lub wątroby i wynoszą średnio 4 µg/ml z dużymi wartościami odchyleń od średniej. Stężenie metabolitów jest większe u pacjentów leczonych w oddziałach intensywnej terapii, u których występują nieprawidłowości w czynności wątroby i (lub) nerek (patrz punkt 4.4). Metabolity te nie zwiększają blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Okres półtrwania atrakurium w fazie eliminacji wynosi około 20 minut, a objętość dystrybucji 0,16 l/kg. Atrakurium wiąże się z białkami w 82%.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Rakotwórczość Nie przeprowadzono badań nad rakotwórczym działaniem produktu. Teratogenność Badania zwierząt wykazały, że produkt leczniczy Tracrium nie wywiera istotnego wpływu na rozwój płodu. Wpływ na płodność Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu leczniczego na płodność.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. SZCZEGÓŁOWE DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwasu benzenosulfonowego roztwór 32% w/v Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie stwierdzono. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2C – 8C). Nie zamrażać. Chronić od światła. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki po 2,5 ml roztworu, 5 ampułek z bezbarwnego szkła (typ I) w tekturowym pudełku. Ampułki po 5 ml roztworu, 5 ampułek z bezbarwnego szkła (typ I) w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy Tracrium może być rozcieńczany następującymi płynami do infuzji, w których zachowuje trwałość przez podany poniżej okres: 0,9% roztwór chlorku sodu do infuzji – 24 godziny 5% roztwór glukozy do infuzji – 8 godzin Roztwór Ringera do wstrzykiwań dożylnych – 8 godzin 0,18% roztwór chlorku sodu i 4% roztwór glukozy do infuzji – 8 godzin Wieloskładnikowy roztwór mleczanu sodu do infuzji (roztwór Hartmanna do wstrzyknięć dożylnych) – 4 godziny Po rozcieńczeniu jednym z wymienionych płynów w taki sposób, aby stężenie atrakuriowego bezylanu wynosiło 0,5 mg/ml lub więcej, otrzymane roztwory są trwałe w świetle dziennym odpowiednio jak podano wyżej, jeśli przechowuje się je w temperaturze poniżej 30C.
CHPL leku Tracrium, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 10 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Nimbex, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu zawiera 2 mg cisatrakurium (Cisatracurium), w postaci benzenosulfonianu cisatrakurium. Jedna ampułka 2,5 ml zawiera 5 mg cisatrakurium. Jedna ampułka 5 ml zawiera 10 mg cisatrakurium. Jedna ampułka 10 ml zawiera 20 mg cisatrakurium. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań i infuzji. Roztwór bezbarwny do jasnożółtego lub zielonawożółtego. Nie zawiera widocznych cząstek stałych.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Wskazaniami do stosowania produktu Nimbex są zabiegi chirurgiczne i zabiegi diagnostyczno-terapeutyczne. Może być stosowany także u osób dorosłych wymagających intensywnej terapii. Może być on stosowany podczas znieczulenia ogólnego lub razem z lekami uspokajającymi w Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT) w celu zwiotczenia mięśni szkieletowych oraz ułatwienia stosowania intubacji dotchawiczej i wentylacji kontrolowanej.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt Nimbex nie powinien być mieszany w tej samej strzykawce ani podawany przez tę samą igłę razem z propofolem lub z roztworami zasadowymi, np. tiopentalem sodu (patrz punkt 6.2). Produkt Nimbex nie zawiera środków konserwujących i jest przeznaczony do jednorazowego użycia. Wskazówki dotyczące monitorowania W celu indywidualnego dostosowania dawki, podczas podawania produktu Nimbex zaleca się monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, podobnie jak w przypadku innych środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Podanie we wstrzyknięciach dożylnych: Dawkowanie u dorosłych Intubacja dotchawicza. Zalecana dawka cisatrakurium wynosi u dorosłych 0,15 mg/kg mc., podawana we wstrzyknięciu trwającym 5-10 sekund. Ta dawka stwarza dobre do doskonałych warunki do intubacji dotchawiczej po upływie 120 sekund od podania produktu Nimbex po indukcji znieczulenia propofolem.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Większe dawki skracają czas rozpoczęcia bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Tabela nr 1 podsumowuje farmakodynamikę cisatrakurium podanego zdrowym, dorosłym pacjentom w dawkach 0,1-0,4 mg/kg mc. podczas znieczulenia złożonego przy użyciu opioidu (tiopental/fentanyl/midazolam) lub propofolu. Tabela nr 1. Farmakodynamika cisatrakurium w zależności od wielkości stosowanej dawki Początkowa dawka cisatrakurium mg/kg mc. Rodzaj znieczulenia Czas do 90% zniesienia T1a (minuty) Czas do maksymalnego zniesienia T1a (minuty) Czas do 25% samoistnego powrotu T1a (minuty) 0,1 Opioid 3,4 4,8 45 0,15 Propofol 2,6 3,5 55 0,2 Opioid 2,4 2,9 65 0,4 Opioid 1,5 1,9 91 a Pojedyncza odpowiedź skurczowa, a także pierwsza składowa odpowiedzi mięśnia przywodziciela kciuka na ciąg czterech bodźców wywołana supramaksymalną stymulacją elektryczną nerwu łokciowego.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Znieczulenie enfluranem lub izofluranem może wydłużyć czas skutecznego klinicznie działania początkowej dawki cisatrakurium nawet o 15%. Podtrzymanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego można przedłużyć stosując podtrzymujące dawki cisatrakurium. Dawka 0,03 mg/kg mc., podana podczas znieczulania opioidami lub propofolem, przedłuża klinicznie skuteczny blok o około 20 minut. Stosowanie kolejnych dawek podtrzymujących nie wydłuża czasu ich działania. Samoistne ustępowanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Szybkość samoistnego ustępowania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest niezależna od wielkości podanej dawki produktu Nimbex. Podczas znieczulania opioidami lub propofolem średni czas ustępowania od 25% do 75% i od 5% do 95% bloku wynosi odpowiednio około 13 i 30 minut. Odwracanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołany przez produkt Nimbex można łatwo odwrócić podając standardowe dawki inhibitorów acetylocholinoesterazy. Po podaniu środka powodującego odwrócenie bloku w momencie powrotu średnio 10% odpowiedzi T1, średni czas ustępowania od 25% do 75% bloku oraz do pełnego ustąpienia klinicznych objawów bloku (T4 : T1  0,7) wynosi odpowiednio 4 i 9 minut. Dawkowanie u dzieci i młodzieży Intubacja dotchawicza (dzieci w wieku od 1 miesiąca do 12 lat): Podobnie jak u dorosłych początkowa dawka produktu Nimbex wynosi 0,15 mg/kg mc., podawana w szybkim wstrzyknięciu trwającym 5-10 sekund. Ta dawka stwarza dobre do doskonałych warunki do intubacji dotchawiczej po upływie 120 sekund od podania. Dane farmakodynamiczne dotyczące tej dawki przedstawiono w tabelach nr 2 i 3. Zastosowanie produktu Nimbex do intubacji u dzieci w klasie ASA III-IV nie było badane.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Są ograniczone dane dotyczące stosowania produktu Nimbex u dzieci w wieku poniżej 2 lat, poddawanych długotrwałym lub rozległym zabiegom operacyjnym. U dzieci w wieku od 1 miesiąca do 12 lat cisatrakurium wykazuje krótszy czas efektywnego zwiotczenia i szybsze spontaniczne ustępowanie bloku w porównaniu z obserwowanymi u dorosłych w podobnych warunkach znieczulenia ogólnego. Zostały zaobserwowane niewielkie różnice w profilu farmakodynamicznym między dziećmi w wieku 1-11 miesięcy i 1-12 lat. Szczegóły zostały przedstawione w tabelach nr 2, 3a i 3b: Tabela nr 2: Dzieci w wieku 1 miesiąca do 11 miesięcy Dawka cisatrakurium (mg/kg mc.) Rodzaj znieczulenia Czas do 90% zniesienia T1 (minuty) Czas do maksymalnego zniesienia T1 (minuty) Czas do 25% samoistnego powrotu T1 (minuty) 0,15 Halotan 1,4 2,0 52 0,15 Opioid 1,4 1,9 47 Tabela nr 3a: Dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat Dawka cisatrakurium (mg/kg mc.) Rodzaj znieczulenia Czas do 90% zniesienia T1 (minuty) Czas do maksymalnego zniesienia T1 (minuty) Czas do 25% samoistnego powrotu T1 (minuty) 0,15 Halotan 2,3 3,0 43 0,15 Opioid 2,6 3,6 38 Jeżeli Nimbex nie jest wymagany do intubacji: można zastosować dawki mniejsze niż 0,15 mg/kg mc.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Dane farmakodynamiczne dotyczące dawek 0,08 i 0,1 mg/kg mc. u dzieci w wieku 2 – 12 lat zostały przedstawione w tabeli nr 3b: Tabela nr 3b: Dzieci w wieku od 2 do 12 lat Dawka cisatrakurium (mg/kg mc.) Rodzaj znieczulenia Czas do 90% zniesienia T1 (minuty) Czas do maksymalnego zniesienia T1 (minuty) Czas do 25% samoistnego powrotu T1 (minuty) 0,08 Halotan 1,7 2,5 31 0,1 Opioid 1,7 2,8 28 Podawanie produktu Nimbex po zastosowaniu suksametonium nie było badane u dzieci (patrz punkt 4.5). Podczas stosowania halotanu można oczekiwać przedłużenia o 20% klinicznie skutecznego działania dawki produktu Nimbex. Nie są dostępne informacje dotyczące stosowania produktu Nimbex u dzieci podczas znieczulenia innymi środkami znieczulającymi z grupy chlorowcowanych węglowodorów, ale można się spodziewać, że te środki również przedłużają klinicznie skuteczne działanie dawki produktu Nimbex.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Podtrzymanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (dzieci w wieku od 2 do 12 lat) Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego można przedłużyć podając podtrzymujące dawki produktu Nimbex. U dzieci w wieku od 2 do 12 lat dawka 0,02 mg/kg mc., podana podczas znieczulenia halotanem, przedłuża klinicznie skuteczny blok o około 9 minut. Stosowanie kolejnych dawek podtrzymujących nie wydłuża czasu ich działania. Nie ma wystarczających danych, aby przedstawić specyficzne zalecenia dotyczące podtrzymującego dawkowania u dzieci w wieku poniżej 2 lat. Niemniej jednak, bardzo ograniczone dane z badań klinicznych u dzieci w wieku poniżej 2 lat sugerują, że dawka podtrzymująca 0,03 mg/kg mc. może przedłużać klinicznie skuteczny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego do 25 minut, podczas opioidowego znieczulenia ogólnego. Samoistne ustępowanie bloku Szybkość samoistnego ustępowania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest niezależna od wielkości podanej dawki produktu Nimbex.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Podczas znieczulenia opioidami lub halotanem mediana czasu ustępowania od 25% do 75% i od 5% do 95% bloku wynosi odpowiednio około 11 i 28 minut. Odwracanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołany produktem Nimbex można łatwo odwrócić podając standardowe dawki inhibitorów acetylocholinoesterazy. Po podaniu środka powodującego odwrócenie bloku w momencie powrotu średnio 13% odpowiedzi T1, średni czas ustępowania od 25% do 75% bloku oraz do pełnego ustąpienia klinicznych objawów bloku (T4 : T1  0,7) wynosi odpowiednio około 2 i 5 minut. Podanie w postaci infuzji Dawkowanie u dorosłych i dzieci w wieku od 2 do 12 lat W celu podtrzymania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego produkt Nimbex można stosować w postaci infuzji. Po wystąpieniu objawów samoistnego ustępowania bloku, zalecana początkowa szybkość infuzji 3 g/kg mc./min (0,18 mg/kg mc./h) pozwala przywrócić zahamowanie 89-99% odpowiedzi T1.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Po początkowym okresie, potrzebnym do ustabilizowania się bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, szybkość infuzji od 1 do 2 g/kg mc./min (od 0,06 do 0,12 mg/kg mc./h) powinna być wystarczająca by utrzymać zablokowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w podanym zakresie u większości pacjentów. Zmniejszenie szybkości infuzji nawet o 40% może być konieczne, jeśli produkt Nimbex jest podawany podczas znieczulenia izofluranem lub enfluranem (patrz punkt 4.5). Szybkość infuzji zależy od stężenia cisatrakurium w roztworze do infuzji, od niezbędnego stopnia zablokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego oraz od masy ciała pacjenta. W tabeli nr 4 podane są zalecenia co do szybkości infuzji nierozcieńczonego produktu Nimbex. Tabela nr 4: Szybkość podawania produktu Nimbex (2 mg/ml) w postaci infuzji Masa ciała pacjenta (kg) Dawka (g /kg mc./min) 1,0 1,5 2,0 3,0 Szybkość infuzji ml/h 20 0,6 0,9 1,2 1,8 70 2,1 3,2 4,2 6,3 100 3,0 4,5 6,0 9,0 Podawanie produktu Nimbex w infuzji ciągłej nie wiązało się z postępującym zwiększeniem lub zmniejszeniem stopnia zablokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Samoistne ustępowanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po zaprzestaniu infuzji produktu Nimbex zachodzi z szybkością porównywalną do jego ustępowania po podaniu we wstrzyknięciu dożylnym. Dawkowanie u noworodków (w wieku poniżej 1 miesiąca) Stosowanie produktu Nimbex u noworodków nie jest zalecane, ponieważ nie przeprowadzono badań w tej populacji. Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku Pacjenci w podeszłym wieku nie wymagają zmiany dawkowania. U tych pacjentów parametry farmakodynamiczne produktu Nimbex są podobne do występujących u osób młodszych, chociaż tak jak w przypadku innych środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, początek działania leku może wystąpić nieco później. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Pacjenci z niewydolnością nerek nie wymagają zmiany dawkowania.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
U tych pacjentów właściwości farmakodynamiczne produktu Nimbex są podobne do występujących u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, ale początek działania może wystąpić nieco później. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby Pacjenci w krańcowych stadiach niewydolności wątroby nie wymagają zmiany dawkowania. U tych pacjentów właściwości farmakodynamiczne produktu Nimbex są podobne do obserwowanych u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby, ale początek działania może wystąpić nieco wcześniej. Dawkowanie u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi Podawanie produktu Nimbex w szybkim pojedynczym wstrzyknięciu (trwającym 5-10 sek.) pacjentom z poważnymi chorobami sercowo-naczyniowymi (Klasa I-III wg skali New York Heart Association) poddawanych zabiegowi pomostowania aortalno-wieńcowego (ang. CABG – Coronary Artery Bypass Graft –nie było związane z klinicznie istotną zmianą parametrów sercowo-naczyniowych po żadnej z badanych dawek (do 0,4 mg/kg mc.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
włącznie (8 x ED95). Jednakże dane dotyczące zastosowania dawek powyżej 0,3 mg/kg mc. w tej populacji pacjentów są ograniczone). Zastosowanie produktu Nimbex u dzieci poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym nie było badane. Dawkowanie u pacjentów w Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT) Produkt Nimbex może być podawany we wstrzyknięciach dożylnych i (lub) w postaci infuzji dorosłym pacjentom w OIT. Początkowo zaleca się podawanie dorosłym pacjentom w OIT cisatrakurium w postaci infuzji z szybkością 3 g/kg mc./min (0,18 mg/kg mc./h). U pacjentów mogą wystąpić duże różnice osobnicze w wielkości koniecznej dawki i mogą one ulegać zmniejszeniu lub zwiększeniu w miarę upływu czasu. Szybkość infuzji w badaniach klinicznych wynosiła średnio 3 g/kg mc./min [zakres od 0,5 do 10,2 g/kg mc./min (0,03 do 0,6 mg/kg mc./h)].
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Po długotrwałym (do 6 dni) podawaniu produktu Nimbex w postaci infuzji u pacjentów w OIT, średni czas samoistnego całkowitego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wynosił 50 minut. Profil samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po stosowaniu cisatrakurium w postaci infuzji u pacjentów w OIT jest niezależny od czasu trwania infuzji.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produkt Nimbex jest przeciwwskazany u pacjentów o stwierdzonej nadwrażliwości na cisatrakurium, atrakurium lub kwas benzenosulfonowy.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ostrzeżenia wynikające z właściwości produktu Cisatrakurium poraża mięśnie oddechowe podobnie jak inne mięśnie szkieletowe, nie wpływając, według obecnego stanu wiedzy, na świadomość i próg odczuwania bólu. Produkt Nimbex powinien być podawany wyłącznie przez anestezjologa lub lekarza mającego doświadczenie w stosowaniu i działaniu środków wywołujących zablokowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub pod ich nadzorem, w warunkach umożliwiających wykonanie intubacji dotchawiczej, zastosowanie wentylacji kontrolowanej oraz odpowiednie wysycenie krwi tętniczej tlenem. Należy zachować dużą ostrożność podczas podawania produktu Nimbex pacjentom, u których wystąpiła nadwrażliwość na inne środki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, ponieważ istnieją doniesienia o dużej częstości występowania nadwrażliwości krzyżowej (większej niż 50%) między lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Cisatrakurium nie wykazuje istotnych właściwości wagolitycznych lub właściwości blokowania zwojów nerwowych. Z tego powodu produkt Nimbex nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na częstość akcji serca i nie przeciwdziała bradykardii wywoływanej przez wiele leków stosowanych w celu wywołania znieczulenia ogólnego lub przez pobudzenie nerwu błędnego w czasie zabiegu chirurgicznego. Pacjenci z miastenią lub z innymi zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wykazują znacznie większą wrażliwość na działanie środków wywołujących blok niedepolaryzacyjny (polaryzacyjny, konkurencyjny). U tych pacjentów zaleca się podawanie produktu Nimbex w początkowej dawce nie większej niż 0,02 mg/kg masy ciała. Ciężkie zaburzenia kwasowo-zasadowe lub elektrolitowe w surowicy mogą zwiększać lub zmniejszać wrażliwość pacjentów na działanie środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nie są dostępne informacje o zastosowaniu produktu Nimbex u noworodków w wieku poniżej 1 miesiąca, ponieważ nie był on badany w tej populacji pacjentów. Nie badano działania cisatrakurium u pacjentów z hipertermią złośliwą w wywiadzie. Badania przeprowadzone u świń z predyspozycją do wystąpienia hipertermii złośliwej wykazują, że cisatrakurium nie wyzwala tego zespołu. Brak badań dotyczących stosowania cisatrakurium u pacjentów poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym w warunkach indukowanej hipotermii (25-28°C). Tak jak w przypadku innych środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, można spodziewać się, że szybkość infuzji niezbędna do utrzymania odpowiedniego zwiotczenia będzie w tych warunkach znacznie mniejsza. Nie badano działania produktu Nimbex u pacjentów z oparzeniami. Podobnie jednak jak w przypadku innych środków wywołujących blok niedepolaryzacyjny (polaryzacyjny, konkurencyjny), u pacjentów z oparzeniami czas działania produktu Nimbex może być krótszy, a dawki niezbędne do zastosowania większe.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Produkt Nimbex jest roztworem hipotonicznym i nie wolno podawać go łącznie z przetaczaną krwią w jednym cewniku dożylnym. Pacjenci w Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT) Podczas podawania zwierzętom laboratoryjnym laudanozyny (metabolit cisatrakurium i atrakurium) w dużych dawkach, obserwowano przemijający spadek ciśnienia krwi, a u niektórych gatunków wzmożenie efektów pobudzeniowych mózgu. U najbardziej wrażliwych gatunków zwierząt, działanie to wystąpiło przy stężeniach laudanozyny w osoczu podobnych do tych, które obserwowano u niektórych pacjentów w OIT po podaniu długotrwałej infuzji atrakurium. W związku z mniejszą wymaganą szybkością infuzji cistrakurium, stężenia laudanozyny w osoczu wynoszą około 1/3 stężeń obserwowanych po infuzji atrakurium. Pojawiły się nieliczne doniesienia, że u pacjentów w OIT, którym podawano atrakurium i inne leki, obserwowano drgawki. Pacjenci ci mieli zwykle jedno lub więcej schorzeń predysponujących do drgawek (np.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
uraz czaszki, hipoksyjna encefalopatia, obrzęk mózgu, wirusowe zapalenie mózgu, mocznica). Nie ustalono związku przyczynowego tych obserwacji z laudanozyną.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wiele leków wpływa na siłę i czas działania środków wywołujących blok niedepolaryzacyjny (polaryzacyjny, konkurencyjny) przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Są to na przykład: Zwiększające działanie: Anestetyki: środki znieczulające: enfluran, izofluran i halotan (patrz punkt 4.2), ketamina, inne środki wywołujące blok niedepolaryzacyjny przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, Inne leki: antybiotyki (w tym aminoglikozydy, polimyksyny, spektynomycyna, tetracykliny, linkomycyna i klindamycyna), leki przeciwarytmiczne (w tym propranolol, leki blokujące kanały wapniowe, lidokaina, prokainamid i chinidyna), diuretyki (w tym furosemid i prawdopodobnie tiazydy, mannitol, acetazolamid), sole magnezu, sole litu, leki blokujące zwoje nerwowe (trimetafan, heksametonium).
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
W rzadkich przypadkach niektóre leki mogą zaostrzyć lub ujawnić ukrytą miastenię lub nawet wywołać zespół miasteniczny, czego następstwem może być zwiększona wrażliwość na działanie środków wywołujących niedepolaryzacyjny (polaryzacyjny, konkurencyjny) blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Do leków takich należą różne antybiotyki, ß-adrenolityki (propranolol, oksprenolol), leki przeciwarytmiczne (prokainamid, chinidyna), leki przeciwreumatyczne (chlorochina, D-penicylamina), trimetafan, chlorpromazyna, steroidy, fenytoina i sole litu. Podanie suksametonium w celu przedłużenia czasu trwania zwiotczenia wywołanego przez środki powodujące blok niedepolaryzacyjny (polaryzacyjny, konkurencyjny) może spowodować wystąpienie przedłużonego i złożonego bloku, którego usunięcie za pomocą antagonistów acetylocholinoesterazy może być trudne.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
Zmniejszające działanie: uprzednie długotrwałe podawanie fenytoiny lub karbamazepiny, leczenie z zastosowaniem inhibitorów acetylocholinoesterazy, powszechnie wykorzystywanych w terapii choroby Alzheimera (takich jak donepezyl) może skrócić czas trwania oraz zmniejszyć nasilenie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez cisatrakurium. Brak wpływu na czas działania: uprzednie podanie suksametonium nie wpływa ani na czas trwania bloku niedepolaryzacyjnego wywołanego podaniem produktu Nimbex we wstrzyknięciu dożylnym, ani nie wymaga zmian w szybkości podawania infuzji.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania produktu Nimbex u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, płodu, przebieg porodu i rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3) są niewystarczające. Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Produktu Nimbex nie należy stosować w okresie ciąży. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy cisatrakurium lub jego metabolity przenikają do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią. Jednak ze względu na krótki okres półtrwania nie jest spodziewany wpływ na dziecko karmione piersią, jeśli matka wznowi karmienie piersią po ustąpieniu działania substancji. W celu zachowania ostrożności należy przerwać karmienie piersią na czas leczenia i zalecane jest powstrzymanie się od następnego karmienia piersią na czas odpowiadający pięciu okresom półtrwania cisatrakurium w fazie eliminacji, tj.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
na około 3 godziny od przyjęcia ostatniej dawki lub zakończenia infuzji cisatrakurium. Płodność Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na płodność. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu Nie dotyczy stosowania produktu Nimbex. Cisatrakurium jest zawsze stosowane jednocześnie ze środkami wywołującymi znieczulenie ogólne. Należy zachować środki ostrożności związane z wpływem znieczulenia ogólnego na zdolność wykonywania czynności przez pacjenta. 4.8 Działania niepożądane Opierając się na danych z badań klinicznych określono częstość występowania działań niepożądanych zgłaszanych bardzo często, często i niezbyt często. Działania niepożądane zostały pogrupowane według częstości występowania, określonej w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000).
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dane z badań klinicznych Zaburzenia serca: Często bradykardia Zaburzenia naczyniowe: Często hipotensja, Niezbyt często zaczerwienienie skóry Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Niezbyt często skurcz oskrzeli Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt często wysypka Dane uzyskane po wprowadzeniu do obrotu Zaburzenia układu immunologicznego: Bardzo rzadko reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny Po podaniu leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe obserwowano występowanie reakcji anafilaktycznych o różnym stopniu ciężkości, w tym wstrząs anafilaktyczny. Istnieją doniesienia o bardzo rzadkim występowaniu ciężkich reakcji anafilaktycznych u pacjentów otrzymujących produkt Nimbex w połączeniu z jednym lub kilkoma innymi lekami anestetycznymi.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Bardzo rzadko miopatia, osłabienie siły mięśniowej Nieliczne prace donoszą o występowaniu u ciężko chorych pacjentów w oddziałach intensywnej terapii osłabienia siły mięśniowej i (lub) miopatii po przedłużonym podawaniu leków zwiotczających mięśnie szkieletowe. Większość pacjentów otrzymywała równocześnie leki kortykosteroidowe. Nie zostało potwierdzone, że występowanie tych objawów było związane przyczynowo ze stosowaniem produktu Nimbex. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. 4.9 Przedawkowanie Objawy podmiotowe i przedmiotowe Przedłużające się porażenie mięśni i jego następstwa są przypuszczalnie głównymi objawami przedmiotowymi przedawkowania produktu Nimbex. Postępowanie Do chwili powrotu samoistnej, wydolnej czynności oddechowej niezbędne jest utrzymanie wentylacji płuc i odpowiedniego wysycenia krwi tętniczej tlenem. Należy stosować środki wywołujące pełną sedację, ponieważ produkt Nimbex nie powoduje zniesienia świadomości. Po wystąpieniu objawów samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy może przyspieszyć powrót przewodnictwa.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu Nie dotyczy stosowania produktu Nimbex. Cisatrakurium jest zawsze stosowane jednocześnie ze środkami wywołującymi znieczulenie ogólne. Należy zachować środki ostrożności związane z wpływem znieczulenia ogólnego na zdolność wykonywania czynności przez pacjenta.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Opierając się na danych z badań klinicznych określono częstość występowania działań niepożądanych zgłaszanych bardzo często, często i niezbyt często. Działania niepożądane zostały pogrupowane według częstości występowania, określonej w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000). Dane z badań klinicznych Zaburzenia serca: Często bradykardia Zaburzenia naczyniowe: Często hipotensja, Niezbyt często zaczerwienienie skóry Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Niezbyt często skurcz oskrzeli Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Niezbyt często wysypka Dane uzyskane po wprowadzeniu do obrotu Zaburzenia układu immunologicznego: Bardzo rzadko reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny Po podaniu leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe obserwowano występowanie reakcji anafilaktycznych o różnym stopniu ciężkości, w tym wstrząs anafilaktyczny.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Istnieją doniesienia o bardzo rzadkim występowaniu ciężkich reakcji anafilaktycznych u pacjentów otrzymujących produkt Nimbex w połączeniu z jednym lub kilkoma innymi lekami anestetycznymi. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Bardzo rzadko miopatia, osłabienie siły mięśniowej Nieliczne prace donoszą o występowaniu u ciężko chorych pacjentów w oddziałach intensywnej terapii osłabienia siły mięśniowej i (lub) miopatii po przedłużonym podawaniu leków zwiotczających mięśnie szkieletowe. Większość pacjentów otrzymywała równocześnie leki kortykosteroidowe. Nie zostało potwierdzone, że występowanie tych objawów było związane przyczynowo ze stosowaniem produktu Nimbex. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy podmiotowe i przedmiotowe Przedłużające się porażenie mięśni i jego następstwa są przypuszczalnie głównymi objawami przedmiotowymi przedawkowania produktu Nimbex. Postępowanie Do chwili powrotu samoistnej, wydolnej czynności oddechowej niezbędne jest utrzymanie wentylacji płuc i odpowiedniego wysycenia krwi tętniczej tlenem. Należy stosować środki wywołujące pełną sedację, ponieważ produkt Nimbex nie powoduje zniesienia świadomości. Po wystąpieniu objawów samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy może przyspieszyć powrót przewodnictwa.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki zwiotczające mięśnie działające obwodowo: inne czwartorzędowe związki amoniowe. Kod ATC: M 03 AC 11. Cisatrakurium jest środkiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe, o strukturze benzylizochinolinowej, wywołującym blok niedepolaryzacyjny (polaryzacyjny, konkurencyjny), o średnio długim czasie działania. Badania kliniczne u ludzi wykazały, że cisatrakurium w dawkach do 8 x ED95 włącznie nie wywołuje zależnego od dawki uwalniania histaminy. Mechanizm działania Cisatrakurium wiąże się z receptorami cholinergicznymi płytki motorycznej, antagonizując działanie acetylocholiny, czego rezultatem jest konkurencyjny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Działanie to można łatwo odwrócić stosując odwracalne inhibitory acetylocholinoesterazy, takie jak neostygmina lub edrofonium.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dawka potrzebna do usunięcia 95% odpowiedzi skurczowej mięśnia przywodziciela kciuka na stymulację nerwu łokciowego (ED95), podczas znieczulenia złożonego przy użyciu opioidu (tiopental/fentanyl/midazolam) wynosi 0,05 mg/kg masy ciała. ED95 cisatrakurium u dzieci podczas znieczulania halotanem wynosi 0,04 mg/kg masy ciała.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne W organizmie człowieka cisatrakurium podlega degradacji w fizjologicznym zakresie wartości pH i temperatury poprzez eliminację Hofmanna (proces chemiczny), tworząc laudanozynę i monoczwartorzędowy metabolit akrylanowy. Monoczwartorzędowy metabolit akrylanowy jest hydrolizowany przez nieswoiste esterazy osoczowe do monoczwartorzędowego alkoholu. Eliminacja cisatrakurium jest w dużym stopniu niezależna od czynności narządów wewnętrznych, ale wątroba i nerki są głównymi drogami eliminacji jego metabolitów. Metabolity te nie wykazują właściwości blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Farmakokinetyka u osób dorosłych Ogólne właściwości farmakokinetyczne cisatrakurium, oceniane przy użyciu modelu niekompartmentowego, nie były zależne od dawki w badanych zakresach (0,1-0,2 mg/kg masy ciała, tj. 2-4 x ED95). Metoda farmakokinetyki populacyjnej potwierdziła to w rozszerzonym zakresie dawek do 0,4 mg/kg masy ciała (8 x ED95).
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Tabela nr 5 przedstawia parametry farmakokinetyczne cisatrakurium po stosowaniu dawek 0,1 i 0,2 mg/kg masy ciała u zdrowych dorosłych osób. Tabela nr 5: Parametry farmakokinetyczne cisatrakurium po podaniu określonych dawek Klirens: 4,7 do 5,7 ml/min/kg mc. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym: 121 do 161 ml/kg mc. Okres półtrwania: 22 do 29 minut Farmakokinetyka u pacjentów w podeszłym wieku Nie wykazano klinicznie istotnych różnic między parametrami farmakokinetycznymi cisatrakurium u pacjentów w podeszłym wieku, a parametrami u młodych osób dorosłych. Profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego jest również nie zmieniony. Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby Nie wykazano klinicznie istotnych różnic między parametrami farmakokinetycznymi cisatrakurium u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek lub z krańcową niewydolnością wątroby, a parametrami u zdrowych osób dorosłych.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego jest również nie zmieniony. Farmakokinetyka podczas infuzji Parametry farmakokinetyczne cisatrakurium są podobne zarówno po podaniu produktu Nimbex w postaci infuzji, jak i w pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym. Profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego po podaniu cisatrakurium w postaci infuzji nie zależy od czasu trwania infuzji i jest podobny do profilu ustępowania po jednorazowym wstrzyknięciu dożylnym. Farmakokinetyka u pacjentów w Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT) Parametry farmakokinetyczne cisatrakurium u pacjentów w OIT otrzymujących produkt w postaci długotrwałej infuzji są podobne do parametrów farmakokinetycznych u zdrowych osób dorosłych poddawanych zabiegom chirurgicznym, otrzymujących lek dożylnie w postaci infuzji lub w pojedynczych wstrzyknięciach. Po stosowaniu produktu Nimbex w postaci infuzji u pacjentów w OIT profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego nie zależy od czasu trwania infuzji.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów w OIT z nieprawidłową czynnością nerek i (lub) wątroby, stężenia metabolitów są większe (patrz punkt 4.4). Metabolity te nie biorą udziału w blokowaniu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność ostra Istotne badania dotyczące ostrej toksyczności nie mogły być przeprowadzone. Objawy toksyczne zostały opisane w punkcie 4.9. Toksyczność podostra Badania po podawaniu wielokrotnym przez trzy tygodnie, przeprowadzone na psach i małpach, nie wykazały oznak toksyczności specyficznych dla produktu. Mutagenność Cisatrakurium nie wykazywało działania mutagennego w mikrobiologicznych testach mutagenności in vitro w stężeniach do 5000 μg/płytkę. W badaniach cytogenetycznych in vivo na szczurach nie zaobserwowano istotnych nieprawidłowości chromosomalnych podczas stosowania podskórnie dawek do 4 mg/kg mc. W badaniu mutagenności in vitro z zastosowaniem mysich komórek chłoniaka, wykazano mutagenne działanie cisatrakurium w stężeniu 40 μg/ml i większym. Pojedyncza pozytywna odpowiedź mutagenna na produkt używany rzadko i (lub) krótkotrwale ma wątpliwe znaczenie kliniczne.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rakotwórczość Nie prowadzono badań nad rakotwórczym działaniem produktu. Toksyczny wpływ na reprodukcję Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na płodność. W badaniach na szczurach nie stwierdzono negatywnego wpływu cisatrakurium na rozwój płodu. Tolerancja miejscowa W badaniach dotyczących podania dotętniczego u królików produkt Nimbex był dobrze tolerowany i nie stwierdzono zmian spowodowanych działaniem produktu.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwasu benzenosulfonowego roztwór 32% w/v, woda do wstrzykiwań. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produkt Nimbex nie jest trwały chemicznie po rozcieńczeniu płynem Ringera stabilizowanym mleczanem. Ponieważ produkt Nimbex jest trwały tylko w kwaśnych roztworach, nie powinien być mieszany w tej samej strzykawce lub podawany przez tę samą igłę razem z roztworami zasadowymi, np. tiopentalem sodu. Produkt Nimbex wykazuje niezgodności farmaceutyczne z ketorolakiem z trometamolem oraz z propofolem w emulsji do wstrzyknięć. 6.3 Okres ważności 24 miesiące Po rozcieńczeniu w płynach infuzyjnych 24 godziny. Wykazano fizyczną i chemiczną trwałość produktu Nimbex po otwarciu ampułki przez przynajmniej 24 godziny, jeżeli przechowywany jest w temperaturze 5°C – 25°C (patrz punkt 6.6). Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt powinien być zużyty bezpośrednio po otwarciu ampułki.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Jeżeli produkt nie zostanie zużyty bezpośrednio po otwarciu ampułki, użytkownik jest odpowiedzialny za zapewnienie właściwych warunków i czasu przechowywania produktu przed podaniem. Okres przechowywania rozcieńczonych roztworów produktu Nimbex nie powinien przekroczyć 24 godzin w temperaturze 2°C – 8°C, chyba że roztwór został przygotowany w kontrolowanych i walidowanych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Chronić od światła. Nie zamrażać. Patrz punkt 6.3 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 5 ampułek po 2,5 ml 5 ampułek po 5 ml 5 ampułek po 10 ml Ampułki z bezbarwnego szkła (typ I) w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt Nimbex jest przeznaczony do jednorazowego użycia.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Należy stosować wyłącznie roztwory przezroczyste i niemal bezbarwne z tolerancją do jasnożółtych lub zielonawożółtych (patrz punkt 3). Przed zastosowaniem należy skontrolować wygląd roztworu. Jeżeli wygląd roztworu uległ zmianie albo ampułka jest uszkodzona, produkt należy usunąć. Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami. Produkt Nimbex, rozcieńczony do stężeń 0,1 do 2,0 mg/ml, jest fizycznie i chemicznie trwały w wymienionych poniżej płynach infuzyjnych przez przynajmniej 24 h, jeżeli przechowywany jest w temperaturze 5 do 25 °C w pojemnikach wykonanych z polichlorku winylu (PVC) lub polipropylenu: 0,9% roztwór chlorku sodu do infuzji, 5% roztwór glukozy do infuzji, 0,18% roztwór chlorku sodu i 4% roztwór glukozy do infuzji, 0,45% roztwór chlorku sodu i 2,5% roztwór glukozy do infuzji. Ponieważ produkt Nimbex nie zawiera środków konserwujących, należy rozcieńczać go bezpośrednio przed zastosowaniem.
CHPL leku Nimbex, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
W innym przypadku należy stosować się do zaleceń dotyczących przechowywania produktu po otwarciu ampułki, zawartych w punkcie 6.3. W warunkach symulujących infuzję przez końcówkę w kształcie litery Y wykazano, że produkt Nimbex nie wykazuje niezgodności farmaceutycznych z następującymi, powszechnie stosowanymi w okresie okołooperacyjnym, lekami: chlorowodorkiem alfentanylu, droperidolem, cytrynianem fentanylu, chlorowodorkiem midazolamu i cytrynianem sufentanylu. Jeżeli inne leki są podawane przez tę samą co produkt Nimbex, założoną na stałe, igłę lub kaniulę, zaleca się żeby po wstrzyknięciu każdego leku przepłukać układ stosowną ilością odpowiedniego płynu do infuzji, np. 0,9% roztworem chlorku sodu do infuzji. Podobnie, jak w przypadku innych leków podawanych dożylnie, jeśli jako miejsce wstrzyknięcia wybiera się małą żyłę, po podaniu produktu Nimbex należy przepłukać ją odpowiednim płynem do infuzji, np. 0,9% roztworem chlorku sodu do infuzji.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Cisatracurium Kabi, 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/ do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Cisatracurium Kabi, 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/ do infuzji 1 ml roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji zawiera 5 mg cisatrakurium, w postaci 6,7 mg cisatrakuriowego bezylanu. Jedna fiolka z 30 ml roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji zawiera 150 mg cisatrakurium w postaci 201 mg cisatrakuriowego bezylanu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań/ do infuzji Przezroczysty, bezbarwny do jasnożółtego lub zielonożółtego roztwór o pH 3,0-3,8 Osmolarność: 17 mOsmol/l
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Cisatracurium Kabi jest wskazany do stosowania w zabiegach chirurgicznych i innych rodzajach zabiegów u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca. Cisatracurium Kabi jest również wskazany do stosowania u dorosłych wymagających intensywnej opieki medycznej. Cisatracurium Kabi może być stosowany w terapii uzupełniającej podczas znieczulenia ogólnego lub z lekami uspokajającymi na Oddziałach Intensywnej Opieki Medycznej (OIOM) w celu zwiotczenia mięśni szkieletowych oraz ułatwienia stosowania intubacji dotchawiczej i wentylacji kontrolowanej.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Cisatracurium Kabi może być podawany wyłącznie przez anestezjologa lub lekarza mającego doświadczenie w stosowaniu leków wywołujących blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego lub pod ich nadzorem, w warunkach umożliwiających wykonanie intubacji dotchawiczej, zastosowanie wentylacji kontrolowanej oraz odpowiednie wysycenie krwi tętniczej tlenem. Podczas podawania produktu leczniczego Cisatracurium Kabi zaleca się monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w celu indywidualnego dostosowania dawki. Dawkowanie Podanie we wstrzyknięciu dożylnym (bolus) Dawkowanie u dorosłych Intubacja dotchawicza. Zalecana dawka cisatrakurium do przeprowadzenia intubacji u dorosłych pacjentów wynosi 0,15 mg/kg mc. Zastosowanie tej dawki pozwala na rozpoczęcie intubacji dotchawiczej po upływie 120 sekund od podania produktu leczniczego Cisatracurium Kabi, po indukcji znieczulenia propofolem.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Większe dawki skracają czas do wystąpienia bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Poniższa tabela przedstawia średnie wartości danych farmakodynamicznych dla cisatrakurium podawanego w dawkach 0,1-0,4 mg/kg mc. zdrowym, dorosłym pacjentom podczas znieczulenia opioidami (tiopental/fentanyl/midazolam) lub propofolem. Tabela farmakodynamiczna Początkowa dawka cisatrakurium (mg/kg mc.) Rodzaj znieczulenia Czas do 90% zniesienia T1 (min) Czas do maksymalnego zniesienia T1 (min) Czas do 25% samoistnego powrotu T1 (min) * T1 – Pojedyncza odpowiedź skurczowa, a także pierwsza składowa odpowiedzi mięśnia przywodziciela kciuka na ciąg czterech bodźców, wywołana supramaksymalną stymulacją elektryczną nerwu łokciowego. Znieczulenie enfluranem lub izofluranem może wydłużyć czas skutecznego klinicznie działania początkowej dawki cisatrakurium nawet o 15%.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Podtrzymanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego można przedłużyć stosując podtrzymujące dawki cisatrakurium. Dawka 0,03 mg/kg mc. podana podczas znieczulania opioidami lub propofolem przedłuża o około 20 minut skuteczny klinicznie blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Stosowanie kolejnych dawek podtrzymujących nie powoduje wydłużenia bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Samoistne ustępowanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego Szybkość samoistnego ustępowania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest niezależna od wielkości podanej dawki cisatrakurium. Podczas znieczulania opioidami lub propofolem, średni czas ustępowania od 25% do 75% i od 5% do 95% bloku wynosi odpowiednio 13 i 30 minut. Odwracanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołany przez cisatrakurium można łatwo odwrócić, podając standardowe dawki inhibitorów acetylocholinoesterazy.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Po podaniu leku powodującego odwrócenie bloku w momencie powrotu średnio 10% odpowiedzi T1, średni czas ustępowania od 25% do 75% bloku oraz do pełnego ustąpienia klinicznych objawów bloku (T4 : T1 ≥ 0,7) wynosi odpowiednio 4 i 9 minut. Dawkowanie u dzieci Intubacja dotchawicza (dzieci w wieku od 1 miesiąca do 12 lat). Podobnie jak u dorosłych, zalecana dawka intubacyjna cisatrakurium wynosi 0,15 mg/kg mc. podawana w szybkim wstrzyknięciu trwającym od 5 do 10 sekund. Zastosowanie tej dawki pozwala na rozpoczęcie intubacji dotchawiczej po upływie 120 sekund od podania cisatrakurium. Dane farmakodynamiczne dotyczące tej dawki przedstawiono w poniższych tabelach. Dzieci w wieku od 1 do 11 miesięcy Dawka cisatrakurium (mg/kg mc.) Rodzaj znieczulenia Czas do 90% zniesienia T1 (min) Czas do maksymalnego zniesienia T1 (min) Czas do 25% samoistnego powrotu T1 (min) Dzieci w wieku od 1 do 12 lat Dawka cisatrakurium (mg/kg mc.) Rodzaj znieczulenia Czas do 90% zniesienia T1 (min) Czas do maksymalnego zniesienia T1 (min) Czas do 25% samoistnego powrotu T1 (min) W przypadku, gdy cisatrakurium nie jest wymagany do intubacji: można zastosować dawkę mniejszą niż 0,15 mg/kg mc.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Dane farmakodynamiczne dotyczące dawek 0,08 i 0,1 mg/kg mc. u dzieci w wieku od 2 do 12 lat przedstawiono w poniższej tabeli: Dawkowanie u dzieci (0,08 i 0,1 mg/kg mc.) Dawka cisatrakurium (mg/kg mc.) Rodzaj znieczulenia Czas do 90% zniesienia T1 (min) Czas do maksymalnego zniesienia T1 (min) Czas do 25% samoistnego powrotu T1 (min) Nie badano u dzieci podawania cisatrakurium po zastosowaniu suksametonium (patrz punkt 4.5). Podczas stosowania halotanu można spodziewać się przedłużenia klinicznie skutecznego działania dawki cisatrakurium o 20%. Brak danych dotyczących stosowania cisatrakurium u dzieci podczas znieczulenia innymi lekami znieczulającymi z grupy chlorowcowanych węglowodorów, ale można się spodziewać, że leki te również przedłużają klinicznie skuteczne działanie dawki cisatrakurium.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Podtrzymanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (dzieci w wieku od 2 do 12 lat) Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego można przedłużyć, stosując dawki podtrzymujące cisatrakurium. U dzieci w wieku od 2 do 12 lat, dawka 0,02 mg/kg mc., podana podczas znieczulenia halotanem, przedłuża klinicznie skuteczny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego o około 9 minut. Podawanie kolejnych dawek podtrzymujących nie powoduje wydłużenia bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Brak wystarczających danych, aby można było zalecić specyficzne dawkowanie podtrzymujące u dzieci w wieku poniżej 2 lat. Jednakże, bardzo ograniczone dane z badań klinicznych u dzieci w wieku poniżej 2 lat sugerują, że podczas opioidowego znieczulenia ogólnego, dawka podtrzymująca 0,03 mg/kg mc. może przedłużać klinicznie skuteczny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego do 25 minut.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Samoistne ustępowanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego Szybkość samoistnego ustępowania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest niezależna od wielkości podanej dawki cisatrakurium. Podczas znieczulenia opioidami lub halotanem średni czas ustępowania od 25% do 75% i od 5% do 95% bloku wynosi odpowiednio około 11 i 28 minut. Odwracanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po podaniu cisatrakurium można łatwo odwrócić, podając standardowe dawki inhibitorów acetylocholinoesterazy. Po podaniu środka powodującego odwrócenie bloku w momencie powrotu średnio 13% odpowiedzi T1, średni czas ustępowania od 25% do 75% bloku oraz do pełnego ustąpienia klinicznych objawów bloku (T4 : T1 ≥ 0,7) wynosi odpowiednio około 2 i 5 minut. Podanie w infuzji dożylnej Dawkowanie u dorosłych i dzieci w wieku od 2 do 12 lat.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego można podtrzymywać za pomocą produktu leczniczego Cisatracurium Kabi podawanego w infuzji. Po wystąpieniu objawów samoistnego ustępowania bloku, zaleca się początkową szybkość infuzji 3 μg/kg mc./min (0,18 mg/kg mc./godz.), aby przywrócić zahamowanie od 89 do 99% odpowiedzi T1. Po początkowym okresie stabilizacji bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, szybkość infuzji od 1 do 2 μg/kg mc./min (od 0,06 do 0,12 mg/kg mc./godz.) powinna być wystarczająca do utrzymania w tym zakresie bloku u większości pacjentów. Może być konieczne zmniejszenie szybkości infuzji nawet o 40%, jeśli cisatrakurium jest podawany podczas znieczulenia izofluranem lub enfluranem (patrz punkt 4.5). Szybkość infuzji zależy od stężenia cisatrakurium w roztworze do infuzji, wymaganego stopnia zablokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego oraz od masy ciała pacjenta.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
W tabeli poniżej podano zalecenia dotyczące szybkości infuzji nierozcieńczonego produktu leczniczego Cisatracurium Kabi. Szybkość infuzji produktu leczniczego Cisatracurium Kabi 5 mg/ml Masa ciała pacjenta (kg) Dawka (μg/kg mc./min) Szybkość infuzji * Cisatracurium Kabi 2 mg/ml jest dostępny i może być podawany pacjentom o mniejszej masie ciała. Podawanie cisatrakurium w infuzji ciągłej o stałej szybkości nie wiąże się z postępującym zwiększeniem lub zmniejszeniem stopnia zablokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Po zaprzestaniu infuzji cisatrakurium, samoistne ustępowanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego zachodzi z szybkością porównywalną do jego ustępowania po podaniu w pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym. Podanie we wstrzyknięciu dożylnym i(lub) w infuzji dożylnej Dawkowanie u dorosłych. Dawkowanie u pacjentów na Oddziałach Intensywnej Opieki Medycznej (OIOM).
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Cisatracurium Kabi może być podawany w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) i (lub) w infuzji dorosłym pacjentom przebywającym na OIOM-ie. W przypadku dorosłych pacjentów hospitalizowanych na OIOM-ie, początkowo zaleca się podawanie w infuzji z szybkością 3 μg/kg mc./min (0,18 mg/kg mc./godz.). U pacjentów mogą wystąpić duże różnice osobnicze w wielkości niezbędnej dawki i mogą one ulegać zwiększeniu lub zmniejszeniu w miarę upływu czasu. Szybkość infuzji w badaniach klinicznych wynosiła średnio 3 μg/kg mc./min [zakres 0,5 do 10,2 μg/kg mc./min (0,03 do 0,6 mg/kg mc./godz.)]. Średni czas samoistnego całkowitego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po długotrwałym (do 6 dni) podawaniu cisatrakurium w infuzji u pacjentów na OIOM-ie wynosił około 50 minut. Szybkość infuzji nierozcieńczonego roztworu Cisatracurium Kabi 5 mg/ml Masa ciała pacjenta (kg) Dawka (μg/kg mc./min) Szybkość infuzji Profil samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po podaniu cisatrakurium u pacjentów na OIOM-ie jest niezależny od czasu trwania infuzji.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Szczególne grupy pacjentów Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagana zmiana dawkowania. U tych pacjentów, profil farmakodynamiczny cisatrakurium jest podobny do obserwowanego u młodszych pacjentów, chociaż tak jak w przypadku innych leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, początek działania może wystąpić nieco później. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek. U tych pacjentów, profil farmakodynamiczny cisatrakurium jest podobny do obserwowanego u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, jednakże początek działania może wystąpić nieco później. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów w krańcowych stadiach niewydolności wątroby.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
U tych pacjentów, profil farmakodynamiczny cisatrakurium jest podobny do obserwowanego u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby, jednakże początek działania może wystąpić nieco wcześniej. Dawkowanie u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi. Podawanie cisatrakurium w szybkim pojedynczym wstrzyknięciu (trwającym 5 do 10 sekund) dorosłym pacjentom z ciężkimi chorobami sercowo-naczyniowymi (klasa I-III wg NYHA) poddawanym zabiegowi pomostowania aortalno-wieńcowego, nie było związane z klinicznie istotnymi zmianami parametrów sercowo-naczyniowych dla żadnej z badanych dawek (do 0,4 mg/kg mc. włącznie (8 × ED95)). Jednakże, dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania dawek przekraczających 0,3 mg/kg mc. w tej populacji pacjentów. Cisatrakurium nie był badany u dzieci poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym. Dzieci. Dawkowanie u noworodków (w wieku poniżej 1 miesiąca życia).
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Stosowanie cisatrakurium u noworodków nie jest zalecane, ponieważ nie przeprowadzono badań w tej populacji pacjentów. Sposób podawania Cisatracurium Kabi jest przeznaczony do podawania dożylnego. Cisatracurium Kabi nie zawiera środków konserwujących i jest przeznaczony do jednorazowego użycia. Produkt leczniczy należy obejrzeć przed podaniem. Należy stosować wyłącznie roztwory przezroczyste, bezbarwne lub prawie bezbarwne do jasnożółtych lub zielonożółtych, niezawierające widocznych cząstek stałych oraz gdy opakowanie nie jest uszkodzone. Jeżeli wygląd roztworu uległ zmianie albo jego opakowanie jest uszkodzone, produkt leczniczy należy wyrzucić. Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na cisatrakurium, atrakurium lub kwas benzenosulfonowy.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ostrzeżenia związane specyficznie z produktem leczniczym. Cisatrakurium poraża mięśnie oddechowe podobnie jak inne mięśnie szkieletowe, nie wpływając, według obecnego stanu wiedzy, na świadomość i próg odczuwania bólu. Należy zachować ostrożność podczas podawania cisatrakurium pacjentom, u których wystąpiła nadwrażliwość na inne leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, ponieważ istnieją doniesienia o dużej częstości nadwrażliwości krzyżowej (większej niż 50%) między lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Cisatrakurium nie wykazuje istotnych właściwości wagolitycznych ani właściwości blokowania zwojów nerwowych. Z tego powodu cisatrakurium nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na częstość akcji serca i nie przeciwdziała bradykardii wywoływanej przez wiele leków stosowanych w celu wywołania znieczulenia ogólnego lub przez pobudzenie nerwu błędnego w czasie zabiegu chirurgicznego.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z miastenią lub innymi zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wykazują znacznie większą wrażliwość na działanie leków wywołujących blok niedepolaryzacyjny. U pacjentów tych zaleca się podawanie dawki początkowej nie większej niż 0,02 mg/kg mc. Ciężkie zaburzenia kwasowo-zasadowe i (lub) elektrolitowe w surowicy mogą zwiększać lub zmniejszać wrażliwość pacjentów na działanie środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Brak danych na temat stosowania cisatrakurium u noworodków w wieku poniżej 1 miesiąca życia, ponieważ nie był on badany w tej populacji pacjentów. Nie badano działania cisatrakurium u pacjentów z hipertermią złośliwą w wywiadzie. Badania przeprowadzone na świniach z predyspozycją do wystąpienia hipertermii złośliwej wykazują, że cisatrakurium nie wyzwala tego zespołu. Brak badań dotyczących stosowania cisatrakurium u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym w warunkach indukowanej hipotermii (25 do 28°C).
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Można spodziewać się, że szybkość infuzji niezbędna do utrzymania odpowiedniego zwiotczenia będzie w tych warunkach znacznie mniejsza. Nie badano działania cisatrakurium u pacjentów z oparzeniami, jednakże należy wziąć pod uwagę, że u tych pacjentów dawki niezbędne do zastosowania mogą być większe, a czas działania produktu leczniczego krótszy, jeśli tym pacjentom podaje się cisatrakurium we wstrzyknięciach. Cisatracurium Kabi jest roztworem hipotonicznym i nie wolno podawać go łącznie z przetaczaną krwią w jednym cewniku dożylnym. Pacjenci na Oddziałach Intensywnej Opieki Medycznej (OIOM). Podczas podawania zwierzętom laboratoryjnym laudanozyny, metabolitu cisatrakurium i atrakurium, w dużych dawkach obserwowano przemijający spadek ciśnienia krwi, a u niektórych gatunków wzmożenie efektów pobudzeniowych w mózgu.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
U najbardziej wrażliwych gatunków, działania te występowały podczas stężeń laudanozyny w osoczu zbliżonych do obserwowanych u niektórych pacjentów na oddziałach OIOM po długotrwałej infuzji atrakurium. W związku z mniejszą szybkością infuzji cisatrakurium, stężenia laudanozyny w osoczu wynoszą około 1/3 stężeń obserwowanych po infuzji atrakurium. Pojawiły się nieliczne doniesienia, że obserwowano drgawki u pacjentów na OIOM-ie, którym podawano atrakurium i inne środki. Pacjenci ci mieli zwykle jedno lub więcej schorzeń predysponujących do drgawek (np. uraz czaszki, hipoksyjna encefalopatia, obrzęk mózgu, wirusowe zapalenie mózgu, mocznica). Nie ustalono związku przyczynowego tych obserwacji z laudanozyną.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wykazano, że wiele produktów leczniczych wpływa na siłę i (lub) czas działania leków wywołujących niedepolaryzacyjny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Należą do nich: Leki nasilające działanie: leki znieczulające: enfluran, izofluran, halotan (patrz punkt 4.2) i ketamina; inne środki wywołujące niedepolaryzacyjny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego; inne produkty lecznicze, takie jak: antybiotyki (w tym aminoglikozydy, polimyksyny; spektynomycyna, tetracykliny, linkomycyna i klindamycyna); leki przeciwarytmiczne (w tym propranolol, leki blokujące kanały wapniowe, lidokaina, prokainamid i chinidyna); diuretyki (w tym furosemid i prawdopodobnie tiazydy, mannitol i acetazolamid); sole magnezu i sole litu; leki blokujące zwoje nerwowe (trimetafan, heksametonium).
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Interakcje
Niektóre produkty lecznicze mogą w rzadkich przypadkach zaostrzyć lub ujawnić ukrytą miastenię, lub nawet wywołać zespół miasteniczny, czego następstwem może być zwiększona wrażliwość na leki powodujące niedepolaryzacyjny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Do takich produktów leczniczych należą różne antybiotyki, leki beta-adrenolityczne (propranolol, oksprenolol), leki przeciwarytmiczne (prokainamid, chinidyna), leki przeciwreumatyczne (chlorochina, D-penicylamina), trimetafan, chlorpromazyna, steroidy, fenytoina i lit. Podawanie suksametonium w celu przedłużenia czasu trwania niedepolaryzacyjnego bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może powodować wystąpienie przedłużonego i złożonego bloku, którego usunięcie za pomocą antagonistów acetylocholinoesterazy może być trudne. Leki osłabiające działanie: Uprzednie długotrwałe podawanie fenytoiny lub karbamazepiny może zmniejszyć działanie produktu leczniczego.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Interakcje
Leczenie z zastosowaniem inhibitorów acetylocholinoesterazy, powszechnie wykorzystywanych w terapii choroby Alzheimera np. donepezylu, może skrócić czas trwania oraz zmniejszyć nasilenie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego cisatrakurium. Leki nie wywierające wpływu na działanie: Uprzednie podanie suksametonium nie wpływa ani na czas trwania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego podaniem cisatrakurium we wstrzyknięciu dożylnym, ani nie wymaga zmian w szybkości podawania infuzji.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania cisatrakurium u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i (lub) płodu, przebieg porodu i rozwój pourodzeniowy są niewystarczające (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla człowieka nie jest znane. Nie należy stosować produktu leczniczego Cisatracurium Kabi w okresie ciąży. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy cisatrakurium lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią. Jednak ze względu na krótki okres półtrwania nie jest spodziewany wpływ na dziecko karmione piersią, jeśli matka wznowi karmienie piersią po ustąpieniu działania substancji. W celu zachowania ostrożności należy przerwać karmienie piersią na czas leczenia i zalecane jest powstrzymanie się od następnego karmienia piersią na czas odpowiadający pięciu okresom półtrwania cisatrakurium w fazie eliminacji, tj.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
na około 3 godziny od przyjęcia ostatniej dawki lub zakończenia infuzji cisatrakurium. Płodność Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu cisatrakurium na płodność.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Cisatracurium Kabi, tak jak inne leki anestetyczne, wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjentowi nie wolno prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn po znieczuleniu ogólnym wywołanym cisatrakurium. Czas powinien być indywidualnie określony przez lekarza.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Opisywano poniższe działania niepożądane występujące z następującą częstością: Bardzo często 1/10 Często 1/100 do <1/10 Niezbyt często 1/1000 do <1/100 Rzadko 1/10 000 do <1/1000 Bardzo rzadko <1/10 000 Częstość nieznana nie może być określona na podstawie dostępnych danych Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: reakcja anafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny. Obserwowano reakcje anafilaktyczne o różnym stopniu nasilenia po podaniu leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, w tym wstrząs anafilaktyczny. Bardzo rzadko notowano ciężkie reakcje anafilaktyczne u pacjentów otrzymujących cisatrakurium w połączeniu z jednym lub większą liczbą leków znieczulających. Zaburzenia serca Często: bradykardia Zaburzenia naczyniowe Często: hipotensja Niezbyt często: zaczerwienienie skóry Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: skurcz oskrzeli Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często: wysypka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko: miopatia, osłabienie mięśni.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Działania niepożądane
Istnieją nieliczne doniesienia o występowaniu u ciężko chorych pacjentów, przebywających na Oddziałach Intensywnej Opieki Medycznej, osłabienia siły mięśniowej i (lub) miopatii po przedłużonym podawaniu leków zwiotczających mięśnie szkieletowe. Większość pacjentów otrzymywała jednocześnie kortykosteroidy. Donoszono o nielicznych zdarzeniach tego rodzaju podczas stosowania cisatrakurium, jednakże związek przyczynowy nie został potwierdzony. Zgłaszanie działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy przedmiotowe i podmiotowe Przedłużające się porażenie mięśni i jego następstwa są przypuszczalnie głównymi objawami przedawkowania cisatrakurium. Leczenie Do chwili powrotu samoistnej, wydolnej czynności oddechowej niezbędne jest utrzymywanie wentylacji płuc i odpowiedniego wysycenia krwi tętniczej tlenem. Należy stosować środki wywołujące pełną sedację, ponieważ cisatrakurium nie powoduje zniesienia świadomości. Po wystąpieniu objawów samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy może przyspieszyć powrót przewodnictwa.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki zwiotczające mięśnie działające obwodowo; inne czwartorzędowe związki amoniowe, kod ATC: M03AC11. Cisatrakurium jest środkiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe, o strukturze benzylizochinolinowej, wywołującym blok niedepolaryzacyjny, o średnio długim czasie działania. Badania kliniczne u ludzi wykazały, że cisatrakurium w dawkach do 8 × ED95 włącznie nie wywołuje zależnego od dawki uwalniania histaminy. Mechanizm działania Cisatrakurium wiąże się z receptorami cholinergicznymi płytki motorycznej, antagonizując działanie acetylocholiny, czego rezultatem jest konkurencyjny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Działanie to można łatwo odwrócić stosując odwracalne inhibitory acetylocholinoesterazy, takie jak neostygmina lub edrofonium.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dawka cisatrakurium potrzebna do usunięcia 95% odpowiedzi skurczowej mięśnia przywodziciela kciuka na stymulację nerwu łokciowego (ED95), podczas znieczulenia opioidami (tiopental/fentanyl/midazolam) wynosi 0,05 mg/kg mc. ED95 cisatrakurium u dzieci podczas znieczulania halotanem wynosi 0,04 mg/kg mc.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Metabolizm/Eliminacja W organizmie człowieka cisatrakurium podlega degradacji w fizjologicznym zakresie wartości pH i temperatury poprzez eliminację Hofmanna (proces chemiczny), tworząc laudanozynę i monoczwartorzędowy metabolit akrylanowy. Monoczwartorzędowy metabolit akrylanowy jest hydrolizowany przez nieswoiste esterazy osoczowe do monoczwartorzędowego alkoholu. Eliminacja cisatrakurium jest w dużym stopniu niezależna od czynności narządów wewnętrznych, ale wątroba i nerki są głównymi drogami eliminacji jego metabolitów. Metabolity te nie wykazują właściwości blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Farmakokinetyka u pacjentów dorosłych Ogólne właściwości farmakokinetyczne cisatrakurium oceniane za pomocą modelu niekompartmentowego były niezależne od dawki w badanych zakresach (od 0,1 do 0,2 mg/kg mc., tzn. od 2 do 4 × ED95). Metoda farmakokinetyki populacyjnej potwierdziła to w rozszerzonym zakresie dawek do 0,4 mg/kg mc. (8 × ED95).
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Poniższa tabela przedstawia parametry farmakokinetyczne po dawkach 0,1 i 0,2 mg/kg mc. cisatrakurium podawanego zdrowym, dorosłym pacjentom poddawanym zabiegom chirurgicznym: Parametr: Klirens – Zakres wartości średnich: 4,7 do 5,7 ml/min/kg mc. Parametr: Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym – Zakres wartości średnich: 121 do 161 ml/kg mc. Parametr: Okres półtrwania w fazie eliminacji – Zakres wartości średnich: 22 do 29 min Farmakokinetyka u pacjentów w podeszłym wieku Nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic między parametrami farmakokinetycznymi cisatrakurium u pacjentów w podeszłym wieku, a parametrami u młodych pacjentów dorosłych. Profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego jest również niezmieniony. Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby Nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic między parametrami farmakokinetycznymi cisatrakurium u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek lub krańcową niewydolnością wątroby, a parametrami u zdrowych pacjentów dorosłych.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego jest również niezmieniony. Farmakokinetyka podczas infuzji Parametry farmakokinetyczne cisatrakurium są podobne zarówno po podaniu cisatrakurium w infuzji, jak i po pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym. Profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego po podaniu cisatrakurium w infuzji ciągłej nie zależy od czasu trwania infuzji i jest podobny do profilu ustępowania po jednorazowym wstrzyknięciu dożylnym. Farmakokinetyka u pacjentów na Oddziałach Intensywnej Opieki Medycznej (OIOM) Parametry farmakokinetyczne cisatrakurium podawanego pacjentom na OIOM-ie w długotrwałej infuzji są podobne do parametrów farmakokinetycznych u zdrowych pacjentów dorosłych poddawanych zabiegom chirurgicznym, otrzymujących cisatrakurium w infuzji dożylnej lub w pojedynczych wstrzyknięciach. Po podaniu cisatrakurium w infuzji pacjentom na OIOM-ie, profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego nie zależy od czasu trwania infuzji.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów na OIOM-ie z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby stężenia metabolitów są większe (patrz punkt 4.4). Metabolity te nie biorą udziału w blokowaniu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Cisatrakurium nie wykazywał działania mutagennego w mikrobiologicznych testach mutagenności in vitro w stężeniach do 5000 g/płytkę. W badaniach cytogenetycznych in vivo na szczurach nie zaobserwowano istotnych nieprawidłowości chromosomalnych podczas stosowania podskórnie dawek do 4 mg/kg mc. W badaniu mutagenności in vitro z zastosowaniem mysich komórek chłoniaka, wykazano mutagenne działanie cisatrakurium w stężeniu 40 g/ml i większym. Pojedyncza pozytywna odpowiedź mutagenna na substancję czynną stosowaną rzadko i (lub) krótkotrwale ma wątpliwe znaczenie kliniczne. Nie prowadzono badań nad rakotwórczym działaniem cisatrakurium. Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na płodność. Badania dotyczące reprodukcji na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu cisatrakurium na rozwój płodu.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach dotyczących podania dotętniczego na królikach, cisatrakurium był dobrze tolerowany i nie stwierdzono zmian spowodowanych działaniem produktu leczniczego.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas benzenosulfonowy 1% (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Ponieważ cisatrakurium jest trwały tylko w kwaśnych roztworach, nie należy go mieszać w tej samej strzykawce ani podawać przez tę samą igłę razem z roztworami zasadowymi, np. tiopentalem sodu. Cisatracurium Kabi wykazuje niezgodności farmaceutyczne z ketorolakiem trometamolu lub propofolem w postaci emulsji do wstrzykiwań. 6.3 Okres ważności Nieotwarta fiolka: 2 lata Okres ważności po pierwszym otwarciu: Produkt leczniczy należy zużyć natychmiast po otwarciu fiolki. Okres ważności po rozcieńczeniu: Wykazano fizyczną i chemiczną trwałość produktu leczniczego przez 24 godziny w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt leczniczy należy zużyć natychmiast.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Jeżeli produkt leczniczy nie zostanie zużyty natychmiast, odpowiedzialność za czas i warunki jego przechowywania przed podaniem ponosi użytkownik. Okres przechowywania rozcieńczonego produktu leczniczego nie powinien przekroczyć 24 godzin w temperaturze 2°C – 8°C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu i pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka z 30 ml roztworu, z bezbarwnego szkła typu I, zamknięta korkiem z gumy halobutylowej typu I i aluminiowym wieczkiem ze zrywalną aluminiową lub plastikową nakładką, w tekturowym pudełku. Wielkości opakowań: 1 fiolka 5 fiolek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Cisatracurium Kabi, rozcieńczony do stężeń od 0,1 do 2 mg cisatrakurium/ml, jest fizycznie i chemicznie trwały w 9 mg/ml (0,9%) roztworze chlorku sodu, w 9 mg/ml (0,9%) roztworze chlorku sodu i 50 mg/ml (5%) roztworze glukozy oraz w 50 mg/ml (5%) roztworze glukozy przez 24 godziny w temperaturze 25°C. W warunkach symulujących infuzję przez końcówkę w kształcie litery Y, wykazano zgodność cisatrakurium z następującymi, powszechnie stosowanymi w okresie okołooperacyjnym lekami: chlorowodorek alfentanylu, droperydol, cytrynian fentanylu, chlorowodorek midazolamu i cytrynian sufentanylu.
CHPL leku Cisatracurium Kabi, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Jeżeli inne produkty lecznicze są podawane przez tę samą co Cisatracurium Kabi założoną na stałe igłę lub kaniulę, zaleca się aby po wstrzyknięciu każdego produktu leczniczego przepłukać układ stosowną ilością odpowiedniego płynu do infuzji, np. roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%).

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Zaburzenia układu immunologicznego
Bardzo rzadko:	Ciężkie reakcje anafilaktyczne lub reakcje anafilaktoidalne. Ciężkie reakcje anafilaktyczne lub reakcje anafilaktoidalne były zgłaszane u pacjentów otrzymujących chlorek miwakurium w połączeniu z conajmniej jednym anestetycznym produktem leczniczym.
Zaburzenia serca
Niezbyt często:	Przemijająca tachykardia*
Zaburzenia naczyniowe
Bardzo często:	Zaczerwienienie skóry*
Niezbyt często:	Obniżenie ciśnienia tętniczego*
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Niezbyt często:	Skurcz oskrzeli*
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Niezbyt często:	Rumień, pokrzywka

Miwakurium – stosowanie u kierowców

Spis treści

Dlaczego leki mogą wpływać na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn?

Miwakurium – czym jest i jak działa?

Wpływ miwakurium na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn

Działania niepożądane miwakurium a bezpieczeństwo kierowcy

Podsumowanie: Miwakurium a prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Pytania i odpowiedzi

Czy po zastosowaniu miwakurium można prowadzić samochód?

Jak długo po zabiegu z miwakurium nie można obsługiwać maszyn?

Jakie są najczęstsze skutki uboczne miwakurium?

Czy miwakurium działa na świadomość?

Objawy niepożądane związane z miwakurium

Różnice indywidualne w reakcji na leki

Miwakurium w połączeniu z innymi lekami

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlInterakcje

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlInterakcje

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlInterakcje

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlInterakcje

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlInterakcje

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlInterakcje

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlInterakcje

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlInterakcje

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Mivacron, roztwór do wstrzykiwań, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Mivacurium Kalceks, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności