Menu

Macymorelina – działania niepożądane i skutki uboczne

Macymorelina to substancja czynna stosowana głównie w diagnostyce zaburzeń wydzielania hormonu wzrostu. Chociaż jej działania niepożądane są zwykle łagodne i krótkotrwałe, niektóre objawy mogą być uciążliwe. Wśród najczęstszych skutków ubocznych pojawiają się zmiany smaku, ból głowy czy nudności. Poznaj szczegółowe informacje o możliwych reakcjach organizmu na macymorelinę oraz dowiedz się, na co zwrócić uwagę podczas jej stosowania.

Spis treści

Macymorelina – ogólna charakterystyka działań niepożądanych

Każda substancja czynna może wywoływać działania niepożądane, jednak w przypadku macymoreliny skutki uboczne są zazwyczaj łagodne i mają krótkotrwały charakter¹. Najczęściej występujące objawy to zaburzenia smaku, ból głowy, zmęczenie oraz nudności. Zdecydowana większość pacjentów nie wymagała specjalnego leczenia w związku z pojawieniem się tych objawów, a dolegliwości ustępowały samoistnie¹. Warto pamiętać, że ryzyko wystąpienia działań niepożądanych może zależeć od takich czynników jak przyjmowana dawka, droga podania (w przypadku macymoreliny – doustna), czas stosowania, indywidualne cechy organizmu czy inne przyjmowane leki¹.

Zalecając stosowanie jakiejkolwiek substancji czynnej, zawsze należy rozważyć korzyści i potencjalne ryzyko, związane z jej przyjmowaniem. Działania niepożądane nie muszą pojawić się u każdego pacjenta, ale ich znajomość pozwala szybciej reagować w razie pojawienia się niepokojących objawów¹.

Ważne: Działania niepożądane po zastosowaniu macymoreliny są zwykle łagodne i szybko ustępują. Do najczęstszych należą zmiany smaku, ból głowy, zmęczenie czy nudności. U niektórych osób mogą pojawić się zaburzenia rytmu serca, dlatego w trakcie diagnostyki monitoruje się także zapis EKG. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów warto zgłosić je personelowi medycznemu, który oceni, czy wymagają one dalszego postępowania¹².

Najczęstsze działania niepożądane

W badaniach klinicznych najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były:

Zaburzenia smaku – najczęściej określane jako gorzki lub metaliczny posmak w ustach, pojawiały się u około 5% pacjentów¹.
Ból głowy – odnotowany u 3% osób, zwykle o łagodnym nasileniu¹.
Zmęczenie – uczucie ogólnego znużenia pojawiało się u podobnego odsetka pacjentów¹.
Nudności – krótkotrwałe dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego¹.
Zawroty głowy – zgłaszane rzadziej, u 2% badanych¹.

Wszystkie te objawy były przeważnie łagodne i ustępowały samoistnie¹.

Rzadziej występujące działania niepożądane

Oprócz najczęstszych objawów, niektóre działania niepożądane występowały rzadziej:

Ból brzucha – pojawiał się u niewielkiego odsetka osób¹.
Biegunka – również obserwowana sporadycznie¹.
Uczucie gorąca lub zimna – objawy te miały łagodny charakter i nie wymagały interwencji¹.
Głód, pragnienie – rzadko zgłaszane przez pacjentów¹.
Kołatanie serca i bradykardia zatokowa – objawy dotyczące pracy serca pojawiały się sporadycznie, dlatego w trakcie badań diagnostycznych zaleca się monitorowanie czynności serca¹.
Senność, drżenie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego – te objawy dotyczyły układu nerwowego i pojawiały się niezbyt często¹.

Działania niepożądane o nieznanej częstości i poważne reakcje

W bardzo rzadkich przypadkach, podczas badań klinicznych, odnotowano zmiany w zapisie EKG, takie jak nieprawidłowe załamki T oraz wydłużenie odstępu QT. Zjawiska te miały charakter przejściowy, jednak zaliczane są do potencjalnie poważnych działań niepożądanych, które wymagają szczególnej uwagi podczas stosowania macymoreliny, zwłaszcza u osób z czynnikami ryzyka zaburzeń rytmu serca². Mechanizm powstawania tych zmian nie jest do końca poznany, ale w badaniach odnotowano wydłużenie skorygowanego odstępu QT (QTc) średnio o około 11 ms².

Pamiętaj:

Objawy takie jak kołatanie serca, zawroty głowy czy nieprawidłowy zapis EKG mogą pojawić się rzadko, ale warto być na nie wyczulonym.
Większość działań niepożądanych ustępuje samoistnie i nie wymaga leczenia.
Jeśli pojawią się nietypowe objawy, zawsze warto poinformować o nich personel medyczny.
Monitorowanie stanu zdrowia w trakcie przyjmowania macymoreliny pomaga szybko wykryć i opanować ewentualne powikłania.

Możliwość zgłaszania działań niepożądanych

Każde podejrzenie wystąpienia działania niepożądanego po zastosowaniu macymoreliny powinno być zgłoszone odpowiednim instytucjom. Pozwala to na ciągłe monitorowanie bezpieczeństwa stosowania substancji czynnej i aktualizację informacji na jej temat. Zgłoszenia można dokonać za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania działań niepożądanych, np. do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (URPL) lub producenta preparatu³.

Tabela: Działania niepożądane macymoreliny według układów narządowych i częstości

Układ narządowy	Często	Niezbyt często	Częstość nieznana
Układ nerwowy	Zaburzenia smaku (gorzki lub metaliczny smak) Ból głowy Zawroty głowy	Senność Drżenie
Ucho i błędnik		Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Serce		Kołatanie serca Bradykardia zatokowa	Wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG Nieprawidłowe załamki T w zapisie EKG
Przewód pokarmowy	Nudności Biegunka	Ból brzucha
Ogólne	Zmęczenie Uczucie gorąca	Uczucie zimna Głód Pragnienie

¹⁴⁵²

Macymorelina – bezpieczeństwo stosowania w praktyce

Macymorelina jest substancją czynną, która wywołuje przede wszystkim łagodne i przemijające działania niepożądane. Najczęściej pojawiają się one krótko po przyjęciu leku i nie wymagają leczenia. Ryzyko poważnych powikłań, takich jak zaburzenia rytmu serca, jest bardzo niskie, jednak w trakcie badań diagnostycznych zawsze zachowuje się czujność i monitoruje pracę serca pacjenta. Znajomość możliwych skutków ubocznych pozwala na świadome i bezpieczne przeprowadzenie diagnostyki oraz szybkie reagowanie w razie wystąpienia niepokojących objawów¹².

Pytania i odpowiedzi

Jakie są najczęstsze działania niepożądane po zastosowaniu macymoreliny?

Najczęściej pojawiają się zmiany smaku, ból głowy, zmęczenie i nudności. Objawy te są zazwyczaj łagodne i szybko ustępują.¹

Czy macymorelina może powodować zaburzenia rytmu serca?

Rzadko mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca, takie jak kołatanie serca, bradykardia zatokowa lub zmiany w zapisie EKG.²³

Czy działania niepożądane macymoreliny wymagają leczenia?

Większość działań niepożądanych nie wymaga leczenia i ustępuje samoistnie. W przypadku niepokojących objawów należy je zgłosić personelowi medycznemu.⁴

Jak zgłosić działanie niepożądane po zastosowaniu macymoreliny?

Działania niepożądane można zgłaszać do URPL lub producenta leku za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania.⁵

Jak długo mogą utrzymywać się działania niepożądane?

Działania niepożądane po zastosowaniu macymoreliny mają zwykle charakter krótkotrwały i ustępują samoistnie w ciągu kilku godzin od podania dawki. W badaniach klinicznych nie obserwowano długotrwałych lub utrzymujących się objawów niepożądanych.¹

Monitorowanie podczas diagnostyki z macymoreliną

Podczas stosowania macymoreliny w celach diagnostycznych zaleca się monitorowanie pracy serca, szczególnie u pacjentów z chorobami układu krążenia lub przyjmujących inne leki mogące wpływać na rytm serca. Pozwala to szybko wykryć i zareagować na ewentualne zaburzenia.²

Objawy, na które warto zwrócić uwagę po przyjęciu macymoreliny

Zmiany smaku (gorzki, metaliczny posmak)
Ból głowy
Nudności
Zawroty głowy
Kołatanie serca lub nietypowe bicie serca

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Macymorelina to substancja stosowana w diagnostyce niedoboru hormonu wzrostu u dorosłych. Dawkowanie jest jednorazowe i precyzyjnie obliczane na podstawie masy ciała pacjenta. Dowiedz się, jak prawidłowo przygotować zawiesinę i jakie są zalecenia dla różnych grup pacjentów, w tym osób starszych i pacjentów z zaburzeniami nerek lub wątroby.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Macymorelina to substancja wykorzystywana w diagnostyce niedoboru hormonu wzrostu u dorosłych. Działa w sposób zbliżony do naturalnej greliny, pobudzając przysadkę mózgową do wydzielania hormonu wzrostu. Jej mechanizm działania oraz losy w organizmie zostały dobrze poznane, co pozwala na bezpieczne i skuteczne przeprowadzanie testów diagnostycznych.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Macymorelina, metreleptyna i somatropina to substancje, które choć należą do różnych grup leków, mają wspólny mianownik – wszystkie związane są z zaburzeniami hormonalnymi i metabolizmem. Macymorelina wykorzystywana jest wyłącznie w diagnostyce niedoboru hormonu wzrostu u dorosłych, podczas gdy metreleptyna i somatropina są stosowane terapeutycznie w leczeniu rzadkich chorób metabolicznych i zaburzeń wzrostu. Poznaj, czym różnią się te substancje, jakie mają zastosowania, jak działają i na co należy zwrócić uwagę podczas ich stosowania w różnych grupach pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Macymorelina to substancja czynna wykorzystywana w diagnostyce niedoboru hormonu wzrostu u dorosłych. Jej stosowanie wymaga jednak przestrzegania określonych środków ostrożności, szczególnie w przypadku pacjentów z zaburzeniami pracy serca, nerek czy wątroby. Profil bezpieczeństwa macymoreliny został szczegółowo oceniony w badaniach klinicznych, a jej wpływ na różne grupy pacjentów, w tym kobiety w ciąży i osoby starsze, opisano w dokumentacji produktu.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Macymorelina to substancja czynna wykorzystywana w diagnostyce niedoboru hormonu wzrostu u dorosłych. Jej stosowanie wiąże się z określonymi przeciwwskazaniami, które należy dokładnie poznać przed wykonaniem testu. Szczególnej uwagi wymagają osoby z określonymi chorobami serca, zaburzeniami metabolicznymi oraz przyjmujące inne leki wpływające na wydzielanie hormonów lub parametry EKG.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Stosowanie leków u dzieci wymaga wyjątkowej ostrożności, ponieważ ich organizmy reagują inaczej niż organizmy dorosłych. Macymorelina to substancja czynna wykorzystywana w diagnostyce niedoboru hormonu wzrostu, jednak nie jest ona przeznaczona do stosowania u pacjentów pediatrycznych. Poznaj szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa jej użycia u dzieci, w tym ograniczenia wiekowe i brak danych klinicznych.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Macymorelina to substancja stosowana w diagnostyce niedoboru hormonu wzrostu, dostępna w formie doustnej zawiesiny. Jej wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest zazwyczaj niewielki, jednak u niektórych osób mogą wystąpić zawroty głowy. Sprawdź, na co warto zwrócić uwagę przy jej stosowaniu.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie leków w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ wiele substancji może wpływać na zdrowie dziecka. Macymorelina, wykorzystywana głównie w testach diagnostycznych, nie jest szeroko przebadana pod kątem bezpieczeństwa u kobiet w ciąży i matek karmiących. Sprawdź, jakie zalecenia dotyczące bezpieczeństwa tej substancji wynikają z dostępnych źródeł i jakie decyzje należy podjąć przed jej zastosowaniem w tych szczególnych okresach życia.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Macymorelina to nowoczesna substancja stosowana w diagnostyce niedoboru hormonu wzrostu u dorosłych. Jej działanie polega na stymulacji przysadki mózgowej do wydzielania hormonu wzrostu, co pozwala lekarzom w bezpieczny i mniej inwazyjny sposób ocenić funkcjonowanie tego ważnego układu. Test z macymoreliną jest doustny i stanowi alternatywę dla tradycyjnych metod diagnostycznych, szczególnie u osób, u których inne testy są przeciwwskazane lub trudne do przeprowadzenia.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Macymorelina to substancja czynna stosowana w testach diagnostycznych wydzielania hormonu wzrostu. Jej przedawkowanie może wywołać objawy takie jak ból głowy, nudności czy zaburzenia pracy serca, jednak nie istnieją szczególne procedury leczenia poza postępowaniem objawowym. Dowiedz się, jak rozpoznać przedawkowanie macymoreliny i jak wygląda postępowanie w takiej sytuacji.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO GHRYVELIN 60 mg granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda saszetka zawiera 60 mg macymoreliny (w postaci octanu). 1 ml zawiesiny odtworzonej zawiera 500 mikrogramów macymoreliny. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Zawiera 1691,8 mg laktozy jednowodnej na saszetkę. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej. Granulat barwy białej do prawie białej.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Produkt GHRYVELIN jest wskazany do diagnostyki niedoboru hormonu wzrostu (GHD) u osób dorosłych (patrz punkt 5.1).
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt GHRYVELIN musi być stosowany pod nadzorem lekarza lub pracownika opieki zdrowotnej posiadającego doświadczenie w diagnozowaniu niedoboru hormonu wzrostu. Dawkowanie Dawka jest obliczana na podstawie masy ciała pacjenta. Zalecana dawka jednorazowa odtworzonej zawiesiny wynosi 500 mikrogramów macymoreliny na kg masy ciała. Uwalnianie hormonu wzrostu należy oceniać z wykorzystaniem trzech próbek krwi pobranych po upływie 45, 60 i 90 minut po podaniu produktu leczniczego. Przerwanie terapii hormonem wzrostu (GH) lub produktami leczniczymi mającymi bezpośredni wpływ na wydzielanie somatotropiny przez przysadkę mózgową Pacjentom poddawanym terapii zastępczej przy użyciu hormonu wzrostu (GH, somatotropina) lub produktów leczniczych mających bezpośredni wpływ na wydzielanie somatotropiny przez przysadkę mózgową (np.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Dawkowanie
analogi somatostatyny, klonidyna, lewodopa i agoniści dopaminy) należy zalecić przerwanie takiego leczenia co najmniej 1 miesiąc przed przyjęciem macymoreliny. Substancje te mogą powodować uzyskanie niewiarygodnych wyników stymulacji GH (patrz również pkt 4.4 i 4.5). Zaburzenia czynności nerek i (lub) wątroby Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności macymoreliny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby (patrz także punkt 5.2). Brak jest dostępnych danych. W przypadku podawania macymoreliny pacjentom z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby, nie można wykluczyć możliwości wzrostu stężenia macymoreliny w osoczu. Nie wiadomo, czy może to mieć wpływ na QTc. W związku z tym przed podaniem macymoreliny oraz po upływie 1 godziny, 2 godzin, 4 godzin i 6 godzin po podaniu macymoreliny może być konieczna kontrola EKG (patrz także pkt 4.4). Na podstawie aktualnej wiedzy mało prawdopodobne jest, by to działanie powodowało zmniejszenie swoistość testu.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Dawkowanie
Osoby w podeszłym wieku Wydzielanie hormonu wzrostu zwykle zmniejsza się wraz z wiekiem. Nie ustalono skuteczności macymoreliny u pacjentów w wieku powyżej 65 lat. W przypadku pacjentów w wieku do 60 lat, wartość diagnostyczna MAC i ITT była porównywalna. W grupie wiekowej od 60 do 65 lat dostępne ograniczone dane nie wskazują na konieczność stosowania oddzielnego punktu odcięcia. Dzieci i młodzież Dotychczas nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności macymoreliny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz także punkt 5.2). Brak jest dostępnych danych. Sposób podawania Podanie doustne. Granulat produktu GHRYVELIN należy odtworzyć z wodą i musi on zostać użyty w ciągu 30 minut po przygotowaniu. Odtworzoną zawiesinę należy podawać doustnie pacjentom pozostającym na czczo przez co najmniej 8 godzin, którzy nie wykonywali intensywnych ćwiczeń fizycznych w ciągu 24 godzin przed badaniem, ponieważ obydwie z tych okoliczności mogą mieć wpływ na poziom hormonu wzrostu.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Dawkowanie
Liczba saszetek wymaganych do przeprowadzenia badania zależy od masy ciała. Dla pacjenta o masie ciała ≤ 120 kg wymagana jest jedna saszetka; jeśli pacjent waży ponad 120 kg, wymagane będą dwie saszetki. Stosownie do przypadku całą zawartość jednej saszetki należy rozpuścić w 120 ml, a dwóch saszetek w 240 ml. Objętość zawiesiny w ml wymagana dla uzyskania zalecanej dawki macymoreliny wynoszącej 0,5 mg/kg jest równa masie ciała pacjenta wyrażonej w kg. Na przykład w przypadku pacjenta o masie ciała 70 kg wymagane będzie 70 ml zawiesiny macymoreliny. Ocena stanu na czczo i braku wcześniejszego intensywnego wysiłku fizycznego Przed zastosowaniem produktu GHRYVELIN należy upewnić się, czy pacjent pozostaje na czczo od co najmniej 8 godzin i czy nie wykonywał intensywnych ćwiczeń fizycznych w ciągu 24 godzin przed badaniem, ponieważ te okoliczności mogą mieć wpływ na poziom GH.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Dawkowanie
Jeżeli którykolwiek z tych warunków nie jest spełniony, należy wyznaczyć nowy termin wykonania testu stymulacji hormonu wzrostu. Podczas testu pacjent musi pozostawać na czczo do zakończenia pobierania próbek krwi. Dozwolone jest przyjmowanie płynów w ilości maksymalnie po 100 ml wody niegazowanej w ciągu 1 godziny przed podaniem produktu leczniczego oraz w ciągu 1 godziny po jego podaniu (patrz punkt 4.4). Długotrwałe stosowanie Macymorelina jest wskazana do stosowania jako jednodawkowy test diagnostyczny. Brak jest dostępnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania i działania macymoreliny w trakcie długotrwałego stosowania. Instrukcja dotycząca odtworzenia produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Interpretacja wyników testu z zastosowaniem macymoreliny W badaniach klinicznych ustalono, że maksymalne stężenie GH w surowicy po stymulacji wynoszące poniżej 2,8 ng/ml (w punktach czasowych 45, 60 i 90 minut) po podaniu macymoreliny stanowi potwierdzenie rozpoznania niedoboru hormonu wzrostu u osób dorosłych. Podobnie jak w przypadku wszystkich testów stymulacji GH, również wyniki testów z zastosowaniem macymoreliny należy zawsze interpretować na podstawie całościowych wyników gruntownych badań lekarskich pacjenta. Nie ustalono bezpieczeństwa i wartości diagnostycznej macymoreliny dla pacjentów ze wskaźnikiem masy ciała (BMI) > 40 kg/m 2 . Stwierdzono, że u pacjentów z wyższym wskaźnikiem BMI uwalnianie GH wywołane przez macymorelinę jest niższe. W przypadku pacjentów o wysokim wskaźniku BMI do 40 kg/m 2 wartość diagnostyczna MAC i ITT była porównywalna.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie ustalono punktu odcięcia dla macymoreliny w okresie przejściowym od późnego okresu dojrzewania do pełnej dojrzałości. W przypadku pacjentów w wieku od 18 do 25 lat wartość diagnostyczna MAC i ITT była porównywalna. Wydłużenie odstępu QT W trakcie rozwoju klinicznego zaobserwowano dwie przejściowe nieprawidłowości w zapisie EKG u jednego badanego pacjenta i zgłoszono je jako potencjalne poważne działania niepożądane. Te nieprawidłowości w zapisie EKG charakteryzowały się nieprawidłowymi załamkami T i wydłużeniem odstępu QT. Macymorelina powoduje wydłużenie skorygowanego odstępu QT (QTc) o około 11 ms w wyniku nieznanego mechanizmu (patrz także pkt. 5.1). Wydłużenie odstępu QT może prowadzić do rozwoju częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes , którego ryzyko wzrasta wraz ze wzrostem stopnia wydłużenia. Należy unikać jednoczesnego stosowania produktów leczniczych, o których wiadomo, że wywołują torsade de pointes (patrz także pkt. 4.5).
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania macymoreliny u pacjentów w stanie sprzyjającym arytmii (np. zawał mięśnia sercowego w wywiadzie, niewydolność serca lub wydłużenie odstępu QTc w zapisie EKG, zdefiniowane jako QTc >500 ms). W przypadku takich pacjentów wskazane może być wykonanie kontrolnego zapisu EKG przed podaniem macymoreliny oraz 1 godzinę, 2 godziny, 4 godziny i 6 godzin po podaniu macymoreliny. U pacjentów z wrodzonym lub nabytym zespołem wydłużonego odstępu QT oraz u pacjentów z torsade de pointes w wywiadzie, stosowanie macymoreliny można rozważać wyłącznie w oddziale klinicznym chorób serca i naczyń. Przerwanie terapii hormonem wzrostu (GH) lub produktami leczniczymi mającymi bezpośredni wpływ na wydzielanie somatotropiny przez przysadkę mózgową Pacjentom poddawanym terapii zastępczej przy użyciu hormonu wzrostu (GH, somatotropina) lub produktów leczniczych mających bezpośredni wpływ na wydzielanie somatotropiny przez przysadkę mózgową (np.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Specjalne środki ostrozności
analogi somatostatyny, klonidyna, lewodopa i agoniści dopaminy) należy zalecić przerwanie takiego leczenia co najmniej 1 miesiąc przed przyjęciem dawki macymoreliny stosowanej w badaniu. Egzogenny GH lub produkty lecznicze mające bezpośredni wpływ na przysadkę mózgową mogą wpływać na czynność somatotropową przysadki mózgowej i mogą powodować uzyskanie niewiarygodnych wyników stymulacji GH (patrz również pkt. 4.2 i 4.5). Pacjenci z niedoborem wpływającym na hormony inne niż hormon wzrostu (GH) Pacjenci z niedoborem wpływającym na hormony inne niż hormon wzrostu (np. niedoczynność kory nadnerczy, tarczycy i (lub) gruczołów płciowych, moczówka prosta) powinni otrzymać odpowiednią terapię zastępczą innymi hormonami występującymi w niedoborze przed wykonaniem testów stymulacji pod kątem niedoboru GH, aby wykluczyć niepowodzenie stymulacji z powodu wtórnego niedoboru GH.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z chorobą Cushinga lub otrzymujący ponadfizjologiczne dawki glikokortykoidów Hiperkortyzolizm ma istotny wpływ na oś podwzgórze-przysadka-nadnercza. Choroba Cushinga lub ponadfizjologiczne dawki glikokortykoidów (np. podawanie ogólnoustrojowe dawek hydrokortyzonu (lub jego odpowiednika) przekraczających 15 mg/m 2 /dobę) mogą zatem mieć wpływ na wartość diagnostyczną testu i mogą prowadzić do uzyskania wyników fałszywie dodatnich. Możliwość zwiększenia biodostępności po podaniu doustnym i stężenia macymoreliny w osoczu w przypadku stosowania silnych inhibitorów CYP3A4/P-gp. Nie przeprowadzono badań interakcji międzylekowych dla inhibitorów CYP3A4/P-gp. Nie można wykluczyć możliwości zwiększenia biodostępności po podaniu doustnym i stężenia macymoreliny w osoczu w przypadku stosowania silnych inhibitorów CYP3A4/P-gp. Nie wiadomo, czy takie potencjalne interakcje mogą mieć również wpływ na QTc (patrz powyżej).
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Specjalne środki ostrozności
Na podstawie aktualnej wiedzy mało prawdopodobne jest, by to działanie powodowało zmniejszenie swoistość testu. Możliwość uzyskania fałszywie dodatnich wyników testu w przypadku stosowania induktorów CYP3A4 Jednoczesne stosowanie silnych induktorów CYP3A4 i produktu GHRYVELIN może spowodować znaczne obniżenie stężenia macymoreliny w osoczu, a co za tym idzie prowadzić do uzyskania wyniku fałszywie dodatniego (patrz także punkt 4.5). Przed wykonaniem testu należy przerwać stosowanie silnych induktorów CYP3A4 i uwzględnić czas wypłukiwania leku z organizmu wynoszący pięć okresów półtrwania. Prawdopodobieństwo uzyskania fałszywie ujemnych wyników testów w przypadku niedawnego wystąpienia choroby podwzgórza Na wczesnym etapie procesu chorobowego niedobór hormonu wzrostu u osób dorosłych wywołany zmianami w podwzgórzu może nie zostać wykryty.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Specjalne środki ostrozności
Macymorelina działa za podwzgórzem i uwalnianie zmagazynowanych rezerw GH stymulowane przez macymorelinę z przedniej części przysadki mózgowej może powodować uzyskanie fałszywie ujemnego wyniku na wczesnym etapie, kiedy zmiana obejmuje podwzgórze. W takiej sytuacji uzasadnione może być powtórzenie badania. Informacje na temat laktozy i sodu Produkt leczniczy zawiera laktozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy- galaktozy, nie powinni stosować produktu, chyba że oczekiwana korzyść z wykonania testu wyraźnie przewyższa potencjalne ryzyko związane z przyjęciem maksymalnie 1691,8 mg laktozy na saszetkę. Produkt leczniczy zawiera poniżej 1 mmol sodu (23 mg) na saszetkę, czyli zasadniczo „nie zawiera sodu”.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Macymorelina jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 in vitro . Jednoczesne podawanie inhibitora CYP3A4 może powodować zwiększenie stężenia macymoreliny w osoczu, co z kolei może spowodować uzyskanie wyższych stężeń GH w osoczu. Na podstawie aktualnej wiedzy jest mało prawdopodobne, by działanie to powodowało zmniejszenie swoistości testu. Podawanie induktora CYP3A4 (jak np. karbamazepina, dabrafenib, efawirenz, enzalutamid, eslikarbazepina, fosfenytoina, lumakaftor, modafinil, newirapina, okskarbazepina, fenobarbital, fenytoina, pioglitazon, pitolisant, prymidon, ryfabutyna, rifampicyna i ziele dziurawca zwyczajnego ( Hypericum perforatum ) może powodować obniżenie stężenia macymoreliny w osoczu i wpływać na wartość diagnostyczną testu, a zatem należy go unikać.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Interakcje
Przed wykonaniem testu zalecany jest odpowiednio długi czas wypłukiwania z organizmu, wynoszący pięć okresów półtrwania induktora CYP3A4 (patrz punkt 4.2 i 4.4). Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z innymi lekami u ludzi. Produkty lecznicze wpływające na uwalnianie hormonu wzrostu Następujące produkty lecznicze mogą mieć wpływ na dokładność testu diagnostycznego. Należy unikać jednoczesnego stosowania z (patrz również punkt 4.2 i 4.4): • Produkty lecznicze, które mają bezpośredni wpływ na wydzielanie hormonu wzrostu przez przysadkę mózgową (takie jak somatostatyna, insulina, glikokortykoidy oraz inhibitory cyklooksygenazy, takie jak kwas acetylosalicylowy lub indometacyna). • Produkty lecznicze, które mogą powodować przejściowe zwiększenie stężenia hormonu wzrostu (takie jak klonidyna, lewodopa i insulina).
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Interakcje
• Produkty lecznicze, które mogą osłabiać reakcję hormonu wzrostu na macymorelinę (takie jak antagoniści receptorów muskarynowych: atropina, produkty lecznicze o działaniu przeciwtarczycowym: propylotiouracyl i produkty lecznicze zawierające hormon wzrostu). Produkty lecznicze zawierające hormon wzrostu należy odstawić co najmniej 1 miesiąc przed podaniem macymoreliny. Przed podaniem macymoreliny zalecany jest odpowiedni czas wypłukiwania z organizmu produktów leczniczych (pięć okresów półtrwania). Produkty lecznicze mogące wywołać torsade de pointes Należy unikać podawania macymoreliny jednocześnie z produktami leczniczymi mogącymi wywołać torsade de pointes (antypsychotyczne produkty lecznicze, np. chloropromazyna, haloperydol, antybiotyki (np. moksyfloksacyna, erytromycyna, klarytromycyna), leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna) i klasy III (np. amiodaron, prokainamid, sotalol) lub dowolne inne produkty lecznicze mogące wywołać torsade de pointes (patrz punkt 4.4).
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym W czasie podawania macymoreliny kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować odpowiednie metody antykoncepcji. Ciąża Brak danych dotyczących stosowania macymoreliny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach w odniesieniu do szkodliwego wpływu na rozrodczość są niewystarczające (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. Nie zaleca się stosowania macymoreliny w okresie ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy macymorelina lub jej metabolity są wydzielane do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć ryzyka dla dzieci karmionych piersią. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy też wstrzymać stosowanie macymoreliny, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z wykonania testu dla matki. Płodność Brak jest dostępnych danych na temat płodności osobników płci męskiej i żeńskiej u zwierząt (patrz punkt 5.3) i ludzi.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn GHRYVELIN ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niektórzy pacjenci przyjmujący macymorelinę zgłaszali występowanie zawrotów głowy. W przypadku gdy pacjent zgłasza zawroty głowy jako działanie niepożądane, należy go poinstruować, aby nie prowadził pojazdów ani nie obsługiwał maszyn.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęstszymi działaniami niepożądanymi związanymi ze stosowaniem produktu GHRYVELIN, zgłaszanymi w badaniu 052 (patrz punkt 5.1) u 154 pacjentów były zaburzenia smaku (5%), ból głowy, zmęczenie, nudności (po 3%), zawroty głowy (2%) oraz ból brzucha, biegunka, uczucie gorąca, uczucie zimna, głód, kołatanie serca, bradykardia zatokowa, senność, pragnienie, drżenie i zawroty głowy pochodzenia błędnikowego (po 1%). Zgłaszane działania niepożądane miały przeważnie łagodne nasilenie i były krótkotrwałe, bez konieczności specjalnego leczenia. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Poniżej wymieniono działania niepożądane zgłaszane w badaniu 052 zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA oraz według częstości. Bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Działania niepożądane

Klasa narządów MedDRA Często Niezbyt często Częstość nieznana
Zaburzenia układu nerwowego Zaburzenia smaku (gorzki lubmetaliczny smak) Senność
Zawroty głowy Drżenie
Ból głowy
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia pracy serca Kołatanie serca Wydłużen ie odstępu QT w zapisieEKG
Bradykardia zatokowa Nieprawid łowe załamki T w zapisieEKG

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Ból brzucha
Biegunka
Zaburzenia ogólne i stanyw miejscu podania Uczucie zmęczenia Uczucie gorąca Uczucie zimnaGłód Pragnienie
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Elektrofizjologia kardiologiczna W trakcie rozwoju klinicznego zaobserwowano dwie przejściowe nieprawidłowości w zapisie EKG u jednego badanego pacjenta i zgłoszono je jako potencjalne poważne działania niepożądane. Te nieprawidłowości w zapisie EKG charakteryzowały się nieprawidłowymi załamkami T i wydłużeniem odstępu QT (patrz także punkt 4.4). Wpływ macymoreliny na parametry zapisu EKG oceniano w specjalnym dokładnym badaniu dotyczącym odstępu QT w przypadku ponadterapeutycznej dawki macymoreliny (2 mg/kg) oraz w jednym badaniu z pojedynczą dawką wzrastającą, w którym podawano dawkę macymoreliny na trzech poziomach (0,5 mg/kg, 1 mg/kg i 2 mg/kg). Macymorelina powoduje wydłużenie skorygowanego odstępu QT (QTc) o około 11 ms (patrz także pkt. 5.1). Mechanizm zaobserwowanego wydłużenia odstępu QTcF jest nieznany.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie podano specjalnych zaleceń po przedawkowaniu. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe i środki wspomagające. Dodatkowe możliwe działania niepożądane w przypadku przedawkowania mogą obejmować ból głowy, nudności, wymioty i biegunkę. U pacjentów z QTc >500 ms należy zastosować monitorowanie zapisu EKG (patrz punkt 4.4 i 5.1).
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Środki diagnostyczne, testy czynnościowe przysadki, kod ATC:V04CD06 Mechanizm działania Macymorelina jest dostępnym po podaniu doustnym peptydomimetykiem o działaniu stymulującym wydzielanie hormonu wzrostu (GH) zbliżonym do greliny. Macymorelina stymuluje uwalnianie GH poprzez aktywację receptorów sekretagogów hormonu wzrostu (GHSR) występujących w przysadce mózgowej i podwzgórzu. Działanie farmakodynamiczne Stymulacja GH W badaniach nad optymalną dawką u zdrowych pacjentów maksymalną stymulację wydzielania GH uzyskano po podaniu pojedynczej dawki wynoszącej 0,5 mg/kg macymoreliny. Maksymalne stężenie GH zaobserwowano po upływie około 45–60 minut po podaniu macymoreliny. W badaniu diagnostycznym, w którym porównywano macymorelinę z testem tolerancji insuliny (ITT), stymulowane stężenia GH po podaniu macymoreliny były średnio 1,4 raza wyższe niż w przypadku ITT.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Elektrofizjologia kardiologiczna Wpływ macymoreliny na parametry zapisu EKG oceniano w specjalnym dokładnym badaniu dotyczącym odstępu QT, w którym analizowano w układzie 3-krotnie naprzemiennym u 60 zdrowych pacjentów działanie ponadterapeutycznej dawki macymoreliny (2 mg/kg, tzn. 4-krotność zalecanej dawki) w porównaniu z placebo i z moksyfloksacyną. W badaniu wykazano, że średnia zmiana QTcF w stosunku do wartości wyjściowej i skorygowana względem placebo (górny jednostronny przedział ufności 95%) wyniosła 9,6 ms (11,4 ms) po 4 h po podaniu dawki (patrz także pkt. 4.4). Wystąpiła ona po średnim maksymalnym stężeniu macymoreliny w osoczu (0,5 h). Podobne wydłużenie odstępu QTcF zaobserwowano również w badaniu z pojedynczą dawką wzrastającą, które obejmowało trzy poziomy dawki (0,5 mg/kg, 1 mg/kg i 2 mg/kg (odpowiednio 2-krotność i 4-krotność zalecanej dawki).
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wszystkie trzy badane poziomy dawki wykazały podobną wartość wydłużenia odstępu QTcF w dokładnym badaniu dotyczącym odstępu QT, co wskazuje na brak zmian uzależnionych od dawki. Mechanizm zaobserwowanego wydłużenia odstępu QTcF jest nieznany. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność diagnostyczną produktu GHRYVELIN ustalono w randomizowanym badaniu prowadzonym metodą otwartej próby, z dawką pojedynczą, w układzie naprzemiennym (AEZS-130-052), w którym porównywano poziom zgodności między wynikami testu z wykorzystaniem macymoreliny (MAC) i wynikami testu tolerancji insuliny (ITT). Oceniano cztery grupy osób: trzy grupy dorosłych pacjentów z różnym prawdopodobieństwem niedoboru hormonu wzrostu przed testem (Grupa A (wysokie prawdopodobieństwo), grupa B (średnie prawdopodobieństwo), grupa C (niskie prawdopodobieństwo) i zdrowi pacjenci kontrolni (grupa D)).
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zarówno w przypadku testu ITT, jak i MAC, stężenia GH w surowicy oznaczano po upływie 30, 45, 60 i 90 minut po podaniu. Wynik testu uznawano za pozytywny (tzn. rozpoznanie niedoboru hormonu wzrostu (GHD)), jeśli maksymalne stężenie GH w surowicy obserwowane po stymulacji było niższe niż wcześniej określony punkt odcięcia wynoszący 2,8 ng/ml dla testu MAC i 5,1 ng/ml dla ITT. Stężenia GH oznaczano centralnie z wykorzystaniem testu IDS-iSYS (Immunodiagnostic Systems Ltd., Wielka Brytania). Poziom negatywnej i pozytywnej zgodności między wynikami testu ITT i MAC wykorzystano do oceny wartości testu MAC. Zgodność negatywna to odsetek pacjentów z negatywnym wynikiem testu ITT (tzn. osób, które nie mają niedoboru hormonu wzrostu według testu ITT), którzy mają również negatywny wynik testu MAC. Przy wysokim poziomie zgodności negatywnej test MAC nie będzie powodował błędnego rozpoznania niedoboru hormonu wzrostu u osoby, u której na podstawie ITT nie stwierdzono niedoboru hormonu wzrostu.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zgodność pozytywna to odsetek pacjentów z pozytywnym wynikiem testu ITT (tzn. osób, które mają niedobór hormonu wzrostu według testu ITT), którzy mają również pozytywny wynik testu z wykorzystaniem macymoreliny. Przy wysokim poziomie zgodności pozytywnej test MAC nie będzie powodował błędnego rozpoznania braku niedoboru hormonu wzrostu u osoby, u której na podstawie ITT stwierdzono niedobór hormonu wzrostu. Oszacowano czułość i swoistość obu testów stymulacji hormonu wzrostu (GHST) przy założeniu, że wszyscy pacjenci z wysokim prawdopodobieństwem AGHD z grupy A rzeczywiście są pacjentami z AGHD i że wszyscy zdrowi dopasowani pacjenci z grupy D rzeczywiście są pacjentami bez AGHD. Wyniki Stu pięćdziesięciu siedmiu (157) pacjentów zostało poddanych w tym badaniu co najmniej jednemu z dwóch testów; 59% z nich stanowili mężczyźni, 41% kobiety, a 86% osób było rasy białej. Mediana wieku wynosiła 41 lat (zakres:18–66 lat), a wskaźnik masy ciała 27,5 kg/m 2 (zakres: 16–40 kg/m 2 ).
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dane z obu testów były dostępne dla 140 pacjentów; 38 (27%) w grupie A, 37 (26%) w grupie B, 40 (29%) w grupie C i 25 (18%) w grupie D. Jeden ze 154 wykonanych testów MAC (0,6%) nie powiódł się z powodu błędu technicznego, a 27 z 157 wykonanych testów ITT (17,2%) nie powiodło się ze względu na brak możliwości wywołania ciężkiej hipoglikemii (tzn. bodźca). Szacowana zgodność negatywna i pozytywna między MAC a ITT w ogólnej populacji badanej wynosiła 94% i 74% przy dolnych granicach przedziału ufności 95% wynoszących odpowiednio 85% i 63%. Zgodność negatywna i pozytywna między MAC a ITT u pacjentów z umiarkowanym lub niskim ryzykiem (grupa B i C) wynosiła 93% i 61% przy dolnych granicach przedziału ufności 95% wynoszących odpowiednio 80% i 43%. Wyniki te opierają się na szczytowych wartościach GH (maksymalne stężenia GH we wszystkich punktach czasowych pomiaru).
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oszacowane wartości punktowe dla czułości wynosiły od 0,87 do 0,90 w przypadku testu MAC i od 0,97 do 1,0 w przypadku testu ITT, w zależności od włączenia lub wyłączenia danych dotyczących niedopasowanych pacjentów z grupy A. W przypadku obu testów stymulacji hormonu wzrostu szacowana swoistość wynosiła 0,96, niezależnie od włączenia lub wyłączenia danych dotyczących niedopasowanych pacjentów z grupy A. Powtarzalność badano w podgrupie złożonej z 34 pacjentów, którzy zostali poddani dwóm testom MAC. Zgodność między wynikiem pierwszego testu i drugiego testu odnotowano w 31 przypadkach (91,2%). Analiza post-hoc z zastosowaniem punktu odcięcia 3,0 ng/ml dla testu ITT Przeprowadzono analizę eksploracyjną dotyczącą funkcjonowania testu MAC na podstawie punktu odcięcia dla testu ITT wynoszącego 3,0 ng/ml. Szacowana zgodność negatywna i pozytywna wynosiła 95% i 86% przy dolnych granicach przedziału ufności 95% wynoszących odpowiednio 87% i 75%. Powtarzalność wyniosła 97%.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oszacowane wartości punktowe dla czułości i swoistości wynosiły odpowiednio 87% i 96% od niedopasowanych uczestników z grupy A. Oba równorzędne pierwszorzędowe punkty końcowe określone w badaniu 052 (dolna granica 95% CI dla zgodności negatywnej ≥ 75%, dolna granica 95% CI dla zgodności pozytywnej ≥ 70%) są spełnione w przypadku zastosowania punktu odcięcia dla testu ITT wynoszącego 3,0 ng/ml i wstępnie określonego punktu odcięcia dla testu MAC wynoszącego 2,8 ng/ml. Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego GHRYVELIN w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w diagnostyce niedoboru hormonu wzrostu (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2). Osoby w podeszłym wieku Farmakodynamika macymoreliny nie została wystarczająco oceniona w populacji osób w podeszłym wieku powyżej 65 lat.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Macymorelina wchłaniała się szybko, a jej maksymalne stężenia w osoczu (C max ) obserwowano po upływie około 30 minut do 1 godziny i 10 minut po podaniu doustnym 0,5 mg/kg macymoreliny po pozostawaniu na czczo przez co najmniej 8 godzin. Płynny posiłek powodował obniżenie wartości C max i AUC dla macymoreliny odpowiednio 0,42- i 0,5-krotnie. Biodostępność po podaniu doustnym może być ograniczona (między innymi) przez metabolizm pierwszego przejścia przez CYP3A4 (patrz punkt 4.5). Dystrybucja Macymorelina umiarkowanie wiąże się z białkami osocza. Wiązanie z białkami osocza zmniejsza się wraz ze wzrostem stężeń z 78% w przypadku stężenia 0,1 µM do 62% w przypadku stężenia 10 µM. Przy istotnym klinicznie stężeniu wynoszącym 0,1 µM (kliniczne C max = 11,2 ng/ml = ok. 0,02 µM), frakcja niezwiązana macymoreliny w ludzkim osoczu stanowi 22%. Metabolizm Głównym enzymem metabolizującym macymorelinę jest CYP3A4.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W badaniach mających na celu wykrywanie metabolitów macymoreliny nie zidentyfikowano żadnych metabolitów. Eliminacja W badaniu in vitro z zastosowaniem mikrosomów wątroby ludzkiej wykazano, że głównym enzymem metabolizującym macymorelinę jest CYP3A4. Macymorelina ulegała eliminacji przy średnim końcowym okresie półtrwania (t 1/2 ) wynoszącym 4,1 godziny. Zależność farmakokinetyczna/farmakodynamiczna Macymorelina wykazywała zależne od dawki uwalnianie GH po podaniu doustnym. Wykazano, że dawka macymoreliny wynosząca 0,5 mg/kg wywoływała maksymalne uwalnianie GH. Maksymalne uwalnianie GH obserwowano przy stężeniach macymoreliny w osoczu wynoszących ≥ 7 ng/ml. Specjalne grupy pacjentów Nie przeprowadzono badań mających na celu ocenę farmakokinetyki macymoreliny u dzieci i młodzieży ani u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. W przypadku osób w podeszłym wieku dostępne są jedynie ograniczone dane farmakokinetyczne.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Przedkliniczne dane dotyczące farmakologii bezpieczeństwa stosowania, toksyczności powtarzanej dawki i badań genotoksyczności nie wskazują na szczególne zagrożenie dla ludzi. Nie przeprowadzono badań w celu oceny rakotwórczości i wpływu na rozrodczość i rozwój.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Krzemionka koloidalna bezwodna Krospowidon (typ A) Sacharyna sodowa bezwodna Stearylofumaran sodu 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności Nieotwarta saszetka Okres ważności saszetki wynosi 4 lata. Odtworzona zawiesina Zawiesinę należy podać w ciągu 30 minut po przygotowaniu. Resztki zawiesiny należy zutylizować zgodnie z miejscowymi przepisami. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Przechowywać w lodówce (2 °C – 8 °C). Warunki przechowywania produktu leczniczego po odtworzeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Jedna saszetka LDPE/Alu/LDPE/papier zawierająca 1817 mg granulatu umieszczona w kartoniku. Każdy kartonik zawiera 1 saszetkę.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Zawiesina musi być przygotowywana i podawana przez personel medyczny. Niezbędne elementy: GHRYVELIN saszetka, woda z kranu w dekanterze, szklany lub przezroczysty pojemnik z tworzywa sztucznego z podziałką, urządzenie do mieszania, strzykawka z podziałką 50 ml bez igły, szklanka Krok 1 Zważyć pacjenta. Krok 2 Określić liczbę saszetek potrzebnych do wykonania testu na podstawie masy ciała: dla pacjenta o masie ciała do 120 kg wymagana jest jedna saszetka, jeśli pacjent waży ponad 120 kg, wymagane będą dwie saszetki. Krok 3 Dodać wymaganą objętość wody w szklanym lub przezroczystym pojemniku z tworzywa sztucznego z podziałką. Rozpuścić całą zawartość saszetki w wodzie: jedną saszetkę w 120 ml, dwie saszetki w 240 ml, stosownie do potrzeb. Delikatnie mieszać zawiesinę przez 2 minuty (pozostanie niewielka ilość nierozpuszczonych cząstek nadająca zawiesinie lekką mętność).
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Dane farmaceutyczne
Zawiesinę należy mieszać do czasu, aż będzie lekko mętna, bez cząstek na dnie pojemnika. Zawiesinę należy ponownie wymieszać, kiedy część cząstek osadzi się na dnie pojemnika, na przykład po odstawieniu zawiesiny na pewien czas. Krok 4 Określić objętość zawiesiny potrzebnej w przypadku zalecanej dawki macymoreliny wynoszącej 0,5 mg/kg. Objętość zawiesiny w ml odpowiada masie ciała pacjenta wyrażonej w kg. Na przykład w przypadku pacjenta o masie ciała 70 kg wymagane będzie 70 ml zawiesiny macymoreliny. Zmierzyć wymaganą objętość przy użyciu strzykawki z podziałką o pojemności 50 ml bez igły. Przenieść odmierzoną ilość do szklanki. Krok 5 Podać pacjentowi do wypicia całą zawartość szklanki w ciągu 30 sekund. Po przygotowaniu zawiesinę należy zużyć w ciągu 30 minut. Wszelkie pozostałości mieszaniny nie mogą być przechowywane i należy je zutylizować. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Dane farmaceutyczne
Krok 6 Pobrać próbki krwi żylnej w celu oznaczenia hormonu wzrostu po upływie 45, 60 i 90 minut po podaniu. Krok 7 Przygotować próbki osocza lub surowicy i przesłać do laboratorium w celu oznaczenia poziomu hormonu wzrostu.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Myalepta 3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Myalepta 5,8 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Myalepta 11,3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Myalepta 3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Każda fiolka zawiera 3 mg metreleptyny*. Po rekonstytucji w 0,6 ml wody do wstrzykiwań (patrz punkt 6.6) każdy ml zawiera 5 mg metreleptyny. Myalepta 5,8 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Każda fiolka zawiera 5,8 mg metreleptyny*. Po rekonstytucji w 1,1 ml wody do wstrzykiwań (patrz punkt 6.6) każdy ml zawiera 5 mg metreleptyny. Myalepta 11,3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Każda fiolka zawiera 11,3 mg metreleptyny*. Po rekonstytucji w 2,2 ml wody do wstrzykiwań (patrz punkt 6.6) każdy ml zawiera 5 mg metreleptyny. *Metreleptyna to rekombinowany odpowiednik ludzkiego hormonu leptyny (wytwarzany w komórkach pałeczki okrężnicy (łac.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Escherichia coli ) przy wykorzystaniu technologii rekombinacji DNA do stworzenia rekombinowanej ludzkiej metionyloleptyny). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań (proszek do sporządzania płynu do wstrzykiwań). Biała liofilizowana grudka lub biały liofilizowany proszek.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Myalepta jest wskazany do stosowania jako dodatek do diety w ramach terapii zastępczej w leczeniu powikłań wynikających z niedoboru leptyny u pacjentów z lipodystrofią (LD):  z potwierdzoną wrodzoną uogólnioną LD (ang. Berardinelli-Seip syndrome) lub nabytą uogólnioną LD (ang. Lawrence syndrome), u pacjentów dorosłych i dzieci w wieku 2 lat i powyżej,  z potwierdzoną rodzinną LD częściową lub nabytą LD częściową (ang. Barraquer-Simons syndrome), u dorosłych i dzieci w wieku od 12 lat, u których standardowe leki nie zapewniły osiągnięcia odpowiedniej kontroli metabolicznej.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno zostać rozpoczęte i być monitorowane przez osobę należącą do personelu medycznego z doświadczeniem w diagnozowaniu i leczeniu zaburzeń metabolicznych. Dawkowanie Zalecaną dobową dawkę metreleptyny ustala się na podstawie masy ciała, zgodnie z Tabelą 1. W celu zapewnienia, że pacjenci i opiekunowie znają odpowiednią dawkę do wstrzyknięcia, lekarz wystawiający receptę powinien przepisać właściwą dawkę podaną zarówno w miligramach, jak i jej objętość w mililitrach. W celu uniknięcia błędów w stosowaniu tego produktu leczniczego, w tym przedawkowania, należy postępować zgodnie z poniższymi wytycznymi dotyczącymi obliczania dawki i dostosowania dawki. Podczas stosowania produktu leczniczego Myalepta, co 6 miesięcy, zaleca się skontrolowanie techniki jego podawania u pacjentów stosujących ten produkt leczniczy samodzielnie. Przy obliczaniu dawki należy zawsze stosować rzeczywistą masę ciała w momencie rozpoczęcia leczenia.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie
Tabela 1 Zalecana dawka metreleptyny

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

Masa ciała w punkcie początkowym Zalecana dawka początkowa (objętość wstrzyknięcia) Modyfikacje dawki (objętość wstrzyknięcia) Maksymalna dawka dobowa (objętośćwstrzyknięcia)
Mężczyźni i kobiety≤ 40 kg 0,06 mg/kg mc.(0,012 ml/kg mc.) 0,02 mg/kg mc.(0,004 ml/kg mc.) 0,13 mg/kg mc.(0,026 ml/kg mc.)
Mężczyźni > 40 kg 2,5 mg(0,5 ml) 1,25 mg (0,25 ml) do2,5 mg (0,5 ml) 10 mg(2 ml)
Kobiety > 40 kg 5 mg(1 ml) 1,25 mg (0,25 ml) do2,5 mg (0,5 ml) 10 mg(2 ml)

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie
Dostosowanie dawki Na podstawie odpowiedzi klinicznej (np. niewłaściwego wyrównania metabolicznego) lub innych wskazań (np. problemów z tolerancją, nadmierną utratą masy ciała, zwłaszcza u dzieci i młodzieży) dawka może zostać zmniejszona lub zwiększona do dawki maksymalnej opisanej w Tabeli 1. Maksymalna tolerowana dawka może być mniejsza od maksymalnej dawki dobowej wymienionej w Tabeli 1, o czym świadczy nadmierna utrata masy ciała, nawet jeśli odpowiedź metaboliczna jest niekompletna. Minimalna odpowiedź kliniczna jest zdefiniowana jako:  zmniejszenie stężenia hemoglobiny glikowanej (HbA1c) o co najmniej 0,5% lub zmniejszenie zapotrzebowania na insulinę o co najmniej 25%, i (lub)  zmniejszenie stężenia triglicerydów o co najmniej 15%. W przypadku braku odpowiedzi klinicznej po 6 miesiącach od rozpoczęcia leczenia lekarz powinien upewnić się, że pacjent postępuje zgodnie z techniką podawania tego produktu leczniczego, otrzymuje odpowiednią dawkę i przestrzega zaleceń dietetycznych.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie
Należy rozważyć zwiększenie dawki zanim przerwie się leczenie produktem. U pacjentów dorosłych i dzieci można brać pod uwagę zwiększenie dawki metreleptyny na podstawie niekompletnej odpowiedzi klinicznej po co najmniej 6 miesiącach leczenia, umożliwiając zmniejszenie dawki jednocześnie przyjmowanej insuliny, doustnego leku przeciwcukrzycowego i (lub) leku zmniejszającego stężenie lipidów. Zmniejszenie stężenia HbA1c i triglicerydów może nie być obserwowane u dzieci, ponieważ zaburzenia metaboliczne mogą nie być obecne w momencie rozpoczęcia leczenia. Przewiduje się, że u większości dzieci konieczne będzie stosowanie dawki zwiększającej się z każdym dodatkowym kilogramem masy ciała, zwłaszcza u dzieci w okresie dojrzewania. Możliwe jest nasilanie się nieprawidłowości w stężeniu triglicerydów i HBA1c, co może wiązać się z koniecznością zwiększenia dawki. U dzieci bez zaburzeń metabolicznych należy modyfikować dawkę głównie w związku ze zmianą masy ciała.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie
Nie należy zwiększać dawki częściej niż raz na cztery tygodnie. Zmniejszanie dawki wskutek utraty masy ciała można przeprowadzać w odstępach tygodniowych. U pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Myalepta i leki przeciwcukrzycowe istnieje ryzyko wystąpienia hipoglikemii. Na początkowych etapach leczenia może być konieczne znaczne zmniejszenie dawki o 50% lub więcej w stosunku do zapotrzebowania na insulinę w punkcie początkowym. U niektórych pacjentów, po ustabilizowaniu zapotrzebowania na insulinę, mogą być również konieczne modyfikacje dawek innych leków przeciwcukrzycowych w celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia hipoglikemii (patrz punkt 4.4 i 4.8). Przerwanie leczenia u pacjentów narażonych na zapalenie trzustki W przypadku przerwania leczenia produktem leczniczym Myalepta u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia zapalenia trzustki (np.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie
zapalenie trzustki w wywiadzie, ciężka hipertriglicerydemia) zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w okresie dwóch tygodni w połączeniu ze stosowaniem diety niskotłuszczowej. W okresie zmniejszania dawki należy kontrolować stężenie triglicerydów oraz rozważyć rozpoczęcie stosowania lub modyfikację dawki produktów leczniczych obniżających stężenie lipidów. W przypadku wystąpienia objawów podmiotowych lub przedmiotowych wskazujących na zapalenie trzustki należy przeprowadzić odpowiednią ocenę kliniczną (patrz punkt 4.4). Pominięta dawka W przypadku pominięcia dawki przez pacjenta należy podać dawkę natychmiast po zauważeniu, że została pominięta, a następnego dnia wznowić normalny schemat dawkowania. Szczególne populacje Pacjenci w podeszłym wieku Badania kliniczne metreleptyny nie obejmowały wystarczającej liczby pacjentów w wieku co najmniej 65 lat, by określić, czy pacjenci w podeszłym wieku wykazują inną odpowiedź niż młodsi pacjenci.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie
Generalnie, dawki dla pacjentów w podeszłym wieku należy dobierać i modyfikować z zachowaniem ostrożności, chociaż nie zaleca się żadnego konkretnego dostosowania dawki. Zaburzenia czynności nerek i wątroby Nie badano metreleptyny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Nie można przedstawić żadnych zaleceń dotyczących dawkowania. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności metreleptyny u dzieci w wieku od 0 do 2 lat z lipodystrofią uogólnioną oraz u dzieci w wieku od 0 do 12 lat z lipodystrofią częściową. Bardzo ograniczone dane są dostępne w przypadku dzieci, szczególnie w wieku poniżej 6 lat, z uogólnioną LD. Sposób podawania Podanie podskórne. Osoby należące do personelu medycznego powinny zapewnić pacjentom i opiekunom szkolenie z rozpuszczania produktu i odpowiedniej techniki wstrzyknięcia podskórnego w celu uniknięcia wstrzyknięcia domięśniowego u pacjentów z minimalną ilością podskórnej tkanki tłuszczowej.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie
Pacjenci lub opiekunowie powinni przygotować i podać pierwszą dawkę produktu leczniczego pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego. Wstrzyknięcia należy wykonywać codziennie o tej samej porze. Wstrzyknięcia można wykonywać o dowolnej godzinie w ciągu dnia bez względu na pory spożywania posiłków. Przygotowany roztwór należy wstrzykiwać do tkanki na brzuchu, udzie lub ramieniu. Pacjentom zaleca się wybieranie codziennie innego miejsca wstrzyknięcia w przypadku wstrzyknięć wykonywanych w tym samym obszarze ciała. Dawki przekraczające 1 ml można podawać w dwóch wstrzyknięciach (równy podział całkowitej dawki dobowej) w celu zminimalizowania potencjalnego dyskomfortu w miejscu wstrzyknięcia wynikającego z objętości iniekcji. W przypadku podziału dawki ze względu na jej objętość obie części dawki można podawać jedna po drugiej w różnych miejscach wstrzyknięcia. W przypadku przepisywania małych dawek/objętości (np.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie
u dzieci) po pobraniu wymaganej dawki fiolki będą pozostawać niemal całkowicie wypełnione produktem leczniczym. Pozostały przygotowany produkt należy wyrzucić po użyciu. Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6 oraz informacje przeznaczone dla pacjentów zamieszczone w ulotce dla pacjenta (punkt 7). Tabela 2 Obliczanie dawki początkowej

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

Masa ciała i płeć Obliczanie dawki początkowej
W przypadku mężczyzn i kobiet≤ 40 kg oraz dawki podawanej raz na dobę Masa ciała (kg) x 0,06 mg/kg = indywidualna dobowa dawka początkowa pacjenta w mgMasa ciała (kg) x 0,012 ml/kg = indywidualna dobowa początkowa objętość wstrzykiwań w mlPrzykład:U pacjenta o masie ciała 25 kg rozpoczyna się stosowanie produktu leczniczego Myalepta w dawce 0,06 mg/kg. Indywidualna dawka pacjenta= 1,5 mg. U pacjenta o masie ciała 25 kg rozpoczyna się stosowanie produktu leczniczego Myalepta w dawce 0,012 ml/kg = 0,3 ml roztworuMyalepta do wstrzyknięcia.
W przypadku mężczyzn > 40 kg oraz dawki podawanejraz na dobę Dawka podawana raz na dobę u danego pacjenta w mg = 2,5 mg Objętość wstrzyknięcia dawki podawanej raz na dobę = 0,5 ml
W przypadku kobiet> 40 kg oraz dawki podawanej raz na dobę Dawka podawana raz na dobę u danego pacjenta w mg = 5 mg Objętość wstrzyknięcia dawki podawanej raz na dobę = 1 ml

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie
Tabela 3 Strzykawka wymagana do rozpuszczenia produktu leczniczego Myalepta w wodzie do wstrzykiwań

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

Strzykawka Rozmiar i długość igły
Myalepta 3 mg proszek do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
1,0 ml rozmiar 21 Gigła 40 mm
Myalepta 5,8 mg proszek do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
3,0 ml rozmiar 21 Gigła 40 mm
Myalepta 11,3 mg proszek do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
3,0 ml rozmiar 21 GIgła 40 mm

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie
Tabela 4 Wymagana strzykawka do podawania produktu leczniczego Myalepta według dawki

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

Strzykawka Rozmiar i długość igły Przedział dawki produktu leczniczego Myalepta do podania
Strzykawkainsulinowa 0,3 ml U-100 Rozmiar 31 GIgła 8 mm Dla dawek:≤ 1,5 mg/≤ 0,3 ml objętość dobowa
1,0 ml Rozmiar 30 GIgła 13 mm Dla dawek:> 1,5 mg-5 mg/0,3-1,0 ml objętość dobowa
2,5 ml Rozmiar 30 GIgła 13 mm Dla dawek:> 5 mg-10 mg/> 1,0 ml objętość dobowa

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie
U pacjentów o masie ciała nieprzekraczającej 40 kg do obliczania dawki należy wykorzystać rzeczywistą masę ciała w momencie rozpoczęcia leczenia; w odniesieniu do pacjentów z tej grupy o masie ciała nieprzekraczającej 25 kg, patrz Tabela 5 w celu zapoznania się z dawką początkową. Tabela 5 Tabela przeliczeniowa dla strzykawki insulinowej 0,3 ml U100

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

Masa ciała dziecka Dawka produktu leczniczego Myalepta Rzeczywista ilość roztworu* Ilość roztworu w zaokrągleniu „Jednostkowa” objętość do podania w strzykawce 0,3 ml
9 kg 0,54 mg 0,108 ml 0,10 ml 10
10 kg 0,60 mg 0,120 ml 0,12 ml 12
11 kg 0,66 mg 0,132 ml 0,13 ml 13
12 kg 0,72 mg 0,144 ml 0,14 ml 14
13 kg 0,78 mg 0,156 ml 0,15 ml 15
14 kg 0,84 mg 0,168 ml 0,16 ml 16
15 kg 0,90 mg 0,180 ml 0,18 ml 18
16 kg 0,96 mg 0,192 ml 0,19 ml 19
17 kg 1,02 mg 0,204 ml 0,20 ml 20
18 kg 1,08 mg 0,216 ml 0,21 ml 21
19 kg 1,14 mg 0,228 ml 0,22 ml 22
20 kg 1,20 mg 0,240 ml 0,24 ml 24
21 kg 1,26 mg 0,252 ml 0,25 ml 25
22 kg 1,32 mg 0,264 ml 0,26 ml 26
23 kg 1,38 mg 0,276 ml 0,27 ml 27
24 kg 1,44 mg 0,288 ml 0,28 ml 28
25 kg 1,50 mg 0,300 ml 0,30 ml 30

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie
*Uwaga: dawkę początkową i przyrosty dawki należy zaokrąglać w dół z dokładnością do 0,01 ml Dawkę produktu leczniczego Myalepta podawaną raz na dobę można zwiększać o wartość przyrostu podaną w Tabeli 6 do maksymalnej dawki dobowej. Tabela 6 Obliczanie modyfikacji dawki

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

Właściwy sposóbmodyfikacji dawki (jeżeli konieczne) Działanie
Mężczyźni ikobiety ≤ 40 kg Masa ciała (kg) x 0,02 mg/kg = wielkość dostosowania dawki w mgCałkowita objętość dobowa do wstrzyknięcia to dawka całkowita w mg podzielona przez 5.Przykład: U pacjenta o masie 15 kg rozpoczyna się leczenie produktem leczniczym Myalepta w dawce 0,06 mg/kg mc. Indywidualna dawka pacjenta = 0,9 mg. Przyrost dawki rzędu 0,02 mg/kg mc. powoduje zwiększenie dawki dobowej do 0,08 mg/kg mc. = 1,2 mg. Całkowita objętośćdobowa do wstrzyknięcia to dawka całkowita w mg podzielona przez 5, co w tym przypadku wynosi 1,2 mg / 5 = 0,24 ml i równa się 24 jednostkom w strzykawce insulinowej 0,3 ml.Maksymalna dawka dobowa u mężczyzn i kobiet wynosi 0,13 mg/kg mc. lub 0,026 ml/kg mc. objętości wstrzyknięcia.
Mężczyźni ikobiety > 40 kg U wszystkich pacjentów o masie ciała przekraczającej 40 kg stopniowy przyrost dobowej objętości wstrzyknięcia wyniósłby 1,25 mg lub 0,25 ml.Całkowita objętość dobowa do wstrzyknięcia to dawka całkowita w mg podzielona przez 5.Przykład: U pacjenta rozpoczyna się leczenie produktem leczniczym Myalepta w dobowej dawce 2,5 mg. Przyrost dawki rzędu 1,25 mg zwiększa dawkę dobową do 3,75 mg.Całkowita objętość dobowa do wstrzyknięcia to 3,75 mg/5 = 0,75 ml.Maksymalna dawka dobowa u mężczyzn i u kobiet wynosi 10 mg lub 2 ml objętości wstrzyknięcia.

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Dane pochodzące z badań klinicznych nie potwierdzają bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności u pacjentów z lipodystrofią związaną z HIV. Reakcje nadwrażliwości Zgłaszano występowanie uogólnionej nadwrażliwości (np. anafilaksji, pokrzywki lub wysypki uogólnionej) u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Myalepta (patrz punkt 4.8). Reakcje anafilaktyczne mogą występować bezpośrednio po podaniu tego produktu leczniczego. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej lub innej ciężkiej reakcji alergicznej należy natychmiast i trwale przerwać stosowanie produktu leczniczego oraz rozpocząć odpowiednie leczenie. Ostre zapalenie trzustki związane z przerwaniem leczenia produktem leczniczym Myalepta Nieprzestrzeganie schematu dawkowania lub nagłe przerwanie stosowania produktu leczniczego Myalepta może skutkować nasileniem hipertriglicerydemii i wystąpieniem powiązanego zapalenia trzustki, w szczególności u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia zapalenia trzustki (np.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Specjalne środki ostrozności
zapalenie trzustki w wywiadzie, ciężka hipertriglicerydemia) (patrz punkt 4.8). W przypadku rozwoju zapalenia trzustki u pacjenta w okresie leczenia metreleptyną zaleca się dalsze, nieprzerwane podawanie metreleptyny, ponieważ nagłe zaprzestanie leczenia może wywołać zaostrzenie choroby. Jeśli konieczne jest przerwanie leczenia metreleptyną z jakiegokolwiek powodu, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w okresie dwóch tygodni w połączeniu ze stosowaniem diety niskotłuszczowej, patrz punkt 4.2. W okresie stopniowego zmniejszania dawki należy kontrolować stężenie triglicerydów oraz rozważyć rozpoczęcie stosowania lub dostosowanie dawki produktów leczniczych obniżających stężenie lipidów, jeśli jest to konieczne. W przypadku wystąpienia objawów podmiotowych lub przedmiotowych wskazujących na zapalenie trzustki należy przeprowadzić odpowiednią ocenę kliniczną.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Specjalne środki ostrozności
Hipoglikemia w trakcie równoczesnego stosowania insuliny i innych leków przeciwcukrzycowych U pacjentów leczonych produktem leczniczym Myalepta, którzy otrzymują leki przeciwcukrzycowe, w szczególności insulinę lub leki zwiększające wydzielanie insuliny (np. sulfonylomoczniki), istnieje ryzyko występowania hipoglikemii. Znaczne zmniejszenie dawki o co najmniej 50% lub więcej w stosunku do zapotrzebowania na insulinę w punkcie początkowym może być konieczne w ciągu pierwszych dwóch tygodni leczenia. Po ustabilizowaniu zapotrzebowania na insulinę, u niektórych pacjentów, może być również konieczne dostosowanie dawek innych leków przeciwcukrzycowych w celu minimalizacji ryzyka wystąpienia hipoglikemii. U pacjentów równocześnie leczonych insuliną, szczególnie w dużych dawkach, bądź lekami zwiększającymi wydzielanie insuliny, lub otrzymujących leczenie skojarzone, należy bardzo dokładnie kontrolować stężenie glukozy we krwi.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zalecić pacjentom i opiekunom zwracanie uwagi na objawy podmiotowe i przedmiotowe hipoglikemii. W badaniach klinicznych hipoglikemię leczono poprzez spożycie pokarmu lub napoju oraz modyfikację dawki leku przeciwcukrzycowego. W przypadku epizodów hipoglikemii o łagodnym przebiegu można rozważyć podanie pokarmu jako alternatywę dla modyfikacji dawki leków przeciwcukrzycowych zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego. U pacjentów przyjmujących insulinę (lub inne produkty lecznicze podawane podskórnie) równocześnie z produktem leczniczym Myalepta zaleca się rotację miejsc wstrzyknięcia. Chłoniak T-komórkowy W badaniach klinicznych zgłaszano przypadki występowania chłoniaka T-komórkowego (patrz punkt 4.8) w okresie stosowania metreleptyny. Nie ustalono związku przyczynowego między stosowaniem produktu leczniczego a rozwojem i (lub) progresją chłoniaka.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Specjalne środki ostrozności
Korzyści i zagrożenia wynikające z leczenia należy dokładnie rozważyć u pacjentów z nabytą lipodystrofią uogólnioną lub u pacjentów z istotnymi zaburzeniami hematologicznymi (w tym leukopenią, neutropenią, zaburzeniami dotyczącymi szpiku kostnego, chłoniakiem i (lub) powiększeniem węzłów chłonnych). Immunogenność W badaniach klinicznych przeciwciała przeciwko lekowi (ang. antidrug antibodies, ADA ) skierowane przeciwko metreleptynie występowały bardzo często (88%) u pacjentów. Działanie blokujące reakcji zachodzącej pomiędzy metreleptyną a receptorem rekombinowanej leptyny obserwowano w badaniu in vitro we krwi u większości pacjentów, jednak nie można było wyraźnie ustalić wpływu na skuteczność metreleptyny (patrz punkt 4.8). Chociaż nie zostało to potwierdzone w badaniach klinicznych, neutralizujące działanie przeciwciał może teoretycznie wpływać na aktywność leptyny endogennej.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Specjalne środki ostrozności
Poważne i ciężkie zakażenia U pacjentów z poważnymi i ciężkimi zakażeniami stosowanie metreleptyny należy kontynuować wyłącznie wedle zaleceń lekarza przepisującego. Nie można wykluczyć związku pomiędzy pojawieniem się działania blokującego przeciwko metreleptynie a poważnymi i ciężkimi zakażeniami (patrz punkt 4.8). Choroby autoimmunologiczne U niektórych pacjentów leczonych produktem leczniczym Myalepta obserwowano progresję/zaostrzenia zaburzeń autoimmunologicznych, w tym ciężkie autoimmunologiczne zapalenie wątroby, jednak nie ustalono związku przyczynowego między leczeniem metreleptyną a progresją choroby autoimmunologicznej. Zaleca się bardzo dokładne kontrolowanie pod kątem zaostrzeń zasadniczej choroby autoimmunologicznej (nagłe pojawienie się ciężkich objawów). U pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi należy dokładnie rozważyć potencjalne korzyści i zagrożenia związane z leczeniem produktem leczniczym Myalepta.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciąża W związku z przywróceniem uwalniania hormonu luteinizującego może nastąpić nieplanowane zajście w ciążę (patrz punkt 4.6). Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej dawce, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji u ludzi. Leptyna należy do cytokin i wykazuje zdolność wpływania na proces tworzenia enzymów cytochromu P450 (CYP450). Ponieważ nie można wykluczyć, że metreleptyna może zmniejszyć ekspozycję na substraty CYP3A poprzez indukowanie aktywności enzymu, skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych może być zmniejszona w przypadku ich równoczesnego stosowania z metreleptyną (patrz punkt 4.6). Dlatego w okresie leczenia należy rozważyć stosowanie dodatkowych niehormonalnych środków antykoncepcyjnych. Wpływ metreleptyny na enzymy CYP450 może być klinicznie istotny dla substratów CYP450 o wąskim indeksie terapeutycznym, w przypadku których dawka jest dostosowywana indywidualnie. Po rozpoczęciu lub przerwaniu leczenia metreleptyną u pacjentów leczonych tego rodzaju środkami należy terapeutycznie kontrolować wpływ (np. warfaryny) lub stężenia leków (np.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Interakcje
cyklosporyny lub teofiliny) i w razie konieczności, dostosować indywidualnie dawkę takiego leku. Podczas rozpoczynania leczenia produktem leczniczym Myalepta istnieje ryzyko wystąpienia hipoglikemii u pacjentów przyjmujących leki przeciwcukrzycowe, w szczególności insulinę lub leki zwiększające wydzielanie insuliny (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Pacjentki w wieku rozrodczym należy poinformować o konieczności stosowania odpowiedniej antykoncepcji podczas leczenia metreleptyną, o ile jest to konieczne. Jednoczesne podawanie leku Myalepta z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi może zmniejszać biodostępność hormonalnych środków antykoncepcyjnych (patrz punkt 4.5). Kobiety należy poinformować o konieczności stosowania alternatywnej, niehormonalnej metody antykoncepcji w przypadku, gdy produkt leczniczy Myalepta jest stosowany jednocześnie z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi. Ciąża Nie zaleca się stosowania produktu Myalepta w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. U pacjentek narażonych na działanie metreleptyny w okresie ciąży zgłaszano poronienia, martwe urodzenia i porody przedwczesnej, chociaż obecnie nie ma żadnych dowodów wskazujących na związek przyczynowy z leczeniem.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Karmienie piersią Nie wiadomo, czy metreleptyna/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Leptyna endogenna jest obecna w mleku kobiecym. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie produktu Myalepta biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Istnieją dane wskazujące, że metreleptyna może zwiększać płodność, w związku z działaniem na hormon luteinizujący, z możliwością nieplanowanego zajścia w ciążę (patrz punkt 4.4). Badania na zwierzętach nie wykazały żadnego negatywnego wpływu na płodność u samców lub samic (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Myalepta wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, gdyż powoduje uczucie zmęczenia i zawroty głowy.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W badaniach klinicznych metreleptynę otrzymało łącznie 148 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną lub częściową. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności były analizowane w podgrupie pacjentów w wieku co najmniej 12 lat z częściową LD charakteryzujących się stężeniem leptyny < 12 ng/ml przy stężeniu TG ≥ 5,65 mmol/l i (lub) stężeniu HbA1c ≥ 8%. Działania niepożądane zgłaszane u pacjentów z lipodystrofią uogólnioną oraz w tej podgrupie pacjentów z lipodystrofią częściową wymieniono w Tabeli 7. Dodatkowo przedstawiono również działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Działania niepożądane najczęściej występujące w badaniach klinicznych obejmują hipoglikemię (14%) i zmniejszenie masy ciała (17%).
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Działania niepożądane
Lista działań niepożądanych w tabeli Działania niepożądane sklasyfikowano zgodnie z terminologią przyjętą przez MedDRA według układów i narządów oraz bezwzględnej częstości występowania. Częstość występowania zdefiniowano jako: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 to < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Ze względu na liczbę pacjentów z uogólnioną lub częściową lipodystrofią leczonych w ramach badań klinicznych, niemożliwe jest wykrycie z całą pewnością zdarzeń występujących z częstością na poziomie < 1%. Tabela 7 Działania niepożądane zgłaszane u więcej niż 1 pacjenta leczonego produktem leczniczym Myalepta w ramach badań klinicznych prowadzonych u pacjentów z uogólnioną LD i w podgrupie z lipodystrofią częściową oraz po wprowadzeniu tego produktu leczniczego do obrotu

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Częstość nieznana*
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze grypa, zapalenie płuc
Zaburzenia układu immunologicznego reakcja anafilaktyczna
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania hipoglikemia zmniejszenie apetytu cukrzyca, hiperfagia, insulinooporność
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy
Zaburzenia serca tachykardia
Zaburzenia naczyniowe zakrzepica żył głębokich
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia kaszel, duszność, wysięk opłucnowy
Zaburzenia żołądka i jelit ból brzucha, nudności ból brzucha,biegunka, zapalenie trzustki, wymioty
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej łysienie świąd, wysypka, pokrzywka
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej ból stawów, ból mięśni
Zaburzenia układu rozrodczego ipiersi krwotok miesiączkowy
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zmęczenie, zasinienie w miejscu wstrzyknięcia, rumień w miejscu wstrzyknięcia, reakcja w miejscu wstrzyknięcia zwiększenie tkanki tłuszczowej, krwotok w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, świąd w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, złe samopoczucie,obrzęk obwodowy
Badania diagnostyczne zmniejszenie masy ciała przeciwciała neutralizujące nieprawidłowe stężenie glukozy we krwi, wzrost stężenia triglicerydów we krwi, obecność swoistych przeciwciał przeciwko lekowi, wzrost stężenia hemoglobiny glikowanej, zwiększenie masyciała

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Działania niepożądane
*Globalne doświadczenie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu Omówienie wybranych działań niepożądanych Ostre zapalenie trzustki związane z przerwaniem leczenia metreleptyną W badaniach klinicznych u 6 pacjentów (w tym 4 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną i 2 pacjentów z lipodystrofią częściową) wystąpiło zapalenie trzustki zaistniałe w trakcie leczenia. Wszyscy pacjenci mieli zapalenie trzustki w wywiadzie i hipertriglicerydemię. Podejrzewa się, że nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym lub dawkowanie produktu leczniczego niezgodne ze schematem podania miało wpływ na wystąpienie zapalenia trzustki u 2 pacjentów. Przypuszcza się, że mechanizm zapalenia trzustki u tych pacjentów był rezultatem hipertriglicerydemii i, co za tym idzie, zwiększonego ryzyka wystąpienia zapalenia trzustki w warunkach przerwania skutecznego leczenia hipertriglicerydemii.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Działania niepożądane
Hipoglikemia Metreleptyna może zmniejszać oporność na insulinę u pacjentów z cukrzycą, powodując wystąpienie hipoglikemii u pacjentów z lipodystrofią i współwystępującą cukrzycą. Hipoglikemia, uznawana za powiązaną z leczeniem metreleptyną, występowała u 14,2% badanych pacjentów. Wszystkie przypadki zgłoszenia hipoglikemii u pacjentów z lipodystrofią uogólnioną i w podgrupie pacjentów z LD częściową miały przebieg łagodny bez wystąpienia objawów lub następstw klinicznych. Ogółem, większość epizodów hipoglikemii można było wyleczyć poprzez spożycie pokarmu, a tylko w stosunkowo niewielu przypadkach zaszła konieczności modyfikacji dawkowania leku przeciwcukrzycowego. Chłoniak T-komórkowy W badaniach klinicznych zgłoszono trzy przypadki chłoniaka T-komórkowego podczas stosowania metreleptyny. U wszystkich trzech pacjentów występowała nabyta lipodystrofia uogólniona. U dwóch z tych pacjentów rozpoznano chłoniaka z obwodowych komórek T w okresie przyjmowania produktu leczniczego.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Działania niepożądane
Obaj pacjenci mieli upośledzoną odporność i istotne zaburzenia hematologiczne, w tym ciężkie zaburzenia szpiku kostnego, przed rozpoczęciem leczenia. U dziecka otrzymującego produkt leczniczy, u którego nie występowały zaburzenia hematologiczne przed rozpoczęciem leczenia, zgłoszono odrębny przypadek wystąpienia chłoniaka anaplastycznego z dużych komórek. Immunogenność W badaniach klinicznych (badania NIH 991265/20010769 oraz FHA101) odsetek ADA w przypadku pacjentów z uogólnioną LD i LD częściową uczestniczących w badaniach i na podstawie dostępnych danych wynosił 88% (65 spośród 74 pacjentów). Działanie blokujące reakcji zachodzącej pomiędzy metreleptyną a receptorem rekombinowanej leptyny obserwowano w badaniu in vitro we krwi u większości pacjentów (98 spośród 102 pacjentów, czyli 96%), jednak nie można było wyraźnie ustalić wpływu na skuteczność metreleptyny (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Działania niepożądane
U 5 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną wystąpiły poważne lub ciężkie zakażenia, które były tymczasowo powiązane z > 80% aktywnością blokującą przeciwko metreleptynie. Zdarzenia te obejmowały: 1 epizod poważnego i ciężkiego zapalenia wyrostka robaczkowego u 1 pacjenta, 2 epizody poważnego i ciężkiego zapalenia płuc u pacjentów, pojedynczy epizod poważnej i ciężkiej posocznicy oraz niezagrażającego życiu, ciężkiego zapalenia dziąseł u 1 pacjenta, a także 6 epizodów poważnej i ciężkiej posocznicy lub bakteriemii oraz 1 epizod niezagrażającego życiu, ciężkiego zapalenia ucha u 1 pacjenta. Jedno poważne i ciężkie zapalenie wyrostka robaczkowego było tymczasowo powiązane z aktywnością blokującą działanie skierowane przeciwko metreleptynie u pacjenta z lipodystrofią częściową, który nie należał do podgrupy pacjentów z lipodystrofią częściową.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Działania niepożądane
Chociaż były one powiązane tymczasowo, nie jest możliwe jednoznaczne potwierdzenie lub zaprzeczenie bezpośredniego związku z leczeniem metreleptyną na podstawie obecnie dostępnych dowodów. U pacjentów z lipodystrofią, u których występowały aktywność blokująca przeciwko metreleptynie i równoczesne zakażenia, uzyskano odpowiedź na standardowe leczenie (patrz punkt 4.4). Reakcje w miejscu wstrzyknięcia Reakcje w miejscu wstrzyknięcia zgłaszano u 3,4% pacjentów z lipodystrofią leczonych metreleptyną. Wszystkie przypadki zgłoszone w ramach badań klinicznych u pacjentów z lipodystrofią miały przebieg łagodny lub umiarkowanie ciężki i w żadnych z nich nie przerwano leczenia. Większość przypadków wystąpiła w pierwszych 1-2 miesiącach po rozpoczęciu leczenia. Dzieci i młodzież W dwóch zakończonych badaniach klinicznych (NIH 991265/20010769 oraz FHA101) uczestniczyło 52 dzieci (4 w podgrupie pacjentów z lipodystrofią częściową i 48 z lipodystrofią uogólnioną) zakwalifikowanych i otrzymujących metreleptynę.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Działania niepożądane
Dostępne są ograniczone dane kliniczne dla dzieci w wieku poniżej 2 lat w grupie pacjentów z lipodystrofią uogólnioną i dzieci w wieku poniżej 12 lat w grupie pacjentów z lipodystrofią częściową. Generalnie bezpieczeństwo stosowania i tolerancja metreleptyny są podobne u dzieci i u pacjentów dorosłych. U pacjentów z lipodystrofią uogólnioną ogólna częstość występowania działań niepożądanych była podobna, niezależnie od wieku. Poważne działania niepożądane zgłaszano u 2 pacjentów, nasilenie nadciśnienia tętniczego i rozwój chłoniaka anaplastycznego z dużych komórek. U pacjentów z lipodystrofią częściową, ocena w grupach wiekowych jest ograniczona ze względu na małą liczebność próby. U dzieci i młodzieży z podgrupy pacjentów z lipodystrofią częściową nie zgłaszano żadnych działań niepożądanych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie W jednym przypadku po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu niemowlę było narażone na dziesięciokrotne przedawkowanie metreleptyny przez okres 8 miesięcy. W tym przypadku przedłużone przedawkowanie było związane z ciężką anoreksją powodującą niedobór witamin i cynku, niedokrwistość wywołaną niedoborem żelaza, niedożywienie białkowo-energetyczne i słaby przyrost masy ciała, które ustąpiły po wdrożeniu leczenia wspomagającego i dostosowaniu dawki. W przypadku przedawkowania należy bardzo dokładnie obserwować czy u pacjenta występują objawy podmiotowe lub przedmiotowe działań niepożądanych i rozpocząć leczenie wspomagające.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne produkty lecznicze działające na przewód pokarmowy i metabolizm, aminokwasy i ich pochodne, kod ATC: A16AA07 Mechanizm działania Metreleptyna imituje fizjologiczne właściwości leptyny poprzez wiązanie się z receptorem ludzkiej leptyny i jej aktywowanie. Receptor ten należy do rodziny receptorów cytokin klasy I, które przesyłają sygnały w szlaku transdukcji JAK/STAT. Badania przeprowadzono wyłącznie w odniesieniu do działania metabolicznego metreleptyny. Nie przewiduje się żadnego oddziaływania na rozmieszczenie tłuszczu podskórnego. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania metreleptyny oceniono w otwartym badaniu bez grupy kontrolnej (badanie NIH 991265/20010769) przeprowadzonym na pacjentach z wrodzoną lub nabytą lipodystrofią albo rodzinną lub nabytą lipodystrofią częściową.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci kwalifikowali się do włączenia do badania, jeżeli byli w wieku powyżej 6 miesięcy ze stężeniem leptyny < 12 ng/ml, oraz mieli co najmniej 1 z następujących 3 zaburzeń metabolicznych: • obecność cukrzycy, lub • stężenie insuliny na czczo > 30 μU/ml, lub • stężenie triglicerydów na czczo > 2,26 mmol/l lub zwiększone stężenie triglicerydów po posiłku > 5,65 mmol/l. Równorzędne główne punkty końcowe dotyczące skuteczności zdefiniowano w tym badaniu jako: • zmiana rzeczywista stężenia HbA1c po 12 miesiącach od rozpoczęcia leczenia w porównaniu do wartości w punkcie początkowym, oraz • zmiana procentowa stężenia triglicerydów w surowicy na czczo po 12 miesiącach od rozpoczęcia leczenia w porównaniu do wartości w punkcie początkowym. Badanie NIH 991265/20010769 trwało ponad 14 lat, przy czym oceny pierwszorzędowych punktów końcowych dotyczących skuteczności dokonano zarówno u pacjentów z lipodystrofią uogólnioną i u pacjentów z lipodystrofią częściową po upływie 12 miesięcy od rozpoczęcia leczenia.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu NIH przeprowadzono analizę różnych schematów dawkowania, której rezultatem są zalecenia dotyczące dawkowania przedstawione w punkcie 4.2. Równoczesne schematy dawkowania leków przeciwcukrzycowych i leków obniżających stężenie lipidów nie były stosowane stale w okresie badania, ale przeprowadzone analizy nie wykazały żadnej istotnej różnicy w skuteczności u pacjentów, u których nie zwiększono dawki ani nie uzupełniono podawanych leków przeciwcukrzycowych lub leków obniżających stężenie lipidów, w porównaniu do całej badanej populacji. Lipodystrofia uogólniona Spośród 66 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną włączonych do badania, 45 (68%) pacjentów miało wrodzoną lipodystrofię uogólnioną a 21 (32%) pacjentów miało nabytą lipodystrofię uogólnioną. Ogółem, 51 (77%) pacjentów stanowiły kobiety, 31 (47%) pacjentów było rasy kaukaskiej, 11 (17%) pacjentów było rasy latynoskiej i 16 (24%) pacjentów było rasy czarnej.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana wieku w punkcie początkowym wynosiła 15 lat (zakres: 1-68 lat), przy czym 45 (68%) pacjentów było w wieku nieprzekraczającym 18 lat. Mediana stężenia leptyny na czczo w punkcie początkowym wynosiła 1,0 ng/ml u mężczyzn (zakres: 0,3–3,3 ng/ml) oraz 1,1 ng/ml u kobiet (zakres: 0,2-5,3 ng/ml), co oznaczono metodą radioimmunologiczną (LINCO RIA). Mediana czasu trwania leczenia wyniosła 4,2 lata (zakres: 3,4 miesiąca–13,8 lat). Produkt leczniczy podawano podskórnie raz na dobę lub dwa razy na dobę (w dwóch równych dawkach). Ważona średnia dawka dobowa (tj. średnia dawka obliczana z uwzględnieniem czasu trwania leczenia w różnych dawkach) u 48 pacjentów z masą ciała w punkcie początkowym przekraczającą 40 kg wynosiła 2,6 mg u mężczyzn i 5,2 mg u kobiet w pierwszym roku leczenia oraz 3,7 mg u mężczyzn i 6,5 mg u kobiet w całym okresie badania.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U 18 pacjentów o masie ciała w punkcie początkowym nieprzekraczającej 40 kg, ważona średnia dawka dobowa wynosiła 2,0 mg u mężczyzn i 2,3 mg u kobiet w pierwszym roku leczenia oraz 2,5 mg u mężczyzn i 3.2 mg u kobiet w całym okresie badania. Tabela 8 Pierwszorzędowe punkty końcowe w otwartym badaniu bez grupy kontrolnej (NIH 991265/20010769) u ocenianych pacjentów z lipodystrofią uogólnioną leczonych metreleptyną po upływie 12 miesięcy od rozpoczęcia leczenia

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Parametr n Wartość w punkcie początkowym Zmiana w stosunku do wartości w punkcie początkowym po upływie 12 miesięcy od rozpoczęcia leczenia
HbA1c (%) 59
Średnia (SD) 8,6 (2,33) -2,2 (2,15)
Wartość p < 0,001
Triglicerydy na czczo (mmol/l) 58
Średnia (SD) 14,7 (25,6) -32,1% (71,28)
Wartość p 0,001

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
SD = odchylenie standardowe Spośród 45 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną, u których stężenie HbA1c w punkcie początkowym wynosiło 7% lub więcej i dla których dane były dostępne w 12 miesiącu leczenia, średnie (SD) stężenie HbA1c w punkcie początkowym wynosiło 9,6% (1,63) i średnie zmniejszenie stężenia HbA1c w 12 miesiącu leczenia wynosiło 2,8%. Spośród 24 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną, u których stężenie triglicerydów w punkcie początkowym wynosiło 5,65 mmol/l lub więcej i dla których dane były dostępne w 12 miesiącu leczenia, średnie (SD) stężenie triglicerydów w punkcie początkowym wynosiło 31,7 mmol/l (33,68) i średnie procentowe zmniejszenie stężenia triglicerydów w 12 miesiącu leczenia wynosiło 72%. Spośród 39 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną, którzy w punkcie początkowym otrzymywali insulinę, 16 (41%) pacjentów mogło całkowicie przerwać przyjmowanie insuliny po rozpoczęciu leczenia metreleptyną.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Większość tych pacjentów (13 z 16) mogło zaprzestać leczenia insuliną w ciągu pierwszego roku stosowania metreleptyny. U 32 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną, którzy otrzymywali doustne leki przeciwcukrzycowe w punkcie początkowym, 7 (22%) pacjentów mogło przerwać ich stosowanie. Łącznie 8 (24%) z 34 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną, którzy otrzymywali leki obniżające stężenie lipidów w punkcie początkowym, mogło przerwać ich stosowanie w okresie leczenie metreleptyną. U pacjentów z lipodystrofią uogólnioną leczonych metreleptyną stwierdzono poprawę czynności nerek i wątroby. U 24 pacjentów, dla których dostępne były dane dotyczące czynności nerek, średnia zmiana stopnia wydalania białka w 12 miesiącu leczenia w porównaniu z punktem początkowym (1 675,7 mg/dobę) wynosiła -906,1 mg/dobę.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U 43 pacjentów, dla których dostępne były dane dotyczące czynności wątroby, średnia zmiana aktywności aminotransferazy alaninowej w 12 miesiącu leczenia w porównaniu z punktem początkowym (112,5 U/l) wyniosła -53,1 U/l, a średnia zmiana aktywności aminotransferazy asparaginowej w 12 miesiącu leczenia w porównaniu z punktem początkowym (75,3 U/l) wyniosła -23,8 U/l. Lipodystrofia częściowa Analizą objęto podgrupę pacjentów z częściową LD, u których stężenie TG wynosiło ≥ 5,65 mmol/l i (lub) stężenie HbA1c wynosiło ≥ 6,5% w punkcie początkowym. W podgrupie ocenianych 31 pacjentów z lipodystrofią częściową 27 (87%) pacjentów miało rodzinną lipodystrofię częściową a 4 (13%) pacjentów miało nabytą lipodystrofię częściową. Ogółem, 30 (97%) pacjentów stanowiły kobiety, 26 (84%) pacjentów było rasy kaukaskiej, 2 (7%) pacjentów było rasy latynoskiej i żaden pacjent nie był rasy czarnej.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana wieku w punkcie początkowym wyniosła 38 lat (zakres: 15-64 lat), przy czym 5 (16%) pacjentów było w wieku poniżej 18 lat. Mediana stężenia leptyny na czczo w punkcie początkowym wyniosła 5,9 ng/ml (1,6-16,9), co oznaczono metodą radioimmunologiczną (LINCO RIA). Mediana czasu trwania leczenia metreleptyną wynosiła 2,4 lata (zakres: 6,7 miesięcy-14,0 lat). Produkt leczniczy podawano podskórnie raz lub dwa razy na dobę (w dwóch równych dawkach). Ważona średnia dawka dobowa (tj. średnia dawka obliczona z uwzględnieniem czasu trwania leczenia w różnych dawkach) u wszystkich 31 pacjentów o masie ciała w punkcie początkowym nieprzekraczającej 40 kg wyniosła 7,0 mg w pierwszym roku leczenia i 8,4 mg w całym okresie badania. Tabela 9 Pierwszorzędne punkty końcowe w badaniu (NIH 991265/20010769) pacjentów ocenianych w podgrupie z lipodystrofią częściową leczonych metreleptyną w 12 miesiącu leczenia

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Parametr n Wartość w punkcie początkowym Zmiana w 12 miesiącu leczenia w porównaniu do punktu początkowego
HbA1c (%) 27
Średnia (SD) 8,8 (1,91) -0,9 (1,23)
Wartość p 0,001
Triglicerydy na czczo (mmol/l) 27
Średnia (SD) 15,7 (26,42) -37,4% (30,81)
Wartość p < 0,001

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
SD = odchylenie standardowe Spośród 15 pacjentów w podgrupie pacjentów z lipodystrofią częściową, u których stężenie triglicerydów w punkcie początkowym wynosiło 5,65 mmol/l lub więcej i dostępne były dane w 12 miesiącu leczenia, średnie (SD) stężenie triglicerydów w punkcie początkowym wyniosło 27,6 mmol/l (32,88) i średnie procentowe zmniejszenie stężenia triglicerydów w 12 miesiącu leczenia wyniosło 53,7%. Spośród 18 pacjentów w podgrupie pacjentów z lipodystrofią częściową, u których stężenie HbA1c w punkcie początkowym wynosiło 8% lub więcej i dostępne były dane w 12 miesiącu leczenia, średnie (SD) stężenie HbA1c w punkcie początkowym wynosiło 9,9% (1,59) i średnie zmniejszenie stężenia HbA1c w 12 miesiącu leczenia wyniosło 1,3%. Dzieci i młodzież W grupie pacjentów z lipodystrofią uogólnioną liczba pacjentów według grupy wiekowej była następująca: 5 pacjentów < 6 lat (w tym jeden pacjent < 2 lat), 12 pacjentów wieku ≥ 6 do < 12 lat oraz 28 pacjentów w wieku ≥ 12 do < 18 lat; w podgrupie pacjentów z lipodystrofią częściową, nie było pacjentów w wieku < 12 lat a 4 pacjentów było w wieku ≥ 12 do < 18 lat.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W grupie pacjentów z lipodystrofią uogólnioną średnie zmniejszenie stężenia HbA1c w porównaniu z punktem początkowym stwierdzono we wszystkich grupach wiekowych ≥ 6 lat; średnie zmniejszenie stężenia w 12 miesiącu leczenia / podczas ostatniej obserwacji przeniesionej dalej (ang. Last Observation Carried Forward, LOCF ) były podobne w dwóch starszych grupach wiekowych (-1,1% i -2,6%). W grupie 5 pacjentów w wieku < 6 lat średnia zmiana wyniosła 0,2%. Takie różnice między grupami wiekowymi są prawdopodobnie związane z różnicami w średnich stężeniach HbA1c w punkcie początkowym, które znajdowały się w prawidłowym przedziale u pacjentów < 6 lat (5,7%) i były niższe u pacjentów w wieku ≥ 6 do < 12 lat (6,4%) w porównaniu ze starszą grupą wiekową (9,7%). Średnie zmniejszenie stężenia triglicerydów z wartości w punkcie początkowym do wartości w 12 miesiącu leczenia / podczas ostatniej obserwacji przeniesionej dalej (LOCF) w grupie pacjentów z lipodystrofią uogólnioną stwierdzono we wszystkich grupach wiekowych, przy czym większe średnie zmiany zaobserwowano w starszej grupie wiekowej (-42,9%) w porównaniu do młodszych grup wiekowych (-10,5% oraz -14,1%).
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Spośród 4 pacjentów w podgrupie pacjentów z lipodystrofią częściową w wieku od 12 do 18 lat średnia zmiana stężenia HbA1c w 12 miesiącu leczenia / podczas ostatniej obserwacji przeniesionej dalej (LOCF) wyniosła -0,7%, a średnia zmiana stężenia triglicerydów wyniosła -55,1%. Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Myalepta w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu lipodystrofii (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2.). Wyjątkowe okoliczności Ten produkt leczniczy został dopuszczony do obrotu zgodnie z procedurą dopuszczenia w wyjątkowych okolicznościach. Oznacza to, że ze względu na rzadkie występowanie choroby nie było możliwe uzyskanie pełnej informacji dotyczącej tego produktu leczniczego. Europejska Agencja Leków dokona raz do roku przeglądu wszelkich nowych informacji i w razie konieczności, ChPL zostanie zaktualizowana.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych metreleptyny u pacjentów z lipodystrofią są ograniczone, w związku z czym nie przeprowadzono żadnej formalnej analizy zależności dawka-odpowiedź. Wchłanianie Maksymalne stężenie leptyny w surowicy (leptyna endogenna i metreleptyna) (C max ) występowało około 4,0 godzin po podskórnym podaniu pojedynczych dawek od 0,1 do 0,3 mg/kg u zdrowych dorosłych uczestników. W dodatkowym badaniu klinicznym przeprowadzonym na pacjentach z lipodystrofią mediana T max wynosiła 4 godziny (zakres: 2 do 6 godzin; N = 5) po podaniu pojedynczych dawek metreleptyny. Dystrybucja W badaniach przeprowadzonych na zdrowych, dorosłych uczestnikach po dożylnym podaniu metreleptyny objętość dystrybucji leptyny (leptyny endogennej i metreleptyny) wyniosła około 4 do 5 wielokrotności objętości osocza; objętości (średnia ± SD) wyniosły 370 ± 184 ml/kg mc., 398 ± 92 ml/kg mc. oraz 463 ± 116 ml/kg mc.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakokinetyczne
odpowiednio dla dawek 0,3, 1,0, oraz 3,0 mg/kg mc. na dobę. Metabolizm Nie przeprowadzono żadnych formalnych badań metabolizmu. Eliminacja Dane niekliniczne wskazują, że klirens nerkowy stanowi główną drogę eliminacji metreleptyny, bez widocznego udziału metabolizmu ogólnoustrojowego lub degradacji. Po podskórnym podaniu pojedynczych dawek od 0,01 do 0,3 mg/kg metreleptyny u zdrowych dorosłych uczestników okres półtrwania wyniósł od 3,8 do 4,7 godziny. Po podaniu dożylnym wykazano klirens metreleptyny na poziomie 79,6 ml/kg na godzinę u zdrowych ochotników. Klirens metreleptyny wydaje się być opóźniony w obecności przeciwciał przeciwko lekowi. Im większa kumulacja, tym większe stężenia przeciwciał przeciwko lekowi. Dawkę należy dostosowywać na podstawie odpowiedzi klinicznej (patrz punkt 4.4). Farmakokinetyka w populacjach szczególnych Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie przeprowadzono żadnych formalnych badań farmakokinetycznych.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie przeprowadzono żadnych formalnych badań farmakokinetycznych. Dane niekliniczne wskazują, że klirens nerkowy stanowi główną drogę eliminacji metreleptyny bez żadnego widocznego udziału metabolizmu ogólnoustrojowego lub degradacji. Dlatego farmakokinetyka może być zmieniona u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Wiek, płeć, rasa, wskaźnik masy ciała Nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań klinicznych w celu oceny wpływu wieku, płci, rasy lub wskaźnika masy ciała na farmakokinetykę metreleptyny u pacjentów z lipodystrofią. 5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie ujawniają żadnych dodatkowych zagrożeń poza zagrożeniami odnoszącymi się do nadmiernych przewidywanych odpowiedzi farmakodynamicznych, takich jak utrata apetytu i zmniejszenie masy ciała.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie przeprowadzono dwuletnich badań rakotwórczości u gryzoni. Metreleptyna nie wykazuje żadnego działania genotoksycznego ani nie zaobserwowano żadnych zmian proliferacyjnych ani stanów przednowotworowych u myszy lub psów w wyniku leczenia trwającego maksymalnie 6 miesięcy. Przeprowadzone u myszy badania toksycznego wpływu na reprodukcję nie wykazały żadnego negatywnego wpływu na łączenie się w pary, płodność lub rozwój embrionalno-płodowy do maksymalnej badanej dawki stanowiącej mniej więcej 15-krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej na podstawie powierzchni ciała pacjenta o masie 60 kg. W przeprowadzonym na myszach badaniu wpływu na rozwój przed- i pourodzeniowy metreleptyna spowodowała przedłużenie okresu ciąży i utrudniony poród (dystocję) w przypadku wszystkich badanych dawek, począwszy mniej więcej od dawki identycznej do maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, na podstawie powierzchni ciała pacjenta o masie 60 kg.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Przedłużenie okresu ciąży doprowadziło do zgonu niektórych samic w okresie porodu i niższego wskaźnika przeżycia potomstwa w bezpośrednim okresie pourodzeniowym. Uważa się, że takie wyniki są związane pośrednio z farmakologią metreleptyny, która powoduje zaburzenia odżywiania u badanych zwierząt, oraz prawdopodobnie z hamującym działaniem na skurcze samoistne i indukowane okscytocyną, co zaobserwowano we fragmentach ludzkiej błony mięśniowej macicy narażonej na działanie leptyny. Zmniejszenie masy ciała u matki obserwowano od ciąży do laktacji w przypadku wszystkich dawek i doprowadziło to do zmniejszenia masy ciała u potomstwa przy porodzie, co utrzymało się do wieku dorosłego. Jednakże, w przypadku poszczególnych dawek nie zaobserwowano żadnych zaburzeń rozwojowych ani wpływu na zdolności reprodukcyjne pierwszego lub drugiego pokolenia. Badania toksycznego wpływu na reprodukcję nie obejmowały analizy toksykokinetyki.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Odrębne badania wykazały jednak, że ekspozycja płodu myszy na metreleptynę była mała (< 1%) po podskórnym podaniu metreleptyny u ciężarnych myszy. Wartości AUC u ciężarnych myszy były około 2 do 3 razy większe niż u nieciężarnych myszy po podskórnym podaniu metreleptyny w dawce 10 mg/kg. U ciężarnych myszy zaobserwowano także 4 – 5-krotny wzrost wartości t 1/2 w porównaniu do myszy nieciężarnych. Większa ekspozycja na metreleptynę oraz dłuższy okres t 1/2 u ciężarnych osobników mogą być związane ze zmniejszoną zdolnością eliminacji poprzez wiązanie rozpuszczalnego receptora leptyny obserwowanego w większej liczbie u ciężarnych myszy. Nie przeprowadzono żadnych badań z bezpośrednim podaniem metreleptyny osobnikom młodocianym. Niemniej jednak, w opublikowanych badaniach, leczenie euleptynemicznych samic myszy w okresie przedpokwitaniowym spowodowało wczesne wystąpienie objawów pokwitania.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie ujawniają żadnych dodatkowych zagrożeń poza zagrożeniami odnoszącymi się do nadmiernych przewidywanych odpowiedzi farmakodynamicznych, takich jak utrata apetytu i zmniejszenie masy ciała. Nie przeprowadzono dwuletnich badań rakotwórczości u gryzoni. Metreleptyna nie wykazuje żadnego działania genotoksycznego ani nie zaobserwowano żadnych zmian proliferacyjnych ani stanów przednowotworowych u myszy lub psów w wyniku leczenia trwającego maksymalnie 6 miesięcy. Przeprowadzone u myszy badania toksycznego wpływu na reprodukcję nie wykazały żadnego negatywnego wpływu na łączenie się w pary, płodność lub rozwój embrionalno-płodowy do maksymalnej badanej dawki stanowiącej mniej więcej 15-krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej na podstawie powierzchni ciała pacjenta o masie 60 kg.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W przeprowadzonym na myszach badaniu wpływu na rozwój przed- i pourodzeniowy metreleptyna spowodowała przedłużenie okresu ciąży i utrudniony poród (dystocję) w przypadku wszystkich badanych dawek, począwszy mniej więcej od dawki identycznej do maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, na podstawie powierzchni ciała pacjenta o masie 60 kg. Przedłużenie okresu ciąży doprowadziło do zgonu niektórych samic w okresie porodu i niższego wskaźnika przeżycia potomstwa w bezpośrednim okresie pourodzeniowym. Uważa się, że takie wyniki są związane pośrednio z farmakologią metreleptyny, która powoduje zaburzenia odżywiania u badanych zwierząt, oraz prawdopodobnie z hamującym działaniem na skurcze samoistne i indukowane okscytocyną, co zaobserwowano we fragmentach ludzkiej błony mięśniowej macicy narażonej na działanie leptyny.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zmniejszenie masy ciała u matki obserwowano od ciąży do laktacji w przypadku wszystkich dawek i doprowadziło to do zmniejszenia masy ciała u potomstwa przy porodzie, co utrzymało się do wieku dorosłego. Jednakże, w przypadku poszczególnych dawek nie zaobserwowano żadnych zaburzeń rozwojowych ani wpływu na zdolności reprodukcyjne pierwszego lub drugiego pokolenia. Badania toksycznego wpływu na reprodukcję nie obejmowały analizy toksykokinetyki. Odrębne badania wykazały jednak, że ekspozycja płodu myszy na metreleptynę była mała (< 1%) po podskórnym podaniu metreleptyny u ciężarnych myszy. Wartości AUC u ciężarnych myszy były około 2 do 3 razy większe niż u nieciężarnych myszy po podskórnym podaniu metreleptyny w dawce 10 mg/kg. U ciężarnych myszy zaobserwowano także 4 – 5-krotny wzrost wartości t 1/2 w porównaniu do myszy nieciężarnych.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Większa ekspozycja na metreleptynę oraz dłuższy okres t 1/2 u ciężarnych osobników mogą być związane ze zmniejszoną zdolnością eliminacji poprzez wiązanie rozpuszczalnego receptora leptyny obserwowanego w większej liczbie u ciężarnych myszy. Nie przeprowadzono żadnych badań z bezpośrednim podaniem metreleptyny osobnikom młodocianym. Niemniej jednak, w opublikowanych badaniach, leczenie euleptynemicznych samic myszy w okresie przedpokwitaniowym spowodowało wczesne wystąpienie objawów pokwitania.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych glicyna sacharoza polisorbat 20 kwas glutaminowy sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3. Okres ważności 4 lata. Po rozpuszczeniu w wodzie do wstrzykiwań należy bezzwłocznie zużyć produkt leczniczy i nie należy przechowywać go w celu późniejszego wykorzystania. 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2 °C–8 °C). Fiolkę przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Myalepta 3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Szklana fiolka typu 1 (3 ml) z zatyczką z gumy chlorobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem/czerwonym plastikowym, zdejmowanym wieczkiem.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dane farmaceutyczne
Myalepta 5,8 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Szklana fiolka typu 1 (3 ml) z zatyczką z gumy chlorobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem/niebieskim plastikowym, zdejmowanym wieczkiem. Myalepta 11,3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Szklana fiolka typu 1 (5 ml) z zatyczką z gumy bromobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem / białym plastikowym, zdejmowanym wieczkiem. Wielkości opakowań to 1 fiolka lub 30 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Pacjent otrzyma opakowanie zawierające 1 fiolkę lub 30 fiolek Myalepta, w zależności od rozmiaru opakowania, które należy przechowywać w lodówce do momentu jego użycia, Pacjent osobno otrzyma również rozpuszczalnik do rekonstytucji produktu leczniczego (tj.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dane farmaceutyczne
wodę do wstrzykiwań), strzykawki / igły do rekonstytucji produktu leczniczego, strzykawki / igły do podania produktu leczniczego, chusteczki oczyszczające nasączone alkoholem oraz pojemnik na odpady ostre. Instrukcja przygotowania produktu leczniczego 1. Wyjąć fiolkę z lodówki i pozostawić fiolkę na 10 minut do ogrzania do temperatury pokojowej (20 °C–25 °C) przed rekonstytucją produktu leczniczego. 2. Przeprowadzić kontrolę wzrokową fiolki zawierającej produkt leczniczy. Grudka liofilizowanego proszku powinna być nienaruszona i koloru białego. 3. Rekonstytucja: Myalepta 3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Używając strzykawki 1 ml z igłą o średnicy 21 G lub mniejszej, pobrać 0,6 ml wody do wstrzykiwań. Nie rozpuszczać w innych rozcieńczalnikach. Myalepta 5,8 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Używając strzykawki 3 ml z igłą o średnicy 21 G lub mniejszej, pobrać 1,1 ml wody do wstrzykiwań. Nie rozpuszczać w innych rozcieńczalnikach.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dane farmaceutyczne
Myalepta 11,3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Używając strzykawki 3 ml z igłą o średnicy 21 G lub mniejszej, pobrać 2,2 ml wody do wstrzykiwań. Nie rozpuszczać w innych rozcieńczalnikach. 4. Umieścić igłę w fiolce zawierającej liofilizowany proszek przez środek zatyczki i skierować strumień rozpuszczalnika na ścianę fiolki, by uniknąć nadmiernego pienienia. 5. Wyciągnąć igłę i strzykawkę z fiolki, a następnie delikatnie wymieszać zawartość w celu rekonstytucji roztworu, dopóki płyn nie stanie się klarowny. Nie potrząsać ani nie wstrząsać energicznie. Zrekonstytuowany roztwór stanie się klarowny w ciągu maksymalnie 5 minut. Prawidłowo wymieszany roztwór Myalepta powinien być klarowny, bezbarwny i wolny od grudek suchego proszku, pęcherzyków lub piany. Nie używać roztworu, który jest mętny lub zabarwiony, lub zawiera cząstki stałe. 6. Po rekonstytucji roztworu każdy ml zawiera 5 mg metreleptyny. 7. Instrukcje dotyczące podawania leku, patrz punkt 4.2.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dane farmaceutyczne
Roztwór Myalepta zrekonstytuowany za pomocą wody do wstrzykiwań jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku i należy go podawać bezzwłocznie po sporządzeniu. Usuwanie Nie należy przechowywać niezużytego roztworu w celu późniejszego wykorzystania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Myalepta 3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Myalepta 5,8 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Myalepta 11,3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Myalepta 3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Każda fiolka zawiera 3 mg metreleptyny*. Po rekonstytucji w 0,6 ml wody do wstrzykiwań (patrz punkt 6.6) każdy ml zawiera 5 mg metreleptyny. Myalepta 5,8 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Każda fiolka zawiera 5,8 mg metreleptyny*. Po rekonstytucji w 1,1 ml wody do wstrzykiwań (patrz punkt 6.6) każdy ml zawiera 5 mg metreleptyny. Myalepta 11,3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Każda fiolka zawiera 11,3 mg metreleptyny*. Po rekonstytucji w 2,2 ml wody do wstrzykiwań (patrz punkt 6.6) każdy ml zawiera 5 mg metreleptyny. *Metreleptyna to rekombinowany odpowiednik ludzkiego hormonu leptyny (wytwarzany w komórkach pałeczki okrężnicy (łac.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Escherichia coli ) przy wykorzystaniu technologii rekombinacji DNA do stworzenia rekombinowanej ludzkiej metionyloleptyny). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań (proszek do sporządzania płynu do wstrzykiwań). Biała liofilizowana grudka lub biały liofilizowany proszek.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Myalepta jest wskazany do stosowania jako dodatek do diety w ramach terapii zastępczej w leczeniu powikłań wynikających z niedoboru leptyny u pacjentów z lipodystrofią (LD):  z potwierdzoną wrodzoną uogólnioną LD (ang. Berardinelli-Seip syndrome) lub nabytą uogólnioną LD (ang. Lawrence syndrome), u pacjentów dorosłych i dzieci w wieku 2 lat i powyżej,  z potwierdzoną rodzinną LD częściową lub nabytą LD częściową (ang. Barraquer-Simons syndrome), u dorosłych i dzieci w wieku od 12 lat, u których standardowe leki nie zapewniły osiągnięcia odpowiedniej kontroli metabolicznej.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno zostać rozpoczęte i być monitorowane przez osobę należącą do personelu medycznego z doświadczeniem w diagnozowaniu i leczeniu zaburzeń metabolicznych. Dawkowanie Zalecaną dobową dawkę metreleptyny ustala się na podstawie masy ciała, zgodnie z Tabelą 1. W celu zapewnienia, że pacjenci i opiekunowie znają odpowiednią dawkę do wstrzyknięcia, lekarz wystawiający receptę powinien przepisać właściwą dawkę podaną zarówno w miligramach, jak i jej objętość w mililitrach. W celu uniknięcia błędów w stosowaniu tego produktu leczniczego, w tym przedawkowania, należy postępować zgodnie z poniższymi wytycznymi dotyczącymi obliczania dawki i dostosowania dawki. Podczas stosowania produktu leczniczego Myalepta, co 6 miesięcy, zaleca się skontrolowanie techniki jego podawania u pacjentów stosujących ten produkt leczniczy samodzielnie. Przy obliczaniu dawki należy zawsze stosować rzeczywistą masę ciała w momencie rozpoczęcia leczenia.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie
Tabela 1 Zalecana dawka metreleptyny

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie

Masa ciała w punkcie początkowym Zalecana dawka początkowa (objętość wstrzyknięcia) Modyfikacje dawki (objętość wstrzyknięcia) Maksymalna dawka dobowa (objętośćwstrzyknięcia)
Mężczyźni i kobiety≤ 40 kg 0,06 mg/kg mc.(0,012 ml/kg mc.) 0,02 mg/kg mc.(0,004 ml/kg mc.) 0,13 mg/kg mc.(0,026 ml/kg mc.)
Mężczyźni > 40 kg 2,5 mg(0,5 ml) 1,25 mg (0,25 ml) do2,5 mg (0,5 ml) 10 mg(2 ml)
Kobiety > 40 kg 5 mg(1 ml) 1,25 mg (0,25 ml) do2,5 mg (0,5 ml) 10 mg(2 ml)

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie
Dostosowanie dawki Na podstawie odpowiedzi klinicznej (np. niewłaściwego wyrównania metabolicznego) lub innych wskazań (np. problemów z tolerancją, nadmierną utratą masy ciała, zwłaszcza u dzieci i młodzieży) dawka może zostać zmniejszona lub zwiększona do dawki maksymalnej opisanej w Tabeli 1. Maksymalna tolerowana dawka może być mniejsza od maksymalnej dawki dobowej wymienionej w Tabeli 1, o czym świadczy nadmierna utrata masy ciała, nawet jeśli odpowiedź metaboliczna jest niekompletna. Minimalna odpowiedź kliniczna jest zdefiniowana jako:  zmniejszenie stężenia hemoglobiny glikowanej (HbA1c) o co najmniej 0,5% lub zmniejszenie zapotrzebowania na insulinę o co najmniej 25%, i (lub)  zmniejszenie stężenia triglicerydów o co najmniej 15%. W przypadku braku odpowiedzi klinicznej po 6 miesiącach od rozpoczęcia leczenia lekarz powinien upewnić się, że pacjent postępuje zgodnie z techniką podawania tego produktu leczniczego, otrzymuje odpowiednią dawkę i przestrzega zaleceń dietetycznych.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie
Należy rozważyć zwiększenie dawki zanim przerwie się leczenie produktem. U pacjentów dorosłych i dzieci można brać pod uwagę zwiększenie dawki metreleptyny na podstawie niekompletnej odpowiedzi klinicznej po co najmniej 6 miesiącach leczenia, umożliwiając zmniejszenie dawki jednocześnie przyjmowanej insuliny, doustnego leku przeciwcukrzycowego i (lub) leku zmniejszającego stężenie lipidów. Zmniejszenie stężenia HbA1c i triglicerydów może nie być obserwowane u dzieci, ponieważ zaburzenia metaboliczne mogą nie być obecne w momencie rozpoczęcia leczenia. Przewiduje się, że u większości dzieci konieczne będzie stosowanie dawki zwiększającej się z każdym dodatkowym kilogramem masy ciała, zwłaszcza u dzieci w okresie dojrzewania. Możliwe jest nasilanie się nieprawidłowości w stężeniu triglicerydów i HBA1c, co może wiązać się z koniecznością zwiększenia dawki. U dzieci bez zaburzeń metabolicznych należy modyfikować dawkę głównie w związku ze zmianą masy ciała.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie
Nie należy zwiększać dawki częściej niż raz na cztery tygodnie. Zmniejszanie dawki wskutek utraty masy ciała można przeprowadzać w odstępach tygodniowych. U pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Myalepta i leki przeciwcukrzycowe istnieje ryzyko wystąpienia hipoglikemii. Na początkowych etapach leczenia może być konieczne znaczne zmniejszenie dawki o 50% lub więcej w stosunku do zapotrzebowania na insulinę w punkcie początkowym. U niektórych pacjentów, po ustabilizowaniu zapotrzebowania na insulinę, mogą być również konieczne modyfikacje dawek innych leków przeciwcukrzycowych w celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia hipoglikemii (patrz punkt 4.4 i 4.8). Przerwanie leczenia u pacjentów narażonych na zapalenie trzustki W przypadku przerwania leczenia produktem leczniczym Myalepta u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia zapalenia trzustki (np.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie
zapalenie trzustki w wywiadzie, ciężka hipertriglicerydemia) zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w okresie dwóch tygodni w połączeniu ze stosowaniem diety niskotłuszczowej. W okresie zmniejszania dawki należy kontrolować stężenie triglicerydów oraz rozważyć rozpoczęcie stosowania lub modyfikację dawki produktów leczniczych obniżających stężenie lipidów. W przypadku wystąpienia objawów podmiotowych lub przedmiotowych wskazujących na zapalenie trzustki należy przeprowadzić odpowiednią ocenę kliniczną (patrz punkt 4.4). Pominięta dawka W przypadku pominięcia dawki przez pacjenta należy podać dawkę natychmiast po zauważeniu, że została pominięta, a następnego dnia wznowić normalny schemat dawkowania. Szczególne populacje Pacjenci w podeszłym wieku Badania kliniczne metreleptyny nie obejmowały wystarczającej liczby pacjentów w wieku co najmniej 65 lat, by określić, czy pacjenci w podeszłym wieku wykazują inną odpowiedź niż młodsi pacjenci.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie
Generalnie, dawki dla pacjentów w podeszłym wieku należy dobierać i modyfikować z zachowaniem ostrożności, chociaż nie zaleca się żadnego konkretnego dostosowania dawki. Zaburzenia czynności nerek i wątroby Nie badano metreleptyny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Nie można przedstawić żadnych zaleceń dotyczących dawkowania. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności metreleptyny u dzieci w wieku od 0 do 2 lat z lipodystrofią uogólnioną oraz u dzieci w wieku od 0 do 12 lat z lipodystrofią częściową. Bardzo ograniczone dane są dostępne w przypadku dzieci, szczególnie w wieku poniżej 6 lat, z uogólnioną LD. Sposób podawania Podanie podskórne. Osoby należące do personelu medycznego powinny zapewnić pacjentom i opiekunom szkolenie z rozpuszczania produktu i odpowiedniej techniki wstrzyknięcia podskórnego w celu uniknięcia wstrzyknięcia domięśniowego u pacjentów z minimalną ilością podskórnej tkanki tłuszczowej.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie
Pacjenci lub opiekunowie powinni przygotować i podać pierwszą dawkę produktu leczniczego pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego. Wstrzyknięcia należy wykonywać codziennie o tej samej porze. Wstrzyknięcia można wykonywać o dowolnej godzinie w ciągu dnia bez względu na pory spożywania posiłków. Przygotowany roztwór należy wstrzykiwać do tkanki na brzuchu, udzie lub ramieniu. Pacjentom zaleca się wybieranie codziennie innego miejsca wstrzyknięcia w przypadku wstrzyknięć wykonywanych w tym samym obszarze ciała. Dawki przekraczające 1 ml można podawać w dwóch wstrzyknięciach (równy podział całkowitej dawki dobowej) w celu zminimalizowania potencjalnego dyskomfortu w miejscu wstrzyknięcia wynikającego z objętości iniekcji. W przypadku podziału dawki ze względu na jej objętość obie części dawki można podawać jedna po drugiej w różnych miejscach wstrzyknięcia. W przypadku przepisywania małych dawek/objętości (np.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie
u dzieci) po pobraniu wymaganej dawki fiolki będą pozostawać niemal całkowicie wypełnione produktem leczniczym. Pozostały przygotowany produkt należy wyrzucić po użyciu. Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6 oraz informacje przeznaczone dla pacjentów zamieszczone w ulotce dla pacjenta (punkt 7). Tabela 2 Obliczanie dawki początkowej

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie

Masa ciała i płeć Obliczanie dawki początkowej
W przypadku mężczyzn i kobiet≤ 40 kg oraz dawki podawanej raz na dobę Masa ciała (kg) x 0,06 mg/kg = indywidualna dobowa dawka początkowa pacjenta w mgMasa ciała (kg) x 0,012 ml/kg = indywidualna dobowa początkowa objętość wstrzykiwań w mlPrzykład:U pacjenta o masie ciała 25 kg rozpoczyna się stosowanie produktu leczniczego Myalepta w dawce 0,06 mg/kg. Indywidualna dawka pacjenta= 1,5 mg. U pacjenta o masie ciała 25 kg rozpoczyna się stosowanie produktu leczniczego Myalepta w dawce 0,012 ml/kg = 0,3 ml roztworuMyalepta do wstrzyknięcia.
W przypadku mężczyzn > 40 kg oraz dawki podawanejraz na dobę Dawka podawana raz na dobę u danego pacjenta w mg = 2,5 mg Objętość wstrzyknięcia dawki podawanej raz na dobę = 0,5 ml
W przypadku kobiet> 40 kg oraz dawki podawanej raz na dobę Dawka podawana raz na dobę u danego pacjenta w mg = 5 mg Objętość wstrzyknięcia dawki podawanej raz na dobę = 1 ml

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie
Tabela 3 Strzykawka wymagana do rozpuszczenia produktu leczniczego Myalepta w wodzie do wstrzykiwań

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie

Strzykawka Rozmiar i długość igły
Myalepta 3 mg proszek do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
1,0 ml rozmiar 21 Gigła 40 mm
Myalepta 5,8 mg proszek do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
3,0 ml rozmiar 21 Gigła 40 mm
Myalepta 11,3 mg proszek do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
3,0 ml rozmiar 21 GIgła 40 mm

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie
Tabela 4 Wymagana strzykawka do podawania produktu leczniczego Myalepta według dawki

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie

Strzykawka Rozmiar i długość igły Przedział dawki produktu leczniczego Myalepta do podania
Strzykawkainsulinowa 0,3 ml U-100 Rozmiar 31 GIgła 8 mm Dla dawek:≤ 1,5 mg/≤ 0,3 ml objętość dobowa
1,0 ml Rozmiar 30 GIgła 13 mm Dla dawek:> 1,5 mg-5 mg/0,3-1,0 ml objętość dobowa
2,5 ml Rozmiar 30 GIgła 13 mm Dla dawek:> 5 mg-10 mg/> 1,0 ml objętość dobowa

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie
U pacjentów o masie ciała nieprzekraczającej 40 kg do obliczania dawki należy wykorzystać rzeczywistą masę ciała w momencie rozpoczęcia leczenia; w odniesieniu do pacjentów z tej grupy o masie ciała nieprzekraczającej 25 kg, patrz Tabela 5 w celu zapoznania się z dawką początkową. Tabela 5 Tabela przeliczeniowa dla strzykawki insulinowej 0,3 ml U100

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie

Masa ciała dziecka Dawka produktu leczniczego Myalepta Rzeczywista ilość roztworu* Ilość roztworu w zaokrągleniu „Jednostkowa” objętość do podania w strzykawce 0,3 ml
9 kg 0,54 mg 0,108 ml 0,10 ml 10
10 kg 0,60 mg 0,120 ml 0,12 ml 12
11 kg 0,66 mg 0,132 ml 0,13 ml 13
12 kg 0,72 mg 0,144 ml 0,14 ml 14
13 kg 0,78 mg 0,156 ml 0,15 ml 15
14 kg 0,84 mg 0,168 ml 0,16 ml 16
15 kg 0,90 mg 0,180 ml 0,18 ml 18
16 kg 0,96 mg 0,192 ml 0,19 ml 19
17 kg 1,02 mg 0,204 ml 0,20 ml 20
18 kg 1,08 mg 0,216 ml 0,21 ml 21
19 kg 1,14 mg 0,228 ml 0,22 ml 22
20 kg 1,20 mg 0,240 ml 0,24 ml 24
21 kg 1,26 mg 0,252 ml 0,25 ml 25
22 kg 1,32 mg 0,264 ml 0,26 ml 26
23 kg 1,38 mg 0,276 ml 0,27 ml 27
24 kg 1,44 mg 0,288 ml 0,28 ml 28
25 kg 1,50 mg 0,300 ml 0,30 ml 30

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie
*Uwaga: dawkę początkową i przyrosty dawki należy zaokrąglać w dół z dokładnością do 0,01 ml Dawkę produktu leczniczego Myalepta podawaną raz na dobę można zwiększać o wartość przyrostu podaną w Tabeli 6 do maksymalnej dawki dobowej. Tabela 6 Obliczanie modyfikacji dawki

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dawkowanie

Właściwy sposóbmodyfikacji dawki (jeżeli konieczne) Działanie
Mężczyźni ikobiety ≤ 40 kg Masa ciała (kg) x 0,02 mg/kg = wielkość dostosowania dawki w mgCałkowita objętość dobowa do wstrzyknięcia to dawka całkowita w mg podzielona przez 5.Przykład: U pacjenta o masie 15 kg rozpoczyna się leczenie produktem leczniczym Myalepta w dawce 0,06 mg/kg mc. Indywidualna dawka pacjenta = 0,9 mg. Przyrost dawki rzędu 0,02 mg/kg mc. powoduje zwiększenie dawki dobowej do 0,08 mg/kg mc. = 1,2 mg. Całkowita objętośćdobowa do wstrzyknięcia to dawka całkowita w mg podzielona przez 5, co w tym przypadku wynosi 1,2 mg / 5 = 0,24 ml i równa się 24 jednostkom w strzykawce insulinowej 0,3 ml.Maksymalna dawka dobowa u mężczyzn i kobiet wynosi 0,13 mg/kg mc. lub 0,026 ml/kg mc. objętości wstrzyknięcia.
Mężczyźni ikobiety > 40 kg U wszystkich pacjentów o masie ciała przekraczającej 40 kg stopniowy przyrost dobowej objętości wstrzyknięcia wyniósłby 1,25 mg lub 0,25 ml.Całkowita objętość dobowa do wstrzyknięcia to dawka całkowita w mg podzielona przez 5.Przykład: U pacjenta rozpoczyna się leczenie produktem leczniczym Myalepta w dobowej dawce 2,5 mg. Przyrost dawki rzędu 1,25 mg zwiększa dawkę dobową do 3,75 mg.Całkowita objętość dobowa do wstrzyknięcia to 3,75 mg/5 = 0,75 ml.Maksymalna dawka dobowa u mężczyzn i u kobiet wynosi 10 mg lub 2 ml objętości wstrzyknięcia.

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Dane pochodzące z badań klinicznych nie potwierdzają bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności u pacjentów z lipodystrofią związaną z HIV. Reakcje nadwrażliwości Zgłaszano występowanie uogólnionej nadwrażliwości (np. anafilaksji, pokrzywki lub wysypki uogólnionej) u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Myalepta (patrz punkt 4.8). Reakcje anafilaktyczne mogą występować bezpośrednio po podaniu tego produktu leczniczego. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej lub innej ciężkiej reakcji alergicznej należy natychmiast i trwale przerwać stosowanie produktu leczniczego oraz rozpocząć odpowiednie leczenie. Ostre zapalenie trzustki związane z przerwaniem leczenia produktem leczniczym Myalepta Nieprzestrzeganie schematu dawkowania lub nagłe przerwanie stosowania produktu leczniczego Myalepta może skutkować nasileniem hipertriglicerydemii i wystąpieniem powiązanego zapalenia trzustki, w szczególności u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia zapalenia trzustki (np.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Specjalne środki ostrozności
zapalenie trzustki w wywiadzie, ciężka hipertriglicerydemia) (patrz punkt 4.8). W przypadku rozwoju zapalenia trzustki u pacjenta w okresie leczenia metreleptyną zaleca się dalsze, nieprzerwane podawanie metreleptyny, ponieważ nagłe zaprzestanie leczenia może wywołać zaostrzenie choroby. Jeśli konieczne jest przerwanie leczenia metreleptyną z jakiegokolwiek powodu, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w okresie dwóch tygodni w połączeniu ze stosowaniem diety niskotłuszczowej, patrz punkt 4.2. W okresie stopniowego zmniejszania dawki należy kontrolować stężenie triglicerydów oraz rozważyć rozpoczęcie stosowania lub dostosowanie dawki produktów leczniczych obniżających stężenie lipidów, jeśli jest to konieczne. W przypadku wystąpienia objawów podmiotowych lub przedmiotowych wskazujących na zapalenie trzustki należy przeprowadzić odpowiednią ocenę kliniczną.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Specjalne środki ostrozności
Hipoglikemia w trakcie równoczesnego stosowania insuliny i innych leków przeciwcukrzycowych U pacjentów leczonych produktem leczniczym Myalepta, którzy otrzymują leki przeciwcukrzycowe, w szczególności insulinę lub leki zwiększające wydzielanie insuliny (np. sulfonylomoczniki), istnieje ryzyko występowania hipoglikemii. Znaczne zmniejszenie dawki o co najmniej 50% lub więcej w stosunku do zapotrzebowania na insulinę w punkcie początkowym może być konieczne w ciągu pierwszych dwóch tygodni leczenia. Po ustabilizowaniu zapotrzebowania na insulinę, u niektórych pacjentów, może być również konieczne dostosowanie dawek innych leków przeciwcukrzycowych w celu minimalizacji ryzyka wystąpienia hipoglikemii. U pacjentów równocześnie leczonych insuliną, szczególnie w dużych dawkach, bądź lekami zwiększającymi wydzielanie insuliny, lub otrzymujących leczenie skojarzone, należy bardzo dokładnie kontrolować stężenie glukozy we krwi.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zalecić pacjentom i opiekunom zwracanie uwagi na objawy podmiotowe i przedmiotowe hipoglikemii. W badaniach klinicznych hipoglikemię leczono poprzez spożycie pokarmu lub napoju oraz modyfikację dawki leku przeciwcukrzycowego. W przypadku epizodów hipoglikemii o łagodnym przebiegu można rozważyć podanie pokarmu jako alternatywę dla modyfikacji dawki leków przeciwcukrzycowych zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego. U pacjentów przyjmujących insulinę (lub inne produkty lecznicze podawane podskórnie) równocześnie z produktem leczniczym Myalepta zaleca się rotację miejsc wstrzyknięcia. Chłoniak T-komórkowy W badaniach klinicznych zgłaszano przypadki występowania chłoniaka T-komórkowego (patrz punkt 4.8) w okresie stosowania metreleptyny. Nie ustalono związku przyczynowego między stosowaniem produktu leczniczego a rozwojem i (lub) progresją chłoniaka.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Specjalne środki ostrozności
Korzyści i zagrożenia wynikające z leczenia należy dokładnie rozważyć u pacjentów z nabytą lipodystrofią uogólnioną lub u pacjentów z istotnymi zaburzeniami hematologicznymi (w tym leukopenią, neutropenią, zaburzeniami dotyczącymi szpiku kostnego, chłoniakiem i (lub) powiększeniem węzłów chłonnych). Immunogenność W badaniach klinicznych przeciwciała przeciwko lekowi (ang. antidrug antibodies, ADA ) skierowane przeciwko metreleptynie występowały bardzo często (88%) u pacjentów. Działanie blokujące reakcji zachodzącej pomiędzy metreleptyną a receptorem rekombinowanej leptyny obserwowano w badaniu in vitro we krwi u większości pacjentów, jednak nie można było wyraźnie ustalić wpływu na skuteczność metreleptyny (patrz punkt 4.8). Chociaż nie zostało to potwierdzone w badaniach klinicznych, neutralizujące działanie przeciwciał może teoretycznie wpływać na aktywność leptyny endogennej.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Specjalne środki ostrozności
Poważne i ciężkie zakażenia U pacjentów z poważnymi i ciężkimi zakażeniami stosowanie metreleptyny należy kontynuować wyłącznie wedle zaleceń lekarza przepisującego. Nie można wykluczyć związku pomiędzy pojawieniem się działania blokującego przeciwko metreleptynie a poważnymi i ciężkimi zakażeniami (patrz punkt 4.8). Choroby autoimmunologiczne U niektórych pacjentów leczonych produktem leczniczym Myalepta obserwowano progresję/zaostrzenia zaburzeń autoimmunologicznych, w tym ciężkie autoimmunologiczne zapalenie wątroby, jednak nie ustalono związku przyczynowego między leczeniem metreleptyną a progresją choroby autoimmunologicznej. Zaleca się bardzo dokładne kontrolowanie pod kątem zaostrzeń zasadniczej choroby autoimmunologicznej (nagłe pojawienie się ciężkich objawów). U pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi należy dokładnie rozważyć potencjalne korzyści i zagrożenia związane z leczeniem produktem leczniczym Myalepta.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciąża W związku z przywróceniem uwalniania hormonu luteinizującego może nastąpić nieplanowane zajście w ciążę (patrz punkt 4.6). Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej dawce, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji u ludzi. Leptyna należy do cytokin i wykazuje zdolność wpływania na proces tworzenia enzymów cytochromu P450 (CYP450). Ponieważ nie można wykluczyć, że metreleptyna może zmniejszyć ekspozycję na substraty CYP3A poprzez indukowanie aktywności enzymu, skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych może być zmniejszona w przypadku ich równoczesnego stosowania z metreleptyną (patrz punkt 4.6). Dlatego w okresie leczenia należy rozważyć stosowanie dodatkowych niehormonalnych środków antykoncepcyjnych. Wpływ metreleptyny na enzymy CYP450 może być klinicznie istotny dla substratów CYP450 o wąskim indeksie terapeutycznym, w przypadku których dawka jest dostosowywana indywidualnie. Po rozpoczęciu lub przerwaniu leczenia metreleptyną u pacjentów leczonych tego rodzaju środkami należy terapeutycznie kontrolować wpływ (np. warfaryny) lub stężenia leków (np.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Interakcje
cyklosporyny lub teofiliny) i w razie konieczności, dostosować indywidualnie dawkę takiego leku. Podczas rozpoczynania leczenia produktem leczniczym Myalepta istnieje ryzyko wystąpienia hipoglikemii u pacjentów przyjmujących leki przeciwcukrzycowe, w szczególności insulinę lub leki zwiększające wydzielanie insuliny (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Pacjentki w wieku rozrodczym należy poinformować o konieczności stosowania odpowiedniej antykoncepcji podczas leczenia metreleptyną, o ile jest to konieczne. Jednoczesne podawanie leku Myalepta z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi może zmniejszać biodostępność hormonalnych środków antykoncepcyjnych (patrz punkt 4.5). Kobiety należy poinformować o konieczności stosowania alternatywnej, niehormonalnej metody antykoncepcji w przypadku, gdy produkt leczniczy Myalepta jest stosowany jednocześnie z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi. Ciąża Nie zaleca się stosowania produktu Myalepta w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. U pacjentek narażonych na działanie metreleptyny w okresie ciąży zgłaszano poronienia, martwe urodzenia i porody przedwczesnej, chociaż obecnie nie ma żadnych dowodów wskazujących na związek przyczynowy z leczeniem.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Karmienie piersią Nie wiadomo, czy metreleptyna/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Leptyna endogenna jest obecna w mleku kobiecym. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie produktu Myalepta biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Istnieją dane wskazujące, że metreleptyna może zwiększać płodność, w związku z działaniem na hormon luteinizujący, z możliwością nieplanowanego zajścia w ciążę (patrz punkt 4.4). Badania na zwierzętach nie wykazały żadnego negatywnego wpływu na płodność u samców lub samic (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Myalepta wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, gdyż powoduje uczucie zmęczenia i zawroty głowy.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W badaniach klinicznych metreleptynę otrzymało łącznie 148 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną lub częściową. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności były analizowane w podgrupie pacjentów w wieku co najmniej 12 lat z częściową LD charakteryzujących się stężeniem leptyny < 12 ng/ml przy stężeniu TG ≥ 5,65 mmol/l i (lub) stężeniu HbA1c ≥ 8%. Działania niepożądane zgłaszane u pacjentów z lipodystrofią uogólnioną oraz w tej podgrupie pacjentów z lipodystrofią częściową wymieniono w Tabeli 7. Dodatkowo przedstawiono również działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Działania niepożądane najczęściej występujące w badaniach klinicznych obejmują hipoglikemię (14%) i zmniejszenie masy ciała (17%).
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Działania niepożądane
Lista działań niepożądanych w tabeli Działania niepożądane sklasyfikowano zgodnie z terminologią przyjętą przez MedDRA według układów i narządów oraz bezwzględnej częstości występowania. Częstość występowania zdefiniowano jako: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 to < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Ze względu na liczbę pacjentów z uogólnioną lub częściową lipodystrofią leczonych w ramach badań klinicznych, niemożliwe jest wykrycie z całą pewnością zdarzeń występujących z częstością na poziomie < 1%. Tabela 7 Działania niepożądane zgłaszane u więcej niż 1 pacjenta leczonego produktem leczniczym Myalepta w ramach badań klinicznych prowadzonych u pacjentów z uogólnioną LD i w podgrupie z lipodystrofią częściową oraz po wprowadzeniu tego produktu leczniczego do obrotu

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Częstość nieznana*
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze grypa, zapalenie płuc
Zaburzenia układu immunologicznego reakcja anafilaktyczna
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania hipoglikemia zmniejszenie apetytu cukrzyca, hiperfagia, insulinooporność
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy
Zaburzenia serca tachykardia
Zaburzenia naczyniowe zakrzepica żył głębokich
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia kaszel, duszność, wysięk opłucnowy
Zaburzenia żołądka i jelit ból brzucha, nudności ból brzucha,biegunka, zapalenie trzustki, wymioty
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej łysienie świąd, wysypka, pokrzywka
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej ból stawów, ból mięśni
Zaburzenia układu rozrodczego ipiersi krwotok miesiączkowy
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zmęczenie, zasinienie w miejscu wstrzyknięcia, rumień w miejscu wstrzyknięcia, reakcja w miejscu wstrzyknięcia zwiększenie tkanki tłuszczowej, krwotok w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, świąd w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, złe samopoczucie,obrzęk obwodowy
Badania diagnostyczne zmniejszenie masy ciała przeciwciała neutralizujące nieprawidłowe stężenie glukozy we krwi, wzrost stężenia triglicerydów we krwi, obecność swoistych przeciwciał przeciwko lekowi, wzrost stężenia hemoglobiny glikowanej, zwiększenie masyciała

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Działania niepożądane
*Globalne doświadczenie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu Omówienie wybranych działań niepożądanych Ostre zapalenie trzustki związane z przerwaniem leczenia metreleptyną W badaniach klinicznych u 6 pacjentów (w tym 4 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną i 2 pacjentów z lipodystrofią częściową) wystąpiło zapalenie trzustki zaistniałe w trakcie leczenia. Wszyscy pacjenci mieli zapalenie trzustki w wywiadzie i hipertriglicerydemię. Podejrzewa się, że nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym lub dawkowanie produktu leczniczego niezgodne ze schematem podania miało wpływ na wystąpienie zapalenia trzustki u 2 pacjentów. Przypuszcza się, że mechanizm zapalenia trzustki u tych pacjentów był rezultatem hipertriglicerydemii i, co za tym idzie, zwiększonego ryzyka wystąpienia zapalenia trzustki w warunkach przerwania skutecznego leczenia hipertriglicerydemii.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Działania niepożądane
Hipoglikemia Metreleptyna może zmniejszać oporność na insulinę u pacjentów z cukrzycą, powodując wystąpienie hipoglikemii u pacjentów z lipodystrofią i współwystępującą cukrzycą. Hipoglikemia, uznawana za powiązaną z leczeniem metreleptyną, występowała u 14,2% badanych pacjentów. Wszystkie przypadki zgłoszenia hipoglikemii u pacjentów z lipodystrofią uogólnioną i w podgrupie pacjentów z LD częściową miały przebieg łagodny bez wystąpienia objawów lub następstw klinicznych. Ogółem, większość epizodów hipoglikemii można było wyleczyć poprzez spożycie pokarmu, a tylko w stosunkowo niewielu przypadkach zaszła konieczności modyfikacji dawkowania leku przeciwcukrzycowego. Chłoniak T-komórkowy W badaniach klinicznych zgłoszono trzy przypadki chłoniaka T-komórkowego podczas stosowania metreleptyny. U wszystkich trzech pacjentów występowała nabyta lipodystrofia uogólniona. U dwóch z tych pacjentów rozpoznano chłoniaka z obwodowych komórek T w okresie przyjmowania produktu leczniczego.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Działania niepożądane
Obaj pacjenci mieli upośledzoną odporność i istotne zaburzenia hematologiczne, w tym ciężkie zaburzenia szpiku kostnego, przed rozpoczęciem leczenia. U dziecka otrzymującego produkt leczniczy, u którego nie występowały zaburzenia hematologiczne przed rozpoczęciem leczenia, zgłoszono odrębny przypadek wystąpienia chłoniaka anaplastycznego z dużych komórek. Immunogenność W badaniach klinicznych (badania NIH 991265/20010769 oraz FHA101) odsetek ADA w przypadku pacjentów z uogólnioną LD i LD częściową uczestniczących w badaniach i na podstawie dostępnych danych wynosił 88% (65 spośród 74 pacjentów). Działanie blokujące reakcji zachodzącej pomiędzy metreleptyną a receptorem rekombinowanej leptyny obserwowano w badaniu in vitro we krwi u większości pacjentów (98 spośród 102 pacjentów, czyli 96%), jednak nie można było wyraźnie ustalić wpływu na skuteczność metreleptyny (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Działania niepożądane
U 5 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną wystąpiły poważne lub ciężkie zakażenia, które były tymczasowo powiązane z > 80% aktywnością blokującą przeciwko metreleptynie. Zdarzenia te obejmowały: 1 epizod poważnego i ciężkiego zapalenia wyrostka robaczkowego u 1 pacjenta, 2 epizody poważnego i ciężkiego zapalenia płuc u pacjentów, pojedynczy epizod poważnej i ciężkiej posocznicy oraz niezagrażającego życiu, ciężkiego zapalenia dziąseł u 1 pacjenta, a także 6 epizodów poważnej i ciężkiej posocznicy lub bakteriemii oraz 1 epizod niezagrażającego życiu, ciężkiego zapalenia ucha u 1 pacjenta. Jedno poważne i ciężkie zapalenie wyrostka robaczkowego było tymczasowo powiązane z aktywnością blokującą działanie skierowane przeciwko metreleptynie u pacjenta z lipodystrofią częściową, który nie należał do podgrupy pacjentów z lipodystrofią częściową.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Działania niepożądane
Chociaż były one powiązane tymczasowo, nie jest możliwe jednoznaczne potwierdzenie lub zaprzeczenie bezpośredniego związku z leczeniem metreleptyną na podstawie obecnie dostępnych dowodów. U pacjentów z lipodystrofią, u których występowały aktywność blokująca przeciwko metreleptynie i równoczesne zakażenia, uzyskano odpowiedź na standardowe leczenie (patrz punkt 4.4). Reakcje w miejscu wstrzyknięcia Reakcje w miejscu wstrzyknięcia zgłaszano u 3,4% pacjentów z lipodystrofią leczonych metreleptyną. Wszystkie przypadki zgłoszone w ramach badań klinicznych u pacjentów z lipodystrofią miały przebieg łagodny lub umiarkowanie ciężki i w żadnych z nich nie przerwano leczenia. Większość przypadków wystąpiła w pierwszych 1-2 miesiącach po rozpoczęciu leczenia. Dzieci i młodzież W dwóch zakończonych badaniach klinicznych (NIH 991265/20010769 oraz FHA101) uczestniczyło 52 dzieci (4 w podgrupie pacjentów z lipodystrofią częściową i 48 z lipodystrofią uogólnioną) zakwalifikowanych i otrzymujących metreleptynę.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Działania niepożądane
Dostępne są ograniczone dane kliniczne dla dzieci w wieku poniżej 2 lat w grupie pacjentów z lipodystrofią uogólnioną i dzieci w wieku poniżej 12 lat w grupie pacjentów z lipodystrofią częściową. Generalnie bezpieczeństwo stosowania i tolerancja metreleptyny są podobne u dzieci i u pacjentów dorosłych. U pacjentów z lipodystrofią uogólnioną ogólna częstość występowania działań niepożądanych była podobna, niezależnie od wieku. Poważne działania niepożądane zgłaszano u 2 pacjentów, nasilenie nadciśnienia tętniczego i rozwój chłoniaka anaplastycznego z dużych komórek. U pacjentów z lipodystrofią częściową, ocena w grupach wiekowych jest ograniczona ze względu na małą liczebność próby. U dzieci i młodzieży z podgrupy pacjentów z lipodystrofią częściową nie zgłaszano żadnych działań niepożądanych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie W jednym przypadku po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu niemowlę było narażone na dziesięciokrotne przedawkowanie metreleptyny przez okres 8 miesięcy. W tym przypadku przedłużone przedawkowanie było związane z ciężką anoreksją powodującą niedobór witamin i cynku, niedokrwistość wywołaną niedoborem żelaza, niedożywienie białkowo-energetyczne i słaby przyrost masy ciała, które ustąpiły po wdrożeniu leczenia wspomagającego i dostosowaniu dawki. W przypadku przedawkowania należy bardzo dokładnie obserwować czy u pacjenta występują objawy podmiotowe lub przedmiotowe działań niepożądanych i rozpocząć leczenie wspomagające.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne produkty lecznicze działające na przewód pokarmowy i metabolizm, aminokwasy i ich pochodne, kod ATC: A16AA07 Mechanizm działania Metreleptyna imituje fizjologiczne właściwości leptyny poprzez wiązanie się z receptorem ludzkiej leptyny i jej aktywowanie. Receptor ten należy do rodziny receptorów cytokin klasy I, które przesyłają sygnały w szlaku transdukcji JAK/STAT. Badania przeprowadzono wyłącznie w odniesieniu do działania metabolicznego metreleptyny. Nie przewiduje się żadnego oddziaływania na rozmieszczenie tłuszczu podskórnego. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania metreleptyny oceniono w otwartym badaniu bez grupy kontrolnej (badanie NIH 991265/20010769) przeprowadzonym na pacjentach z wrodzoną lub nabytą lipodystrofią albo rodzinną lub nabytą lipodystrofią częściową.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci kwalifikowali się do włączenia do badania, jeżeli byli w wieku powyżej 6 miesięcy ze stężeniem leptyny < 12 ng/ml, oraz mieli co najmniej 1 z następujących 3 zaburzeń metabolicznych: • obecność cukrzycy, lub • stężenie insuliny na czczo > 30 μU/ml, lub • stężenie triglicerydów na czczo > 2,26 mmol/l lub zwiększone stężenie triglicerydów po posiłku > 5,65 mmol/l. Równorzędne główne punkty końcowe dotyczące skuteczności zdefiniowano w tym badaniu jako: • zmiana rzeczywista stężenia HbA1c po 12 miesiącach od rozpoczęcia leczenia w porównaniu do wartości w punkcie początkowym, oraz • zmiana procentowa stężenia triglicerydów w surowicy na czczo po 12 miesiącach od rozpoczęcia leczenia w porównaniu do wartości w punkcie początkowym. Badanie NIH 991265/20010769 trwało ponad 14 lat, przy czym oceny pierwszorzędowych punktów końcowych dotyczących skuteczności dokonano zarówno u pacjentów z lipodystrofią uogólnioną i u pacjentów z lipodystrofią częściową po upływie 12 miesięcy od rozpoczęcia leczenia.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu NIH przeprowadzono analizę różnych schematów dawkowania, której rezultatem są zalecenia dotyczące dawkowania przedstawione w punkcie 4.2. Równoczesne schematy dawkowania leków przeciwcukrzycowych i leków obniżających stężenie lipidów nie były stosowane stale w okresie badania, ale przeprowadzone analizy nie wykazały żadnej istotnej różnicy w skuteczności u pacjentów, u których nie zwiększono dawki ani nie uzupełniono podawanych leków przeciwcukrzycowych lub leków obniżających stężenie lipidów, w porównaniu do całej badanej populacji. Lipodystrofia uogólniona Spośród 66 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną włączonych do badania, 45 (68%) pacjentów miało wrodzoną lipodystrofię uogólnioną a 21 (32%) pacjentów miało nabytą lipodystrofię uogólnioną. Ogółem, 51 (77%) pacjentów stanowiły kobiety, 31 (47%) pacjentów było rasy kaukaskiej, 11 (17%) pacjentów było rasy latynoskiej i 16 (24%) pacjentów było rasy czarnej.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana wieku w punkcie początkowym wynosiła 15 lat (zakres: 1-68 lat), przy czym 45 (68%) pacjentów było w wieku nieprzekraczającym 18 lat. Mediana stężenia leptyny na czczo w punkcie początkowym wynosiła 1,0 ng/ml u mężczyzn (zakres: 0,3–3,3 ng/ml) oraz 1,1 ng/ml u kobiet (zakres: 0,2-5,3 ng/ml), co oznaczono metodą radioimmunologiczną (LINCO RIA). Mediana czasu trwania leczenia wyniosła 4,2 lata (zakres: 3,4 miesiąca–13,8 lat). Produkt leczniczy podawano podskórnie raz na dobę lub dwa razy na dobę (w dwóch równych dawkach). Ważona średnia dawka dobowa (tj. średnia dawka obliczana z uwzględnieniem czasu trwania leczenia w różnych dawkach) u 48 pacjentów z masą ciała w punkcie początkowym przekraczającą 40 kg wynosiła 2,6 mg u mężczyzn i 5,2 mg u kobiet w pierwszym roku leczenia oraz 3,7 mg u mężczyzn i 6,5 mg u kobiet w całym okresie badania.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U 18 pacjentów o masie ciała w punkcie początkowym nieprzekraczającej 40 kg, ważona średnia dawka dobowa wynosiła 2,0 mg u mężczyzn i 2,3 mg u kobiet w pierwszym roku leczenia oraz 2,5 mg u mężczyzn i 3.2 mg u kobiet w całym okresie badania. Tabela 8 Pierwszorzędowe punkty końcowe w otwartym badaniu bez grupy kontrolnej (NIH 991265/20010769) u ocenianych pacjentów z lipodystrofią uogólnioną leczonych metreleptyną po upływie 12 miesięcy od rozpoczęcia leczenia

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Parametr n Wartość w punkcie początkowym Zmiana w stosunku do wartości w punkcie początkowym po upływie 12 miesięcy od rozpoczęcia leczenia
HbA1c (%) 59
Średnia (SD) 8,6 (2,33) -2,2 (2,15)
Wartość p < 0,001
Triglicerydy na czczo (mmol/l) 58
Średnia (SD) 14,7 (25,6) -32,1% (71,28)
Wartość p 0,001

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
SD = odchylenie standardowe Spośród 45 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną, u których stężenie HbA1c w punkcie początkowym wynosiło 7% lub więcej i dla których dane były dostępne w 12 miesiącu leczenia, średnie (SD) stężenie HbA1c w punkcie początkowym wynosiło 9,6% (1,63) i średnie zmniejszenie stężenia HbA1c w 12 miesiącu leczenia wynosiło 2,8%. Spośród 24 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną, u których stężenie triglicerydów w punkcie początkowym wynosiło 5,65 mmol/l lub więcej i dla których dane były dostępne w 12 miesiącu leczenia, średnie (SD) stężenie triglicerydów w punkcie początkowym wynosiło 31,7 mmol/l (33,68) i średnie procentowe zmniejszenie stężenia triglicerydów w 12 miesiącu leczenia wynosiło 72%. Spośród 39 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną, którzy w punkcie początkowym otrzymywali insulinę, 16 (41%) pacjentów mogło całkowicie przerwać przyjmowanie insuliny po rozpoczęciu leczenia metreleptyną.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Większość tych pacjentów (13 z 16) mogło zaprzestać leczenia insuliną w ciągu pierwszego roku stosowania metreleptyny. U 32 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną, którzy otrzymywali doustne leki przeciwcukrzycowe w punkcie początkowym, 7 (22%) pacjentów mogło przerwać ich stosowanie. Łącznie 8 (24%) z 34 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną, którzy otrzymywali leki obniżające stężenie lipidów w punkcie początkowym, mogło przerwać ich stosowanie w okresie leczenie metreleptyną. U pacjentów z lipodystrofią uogólnioną leczonych metreleptyną stwierdzono poprawę czynności nerek i wątroby. U 24 pacjentów, dla których dostępne były dane dotyczące czynności nerek, średnia zmiana stopnia wydalania białka w 12 miesiącu leczenia w porównaniu z punktem początkowym (1 675,7 mg/dobę) wynosiła -906,1 mg/dobę.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U 43 pacjentów, dla których dostępne były dane dotyczące czynności wątroby, średnia zmiana aktywności aminotransferazy alaninowej w 12 miesiącu leczenia w porównaniu z punktem początkowym (112,5 U/l) wyniosła -53,1 U/l, a średnia zmiana aktywności aminotransferazy asparaginowej w 12 miesiącu leczenia w porównaniu z punktem początkowym (75,3 U/l) wyniosła -23,8 U/l. Lipodystrofia częściowa Analizą objęto podgrupę pacjentów z częściową LD, u których stężenie TG wynosiło ≥ 5,65 mmol/l i (lub) stężenie HbA1c wynosiło ≥ 6,5% w punkcie początkowym. W podgrupie ocenianych 31 pacjentów z lipodystrofią częściową 27 (87%) pacjentów miało rodzinną lipodystrofię częściową a 4 (13%) pacjentów miało nabytą lipodystrofię częściową. Ogółem, 30 (97%) pacjentów stanowiły kobiety, 26 (84%) pacjentów było rasy kaukaskiej, 2 (7%) pacjentów było rasy latynoskiej i żaden pacjent nie był rasy czarnej.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana wieku w punkcie początkowym wyniosła 38 lat (zakres: 15-64 lat), przy czym 5 (16%) pacjentów było w wieku poniżej 18 lat. Mediana stężenia leptyny na czczo w punkcie początkowym wyniosła 5,9 ng/ml (1,6-16,9), co oznaczono metodą radioimmunologiczną (LINCO RIA). Mediana czasu trwania leczenia metreleptyną wynosiła 2,4 lata (zakres: 6,7 miesięcy-14,0 lat). Produkt leczniczy podawano podskórnie raz lub dwa razy na dobę (w dwóch równych dawkach). Ważona średnia dawka dobowa (tj. średnia dawka obliczona z uwzględnieniem czasu trwania leczenia w różnych dawkach) u wszystkich 31 pacjentów o masie ciała w punkcie początkowym nieprzekraczającej 40 kg wyniosła 7,0 mg w pierwszym roku leczenia i 8,4 mg w całym okresie badania. Tabela 9 Pierwszorzędne punkty końcowe w badaniu (NIH 991265/20010769) pacjentów ocenianych w podgrupie z lipodystrofią częściową leczonych metreleptyną w 12 miesiącu leczenia

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Parametr n Wartość w punkcie początkowym Zmiana w 12 miesiącu leczenia w porównaniu do punktu początkowego
HbA1c (%) 27
Średnia (SD) 8,8 (1,91) -0,9 (1,23)
Wartość p 0,001
Triglicerydy na czczo (mmol/l) 27
Średnia (SD) 15,7 (26,42) -37,4% (30,81)
Wartość p < 0,001

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
SD = odchylenie standardowe Spośród 15 pacjentów w podgrupie pacjentów z lipodystrofią częściową, u których stężenie triglicerydów w punkcie początkowym wynosiło 5,65 mmol/l lub więcej i dostępne były dane w 12 miesiącu leczenia, średnie (SD) stężenie triglicerydów w punkcie początkowym wyniosło 27,6 mmol/l (32,88) i średnie procentowe zmniejszenie stężenia triglicerydów w 12 miesiącu leczenia wyniosło 53,7%. Spośród 18 pacjentów w podgrupie pacjentów z lipodystrofią częściową, u których stężenie HbA1c w punkcie początkowym wynosiło 8% lub więcej i dostępne były dane w 12 miesiącu leczenia, średnie (SD) stężenie HbA1c w punkcie początkowym wynosiło 9,9% (1,59) i średnie zmniejszenie stężenia HbA1c w 12 miesiącu leczenia wyniosło 1,3%. Dzieci i młodzież W grupie pacjentów z lipodystrofią uogólnioną liczba pacjentów według grupy wiekowej była następująca: 5 pacjentów < 6 lat (w tym jeden pacjent < 2 lat), 12 pacjentów wieku ≥ 6 do < 12 lat oraz 28 pacjentów w wieku ≥ 12 do < 18 lat; w podgrupie pacjentów z lipodystrofią częściową, nie było pacjentów w wieku < 12 lat a 4 pacjentów było w wieku ≥ 12 do < 18 lat.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W grupie pacjentów z lipodystrofią uogólnioną średnie zmniejszenie stężenia HbA1c w porównaniu z punktem początkowym stwierdzono we wszystkich grupach wiekowych ≥ 6 lat; średnie zmniejszenie stężenia w 12 miesiącu leczenia / podczas ostatniej obserwacji przeniesionej dalej (ang. Last Observation Carried Forward, LOCF ) były podobne w dwóch starszych grupach wiekowych (-1,1% i -2,6%). W grupie 5 pacjentów w wieku < 6 lat średnia zmiana wyniosła 0,2%. Takie różnice między grupami wiekowymi są prawdopodobnie związane z różnicami w średnich stężeniach HbA1c w punkcie początkowym, które znajdowały się w prawidłowym przedziale u pacjentów < 6 lat (5,7%) i były niższe u pacjentów w wieku ≥ 6 do < 12 lat (6,4%) w porównaniu ze starszą grupą wiekową (9,7%). Średnie zmniejszenie stężenia triglicerydów z wartości w punkcie początkowym do wartości w 12 miesiącu leczenia / podczas ostatniej obserwacji przeniesionej dalej (LOCF) w grupie pacjentów z lipodystrofią uogólnioną stwierdzono we wszystkich grupach wiekowych, przy czym większe średnie zmiany zaobserwowano w starszej grupie wiekowej (-42,9%) w porównaniu do młodszych grup wiekowych (-10,5% oraz -14,1%).
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Spośród 4 pacjentów w podgrupie pacjentów z lipodystrofią częściową w wieku od 12 do 18 lat średnia zmiana stężenia HbA1c w 12 miesiącu leczenia / podczas ostatniej obserwacji przeniesionej dalej (LOCF) wyniosła -0,7%, a średnia zmiana stężenia triglicerydów wyniosła -55,1%. Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Myalepta w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu lipodystrofii (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2.). Wyjątkowe okoliczności Ten produkt leczniczy został dopuszczony do obrotu zgodnie z procedurą dopuszczenia w wyjątkowych okolicznościach. Oznacza to, że ze względu na rzadkie występowanie choroby nie było możliwe uzyskanie pełnej informacji dotyczącej tego produktu leczniczego. Europejska Agencja Leków dokona raz do roku przeglądu wszelkich nowych informacji i w razie konieczności, ChPL zostanie zaktualizowana.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych metreleptyny u pacjentów z lipodystrofią są ograniczone, w związku z czym nie przeprowadzono żadnej formalnej analizy zależności dawka-odpowiedź. Wchłanianie Maksymalne stężenie leptyny w surowicy (leptyna endogenna i metreleptyna) (C max ) występowało około 4,0 godzin po podskórnym podaniu pojedynczych dawek od 0,1 do 0,3 mg/kg u zdrowych dorosłych uczestników. W dodatkowym badaniu klinicznym przeprowadzonym na pacjentach z lipodystrofią mediana T max wynosiła 4 godziny (zakres: 2 do 6 godzin; N = 5) po podaniu pojedynczych dawek metreleptyny. Dystrybucja W badaniach przeprowadzonych na zdrowych, dorosłych uczestnikach po dożylnym podaniu metreleptyny objętość dystrybucji leptyny (leptyny endogennej i metreleptyny) wyniosła około 4 do 5 wielokrotności objętości osocza; objętości (średnia ± SD) wyniosły 370 ± 184 ml/kg mc., 398 ± 92 ml/kg mc. oraz 463 ± 116 ml/kg mc.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakokinetyczne
odpowiednio dla dawek 0,3, 1,0, oraz 3,0 mg/kg mc. na dobę. Metabolizm Nie przeprowadzono żadnych formalnych badań metabolizmu. Eliminacja Dane niekliniczne wskazują, że klirens nerkowy stanowi główną drogę eliminacji metreleptyny, bez widocznego udziału metabolizmu ogólnoustrojowego lub degradacji. Po podskórnym podaniu pojedynczych dawek od 0,01 do 0,3 mg/kg metreleptyny u zdrowych dorosłych uczestników okres półtrwania wyniósł od 3,8 do 4,7 godziny. Po podaniu dożylnym wykazano klirens metreleptyny na poziomie 79,6 ml/kg na godzinę u zdrowych ochotników. Klirens metreleptyny wydaje się być opóźniony w obecności przeciwciał przeciwko lekowi. Im większa kumulacja, tym większe stężenia przeciwciał przeciwko lekowi. Dawkę należy dostosowywać na podstawie odpowiedzi klinicznej (patrz punkt 4.4). Farmakokinetyka w populacjach szczególnych Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie przeprowadzono żadnych formalnych badań farmakokinetycznych.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie przeprowadzono żadnych formalnych badań farmakokinetycznych. Dane niekliniczne wskazują, że klirens nerkowy stanowi główną drogę eliminacji metreleptyny bez żadnego widocznego udziału metabolizmu ogólnoustrojowego lub degradacji. Dlatego farmakokinetyka może być zmieniona u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Wiek, płeć, rasa, wskaźnik masy ciała Nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań klinicznych w celu oceny wpływu wieku, płci, rasy lub wskaźnika masy ciała na farmakokinetykę metreleptyny u pacjentów z lipodystrofią. 5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie ujawniają żadnych dodatkowych zagrożeń poza zagrożeniami odnoszącymi się do nadmiernych przewidywanych odpowiedzi farmakodynamicznych, takich jak utrata apetytu i zmniejszenie masy ciała.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie przeprowadzono dwuletnich badań rakotwórczości u gryzoni. Metreleptyna nie wykazuje żadnego działania genotoksycznego ani nie zaobserwowano żadnych zmian proliferacyjnych ani stanów przednowotworowych u myszy lub psów w wyniku leczenia trwającego maksymalnie 6 miesięcy. Przeprowadzone u myszy badania toksycznego wpływu na reprodukcję nie wykazały żadnego negatywnego wpływu na łączenie się w pary, płodność lub rozwój embrionalno-płodowy do maksymalnej badanej dawki stanowiącej mniej więcej 15-krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej na podstawie powierzchni ciała pacjenta o masie 60 kg. W przeprowadzonym na myszach badaniu wpływu na rozwój przed- i pourodzeniowy metreleptyna spowodowała przedłużenie okresu ciąży i utrudniony poród (dystocję) w przypadku wszystkich badanych dawek, począwszy mniej więcej od dawki identycznej do maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, na podstawie powierzchni ciała pacjenta o masie 60 kg.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Przedłużenie okresu ciąży doprowadziło do zgonu niektórych samic w okresie porodu i niższego wskaźnika przeżycia potomstwa w bezpośrednim okresie pourodzeniowym. Uważa się, że takie wyniki są związane pośrednio z farmakologią metreleptyny, która powoduje zaburzenia odżywiania u badanych zwierząt, oraz prawdopodobnie z hamującym działaniem na skurcze samoistne i indukowane okscytocyną, co zaobserwowano we fragmentach ludzkiej błony mięśniowej macicy narażonej na działanie leptyny. Zmniejszenie masy ciała u matki obserwowano od ciąży do laktacji w przypadku wszystkich dawek i doprowadziło to do zmniejszenia masy ciała u potomstwa przy porodzie, co utrzymało się do wieku dorosłego. Jednakże, w przypadku poszczególnych dawek nie zaobserwowano żadnych zaburzeń rozwojowych ani wpływu na zdolności reprodukcyjne pierwszego lub drugiego pokolenia. Badania toksycznego wpływu na reprodukcję nie obejmowały analizy toksykokinetyki.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Odrębne badania wykazały jednak, że ekspozycja płodu myszy na metreleptynę była mała (< 1%) po podskórnym podaniu metreleptyny u ciężarnych myszy. Wartości AUC u ciężarnych myszy były około 2 do 3 razy większe niż u nieciężarnych myszy po podskórnym podaniu metreleptyny w dawce 10 mg/kg. U ciężarnych myszy zaobserwowano także 4 – 5-krotny wzrost wartości t 1/2 w porównaniu do myszy nieciężarnych. Większa ekspozycja na metreleptynę oraz dłuższy okres t 1/2 u ciężarnych osobników mogą być związane ze zmniejszoną zdolnością eliminacji poprzez wiązanie rozpuszczalnego receptora leptyny obserwowanego w większej liczbie u ciężarnych myszy. Nie przeprowadzono żadnych badań z bezpośrednim podaniem metreleptyny osobnikom młodocianym. Niemniej jednak, w opublikowanych badaniach, leczenie euleptynemicznych samic myszy w okresie przedpokwitaniowym spowodowało wczesne wystąpienie objawów pokwitania.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie ujawniają żadnych dodatkowych zagrożeń poza zagrożeniami odnoszącymi się do nadmiernych przewidywanych odpowiedzi farmakodynamicznych, takich jak utrata apetytu i zmniejszenie masy ciała. Nie przeprowadzono dwuletnich badań rakotwórczości u gryzoni. Metreleptyna nie wykazuje żadnego działania genotoksycznego ani nie zaobserwowano żadnych zmian proliferacyjnych ani stanów przednowotworowych u myszy lub psów w wyniku leczenia trwającego maksymalnie 6 miesięcy. Przeprowadzone u myszy badania toksycznego wpływu na reprodukcję nie wykazały żadnego negatywnego wpływu na łączenie się w pary, płodność lub rozwój embrionalno-płodowy do maksymalnej badanej dawki stanowiącej mniej więcej 15-krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej na podstawie powierzchni ciała pacjenta o masie 60 kg.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W przeprowadzonym na myszach badaniu wpływu na rozwój przed- i pourodzeniowy metreleptyna spowodowała przedłużenie okresu ciąży i utrudniony poród (dystocję) w przypadku wszystkich badanych dawek, począwszy mniej więcej od dawki identycznej do maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, na podstawie powierzchni ciała pacjenta o masie 60 kg. Przedłużenie okresu ciąży doprowadziło do zgonu niektórych samic w okresie porodu i niższego wskaźnika przeżycia potomstwa w bezpośrednim okresie pourodzeniowym. Uważa się, że takie wyniki są związane pośrednio z farmakologią metreleptyny, która powoduje zaburzenia odżywiania u badanych zwierząt, oraz prawdopodobnie z hamującym działaniem na skurcze samoistne i indukowane okscytocyną, co zaobserwowano we fragmentach ludzkiej błony mięśniowej macicy narażonej na działanie leptyny.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zmniejszenie masy ciała u matki obserwowano od ciąży do laktacji w przypadku wszystkich dawek i doprowadziło to do zmniejszenia masy ciała u potomstwa przy porodzie, co utrzymało się do wieku dorosłego. Jednakże, w przypadku poszczególnych dawek nie zaobserwowano żadnych zaburzeń rozwojowych ani wpływu na zdolności reprodukcyjne pierwszego lub drugiego pokolenia. Badania toksycznego wpływu na reprodukcję nie obejmowały analizy toksykokinetyki. Odrębne badania wykazały jednak, że ekspozycja płodu myszy na metreleptynę była mała (< 1%) po podskórnym podaniu metreleptyny u ciężarnych myszy. Wartości AUC u ciężarnych myszy były około 2 do 3 razy większe niż u nieciężarnych myszy po podskórnym podaniu metreleptyny w dawce 10 mg/kg. U ciężarnych myszy zaobserwowano także 4 – 5-krotny wzrost wartości t 1/2 w porównaniu do myszy nieciężarnych.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Większa ekspozycja na metreleptynę oraz dłuższy okres t 1/2 u ciężarnych osobników mogą być związane ze zmniejszoną zdolnością eliminacji poprzez wiązanie rozpuszczalnego receptora leptyny obserwowanego w większej liczbie u ciężarnych myszy. Nie przeprowadzono żadnych badań z bezpośrednim podaniem metreleptyny osobnikom młodocianym. Niemniej jednak, w opublikowanych badaniach, leczenie euleptynemicznych samic myszy w okresie przedpokwitaniowym spowodowało wczesne wystąpienie objawów pokwitania.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych glicyna sacharoza polisorbat 20 kwas glutaminowy sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3. Okres ważności 4 lata. Po rozpuszczeniu w wodzie do wstrzykiwań należy bezzwłocznie zużyć produkt leczniczy i nie należy przechowywać go w celu późniejszego wykorzystania. 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2 °C–8 °C). Fiolkę przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Myalepta 3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Szklana fiolka typu 1 (3 ml) z zatyczką z gumy chlorobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem/czerwonym plastikowym, zdejmowanym wieczkiem.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dane farmaceutyczne
Myalepta 5,8 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Szklana fiolka typu 1 (3 ml) z zatyczką z gumy chlorobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem/niebieskim plastikowym, zdejmowanym wieczkiem. Myalepta 11,3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Szklana fiolka typu 1 (5 ml) z zatyczką z gumy bromobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem / białym plastikowym, zdejmowanym wieczkiem. Wielkości opakowań to 1 fiolka lub 30 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Pacjent otrzyma opakowanie zawierające 1 fiolkę lub 30 fiolek Myalepta, w zależności od rozmiaru opakowania, które należy przechowywać w lodówce do momentu jego użycia, Pacjent osobno otrzyma również rozpuszczalnik do rekonstytucji produktu leczniczego (tj.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dane farmaceutyczne
wodę do wstrzykiwań), strzykawki / igły do rekonstytucji produktu leczniczego, strzykawki / igły do podania produktu leczniczego, chusteczki oczyszczające nasączone alkoholem oraz pojemnik na odpady ostre. Instrukcja przygotowania produktu leczniczego 1. Wyjąć fiolkę z lodówki i pozostawić fiolkę na 10 minut do ogrzania do temperatury pokojowej (20 °C–25 °C) przed rekonstytucją produktu leczniczego. 2. Przeprowadzić kontrolę wzrokową fiolki zawierającej produkt leczniczy. Grudka liofilizowanego proszku powinna być nienaruszona i koloru białego. 3. Rekonstytucja: Myalepta 3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Używając strzykawki 1 ml z igłą o średnicy 21 G lub mniejszej, pobrać 0,6 ml wody do wstrzykiwań. Nie rozpuszczać w innych rozcieńczalnikach. Myalepta 5,8 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Używając strzykawki 3 ml z igłą o średnicy 21 G lub mniejszej, pobrać 1,1 ml wody do wstrzykiwań. Nie rozpuszczać w innych rozcieńczalnikach.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dane farmaceutyczne
Myalepta 11,3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Używając strzykawki 3 ml z igłą o średnicy 21 G lub mniejszej, pobrać 2,2 ml wody do wstrzykiwań. Nie rozpuszczać w innych rozcieńczalnikach. 4. Umieścić igłę w fiolce zawierającej liofilizowany proszek przez środek zatyczki i skierować strumień rozpuszczalnika na ścianę fiolki, by uniknąć nadmiernego pienienia. 5. Wyciągnąć igłę i strzykawkę z fiolki, a następnie delikatnie wymieszać zawartość w celu rekonstytucji roztworu, dopóki płyn nie stanie się klarowny. Nie potrząsać ani nie wstrząsać energicznie. Zrekonstytuowany roztwór stanie się klarowny w ciągu maksymalnie 5 minut. Prawidłowo wymieszany roztwór Myalepta powinien być klarowny, bezbarwny i wolny od grudek suchego proszku, pęcherzyków lub piany. Nie używać roztworu, który jest mętny lub zabarwiony, lub zawiera cząstki stałe. 6. Po rekonstytucji roztworu każdy ml zawiera 5 mg metreleptyny. 7. Instrukcje dotyczące podawania leku, patrz punkt 4.2.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 3 mg
Dane farmaceutyczne
Roztwór Myalepta zrekonstytuowany za pomocą wody do wstrzykiwań jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku i należy go podawać bezzwłocznie po sporządzeniu. Usuwanie Nie należy przechowywać niezużytego roztworu w celu późniejszego wykorzystania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Myalepta 3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Myalepta 5,8 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Myalepta 11,3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Myalepta 3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Każda fiolka zawiera 3 mg metreleptyny*. Po rekonstytucji w 0,6 ml wody do wstrzykiwań (patrz punkt 6.6) każdy ml zawiera 5 mg metreleptyny. Myalepta 5,8 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Każda fiolka zawiera 5,8 mg metreleptyny*. Po rekonstytucji w 1,1 ml wody do wstrzykiwań (patrz punkt 6.6) każdy ml zawiera 5 mg metreleptyny. Myalepta 11,3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Każda fiolka zawiera 11,3 mg metreleptyny*. Po rekonstytucji w 2,2 ml wody do wstrzykiwań (patrz punkt 6.6) każdy ml zawiera 5 mg metreleptyny. *Metreleptyna to rekombinowany odpowiednik ludzkiego hormonu leptyny (wytwarzany w komórkach pałeczki okrężnicy (łac.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Escherichia coli ) przy wykorzystaniu technologii rekombinacji DNA do stworzenia rekombinowanej ludzkiej metionyloleptyny). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań (proszek do sporządzania płynu do wstrzykiwań). Biała liofilizowana grudka lub biały liofilizowany proszek.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Myalepta jest wskazany do stosowania jako dodatek do diety w ramach terapii zastępczej w leczeniu powikłań wynikających z niedoboru leptyny u pacjentów z lipodystrofią (LD):  z potwierdzoną wrodzoną uogólnioną LD (ang. Berardinelli-Seip syndrome) lub nabytą uogólnioną LD (ang. Lawrence syndrome), u pacjentów dorosłych i dzieci w wieku 2 lat i powyżej,  z potwierdzoną rodzinną LD częściową lub nabytą LD częściową (ang. Barraquer-Simons syndrome), u dorosłych i dzieci w wieku od 12 lat, u których standardowe leki nie zapewniły osiągnięcia odpowiedniej kontroli metabolicznej.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno zostać rozpoczęte i być monitorowane przez osobę należącą do personelu medycznego z doświadczeniem w diagnozowaniu i leczeniu zaburzeń metabolicznych. Dawkowanie Zalecaną dobową dawkę metreleptyny ustala się na podstawie masy ciała, zgodnie z Tabelą 1. W celu zapewnienia, że pacjenci i opiekunowie znają odpowiednią dawkę do wstrzyknięcia, lekarz wystawiający receptę powinien przepisać właściwą dawkę podaną zarówno w miligramach, jak i jej objętość w mililitrach. W celu uniknięcia błędów w stosowaniu tego produktu leczniczego, w tym przedawkowania, należy postępować zgodnie z poniższymi wytycznymi dotyczącymi obliczania dawki i dostosowania dawki. Podczas stosowania produktu leczniczego Myalepta, co 6 miesięcy, zaleca się skontrolowanie techniki jego podawania u pacjentów stosujących ten produkt leczniczy samodzielnie. Przy obliczaniu dawki należy zawsze stosować rzeczywistą masę ciała w momencie rozpoczęcia leczenia.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie
Tabela 1 Zalecana dawka metreleptyny

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie

Masa ciała w punkcie początkowym Zalecana dawka początkowa (objętość wstrzyknięcia) Modyfikacje dawki (objętość wstrzyknięcia) Maksymalna dawka dobowa (objętośćwstrzyknięcia)
Mężczyźni i kobiety≤ 40 kg 0,06 mg/kg mc.(0,012 ml/kg mc.) 0,02 mg/kg mc.(0,004 ml/kg mc.) 0,13 mg/kg mc.(0,026 ml/kg mc.)
Mężczyźni > 40 kg 2,5 mg(0,5 ml) 1,25 mg (0,25 ml) do2,5 mg (0,5 ml) 10 mg(2 ml)
Kobiety > 40 kg 5 mg(1 ml) 1,25 mg (0,25 ml) do2,5 mg (0,5 ml) 10 mg(2 ml)

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie
Dostosowanie dawki Na podstawie odpowiedzi klinicznej (np. niewłaściwego wyrównania metabolicznego) lub innych wskazań (np. problemów z tolerancją, nadmierną utratą masy ciała, zwłaszcza u dzieci i młodzieży) dawka może zostać zmniejszona lub zwiększona do dawki maksymalnej opisanej w Tabeli 1. Maksymalna tolerowana dawka może być mniejsza od maksymalnej dawki dobowej wymienionej w Tabeli 1, o czym świadczy nadmierna utrata masy ciała, nawet jeśli odpowiedź metaboliczna jest niekompletna. Minimalna odpowiedź kliniczna jest zdefiniowana jako:  zmniejszenie stężenia hemoglobiny glikowanej (HbA1c) o co najmniej 0,5% lub zmniejszenie zapotrzebowania na insulinę o co najmniej 25%, i (lub)  zmniejszenie stężenia triglicerydów o co najmniej 15%. W przypadku braku odpowiedzi klinicznej po 6 miesiącach od rozpoczęcia leczenia lekarz powinien upewnić się, że pacjent postępuje zgodnie z techniką podawania tego produktu leczniczego, otrzymuje odpowiednią dawkę i przestrzega zaleceń dietetycznych.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie
Należy rozważyć zwiększenie dawki zanim przerwie się leczenie produktem. U pacjentów dorosłych i dzieci można brać pod uwagę zwiększenie dawki metreleptyny na podstawie niekompletnej odpowiedzi klinicznej po co najmniej 6 miesiącach leczenia, umożliwiając zmniejszenie dawki jednocześnie przyjmowanej insuliny, doustnego leku przeciwcukrzycowego i (lub) leku zmniejszającego stężenie lipidów. Zmniejszenie stężenia HbA1c i triglicerydów może nie być obserwowane u dzieci, ponieważ zaburzenia metaboliczne mogą nie być obecne w momencie rozpoczęcia leczenia. Przewiduje się, że u większości dzieci konieczne będzie stosowanie dawki zwiększającej się z każdym dodatkowym kilogramem masy ciała, zwłaszcza u dzieci w okresie dojrzewania. Możliwe jest nasilanie się nieprawidłowości w stężeniu triglicerydów i HBA1c, co może wiązać się z koniecznością zwiększenia dawki. U dzieci bez zaburzeń metabolicznych należy modyfikować dawkę głównie w związku ze zmianą masy ciała.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie
Nie należy zwiększać dawki częściej niż raz na cztery tygodnie. Zmniejszanie dawki wskutek utraty masy ciała można przeprowadzać w odstępach tygodniowych. U pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Myalepta i leki przeciwcukrzycowe istnieje ryzyko wystąpienia hipoglikemii. Na początkowych etapach leczenia może być konieczne znaczne zmniejszenie dawki o 50% lub więcej w stosunku do zapotrzebowania na insulinę w punkcie początkowym. U niektórych pacjentów, po ustabilizowaniu zapotrzebowania na insulinę, mogą być również konieczne modyfikacje dawek innych leków przeciwcukrzycowych w celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia hipoglikemii (patrz punkt 4.4 i 4.8). Przerwanie leczenia u pacjentów narażonych na zapalenie trzustki W przypadku przerwania leczenia produktem leczniczym Myalepta u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia zapalenia trzustki (np.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie
zapalenie trzustki w wywiadzie, ciężka hipertriglicerydemia) zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w okresie dwóch tygodni w połączeniu ze stosowaniem diety niskotłuszczowej. W okresie zmniejszania dawki należy kontrolować stężenie triglicerydów oraz rozważyć rozpoczęcie stosowania lub modyfikację dawki produktów leczniczych obniżających stężenie lipidów. W przypadku wystąpienia objawów podmiotowych lub przedmiotowych wskazujących na zapalenie trzustki należy przeprowadzić odpowiednią ocenę kliniczną (patrz punkt 4.4). Pominięta dawka W przypadku pominięcia dawki przez pacjenta należy podać dawkę natychmiast po zauważeniu, że została pominięta, a następnego dnia wznowić normalny schemat dawkowania. Szczególne populacje Pacjenci w podeszłym wieku Badania kliniczne metreleptyny nie obejmowały wystarczającej liczby pacjentów w wieku co najmniej 65 lat, by określić, czy pacjenci w podeszłym wieku wykazują inną odpowiedź niż młodsi pacjenci.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie
Generalnie, dawki dla pacjentów w podeszłym wieku należy dobierać i modyfikować z zachowaniem ostrożności, chociaż nie zaleca się żadnego konkretnego dostosowania dawki. Zaburzenia czynności nerek i wątroby Nie badano metreleptyny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Nie można przedstawić żadnych zaleceń dotyczących dawkowania. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności metreleptyny u dzieci w wieku od 0 do 2 lat z lipodystrofią uogólnioną oraz u dzieci w wieku od 0 do 12 lat z lipodystrofią częściową. Bardzo ograniczone dane są dostępne w przypadku dzieci, szczególnie w wieku poniżej 6 lat, z uogólnioną LD. Sposób podawania Podanie podskórne. Osoby należące do personelu medycznego powinny zapewnić pacjentom i opiekunom szkolenie z rozpuszczania produktu i odpowiedniej techniki wstrzyknięcia podskórnego w celu uniknięcia wstrzyknięcia domięśniowego u pacjentów z minimalną ilością podskórnej tkanki tłuszczowej.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie
Pacjenci lub opiekunowie powinni przygotować i podać pierwszą dawkę produktu leczniczego pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego. Wstrzyknięcia należy wykonywać codziennie o tej samej porze. Wstrzyknięcia można wykonywać o dowolnej godzinie w ciągu dnia bez względu na pory spożywania posiłków. Przygotowany roztwór należy wstrzykiwać do tkanki na brzuchu, udzie lub ramieniu. Pacjentom zaleca się wybieranie codziennie innego miejsca wstrzyknięcia w przypadku wstrzyknięć wykonywanych w tym samym obszarze ciała. Dawki przekraczające 1 ml można podawać w dwóch wstrzyknięciach (równy podział całkowitej dawki dobowej) w celu zminimalizowania potencjalnego dyskomfortu w miejscu wstrzyknięcia wynikającego z objętości iniekcji. W przypadku podziału dawki ze względu na jej objętość obie części dawki można podawać jedna po drugiej w różnych miejscach wstrzyknięcia. W przypadku przepisywania małych dawek/objętości (np.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie
u dzieci) po pobraniu wymaganej dawki fiolki będą pozostawać niemal całkowicie wypełnione produktem leczniczym. Pozostały przygotowany produkt należy wyrzucić po użyciu. Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6 oraz informacje przeznaczone dla pacjentów zamieszczone w ulotce dla pacjenta (punkt 7). Tabela 2 Obliczanie dawki początkowej

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie

Masa ciała i płeć Obliczanie dawki początkowej
W przypadku mężczyzn i kobiet≤ 40 kg oraz dawki podawanej raz na dobę Masa ciała (kg) x 0,06 mg/kg = indywidualna dobowa dawka początkowa pacjenta w mgMasa ciała (kg) x 0,012 ml/kg = indywidualna dobowa początkowa objętość wstrzykiwań w mlPrzykład:U pacjenta o masie ciała 25 kg rozpoczyna się stosowanie produktu leczniczego Myalepta w dawce 0,06 mg/kg. Indywidualna dawka pacjenta= 1,5 mg. U pacjenta o masie ciała 25 kg rozpoczyna się stosowanie produktu leczniczego Myalepta w dawce 0,012 ml/kg = 0,3 ml roztworuMyalepta do wstrzyknięcia.
W przypadku mężczyzn > 40 kg oraz dawki podawanejraz na dobę Dawka podawana raz na dobę u danego pacjenta w mg = 2,5 mg Objętość wstrzyknięcia dawki podawanej raz na dobę = 0,5 ml
W przypadku kobiet> 40 kg oraz dawki podawanej raz na dobę Dawka podawana raz na dobę u danego pacjenta w mg = 5 mg Objętość wstrzyknięcia dawki podawanej raz na dobę = 1 ml

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie
Tabela 3 Strzykawka wymagana do rozpuszczenia produktu leczniczego Myalepta w wodzie do wstrzykiwań

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie

Strzykawka Rozmiar i długość igły
Myalepta 3 mg proszek do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
1,0 ml rozmiar 21 Gigła 40 mm
Myalepta 5,8 mg proszek do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
3,0 ml rozmiar 21 Gigła 40 mm
Myalepta 11,3 mg proszek do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
3,0 ml rozmiar 21 GIgła 40 mm

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie
Tabela 4 Wymagana strzykawka do podawania produktu leczniczego Myalepta według dawki

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie

Strzykawka Rozmiar i długość igły Przedział dawki produktu leczniczego Myalepta do podania
Strzykawkainsulinowa 0,3 ml U-100 Rozmiar 31 GIgła 8 mm Dla dawek:≤ 1,5 mg/≤ 0,3 ml objętość dobowa
1,0 ml Rozmiar 30 GIgła 13 mm Dla dawek:> 1,5 mg-5 mg/0,3-1,0 ml objętość dobowa
2,5 ml Rozmiar 30 GIgła 13 mm Dla dawek:> 5 mg-10 mg/> 1,0 ml objętość dobowa

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie
U pacjentów o masie ciała nieprzekraczającej 40 kg do obliczania dawki należy wykorzystać rzeczywistą masę ciała w momencie rozpoczęcia leczenia; w odniesieniu do pacjentów z tej grupy o masie ciała nieprzekraczającej 25 kg, patrz Tabela 5 w celu zapoznania się z dawką początkową. Tabela 5 Tabela przeliczeniowa dla strzykawki insulinowej 0,3 ml U100

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie

Masa ciała dziecka Dawka produktu leczniczego Myalepta Rzeczywista ilość roztworu* Ilość roztworu w zaokrągleniu „Jednostkowa” objętość do podania w strzykawce 0,3 ml
9 kg 0,54 mg 0,108 ml 0,10 ml 10
10 kg 0,60 mg 0,120 ml 0,12 ml 12
11 kg 0,66 mg 0,132 ml 0,13 ml 13
12 kg 0,72 mg 0,144 ml 0,14 ml 14
13 kg 0,78 mg 0,156 ml 0,15 ml 15
14 kg 0,84 mg 0,168 ml 0,16 ml 16
15 kg 0,90 mg 0,180 ml 0,18 ml 18
16 kg 0,96 mg 0,192 ml 0,19 ml 19
17 kg 1,02 mg 0,204 ml 0,20 ml 20
18 kg 1,08 mg 0,216 ml 0,21 ml 21
19 kg 1,14 mg 0,228 ml 0,22 ml 22
20 kg 1,20 mg 0,240 ml 0,24 ml 24
21 kg 1,26 mg 0,252 ml 0,25 ml 25
22 kg 1,32 mg 0,264 ml 0,26 ml 26
23 kg 1,38 mg 0,276 ml 0,27 ml 27
24 kg 1,44 mg 0,288 ml 0,28 ml 28
25 kg 1,50 mg 0,300 ml 0,30 ml 30

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie
*Uwaga: dawkę początkową i przyrosty dawki należy zaokrąglać w dół z dokładnością do 0,01 ml Dawkę produktu leczniczego Myalepta podawaną raz na dobę można zwiększać o wartość przyrostu podaną w Tabeli 6 do maksymalnej dawki dobowej. Tabela 6 Obliczanie modyfikacji dawki

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dawkowanie

Właściwy sposóbmodyfikacji dawki (jeżeli konieczne) Działanie
Mężczyźni ikobiety ≤ 40 kg Masa ciała (kg) x 0,02 mg/kg = wielkość dostosowania dawki w mgCałkowita objętość dobowa do wstrzyknięcia to dawka całkowita w mg podzielona przez 5.Przykład: U pacjenta o masie 15 kg rozpoczyna się leczenie produktem leczniczym Myalepta w dawce 0,06 mg/kg mc. Indywidualna dawka pacjenta = 0,9 mg. Przyrost dawki rzędu 0,02 mg/kg mc. powoduje zwiększenie dawki dobowej do 0,08 mg/kg mc. = 1,2 mg. Całkowita objętośćdobowa do wstrzyknięcia to dawka całkowita w mg podzielona przez 5, co w tym przypadku wynosi 1,2 mg / 5 = 0,24 ml i równa się 24 jednostkom w strzykawce insulinowej 0,3 ml.Maksymalna dawka dobowa u mężczyzn i kobiet wynosi 0,13 mg/kg mc. lub 0,026 ml/kg mc. objętości wstrzyknięcia.
Mężczyźni ikobiety > 40 kg U wszystkich pacjentów o masie ciała przekraczającej 40 kg stopniowy przyrost dobowej objętości wstrzyknięcia wyniósłby 1,25 mg lub 0,25 ml.Całkowita objętość dobowa do wstrzyknięcia to dawka całkowita w mg podzielona przez 5.Przykład: U pacjenta rozpoczyna się leczenie produktem leczniczym Myalepta w dobowej dawce 2,5 mg. Przyrost dawki rzędu 1,25 mg zwiększa dawkę dobową do 3,75 mg.Całkowita objętość dobowa do wstrzyknięcia to 3,75 mg/5 = 0,75 ml.Maksymalna dawka dobowa u mężczyzn i u kobiet wynosi 10 mg lub 2 ml objętości wstrzyknięcia.

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Dane pochodzące z badań klinicznych nie potwierdzają bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności u pacjentów z lipodystrofią związaną z HIV. Reakcje nadwrażliwości Zgłaszano występowanie uogólnionej nadwrażliwości (np. anafilaksji, pokrzywki lub wysypki uogólnionej) u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Myalepta (patrz punkt 4.8). Reakcje anafilaktyczne mogą występować bezpośrednio po podaniu tego produktu leczniczego. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej lub innej ciężkiej reakcji alergicznej należy natychmiast i trwale przerwać stosowanie produktu leczniczego oraz rozpocząć odpowiednie leczenie. Ostre zapalenie trzustki związane z przerwaniem leczenia produktem leczniczym Myalepta Nieprzestrzeganie schematu dawkowania lub nagłe przerwanie stosowania produktu leczniczego Myalepta może skutkować nasileniem hipertriglicerydemii i wystąpieniem powiązanego zapalenia trzustki, w szczególności u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia zapalenia trzustki (np.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Specjalne środki ostrozności
zapalenie trzustki w wywiadzie, ciężka hipertriglicerydemia) (patrz punkt 4.8). W przypadku rozwoju zapalenia trzustki u pacjenta w okresie leczenia metreleptyną zaleca się dalsze, nieprzerwane podawanie metreleptyny, ponieważ nagłe zaprzestanie leczenia może wywołać zaostrzenie choroby. Jeśli konieczne jest przerwanie leczenia metreleptyną z jakiegokolwiek powodu, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki w okresie dwóch tygodni w połączeniu ze stosowaniem diety niskotłuszczowej, patrz punkt 4.2. W okresie stopniowego zmniejszania dawki należy kontrolować stężenie triglicerydów oraz rozważyć rozpoczęcie stosowania lub dostosowanie dawki produktów leczniczych obniżających stężenie lipidów, jeśli jest to konieczne. W przypadku wystąpienia objawów podmiotowych lub przedmiotowych wskazujących na zapalenie trzustki należy przeprowadzić odpowiednią ocenę kliniczną.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Specjalne środki ostrozności
Hipoglikemia w trakcie równoczesnego stosowania insuliny i innych leków przeciwcukrzycowych U pacjentów leczonych produktem leczniczym Myalepta, którzy otrzymują leki przeciwcukrzycowe, w szczególności insulinę lub leki zwiększające wydzielanie insuliny (np. sulfonylomoczniki), istnieje ryzyko występowania hipoglikemii. Znaczne zmniejszenie dawki o co najmniej 50% lub więcej w stosunku do zapotrzebowania na insulinę w punkcie początkowym może być konieczne w ciągu pierwszych dwóch tygodni leczenia. Po ustabilizowaniu zapotrzebowania na insulinę, u niektórych pacjentów, może być również konieczne dostosowanie dawek innych leków przeciwcukrzycowych w celu minimalizacji ryzyka wystąpienia hipoglikemii. U pacjentów równocześnie leczonych insuliną, szczególnie w dużych dawkach, bądź lekami zwiększającymi wydzielanie insuliny, lub otrzymujących leczenie skojarzone, należy bardzo dokładnie kontrolować stężenie glukozy we krwi.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zalecić pacjentom i opiekunom zwracanie uwagi na objawy podmiotowe i przedmiotowe hipoglikemii. W badaniach klinicznych hipoglikemię leczono poprzez spożycie pokarmu lub napoju oraz modyfikację dawki leku przeciwcukrzycowego. W przypadku epizodów hipoglikemii o łagodnym przebiegu można rozważyć podanie pokarmu jako alternatywę dla modyfikacji dawki leków przeciwcukrzycowych zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego. U pacjentów przyjmujących insulinę (lub inne produkty lecznicze podawane podskórnie) równocześnie z produktem leczniczym Myalepta zaleca się rotację miejsc wstrzyknięcia. Chłoniak T-komórkowy W badaniach klinicznych zgłaszano przypadki występowania chłoniaka T-komórkowego (patrz punkt 4.8) w okresie stosowania metreleptyny. Nie ustalono związku przyczynowego między stosowaniem produktu leczniczego a rozwojem i (lub) progresją chłoniaka.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Specjalne środki ostrozności
Korzyści i zagrożenia wynikające z leczenia należy dokładnie rozważyć u pacjentów z nabytą lipodystrofią uogólnioną lub u pacjentów z istotnymi zaburzeniami hematologicznymi (w tym leukopenią, neutropenią, zaburzeniami dotyczącymi szpiku kostnego, chłoniakiem i (lub) powiększeniem węzłów chłonnych). Immunogenność W badaniach klinicznych przeciwciała przeciwko lekowi (ang. antidrug antibodies, ADA ) skierowane przeciwko metreleptynie występowały bardzo często (88%) u pacjentów. Działanie blokujące reakcji zachodzącej pomiędzy metreleptyną a receptorem rekombinowanej leptyny obserwowano w badaniu in vitro we krwi u większości pacjentów, jednak nie można było wyraźnie ustalić wpływu na skuteczność metreleptyny (patrz punkt 4.8). Chociaż nie zostało to potwierdzone w badaniach klinicznych, neutralizujące działanie przeciwciał może teoretycznie wpływać na aktywność leptyny endogennej.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Specjalne środki ostrozności
Poważne i ciężkie zakażenia U pacjentów z poważnymi i ciężkimi zakażeniami stosowanie metreleptyny należy kontynuować wyłącznie wedle zaleceń lekarza przepisującego. Nie można wykluczyć związku pomiędzy pojawieniem się działania blokującego przeciwko metreleptynie a poważnymi i ciężkimi zakażeniami (patrz punkt 4.8). Choroby autoimmunologiczne U niektórych pacjentów leczonych produktem leczniczym Myalepta obserwowano progresję/zaostrzenia zaburzeń autoimmunologicznych, w tym ciężkie autoimmunologiczne zapalenie wątroby, jednak nie ustalono związku przyczynowego między leczeniem metreleptyną a progresją choroby autoimmunologicznej. Zaleca się bardzo dokładne kontrolowanie pod kątem zaostrzeń zasadniczej choroby autoimmunologicznej (nagłe pojawienie się ciężkich objawów). U pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi należy dokładnie rozważyć potencjalne korzyści i zagrożenia związane z leczeniem produktem leczniczym Myalepta.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Specjalne środki ostrozności
Ciąża W związku z przywróceniem uwalniania hormonu luteinizującego może nastąpić nieplanowane zajście w ciążę (patrz punkt 4.6). Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej dawce, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji u ludzi. Leptyna należy do cytokin i wykazuje zdolność wpływania na proces tworzenia enzymów cytochromu P450 (CYP450). Ponieważ nie można wykluczyć, że metreleptyna może zmniejszyć ekspozycję na substraty CYP3A poprzez indukowanie aktywności enzymu, skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych może być zmniejszona w przypadku ich równoczesnego stosowania z metreleptyną (patrz punkt 4.6). Dlatego w okresie leczenia należy rozważyć stosowanie dodatkowych niehormonalnych środków antykoncepcyjnych. Wpływ metreleptyny na enzymy CYP450 może być klinicznie istotny dla substratów CYP450 o wąskim indeksie terapeutycznym, w przypadku których dawka jest dostosowywana indywidualnie. Po rozpoczęciu lub przerwaniu leczenia metreleptyną u pacjentów leczonych tego rodzaju środkami należy terapeutycznie kontrolować wpływ (np. warfaryny) lub stężenia leków (np.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Interakcje
cyklosporyny lub teofiliny) i w razie konieczności, dostosować indywidualnie dawkę takiego leku. Podczas rozpoczynania leczenia produktem leczniczym Myalepta istnieje ryzyko wystąpienia hipoglikemii u pacjentów przyjmujących leki przeciwcukrzycowe, w szczególności insulinę lub leki zwiększające wydzielanie insuliny (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Pacjentki w wieku rozrodczym należy poinformować o konieczności stosowania odpowiedniej antykoncepcji podczas leczenia metreleptyną, o ile jest to konieczne. Jednoczesne podawanie leku Myalepta z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi może zmniejszać biodostępność hormonalnych środków antykoncepcyjnych (patrz punkt 4.5). Kobiety należy poinformować o konieczności stosowania alternatywnej, niehormonalnej metody antykoncepcji w przypadku, gdy produkt leczniczy Myalepta jest stosowany jednocześnie z hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi. Ciąża Nie zaleca się stosowania produktu Myalepta w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. U pacjentek narażonych na działanie metreleptyny w okresie ciąży zgłaszano poronienia, martwe urodzenia i porody przedwczesnej, chociaż obecnie nie ma żadnych dowodów wskazujących na związek przyczynowy z leczeniem.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Karmienie piersią Nie wiadomo, czy metreleptyna/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Leptyna endogenna jest obecna w mleku kobiecym. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie produktu Myalepta biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Istnieją dane wskazujące, że metreleptyna może zwiększać płodność, w związku z działaniem na hormon luteinizujący, z możliwością nieplanowanego zajścia w ciążę (patrz punkt 4.4). Badania na zwierzętach nie wykazały żadnego negatywnego wpływu na płodność u samców lub samic (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Myalepta wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, gdyż powoduje uczucie zmęczenia i zawroty głowy.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W badaniach klinicznych metreleptynę otrzymało łącznie 148 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną lub częściową. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności były analizowane w podgrupie pacjentów w wieku co najmniej 12 lat z częściową LD charakteryzujących się stężeniem leptyny < 12 ng/ml przy stężeniu TG ≥ 5,65 mmol/l i (lub) stężeniu HbA1c ≥ 8%. Działania niepożądane zgłaszane u pacjentów z lipodystrofią uogólnioną oraz w tej podgrupie pacjentów z lipodystrofią częściową wymieniono w Tabeli 7. Dodatkowo przedstawiono również działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Działania niepożądane najczęściej występujące w badaniach klinicznych obejmują hipoglikemię (14%) i zmniejszenie masy ciała (17%).
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Działania niepożądane
Lista działań niepożądanych w tabeli Działania niepożądane sklasyfikowano zgodnie z terminologią przyjętą przez MedDRA według układów i narządów oraz bezwzględnej częstości występowania. Częstość występowania zdefiniowano jako: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 to < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Ze względu na liczbę pacjentów z uogólnioną lub częściową lipodystrofią leczonych w ramach badań klinicznych, niemożliwe jest wykrycie z całą pewnością zdarzeń występujących z częstością na poziomie < 1%. Tabela 7 Działania niepożądane zgłaszane u więcej niż 1 pacjenta leczonego produktem leczniczym Myalepta w ramach badań klinicznych prowadzonych u pacjentów z uogólnioną LD i w podgrupie z lipodystrofią częściową oraz po wprowadzeniu tego produktu leczniczego do obrotu

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Częstość nieznana*
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze grypa, zapalenie płuc
Zaburzenia układu immunologicznego reakcja anafilaktyczna
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania hipoglikemia zmniejszenie apetytu cukrzyca, hiperfagia, insulinooporność
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy
Zaburzenia serca tachykardia
Zaburzenia naczyniowe zakrzepica żył głębokich
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia kaszel, duszność, wysięk opłucnowy
Zaburzenia żołądka i jelit ból brzucha, nudności ból brzucha,biegunka, zapalenie trzustki, wymioty
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej łysienie świąd, wysypka, pokrzywka
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej ból stawów, ból mięśni
Zaburzenia układu rozrodczego ipiersi krwotok miesiączkowy
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zmęczenie, zasinienie w miejscu wstrzyknięcia, rumień w miejscu wstrzyknięcia, reakcja w miejscu wstrzyknięcia zwiększenie tkanki tłuszczowej, krwotok w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, świąd w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, złe samopoczucie,obrzęk obwodowy
Badania diagnostyczne zmniejszenie masy ciała przeciwciała neutralizujące nieprawidłowe stężenie glukozy we krwi, wzrost stężenia triglicerydów we krwi, obecność swoistych przeciwciał przeciwko lekowi, wzrost stężenia hemoglobiny glikowanej, zwiększenie masyciała

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Działania niepożądane
*Globalne doświadczenie po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu Omówienie wybranych działań niepożądanych Ostre zapalenie trzustki związane z przerwaniem leczenia metreleptyną W badaniach klinicznych u 6 pacjentów (w tym 4 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną i 2 pacjentów z lipodystrofią częściową) wystąpiło zapalenie trzustki zaistniałe w trakcie leczenia. Wszyscy pacjenci mieli zapalenie trzustki w wywiadzie i hipertriglicerydemię. Podejrzewa się, że nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym lub dawkowanie produktu leczniczego niezgodne ze schematem podania miało wpływ na wystąpienie zapalenia trzustki u 2 pacjentów. Przypuszcza się, że mechanizm zapalenia trzustki u tych pacjentów był rezultatem hipertriglicerydemii i, co za tym idzie, zwiększonego ryzyka wystąpienia zapalenia trzustki w warunkach przerwania skutecznego leczenia hipertriglicerydemii.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Działania niepożądane
Hipoglikemia Metreleptyna może zmniejszać oporność na insulinę u pacjentów z cukrzycą, powodując wystąpienie hipoglikemii u pacjentów z lipodystrofią i współwystępującą cukrzycą. Hipoglikemia, uznawana za powiązaną z leczeniem metreleptyną, występowała u 14,2% badanych pacjentów. Wszystkie przypadki zgłoszenia hipoglikemii u pacjentów z lipodystrofią uogólnioną i w podgrupie pacjentów z LD częściową miały przebieg łagodny bez wystąpienia objawów lub następstw klinicznych. Ogółem, większość epizodów hipoglikemii można było wyleczyć poprzez spożycie pokarmu, a tylko w stosunkowo niewielu przypadkach zaszła konieczności modyfikacji dawkowania leku przeciwcukrzycowego. Chłoniak T-komórkowy W badaniach klinicznych zgłoszono trzy przypadki chłoniaka T-komórkowego podczas stosowania metreleptyny. U wszystkich trzech pacjentów występowała nabyta lipodystrofia uogólniona. U dwóch z tych pacjentów rozpoznano chłoniaka z obwodowych komórek T w okresie przyjmowania produktu leczniczego.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Działania niepożądane
Obaj pacjenci mieli upośledzoną odporność i istotne zaburzenia hematologiczne, w tym ciężkie zaburzenia szpiku kostnego, przed rozpoczęciem leczenia. U dziecka otrzymującego produkt leczniczy, u którego nie występowały zaburzenia hematologiczne przed rozpoczęciem leczenia, zgłoszono odrębny przypadek wystąpienia chłoniaka anaplastycznego z dużych komórek. Immunogenność W badaniach klinicznych (badania NIH 991265/20010769 oraz FHA101) odsetek ADA w przypadku pacjentów z uogólnioną LD i LD częściową uczestniczących w badaniach i na podstawie dostępnych danych wynosił 88% (65 spośród 74 pacjentów). Działanie blokujące reakcji zachodzącej pomiędzy metreleptyną a receptorem rekombinowanej leptyny obserwowano w badaniu in vitro we krwi u większości pacjentów (98 spośród 102 pacjentów, czyli 96%), jednak nie można było wyraźnie ustalić wpływu na skuteczność metreleptyny (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Działania niepożądane
U 5 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną wystąpiły poważne lub ciężkie zakażenia, które były tymczasowo powiązane z > 80% aktywnością blokującą przeciwko metreleptynie. Zdarzenia te obejmowały: 1 epizod poważnego i ciężkiego zapalenia wyrostka robaczkowego u 1 pacjenta, 2 epizody poważnego i ciężkiego zapalenia płuc u pacjentów, pojedynczy epizod poważnej i ciężkiej posocznicy oraz niezagrażającego życiu, ciężkiego zapalenia dziąseł u 1 pacjenta, a także 6 epizodów poważnej i ciężkiej posocznicy lub bakteriemii oraz 1 epizod niezagrażającego życiu, ciężkiego zapalenia ucha u 1 pacjenta. Jedno poważne i ciężkie zapalenie wyrostka robaczkowego było tymczasowo powiązane z aktywnością blokującą działanie skierowane przeciwko metreleptynie u pacjenta z lipodystrofią częściową, który nie należał do podgrupy pacjentów z lipodystrofią częściową.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Działania niepożądane
Chociaż były one powiązane tymczasowo, nie jest możliwe jednoznaczne potwierdzenie lub zaprzeczenie bezpośredniego związku z leczeniem metreleptyną na podstawie obecnie dostępnych dowodów. U pacjentów z lipodystrofią, u których występowały aktywność blokująca przeciwko metreleptynie i równoczesne zakażenia, uzyskano odpowiedź na standardowe leczenie (patrz punkt 4.4). Reakcje w miejscu wstrzyknięcia Reakcje w miejscu wstrzyknięcia zgłaszano u 3,4% pacjentów z lipodystrofią leczonych metreleptyną. Wszystkie przypadki zgłoszone w ramach badań klinicznych u pacjentów z lipodystrofią miały przebieg łagodny lub umiarkowanie ciężki i w żadnych z nich nie przerwano leczenia. Większość przypadków wystąpiła w pierwszych 1-2 miesiącach po rozpoczęciu leczenia. Dzieci i młodzież W dwóch zakończonych badaniach klinicznych (NIH 991265/20010769 oraz FHA101) uczestniczyło 52 dzieci (4 w podgrupie pacjentów z lipodystrofią częściową i 48 z lipodystrofią uogólnioną) zakwalifikowanych i otrzymujących metreleptynę.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Działania niepożądane
Dostępne są ograniczone dane kliniczne dla dzieci w wieku poniżej 2 lat w grupie pacjentów z lipodystrofią uogólnioną i dzieci w wieku poniżej 12 lat w grupie pacjentów z lipodystrofią częściową. Generalnie bezpieczeństwo stosowania i tolerancja metreleptyny są podobne u dzieci i u pacjentów dorosłych. U pacjentów z lipodystrofią uogólnioną ogólna częstość występowania działań niepożądanych była podobna, niezależnie od wieku. Poważne działania niepożądane zgłaszano u 2 pacjentów, nasilenie nadciśnienia tętniczego i rozwój chłoniaka anaplastycznego z dużych komórek. U pacjentów z lipodystrofią częściową, ocena w grupach wiekowych jest ograniczona ze względu na małą liczebność próby. U dzieci i młodzieży z podgrupy pacjentów z lipodystrofią częściową nie zgłaszano żadnych działań niepożądanych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie W jednym przypadku po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu niemowlę było narażone na dziesięciokrotne przedawkowanie metreleptyny przez okres 8 miesięcy. W tym przypadku przedłużone przedawkowanie było związane z ciężką anoreksją powodującą niedobór witamin i cynku, niedokrwistość wywołaną niedoborem żelaza, niedożywienie białkowo-energetyczne i słaby przyrost masy ciała, które ustąpiły po wdrożeniu leczenia wspomagającego i dostosowaniu dawki. W przypadku przedawkowania należy bardzo dokładnie obserwować czy u pacjenta występują objawy podmiotowe lub przedmiotowe działań niepożądanych i rozpocząć leczenie wspomagające.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne produkty lecznicze działające na przewód pokarmowy i metabolizm, aminokwasy i ich pochodne, kod ATC: A16AA07 Mechanizm działania Metreleptyna imituje fizjologiczne właściwości leptyny poprzez wiązanie się z receptorem ludzkiej leptyny i jej aktywowanie. Receptor ten należy do rodziny receptorów cytokin klasy I, które przesyłają sygnały w szlaku transdukcji JAK/STAT. Badania przeprowadzono wyłącznie w odniesieniu do działania metabolicznego metreleptyny. Nie przewiduje się żadnego oddziaływania na rozmieszczenie tłuszczu podskórnego. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania metreleptyny oceniono w otwartym badaniu bez grupy kontrolnej (badanie NIH 991265/20010769) przeprowadzonym na pacjentach z wrodzoną lub nabytą lipodystrofią albo rodzinną lub nabytą lipodystrofią częściową.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci kwalifikowali się do włączenia do badania, jeżeli byli w wieku powyżej 6 miesięcy ze stężeniem leptyny < 12 ng/ml, oraz mieli co najmniej 1 z następujących 3 zaburzeń metabolicznych: • obecność cukrzycy, lub • stężenie insuliny na czczo > 30 μU/ml, lub • stężenie triglicerydów na czczo > 2,26 mmol/l lub zwiększone stężenie triglicerydów po posiłku > 5,65 mmol/l. Równorzędne główne punkty końcowe dotyczące skuteczności zdefiniowano w tym badaniu jako: • zmiana rzeczywista stężenia HbA1c po 12 miesiącach od rozpoczęcia leczenia w porównaniu do wartości w punkcie początkowym, oraz • zmiana procentowa stężenia triglicerydów w surowicy na czczo po 12 miesiącach od rozpoczęcia leczenia w porównaniu do wartości w punkcie początkowym. Badanie NIH 991265/20010769 trwało ponad 14 lat, przy czym oceny pierwszorzędowych punktów końcowych dotyczących skuteczności dokonano zarówno u pacjentów z lipodystrofią uogólnioną i u pacjentów z lipodystrofią częściową po upływie 12 miesięcy od rozpoczęcia leczenia.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu NIH przeprowadzono analizę różnych schematów dawkowania, której rezultatem są zalecenia dotyczące dawkowania przedstawione w punkcie 4.2. Równoczesne schematy dawkowania leków przeciwcukrzycowych i leków obniżających stężenie lipidów nie były stosowane stale w okresie badania, ale przeprowadzone analizy nie wykazały żadnej istotnej różnicy w skuteczności u pacjentów, u których nie zwiększono dawki ani nie uzupełniono podawanych leków przeciwcukrzycowych lub leków obniżających stężenie lipidów, w porównaniu do całej badanej populacji. Lipodystrofia uogólniona Spośród 66 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną włączonych do badania, 45 (68%) pacjentów miało wrodzoną lipodystrofię uogólnioną a 21 (32%) pacjentów miało nabytą lipodystrofię uogólnioną. Ogółem, 51 (77%) pacjentów stanowiły kobiety, 31 (47%) pacjentów było rasy kaukaskiej, 11 (17%) pacjentów było rasy latynoskiej i 16 (24%) pacjentów było rasy czarnej.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana wieku w punkcie początkowym wynosiła 15 lat (zakres: 1-68 lat), przy czym 45 (68%) pacjentów było w wieku nieprzekraczającym 18 lat. Mediana stężenia leptyny na czczo w punkcie początkowym wynosiła 1,0 ng/ml u mężczyzn (zakres: 0,3–3,3 ng/ml) oraz 1,1 ng/ml u kobiet (zakres: 0,2-5,3 ng/ml), co oznaczono metodą radioimmunologiczną (LINCO RIA). Mediana czasu trwania leczenia wyniosła 4,2 lata (zakres: 3,4 miesiąca–13,8 lat). Produkt leczniczy podawano podskórnie raz na dobę lub dwa razy na dobę (w dwóch równych dawkach). Ważona średnia dawka dobowa (tj. średnia dawka obliczana z uwzględnieniem czasu trwania leczenia w różnych dawkach) u 48 pacjentów z masą ciała w punkcie początkowym przekraczającą 40 kg wynosiła 2,6 mg u mężczyzn i 5,2 mg u kobiet w pierwszym roku leczenia oraz 3,7 mg u mężczyzn i 6,5 mg u kobiet w całym okresie badania.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U 18 pacjentów o masie ciała w punkcie początkowym nieprzekraczającej 40 kg, ważona średnia dawka dobowa wynosiła 2,0 mg u mężczyzn i 2,3 mg u kobiet w pierwszym roku leczenia oraz 2,5 mg u mężczyzn i 3.2 mg u kobiet w całym okresie badania. Tabela 8 Pierwszorzędowe punkty końcowe w otwartym badaniu bez grupy kontrolnej (NIH 991265/20010769) u ocenianych pacjentów z lipodystrofią uogólnioną leczonych metreleptyną po upływie 12 miesięcy od rozpoczęcia leczenia

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Parametr n Wartość w punkcie początkowym Zmiana w stosunku do wartości w punkcie początkowym po upływie 12 miesięcy od rozpoczęcia leczenia
HbA1c (%) 59
Średnia (SD) 8,6 (2,33) -2,2 (2,15)
Wartość p < 0,001
Triglicerydy na czczo (mmol/l) 58
Średnia (SD) 14,7 (25,6) -32,1% (71,28)
Wartość p 0,001

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
SD = odchylenie standardowe Spośród 45 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną, u których stężenie HbA1c w punkcie początkowym wynosiło 7% lub więcej i dla których dane były dostępne w 12 miesiącu leczenia, średnie (SD) stężenie HbA1c w punkcie początkowym wynosiło 9,6% (1,63) i średnie zmniejszenie stężenia HbA1c w 12 miesiącu leczenia wynosiło 2,8%. Spośród 24 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną, u których stężenie triglicerydów w punkcie początkowym wynosiło 5,65 mmol/l lub więcej i dla których dane były dostępne w 12 miesiącu leczenia, średnie (SD) stężenie triglicerydów w punkcie początkowym wynosiło 31,7 mmol/l (33,68) i średnie procentowe zmniejszenie stężenia triglicerydów w 12 miesiącu leczenia wynosiło 72%. Spośród 39 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną, którzy w punkcie początkowym otrzymywali insulinę, 16 (41%) pacjentów mogło całkowicie przerwać przyjmowanie insuliny po rozpoczęciu leczenia metreleptyną.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Większość tych pacjentów (13 z 16) mogło zaprzestać leczenia insuliną w ciągu pierwszego roku stosowania metreleptyny. U 32 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną, którzy otrzymywali doustne leki przeciwcukrzycowe w punkcie początkowym, 7 (22%) pacjentów mogło przerwać ich stosowanie. Łącznie 8 (24%) z 34 pacjentów z lipodystrofią uogólnioną, którzy otrzymywali leki obniżające stężenie lipidów w punkcie początkowym, mogło przerwać ich stosowanie w okresie leczenie metreleptyną. U pacjentów z lipodystrofią uogólnioną leczonych metreleptyną stwierdzono poprawę czynności nerek i wątroby. U 24 pacjentów, dla których dostępne były dane dotyczące czynności nerek, średnia zmiana stopnia wydalania białka w 12 miesiącu leczenia w porównaniu z punktem początkowym (1 675,7 mg/dobę) wynosiła -906,1 mg/dobę.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U 43 pacjentów, dla których dostępne były dane dotyczące czynności wątroby, średnia zmiana aktywności aminotransferazy alaninowej w 12 miesiącu leczenia w porównaniu z punktem początkowym (112,5 U/l) wyniosła -53,1 U/l, a średnia zmiana aktywności aminotransferazy asparaginowej w 12 miesiącu leczenia w porównaniu z punktem początkowym (75,3 U/l) wyniosła -23,8 U/l. Lipodystrofia częściowa Analizą objęto podgrupę pacjentów z częściową LD, u których stężenie TG wynosiło ≥ 5,65 mmol/l i (lub) stężenie HbA1c wynosiło ≥ 6,5% w punkcie początkowym. W podgrupie ocenianych 31 pacjentów z lipodystrofią częściową 27 (87%) pacjentów miało rodzinną lipodystrofię częściową a 4 (13%) pacjentów miało nabytą lipodystrofię częściową. Ogółem, 30 (97%) pacjentów stanowiły kobiety, 26 (84%) pacjentów było rasy kaukaskiej, 2 (7%) pacjentów było rasy latynoskiej i żaden pacjent nie był rasy czarnej.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana wieku w punkcie początkowym wyniosła 38 lat (zakres: 15-64 lat), przy czym 5 (16%) pacjentów było w wieku poniżej 18 lat. Mediana stężenia leptyny na czczo w punkcie początkowym wyniosła 5,9 ng/ml (1,6-16,9), co oznaczono metodą radioimmunologiczną (LINCO RIA). Mediana czasu trwania leczenia metreleptyną wynosiła 2,4 lata (zakres: 6,7 miesięcy-14,0 lat). Produkt leczniczy podawano podskórnie raz lub dwa razy na dobę (w dwóch równych dawkach). Ważona średnia dawka dobowa (tj. średnia dawka obliczona z uwzględnieniem czasu trwania leczenia w różnych dawkach) u wszystkich 31 pacjentów o masie ciała w punkcie początkowym nieprzekraczającej 40 kg wyniosła 7,0 mg w pierwszym roku leczenia i 8,4 mg w całym okresie badania. Tabela 9 Pierwszorzędne punkty końcowe w badaniu (NIH 991265/20010769) pacjentów ocenianych w podgrupie z lipodystrofią częściową leczonych metreleptyną w 12 miesiącu leczenia

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Parametr n Wartość w punkcie początkowym Zmiana w 12 miesiącu leczenia w porównaniu do punktu początkowego
HbA1c (%) 27
Średnia (SD) 8,8 (1,91) -0,9 (1,23)
Wartość p 0,001
Triglicerydy na czczo (mmol/l) 27
Średnia (SD) 15,7 (26,42) -37,4% (30,81)
Wartość p < 0,001

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
SD = odchylenie standardowe Spośród 15 pacjentów w podgrupie pacjentów z lipodystrofią częściową, u których stężenie triglicerydów w punkcie początkowym wynosiło 5,65 mmol/l lub więcej i dostępne były dane w 12 miesiącu leczenia, średnie (SD) stężenie triglicerydów w punkcie początkowym wyniosło 27,6 mmol/l (32,88) i średnie procentowe zmniejszenie stężenia triglicerydów w 12 miesiącu leczenia wyniosło 53,7%. Spośród 18 pacjentów w podgrupie pacjentów z lipodystrofią częściową, u których stężenie HbA1c w punkcie początkowym wynosiło 8% lub więcej i dostępne były dane w 12 miesiącu leczenia, średnie (SD) stężenie HbA1c w punkcie początkowym wynosiło 9,9% (1,59) i średnie zmniejszenie stężenia HbA1c w 12 miesiącu leczenia wyniosło 1,3%. Dzieci i młodzież W grupie pacjentów z lipodystrofią uogólnioną liczba pacjentów według grupy wiekowej była następująca: 5 pacjentów < 6 lat (w tym jeden pacjent < 2 lat), 12 pacjentów wieku ≥ 6 do < 12 lat oraz 28 pacjentów w wieku ≥ 12 do < 18 lat; w podgrupie pacjentów z lipodystrofią częściową, nie było pacjentów w wieku < 12 lat a 4 pacjentów było w wieku ≥ 12 do < 18 lat.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W grupie pacjentów z lipodystrofią uogólnioną średnie zmniejszenie stężenia HbA1c w porównaniu z punktem początkowym stwierdzono we wszystkich grupach wiekowych ≥ 6 lat; średnie zmniejszenie stężenia w 12 miesiącu leczenia / podczas ostatniej obserwacji przeniesionej dalej (ang. Last Observation Carried Forward, LOCF ) były podobne w dwóch starszych grupach wiekowych (-1,1% i -2,6%). W grupie 5 pacjentów w wieku < 6 lat średnia zmiana wyniosła 0,2%. Takie różnice między grupami wiekowymi są prawdopodobnie związane z różnicami w średnich stężeniach HbA1c w punkcie początkowym, które znajdowały się w prawidłowym przedziale u pacjentów < 6 lat (5,7%) i były niższe u pacjentów w wieku ≥ 6 do < 12 lat (6,4%) w porównaniu ze starszą grupą wiekową (9,7%). Średnie zmniejszenie stężenia triglicerydów z wartości w punkcie początkowym do wartości w 12 miesiącu leczenia / podczas ostatniej obserwacji przeniesionej dalej (LOCF) w grupie pacjentów z lipodystrofią uogólnioną stwierdzono we wszystkich grupach wiekowych, przy czym większe średnie zmiany zaobserwowano w starszej grupie wiekowej (-42,9%) w porównaniu do młodszych grup wiekowych (-10,5% oraz -14,1%).
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Spośród 4 pacjentów w podgrupie pacjentów z lipodystrofią częściową w wieku od 12 do 18 lat średnia zmiana stężenia HbA1c w 12 miesiącu leczenia / podczas ostatniej obserwacji przeniesionej dalej (LOCF) wyniosła -0,7%, a średnia zmiana stężenia triglicerydów wyniosła -55,1%. Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Myalepta w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu lipodystrofii (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2.). Wyjątkowe okoliczności Ten produkt leczniczy został dopuszczony do obrotu zgodnie z procedurą dopuszczenia w wyjątkowych okolicznościach. Oznacza to, że ze względu na rzadkie występowanie choroby nie było możliwe uzyskanie pełnej informacji dotyczącej tego produktu leczniczego. Europejska Agencja Leków dokona raz do roku przeglądu wszelkich nowych informacji i w razie konieczności, ChPL zostanie zaktualizowana.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych metreleptyny u pacjentów z lipodystrofią są ograniczone, w związku z czym nie przeprowadzono żadnej formalnej analizy zależności dawka-odpowiedź. Wchłanianie Maksymalne stężenie leptyny w surowicy (leptyna endogenna i metreleptyna) (C max ) występowało około 4,0 godzin po podskórnym podaniu pojedynczych dawek od 0,1 do 0,3 mg/kg u zdrowych dorosłych uczestników. W dodatkowym badaniu klinicznym przeprowadzonym na pacjentach z lipodystrofią mediana T max wynosiła 4 godziny (zakres: 2 do 6 godzin; N = 5) po podaniu pojedynczych dawek metreleptyny. Dystrybucja W badaniach przeprowadzonych na zdrowych, dorosłych uczestnikach po dożylnym podaniu metreleptyny objętość dystrybucji leptyny (leptyny endogennej i metreleptyny) wyniosła około 4 do 5 wielokrotności objętości osocza; objętości (średnia ± SD) wyniosły 370 ± 184 ml/kg mc., 398 ± 92 ml/kg mc. oraz 463 ± 116 ml/kg mc.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
odpowiednio dla dawek 0,3, 1,0, oraz 3,0 mg/kg mc. na dobę. Metabolizm Nie przeprowadzono żadnych formalnych badań metabolizmu. Eliminacja Dane niekliniczne wskazują, że klirens nerkowy stanowi główną drogę eliminacji metreleptyny, bez widocznego udziału metabolizmu ogólnoustrojowego lub degradacji. Po podskórnym podaniu pojedynczych dawek od 0,01 do 0,3 mg/kg metreleptyny u zdrowych dorosłych uczestników okres półtrwania wyniósł od 3,8 do 4,7 godziny. Po podaniu dożylnym wykazano klirens metreleptyny na poziomie 79,6 ml/kg na godzinę u zdrowych ochotników. Klirens metreleptyny wydaje się być opóźniony w obecności przeciwciał przeciwko lekowi. Im większa kumulacja, tym większe stężenia przeciwciał przeciwko lekowi. Dawkę należy dostosowywać na podstawie odpowiedzi klinicznej (patrz punkt 4.4). Farmakokinetyka w populacjach szczególnych Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie przeprowadzono żadnych formalnych badań farmakokinetycznych.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie przeprowadzono żadnych formalnych badań farmakokinetycznych. Dane niekliniczne wskazują, że klirens nerkowy stanowi główną drogę eliminacji metreleptyny bez żadnego widocznego udziału metabolizmu ogólnoustrojowego lub degradacji. Dlatego farmakokinetyka może być zmieniona u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Wiek, płeć, rasa, wskaźnik masy ciała Nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań klinicznych w celu oceny wpływu wieku, płci, rasy lub wskaźnika masy ciała na farmakokinetykę metreleptyny u pacjentów z lipodystrofią. 5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie ujawniają żadnych dodatkowych zagrożeń poza zagrożeniami odnoszącymi się do nadmiernych przewidywanych odpowiedzi farmakodynamicznych, takich jak utrata apetytu i zmniejszenie masy ciała.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie przeprowadzono dwuletnich badań rakotwórczości u gryzoni. Metreleptyna nie wykazuje żadnego działania genotoksycznego ani nie zaobserwowano żadnych zmian proliferacyjnych ani stanów przednowotworowych u myszy lub psów w wyniku leczenia trwającego maksymalnie 6 miesięcy. Przeprowadzone u myszy badania toksycznego wpływu na reprodukcję nie wykazały żadnego negatywnego wpływu na łączenie się w pary, płodność lub rozwój embrionalno-płodowy do maksymalnej badanej dawki stanowiącej mniej więcej 15-krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej na podstawie powierzchni ciała pacjenta o masie 60 kg. W przeprowadzonym na myszach badaniu wpływu na rozwój przed- i pourodzeniowy metreleptyna spowodowała przedłużenie okresu ciąży i utrudniony poród (dystocję) w przypadku wszystkich badanych dawek, począwszy mniej więcej od dawki identycznej do maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, na podstawie powierzchni ciała pacjenta o masie 60 kg.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Przedłużenie okresu ciąży doprowadziło do zgonu niektórych samic w okresie porodu i niższego wskaźnika przeżycia potomstwa w bezpośrednim okresie pourodzeniowym. Uważa się, że takie wyniki są związane pośrednio z farmakologią metreleptyny, która powoduje zaburzenia odżywiania u badanych zwierząt, oraz prawdopodobnie z hamującym działaniem na skurcze samoistne i indukowane okscytocyną, co zaobserwowano we fragmentach ludzkiej błony mięśniowej macicy narażonej na działanie leptyny. Zmniejszenie masy ciała u matki obserwowano od ciąży do laktacji w przypadku wszystkich dawek i doprowadziło to do zmniejszenia masy ciała u potomstwa przy porodzie, co utrzymało się do wieku dorosłego. Jednakże, w przypadku poszczególnych dawek nie zaobserwowano żadnych zaburzeń rozwojowych ani wpływu na zdolności reprodukcyjne pierwszego lub drugiego pokolenia. Badania toksycznego wpływu na reprodukcję nie obejmowały analizy toksykokinetyki.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Odrębne badania wykazały jednak, że ekspozycja płodu myszy na metreleptynę była mała (< 1%) po podskórnym podaniu metreleptyny u ciężarnych myszy. Wartości AUC u ciężarnych myszy były około 2 do 3 razy większe niż u nieciężarnych myszy po podskórnym podaniu metreleptyny w dawce 10 mg/kg. U ciężarnych myszy zaobserwowano także 4 – 5-krotny wzrost wartości t 1/2 w porównaniu do myszy nieciężarnych. Większa ekspozycja na metreleptynę oraz dłuższy okres t 1/2 u ciężarnych osobników mogą być związane ze zmniejszoną zdolnością eliminacji poprzez wiązanie rozpuszczalnego receptora leptyny obserwowanego w większej liczbie u ciężarnych myszy. Nie przeprowadzono żadnych badań z bezpośrednim podaniem metreleptyny osobnikom młodocianym. Niemniej jednak, w opublikowanych badaniach, leczenie euleptynemicznych samic myszy w okresie przedpokwitaniowym spowodowało wczesne wystąpienie objawów pokwitania.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności nie ujawniają żadnych dodatkowych zagrożeń poza zagrożeniami odnoszącymi się do nadmiernych przewidywanych odpowiedzi farmakodynamicznych, takich jak utrata apetytu i zmniejszenie masy ciała. Nie przeprowadzono dwuletnich badań rakotwórczości u gryzoni. Metreleptyna nie wykazuje żadnego działania genotoksycznego ani nie zaobserwowano żadnych zmian proliferacyjnych ani stanów przednowotworowych u myszy lub psów w wyniku leczenia trwającego maksymalnie 6 miesięcy. Przeprowadzone u myszy badania toksycznego wpływu na reprodukcję nie wykazały żadnego negatywnego wpływu na łączenie się w pary, płodność lub rozwój embrionalno-płodowy do maksymalnej badanej dawki stanowiącej mniej więcej 15-krotność maksymalnej zalecanej dawki klinicznej na podstawie powierzchni ciała pacjenta o masie 60 kg.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W przeprowadzonym na myszach badaniu wpływu na rozwój przed- i pourodzeniowy metreleptyna spowodowała przedłużenie okresu ciąży i utrudniony poród (dystocję) w przypadku wszystkich badanych dawek, począwszy mniej więcej od dawki identycznej do maksymalnej zalecanej dawki klinicznej, na podstawie powierzchni ciała pacjenta o masie 60 kg. Przedłużenie okresu ciąży doprowadziło do zgonu niektórych samic w okresie porodu i niższego wskaźnika przeżycia potomstwa w bezpośrednim okresie pourodzeniowym. Uważa się, że takie wyniki są związane pośrednio z farmakologią metreleptyny, która powoduje zaburzenia odżywiania u badanych zwierząt, oraz prawdopodobnie z hamującym działaniem na skurcze samoistne i indukowane okscytocyną, co zaobserwowano we fragmentach ludzkiej błony mięśniowej macicy narażonej na działanie leptyny.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zmniejszenie masy ciała u matki obserwowano od ciąży do laktacji w przypadku wszystkich dawek i doprowadziło to do zmniejszenia masy ciała u potomstwa przy porodzie, co utrzymało się do wieku dorosłego. Jednakże, w przypadku poszczególnych dawek nie zaobserwowano żadnych zaburzeń rozwojowych ani wpływu na zdolności reprodukcyjne pierwszego lub drugiego pokolenia. Badania toksycznego wpływu na reprodukcję nie obejmowały analizy toksykokinetyki. Odrębne badania wykazały jednak, że ekspozycja płodu myszy na metreleptynę była mała (< 1%) po podskórnym podaniu metreleptyny u ciężarnych myszy. Wartości AUC u ciężarnych myszy były około 2 do 3 razy większe niż u nieciężarnych myszy po podskórnym podaniu metreleptyny w dawce 10 mg/kg. U ciężarnych myszy zaobserwowano także 4 – 5-krotny wzrost wartości t 1/2 w porównaniu do myszy nieciężarnych.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Większa ekspozycja na metreleptynę oraz dłuższy okres t 1/2 u ciężarnych osobników mogą być związane ze zmniejszoną zdolnością eliminacji poprzez wiązanie rozpuszczalnego receptora leptyny obserwowanego w większej liczbie u ciężarnych myszy. Nie przeprowadzono żadnych badań z bezpośrednim podaniem metreleptyny osobnikom młodocianym. Niemniej jednak, w opublikowanych badaniach, leczenie euleptynemicznych samic myszy w okresie przedpokwitaniowym spowodowało wczesne wystąpienie objawów pokwitania.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych glicyna sacharoza polisorbat 20 kwas glutaminowy sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3. Okres ważności 4 lata. Po rozpuszczeniu w wodzie do wstrzykiwań należy bezzwłocznie zużyć produkt leczniczy i nie należy przechowywać go w celu późniejszego wykorzystania. 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2 °C–8 °C). Fiolkę przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Myalepta 3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Szklana fiolka typu 1 (3 ml) z zatyczką z gumy chlorobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem/czerwonym plastikowym, zdejmowanym wieczkiem.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dane farmaceutyczne
Myalepta 5,8 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Szklana fiolka typu 1 (3 ml) z zatyczką z gumy chlorobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem/niebieskim plastikowym, zdejmowanym wieczkiem. Myalepta 11,3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Szklana fiolka typu 1 (5 ml) z zatyczką z gumy bromobutylowej i aluminiowym uszczelnieniem / białym plastikowym, zdejmowanym wieczkiem. Wielkości opakowań to 1 fiolka lub 30 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Pacjent otrzyma opakowanie zawierające 1 fiolkę lub 30 fiolek Myalepta, w zależności od rozmiaru opakowania, które należy przechowywać w lodówce do momentu jego użycia, Pacjent osobno otrzyma również rozpuszczalnik do rekonstytucji produktu leczniczego (tj.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dane farmaceutyczne
wodę do wstrzykiwań), strzykawki / igły do rekonstytucji produktu leczniczego, strzykawki / igły do podania produktu leczniczego, chusteczki oczyszczające nasączone alkoholem oraz pojemnik na odpady ostre. Instrukcja przygotowania produktu leczniczego 1. Wyjąć fiolkę z lodówki i pozostawić fiolkę na 10 minut do ogrzania do temperatury pokojowej (20 °C–25 °C) przed rekonstytucją produktu leczniczego. 2. Przeprowadzić kontrolę wzrokową fiolki zawierającej produkt leczniczy. Grudka liofilizowanego proszku powinna być nienaruszona i koloru białego. 3. Rekonstytucja: Myalepta 3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Używając strzykawki 1 ml z igłą o średnicy 21 G lub mniejszej, pobrać 0,6 ml wody do wstrzykiwań. Nie rozpuszczać w innych rozcieńczalnikach. Myalepta 5,8 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Używając strzykawki 3 ml z igłą o średnicy 21 G lub mniejszej, pobrać 1,1 ml wody do wstrzykiwań. Nie rozpuszczać w innych rozcieńczalnikach.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dane farmaceutyczne
Myalepta 11,3 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Używając strzykawki 3 ml z igłą o średnicy 21 G lub mniejszej, pobrać 2,2 ml wody do wstrzykiwań. Nie rozpuszczać w innych rozcieńczalnikach. 4. Umieścić igłę w fiolce zawierającej liofilizowany proszek przez środek zatyczki i skierować strumień rozpuszczalnika na ścianę fiolki, by uniknąć nadmiernego pienienia. 5. Wyciągnąć igłę i strzykawkę z fiolki, a następnie delikatnie wymieszać zawartość w celu rekonstytucji roztworu, dopóki płyn nie stanie się klarowny. Nie potrząsać ani nie wstrząsać energicznie. Zrekonstytuowany roztwór stanie się klarowny w ciągu maksymalnie 5 minut. Prawidłowo wymieszany roztwór Myalepta powinien być klarowny, bezbarwny i wolny od grudek suchego proszku, pęcherzyków lub piany. Nie używać roztworu, który jest mętny lub zabarwiony, lub zawiera cząstki stałe. 6. Po rekonstytucji roztworu każdy ml zawiera 5 mg metreleptyny. 7. Instrukcje dotyczące podawania leku, patrz punkt 4.2.
CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,8 mg
Dane farmaceutyczne
Roztwór Myalepta zrekonstytuowany za pomocą wody do wstrzykiwań jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku i należy go podawać bezzwłocznie po sporządzeniu. Usuwanie Nie należy przechowywać niezużytego roztworu w celu późniejszego wykorzystania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Genotropin 5,3, 5,3 mg (16 j.m.), proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań Genotropin 12, 12 mg (36 j.m.), proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Genotropin 5,3, 5,3 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań ze środkiem konserwującym. Jeden wkład zawiera 5,3 mg somatropiny*. Po rekonstytucji stężenie somatropiny wynosi 5,3 mg/ml. Genotropin 12, 12 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań ze środkiem konserwującym. Jeden wkład zawiera 12 mg somatropiny*. Po rekonstytucji stężenie somatropiny wynosi 12 mg/ml. * produkowanej w komórkach bakterii Escherichia coli technologią rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Dwukomorowy wkład z białym proszkiem w przedniej komorze i przezroczystym roztworem w tylnej komorze.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dzieci Zaburzenia wzrostu związane z niewystarczającym wydzielaniem hormonu wzrostu i zaburzenia wzrostu związane z zespołem Turnera lub przewlekłą niewydolnością nerek. Zaburzenia wzrostu (obecny wzrost < -2,5 SD i wzrost standaryzowany wzrostem rodziców < -1 SD) u dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego (SGA), z masą i (lub) długością urodzeniową poniżej -2 SD, które nie odrobiły niedoboru wzrostu (HV SD <0 w ciągu ostatniego roku) do wieku 4 lat lub później. Zespół Pradera-Williego w celu zwiększenia wzrostu i poprawy budowy ciała (zmniejszenie masy tkanki tłuszczowej). Rozpoznanie zespołu Pradera-Williego powinno być potwierdzone przez odpowiednie badania genetyczne. Dorośli Terapia zastępcza u osób dorosłych z wyraźnym niedoborem hormonu wzrostu.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Wskazania do stosowania
Niedobór hormonu wzrostu nabyty w wieku dorosłym: Ciężki niedobór hormonu wzrostu w wieku dorosłym definiuje się na podstawie stwierdzonej patologii podwzgórzowo-przysadkowej i stwierdzonego niedoboru co najmniej jednego hormonu przysadkowego innego niż prolaktyna. U pacjentów z tym zaburzeniem należy wykonać jeden dynamiczny test diagnostyczny w celu rozpoznania lub wykluczenia niedoboru hormonu wzrostu. Niedobór hormonu wzrostu nabyty w dzieciństwie: Pacjenci z niedoborem hormonu wzrostu w dzieciństwie w wyniku wrodzonych, genetycznych, nabytych lub idiopatycznych przyczyn. U pacjentów z niedoborem GH o początku w dzieciństwie należy ponownie ocenić zdolność wydzielniczą hormonu wzrostu po zakończeniu wzrostu. U pacjentów z dużym prawdopodobieństwem przetrwałego niedoboru GH, tj. z wrodzonej przyczyny lub niedoboru GH wtórnego do choroby lub urazu przysadki/podwzgórza, stężenie insulinopodobnego czynnika wzrostu I (IGF-I) w teście SDS <- 2 po leczeniu hormonem wzrostu przez co najmniej 4 tygodnie należy uznać za wystarczający dowód głębokiego niedoboru GH.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Wskazania do stosowania
Wszyscy pozostali pacjenci będą wymagali testu IGF-I i jednego testu stymulacji hormonu wzrostu.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie i schemat podawania produktu leczniczego powinny być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta. Produkt leczniczy należy wstrzykiwać podskórnie, a miejsca podawania produktu leczniczego należy zmieniać w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia lipoatrofii. Niedobór wzrostu związany z niewystarczającym wydzielaniem hormonu wzrostu u dzieci: zalecana dawka wynosi: 0,025–0,035 mg/kg masy ciała (mc.) na dobę lub 0,7–1,0 mg /m2 powierzchni ciała (pc.) na dobę. Stosowano także większe dawki. W sytuacji, gdy niedobór hormonu wzrostu trwa w wieku dojrzewania leczenie należy kontynuować do osiągnięcia całkowitego rozwoju somatycznego (np. układ ciała, masa kostna). Jednym z celów terapeutycznych w okresie przejściowym jest monitorowanie osiągnięcia prawidłowej masy kostnej definiowanej jako wskaźnikowy punkt T >-1 (np.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Dawkowanie
standaryzowany dla średniej masy kostnej osób dorosłych, uwzględniając płeć i grupę etniczną, mierzony za pomocą absorpcji promieniowania X o dwóch energiach). Jako pomoc w ustaleniu dawkowania należy posługiwać się informacjami dotyczącymi pacjentów dorosłych zamieszczonymi poniżej. Zespół Pradera-Williego u dzieci, w celu zwiększenia wzrostu i poprawy budowy ciała: zaleca się dawkę 0,035 mg/kg mc. na dobę lub 1,0 mg/m2 pc. na dobę. Nie należy stosować dawki większej niż 2,7 mg/m2 pc. na dobę. Produktu leczniczego nie należy stosować u dzieci, które rosną mniej niż 1 cm rocznie lub z prawie zamkniętymi strefami wzrostu nasad kości długich. Niedobór wzrostu w przebiegu zespołu Turnera: zaleca się dawkę 0,045–0,050 mg/kg mc. lub 1,4 mg/m2 pc. na dobę. Niedobór wzrostu w przewlekłej niewydolności nerek: zaleca się dawkę 0,045–0,050 mg/kg mc. (1,4 mg/m2 pc.). Dawki te można zwiększyć, jeżeli tempo wzrastania pacjenta jest niezadowalające.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Dawkowanie
Po półrocznym okresie leczenia może być potrzebne skorygowanie dawki. Zaburzenia wzrostu u dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego (SGA): zaleca się dawkę 0,035 mg/kg mc. na dobę (1 mg/m2 powierzchni ciała na dobę) do momentu osiągnięcia ostatecznego wzrostu (patrz punkt 5.1). Leczenie należy przerwać po pierwszym roku terapii, jeśli tempo wzrostu jest mniejsze od +1 SD. Leczenie należy także przerwać, jeśli prędkość wzrostu wynosi <2 cm/rok i jeśli, o ile konieczne jest potwierdzenie, wiek kostny wynosi > 14 lat (dziewczynki) lub > 16 lat (chłopcy), co odpowiada momentowi zamknięcia chrząstek nasadowych. Tabela 1: Zalecane dawkowanie u dzieci Niedobór hormonu wzrostu: 0,025–0,035 mg/kg mc., 0,7–1,0 mg/m2 pc. Zespół Pradera-Williego: 0,035 mg/kg mc., 1,0 mg/m2 pc. Zespół Turnera: 0,045–0,050 mg/kg mc., 1,4 mg/m2 pc. Przewlekła niewydolność nerek: 0,045–0,050 mg/kg mc., 1,4 mg/m2 pc. Opóźnienie wzrastania wewnątrzmacicznego: 0,035 mg/kg mc., 1,0 mg/m2 pc.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Dawkowanie
Niedobór hormonu wzrostu u osób dorosłych: u pacjentów, którzy kontynuują terapię hormonem wzrostu po dziecięcym niedoborze GH, zalecana dawka do wznowienia leczenia wynosi 0,2–0,5 mg na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać lub zmniejszać zgodnie z indywidualnymi wymaganiami pacjenta określonymi na podstawie stężenia IGF-I. U pacjentów z niedoborem GH nabytym w wieku dorosłym leczenie należy rozpocząć od małej dawki: od 0,15 do 0,3 mg na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać w zależności od indywidualnych potrzeb ustalonych na podstawie oznaczenia stężenia insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-I) w surowicy. Należy dążyć do uzyskania stężenia IGF-I w zakresie 2 SD od wartości średniej standaryzowanej wobec wieku. Pacjentom z prawidłowym stężeniem IGF-I w momencie rozpoczynania leczenia należy podawać hormon wzrostu do uzyskania zwiększenia stężenia IGF-I do górnej części zakresu normy, nie przekraczając 2 SD.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Dawkowanie
Przy ustalaniu dawki można też się kierować odpowiedzią kliniczną i występowaniem działań niepożądanych. Uznaje się, że istnieją pacjenci z niedoborem GH, u których nie normalizuje się poziom IGF-I pomimo dobrej odpowiedzi klinicznej, a zatem nie wymagają zwiększania dawki. Dobowa dawka podtrzymująca rzadko przekracza 1,0 mg na dobę. U kobiet mogą być wymagane wyższe dawki niż u mężczyzn, przy czym u tych ostatnich stwierdza się z czasem wzrost wrażliwości na IGF-I. Oznacza to, że istnieje ryzyko, iż u kobiet, zwłaszcza otrzymujących doustną estrogenoterapię zastępczą, leczenie będzie niewystarczające, a u mężczyzn z kolei zbyt intensywne. Dlatego co 6 miesięcy należy sprawdzać, czy dawkowanie hormonu wzrostu zostało ustalone na właściwym poziomie. Ponieważ prawidłowa, fizjologiczna produkcja hormonu wzrostu zmniejsza się z wiekiem, może zmniejszyć się zapotrzebowanie na produkt leczniczy.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Dawkowanie
U pacjentów w wieku powyżej 60 lat, leczenie należy rozpocząć od dawki od 0,1 do 0,2 mg na dobę i stopniowo zwiększać w zależności od indywidualnego zapotrzebowania pacjenta. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Dawka podtrzymująca u tych pacjentów rzadko przekracza 0,5 mg na dobę.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu leczniczego nie należy stosować: w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, u dzieci, u których nastąpiło zamknięcie stref wzrostu nasad kości długich, u pacjentów z ostrymi chorobami zagrażającymi życiu, z powikłaniami po operacji na otwartym sercu, po operacjach brzusznych i po urazach wielonarządowych, z ostrą niewydolnością oddechową itp. chorobami (Informacje na temat pacjentów poddawanych leczeniu substytucyjnemu podano w punkcie 4.4). Somatropiny nie wolno stosować w przypadku występowania jakichkolwiek objawów choroby nowotworowej. Nowotwory wewnątrzczaszkowe muszą być nieaktywne, a terapia przeciwnowotworowa musi być zakończona przed rozpoczęciem stosowania hormonu wzrostu. W przypadku wystąpienia objawów wzrostu nowotworu leczenie należy przerwać.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Rozpoznanie choroby oraz leczenie somatropiną powinni przeprowadzać lekarze z odpowiednimi kwalifikacjami i doświadczeniem w diagnostyce i leczeniu pacjentów ze wskazaniami do stosowania produktu leczniczego. Nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki dobowej (patrz punkt 4.2). Wrażliwość na insulinę Somatropina może zmniejszać wrażliwość na insulinę. U pacjentów z cukrzycą może istnieć konieczność zmiany dawkowania insuliny po rozpoczęciu leczenia somatropiną. Pacjentów z cukrzycą, nietolerancją glukozy lub obecnością dodatkowych czynników ryzyka cukrzycy należy w trakcie leczenia somatropiną ściśle obserwować. Czynność tarczycy Hormon wzrostu nasila obwodową konwersję tyroksyny (T4) do trójjodotyroniny (T3), wynikiem tego może być zmniejszenie stężenia T4 z równoczesnym zwiększeniem stężenia T3 w surowicy.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
Podczas podawania somatropiny stężenie hormonów tarczycy we krwi u zdrowych ochotników w większości przypadków utrzymywało się w normie. Niedoczynność tarczycy może teoretycznie rozwijać się u pacjentów z subkliniczną niedoczynnością tarczycy. W rezultacie czynność tarczycy należy monitorować u wszystkich pacjentów. U pacjentów z niedoczynnością przysadki leczonych terapią zastępczą potencjalny wpływ leczenia hormonem wzrostu na czynność tarczycy musi być ściśle monitorowany. Niedoczynność kory nadnerczy Zastosowanie terapii somatropiną może wpłynąć na hamowanie aktywności dehydrogenazy 11 β-hydroksysteroidowej typu 1 (11βHSD1) i zmniejszyć stężenie kortyzolu w osoczu. U pacjentów poddanych terapii somatropiną z wcześniej niezdiagnozowaną centralną (wtórną) niedoczynnością kory nadnerczy może dojść do ujawnienia niedoczynności wymagającej zastosowania zastępczej terapii glikokortykosteroidami.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
Ponadto, u pacjentów z wcześniej zdiagnozowaną niedoczynnością kory nadnerczy leczonych glikokortykosteroidami może być konieczne zwiększenie stosowanej u nich dawki po rozpoczęciu terapii somatropiną (patrz punkt 4.5). Jednoczesne stosowanie terapii estrogenowej Jeśli kobieta stosująca somatropinę rozpoczyna doustną terapię estrogenową, może być konieczne zwiększenie dawki somatropiny w celu podtrzymania poziomu stężenia IGF-I w osoczu w zakresie prawidłowym dla wieku. I odwrotnie, jeśli kobieta przyjmująca somatropinę przerywa stosowanie doustnej terapii estrogenowej, może być konieczne zmniejszenie dawki somatropiny w celu uniknięcia zbyt dużego stężenia hormonu wzrostu i (lub) działań niepożądanych (patrz punkt 4.5). We wtórnym niedoborze hormonu wzrostu, spowodowanym chorobą nowotworową, należy zwracać uwagę na ewentualne objawy nawrotu nowotworu.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów leczonych somatropiną po wystąpieniu pierwszego nowotworu w wieku dziecięcym zgłaszano zwiększone ryzyko wtórnego nowotworu. U pacjentów leczonych napromienianiem głowy z powodu pierwszego nowotworu najczęściej występującymi wtórnymi nowotworami były guzy wewnątrzczaszkowe, zwłaszcza oponiaki. U pacjentów z zaburzeniami czynności gruczołów wydzielania wewnętrznego, w tym w przypadku niedoboru hormonu wzrostu, częściej niż w ogólnej populacji występuje dysplazja bliższej nasady kości udowej. Z tego powodu dzieci kulejące podczas leczenia somatropiną, należy dokładnie zbadać (patrz punkt 4.8). Łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe W przypadku wystąpienia silnych lub nawracających bólów głowy, zaburzeń widzenia, nudności i (lub) wymiotów zaleca się wykonanie badania dna oka ze zwróceniem uwagi na występowanie obrzęku nerwu wzrokowego (tarczy zastoinowej).
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
W razie potwierdzenia takiego podejrzenia należy brać pod uwagę rozpoznanie łagodnego nadciśnienia śródczaszkowego i ewentualnie zaprzestać podawania hormonu wzrostu. Obecnie nie ma wystarczających danych, które byłyby pomocne w podejmowaniu decyzji o dalszym sposobie leczenia pacjentów, u których nadciśnienie śródczaszkowe ustąpiło. Jeśli powraca się do podawania hormonu wzrostu, konieczna jest dokładna obserwacja pacjentów pod kątem objawów związanych z nadciśnieniem śródczaszkowym. Białaczka U niewielkiej liczby pacjentów leczonych somatropiną z powodu niedoboru hormonu wzrostu zaobserwowano przypadki wystąpienia białaczki. Jednakże brak jest dowodów, że białaczka występuje częściej u pacjentów leczonych hormonem wzrostu nieposiadających czynników predysponujących ich do wystąpienia tego schorzenia.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
Przeciwciała Podobnie jak w przypadku wszystkich innych produktów zawierających somatropinę, u około 1% pacjentów leczonych produktem Genotropin tworzą się przeciwciała skierowane przeciwko somatropinie. Wykazują one małą zdolność wiązania antygenu, a ich powstawanie nie ma wpływu na tempo wzrostu. W przypadku niewyjaśnionego braku odpowiedzi na leczenie należy wykonać badania diagnostyczne poziomu tych przeciwciał. Pacjenci w podeszłym wieku Istnieje obecnie ograniczona ilość danych klinicznych dotyczących leczenia somatropiną pacjentów w wieku powyżej 80 lat. Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej podatni na działanie produktu Genotropin, a w konsekwencji na wystąpienie działań niepożądanych. Choroby zagrażające życiu W dwóch badaniach kontrolowanych placebo badano wpływ somatropiny na powrót do zdrowia u 522 dorosłych pacjentów z chorobami zagrażającymi życiu, u których wystąpiły powikłania po operacji na otwartym sercu, po operacji brzusznej, po urazie wielonarządowym lub z ostrą niewydolnością oddechową.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
Śmiertelność była większa u chorych leczonych somatropiną w dawce 5,3 lub 8 mg na dobę w porównaniu do osób otrzymujących placebo (odpowiednio 42% wobec 19%). Na podstawie tych informacji nie zaleca się stosowania somatropiny w wymienionych grupach pacjentów. Ponieważ nie ma informacji dotyczących bezpieczeństwa zastępczego leczenia hormonem wzrostu u pacjentów z ostrymi chorobami zagrażającymi życiu, należy rozważyć korzyści i ryzyko wynikające z kontynuacji leczenia. U wszystkich pacjentów z wymienionymi wyżej lub podobnymi ostrymi chorobami zagrażającymi życiu należy porównać ewentualne korzyści z ryzykiem leczenia somatropiną. 6. Zespół Pradera-Williego W przypadku pacjentów z zespołem Pradera-Williego leczenie somatropiną należy zawsze kojarzyć ze stosowaniem diety niskokalorycznej.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
Donoszono o zgonach związanych ze stosowaniem hormonu wzrostu u dzieci z zespołem Pradera-Williego, u których występował jeden lub kilka z następujących czynników ryzyka: ciężka otyłość (pacjenci ze wskaźnikiem masa ciała/wzrost przekraczającym 200%), zaburzenia czynności układu oddechowego lub bezdech senny w wywiadzie, lub niezidentyfikowane zakażenie układu oddechowego. Zwiększone ryzyko może istnieć u pacjentów z jednym lub kilkoma z tych czynników. U pacjentów z zespołem Pradera-Williego, przed rozpoczęciem leczenia somatropiną, należy sprawdzić czy nie występują objawy obturacji górnych dróg oddechowych, bezdechu sennego lub zakażeń układu oddechowego. Jeżeli badanie dotyczące występowania obturacji górnych dróg oddechowych wykaże istnienie stanu patologicznego, dziecko należy skierować do laryngologa w celu wyleczenia choroby dróg oddechowych przed rozpoczęciem terapii hormonem wzrostu.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu należy przeprowadzić diagnostykę bezdechu sennego z zastosowaniem uznanych metod, takich jak polisomnografia lub nocna oksymetria. W razie podejrzenia bezdechu sennego, pacjenta należy monitorować. Jeżeli w trakcie leczenia somatropiną u pacjentów wystąpią objawy obturacji górnych dróg oddechowych (np. pojawi się lub nasili chrapanie), leczenie należy przerwać i ponownie przeprowadzić diagnostykę laryngologiczną. Wszyscy pacjenci z zespołem Pradera-Williego z podejrzeniem bezdechu sennego powinni być monitorowani. Pacjentów należy obserwować, czy nie występują u nich objawy zakażenia dróg oddechowych, które powinny być jak najwcześniej diagnozowane i intensywnie leczone. U wszystkich pacjentów z zespołem Pradera-Williego należy również kontrolować masę ciała przed leczeniem hormonem wzrostu i w trakcie tego leczenia. U pacjentów z zespołem Pradera-Williego powszechnie występuje boczne skrzywienie kręgosłupa (skolioza).
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
Skolioza może się rozwijać, gdy dziecko rośnie zbyt gwałtownie. Dzieci należy poddać obserwacji pod tym kątem podczas terapii somatropiną. Jednakże nic nie wskazuje na to, aby stosowanie hormonu wzrostu zwiększało częstość występowania i natężenie skoliozy. Dane dotyczące długotrwałego leczenia osób dorosłych jak również pacjentów z zespołem Pradera-Williego są ograniczone. Opóźnienie wzrastania wewnątrzmacicznego U dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego należy wykluczyć inne przyczyny zaburzeń wzrostu przed rozpoczęciem leczenia. U dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego przed rozpoczęciem leczenia oraz następnie, co roku należy oznaczać stężenie insuliny i glukozy na czczo. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem rozwoju cukrzycy (cukrzyca w wywiadzie rodzinnym, otyłość, ciężka oporność na insulinę, rogowacenie ciemne), należy przeprowadzić doustny test tolerancji glukozy. W razie wystąpienia jawnej cukrzycy nie należy podawać hormonu wzrostu.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
U dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego zaleca się oznaczenie stężenia IGF-I przed wdrożeniem leczenia, a następnie dwa razy w ciągu roku. Jeśli kolejne wyniki poziomów IGF-I skorygowane względem wieku i okresu dojrzałości płciowej przekraczają +2 SD, w celu odpowiedniego dostosowania dawki hormonu można wziąć pod uwagę stosunek IGF-I/IGFBP-3. Doświadczenie dotyczące rozpoczynania leczenia u dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego zbliżających się do okresu pokwitania jest niewystarczające, dlatego nie zaleca się rozpoczynania terapii w tym czasie. Doświadczenie ze stosowaniem produktu leczniczego u pacjentów z zespołem Silver-Russela jest także niewielkie. Intensyfikacja wzrostu osiągnięta dzięki leczeniu hormonem wzrostu dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego może być w części utracona, jeśli terapia zostanie przerwana przed osiągnięciem wzrostu ostatecznego.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
Przewlekła niewydolność nerek Warunkiem podjęcia leczenia hormonem wzrostu pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek jest zmniejszenie czynności nerek o 50% w stosunku do normy. Aby potwierdzić zaburzenie wzrostu, przed rozpoczęciem leczenia należy przez rok obserwować tempo wzrastania. Podczas tego okresu należy ustalić sposób zachowawczego leczenia niewydolności nerek (włącznie z przeciwdziałaniem kwasicy i nadczynności przytarczyc oraz kontrolą stanu odżywienia). Ustalony sposób postępowania należy utrzymywać podczas leczenia hormonem wzrostu. W przypadku leczenia hormonem wzrostu pacjentów, u których istnieje konieczność przeszczepienia nerki, leczenie należy zakończyć niezwłocznie po przeszczepie. Dotychczas nie ma danych dotyczących ostatecznego wzrostu pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek uzyskanego pod wpływem leczenia somatropiną.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
Zapalenie trzustki U pacjentów leczonych somatropiną, zwłaszcza u dzieci, u których wystąpił ból brzucha, należy rozważyć możliwość zapalenia trzustki, chociaż zdarza się to rzadko. Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych Meta-krezol Bardzo rzadko może wystąpić zapalenie mięśni, które może być związane z substancją konserwującą – meta-krezolem. W przypadku bólów mięśniowych lub nadmiernie nasilonego bólu w miejscu wstrzyknięcia należy rozważyć diagnozę zapalenia mięśni. Jeżeli diagnoza zostanie potwierdzona należy stosować produkty lecznicze niezawierające meta-krezolu. Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na maksymalną dawkę dobową, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesna terapia glikokortykosteroidami hamuje efekt stymulujący wzrost powodowany przez Genotropin. U pacjentów z niedoborem ACTH należy starannie dobrać dawkę glikokortykosteroidów w terapii zastępczej, aby uniknąć jakiegokolwiek wpływu hamującego wzrost. Dlatego u pacjentów leczonych glikokortykosteroidami należy uważnie monitorować wzrost, aby ocenić potencjalny wpływ leczenia glikokortykosteroidami na wzrost. Hormon wzrostu zmniejsza przemianę kortyzonu w kortyzol i może ujawnić wcześniej niezdiagnozowaną centralną niedoczynność kory nadnerczy lub sprawić, że małe dawki zastępcze glikokortykosteroidów będą nieskuteczne (patrz punkt 4.4). Wyniki badań interakcji u dorosłych pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu wskazują, że podawanie somatropiny może zwiększyć klirens związków, które są metabolizowane przez izoenzymy cytochromu P450.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Interakcje
Może zwłaszcza wzrastać klirens substancji metabolizowanych przez izoenzym 3A4 cytochromu P450 (np. steroidów płciowych, kortykosteroidów, leków przeciwdrgawkowych i cyklosporyny), co prowadzi do zmniejszenia stężenia tych związków w osoczu. Znaczenie kliniczne tego zjawiska nie jest znane. Patrz także punkt 4.4, w części dotyczącej cukrzycy i zaburzeń czynności tarczycy. U kobiet przyjmujących zastępczą doustną terapię estrogenową może być niezbędne zastosowanie większej dawki hormonu wzrostu w celu osiągnięcia zamierzonego skutku terapii (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję są niewystarczające (patrz punkt 5.3). Brak danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet w okresie ciąży. Produkty zawierające somatropinę nie są zalecane kobietom w ciąży oraz kobietom w wieku rozrodczym niestosującym skutecznej metody antykoncepcji. Karmienie piersi? Brak danych klinicznych dotyczących stosowania somatropiny u kobiet karmiących piersią. Nie wiadomo czy somatropina przenika do mleka ludzkiego, tym niemniej wchłanianie nienaruszonych białek z żołądka i jelit niemowlęcia wydaje się być mało prawdopodobne. Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktów zawierających somatropinę u kobiet karmiących piersią.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Somatropina nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu cechuje zmniejszenie objętości płynów pozakomórkowych. Z chwilą rozpoczęcia leczenia somatropiną deficyt ten zostaje szybko wyrównany. U dorosłych pacjentów często występują działania niepożądane związane z zatrzymywaniem płynów, np. obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, sztywność mięśniowo-szkieletowa, bóle stawów lub mięśni oraz parestezje. Działania te są zwykle łagodne do umiarkowanego, występują w ciągu pierwszych miesięcy leczenia i ustępują samoistnie lub po zmniejszeniu dawki produktu leczniczego. Częstość występowania wymienionych działań niepożądanych zależy od wielkości stosowanej dawki i wieku pacjenta, a prawdopodobnie wiąże się także z wiekiem, w którym pojawił się niedobór hormonu wzrostu. U dzieci takie niepożądane działania występują niezbyt często.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Działania niepożądane
Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli 2 przedstawione zostały działania niepożądane sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania u dzieci oraz osób dorosłych na następujące kategorie: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do <1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 2: Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) (Dzieci) – Białaczka† Zaburzenia metabolizmu i odżywiania (Dorośli i dzieci) – Cukrzyca typu II Zaburzenia układu nerwowego (Dorośli) – Parestezje* (Dorośli) – Zespół cieśni nadgarstka (Dzieci) – Łagodne nadciśnienie śródczaszkowe (Dzieci) – Parestezje* (Dorośli) – Łagodne nadciśnienie śródczaszkowe Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej (Dzieci) – Wysypka**, Świąd**, Pokrzywka** (Dorośli) – Wysypka**, Świąd**, Pokrzywka** Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej (Dorośli) – Ból stawów* (Dorośli) – Ból mięśni* (Dorośli) – Sztywność mięśniowo-szkieletowa* (Dzieci) – Ból stawów* (Dzieci) – Ból mięśni* (Dzieci) – Sztywność mięśniowo-szkieletowa* Zaburzenia układu rozrodczego i piersi (Dorośli i dzieci) – Ginekomastia Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania (Dorośli) – Obrzęk obwodowy* (Dzieci) – Reakcje w miejscu wstrzyknięcia$ (Dzieci) – Obrzęk obwodowy* (Dorośli i dzieci) – Obrzęk twarzy* *Działania te mają zwykle nasilenie łagodne do umiarkowanego, występują w ciągu pierwszych miesięcy leczenia i ustępują samoistnie lub po zmniejszeniu dawki produktu leczniczego.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Działania niepożądane
Częstość występowania wymienionych działań niepożądanych zależy od wielkości dawki, wieku pacjenta, i prawdopodobnie wiąże się także z wiekiem, w którym pojawił się niedobór hormonu wzrostu. **Działania niepożądane zidentyfikowane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. $ U dzieci zgłaszano często przemijające reakcje w miejscu wstrzyknięcia. ‡ Znaczenie kliniczne jest nieznane. † Zgłoszona u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu leczonych somatropiną. Choroba ta występuje z podobną częstością wśród dzieci bez niedoboru hormonu wzrostu. U dzieci często występują przemijające reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Zgłaszano rzadkie przypadki łagodnego nadciśnienia śródczaszkowego oraz cukrzycy typu II. Zmniejszenie stężenia kortyzolu zgłaszano, że somatropina zmniejsza stężenie kortyzolu. Kliniczne znaczenie tego działania jest nieznane.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Działania niepożądane
Białaczka u niektórych dzieci leczonych somatropiną z powodu niedoboru hormonu wzrostu zgłaszano rzadkie przypadki wystąpienia białaczki, uwzględnione w danych zebranych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Jednakże nie występują dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia białaczki bez wpływu czynników predysponujących, takich jak napromieniowanie mózgu lub głowy. Zespół Pradera-Williego po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki nagłych zgonów pacjentów z zespołem Pradera-Williego, u których stosowano somatropinę. Związek przyczynowy nie został jednak ustalony. Zapalenie trzustki po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki zapalenia trzustki u pacjentów leczonych z powodu niedoboru hormonu wzrostu. Młodzieńcze złuszczenie głowy kości udowej i choroba Legg-Calve-Perthesa u dzieci leczonych hormonem wzrostu zgłaszano przypadki młodzieńczego złuszczenia głowy kości udowej i choroby Legg-Calve-Perthesa.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Działania niepożądane
Złuszczenie nasady głowy kości udowej występuje częściej w przypadku zaburzeń endokrynologicznych, a choroba Legg-Calve-Perthesa występuje częściej w przypadku niskiego wzrostu. Nie jest wiadome jednak, czy te dwie patologie występują częściej, czy nie podczas leczenia somatropiną. Ich diagnozę należy rozważyć u dziecka z dyskomfortem lub bólem w biodrze lub kolanie. Inne działania niepożądane inne działania niepożądane produktu leczniczego można uznać za skutek działania somatropiny, takie jak możliwa hiperglikemia spowodowana zmniejszoną wrażliwością na insulinę, obniżonym poziomem wolnej tyroksyny i łagodnym nadciśnieniem śródczaszkowym. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Ostre przedawkowanie początkowo może prowadzić do hipoglikemii, a następnie wywołać hiperglikemię. Długotrwałe przedawkowanie somatropiny może spowodować takie same dolegliwości i objawy, jakie wywołuje nadmierne wytwarzanie hormonu wzrostu.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: hormony przedniego płata przysadki i ich analogi, kod ATC: H01A C01. Somatropina jest silnym hormonem metabolicznym, odgrywającym ważną rolę w przemianie tłuszczów, węglowodanów i białek. U dzieci z endogennym niedoborem hormonu wzrostu somatropina pobudza wzrost liniowy, co przyspiesza wzrastanie. U osób dorosłych, jak również u dzieci, somatropina podtrzymuje prawidłową budowę ciała, utrzymując dodatni bilans azotowy i pobudzając wzrost mięśni szkieletowych, a także przyspieszając przemiany tłuszczu w organizmie. Szczególnie wrażliwa na działanie somatropiny jest tkanka tłuszczowa narządów. Po zwiększeniu lipolizy somatropina zmniejsza wychwyt trójglicerydów przez zapasowe komórki tłuszczowe. Pod wpływem somatropiny wzrasta stężenie IGF-I (insulinopodobnego czynnika wzrostu typu I) i IGFBP3 (białka typu 3 wiążącego insulinopodobny czynnik wzrostu) w surowicy.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Właściwości farmakodynamiczne
Ponadto stwierdzono niżej wymienione działania somatropiny: Metabolizm tłuszczów: somatropina indukuje powstawanie receptorów dla cholesterolu LDL w wątrobie oraz wpływa na profil lipidów i lipoprotein w surowicy. Ogólnie, podawanie somatropiny pacjentom z niedoborem hormonu wzrostu powoduje spadek stężenia LDL i apolipoproteiny B w osoczu. Można także zaobserwować zmniejszenie poziomu cholesterolu całkowitego w surowicy. Metabolizm węglowodanów: somatropina zwiększa insulinemię, ale zazwyczaj nie wpływa na poziom glikemii na czczo. U dzieci z niedoczynnością przysadki mózgowej może występować hipoglikemia na czczo. Stan ten odwracany jest przez somatropinę. Przemiana wodno-elektrolitowa: niedoborowi hormonu wzrostu towarzyszy zmniejszenie objętości osocza i płynów pozakomórkowych. Podanie somatropiny szybko zwiększa objętość tych płynów. Somatropina wywołuje retencję sodu, potasu i fosforanów. Metabolizm kości: somatropina pobudza metabolizm kości.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Właściwości farmakodynamiczne
Długotrwałe stosowanie somatropiny u pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu i osteopenią zwiększa zawartość składników mineralnych, a tym samym gęstość kości w obciążanych (podporowych) miejscach kośćca. Sprawność fizyczna: długotrwałe stosowanie somatropiny poprawia siłę mięśni i zwiększa zdolność do wysiłku fizycznego. Somatropina zwiększa także pojemność wyrzutową serca. Mechanizm tego działania nie jest jeszcze wyjaśniony, być może odgrywa w nim pewną rolę zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego. W badaniach klinicznych u dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego stosowano dawki 0,033 i 0,067 mg/kg mc. na dobę do momentu osiągnięcia ostatecznego wzrostu. U 56 pacjentów, którzy byli nieprzerwanie leczeni do osiągnięcia wzrostu bliskiego ostatecznemu, obserwowano średnią zmianę względem wzrostu początkowego +1,90 SD (w grupie 0,033 mg/kg mc. na dobę) i +2,19 SD (w grupie 0,067 mg/kg mc. na dobę).
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Właściwości farmakodynamiczne
Dane z literatury dotyczące nieleczonych dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego donoszą o samoistnej późnej intensyfikacji wzrostu rzędu +0,5 SD.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Dostępność biologiczna podskórnie podanej somatropiny wynosi około 80% zarówno u osób zdrowych, jak i u pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu. Po podskórnym podaniu 0,035 mg/kg mc. somatropiny maksymalne stężenie w osoczu Cmax osiąga wartość 13–35 ng/ml po tmax 3–6 godzin. Eliminacja U dorosłych pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu średni końcowy okres półtrwania somatropiny po podaniu dożylnym wynosi około 0,4 godziny, natomiast po podaniu podskórnym 2–3 godziny. Różnica ta prawdopodobnie wynika z powolnego wchłaniania produktu leczniczego z miejsca podskórnego wstrzyknięcia. Poszczególne podgrupy pacjentów Wydaje się, że całkowita dostępność biologiczna somatropiny po podaniu podskórnym jest podobna u mężczyzn i kobiet. Brak dokładnych informacji o farmakokinetyce somatropiny u osób w podeszłym wieku i u dzieci, u osób różnego pochodzenia etnicznego oraz w przypadku niewydolności nerek, wątroby lub serca.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach dotyczących toksycznego wpływu ogólnego, miejscowej tolerancji i toksycznego wpływu na rozrodczość nie zaobserwowano działania istotnego klinicznie. W badaniach in vitro i in vivo nie stwierdzono powstawania mutacji genów ani wpływu na pojawianie się aberracji chromosomalnych. W jednym badaniu in vitro po dodaniu radiomimetycznie działającej bleomycyny zaobserwowano zwiększenie łamliwości chromosomów limfocytów pobranych od pacjentów długotrwale leczonych somatropiną. Znaczenie kliniczne tej obserwacji nie jest jasne. W innym badaniu nie stwierdzono zwiększenia częstości występowania anomalii chromosomalnych w limfocytach pochodzących od pacjentów długotrwale leczonych somatropiną.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glicyna, mannitol, sodu diwodorofosforan jednowodny (w przeliczeniu na bezwodny), sodu wodorofosforan dwunastowodny (w przeliczeniu na bezwodny), m-krezol, woda do wstrzykiwań. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 36 miesięcy. Po rekonstytucji Produkt leczniczy może być przechowywany po rekonstytucji przez 28 dni w temperaturze 2C-8C. Za odmienne warunki przechowywania produktu leczniczego podczas użytkowania odpowiada użytkownik. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze 2°C-8°C (w lodówce), nie zamrażać. Produkt leczniczy może być przechowywany w temperaturze poniżej 25ºC przez jeden miesiąc. Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Dane farmaceutyczne
Po rekonstytucji: Roztwór należy przechowywać w temperaturze 2°C-8°C (w lodówce), nie zamrażać. Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Genotropin 5,3: Jeden lub pięć dwukomorowych wkładów szklanych (typu I). Wkład zamykany od dołu gumowym tłokiem, a z góry aluminiowym kapslem z gumowym dyskiem. Wkład zawiera w przedniej komorze 6,1 mg (18,4 j.m.) somatropiny i rozpuszczalnik w tylnej komorze. Po rozpuszczeniu, w 1 mililitrze gotowego do użycia roztworu znajduje się 5,3 mg (16 j.m.) somatropiny. Jeden lub pięć jednorazowych, wielodawkowych wstrzykiwaczy GoQuick (oznaczonych kolorem niebieskim) zawierających dwukomorowy wkład szklany (typu I), zamykany od dołu gumowym tłokiem, a z góry aluminiowym kapslem z gumowym dyskiem.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Dane farmaceutyczne
Umieszczony fabrycznie we wstrzykiwaczu wkład zawiera w przedniej komorze 6,1 mg (18,4 j.m.) somatropiny i rozpuszczalnik (1 ml) w tylnej komorze. Po rozpuszczeniu, w 1 mililitrze gotowego do użycia roztworu znajduje się 5,3 mg (16 j.m.) somatropiny. Genotropin 12: Jeden lub pięć dwukomorowych wkładów szklanych (typu I). Wkład zamykany od dołu gumowym tłokiem, a z góry aluminiowym kapslem z gumowym dyskiem. Wkład zawiera w przedniej komorze 13,8 mg (41,4 j.m.) somatropiny i rozpuszczalnik w tylnej komorze. Po rozpuszczeniu, w 1 mililitrze gotowego do użycia roztworu znajduje się 12 mg (36 j.m.) somatropiny. Jeden lub pięć jednorazowych, wielodawkowych wstrzykiwaczy GoQuick (oznaczonych kolorem purpurowym) zawierających dwukomorowy wkład szklany (typu I), zamykany od dołu gumowym tłokiem, a z góry aluminiowym kapslem z gumowym dyskiem. Umieszczony fabrycznie we wstrzykiwaczu wkład zawiera w przedniej komorze 13,8 mg (41,4 j.m.) somatropiny i rozpuszczalnik (1 ml) w tylnej komorze.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Dane farmaceutyczne
Po rozpuszczeniu, w 1 mililitrze gotowego do użycia roztworu znajduje się 12 mg (36 j.m.) somatropiny. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Roztwór przygotowuje się poprzez skręcenie urządzenia wstrzykującego Genotropin Pen lub wstrzykiwacza GoQuick powodujące zmieszanie się proszku z rozpuszczalnikiem. Należy rozpuścić proszek delikatnie poruszając urządzeniem w przód i w tył. Nie wstrząsać roztworu podczas jego przygotowywania, ponieważ może to spowodować denaturację substancji czynnej. Przygotowany roztwór jest praktycznie bezbarwny lub lekko opalizujący. Przed zastosowaniem należy sprawdzić wygląd roztworu. Tylko roztwór przezroczysty i bez widocznych cząstek może być użyty. Genotropin Pen: Należy zapoznać się z instrukcją stosowania dołączoną do wstrzykiwacza. Genotropin GoQuick: Nie należy wymieniać umieszczonych fabrycznie wkładów.
CHPL leku Genotropin 5,3, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5,3 mg (16 j.m.)
Dane farmaceutyczne
Należy zapoznać się z Ulotką dla Pacjenta zawierającą instrukcję stosowania wstrzykiwacza. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Genotropin 5,3, 5,3 mg (16 j.m.), proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań Genotropin 12, 12 mg (36 j.m.), proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Genotropin 5,3, 5,3 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań ze środkiem konserwującym. Jeden wkład zawiera 5,3 mg somatropiny*. Po rekonstytucji stężenie somatropiny wynosi 5,3 mg/ml. Genotropin 12, 12 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań ze środkiem konserwującym. Jeden wkład zawiera 12 mg somatropiny*. Po rekonstytucji stężenie somatropiny wynosi 12 mg/ml. * produkowanej w komórkach bakterii Escherichia coli technologią rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Dwukomorowy wkład z białym proszkiem w przedniej komorze i przezroczystym roztworem w tylnej komorze.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dzieci Zaburzenia wzrostu związane z niewystarczającym wydzielaniem hormonu wzrostu i zaburzenia wzrostu związane z zespołem Turnera lub przewlekłą niewydolnością nerek. Zaburzenia wzrostu (obecny wzrost < -2,5 SD i wzrost standaryzowany wzrostem rodziców < -1 SD) u dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego (SGA), z masą i (lub) długością urodzeniową poniżej -2 SD, które nie odrobiły niedoboru wzrostu (HV SD <0 w ciągu ostatniego roku) do wieku 4 lat lub później. Zespół Pradera-Williego w celu zwiększenia wzrostu i poprawy budowy ciała (zmniejszenie masy tkanki tłuszczowej). Rozpoznanie zespołu Pradera-Williego powinno być potwierdzone przez odpowiednie badania genetyczne. Dorośli Terapia zastępcza u osób dorosłych z wyraźnym niedoborem hormonu wzrostu.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Wskazania do stosowania
Niedobór hormonu wzrostu nabyty w wieku dorosłym: Ciężki niedobór hormonu wzrostu w wieku dorosłym definiuje się na podstawie stwierdzonej patologii podwzgórzowo-przysadkowej i stwierdzonego niedoboru co najmniej jednego hormonu przysadkowego innego niż prolaktyna. U pacjentów z tym zaburzeniem należy wykonać jeden dynamiczny test diagnostyczny w celu rozpoznania lub wykluczenia niedoboru hormonu wzrostu. Niedobór hormonu wzrostu nabyty w dzieciństwie: Pacjenci z niedoborem hormonu wzrostu w dzieciństwie w wyniku wrodzonych, genetycznych, nabytych lub idiopatycznych przyczyn. U pacjentów z niedoborem GH o początku w dzieciństwie należy ponownie ocenić zdolność wydzielniczą hormonu wzrostu po zakończeniu wzrostu. U pacjentów z dużym prawdopodobieństwem przetrwałego niedoboru GH, tj. z wrodzonej przyczyny lub niedoboru GH wtórnego do choroby lub urazu przysadki/podwzgórza, stężenie insulinopodobnego czynnika wzrostu I (IGF-I) w teście SDS <- 2 po leczeniu hormonem wzrostu przez co najmniej 4 tygodnie należy uznać za wystarczający dowód głębokiego niedoboru GH.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Wskazania do stosowania
Wszyscy pozostali pacjenci będą wymagali testu IGF-I i jednego testu stymulacji hormonu wzrostu.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie i schemat podawania produktu leczniczego powinny być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta. Produkt leczniczy należy wstrzykiwać podskórnie, a miejsca podawania produktu leczniczego należy zmieniać w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia lipoatrofii. Niedobór wzrostu związany z niewystarczającym wydzielaniem hormonu wzrostu u dzieci: zalecana dawka wynosi: 0,025–0,035 mg/kg masy ciała (mc.) na dobę lub 0,7–1,0 mg /m2 powierzchni ciała (pc.) na dobę. Stosowano także większe dawki. W sytuacji, gdy niedobór hormonu wzrostu trwa w wieku dojrzewania leczenie należy kontynuować do osiągnięcia całkowitego rozwoju somatycznego (np. układ ciała, masa kostna). Jednym z celów terapeutycznych w okresie przejściowym jest monitorowanie osiągnięcia prawidłowej masy kostnej definiowanej jako wskaźnikowy punkt T >-1 (np.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Dawkowanie
standaryzowany dla średniej masy kostnej osób dorosłych, uwzględniając płeć i grupę etniczną, mierzony za pomocą absorpcji promieniowania X o dwóch energiach). Jako pomoc w ustaleniu dawkowania należy posługiwać się informacjami dotyczącymi pacjentów dorosłych zamieszczonymi poniżej. Zespół Pradera-Williego u dzieci, w celu zwiększenia wzrostu i poprawy budowy ciała: zaleca się dawkę 0,035 mg/kg mc. na dobę lub 1,0 mg/m2 pc. na dobę. Nie należy stosować dawki większej niż 2,7 mg/m2 pc. na dobę. Produktu leczniczego nie należy stosować u dzieci, które rosną mniej niż 1 cm rocznie lub z prawie zamkniętymi strefami wzrostu nasad kości długich. Niedobór wzrostu w przebiegu zespołu Turnera: zaleca się dawkę 0,045–0,050 mg/kg mc. lub 1,4 mg/m2 pc. na dobę. Niedobór wzrostu w przewlekłej niewydolności nerek: zaleca się dawkę 0,045–0,050 mg/kg mc. (1,4 mg/m2 pc.). Dawki te można zwiększyć, jeżeli tempo wzrastania pacjenta jest niezadowalające.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Dawkowanie
Po półrocznym okresie leczenia może być potrzebne skorygowanie dawki. Zaburzenia wzrostu u dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego (SGA): zaleca się dawkę 0,035 mg/kg mc. na dobę (1 mg/m2 powierzchni ciała na dobę) do momentu osiągnięcia ostatecznego wzrostu (patrz punkt 5.1). Leczenie należy przerwać po pierwszym roku terapii, jeśli tempo wzrostu jest mniejsze od +1 SD. Leczenie należy także przerwać, jeśli prędkość wzrostu wynosi <2 cm/rok i jeśli, o ile konieczne jest potwierdzenie, wiek kostny wynosi > 14 lat (dziewczynki) lub > 16 lat (chłopcy), co odpowiada momentowi zamknięcia chrząstek nasadowych. Tabela 1: Zalecane dawkowanie u dzieci Niedobór hormonu wzrostu: 0,025–0,035 mg/kg mc., 0,7–1,0 mg/m2 pc. Zespół Pradera-Williego: 0,035 mg/kg mc., 1,0 mg/m2 pc. Zespół Turnera: 0,045–0,050 mg/kg mc., 1,4 mg/m2 pc. Przewlekła niewydolność nerek: 0,045–0,050 mg/kg mc., 1,4 mg/m2 pc. Opóźnienie wzrastania wewnątrzmacicznego: 0,035 mg/kg mc., 1,0 mg/m2 pc.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Dawkowanie
Niedobór hormonu wzrostu u osób dorosłych: u pacjentów, którzy kontynuują terapię hormonem wzrostu po dziecięcym niedoborze GH, zalecana dawka do wznowienia leczenia wynosi 0,2–0,5 mg na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać lub zmniejszać zgodnie z indywidualnymi wymaganiami pacjenta określonymi na podstawie stężenia IGF-I. U pacjentów z niedoborem GH nabytym w wieku dorosłym leczenie należy rozpocząć od małej dawki: od 0,15 do 0,3 mg na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać w zależności od indywidualnych potrzeb ustalonych na podstawie oznaczenia stężenia insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-I) w surowicy. Należy dążyć do uzyskania stężenia IGF-I w zakresie 2 SD od wartości średniej standaryzowanej wobec wieku. Pacjentom z prawidłowym stężeniem IGF-I w momencie rozpoczynania leczenia należy podawać hormon wzrostu do uzyskania zwiększenia stężenia IGF-I do górnej części zakresu normy, nie przekraczając 2 SD.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Dawkowanie
Przy ustalaniu dawki można też się kierować odpowiedzią kliniczną i występowaniem działań niepożądanych. Uznaje się, że istnieją pacjenci z niedoborem GH, u których nie normalizuje się poziom IGF-I pomimo dobrej odpowiedzi klinicznej, a zatem nie wymagają zwiększania dawki. Dobowa dawka podtrzymująca rzadko przekracza 1,0 mg na dobę. U kobiet mogą być wymagane wyższe dawki niż u mężczyzn, przy czym u tych ostatnich stwierdza się z czasem wzrost wrażliwości na IGF-I. Oznacza to, że istnieje ryzyko, iż u kobiet, zwłaszcza otrzymujących doustną estrogenoterapię zastępczą, leczenie będzie niewystarczające, a u mężczyzn z kolei zbyt intensywne. Dlatego co 6 miesięcy należy sprawdzać, czy dawkowanie hormonu wzrostu zostało ustalone na właściwym poziomie. Ponieważ prawidłowa, fizjologiczna produkcja hormonu wzrostu zmniejsza się z wiekiem, może zmniejszyć się zapotrzebowanie na produkt leczniczy.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Dawkowanie
U pacjentów w wieku powyżej 60 lat, leczenie należy rozpocząć od dawki od 0,1 do 0,2 mg na dobę i stopniowo zwiększać w zależności od indywidualnego zapotrzebowania pacjenta. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Dawka podtrzymująca u tych pacjentów rzadko przekracza 0,5 mg na dobę.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu leczniczego nie należy stosować: w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, u dzieci, u których nastąpiło zamknięcie stref wzrostu nasad kości długich, u pacjentów z ostrymi chorobami zagrażającymi życiu, z powikłaniami po operacji na otwartym sercu, po operacjach brzusznych i po urazach wielonarządowych, z ostrą niewydolnością oddechową itp. chorobami (Informacje na temat pacjentów poddawanych leczeniu substytucyjnemu podano w punkcie 4.4). Somatropiny nie wolno stosować w przypadku występowania jakichkolwiek objawów choroby nowotworowej. Nowotwory wewnątrzczaszkowe muszą być nieaktywne, a terapia przeciwnowotworowa musi być zakończona przed rozpoczęciem stosowania hormonu wzrostu. W przypadku wystąpienia objawów wzrostu nowotworu leczenie należy przerwać.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Rozpoznanie choroby oraz leczenie somatropiną powinni przeprowadzać lekarze z odpowiednimi kwalifikacjami i doświadczeniem w diagnostyce i leczeniu pacjentów ze wskazaniami do stosowania produktu leczniczego. Nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki dobowej (patrz punkt 4.2). Wrażliwość na insulinę Somatropina może zmniejszać wrażliwość na insulinę. U pacjentów z cukrzycą może istnieć konieczność zmiany dawkowania insuliny po rozpoczęciu leczenia somatropiną. Pacjentów z cukrzycą, nietolerancją glukozy lub obecnością dodatkowych czynników ryzyka cukrzycy należy w trakcie leczenia somatropiną ściśle obserwować. Czynność tarczycy Hormon wzrostu nasila obwodową konwersję tyroksyny (T4) do trójjodotyroniny (T3), wynikiem tego może być zmniejszenie stężenia T4 z równoczesnym zwiększeniem stężenia T3 w surowicy.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
Podczas podawania somatropiny stężenie hormonów tarczycy we krwi u zdrowych ochotników w większości przypadków utrzymywało się w normie. Niedoczynność tarczycy może teoretycznie rozwijać się u pacjentów z subkliniczną niedoczynnością tarczycy. W rezultacie czynność tarczycy należy monitorować u wszystkich pacjentów. U pacjentów z niedoczynnością przysadki leczonych terapią zastępczą potencjalny wpływ leczenia hormonem wzrostu na czynność tarczycy musi być ściśle monitorowany. Niedoczynność kory nadnerczy Zastosowanie terapii somatropiną może wpłynąć na hamowanie aktywności dehydrogenazy 11 β-hydroksysteroidowej typu 1 (11βHSD1) i zmniejszyć stężenie kortyzolu w osoczu. U pacjentów poddanych terapii somatropiną z wcześniej niezdiagnozowaną centralną (wtórną) niedoczynnością kory nadnerczy może dojść do ujawnienia niedoczynności wymagającej zastosowania zastępczej terapii glikokortykosteroidami.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
Ponadto, u pacjentów z wcześniej zdiagnozowaną niedoczynnością kory nadnerczy leczonych glikokortykosteroidami może być konieczne zwiększenie stosowanej u nich dawki po rozpoczęciu terapii somatropiną (patrz punkt 4.5). Jednoczesne stosowanie terapii estrogenowej Jeśli kobieta stosująca somatropinę rozpoczyna doustną terapię estrogenową, może być konieczne zwiększenie dawki somatropiny w celu podtrzymania poziomu stężenia IGF-I w osoczu w zakresie prawidłowym dla wieku. I odwrotnie, jeśli kobieta przyjmująca somatropinę przerywa stosowanie doustnej terapii estrogenowej, może być konieczne zmniejszenie dawki somatropiny w celu uniknięcia zbyt dużego stężenia hormonu wzrostu i (lub) działań niepożądanych (patrz punkt 4.5). We wtórnym niedoborze hormonu wzrostu, spowodowanym chorobą nowotworową, należy zwracać uwagę na ewentualne objawy nawrotu nowotworu.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów leczonych somatropiną po wystąpieniu pierwszego nowotworu w wieku dziecięcym zgłaszano zwiększone ryzyko wtórnego nowotworu. U pacjentów leczonych napromienianiem głowy z powodu pierwszego nowotworu najczęściej występującymi wtórnymi nowotworami były guzy wewnątrzczaszkowe, zwłaszcza oponiaki. U pacjentów z zaburzeniami czynności gruczołów wydzielania wewnętrznego, w tym w przypadku niedoboru hormonu wzrostu, częściej niż w ogólnej populacji występuje dysplazja bliższej nasady kości udowej. Z tego powodu dzieci kulejące podczas leczenia somatropiną, należy dokładnie zbadać (patrz punkt 4.8). Łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe W przypadku wystąpienia silnych lub nawracających bólów głowy, zaburzeń widzenia, nudności i (lub) wymiotów zaleca się wykonanie badania dna oka ze zwróceniem uwagi na występowanie obrzęku nerwu wzrokowego (tarczy zastoinowej).
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
W razie potwierdzenia takiego podejrzenia należy brać pod uwagę rozpoznanie łagodnego nadciśnienia śródczaszkowego i ewentualnie zaprzestać podawania hormonu wzrostu. Obecnie nie ma wystarczających danych, które byłyby pomocne w podejmowaniu decyzji o dalszym sposobie leczenia pacjentów, u których nadciśnienie śródczaszkowe ustąpiło. Jeśli powraca się do podawania hormonu wzrostu, konieczna jest dokładna obserwacja pacjentów pod kątem objawów związanych z nadciśnieniem śródczaszkowym. Białaczka U niewielkiej liczby pacjentów leczonych somatropiną z powodu niedoboru hormonu wzrostu zaobserwowano przypadki wystąpienia białaczki. Jednakże brak jest dowodów, że białaczka występuje częściej u pacjentów leczonych hormonem wzrostu nieposiadających czynników predysponujących ich do wystąpienia tego schorzenia.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
Przeciwciała Podobnie jak w przypadku wszystkich innych produktów zawierających somatropinę, u około 1% pacjentów leczonych produktem Genotropin tworzą się przeciwciała skierowane przeciwko somatropinie. Wykazują one małą zdolność wiązania antygenu, a ich powstawanie nie ma wpływu na tempo wzrostu. W przypadku niewyjaśnionego braku odpowiedzi na leczenie należy wykonać badania diagnostyczne poziomu tych przeciwciał. Pacjenci w podeszłym wieku Istnieje obecnie ograniczona ilość danych klinicznych dotyczących leczenia somatropiną pacjentów w wieku powyżej 80 lat. Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej podatni na działanie produktu Genotropin, a w konsekwencji na wystąpienie działań niepożądanych. Choroby zagrażające życiu W dwóch badaniach kontrolowanych placebo badano wpływ somatropiny na powrót do zdrowia u 522 dorosłych pacjentów z chorobami zagrażającymi życiu, u których wystąpiły powikłania po operacji na otwartym sercu, po operacji brzusznej, po urazie wielonarządowym lub z ostrą niewydolnością oddechową.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
Śmiertelność była większa u chorych leczonych somatropiną w dawce 5,3 lub 8 mg na dobę w porównaniu do osób otrzymujących placebo (odpowiednio 42% wobec 19%). Na podstawie tych informacji nie zaleca się stosowania somatropiny w wymienionych grupach pacjentów. Ponieważ nie ma informacji dotyczących bezpieczeństwa zastępczego leczenia hormonem wzrostu u pacjentów z ostrymi chorobami zagrażającymi życiu, należy rozważyć korzyści i ryzyko wynikające z kontynuacji leczenia. U wszystkich pacjentów z wymienionymi wyżej lub podobnymi ostrymi chorobami zagrażającymi życiu należy porównać ewentualne korzyści z ryzykiem leczenia somatropiną. 6. Zespół Pradera-Williego W przypadku pacjentów z zespołem Pradera-Williego leczenie somatropiną należy zawsze kojarzyć ze stosowaniem diety niskokalorycznej.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
Donoszono o zgonach związanych ze stosowaniem hormonu wzrostu u dzieci z zespołem Pradera-Williego, u których występował jeden lub kilka z następujących czynników ryzyka: ciężka otyłość (pacjenci ze wskaźnikiem masa ciała/wzrost przekraczającym 200%), zaburzenia czynności układu oddechowego lub bezdech senny w wywiadzie, lub niezidentyfikowane zakażenie układu oddechowego. Zwiększone ryzyko może istnieć u pacjentów z jednym lub kilkoma z tych czynników. U pacjentów z zespołem Pradera-Williego, przed rozpoczęciem leczenia somatropiną, należy sprawdzić czy nie występują objawy obturacji górnych dróg oddechowych, bezdechu sennego lub zakażeń układu oddechowego. Jeżeli badanie dotyczące występowania obturacji górnych dróg oddechowych wykaże istnienie stanu patologicznego, dziecko należy skierować do laryngologa w celu wyleczenia choroby dróg oddechowych przed rozpoczęciem terapii hormonem wzrostu.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu należy przeprowadzić diagnostykę bezdechu sennego z zastosowaniem uznanych metod, takich jak polisomnografia lub nocna oksymetria. W razie podejrzenia bezdechu sennego, pacjenta należy monitorować. Jeżeli w trakcie leczenia somatropiną u pacjentów wystąpią objawy obturacji górnych dróg oddechowych (np. pojawi się lub nasili chrapanie), leczenie należy przerwać i ponownie przeprowadzić diagnostykę laryngologiczną. Wszyscy pacjenci z zespołem Pradera-Williego z podejrzeniem bezdechu sennego powinni być monitorowani. Pacjentów należy obserwować, czy nie występują u nich objawy zakażenia dróg oddechowych, które powinny być jak najwcześniej diagnozowane i intensywnie leczone. U wszystkich pacjentów z zespołem Pradera-Williego należy również kontrolować masę ciała przed leczeniem hormonem wzrostu i w trakcie tego leczenia. U pacjentów z zespołem Pradera-Williego powszechnie występuje boczne skrzywienie kręgosłupa (skolioza).
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
Skolioza może się rozwijać, gdy dziecko rośnie zbyt gwałtownie. Dzieci należy poddać obserwacji pod tym kątem podczas terapii somatropiną. Jednakże nic nie wskazuje na to, aby stosowanie hormonu wzrostu zwiększało częstość występowania i natężenie skoliozy. Dane dotyczące długotrwałego leczenia osób dorosłych jak również pacjentów z zespołem Pradera-Williego są ograniczone. Opóźnienie wzrastania wewnątrzmacicznego U dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego należy wykluczyć inne przyczyny zaburzeń wzrostu przed rozpoczęciem leczenia. U dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego przed rozpoczęciem leczenia oraz następnie, co roku należy oznaczać stężenie insuliny i glukozy na czczo. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem rozwoju cukrzycy (cukrzyca w wywiadzie rodzinnym, otyłość, ciężka oporność na insulinę, rogowacenie ciemne), należy przeprowadzić doustny test tolerancji glukozy. W razie wystąpienia jawnej cukrzycy nie należy podawać hormonu wzrostu.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
U dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego zaleca się oznaczenie stężenia IGF-I przed wdrożeniem leczenia, a następnie dwa razy w ciągu roku. Jeśli kolejne wyniki poziomów IGF-I skorygowane względem wieku i okresu dojrzałości płciowej przekraczają +2 SD, w celu odpowiedniego dostosowania dawki hormonu można wziąć pod uwagę stosunek IGF-I/IGFBP-3. Doświadczenie dotyczące rozpoczynania leczenia u dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego zbliżających się do okresu pokwitania jest niewystarczające, dlatego nie zaleca się rozpoczynania terapii w tym czasie. Doświadczenie ze stosowaniem produktu leczniczego u pacjentów z zespołem Silver-Russela jest także niewielkie. Intensyfikacja wzrostu osiągnięta dzięki leczeniu hormonem wzrostu dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego może być w części utracona, jeśli terapia zostanie przerwana przed osiągnięciem wzrostu ostatecznego.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
Przewlekła niewydolność nerek Warunkiem podjęcia leczenia hormonem wzrostu pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek jest zmniejszenie czynności nerek o 50% w stosunku do normy. Aby potwierdzić zaburzenie wzrostu, przed rozpoczęciem leczenia należy przez rok obserwować tempo wzrastania. Podczas tego okresu należy ustalić sposób zachowawczego leczenia niewydolności nerek (włącznie z przeciwdziałaniem kwasicy i nadczynności przytarczyc oraz kontrolą stanu odżywienia). Ustalony sposób postępowania należy utrzymywać podczas leczenia hormonem wzrostu. W przypadku leczenia hormonem wzrostu pacjentów, u których istnieje konieczność przeszczepienia nerki, leczenie należy zakończyć niezwłocznie po przeszczepie. Dotychczas nie ma danych dotyczących ostatecznego wzrostu pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek uzyskanego pod wpływem leczenia somatropiną.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Specjalne środki ostrozności
Zapalenie trzustki U pacjentów leczonych somatropiną, zwłaszcza u dzieci, u których wystąpił ból brzucha, należy rozważyć możliwość zapalenia trzustki, chociaż zdarza się to rzadko. Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych Meta-krezol Bardzo rzadko może wystąpić zapalenie mięśni, które może być związane z substancją konserwującą – meta-krezolem. W przypadku bólów mięśniowych lub nadmiernie nasilonego bólu w miejscu wstrzyknięcia należy rozważyć diagnozę zapalenia mięśni. Jeżeli diagnoza zostanie potwierdzona należy stosować produkty lecznicze niezawierające meta-krezolu. Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na maksymalną dawkę dobową, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesna terapia glikokortykosteroidami hamuje efekt stymulujący wzrost powodowany przez Genotropin. U pacjentów z niedoborem ACTH należy starannie dobrać dawkę glikokortykosteroidów w terapii zastępczej, aby uniknąć jakiegokolwiek wpływu hamującego wzrost. Dlatego u pacjentów leczonych glikokortykosteroidami należy uważnie monitorować wzrost, aby ocenić potencjalny wpływ leczenia glikokortykosteroidami na wzrost. Hormon wzrostu zmniejsza przemianę kortyzonu w kortyzol i może ujawnić wcześniej niezdiagnozowaną centralną niedoczynność kory nadnerczy lub sprawić, że małe dawki zastępcze glikokortykosteroidów będą nieskuteczne (patrz punkt 4.4). Wyniki badań interakcji u dorosłych pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu wskazują, że podawanie somatropiny może zwiększyć klirens związków, które są metabolizowane przez izoenzymy cytochromu P450.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Interakcje
Może zwłaszcza wzrastać klirens substancji metabolizowanych przez izoenzym 3A4 cytochromu P450 (np. steroidów płciowych, kortykosteroidów, leków przeciwdrgawkowych i cyklosporyny), co prowadzi do zmniejszenia stężenia tych związków w osoczu. Znaczenie kliniczne tego zjawiska nie jest znane. Patrz także punkt 4.4, w części dotyczącej cukrzycy i zaburzeń czynności tarczycy. U kobiet przyjmujących zastępczą doustną terapię estrogenową może być niezbędne zastosowanie większej dawki hormonu wzrostu w celu osiągnięcia zamierzonego skutku terapii (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję są niewystarczające (patrz punkt 5.3). Brak danych klinicznych dotyczących stosowania u kobiet w okresie ciąży. Produkty zawierające somatropinę nie są zalecane kobietom w ciąży oraz kobietom w wieku rozrodczym niestosującym skutecznej metody antykoncepcji. Karmienie piersi? Brak danych klinicznych dotyczących stosowania somatropiny u kobiet karmiących piersią. Nie wiadomo czy somatropina przenika do mleka ludzkiego, tym niemniej wchłanianie nienaruszonych białek z żołądka i jelit niemowlęcia wydaje się być mało prawdopodobne. Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktów zawierających somatropinę u kobiet karmiących piersią.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Somatropina nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu cechuje zmniejszenie objętości płynów pozakomórkowych. Z chwilą rozpoczęcia leczenia somatropiną deficyt ten zostaje szybko wyrównany. U dorosłych pacjentów często występują działania niepożądane związane z zatrzymywaniem płynów, np. obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, sztywność mięśniowo-szkieletowa, bóle stawów lub mięśni oraz parestezje. Działania te są zwykle łagodne do umiarkowanego, występują w ciągu pierwszych miesięcy leczenia i ustępują samoistnie lub po zmniejszeniu dawki produktu leczniczego. Częstość występowania wymienionych działań niepożądanych zależy od wielkości stosowanej dawki i wieku pacjenta, a prawdopodobnie wiąże się także z wiekiem, w którym pojawił się niedobór hormonu wzrostu. U dzieci takie niepożądane działania występują niezbyt często.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Działania niepożądane
Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli 2 przedstawione zostały działania niepożądane sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania u dzieci oraz osób dorosłych na następujące kategorie: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do <1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do <1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 2: Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) (Dzieci) – Białaczka† Zaburzenia metabolizmu i odżywiania (Dorośli i dzieci) – Cukrzyca typu II Zaburzenia układu nerwowego (Dorośli) – Parestezje* (Dorośli) – Zespół cieśni nadgarstka (Dzieci) – Łagodne nadciśnienie śródczaszkowe (Dzieci) – Parestezje* (Dorośli) – Łagodne nadciśnienie śródczaszkowe Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej (Dzieci) – Wysypka**, Świąd**, Pokrzywka** (Dorośli) – Wysypka**, Świąd**, Pokrzywka** Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej (Dorośli) – Ból stawów* (Dorośli) – Ból mięśni* (Dorośli) – Sztywność mięśniowo-szkieletowa* (Dzieci) – Ból stawów* (Dzieci) – Ból mięśni* (Dzieci) – Sztywność mięśniowo-szkieletowa* Zaburzenia układu rozrodczego i piersi (Dorośli i dzieci) – Ginekomastia Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania (Dorośli) – Obrzęk obwodowy* (Dzieci) – Reakcje w miejscu wstrzyknięcia$ (Dorośli i dzieci) – Obrzęk obwodowy* (Dorośli) – Obrzęk twarzy* *Działania te mają zwykle nasilenie łagodne do umiarkowanego, występują w ciągu pierwszych miesięcy leczenia i ustępują samoistnie lub po zmniejszeniu dawki produktu leczniczego.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Działania niepożądane
Częstość występowania wymienionych działań niepożądanych zależy od wielkości dawki, wieku pacjenta, i prawdopodobnie wiąże się także z wiekiem, w którym pojawił się niedobór hormonu wzrostu. **Działania niepożądane zidentyfikowane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. $ U dzieci zgłaszano często przemijające reakcje w miejscu wstrzyknięcia. ‡ Znaczenie kliniczne jest nieznane. † Zgłoszona u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu leczonych somatropiną. Choroba ta występuje z podobną częstością wśród dzieci bez niedoboru hormonu wzrostu. U dzieci często występują przemijające reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Zgłaszano rzadkie przypadki łagodnego nadciśnienia śródczaszkowego oraz cukrzycy typu II. Zmniejszenie stężenia kortyzolu. Zgłaszano, że somatropina zmniejsza stężenie kortyzolu. Kliniczne znaczenie tego działania jest nieznane. Białaczka.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Działania niepożądane
U niektórych dzieci leczonych somatropiną z powodu niedoboru hormonu wzrostu zgłaszano rzadkie przypadki wystąpienia białaczki, uwzględnione w danych zebranych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Jednakże nie występują dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia białaczki bez wpływu czynników predysponujących, takich jak napromieniowanie mózgu lub głowy. Zespół Pradera-Williego. Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki nagłych zgonów pacjentów z zespołem Pradera-Williego, u których stosowano somatropinę. Związek przyczynowy nie został jednak ustalony. Zapalenie trzustki. Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki zapalenia trzustki u pacjentów leczonych z powodu niedoboru hormonu wzrostu. Młodzieńcze złuszczenie głowy kości udowej i choroba Legg-Calve-Perthesa. U dzieci leczonych hormonem wzrostu zgłaszano przypadki młodzieńczego złuszczenia głowy kości udowej i choroby Legg-Calve-Perthesa.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Działania niepożądane
Złuszczenie nasady głowy kości udowej występuje częściej w przypadku zaburzeń endokrynologicznych, a choroba Legg-Calve-Perthesa występuje częściej w przypadku niskiego wzrostu. Nie jest wiadome jednak, czy te dwie patologie występują częściej, czy nie podczas leczenia somatropiną. Ich diagnozę należy rozważyć u dziecka z dyskomfortem lub bólem w biodrze lub kolanie. Inne działania niepożądane. Inne działania niepożądane produktu leczniczego można uznać za skutek działania somatropiny, takie jak możliwa hiperglikemia spowodowana zmniejszoną wrażliwością na insulinę, obniżonym poziomem wolnej tyroksyny i łagodnym nadciśnieniem śródczaszkowym. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Ostre przedawkowanie początkowo może prowadzić do hipoglikemii, a następnie wywołać hiperglikemię. Długotrwałe przedawkowanie somatropiny może spowodować takie same dolegliwości i objawy, jakie wywołuje nadmierne wytwarzanie hormonu wzrostu.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: hormony przedniego płata przysadki i ich analogi, kod ATC: H01A C01. Somatropina jest silnym hormonem metabolicznym, odgrywającym ważną rolę w przemianie tłuszczów, węglowodanów i białek. U dzieci z endogennym niedoborem hormonu wzrostu somatropina pobudza wzrost liniowy, co przyspiesza wzrastanie. U osób dorosłych, jak również u dzieci, somatropina podtrzymuje prawidłową budowę ciała, utrzymując dodatni bilans azotowy i pobudzając wzrost mięśni szkieletowych, a także przyspieszając przemiany tłuszczu w organizmie. Szczególnie wrażliwa na działanie somatropiny jest tkanka tłuszczowa narządów. Po zwiększeniu lipolizy somatropina zmniejsza wychwyt trójglicerydów przez zapasowe komórki tłuszczowe. Pod wpływem somatropiny wzrasta stężenie IGF-I (insulinopodobnego czynnika wzrostu typu I) i IGFBP3 (białka typu 3 wiążącego insulinopodobny czynnik wzrostu) w surowicy.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Właściwości farmakodynamiczne
Ponadto stwierdzono niżej wymienione działania somatropiny: Metabolizm tłuszczów: somatropina indukuje powstawanie receptorów dla cholesterolu LDL w wątrobie oraz wpływa na profil lipidów i lipoprotein w surowicy. Ogólnie, podawanie somatropiny pacjentom z niedoborem hormonu wzrostu powoduje spadek stężenia LDL i apolipoproteiny B w osoczu. Można także zaobserwować zmniejszenie poziomu cholesterolu całkowitego w surowicy. Metabolizm węglowodanów: somatropina zwiększa insulinemię, ale zazwyczaj nie wpływa na poziom glikemii na czczo. U dzieci z niedoczynnością przysadki mózgowej może występować hipoglikemia na czczo. Stan ten odwracany jest przez somatropinę. Przemiana wodno-elektrolitowa: niedoborowi hormonu wzrostu towarzyszy zmniejszenie objętości osocza i płynów pozakomórkowych. Podanie somatropiny szybko zwiększa objętość tych płynów. Somatropina wywołuje retencję sodu, potasu i fosforanów. Metabolizm kości: somatropina pobudza metabolizm kości.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Właściwości farmakodynamiczne
Długotrwałe stosowanie somatropiny u pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu i osteopenią zwiększa zawartość składników mineralnych, a tym samym gęstość kości w obciążanych (podporowych) miejscach kośćca. Sprawność fizyczna: długotrwałe stosowanie somatropiny poprawia siłę mięśni i zwiększa zdolność do wysiłku fizycznego. Somatropina zwiększa także pojemność wyrzutową serca. Mechanizm tego działania nie jest jeszcze wyjaśniony, być może odgrywa w nim pewną rolę zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego. W badaniach klinicznych u dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego stosowano dawki 0,033 i 0,067 mg/kg mc. na dobę do momentu osiągnięcia ostatecznego wzrostu. U 56 pacjentów, którzy byli nieprzerwanie leczeni do osiągnięcia wzrostu bliskiego ostatecznemu, obserwowano średnią zmianę względem wzrostu początkowego +1,90 SD (w grupie 0,033 mg/kg mc. na dobę) i +2,19 SD (w grupie 0,067 mg/kg mc. na dobę).
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Właściwości farmakodynamiczne
Dane z literatury dotyczące nieleczonych dzieci z opóźnieniem wzrastania wewnątrzmacicznego donoszą o samoistnej późnej intensyfikacji wzrostu rzędu +0,5 SD.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Dostępność biologiczna podskórnie podanej somatropiny wynosi około 80% zarówno u osób zdrowych, jak i u pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu. Po podskórnym podaniu 0,035 mg/kg mc. somatropiny maksymalne stężenie w osoczu Cmax osiąga wartość 13–35 ng/ml po tmax 3–6 godzin. Eliminacja U dorosłych pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu średni końcowy okres półtrwania somatropiny po podaniu dożylnym wynosi około 0,4 godziny, natomiast po podaniu podskórnym 2–3 godziny. Różnica ta prawdopodobnie wynika z powolnego wchłaniania produktu leczniczego z miejsca podskórnego wstrzyknięcia. Poszczególne podgrupy pacjentów Wydaje się, że całkowita dostępność biologiczna somatropiny po podaniu podskórnym jest podobna u mężczyzn i kobiet. Brak dokładnych informacji o farmakokinetyce somatropiny u osób w podeszłym wieku i u dzieci, u osób różnego pochodzenia etnicznego oraz w przypadku niewydolności nerek, wątroby lub serca.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach dotyczących toksycznego wpływu ogólnego, miejscowej tolerancji i toksycznego wpływu na rozrodczość nie zaobserwowano działania istotnego klinicznie. W badaniach in vitro i in vivo nie stwierdzono powstawania mutacji genów ani wpływu na pojawianie się aberracji chromosomalnych. W jednym badaniu in vitro po dodaniu radiomimetycznie działającej bleomycyny zaobserwowano zwiększenie łamliwości chromosomów limfocytów pobranych od pacjentów długotrwale leczonych somatropiną. Znaczenie kliniczne tej obserwacji nie jest jasne. W innym badaniu nie stwierdzono zwiększenia częstości występowania anomalii chromosomalnych w limfocytach pochodzących od pacjentów długotrwale leczonych somatropiną.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glicyna, mannitol, sodu diwodorofosforan jednowodny (w przeliczeniu na bezwodny), sodu wodorofosforan dwunastowodny (w przeliczeniu na bezwodny), m-krezol, woda do wstrzykiwań. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 36 miesięcy. Po rekonstytucji Produkt leczniczy może być przechowywany po rekonstytucji przez 28 dni w temperaturze 2C-8C. Za odmienne warunki przechowywania produktu leczniczego podczas użytkowania odpowiada użytkownik. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze 2°C-8°C (w lodówce), nie zamrażać. Produkt leczniczy może być przechowywany w temperaturze poniżej 25ºC przez jeden miesiąc. Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Dane farmaceutyczne
Po rekonstytucji: Roztwór należy przechowywać w temperaturze 2°C-8°C (w lodówce), nie zamrażać. Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Genotropin 5,3: Jeden lub pięć dwukomorowych wkładów szklanych (typu I). Wkład zamykany od dołu gumowym tłokiem, a z góry aluminiowym kapslem z gumowym dyskiem. Wkład zawiera w przedniej komorze 6,1 mg (18,4 j.m.) somatropiny i rozpuszczalnik w tylnej komorze. Po rozpuszczeniu, w 1 mililitrze gotowego do użycia roztworu znajduje się 5,3 mg (16 j.m.) somatropiny. Jeden lub pięć jednorazowych, wielodawkowych wstrzykiwaczy GoQuick (oznaczonych kolorem niebieskim) zawierających dwukomorowy wkład szklany (typu I), zamykany od dołu gumowym tłokiem, a z góry aluminiowym kapslem z gumowym dyskiem.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Dane farmaceutyczne
Umieszczony fabrycznie we wstrzykiwaczu wkład zawiera w przedniej komorze 6,1 mg (18,4 j.m.) somatropiny i rozpuszczalnik (1 ml) w tylnej komorze. Po rozpuszczeniu, w 1 mililitrze gotowego do użycia roztworu znajduje się 5,3 mg (16 j.m.) somatropiny. Genotropin 12: Jeden lub pięć dwukomorowych wkładów szklanych (typu I). Wkład zamykany od dołu gumowym tłokiem, a z góry aluminiowym kapslem z gumowym dyskiem. Wkład zawiera w przedniej komorze 13,8 mg (41,4 j.m.) somatropiny i rozpuszczalnik w tylnej komorze. Po rozpuszczeniu, w 1 mililitrze gotowego do użycia roztworu znajduje się 12 mg (36 j.m.) somatropiny. Jeden lub pięć jednorazowych, wielodawkowych wstrzykiwaczy GoQuick (oznaczonych kolorem purpurowym) zawierających dwukomorowy wkład szklany (typu I), zamykany od dołu gumowym tłokiem, a z góry aluminiowym kapslem z gumowym dyskiem. Umieszczony fabrycznie we wstrzykiwaczu wkład zawiera w przedniej komorze 13,8 mg (41,4 j.m.) somatropiny i rozpuszczalnik (1 ml) w tylnej komorze.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Dane farmaceutyczne
Po rozpuszczeniu, w 1 mililitrze gotowego do użycia roztworu znajduje się 12 mg (36 j.m.) somatropiny. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Roztwór przygotowuje się poprzez skręcenie urządzenia wstrzykującego Genotropin Pen lub wstrzykiwacza GoQuick powodujące zmieszanie się proszku z rozpuszczalnikiem. Należy rozpuścić proszek delikatnie poruszając urządzeniem w przód i w tył. Nie wstrząsać roztworu podczas jego przygotowywania, ponieważ może to spowodować denaturację substancji czynnej. Przygotowany roztwór jest praktycznie bezbarwny lub lekko opalizujący. Przed zastosowaniem należy sprawdzić wygląd roztworu. Tylko roztwór przezroczysty i bez widocznych cząstek może być użyty. Genotropin Pen: Należy zapoznać się z instrukcją stosowania dołączoną do wstrzykiwacza. Genotropin GoQuick: Nie należy wymieniać umieszczonych fabrycznie wkładów.
CHPL leku Genotropin 12, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 12 mg (36 j.m.)
Dane farmaceutyczne
Należy zapoznać się z Ulotką dla Pacjenta zawierającą instrukcję stosowania wstrzykiwacza. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Norditropin SimpleXx 10 mg/1,5 ml, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu zawiera 6,7 mg somatropiny (Somatropinum). somatropina (wytwarzana metodą rekombinacji DNA E. coli) 1 mg somatropiny odpowiada 3 j.m. (jednostkom międzynarodowym) somatropiny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań we wkładzie Przejrzysty, bezbarwny roztwór
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dzieci Niedobór wzrostu spowodowany niewystarczającym wydzielaniem hormonu wzrostu. Niedobór wzrostu u dziewcząt spowodowany dysgenezją gonad (zespół Turnera). Niedobór wzrostu u dzieci przed okresem dojrzewania spowodowany przewlekłą niewydolnością nerek. Zaburzenie wzrostu u niskich dzieci powyżej 4 lat (wzrost aktualny < -2,5 SDS i wzrost należny obliczony ze wzrostu rodziców < -1,0 SDS) z niedoborem długości ciała po urodzeniu (ang. small for gestational age, SGA), masą i (lub) długością ciała po urodzeniu poniżej -2 SD, które nie wyrównały niedoboru wzrostu (HV SDS < 0 w ciągu ostatniego roku). Niedobór wzrostu spowodowany zespołem Noonan. Dorośli Niedobór hormonu wzrostu nabyty w dzieciństwie: U pacjentów z niedoborem wzrostu nabytym w dzieciństwie zdolność wydzielania hormonu wzrostu należy poddać ponownej ocenie po zakończeniu wzrostu.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Wskazania do stosowania
Badanie nie jest wymagane w przypadku pacjentów z niedoborem więcej niż trzech hormonów przysadki, z dużym niedoborem hormonu wzrostu o podłożu genetycznym lub na skutek strukturalnych nieprawidłowości układu podwzgórzowo-przysadkowego, guza ośrodkowego układu nerwowego lub naświetlenia czaszki wysoką dawką promieniowania, lub u pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu spowodowanym chorobą lub urazem układu podwzgórzowo-przysadkowego, jeśli po upływie minimum 4 tygodni bez leczenia hormonem wzrostu wynik pomiaru stężenia insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1) w osoczu wynosi < -2 SDS. Niedobór hormonu wzrostu nabyty w wieku dorosłym: Znaczny niedobór hormonu wzrostu z rozpoznanym zaburzeniem w obrębie osi podwzgórzowo-przysadkowej, na skutek naświetlenia czaszki i urazowego uszkodzenia mózgu powinien być związany z niedoborem także innego hormonu wydzielanego przez oś podwzgórzowo-przysadkową, innego niż prolaktyna.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Wskazania do stosowania
Niedobór hormonu wzrostu powinien zostać potwierdzony jednym testem prowokacyjnym po zastosowaniu odpowiedniego leczenia zastępczego, korygującego niedobór innego hormonu osi podwzgórzowo-przysadkowej.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt Norditropin powinien być przepisywany tylko przez lekarzy dysponujących specjalistyczną wiedzą na temat wskazań terapeutycznych. Dawkowanie Dawkowanie jest indywidualne i powinno być dostosowane do indywidualnej klinicznej i biochemicznej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Ogólnie zalecane dawkowanie: Dzieci i młodzież: Niedobór hormonu wzrostu 0,025-0,035 mg/kg mc. na dobę lub 0,7-1,0 mg/m2 pc. na dobę Zespół Turnera 0,045-0,067 mg/kg mc. na dobę lub 1,3-2,0 mg/m2 pc. na dobę Przewlekła niewydolność nerek 0,050 mg/kg mc. na dobę lub 1,4 mg/m2 pc. na dobę (patrz punkt 4.4) Niedobór długości ciała po urodzeniu 0,035 mg/kg mc. na dobę lub 1,0 mg/m2 pc. na dobę Zespół Noonan Zalecane dawkowanie to 0,066 mg/kg mc. na dobę, jednak w niektórych przypadkach wystarczające może być dawkowanie 0,033 mg/kg mc. na dobę (patrz punkt 5.1). Dawkowanie musi być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Dawkowanie
U pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu nabytym w dzieciństwie zalecana dawka początkowa wynosi 0,2-0,5 mg/dobę. Dawkę początkową należy modyfikować na podstawie wyniku oznaczenia stężenia IGF-1. U pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu nabytym w wieku dorosłym leczenie należy rozpocząć od małej dawki: 0,1-0,3 mg na dobę. Zalecane jest stopniowe zwiększanie dawki w odstępach miesięcznych, zależnie od odpowiedzi klinicznej i działań niepożądanych występujących u pacjenta. Sposób podawania Zaleca się jedno wstrzyknięcie podskórne na dobę wieczorem. Należy stale zmieniać miejsca wstrzyknięć, w celu uniknięcia zaniku tkanki tłuszczowej w miejscach wkłucia.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na somatropinę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Somatropina nie może być stosowana w przypadku aktywnego nowotworu. Wykryte nowotwory wewnątrzczaszkowe muszą być nieaktywne, a leczenie przeciwnowotworowe zakończone przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu. Leczenie powinno być przerwane w przypadku wzrostu guza. Somatropina nie powinna być stosowana w celu stymulacji wzrostu kości na długość u dzieci z zarośniętymi nasadami kości długich. Pacjenci w ostrym stanie krytycznym spowodowanym powikłaniami po zabiegach operacyjnych na otwartym sercu, operacjach w obrębie jamy brzusznej, wielonarządowymi urazami spowodowanymi wypadkiem, ostrą niewydolnością oddechową lub podobnymi stanami, nie powinni być leczeni somatropiną (patrz punkt 4.4). U dzieci z przewlekłą chorobą nerek stosowanie produktu Norditropin SimpleXx powinno być przerwane po transplantacji nerek.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Dzieci leczone somatropiną powinny być regularnie badane przez lekarza specjalistę. Leczenie somatropiną powinien prowadzić lekarz z dużym doświadczeniem w leczeniu niedoboru hormonu wzrostu. Te same wymagania dotyczą leczenia pacjentów z zespołem Turnera, przewlekłą chorobą nerek, niedoborem długości ciała po urodzeniu (SGA) oraz pacjentów z zespołem Noonan. Dane dotyczące wzrostu osób dorosłych leczonych w dzieciństwie produktem Norditropin z powodu zespołu Noonan są ograniczone, w przypadku przewlekłej choroby nerek dane te nie są dostępne. Zalecana maksymalna dawka dobowa nie powinna być przekraczana (patrz punkt 4.2). Dzieci Leczenie niedoboru hormonu wzrostu u pacjentów z zespołem Pradera-Williego.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Odnotowano przypadki nagłego zgonu po rozpoczęciu leczenia somatropiną u pacjentów z zespołem Pradera-Williego, u których występowały jeden lub więcej z następujących czynników ryzyka: otyłość znacznego stopnia, epizody niedrożności górnych dróg oddechowych lub okresowe bezdechy nocne, bądź niezidentyfikowane zakażenia układu oddechowego. Niedobór długości ciała po urodzeniu. U dzieci z niedoborem długości ciała po urodzeniu (SGA), przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć inne, medyczne lub wynikające z innych zastosowanych terapii, przyczyny zaburzenia wzrostu. Doświadczenie z rozpoczęciem stosowania leku u dzieci z niedoborem długości ciała po urodzeniu (SGA) w okresie dojrzewania płciowego jest ograniczone. Nie zaleca się zatem rozpoczynania leczenia w tym okresie. Doświadczenie dotyczące stosowania leku u pacjentów z zespołem Silver-Russella jest ograniczone. Zespół Turnera Zalecane jest kontrolowanie długości rąk i stóp u pacjentek z zespołem Turnera leczonych somatropiną.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Trzeba rozważyć zmniejszenie dawki w przypadku zaobserwowania zwiększenia długości rąk i stóp. U dziewczynek z zespołem Turnera występuje zwiększone ryzyko wystąpienia zapalenia ucha środkowego, dlatego zaleca się przeprowadzenie badania otologicznego przynajmniej raz w roku. Przewlekła choroba nerek Dawkowanie u dzieci z przewlekłą chorobą nerek jest indywidualne i musi być dostosowane do indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie (patrz punkt 4.2). Zaburzenia wzrostu trzeba poddać dokładnej ocenie przed rozpoczęciem leczenia somatropiną. Ocena ta powinna obejmować co najmniej jednoroczną obserwację wzrostu w okresie optymalnego leczenia choroby nerek. Pacjentów z mocznicą przyjmujących somatropinę należy leczyć zachowawczo z zastosowaniem standardowych produktów leczniczych, a w razie konieczności dializować. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, obniżenie wydolności nerek jest naturalną konsekwencją choroby.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Jednak, by zachować należytą ostrożność podczas leczenia somatropiną, należy kontrolować czynność nerek w celu uchwycenia nadmiernego zmniejszenia lub zwiększenia wskaźnika przesączania kłębuszkowego (co mogłoby wskazywać na hiperfiltrację). Skolioza Skolioza występuje częściej u niektórych grup pacjentów leczonych somatropiną, na przykład u pacjentów z zespołem Turnera i zespołem Noonan. Ponadto, w czasie szybkiego wzrostu u każdego dziecka może dojść do wystąpienia skoliozy. Leczenie somatropiną nie powodowało zwiększenia częstości występowania lub nasilenia skoliozy. W czasie leczenia należy monitorować objawy skoliozy. Stężenie glukozy i insuliny U dzieci z zespołem Turnera i niedoborem długości ciała po urodzeniu (SGA), przed rozpoczęciem leczenia zaleca się oznaczenie stężenia insuliny i glukozy na czczo. Po rozpoczęciu leczenia badania te należy powtarzać raz w roku.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia cukrzycy (wywiad rodzinny, otyłość, ciężka oporność na insulinę, rogowacenie ciemne) należy wykonać doustny test tolerancji glukozy. W przypadku wystąpienia jawnej cukrzycy nie powinno się stosować somatropiny. Somatropina ma wpływ na metabolizm węglowodanów, dlatego też szczególnej uwagi wymagają pacjenci, u których występują objawy mogące świadczyć o nieprawidłowej tolerancji glukozy. IGF-1 U dzieci z zespołem Turnera i niedoborem długości ciała po urodzeniu (SGA) zaleca się oznaczenie stężenia IGF-1 przed rozpoczęciem leczenia, a w przypadku jego kontynuacji badanie należy powtarzać dwa razy w roku. Jeżeli w powtarzanych pomiarach stężenie IGF-1 przekracza +2 SD w odniesieniu do wieku i stopnia dojrzałości płciowej, należy zmniejszyć dawkę w celu osiągnięcia prawidłowego stężenia IGF-1.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Zwiększenie tempa wzrostu dzieci z niedoborem długości ciała po urodzeniu (SGA) uzyskane po zastosowaniu somatropiny może zostać zatrzymane, jeżeli leczenie zostanie przerwane przed zakończeniem procesu wzrastania.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesna terapia glikokortykosteroidami hamuje efekt stymulujący wzrost powodowany przez Norditropin. U pacjentów z niedoborem ACTH należy starannie dobrać dawkę glikokortykosteroidów w terapii zastępczej, aby uniknąć jakiegokolwiek wpływu hamującego wzrost. Hormon wzrostu zmniejsza przemianę kortyzonu w kortyzol i może ujawnić wcześniej niezdiagnozowaną centralną niedoczynność kory nadnerczy lub sprawić, że małe dawki zastępcze glikokortykosteroidów będą nieskuteczne (patrz punkt 4.4). U kobiet przyjmujących zastępczą doustną terapię estrogenową może być niezbędne zastosowanie większej dawki hormonu wzrostu w celu osiągnięcia zamierzonego skutku terapii (patrz punkt 4.4). Dane z badania interakcji u osób dorosłych z niedoborem hormonu wzrostu wskazują, iż stosowanie somatropiny może zwiększać klirens związków metabolizowanych przez izoenzymy cytochromu P450.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Interakcje
Klirens związków metabolizowanych przez izoenzym 3A4 cytochromu P450 (np. hormony płciowe, kortykosteroidy, leki przeciwdrgawkowe i cyklosporyna) może być szczególnie zwiększony, co skutkuje zmniejszonym stężeniem tych związków w osoczu. Znaczenie kliniczne tego jest nieznane. Wpływ somatropiny na końcowy wzrost może także ulec zmianie pod wpływem dodatkowego leczenia innymi hormonami, np. gonadotropiną, steroidami anabolicznymi, estrogenem i hormonem tarczycy. U pacjentów leczonych insuliną może zaistnieć konieczność zmiany dawki insuliny po rozpoczęciu leczenia somatropiną (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania na zwierzętach dotyczące wpływu na ciążę, rozwój embrionalno-płodowy, poród lub rozwój poporodowy są niewystarczające. Brak danych klinicznych dotyczących kobiet w ciąży. Dlatego, produkty zawierające somatropinę nie są zalecane do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. Karmienie piersi? Brak badań klinicznych odnośnie stosowania produktów zawierających somatropinę z udziałem kobiet karmiących piersią. Nie wiadomo czy somatropina przenika do mleka ludzkiego. Dlatego, należy zachować ostrożność, kiedy podaje się produkty zawierające somatropinę kobietom karmiącym piersią. Płodność Nie przeprowadzono badań dotyczących płodności z zastosowaniem produktu leczniczego Norditropin.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Norditropin SimpleXx nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane U pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu objętość płynu zewnątrzkomórkowego jest zmniejszona. Po rozpoczęciu leczenia somatropiną następuje korekta tego niedoboru. Szczególnie u dorosłych, może wtedy wystąpić retencja płynów powodująca obrzęki obwodowe. Zespół cieśni nadgarstka występuje niezbyt często, ale może być obserwowany u dorosłych. Objawy są zwykle przemijające i zależą od wielkości dawki, ale mogą powodować konieczność czasowego jej zmniejszenia. Mogą pojawić się również bóle stawów o średnim nasileniu, bóle mięśni oraz zaburzenia czucia, które zwykle ustępują samoistnie. Działania niepożądane u dzieci występują niezbyt często lub rzadko. Doświadczenie z badań klinicznych: Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Dorośli: cukrzyca typu 2 Zaburzenia układu nerwowego Dorośli: ból głowy i parestezje Dorośli: zespół cieśni nadgarstka Dzieci: ból głowy Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Dorośli: świąd Dzieci: wysypka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Dorośli: bóle stawów, bóle mięśni i sztywność stawów Dorośli: sztywność mięśni Dzieci: bóle stawów, bóle mięśni Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Dorośli i dzieci: ginekomastia Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Dorośli: obrzęki obwodowe (patrz tekst powyżej) Dorośli i dzieci: ból w miejscu wstrzyknięcia Dzieci: objawy w miejscu wstrzyknięcia Dzieci: obrzęki obwodowe U dzieci z zespołem Turnera zgłaszano zwiększony wzrost długości rąk i stóp podczas leczenia somatropiną.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
U pacjentek z zespołem Turnera przyjmujących większą dawkę produktu Norditropin zaobserwowano w jednym otwartym, randomizowanym badaniu tendencję do częstszego występowania zapalenia ucha środkowego. Jednakże częstsze infekcje ucha nie skutkowały większą ilością operacji ucha/założeń drenów w porównaniu z grupą otrzymującą podczas badania mniejszą dawkę. Doświadczenie po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dodatkowo, oprócz wymienionych wyżej działań niepożądanych, poniżej zostały wymienione spontanicznie zgłoszone działania niepożądane, które ogólnie oceniono, jako prawdopodobnie związane z leczeniem produktem Norditropin. Częstość tych działań niepożądanych nie może być określona na podstawie dostępnych danych: nowotwory łagodne i złośliwe (w tym torbiele i polipy): u niewielkiej liczby pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu zgłaszano białaczkę (patrz punkt 4.4); zaburzenia układu immunologicznego: nadwrażliwość (patrz punkt 4.3); powstanie przeciwciał przeciw somatropinie; miano i zdolność wiązania tych przeciwciał były bardzo małe i nie miały wpływu na odpowiedź wzrostową na podanie produktu Norditropin; zaburzenia endokrynologiczne: niedoczynność tarczycy; zmniejszenie stężenia tyroksyny w surowicy krwi (patrz punkt 4.4); zaburzenia metabolizmu i odżywiania: hiperglikemia (patrz punkt 4.4); zaburzenia układu nerwowego: łagodne nadciśnienie śródczaszkowe (patrz punkt 4.4); zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Choroba Legg-Calvé-Perthesa.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
U pacjentów z niskim wzrostem choroba Legg-Calvé-Perthesa może występować częściej; badania diagnostyczne: zwiększenie stężenia fosfatazy alkalicznej we krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: + 48 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Ostre przedawkowanie początkowo może prowadzić do zmniejszenia, a następnie zwiększenia stężenia glukozy we krwi. Zmniejszenie stężenia glukozy zostało wykryte biochemicznie, ale występowało bez klinicznych objawów hipoglikemii. Długotrwałe przedawkowanie może wywołać objawy podmiotowe i przedmiotowe podobne do objawów nadmiernego wydzielania ludzkiego hormonu wzrostu.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: somatropina i jej agoniści, kod ATC: H01AC01. Mechanizm działania Norditropin SimpleXx zawiera somatropinę – ludzki hormon wzrostu produkowany z wykorzystaniem metody rekombinacji DNA. Jest to anaboliczny peptyd, o masie cząsteczkowej około 22 000 daltonów, zbudowany ze 191 aminokwasów, zawierający dwa stabilizujące mostki disiarczkowe. Głównym działaniem somatropiny jest pobudzenie wzrostu szkieletowego i somatycznego oraz wpływ na inne procesy metaboliczne organizmu. Działanie farmakodynamiczne Podczas leczenia niedoboru hormonu wzrostu następuje normalizacja struktury organizmu, wyrażająca się zwiększeniem beztłuszczowej masy ciała i spadkiem masy tkanki tłuszczowej. Somatropina działa głównie za pośrednictwem insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1), który jest wytwarzany we wszystkich tkankach, głównie jednak w wątrobie. Ponad 90% IGF-1 wiąże się z białkami (IGF-BP), z których najważniejsze jest IGF-BP3.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Działanie hormonu wzrostu nasilające rozkład tłuszczów i oszczędzające białko ma szczególne znaczenie w warunkach stresu. Somatropina nasila również procesy metaboliczne zachodzące w tkance kostnej, objawiające się zwiększeniem stężenia biochemicznych markerów kostnych w osoczu krwi. U dorosłych masa kostna nieznacznie zmniejsza się w czasie pierwszych miesięcy leczenia, co jest spowodowane większą resorpcją kości. Jednakże podczas dłuższego leczenia masa kostna zwiększa się. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniach klinicznych u dzieci z niedoborem długości ciała po urodzeniu (SGA) stosowano dawki 0,033 i 0,067 mg/kg mc. na dobę do chwili zakończenia procesu wzrastania. U 56 pacjentów leczonych w sposób ciągły do czasu osiągnięcia wzrostu (prawie) ostatecznego średnia zmiana wzrostu od chwili rozpoczęcia leczenia wyniosła +1,90 SDS (0,033 mg/kg mc. na dobę) i +2,19 SDS (0,067 mg/kg mc. na dobę).
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dane literaturowe dotyczące dzieci z niedoborem długości ciała po urodzeniu, u których nie doszło do samoistnego przewidywanego przyrostu długości we wczesnym okresie życia, sugerują późniejszy przyrost długości ciała o 0,5 SDS. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania długoterminowego są ograniczone. Efekt pobudzający wzrost obserwowano po 104 tygodniach (pierwszorzędowy punkt końcowy) i po 208 tygodniach stosowania raz dziennie dawek produktu Norditropin 0,033 mg/kg mc. na dobę i 0,066 mg/kg mc. na dobę u 51 dzieci w wieku od 3 do poniżej 11 lat z niedoborem wzrostu spowodowanym zespołem Noonan. Zaobserwowano statystycznie istotny wzrost średniej wartości SDS w stosunku do wartości wyjściowej po 104 tygodniach (pierwszorzędowy punkt końcowy) przy stosowaniu 0,033 mg/kg mc. na dobę (0,84 SDS) i 0,066 mg/kg mc. na dobę (1,47 SDS).
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Średnią różnicę 0,63 SDS [95% CI: 0,38; 0,88] zaobserwowano między grupami po 104 tygodniach; różnica ta była większa po 208 tygodniach ze średnim odchyleniem 0,99 SDS [95% CI: 0,62; 1.36] (rysunek 1).
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po podaniu dożylnym produktu Norditropin (33 ng/kg mc./min. przez 3 godziny) dziewięciu pacjentom z niedoborem hormonu wzrostu, otrzymano następujące wyniki: okres półtrwania w surowicy 21,1±1,7 min., klirens metaboliczny 2,33±0,58 ml/kg mc./min. i objętość dystrybucji 67,6±14,6 ml/kg mc. Po podaniu podskórnym produktu Norditropin SimpleXx (2,5 mg/m2 pc.) 31 zdrowym ochotnikom (sekrecja endogennej somatropiny została stłumiona przez somatostatynę podawaną w ciągłym wlewie) otrzymano następujące wyniki: maksymalne stężenie ludzkiego hormonu wzrostu po około 4 godzinach wynosiło 42-46 ng/ml; następnie stężenie hormonu zmniejszało się, a okres półtrwania wynosił w przybliżeniu 2,6 godziny. Dodatkowo wykazano biorównoważność różnych stężeń produktu Norditropin SimpleXx w stosunku do siebie i do produktu Norditropin do odtwarzania po podaniu podskórnym zdrowym ochotnikom.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Ogólne działanie farmakologiczne na OUN, układ sercowo-naczyniowy i układ oddechowy produktu Norditropin SimpleXx, zarówno poddanego jak i niepoddanego wymuszonemu rozpadowi, było badane na myszach i szczurach. Ocenie poddano także czynność nerek. Rozłożony produkt nie wykazał żadnej różnicy w działaniu w porównaniu z produktami Norditropin SimpleXx i Norditropin. Wszystkie trzy produkty wykazały zależne od dawki spodziewane zmniejszenie objętości moczu i retencję jonów sodowych i chlorkowych. Produkty Norditropin SimpleXx i Norditropin charakteryzują się podobną farmakokinetyką u szczurów. Wykazano również biorównoważność rozłożonego i nierozłożonego produktu Norditropin SimpleXx. Badania toksyczności i miejscowej tolerancji produktu Norditropin SimpleXx i produktów rozkładu po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki nie wykazały żadnego działania toksycznego i uszkadzającego tkankę mięśniową.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania toksyczności poloksameru 188 przeprowadzone na myszach, szczurach, królikach i psach nie wykazały jego działania toksycznego. Poloksamer 188 był szybko wchłaniany z miejsca wstrzyknięcia z nieznamienną retencją części dawki w miejscu podania. Poloksamer 188 był wydalany głównie z moczem.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol Histydyna Poloksamer 188 Fenol Woda do wstrzykiwań Kwas solny (do ustalenia pH) Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 2 lata. Po pierwszym użyciu: przechowywać maksymalnie przez 4 tygodnie w lodówce (2°C – 8°C) lub maksymalnie przez 3 tygodnie w temperaturze poniżej 25°C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2C – 8C) w opakowaniu zewnętrznym, w celu ochrony przed światłem. Nie zamrażać. Nie przechowywać w pobliżu żadnych elementów chłodzących. By sprawdzić warunki przechowywania po pierwszym użyciu produktu leczniczego, patrz punkt 6.3. Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 10 mg w 1,5 ml roztworu we wkładzie ze szkła typu I.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
Wkład zamknięty: od dołu gumowym korkiem (Typ I) w kształcie tłoka, od góry – gumowym korkiem (Typ I) w kształcie dysku z aluminiowym kapslem uszczelnionym kolorowym (niebieskim) kapslem. Dostępne opakowania: 1 i 3 wkłady oraz opakowanie zbiorcze 5 x 1 wkład. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Wkłady umieszczone są w blistrze w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Norditropin SimpleXx 10 mg/1,5 ml (niebieski) powinien być przepisywany do stosowania tylko z odpowiednim (kolorystycznie) wstrzykiwaczem NordiPen (NordiPen10 (niebieski)). Jeśli wstrzykiwacz NordiPen nie będzie odpowiedni, podawana dawka będzie nieprawidłowa. Instrukcja obsługi wstrzykiwacza NordiPen wraz z wkładami Norditropin SimpleXx dołączana jest do opakowania. Pacjenci powinni zostać poinformowani o konieczności bardzo dokładnego zapoznania się instrukcją.
CHPL leku Norditropin SimpleXx, roztwór do wstrzykiwań we wkładzie, 10 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
Pacjenci powinni zostać pouczeni o konieczności dokładnego umycia rąk wodą z mydłem i (lub) środkiem dezynfekującym przed użyciem produktu Norditropin. Produkt Norditropin nie powinien być energicznie wstrząsany. Nie należy stosować produktu Norditropin SimpleXx, jeżeli roztwór hormonu wzrostu jest mętny lub przebarwiony. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Omnitrope 1,3 mg/ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Po odtworzeniu jedna fiolka roztworu zawiera 1,3 mg somatropiny* (co odpowiada 4 j.m.) na ml. * wytwarzanej w komórkach Escherichia coli metodą rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Proszek jest biały. Rozpuszczalnik jest klarowny i bezbarwny.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Niemowlęta, dzieci i młodzież – Zaburzenia wzrostu wynikające z niedostatecznego wydzielania hormonu wzrostu (niedobór hormonu wzrostu – ang. growth hormone deficiency, GHD). – Zaburzenia wzrostu związane z zespołem Turnera. – Zaburzenia wzrostu związane z przewlekłą niewydolnością nerek. – Zaburzenia wzrostu (wynik odchylenia standardowego (–ang. standard deviation score, SDS) aktualnego wzrostu < -2,5 i SDS skorygowany względem wzrostu rodziców < -1) u niskich dzieci i młodzieży za małych w momencie narodzin w stosunku do wieku ciążowego (ang. small for gestational age, SGA), z masą i (lub) długością ciała urodzeniową < -2 odchylenia standardowe (–ang. standard deviation, SD), które nie uzupełniły niedoboru wzrostu przez okres 4 lat życia lub dłuższy tempa wzrostu (ang. height velocity, HV) podczas ostatniego roku SDS < 0). – Zespół Pradera-Willego (ang. Prader-Willi syndrome, PWS), w celu poprawy wzrostu i budowy ciała.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Wskazania do stosowania
Rozpoznanie zespołu PWS powinno zostać potwierdzone odpowiednimi badaniami genetycznymi. Dorośli – Terapia zastępcza u dorosłych ze znacznym niedoborem hormonu wzrostu. – Początek choroby w wieku dorosłym: Pacjenci, u których występuje ciężki niedobór hormonu wzrostu związany z niedoborami wielu hormonów w następstwie rozpoznanej patologii podwzgórzowej lub przysadkowej i u których występuje niedobór przynajmniej jednego hormonu przysadkowego niebędącego prolaktyną. U takich pacjentów należy przeprowadzić odpowiedni test dynamiczny w celu potwierdzenia lub wykluczenia niedoboru hormonu wzrostu. – Początek choroby w dzieciństwie: Pacjenci, u których występował niedobór hormonu wzrostu w dzieciństwie w następstwie przyczyn wrodzonych, genetycznych, nabytych lub idiopatycznych. U pacjentów, u których występował niedobór hormonu wzrostu w dzieciństwie, należy przeprowadzić ponowną ocenę zdolności wydzielania hormonu wzrostu po ukończeniu procesu wzrastania.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Wskazania do stosowania
U pacjentów z dużym prawdopodobieństwem trwałego niedoboru hormonu wzrostu, tzn. przyczyną wrodzoną lub niedoborem hormonu wzrostu wtórnym po chorobie przysadkowej/podwzgórzowej lub po urazie, stężenie insulinopodobnego czynnika wzrostu I (ang. insulin-like growth factor-I , IGF-I) wynoszące SDS < -2 bez leczenia hormonem wzrostu przez co najmniej 4 tygodnie należy uważać za wystarczający dowód na głęboki niedobór hormonu wzrostu. Wszyscy inni pacjenci wymagają przeprowadzenia testu IGF-I i jednego testu stymulacji hormonu wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Diagnostyka i leczenie somatropiną powinno być rozpoczynane i monitorowane przez lekarzy z odpowiednimi kwalifikacjami i doświadczeniem w diagnostyce i leczeniu pacjentów z zaburzeniami wzrostu. Dawkowanie Dzieci i młodzież Dawkowanie i sposób podawania należy dostosowywać indywidualnie. Zaburzenia wzrostu wynikające z niedostatecznego wydzielania hormonu wzrostu u dzieci i młodzieży Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,025 – 0,035 mg/kg masy ciała na dobę lub 0,7 – 1,0 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę. Stosowano nawet większe dawki. Jeśli niedobór hormonu wzrostu, który wystąpił w dzieciństwie, utrzymuje się w okresie dojrzewania, leczenie należy kontynuować w celu osiągnięcia pełnego rozwoju somatycznego (np. skład ciała, masa kostna). W celach obserwacyjnych uzyskanie prawidłowej maksymalnej masy kostnej zdefiniowanej jako punktacja T > -1 (tzn.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Dawkowanie
standaryzowanej do średniej maksymalnej masy kostnej osoby dorosłej mierzonej absorpcjometrią podwójnej energii promieniowania rentgenowskiego z uwzględnieniem płci i pochodzenia etnicznego) jest jednym z celów terapeutycznych podczas okresu przejściowego. Wytyczne dotyczące dawkowania, patrz niżej punkt dotyczący osób dorosłych. Zespół Pradera-Willego (PWS), w celu poprawy wzrostu i budowy ciała u dzieci i młodzieży Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,035 mg/kg masy ciała na dobę lub 1,0 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę. Nie należy przekraczać dobowej dawki 2,7 mg. Leczenia nie należy prowadzić u dzieci i młodzieży, u których tempo wzrostu jest mniejsze niż 1 cm na rok i u których w niedługim czasie ma dojść do skostnienia przynasad kości. Zaburzenia wzrostu wynikające z zespołu Turnera Zaleca się dawkę 0,045 – 0,050 mg/kg masy ciała na dobę lub 1,4 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Dawkowanie
Zaburzenia wzrostu związane z przewlekłą niewydolnością nerek Zaleca się dawkę 0,045 – 0,050 mg/kg masy ciała na dobę (1,4 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę). Może być konieczne zastosowanie większych dawek, jeśli tempo wzrostu jest zbyt wolne. Po sześciu miesiącach leczenia może być konieczna korekta dawki (patrz punkt 4.4). Zaburzenia wzrostu u niskich dzieci i młodzieży, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,035 mg/kg masy ciała na dobę (1 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę) do osiągnięcia ostatecznego wzrostu (patrz punkt 5.1). Leczenie należy przerwać po roku, jeśli SDS dla tempa wzrostu wynosi poniżej +1. Leczenie należy przerwać, jeśli tempo wzrostu wynosi < 2 cm/rok i, jeśli wymaga to potwierdzenia, wiek kostny wynosi > 14 lat (dziewczęta) lub > 16 lat (chłopcy), co odpowiada skostnieniu nasadowych płytek wzrostu. Dawki zalecane u dzieci i młodzieży

CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Dawkowanie

Wskazanie mg/kg masy ciała na dobę mg/m2 powierzchniciała na dobę
Niedobór hormonu wzrostu 0,025 – 0,035 0,7 – 1,0
Zespół Pradera-Willego 0,035 1,0
Zespół Turnera 0,045 – 0,050 1,4
Przewlekła niewydolność nerek 0,045 – 0,050 1,4
Dzieci i młodzież, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego (SGA) 0,035 1,0

CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Dawkowanie
Niedobór hormonu wzrostu u pacjentów dorosłych U pacjentów, którzy kontynuują terapię hormonem wzrostu po niedoborze hormonu wzrostu, który wystąpił w dzieciństwie, zalecana dawka w celu ponownego rozpoczęcia leczenia to 0,2 – 0,5 mg na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać lub zmniejszać zgodnie z indywidualnymi wymaganiami pacjenta ustalonymi na podstawie stężenia IGF-I. U pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu, który wystąpił w wieku dorosłym, leczenie należy rozpocząć od małej dawki 0,15 – 0,3 mg na dobę. Dawka powinna być stopniowo zwiększana w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta, co określa stężenie IGF-I. W obu przypadkach celem leczenia jest osiągnięcie stężenia insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-I) w zakresie 2 SDS od średniej skorygowanej względem wieku. Pacjentom z prawidłowym stężeniem IGF-I na początku leczenia należy podawać hormon wzrostu do osiągnięcia poziomu IGF-I w górnym zakresie wartości prawidłowych, nieprzekraczającego 2 SDS.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Dawkowanie
Odpowiedź kliniczna i działania niepożądane mogą być także wskazówką w ustalaniu dawki. Wiadomo, że u niektórych pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu stężenie IGF-I nie wraca do normy mimo dobrej odpowiedzi klinicznej i tym samym nie wymagają oni zwiększania dawki. Dawka podtrzymująca rzadko przekracza 1,0 mg na dobę. U kobiet mogą być wymagane większe dawki niż u mężczyzn, a mężczyźni wykazują z czasem zwiększoną wrażliwość na IGF-I. Oznacza to, że u kobiet, szczególnie tych, które otrzymują doustną estrogenową hormonalną terapię zastępczą, istnieje niebezpieczeństwo nieosiągania wymaganej dawki, podczas gdy u mężczyzn istnieje niebezpieczeństwo przekraczania wymaganej dawki. Dlatego co 6 miesięcy należy sprawdzać, czy dawka hormonu wzrostu jest odpowiednia. Ponieważ wraz z wiekiem zmniejsza się prawidłowe fizjologiczne wytwarzanie hormonu wzrostu, może być konieczne zmniejszenie dawki.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Dawkowanie
Specjalne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku U pacjentów w wieku powyżej 60 lat leczenie należy rozpocząć dawką 0,1 – 0,2 mg na dobę i powoli zwiększać ją zgodnie z indywidualnymi wymaganiami pacjenta. Należy stosować minimalną dawkę skuteczną. Dawka podtrzymująca u tych pacjentów bardzo rzadko przekracza 0,5 mg na dobę. Sposób podawania Wstrzyknięcie należy wykonywać podskórnie, zmieniając miejsce podania w celu uniknięcia zaników tkanki tłuszczowej (lipoatrofii). Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nie wolno stosować somatropiny, jeśli istnieją dowody na aktywność nowotworu. Przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu należy zakończyć leczenie przeciwnowotworowe, nowotwory wewnątrzczaszkowe muszą być nieaktywne. Leczenie należy przerwać w przypadku dowodu na rozrost nowotworu. Somatropiny nie wolno stosować do wspomagania wzrostu u dzieci ze skostniałymi przynasadami kości. Nie wolno leczyć somatropiną pacjentów z ostrymi stanami krytycznymi, u których wystąpiły powikłania po operacjach na otwartym sercu, operacjach brzusznych, urazach wielonarządowych, ostrej niewydolności oddechowej lub podobnych stanach (odnośnie pacjentów poddawanych leczeniu zastępczemu, patrz punkt 4.4).
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki dobowej (patrz punkt 4.2). Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Niedoczynność kory nadnerczy Zastosowanie terapii somatropiną może wpłynąć na hamowanie aktywności dehydrogenazy 11 β- hydroksysteroidowej typu 1 (11βHSD1) i zmniejszyć stężenie kortyzolu w osoczu. U pacjentów poddanych terapii somatropiną z wcześniej niezdiagnozowaną centralną (wtórną) niedoczynnością kory nadnerczy może dojść do ujawnienia niedoczynności wymagającej zastosowania zastępczej terapii glikokortykosteroidami. Ponadto, u pacjentów z wcześniej zdiagnozowaną niedoczynnością kory nadnerczy leczonych glikokortykosteroidami może być konieczne zwiększenie dawki podtrzymującej lub stosowanej w sytuacjach stresowych po rozpoczęciu terapii somatropiną (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Jednoczesne stosowanie doustnej terapii estrogenowej Jeśli kobieta stosująca somatropinę rozpoczyna doustną terapię estrogenową, może być konieczne zwiększenie dawki somatropiny w celu podtrzymania poziomu stężenia IGF-1 w surowicy w zakresie prawidłowym dla wieku. I odwrotnie, jeśli kobieta przyjmująca somatropinę przerywa stosowanie doustnej terapii estrogenowej, może być konieczne zmniejszenie dawki somatropiny w celu uniknięcia zbyt dużego stężenia hormonu wzrostu i (lub) działań niepożądanych (patrz punkt 4.5). Wrażliwość na insulinę Somatropina może zmniejszać wrażliwość na insulinę. U pacjentów z cukrzycą może być konieczne dostosowanie dawki insuliny po rozpoczęciu leczenia somatropiną. Pacjentów z cukrzycą, nietolerancją glukozy lub dodatkowymi czynnikami ryzyka cukrzycy należy dokładnie obserwować podczas leczenia somatropiną.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Czynność tarczycy Hormon wzrostu zwiększa pozatarczycową konwersję T4 do T3, co może powodować zmniejszenie stężenia T4 i zwiększenie stężenia T3 w surowicy. Podczas gdy obwodowe stężenia hormonów tarczycy utrzymywały się zasadniczo w zakresie wartości referencyjnych dla osób zdrowych, niedoczynność tarczycy może teoretycznie rozwinąć się u osób z subkliniczną niedoczynnością tarczycy. Wskutek tego u wszystkich pacjentów należy obserwować czynność tarczycy. U pacjentów z niedoczynnością przysadki otrzymujących standardową terapię substytucyjną konieczna jest dokładna obserwacja potencjalnego wpływu leczenia hormonem wzrostu na czynność tarczycy. Nowotwory W przypadku wtórnego niedoboru hormonu wzrostu w przebiegu leczenia chorób nowotworowych zalecane jest zwracanie uwagi na objawy nawrotu nowotworu. U pacjentów, którzy w dzieciństwie przeżyli chorobę nowotworową, zgłaszano zwiększone ryzyko wystąpienia drugiego nowotworu wśród tych leczonych somatropiną po pierwszym nowotworze.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Nowotwory śródczaszkowe, w szczególności oponiaki, były najczęściej występującymi postaciami takiego drugiego nowotworu wśród pacjentów leczonych z zastosowaniem radioterapii głowy w ramach leczenia pierwszego nowotworu. Złuszczanie nasad kości udowych U pacjentów z zaburzeniami endokrynologicznymi przebiegającymi z niedoborem hormonu wzrostu, złuszczanie nasad kości udowych występuje częściej niż w populacji ogólnej. Pacjenci, którzy kuleją w trakcie leczenia somatropiną, powinni być zbadani klinicznie. Łagodne nadciśnienie śródczaszkowe W przypadku ciężkiego lub nawracającego bólu głowy, zaburzeń widzenia, nudności i (lub) wymiotów zalecane jest wykonanie badania dna oka w celu wykrycia obrzęku tarczy nerwu wzrokowego. W przypadku potwierdzenia obrzęku tarczy nerwu wzrokowego należy wziąć pod uwagę rozpoznanie łagodnego nadciśnienia śródczaszkowego i w razie potrzeby przerwać leczenie hormonem wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Obecnie nie ma wystarczających danych, aby przedstawić konkretne zalecenia dotyczące kontynuacji leczenia hormonem wzrostu u pacjentów z przebytym nadciśnieniem śródczaszkowym. W przypadku wznowienia leczenia hormonem wzrostu należy obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy nadciśnienia śródczaszkowego. Białaczka U małej liczby pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu, spośród których niektórzy byli leczeni somatropiną, zgłaszano występowanie białaczki. Nie istnieją jednak dowody na częstsze występowanie białaczki u osób bez czynników predysponujących otrzymujących hormon wzrostu. Przeciwciała U małego odsetka pacjentów mogą wytworzyć się przeciwciała przeciwko produktowi Omnitrope. Produkt Omnitrope spowodował wytwarzanie przeciwciał u około 1% pacjentów. Zdolność wiązania tych przeciwciał jest niska i nie ma wpływu na szybkość wzrastania.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
U wszystkich pacjentów z niewyjaśnionym w inny sposób brakiem odpowiedzi na leczenie należy wykonać oznaczenie przeciwciał przeciwko somatropinie. Zapalenie trzustki Chociaż zapalenie trzustki występuje rzadko, należy je wziąć pod uwagę u pacjentów leczonych somatropiną, u których wystąpi ból brzucha, zwłaszcza u dzieci. Skolioza Wiadomo, że boczne skrzywienie kręgosłupa (skolioza) występuje częściej w niektórych grupach pacjentów leczonych z zastosowaniem somatropiny. Ponadto szybki wzrost może spowodować progresję skoliozy u każdego dziecka. Nie wykazano, aby somatropina zwiększała częstość występowania albo nasilenie skoliozy. Podczas leczenia należy obserwować pacjentów w celu wykrycia objawów skoliozy. Ostre stany krytyczne Wpływ somatropiny na proces zdrowienia był oceniany w dwóch badaniach kontrolowanych placebo z udziałem 522 dorosłych pacjentów w stanie krytycznym, u których wystąpiły powikłania po operacjach na otwartym sercu, operacjach brzusznych, urazach wielonarządowych lub ostrej niewydolności oddechowej.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Śmiertelność w grupie pacjentów leczonych somatropiną w dawce 5,3 lub 8 mg na dobę była większa niż w grupie pacjentów otrzymujących placebo: odpowiednio 42% i 19%. W oparciu o powyższe dane tacy pacjenci nie powinni być leczeni somatropiną. Ponieważ nie są dostępne żadne informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania leczenia substytucyjnego hormonem wzrostu u pacjentów w ostrym stanie krytycznym, w takiej sytuacji korzyści z kontynuowania leczenia należy odnieść do związanego z nim potencjalnego ryzyka. W przypadku wszystkich pacjentów, u których wystąpią inne lub podobne ostre stany krytyczne, możliwe korzyści z leczenia somatropiną należy odnieść do potencjalnego ryzyka związanego z takim leczeniem. Pacjenci w podeszłym wieku Doświadczenie u pacjentów w wieku powyżej 80 lat jest ograniczone. Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej wrażliwi na działanie produktu Omnitrope i z tego powodu mogą być bardziej podatni na występowanie działań niepożądanych.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Zespół Pradera-Willego U pacjentów z zespołem Pradera-Willego leczenie powinno być zawsze połączone z ograniczeniem kalorii w diecie. Istnieją doniesienia na temat przypadków zgonów związanych ze stosowaniem hormonu wzrostu u dzieci i młodzieży z zespołem PWS, u których występował jeden lub więcej z następujących czynników ryzyka: ciężka otyłość (pacjenci ze wskaźnikiem masa ciała/wzrost przekraczającym 200%), zaburzenia czynności układu oddechowego w wywiadzie lub bezdech we śnie, lub zakażenie układu oddechowego niezidentyfikowanym drobnoustrojem. Zagrożenie u pacjentów z zespołem Pradera-Willego oraz jednym lub więcej z wymienionych czynników ryzyka może być większe. Przed rozpoczęciem leczenia somatropiną pacjenci z zespołem PWS powinni zostać przebadani w celu wykrycia niedrożności górnych dróg oddechowych, bezdechu we śnie lub zakażenia układu oddechowego.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku zaobserwowania patologicznych wyników podczas oceny niedrożności górnych dróg oddechowych dziecko należy skierować do specjalisty otolaryngologa w celu leczenia i opanowania zaburzenia oddechowego przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu. Bezdech we śnie należy zbadać przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu uznaną metodą, taką jak polisomnografia lub oksymetria nocna, i monitorować w przypadku podejrzenia bezdechu we śnie. Jeśli w trakcie leczenia somatropiną u pacjentów wystąpią objawy obstrukcji dróg oddechowych (w tym pojawienie się lub nasilenie chrapania), należy przerwać leczenie i przeprowadzić nowe badanie laryngologiczne. Wszystkich pacjentów z zespołem PWS należy zbadać, czy nie występuje u nich bezdech we śnie i monitorować w przypadku podejrzenia bezdechu we śnie. Pacjentów należy monitorować w celu wykrycia objawów zakażenia układu oddechowego, które należy rozpoznawać i intensywnie leczyć najwcześniej jak to możliwe.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
U wszystkich pacjentów z zespołem PWS należy skutecznie kontrolować masę ciała przed i w trakcie leczenia hormonem wzrostu. Doświadczenie dotyczące przedłużonego leczenia osób dorosłych oraz pacjentów z zespołem Pradera- Willego jest ograniczone. Zbyt niska masa urodzeniowa w stosunku do wieku ciążowego W przypadku niskich dzieci i młodzieży, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego, przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć inne przyczyny medyczne lub leki, które mogłyby być przyczyną zaburzeń wzrostu. U dzieci i młodzieży urodzonych ze zbyt niską masą urodzeniową w stosunku do wieku ciążowego zaleca się oznaczenie stężenia insuliny i glukozy we krwi na czczo przed rozpoczęciem leczenia, a następnie co rok. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem cukrzycy (np. z cukrzycą w wywiadzie rodzinnym, otyłością, nasiloną insulinoopornością, rogowaceniem ciemnym) należy wykonać test doustnego obciążenia glukozą (oral glucose tolerance testing, OGTT).
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku wystąpienia jawnej cukrzycy nie należy podawać hormonu wzrostu. U dzieci i młodzieży urodzonych ze zbyt niską masą urodzeniową w stosunku do wieku ciążowego zaleca się oznaczenie stężenia IGF-I przed rozpoczęciem leczenia, a następnie dwa razy w roku. Jeżeli wyniki powtarzanych oznaczeń stężenia IGF-I odbiegają o dwa odchylenia standardowe (+2 SD) od wartości referencyjnych dla danego wieku i fazy dojrzewania, można wziąć pod uwagę stosunek IGF-I / IGFBP-3 w celu rozważenia modyfikacji dawki. Doświadczenie w rozpoczynaniu leczenia pacjentów urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego bezpośrednio przed okresem pokwitania jest ograniczone. Dlatego też nie zaleca się rozpoczynania leczenia w okresie bezpośrednio poprzedzającym okres pokwitania. Doświadczenie dotyczące pacjentów z zespołem Silvera-Russella jest ograniczone.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Przyrost wzrostu uzyskany dzięki leczeniu hormonem wzrostu niskich dzieci i młodzieży urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego może zostać częściowo utracony, jeżeli leczenie zostanie przerwane przed ukończeniem procesu wzrastania. Przewlekła niewydolność nerek W przypadku przewlekłej niewydolności nerek przed rozpoczęciem leczenia czynność nerek powinna wynosić niecałe 50% normy. Przed rozpoczęciem leczenia należy przez rok monitorować tempo wzrostu w celu potwierdzenia zaburzeń wzrastania. W tym okresie należy wdrożyć zachowawcze leczenie niewydolności nerek (obejmujące wyrównanie kwasicy, nadczynności przytarczyc i kontrolę stanu odżywienia) i kontynuować je podczas leczenia. Leczenie należy przerwać w przypadku przeszczepienia nerki. Obecnie nie są dostępne żadne dane dotyczące ostatecznego wzrostu osiąganego przez pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, leczonych produktem Omnitrope.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Zawartość sodu Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesna terapia glikokortykosteroidami hamuje efekt stymulujący wzrost powodowany przez Omnitrope. U pacjentów z niedoborem ACTH należy starannie dobrać dawkę glikokortykosteroidów w terapii zastępczej, aby uniknąć jakiegokolwiek wpływu hamującego wzrost. Hormon wzrostu zmniejsza przemianę kortyzonu w kortyzol i może ujawnić wcześniej niezdiagnozowaną centralną niedoczynność kory nadnerczy lub sprawić, że małe dawki zastępcze glikokortykosteroidów będą nieskuteczne (patrz punkt 4.4). U kobiet przyjmujących zastępczą doustną terapię estrogenową może być niezbędne zastosowanie większej dawki hormonu wzrostu w celu osiągnięcia zamierzonego skutku terapii (patrz punkt 4.4). Dane pochodzące z badania interakcji prowadzonego z udziałem osób dorosłych z niedoborem hormonu wzrostu sugerują, że podawanie somatropiny może zwiększać klirens związków, o których wiadomo, że są metabolizowane przez izoenzymy cytochromu P450.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Interakcje
Zwiększać się może zwłaszcza klirens związków metabolizowanych przez cytochrom P450 3A4 (np. steroidów płciowych, kortykosteroidów, leków przeciwdrgawkowych i cyklosporyny), co powoduje zmniejszenie stężenia tych związków w osoczu. Nie jest znane kliniczne znaczenie tego faktu. Informacje dotyczące cukrzycy i chorób tarczycy, patrz punkt 4.4. Informacje dotyczące doustnej estrogenowej terapii zastępczej, patrz punkt 4.2.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania somatropiny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję są niewystarczające (patrz punkt 5.3). Somatropina nie jest zalecana do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. Karmienie piersią Nie przeprowadzono badań klinicznych z zastosowaniem produktów leczniczych zawierających somatropinę u kobiet karmiących piersią. Nie wiadomo, czy somatropina przenika do mleka ludzkiego, ale jest mało prawdopodobne, aby z przewodu pokarmowego dziecka białko zostało wchłonięte w nienaruszonej postaci. Z tego powodu należy zachować ostrożność przy stosowaniu preparatu Omnitrope u kobiet karmiących piersią. Płodność Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu Omnitrope na płodność.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Omnitrope nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane a. Podsumowanie profilu bezpieczeństwa U pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu występuje zmniejszenie objętości przestrzeni pozakomórkowej. Po rozpoczęciu leczenia somatropiną niedobór objętości jest gwałtownie wyrównywany. Działania niepożądane związane z retencją płynów, takie jak obrzęk obwodowy i ból stawów występują bardzo często, ; sztywność mięśniowo-szkieletowa, ból mięśni i parestezja występują często. Te działania niepożądane są zwykle łagodne do umiarkowanych, pojawiają się w ciągu pierwszych miesięcy leczenia i ustępują samoistnie lub po zmniejszeniu dawki preparatu. Częstość powyższych działań niepożądanych zależy od wielkości stosowanej dawki preparatu i wieku pacjenta oraz prawdopodobnie jest odwrotnie proporcjonalna do wieku pacjenta w momencie wystąpienia niedoboru hormonu wzrostu. Produkt Omnitrope spowodował wytwarzanie przeciwciał u około 1% pacjentów.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Działania niepożądane
Zdolność wiązania tych przeciwciał była niska i z ich wytworzeniem nie powiązano żadnych zmian klinicznych, patrz punkt 4.4. b. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Tabela 1 zawiera działania niepożądane przedstawione w oparciu o klasyfikację układów i narządów oraz o częstość występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) dla każdego ze wskazań do stosowania. Tabela 1

CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Częstość
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Niezbyt często: białaczka†1 Częstość nieznana: białaczka†2,3,4,5
Zaburzenia endokrynologiczne Częstość nieznana: niedoczynnośćtarczycy**
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana: cukrzyca typu 2
Zaburzenia układunerwowego Często: parestezja*, łagodne nadciśnienie śródczaszkowe5, zespół cieśni nadgarstka6Częstość nieznana: łagodne nadciśnienie śródczaszkowe 1,2,3,4,6 Częstość nieznana: ból głowy**
Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej Często: wysypka**, pokrzywka**Niezbyt często: świąd**
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: ból stawów* Często: ból mięśni*, sztywność mięśniowo-szkieletowa*
Zaburzenia układurozrodczego i piersi Niezbyt często: ginekomastia**
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często: reakcja w miejscu wstrzyknięcia$, obrzęk obwodowy* Częstość nieznana: obrzęk twarzy*
Badania diagnostyczne Częstość nieznana: zmniejszeniestężenia kortyzolu we krwi‡

CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Działania niepożądane
1 Badania kliniczne z udziałem dzieci z niedoborem hormonu wzrostu (GHD) 2. Badania kliniczne z udziałem dzieci z zespołem Turnera 3. Badania kliniczne z udziałem dzieci z przewlekłą niewydolnością nerek 4. Badania kliniczne z udziałem dzieci, które urodziły się zbyt małe w stosunku do wieku ciążowego (SGA) 5. Badania kliniczne dotyczące zespołu Pradera-Williego (PWS) 6. Badania kliniczne z udziałem osób dorosłych z niedoborem hormonu wzrostu (GHD) *Zwykle te działania niepożądane mają łagodne lub umiarkowane nasilenie, pojawiają się w ciągu pierwszych miesięcy leczenia oraz ustępują samoistnie lub w wyniku zmniejszenia dawki. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest związana ze stosowaną dawką, wiekiem pacjentów i prawdopodobnie jest odwrotnie zależna od wieku pacjentów w momencie wystąpienia niedoboru hormonu wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Działania niepożądane
**Działanie niepożądane leku zaobserwowane po wprowadzeniu produktu lecznicznego do obrotu $ Zgłaszano przemijające reakcje w miejscu wstrzyknięcia u dzieci. ‡ Znaczenie kliniczne jest nieznane. † Zgłaszano u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu leczonych somatropiną, ale częstość występowania wydaje się podobna do częstości stwierdzanej u dzieci bez niedoboru hormonu wzrostu. c. Opis wybranych działań niepożądanych Zmniejszenie stężenia kortyzolu w surowicy Istnieją doniesienia, że somatropina zmniejsza stężenie kortyzolu w surowicy, prawdopodobnie poprzez wpływ na białka transportowe lub poprzez zwiększenie klirensu wątrobowego. Znaczenie kliniczne tych wyników może być ograniczone. Przed rozpoczęciem leczenia należy jednak zoptymalizować leczenie zastępcze kortykosteroidami. Zespół Pradera-Willego Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki nagłych zgonów pacjentów z zespołem Pradera-Willego, u których stosowano somatropinę.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Działania niepożądane
Związek przyczynowy nie został jednak ustalony. Białaczka Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano (rzadko lub bardzo rzadko) przypadki białaczki u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu leczonych somatropiną. Jednak nie ma dowodów wskazujących na zwiększone ryzyko zachorowania na białaczkę bez czynników predysponujących, takich jak radioterapia mózgu lub głowy. Młodzieńcze złuszczenie głowy kości udowej i choroba Legga-Calvégo-Perthesa Zgłaszano przypadki młodzieńczego złuszczenia głowy kości udowej i choroby Legga-Calvégo- Perthesa u dzieci leczonych hormonem wzrostu. Młodzieńcze złuszczenie głowy kości udowej występuje częściej w przypadku zaburzeń endokrynologicznych, natomiast choroba Legga-Calvégo- Perthesa jest częściej obserwowana w przypadku niskiej postury. Nie wiadomo jednak, czy te dwie patologie występują częściej podczas leczenia somatropiną. Należy wziąć pod uwagę ich rozpoznanie u dzieci z dyskomfortem lub bólem w biodrze lub kolanie.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Działania niepożądane
Inne działania niepożądane Inne działania niepożądane można uznać za działania wspólne dla leków z klasy zawierającej somatropinę, takie jak możliwa hiperglikemia spowodowana obniżoną wrażliwością na insulinę, zmniejszenie stężenia wolnej tyroksyny oraz łagodne nadciśnienie śródczaszkowe. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy: Ostre przedawkowanie mogłoby prowadzić początkowo do wystąpienia hipoglikemii, a następnie hiperglikemii. Długotrwałe stosowanie zbyt dużych dawek mogłoby wywołać objawy podobne do stwierdzanych w przypadku nadmiaru ludzkiego hormonu wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: hormony przedniego płata przysadki mózgowej i ich analogi, kod ATC: H01AC01. Omnitrope jest produktem leczniczym biopodobnym. Szczegółowe informacje są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu . Mechanizm działania Somatropina jest silnie działającym hormonem, który odgrywa istotną rolę w metabolizmie lipidów, węglowodanów i białek. U dzieci z niewystarczającą ilością endogennego hormonu wzrostu somatropina stymuluje wzrost ciała na długość i zwiększa tempo wzrostu. Zarówno u osób dorosłych, jak i u dzieci somatropina utrzymuje prawidłową budowę ciała, zwiększając retencję azotu i pobudzając wzrost mięśni szkieletowych oraz uruchamiając zasoby tkanki tłuszczowej w organizmie. Szczególnie wrażliwa na działanie somatropiny jest trzewna tkanka tłuszczowa. Oprócz nasilania lipolizy, somatropina zmniejsza wychwyt triglicerydów przez pokłady tkanki tłuszczowej w organizmie.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Somatropina zwiększa stężenie IGF-I oraz białka wiążącego insulinopodobny czynnik wzrostu-3 (Insulin-like Growth Factor Binding Protein 3, IGFBP3) w surowicy. Ponadto wykazano następujące działanie somatropiny: Działanie farmakodynamiczne Metabolizm lipidów Somatropina indukuje ekspresję wątrobowych receptorów dla cholesterolu LDL i wpływa na profil lipidów oraz lipoprotein w surowicy. Podanie somatropiny pacjentom z niedoborem czynnika wzrostu powoduje zwykle zmniejszenie stężenia LDL i apolipoproteiny B w surowicy. Stwierdza się również zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego w surowicy. Metabolizm węglowodanów Somatropina zwiększa wydzielanie insuliny, ale stężenie glukozy we krwi na czczo pozostaje zwykle niezmienione. U dzieci z niedoczynnością przysadki może występować hipoglikemia na czczo. Somatropina powoduje powrót do stanu prawidłowego.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Metabolizm wody i składników mineralnych Niedobór hormonu wzrostu jest związany ze zmniejszeniem objętości osocza i przestrzeni pozakomórkowej. Po leczeniu somatropiną obydwie te objętości szybko się zwiększają. Somatropina powoduje retencję sodu, potasu i fosforu. Metabolizm tkanki kostnej Somatropina pobudza obrót tkanki kostnej. Długotrwałe podawanie somatropiny pacjentom z niedoborem hormonu wzrostu i osteopenią powoduje zwiększenie zawartości składników mineralnych i gęstości kości w obciążonych miejscach. Wydolność fizyczna Po długotrwałym leczeniu somatropiną poprawia się siła mięśni i wydolność fizyczna. Somatropina zwiększa także pojemność minutową serca, choć mechanizm tego działania nie został jeszcze wyjaśniony. Do tego efektu może przyczyniać się zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniach klinicznych prowadzonych z udziałem niskich dzieci i młodzieży, urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego, dawki 0,033 mg/kg masy ciała oraz 0,067 mg/kg masy ciała na dobę stosowano w celach leczniczych do momentu zakończenia procesu wzrastania. U 56 pacjentów leczonych w sposób ciągły, którzy osiągnęli (prawie) ostateczny wzrost, średnia zmiana w porównaniu ze wzrostem w momencie rozpoczęcia leczenia wynosiła +1,90 SDS (0,033 mg/kg masy ciała na dobę) oraz +2,19 SDS (0,067 mg/kg masy ciała na dobę). Dane literaturowe dotyczące nieleczonych dzieci i młodzieży urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego, którzy nie osiągnęli samoistnego przyrostu długości we wczesnym okresie życia, sugerują późniejszy przyrost długości ciała o 0,5 SDS.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Informacje z badań po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dobrowolne międzynarodowe, nieinterwencyjne, bez grupy kontrolnej, longitudinalne, wieloośrodkowe i otwarte badanie PASS kategorii 3, mające na celu rejestrację danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności od 7359 pacjentów pediatrycznych przyjmujących produkt Omnitrope w różnych wskazaniach, zostało przeprowadzone przez firmę Sandoz w latach 2006–2020 w 11 europejskich krajach, w Ameryce Północnej, Kanadzie, Australii i Tajwanie. Głównymi wskazaniami pediatrycznymi były: GHD (57,9%), SGA (26,6%), zespół Turnera (ang. Turner Syndrome, TS) (4,9%), idiopatyczna niskorosłość (ang. Idiopathic Short Stature, ISS) (3,3%), PWS (3,2%) i przewlekła niewydolność nerek (ang. Chronic Renal Insufficiency, CRI) (1,0%). Większość pacjentów nie przyjmowała wcześniej rekombinowanego ludzkiego hormonu wzrostu (rhGH) (86,0%).
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich wskazaniach najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi o podejrzewanym związku przyczynowo-skutkowym z przyjmowaniem przez pacjentów produktu leczniczego Omnitrope były ból głowy (1,6%), ból w miejscu wstrzyknięcia (1,1%), krwiak w miejscu wstrzyknięcia (1,1%) i ból stawów (0,6%); ocenę przeprowadzono u 7359 pacjentów pediatrycznych (zbiór do oceny bezpieczeństwa [ang. Safety Set, SAF]). Większości działań niepożądanych ocenionych jako związane z przyjmowaniem produktu leczniczego Omnitrope spodziewano się na podstawie ChPL i znanych działań dla tego typu klasy cząsteczek (GH). Nasilenie większości zdarzeń niepożądanych było łagodne lub umiarkowane. Wyniki skuteczności, ocenione u 6589 pacjentów pediatrycznych (zbiór do oceny skuteczności [ang. Effectiveness Set, EFF] składał się z 5671 pacjentów nieprzyjmujących wcześniej rhGH, 915 pacjentów wcześniej przyjmujących rhGH oraz 3 pacjentów z brakiem informacji o wcześniejszym leczeniu), pokazują, że zastosowanie produktu leczniczego Omnitrope było skuteczne i skutkowało znacznym uzupełnieniem niedoboru wzrostu, co jest zgodne z wynikami zgłoszonymi w badaniach obserwacyjnych innych zatwierdzonych produktów rhGH: mediana wskaźnika odchylenia standardowego wzrostu (H SDS) skutecznie wzrosła z wartości -2,64 w punkcie początkowym do -1,97 po 1 roku i do -0,98 po 5 latach przyjmowania produktu leczniczego Omnitrope u pacjentów wcześniej nieprzyjmujących rhGH; mediana H SDS wzrosła z wartości -1,49 do -1,21 po 1 roku i do -0,98 po 5 latach przyjmowania produktu leczniczego Omnitrope u pacjentów wcześniej przyjmujących rhGH.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
1628/6589 (24,7%) pacjentów ze zbioru EFF osiągnęło ostateczny wzrost według oceny lekarza (pacjenci wcześniej nieprzyjmujący rhGH: 1289/5671; 22,7%); pacjenci wcześniej przyjmujący rhGH: 338/915; 36,9%). Mediana (zakres) końcowej wartości SDS H u pacjentów wcześniej nieprzyjmujących rhGH wynosi -1,51 (-9,3 do 2,7) oraz -1,43 (-8,7 do 2,1) u pacjentów wcześniej przyjmujących rhGH.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Dostępność biologiczna somatropiny podawanej podskórnie wynosi około 80% zarówno u osób zdrowych, jak i pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu. Po podskórnym podaniu preparatu Omnitrope proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań w dawce 5 mg u zdrowych dorosłych osób wartość C max w osoczu wynosiła 71 ± 24 µg/l (średnia ± SD), a średnia wartości t max wynosiła 4 godziny (zakres od 2-8 godzin). Eliminacja Średni końcowy okres półtrwania somatropiny po podaniu dożylnym u dorosłych pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu wynosi około 0,4 godziny. Jednak po podaniu podskórnym preparatu Omnitrope proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań okres półtrwania wynosi 3 godziny. Obserwowana różnica jest spowodowana prawdopodobnie wolnym wchłanianiem preparatu z miejsca wstrzyknięcia podskórnego.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Specjalne grupy pacjentów Całkowita biodostępność somatropiny po podaniu podskórnym wydaje się podobna u mężczyzn i kobiet. Informacje dotyczące farmakokinetyki somatropiny u pacjentów w podeszłym wieku, u dzieci i u młodzieży, u przedstawicieli różnych ras oraz u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby lub serca są niedostępne lub niekompletne.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach nad toksycznością podostrą i tolerancją miejscową preparatu Omnitrope nie obserwowano działań znaczących klinicznie. W innych badaniach nad somatropiną, dotyczących toksyczności podostrej, tolerancji miejscowej oraz toksycznego wpływu na reprodukcję, nie obserwowano skutków znaczących klinicznie. Wyniki badań in vitro oraz in vivo genotoksyczności somatropin, dotyczące wystąpienia mutacji genowych i aberracji chromosomalnych, były negatywne. W jednym badaniu in vitro , dotyczącym limfocytów pobranych od pacjentów leczonych przez długi czas somatropiną, a także dodatkowo wykazującą działanie radiomimetyczne bleomycyną, zaobserwowano wzmożoną łamliwość chromosomów. Nie jest znane kliniczne znaczenie tego faktu. W innym badaniu nad somatropiną nie obserwowano wzrostu występowania nieprawidłowości chromosomalnych w limfocytach pacjentów poddanych długotrwałemu leczeniu somatropiną.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Proszek: glicyna disodu wodorofosforan siedmiowodny sodu diwodorofosforan dwuwodny Rozpuszczalnik: woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 2 lata Okres ważności po sporządzeniu roztworu Z mikrobiologicznego punktu widzenia, po sporządzeniu zaleca się natychmiastowe zastosowanie. Niemniej jednak wykazano stabilność użytkową do 24 godzin w temperaturze 2°C – 8°C w oryginalnym opakowaniu. Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nieotwarta fiolka Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Dane farmaceutyczne
Warunki przechowywania produktu leczniczego w użyciu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Proszek w fiolce (szkło typu I) z korkiem (kauczuk butylowy laminowany żywicą fluorowaną), z kapslem (aluminium) i z nakładką (typu „flip-off” z fioletowego polipropylenu) oraz 1 ml rozpuszczalnika w fiolce (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy laminowany żywicą fluorowaną), z kapslem (lakierowane aluminium) i nakładką (typu „flip-off” z białego polipropylenu). Opakowania po 1. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Preparat Omnitrope 1,3 mg/ml jest dostarczany w fiolce zawierającej substancję czynną w postaci proszku i z fiolką wypełnioną rozpuszczalnikiem do jednorazowego użytku. Zawartość każdej fiolki musi być rozpuszczona wyłącznie w dołączonym rozpuszczalniku. Sporządzony roztwór powinien być podawany za pomocą jałowych strzykawek jednorazowych.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Dane farmaceutyczne
Poniżej przedstawiono ogólny opis procedury sporządzania i podawania. Sporządzanie roztworu należy przeprowadzać zgodnie z zasadami dobrej praktyki, w szczególności z uwzględnieniem aseptyki. 1. Należy umyć ręce. 2. Zdjąć plastikowe nakładki ochronne z fiolek. 3. Przetrzeć wierzch fiolek roztworem antyseptycznym w celu uniknięcia zakażenia zawartości. 4. Użyć jałowej, jednorazowej strzykawki (np. o pojemności 2 ml) i igły (np. o rozmiarze 0,33 mm x 12,7 mm) do pobrania całego rozpuszczalnika z fiolki. 5. Wziąć fiolkę z proszkiem, przebić igłą kauczukowe zamknięcie i powoli wstrzyknąć rozpuszczalnik do fiolki, kierując strumień płynu po ściance naczynia w celu uniknięcia spienienia. 6. Delikatnie obrócić fiolkę kilka razy, aż do całkowitego rozpuszczenia zawartości. Nie wstrząsać; może to spowodować denaturację substancji czynnej. 7. Jeśli roztwór jest mętny lub zawiera nierozpuszczalne cząstki, nie należy go stosować. Po rozcieńczeniu zawartość musi być przezroczysta i bezbarwna. 8.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1,3 mg (4 j.m.)/ml
Dane farmaceutyczne
Obrócić fiolkę do góry dnem i, używając innej jałowej, jednorazowej strzykawki odpowiedniego rozmiaru (np. o pojemności 1 ml) i igły do wstrzyknięć (np. o rozmiarze 0,25 mm x 8 mm), pobrać do strzykawki trochę więcej roztworu niż wymagana dawka. Usunąć ze strzykawki pęcherzyki powietrza. Ustalić w strzykawce prawidłową wymaganą dawkę. 9. Miejsce wstrzyknięcia oczyścić wacikiem nasączonym alkoholem i podać preparat Omnitrope podskórnie. Roztwór jest wyłącznie do jednorazowego użytku. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Omnitrope 5 mg/ml proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Po odtworzeniu jedna fiolka roztworu zawiera 5 mg somatropiny* (co odpowiada 15 j.m.) w mililitrze. * wytwarzanej w komórkach Escherichia coli metodą rekombinacji DNA. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Po odtworzeniu lek zawiera 15 mg alkoholu benzylowego w każdym ml. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Proszek jest biały. Rozpuszczalnik jest klarowny i bezbarwny.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Niemowlęta, dzieci i młodzież – Zaburzenia wzrostu wynikające z niedostatecznego wydzielania hormonu wzrostu (niedobór hormonu wzrostu – ang. growth hormone deficiency, GHD). – Zaburzenia wzrostu związane z zespołem Turnera. – Zaburzenia wzrostu związane z przewlekłą niewydolnością nerek. – Zaburzenia wzrostu (wynik odchylenia standardowego (–ang. standard deviation score, SDS) aktualnego wzrostu < -2,5 i SDS skorygowany względem wzrostu rodziców < -1) u niskich dzieci i młodzieży za małych w momencie narodzin w stosunku do wieku ciążowego (ang. small for gestational age, SGA), z masą i (lub) długością ciała urodzeniową < -2 odchylenia standardowe (–ang. standard deviation, SD), które nie uzupełniły niedoboru wzrostu przez okres 4 lat życia lub dłuższy tempa wzrostu (ang. height velocity, HV) podczas ostatniego roku SDS < 0). – Zespół Pradera-Willego (ang. Prader-Willi syndrome, PWS), w celu poprawy wzrostu i budowy ciała.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Wskazania do stosowania
Rozpoznanie zespołu PWS powinno zostać potwierdzone odpowiednimi badaniami genetycznymi. Dorośli – Terapia zastępcza u dorosłych ze znacznym niedoborem hormonu wzrostu. – Początek choroby w wieku dorosłym: Pacjenci, u których występuje ciężki niedobór hormonu wzrostu związany z niedoborami wielu hormonów w następstwie rozpoznanej patologii podwzgórzowej lub przysadkowej i u których występuje niedobór przynajmniej jednego hormonu przysadkowego niebędącego prolaktyną. U takich pacjentów należy przeprowadzić odpowiedni test dynamiczny w celu potwierdzenia lub wykluczenia niedoboru hormonu wzrostu. – Początek choroby w dzieciństwie: Pacjenci, u których występował niedobór hormonu wzrostu w dzieciństwie w następstwie przyczyn wrodzonych, genetycznych, nabytych lub idiopatycznych. U pacjentów, u których występował niedobór hormonu wzrostu w dzieciństwie, należy przeprowadzić ponowną ocenę zdolności wydzielania hormonu wzrostu po ukończeniu procesu wzrastania.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Wskazania do stosowania
U pacjentów z dużym prawdopodobieństwem trwałego niedoboru hormonu wzrostu, tzn. przyczyną wrodzoną lub niedoborem hormonu wzrostu wtórnym po chorobie przysadkowej/podwzgórzowej lub po urazie, stężenie insulinopodobnego czynnika wzrostu I (ang. insulin-like growth factor-I, IGF-I) wynoszące SDS < -2 bez leczenia hormonem wzrostu przez co najmniej 4 tygodnie należy uważać za wystarczający dowód na głęboki niedobór hormonu wzrostu. Wszyscy inni pacjenci wymagają przeprowadzenia testu IGF-I i jednego testu stymulacji hormonu wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Diagnostyka i leczenie somatropiną powinno być rozpoczynane i monitorowane przez lekarzy z odpowiednimi kwalifikacjami i doświadczeniem w diagnostyce i leczeniu pacjentów z zaburzeniami wzrostu. Dawkowanie Dzieci i młodzież Dawkowanie i sposób podawania należy dostosowywać indywidualnie. Zaburzenia wzrostu wynikające z niedostatecznego wydzielania hormonu wzrostu u dzieci i młodzieży Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,025 – 0,035 mg/kg masy ciała na dobę lub 0,7 – 1,0 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę. Stosowano nawet większe dawki. Jeśli niedobór hormonu wzrostu, który wystąpił w dzieciństwie, utrzymuje się w okresie dojrzewania, leczenie należy kontynuować w celu osiągnięcia pełnego rozwoju somatycznego (np. skład ciała, masa kostna). W celach obserwacyjnych uzyskanie prawidłowej maksymalnej masy kostnej zdefiniowanej jako punktacja T > -1 (tzn.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Dawkowanie
standaryzowanej do średniej maksymalnej masy kostnej osoby dorosłej mierzonej absorpcjometrią podwójnej energii promieniowania rentgenowskiego z uwzględnieniem płci i pochodzenia etnicznego) jest jednym z celów terapeutycznych podczas okresu przejściowego. Wytyczne dotyczące dawkowania, patrz niżej punkt dotyczący osób dorosłych. Zespół Pradera-Willego (PWS), w celu poprawy wzrostu i budowy ciała u dzieci i młodzieży Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,035 mg/kg masy ciała na dobę lub 1,0 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę. Nie należy przekraczać dobowej dawki 2,7 mg. Leczenia nie należy prowadzić u dzieci i młodzieży, u których tempo wzrostu jest mniejsze niż 1 cm na rok i u których w niedługim czasie ma dojść do skostnienia przynasad kości. Zaburzenia wzrostu wynikające z zespołu Turnera Zaleca się dawkę 0,045 – 0,050 mg/kg masy ciała na dobę lub 1,4 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Dawkowanie
Zaburzenia wzrostu związane z przewlekłą niewydolnością nerek Zaleca się dawkę 0,045 – 0,050 mg/kg masy ciała na dobę (1,4 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę). Może być konieczne zastosowanie większych dawek, jeśli tempo wzrostu jest zbyt wolne. Po sześciu miesiącach leczenia może być konieczna korekta dawki (patrz punkt 4.4). Zaburzenia wzrostu u niskich dzieci i młodzieży, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,035 mg/kg masy ciała na dobę (1 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę) do osiągnięcia ostatecznego wzrostu (patrz punkt 5.1). Leczenie należy przerwać po roku, jeśli SDS dla tempa wzrostu wynosi poniżej +1. Leczenie należy przerwać, jeśli tempo wzrostu wynosi < 2 cm/rok i, jeśli wymaga to potwierdzenia, wiek kostny wynosi > 14 lat (dziewczęta) lub > 16 lat (chłopcy), co odpowiada skostnieniu nasadowych płytek wzrostu. Dawki zalecane u dzieci i młodzieży

CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Dawkowanie

Wskazanie mg/kg masy ciała na dobę mg/m2 powierzchniciała na dobę
Niedobór hormonu wzrostu 0,025 – 0,035 0,7 – 1,0
Zespół Pradera-Willego 0,035 1,0
Zespół Turnera 0,045 – 0,050 1,4
Przewlekła niewydolność nerek 0,045 – 0,050 1,4
Dzieci i młodzież, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego (SGA) 0,035 1,0

CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Dawkowanie
Niedobór hormonu wzrostu u pacjentów dorosłych U pacjentów, którzy kontynuują terapię hormonem wzrostu po niedoborze hormonu wzrostu, który wystąpił w dzieciństwie, zalecana dawka w celu ponownego rozpoczęcia leczenia to 0,2 – 0,5 mg na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać lub zmniejszać zgodnie z indywidualnymi wymaganiami pacjenta ustalonymi na podstawie stężenia IGF-I. U pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu, który wystąpił w wieku dorosłym, leczenie należy rozpocząć od małej dawki 0,15 – 0,3 mg na dobę. Dawka powinna być stopniowo zwiększana w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta, co określa stężenie IGF-I. W obu przypadkach celem leczenia jest osiągnięcie stężenia insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-I) w zakresie 2 SDS od średniej skorygowanej względem wieku. Pacjentom z prawidłowym stężeniem IGF-I na początku leczenia należy podawać hormon wzrostu do osiągnięcia poziomu IGF-I w górnym zakresie wartości prawidłowych, nieprzekraczającego 2 SDS.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Dawkowanie
Odpowiedź kliniczna i działania niepożądane mogą być także wskazówką w ustalaniu dawki. Wiadomo, że u niektórych pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu stężenie IGF-I nie wraca do normy mimo dobrej odpowiedzi klinicznej i tym samym nie wymagają oni zwiększania dawki. Dawka podtrzymująca rzadko przekracza 1,0 mg na dobę. U kobiet mogą być wymagane większe dawki niż u mężczyzn, a mężczyźni wykazują z czasem zwiększoną wrażliwość na IGF-I. Oznacza to, że u kobiet, szczególnie tych, które otrzymują doustną estrogenową hormonalną terapię zastępczą, istnieje niebezpieczeństwo nieosiągania wymaganej dawki, podczas gdy u mężczyzn istnieje niebezpieczeństwo przekraczania wymaganej dawki. Dlatego co 6 miesięcy należy sprawdzać, czy dawka hormonu wzrostu jest odpowiednia. Ponieważ wraz z wiekiem zmniejsza się prawidłowe fizjologiczne wytwarzanie hormonu wzrostu, może być konieczne zmniejszenie dawki.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Dawkowanie
Specjalne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku U pacjentów w wieku powyżej 60 lat leczenie należy rozpocząć dawką 0,1 – 0,2 mg na dobę i powoli zwiększać ją zgodnie z indywidualnymi wymaganiami pacjenta. Należy stosować minimalną dawkę skuteczną. Dawka podtrzymująca u tych pacjentów bardzo rzadko przekracza 0,5 mg na dobę. Sposób podawania Wstrzyknięcie należy wykonywać podskórnie, zmieniając miejsce podania w celu uniknięcia zaników tkanki tłuszczowej (lipoatrofii). Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nie wolno stosować somatropiny, jeśli istnieją dowody na aktywność nowotworu. Przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu należy zakończyć leczenie przeciwnowotworowe, nowotwory wewnątrzczaszkowe muszą być nieaktywne. Leczenie należy przerwać w przypadku dowodu na rozrost nowotworu. Somatropiny nie wolno stosować do wspomagania wzrostu u dzieci ze skostniałymi przynasadami kości. Nie wolno leczyć somatropiną pacjentów z ostrymi stanami krytycznymi, u których wystąpiły powikłania po operacjach na otwartym sercu, operacjach brzusznych, urazach wielonarządowych, ostrej niewydolności oddechowej lub podobnych stanach (odnośnie pacjentów poddawanych leczeniu zastępczemu, patrz punkt 4.4).
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki dobowej (patrz punkt 4.2). Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Niedoczynność kory nadnerczy Zastosowanie terapii somatropiną może wpłynąć na hamowanie aktywności dehydrogenazy 11 β- hydroksysteroidowej typu 1 (11βHSD1) i zmniejszyć stężenie kortyzolu w osoczu. U pacjentów poddanych terapii somatropiną z wcześniej niezdiagnozowaną centralną (wtórną) niedoczynnością kory nadnerczy może dojść do ujawnienia niedoczynności wymagającej zastosowania zastępczej terapii glikokortykosteroidami. Ponadto, u pacjentów z wcześniej zdiagnozowaną niedoczynnością kory nadnerczy leczonych glikokortykosteroidami może być konieczne zwiększenie dawki podtrzymującej lub stosowanej w sytuacjach stresowych po rozpoczęciu terapii somatropiną (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Jednoczesne stosowanie doustnej terapii estrogenowej Jeśli kobieta stosująca somatropinę rozpoczyna doustną terapię estrogenową, może być konieczne zwiększenie dawki somatropiny w celu podtrzymania poziomu stężenia IGF-1 w surowicy w zakresie prawidłowym dla wieku. I odwrotnie, jeśli kobieta przyjmująca somatropinę przerywa stosowanie doustnej terapii estrogenowej, może być konieczne zmniejszenie dawki somatropiny w celu uniknięcia zbyt dużego stężenia hormonu wzrostu i (lub) działań niepożądanych (patrz punkt 4.5). Wrażliwość na insulinę Somatropina może zmniejszać wrażliwość na insulinę. U pacjentów z cukrzycą może być konieczne dostosowanie dawki insuliny po rozpoczęciu leczenia somatropiną. Pacjentów z cukrzycą, nietolerancją glukozy lub dodatkowymi czynnikami ryzyka cukrzycy należy dokładnie obserwować podczas leczenia somatropiną.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Czynność tarczycy Hormon wzrostu zwiększa pozatarczycową konwersję T4 do T3, co może powodować zmniejszenie stężenia T4 i zwiększenie stężenia T3 w surowicy. Podczas gdy obwodowe stężenia hormonów tarczycy utrzymywały się zasadniczo w zakresie wartości referencyjnych dla osób zdrowych, niedoczynność tarczycy może teoretycznie rozwinąć się u osób z subkliniczną niedoczynnością tarczycy. Wskutek tego u wszystkich pacjentów należy obserwować czynność tarczycy. U pacjentów z niedoczynnością przysadki otrzymujących standardową terapię substytucyjną konieczna jest dokładna obserwacja potencjalnego wpływu leczenia hormonem wzrostu na czynność tarczycy. Nowotwory W przypadku wtórnego niedoboru hormonu wzrostu w przebiegu leczenia chorób nowotworowych zalecane jest zwracanie uwagi na objawy nawrotu nowotworu. U pacjentów, którzy w dzieciństwie przeżyli chorobę nowotworową, zgłaszano zwiększone ryzyko wystąpienia drugiego nowotworu wśród tych leczonych somatropiną po pierwszym nowotworze.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Nowotwory śródczaszkowe, w szczególności oponiaki, były najczęściej występującymi postaciami takiego drugiego nowotworu wśród pacjentów leczonych z zastosowaniem radioterapii głowy w ramach leczenia pierwszego nowotworu. Złuszczanie nasad kości udowych U pacjentów z zaburzeniami endokrynologicznymi przebiegającymi z niedoborem hormonu wzrostu, złuszczanie nasad kości udowych występuje częściej niż w populacji ogólnej. Pacjenci, którzy kuleją w trakcie leczenia somatropiną, powinni być zbadani klinicznie. Łagodne nadciśnienie śródczaszkowe W przypadku ciężkiego lub nawracającego bólu głowy, zaburzeń widzenia, nudności i (lub) wymiotów zalecane jest wykonanie badania dna oka w celu wykrycia obrzęku tarczy nerwu wzrokowego. W przypadku potwierdzenia obrzęku tarczy nerwu wzrokowego należy wziąć pod uwagę rozpoznanie łagodnego nadciśnienia śródczaszkowego i w razie potrzeby przerwać leczenie hormonem wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Obecnie nie ma wystarczających danych, aby przedstawić konkretne zalecenia dotyczące kontynuacji leczenia hormonem wzrostu u pacjentów z przebytym nadciśnieniem śródczaszkowym. W przypadku wznowienia leczenia hormonem wzrostu należy obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy nadciśnienia śródczaszkowego. Białaczka U małej liczby pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu, spośród których niektórzy byli leczeni somatropiną, zgłaszano występowanie białaczki. Nie istnieją jednak dowody na częstsze występowanie białaczki u osób bez czynników predysponujących otrzymujących hormon wzrostu. Przeciwciała U małego odsetka pacjentów mogą wytworzyć się przeciwciała przeciwko produktowi Omnitrope. Produkt Omnitrope spowodował wytwarzanie przeciwciał u około 1% pacjentów. Zdolność wiązania tych przeciwciał jest niska i nie ma wpływu na szybkość wzrastania.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
U wszystkich pacjentów z niewyjaśnionym w inny sposób brakiem odpowiedzi na leczenie należy wykonać oznaczenie przeciwciał przeciwko somatropinie. Zapalenie trzustki Chociaż zapalenie trzustki występuje rzadko, należy je wziąć pod uwagę u pacjentów leczonych somatropiną, u których wystąpi ból brzucha, zwłaszcza u dzieci. Skolioza Wiadomo, że boczne skrzywienie kręgosłupa (skolioza) występuje częściej w niektórych grupach pacjentów leczonych z zastosowaniem somatropiny. Ponadto szybki wzrost może spowodować progresję skoliozy u każdego dziecka. Nie wykazano, aby somatropina zwiększała częstość występowania albo nasilenie skoliozy. Podczas leczenia należy obserwować pacjentów w celu wykrycia objawów skoliozy. Ostre stany krytyczne Wpływ somatropiny na proces zdrowienia był oceniany w dwóch badaniach kontrolowanych placebo z udziałem 522 dorosłych pacjentów w stanie krytycznym, u których wystąpiły powikłania po operacjach na otwartym sercu, operacjach brzusznych, urazach wielonarządowych lub ostrej niewydolności oddechowej.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Śmiertelność w grupie pacjentów leczonych somatropiną w dawce 5,3 lub 8 mg na dobę była większa niż w grupie pacjentów otrzymujących placebo: odpowiednio 42% i 19%. W oparciu o powyższe dane tacy pacjenci nie powinni być leczeni somatropiną. Ponieważ nie są dostępne żadne informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania leczenia substytucyjnego hormonem wzrostu u pacjentów w ostrym stanie krytycznym, w takiej sytuacji korzyści z kontynuowania leczenia należy odnieść do związanego z nim potencjalnego ryzyka. W przypadku wszystkich pacjentów, u których wystąpią inne lub podobne ostre stany krytyczne, możliwe korzyści z leczenia somatropiną należy odnieść do potencjalnego ryzyka związanego z takim leczeniem. Pacjenci w podeszłym wieku Doświadczenie u pacjentów w wieku powyżej 80 lat jest ograniczone. Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej wrażliwi na działanie produktu Omnitrope i z tego powodu mogą być bardziej podatni na występowanie działań niepożądanych.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Zespół Pradera-Willego U pacjentów z zespołem Pradera-Willego leczenie powinno być zawsze połączone z ograniczeniem kalorii w diecie. Istnieją doniesienia na temat przypadków zgonów związanych ze stosowaniem hormonu wzrostu u dzieci i młodzieży z zespołem PWS, u których występował jeden lub więcej z następujących czynników ryzyka: ciężka otyłość (pacjenci ze wskaźnikiem masa ciała/wzrost przekraczającym 200%), zaburzenia czynności układu oddechowego w wywiadzie lub bezdech we śnie lub zakażenie układu oddechowego niezidentyfikowanym drobnoustrojem. Zagrożenie u pacjentów z zespołem Pradera-Willego oraz jednym lub więcej z wymienionych czynników ryzyka może być większe. Przed rozpoczęciem leczenia somatropiną pacjenci z zespołem PWS powinni zostać przebadani w celu wykrycia niedrożności górnych dróg oddechowych, bezdechu we śnie lub zakażenia układu oddechowego.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku zaobserwowania patologicznych wyników podczas oceny niedrożności górnych dróg oddechowych dziecko należy skierować do specjalisty otolaryngologa w celu leczenia i opanowania zaburzenia oddechowego przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu. Bezdech we śnie należy zbadać przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu uznaną metodą, taką jak polisomnografia lub oksymetria nocna, i monitorować w przypadku podejrzenia bezdechu we śnie. Jeśli w trakcie leczenia somatropiną u pacjentów wystąpią objawy obstrukcji dróg oddechowych (w tym pojawienie się lub nasilenie chrapania), należy przerwać leczenie i przeprowadzić nowe badanie laryngologiczne. Wszystkich pacjentów z zespołem PWS należy zbadać, czy nie występuje u nich bezdech we śnie i monitorować w przypadku podejrzenia bezdechu we śnie. Pacjentów należy monitorować w celu wykrycia objawów zakażenia układu oddechowego, które należy rozpoznawać i intensywnie leczyć najwcześniej jak to możliwe.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
U wszystkich pacjentów z zespołem PWS należy skutecznie kontrolować masę ciała przed i w trakcie leczenia hormonem wzrostu. Doświadczenie dotyczące przedłużonego leczenia osób dorosłych oraz pacjentów z zespołem Pradera- Willego jest ograniczone. Zbyt niska masa urodzeniowa w stosunku do wieku ciążowego W przypadku niskich dzieci i młodzieży, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego, przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć inne przyczyny medyczne lub leki, które mogłyby być przyczyną zaburzeń wzrostu. U dzieci i młodzieży urodzonych ze zbyt niską masą urodzeniową w stosunku do wieku ciążowego zaleca się oznaczenie stężenia insuliny i glukozy we krwi na czczo przed rozpoczęciem leczenia, a następnie co rok. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem cukrzycy (np. z cukrzycą w wywiadzie rodzinnym, otyłością, nasiloną insulinoopornością, rogowaceniem ciemnym) należy wykonać test doustnego obciążenia glukozą (oral glucose tolerance testing, OGTT).
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku wystąpienia jawnej cukrzycy nie należy podawać hormonu wzrostu. U dzieci i młodzieży urodzonych ze zbyt niską masą urodzeniową w stosunku do wieku ciążowego zaleca się oznaczenie stężenia IGF-I przed rozpoczęciem leczenia, a następnie dwa razy w roku. Jeżeli wyniki powtarzanych oznaczeń stężenia IGF-I odbiegają o dwa odchylenia standardowe (+2 SD) od wartości referencyjnych dla danego wieku i fazy dojrzewania, można wziąć pod uwagę stosunek IGF-I / IGFBP-3 w celu rozważenia modyfikacji dawki. Doświadczenie w rozpoczynaniu leczenia pacjentów urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego bezpośrednio przed okresem pokwitania jest ograniczone. Dlatego też nie zaleca się rozpoczynania leczenia w okresie bezpośrednio poprzedzającym okres pokwitania. Doświadczenie dotyczące pacjentów z zespołem Silvera-Russella jest ograniczone.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Przyrost wzrostu uzyskany dzięki leczeniu hormonem wzrostu niskich dzieci i młodzieży urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego może zostać częściowo utracony, jeżeli leczenie zostanie przerwane przed ukończeniem procesu wzrastania. Przewlekła niewydolność nerek W przypadku przewlekłej niewydolności nerek przed rozpoczęciem leczenia czynność nerek powinna wynosić niecałe 50% normy. Przed rozpoczęciem leczenia należy przez rok monitorować tempo wzrostu w celu potwierdzenia zaburzeń wzrastania. W tym okresie należy wdrożyć zachowawcze leczenie niewydolności nerek (obejmujące wyrównanie kwasicy, nadczynności przytarczyc i kontrolę stanu odżywienia) i kontynuować je podczas leczenia. Leczenie należy przerwać w przypadku przeszczepienia nerki. Obecnie nie są dostępne żadne dane dotyczące ostatecznego wzrostu osiąganego przez pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, leczonych produktem Omnitrope.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Omnitrope zawiera alkohol benzylowy: Po odtworzeniu lek zawiera 15 mg alkoholu benzylowego w każdym ml. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Dożylne podawanie alkoholu benzylowego noworodkom wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych i śmierci (tzw. „gasping syndrome”). Minimalna ilość alkoholu benzylowego, przy której mogą wystąpić objawy toksyczności jest nieznana. Należy poinformować rodziców albo opiekuna prawnego, że bez zgody lekarza albo farmaceuty nie należy stosować tego produktu leczniczego u małych dzieci (w wieku poniżej trzech lat) przez okres dłuższy niż tydzień. Należy poinformować pacjentki będące w ciąży albo karmiące piersią, że duże ilości alkoholu benzylowego mogą gromadzić się w organizmie i powodować działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną). Należy poinformować pacjentów z chorobami wątroby albo nerek, że duże ilości alkoholu benzylowego mogą gromadzić się w organizmie i powodować działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną).
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Zawartość sodu Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesna terapia glikokortykosteroidami hamuje efekt stymulujący wzrost powodowany przez Omnitrope. U pacjentów z niedoborem ACTH należy starannie dobrać dawkę glikokortykosteroidów w terapii zastępczej, aby uniknąć jakiegokolwiek wpływu hamującego wzrost. Hormon wzrostu zmniejsza przemianę kortyzonu w kortyzol i może ujawnić wcześniej niezdiagnozowaną centralną niedoczynność kory nadnerczy lub sprawić, że małe dawki zastępcze glikokortykosteroidów będą nieskuteczne (patrz punkt 4.4). U kobiet przyjmujących zastępczą doustną terapię estrogenową może być niezbędne zastosowanie większej dawki hormonu wzrostu w celu osiągnięcia zamierzonego skutku terapii (patrz punkt 4.4). Dane pochodzące z badania interakcji prowadzonego z udziałem osób dorosłych z niedoborem hormonu wzrostu sugerują, że podawanie somatropiny może zwiększać klirens związków, o których wiadomo, że są metabolizowane przez izoenzymy cytochromu P450.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Interakcje
Zwiększać się może zwłaszcza klirens związków metabolizowanych przez cytochrom P450 3A4 (np. steroidów płciowych, kortykosteroidów, leków przeciwdrgawkowych i cyklosporyny), co powoduje zmniejszenie stężenia tych związków w osoczu. Nie jest znane kliniczne znaczenie tego faktu. Informacje dotyczące cukrzycy i chorób tarczycy, patrz punkt 4.4. Informacje dotyczące doustnej estrogenowej terapii zastępczej, patrz punkt 4.2.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania somatropiny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję są niewystarczające (patrz punkt 5.3). Somatropina nie jest zalecana do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej metody antykoncepcji. Karmienie piersią Nie przeprowadzono badań klinicznych z zastosowaniem produktów leczniczych zawierających somatropinę u kobiet karmiących piersią. Nie wiadomo, czy somatropina przenika do mleka ludzkiego, ale jest mało prawdopodobne, aby z przewodu pokarmowego dziecka białko zostało wchłonięte w nienaruszonej postaci. Z tego powodu należy zachować ostrożność przy stosowaniu preparatu Omnitrope u kobiet karmiących piersią. Płodność Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu Omnitrope na płodność.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Omnitrope nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane a. Podsumowanie profilu bezpieczeństwa U pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu występuje zmniejszenie objętości przestrzeni pozakomórkowej. Po rozpoczęciu leczenia somatropiną niedobór objętości jest gwałtownie wyrównywany. Działania niepożądane związane z retencją płynów, takie jak obrzęk obwodowy i ból stawów występują bardzo często, ;sztywność mięśniowo-szkieletowa, ból mięśni i parestezja występują często. Te działania niepożądane są zwykle łagodne do umiarkowanych, pojawiają się w ciągu pierwszych miesięcy leczenia i ustępują samoistnie lub po zmniejszeniu dawki preparatu. Częstość powyższych działań niepożądanych zależy od wielkości stosowanej dawki preparatu i wieku pacjenta oraz prawdopodobnie jest odwrotnie proporcjonalna do wieku pacjenta w momencie wystąpienia niedoboru hormonu wzrostu. Produkt Omnitrope spowodował wytwarzanie przeciwciał u około 1% pacjentów.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Działania niepożądane
Zdolność wiązania tych przeciwciał była niska i z ich wytworzeniem nie powiązano żadnych zmian klinicznych, patrz punkt 4.4. b. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Tabela 1 zawiera działania niepożądane przedstawione w oparciu o klasyfikację układów i narządów oraz o częstość występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) dla każdego ze wskazań do stosowania. Tabela 1

CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Częstość
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Niezbyt często: białaczka†1 Częstość nieznana: białaczka†2,3,4,5
Zaburzenia endokrynologiczne Częstość nieznana: niedoczynnośćtarczycy**
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana: cukrzyca typu 2
Zaburzenia układunerwowego Często: parestezja*, łagodne nadciśnienie śródczaszkowe5, zespół cieśni nadgarstka6Częstość nieznana:, łagodne nadciśnienie śródczaszkowe 1,2,3,4,6 Częstość nieznana: ból głowy**
Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej Często: wysypka**, pokrzywka**Niezbyt często: świąd**
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: ból stawów* Często: ból mięśni*, sztywność mięśniowo-szkieletowa*

CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Działania niepożądane

Zaburzenia układurozrodczego i piersi Niezbyt często: ginekomastia**
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często: reakcja w miejscu wstrzyknięcia$, obrzęk obwodowy* Częstość nieznana: obrzęk twarzy*
Badania diagnostyczne Częstość nieznana: zmniejszeniestężenia kortyzolu we krwi‡

CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Działania niepożądane
1 Badania kliniczne z udziałem dzieci z niedoborem hormonu wzrostu (GHD) 2. Badania kliniczne z udziałem dzieci z zespołem Turnera 3. Badania kliniczne z udziałem dzieci z przewlekłą niewydolnością nerek 4. Badania kliniczne z udziałem dzieci, które urodziły się zbyt małe w stosunku do wieku ciążowego (SGA) 5. Badania kliniczne dotyczące zespołu Pradera-Williego (PWS) 6. Badania kliniczne z udziałem osób dorosłych z niedoborem hormonu wzrostu (GHD) *Zwykle te działania niepożądane mają łagodne lub umiarkowane nasilenie, pojawiają się w ciągu pierwszych miesięcy leczenia oraz ustępują samoistnie lub w wyniku zmniejszenia dawki. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest związana ze stosowaną dawką, wiekiem pacjentów i prawdopodobnie jest odwrotnie zależna od wieku pacjentów w momencie wystąpienia niedoboru hormonu wzrostu. **Działanie niepożądane leku zaobserwowane po wprowadzeniu produktu lecznicznego do obrotu.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Działania niepożądane
$ Zgłaszano przemijające reakcje w miejscu wstrzyknięcia u dzieci. ‡ Znaczenie kliniczne jest nieznane. † Zgłaszano u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu leczonych somatropiną, ale częstość występowania wydaje się podobna do częstości stwierdzanej u dzieci bez niedoboru hormonu wzrostu. c. Opis wybranych działań niepożądanych Zmniejszenie stężenia kortyzolu w surowicy Istnieją doniesienia, że somatropina zmniejsza stężenie kortyzolu w surowicy, prawdopodobnie poprzez wpływ na białka transportowe lub poprzez zwiększenie klirensu wątrobowego. Znaczenie kliniczne tych wyników może być ograniczone. Przed rozpoczęciem leczenia należy jednak zoptymalizować leczenie zastępcze kortykosteroidami. Zespół Pradera-Willego Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki nagłych zgonów pacjentów z zespołem Pradera-Willego, u których stosowano somatropinę. Związek przyczynowy nie został jednak ustalony.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Działania niepożądane
Białaczka Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano (rzadko lub bardzo rzadko) przypadki białaczki u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu leczonych somatropiną. Jednak nie ma dowodów wskazujących na zwiększone ryzyko zachorowania na białaczkę bez czynników predysponujących, takich jak radioterapia mózgu lub głowy. Młodzieńcze złuszczenie głowy kości udowej i choroba Legga-Calvégo-Perthesa Zgłaszano przypadki młodzieńczego złuszczenia głowy kości udowej i choroby Legga-Calvégo- Perthesa u dzieci leczonych hormonem wzrostu. Młodzieńcze złuszczenie głowy kości udowej występuje częściej w przypadku zaburzeń endokrynologicznych, natomiast choroba Legga-Calvégo- Perthesa jest częściej obserwowana w przypadku niskiej postury. Nie wiadomo jednak, czy te dwie patologie występują częściej podczas leczenia somatropiną. Należy wziąć pod uwagę ich rozpoznanie u dzieci z dyskomfortem lub bólem w biodrze lub kolanie.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Działania niepożądane
Inne działania niepożądane Inne działania niepożądane można uznać za działania wspólne dla leków z klasy zawierającej somatropinę, takie jak możliwa hiperglikemia spowodowana obniżoną wrażliwością na insulinę, zmniejszenie stężenia wolnej tyroksyny oraz łagodne nadciśnienie śródczaszkowe. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy: Ostre przedawkowanie mogłoby prowadzić początkowo do wystąpienia hipoglikemii, a następnie hiperglikemii. Długotrwałe stosowanie zbyt dużych dawek mogłoby wywołać objawy podobne do stwierdzanych w przypadku nadmiaru ludzkiego hormonu wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: hormony przedniego płata przysadki mózgowej i ich analogi, kod ATC: H01AC01. Omnitrope jest produktem leczniczym biopodobnym. Szczegółowe informacje są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu Mechanizm działania Somatropina jest silnie działającym hormonem, który odgrywa istotną rolę w metabolizmie lipidów, węglowodanów i białek. U dzieci z niewystarczającą ilością endogennego hormonu wzrostu somatropina stymuluje wzrost ciała na długość i zwiększa tempo wzrostu. Zarówno u osób dorosłych, jak i u dzieci somatropina utrzymuje prawidłową budowę ciała, zwiększając retencję azotu i pobudzając wzrost mięśni szkieletowych oraz uruchamiając zasoby tkanki tłuszczowej w organizmie. Szczególnie wrażliwa na działanie somatropiny jest trzewna tkanka tłuszczowa. Oprócz nasilania lipolizy, somatropina zmniejsza wychwyt triglicerydów przez pokłady tkanki tłuszczowej w organizmie.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Somatropina zwiększa stężenie IGF-I oraz białka wiążącego insulinopodobny czynnik wzrostu-3 (Insulin-like Growth Factor Binding Protein 3, IGFBP3) w surowicy. Ponadto wykazano następujące działanie somatropiny: Działanie farmakodynamiczne Metabolizm lipidów Somatropina indukuje ekspresję wątrobowych receptorów dla cholesterolu LDL i wpływa na profil lipidów oraz lipoprotein w surowicy. Podanie somatropiny pacjentom z niedoborem czynnika wzrostu powoduje zwykle zmniejszenie stężenia LDL i apolipoproteiny B w surowicy. Stwierdza się również zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego w surowicy. Metabolizm węglowodanów Somatropina zwiększa wydzielanie insuliny, ale stężenie glukozy we krwi na czczo pozostaje zwykle niezmienione. U dzieci z niedoczynnością przysadki może występować hipoglikemia na czczo. Somatropina powoduje powrót do stanu prawidłowego.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Metabolizm wody i składników mineralnych Niedobór hormonu wzrostu jest związany ze zmniejszeniem objętości osocza i przestrzeni pozakomórkowej. Po leczeniu somatropiną obydwie te objętości szybko się zwiększają. Somatropina powoduje retencję sodu, potasu i fosforu. Metabolizm tkanki kostnej Somatropina pobudza obrót tkanki kostnej. Długotrwałe podawanie somatropiny pacjentom z niedoborem hormonu wzrostu i osteopenią powoduje zwiększenie zawartości składników mineralnych i gęstości kości w obciążonych miejscach. Wydolność fizyczna Po długotrwałym leczeniu somatropiną poprawia się siła mięśni i wydolność fizyczna. Somatropina zwiększa także pojemność minutową serca, choć mechanizm tego działania nie został jeszcze wyjaśniony. Do tego efektu może przyczyniać się zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniach klinicznych prowadzonych z udziałem niskich dzieci i młodzieży, urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego, dawki 0,033 mg/kg masy ciała oraz 0,067 mg/kg masy ciała na dobę stosowano w celach leczniczych do momentu zakończenia procesu wzrastania. U 56 pacjentów leczonych w sposób ciągły, którzy osiągnęli (prawie) ostateczny wzrost, średnia zmiana w porównaniu ze wzrostem w momencie rozpoczęcia leczenia wynosiła +1,90 SDS (0,033 mg/kg masy ciała na dobę) oraz +2,19 SDS (0,067 mg/kg masy ciała na dobę). Dane literaturowe dotyczące nieleczonych dzieci i młodzieży urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego, którzy nie osiągnęli samoistnego przyrostu długości we wczesnym okresie życia, sugerują późniejszy przyrost długości ciała o 0,5 SDS.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Informacje z badań po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dobrowolne międzynarodowe, nieinterwencyjne, bez grupy kontrolnej, longitudinalne, wieloośrodkowe i otwarte badanie PASS kategorii 3, mające na celu rejestrację danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności od 7359 pacjentów pediatrycznych przyjmujących produkt Omnitrope w różnych wskazaniach, zostało przeprowadzone przez firmę Sandoz w latach 2006–2020 w 11 europejskich krajach, w Ameryce Północnej, Kanadzie, Australii i Tajwanie. Głównymi wskazaniami pediatrycznymi były: GHD (57,9%), SGA (26,6%), zespół Turnera (ang. Turner Syndrome, TS) (4,9%), idiopatyczna niskorosłość (ang. Idiopathic Short Stature, ISS) (3,3%), PWS (3,2%) i przewlekła niewydolność nerek (ang. Chronic Renal Insufficiency, CRI). Większość pacjentów nie przyjmowała wcześniej rekombinowanego ludzkiego hormonu wzrostu (rhGH) (86,0%).
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich wskazaniach najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi o podejrzewanym związku przyczynowo-skutkowym z przyjmowaniem przez pacjentów produktu leczniczego Omnitrope były ból głowy (1,6%), ból w miejscu wstrzyknięcia (1,1%), krwiak w miejscu wstrzyknięcia (1,1%) i ból stawów (0,6%); ocenę przeprowadzono u 7359 pacjentów pediatrycznych (zbiór do oceny bezpieczeństwa [ang. Safety Set, SAF]). Większości działań niepożądanych ocenionych jako związane z przyjmowaniem produktu leczniczego Omnitrope spodziewano się na podstawie ChPL i znanych działań dla tego typu klasy cząsteczek (GH). Nasilenie większości zdarzeń niepożądanych było łagodne lub umiarkowane. Wyniki skuteczności, ocenione u 6589 pacjentów pediatrycznych (zbiór do oceny skuteczności [ang. Effectiveness Set, EFF] składał się z 5671 pacjentów nieprzyjmujących wcześniej rhGH, 915 pacjentów wcześniej przyjmujących rhGH oraz 3 pacjentów z brakiem informacji o wcześniejszym leczeniu), pokazują, że zastosowanie produktu leczniczego Omnitrope było skuteczne i skutkowało znacznym uzupełnieniem niedoboru wzrostu, co jest zgodne z wynikami zgłoszonymi w badaniach obserwacyjnych innych zatwierdzonych produktów rhGH: mediana wskaźnika odchylenia standardowego wzrostu (H SDS) skutecznie wzrosła z wartości -2,64 w punkcie początkowym do -1,97 po 1 roku i do -0,98 po 5 latach przyjmowania produktu leczniczego Omnitrope u pacjentów wcześniej nieprzyjmujących rhGH; mediana H SDS wzrosła z wartości -1,49 do -1,21 po 1 roku i do -0,98 po 5 latach przyjmowania produktu leczniczego Omnitrope u pacjentów wcześniej przyjmujących rhGH.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
1628/6589 (24,7%) pacjentów ze zbioru EFF osiągnęło ostateczny wzrost według oceny lekarza (pacjenci wcześniej nieprzyjmujący rhGH: 1289/5671; 22,7%); pacjenci wcześniej przyjmujący rhGH: 338/915; 36,9%). Mediana (zakres) końcowej wartości SDS H u pacjentów wcześniej nieprzyjmujących rhGH wynosi -1,51 (-9,3 do 2,7) oraz -1,43 (-8,7 do 2,1) u pacjentów wcześniej przyjmujących rhGH.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Dostępność biologiczna somatropiny podawanej podskórnie wynosi około 80% zarówno u osób zdrowych, jak i pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu. Po podskórnym podaniu preparatu Omnitrope proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań w dawce 5 mg u zdrowych dorosłych osób wartość C max w osoczu wynosiła 71 ± 24 µg/l (średnia ± SD), a średnia wartości t max wynosiła 4 godziny (zakres od 2 – 8 godzin). Eliminacja Średni końcowy okres półtrwania somatropiny po podaniu dożylnym u dorosłych pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu wynosi około 0,4 godziny. Jednak po podaniu podskórnym preparatu Omnitrope proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań okres półtrwania wynosi 3 godziny. Obserwowana różnica jest spowodowana prawdopodobnie wolnym wchłanianiem preparatu z miejsca wstrzyknięcia podskórnego.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Specjalne grupy pacjentów Całkowita biodostępność somatropiny po podaniu podskórnym wydaje się podobna u mężczyzn i kobiet. Informacje dotyczące farmakokinetyki somatropiny u pacjentów w podeszłym wieku, u dzieci i u młodzieży, u przedstawicieli różnych ras oraz u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby lub serca są niedostępne lub niekompletne.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach nad toksycznością podostrą i tolerancją miejscową preparatu Omnitrope nie obserwowano skutków znaczących klinicznie. W innych badaniach nad somatropiną, dotyczących toksyczności podostrej, tolerancji miejscowej oraz toksycznego wpływu na rozrodczość, nie obserwowano skutków znaczących klinicznie. Wyniki badań in vitro oraz in vivo genotoksyczności somatropin, dotyczące wystąpienia mutacji genowych i aberracji chromosomalnych, były negatywne. W jednym badaniu in vitro , dotyczącym limfocytów pobranych od pacjentów leczonych przez długi czas somatropiną, a także dodatkowo wykazującą działanie radiomimetyczne bleomycyną, zaobserwowano wzmożoną łamliwość chromosomów. Nie jest znane kliniczne znaczenie tego faktu. W innym badaniu nad somatropiną nie obserwowano wzrostu występowania nieprawidłowości chromosomalnych w limfocytach pacjentów poddanych długotrwałemu leczeniu somatropiną.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Proszek: glicyna disodu wodorofosforan siedmiowodny sodu diwodorofosforan dwuwodny Rozpuszczalnik: woda do wstrzykiwań alkohol benzylowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata Okres ważności po odtworzeniu roztworu Po odtworzeniu roztworu i pierwszym użyciu wkład powinien pozostać we wstrzykiwaczu i musi być przechowywany w lodówce (2°C – 8°C) przez maksymalnie 21 dni. Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym penie w celu ochrony przed światłem. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nieotwarta fiolka Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego w użyciu, patrz punkt 6.3.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Proszek w fiolce (szkło typu I) z korkiem (kauczuk butylowy laminowany żywicą fluorowaną), z kapslem (aluminium) i nakładką (typu „flip off” z zielonego polipropylenu) oraz 1 ml rozpuszczalnika we wkładzie (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy laminowany żywicą fluorowaną), z kapslem (lakierowane aluminium) i nakładką (typu „flip-off” z białego polipropylenu). Opakowania po 1 i 5. Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Preparat Omnitrope 5 mg/ml jest dostarczany w fiolce zawierającej substancję czynną w postaci proszku i z pojemnikiem wypełnionym rozpuszczalnikiem. Powinien zostać odtworzony za pomocą zestawu do rozpuszczania zgodnie z zaleceniami w materiałach informacyjnych dołączonych do zestawu do rozpuszczania. Omnitrope 5 mg/ml jest przeznaczony do wielokrotnego użytku.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Dane farmaceutyczne
Powinien być podawany jedynie za pomocą przyrządu do wstrzyknięć Omnitrope Pen L, opracowanego specjalnie do stosowania z odtworzonym roztworem do wstrzykiwań Omnitrope 5 mg/ml. Musi być podawany za pomocą jałowych, jednorazowych igieł do wstrzykiwacza. Pacjenci i ich opiekunowie powinni być odpowiednio przeszkoleni i poinstruowani przez lekarza lub innej wykwalifikowanej osoby należącej do fachowego personelu medycznego odnośnie prawidłowego używania fiolek Omnitrope, pojemników z rozpuszczalnikiem, zestawu do rozpuszczania i wstrzykiwacza. Poniżej podano ogólne zasady odtwarzania i podawania preparatu. Przy sporządzaniu roztworu do wstrzykiwań z proszku Omnitrope 5 mg/ml, ładowaniu pojemnika, zakładaniu igły iniekcyjnej i podaniu preparatu należy przestrzegać instrukcji producenta, załączonych do każdego zestawu do rozpuszczania i wstrzykiwacza. 1. Należy umyć ręce. 2. Zdjąć plastikową nakładkę ochronną z fiolki.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Dane farmaceutyczne
Wierzch fiolki i pojemnika należy przetrzeć roztworem antyseptycznym w celu uniknięcia zakażenia zawartości. 3. W celu przeniesienia rozpuszczalnika z pojemnika do fiolki należy użyć zestawu do rozpuszczania. 4. Delikatnie obrócić fiolkę kilka razy, aż do całkowitego rozpuszczenia zawartości. Nie wstrząsać; może to spowodować denaturację substancji czynnej. 5. Jeśli roztwór jest mętny lub zawiera nierozpuszczalne cząstki, nie należy go stosować. Po rozcieńczeniu zawartość musi być przezroczysta i bezbarwna. 6. Roztwór należy przenieść z powrotem do pojemnika przy użyciu zestawu do rozpuszczania. 7. Złożyć pen zgodnie z instrukcją. 8. W razie potrzeby usunąć pęcherzyki powietrza. 9. Miejsce wstrzyknięcia oczyścić wacikiem nasączonym alkoholem. 10. Podać odpowiednią dawkę, wstrzykując podskórnie za pomocą jałowej igły do wstrzykiwacza. Zdjąć igłę ze wstrzykiwacza i wyrzucić zgodnie z lokalnymi wymogami.
CHPL leku Omnitrope, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 5 mg (15 j.m.)/ml
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań we wkładzie Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań we wkładzie 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań Każdy ml roztworu zawiera 3,3 mg somatropiny* (co odpowiada 10 j.m.). Jeden wkład zawiera 1,5 ml, co odpowiada 5 mg somatropiny* (15 j.m.). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Lek zawiera 9 mg alkoholu benzylowego w każdym ml. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań Każdy ml roztworu zawiera 6,7 mg somatropiny* (co odpowiada 20 j.m.). Jeden wkład zawiera 1,5 ml, co odpowiada 10 mg somatropiny* (30 j.m.). *wytwarzanej w komórkach Escherichia coli metodą rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Roztwór jest klarowny i bezbarwny.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Niemowlęta, dzieci i młodzież – Zaburzenia wzrostu wynikające z niedostatecznego wydzielania hormonu wzrostu (niedobór hormonu wzrostu – ang. growth hormone deficiency, GHD). – Zaburzenia wzrostu związane z zespołem Turnera. – Zaburzenia wzrostu związane z przewlekłą niewydolnością nerek. – Zaburzenia wzrostu (wynik odchylenia standardowego (–ang. standard deviation score, SDS) aktualnego wzrostu < -2,5 i SDS skorygowany względem wzrostu rodziców < -1) u niskich dzieci i młodzieży za małych w momencie narodzin w stosunku do wieku ciążowego (ang. small for gestational age, SGA), z masą i (lub) długością ciała urodzeniową < -2 odchylenia standardowe (–ang. standard deviation, SD), które nie uzupełniły niedoboru wzrostu przez okres 4 lat życia lub dłuższy tempa wzrostu (ang. height velocity, HV) podczas ostatniego roku SDS < 0). – Zespół Pradera-Willego (ang. Prader-Willi syndrome, PWS), w celu poprawy wzrostu i budowy ciała.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Wskazania do stosowania
Rozpoznanie zespołu PWS powinno zostać potwierdzone odpowiednimi badaniami genetycznymi. Dorośli – Terapia zastępcza u dorosłych ze znacznym niedoborem hormonu wzrostu. – Początek choroby w wieku dorosłym: Pacjenci, u których występuje ciężki niedobór hormonu wzrostu związany z niedoborami wielu hormonów w następstwie rozpoznanej patologii podwzgórzowej lub przysadkowej i u których występuje niedobór przynajmniej jednego hormonu przysadkowego niebędącego prolaktyną. U takich pacjentów należy przeprowadzić odpowiedni test dynamiczny w celu potwierdzenia lub wykluczenia niedoboru hormonu wzrostu. – Początek choroby w dzieciństwie: Pacjenci, u których występował niedobór hormonu wzrostu w dzieciństwie w następstwie przyczyn wrodzonych, genetycznych, nabytych lub idiopatycznych. U pacjentów, u których występował niedobór hormonu wzrostu w dzieciństwie, należy przeprowadzić ponowną ocenę zdolności wydzielania hormonu wzrostu po ukończeniu procesu wzrastania.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Wskazania do stosowania
U pacjentów z dużym prawdopodobieństwem trwałego niedoboru hormonu wzrostu, tzn. przyczyną wrodzoną lub niedoborem hormonu wzrostu wtórnym po chorobie przysadkowej/podwzgórzowej lub po urazie, stężenie insulinopodobnego czynnika wzrostu I (ang. insulin-like growth factor-I , IGF-I) wynoszące SDS < -2 bez leczenia hormonem wzrostu przez co najmniej 4 tygodnie należy uważać za wystarczający dowód na głęboki niedobór hormonu wzrostu. Wszyscy inni pacjenci wymagają przeprowadzenia testu IGF-I i jednego testu stymulacji hormonu wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Diagnostyka i leczenie somatropiną powinno być rozpoczynane i monitorowane przez lekarzy z odpowiednimi kwalifikacjami i doświadczeniem w diagnostyce i leczeniu pacjentów z zaburzeniami wzrostu. Dawkowanie Dzieci i młodzież Dawkowanie i sposób podawania należy dostosowywać indywidualnie. Zaburzenia wzrostu wynikające z niedostatecznego wydzielania hormonu wzrostu u dzieci i młodzieży Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,025 – 0,035 mg/kg masy ciała na dobę lub 0,7 – 1,0 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę. Stosowano nawet większe dawki. Jeśli niedobór hormonu wzrostu, który wystąpił w dzieciństwie, utrzymuje się w okresie dojrzewania, leczenie należy kontynuować w celu osiągnięcia pełnego rozwoju somatycznego (np. skład ciała, masa kostna). W celach obserwacyjnych uzyskanie prawidłowej maksymalnej masy kostnej zdefiniowanej jako punktacja T > -1 (tzn.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Dawkowanie
standaryzowanej do średniej maksymalnej masy kostnej osoby dorosłej mierzonej absorpcjometrią podwójnej energii promieniowania rentgenowskiego z uwzględnieniem płci i pochodzenia etnicznego) jest jednym z celów terapeutycznych podczas okresu przejściowego. Wytyczne dotyczące dawkowania, patrz niżej punkt dotyczący osób dorosłych. Zespół Pradera-Willego (PWS), w celu poprawy wzrostu i budowy ciała u dzieci i młodzieży Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,035 mg/kg masy ciała na dobę lub 1,0 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę. Nie należy przekraczać dobowej dawki 2,7 mg. Leczenia nie należy prowadzić u dzieci i młodzieży, u których tempo wzrostu jest mniejsze niż 1 cm na rok i u których w niedługim czasie ma dojść do skostnienia przynasad kości. Zaburzenia wzrostu wynikające z zespołu Turnera Zaleca się dawkę 0,045 – 0,050 mg/kg masy ciała na dobę lub 1,4 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Dawkowanie
Zaburzenia wzrostu związane z przewlekłą niewydolnością nerek Zaleca się dawkę 0,045 – 0,050 mg/kg masy ciała na dobę (1,4 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę). Może być konieczne zastosowanie większych dawek, jeśli tempo wzrostu jest zbyt wolne. Po sześciu miesiącach leczenia może być konieczna korekta dawki (patrz punkt 4.4). Zaburzenia wzrostu u niskich dzieci i młodzieży, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,035 mg/kg masy ciała na dobę (1 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę) do osiągnięcia ostatecznego wzrostu (patrz punkt 5.1). Leczenie należy przerwać po roku, jeśli SDS dla tempa wzrostu wynosi poniżej +1. Leczenie należy przerwać, jeśli tempo wzrostu wynosi < 2 cm/rok i, jeśli wymaga to potwierdzenia, wiek kostny wynosi > 14 lat (dziewczęta) lub > 16 lat (chłopcy), co odpowiada skostnieniu nasadowych płytek wzrostu. Dawki zalecane u dzieci i młodzieży

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Dawkowanie

Wskazanie mg/kg masy ciała na dobę mg/m2 powierzchniciała na dobę
Niedobór hormonu wzrostu 0,025 – 0,035 0,7 – 1,0
Zespół Pradera-Willego 0,035 1,0
Zespół Turnera 0,045 – 0,050 1,4
Przewlekła niewydolność nerek 0,045 – 0,050 1,4
Dzieci i młodzież, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego (SGA) 0,035 1,0

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Dawkowanie
Niedobór hormonu wzrostu u pacjentów dorosłych U pacjentów, którzy kontynuują terapię hormonem wzrostu po niedoborze hormonu wzrostu, który wystąpił w dzieciństwie, zalecana dawka w celu ponownego rozpoczęcia leczenia to 0,2 – 0,5 mg na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać lub zmniejszać zgodnie z indywidualnymi wymaganiami pacjenta ustalonymi na podstawie stężenia IGF-I. U pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu, który wystąpił w wieku dorosłym, leczenie należy rozpocząć od małej dawki 0,15 – 0,3 mg na dobę. Dawka powinna być stopniowo zwiększana w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta, co określa stężenie IGF-I. W obu przypadkach celem leczenia jest osiągnięcie stężenia insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-I) w zakresie 2 SDS od średniej skorygowanej względem wieku. Pacjentom z prawidłowym stężeniem IGF-I na początku leczenia należy podawać hormon wzrostu do osiągnięcia poziomu IGF-I w górnym zakresie wartości prawidłowych, nieprzekraczającego 2 SDS.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Dawkowanie
Odpowiedź kliniczna i działania niepożądane mogą być także wskazówką w ustalaniu dawki. Wiadomo, że u niektórych pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu stężenie IGF-I nie wraca do normy mimo dobrej odpowiedzi klinicznej i tym samym nie wymagają oni zwiększania dawki. Dawka podtrzymująca rzadko przekracza 1,0 mg na dobę. U kobiet mogą być wymagane większe dawki niż u mężczyzn, a mężczyźni wykazują z czasem zwiększoną wrażliwość na IGF-I. Oznacza to, że u kobiet, szczególnie tych, które otrzymują doustną estrogenową hormonalną terapię zastępczą, istnieje niebezpieczeństwo nieosiągania wymaganej dawki, podczas gdy u mężczyzn istnieje niebezpieczeństwo przekraczania wymaganej dawki. Dlatego co 6 miesięcy należy sprawdzać, czy dawka hormonu wzrostu jest odpowiednia. Ponieważ wraz z wiekiem zmniejsza się prawidłowe fizjologiczne wytwarzanie hormonu wzrostu, może być konieczne zmniejszenie dawki.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Dawkowanie
Specjalne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku U pacjentów w wieku powyżej 60 lat leczenie należy rozpocząć dawką 0,1 – 0,2 mg na dobę i powoli zwiększać ją zgodnie z indywidualnymi wymaganiami pacjenta. Należy stosować minimalną dawkę skuteczną. Dawka podtrzymująca u tych pacjentów bardzo rzadko przekracza 0,5 mg na dobę. Sposób podawania Wstrzyknięcie należy wykonywać podskórnie, zmieniając miejsce podania w celu uniknięcia zaników tkanki tłuszczowej (lipoatrofii). Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nie wolno stosować somatropiny, jeśli istnieją dowody na aktywność nowotworu. Przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu należy zakończyć leczenie przeciwnowotworowe, nowotwory wewnątrzczaszkowe muszą być nieaktywne. Leczenie należy przerwać w przypadku dowodu na rozrost nowotworu. Somatropiny nie wolno stosować do wspomagania wzrostu u dzieci ze skostniałymi przynasadami kości. Nie wolno leczyć somatropiną pacjentów z ostrymi stanami krytycznymi, u których wystąpiły powikłania po operacjach na otwartym sercu, operacjach brzusznych, urazach wielonarządowych, ostrej niewydolności oddechowej lub podobnych stanach (odnośnie pacjentów poddawanych leczeniu zastępczemu, patrz punkt 4.4).
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki dobowej (patrz punkt 4.2). Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Niedoczynność kory nadnerczy Zastosowanie terapii somatropiną może wpłynąć na hamowanie aktywności dehydrogenazy 11 β- hydroksysteroidowej typu 1 (11βHSD1) i zmniejszyć stężenie kortyzolu w osoczu. U pacjentów poddanych terapii somatropiną z wcześniej niezdiagnozowaną centralną (wtórną) niedoczynnością kory nadnerczy może dojść do ujawnienia niedoczynności wymagającej zastosowania zastępczej terapii glikokortykosteroidami. Ponadto, u pacjentów z wcześniej zdiagnozowaną niedoczynnością kory nadnerczy leczonych glikokortykosteroidami może być konieczne zwiększenie dawki podtrzymującej lub stosowanej w sytuacjach stresowych po rozpoczęciu terapii somatropiną (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Jednoczesne stosowanie doustnej terapii estrogenowej Jeśli kobieta stosująca somatropinę rozpoczyna doustną terapię estrogenową, może być konieczne zwiększenie dawki somatropiny w celu podtrzymania poziomu stężenia IGF-1 w surowicy w zakresie prawidłowym dla wieku. I odwrotnie, jeśli kobieta przyjmująca somatropinę przerywa stosowanie doustnej terapii estrogenowej, może być konieczne zmniejszenie dawki somatropiny w celu uniknięcia zbyt dużego stężenia hormonu wzrostu i (lub) działań niepożądanych (patrz punkt 4.5). Wrażliwość na insulinę Somatropina może zmniejszać wrażliwość na insulinę. U pacjentów z cukrzycą może być konieczne dostosowanie dawki insuliny po rozpoczęciu leczenia somatropiną. Pacjentów z cukrzycą, nietolerancją glukozy lub dodatkowymi czynnikami ryzyka cukrzycy należy dokładnie obserwować podczas leczenia somatropiną.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Czynność tarczycy Hormon wzrostu zwiększa pozatarczycową konwersję T4 do T3, co może powodować zmniejszenie stężenia T4 i zwiększenie stężenia T3 w surowicy. Podczas gdy obwodowe stężenia hormonów tarczycy utrzymywały się zasadniczo w zakresie wartości referencyjnych dla osób zdrowych, niedoczynność tarczycy może teoretycznie rozwinąć się u osób z subkliniczną niedoczynnością tarczycy. Wskutek tego u wszystkich pacjentów należy obserwować czynność tarczycy. U pacjentów z niedoczynnością przysadki otrzymujących standardową terapię substytucyjną konieczna jest dokładna obserwacja potencjalnego wpływu leczenia hormonem wzrostu na czynność tarczycy. Nowotwory W przypadku wtórnego niedoboru hormonu wzrostu w przebiegu leczenia chorób nowotworowych zalecane jest zwracanie uwagi na objawy nawrotu nowotworu. U pacjentów, którzy w dzieciństwie przeżyli chorobę nowotworową, zgłaszano zwiększone ryzyko wystąpienia drugiego nowotworu wśród tych leczonych somatropiną po pierwszym nowotworze.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Nowotwory śródczaszkowe, w szczególności oponiaki, były najczęściej występującymi postaciami takiego drugiego nowotworu wśród pacjentów leczonych z zastosowaniem radioterapii głowy w ramach leczenia pierwszego nowotworu. Złuszczanie nasad kości udowych U pacjentów z zaburzeniami endokrynologicznymi przebiegającymi z niedoborem hormonu wzrostu, złuszczanie nasad kości udowych występuje częściej niż w populacji ogólnej. Pacjenci, którzy kuleją w trakcie leczenia somatropiną, powinni być zbadani klinicznie. Łagodne nadciśnienie śródczaszkowe W przypadku ciężkiego lub nawracającego bólu głowy, zaburzeń widzenia, nudności i (lub) wymiotów zalecane jest wykonanie badania dna oka w celu wykrycia obrzęku tarczy nerwu wzrokowego. W przypadku potwierdzenia obrzęku tarczy nerwu wzrokowego należy wziąć pod uwagę rozpoznanie łagodnego nadciśnienia śródczaszkowego i w razie potrzeby przerwać leczenie hormonem wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Obecnie nie ma wystarczających danych, aby przedstawić konkretne zalecenia dotyczące kontynuacji leczenia hormonem wzrostu u pacjentów z przebytym nadciśnieniem śródczaszkowym. W przypadku wznowienia leczenia hormonem wzrostu należy obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy nadciśnienia śródczaszkowego. Białaczka U małej liczby pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu, spośród których niektórzy byli leczeni somatropiną, zgłaszano występowanie białaczki. Nie istnieją jednak dowody na częstsze występowanie białaczki u osób bez czynników predysponujących otrzymujących hormon wzrostu. Przeciwciała U małego odsetka pacjentów mogą wytworzyć się przeciwciała przeciwko produktowi Omnitrope. Produkt Omnitrope spowodował wytwarzanie przeciwciał u około 1% pacjentów. Zdolność wiązania tych przeciwciał jest niska i nie ma wpływu na szybkość wzrastania.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
U wszystkich pacjentów z niewyjaśnionym w inny sposób brakiem odpowiedzi na leczenie należy wykonać oznaczenie przeciwciał przeciwko somatropinie. Zapalenie trzustki Chociaż zapalenie trzustki występuje rzadko, należy je wziąć pod uwagę u pacjentów leczonych somatropiną, u których wystąpi ból brzucha, zwłaszcza u dzieci. Skolioza Wiadomo, że boczne skrzywienie kręgosłupa (skolioza) występuje częściej w niektórych grupach pacjentów leczonych z zastosowaniem somatropiny. Ponadto szybki wzrost może spowodować progresję skoliozy u każdego dziecka. Nie wykazano, aby somatropina zwiększała częstość występowania albo nasilenie skoliozy. Podczas leczenia należy obserwować pacjentów w celu wykrycia objawów skoliozy. Ostre stany krytyczne Wpływ somatropiny na proces zdrowienia był oceniany w dwóch badaniach kontrolowanych placebo z udziałem 522 dorosłych pacjentów w stanie krytycznym, u których wystąpiły powikłania po operacjach na otwartym sercu, operacjach brzusznych, urazach wielonarządowych lub ostrej niewydolności oddechowej.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Śmiertelność w grupie pacjentów leczonych somatropiną w dawce 5,3 lub 8 mg na dobę była większa niż w grupie pacjentów otrzymujących placebo: odpowiednio 42% i 19%. W oparciu o powyższe dane tacy pacjenci nie powinni być leczeni somatropiną. Ponieważ nie są dostępne żadne informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania leczenia substytucyjnego hormonem wzrostu u pacjentów w ostrym stanie krytycznym, w takiej sytuacji korzyści z kontynuowania leczenia należy odnieść do związanego z nim potencjalnego ryzyka. W przypadku wszystkich pacjentów, u których wystąpią inne lub podobne ostre stany krytyczne, możliwe korzyści z leczenia somatropiną należy odnieść do potencjalnego ryzyka związanego z takim leczeniem. Pacjenci w podeszłym wieku Doświadczenie u pacjentów w wieku powyżej 80 lat jest ograniczone. Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej wrażliwi na działanie produktu Omnitrope i z tego powodu mogą być bardziej podatni na występowanie działań niepożądanych.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Zespół Pradera-Willego U pacjentów z zespołem Pradera-Willego leczenie powinno być zawsze połączone z ograniczeniem kalorii w diecie. Istnieją doniesienia na temat przypadków zgonów związanych ze stosowaniem hormonu wzrostu u dzieci i młodzieży z zespołem PWS, u których występował jeden lub więcej z następujących czynników ryzyka: ciężka otyłość (pacjenci ze wskaźnikiem masa ciała/wzrost przekraczającym 200%), zaburzenia czynności układu oddechowego w wywiadzie lub bezdech we śnie lub zakażenie układu oddechowego niezidentyfikowanym drobnoustrojem. Zagrożenie u pacjentów z zespołem Pradera-Willego oraz jednym lub więcej z wymienionych czynników ryzyka może być większe. Przed rozpoczęciem leczenia somatropiną pacjenci z zespołem PWS powinni zostać przebadani w celu wykrycia niedrożności górnych dróg oddechowych, bezdechu we śnie lub zakażenia układu oddechowego.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku zaobserwowania patologicznych wyników podczas oceny niedrożności górnych dróg oddechowych dziecko należy skierować do specjalisty otolaryngologa w celu leczenia i opanowania zaburzenia oddechowego przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu. Bezdech we śnie należy zbadać przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu uznaną metodą, taką jak polisomnografia lub oksymetria nocna, i monitorować w przypadku podejrzenia bezdechu we śnie. Jeśli w trakcie leczenia somatropiną u pacjentów wystąpią objawy obstrukcji dróg oddechowych (w tym pojawienie się lub nasilenie chrapania), należy przerwać leczenie i przeprowadzić nowe badanie laryngologiczne. Wszystkich pacjentów z zespołem PWS należy zbadać, czy nie występuje u nich bezdech we śnie i monitorować w przypadku podejrzenia bezdechu we śnie. Pacjentów należy monitorować w celu wykrycia objawów zakażenia układu oddechowego, które należy rozpoznawać i intensywnie leczyć najwcześniej jak to możliwe.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
U wszystkich pacjentów z zespołem PWS należy skutecznie kontrolować masę ciała przed i w trakcie leczenia hormonem wzrostu. Doświadczenie dotyczące przedłużonego leczenia osób dorosłych oraz pacjentów z zespołem Pradera- Willego jest ograniczone. Zbyt niska masa urodzeniowa w stosunku do wieku ciążowego W przypadku niskich dzieci i młodzieży, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego, przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć inne przyczyny medyczne lub leki, które mogłyby być przyczyną zaburzeń wzrostu. U dzieci i młodzieży urodzonych ze zbyt niską masą urodzeniową w stosunku do wieku ciążowego zaleca się oznaczenie stężenia insuliny i glukozy we krwi na czczo przed rozpoczęciem leczenia, a następnie co rok. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem cukrzycy (np. z cukrzycą w wywiadzie rodzinnym, otyłością, nasiloną insulinoopornością, rogowaceniem ciemnym) należy wykonać test doustnego obciążenia glukozą (oral glucose tolerance testing, OGTT).
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku wystąpienia jawnej cukrzycy nie należy podawać hormonu wzrostu. U dzieci i młodzieży urodzonych ze zbyt niską masą urodzeniową w stosunku do wieku ciążowego zaleca się oznaczenie stężenia IGF-I przed rozpoczęciem leczenia, a następnie dwa razy w roku. Jeżeli wyniki powtarzanych oznaczeń stężenia IGF-I odbiegają o dwa odchylenia standardowe (+2 SD) od wartości referencyjnych dla danego wieku i fazy dojrzewania, można wziąć pod uwagę stosunek IGF-I / IGFBP-3 w celu rozważenia modyfikacji dawki. Doświadczenie w rozpoczynaniu leczenia pacjentów urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego bezpośrednio przed okresem pokwitania jest ograniczone. Dlatego też nie zaleca się rozpoczynania leczenia w okresie bezpośrednio poprzedzającym okres pokwitania. Doświadczenie dotyczące pacjentów z zespołem Silvera-Russella jest ograniczone.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Przyrost wzrostu uzyskany dzięki leczeniu hormonem wzrostu niskich dzieci i młodzieży urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego może zostać częściowo utracony, jeżeli leczenie zostanie przerwane przed ukończeniem procesu wzrastania. Przewlekła niewydolność nerek W przypadku przewlekłej niewydolności nerek przed rozpoczęciem leczenia czynność nerek powinna wynosić niecałe 50% normy. Przed rozpoczęciem leczenia należy przez rok monitorować tempo wzrostu w celu potwierdzenia zaburzeń wzrastania. W tym okresie należy wdrożyć zachowawcze leczenie niewydolności nerek (obejmujące wyrównanie kwasicy, nadczynności przytarczyc i kontrolę stanu odżywienia) i kontynuować je podczas leczenia. Leczenie należy przerwać w przypadku przeszczepienia nerki. Obecnie nie są dostępne żadne dane dotyczące ostatecznego wzrostu osiąganego przez pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, leczonych produktem Omnitrope.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań zawiera alkohol benzylowy: Lek zawiera 9 mg alkoholu benzylowego w każdym ml. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Dożylne podawanie alkoholu benzylowego noworodkom wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych i śmierci (tzw. „gasping syndrome”). Minimalna ilość alkoholu benzylowego, przy której mogą wystąpić objawy toksyczności jest nieznana. Należy poinformować rodziców albo opiekuna prawnego, że bez zgody lekarza albo farmaceuty nie należy stosować tego produktu leczniczego u małych dzieci (w wieku poniżej trzech lat) przez okres dłuższy niż tydzień. Należy poinformować pacjentki będące w ciąży albo karmiące piersią, że duże ilości alkoholu benzylowego mogą gromadzić się w organizmie i powodować działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną). Należy poinformować pacjentów z chorobami wątroby albo nerek, że duże ilości alkoholu benzylowego mogą gromadzić się w organizmie i powodować działania niepożądane (tzw.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
kwasicę metaboliczną). Zawartość sodu Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesna terapia glikokortykosteroidami hamuje efekt stymulujący wzrost powodowany przez Omnitrope. U pacjentów z niedoborem ACTH należy starannie dobrać dawkę glikokortykosteroidów w terapii zastępczej, aby uniknąć jakiegokolwiek wpływu hamującego wzrost. Hormon wzrostu zmniejsza przemianę kortyzonu w kortyzol i może ujawnić wcześniej niezdiagnozowaną centralną niedoczynność kory nadnerczy lub sprawić, że małe dawki zastępcze glikokortykosteroidów będą nieskuteczne (patrz punkt 4.4). U kobiet przyjmujących zastępczą doustną terapię estrogenową może być niezbędne zastosowanie większej dawki hormonu wzrostu w celu osiągnięcia zamierzonego skutku terapii (patrz punkt 4.4). Dane pochodzące z badania interakcji prowadzonego z udziałem osób dorosłych z niedoborem hormonu wzrostu sugerują, że podawanie somatropiny może zwiększać klirens związków, o których wiadomo, że są metabolizowane przez izoenzymy cytochromu P450.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Interakcje
Zwiększać się może zwłaszcza klirens związków metabolizowanych przez cytochrom P450 3A4 (np. steroidów płciowych, kortykosteroidów, leków przeciwdrgawkowych i cyklosporyny), co powoduje zmniejszenie stężenia tych związków w osoczu. Nie jest znane kliniczne znaczenie tego faktu. Informacje dotyczące cukrzycy i chorób tarczycy, patrz punkt 4.4. Informacje dotyczące doustnej estrogenowej terapii zastępczej, patrz punkt 4.2.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania somatropiny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję są niewystarczające (patrz punkt 5.3). Somatropina nie jest zalecana do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej metody antykoncepcji. Karmienie piersią Nie przeprowadzono badań klinicznych z zastosowaniem produktów leczniczych zawierających somatropinę u kobiet karmiących piersią. Nie wiadomo, czy somatropina przenika do mleka ludzkiego, ale jest mało prawdopodobne, aby z przewodu pokarmowego dziecka białko zostało wchłonięte w nienaruszonej postaci. Z tego powodu należy zachować ostrożność przy stosowaniu preparatu Omnitrope u kobiet karmiących piersią. Płodność Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu Omnitrope na płodność.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Omnitrope nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane a. Podsumowanie profilu bezpieczeństwa U pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu występuje zmniejszenie objętości przestrzeni pozakomórkowej. Po rozpoczęciu leczenia somatropiną niedobór objętości jest gwałtownie wyrównywany. Działania niepożądane związane z retencją płynów, takie jak obrzęk obwodowy i ból stawów występują bardzo często, ; sztywność mięśniowo-szkieletowa, ból mięśni i parestezja występują często. Te działania niepożądane są zwykle łagodne do umiarkowanych, pojawiają się w ciągu pierwszych miesięcy leczenia i ustępują samoistnie lub po zmniejszeniu dawki preparatu. Częstość powyższych działań niepożądanych zależy od wielkości stosowanej dawki preparatu i wieku pacjenta oraz prawdopodobnie jest odwrotnie proporcjonalna do wieku pacjenta w momencie wystąpienia niedoboru hormonu wzrostu. Produkt Omnitrope spowodował wytwarzanie przeciwciał u około 1% pacjentów.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
Zdolność wiązania tych przeciwciał była niska i z ich wytworzeniem nie powiązano żadnych zmian klinicznych, patrz punkt 4.4. b. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Tabela 1 zawiera działania niepożądane przedstawione w oparciu o klasyfikację układów i narządów oraz o częstość występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) dla każdego ze wskazań do stosowania. Tabela 1

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Częstość
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Niezbyt często: białaczka†1 Częstość nieznana: białaczka†2,3,4,5
Zaburzenia endokrynologiczne Częstość nieznana: niedoczynnośćtarczycy**
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana: cukrzyca typu 2
Zaburzenia układunerwowego Często: parestezja*, łagodne nadciśnienie śródczaszkowe5, zespół cieśni nadgarstka6Częstość nieznana: łagodne nadciśnienie śródczaszkowe 1,2,3,4,6

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Działania niepożądane

Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej Często: wysypka**, pokrzywka**Niezbyt często: świąd**
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: ból stawów* Często: ból mięśni*, sztywność mięśniowo-szkieletowa*
Zaburzenia układurozrodczego i piersi Niezbyt często: ginekomastia**
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często: reakcja w miejscu wstrzyknięcia$, obrzęk obwodowy* Częstość nieznana: obrzęk twarzy*
Badania diagnostyczne Częstość nieznana: zmniejszeniestężenia kortyzolu we krwi‡

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
1 Badania kliniczne z udziałem dzieci z niedoborem hormonu wzrostu (GHD) 2. Badania kliniczne z udziałem dzieci z zespołem Turnera 3. Badania kliniczne z udziałem dzieci z przewlekłą niewydolnością nerek 4. Badania kliniczne z udziałem dzieci, które urodziły się zbyt małe w stosunku do wieku ciążowego (SGA) 5. Badania kliniczne dotyczące zespołu Pradera-Williego (PWS) 6. Badania kliniczne z udziałem osób dorosłych z niedoborem hormonu wzrostu (GHD) *Zwykle te działania niepożądane mają łagodne lub umiarkowane nasilenie, pojawiają się w ciągu pierwszych miesięcy leczenia oraz ustępują samoistnie lub w wyniku zmniejszenia dawki. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest związana ze stosowaną dawką, wiekiem pacjentów i prawdopodobnie jest odwrotnie zależna od wieku pacjentów w momencie wystąpienia niedoboru hormonu wzrostu. **Działanie niepożądane leku zaobserwowane po wprowadzeniu produktu lecznicznego do obrotu.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
$ Zgłaszano przemijające reakcje w miejscu wstrzyknięcia u dzieci. ‡ Znaczenie kliniczne jest nieznane. † Zgłaszano u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu leczonych somatropiną, ale częstość występowania wydaje się podobna do częstości stwierdzanej u dzieci bez niedoboru hormonu wzrostu. c. Opis wybranych działań niepożądanych Zmniejszenie stężenia kortyzolu w surowicy Istnieją doniesienia, że somatropina zmniejsza stężenie kortyzolu w surowicy, prawdopodobnie poprzez wpływ na białka transportowe lub poprzez zwiększenie klirensu wątrobowego. Znaczenie kliniczne tych wyników może być ograniczone. Przed rozpoczęciem leczenia należy jednak zoptymalizować leczenie zastępcze kortykosteroidami. Zespół Pradera-Willego Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki nagłych zgonów pacjentów z zespołem Pradera-Willego, u których stosowano somatropinę. Związek przyczynowy nie został jednak ustalony.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
Białaczka Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano (rzadko lub bardzo rzadko) przypadki białaczki u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu leczonych somatropiną. Jednak nie ma dowodów wskazujących na zwiększone ryzyko zachorowania na białaczkę bez czynników predysponujących, takich jak radioterapia mózgu lub głowy. Młodzieńcze złuszczenie głowy kości udowej i choroba Legga-Calvégo-Perthesa Zgłaszano przypadki młodzieńczego złuszczenia głowy kości udowej i choroby Legga-Calvégo- Perthesa u dzieci leczonych hormonem wzrostu. Młodzieńcze złuszczenie głowy kości udowej występuje częściej w przypadku zaburzeń endokrynologicznych, natomiast choroba Legga-Calvégo- Perthesa jest częściej obserwowana w przypadku niskiej postury. Nie wiadomo jednak, czy te dwie patologie występują częściej podczas leczenia somatropiną. Należy wziąć pod uwagę ich rozpoznanie u dzieci z dyskomfortem lub bólem w biodrze lub kolanie.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
Inne działania niepożądane Inne działania niepożądane można uznać za działania wspólne dla leków z klasy zawierającej somatropinę, takie jak możliwa hiperglikemia spowodowana obniżoną wrażliwością na insulinę, zmniejszenie stężenia wolnej tyroksyny oraz łagodne nadciśnienie śródczaszkowe. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy: Ostre przedawkowanie mogłoby prowadzić początkowo do wystąpienia hipoglikemii, a następnie hiperglikemii. Długotrwałe stosowanie zbyt dużych dawek mogłoby wywołać objawy podobne do stwierdzanych w przypadku nadmiaru ludzkiego hormonu wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: hormony przedniego płata przysadki mózgowej i ich analogi, kod ATC: H01AC01. Omnitrope jest produktem leczniczym biopodobnym. Szczegółowe informacje są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu Mechanizm działania Somatropina jest silnie działającym hormonem, który odgrywa istotną rolę w metabolizmie lipidów, węglowodanów i białek. U dzieci z niewystarczającą ilością endogennego hormonu wzrostu somatropina stymuluje wzrost ciała na długość i zwiększa tempo wzrostu. Zarówno u osób dorosłych, jak i u dzieci somatropina utrzymuje prawidłową budowę ciała, zwiększając retencję azotu i pobudzając wzrost mięśni szkieletowych oraz uruchamiając zasoby tkanki tłuszczowej w organizmie. Szczególnie wrażliwa na działanie somatropiny jest trzewna tkanka tłuszczowa. Oprócz nasilania lipolizy, somatropina zmniejsza wychwyt triglicerydów przez pokłady tkanki tłuszczowej w organizmie.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Somatropina zwiększa stężenie IGF-I oraz białka wiążącego insulinopodobny czynnik wzrostu-3 (Insulin-like Growth Factor Binding Protein 3, IGFBP3) w surowicy. Ponadto wykazano następujące działanie somatropiny: Działanie farmakodynamiczne Metabolizm lipidów Somatropina indukuje ekspresję wątrobowych receptorów dla cholesterolu LDL i wpływa na profil lipidów oraz lipoprotein w surowicy. Podanie somatropiny pacjentom z niedoborem czynnika wzrostu powoduje zwykle zmniejszenie stężenia LDL i apolipoproteiny B w surowicy. Stwierdza się również zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego w surowicy. Metabolizm węglowodanów Somatropina zwiększa wydzielanie insuliny, ale stężenie glukozy we krwi na czczo pozostaje zwykle niezmienione. U dzieci z niedoczynnością przysadki może występować hipoglikemia na czczo. Somatropina powoduje powrót do stanu prawidłowego.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Metabolizm wody i składników mineralnych Niedobór hormonu wzrostu jest związany ze zmniejszeniem objętości osocza i przestrzeni pozakomórkowej. Po leczeniu somatropiną obydwie te objętości szybko się zwiększają. Somatropina powoduje retencję sodu, potasu i fosforu. Metabolizm tkanki kostnej Somatropina pobudza obrót tkanki kostnej. Długotrwałe podawanie somatropiny pacjentom z niedoborem hormonu wzrostu i osteopenią powoduje zwiększenie zawartości składników mineralnych i gęstości kości w obciążonych miejscach. Wydolność fizyczna Po długotrwałym leczeniu somatropiną poprawia się siła mięśni i wydolność fizyczna. Somatropina zwiększa także pojemność minutową serca, choć mechanizm tego działania nie został jeszcze wyjaśniony. Do tego efektu może przyczyniać się zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniach klinicznych prowadzonych z udziałem niskich dzieci i młodzieży, urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego, dawki 0,033 mg/kg masy ciała oraz 0,067 mg/kg masy ciała na dobę stosowano w celach leczniczych do momentu zakończenia procesu wzrastania. U 56 pacjentów leczonych w sposób ciągły, którzy osiągnęli (prawie) ostateczny wzrost, średnia zmiana w porównaniu ze wzrostem w momencie rozpoczęcia leczenia wynosiła +1,90 SDS (0,033 mg/kg masy ciała na dobę) oraz +2,19 SDS (0,067 mg/kg masy ciała na dobę). Dane literaturowe dotyczące nieleczonych dzieci i młodzieży urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego, którzy nie osiągnęli samoistnego przyrostu długości we wczesnym okresie życia, sugerują późniejszy przyrost długości ciała o 0,5 SDS.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Informacje z badań po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dobrowolne międzynarodowe, nieinterwencyjne, bez grupy kontrolnej, longitudinalne, wieloośrodkowe i otwarte badanie PASS kategorii 3, mające na celu rejestrację danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności od 7359 pacjentów pediatrycznych przyjmujących produkt Omnitrope w różnych wskazaniach, zostało przeprowadzone przez firmę Sandoz w latach 2006–2020 w 11 europejskich krajach, w Ameryce Północnej, Kanadzie, Australii i Tajwanie. Głównymi wskazaniami pediatrycznymi były: GHD (57,9%), SGA (26,6%), zespół Turnera (ang. Turner Syndrome, TS) (4,9%), idiopatyczna niskorosłość (ang. Idiopathic Short Stature, ISS) (3,3%), PWS (3,2%) i przewlekła niewydolność nerek (ang. Chronic Renal Insufficiency, CRI). Większość pacjentów nie przyjmowała wcześniej rekombinowanego ludzkiego hormonu wzrostu (rhGH) (86,0%).
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich wskazaniach najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi o podejrzewanym związku przyczynowo-skutkowym z przyjmowaniem przez pacjentów produktu leczniczego Omnitrope były ból głowy (1,6%), ból w miejscu wstrzyknięcia (1,1%), krwiak w miejscu wstrzyknięcia (1,1%) i ból stawów (0,6%); ocenę przeprowadzono u 7359 pacjentów pediatrycznych (zbiór do oceny bezpieczeństwa [ang. Safety Set, SAF]). Większości działań niepożądanych ocenionych jako związane z przyjmowaniem produktu leczniczego Omnitrope spodziewano się na podstawie ChPL i znanych działań dla tego typu klasy cząsteczek (GH). Nasilenie większości zdarzeń niepożądanych było łagodne lub umiarkowane. Wyniki skuteczności, ocenione u 6589 pacjentów pediatrycznych (zbiór do oceny skuteczności [ang. Effectiveness Set, EFF] składał się z 5671 pacjentów nieprzyjmujących wcześniej rhGH, 915 pacjentów wcześniej przyjmujących rhGH oraz 3 pacjentów z brakiem informacji o wcześniejszym leczeniu), pokazują, że zastosowanie produktu leczniczego Omnitrope było skuteczne i skutkowało znacznym uzupełnieniem niedoboru wzrostu, co jest zgodne z wynikami zgłoszonymi w badaniach obserwacyjnych innych zatwierdzonych produktów rhGH: mediana wskaźnika odchylenia standardowego wzrostu (H SDS) skutecznie wzrosła z wartości -2,64 w punkcie początkowym do -1,97 po 1 roku i do -0,98 po 5 latach przyjmowania produktu leczniczego Omnitrope u pacjentów wcześniej nieprzyjmujących rhGH; mediana H SDS wzrosła z wartości -1,49 do -1,21 po 1 roku i do -0,98 po 5 latach przyjmowania produktu leczniczego Omnitrope u pacjentów wcześniej przyjmujących rhGH.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
1628/6589 (24,7%) pacjentów ze zbioru EFF osiągnęło ostateczny wzrost według oceny lekarza (pacjenci wcześniej nieprzyjmujący rhGH: 1289/5671; 22,7%); pacjenci wcześniej przyjmujący rhGH: 338/915; 36,9%). Mediana (zakres) końcowej wartości SDS H u pacjentów wcześniej nieprzyjmujących rhGH wynosi -1,51 (-9,3 do 2,7) oraz -1,43 (-8,7 do 2,1) u pacjentów wcześniej przyjmujących rhGH.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Dostępność biologiczna somatropiny podawanej podskórnie wynosi około 80% zarówno u osób zdrowych, jak i pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu. Po podskórnym podaniu preparatu Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań w dawce 5 mg u zdrowych dorosłych osób wartości C max oraz t max w osoczu wynoszą, odpowiednio, 72 ± 28 µg/l oraz 4,0 ± 2,0 godziny. Po podskórnym podaniu preparatu Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań w dawce 5 mg u zdrowych dorosłych osób wartości C max oraz t max w osoczu wynoszą, odpowiednio, 74 ± 22 µg/l oraz 3,9 ± 1,2 godziny. Eliminacja Średni końcowy okres półtrwania somatropiny po podaniu dożylnym u dorosłych pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu wynosi około 0,4 godziny. Jednak po podaniu podskórnym preparatu Omnitrope 5 mg/1,5 ml, Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań okres półtrwania wynosi 3 godziny.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Obserwowana różnica jest spowodowana prawdopodobnie wolnym wchłanianiem preparatu z miejsca wstrzyknięcia podskórnego. Specjalne grupy pacjentów Całkowita biodostępność somatropiny po podaniu podskórnym wydaje się podobna u mężczyzn i kobiet. Informacje dotyczące farmakokinetyki somatropiny u pacjentów w podeszłym wieku, u dzieci i u młodzieży, u przedstawicieli różnych ras oraz u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby lub serca są niedostępne lub niekompletne.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach nad toksycznością podostrą i tolerancją miejscową preparatu Omnitrope nie obserwowano działań znaczących klinicznie. W innych badaniach nad somatropiną, dotyczących toksyczności podostrej, tolerancji miejscowej oraz toksycznego wpływu na reprodukcję, nie obserwowano skutków znaczących klinicznie. Wyniki badań in vitro oraz in vivo genotoksyczności somatropin, dotyczące wystąpienia mutacji genowych i aberracji chromosomalnych, były negatywne. W jednym badaniu in vitro , dotyczącym limfocytów pobranych od pacjentów leczonych przez długi czas somatropiną, a także dodatkowo wykazującą działanie radiomimetyczne bleomycyną, zaobserwowano wzmożoną łamliwość chromosomów. Nie jest znane kliniczne znaczenie tego faktu. W innym badaniu nad somatropiną nie obserwowano wzrostu występowania nieprawidłowości chromosomalnych w limfocytach pacjentów poddanych długotrwałemu leczeniu somatropiną.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań disodu wodorofosforan siedmiowodny sodu diwodorofosforan dwuwodny mannitol poloksamer 188 alkohol benzylowy woda do wstrzykiwań Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań disodu wodorofosforan siedmiowodny sodu diwodorofosforan dwuwodny glicyna poloksamer 188 fenol woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań 2 lata Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań 18 miesięcy Okres ważności po pierwszym użyciu Po pierwszym użyciu wkład powinien pozostać we wstrzykiwaczu i musi być przechowywany w lodówce (2°C – 8°C) maksymalnie przez 28 dni. Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym wstrzykiwaczu w celu ochrony przed światłem.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nieotwarty wkład Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego w użyciu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 1,5 ml roztworu we wkładzie (bezbarwne szkło typu I) z jednej strony z tłokiem (bromobutyl pokryty silikonem) oraz krążkiem (bromobutyl) i nakładką (aluminium) z drugiej strony. Opakowania po 1, 5 i 10. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Preparat Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań jest jałowym, gotowym do użycia roztworem do wstrzykiwań podskórnych umieszczonym w szklanym wkładzie. Preparat jest przeznaczony do wielokrotnego użytku.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
Powinien być podawany jedynie za pomocą przyrządu do wstrzyknięć Omnitrope Pen 5, opracowanego specjalnie do stosowania z roztworem do wstrzykiwań Omnitrope 5 mg/1,5 ml. Musi być podawany za pomocą jałowych, jednorazowych igieł do wstrzykiwacza. Pacjenci i ich opiekunowie powinni być odpowiednio przeszkoleni i poinstruowani przez lekarza lub innej wykwalifikowanej osoby należącej do fachowego personelu medycznego, jak prawidłowo używać wkładów Omnitrope i wstrzykiwacza. Preparat Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań jest jałowym, gotowym do użycia roztworem do wstrzykiwań podskórnych umieszczonym w szklanym wkładzie. Preparat jest przeznaczony do wielokrotnego użytku. Powinien być podawany jedynie za pomocą przyrządu do wstrzyknięć Omnitrope Pen 10 opracowanego specjalnie do stosowania z roztworem do wstrzykiwań Omnitrope 10 mg/1,5 ml. Musi być podawany za pomocą jałowych, jednorazowych igieł do wstrzykiwacza.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
Pacjenci i ich opiekunowie powinni być odpowiednio przeszkoleni i poinstruowani przez lekarza lub innej wykwalifikowanej osoby należącej do fachowego personelu medycznego, jak prawidłowo używać wkładów Omnitrope i wstrzykiwacza. Poniżej podano ogólne zasady podawania preparatu. Podczas ładowania wkładu, zakładania igły iniekcyjnej i podawania produktu należy przestrzegać instrukcji producenta, dołączonej do każdego wstrzykiwacza. 1. Należy umyć ręce. 2. Jeśli roztwór jest mętny lub zawiera nierozpuszczalne cząstki, nie powinien być stosowany. Zawartość musi być przezroczysta i bezbarwna. 3. Zdezynfekować gumową błonę wkładu gazikiem do przemywania. 4. Umieścić wkład w Omnitrope Pen zgodnie z instrukcją stosowania, dostarczoną ze wstrzykiwaczem. 5. Miejsce wstrzyknięcia oczyścić wacikiem nasączonym alkoholem. 6. Podać odpowiednią dawkę, wstrzykując podskórnie za pomocą jałowej igły do wstrzykiwacza. Zdjąć igłę ze wstrzykiwacza i wyrzucić zgodnie z lokalnymi wymogami.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 5 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań we wkładzie Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań we wkładzie 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań Każdy ml roztworu zawiera 3,3 mg somatropiny* (co odpowiada 10 j.m.). Jeden wkład zawiera 1,5 ml, co odpowiada 5 mg somatropiny* (15 j.m.). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Lek zawiera 9 mg alkoholu benzylowego w każdym ml. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań Każdy ml roztworu zawiera 6,7 mg somatropiny* (co odpowiada 20 j.m.). Jeden wkład zawiera 1,5 ml, co odpowiada 10 mg somatropiny* (30 j.m.). *wytwarzanej w komórkach Escherichia coli metodą rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Roztwór jest klarowny i bezbarwny.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Niemowlęta, dzieci i młodzież – Zaburzenia wzrostu wynikające z niedostatecznego wydzielania hormonu wzrostu (niedobór hormonu wzrostu – ang. growth hormone deficiency, GHD). – Zaburzenia wzrostu związane z zespołem Turnera. – Zaburzenia wzrostu związane z przewlekłą niewydolnością nerek. – Zaburzenia wzrostu (wynik odchylenia standardowego (–ang. standard deviation score, SDS) aktualnego wzrostu < -2,5 i SDS skorygowany względem wzrostu rodziców < -1) u niskich dzieci i młodzieży za małych w momencie narodzin w stosunku do wieku ciążowego (ang. small for gestational age, SGA), z masą i (lub) długością ciała urodzeniową < -2 odchylenia standardowe (–ang. standard deviation, SD), które nie uzupełniły niedoboru wzrostu przez okres 4 lat życia lub dłuższy tempa wzrostu (ang. height velocity, HV) podczas ostatniego roku SDS < 0). – Zespół Pradera-Willego (ang. Prader-Willi syndrome, PWS), w celu poprawy wzrostu i budowy ciała.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Wskazania do stosowania
Rozpoznanie zespołu PWS powinno zostać potwierdzone odpowiednimi badaniami genetycznymi. Dorośli – Terapia zastępcza u dorosłych ze znacznym niedoborem hormonu wzrostu. – Początek choroby w wieku dorosłym: Pacjenci, u których występuje ciężki niedobór hormonu wzrostu związany z niedoborami wielu hormonów w następstwie rozpoznanej patologii podwzgórzowej lub przysadkowej i u których występuje niedobór przynajmniej jednego hormonu przysadkowego niebędącego prolaktyną. U takich pacjentów należy przeprowadzić odpowiedni test dynamiczny w celu potwierdzenia lub wykluczenia niedoboru hormonu wzrostu. – Początek choroby w dzieciństwie: Pacjenci, u których występował niedobór hormonu wzrostu w dzieciństwie w następstwie przyczyn wrodzonych, genetycznych, nabytych lub idiopatycznych. U pacjentów, u których występował niedobór hormonu wzrostu w dzieciństwie, należy przeprowadzić ponowną ocenę zdolności wydzielania hormonu wzrostu po ukończeniu procesu wzrastania.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Wskazania do stosowania
U pacjentów z dużym prawdopodobieństwem trwałego niedoboru hormonu wzrostu, tzn. przyczyną wrodzoną lub niedoborem hormonu wzrostu wtórnym po chorobie przysadkowej/podwzgórzowej lub po urazie, stężenie insulinopodobnego czynnika wzrostu I (ang. insulin-like growth factor-I , IGF-I) wynoszące SDS < -2 bez leczenia hormonem wzrostu przez co najmniej 4 tygodnie należy uważać za wystarczający dowód na głęboki niedobór hormonu wzrostu. Wszyscy inni pacjenci wymagają przeprowadzenia testu IGF-I i jednego testu stymulacji hormonu wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Diagnostyka i leczenie somatropiną powinno być rozpoczynane i monitorowane przez lekarzy z odpowiednimi kwalifikacjami i doświadczeniem w diagnostyce i leczeniu pacjentów z zaburzeniami wzrostu. Dawkowanie Dzieci i młodzież Dawkowanie i sposób podawania należy dostosowywać indywidualnie. Zaburzenia wzrostu wynikające z niedostatecznego wydzielania hormonu wzrostu u dzieci i młodzieży Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,025 – 0,035 mg/kg masy ciała na dobę lub 0,7 – 1,0 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę. Stosowano nawet większe dawki. Jeśli niedobór hormonu wzrostu, który wystąpił w dzieciństwie, utrzymuje się w okresie dojrzewania, leczenie należy kontynuować w celu osiągnięcia pełnego rozwoju somatycznego (np. skład ciała, masa kostna). W celach obserwacyjnych uzyskanie prawidłowej maksymalnej masy kostnej zdefiniowanej jako punktacja T > -1 (tzn.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Dawkowanie
standaryzowanej do średniej maksymalnej masy kostnej osoby dorosłej mierzonej absorpcjometrią podwójnej energii promieniowania rentgenowskiego z uwzględnieniem płci i pochodzenia etnicznego) jest jednym z celów terapeutycznych podczas okresu przejściowego. Wytyczne dotyczące dawkowania, patrz niżej punkt dotyczący osób dorosłych. Zespół Pradera-Willego (PWS), w celu poprawy wzrostu i budowy ciała u dzieci i młodzieży Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,035 mg/kg masy ciała na dobę lub 1,0 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę. Nie należy przekraczać dobowej dawki 2,7 mg. Leczenia nie należy prowadzić u dzieci i młodzieży, u których tempo wzrostu jest mniejsze niż 1 cm na rok i u których w niedługim czasie ma dojść do skostnienia przynasad kości. Zaburzenia wzrostu wynikające z zespołu Turnera Zaleca się dawkę 0,045 – 0,050 mg/kg masy ciała na dobę lub 1,4 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Dawkowanie
Zaburzenia wzrostu związane z przewlekłą niewydolnością nerek Zaleca się dawkę 0,045 – 0,050 mg/kg masy ciała na dobę (1,4 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę). Może być konieczne zastosowanie większych dawek, jeśli tempo wzrostu jest zbyt wolne. Po sześciu miesiącach leczenia może być konieczna korekta dawki (patrz punkt 4.4). Zaburzenia wzrostu u niskich dzieci i młodzieży, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,035 mg/kg masy ciała na dobę (1 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę) do osiągnięcia ostatecznego wzrostu (patrz punkt 5.1). Leczenie należy przerwać po roku, jeśli SDS dla tempa wzrostu wynosi poniżej +1. Leczenie należy przerwać, jeśli tempo wzrostu wynosi < 2 cm/rok i, jeśli wymaga to potwierdzenia, wiek kostny wynosi > 14 lat (dziewczęta) lub > 16 lat (chłopcy), co odpowiada skostnieniu nasadowych płytek wzrostu. Dawki zalecane u dzieci i młodzieży

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Dawkowanie

Wskazanie mg/kg masy ciała na dobę mg/m2 powierzchniciała na dobę
Niedobór hormonu wzrostu 0,025 – 0,035 0,7 – 1,0
Zespół Pradera-Willego 0,035 1,0
Zespół Turnera 0,045 – 0,050 1,4
Przewlekła niewydolność nerek 0,045 – 0,050 1,4
Dzieci i młodzież, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego (SGA) 0,035 1,0

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Dawkowanie
Niedobór hormonu wzrostu u pacjentów dorosłych U pacjentów, którzy kontynuują terapię hormonem wzrostu po niedoborze hormonu wzrostu, który wystąpił w dzieciństwie, zalecana dawka w celu ponownego rozpoczęcia leczenia to 0,2 – 0,5 mg na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać lub zmniejszać zgodnie z indywidualnymi wymaganiami pacjenta ustalonymi na podstawie stężenia IGF-I. U pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu, który wystąpił w wieku dorosłym, leczenie należy rozpocząć od małej dawki 0,15 – 0,3 mg na dobę. Dawka powinna być stopniowo zwiększana w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta, co określa stężenie IGF-I. W obu przypadkach celem leczenia jest osiągnięcie stężenia insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-I) w zakresie 2 SDS od średniej skorygowanej względem wieku. Pacjentom z prawidłowym stężeniem IGF-I na początku leczenia należy podawać hormon wzrostu do osiągnięcia poziomu IGF-I w górnym zakresie wartości prawidłowych, nieprzekraczającego 2 SDS.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Dawkowanie
Odpowiedź kliniczna i działania niepożądane mogą być także wskazówką w ustalaniu dawki. Wiadomo, że u niektórych pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu stężenie IGF-I nie wraca do normy mimo dobrej odpowiedzi klinicznej i tym samym nie wymagają oni zwiększania dawki. Dawka podtrzymująca rzadko przekracza 1,0 mg na dobę. U kobiet mogą być wymagane większe dawki niż u mężczyzn, a mężczyźni wykazują z czasem zwiększoną wrażliwość na IGF-I. Oznacza to, że u kobiet, szczególnie tych, które otrzymują doustną estrogenową hormonalną terapię zastępczą, istnieje niebezpieczeństwo nieosiągania wymaganej dawki, podczas gdy u mężczyzn istnieje niebezpieczeństwo przekraczania wymaganej dawki. Dlatego co 6 miesięcy należy sprawdzać, czy dawka hormonu wzrostu jest odpowiednia. Ponieważ wraz z wiekiem zmniejsza się prawidłowe fizjologiczne wytwarzanie hormonu wzrostu, może być konieczne zmniejszenie dawki.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Dawkowanie
Specjalne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku U pacjentów w wieku powyżej 60 lat leczenie należy rozpocząć dawką 0,1 – 0,2 mg na dobę i powoli zwiększać ją zgodnie z indywidualnymi wymaganiami pacjenta. Należy stosować minimalną dawkę skuteczną. Dawka podtrzymująca u tych pacjentów bardzo rzadko przekracza 0,5 mg na dobę. Sposób podawania Wstrzyknięcie należy wykonywać podskórnie, zmieniając miejsce podania w celu uniknięcia zaników tkanki tłuszczowej (lipoatrofii). Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nie wolno stosować somatropiny, jeśli istnieją dowody na aktywność nowotworu. Przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu należy zakończyć leczenie przeciwnowotworowe, nowotwory wewnątrzczaszkowe muszą być nieaktywne. Leczenie należy przerwać w przypadku dowodu na rozrost nowotworu. Somatropiny nie wolno stosować do wspomagania wzrostu u dzieci ze skostniałymi przynasadami kości. Nie wolno leczyć somatropiną pacjentów z ostrymi stanami krytycznymi, u których wystąpiły powikłania po operacjach na otwartym sercu, operacjach brzusznych, urazach wielonarządowych, ostrej niewydolności oddechowej lub podobnych stanach (odnośnie pacjentów poddawanych leczeniu zastępczemu, patrz punkt 4.4).
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki dobowej (patrz punkt 4.2). Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Niedoczynność kory nadnerczy Zastosowanie terapii somatropiną może wpłynąć na hamowanie aktywności dehydrogenazy 11 β- hydroksysteroidowej typu 1 (11βHSD1) i zmniejszyć stężenie kortyzolu w osoczu. U pacjentów poddanych terapii somatropiną z wcześniej niezdiagnozowaną centralną (wtórną) niedoczynnością kory nadnerczy może dojść do ujawnienia niedoczynności wymagającej zastosowania zastępczej terapii glikokortykosteroidami. Ponadto, u pacjentów z wcześniej zdiagnozowaną niedoczynnością kory nadnerczy leczonych glikokortykosteroidami może być konieczne zwiększenie dawki podtrzymującej lub stosowanej w sytuacjach stresowych po rozpoczęciu terapii somatropiną (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Jednoczesne stosowanie doustnej terapii estrogenowej Jeśli kobieta stosująca somatropinę rozpoczyna doustną terapię estrogenową, może być konieczne zwiększenie dawki somatropiny w celu podtrzymania poziomu stężenia IGF-1 w surowicy w zakresie prawidłowym dla wieku. I odwrotnie, jeśli kobieta przyjmująca somatropinę przerywa stosowanie doustnej terapii estrogenowej, może być konieczne zmniejszenie dawki somatropiny w celu uniknięcia zbyt dużego stężenia hormonu wzrostu i (lub) działań niepożądanych (patrz punkt 4.5). Wrażliwość na insulinę Somatropina może zmniejszać wrażliwość na insulinę. U pacjentów z cukrzycą może być konieczne dostosowanie dawki insuliny po rozpoczęciu leczenia somatropiną. Pacjentów z cukrzycą, nietolerancją glukozy lub dodatkowymi czynnikami ryzyka cukrzycy należy dokładnie obserwować podczas leczenia somatropiną.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Czynność tarczycy Hormon wzrostu zwiększa pozatarczycową konwersję T4 do T3, co może powodować zmniejszenie stężenia T4 i zwiększenie stężenia T3 w surowicy. Podczas gdy obwodowe stężenia hormonów tarczycy utrzymywały się zasadniczo w zakresie wartości referencyjnych dla osób zdrowych, niedoczynność tarczycy może teoretycznie rozwinąć się u osób z subkliniczną niedoczynnością tarczycy. Wskutek tego u wszystkich pacjentów należy obserwować czynność tarczycy. U pacjentów z niedoczynnością przysadki otrzymujących standardową terapię substytucyjną konieczna jest dokładna obserwacja potencjalnego wpływu leczenia hormonem wzrostu na czynność tarczycy. Nowotwory W przypadku wtórnego niedoboru hormonu wzrostu w przebiegu leczenia chorób nowotworowych zalecane jest zwracanie uwagi na objawy nawrotu nowotworu. U pacjentów, którzy w dzieciństwie przeżyli chorobę nowotworową, zgłaszano zwiększone ryzyko wystąpienia drugiego nowotworu wśród tych leczonych somatropiną po pierwszym nowotworze.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Nowotwory śródczaszkowe, w szczególności oponiaki, były najczęściej występującymi postaciami takiego drugiego nowotworu wśród pacjentów leczonych z zastosowaniem radioterapii głowy w ramach leczenia pierwszego nowotworu. Złuszczanie nasad kości udowych U pacjentów z zaburzeniami endokrynologicznymi przebiegającymi z niedoborem hormonu wzrostu, złuszczanie nasad kości udowych występuje częściej niż w populacji ogólnej. Pacjenci, którzy kuleją w trakcie leczenia somatropiną, powinni być zbadani klinicznie. Łagodne nadciśnienie śródczaszkowe W przypadku ciężkiego lub nawracającego bólu głowy, zaburzeń widzenia, nudności i (lub) wymiotów zalecane jest wykonanie badania dna oka w celu wykrycia obrzęku tarczy nerwu wzrokowego. W przypadku potwierdzenia obrzęku tarczy nerwu wzrokowego należy wziąć pod uwagę rozpoznanie łagodnego nadciśnienia śródczaszkowego i w razie potrzeby przerwać leczenie hormonem wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Obecnie nie ma wystarczających danych, aby przedstawić konkretne zalecenia dotyczące kontynuacji leczenia hormonem wzrostu u pacjentów z przebytym nadciśnieniem śródczaszkowym. W przypadku wznowienia leczenia hormonem wzrostu należy obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy nadciśnienia śródczaszkowego. Białaczka U małej liczby pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu, spośród których niektórzy byli leczeni somatropiną, zgłaszano występowanie białaczki. Nie istnieją jednak dowody na częstsze występowanie białaczki u osób bez czynników predysponujących otrzymujących hormon wzrostu. Przeciwciała U małego odsetka pacjentów mogą wytworzyć się przeciwciała przeciwko produktowi Omnitrope. Produkt Omnitrope spowodował wytwarzanie przeciwciał u około 1% pacjentów. Zdolność wiązania tych przeciwciał jest niska i nie ma wpływu na szybkość wzrastania.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
U wszystkich pacjentów z niewyjaśnionym w inny sposób brakiem odpowiedzi na leczenie należy wykonać oznaczenie przeciwciał przeciwko somatropinie. Zapalenie trzustki Chociaż zapalenie trzustki występuje rzadko, należy je wziąć pod uwagę u pacjentów leczonych somatropiną, u których wystąpi ból brzucha, zwłaszcza u dzieci. Skolioza Wiadomo, że boczne skrzywienie kręgosłupa (skolioza) występuje częściej w niektórych grupach pacjentów leczonych z zastosowaniem somatropiny. Ponadto szybki wzrost może spowodować progresję skoliozy u każdego dziecka. Nie wykazano, aby somatropina zwiększała częstość występowania albo nasilenie skoliozy. Podczas leczenia należy obserwować pacjentów w celu wykrycia objawów skoliozy. Ostre stany krytyczne Wpływ somatropiny na proces zdrowienia był oceniany w dwóch badaniach kontrolowanych placebo z udziałem 522 dorosłych pacjentów w stanie krytycznym, u których wystąpiły powikłania po operacjach na otwartym sercu, operacjach brzusznych, urazach wielonarządowych lub ostrej niewydolności oddechowej.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Śmiertelność w grupie pacjentów leczonych somatropiną w dawce 5,3 lub 8 mg na dobę była większa niż w grupie pacjentów otrzymujących placebo: odpowiednio 42% i 19%. W oparciu o powyższe dane tacy pacjenci nie powinni być leczeni somatropiną. Ponieważ nie są dostępne żadne informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania leczenia substytucyjnego hormonem wzrostu u pacjentów w ostrym stanie krytycznym, w takiej sytuacji korzyści z kontynuowania leczenia należy odnieść do związanego z nim potencjalnego ryzyka. W przypadku wszystkich pacjentów, u których wystąpią inne lub podobne ostre stany krytyczne, możliwe korzyści z leczenia somatropiną należy odnieść do potencjalnego ryzyka związanego z takim leczeniem. Pacjenci w podeszłym wieku Doświadczenie u pacjentów w wieku powyżej 80 lat jest ograniczone. Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej wrażliwi na działanie produktu Omnitrope i z tego powodu mogą być bardziej podatni na występowanie działań niepożądanych.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Zespół Pradera-Willego U pacjentów z zespołem Pradera-Willego leczenie powinno być zawsze połączone z ograniczeniem kalorii w diecie. Istnieją doniesienia na temat przypadków zgonów związanych ze stosowaniem hormonu wzrostu u dzieci i młodzieży z zespołem PWS, u których występował jeden lub więcej z następujących czynników ryzyka: ciężka otyłość (pacjenci ze wskaźnikiem masa ciała/wzrost przekraczającym 200%), zaburzenia czynności układu oddechowego w wywiadzie lub bezdech we śnie lub zakażenie układu oddechowego niezidentyfikowanym drobnoustrojem. Zagrożenie u pacjentów z zespołem Pradera-Willego oraz jednym lub więcej z wymienionych czynników ryzyka może być większe. Przed rozpoczęciem leczenia somatropiną pacjenci z zespołem PWS powinni zostać przebadani w celu wykrycia niedrożności górnych dróg oddechowych, bezdechu we śnie lub zakażenia układu oddechowego.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku zaobserwowania patologicznych wyników podczas oceny niedrożności górnych dróg oddechowych dziecko należy skierować do specjalisty otolaryngologa w celu leczenia i opanowania zaburzenia oddechowego przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu. Bezdech we śnie należy zbadać przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu uznaną metodą, taką jak polisomnografia lub oksymetria nocna, i monitorować w przypadku podejrzenia bezdechu we śnie. Jeśli w trakcie leczenia somatropiną u pacjentów wystąpią objawy obstrukcji dróg oddechowych (w tym pojawienie się lub nasilenie chrapania), należy przerwać leczenie i przeprowadzić nowe badanie laryngologiczne. Wszystkich pacjentów z zespołem PWS należy zbadać, czy nie występuje u nich bezdech we śnie i monitorować w przypadku podejrzenia bezdechu we śnie. Pacjentów należy monitorować w celu wykrycia objawów zakażenia układu oddechowego, które należy rozpoznawać i intensywnie leczyć najwcześniej jak to możliwe.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
U wszystkich pacjentów z zespołem PWS należy skutecznie kontrolować masę ciała przed i w trakcie leczenia hormonem wzrostu. Doświadczenie dotyczące przedłużonego leczenia osób dorosłych oraz pacjentów z zespołem Pradera- Willego jest ograniczone. Zbyt niska masa urodzeniowa w stosunku do wieku ciążowego W przypadku niskich dzieci i młodzieży, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego, przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć inne przyczyny medyczne lub leki, które mogłyby być przyczyną zaburzeń wzrostu. U dzieci i młodzieży urodzonych ze zbyt niską masą urodzeniową w stosunku do wieku ciążowego zaleca się oznaczenie stężenia insuliny i glukozy we krwi na czczo przed rozpoczęciem leczenia, a następnie co rok. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem cukrzycy (np. z cukrzycą w wywiadzie rodzinnym, otyłością, nasiloną insulinoopornością, rogowaceniem ciemnym) należy wykonać test doustnego obciążenia glukozą (oral glucose tolerance testing, OGTT).
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku wystąpienia jawnej cukrzycy nie należy podawać hormonu wzrostu. U dzieci i młodzieży urodzonych ze zbyt niską masą urodzeniową w stosunku do wieku ciążowego zaleca się oznaczenie stężenia IGF-I przed rozpoczęciem leczenia, a następnie dwa razy w roku. Jeżeli wyniki powtarzanych oznaczeń stężenia IGF-I odbiegają o dwa odchylenia standardowe (+2 SD) od wartości referencyjnych dla danego wieku i fazy dojrzewania, można wziąć pod uwagę stosunek IGF-I / IGFBP-3 w celu rozważenia modyfikacji dawki. Doświadczenie w rozpoczynaniu leczenia pacjentów urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego bezpośrednio przed okresem pokwitania jest ograniczone. Dlatego też nie zaleca się rozpoczynania leczenia w okresie bezpośrednio poprzedzającym okres pokwitania. Doświadczenie dotyczące pacjentów z zespołem Silvera-Russella jest ograniczone.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Przyrost wzrostu uzyskany dzięki leczeniu hormonem wzrostu niskich dzieci i młodzieży urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego może zostać częściowo utracony, jeżeli leczenie zostanie przerwane przed ukończeniem procesu wzrastania. Przewlekła niewydolność nerek W przypadku przewlekłej niewydolności nerek przed rozpoczęciem leczenia czynność nerek powinna wynosić niecałe 50% normy. Przed rozpoczęciem leczenia należy przez rok monitorować tempo wzrostu w celu potwierdzenia zaburzeń wzrastania. W tym okresie należy wdrożyć zachowawcze leczenie niewydolności nerek (obejmujące wyrównanie kwasicy, nadczynności przytarczyc i kontrolę stanu odżywienia) i kontynuować je podczas leczenia. Leczenie należy przerwać w przypadku przeszczepienia nerki. Obecnie nie są dostępne żadne dane dotyczące ostatecznego wzrostu osiąganego przez pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, leczonych produktem Omnitrope.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań zawiera alkohol benzylowy: Lek zawiera 9 mg alkoholu benzylowego w każdym ml. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Dożylne podawanie alkoholu benzylowego noworodkom wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych i śmierci (tzw. „gasping syndrome”). Minimalna ilość alkoholu benzylowego, przy której mogą wystąpić objawy toksyczności jest nieznana. Należy poinformować rodziców albo opiekuna prawnego, że bez zgody lekarza albo farmaceuty nie należy stosować tego produktu leczniczego u małych dzieci (w wieku poniżej trzech lat) przez okres dłuższy niż tydzień. Należy poinformować pacjentki będące w ciąży albo karmiące piersią, że duże ilości alkoholu benzylowego mogą gromadzić się w organizmie i powodować działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną). Należy poinformować pacjentów z chorobami wątroby albo nerek, że duże ilości alkoholu benzylowego mogą gromadzić się w organizmie i powodować działania niepożądane (tzw.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
kwasicę metaboliczną). Zawartość sodu Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesna terapia glikokortykosteroidami hamuje efekt stymulujący wzrost powodowany przez Omnitrope. U pacjentów z niedoborem ACTH należy starannie dobrać dawkę glikokortykosteroidów w terapii zastępczej, aby uniknąć jakiegokolwiek wpływu hamującego wzrost. Hormon wzrostu zmniejsza przemianę kortyzonu w kortyzol i może ujawnić wcześniej niezdiagnozowaną centralną niedoczynność kory nadnerczy lub sprawić, że małe dawki zastępcze glikokortykosteroidów będą nieskuteczne (patrz punkt 4.4). U kobiet przyjmujących zastępczą doustną terapię estrogenową może być niezbędne zastosowanie większej dawki hormonu wzrostu w celu osiągnięcia zamierzonego skutku terapii (patrz punkt 4.4). Dane pochodzące z badania interakcji prowadzonego z udziałem osób dorosłych z niedoborem hormonu wzrostu sugerują, że podawanie somatropiny może zwiększać klirens związków, o których wiadomo, że są metabolizowane przez izoenzymy cytochromu P450.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Interakcje
Zwiększać się może zwłaszcza klirens związków metabolizowanych przez cytochrom P450 3A4 (np. steroidów płciowych, kortykosteroidów, leków przeciwdrgawkowych i cyklosporyny), co powoduje zmniejszenie stężenia tych związków w osoczu. Nie jest znane kliniczne znaczenie tego faktu. Informacje dotyczące cukrzycy i chorób tarczycy, patrz punkt 4.4. Informacje dotyczące doustnej estrogenowej terapii zastępczej, patrz punkt 4.2.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania somatropiny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję są niewystarczające (patrz punkt 5.3). Somatropina nie jest zalecana do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznej metody antykoncepcji. Karmienie piersią Nie przeprowadzono badań klinicznych z zastosowaniem produktów leczniczych zawierających somatropinę u kobiet karmiących piersią. Nie wiadomo, czy somatropina przenika do mleka ludzkiego, ale jest mało prawdopodobne, aby z przewodu pokarmowego dziecka białko zostało wchłonięte w nienaruszonej postaci. Z tego powodu należy zachować ostrożność przy stosowaniu preparatu Omnitrope u kobiet karmiących piersią. Płodność Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu Omnitrope na płodność.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Omnitrope nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane a. Podsumowanie profilu bezpieczeństwa U pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu występuje zmniejszenie objętości przestrzeni pozakomórkowej. Po rozpoczęciu leczenia somatropiną niedobór objętości jest gwałtownie wyrównywany. Działania niepożądane związane z retencją płynów, takie jak obrzęk obwodowy i ból stawów występują bardzo często, ; sztywność mięśniowo-szkieletowa, ból mięśni i parestezja występują często. Te działania niepożądane są zwykle łagodne do umiarkowanych, pojawiają się w ciągu pierwszych miesięcy leczenia i ustępują samoistnie lub po zmniejszeniu dawki preparatu. Częstość powyższych działań niepożądanych zależy od wielkości stosowanej dawki preparatu i wieku pacjenta oraz prawdopodobnie jest odwrotnie proporcjonalna do wieku pacjenta w momencie wystąpienia niedoboru hormonu wzrostu. Produkt Omnitrope spowodował wytwarzanie przeciwciał u około 1% pacjentów.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
Zdolność wiązania tych przeciwciał była niska i z ich wytworzeniem nie powiązano żadnych zmian klinicznych, patrz punkt 4.4. b. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Tabela 1 zawiera działania niepożądane przedstawione w oparciu o klasyfikację układów i narządów oraz o częstość występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) dla każdego ze wskazań do stosowania. Tabela 1

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Częstość
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Niezbyt często: białaczka†1 Częstość nieznana: białaczka†2,3,4,5
Zaburzenia endokrynologiczne Częstość nieznana: niedoczynnośćtarczycy**
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana: cukrzyca typu 2
Zaburzenia układunerwowego Często: parestezja*, łagodne nadciśnienie śródczaszkowe5, zespół cieśni nadgarstka6Częstość nieznana: łagodne nadciśnienie śródczaszkowe 1,2,3,4,6

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Działania niepożądane

Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej Często: wysypka**, pokrzywka**Niezbyt często: świąd**
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: ból stawów* Często: ból mięśni*, sztywność mięśniowo-szkieletowa*
Zaburzenia układurozrodczego i piersi Niezbyt często: ginekomastia**
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często: reakcja w miejscu wstrzyknięcia$, obrzęk obwodowy* Częstość nieznana: obrzęk twarzy*
Badania diagnostyczne Częstość nieznana: zmniejszeniestężenia kortyzolu we krwi‡

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
1 Badania kliniczne z udziałem dzieci z niedoborem hormonu wzrostu (GHD) 2. Badania kliniczne z udziałem dzieci z zespołem Turnera 3. Badania kliniczne z udziałem dzieci z przewlekłą niewydolnością nerek 4. Badania kliniczne z udziałem dzieci, które urodziły się zbyt małe w stosunku do wieku ciążowego (SGA) 5. Badania kliniczne dotyczące zespołu Pradera-Williego (PWS) 6. Badania kliniczne z udziałem osób dorosłych z niedoborem hormonu wzrostu (GHD) *Zwykle te działania niepożądane mają łagodne lub umiarkowane nasilenie, pojawiają się w ciągu pierwszych miesięcy leczenia oraz ustępują samoistnie lub w wyniku zmniejszenia dawki. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest związana ze stosowaną dawką, wiekiem pacjentów i prawdopodobnie jest odwrotnie zależna od wieku pacjentów w momencie wystąpienia niedoboru hormonu wzrostu. **Działanie niepożądane leku zaobserwowane po wprowadzeniu produktu lecznicznego do obrotu.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
$ Zgłaszano przemijające reakcje w miejscu wstrzyknięcia u dzieci. ‡ Znaczenie kliniczne jest nieznane. † Zgłaszano u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu leczonych somatropiną, ale częstość występowania wydaje się podobna do częstości stwierdzanej u dzieci bez niedoboru hormonu wzrostu. c. Opis wybranych działań niepożądanych Zmniejszenie stężenia kortyzolu w surowicy Istnieją doniesienia, że somatropina zmniejsza stężenie kortyzolu w surowicy, prawdopodobnie poprzez wpływ na białka transportowe lub poprzez zwiększenie klirensu wątrobowego. Znaczenie kliniczne tych wyników może być ograniczone. Przed rozpoczęciem leczenia należy jednak zoptymalizować leczenie zastępcze kortykosteroidami. Zespół Pradera-Willego Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki nagłych zgonów pacjentów z zespołem Pradera-Willego, u których stosowano somatropinę. Związek przyczynowy nie został jednak ustalony.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
Białaczka Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano (rzadko lub bardzo rzadko) przypadki białaczki u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu leczonych somatropiną. Jednak nie ma dowodów wskazujących na zwiększone ryzyko zachorowania na białaczkę bez czynników predysponujących, takich jak radioterapia mózgu lub głowy. Młodzieńcze złuszczenie głowy kości udowej i choroba Legga-Calvégo-Perthesa Zgłaszano przypadki młodzieńczego złuszczenia głowy kości udowej i choroby Legga-Calvégo- Perthesa u dzieci leczonych hormonem wzrostu. Młodzieńcze złuszczenie głowy kości udowej występuje częściej w przypadku zaburzeń endokrynologicznych, natomiast choroba Legga-Calvégo- Perthesa jest częściej obserwowana w przypadku niskiej postury. Nie wiadomo jednak, czy te dwie patologie występują częściej podczas leczenia somatropiną. Należy wziąć pod uwagę ich rozpoznanie u dzieci z dyskomfortem lub bólem w biodrze lub kolanie.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
Inne działania niepożądane Inne działania niepożądane można uznać za działania wspólne dla leków z klasy zawierającej somatropinę, takie jak możliwa hiperglikemia spowodowana obniżoną wrażliwością na insulinę, zmniejszenie stężenia wolnej tyroksyny oraz łagodne nadciśnienie śródczaszkowe. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy: Ostre przedawkowanie mogłoby prowadzić początkowo do wystąpienia hipoglikemii, a następnie hiperglikemii. Długotrwałe stosowanie zbyt dużych dawek mogłoby wywołać objawy podobne do stwierdzanych w przypadku nadmiaru ludzkiego hormonu wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: hormony przedniego płata przysadki mózgowej i ich analogi, kod ATC: H01AC01. Omnitrope jest produktem leczniczym biopodobnym. Szczegółowe informacje są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu Mechanizm działania Somatropina jest silnie działającym hormonem, który odgrywa istotną rolę w metabolizmie lipidów, węglowodanów i białek. U dzieci z niewystarczającą ilością endogennego hormonu wzrostu somatropina stymuluje wzrost ciała na długość i zwiększa tempo wzrostu. Zarówno u osób dorosłych, jak i u dzieci somatropina utrzymuje prawidłową budowę ciała, zwiększając retencję azotu i pobudzając wzrost mięśni szkieletowych oraz uruchamiając zasoby tkanki tłuszczowej w organizmie. Szczególnie wrażliwa na działanie somatropiny jest trzewna tkanka tłuszczowa. Oprócz nasilania lipolizy, somatropina zmniejsza wychwyt triglicerydów przez pokłady tkanki tłuszczowej w organizmie.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Somatropina zwiększa stężenie IGF-I oraz białka wiążącego insulinopodobny czynnik wzrostu-3 (Insulin-like Growth Factor Binding Protein 3, IGFBP3) w surowicy. Ponadto wykazano następujące działanie somatropiny: Działanie farmakodynamiczne Metabolizm lipidów Somatropina indukuje ekspresję wątrobowych receptorów dla cholesterolu LDL i wpływa na profil lipidów oraz lipoprotein w surowicy. Podanie somatropiny pacjentom z niedoborem czynnika wzrostu powoduje zwykle zmniejszenie stężenia LDL i apolipoproteiny B w surowicy. Stwierdza się również zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego w surowicy. Metabolizm węglowodanów Somatropina zwiększa wydzielanie insuliny, ale stężenie glukozy we krwi na czczo pozostaje zwykle niezmienione. U dzieci z niedoczynnością przysadki może występować hipoglikemia na czczo. Somatropina powoduje powrót do stanu prawidłowego.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Metabolizm wody i składników mineralnych Niedobór hormonu wzrostu jest związany ze zmniejszeniem objętości osocza i przestrzeni pozakomórkowej. Po leczeniu somatropiną obydwie te objętości szybko się zwiększają. Somatropina powoduje retencję sodu, potasu i fosforu. Metabolizm tkanki kostnej Somatropina pobudza obrót tkanki kostnej. Długotrwałe podawanie somatropiny pacjentom z niedoborem hormonu wzrostu i osteopenią powoduje zwiększenie zawartości składników mineralnych i gęstości kości w obciążonych miejscach. Wydolność fizyczna Po długotrwałym leczeniu somatropiną poprawia się siła mięśni i wydolność fizyczna. Somatropina zwiększa także pojemność minutową serca, choć mechanizm tego działania nie został jeszcze wyjaśniony. Do tego efektu może przyczyniać się zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniach klinicznych prowadzonych z udziałem niskich dzieci i młodzieży, urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego, dawki 0,033 mg/kg masy ciała oraz 0,067 mg/kg masy ciała na dobę stosowano w celach leczniczych do momentu zakończenia procesu wzrastania. U 56 pacjentów leczonych w sposób ciągły, którzy osiągnęli (prawie) ostateczny wzrost, średnia zmiana w porównaniu ze wzrostem w momencie rozpoczęcia leczenia wynosiła +1,90 SDS (0,033 mg/kg masy ciała na dobę) oraz +2,19 SDS (0,067 mg/kg masy ciała na dobę). Dane literaturowe dotyczące nieleczonych dzieci i młodzieży urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego, którzy nie osiągnęli samoistnego przyrostu długości we wczesnym okresie życia, sugerują późniejszy przyrost długości ciała o 0,5 SDS.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Informacje z badań po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dobrowolne międzynarodowe, nieinterwencyjne, bez grupy kontrolnej, longitudinalne, wieloośrodkowe i otwarte badanie PASS kategorii 3, mające na celu rejestrację danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności od 7359 pacjentów pediatrycznych przyjmujących produkt Omnitrope w różnych wskazaniach, zostało przeprowadzone przez firmę Sandoz w latach 2006–2020 w 11 europejskich krajach, w Ameryce Północnej, Kanadzie, Australii i Tajwanie. Głównymi wskazaniami pediatrycznymi były: GHD (57,9%), SGA (26,6%), zespół Turnera (ang. Turner Syndrome, TS) (4,9%), idiopatyczna niskorosłość (ang. Idiopathic Short Stature, ISS) (3,3%), PWS (3,2%) i przewlekła niewydolność nerek (ang. Chronic Renal Insufficiency, CRI). Większość pacjentów nie przyjmowała wcześniej rekombinowanego ludzkiego hormonu wzrostu (rhGH) (86,0%).
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich wskazaniach najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi o podejrzewanym związku przyczynowo-skutkowym z przyjmowaniem przez pacjentów produktu leczniczego Omnitrope były ból głowy (1,6%), ból w miejscu wstrzyknięcia (1,1%), krwiak w miejscu wstrzyknięcia (1,1%) i ból stawów (0,6%); ocenę przeprowadzono u 7359 pacjentów pediatrycznych (zbiór do oceny bezpieczeństwa [ang. Safety Set, SAF]). Większości działań niepożądanych ocenionych jako związane z przyjmowaniem produktu leczniczego Omnitrope spodziewano się na podstawie ChPL i znanych działań dla tego typu klasy cząsteczek (GH). Nasilenie większości zdarzeń niepożądanych było łagodne lub umiarkowane. Wyniki skuteczności, ocenione u 6589 pacjentów pediatrycznych (zbiór do oceny skuteczności [ang. Effectiveness Set, EFF] składał się z 5671 pacjentów nieprzyjmujących wcześniej rhGH, 915 pacjentów wcześniej przyjmujących rhGH oraz 3 pacjentów z brakiem informacji o wcześniejszym leczeniu), pokazują, że zastosowanie produktu leczniczego Omnitrope było skuteczne i skutkowało znacznym uzupełnieniem niedoboru wzrostu, co jest zgodne z wynikami zgłoszonymi w badaniach obserwacyjnych innych zatwierdzonych produktów rhGH: mediana wskaźnika odchylenia standardowego wzrostu (H SDS) skutecznie wzrosła z wartości -2,64 w punkcie początkowym do -1,97 po 1 roku i do -0,98 po 5 latach przyjmowania produktu leczniczego Omnitrope u pacjentów wcześniej nieprzyjmujących rhGH; mediana H SDS wzrosła z wartości -1,49 do -1,21 po 1 roku i do -0,98 po 5 latach przyjmowania produktu leczniczego Omnitrope u pacjentów wcześniej przyjmujących rhGH.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
1628/6589 (24,7%) pacjentów ze zbioru EFF osiągnęło ostateczny wzrost według oceny lekarza (pacjenci wcześniej nieprzyjmujący rhGH: 1289/5671; 22,7%); pacjenci wcześniej przyjmujący rhGH: 338/915; 36,9%). Mediana (zakres) końcowej wartości SDS H u pacjentów wcześniej nieprzyjmujących rhGH wynosi -1,51 (-9,3 do 2,7) oraz -1,43 (-8,7 do 2,1) u pacjentów wcześniej przyjmujących rhGH.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Dostępność biologiczna somatropiny podawanej podskórnie wynosi około 80% zarówno u osób zdrowych, jak i pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu. Po podskórnym podaniu preparatu Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań w dawce 5 mg u zdrowych dorosłych osób wartości C max oraz t max w osoczu wynoszą, odpowiednio, 72 ± 28 µg/l oraz 4,0 ± 2,0 godziny. Po podskórnym podaniu preparatu Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań w dawce 5 mg u zdrowych dorosłych osób wartości C max oraz t max w osoczu wynoszą, odpowiednio, 74 ± 22 µg/l oraz 3,9 ± 1,2 godziny. Eliminacja Średni końcowy okres półtrwania somatropiny po podaniu dożylnym u dorosłych pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu wynosi około 0,4 godziny. Jednak po podaniu podskórnym preparatu Omnitrope 5 mg/1,5 ml, Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań okres półtrwania wynosi 3 godziny.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Obserwowana różnica jest spowodowana prawdopodobnie wolnym wchłanianiem preparatu z miejsca wstrzyknięcia podskórnego. Specjalne grupy pacjentów Całkowita biodostępność somatropiny po podaniu podskórnym wydaje się podobna u mężczyzn i kobiet. Informacje dotyczące farmakokinetyki somatropiny u pacjentów w podeszłym wieku, u dzieci i u młodzieży, u przedstawicieli różnych ras oraz u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby lub serca są niedostępne lub niekompletne.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach nad toksycznością podostrą i tolerancją miejscową preparatu Omnitrope nie obserwowano działań znaczących klinicznie. W innych badaniach nad somatropiną, dotyczących toksyczności podostrej, tolerancji miejscowej oraz toksycznego wpływu na reprodukcję, nie obserwowano skutków znaczących klinicznie. Wyniki badań in vitro oraz in vivo genotoksyczności somatropin, dotyczące wystąpienia mutacji genowych i aberracji chromosomalnych, były negatywne. W jednym badaniu in vitro , dotyczącym limfocytów pobranych od pacjentów leczonych przez długi czas somatropiną, a także dodatkowo wykazującą działanie radiomimetyczne bleomycyną, zaobserwowano wzmożoną łamliwość chromosomów. Nie jest znane kliniczne znaczenie tego faktu. W innym badaniu nad somatropiną nie obserwowano wzrostu występowania nieprawidłowości chromosomalnych w limfocytach pacjentów poddanych długotrwałemu leczeniu somatropiną.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań disodu wodorofosforan siedmiowodny sodu diwodorofosforan dwuwodny mannitol poloksamer 188 alkohol benzylowy woda do wstrzykiwań Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań disodu wodorofosforan siedmiowodny sodu diwodorofosforan dwuwodny glicyna poloksamer 188 fenol woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań 2 lata Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań 18 miesięcy Okres ważności po pierwszym użyciu Po pierwszym użyciu wkład powinien pozostać we wstrzykiwaczu i musi być przechowywany w lodówce (2°C – 8°C) maksymalnie przez 28 dni. Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym wstrzykiwaczu w celu ochrony przed światłem.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nieotwarty wkład Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego w użyciu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 1,5 ml roztworu we wkładzie (bezbarwne szkło typu I) z jednej strony z tłokiem (bromobutyl pokryty silikonem) oraz krążkiem (bromobutyl) i nakładką (aluminium) z drugiej strony. Opakowania po 1, 5 i 10. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Preparat Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań jest jałowym, gotowym do użycia roztworem do wstrzykiwań podskórnych umieszczonym w szklanym wkładzie. Preparat jest przeznaczony do wielokrotnego użytku.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
Powinien być podawany jedynie za pomocą przyrządu do wstrzyknięć Omnitrope Pen 5, opracowanego specjalnie do stosowania z roztworem do wstrzykiwań Omnitrope 5 mg/1,5 ml. Musi być podawany za pomocą jałowych, jednorazowych igieł do wstrzykiwacza. Pacjenci i ich opiekunowie powinni być odpowiednio przeszkoleni i poinstruowani przez lekarza lub innej wykwalifikowanej osoby należącej do fachowego personelu medycznego, jak prawidłowo używać wkładów Omnitrope i wstrzykiwacza. Preparat Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań jest jałowym, gotowym do użycia roztworem do wstrzykiwań podskórnych umieszczonym w szklanym wkładzie. Preparat jest przeznaczony do wielokrotnego użytku. Powinien być podawany jedynie za pomocą przyrządu do wstrzyknięć Omnitrope Pen 10 opracowanego specjalnie do stosowania z roztworem do wstrzykiwań Omnitrope 10 mg/1,5 ml. Musi być podawany za pomocą jałowych, jednorazowych igieł do wstrzykiwacza.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
Pacjenci i ich opiekunowie powinni być odpowiednio przeszkoleni i poinstruowani przez lekarza lub innej wykwalifikowanej osoby należącej do fachowego personelu medycznego, jak prawidłowo używać wkładów Omnitrope i wstrzykiwacza. Poniżej podano ogólne zasady podawania preparatu. Podczas ładowania wkładu, zakładania igły iniekcyjnej i podawania produktu należy przestrzegać instrukcji producenta, dołączonej do każdego wstrzykiwacza. 1. Należy umyć ręce. 2. Jeśli roztwór jest mętny lub zawiera nierozpuszczalne cząstki, nie powinien być stosowany. Zawartość musi być przezroczysta i bezbarwna. 3. Zdezynfekować gumową błonę wkładu gazikiem do przemywania. 4. Umieścić wkład w Omnitrope Pen zgodnie z instrukcją stosowania, dostarczoną ze wstrzykiwaczem. 5. Miejsce wstrzyknięcia oczyścić wacikiem nasączonym alkoholem. 6. Podać odpowiednią dawkę, wstrzykując podskórnie za pomocą jałowej igły do wstrzykiwacza. Zdjąć igłę ze wstrzykiwacza i wyrzucić zgodnie z lokalnymi wymogami.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 10 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań we wkładzie Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań we wkładzie Omnitrope 15 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań we wkładzie 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań Każdy ml roztworu zawiera 3,3 mg somatropiny* (co odpowiada 10 j.m.). Jeden wkład zawiera 1,5 ml, co odpowiada 5 mg somatropiny* (15 j.m.). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Lek zawiera 9 mg alkoholu benzylowego w każdym ml. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań Każdy ml roztworu zawiera 6,7 mg somatropiny* (co odpowiada 20 j.m.). Jeden wkład zawiera 1,5 ml, co odpowiada 10 mg somatropiny* (30 j.m.). Omnitrope 15 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań Każdy ml roztworu zawiera 10 mg somatropiny* (co odpowiada 30 j.m.). Jeden wkład zawiera 1,5 ml, co odpowiada 15 mg somatropiny* (45 j.m.).
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
*wytwarzanej w komórkach Escherichia coli metodą rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań we wkładzie do SurePal 5, SurePal 10, SurePal 15. Roztwór jest klarowny i bezbarwny.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Niemowlęta, dzieci i młodzież – Zaburzenia wzrostu wynikające z niedostatecznego wydzielania hormonu wzrostu (niedobór hormonu wzrostu – ang. growth hormone deficiency, GHD). – Zaburzenia wzrostu związane z zespołem Turnera. – Zaburzenia wzrostu związane z przewlekłą niewydolnością nerek. – Zaburzenia wzrostu (wynik odchylenia standardowego (–ang. standard deviation score, SDS) aktualnego wzrostu < -2,5 i SDS skorygowany względem wzrostu rodziców < -1) u niskich dzieci i młodzieży za małych w momencie narodzin w stosunku do wieku ciążowego (ang. small for gestational age, SGA), z masą i (lub) długością ciała urodzeniową < -2 odchylenia standardowe (–ang. standard deviation, SD), które nie uzupełniły niedoboru wzrostu przez okres 4 lat życia lub dłuższy tempa wzrostu (ang. height velocity, HV) podczas ostatniego roku SDS < 0). – Zespół Pradera-Willego (ang. Prader-Willi syndrome, PWS), w celu poprawy wzrostu i budowy ciała.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Wskazania do stosowania
Rozpoznanie zespołu PWS powinno zostać potwierdzone odpowiednimi badaniami genetycznymi. Dorośli – Terapia zastępcza u dorosłych ze znacznym niedoborem hormonu wzrostu. – Początek choroby w wieku dorosłym: Pacjenci, u których występuje ciężki niedobór hormonu wzrostu związany z niedoborami wielu hormonów w następstwie rozpoznanej patologii podwzgórzowej lub przysadkowej i u których występuje niedobór przynajmniej jednego hormonu przysadkowego niebędącego prolaktyną. U takich pacjentów należy przeprowadzić odpowiedni test dynamiczny w celu potwierdzenia lub wykluczenia niedoboru hormonu wzrostu. – Początek choroby w dzieciństwie: Pacjenci, u których występował niedobór hormonu wzrostu w dzieciństwie w następstwie przyczyn wrodzonych, genetycznych, nabytych lub idiopatycznych. U pacjentów, u których występował niedobór hormonu wzrostu w dzieciństwie, należy przeprowadzić ponowną ocenę zdolności wydzielania hormonu wzrostu po ukończeniu procesu wzrastania.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Wskazania do stosowania
U pacjentów z dużym prawdopodobieństwem trwałego niedoboru hormonu wzrostu, tzn. przyczyną wrodzoną lub niedoborem hormonu wzrostu wtórnym po chorobie przysadkowej/podwzgórzowej lub po urazie, stężenie insulinopodobnego czynnika wzrostu I (ang. insulin-like growth factor-I , IGF-I) wynoszące SDS < -2 bez leczenia hormonem wzrostu przez co najmniej 4 tygodnie należy uważać za wystarczający dowód na głęboki niedobór hormonu wzrostu. Wszyscy inni pacjenci wymagają przeprowadzenia testu IGF-I i jednego testu stymulacji hormonu wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Diagnostyka i leczenie somatropiną powinno być rozpoczynane i monitorowane przez lekarzy z odpowiednimi kwalifikacjami i doświadczeniem w diagnostyce i leczeniu pacjentów z zaburzeniami wzrostu. Dawkowanie Dzieci i młodzież Dawkowanie i sposób podawania należy dostosowywać indywidualnie. Zaburzenia wzrostu wynikające z niedostatecznego wydzielania hormonu wzrostu u dzieci i młodzieży Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,025 – 0,035 mg/kg masy ciała na dobę lub 0,7 – 1,0 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę. Stosowano nawet większe dawki. Jeśli niedobór hormonu wzrostu, który wystąpił w dzieciństwie, utrzymuje się w okresie dojrzewania, leczenie należy kontynuować w celu osiągnięcia pełnego rozwoju somatycznego (np. skład ciała, masa kostna). W celach obserwacyjnych uzyskanie prawidłowej maksymalnej masy kostnej zdefiniowanej jako punktacja T > -1 (tzn.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Dawkowanie
standaryzowanej do średniej maksymalnej masy kostnej osoby dorosłej mierzonej absorpcjometrią podwójnej energii promieniowania rentgenowskiego z uwzględnieniem płci i pochodzenia etnicznego) jest jednym z celów terapeutycznych podczas okresu przejściowego. Wytyczne dotyczące dawkowania, patrz niżej punkt dotyczący osób dorosłych. Zespół Pradera-Willego (PWS), w celu poprawy wzrostu i budowy ciała u dzieci i młodzieży Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,035 mg/kg masy ciała na dobę lub 1,0 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę. Nie należy przekraczać dobowej dawki 2,7 mg. Leczenia nie należy prowadzić u dzieci i młodzieży, u których tempo wzrostu jest mniejsze niż 1 cm na rok i u których w niedługim czasie ma dojść do skostnienia przynasad kości. Zaburzenia wzrostu wynikające z zespołu Turnera Zaleca się dawkę 0,045 – 0,050 mg/kg masy ciała na dobę lub 1,4 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Dawkowanie
Zaburzenia wzrostu związane z przewlekłą niewydolnością nerek Zaleca się dawkę 0,045 – 0,050 mg/kg masy ciała na dobę (1,4 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę). Może być konieczne zastosowanie większych dawek, jeśli tempo wzrostu jest zbyt wolne. Po sześciu miesiącach leczenia może być konieczna korekta dawki (patrz punkt 4.4). Zaburzenia wzrostu u niskich dzieci i młodzieży, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,035 mg/kg masy ciała na dobę (1 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę) do osiągnięcia ostatecznego wzrostu (patrz punkt 5.1). Leczenie należy przerwać po roku, jeśli SDS dla tempa wzrostu wynosi poniżej +1. Leczenie należy przerwać, jeśli tempo wzrostu wynosi < 2 cm/rok i, jeśli wymaga to potwierdzenia, wiek kostny wynosi > 14 lat (dziewczęta) lub > 16 lat (chłopcy), co odpowiada skostnieniu nasadowych płytek wzrostu. Dawki zalecane u dzieci i młodzieży

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Dawkowanie

Wskazanie mg/kg masy ciała na dobę mg/m2 powierzchniciała na dobę
Niedobór hormonu wzrostu 0,025 – 0,035 0,7 – 1,0
Zespół Pradera-Willego 0,035 1,0
Zespół Turnera 0,045 – 0,050 1,4
Przewlekła niewydolność nerek 0,045 – 0,050 1,4
Dzieci i młodzież, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego (SGA) 0,035 1,0

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Dawkowanie
Niedobór hormonu wzrostu u pacjentów dorosłych U pacjentów, którzy kontynuują terapię hormonem wzrostu po niedoborze hormonu wzrostu, który wystąpił w dzieciństwie, zalecana dawka w celu ponownego rozpoczęcia leczenia to 0,2 – 0,5 mg na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać lub zmniejszać zgodnie z indywidualnymi wymaganiami pacjenta ustalonymi na podstawie stężenia IGF-I. U pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu, który wystąpił w wieku dorosłym, leczenie należy rozpocząć od małej dawki 0,15 – 0,3 mg na dobę. Dawka powinna być stopniowo zwiększana w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta, co określa stężenie IGF-I. W obu przypadkach celem leczenia jest osiągnięcie stężenia insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-I) w zakresie 2 SDS od średniej skorygowanej względem wieku. Pacjentom z prawidłowym stężeniem IGF-I na początku leczenia należy podawać hormon wzrostu do osiągnięcia poziomu IGF-I w górnym zakresie wartości prawidłowych, nieprzekraczającego 2 SDS.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Dawkowanie
Odpowiedź kliniczna i działania niepożądane mogą być także wskazówką w ustalaniu dawki. Wiadomo, że u niektórych pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu stężenie IGF-I nie wraca do normy mimo dobrej odpowiedzi klinicznej i tym samym nie wymagają oni zwiększania dawki. Dawka podtrzymująca rzadko przekracza 1,0 mg na dobę. U kobiet mogą być wymagane większe dawki niż u mężczyzn, a mężczyźni wykazują z czasem zwiększoną wrażliwość na IGF-I. Oznacza to, że u kobiet, szczególnie tych, które otrzymują doustną estrogenową hormonalną terapię zastępczą, istnieje niebezpieczeństwo nieosiągania wymaganej dawki, podczas gdy u mężczyzn istnieje niebezpieczeństwo przekraczania wymaganej dawki. Dlatego co 6 miesięcy należy sprawdzać, czy dawka hormonu wzrostu jest odpowiednia. Ponieważ wraz z wiekiem zmniejsza się prawidłowe fizjologiczne wytwarzanie hormonu wzrostu, może być konieczne zmniejszenie dawki.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Dawkowanie
Specjalne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku U pacjentów w wieku powyżej 60 lat leczenie należy rozpocząć dawką 0,1 – 0,2 mg na dobę i powoli zwiększać ją zgodnie z indywidualnymi wymaganiami pacjenta. Należy stosować minimalną dawkę skuteczną. Dawka podtrzymująca u tych pacjentów bardzo rzadko przekracza 0,5 mg na dobę. Sposób podawania Wstrzyknięcie należy wykonywać podskórnie, zmieniając miejsce podania w celu uniknięcia zaników tkanki tłuszczowej (lipoatrofii). Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nie wolno stosować somatropiny, jeśli istnieją dowody na aktywność nowotworu. Przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu należy zakończyć leczenie przeciwnowotworowe, nowotwory wewnątrzczaszkowe muszą być nieaktywne. Leczenie należy przerwać w przypadku dowodu na rozrost nowotworu. Somatropiny nie wolno stosować do wspomagania wzrostu u dzieci ze skostniałymi przynasadami kości. Nie wolno leczyć somatropiną pacjentów z ostrymi stanami krytycznymi, u których wystąpiły powikłania po operacjach na otwartym sercu, operacjach brzusznych, urazach wielonarządowych, ostrej niewydolności oddechowej lub podobnych stanach (odnośnie pacjentów poddawanych leczeniu zastępczemu, patrz punkt 4.4).
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki dobowej (patrz punkt 4.2). Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Niedoczynność kory nadnerczy Zastosowanie terapii somatropiną może wpłynąć na hamowanie aktywności dehydrogenazy 11 β- hydroksysteroidowej typu 1 (11βHSD1) i zmniejszyć stężenie kortyzolu w osoczu. U pacjentów poddanych terapii somatropiną z wcześniej niezdiagnozowaną centralną (wtórną) niedoczynnością kory nadnerczy może dojść do ujawnienia niedoczynności wymagającej zastosowania zastępczej terapii glikokortykosteroidami. Ponadto, u pacjentów z wcześniej zdiagnozowaną niedoczynnością kory nadnerczy leczonych glikokortykosteroidami może być konieczne zwiększenie dawki podtrzymującej lub stosowanej w sytuacjach stresowych po rozpoczęciu terapii somatropiną (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Jednoczesne stosowanie doustnej terapii estrogenowej Jeśli kobieta stosująca somatropinę rozpoczyna doustną terapię estrogenową, może być konieczne zwiększenie dawki somatropiny w celu podtrzymania poziomu stężenia IGF-1 w surowicy w zakresie prawidłowym dla wieku. I odwrotnie, jeśli kobieta przyjmująca somatropinę przerywa stosowanie doustnej terapii estrogenowej, może być konieczne zmniejszenia dawki somatropiny w celu uniknięcia zbyt dużego stężenia hormonu wzrostu i (lub) działań niepożądanych (patrz punkt 4.5). Wrażliwość na insulinę Somatropina może zmniejszać wrażliwość na insulinę. U pacjentów z cukrzycą może być konieczne dostosowanie dawki insuliny po rozpoczęciu leczenia somatropiną. Pacjentów z cukrzycą, nietolerancją glukozy lub dodatkowymi czynnikami ryzyka cukrzycy należy dokładnie obserwować podczas leczenia somatropiną.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Czynność tarczycy Hormon wzrostu zwiększa pozatarczycową konwersję T4 do T3, co może powodować zmniejszenie stężenia T4 i zwiększenie stężenia T3 w surowicy. Podczas gdy obwodowe stężenia hormonów tarczycy utrzymywały się zasadniczo w zakresie wartości referencyjnych dla osób zdrowych, niedoczynność tarczycy może teoretycznie rozwinąć się u osób z subkliniczną niedoczynnością tarczycy. Wskutek tego u wszystkich pacjentów należy obserwować czynność tarczycy. U pacjentów z niedoczynnością przysadki otrzymujących standardową terapię substytucyjną konieczna jest dokładna obserwacja potencjalnego wpływu leczenia hormonem wzrostu na czynność tarczycy. Nowotwory W przypadku wtórnego niedoboru hormonu wzrostu w przebiegu leczenia chorób nowotworowych zalecane jest zwracanie uwagi na objawy nawrotu nowotworu. U pacjentów, którzy w dzieciństwie przeżyli chorobę nowotworową, zgłaszano zwiększone ryzyko wystąpienia drugiego nowotworu wśród tych leczonych somatropiną po pierwszym nowotworze.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Nowotwory śródczaszkowe, w szczególności oponiaki, były najczęściej występującymi postaciami takiego drugiego nowotworu wśród pacjentów leczonych z zastosowaniem radioterapii głowy w ramach leczenia pierwszego nowotworu. Złuszczanie nasad kości udowych U pacjentów z zaburzeniami endokrynologicznymi przebiegającymi z niedoborem hormonu wzrostu, złuszczanie nasad kości udowych występuje częściej niż w populacji ogólnej. Pacjenci, którzy kuleją w trakcie leczenia somatropiną, powinni być zbadani klinicznie. Łagodne nadciśnienie śródczaszkowe W przypadku ciężkiego lub nawracającego bólu głowy, zaburzeń widzenia, nudności i (lub) wymiotów zalecane jest wykonanie badania dna oka w celu wykrycia obrzęku tarczy nerwu wzrokowego. W przypadku potwierdzenia obrzęku tarczy nerwu wzrokowego należy wziąć pod uwagę rozpoznanie łagodnego nadciśnienia śródczaszkowego i w razie potrzeby przerwać leczenie hormonem wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Obecnie nie ma wystarczających danych, aby przedstawić konkretne zalecenia dotyczące kontynuacji leczenia hormonem wzrostu u pacjentów z przebytym nadciśnieniem śródczaszkowym. W przypadku wznowienia leczenia hormonem wzrostu należy obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy nadciśnienia śródczaszkowego. Białaczka U małej liczby pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu, spośród których niektórzy byli leczeni somatropiną, zgłaszano występowanie białaczki. Nie istnieją jednak dowody na częstsze występowanie białaczki u osób bez czynników predysponujących otrzymujących hormon wzrostu. Przeciwciała U małego odsetka pacjentów mogą wytworzyć się przeciwciała przeciwko produktowi Omnitrope. Produkt Omnitrope spowodował wytwarzanie przeciwciał u około 1% pacjentów. Zdolność wiązania tych przeciwciał jest niska i nie ma wpływu na szybkość wzrastania.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
U wszystkich pacjentów z niewyjaśnionym w inny sposób brakiem odpowiedzi na leczenie należy wykonać oznaczenie przeciwciał przeciwko somatropinie. Zapalenie trzustki Chociaż zapalenie trzustki występuje rzadko, należy je wziąć pod uwagę u pacjentów leczonych somatropiną, u których wystąpi ból brzucha, zwłaszcza u dzieci. Skolioza Wiadomo, że boczne skrzywienie kręgosłupa (skolioza) występuje częściej w niektórych grupach pacjentów leczonych z zastosowaniem somatropiny. Ponadto szybki wzrost może spowodować progresję skoliozy u każdego dziecka. Nie wykazano, aby somatropina zwiększała częstość występowania albo nasilenie skoliozy. Podczas leczenia należy obserwować pacjentów w celu wykrycia objawów skoliozy. Ostre stany krytyczne Wpływ somatropiny na proces zdrowienia był oceniany w dwóch badaniach kontrolowanych placebo z udziałem 522 dorosłych pacjentów w stanie krytycznym, u których wystąpiły powikłania po operacjach na otwartym sercu, operacjach brzusznych, urazach wielonarządowych lub ostrej niewydolności oddechowej.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Śmiertelność w grupie pacjentów leczonych somatropiną w dawce 5,3 lub 8 mg na dobę była większa niż w grupie pacjentów otrzymujących placebo: odpowiednio 42% i 19%. W oparciu o powyższe dane tacy pacjenci nie powinni być leczeni somatropiną. Ponieważ nie są dostępne żadne informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania leczenia substytucyjnego hormonem wzrostu u pacjentów w ostrym stanie krytycznym, w takiej sytuacji korzyści z kontynuowania leczenia należy odnieść do związanego z nim potencjalnego ryzyka. W przypadku wszystkich pacjentów, u których wystąpią inne lub podobne ostre stany krytyczne, możliwe korzyści z leczenia somatropiną należy odnieść do potencjalnego ryzyka związanego z takim leczeniem. Pacjenci w podeszłym wieku Doświadczenie u pacjentów w wieku powyżej 80 lat jest ograniczone. Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej wrażliwi na działanie produktu Omnitrope i z tego powodu mogą być bardziej podatni na występowanie działań niepożądanych.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Zespół Pradera-Willego U pacjentów z zespołem Pradera-Willego leczenie powinno być zawsze połączone z ograniczeniem kalorii w diecie. Istnieją doniesienia na temat przypadków zgonów związanych ze stosowaniem hormonu wzrostu u dzieci i młodzieży z zespołem PWS, u których występował jeden lub więcej z następujących czynników ryzyka: ciężka otyłość (pacjenci ze wskaźnikiem masa ciała/wzrost przekraczającym 200%), zaburzenia czynności układu oddechowego w wywiadzie lub bezdech we śnie lub zakażenie układu oddechowego niezidentyfikowanym drobnoustrojem. Zagrożenie u pacjentów z zespołem Pradera-Willego oraz jednym lub więcej z wymienionych czynników ryzyka może być większe. Przed rozpoczęciem leczenia somatropiną pacjenci z zespołem PWS powinni zostać przebadani w celu wykrycia niedrożności górnych dróg oddechowych, bezdechu we śnie lub zakażenia układu oddechowego.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku zaobserwowania patologicznych wyników podczas oceny niedrożności górnych dróg oddechowych dziecko należy skierować do specjalisty otolaryngologa w celu leczenia i opanowania zaburzenia oddechowego przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu. Bezdech we śnie należy zbadać przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu uznaną metodą, taką jak polisomnografia lub oksymetria nocna, i monitorować w przypadku podejrzenia bezdechu we śnie. Jeśli w trakcie leczenia somatropiną u pacjentów wystąpią objawy obstrukcji dróg oddechowych (w tym pojawienie się lub nasilenie chrapania), należy przerwać leczenie i przeprowadzić nowe badanie laryngologiczne. Wszystkich pacjentów z zespołem PWS należy zbadać, czy nie występuje u nich bezdech we śnie i monitorować w przypadku podejrzenia bezdechu we śnie. Pacjentów należy monitorować w celu wykrycia objawów zakażenia układu oddechowego, które należy rozpoznawać i intensywnie leczyć najwcześniej jak to możliwe.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
U wszystkich pacjentów z zespołem PWS należy skutecznie kontrolować masę ciała przed i w trakcie leczenia hormonem wzrostu. Doświadczenie dotyczące przedłużonego leczenia osób dorosłych oraz pacjentów z zespołem Pradera- Willego jest ograniczone. Zbyt niska masa urodzeniowa w stosunku do wieku ciążowego W przypadku niskich dzieci i młodzieży, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego, przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć inne przyczyny medyczne lub leki, które mogłyby być przyczyną zaburzeń wzrostu. U dzieci i młodzieży urodzonych ze zbyt niską masą urodzeniową w stosunku do wieku ciążowego zaleca się oznaczenie stężenia insuliny i glukozy we krwi na czczo przed rozpoczęciem leczenia, a następnie co rok. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem cukrzycy (np. z cukrzycą w wywiadzie rodzinnym, otyłością, nasiloną insulinoopornością, rogowaceniem ciemnym) należy wykonać test doustnego obciążenia glukozą (oral glucose tolerance testing, OGTT).
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku wystąpienia jawnej cukrzycy nie należy podawać hormonu wzrostu. U dzieci i młodzieży urodzonych ze zbyt niską masą urodzeniową w stosunku do wieku ciążowego zaleca się oznaczenie stężenia IGF-I przed rozpoczęciem leczenia, a następnie dwa razy w roku. Jeżeli wyniki powtarzanych oznaczeń stężenia IGF-I odbiegają o dwa odchylenia standardowe (+2 SD) od wartości referencyjnych dla danego wieku i fazy dojrzewania, można wziąć pod uwagę stosunek IGF-I / IGFBP-3 w celu rozważenia modyfikacji dawki. Doświadczenie w rozpoczynaniu leczenia pacjentów urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego bezpośrednio przed okresem pokwitania jest ograniczone. Dlatego też nie zaleca się rozpoczynania leczenia w okresie bezpośrednio poprzedzającym okres pokwitania. Doświadczenie dotyczące pacjentów z zespołem Silvera-Russella jest ograniczone.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Przyrost wzrostu uzyskany dzięki leczeniu hormonem wzrostu niskich dzieci i młodzieży urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego może zostać częściowo utracony, jeżeli leczenie zostanie przerwane przed ukończeniem procesu wzrastania. Przewlekła niewydolność nerek W przypadku przewlekłej niewydolności nerek przed rozpoczęciem leczenia czynność nerek powinna wynosić niecałe 50% normy. Przed rozpoczęciem leczenia należy przez rok monitorować tempo wzrostu w celu potwierdzenia zaburzeń wzrastania. W tym okresie należy wdrożyć zachowawcze leczenie niewydolności nerek (obejmujące wyrównanie kwasicy, nadczynności przytarczyc i kontrolę stanu odżywienia) i kontynuować je podczas leczenia. Leczenie należy przerwać w przypadku przeszczepienia nerki. Obecnie nie są dostępne żadne dane dotyczące ostatecznego wzrostu osiąganego przez pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, leczonych produktem Omnitrope.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań zawiera alkohol benzylowy: Lek zawiera 9 mg alkoholu benzylowego w każdym ml. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Dożylne podawanie alkoholu benzylowego noworodkom wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych i śmierci (tzw. „gasping syndrome”). Minimalna ilość alkoholu benzylowego, przy której mogą wystąpić objawy toksyczności jest nieznana. Należy poinformować rodziców albo opiekuna prawnego, że bez zgody lekarza albo farmaceuty nie należy stosować tego produktu leczniczego u małych dzieci (w wieku poniżej trzech lat) przez okres dłuższy niż tydzień. Należy poinformować pacjentki będące w ciąży albo karmiące piersią, że duże ilości alkoholu benzylowego mogą gromadzić się w organizmie i powodować działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną). Należy poinformować pacjentów z chorobami wątroby albo nerek, że duże ilości alkoholu benzylowego mogą gromadzić się w organizmie i powodować działania niepożądane (tzw.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Specjalne środki ostrozności
kwasicę metaboliczną). Zawartość sodu Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesna terapia glikokortykosteroidami hamuje efekt stymulujący wzrost powodowany przez Omnitrope. U pacjentów z niedoborem ACTH należy starannie dobrać dawkę glikokortykosteroidów w terapii zastępczej, aby uniknąć jakiegokolwiek wpływu hamującego wzrost. Hormon wzrostu zmniejsza przemianę kortyzonu w kortyzol i może ujawnić wcześniej niezdiagnozowaną centralną niedoczynność kory nadnerczy lub sprawić, że małe dawki zastępcze glikokortykosteroidów będą nieskuteczne (patrz punkt 4.4). U kobiet przyjmujących zastępczą doustną terapię estrogenową może być niezbędne zastosowanie większej dawki hormonu wzrostu w celu osiągnięcia zamierzonego skutku terapii (patrz punkt 4.4). Dane pochodzące z badania interakcji prowadzonego z udziałem osób dorosłych z niedoborem hormonu wzrostu sugerują, że podawanie somatropiny może zwiększać klirens związków, o których wiadomo, że są metabolizowane przez izoenzymy cytochromu P450.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Interakcje
Zwiększać się może zwłaszcza klirens związków metabolizowanych przez cytochrom P450 3A4 (np. steroidów płciowych, kortykosteroidów, leków przeciwdrgawkowych i cyklosporyny), co powoduje zmniejszenie stężenia tych związków w osoczu. Nie jest znane kliniczne znaczenie tego faktu. Informacje dotyczące cukrzycy i chorób tarczycy, patrz punkt 4.4. Informacje dotyczące doustnej estrogenowej terapii zastępczej, patrz punkt 4.2.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania somatropiny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję są niewystarczające (patrz punkt 5.3). Somatropina nie jest zalecana do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. Karmienie piersią Nie przeprowadzono badań klinicznych z zastosowaniem produktów leczniczych zawierających somatropinę u kobiet karmiących piersią. Nie wiadomo, czy somatropina przenika do mleka ludzkiego, ale jest mało prawdopodobne, aby z przewodu pokarmowego dziecka białko zostało wchłonięte w nienaruszonej postaci. Z tego powodu należy zachować ostrożność przy stosowaniu preparatu Omnitrope u kobiet karmiących piersią. Płodność Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu Omnitrope na płodność.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Omnitrope nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane a. Podsumowanie profilu bezpieczeństwa U pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu występuje zmniejszenie objętości przestrzeni pozakomórkowej. Po rozpoczęciu leczenia somatropiną niedobór objętości jest gwałtownie wyrównywany. Działania niepożądane związane z retencją płynów, takie jak obrzęk obwodowy i ból stawów występują bardzo często, ; sztywność mięśniowo-szkieletowa, ból mięśni i parestezja występują często. Te działania niepożądane są zwykle łagodne do umiarkowanych, pojawiają się w ciągu pierwszych miesięcy leczenia i ustępują samoistnie lub po zmniejszeniu dawki preparatu. Częstość powyższych działań niepożądanych zależy od wielkości stosowanej dawki preparatu i wieku pacjenta oraz prawdopodobnie jest odwrotnie proporcjonalna do wieku pacjenta w momencie wystąpienia niedoboru hormonu wzrostu. Produkt Omnitrope spowodował wytwarzanie przeciwciał u około 1% pacjentów.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
Zdolność wiązania tych przeciwciał była niska i z ich wytworzeniem nie powiązano żadnych zmian klinicznych, patrz punkt 4.4. b. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Tabela 1 zawiera działania niepożądane przedstawione w oparciu o klasyfikację układów i narządów oraz o częstość występowania przy zastosowaniu następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) dla każdego ze wskazań do stosowania. Tabela 1

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Częstość
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy) Niezbyt często: białaczka†1 Częstość nieznana: białaczka†2,3,4,5
Zaburzenia endokrynologiczne Częstość nieznana: niedoczynnośćtarczycy**

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Działania niepożądane

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana: cukrzyca typu 2
Zaburzenia układunerwowego Często: parestezja*, łagodne nadciśnienie śródczaszkowe5, zespół cieśni nadgarstka6Częstość nieznana: łagodne nadciśnienie śródczaszkowe 1,2,3,4,6 Częstość nieznana: ból głowy**
Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej Często: wysypka**, pokrzywka**Niezbyt często: świąd**
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: ból stawów* Często: ból mięśni*, sztywność mięśniowo-szkieletowa*
Zaburzenia układurozrodczego i piersi Niezbyt często: ginekomastia**
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często: reakcja w miejscu wstrzyknięcia$, obrzęk obwodowy* Częstość nieznana: obrzęk twarzy*
Badania diagnostyczne Częstość nieznana: zmniejszeniestężenia kortyzolu we krwi‡

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
1 Badania kliniczne z udziałem dzieci z niedoborem hormonu wzrostu (GHD) 2. Badania kliniczne z udziałem dzieci z zespołem Turnera 3. Badania kliniczne z udziałem dzieci z przewlekłą niewydolnością nerek 4. Badania kliniczne z udziałem dzieci, które urodziły się zbyt małe w stosunku do wieku ciążowego (SGA) 5. Badania kliniczne dotyczące zespołu Pradera-Williego (PWS) 6. Badania kliniczne z udziałem osób dorosłych z niedoborem hormonu wzrostu (GHD) *Zwykle te działania niepożądane mają łagodne lub umiarkowane nasilenie, pojawiają się w ciągu pierwszych miesięcy leczenia oraz ustępują samoistnie lub w wyniku zmniejszenia dawki. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest związana ze stosowaną dawką, wiekiem pacjentów i prawdopodobnie jest odwrotnie zależna od wieku pacjentów w momencie wystąpienia niedoboru hormonu wzrostu. **Działanie niepożądane leku zaobserwowane po wprowadzeniu produktu lecznicznego do obrotu.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
$ Zgłaszano przemijające reakcje w miejscu wstrzyknięcia u dzieci. ‡ Znaczenie kliniczne jest nieznane. † Zgłaszano u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu leczonych somatropiną, ale częstość występowania wydaje się podobna do częstości stwierdzanej u dzieci bez niedoboru hormonu wzrostu. c. Opis wybranych działań niepożądanych Zmniejszenie stężenia kortyzolu w surowicy Istnieją doniesienia, że somatropina zmniejsza stężenie kortyzolu w surowicy, prawdopodobnie poprzez wpływ na białka transportowe lub poprzez zwiększenie klirensu wątrobowego. Znaczenie kliniczne tych wyników może być ograniczone. Przed rozpoczęciem leczenia należy jednak zoptymalizować leczenie zastępcze kortykosteroidami. Zespół Pradera-Willego Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano rzadkie przypadki nagłych zgonów pacjentów z zespołem Pradera-Willego, u których stosowano somatropinę. Związek przyczynowy nie został jednak ustalony.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
Białaczka Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano (rzadko lub bardzo rzadko) przypadki białaczki u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu leczonych somatropiną. Jednak nie ma dowodów wskazujących na zwiększone ryzyko zachorowania na białaczkę bez czynników predysponujących, takich jak radioterapia mózgu lub głowy. Młodzieńcze złuszczenie głowy kości udowej i choroba Legga-Calvégo-Perthesa Zgłaszano przypadki młodzieńczego złuszczenia głowy kości udowej i choroby Legga-Calvégo- Perthesa u dzieci leczonych hormonem wzrostu. Młodzieńcze złuszczenie głowy kości udowej występuje częściej w przypadku zaburzeń endokrynologicznych, natomiast choroba Legga-Calvégo- Perthesa jest częściej obserwowana w przypadku niskiej postury. Nie wiadomo jednak, czy te dwie patologie występują częściej podczas leczenia somatropiną. Należy wziąć pod uwagę ich rozpoznanie u dzieci z dyskomfortem lub bólem w biodrze lub kolanie.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Działania niepożądane
Inne działania niepożądane Inne działania niepożądane można uznać za działania wspólne dla leków z klasy zawierającej somatropinę, takie jak możliwa hiperglikemia spowodowana obniżoną wrażliwością na insulinę, zmniejszenie stężenia wolnej tyroksyny oraz łagodne nadciśnienie śródczaszkowe. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy: Ostre przedawkowanie mogłoby prowadzić początkowo do wystąpienia hipoglikemii, a następnie hiperglikemii. Długotrwałe stosowanie zbyt dużych dawek mogłoby wywołać objawy podobne do stwierdzanych w przypadku nadmiaru ludzkiego hormonu wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: hormony przedniego płata przysadki mózgowej i ich analogi, kod ATC: H01AC01. Omnitrope jest produktem leczniczym biopodobnym. Szczegółowe informacje są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu Mechanizm działania Somatropina jest silnie działającym hormonem, który odgrywa istotną rolę w metabolizmie lipidów, węglowodanów i białek. U dzieci z niewystarczającą ilością endogennego hormonu wzrostu somatropina stymuluje wzrost ciała na długość i zwiększa tempo wzrostu. Zarówno u osób dorosłych, jak i u dzieci somatropina utrzymuje prawidłową budowę ciała, zwiększając retencję azotu i pobudzając wzrost mięśni szkieletowych oraz uruchamiając zasoby tkanki tłuszczowej w organizmie. Szczególnie wrażliwa na działanie somatropiny jest trzewna tkanka tłuszczowa. Oprócz nasilania lipolizy, somatropina zmniejsza wychwyt triglicerydów przez pokłady tkanki tłuszczowej w organizmie.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Somatropina zwiększa stężenie IGF-I oraz białka wiążącego insulinopodobny czynnik wzrostu-3 (Insulin-like Growth Factor Binding Protein 3, IGFBP3) w surowicy. Ponadto wykazano następujące działanie somatropiny: Działanie farmakodynamiczne Metabolizm lipidów Somatropina indukuje ekspresję wątrobowych receptorów dla cholesterolu LDL i wpływa na profil lipidów oraz lipoprotein w surowicy. Podanie somatropiny pacjentom z niedoborem czynnika wzrostu powoduje zwykle zmniejszenie stężenia LDL i apolipoproteiny B w surowicy. Stwierdza się również zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego w surowicy. Metabolizm węglowodanów Somatropina zwiększa wydzielanie insuliny, ale stężenie glukozy we krwi na czczo pozostaje zwykle niezmienione. U dzieci z niedoczynnością przysadki może występować hipoglikemia na czczo. Somatropina powoduje powrót do stanu prawidłowego.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Metabolizm wody i składników mineralnych Niedobór hormonu wzrostu jest związany ze zmniejszeniem objętości osocza i przestrzeni pozakomórkowej. Po leczeniu somatropiną obydwie te objętości szybko się zwiększają. Somatropina powoduje retencję sodu, potasu i fosforu. Metabolizm tkanki kostnej Somatropina pobudza obrót tkanki kostnej. Długotrwałe podawanie somatropiny pacjentom z niedoborem hormonu wzrostu i osteopenią powoduje zwiększenie zawartości składników mineralnych i gęstości kości w obciążonych miejscach. Wydolność fizyczna Po długotrwałym leczeniu somatropiną poprawia się siła mięśni i wydolność fizyczna. Somatropina zwiększa także pojemność minutową serca, choć mechanizm tego działania nie został jeszcze wyjaśniony. Do tego efektu może przyczyniać się zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpie c zeństwo stosowania W badaniach klinicznych prowadzonych z udziałem niskich dzieci i młodzieży, urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego, dawki 0,033 mg/kg masy ciała oraz 0,067 mg/kg masy ciała na dobę stosowano w celach leczniczych do momentu zakończenia procesu wzrastania. U 56 pacjentów leczonych w sposób ciągły, którzy osiągnęli (prawie) ostateczny wzrost, średnia zmiana w porównaniu ze wzrostem w momencie rozpoczęcia leczenia wynosiła +1,90 SDS (0,033 mg/kg masy ciała na dobę) oraz +2,19 SDS (0,067 mg/kg masy ciała na dobę). Dane literaturowe dotyczące nieleczonych dzieci i młodzieży urodzonych z masą ciała zbyt niską w stosunku do wieku ciążowego, którzy nie osiągnęli samoistnego przyrostu długości we wczesnym okresie życia, sugerują późniejszy przyrost długości ciała o 0,5 SDS.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Informacje z badań po wprowadzeniu produktu do obrotu: Dobrowolne międzynarodowe, nieinterwencyjne, bez grupy kontrolnej, longitudinalne, wieloośrodkowe i otwarte badanie PASS kategorii 3, mające na celu rejestrację danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności od 7359 pacjentów pediatrycznych przyjmujących produkt Omnitrope w różnych wskazaniach, zostało przeprowadzone przez firmę Sandoz w latach 2006–2020 w 11 europejskich krajach, w Ameryce Północnej, Kanadzie, Australii i Tajwanie. Głównymi wskazaniami pediatrycznymi były: GHD (57,9%), SGA (26,6%), zespół Turnera (ang. Turner Syndrome, TS) (4,9%), idiopatyczna niskorosłość (ang. Idiopathic Short Stature, ISS) (3,3%), PWS (3,2%) i przewlekła niewydolność nerek (ang. Chronic Renal Insufficiency, CRI). Większość pacjentów nie przyjmowała wcześniej rekombinowanego ludzkiego hormonu wzrostu (rhGH) (86,0%).
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
We wszystkich wskazaniach najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi o podejrzewanym związku przyczynowo-skutkowym z przyjmowaniem przez pacjentów produktu leczniczego Omnitrope były ból głowy (1,6%), ból w miejscu wstrzyknięcia (1,1%), krwiak w miejscu wstrzyknięcia (1,1%) i ból stawów (0,6%); ocenę przeprowadzono u 7359 pacjentów pediatrycznych (zbiór do oceny bezpieczeństwa [ang. Safety Set, SAF]). Większości działań niepożądanych ocenionych jako związane z przyjmowaniem produktu leczniczego Omnitrope spodziewano się na podstawie ChPL i znanych działań dla tego typu klasy cząsteczek (GH). Nasilenie większości zdarzeń niepożądanych było łagodne lub umiarkowane. Wyniki skuteczności, ocenione u 6589 pacjentów pediatrycznych (zbiór do oceny skuteczności [ang. Effectiveness Set, EFF] składał się z 5671 pacjentów nieprzyjmujących wcześniej rhGH, 915 pacjentów wcześniej przyjmujących rhGH oraz 3 pacjentów z brakiem informacji o wcześniejszym leczeniu), pokazują, że zastosowanie produktu leczniczego Omnitrope było skuteczne i skutkowało znacznym uzupełnieniem niedoboru wzrostu, co jest zgodne z wynikami zgłoszonymi w badaniach obserwacyjnych innych zatwierdzonych produktów rhGH: mediana wskaźnika odchylenia standardowego wzrostu (H SDS) skutecznie wzrosła z wartości -2,64 w punkcie początkowym do -1,97 po 1 roku i do -0,98 po 5 latach przyjmowania produktu leczniczego Omnitrope u pacjentów wcześniej nieprzyjmujących rhGH; mediana H SDS wzrosła z wartości -1,49 do -1,21 po 1 roku i do -0,98 po 5 latach przyjmowania produktu leczniczego Omnitrope u pacjentów wcześniej przyjmujących rhGH.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
1628/6589 (24,7%) pacjentów ze zbioru EFF osiągnęło ostateczny wzrost według oceny lekarza (pacjenci wcześniej nieprzyjmujący rhGH: 1289/5671; 22,7%); pacjenci wcześniej przyjmujący rhGH: 338/915; 36,9%). Mediana (zakres) końcowej wartości SDS H u pacjentów wcześniej nieprzyjmujących rhGH wynosi -1,51 (-9,3 do 2,7) oraz -1,43 (-8,7 do 2,1) u pacjentów wcześniej przyjmujących rhGH.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Dostępność biologiczna somatropiny podawanej podskórnie wynosi około 80% zarówno u osób zdrowych, jak i pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu. Po podskórnym podaniu preparatu Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań w dawce 5 mg u zdrowych dorosłych osób wartości C max oraz t max w osoczu wynoszą, odpowiednio, 72 ± 28 µg/l oraz 4,0 ± 2,0 godziny. Po podskórnym podaniu preparatu Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań w dawce 5 mg u zdrowych dorosłych osób wartości C max oraz t max w osoczu wynoszą, odpowiednio, 74 ± 22 µg/l oraz 3,9 ± 1,2 godziny. Po podskórnym podaniu preparatu Omnitrope 15 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań w dawce 5 mg u zdrowych dorosłych osób wartości C max oraz t max w osoczu wynoszą, odpowiednio, 52 ± 19 µg/l oraz 3,7 ± 1,2 godziny. Eliminacja Średni końcowy okres półtrwania somatropiny po podaniu dożylnym u dorosłych pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu wynosi około 0,4 godziny.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Jednak po podaniu podskórnym preparatu Omnitrope 5 mg/1,5 ml, Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań okres półtrwania wynosi 3 godziny. Jednak po podaniu podskórnym preparatu Omnitrope 15 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań okres półtrwania wynosi 2,76 godziny. Obserwowana różnica jest spowodowana prawdopodobnie wolnym wchłanianiem preparatu z miejsca wstrzyknięcia podskórnego. Specjalne grupy pacjentów Całkowita biodostępność somatropiny po podaniu podskórnym wydaje się podobna u mężczyzn i kobiet. Informacje dotyczące farmakokinetyki somatropiny u pacjentów w podeszłym wieku, u dzieci i u młodzieży, u przedstawicieli różnych ras oraz u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby lub serca są niedostępne lub niekompletne.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach nad toksycznością podostrą i tolerancją miejscową preparatu Omnitrope nie obserwowano działań znaczących klinicznie. W innych badaniach nad somatropiną, dotyczących toksyczności podostrej, tolerancji miejscowej oraz toksycznego wpływu na reprodukcję, nie obserwowano skutków znaczących klinicznie. Wyniki badań in vitro oraz in vivo genotoksyczności somatropin, dotyczące wystąpienia mutacji genowych i aberracji chromosomalnych, były negatywne. W jednym badaniu in vitro , dotyczącym limfocytów pobranych od pacjentów leczonych przez długi czas somatropiną, a także dodatkowo wykazującą działanie radiomimetyczne bleomycyną, zaobserwowano wzmożoną łamliwość chromosomów. Nie jest znane kliniczne znaczenie tego faktu. W innym badaniu nad somatropiną nie obserwowano wzrostu występowania nieprawidłowości chromosomalnych w limfocytach pacjentów poddanych długotrwałemu leczeniu somatropiną.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań disodu wodorofosforan siedmiowodny sodu diwodorofosforan dwuwodny mannitol poloksamer 188 alkohol benzylowy woda do wstrzykiwań Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań disodu wodorofosforan siedmiowodny sodu diwodorofosforan dwuwodny glicyna poloksamer 188 fenol woda do wstrzykiwań Omnitrope 15 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań disodu wodorofosforan siedmiowodny sodu diwodorofosforan dwuwodny sodu chlorek poloksamer 188 fenol woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań 2 lata Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań 18 miesięcy Omnitrope 15 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań 18 miesięcy Okres ważności po pierwszym użyciu Po pierwszym użyciu wkład powinien pozostać we wstrzykiwaczu i musi być przechowywany w lodówce (2°C – 8°C) maksymalnie przez 28 dni.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym wstrzykiwaczu w celu ochrony przed światłem. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nieotwarty wkład Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego w użyciu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 1,5 ml roztworu we wkładzie (bezbarwne szkło typu I) z jednej strony z tłokiem i niebieskim pierścieniem (wyłącznie na roztwór do wstrzykiwań Omnitrope 15 mg/1,5 ml) (bromobutyl pokryty silikonem) oraz krążkiem (bromobutyl) i nakładką (aluminium) z drugiej strony. Szklany wkład jest umocowany na stałe w przezroczystym pojemniku i zakończony z jednej strony plastikowym gwintowanym prętem. Opakowania po 1, 5 i 10. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Preparat Omnitrope 5 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań jest jałowym, gotowym do użycia roztworem do wstrzykiwań podskórnych umieszczonym w szklanym wkładzie. Preparat jest przeznaczony do wielokrotnego użytku. Powinien być podawany jedynie za pomocą przyrządu do wstrzyknięć SurePal 5, opracowanego specjalnie do stosowania z roztworem do wstrzykiwań Omnitrope 5 mg/1,5 ml. Musi być podawany za pomocą jałowych, jednorazowych igieł do wstrzykiwacza. Pacjenci i ich opiekunowie powinni być odpowiednio przeszkoleni i poinstruowani przez lekarza lub innej wykwalifikowanej osoby należącej do fachowego personelu medycznego, jak prawidłowo używać wkładów Omnitrope i wstrzykiwacza. Preparat Omnitrope 10 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań jest jałowym, gotowym do użycia roztworem do wstrzykiwań podskórnych umieszczonym w szklanym wkładzie. Preparat jest przeznaczony do wielokrotnego użytku.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
Powinien być podawany jedynie za pomocą przyrządu do wstrzyknięć SurePal 10 opracowanego specjalnie do stosowania z roztworem do wstrzykiwań Omnitrope 10 mg/1,5 ml. Musi być podawany za pomocą jałowych, jednorazowych igieł do wstrzykiwacza. Pacjenci i ich opiekunowie powinni być odpowiednio przeszkoleni i poinstruowani przez lekarza innej wykwalifikowanej osoby należącej do fachowego personelu medycznego, jak prawidłowo używać wkładów Omnitrope i wstrzykiwacza. Preparat Omnitrope 15 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań jest jałowym, gotowym do użycia roztworem do wstrzykiwań podskórnych umieszczonym w szklanym wkładzie. Preparat jest przeznaczony do wielokrotnego użytku. Powinien być podawany jedynie za pomocą przyrządu do wstrzyknięć SurePal 15 opracowanego specjalnie do stosowania z roztworem do wstrzykiwań Omnitrope 15 mg/1,5 ml. Musi być podawany za pomocą jałowych, jednorazowych igieł do wstrzykiwacza.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
Pacjenci i ich opiekunowie powinni być odpowiednio przeszkoleni i poinstruowani przez lekarza innej wykwalifikowanej osoby należącej do fachowego personelu medycznego, jak prawidłowo używać wkładów Omnitrope i wstrzykiwacza. Poniżej podano ogólne zasady podawania preparatu. Podczas ładowania wkładu, zakładania igły iniekcyjnej i podawania produktu należy przestrzegać instrukcji producenta, dołączonej do każdego wstrzykiwacza. 1. Należy umyć ręce. 2. Jeśli roztwór jest mętny lub zawiera nierozpuszczalne cząstki, nie powinien być stosowany. Zawartość musi być przezroczysta i bezbarwna. 3. Zdezynfekować gumową błonę wkładu gazikiem do przemywania. 4. Umieścić wkład w SurePal zgodnie z instrukcją stosowania, dostarczoną ze wstrzykiwaczem. 5. Miejsce wstrzyknięcia oczyścić wacikiem nasączonym alkoholem. 6. Podać odpowiednią dawkę, wstrzykując podskórnie za pomocą jałowej igły do wstrzykiwacza. Zdjąć igłę ze wstrzykiwacza i wyrzucić zgodnie z lokalnymi wymogami.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 15 mg/1,5 ml
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Omnitrope 3,3 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml roztworu zawiera 3,3 mg somatropiny* (co odpowiada 10 j.m.). Jeden wkład zawiera 1,5 ml co odpowiada 5 mg somatropiny* (15 j.m.). *wytwarzanej w komórkach Escherichia coli metodą rekombinacji DNA. Substancje pomocnicze: Jeden ml zawiera 9 mg alkoholu benzylowego. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Roztwór jest klarowny i bezbarwny.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Niemowlęta, dzieci i młodzież – Zaburzenia wzrostu wynikające z niedostatecznego wydzielania hormonu wzrostu (GH). – Zaburzenia wzrostu związane z zespołem Turnera. – Zaburzenia wzrostu związane z przewlekłą niewydolnością nerek. – Zaburzenia wzrostu (wynik odchylenia standardowego (SDS – standard deviation score) aktualnego wzrostu < -2,5 i SDS skorygowany względem wzrostu rodziców < -1) u dzieci i młodzieży z masą i (lub) długością ciała urodzeniową < -2 odchylenia standardowe (SD – standard deviation), które nie uzupełniły niedoboru wzrostu przez okres 4 lat życia lub dłuższy (tempo wzrostu HV – height velocity) podczas ostatniego roku SDS < 0. – Zespół Pradera-Willego (PWS), w celu poprawy wzrostu i budowy ciała. Rozpoznanie zespołu PWS powinno zostać potwierdzone odpowiednimi badaniami genetycznymi. Dorośli – Terapia zastępcza u dorosłych ze znacznym niedoborem hormonu wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Wskazania do stosowania
Dorośli pacjenci z ciężkim niedoborem hormonu wzrostu są to pacjenci z rozpoznaną patologią podwzgórzowo- przysadkową i stwierdzonym niedoborem przynajmniej jednego hormonu przysadkowego niebędącego prolaktyną. U takich pacjentów należy przeprowadzić pojedynczy test dynamiczny w celu potwierdzenia lub wykluczenia niedoboru hormonu wzrostu. W przypadku pacjentów ze stwierdzonym w dzieciństwie izolowanym niedoborem hormonu wzrostu (z braku dowodów na istnienie choroby podwzgórzowo-przysadkowej lub przebytego napromieniania czaszki) należy zalecać przeprowadzenie dwóch testów dynamicznych, z wyjątkiem osób z małym stężeniem IGF-I (SDS < -2), u których można rozważyć przeprowadzenie jednego testu. Punkt odcięcia dla testu dynamicznego powinien być dokładnie określony.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Diagnostyka i leczenie somatropiną powinno być rozpoczynane i monitorowane przez lekarzy z odpowiednimi kwalifikacjami i doświadczeniem w diagnostyce i leczeniu pacjentów z zaburzeniami wzrostu. Dawkowanie Dzieci i młodzież Dawkowanie i sposób podawania należy dostosowywać indywidualnie. Zaburzenia wzrostu wynikające z niedostatecznego wydzielania hormonu wzrostu u dzieci i młodzieży Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,025 – 0,035 mg/kg masy ciała na dobę lub 0,7 – 1,0 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę. Stosowano nawet większe dawki. Zespół Pradera-Willego (PWS), w celu poprawy wzrostu i budowy ciała u dzieci i młodzieży Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,035 mg/kg masy ciała na dobę lub 1,0 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę. Nie należy przekraczać dobowej dawki 2,7 mg. Leczenia nie należy prowadzić u dzieci i młodzieży, u których tempo wzrostu jest mniejsze niż 1 cm na rok i u których w niedługim czasie ma dojść do skostnienia przynasad kości.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Dawkowanie
Zaburzenia wzrostu wynikające z zespołu Turnera Zaleca się dawkę 0,045 – 0,050 mg/kg masy ciała na dobę lub 1,4 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę. Zaburzenia wzrostu związane z przewlekłą niewydolnością nerek Zaleca się dawkę 1,4 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę (0,045 – 0,050 mg/kg masy ciała na dobę). Może być konieczne zastosowanie większych dawek, jeśli tempo wzrostu jest zbyt wolne. Po sześciu miesiącach leczenia może być konieczna korekta dawki (patrz punkt 4.4). Zaburzenia wzrostu u niskich dzieci i młodzieży, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,035 mg/kg masy ciała na dobę (1 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę) do osiągnięcia ostatecznego wzrostu (patrz punkt 5.1). Leczenie należy przerwać po roku, jeśli SDS dla tempa wzrostu wynosi poniżej + 1.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Dawkowanie
Leczenie należy przerwać, jeśli tempo wzrostu wynosi < 2 cm/rok i, jeśli wymaga to potwierdzenia, wiek kostny wynosi > 14 lat (dziewczęta) lub > 16 lat (chłopcy), co odpowiada skostnieniu przynasad kości. Dawki zalecane u dzieci i młodzieży

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Dawkowanie

Wskazanie mg/kg masy ciała na dobę mg/m2 powierzchni ciała na dobę
Niedobór hormonu wzrostu 0,025 – 0,035 0,7 – 1,0
Zespół Pradera-Willego 0,035 1,0
Zespół Turnera 0,045 – 0,050 1,4
Przewlekła niewydolność nerek 0,045 – 0,050 1,4
Dzieci i młodzież, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego (SGA) 0,035 1,0

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Dawkowanie
Niedobór hormonu wzrostu u pacjentów dorosłych Leczenie należy rozpocząć od małej dawki 0,15 – 0,3 mg na dobę. Dawka powinna być stopniowo zwiększana w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta, co określa stężenie IGF-I. Celem leczenia jest osiągnięcie stężenia insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-I, Insulin-like Growth Factor-I) w zakresie 2 SDS od średniej skorygowanej względem wieku dla zdrowych osób dorosłych. Pacjentom z prawidłowymi stężeniami IGF-I na początku leczenia należy podawać hormon wzrostu do osiągnięcia poziomu IGF-I w górnym zakresie wartości prawidłowych, nieprzekraczającego 2 SDS. Odpowiedź kliniczna i działania niepożądane mogą być także wskazówką w ustalaniu dawki. Dobowa dawka podtrzymująca rzadko przekracza 1,0 mg na dobę. U kobiet mogą być wymagane większe dawki niż u mężczyzn, ponieważ mężczyźni z czasem wykazują zwiększoną wrażliwość na IGF-I.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Dawkowanie
Oznacza to, że u kobiet, szczególnie tych, które otrzymują doustną estrogenową hormonalną terapię zastępczą, istnieje niebezpieczeństwo nieosiągania wymaganej dawki, podczas gdy u mężczyzn istnieje niebezpieczeństwo przekraczania wymaganej dawki. Dlatego co 6 miesięcy należy sprawdzać, czy dawka hormonu wzrostu jest odpowiednia. Ponieważ wraz z wiekiem zmniejsza się prawidłowe fizjologiczne wytwarzanie hormonu wzrostu, może być konieczne zmniejszenie dawki. Należy stosować minimalną skuteczną dawkę. Specjalne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Doświadczenie u pacjentów w wieku powyżej 60 lat jest ograniczone. Zaburzenie czynności nerek W przypadku przewlekłej niewydolności nerek leczenie należy rozpoczynać przy pogorszeniu czynności nerek o ponad 50% w stosunku do normy. Przed rozpoczęciem leczenia należy przez rok monitorować tempo wzrostu w celu potwierdzenia zaburzeń wzrastania.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Dawkowanie
W tym okresie należy wdrożyć zachowawcze leczenie niewydolności nerek (obejmujące wyrównanie kwasicy, nadczynności przytarczyc i kontrolę stanu odżywienia) oraz kontynuować je podczas leczenia. Leczenia nie należy kontynuować w przypadku przeszczepienia nerki. Obecnie nie są dostępne żadne dane dotyczące ostatecznego wzrostu osiąganego przez pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, leczonych produktem Omnitrope. Sposób podawania Zastrzyki należy wykonywać podskórnie, zmieniając miejsce podania w celu uniknięcia zaników tkanki tłuszczowej (lipoatrofii). Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na somatropinę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. – Nie wolno stosować somatropiny, jeśli istnieją dowody na aktywność nowotworu. Przed rozpoczęciem leczenia somatropiną należy zakończyć leczenie przeciwnowotworowe. – Somatropiny nie wolno stosować do wspomagania wzrostu u pacjentów ze skostniałymi przynasadami kości. – Nie wolno leczyć somatropiną pacjentów z ostrymi stanami krytycznymi, u których wystąpiły powikłania po operacjach na otwartym sercu, operacjach brzusznych, urazach wielonarządowych, ostrej niewydolności oddechowej lub podobnych stanach. Odnośnie pacjentów poddawanych leczeniu zastępczemu, patrz punkt 4.4.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Wrażliwość na insulinę Somatropina może wywoływać insulinooporność, a u niektórych pacjentów hiperglikemię. Dlatego też należy obserwować, czy u pacjentów nie wystąpią objawy nietolerancji glukozy. W rzadkich przypadkach pacjenci leczeni somatropiną mogą spełniać kryteria diagnostyczne cukrzycy typu 2, jednak w większości takich przypadków występowały czynniki ryzyka, jak otyłość (również otyli pacjenci z zespołem Pradera-Willego), cukrzyca w wywiadzie rodzinnym, leczenie steroidami lub istniejące uprzednio zaburzenia tolerancji glukozy. U pacjentów z rozpoznaną cukrzycą, u których zastosowano somatropinę, może być konieczne dostosowanie leczenia hipoglikemizującego. Czynność tarczycy Podczas leczenia somatropiną stwierdzono nasiloną konwersję T4 do T3, co może powodować zmniejszenie stężenia T4 i zwiększenie stężenia T3 w surowicy.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Obwodowe stężenia hormonów tarczycy utrzymywały się zasadniczo w zakresie wartości referencyjnych dla osób zdrowych. Wpływ somatropiny na stężenia hormonów tarczycy może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z ośrodkową subkliniczną niedoczynnością tarczycy, u których teoretycznie może rozwinąć się objawowa niedoczynność tarczycy. I odwrotnie, u pacjentów otrzymujących leczenie substytucyjne tyroksyną może wystąpić łagodna nadczynność tarczycy. Dlatego też kontrolowanie czynności tarczycy jest szczególnie zalecane po rozpoczęciu leczenia somatropiną i po modyfikacji dawki. Istnieją doniesienia, że somatropina zmniejsza stężenie kortyzolu w surowicy, prawdopodobnie poprzez wpływ na białka transportowe lub poprzez zwiększenie klirensu wątrobowego. Znaczenie kliniczne tych wyników może być ograniczone. Przed rozpoczęciem leczenia preparatem Omnitrope należy jednak zoptymalizować leczenie zastępcze kortykosteroidami.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku wtórnego niedoboru hormonu wzrostu w przebiegu leczenia chorób nowotworowych zalecane jest zwracanie uwagi na objawy nawrotu nowotworu. U pacjentów z zaburzeniami endokrynologicznymi przebiegającymi z niedoborem hormonu wzrostu złuszczanie nasad kości udowych występuje częściej niż w populacji ogólnej. Pacjenci, którzy kuleją w trakcie leczenia somatropiną, powinni być zbadani klinicznie. Łagodne nadciśnienie śródczaszkowe W przypadku ciężkiego lub nawracającego bólu głowy, zaburzeń widzenia, nudności i (lub) wymiotów zalecane jest wykonanie badania dna oka w celu wykrycia obrzęku tarczy nerwu wzrokowego. W przypadku potwierdzenia obrzęku tarczy nerwu wzrokowego należy wziąć pod uwagę rozpoznanie łagodnego nadciśnienia śródczaszkowego i w razie potrzeby przerwać leczenie hormonem wzrostu. Obecnie nie ma wystarczających danych, aby przedstawić konkretne zalecenia dotyczące kontynuacji leczenia hormonem wzrostu u pacjentów z przebytym nadciśnieniem śródczaszkowym.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Doświadczenia kliniczne wskazują jednak, że często możliwe jest ponowne podjęcie leczenia bez nawrotu nadciśnienia śródczaszkowego. W przypadku wznowienia leczenia hormonem wzrostu należy obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy nadciśnienia śródczaszkowego. Dzieci i młodzież Zespół Pradera-Willego U pacjentów z zespołem Pradera-Willego leczenie powinno być zawsze połączone z ograniczeniem kalorii w diecie. Istnieją doniesienia na temat przypadków zgonów związanych ze stosowaniem hormonu wzrostu u dzieci z zespołem PWS, u których występował jeden lub więcej z następujących czynników ryzyka: ciężka otyłość, zaburzenia czynności układu oddechowego w wywiadzie, bezdech we śnie lub zakażenie układu oddechowego niezidentyfikowanym drobnoustrojem. Zagrożenie u pacjentów z zespołem Pradera-Willego oraz jednym lub więcej z wymienionych czynników ryzyka może być większe.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia somatropiną pacjenci z zespołem PWS powinni zostać przebadani w celu wykrycia niedrożności górnych dróg oddechowych, bezdechu we śnie lub zakażenia układu oddechowego. W przypadku objawów niedrożności górnych dróg oddechowych ich przyczynę należy usunąć przed rozpoczęciem leczenia somatropiną. Bezdech we śnie należy zbadać przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu uznaną metodą, taką jak polisomnografia lub oksymetria nocna i monitorować w przypadku podejrzenia bezdechu we śnie. Jeśli w trakcie leczenia somatropiną u pacjentów wystąpią objawy przedmiotowe obstrukcji dróg oddechowych (w tym pojawienie się lub nasilenie chrapania), należy przerwać leczenie i przeprowadzić nowe badanie laryngologiczne. Wszystkich pacjentów z zespołem PWS należy zbadać, czy nie występuje u nich bezdech we śnie i monitorować w przypadku podejrzenia bezdechu we śnie.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Wszystkich pacjentów z zespołem PWS należy monitorować w celu wykrycia objawów zakażenia układu oddechowego, które należy rozpoznawać i intensywnie leczyć najwcześniej jak to możliwe. U wszystkich pacjentów z zespołem PWS należy skutecznie kontrolować masę ciała przed i w trakcie leczenia somatropiną. U pacjentów z zespołem Pradera-Willego często występuje boczne skrzywienie kręgosłupa (skolioza). Boczne skrzywienie kręgosłupa może postępować u każdego dziecka w okresie szybkiego wzrostu. Podczas leczenia należy obserwować pacjentów w celu wykrycia objawów bocznego skrzywienia kręgosłupa. Nie wykazano jednak, aby leczenie hormonem wzrostu zwiększało częstość występowania lub stopień ciężkości bocznego skrzywienia kręgosłupa. Doświadczenie dotyczące długotrwałego leczenia osób dorosłych oraz pacjentów z zespołem Pradera-Willego jest ograniczone.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Niska masa urodzeniowa W przypadku niskich dzieci i młodzieży, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego, przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć inne przyczyny medyczne lub leki, które mogłyby być przyczyną zaburzeń wzrostu. U dzieci i młodzieży z niską masą urodzeniową zaleca się oznaczanie we krwi stężenia insuliny i glukozy na czczo przed rozpoczęciem leczenia, a następnie co rok. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem cukrzycy (np. z cukrzycą w wywiadzie rodzinnym, otyłością, nasiloną insulinoopornością, rogowaceniem ciemnym) należy wykonać test doustnego obciążenia glukozą. W przypadku wystąpienia objawowej cukrzycy, nie należy podawać hormonu wzrostu. U dzieci i młodzieży urodzonych z niską masą urodzeniową zaleca się oznaczanie stężenia IGF-I przed rozpoczęciem leczenia, a następnie dwa razy w roku.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeżeli wyniki powtarzanych oznaczeń stężenia IGF-I odbiegają o dwa odchylenia standardowe (+2 SD) od wartości referencyjnych dla danego wieku i fazy dojrzewania, można wziąć pod uwagę stosunek IGF-I / IGFBP-3 w celu rozważenia modyfikacji dawki. Doświadczenie w rozpoczynaniu leczenia pacjentów urodzonych z masą ciała za niską w stosunku do wieku ciążowego, bezpośrednio przed okresem pokwitania, jest ograniczone. Dlatego też nie zaleca się rozpoczynania leczenia w okresie bezpośrednio poprzedzającym okres pokwitania. Doświadczenie dotyczące pacjentów z zespołem Silvera-Russella jest ograniczone. Przyrost wzrostu uzyskany dzięki leczeniu hormonem wzrostu niskich dzieci i młodzieży urodzonych z masą ciała za niską w stosunku do wieku ciążowego może zostać częściowo utracony, jeżeli leczenie zostanie przerwane przed ukończeniem procesu wzrastania.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Ostre stany krytyczne Wpływ somatropiny na proces zdrowienia był oceniany w dwóch badaniach kontrolowanych placebo, z udziałem 522 dorosłych pacjentów w stanie krytycznym, u których wystąpiły powikłania po operacjach na otwartym sercu, operacjach brzusznych, urazach wielonarządowych lub ostrej niewydolności oddechowej. Śmiertelność w grupie pacjentów leczonych somatropiną w dawce 5,3 lub 8 mg na dobę była większa niż w grupie pacjentów otrzymujących placebo: odpowiednio 42% i 19%. W oparciu o powyższe dane pacjenci tacy nie powinni być leczeni somatropiną. Ponieważ nie są dostępne żadne informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania leczenia substytucyjnego hormonem wzrostu u pacjentów w ostrym stanie krytycznym, w takiej sytuacji korzyści z kontynuowania leczenia należy odnieść do związanego z nim potencjalnego ryzyka.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku wszystkich pacjentów, u których wystąpią inne lub podobne ostre stany krytyczne, możliwe korzyści z leczenia somatropiną należy odnieść do potencjalnego ryzyka związanego z takim leczeniem. Produktu leczniczego nie wolno podawać wcześniakom ani noworodkom ze względu na zawartość alkoholu benzylowego. Może on wywoływać reakcje toksyczne i reakcje rzekomoanafilaktyczne u niemowląt i dzieci w wieku do 3 lat.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Dane pochodzące z badania interakcji prowadzonego u osób dorosłych z niedoborem hormonu wzrostu sugerują, że podawanie somatropiny może zwiększać klirens związków, o których wiadomo, że są metabolizowane przez izoenzymy cytochromu P450. Zwiększać się może zwłaszcza klirens związków metabolizowanych przez cytochrom P450 3A4 (np. steroidów płciowych, kortykosteroidów, leków przeciwdrgawkowych i cyklosporyny), co powoduje zmniejszenie stężeń tych związków w surowicy. Nie jest znane kliniczne znaczenie tego faktu. Informacje dotyczące cukrzycy i chorób tarczycy, patrz punkt 4.4. Informacje dotyczące doustnej estrogenowej terapii zastępczej, patrz punkt 4.2.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ma dostępnych żadnych danych klinicznych dotyczących wpływu preparatu Omnitrope na przebieg ciąży. Brak danych doświadczalnych na zwierzętach dotyczących toksycznego wpływu preparatu Omnitrope na reprodukcję. Leczenie preparatem Omnitrope należy przerwać w przypadku ciąży. Podczas prawidłowej ciąży poziom przysadkowego hormonu wzrostu zmniejsza się znacząco po 20. tygodniu ciąży i zostaje zastąpiony prawie całkowicie przez łożyskowy hormon wzrostu do 30. tygodnia. W związku z tym może się okazać, że dalsze leczenie substytucyjne somatropiną u kobiet z niedoborem hormonu wzrostu nie będzie konieczne w trzecim trymestrze ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy somatropina jest wydzielana do mleka kobiecego, ale jest mało prawdopodobne, aby z przewodu pokarmowego dziecka białko zostało wchłonięte w nienaruszonej postaci. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu preparatu Omnitrope u kobiet karmiących piersią.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu Omnitrope na płodność.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane U pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu występuje zmniejszenie objętości przestrzeni pozakomórkowej. Po rozpoczęciu leczenia somatropiną niedobór objętości jest gwałtownie wyrównywany. U dorosłych pacjentów często występują działania niepożądane związane z retencją płynów, takie jak obrzęki obwodowe, sztywność kończyn, bóle stawów, bóle mięśni i parestezje. Te działania niepożądane są zwykle łagodne do umiarkowanych, pojawiają się w ciągu pierwszych miesięcy leczenia i ustępują samoistnie lub po zmniejszeniu dawki preparatu. Częstość występowania powyższych działań niepożądanych zależy od wielkości stosowanej dawki preparatu i wieku pacjenta oraz prawdopodobnie jest odwrotnie proporcjonalna do wieku pacjenta w momencie wystąpienia niedoboru hormonu wzrostu. U dzieci i młodzieży takie działania niepożądane występują niezbyt często. Produkt Omnitrope spowodował wzrost wytwarzania przeciwciał u około 1% pacjentów.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Działania niepożądane
Zdolność wiązania tych przeciwciał była niska i z ich wytworzeniem nie powiązano żadnych zmian klinicznych, patrz punkt 4.4. Podczas leczenia produktem Omnitrope zaobserwowano i zgłoszono następujące działania niepożądane występujące z następującą częstością: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000). Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy): Bardzo rzadko: Białaczka* Zaburzenia układu immunologicznego: Często: Wytwarzanie przeciwciał* Zaburzenia endokrynologiczne: Rzadko: Cukrzyca typu 2 Zaburzenia układu nerwowego: Często: U osób dorosłych: parestezje Niezbyt często: U osób dorosłych: zespół cieśni nadgarstka; u dzieci: parestezje Rzadko: Łagodne nadciśnienie śródczaszkowe Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Często: U dzieci: przemijające miejscowe reakcje skórne Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Często: U osób dorosłych: sztywność kończyn, bóle stawów i mięśni Niezbyt często: U dzieci: sztywność kończyn, bóle stawów i mięśni Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Często: U osób dorosłych: obrzęki obwodowe Niezbyt często: U dzieci: obrzęki obwodowe Istnieją doniesienia, że somatropina zmniejsza stężenie kortyzolu w surowicy, prawdopodobnie poprzez wpływ na białka transportowe lub poprzez zwiększenie klirensu wątrobowego.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Działania niepożądane
Znaczenie kliniczne tych wyników może być ograniczone. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Omnitrope należy jednak zoptymalizować leczenie zastępcze kortykosteroidami. *Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki białaczki u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu leczonych produktem Omnitrope, ale częstość jej występowania wydaje się podobna do częstości stwierdzanej u dzieci bez niedoboru hormonu wzrostu, patrz punkt 4.4.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Ostre przedawkowanie mogłoby prowadzić początkowo do wystąpienia hipoglikemii, a następnie hiperglikemii. Długotrwałe stosowanie zbyt dużych dawek mogłoby wywołać objawy podobne do stwierdzanych w przypadku nadmiaru ludzkiego hormonu wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Hormony podwzgórza i przysadki mózgowej oraz ich analogi, hormony przedniego płata przysadki mózgowej i ich analogi. Kod ATC: H01AC01. Omnitrope jest produktem leczniczym biopodobnym. Szczegółowa informacja jest dostępna na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu Mechanizm działania Somatropina jest silnie działającym hormonem, który odgrywa istotną rolę w metabolizmie lipidów, węglowodanów i białek. U dzieci z niewystarczającą ilością endogennego hormonu wzrostu somatropina stymuluje wzrost ciała na długość i zwiększa tempo wzrostu. Zarówno u osób dorosłych, jak i u dzieci somatropina utrzymuje prawidłową budowę ciała, zwiększając retencję azotu i pobudzając wzrost mięśni szkieletowych oraz uruchamiając zasoby tkanki tłuszczowej w organizmie. Szczególnie wrażliwa na działanie somatropiny jest trzewna tkanka tłuszczowa.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Oprócz nasilania lipolizy, somatropina zmniejsza wychwyt triglicerydów przez pokłady tkanki tłuszczowej w organizmie. Somatropina zwiększa stężenie insulinopodobnego czynnika wzrostu-I (IGF-I, Insulin-like Growth Factor-I) oraz białka wiążącego insulinopodobny czynnik wzrostu-3 (IGFBP3, Insulin-like Growth Factor Binding Protein 3) w surowicy. Ponadto wykazano następujące skutki działania somatropiny: Rezultat działania farmakodynamicznego Metabolizm lipidów Somatropina indukuje ekspresję wątrobowych receptorów dla cholesterolu LDL i wpływa na profil lipidów oraz lipoprotein w surowicy. Podanie somatropiny pacjentom z niedoborem czynnika wzrostu powoduje zwykle zmniejszenie stężenia LDL i apolipoproteiny B w surowicy. Stwierdza się również zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego w surowicy. Metabolizm węglowodanów Somatropina zwiększa wydzielanie insuliny, ale stężenie glukozy we krwi na czczo pozostaje zwykle niezmienione.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
U dzieci z niedoczynnością przysadki może występować hipoglikemia na czczo. Somatropina powoduje powrót do stanu prawidłowego. Metabolizm wody i składników mineralnych Niedobór hormonu wzrostu jest związany ze zmniejszeniem objętości osocza i przestrzeni pozakomórkowej. Po leczeniu somatropiną obydwie te objętości szybko się zwiększają. Somatropina powoduje retencję sodu, potasu i fosforu. Metabolizm tkanki kostnej Somatropina pobudza obrót tkanki kostnej. Długotrwałe podawanie somatropiny pacjentom z niedoborem hormonu wzrostu i osteopenią powoduje zwiększenie zawartości składników mineralnych i gęstości kości w obciążonych miejscach. Wydolność fizyczna Po długotrwałym leczeniu somatropiną poprawia się siła mięśni i wydolność fizyczna. Somatropina zwiększa także pojemność minutową serca, choć mechanizm tego działania nie został jeszcze wyjaśniony. Do tego efektu może przyczyniać się zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniach klinicznych prowadzonych u niskich dzieci i młodzieży, urodzonych z masą ciała za niską w stosunku do wieku ciążowego, somatropinę w dawkach 0,033 mg/kg masy ciała oraz 0,067 mg/kg masy ciała na dobę stosowano w celach leczniczych do momentu zakończenia procesu wzrastania. U 56 pacjentów leczonych w sposób ciągły, którzy osiągnęli (prawie) ostateczny wzrost, średnia zmiana w porównaniu ze wzrostem w momencie rozpoczęcia leczenia wynosiła +1,90 SDS (0,033 mg/kg masy ciała na dobę) oraz +2,19 SDS (0,067 mg/kg masy ciała na dobę). Dane literaturowe dotyczące nieleczonych dzieci i młodzieży z niską masą urodzeniową, którzy nie osiągnęli samoistnego przewidywanego przyrostu długości we wczesnym okresie życia, sugerują późniejszy przyrost długości ciała o 0,5 SDS. Dane dotyczące bezpieczeństwa długotrwałego stosowania preparatu są nadal ograniczone.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Dostępność biologiczna somatropiny podawanej podskórnie wynosi około 80% zarówno u osób zdrowych, jak i pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu. Po podskórnym podaniu preparatu Omnitrope 3,3 mg/ml roztwór do wstrzykiwań w dawce 5 mg u zdrowych dorosłych osób wartości C max oraz t max w osoczu wynoszą, odpowiednio, 72 ± 28 µg/l oraz 4,0 ± 2,0 godziny. Eliminacja Średni okres półtrwania somatropiny po podaniu dożylnym u dorosłych pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu wynosi około 0,4 godziny. Jednak po podaniu podskórnym preparatu Omnitrope 3,3 mg/ml roztwór do wstrzykiwań okres półtrwania wynosi 3 godziny. Obserwowana różnica jest spowodowana prawdopodobnie wolnym wchłanianiem preparatu z miejsca wstrzyknięcia podskórnego. Grupy pacjentów Całkowita biodostępność somatropiny po podaniu podskórnym wydaje się podobna u mężczyzn i kobiet. Informacje dotyczące farmakokinetyki somatropiny u pacjentów w podeszłym wieku.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Właściwości farmakokinetyczne
u dzieci i u młodzieży, u przedstawicieli różnych ras oraz u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby lub serca są niedostępne lub niekompletne.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach nad toksycznością podostrą i tolerancją miejscową preparatu Omnitrope nie obserwowano działań znaczących klinicznie. W innych badaniach nad somatropiną, dotyczących toksyczności podostrej, tolerancji miejscowej oraz toksycznego wpływu na reprodukcję, nie obserwowano skutków znaczących klinicznie. Wyniki badań in vitro oraz in vivo genotoksyczności somatropin, dotyczące wystąpienia mutacji genowych i aberracji chromosomalnych, były negatywne. W jednym badaniu in vitro , dotyczącym limfocytów pobranych od pacjentów leczonych przez długi czas somatropiną, a także dodatkowo wykazującą działanie radiomimetyczne bleomycyną, zaobserwowano wzmożoną łamliwość chromosomów. Nie jest znane kliniczne znaczenie tego faktu. W innym badaniu nad somatropiną nie obserwowano wzrostu występowania nieprawidłowości chromosomalnych w limfocytach pacjentów poddanych długotrwałemu leczeniu somatropiną.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych disodu wodorofosforan siedmiowodny sodu diwodorofosforan dwuwodny mannitol poloksamer 188 alkohol benzylowy woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 2 lata. Trwałość po pierwszym użyciu: Po pierwszym użyciu wkład powinien pozostać w penie i musi być przechowywany w lodówce (2°C – 8°C) maksymalnie przez 28 dni. Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym penie w celu ochrony przed światłem. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nieotwarty wkład: Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C)). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego w użyciu, patrz punkt 6.3.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 1,5 ml roztworu we wkładzie (bezbarwne szkło typu I) z jednej strony z tłokiem (bromobutyl pokryty silikonem) oraz krążkiem (bromobutyl) i nakładką (aluminium) z drugiej strony. Opakowania po 1, 5 i 10. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Preparat Omnitrope 3,3 mg/ml roztwór do wstrzykiwań jest jałowym, gotowym do użycia roztworem do wstrzykiwań podskórnych umieszczonym w szklanym wkładzie. Preparat jest przeznaczony do wielokrotnego użytku. Powinien być podawany jedynie za pomocą przyrządu do wstrzyknięć Omnitrope Pen 5, opracowanego specjalnie do stosowania z roztworem do wstrzykiwań Omnitrope 3,3 mg/ml. Musi być podawany za pomocą jałowych, jednorazowych igieł do pena.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Dane farmaceutyczne
Pacjenci i ich opiekunowie powinni być odpowiednio przeszkoleni i poinstruowani przez lekarza lub innego wykwalifikowanego pracownika służby zdrowia, jak prawidłowo używać wkładów Omnitrope i pena. Poniżej podano ogólne zasady podawania preparatu. Podczas ładowania wkładu, zakładania igły do wstrzyknięć i podawania produktu należy przestrzegać instrukcji producenta, dołączonej do każdego pena. 1. Należy umyć ręce. 2. Jeśli roztwór jest mętny lub zawiera nierozpuszczalne cząstki, nie powinien być stosowany. Zawartość musi być przezroczysta i bezbarwna. 3. Zdezynfekować gumową błonę wkładu gazikiem do przemywania. 4. Umieścić wkład w Omnitrope Pen 5 zgodnie z instrukcją stosowania, dostarczoną z penem. 5. Miejsce wstrzyknięcia oczyścić wacikiem nasączonym alkoholem. 6. Podać odpowiednią dawkę, wstrzykując podskórnie za pomocą jałowej igły do pena. Zdjąć igłę z pena i wyrzucić zgodnie z lokalnymi wymogami.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 3,3 mg (10 j.m.)/ml
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Omnitrope 6,7 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml roztworu zawiera 6,7 mg somatropiny* (co odpowiada 20 j.m.). Jeden wkład zawiera, 1,5 ml co odpowiada 10 mg somatropiny* (30 j.m.). *wytwarzanej w komórkach Escherichia coli metodą rekombinacji DNA. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Roztwór jest klarowny i bezbarwny.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Niemowlęta, dzieci i młodzież – Zaburzenia wzrostu wynikające z niedostatecznego wydzielania hormonu wzrostu (GH). – Zaburzenia wzrostu związane z zespołem Turnera. – Zaburzenia wzrostu związane z przewlekłą niewydolnością nerek. – Zaburzenia wzrostu (wynik odchylenia standardowego (SDS – standard deviation score) aktualnego wzrostu < -2,5 i SDS skorygowany względem wzrostu rodziców < -1) u dzieci i młodzieży z masą i (lub) długością ciała urodzeniową < -2 odchylenia standardowe (SD – standard deviation), które nie uzupełniły niedoboru wzrostu przez okres 4 lat życia lub dłuższy (tempo wzrostu HV – height velocity) podczas ostatniego roku SDS < 0. – Zespół Pradera-Willego (PWS), w celu poprawy wzrostu i budowy ciała. Rozpoznanie zespołu PWS powinno zostać potwierdzone odpowiednimi badaniami genetycznymi. Dorośli – Terapia zastępcza u dorosłych ze znacznym niedoborem hormonu wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Wskazania do stosowania
Dorośli pacjenci z ciężkim niedoborem hormonu wzrostu są to pacjenci z rozpoznaną patologią podwzgórzowo- przysadkową i stwierdzonym niedoborem przynajmniej jednego hormonu przysadkowego niebędącego prolaktyną. U takich pacjentów należy przeprowadzić pojedynczy test dynamiczny w celu potwierdzenia lub wykluczenia niedoboru hormonu wzrostu. W przypadku pacjentów ze stwierdzonym w dzieciństwie izolowanym niedoborem hormonu wzrostu (z braku dowodów na istnienie choroby podwzgórzowo-przysadkowej lub przebytego napromieniania czaszki) należy zalecać przeprowadzenie dwóch testów dynamicznych, z wyjątkiem osób z małym stężeniem IGF-I (SDS < -2), u których można rozważyć przeprowadzenie jednego testu. Punkt odcięcia dla testu dynamicznego powinien być dokładnie określony.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Diagnostyka i leczenie somatropiną powinno być rozpoczynane i monitorowane przez lekarzy z odpowiednimi kwalifikacjami i doświadczeniem w diagnostyce i leczeniu pacjentów z zaburzeniami wzrostu. Dawkowanie Dzieci i młodzież Dawkowanie i sposób podawania należy dostosowywać indywidualnie. Zaburzenia wzrostu wynikające z niedostatecznego wydzielania hormonu wzrostu u dzieci i młodzieży Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,025 – 0,035 mg/kg masy ciała na dobę lub 0,7 – 1,0 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę. Stosowano nawet większe dawki. Zespół Pradera-Willego (PWS), w celu poprawy wzrostu i budowy ciała u dzieci i młodzieży Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,035 mg/kg masy ciała na dobę lub 1,0 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę. Nie należy przekraczać dobowej dawki 2,7 mg. Leczenia nie należy prowadzić u dzieci i młodzieży, u których tempo wzrostu jest mniejsze niż 1 cm na rok i u których w niedługim czasie ma dojść do skostnienia przynasad kości.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Dawkowanie
Zaburzenia wzrostu wynikające z zespołu Turnera Zaleca się dawkę 0,045 – 0,050 mg/kg masy ciała na dobę lub 1,4 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę. Zaburzenia wzrostu związane z przewlekłą niewydolnością nerek Zaleca się dawkę 1,4 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę (0,045 – 0,050 mg/kg masy ciała na dobę). Może być konieczne zastosowanie większych dawek, jeśli tempo wzrostu jest zbyt wolne. Po sześciu miesiącach leczenia może być konieczna korekta dawki (patrz punkt 4.4). Zaburzenia wzrostu u niskich dzieci i młodzieży, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego Zazwyczaj zaleca się dawkę 0,035 mg/kg masy ciała na dobę (1 mg/m 2 powierzchni ciała na dobę) do osiągnięcia ostatecznego wzrostu (patrz punkt 5.1). Leczenie należy przerwać po roku, jeśli SDS dla tempa wzrostu wynosi poniżej + 1.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Dawkowanie
Leczenie należy przerwać, jeśli tempo wzrostu wynosi < 2 cm/rok i, jeśli wymaga to potwierdzenia, wiek kostny wynosi > 14 lat (dziewczęta) lub > 16 lat (chłopcy), co odpowiada skostnieniu przynasad kości. Dawki zalecane u dzieci i młodzieży

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Dawkowanie

Wskazanie mg/kg masy ciała na dobę mg/m² powierzchni ciała na dobę
Niedobór hormonu wzrostu 0,025 – 0,035 0,7 – 1,0
Zespół Pradera-Willego 0,035 1,0
Zespół Turnera 0,045 – 0,050 1,4
Przewlekła niewydolność nerek 0,045 – 0,050 1,4
Dzieci i młodzież, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego (SGA) 0,035 1,0

CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Dawkowanie
Niedobór hormonu wzrostu u pacjentów dorosłych Leczenie należy rozpocząć od małej dawki 0,15 – 0,3 mg na dobę. Dawka powinna być stopniowo zwiększana w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta, co określa stężenie IGF-I. Celem leczenia jest osiągnięcie stężenia insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-I, Insulin-like Growth Factor-I) w zakresie 2 SDS od średniej skorygowanej względem wieku dla zdrowych osób dorosłych. Pacjentom z prawidłowymi stężeniami IGF-I na początku leczenia należy podawać hormon wzrostu do osiągnięcia poziomu IGF-I w górnym zakresie wartości prawidłowych, nieprzekraczającego 2 SDS. Odpowiedź kliniczna i działania niepożądane mogą być także wskazówką w ustalaniu dawki. Dobowa dawka podtrzymująca rzadko przekracza 1,0 mg na dobę. U kobiet mogą być wymagane większe dawki niż u mężczyzn, ponieważ mężczyźni z czasem wykazują zwiększoną wrażliwość na IGF-I.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Dawkowanie
Oznacza to, że u kobiet, szczególnie tych, które otrzymują doustną estrogenową hormonalną terapię zastępczą, istnieje niebezpieczeństwo nieosiągania wymaganej dawki, podczas gdy u mężczyzn istnieje niebezpieczeństwo przekraczania wymaganej dawki. Dlatego co 6 miesięcy należy sprawdzać, czy dawka hormonu wzrostu jest odpowiednia. Ponieważ wraz z wiekiem zmniejsza się prawidłowe fizjologiczne wytwarzanie hormonu wzrostu, może być konieczne zmniejszenie dawki. Należy stosować minimalną skuteczną dawkę. Specjalne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Doświadczenie u pacjentów w wieku powyżej 60 lat jest ograniczone. Zaburzenie czynności nerek W przypadku przewlekłej niewydolności nerek leczenie należy rozpoczynać przy pogorszeniu czynności nerek o ponad 50% w stosunku do normy. Przed rozpoczęciem leczenia należy przez rok monitorować tempo wzrostu w celu potwierdzenia zaburzeń wzrastania.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Dawkowanie
W tym okresie należy wdrożyć zachowawcze leczenie niewydolności nerek (obejmujące wyrównanie kwasicy, nadczynności przytarczyc i kontrolę stanu odżywienia) oraz kontynuować je podczas leczenia. Leczenia nie należy kontynuować w przypadku przeszczepienia nerki. Obecnie nie są dostępne żadne dane dotyczące ostatecznego wzrostu osiąganego przez pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, leczonych produktem Omnitrope. Sposób podawania Zastrzyki należy wykonywać podskórnie, zmieniając miejsce podania w celu uniknięcia zaników tkanki tłuszczowej (lipoatrofii). Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na somatropinę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. – Nie wolno stosować somatropiny, jeśli istnieją dowody na aktywność nowotworu. Przed rozpoczęciem leczenia somatropiną należy zakończyć leczenie przeciwnowotworowe. – Somatropiny nie wolno stosować do wspomagania wzrostu u pacjentów ze skostniałymi przynasadami kości. – Nie wolno leczyć somatropiną pacjentów z ostrymi stanami krytycznymi, u których wystąpiły powikłania po operacjach na otwartym sercu, operacjach brzusznych, urazach wielonarządowych, ostrej niewydolności oddechowej lub podobnych stanach. Odnośnie pacjentów poddawanych leczeniu zastępczemu, patrz punkt 4.4.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Wrażliwość na insulinę Somatropina może wywoływać insulinooporność, a u niektórych pacjentów hiperglikemię. Dlatego też należy obserwować, czy u pacjentów nie wystąpią objawy nietolerancji glukozy. W rzadkich przypadkach pacjenci leczeni somatropiną mogą spełniać kryteria diagnostyczne cukrzycy typu 2, jednak w większości takich przypadków występowały czynniki ryzyka, jak otyłość (również otyli pacjenci z zespołem Pradera-Willego), cukrzyca w wywiadzie rodzinnym, leczenie steroidami lub istniejące uprzednio zaburzenia tolerancji glukozy. U pacjentów z rozpoznaną cukrzycą, u których zastosowano somatropinę, może być konieczne dostosowanie leczenia hipoglikemizującego. Czynność tarczycy Podczas leczenia somatropiną stwierdzono nasiloną konwersję T4 do T3, co może powodować zmniejszenie stężenia T4 i zwiększenie stężenia T3 w surowicy.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Obwodowe stężenia hormonów tarczycy utrzymywały się zasadniczo w zakresie wartości referencyjnych dla osób zdrowych. Wpływ somatropiny na stężenia hormonów tarczycy może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z ośrodkową subkliniczną niedoczynnością tarczycy, u których teoretycznie może rozwinąć się objawowa niedoczynność tarczycy. I odwrotnie, u pacjentów otrzymujących leczenie substytucyjne tyroksyną może wystąpić łagodna nadczynność tarczycy. Dlatego też kontrolowanie czynności tarczycy jest szczególnie zalecane po rozpoczęciu leczenia somatropiną i po modyfikacji dawki. Istnieją doniesienia, że somatropina zmniejsza stężenie kortyzolu w surowicy, prawdopodobnie poprzez wpływ na białka transportowe lub poprzez zwiększenie klirensu wątrobowego. Znaczenie kliniczne tych wyników może być ograniczone. Przed rozpoczęciem leczenia preparatem Omnitrope należy jednak zoptymalizować leczenie zastępcze kortykosteroidami.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku wtórnego niedoboru hormonu wzrostu w przebiegu leczenia chorób nowotworowych zalecane jest zwracanie uwagi na objawy nawrotu nowotworu. U pacjentów z zaburzeniami endokrynologicznymi przebiegającymi z niedoborem hormonu wzrostu złuszczanie nasad kości udowych występuje częściej niż w populacji ogólnej. Pacjenci, którzy kuleją w trakcie leczenia somatropiną, powinni być zbadani klinicznie. Łagodne nadciśnienie śródczaszkowe W przypadku ciężkiego lub nawracającego bólu głowy, zaburzeń widzenia, nudności i (lub) wymiotów zalecane jest wykonanie badania dna oka w celu wykrycia obrzęku tarczy nerwu wzrokowego. W przypadku potwierdzenia obrzęku tarczy nerwu wzrokowego należy wziąć pod uwagę rozpoznanie łagodnego nadciśnienia śródczaszkowego i w razie potrzeby przerwać leczenie hormonem wzrostu. Obecnie nie ma wystarczających danych, aby przedstawić konkretne zalecenia dotyczące kontynuacji leczenia hormonem wzrostu u pacjentów z przebytym nadciśnieniem śródczaszkowym.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Doświadczenia kliniczne wskazują jednak, że często możliwe jest ponowne podjęcie leczenia bez nawrotu nadciśnienia śródczaszkowego. W przypadku wznowienia leczenia hormonem wzrostu należy obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy nadciśnienia śródczaszkowego. Dzieci i młodzież Zespół Pradera-Willego U pacjentów z zespołem Pradera-Willego leczenie powinno być zawsze połączone z ograniczeniem kalorii w diecie. Istnieją doniesienia na temat przypadków zgonów związanych ze stosowaniem hormonu wzrostu u dzieci z zespołem PWS, u których występował jeden lub więcej z następujących czynników ryzyka: ciężka otyłość, zaburzenia czynności układu oddechowego w wywiadzie, bezdech we śnie lub zakażenie układu oddechowego niezidentyfikowanym drobnoustrojem. Zagrożenie u pacjentów z zespołem Pradera-Willego oraz jednym lub więcej z wymienionych czynników ryzyka może być większe.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia somatropiną pacjenci z zespołem PWS powinni zostać przebadani w celu wykrycia niedrożności górnych dróg oddechowych, bezdechu we śnie lub zakażenia układu oddechowego. W przypadku objawów niedrożności górnych dróg oddechowych ich przyczynę należy usunąć przed rozpoczęciem leczenia somatropiną. Bezdech we śnie należy zbadać przed rozpoczęciem leczenia hormonem wzrostu uznaną metodą, taką jak polisomnografia lub oksymetria nocna i monitorować w przypadku podejrzenia bezdechu we śnie. Jeśli w trakcie leczenia somatropiną u pacjentów wystąpią objawy przedmiotowe obstrukcji dróg oddechowych (w tym pojawienie się lub nasilenie chrapania), należy przerwać leczenie i przeprowadzić nowe badanie laryngologiczne. Wszystkich pacjentów z zespołem PWS należy zbadać, czy nie występuje u nich bezdech we śnie i monitorować w przypadku podejrzenia bezdechu we śnie.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Wszystkich pacjentów z zespołem PWS należy monitorować w celu wykrycia objawów zakażenia układu oddechowego, które należy rozpoznawać i intensywnie leczyć najwcześniej jak to możliwe. U wszystkich pacjentów z zespołem PWS należy skutecznie kontrolować masę ciała przed i w trakcie leczenia somatropiną. U pacjentów z zespołem Pradera-Willego często występuje boczne skrzywienie kręgosłupa (skolioza). Boczne skrzywienie kręgosłupa może postępować u każdego dziecka w okresie szybkiego wzrostu. Podczas leczenia należy obserwować pacjentów w celu wykrycia objawów bocznego skrzywienia kręgosłupa. Nie wykazano jednak, aby leczenie hormonem wzrostu zwiększało częstość występowania lub stopień ciężkości bocznego skrzywienia kręgosłupa. Doświadczenie dotyczące długotrwałego leczenia osób dorosłych oraz pacjentów z zespołem Pradera-Willego jest ograniczone.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Niska masa urodzeniowa W przypadku niskich dzieci i młodzieży, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego, przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć inne przyczyny medyczne lub leki, które mogłyby być przyczyną zaburzeń wzrostu. U dzieci i młodzieży z niską masą urodzeniową zaleca się oznaczanie we krwi stężenia insuliny i glukozy na czczo przed rozpoczęciem leczenia, a następnie co rok. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem cukrzycy (np. z cukrzycą w wywiadzie rodzinnym, otyłością, nasiloną insulinoopornością, rogowaceniem ciemnym) należy wykonać test doustnego obciążenia glukozą. W przypadku wystąpienia objawowej cukrzycy, nie należy podawać hormonu wzrostu. U dzieci i młodzieży urodzonych z niską masą urodzeniową zaleca się oznaczanie stężenia IGF-I przed rozpoczęciem leczenia, a następnie dwa razy w roku.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeżeli wyniki powtarzanych oznaczeń stężenia IGF-I odbiegają o dwa odchylenia standardowe (+2 SD) od wartości referencyjnych dla danego wieku i fazy dojrzewania, można wziąć pod uwagę stosunek IGF-I / IGFBP-3 w celu rozważenia modyfikacji dawki. Doświadczenie w rozpoczynaniu leczenia pacjentów urodzonych z masą ciała za niską w stosunku do wieku ciążowego, bezpośrednio przed okresem pokwitania, jest ograniczone. Dlatego też nie zaleca się rozpoczynania leczenia w okresie bezpośrednio poprzedzającym okres pokwitania. Doświadczenie dotyczące pacjentów z zespołem Silvera-Russella jest ograniczone. Przyrost wzrostu uzyskany dzięki leczeniu hormonem wzrostu niskich dzieci i młodzieży urodzonych z masą ciała za niską w stosunku do wieku ciążowego może zostać częściowo utracony, jeżeli leczenie zostanie przerwane przed ukończeniem procesu wzrastania.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
Ostre stany krytyczne Wpływ somatropiny na proces zdrowienia był oceniany w dwóch badaniach kontrolowanych placebo, z udziałem 522 dorosłych pacjentów w stanie krytycznym, u których wystąpiły powikłania po operacjach na otwartym sercu, operacjach brzusznych, urazach wielonarządowych lub ostrej niewydolności oddechowej. Śmiertelność w grupie pacjentów leczonych somatropiną w dawce 5,3 lub 8 mg na dobę była większa niż w grupie pacjentów otrzymujących placebo: odpowiednio 42% i 19%. W oparciu o powyższe dane pacjenci tacy nie powinni być leczeni somatropiną. Ponieważ nie są dostępne żadne informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania leczenia substytucyjnego hormonem wzrostu u pacjentów w ostrym stanie krytycznym, w takiej sytuacji korzyści z kontynuowania leczenia należy odnieść do związanego z nim potencjalnego ryzyka.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku wszystkich pacjentów, u których wystąpią inne lub podobne ostre stany krytyczne, możliwe korzyści z leczenia somatropiną należy odnieść do potencjalnego ryzyka związanego z takim leczeniem.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Dane pochodzące z badania interakcji prowadzonego u osób dorosłych z niedoborem hormonu wzrostu sugerują, że podawanie somatropiny może zwiększać klirens związków, o których wiadomo, że są metabolizowane przez izoenzymy cytochromu P450. Zwiększać się może zwłaszcza klirens związków metabolizowanych przez cytochrom P450 3A4 (np. steroidów płciowych, kortykosteroidów, leków przeciwdrgawkowych i cyklosporyny), co powoduje zmniejszenie stężeń tych związków w surowicy. Nie jest znane kliniczne znaczenie tego faktu. Informacje dotyczące cukrzycy i chorób tarczycy, patrz punkt 4.4. Informacje dotyczące doustnej estrogenowej terapii zastępczej, patrz punkt 4.2.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ma dostępnych żadnych danych klinicznych dotyczących wpływu preparatu Omnitrope na przebieg ciąży. Brak danych doświadczalnych na zwierzętach dotyczących toksycznego wpływu preparatu Omnitrope na reprodukcję. Leczenie preparatem Omnitrope należy przerwać w przypadku ciąży. Podczas prawidłowej ciąży poziom przysadkowego hormonu wzrostu zmniejsza się znacząco po 20. tygodniu ciąży i zostaje zastąpiony prawie całkowicie przez łożyskowy hormon wzrostu do 30. tygodnia. W związku z tym może się okazać, że dalsze leczenie substytucyjne somatropiną u kobiet z niedoborem hormonu wzrostu nie będzie konieczne w trzecim trymestrze ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy somatropina jest wydzielana do mleka kobiecego, ale jest mało prawdopodobne, aby z przewodu pokarmowego dziecka białko zostało wchłonięte w nienaruszonej postaci. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu preparatu Omnitrope u kobiet karmiących piersią.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu Omnitrope na płodność.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane U pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu występuje zmniejszenie objętości przestrzeni pozakomórkowej. Po rozpoczęciu leczenia somatropiną niedobór objętości jest gwałtownie wyrównywany. U dorosłych pacjentów często występują działania niepożądane związane z retencją płynów, takie jak obrzęki obwodowe, sztywność kończyn, bóle stawów, bóle mięśni i parestezje. Te działania niepożądane są zwykle łagodne do umiarkowanych, pojawiają się w ciągu pierwszych miesięcy leczenia i ustępują samoistnie lub po zmniejszeniu dawki preparatu. Częstość występowania powyższych działań niepożądanych zależy od wielkości stosowanej dawki preparatu i wieku pacjenta oraz prawdopodobnie jest odwrotnie proporcjonalna do wieku pacjenta w momencie wystąpienia niedoboru hormonu wzrostu. U dzieci i młodzieży takie działania niepożądane występują niezbyt często. Produkt Omnitrope spowodował wzrost wytwarzania przeciwciał u około 1% pacjentów.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Działania niepożądane
Zdolność wiązania tych przeciwciał była niska i z ich wytworzeniem nie powiązano żadnych zmian klinicznych, patrz punkt 4.4. Podczas leczenia produktem Omnitrope zaobserwowano i zgłoszono następujące działania niepożądane występujące z następującą częstością: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000). Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy): Bardzo rzadko: Białaczka* Zaburzenia układu immunologicznego: Często: Wytwarzanie przeciwciał* Zaburzenia endokrynologiczne: Rzadko: Cukrzyca typu 2 Zaburzenia układu nerwowego: Często: U osób dorosłych: parestezje Niezbyt często: U osób dorosłych: zespół cieśni nadgarstka; u dzieci: parestezje Rzadko: Łagodne nadciśnienie śródczaszkowe Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Często: U dzieci: przemijające miejscowe reakcje skórne Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Często: U osób dorosłych: sztywność kończyn, bóle stawów i mięśni Niezbyt często: U dzieci: sztywność kończyn, bóle stawów i mięśni Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Często: U osób dorosłych: obrzęki obwodowe Niezbyt często: U dzieci: obrzęki obwodowe Istnieją doniesienia, że somatropina zmniejsza stężenie kortyzolu w surowicy, prawdopodobnie poprzez wpływ na białka transportowe lub poprzez zwiększenie klirensu wątrobowego.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Działania niepożądane
Znaczenie kliniczne tych wyników może być ograniczone. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Omnitrope należy jednak zoptymalizować leczenie zastępcze kortykosteroidami. *Zgłaszano bardzo rzadkie przypadki białaczki u dzieci z niedoborem hormonu wzrostu leczonych produktem Omnitrope, ale częstość jej występowania wydaje się podobna do częstości stwierdzanej u dzieci bez niedoboru hormonu wzrostu, patrz punkt 4.4.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Ostre przedawkowanie mogłoby prowadzić początkowo do wystąpienia hipoglikemii, a następnie hiperglikemii. Długotrwałe stosowanie zbyt dużych dawek mogłoby wywołać objawy podobne do stwierdzanych w przypadku nadmiaru ludzkiego hormonu wzrostu.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Hormony podwzgórza i przysadki mózgowej oraz ich analogi, hormony przedniego płata przysadki mózgowej i ich analogi. Kod ATC: H01AC01. Omnitrope jest produktem leczniczym biopodobnym. Szczegółowa informacja jest dostępna na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu Mechanizm działania Somatropina jest silnie działającym hormonem, który odgrywa istotną rolę w metabolizmie lipidów, węglowodanów i białek. U dzieci z niewystarczającą ilością endogennego hormonu wzrostu somatropina stymuluje wzrost ciała na długość i zwiększa tempo wzrostu. Zarówno u osób dorosłych, jak i u dzieci somatropina utrzymuje prawidłową budowę ciała, zwiększając retencję azotu i pobudzając wzrost mięśni szkieletowych oraz uruchamiając zasoby tkanki tłuszczowej w organizmie. Szczególnie wrażliwa na działanie somatropiny jest trzewna tkanka tłuszczowa.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Oprócz nasilania lipolizy, somatropina zmniejsza wychwyt triglicerydów przez pokłady tkanki tłuszczowej w organizmie. Somatropina zwiększa stężenie insulinopodobnego czynnika wzrostu-I (IGF-I, Insulin-like Growth Factor-I) oraz białka wiążącego insulinopodobny czynnik wzrostu-3 (IGFBP3, Insulin-like Growth Factor Binding Protein 3) w surowicy. Ponadto wykazano następujące skutki działania somatropiny: Rezultat działania farmakodynamicznego Metabolizm lipidów Somatropina indukuje ekspresję wątrobowych receptorów dla cholesterolu LDL i wpływa na profil lipidów oraz lipoprotein w surowicy. Podanie somatropiny pacjentom z niedoborem czynnika wzrostu powoduje zwykle zmniejszenie stężenia LDL i apolipoproteiny B w surowicy. Stwierdza się również zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego w surowicy. Metabolizm węglowodanów Somatropina zwiększa wydzielanie insuliny, ale stężenie glukozy we krwi na czczo pozostaje zwykle niezmienione.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
U dzieci z niedoczynnością przysadki może występować hipoglikemia na czczo. Somatropina powoduje powrót do stanu prawidłowego. Metabolizm wody i składników mineralnych Niedobór hormonu wzrostu jest związany ze zmniejszeniem objętości osocza i przestrzeni pozakomórkowej. Po leczeniu somatropiną obydwie te objętości szybko się zwiększają. Somatropina powoduje retencję sodu, potasu i fosforu. Metabolizm tkanki kostnej Somatropina pobudza obrót tkanki kostnej. Długotrwałe podawanie somatropiny pacjentom z niedoborem hormonu wzrostu i osteopenią powoduje zwiększenie zawartości składników mineralnych i gęstości kości w obciążonych miejscach. Wydolność fizyczna Po długotrwałym leczeniu somatropiną poprawia się siła mięśni i wydolność fizyczna. Somatropina zwiększa także pojemność minutową serca, choć mechanizm tego działania nie został jeszcze wyjaśniony. Do tego efektu może przyczyniać się zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniach klinicznych prowadzonych u niskich dzieci i młodzieży, urodzonych z masą ciała za niską w stosunku do wieku ciążowego, somatropinę w dawkach 0,033 mg/kg masy ciała oraz 0,067 mg/kg masy ciała na dobę stosowano w celach leczniczych do momentu zakończenia procesu wzrastania. U 56 pacjentów leczonych w sposób ciągły, którzy osiągnęli (prawie) ostateczny wzrost, średnia zmiana w porównaniu ze wzrostem w momencie rozpoczęcia leczenia wynosiła +1,90 SDS (0,033 mg/kg masy ciała na dobę) oraz +2,19 SDS (0,067 mg/kg masy ciała na dobę). Dane literaturowe dotyczące nieleczonych dzieci i młodzieży z niską masą urodzeniową, którzy nie osiągnęli samoistnego przewidywanego przyrostu długości we wczesnym okresie życia, sugerują późniejszy przyrost długości ciała o 0,5 SDS. Dane dotyczące bezpieczeństwa długotrwałego stosowania preparatu są nadal ograniczone.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Dostępność biologiczna somatropiny podawanej podskórnie wynosi około 80% zarówno u osób zdrowych, jak i pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu. Po podskórnym podaniu preparatu Omnitrope 6,7 mg/ml roztwór do wstrzykiwań w dawce 5 mg u zdrowych dorosłych osób wartości C max oraz t max w osoczu wynoszą, odpowiednio, 74 ± 22 µg/l oraz 3,9 ± 1,2 godziny. Eliminacja Średni okres półtrwania somatropiny po podaniu dożylnym u dorosłych pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu wynosi około 0,4 godziny. Jednak po podaniu podskórnym preparatu Omnitrope 6,7 mg/ml roztwór do wstrzykiwań okres półtrwania wynosi 3 godziny. Obserwowana różnica jest spowodowana prawdopodobnie wolnym wchłanianiem preparatu z miejsca wstrzyknięcia podskórnego. Grupy pacjentów Całkowita biodostępność somatropiny po podaniu podskórnym wydaje się podobna u mężczyzn i kobiet.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Informacje dotyczące farmakokinetyki somatropiny u pacjentów w podeszłym wieku, u dzieci i u młodzieży, u przedstawicieli różnych ras oraz u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby lub serca są niedostępne lub niekompletne.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach nad toksycznością podostrą i tolerancją miejscową preparatu Omnitrope nie obserwowano działań znaczących klinicznie. W innych badaniach nad somatropiną, dotyczących toksyczności podostrej, tolerancji miejscowej oraz toksycznego wpływu na reprodukcję, nie obserwowano skutków znaczących klinicznie. Wyniki badań in vitro oraz in vivo genotoksyczności somatropin, dotyczące wystąpienia mutacji genowych i aberracji chromosomalnych, były negatywne. W jednym badaniu in vitro , dotyczącym limfocytów pobranych od pacjentów leczonych przez długi czas somatropiną, a także dodatkowo wykazującą działanie radiomimetyczne bleomycyną, zaobserwowano wzmożoną łamliwość chromosomów. Nie jest znane kliniczne znaczenie tego faktu. W innym badaniu nad somatropiną nie obserwowano wzrostu występowania nieprawidłowości chromosomalnych w limfocytach pacjentów poddanych długotrwałemu leczeniu somatropiną.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych disodu wodorofosforan siedmiowodny sodu diwodorofosforan dwuwodny glicyna poloksamer 188 fenol woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 18 miesięcy. Trwałość po pierwszym użyciu: Po pierwszym użyciu wkład powinien pozostać w penie i musi być przechowywany w lodówce (2°C – 8°C) maksymalnie przez 28 dni. Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym penie w celu ochrony przed światłem. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nieotwarty wkład: Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego w użyciu, patrz punkt 6.3.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 1,5 ml roztworu we wkładzie (bezbarwne szkło typu I) z jednej strony z tłokiem (bromobutyl pokryty silikonem) oraz krążkiem (bromobutyl) i nakładką (aluminium) z drugiej strony. Opakowania po 1, 5 i 10. Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Preparat Omnitrope 6,7 mg/ml roztwór do wstrzykiwań jest jałowym, gotowym do użycia roztworem do wstrzykiwań podskórnych umieszczonym w szklanym wkładzie. Preparat jest przeznaczony do wielokrotnego użytku. Powinien być podawany jedynie za pomocą przyrządu do wstrzyknięć Omnitrope Pen 10 opracowanego specjalnie do stosowania z roztworem do wstrzykiwań Omnitrope 6,7 mg/ml. Musi być podawany za pomocą jałowych, jednorazowych igieł do pena.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Dane farmaceutyczne
Pacjenci i ich opiekunowie powinni być odpowiednio przeszkoleni i poinstruowani przez lekarza lub innego wykwalifikowanego pracownika służby zdrowia, jak prawidłowo używać wkładów Omnitrope i pena. Poniżej podano ogólne zasady podawania preparatu. Podczas ładowania wkładu, zakładania igły do wstrzyknięć i podawania produktu należy przestrzegać instrukcji producenta, dołączonej do każdego pena. 1. Należy umyć ręce. 2. Jeśli roztwór jest mętny lub zawiera nierozpuszczalne cząstki, nie powinien być stosowany. Zawartość musi być przezroczysta i bezbarwna. 3. Zdezynfekować gumową błonę wkładu gazikiem do przemywania. 4. Umieścić wkład w penie Omnitrope Pen 10 zgodnie z instrukcją stosowania dostarczoną z penem. 5. Miejsce wstrzyknięcia oczyścić wacikiem nasączonym alkoholem. 6. Podać odpowiednią dawkę, wstrzykując podskórnie za pomocą jałowej igły do pena. Zdjąć igłę z pena i wyrzucić zgodnie z lokalnymi wymogami.
CHPL leku Omnitrope, roztwór do wstrzykiwań, 6,7 mg (20 j.m.)/ml
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Klasa narządów MedDRA	Często	Niezbyt często	Częstość nieznana
Zaburzenia układu nerwowego	Zaburzenia smaku (gorzki lubmetaliczny smak)	Senność
Zawroty głowy	Drżenie
Ból głowy
Zaburzenia ucha i błędnika		Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego


Zaburzenia pracy serca		Kołatanie serca	Wydłużen ie odstępu QT w zapisieEKG
	Bradykardia zatokowa	Nieprawid łowe załamki T w zapisieEKG

Zaburzenia żołądka i jelit	Nudności	Ból brzucha
Biegunka
Zaburzenia ogólne i stanyw miejscu podania	Uczucie zmęczenia Uczucie gorąca	Uczucie zimnaGłód Pragnienie

Masa ciała w punkcie początkowym	Zalecana dawka początkowa (objętość wstrzyknięcia)	Modyfikacje dawki (objętość wstrzyknięcia)	Maksymalna dawka dobowa (objętośćwstrzyknięcia)
Mężczyźni i kobiety≤ 40 kg	0,06 mg/kg mc.(0,012 ml/kg mc.)	0,02 mg/kg mc.(0,004 ml/kg mc.)	0,13 mg/kg mc.(0,026 ml/kg mc.)
Mężczyźni > 40 kg	2,5 mg(0,5 ml)	1,25 mg (0,25 ml) do2,5 mg (0,5 ml)	10 mg(2 ml)
Kobiety > 40 kg	5 mg(1 ml)	1,25 mg (0,25 ml) do2,5 mg (0,5 ml)	10 mg(2 ml)

Masa ciała i płeć	Obliczanie dawki początkowej
W przypadku mężczyzn i kobiet≤ 40 kg oraz dawki podawanej raz na dobę	Masa ciała (kg) x 0,06 mg/kg = indywidualna dobowa dawka początkowa pacjenta w mgMasa ciała (kg) x 0,012 ml/kg = indywidualna dobowa początkowa objętość wstrzykiwań w mlPrzykład:U pacjenta o masie ciała 25 kg rozpoczyna się stosowanie produktu leczniczego Myalepta w dawce 0,06 mg/kg. Indywidualna dawka pacjenta= 1,5 mg. U pacjenta o masie ciała 25 kg rozpoczyna się stosowanie produktu leczniczego Myalepta w dawce 0,012 ml/kg = 0,3 ml roztworuMyalepta do wstrzyknięcia.
W przypadku mężczyzn > 40 kg oraz dawki podawanejraz na dobę	Dawka podawana raz na dobę u danego pacjenta w mg = 2,5 mg Objętość wstrzyknięcia dawki podawanej raz na dobę = 0,5 ml
W przypadku kobiet> 40 kg oraz dawki podawanej raz na dobę	Dawka podawana raz na dobę u danego pacjenta w mg = 5 mg Objętość wstrzyknięcia dawki podawanej raz na dobę = 1 ml

Strzykawka	Rozmiar i długość igły
Myalepta 3 mg proszek do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
1,0 ml	rozmiar 21 Gigła 40 mm
Myalepta 5,8 mg proszek do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
3,0 ml	rozmiar 21 Gigła 40 mm
Myalepta 11,3 mg proszek do sporządzania roztworów do wstrzykiwań.
3,0 ml	rozmiar 21 GIgła 40 mm

Strzykawka	Rozmiar i długość igły	Przedział dawki produktu leczniczego Myalepta do podania
Strzykawkainsulinowa 0,3 ml U-100	Rozmiar 31 GIgła 8 mm	Dla dawek:≤ 1,5 mg/≤ 0,3 ml objętość dobowa
1,0 ml	Rozmiar 30 GIgła 13 mm	Dla dawek:> 1,5 mg-5 mg/0,3-1,0 ml objętość dobowa
2,5 ml	Rozmiar 30 GIgła 13 mm	Dla dawek:> 5 mg-10 mg/> 1,0 ml objętość dobowa

Masa ciała dziecka	Dawka produktu leczniczego Myalepta	Rzeczywista ilość roztworu*	Ilość roztworu w zaokrągleniu	„Jednostkowa” objętość do podania w strzykawce 0,3 ml
9 kg	0,54 mg	0,108 ml	0,10 ml	10
10 kg	0,60 mg	0,120 ml	0,12 ml	12
11 kg	0,66 mg	0,132 ml	0,13 ml	13
12 kg	0,72 mg	0,144 ml	0,14 ml	14
13 kg	0,78 mg	0,156 ml	0,15 ml	15
14 kg	0,84 mg	0,168 ml	0,16 ml	16
15 kg	0,90 mg	0,180 ml	0,18 ml	18
16 kg	0,96 mg	0,192 ml	0,19 ml	19
17 kg	1,02 mg	0,204 ml	0,20 ml	20
18 kg	1,08 mg	0,216 ml	0,21 ml	21
19 kg	1,14 mg	0,228 ml	0,22 ml	22
20 kg	1,20 mg	0,240 ml	0,24 ml	24
21 kg	1,26 mg	0,252 ml	0,25 ml	25
22 kg	1,32 mg	0,264 ml	0,26 ml	26
23 kg	1,38 mg	0,276 ml	0,27 ml	27
24 kg	1,44 mg	0,288 ml	0,28 ml	28
25 kg	1,50 mg	0,300 ml	0,30 ml	30

Właściwy sposóbmodyfikacji dawki (jeżeli konieczne)	Działanie
Mężczyźni ikobiety ≤ 40 kg	Masa ciała (kg) x 0,02 mg/kg = wielkość dostosowania dawki w mgCałkowita objętość dobowa do wstrzyknięcia to dawka całkowita w mg podzielona przez 5.Przykład: U pacjenta o masie 15 kg rozpoczyna się leczenie produktem leczniczym Myalepta w dawce 0,06 mg/kg mc. Indywidualna dawka pacjenta = 0,9 mg. Przyrost dawki rzędu 0,02 mg/kg mc. powoduje zwiększenie dawki dobowej do 0,08 mg/kg mc. = 1,2 mg. Całkowita objętośćdobowa do wstrzyknięcia to dawka całkowita w mg podzielona przez 5, co w tym przypadku wynosi 1,2 mg / 5 = 0,24 ml i równa się 24 jednostkom w strzykawce insulinowej 0,3 ml.Maksymalna dawka dobowa u mężczyzn i kobiet wynosi 0,13 mg/kg mc. lub 0,026 ml/kg mc. objętości wstrzyknięcia.
Mężczyźni ikobiety > 40 kg	U wszystkich pacjentów o masie ciała przekraczającej 40 kg stopniowy przyrost dobowej objętości wstrzyknięcia wyniósłby 1,25 mg lub 0,25 ml.Całkowita objętość dobowa do wstrzyknięcia to dawka całkowita w mg podzielona przez 5.Przykład: U pacjenta rozpoczyna się leczenie produktem leczniczym Myalepta w dobowej dawce 2,5 mg. Przyrost dawki rzędu 1,25 mg zwiększa dawkę dobową do 3,75 mg.Całkowita objętość dobowa do wstrzyknięcia to 3,75 mg/5 = 0,75 ml.Maksymalna dawka dobowa u mężczyzn i u kobiet wynosi 10 mg lub 2 ml objętości wstrzyknięcia.

Klasyfikacja układów i narządów	Bardzo często	Często	Częstość nieznana*
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze			grypa, zapalenie płuc
Zaburzenia układu immunologicznego			reakcja anafilaktyczna
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	hipoglikemia	zmniejszenie apetytu	cukrzyca, hiperfagia, insulinooporność
Zaburzenia układu nerwowego		ból głowy
Zaburzenia serca			tachykardia
Zaburzenia naczyniowe			zakrzepica żył głębokich
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia			kaszel, duszność, wysięk opłucnowy
Zaburzenia żołądka i jelit		ból brzucha, nudności	ból brzucha,biegunka, zapalenie trzustki, wymioty
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej		łysienie	świąd, wysypka, pokrzywka
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej			ból stawów, ból mięśni
Zaburzenia układu rozrodczego ipiersi		krwotok miesiączkowy
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania		zmęczenie, zasinienie w miejscu wstrzyknięcia, rumień w miejscu wstrzyknięcia, reakcja w miejscu wstrzyknięcia	zwiększenie tkanki tłuszczowej, krwotok w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, świąd w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, złe samopoczucie,obrzęk obwodowy
Badania diagnostyczne	zmniejszenie masy ciała	przeciwciała neutralizujące	nieprawidłowe stężenie glukozy we krwi, wzrost stężenia triglicerydów we krwi, obecność swoistych przeciwciał przeciwko lekowi, wzrost stężenia hemoglobiny glikowanej, zwiększenie masyciała

Parametr	n	Wartość w punkcie początkowym	Zmiana w stosunku do wartości w punkcie początkowym po upływie 12 miesięcy od rozpoczęcia leczenia
HbA1c (%)	59
Średnia (SD)		8,6 (2,33)	-2,2 (2,15)
Wartość p			< 0,001
Triglicerydy na czczo (mmol/l)	58
Średnia (SD)		14,7 (25,6)	-32,1% (71,28)
Wartość p			0,001

Parametr	n	Wartość w punkcie początkowym	Zmiana w 12 miesiącu leczenia w porównaniu do punktu początkowego
HbA1c (%)	27
Średnia (SD)		8,8 (1,91)	-0,9 (1,23)
Wartość p			0,001
Triglicerydy na czczo (mmol/l)	27
Średnia (SD)		15,7 (26,42)	-37,4% (30,81)
Wartość p			< 0,001

Wskazanie	mg/kg masy ciała na dobę	mg/m2 powierzchniciała na dobę
Niedobór hormonu wzrostu	0,025 – 0,035	0,7 – 1,0
Zespół Pradera-Willego	0,035	1,0
Zespół Turnera	0,045 – 0,050	1,4
Przewlekła niewydolność nerek	0,045 – 0,050	1,4
Dzieci i młodzież, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego (SGA)	0,035	1,0

Klasyfikacja układów i narządów	Częstość
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)	Niezbyt często: białaczka†1 Częstość nieznana: białaczka†2,3,4,5
Zaburzenia endokrynologiczne	Częstość nieznana: niedoczynnośćtarczycy**
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Częstość nieznana: cukrzyca typu 2
Zaburzenia układunerwowego	Często: parestezja, łagodne nadciśnienie śródczaszkowe5, zespół cieśni nadgarstka6Częstość nieznana: łagodne nadciśnienie śródczaszkowe 1,2,3,4,6 Częstość nieznana: ból głowy*
Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej	Często: wysypka, pokrzywkaNiezbyt często: świąd**
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej	Bardzo często: ból stawów* Często: ból mięśni, sztywność mięśniowo-szkieletowa
Zaburzenia układurozrodczego i piersi	Niezbyt często: ginekomastia**
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Bardzo często: reakcja w miejscu wstrzyknięcia$, obrzęk obwodowy* Częstość nieznana: obrzęk twarzy*
Badania diagnostyczne	Częstość nieznana: zmniejszeniestężenia kortyzolu we krwi‡

Wskazanie	mg/kg masy ciała na dobę	mg/m2 powierzchni ciała na dobę
Niedobór hormonu wzrostu	0,025 – 0,035	0,7 – 1,0
Zespół Pradera-Willego	0,035	1,0
Zespół Turnera	0,045 – 0,050	1,4
Przewlekła niewydolność nerek	0,045 – 0,050	1,4
Dzieci i młodzież, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego (SGA)	0,035	1,0

Wskazanie	mg/kg masy ciała na dobę	mg/m² powierzchni ciała na dobę
Niedobór hormonu wzrostu	0,025 – 0,035	0,7 – 1,0
Zespół Pradera-Willego	0,035	1,0
Zespół Turnera	0,045 – 0,050	1,4
Przewlekła niewydolność nerek	0,045 – 0,050	1,4
Dzieci i młodzież, którzy urodzili się zbyt mali w stosunku do wieku ciążowego (SGA)	0,035	1,0

Macymorelina – działania niepożądane i skutki uboczne

Spis treści

Macymorelina – ogólna charakterystyka działań niepożądanych

Najczęstsze działania niepożądane

Rzadziej występujące działania niepożądane

Działania niepożądane o nieznanej częstości i poważne reakcje

Możliwość zgłaszania działań niepożądanych

Tabela: Działania niepożądane macymoreliny według układów narządowych i częstości

Macymorelina – bezpieczeństwo stosowania w praktyce

Pytania i odpowiedzi

Jakie są najczęstsze działania niepożądane po zastosowaniu macymoreliny?

Czy macymorelina może powodować zaburzenia rytmu serca?

Czy działania niepożądane macymoreliny wymagają leczenia?

Jak zgłosić działanie niepożądane po zastosowaniu macymoreliny?

Jak długo mogą utrzymywać się działania niepożądane?

Monitorowanie podczas diagnostyki z macymoreliną

Objawy, na które warto zwrócić uwagę po przyjęciu macymoreliny

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgWskazania do stosowania

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgDawkowanie

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgDawkowanie

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgDawkowanie

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgDawkowanie

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgDawkowanie

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgInterakcje

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgInterakcje

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgInterakcje

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgDziałania niepożądane

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgDziałania niepożądane

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgDziałania niepożądane

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgDziałania niepożądane

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgDziałania niepożądane

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgPrzedawkowanie

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mgDawkowanie

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Dawkowanie

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Dawkowanie

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Dawkowanie

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Dawkowanie

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Dawkowanie

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Interakcje

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Interakcje

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Interakcje

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Działania niepożądane

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Działania niepożądane

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Działania niepożądane

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Działania niepożądane

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Działania niepożądane

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Przedawkowanie

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku GHRYVELIN, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej w saszetce, 60 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Dawkowanie

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Interakcje

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Interakcje

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Myalepta, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 11,3 mg
Działania niepożądane