Jak wygląda dawkowanie lonafarnibu?
Lonafarnib jest dostępny w postaci kapsułek twardych o dawkach 50 mg i 75 mg, przeznaczonych do podawania doustnego. Schemat dawkowania leku ustala lekarz, biorąc pod uwagę pole powierzchni ciała pacjenta oraz jego stan zdrowia. Leczenie należy rozpoczynać pod nadzorem specjalisty doświadczonego w terapii rzadkich chorób metabolicznych lub zespołów progeroidowych12.
Standardowa dawka początkowa
- Początkowa dawka lonafarnibu wynosi 115 mg/m2 powierzchni ciała, podawana dwa razy na dobę (co ok. 12 godzin, rano i wieczorem)12.
- Wszystkie dawki należy zaokrąglić do najbliższej wartości co 25 mg, a następnie podzielić na dwie równe lub prawie równe porcje12.
- Po czterech miesiącach leczenia, jeśli pacjent dobrze toleruje lek, dawka jest zwiększana do 150 mg/m2 powierzchni ciała dwa razy na dobę – jest to tzw. dawka podtrzymująca34.
- Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej podczas posiłku. Nie należy ich żuć56.
Dawkowanie w zależności od masy i powierzchni ciała
Dawka leku zależy od pola powierzchni ciała pacjenta, które lekarz wylicza na podstawie wzoru Du Bois. Tabele dawkowania pomagają dobrać odpowiednią liczbę kapsułek rano i wieczorem, w zależności od masy i wzrostu pacjenta. U najmłodszych lub najmniejszych dzieci zawartość kapsułki 75 mg można wymieszać z 10 ml soku pomarańczowego i podać połowę mieszaniny (5 ml) jako pojedynczą dawkę 37,5 mg – taką dawkę podaje się dwa razy na dobę34.
Postępowanie w przypadku pominięcia dawki
Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę, powinien ją zażyć jak najszybciej, jeśli do następnej planowanej dawki pozostało więcej niż 8 godzin. Gdy do kolejnej dawki jest mniej niż 8 godzin, należy pominąć zapomnianą dawkę i przyjąć kolejną według ustalonego schematu78.
- Lonafarnib zawsze należy przyjmować podczas posiłku, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego56.
- Nie wolno popijać kapsułek sokami lub pokarmami zawierającymi grejpfruty, żurawiny, granaty ani pomarańcze sewilskie, ponieważ mogą one nasilić działania niepożądane leku910.
- W przypadku uporczywych wymiotów lub biegunki, które prowadzą do odwodnienia lub utraty masy ciała, lekarz może zalecić powrót do niższej dawki początkowej78.
- Nie należy przyjmować leku jednocześnie z niektórymi innymi lekami, np. silnymi inhibitorami CYP3A lub midazolamem, bez konsultacji z lekarzem910.
Dawkowanie lonafarnibu w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
Schemat dawkowania lonafarnibu jest taki sam u dorosłych i u dzieci w wieku od 12 miesięcy wzwyż. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 12 miesięcy, ponieważ brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej56.
Pacjenci w podeszłym wieku
Dane kliniczne dotyczą głównie dzieci i młodzieży. W przypadku rozpoczęcia leczenia u starszych pacjentów należy rozważyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego, szczególnie w pierwszych miesiącach terapii1112.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Nie ma konieczności zmiany dawki u osób z zaburzeniami czynności nerek, ponieważ lonafarnib i jego główny metabolit są wydalane z moczem w niewielkim stopniu56.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A lub B wg klasyfikacji Childa-Pugha) nie jest wymagana zmiana dawki. Lek jest przeciwwskazany w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby (klasa C wg klasyfikacji Childa-Pugha)910.
Kobiety w ciąży i matki karmiące piersią
Lonafarnib może mieć szkodliwy wpływ na płód, a także przenika do mleka matki. Stosowanie leku w ciąży i podczas karmienia piersią nie jest zalecane, chyba że lekarz uzna to za absolutnie konieczne1314.
- Jeśli występują powtarzające się wymioty lub biegunka prowadzące do odwodnienia albo utraty masy ciała, dawkę można tymczasowo zmniejszyć do dawki początkowej 115 mg/m2 dwa razy na dobę78.
- W przypadku konieczności stosowania leków wpływających na enzym CYP3A, dawkę lonafarnibu należy zmniejszyć o połowę. Każdą dawkę zaokrągla się do najbliższej wartości co 25 mg i podaje dwa razy na dobę15161718.
- Pacjenci z potwierdzonym polimorfizmem dysfunkcyjnym CYP3A4 powinni rozpoczynać leczenie od połowy standardowej dawki1920.
- Jeśli pacjent wymaga podania midazolamu w znieczuleniu, lonafarnib należy odstawić na 14 dni przed i 2 dni po podaniu midazolamu910.
Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania
Dawki lonafarnibu nie powinny przekraczać tych, które są określone w tabelach dawkowania według powierzchni ciała. Przedawkowanie leku może prowadzić do zaburzeń równowagi elektrolitowej oraz innych poważnych działań niepożądanych. W razie przedawkowania konieczne jest leczenie objawowe i monitorowanie stanu zdrowia pacjenta. Nie ma odtrutki na lonafarnib2122.
Podsumowanie dawkowania lonafarnibu w różnych grupach pacjentów
| Grupa pacjentów | Schemat dawkowania |
|---|---|
| Dorośli i dzieci (od 12 miesięcy) | Początkowo 115 mg/m2 dwa razy na dobę przez 4 miesiące, następnie 150 mg/m2 dwa razy na dobę1324 |
| Dzieci poniżej 12 miesięcy | Nie zaleca się stosowania; brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności56 |
| Pacjenci w podeszłym wieku | Brak konieczności zmiany dawki, ale wskazana ostrożność ze względu na możliwe działania niepożądane1112 |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek | Nie jest wymagana modyfikacja dawki56 |
| Pacjenci z łagodnymi/umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby | Nie jest wymagana modyfikacja dawki910 |
| Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby | Stosowanie przeciwwskazane910 |
| Kobiety w ciąży i karmiące piersią | Stosowanie niezalecane, możliwy szkodliwy wpływ na płód i dziecko1314 |
| Pacjenci przyjmujący leki wpływające na CYP3A | Dawka zmniejszona o 50%, monitorowanie stanu zdrowia15161718 |
Lonafarnib – dawkowanie wymaga indywidualnego podejścia
Dawkowanie lonafarnibu musi być precyzyjnie dostosowane do potrzeb każdego pacjenta. Uwzględnia się wiek, powierzchnię ciała, tolerancję leku oraz występowanie ewentualnych działań niepożądanych. Szczególna ostrożność obowiązuje u dzieci, osób starszych, pacjentów z chorobami nerek i wątroby oraz kobiet w ciąży i karmiących piersią. W przypadku konieczności stosowania innych leków lub wystąpienia powikłań, lekarz może tymczasowo zmodyfikować schemat dawkowania.













