Menu

Lewozymendan – działania niepożądane i skutki uboczne

Lewozymendan to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu ostrej niewydolności serca. Choć jego działanie może przynieść znaczącą poprawę u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami serca, należy pamiętać, że jak każdy lek, może wywoływać działania niepożądane. Profil tych działań zależy od drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Większość zgłaszanych objawów ma charakter łagodny lub umiarkowany, jednak niektóre z nich mogą wymagać szybkiej reakcji personelu medycznego.

Spis treści

Lewozymendan – ogólna charakterystyka działań niepożądanych

Lewozymendan jest lekiem stosowanym w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji, przede wszystkim u pacjentów z ostrą zdekompensowaną niewydolnością serca¹²³. Działania niepożądane po zastosowaniu tej substancji pojawiają się stosunkowo często – w badaniach klinicznych odnotowano je nawet u ponad połowy pacjentów⁴⁵⁶. Najczęściej występujące objawy mają charakter łagodny do umiarkowanego, jednak mogą pojawić się również poważniejsze reakcje, zwłaszcza dotyczące układu sercowo-naczyniowego. Warto podkreślić, że nie każdy pacjent doświadcza działań niepożądanych, a ich występowanie oraz nasilenie może zależeć od indywidualnych cech organizmu, stosowanej dawki, czasu trwania infuzji, wieku czy obecności innych chorób⁴⁵⁶.

Profil działań niepożądanych lewozymendanu jest dość dobrze poznany i udokumentowany na podstawie licznych badań klinicznych. Najczęściej zgłaszane objawy dotyczą układu sercowo-naczyniowego oraz układu nerwowego. Częstość i rodzaj działań niepożądanych mogą różnić się w zależności od drogi podania oraz specyfiki leczenia, jednak większość danych pochodzi z badań nad stosowaniem lewozymendanu w infuzji dożylnej u pacjentów hospitalizowanych z powodu ostrej niewydolności serca⁴⁵⁶.

Każda decyzja o zastosowaniu lewozymendanu powinna uwzględniać potencjalne korzyści oraz ryzyko związane z wystąpieniem działań niepożądanych. Działania te są naturalną częścią leczenia i nie zawsze wymagają przerwania terapii, ale mogą wymagać dodatkowej obserwacji lub zmiany dawkowania.

Najczęstsze działania niepożądane lewozymendanu

Bardzo często występujące działania niepożądane (≥1/10)

Ból głowy – jeden z najczęstszych objawów, zwykle o łagodnym przebiegu. Może pojawić się w trakcie infuzji i ustępuje po zakończeniu podawania leku⁴⁷⁸.
Tachykardia komorowa – szybkie bicie serca, które może wymagać monitorowania i, w niektórych przypadkach, interwencji medycznej⁴⁷⁸.
Niedociśnienie – obniżenie ciśnienia tętniczego, czasami prowadzące do zawrotów głowy lub osłabienia. Najczęściej ustępuje po zakończeniu infuzji⁴⁷⁸.

Często występujące działania niepożądane (≥1/100 do <1/10)

Hipokaliemia – obniżony poziom potasu we krwi, który może objawiać się osłabieniem mięśni, zmęczeniem czy zaburzeniami rytmu serca⁹⁷⁸.
Bezsenność – trudności ze snem, zwykle przemijające po zakończeniu leczenia⁹⁷⁸.
Zawroty głowy – mogą występować w trakcie leczenia, zwłaszcza u osób ze skłonnością do obniżonego ciśnienia⁹⁷⁸.
Migotanie przedsionków – nieregularne bicie serca, wymagające kontroli kardiologicznej⁹⁷⁸.
Tachykardia – przyspieszenie rytmu serca, które może wymagać obserwacji⁹⁷⁸.
Dodatkowe skurcze komorowe – dodatkowe uderzenia serca, zazwyczaj niegroźne, ale mogą być niepokojące⁹⁷⁸.
Niewydolność serca – pogorszenie objawów niewydolności serca może wystąpić u niektórych pacjentów⁹⁷⁸.
Choroba niedokrwienna serca – zaostrzenie objawów choroby wieńcowej w trakcie terapii⁹⁷⁸.
Dodatkowe skurcze – mogą być odczuwane jako „kołatanie serca”⁹⁷⁸.
Nudności, zaparcia, biegunka, wymioty – zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zwykle przemijające⁹⁷⁸.
Zmniejszone stężenie hemoglobiny – obniżenie poziomu hemoglobiny we krwi, co może prowadzić do osłabienia⁹⁷⁸.

Ważne: Lewozymendan, podawany w infuzji dożylnej, może powodować szybkie zmiany ciśnienia krwi oraz rytmu serca. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z już istniejącymi zaburzeniami serca, a wszelkie objawy takie jak silne osłabienie, nagły ból głowy, omdlenia czy kołatanie serca powinny być niezwłocznie zgłaszane personelowi medycznemu. W trakcie leczenia często konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych, w tym ciśnienia i rytmu serca.

Rzadziej występujące i inne działania niepożądane

W okresie po wprowadzeniu lewozymendanu do obrotu zgłaszano również przypadki migotania komór, czyli bardzo poważnych zaburzeń rytmu serca, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej⁹⁷¹⁰. Częstość występowania tego działania niepożądanego nie została dokładnie określona.

Możliwość zgłaszania działań niepożądanych

Każde podejrzewane działanie niepożądane lewozymendanu powinno być zgłaszane do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (URPL), co pozwala na stałą ocenę bezpieczeństwa stosowania tej substancji¹¹¹²¹⁰. Zgłoszenia można dokonać również bezpośrednio do podmiotu odpowiedzialnego.

Podsumowanie – działania niepożądane lewozymendanu wymagają czujności i indywidualnego podejścia

Lewozymendan jest skutecznym lekiem stosowanym w leczeniu ostrych stanów sercowych, jednak wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, z których najczęstsze to ból głowy, tachykardia komorowa oraz niedociśnienie. Mimo że większość objawów ma charakter łagodny lub umiarkowany, istnieje możliwość wystąpienia poważniejszych zaburzeń rytmu serca. Profil działań niepożądanych może się różnić w zależności od indywidualnych cech pacjenta oraz drogi podania. Zawsze należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka i zgłaszać wszelkie niepokojące objawy do odpowiednich instytucji.

Warto wiedzieć:

Działania niepożądane po lewozymendanie mogą pojawić się nawet u ponad połowy leczonych pacjentów, jednak nie u każdego są one nasilone.
Najczęściej zgłaszane objawy to ból głowy, szybkie bicie serca i spadki ciśnienia tętniczego.
W przypadku wystąpienia objawów takich jak omdlenia, silne osłabienie czy zaburzenia rytmu serca, niezbędna jest szybka reakcja personelu medycznego.
Wszelkie działania niepożądane należy zgłaszać odpowiednim instytucjom, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii wszystkim pacjentom.

Tabela – najczęstsze działania niepożądane lewozymendanu według układów narządowych i częstości

Układ narządowy	Bardzo często (≥1/10)	Często (≥1/100 do <1/10)	Rzadko	Bardzo rzadko	Częstość nieznana
Układ nerwowy	Ból głowy	Zawroty głowy	–	–	–
Układ sercowo-naczyniowy	Tachykardia komorowa, Niedociśnienie	Migotanie przedsionków, Tachykardia, Dodatkowe skurcze komorowe, Dodatkowe skurcze, Niewydolność serca, Choroba niedokrwienna serca	–	–	Migotanie komór
Układ żołądkowo-jelitowy	–	Nudności, Zaparcia, Biegunka, Wymioty	–	–	–
Metabolizm i odżywianie	–	Hipokaliemia	–	–	–
Psychiczne	–	Bezsenność	–	–	–
Parametry laboratoryjne	–	Zmniejszone stężenie hemoglobiny	–	–	–

Pytania i odpowiedzi

Jakie są najczęstsze działania niepożądane lewozymendanu?

Najczęściej występują ból głowy, tachykardia komorowa i niedociśnienie tętnicze.⁴⁷⁸

Czy działania niepożądane lewozymendanu są groźne?

Większość objawów jest łagodna, ale mogą wystąpić poważniejsze zaburzenia rytmu serca, np. migotanie komór.⁴⁷¹⁰

Czy działania niepożądane lewozymendanu zależą od drogi podania?

Profil działań niepożądanych dotyczy głównie podania dożylnego, bo tak stosuje się lewozymendan.⁴⁷⁸

Gdzie zgłaszać działania niepożądane po lewozymendanie?

Działania niepożądane można zgłaszać do URPL lub podmiotu odpowiedzialnego.¹¹¹²¹⁰

Jakie czynniki zwiększają ryzyko działań niepożądanych lewozymendanu?

Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych może być wyższe u osób:

z istniejącymi chorobami serca, szczególnie zaburzeniami rytmu
z niskim ciśnieniem tętniczym
przyjmujących inne leki wpływające na serce lub ciśnienie
w podeszłym wieku
z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej, np. z niskim poziomem potasu

Objawy wymagające natychmiastowej reakcji

Pewne działania niepożądane, choć rzadkie, mogą być groźne. Należy zwrócić szczególną uwagę na:

nagłe kołatanie serca
omdlenia lub utratę przytomności
utrzymujące się zawroty głowy
silne osłabienie lub nagłe pogorszenie samopoczucia

W takich przypadkach konieczna jest natychmiastowa pomoc medyczna.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Lewozymendan to lek stosowany u dorosłych z ostrymi stanami niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca, kiedy standardowa terapia nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Podawany jest wyłącznie dożylnie w warunkach szpitalnych, pod ścisłym nadzorem personelu medycznego. Dawkowanie lewozymendanu ustala się indywidualnie, a schemat leczenia uwzględnia masę ciała pacjenta, jego stan kliniczny oraz ewentualne choroby współistniejące, takie jak zaburzenia pracy nerek lub wątroby. Sprawdź, jak wygląda dawkowanie tej substancji czynnej, jakie są zasady monitorowania terapii oraz w jakich sytuacjach lek nie powinien być stosowany.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Lewozymendan to substancja czynna stosowana w nagłych przypadkach ciężkiej niewydolności serca. Dzięki swojemu unikalnemu mechanizmowi działania potrafi skutecznie wspierać serce bez zwiększania jego zapotrzebowania na tlen. Mechanizm działania lewozymendanu oraz jego losy w organizmie są dobrze poznane i wyjaśniają, dlaczego lek ten jest stosowany w określonych sytuacjach klinicznych. Poznaj, jak lewozymendan wpływa na serce, jak jest przetwarzany przez organizm oraz co wiemy o jego bezpieczeństwie na podstawie badań przedklinicznych.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Lewozymendan, dobutamina i milrynon to leki, które pomagają poprawić pracę serca w nagłych sytuacjach, gdy inne metody leczenia nie przynoszą efektu. Choć należą do tej samej grupy leków wzmacniających siłę skurczu mięśnia sercowego, różnią się mechanizmem działania, zastosowaniem oraz bezpieczeństwem u różnych grup pacjentów. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi substancjami, by lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego są stosowane w leczeniu niewydolności serca.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Lewozymendan to lek stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych, przeznaczony głównie dla pacjentów z ciężką niewydolnością serca. Jego stosowanie wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych, a bezpieczeństwo zależy od wielu czynników, takich jak stan nerek, wątroby czy wiek pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania oraz potencjalne skutki uboczne, zwłaszcza u osób z zaburzeniami pracy narządów i u kobiet w ciąży lub karmiących piersią.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Lewozymendan to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana u dorosłych w krótkotrwałym leczeniu ciężkich przypadków niewydolności serca. Działa poprzez wzmacnianie siły skurczu serca i rozszerzanie naczyń krwionośnych, co poprawia wydolność krążenia. Jednak nie każdy pacjent może z niej bezpiecznie korzystać – istnieje szereg przeciwwskazań, które wykluczają jej stosowanie lub wymagają szczególnej ostrożności.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Stosowanie leków u dzieci zawsze wymaga wyjątkowej ostrożności, ponieważ ich organizm reaguje inaczej niż organizm dorosłego. W przypadku lewozymendanu, który jest stosowany u dorosłych w leczeniu ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca, brak jest doświadczenia i danych dotyczących bezpieczeństwa oraz skuteczności jego stosowania u dzieci. W poniższym opisie znajdziesz szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania lewozymendanu w grupie pacjentów pediatrycznych, oparte na aktualnych źródłach naukowych i oficjalnych dokumentach rejestracyjnych.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Lewozymendan to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu ostrej niewydolności serca, podawana w formie infuzji dożylnej. Często pojawia się pytanie, czy lek ten może wpływać na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W niniejszym opisie przedstawiamy, co na ten temat mówią źródła medyczne oraz na co należy zwrócić uwagę podczas terapii lewozymendanem.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie lewozymendanu w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga wyjątkowej ostrożności. Substancja ta, choć skuteczna w leczeniu niewydolności serca, nie została wystarczająco przebadana u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dostępne dane pochodzą głównie z badań na zwierzętach oraz obserwacji po wprowadzeniu leku na rynek, co sprawia, że decyzja o jej użyciu powinna być zawsze podejmowana po dokładnym rozważeniu potencjalnych korzyści i zagrożeń.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Lewozymendan to substancja stosowana w krótkotrwałym leczeniu ciężkiej, przewlekłej niewydolności serca w ostrych stanach jej zaostrzenia. Działa poprzez wzmacnianie pracy serca i poprawę przepływu krwi, co może przynieść ulgę pacjentom, u których standardowa terapia nie jest wystarczająca. Lek ten podaje się wyłącznie dorosłym, a jego zastosowanie wymaga ścisłej kontroli medycznej.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Lewozymendan to lek stosowany w leczeniu ciężkiej niewydolności serca, który działa poprzez zwiększenie siły skurczu serca i rozszerzenie naczyń krwionośnych. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do poważnych zaburzeń pracy serca, takich jak spadek ciśnienia tętniczego czy przyspieszenie akcji serca. Dowiedz się, jakie objawy mogą świadczyć o przedawkowaniu lewozymendanu, jakie są zalecane działania w takiej sytuacji oraz jakie mogą być konsekwencje dla zdrowia.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Simdax, 2,5 mg/mL , koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy 1 mL koncentratu zawiera 2,5 mg lewozymendanu (Levosimendanum). Jedna fiolka 5 mL zawiera 12,5 mg lewozymendanu. Jedna fiolka 10 mL zawiera 25 mg lewozymendanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: etanol. Produkt leczniczy zawiera 785 mg/mL etanolu, tzn. 98% objętościowych etanolu (alkoholu). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Koncentrat jest klarownym, żółtym do pomarańczowego roztworem do rozcieńczenia przed podaniem.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Simdax jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca (ang. acutely decompensated severe chronic heart failure, ADHF) w sytuacjach, gdy konwencjonalna terapia nie wystarcza oraz w przypadkach, gdy za odpowiednie uważa się zastosowanie leków o działaniu inotropowym dodatnim (patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Simdax jest wskazany do stosowania u dorosłych.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Simdax jest przeznaczony do użytku wyłącznie w szpitalach. Lek należy podawać w warunkach szpitalnych, gdzie dostępny jest odpowiedni sprzęt monitorujący oraz specjalistyczna pomoc w zakresie stosowania leków o działaniu inotropowym. Dawkowanie Dawkę oraz czas trwania leczenia należy dostosować indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta i odpowiedzi na leczenie. Leczenie należy rozpocząć od infuzji dawki nasycającej: 6-12 mikrogramów/kg przez 10 minut, a następnie zastosować infuzję ciągłą: 0,1 mikrograma/kg/min (patrz punkt 5.1). Mniejsza dawka nasycająca, wynosząca 6 mikrogramów/kg, zalecana jest u pacjentów równocześnie przyjmujących dożylne leki rozszerzające naczynia i (lub) leki o działaniu inotropowym na początku infuzji. Większa dawka nasycająca w tym przedziale wywoła silniejszą odpowiedź hemodynamiczną, lecz może wiązać się z przejściową zwiększoną częstością występowania działań niepożądanych.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Odpowiedź pacjenta należy ocenić, stosując dawkę nasycającą lub w ciągu 30 do 60 minut dostosowywania dawki oraz zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Jeśli odpowiedź zostanie uznana za nadmierną (niedociśnienie tętnicze, tachykardia), szybkość infuzji można zmniejszyć do 0,05 mikrograma/kg/min lub przerwać infuzję (patrz punkt 4.4). Jeśli dawka początkowa jest tolerowana i większe działanie hemodynamiczne jest pożądane, można zwiększyć szybkość infuzji do 0,2 mikrograma/kg/min. Zalecany czas trwania infuzji u pacjentów z ostrymi stanami niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca wynosi 24 godziny. Nie zaobserwowano oznak rozwinięcia tolerancji ani zjawisk a nasilania się objawu po zaprzestaniu leczenia po przerwaniu infuzji lewozymendanu. Działanie hemodynamiczne utrzymuje się przynajmniej przez 24 godziny i może być widoczne do 9 dni po przerwaniu 24-godzinnej infuzji lewozymendanu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Doświadczenie w stosowaniu wielokrotnych dawek lewozymendanu jest niewielkie. Doświadczenie w jednoczesnym stosowaniu leków działających na naczynia, w tym leków o działaniu inotropowym (z wyjątkiem digoksyny), jest ograniczone. W programie REVIVE (Randomized Multicenter Evaluation of Intravenous Levosimendan Efficacy) mniejsza dawka nasycająca (6 mikrogramów/kg) podawana była jednocześnie z podstawowymi lekami działającymi na naczynia (patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.1). Monitorowanie leczenia Zgodnie z obowiązującą praktyką lekarską, podczas leczenia należy monitorować EKG, ciśnienie krwi oraz tętno, a także mierzyć ilość wydalanego moczu w jednostce czasu. Pomiar tych parametrów zalecany jest przez przynajmniej 3 dni po zakończeniu infuzji lub do momentu, aż stan pacjenta będzie stabilny klinicznie (patrz punkt 4.4). U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek lub wątroby zaleca się kontrolę przez przynajmniej 5 dni.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Specjalne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku: Nie ma konieczności modyfikowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Należy zachować ostrożność, stosując produkt leczniczy Simdax u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek. Produktu leczniczego Simdax nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek – klirens kreatyniny < 30 mL/min (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Należy zachować ostrożność, stosując produkt leczniczy Simdax u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby, chociaż nie jest konieczne dostosowanie dawki do potrzeb tych pacjentów. Produktu leczniczego Simdax nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Simdax u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Aktualne dane przedstawiono w punkcie 5.2, ale nie można określić zaleceń dotyczących dawkowania. Sposób podawania Produkt leczniczy Simdax należy rozcieńczyć przed podaniem (patrz punkt 6.6). Roztwór jest przeznaczony wyłącznie do infuzji dożylnych i może być podawany obwodowo lub centralnie. Szybkość infuzji W poniższej tabeli przedstawiono szczegółowo szybkość infuzji produktu leczniczego Simdax o stężeniu 0,05 mg/mL zarówno dla dawki nasycającej, jak i podtrzymującej: Masa ciała pacjenta (kg) Dawka nasycająca podawana jest w postaci infuzji dożylnej przez 10 minut, z szybkością (mL/h) jak poniżej Szybkość infuzji ciągłej (mL/h) Dawka nasycająca 6 mikrogramów/kg Dawka nasycająca 12 mikrogramów/kg 0,05 mikrograma/kg/min 0,1 mikrograma/kg/min 0,2 mikrograma/kg/min W poniższej tabeli przedstawiono szczegółowo szybkość infuzji produktu leczniczego Simdax o stężeniu 0,025 mg/mL zarówno dla dawki nasycającej, jak i podtrzymującej: Masa ciała pacjenta (kg) Dawka nasycająca podawana jest w postaci infuzji dożylnej przez 10 minut, z szybkością (mL/h) jak poniżej Szybkość infuzji ciągłej (mL/h) Dawka nasycająca 6 mikrogramów/kg Dawka nasycająca 12 mikrogramów/kg 0,05 mikrograma/kg/min 0,1 mikrograma/kg/min 0,2 mikrograma/kg/min
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężkie niedociśnienie tętnicze i tachykardia (patrz punkty 4.4 i 5.1). Znacząca niedrożność mechaniczna wpływająca na napełnianie i (lub) opróżnianie komór serca. Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min). Ciężka niewydolność wątroby. Arytmia typu torsades de pointes w wywiadzie.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Początkowym efektem hemodynamicznym stosowania lewozymendanu może być spadek skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi, dlatego też lewozymendan należy stosować ostrożnie u pacjentów z niskim początkowym skurczowym lub rozkurczowym ciśnieniem krwi lub u pacjentów z ryzykiem wystąpienia epizodu niedociśnienia. W przypadku tych pacjentów zalecane jest stosowanie bardziej ostrożnych schematów dawkowania. Dawkę oraz czas trwania leczenia lekarz dostosowuje indywidualnie do stanu i odpowiedzi pacjenta na leczenie (patrz punkty 4.2, 4.5 i 5.1). Ciężką hipowolemię należy skorygować przed infuzją lewozymendanu. W przypadku wystąpienia nadmiernych zmian ciśnienia krwi lub częstości akcji serca należy zmniejszyć szybkość infuzji lub przerwać infuzję. Nie określono dokładnego czasu trwania wszystkich efektów hemodynamicznych, jednak trwają one zwykle przez 7-10 dni.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Częściowo wynika to z obecności czynnych metabolitów, które osiągają maksymalne stężenia w osoczu ok. 48 godzin po zakończeniu infuzji. Zalecany jest nieinwazyjny monitoring przez przynajmniej 4-5 dni po zakończeniu infuzji. Zaleca się monitorowanie pacjenta do momentu, aż nastąpi maksymalny spadek ciśnienia i ciśnienie krwi zacznie z powrotem wzrastać. Może to być konieczne przez okres dłuższy, niż 5 dni, jeśli są jakiekolwiek oznaki, że ciśnienie krwi będzie dalej spadać, lecz może trwać także krócej niż 5 dni, jeśli pacjent jest stabilny klinicznie. U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek lub wątroby konieczny może być wydłużony okres monitorowania. Należy zachować ostrożność, stosując lewozymendan u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek. Dostępne są nieliczne dane dotyczące eliminacji czynnych metabolitów leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenie czynności nerek może prowadzić do wzrostu stężenia czynnych metabolitów, co może przyczynić się do nasilenia i wydłużenia działania hemodynamicznego (patrz punkt 5.2). Należy zachować ostrożność, stosując lewozymendan u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby. Zaburzenie czynności wątroby może prowadzić do wydłużonej ekspozycji na czynne metabolity, co może przyczynić się do nasilenia i wydłużenia działania hemodynamicznego (patrz punkt 5.2). Infuzja dożylna lewozymendanu może powodować zmniejszenie stężenia potasu w surowicy krwi. Dlatego też należy wyrównać niskie stężenie potasu w surowicy przed podaniem produktu leczniczego Simdax oraz monitorować stężenie potasu w osoczu podczas leczenia. Tak jak w przypadku innych leków stosowanych w leczeniu niewydolności serca, może wystąpić zmniejszenie stężenia hemoglobiny i obniżenie hematokrytu.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i współistniejącą niedokrwistością. Infuzję dożylną lewozymendanu należy stosować ostrożnie u pacjentów z tachykardią, migotaniem przedsionków z szybką akcją komór lub arytmiami potencjalnie zagrażającymi życiu. Doświadczenie w stosowaniu wielokrotnych dawek lewozymendanu jest niewielkie. Doświadczenie w jednoczesnym stosowaniu leków działających na naczynia, w tym leków o działaniu inotropowym (z wyjątkiem digoksyny), jest niewielkie. Korzyści i zagrożenia należy oceniać dla każdego pacjenta oddzielnie. Simdax należy stosować ostrożnie pod ścisłą kontrolą EKG u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, długim odstępem QTc, niezależnie od etiologii, lub gdy podawany jest jednocześnie z produktami leczniczymi wydłużającymi odstęp QTc (patrz punkt 4.9). (odstęp QTc = skorygowany odstęp QT) Nie badano zastosowania lewozymendanu u pacjentów we wstrząsie kardiogennym.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Brakuje dostępnych informacji dotyczących stosowania lewozymendanu w leczeniu następujących schorzeń: kardiomiopatia restrykcyjna, kardiomiopatia przerostowa, ciężka niedomykalność zastawki mitralnej, pęknięcie mięśnia sercowego, tamponada mięśnia sercowego oraz zawał prawej komory serca. Nie należy podawać lewozymendanu dzieciom, ponieważ doświadczenie w stosowaniu leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat jest niewielkie (patrz punkt 5.2). Doświadczenie w stosowaniu lewozymendanu u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, oczekujących na przeszczep serca jest niewielkie. Ten produkt leczniczy zawiera 3925 mg alkoholu (etanolu bezwodnego) (w każdej 5 mL fiolce, co jest równoważne około 98% objętościowych alkoholu. Ta ilość alkoholu jest równoważna 99,2 mL piwa lub 41,3 mL wina. Szkodliwe dla osób z chorobą alkoholową.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zawartość alkoholu należy brać pod uwagę u kobiet ciężarnych lub karmiących piersią, dzieci i pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby lub padaczką. Alkohol zawarty w leku może zmieniać działania innych leków. Ponieważ ten lek podaje się zwykle powoli przez ponad 24 godziny, działanie alkoholu może być zmniejszone.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Zgodnie z obowiązującą praktyką lekarską, lewozymendan należy stosować ostrożnie, gdy jest podawany z innymi dożylnymi lekami działającymi na naczynia, ze względu na potencjalnie zwiększone ryzyko niedociśnienia (patrz punkt 4.4). Jednoczesne stosowanie monoazotanu izosorbidu i lewozymendanu u zdrowych osób skutkowało znacznym nasileniem hipotonii ortostatycznej. Nie zaobserwowano żadnych interakcji farmakokinetycznych w populacji pacjentów otrzymujących wlew digoksyny i lewozymendanu. Można stosować infuzję lewozymendanu u pacjentów otrzymujących leki beta-adrenolityczne, bez utraty skuteczności. Badania w warunkach in vitro wykazały, że lewozymendan jest inhibitorem CYP2C8, dlatego nie można wykluczyć możliwości zwiększania przez lewozymendan ekspozycji na jednocześnie podawane leki metabolizowane głównie przy udziale CYP2C8.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Interakcje
Z tego względu, jeśli to możliwe, należy unikać stosowania lewozymendanu jednocześnie z wrażliwymi substratami CYP2C8, takimi jak loperamid, pioglitazon, repaglinid i enzalutamid.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak doświadczeń, dotyczących stosowania lewozymendanu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Z tego względu, lewozymendan należy stosować w okresie ciąży tylko w przypadku, gdy oczekiwane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Karmienie piersi? Informacje uzyskane po wprowadzeniu do obrotu u kobiet karmiących piersią wskazują, że czynne metabolity lewozymendanu OR-1896 i OR-1855 przenikają do mleka matki i są wykrywane w mleku przez co najmniej 14 dni po rozpoczęciu 24-godzinnej infuzji lewozymendanu. Kobiety otrzymujące lewozymendan nie powinny karmić piersią, aby uniknąć możliwego niekorzystnego wpływu na układ krążenia u niemowlęcia. Płodność Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie dotyczy.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, dotyczących ostrej zdekompensowanej niewydolności serca [program REVIVE (Randomized Multicenter Evaluation of Intravenous Levosimendan Efficacy)], u 53% pacjentów wystąpiły działania niepożądane, z których najczęstsze to tachykardia komorowa, niedociśnienie tętnicze i ból głowy. W badaniu klinicznym kontrolowanym dobutaminą, dotyczącym ADHF [badanie SURVIVE (Survival of Patients with Acute Heart Failure in Need of Intravenous Inotropic Support)], u 18% pacjentów wystąpiły działania niepożądane, z których najczęstsze to tachykardia komorowa, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, dodatkowe skurcze komorowe, tachykardia i ból głowy. Poniższa tabela prezentuje niepożądane objawy zaobserwowane u minimum 1% pacjentów podczas badań klinicznych REVIVE I, REVIVE II, SURVIVE, LIDO (Levosimendan Infusion versus Dobutamine), RUSSLAN (Randomized Study on Safety and Effectiveness of Levosimendan in Patients with Left Ventricular Failure after an Acute Myocardial Infarct), 300105 i 3001024.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
Jeśli częstość występowania któregoś ze zdarzeń niepożądanych w pojedynczym badaniu była wyższa niż zaobserwowana w pozostałych badaniach, to w tabeli umieszczono wyższą częstość występowania. Uwzględnione zdarzenia, o co najmniej możliwym związku ze stosowaniem lewozymendanu, przedstawiono według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania, stosując następującą konwencję: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Tabela 3 Podsumowanie objawów niepożądanych badanie kliniczne SURVIVE, program REVIVE i połączone badania kliniczne LIDO/RUSSLAN/300105/3001024 Układ: Zaburzenia metabolizmu i odżywiania – Często – Hipokaliemia Układ: Zaburzenia psychiczne – Często – Bezsenność Układ: Zaburzenia układu nerwowego – Bardzo często – Ból głowy Układ: Zaburzenia układu nerwowego – Często – Zawroty głowy Układ: Zaburzenia serca – Bardzo często – Tachykardia komorowa Układ: Zaburzenia serca – Często – Migotanie przedsionków, Tachykardia, Dodatkowe skurcze komorowe, Niewydolność serca, Choroba niedokrwienna serca, Dodatkowe skurcze Układ: Zaburzenia naczyniowe – Bardzo często – Niedociśnienie Układ: Zaburzenia żołądka i jelit – Często – Nudności, Zaparcia, Biegunka, Wymioty Układ: Badania diagnostyczne – Często – Zmniejszone stężenie hemoglobiny Działania niepożądane w okresie po wprowadzeniu do obrotu: Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano występowanie migotania komór u pacjentów otrzymujących lewozymendan.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C, 02 -222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie lewozymendanu może wywołać niedociśnienie i tachykardię. W badaniach klinicznych z zastosowaniem lewozymendanu niedociśnienie było skutecznie leczone wazopresorami (np. dopaminą u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca i noradrenaliną u pacjentów po operacji serca). Nadmierne obniżenie ciśnień napełniania serca może osłabić odpowiedź na lewozymendan i może być leczone pozajelitowym podawaniem płynów. Stosowanie dużych dawek (0,4 mikrograma/kg/min lub większych) oraz infuzji dożylnych, trwających przez 24 godziny, zwiększa częstość akcji serca i czasami związane jest z wydłużeniem odstępu QTc. W przypadku przedawkowania lewozymendanu należy rozpocząć ciągłe monitorowanie EKG, inwazyjne monitorowanie hemodynamiczne oraz powtarzać oznaczenia stężenia elektrolitów w surowicy krwi.
CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie
Przedawkowanie lewozymendanu prowadzi do zwiększenia stężenia czynnych metabolitów w osoczu, co może prowadzić do nasilonego i długotrwałego wpływu na częstość czynności serca wymagającego odpowiedniego wydłużenia okresu obserwacji.
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Levosimendan Altan 2,5 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy 1 ml koncentratu zawiera 2,5 mg lewozymendanu (Levosimendanum). Jedna fiolka 5 ml zawiera 12,5 mg lewozymendanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: etanol. Produkt leczniczy zawiera 785 mg/ml etanolu (alkoholu). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Koncentrat jest przejrzystym, żółtym do pomarańczowego roztworem do rozcieńczenia przed podaniem. pH: 3.3 – 4.0 Osmolarność: 171 mOsmol/kg
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Levosimendan Altan jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca (ADHF, ang. acutely decompensated severe chronic heart failure) w sytuacjach, gdy konwencjonalna terapia nie wystarczająca oraz w przypadkach, gdy za właściwe uważa się zastosowanie leków o działaniu inotropowym dodatnim (patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Levosimendan Altan jest wskazany do stosowania u dorosłych.
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Levosimendan Altan jest przeznaczony do użytku wyłącznie w szpitalach. Lek należy podawać w warunkach szpitalnych, gdzie dostępny jest odpowiedni sprzęt monitorujący oraz specjalistyczna pomoc w zakresie stosowania leków o działaniu inotropowym. Sposób podawania Produkt leczniczy Levosimendan Altan należy rozcieńczyć przed podaniem (patrz punkt 6.6). Roztwór jest przeznaczony wyłącznie do infuzji dożylnych i może być podawany obwodowo lub centralnie. Dawkowanie Dawkę oraz czas trwania leczenia należy dostosować indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta i odpowiedzi na leczenie. Leczenie należy rozpocząć od infuzji dawki nasycającej 6-12 mikrogramów/kg mc. przez 10 minut, a następnie zastosować infuzję ciągłą 0,1 mikrograma/kg mc./min (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Mniejsza dawka nasycająca, wynosząca 6 mikrogramów/kg, zalecana jest u pacjentów przyjmujących jednocześnie dożylne leki rozszerzające naczynia lub leki o działaniu inotropowym na początku infuzji. Większa dawka nasycająca w tym zakresie wywoła silniejszą odpowiedź hemodynamiczną, lecz może wiązać się z przejściową zwiększoną częstością występowania działań niepożądanych. Odpowiedź pacjenta należy ocenić, podając dawkę nasycającą lub w ciągu 30 do 60 minut od dostosowywania dawki oraz zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Jeśli odpowiedź zostanie uznana za nadmierną (niedociśnienie tętnicze, tachykardia), szybkość infuzji można zmniejszyć do 0,05 mikrograma/kg mc./min lub przerwać infuzję (patrz punkt 4.4). Jeśli dawka początkowa jest tolerowana i jest wymagane większe działanie hemodynamiczne, można zwiększyć szybkość infuzji do 0,2 mikrograma/kg mc./min. Zalecany czas trwania infuzji u pacjentów z ostrymi stanami niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca wynosi 24 godziny.
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Nie zaobserwowano oznak rozwinięcia tolerancji ani zjawiska nasilania się objawu po zaprzestaniu leczenia po przerwaniu infuzji lewozymendanu. Działanie hemodynamiczne utrzymuje się co najmniej przez 24 godziny i może być obserwowane do 9 dni po przerwaniu 24-godzinnej infuzji (patrz punkt 4.4). Doświadczenie w stosowaniu wielokrotnych dawek lewozymendanu jest ograniczone. Doświadczenie w jednoczesnym stosowaniu leków działających na naczynia, w tym leków o działaniu inotropowym (z wyjątkiem digoksyny), jest ograniczone. W programie REVIVE (Randomized Multicenter Evaluation of Intravenous Levosimendan Efficacy) mniejsza dawka nasycająca (6 mikrogramów/kg) podawana była jednocześnie z podstawowymi lekami działającymi na naczynia (patrz punkt 4.4, 4.5 i 5.1). Monitorowanie leczenia Zgodnie z obowiązującą praktyką lekarską, podczas leczenia należy monitorować EKG, ciśnienie krwi oraz tętno, a także mierzyć ilość wydalanego moczu w jednostce czasu.
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Zaleca się monitorowanie tych parametrów przez przynajmniej 3 dni po zakończeniu infuzji lub do momentu, aż stan pacjenta będzie stabilny klinicznie (patrz punkt 4.4). U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zaleca się kontrolę przez co najmniej 5 dni. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Nie ma konieczności modyfikowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Należy zachować ostrożność, stosując produkt leczniczy Levosimendan Altan u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Produktu leczniczego Levosimendan Altan nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkt 4.3, 4.4 i 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Należy zachować ostrożność, stosując produkt leczniczy Levosimendan Altan u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanym zaburzeniami czynności wątroby, chociaż nie jest konieczne dostosowanie dawki do potrzeb tych pacjentów.
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Produktu leczniczego Levosimendan Altan nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3, 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Lek Levosimendan Altan nie powinien być podawany dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz pkt 4.4 i 5.2). 4.3 Szybkość infuzji W poniższej tabeli przedstawiono szczegółowo szybkość infuzji produktu leczniczego Levosimendan Altan o stężeniu 0,05 mg/ml zarówno dla dawki nasycającej, jak i podtrzymującej: Masa ciała pacjenta (kg) Dawka nasycająca podawana jest w postaci infuzji dożylnej przez 10 minut, z szybkością (ml/h) jak poniżej Szybkość infuzji ciągłej (ml/h) Dawka nasycająca 6 mikrogramów/kg Dawka nasycająca 12 mikrogramów/kg 0,05 mikrograma/kg/min 0,1 mikrograma/kg/min 0,2 mikrograma/kg/min 4.4 Szybkość infuzji dla stężenia 0,025 mg/ml W poniższej tabeli przedstawiono szczegółowo szybkość infuzji produktu leczniczego Levosimendan Altan o stężeniu 0,025 mg/ml zarówno dla dawki nasycającej, jak i podtrzymującej: Masa ciała pacjenta (kg) Dawka nasycająca podawana jest w postaci infuzji dożylnej przez 10 minut, z szybkością (ml/h) jak poniżej Szybkość infuzji ciągłej (ml/h) Dawka nasycająca 6 mikrogramów/kg Dawka nasycająca 12 mikrogramów/kg 0,05 mikrograma/kg/min 0,1 mikrograma/kg/min 0,2 mikrograma/kg/min
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężkie niedociśnienie tętnicze i tachykardia (patrz punkt 4.4 i 5.1). Znacząca niedrożność mechaniczna wpływająca na napełnianie lub opróżnianie komór serca. Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) i ciężka niewydolność wątroby. Arytmia typu torsades de pointes w wywiadzie.
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Początkowym działaniem hemodynamicznym stosowania lewozymendanu może być spadek skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi, dlatego też lewozymendan należy stosować ostrożnie u pacjentów z niskim początkowym skurczowym lub rozkurczowym ciśnieniem krwi lub u pacjentów z ryzykiem wystąpienia epizodu niedociśnienia. W przypadku tych pacjentów zalecane jest stosowanie bardziej ostrożnych schematów dawkowania. Dawkę oraz czas trwania leczenia lekarz dostosowuje indywidualnie do stanu i odpowiedzi pacjenta na leczenie (patrz punkt 4.2, 4.5 i 5.1). Ciężką hipowolemię należy skorygować przed infuzją lewozymendanu. W przypadku wystąpienia nadmiernych zmian ciśnienia krwi lub częstości akcji serca należy zmniejszyć szybkość infuzji lub przerwać infuzję. Nie określono dokładnego czasu trwania wszystkich działań hemodynamicznych, jednak trwają one zwykle przez 7-10 dni.
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Wynika to częściowo z obecności czynnych metabolitów, które osiągają maksymalne stężenia w osoczu około 48 godzin po zakończeniu infuzji. Zaleca się nieinwazyjne monitorowanie przez co najmniej 4-5 dni po zakończeniu infuzji. Zaleca się monitorowanie pacjenta do momentu, aż nastąpi maksymalny spadek ciśnienia i ciśnienie krwi zacznie z powrotem wzrastać. Może to być konieczne przez okres dłuży, niż 5 dni, jeśli są jakiekolwiek oznaki, że ciśnienie krwi będzie dalej spadać, lecz może trwać także krócej niż 5 dni, jeśli pacjent jest stabilny klinicznie. U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek lub wątroby może być potrzebny wydłużony okres monitorowania. Należy zachować ostrożność, stosując lewozymendan u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Dostępne są ograniczone dane dotyczące eliminacji czynnych metabolitów leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia czynności nerek mogą prowadzić do wzrostu stężenia czynnych metabolitów, co może przyczynić się do nasilenia i wydłużenia działania hemodynamicznego (patrz punkt 5.2). Należy zachować ostrożność, stosując lewozymendan u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności wątroby mogą prowadzić do wydłużonej ekspozycji na czynne metabolity, co może przyczynić się do nasilenia i wydłużenia działania hemodynamicznego (patrz punkt 5.2). Infuzja dożylna lewozymendanu może powodować zmniejszenie stężenia potasu w surowicy krwi. Dlatego też należy wyrównać niskie stężenie potasu w surowicy przed podaniem produktu leczniczego Levosimendan Altan oraz monitorować stężenie potasu w surowicy podczas leczenia. Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w leczeniu niewydolności serca, może wystąpić zmniejszenie stężenia hemoglobiny i obniżenie hematokrytu.
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i współistniejącą niedokrwistością. Lek Levosimendan Altan należy stosować ostrożnie u pacjentów z tachykardią, migotaniem przedsionków z szybką akcją komór lub arytmiami potencjalnie zagrażającymi życiu. Doświadczenie w stosowaniu wielokrotnych dawek lewozymendanu jest ograniczone. Doświadczenie w jednoczesnym stosowaniu leków działających na naczynia, w tym leków o działaniu inotropowym (z wyjątkiem digoksyny), jest ograniczone. Korzyści i zagrożenia należy oceniać dla każdego pacjenta oddzielnie. Lek Levosimendan Altan należy stosować ostrożnie pod ścisłą kontrolą EKG u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, długim odstępem QTc, niezależnie od etiologii, lub gdy podawany jest jednocześnie z produktami leczniczymi wydłużającymi odstęp QTc (patrz punkt 4.9). (odstęp QTc = skorygowany odstęp QT) Nie badano zastosowania lewozymendanu u pacjentów we wstrząsie kardiogennym.
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Brak dostępnych informacji dotyczących stosowania leku Levosimendan Altan w leczeniu następujących schorzeń: kardiomiopatia restrykcyjna, kardiomiopatia przerostowa, ciężka niedomykalność zastawki mitralnej, pęknięcie mięśnia sercowego, tamponada mięśnia sercowego oraz zawał prawej komory serca. Nie należy podawać leku Levosimendan Altan dzieciom, ponieważ doświadczenie w stosowaniu leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat jest ograniczone (patrz punkt 5.2). Doświadczenie w stosowaniu lewozymendanu u pacjentów z pooperacyjną niewydolnością serca i u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, oczekujących na przeszczep serca jest ograniczone. Ten produkt leczniczy zawiera 98% obj. etanolu (alkoholu), tzn. do 3925 mg na 5 ml w fiolce, co odpowiada 99,2 ml piwa lub 41,3 ml wina na fiolkę 5 ml. Szkodliwe dla osób z chorobą alkoholową.
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zawartość alkoholu należy brać pod uwagę u kobiet ciężarnych lub karmiących piersią, dzieci i pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby lub padaczką. Alkohol zawarty w leku może zmieniać działania innych leków.
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Zgodnie z obowiązującą praktyką lekarską, lewozymendan należy stosować ostrożnie, gdy jest podawany z innymi dożylnymi lekami działającymi na naczynia, ze względu na potencjalnie zwiększone ryzyko niedociśnienia (patrz punkt 4.4). Nie zaobserwowano żadnych interakcji farmakokinetycznych w populacji pacjentów otrzymujących wlew digoksyny i lewozymendanu. Lek Levosimendan Altan można stosować u pacjentów otrzymujących leki beta-adrenolityczne, bez utraty skuteczności. Jednoczesne stosowanie monoazotanu izosorbidu i lewozymendanu u zdrowych osób skutkowało znacznym nasileniem hipotonii ortostatycznej.
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak doświadczeń, dotyczących stosowania lewozymendanu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Z tego względu, lewozymendan należy stosować w okresie ciąży tylko w przypadku, gdy oczekiwane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Karmienie piersi? Informacje uzyskane po wprowadzeniu do obrotu wykazują, iż u kobiet karmiących piersią otrzymujących wlew lewozymendanu, aktywne metabolity lewozymendan OR-1896 i OR-1855 przenikają do mleka matki i są wykrywane w mleku przez co najmniej 14 dni po rozpoczęciu 24-godzinnej infuzji lewozymendanu. Kobiety otrzymujące lewozymendan nie powinny karmić piersią, aby uniknąć potencjalnych działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego u niemowląt. Płodność Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie dotyczy.
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, dotyczących ostrej zdekompensowanej niewydolności serca [program REVIVE (Randomized Multicenter Evaluation of Intravenous Levosimendan Efficacy)], u 53% pacjentów wystąpiły działania niepożądane, z których najczęstsze to tachykardia komorowa, niedociśnienie tętnicze i ból głowy. W badaniu klinicznym kontrolowanym dobutaminą, dotyczącym ADHF [badanie SURVIVE (Survival of Patients with Acute Heart Failure in Need of Intravenous Inotropic Support)], u 18% pacjentów wystąpiły działania niepożądane, z których najczęstsze to tachykardia komorowa, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, dodatkowe skurcze komorowe, tachykardia i ból głowy. Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane zaobserwowane u minimum 1% pacjentów podczas badań klinicznych REVIVE I, REVIVE II, SURVIVE, LIDO (Levosimendan Infusion versus Dobutamine), RUSSLAN (Randomized Study on Safety and Effectiveness of Levosimendan in Patients with Left Ventricular Failure after an Acute Myocardial Infarct), 300105 i 3001024.
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
Jeśli częstość występowania któregoś ze zdarzeń niepożądanych w pojedynczym badaniu była wyższa niż zaobserwowana w pozostałych badaniach, to w tabeli umieszczono wyższą częstość występowania. Uwzględnione zdarzenia, o co najmniej możliwym związku ze stosowaniem lewozymendanu, przedstawiono według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania, stosując następującą konwencję: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Tabela 3 Podsumowanie działań niepożądanych badanie kliniczne SURVIVE, program REVIVE i połączone badania kliniczne LIDO/RUSSLAN/300105/3001024 Układ: Zaburzenia metabolizmu i odżywiania, Często: Hipokaliemia Układ: Zaburzenia psychiczne, Często: Bezsenność Układ: Zaburzenia układu nerwowego, Bardzo często: Ból głowy, Często: Zawroty głowy Układ: Zaburzenia serca, Bardzo często: Tachykardia komorowa, Często: Migotanie przedsionków, tachykardia, dodatkowe skurcze komorowe, niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca, dodatkowe skurcze Układ: Zaburzenia naczyniowe, Bardzo często: Niedociśnienie Układ: Zaburzenia żołądka i jelit, Często: Nudności, zaparcia, biegunka, wymioty Układ: Badania diagnostyczne, Często: Zmniejszone stężenie hemoglobiny Działania niepożądane w okresie po wprowadzeniu do obrotu: Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano występowanie migotania komór u pacjentów otrzymujących lewozymendan.
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie lewozymendanu może wywołać niedociśnienie i tachykardię. W badaniach klinicznych z zastosowaniem lewozymendanu niedociśnienie było skutecznie leczone wazopresorami (np. dopaminą u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca i adrenaliną u pacjentów po operacji serca). Nadmierne obniżenie ciśnień napełniania serca może osłabić odpowiedź na lewozymendan i może być leczone pozajelitowym podawaniem płynów. Stosowanie dużych dawek (w dawce lub powyżej 0,4 mikrograma/kg mc./min lub większych) oraz infuzji dożylnych, trwających przez 24 godziny, zwiększa częstość akcji serca i czasami związane jest z wydłużeniem odstępu QTc. W przypadku przedawkowania lewozymendanu należy rozpocząć ciągłe monitorowanie EKG, inwazyjne monitorowanie hemodynamiczne oraz powtarzać oznaczenia stężenia elektrolitów w surowicy krwi.
CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie
Przedawkowanie lewozymendanu prowadzi do zwiększenia stężenia czynnych metabolitów w osoczu, co może prowadzić do nasilonego i długotrwałego wpływu na częstość czynności serca wymagającego odpowiedniego wydłużenia okresu obserwacji.
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Levosimendan Waymade, 2,5 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy 1 ml koncentratu zawiera 2,5 mg lewozymendanu ( Levosimendanum ). Jedna fiolka 5 ml zawiera 12,5 mg lewozymendanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: etanol. Produkt leczniczy zawiera 785 mg/ml etanolu (alkoholu). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Koncentrat jest klarownym, żółtym do pomarańczowego roztworem do rozcieńczenia przed podaniem.
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Levosimendan Waymade jest wskazany do krótkotrwałego leczenia ostrych stanów niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca (ang. acutely decompensated severe chronic heart failure , ADHF) w sytuacjach, gdy konwencjonalna terapia nie wystarcza oraz w przypadkach, gdy za odpowiednie uważa się zastosowanie leków o działaniu inotropowym dodatnim (patrz punkt 5.1). Produkt leczniczy Levosimendan Waymade jest wskazany do stosowania u dorosłych.
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Levosimendan Waymade jest przeznaczony do użytku wyłącznie w szpitalach. Należy go podawać w warunkach szpitalnych, gdzie dostępny jest odpowiedni sprzęt monitorujący oraz specjalistyczna pomoc w zakresie stosowania leków o działaniu inotropowym. Dawkowanie Dawkę oraz czas trwania leczenia należy dostosować indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta i odpowiedzi na leczenie. Leczenie należy rozpocząć od infuzji dawki nasycającej: 6-12 mikrogramów/kg przez 10 minut, a następnie zastosować infuzję ciągłą: 0,1 mikrograma/kg/min (patrz punkt 5.1). Mniejsza dawka nasycająca, wynosząca 6 mikrogramów/kg, zalecana jest u pacjentów równocześnie przyjmujących dożylne leki rozszerzające naczynia i (lub) leki o działaniu inotropowym na początku infuzji. Większa dawka nasycająca w tym przedziale wywoła silniejszą odpowiedź hemodynamiczną, lecz może wiązać się z przejściową zwiększoną częstością występowania działań niepożądanych.
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Odpowiedź pacjenta należy ocenić, stosując dawkę nasycającą lub w ciągu od 30 do 60 minut dostosowywania dawki oraz zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Jeśli odpowiedź zostanie uznana za nadmierną (niedociśnienie tętnicze, tachykardia), szybkość infuzji można zmniejszyć do 0,05 mikrograma/kg mc./min lub przerwać infuzję (patrz punkt 4.4). Jeśli dawka początkowa jest tolerowana i większe działanie hemodynamiczne jest pożądane, można zwiększyć szybkość infuzji do 0,2 mikrograma/kg mc./min. Zalecany czas trwania infuzji u pacjentów z ostrymi stanami niewyrównania ciężkiej przewlekłej niewydolności serca wynosi 24 godziny. Nie zaobserwowano oznak rozwinięcia tolerancji ani zjawiska nasilania się objawu po przerwaniu infuzji lewozymendanu. Działanie hemodynamiczne utrzymuje się przynajmniej przez 24 godziny i może być widoczne do 9 dni po przerwaniu 24-godzinnej infuzji lewozymendanu (patrz punkt 4.4). Doświadczenie w stosowaniu wielokrotnych dawek lewozymendanu jest niewielkie.
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Doświadczenie w jednoczesnym stosowaniu leków działających na naczynia, w tym leków o działaniu inotropowym (z wyjątkiem digoksyny), jest ograniczone. W programie REVIVE (ang. Randomized Multicenter Evaluation of Intravenous Levosimendan Efficacy ) mniejsza dawka nasycająca (6 mikrogramów/kg) podawana była jednocześnie z podstawowymi lekami działającymi na naczynia (patrz punkty 4.4, 4.5 i 5.1). Monitorowanie leczenia Zgodnie z obowiązującą praktyką lekarską, podczas leczenia należy monitorować EKG, ciśnienie krwi oraz tętno, a także mierzyć ilość wydalanego moczu w jednostce czasu. Pomiar tych parametrów zalecany jest przez przynajmniej 3 dni po zakończeniu infuzji lub do momentu, aż stan pacjenta będzie stabilny klinicznie (patrz punkt 4.4). U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zaleca się kontrolę przez przynajmniej 5 dni. Osoby w podeszłym wieku Nie ma konieczności modyfikowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku.
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Należy zachować ostrożność, stosując produkt leczniczy Levosimendan Waymade u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Produktu leczniczego Levosimendan Waymade nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Należy zachować ostrożność, stosując produkt leczniczy Levosimendan Waymade u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, chociaż nie jest konieczne dostosowanie dawki u tych pacjentów. Produktu leczniczego Levosimendan Waymade nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Produktu leczniczego Levosimendan Waymade nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz punkty 4.4 i 5.2).
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Sposób podawania Produkt leczniczy Levosimendan Waymade należy rozcieńczyć przed podaniem (patrz punkt 6.6). Roztwór jest przeznaczony wyłącznie do infuzji dożylnych i może być podawany obwodowo lub centralnie. W poniższej tabeli przedstawiono szczegółowo szybkość infuzji produktu leczniczego Levosimendan Waymade o stężeniu 0,05 mg/ml zarówno dla dawki nasycającej, jak i podtrzymującej:

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

Masa ciała pacjenta (kg) Dawka nasycająca podawana jest w postaci infuzji dożylnej przez 10 minut, z szybkością (ml/h) jak poniżej Szybkość infuzji ciągłej (ml/h)
Dawka nasycająca 6 mikrogramów/ kg mc. Dawka nasycająca12 mikrogramów/ kg mc. 0,05mikrograma/ kg mc./min 0,1 mikrograma/ kg mc./min 0,2 mikrograma/ kg mc./min
40 29 58 2 5 10

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
50 36 72 3 6 12
60 43 86 4 7 14
70 50 101 4 8 17
80 58 115 5 10 19
90 65 130 5 11 22
100 72 144 6 12 24
110 79 158 7 13 26
120 86 173 7 14 29
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
W poniższej tabeli przedstawiono szczegółowo szybkość infuzji produktu leczniczego Levosimendan Waymade o stężeniu 0,025 mg/ml zarówno dla dawki nasycającej, jak i podtrzymującej:

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

Masa ciała pacjenta (kg) Dawka nasycająca podawana jest w postaci infuzji dożylnej przez 10 minut, z szybkością (ml/h) jak poniżej Szybkość infuzji ciągłej (ml/h)
Dawka nasycająca6 mikrogramów/ kg mc. Dawka nasycająca12 mikrogramów/ kg mc. 0,05 mikrograma/ kg mc./min 0,1 mikrograma kg mc./min 0,2 mikrograma/ kg mc./min
40 58 115 5 10 19
50 72 144 6 12 24
60 86 173 7 14 29
70 101 202 8 17 34
80 115 230 10 19 38
90 130 259 11 22 43
100 144 288 12 24 48
110 158 317 13 26 53
120 173 346 14 29 58

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na lewozymendan lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężkie niedociśnienie tętnicze i tachykardia (patrz punkty 4.4 i 5.1). Znacząca niedrożność mechaniczna wpływająca na napełnianie i (lub) opróżnianie komór serca. Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) i ciężka niewydolność wątroby. Arytmia typu torsades de pointes w wywiadzie.
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Początkowym działaniem hemodynamicznym stosowania lewozymendanu może być spadek skurczowego i rozkurczowego ciśnienia tętniczego krwi, dlatego też lewozymendan należy stosować ostrożnie u pacjentów z niskim początkowym skurczowym lub rozkurczowym ciśnieniem krwi lub u pacjentów z ryzykiem wystąpienia epizodu niedociśnienia. W przypadku tych pacjentów zalecane jest stosowanie bardziej ostrożnych schematów dawkowania. Dawkę oraz czas trwania leczenia lekarz dostosowuje indywidualnie do stanu i odpowiedzi pacjenta na leczenie (patrz punkty 4.2, 4.5 i 5.1). Ciężką hipowolemię należy skorygować przed infuzją lewozymendanu. W przypadku wystąpienia nadmiernych zmian ciśnienia krwi lub częstości akcji serca należy zmniejszyć szybkość infuzji lub przerwać infuzję. Nie określono dokładnego czasu trwania wszystkich działań hemodynamicznych, jednak trwają one zwykle przez 7-10 dni.
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Częściowo wynika to z obecności czynnych metabolitów, które osiągają maksymalne stężenia w osoczu ok. 48 godzin po zakończeniu infuzji. Zalecany jest nieinwazyjny monitoring przez przynajmniej 4-5 dni po zakończeniu infuzji. Zaleca się monitorowanie pacjenta do momentu, aż nastąpi maksymalny spadek ciśnienia i ciśnienie krwi zacznie z powrotem wzrastać. Może to być konieczne przez okres dłuży, niż 5 dni, jeśli są jakiekolwiek oznaki, że ciśnienie krwi będzie dalej spadać, lecz może trwać także krócej niż 5 dni, jeśli pacjent jest stabilny klinicznie. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby konieczny może być wydłużony okres monitorowania. Należy zachować ostrożność, stosując produkt leczniczy Levosimendan Waymade u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Dostępne są nieliczne dane dotyczące eliminacji czynnych metabolitów leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia czynności nerek mogą prowadzić do wzrostu stężenia czynnych metabolitów, co może przyczynić się do nasilenia i wydłużenia działania hemodynamicznego (patrz punkt 5.2). Należy zachować ostrożność, stosując produkt leczniczy Levosimendan Waymade u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Zaburzenia czynności wątroby mogą prowadzić do wydłużonej ekspozycji na czynne metabolity, co może przyczynić się do nasilenia i wydłużenia działania hemodynamicznego (patrz punkt 5.2). Infuzja dożylna produktu leczniczego Levosimendan Waymade może powodować zmniejszenie stężenia potasu w surowicy krwi. Dlatego też należy wyrównać małe stężenie potasu w surowicy przed podaniem produktu leczniczego Levosimendan Waymade oraz kontrolować stężenie potasu w osoczu podczas leczenia.
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Tak jak w przypadku innych leków stosowanych w leczeniu niewydolności serca, może wystąpić zmniejszenie stężenia hemoglobiny i obniżenie hematokrytu podczas infuzji produktu leczniczego Levosimendan Waymade. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i współistniejącą niedokrwistością. Infuzję dożylną produktu leczniczego Levosimendan Waymade należy stosować ostrożnie u pacjentów z tachykardią, migotaniem przedsionków z szybką akcją komór lub arytmiami potencjalnie zagrażającymi życiu. Doświadczenie w stosowaniu wielokrotnych dawek produktu leczniczego Levosimendan Waymade jest niewielkie. Doświadczenie w jednoczesnym stosowaniu leków działających na naczynia, w tym leków o działaniu inotropowym (z wyjątkiem digoksyny), jest niewielkie. Korzyści i zagrożenia należy oceniać dla każdego pacjenta oddzielnie.
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Produkt leczniczy Levosimendan Waymade należy stosować ostrożnie pod ścisłą kontrolą EKG u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, długim odstępem QTc, niezależnie od etiologii, lub gdy podawany jest jednocześnie z produktami leczniczymi wydłużającymi odstęp QTc (patrz punkt 4.9). Nie badano zastosowania lewozymendanu u pacjentów we wstrząsie kardiogennym. Brak danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Levosimendan Waymade w leczeniu następujących chorób: kardiomiopatia restrykcyjna, kardiomiopatia przerostowa, ciężka niedomykalność zastawki mitralnej, pęknięcie mięśnia sercowego, tamponada mięśnia sercowego oraz zawał prawej komory serca. Nie należy podawać produktu leczniczego Levosimendan Waymade dzieciom, ponieważ doświadczenie w stosowaniu leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat jest niewielkie (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Doświadczenie w stosowaniu produktu leczniczego Levosimendan Waymade u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, oczekujących na przeszczep serca jest niewielkie. Ten produkt leczniczy zawiera 3925 mg alkoholu (etanolu bezwodnego) w każdej 5 ml fiolce, co jest równoważne około 98% objętościowych alkoholu. Ta ilość alkoholu jest równoważna 99,2 ml piwa lub 41,3 ml wina. Szkodliwe dla osób z chorobą alkoholową. Zawartość alkoholu należy brać pod uwagę u kobiet ciężarnych lub karmiących piersią, dzieci i pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby lub padaczką. Alkohol zawarty w tym produkcie leczniczym może zmieniać działania innych leków. Ponieważ ten lek podaje się zwykle powoli przez ponad 24 godziny, działanie alkoholu może być zmniejszone.
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Zgodnie z obowiązującą praktyką lekarską, lewozymendan należy stosować ostrożnie, gdy jest podawany z innymi dożylnymi lekami działającymi na naczynia, ze względu na potencjalnie zwiększone ryzyko niedociśnienia (patrz punkt 4.4). Nie zaobserwowano żadnych interakcji farmakokinetycznych w populacji pacjentów otrzymujących wlew digoksyny i lewozymendanu. Można stosować infuzję produktu leczniczego Levosimendan Waymade u pacjentów otrzymujących leki beta-adrenolityczne, bez utraty skuteczności. Jednoczesne stosowanie monoazotanu izosorbidu i lewozymendanu u zdrowych osób skutkowało znacznym nasileniem hipotonii ortostatycznej. Badania w warunkach in vitro wykazały, że lewozymendan jest inhibitorem CYP2C8, dlatego nie można wykluczyć możliwości zwiększania przez lewozymendan ekspozycji na jednocześnie podawane leki metabolizowane głównie przy udziale CYP2C8.
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Interakcje
Z tego względu, jeśli to możliwe, należy unikać stosowania lewozymendanu jednocześnie z wrażliwymi substratami CYP2C8, takimi jak loperamid, pioglitazon, repaglinid i enzalutamid.
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak doświadczeń dotyczących stosowania lewozymendanu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Z tego względu, lewozymendan należy stosować w okresie ciąży tylko w przypadku, gdy oczekiwane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Karmienie piersią Informacje uzyskane po wprowadzeniu do obrotu u kobiet karmiących piersią wskazują, że czynne metabolity lewozymendanu OR-1896 i OR-1855 przenikają do mleka matki i są wykrywane w mleku przez co najmniej 14 dni po rozpoczęciu 24-godzinnej infuzji lewozymendanu. Kobiety otrzymujące lewozymendan nie powinny karmić piersią, aby uniknąć możliwego niekorzystnego wpływu na układ krążenia u niemowlęcia. Płodność Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie dotyczy.
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo, dotyczących ostrej zdekompensowanej niewydolności serca [program REVIVE (ang. Randomized Multicenter Evaluation of Intravenous Levosimendan Efficacy )], u 53% pacjentów wystąpiły działania niepożądane, z których najczęstsze to tachykardia komorowa, niedociśnienie tętnicze i ból głowy. W badaniu klinicznym kontrolowanym dobutaminą, dotyczącym ADHF [badanie SURVIVE (ang. Survival of Patients with Acute Heart Failure in Need of Intravenous Inotropic Support )], u 18% pacjentów wystąpiły działania niepożądane, z których najczęstsze to tachykardia komorowa, migotanie przedsionków, niedociśnienie tętnicze, dodatkowe skurcze komorowe, tachykardia i ból głowy. W poniższej tabeli przedsawiono działania niepożądane zaobserwowane u minimum 1% pacjentów podczas badań klinicznych REVIVE I, REVIVE II, SURVIVE, LIDO (ang. Levosimendan Infusion versus Dobutamine ), RUSSLAN (ang.
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
Randomized Study on Safety and Effectiveness of Levosimendan in Patients with Left Ventricular Failure after an Acute Myocardial Infarct ), 300105 i 3001024. Jeśli częstość występowania któregoś ze zdarzeń w pojedynczym badaniu była większa niż zaobserwowana w pozostałych badaniach, to w tabeli umieszczono wyższą częstość występowania. Uwzględnione zdarzenia o co najmniej możliwym związku ze stosowaniem lewozymendanu przedstawiono według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania, stosując następującą konwencję: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10). Podsumowanie działań niepożądanych Badanie kliniczne SURVIVE, program REVIVE i połączone dane z badań klinicznych LIDO/RUSSLAN/300105/3001024

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane

Układ/narząd Częstość Zalecany termin
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często Hipokaliemia
Zaburzenia psychiczne Często Bezsenność
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często Ból głowy
Często Zawroty głowy
Zaburzenia serca Bardzo często Tachykardia komorowa
Często Migotanie przedsionków TachykardiaDodatkowe skurcze komorowe Niewydolność sercaChoroba niedokrwienna serca Dodatkowe skurcze
Zaburzenia naczyniowe Bardzo często Niedociśnienie
Zaburzenia żołądka i jelit Często Nudności Zaparcia BiegunkaWymioty
Badania diagnostyczne Często Zmniejszone stężenie hemoglobiny

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane
Działania niepożądane w okresie po wprowadzeniu do obrotu: Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano występowanie migotania komór u pacjentów otrzymujących lewozymendan. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie produktu leczniczego Levosimendan Waymade może wywołać niedociśnienie i tachykardię. W badaniach klinicznych z zastosowaniem lewozymendanu niedociśnienie było skutecznie leczone wazopresorami (np. dopaminą u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca i noradrenaliną u pacjentów po operacji serca). Nadmierne obniżenie ciśnienia napełniania serca może osłabić odpowiedź na produkt leczniczy Levosimendan Waymade i może być leczone pozajelitowym podawaniem płynów. Stosowanie dużych dawek (0,4 mikrograma/kg mc./min lub większych) oraz infuzji dożylnych trwających przez 24 godziny zwiększa częstość akcji serca i czasami związane jest z wydłużeniem odstępu QTc. W przypadku przedawkowania produktu leczniczego Levosimendan Waymade należy rozpocząć ciągłe monitorowanie EKG, inwazyjne monitorowanie hemodynamiczne oraz powtarzać oznaczenia stężenia elektrolitów w surowicy krwi.
CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie
Przedawkowanie produktu leczniczego Levosimendan Waymade prowadzi do zwiększenia stężenia czynnych metabolitów w osoczu, co może prowadzić do nasilonego i długotrwałego wpływu na częstość czynności serca wymagającego odpowiedniego wydłużenia okresu obserwacji.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Dobutamin Sandoz, 250 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 fiolka zawiera 250 mg dobutaminy (Dobutaminum) w postaci 280 mg dobutaminy chlorowodorku. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do infuzji
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dobutamina jest stosowana w przypadku, gdy konieczne jest uzyskanie dodatniego działania inotropowego (zwiększenia siły skurczu mięśnia sercowego) u pacjentów z ostrą niewydolnością krążenia spowodowaną zaburzeniami kurczliwości mięśnia sercowego, ze zmniejszeniem rzutu serca i zwiększeniem ciśnienia płucnego. Takie zaburzenia mogą wystąpić w przebiegu zawału mięśnia sercowego, kardiomiopatii, po zabiegach kardiochirurgicznych, we wstrząsie kardiogennym lub septycznym. Dzieci i młodzież: Stosowanie dobutaminy jest wskazane u dzieci i młodzieży (od noworodków do 18. roku życia), gdy konieczne jest uzyskanie dodatniego działania inotropowego u pacjentów ze zmniejszeniem rzutu serca w stanach hipoperfuzji na skutek niewyrównanej niewydolności serca po zabiegach kardiochirurgicznych, w przebiegu kardiomiopatii i, we wstrząsie kardiogennym lub septycznym.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie dobutaminy należy ustalać indywidualnie dla każdego pacjenta. Dorośli U większości pacjentów pożądaną reakcję uzyskuje się po zastosowaniu dobutaminy w dawce od 2,5 do 10 mikrogramów/kg mc./min. Sporadycznie stosowano dobutaminę w dawkach do 40 mikrogramów/kg mc./min. Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży (od noworodków do 18. roku życia) zaleca się stosowanie dawki początkowej 5 mikrogramów/kg mc./min. do odpowiedzi klinicznej w zakresie od 2 do 20 mikrogramów/kg mc./min. Sporadycznie odpowiedź uzyskuje się po podaniu małej dawki, wynoszącej od 0,5 do 1,0 mikrograma/kg mc./min. Dowiedziono, że minimalne dawki skuteczne u dzieci są większe niż u dorosłych. Podczas stosowania większych dawek dobutaminy należy zachować szczególną ostrożność, gdyż maksymalne dawki tolerowane w leczeniu dzieci są mniejsze od dawek stosowanych u dorosłych.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
Większość działań niepożądanych (zwłaszcza tachykardię) obserwowano po podaniu dobutaminy w dawkach równych lub większych niż 7,5 mikrograma/kg mc./min. Szybkie ustąpienie działań niepożądanych można uzyskać przez zmniejszenie szybkości infuzji lub jej przerwanie. Wśród pacjentów pediatrycznych notowano dużą zmienność w odniesieniu zarówno do stężenia dobutaminy w osoczu wywołującego reakcję hemodynamiczną (próg), jak i do szybkości odpowiedzi hemodynamicznej na zwiększenie stężenia w osoczu, co wskazuje, że nie można z góry określić wymaganej dawki dla dzieci i dawkę tę należy ustalać biorąc pod uwagę przypuszczalnie węższy niż u dorosłych przedział terapeutyczny. Poniższe tabele przedstawiają zależność szybkości infuzji od dawki produktu leczniczego. Podawanie za pomocą infuzyjnych pomp strzykawkowych Roztwór 250 mg dobutaminy (1 fiolka) w 50 ml* Dawka Masa ciała 50 kg 70 kg 90 kg Szybkość infuzji ml/godz.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
ml/min mała 2,5 mikrograma/kg mc./min 1,5 0,025 2,1 0,035 2,7 0,045 średnia 5 mikrogramów/kg mc./min 3,0 0,05 4,2 0,07 5,4 0,09 duża 10 mikrogramów/kg mc./min 6,0 0,10 8,4 0,14 10,8 0,18 * Podczas stosowania dwukrotnie większego stężenia dobutaminy, tzn. 500 mg (2 fiolki) dobutaminy w 50 ml rozpuszczalnika, szybkość wlewu podaną w tabeli należy zmniejszyć o połowę. Podawanie za pomocą objętościowych (kroplowych) aparatów do infuzji Roztwór 250 mg dobutaminy (1 fiolka) w 500 ml* Dawka Masa ciała 50 kg 70 kg 90 kg Szybkość infuzji ml/godz. kropli/min mała 2,5 mikrograma/kg mc./min 15 5 21 7 27 9 średnia 5 mikrogramów/kg mc./min 30 10 42 14 54 18 duża 10 mikrogramów/kg mc./min 60 20 84 28 108 36 * Podczas stosowania dwukrotnie większego stężenia dobutaminy, tzn.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
500 mg (2 fiolki) dobutaminy w 500 ml rozpuszczalnika lub 250 mg dobutaminy w 250 ml rozpuszczalnika, szybkość infuzji podaną w tabeli należy zmniejszyć o połowę. Sposób podawania Ze względu na krótki okres półtrwania dobutaminę należy stosować w ciągłej infuzji dożylnej. Pożądana szybkość infuzji dożylnej dobutaminy zależy od reakcji pacjenta i występowania działań niepożądanych. Podczas podawania produktu Dobutamin Sandoz należy uważnie kontrolować częstość i rytm pracy serca, ciśnienie tętnicze krwi, przepływ moczu i szybkość infuzji. W miarę możliwości w trakcie leczenia należy kontrolować rzut serca, ośrodkowe ciśnienie żylne i ciśnienie w kapilarach płucnych. Czas leczenia zależy od stanu klinicznego pacjenta. Dobutaminę należy odstawiać zmniejszając stopniowo stosowaną dawkę produktu.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
Sposób podawania u dzieci W celu podania produktu leczniczego w postaci ciągłej infuzji z zastosowaniem pompy infuzyjnej roztwór należy rozcieńczyć 5% roztworem glukozy lub 0,9% roztworem chlorku sodu do uzyskania stężenia dobutaminy od 0,5 do 1 mg/ml (maksymalnie 5 mg/ml przy ograniczeniu objętości płynów). Podawanie roztworów o większym stężeniu dozwolone jest tylko przez dostęp do żyły centralnej. Roztwór dobutaminy do infuzji dożylnej jest niezgodny z roztworami zawierającymi dwuwęglany i innymi roztworami o odczynie silnie zasadowym. Stosowanie u noworodków w warunkach intensywnej opieki medycznej Rozcieńczyć dawkę 30 mg/kg masy ciała do końcowej objętości 50 ml roztworu do infuzji. Infuzja podawana z szybkością 0,5 ml na godzinę zapewnia dawkę wynoszącą 5 mikrogramów/kg mc./minutę.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na dobutaminę lub na mannitol. Guz chromochłonny nadnerczy. Leczenie inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), patrz punkt 4.5.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W razie nadmiernego przyspieszenia czynności serca, zwiększenia ciśnienia skurczowego lub wystąpienia zaburzeń rytmu serca, należy zmniejszyć dawkę dobutaminy lub czasowo przerwać jej podawanie. Kardiomiopatia stresowa (zespół takotsubo) jest możliwym ciężkim powikłaniem stosowania dobutaminy podczas echokardiografii obciążeniowej (patrz punkt 4.8). W echokardiografii obciążeniowej dobutaminę powinien podawać wyłącznie lekarz doświadczony w tej procedurze. Lekarz powinien zachować czujność podczas badania i okresu rekonwalescencji, a także przygotować się do odpowiedniej interwencji terapeutycznej podczas badania. Jeśli wystąpi kardiomiopatia stresowa (zespół takotsubo), należy natychmiast przerwać podawanie dobutaminy. Dobutamina może wywołać lub nasilić dodatkowe skurcze komorowe, rzadko powodując częstoskurcz komorowy lub migotanie komór.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Ponieważ dobutamina ułatwia przewodzenie przedsionkowo-komorowe, u pacjentów z trzepotaniem lub migotaniem przedsionków może rozwinąć się szybka odpowiedź komorowa. Szczególna ostrożność jest konieczna podczas stosowania dobutaminy u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, gdyż każde znaczące przyspieszenie rytmu serca lub nadmierne zwiększenie ciśnienia tętniczego może nasilić niedokrwienie mięśnia sercowego i wywołać ból dławicowy oraz uniesienie odcinka ST. Produkty lecznicze o działaniu inotropowym, w tym dobutamina, nie poprawiają parametrów hemodynamicznych u większości pacjentów z mechaniczną niedrożnością upośledzającą napełnianie komór, odpływ z komór lub obu z nich. U pacjentów ze znacznie zmniejszoną podatnością komorową odpowiedź inotropowa może być nieadekwatna. Dotyczy to tamponady serca, zwężenia zastawki aorty i idiopatycznego przerostowego podzastawkowego zwężenia aorty.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Sporadycznie obserwowano nieznaczny skurcz naczyń obwodowych, głównie u pacjentów, którzy przed otrzymaniem dobutaminy leczeni byli beta-adrenolitykiem. Działanie inotropowe dobutaminy powstaje z pobudzenia receptorów beta-1 w sercu i jest znoszone przez beta-adrenolityki. Wykazano, że dobutamina przeciwdziała kardiodepresyjnemu działaniu leków beta-adrenolitycznych, ale blokada adrenergiczna receptorów beta-1 i beta-2 może prowadzić do tachykardii i rozszerzenia naczyń. Podczas leczenia dobutaminą, tak jak w przypadku każdej podawanej pozajelitowo aminy katecholowej, należy ściśle kontrolować częstość i miarowość rytmu serca, ciśnienie tętnicze i szybkość infuzji. Na początku leczenia wskazane jest kontrolowanie zapisu EKG, aż do czasu osiągnięcia ustabilizowanej odpowiedzi na leczenie. W związku z leczeniem dobutaminą sporadycznie opisywano przypadki gwałtownego obniżenia ciśnienia tętniczego.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Zmniejszenie dawki lub przerwanie infuzji powoduje najczęściej szybki powrót ciśnienia do wartości początkowych. W rzadkich przypadkach może być jednak konieczna interwencja medyczna, a normalizacja ciśnienia może nie nastąpić bardzo szybko. Dobutaminę należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem w przebiegu wstrząsu kardiogennego (średnie ciśnienie tętnicze poniżej 70 mmHg). Przed podaniem dobutaminy należy w razie konieczności wyrównać hipowolemię, podając pełną krew lub osocze. Jeśli podczas stosowania dobutaminy ciśnienie tętnicze pozostaje niskie lub nadal zmniejsza się mimo prawidłowego ciśnienia napełniania komór i pojemności minutowej serca, można rozważyć jednoczesne zastosowanie leków zwężających naczynia obwodowe, takich jak dopamina lub noradrenalina. W czasie leczenia dobutaminą może wystąpić miejscowe zwiększenie lub zmniejszenie przepływu wieńcowego, które zmienia zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z ciężką postacią choroby wieńcowej jej obraz kliniczny może ulec zaostrzeniu, zwłaszcza jeśli podczas leczenia dobutaminą występuje przyspieszenie czynności serca i (lub) zwiększenie ciśnienia tętniczego. Dlatego dla każdego pacjenta z niedokrwieniem mięśnia sercowego należy starannie rozważyć wskazania do zastosowania dobutaminy. W niewydolności serca z występującym jednocześnie ostrym lub przewlekłym niedokrwieniem mięśnia sercowego podczas dawkowania dobutaminy należy unikać znacznego przyspieszenia czynności serca i (lub) zwiększenia ciśnienia tętniczego. Nie można wykluczyć prowokowania niedokrwienia mięśnia sercowego, zwłaszcza w przypadkach względnie sprawnej czynności komory. Dopamina jest lekiem z wyboru w leczeniu wstrząsu kardiogennego, charakteryzującego się niewydolnością serca i zmniejszeniem ciśnienia tętniczego krwi, oraz wstrząsu septycznego.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z zaburzoną czynnością lewej komory serca, zwiększonym ciśnieniem napełniania lewej komory i zwiększonym oporem obwodowym, do stosowanego leczenia dopaminą zaleca się dołączenie dobutaminy. Dzieci i młodzież Dobutaminę podawano dzieciom ze zmniejszeniem rzutu serca w stanach hipoperfuzji na skutek niewyrównanej niewydolności serca po zabiegach kardiochirurgicznych, w przebiegu kardiomiopatii, we wstrząsie kardiogennym lub septycznym. Niektóre działania hemodynamiczne chlorowodorku dobutaminy u dzieci i u dorosłych mogą różnić się ilościowo i jakościowo. Przyspieszenie tętna i zwiększenie ciśnienia tętniczego występuje częściej i jest bardziej nasilone u dzieci. Ciśnienie zaklinowania tętnicy płucnej może nie zmniejszyć się, jak to ma miejsce u dorosłych, ale może nawet zwiększyć się, zwłaszcza u niemowląt poniżej 1. roku życia.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Istnieją doniesienia o mniejszej wrażliwości układu sercowo-naczyniowego noworodków na dobutaminę i wydaje się, że działanie hipotensyjne obserwuje się częściej u dorosłych niż u małych dzieci. Z tego względu stosowanie dobutaminy u dzieci należy uważnie monitorować, mając na uwadze powyższą charakterystykę farmakodynamiczną.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Leki beta-adrenolityczne (zwłaszcza kardioselektywne) mogą osłabiać dodatnie działanie inotropowe dobutaminy polegające na pobudzeniu receptorów beta w mięśniu sercowym. Jednak dobutamina w dawkach, które nie powodują żadnych ciężkich działań niepożądanych, może niwelować beta-blokadę. Niekiedy obserwowano niewielkie zwężenie naczyń obwodowych, zwłaszcza u pacjentów leczonych beta-adrenolitykami. Jednoczesne podanie dobutaminy i nitroprusydku lub dobutaminy i nitrogliceryny może spowodować uzyskanie większej pojemności minutowej serca i niższego ciśnienia zaklinowania w tętnicy płucnej niż podanie każdego z tych leków oddzielnie. Wziewne anestetyki mogą zwiększyć częstość komorowych zaburzeń rytmu serca ze względu na wywoływaną nadwrażliwość mięśnia sercowego.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Interakcje
Skojarzone zastosowanie dobutaminy z inhibitorami MAO jest przeciwwskazane ze względu na zagrażające życiu możliwe działania niepożądane (takie jak przełom nadciśnieniowy, nasilenie niewydolności krążenia, zaburzenia rytmu serca i krwotok wewnątrzczaszkowy). Ze względu na niezgodności fizyczne, dobutaminy nie należy mieszać z substancjami wymienionymi w punkcie 6.2. Dobutaminy nie należy również podawać za pomocą sprzętu medycznego (jak igły, strzykawki, aparaty do przetaczania płynów) używanego do podawania tych substancji.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających dowodów na bezpieczeństwo stosowania dobutaminy w okresie ciąży u ludzi. Nie wiadomo, czy dobutamina przenika przez łożysko. Produkt leczniczy może być stosowany u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy możliwe korzyści z leczenia dla matki są większe niż ryzyko dla płodu i gdy niedostępne jest inne, bardziej bezpieczne leczenie. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy dobutamina przenika do mleka kobiecego, dlatego należy zachować ostrożność. Jeśli stosowanie dobutaminy w okresie karmienia piersią jest konieczne, zaleca się przerwanie karmienia na czas leczenia.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie dotyczy ze względu na wskazania do stosowania i krótki okres półtrwania dobutaminy.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Częstość działań niepożądanych określono następująco: bardzo często (>1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Podczas stosowania dobutaminy możliwe jest wystąpienie następujących działań niepożądanych: Zaburzenia krwi i układu chłonnego Często: eozynofilia, zahamowanie agregacji płytek (tylko w przypadku ciągłej, wielodniowej infuzji) Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Bardzo rzadko: hipokaliemia Zaburzenia układu nerwowego Często: ból głowy Zaburzenia serca Bardzo często: przyspieszenie czynności serca o ≥30 uderzeń na minutę Często: zwiększenie ciśnienia tętniczego o ≥50 mm Hg (działanie to może być silniejsze u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym); zmniejszenie ciśnienia tętniczego, komorowe zaburzenia rytmu serca, zależne od dawki dodatkowe skurcze komór; przyspieszenie częstości pobudzeń komór u pacjentów z migotaniem przedsionków (tym pacjentom przed rozpoczęciem leczenia dopaminą należy podać glikozydy naparstnicy); zwężenie naczyń krwionośnych, zwłaszcza u pacjentów uprzednio leczonych lekami beta-adrenolitycznymi; ból dławicowy; kołatanie serca Niezbyt często: częstoskurcz komorowy, migotanie komór Bardzo rzadko: bradykardia, niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, zatrzymanie akcji serca Częstość nieznana: zmniejszenie ciśnienia w kapilarach płucnych, kardiomiopatia stresowa (zespół takotsubo) (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane
Dzieci i młodzież Do działań niepożądanych w populacji pediatrycznej należą: zwiększenie skurczowego ciśnienia tętniczego, układowe nadciśnienie lub niedociśnienie, tachykardia, ból głowy, zwiększenie ciśnienia zaklinowania tętnicy płucnej prowadzące do przekrwienia płuc i obrzęku, a także związanych z tym objawów. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: skurcz oskrzeli, duszność Zaburzenia psychiczne Częstość nieznana: niepokój ruchowy, odczucie gorąca i lęku Zaburzenia żołądka i jelit Często: nudności Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: wysypka Bardzo rzadko: krwawienie punkcikowate Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Często: ból w klatce piersiowej Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: zwiększona potrzeba oddawania moczu Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: gorączka, zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia, miejscowy proces zapalny w wyniku niezamierzonego podania leku poza żyłę Bardzo rzadko: martwica skóry Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy przedawkowania Zasadniczo objawy przedawkowania spowodowane są nadmiernym pobudzeniem receptorów beta i mogą występować w postaci nudności, wymiotów, utraty łaknienia, drżeń, lęku, kołatania serca, bólu głowy, dolegliwości dławicowych i niespecyficznych bólów zamostkowych. Dodatnie działanie inotropowe i chronotropowe może prowadzić do nadciśnienia tętniczego, nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca, nawet do migotania komór i niedokrwienia mięśnia sercowego. Obwodowe rozszerzenie naczyń może powodować niedociśnienie tętnicze. Leczenie Dobutamina jest szybko metabolizowana i ma krótki czas działania (okres półtrwania w surowicy wynosi 2 do 3 minut). W przypadku przedawkowania należy przede wszystkim wstrzymać infuzję dożylną. W razie konieczności należy podjąć działania podtrzymujące czynności życiowe, w warunkach intensywnego nadzoru medycznego. Należy kontrolować parametry gazometrii i stężenie elektrolitów we krwi.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przedawkowanie
W przypadku ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca można zastosować lidokainę lub leki beta-adrenolityczne (np. propranolol). Dławicę piersiową należy leczyć azotanem podanym podjęzykowo i (lub) możliwie krótko działającym beta-adrenolitykiem podanym dożylnie (takim jak esmolol). W przypadkach reakcji związanych ze zwiększonym ciśnieniem tętniczym wystarczy zwykle zmniejszyć dawkę produktu lub wstrzymać infuzję. Po zażyciu doustnym zakres wchłaniania leku z jamy ustnej lub przewodu pokarmowego jest trudny do przewidzenia. Po niezamierzonym doustnym przyjęciu leku jego wchłanianie można ograniczyć przez podanie węgla aktywnego, który jest często bardziej skuteczny od leków wymiotnych czy płukania żołądka. W przypadkach przedawkowania dobutaminy nie wykazano korzyści z zastosowania wymuszonej diurezy, dializy otrzewnowej, hemodializy czy hemoperfuzji przez filtry węglowe.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki nasercowe wpływające na receptory adrenergiczne i dopaminergiczne. Kod ATC: C01CA07 Dobutamina jest syntetyczną aminą katecholową o działaniu sympatykomimetycznym, strukturalnie podobną do izoprenaliny i dopaminy. W leczeniu stosuje się mieszaninę racemiczną. Dodatnie działanie inotropowe jest wynikiem głównie pobudzenia receptorów adrenergicznych beta-1 i alfa-1, co powoduje zwiększenie kurczliwości i zwiększenie objętości wyrzutowej lewej komory serca oraz pojemności minutowej serca. Dobutamina działa również agonistycznie na obwodowe receptory beta-2 i w mniejszym stopniu alfa-2. Zgodnie z farmakologicznym profilem działania, zarówno dodatnie działanie inotropowe dobutaminy, jak i działanie na naczynia obwodowe jest słabiej wyrażone niż w przypadku innych katecholamin. Efekt hemodynamiczny dobutaminy zależy od dawki.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pojemność minutowa serca zwiększa się głównie poprzez zwiększenie pojemności wyrzutowej, a przyspieszoną czynność serca obserwuje się zwłaszcza po zastosowaniu dużych dawek leku. Ciśnienie napełniania lewej komory serca i opór obwodowy zmniejszają się, a po zastosowaniu dużych dawek zmniejsza się również opór płucny. Rzadko może wystąpić niewielkie zwiększenie oporu naczyń obwodowych oraz zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, wywołane poprawą wydolności serca. Dobutamina działa bezpośrednio na receptor, niezależnie od stężeń katecholamin synaptycznych. Nie działa na receptor dopaminowy i nie ma wpływu na uwalnianie endogennej noradrenaliny. Dobutamina może zwiększać skłonność do zaburzeń rytmu serca. Po długotrwałym, nieprzerwanym stosowaniu przez ponad 72 godziny obserwowano zjawisko tolerancji. Dobutamina wywiera wpływ na czynność płytek krwi. Zwiększa zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W niektórych przypadkach względne zmniejszenie dostarczania tlenu może powodować zmniejszenie płucnego oporu naczyniowego i zwiększenie przepływu przez słabo wentylowane obszary pęcherzyków płucnych (powstanie przecieku płucnego). Zwiększenie rzutu serca i w konsekwencji zwiększenie przepływu wieńcowego kompensują te działania i, w porównaniu do innych substancji o działaniu inotropowo dodatnim, prowadzą do powstania dodatniego bilansu tlenowego. W niewydolności serca i występującym jednocześnie ostrym lub przewlekłym niedokrwieniu mięśnia sercowego dobutaminę należy stosować w dawkach pozwalających uniknąć znacznego przyspieszenia czynności serca i (lub) zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi. W przeciwnym razie, zwłaszcza w przypadku względnie dobrej czynności komór, nie można wykluczyć nasilenia niedokrwienia. Dobutamina nie ma bezpośredniego dopaminergicznego wpływu na perfuzję nerkową.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież U dzieci dobutamina wykazuje również działanie inotropowe, ale odpowiedź hemodynamiczna jest nieco inna niż u dorosłych. Wprawdzie u dzieci zwiększa się pojemność minutowa serca, ale w porównaniu z dorosłymi istnieje u nich tendencja do mniejszej redukcji układowego oporu naczyniowego i ciśnienia napełniania komór serca oraz większego przyspieszenia tętna i zwiększenia ciśnienia tętniczego. Ciśnienie zaklinowania tętnicy płucnej może zwiększyć się podczas infuzji u dzieci w wieku 12 miesięcy lub młodszych. Wydaje się, że pojemność minutowa serca zaczyna zwiększać się przy szybkości infuzji dożylnej wynoszącej 1,0 mikrogram/kg mc./min., skurczowe ciśnienie tętnicze przy szybkości 2,5 mikrograma/kg mc./min., a zmiany tętna przy szybkości 5,5 mikrograma/kg mc./minutę. Zmiana szybkości infuzji dobutaminy z 10 do 20 mikrogramów/kg mc./min. powoduje zazwyczaj dalsze zwiększenie pojemności minutowej serca.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Początek działania dobutaminy następuje po upływie 1 do 2 minut od rozpoczęcia infuzji dożylnej. W czasie ciągłej infuzji dożylnej stałe stężenia w osoczu uzyskiwane są po upływie 10 do 12 minut. Zależnie od dawki, stężenie w osoczu w stanie stacjonarnym zwiększa się liniowo wraz z szybkością infuzji. Okres półtrwania dobutaminy wynosi 2 do 3 minut, objętość dystrybucji ma wartość 0,2 l/kg mc., a klirens jest niezależny od rzutu serca i wynosi 2,4 l/min/m2 pc. Dobutamina jest metabolizowana głównie w tkankach i w wątrobie, z wytworzeniem sprężonych glukuronidów i nieczynnej farmakologicznie 3-O-metylodobutaminy. Związki te są wydalane w moczu (2/3 dawki) oraz z żółcią. Dzieci i młodzież U większości pacjentów pediatrycznych istnieje zależność logarytmiczno-liniowa między stężeniem dobutaminy w osoczu a reakcją hemodynamiczną, co jest zgodne z modelem progowym.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens dobutaminy przebiega zgodnie z kinetyką pierwszego rzędu w zakresie dawek od 0,5 do 20 mikrogramów/kg mc./min. Wśród pacjentów pediatrycznych stężenie dobutaminy w osoczu przy tej samej szybkości infuzji może różnić się nawet dwukrotnie; istnieje również duża zmienność w odniesieniu zarówno do stężenia dobutaminy w osoczu wywołującego reakcję hemodynamiczną (próg), jak i do szybkości odpowiedzi hemodynamicznej na zwiększenie stężenia w osoczu. Dlatego szybkość infuzji dobutaminy należy dostosować indywidualnie do przypadku klinicznego.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Genotoksyczność i rakotwórczość Brak dostępnych badań dotyczących działania mutagennego i rakotwórczego dobutaminy. Toksyczny wpływ na reprodukcję Badania na szczurach i królikach nie wykazały teratogennego działania dobutaminy. U szczurów podanie dobutaminy w dawkach toksycznych dla matki powodowało zaburzenia zagnieżdżania oraz opóźnienie wzrostu przed- i pourodzeniowego potomstwa. Dobutamina nie wpływała na rozrodczość samic i samców szczurów.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Znane są niezgodności fizyczne z następującymi substancjami: roztwory zasadowe (np. sodu wodorowęglan); roztwory zawierające sodu wodorosiarczyn i etanol; acyklowir; aminofilina; bretylium; wapnia chlorek; wapnia glukonian; cefamandolu mrówczan; cefalotyna sodowa; cefazolina sodowa; diazepam; digoksyna; sodu etakrynian; furosemid; heparyna sodowa; sól sodowa bursztynianu hydrokortyzonu; insulina; potasu chlorek; magnezu siarczan; penicylina; fenytoina; streptokinaza; werapamil. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka zabezpieczona gumowym korkiem i aluminiowym kapslem, w tekturowym pudełku.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dane farmaceutyczne
1 fiolka 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy Dobutamin Sandoz jest przeznaczony do stosowania w postaci infuzji dożylnych po rozpuszczeniu i rozcieńczeniu. Suchą substancję w fiolce należy rozpuścić w 10 ml wody do wstrzykiwań. Jeśli substancja nie rozpuściła się całkowicie, należy dodać następne 10 ml wody do wstrzykiwań. Do wstępnego rozpuszczenia suchej substancji nie należy stosować roztworów soli ze względu na możliwość interferencji z jonami zawartymi w rozpuszczalniku i ograniczoną rozpuszczalność dobutaminy. Do nakłuwania korka przed rozpuszczeniem leku w fiolce należy używać igieł o średnicy nie większej niż 0,8 mm. Gumowy korek należy nakłuwać pionowo ze względu na możliwość oderwania się jego fragmentów i przedostania do sporządzonego roztworu.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dane farmaceutyczne
Bezpośrednio przed wykonaniem infuzji roztwór należy rozcieńczyć (w 5% roztworze glukozy, 0,9% roztworze chlorku sodu, roztworze Ringera z mleczanem) do objętości, w której produkt będzie podawany. Rozcieńczenie należy wykonać bezpośrednio przed użyciem, a roztwór musi być zużyty w ciągu 24 godzin. Po rozpuszczeniu w 10 ml wody do wstrzykiwań i rozcieńczeniu w jednym z następujących roztworów: 5% roztwór glukozy, 0,9% roztwór NaCl, roztwór Ringera z mleczanem, produkt zachowuje trwałość podczas przechowywania do 24 godzin w temperaturze od 15 do 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia roztwór należy zużyć natychmiast, chyba że był przygotowywany metodą wykluczającą możliwość zanieczyszczenia drobnoustrojami. Jeśli roztwór nie jest użyty zaraz po przygotowaniu, za warunki i okres przechowywania odpowiada użytkownik.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO COROTROPE, 1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 1 mg milrynonu (Milrinonum). 1 ampułka 10 ml zawiera 10 mg milrynonu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania COROTROPE jest przeznaczony do krótkotrwałej terapii dożylnej niewydolności krążenia, w tym zespołów małego rzutu po operacjach kardiochirurgicznych. U dzieci produkt leczniczy Corotrope jest wskazany w krótkotrwałym leczeniu (do 35 godzin) ciężkiej zastoinowej niewydolności serca niereagującej na konwencjonalne leczenie podtrzymujące (glikozydy, leki moczopędne, leki rozszerzające naczynia i (lub) inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE)), oraz w krótkotrwałym leczeniu (do 35 godzin) u dzieci z ostrą niewydolnością serca, w tym w zespołach małego rzutu, po operacjach kardiochirurgicznych.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Leczenie milrynonem rozpoczyna się dawką nasycającą, podając następnie dawkę podtrzymującą w infuzji ciągłej według poniższego schematu. W razie konieczności, podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Corotrope z innym leczeniem przeciwnadciśnieniowym należy odpowiednio dostosować dawkowanie. Dorośli Dawka nasycająca: 50 g/kg mc. podane powoli dożylnie przez co najmniej 10 minut. W poniższej tabeli przedstawiono dawkę nasycającą milrynonu (dla stężenia 1 mg/ml) w mililitrach w przeliczeniu na masę ciała pacjenta (kg). DAWKA NASYCAJĄCA (ml) kg 30 – ml 1,5 kg 40 – ml 2,0 kg 50 – ml 2,5 kg 60 – ml 3,0 kg 70 – ml 3,5 kg 80 – ml 4,0 kg 90 – ml 4,5 kg 100 – ml 5,0 kg 110 – ml 5,5 kg 120 – ml 6,0 Dawkę nasycającą można podawać w postaci nierozcieńczonej, jednak rozcieńczenie do zaokrąglonej objętości całkowitej wynoszącej 10 ml lub 20 ml może ułatwić obserwację natężenia infuzji (w czasie 10 minut).
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Dawkowanie
Do rozcieńczenia zawartości ampułki można użyć następujących roztworów: 0,45% chlorku sodu, 0,9% chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy. Produktu leczniczego Corotrope nie należy rozcieńczać wodorowęglanem sodu. Rozcieńczony roztwór należy zużyć w ciągu 24 godzin. Dawka podtrzymująca 0,375 do 0,75 g/kg mc./min zgodnie z poniższą tabelą. Szybkość podawania należy dostosować do odpowiedzi hemodynamicznej i klinicznej. Nie należy stosować dawki dobowej większej niż 1,13 mg/kg mc. Można podawać roztwory o różnych stężeniach, w zależności od zapotrzebowania pacjenta na płyny. DAWKA PODTRZYMUJĄCA Minimum 0,375 g/kg mc./min – 0,59 mg/kg Standardowo 0,50 g/kg mc./min – 0,77 mg/kg Maksymalnie 0,75 g/kg mc./min – 1,13 mg/kg Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy dostosować dawkowanie produktu (patrz punkt 4.4.).
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Dawkowanie
Dane uzyskane na podstawie badań przeprowadzonych u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek ale bez cech niewydolności krążenia wykazały, że w przypadku niewydolności nerek okres półtrwania milrynonu w surowicy ulega znacznemu wydłużeniu. Nie ma potrzeby zmiany dawki początkowej, ale dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć zgodnie z poniższą tabelą: Klirens kreatyniny 5 ml/min/1,73m² – 0,20 g/kg mc./min 10 ml/min/1,73m² – 0,23 g/kg mc./min 20 ml/min/1,73m² – 0,28 g/kg mc./min 30 ml/min/1,73m² – 0,33 g/kg mc./min 40 ml/min/1,73m² – 0,38 g/kg mc./min 50 ml/min/1,73m² – 0,43 g/kg mc./min Czas trwania leczenia należy dostosować do obserwowanej poprawy stanu pacjenta. Nie stosować dłużej niż przez 5 dni. Dzieci i młodzież W opublikowanych badaniach dawki stosowane u niemowląt i dzieci były następujące: dożylna dawka nasycająca: 50 do 75 g/kg mc. podawane w ciągu 30 do 60 minut.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Dawkowanie
ciągła infuzja dożylna: należy rozpocząć w oparciu o odpowiedź hemodynamiczną i uwzględniając możliwy początek wystąpienia działań niepożądanych pomiędzy 0,25 do 0,75 g/kg mc./min przez okres do 35 godzin. W badaniach klinicznych dotyczących zespołu małego rzutu serca u niemowląt i dzieci poniżej 6 lat po operacji naprawczej wrodzonej wady serca dawka nasycająca 75 g/kg podawana w ciągu 60 minut, a następnie dawka 0,75 g/kg mc./min podawana w infuzji przez 35 godzin istotnie zmniejszyły ryzyko rozwoju zespołu małego rzutu serca. Należy wziąć pod uwagę wyniki badań farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2). Zaburzona czynność nerek: Ze względu na brak danych, stosowanie milrynonu nie jest zalecane u dzieci z zaburzeniami czynności nerek (więcej informacji patrz punkt 4.4). Przetrwały przewód tętniczy: W przypadku, gdy pożądane jest zastosowanie milrynonu u wcześniaków i noworodków z przetrwałym przewodem tętniczym lub zagrożonych wystąpieniem przetrwałego przewodu tętniczego, należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka (patrz punkt 4.4, 4.8, 5.2 i 5.3).
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma specjalnych zaleceń dla pacjentów w podeszłym wieku. Nie zaobserwowano związku między częstością występowania objawów niepożądanych a wiekiem pacjenta. Kontrolowane badania farmakokinetyczne nie ujawniły związanych z wiekiem różnic w dystrybucji i wydalaniu milrynonu. Sposób podawania Podanie dożylne. Przed podaniem należy sprawdzić, czy roztwór w ampułce jest bezbarwny i klarowny.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na milrynon lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka hipowolemia.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Specjalne ostrzeżenia Podczas leczenia milrynonem należy dokładnie monitorować ciśnienie krwi, częstość akcji serca, stan kliniczny, EKG, równowagę płynową, elektrolity i czynność nerek (np. stężenie kreatyniny w surowicy krwi). U pacjentów z ciężką postacią zwężenia zastawki aorty lub tętnicy płucnej oraz z przerostowym zwężeniem podzastawkowym aorty, milrynon nie może zastąpić chirurgicznego usunięcia zwężenia. Tak jak inne leki o działaniu inotropowym dodatnim i (lub) rozszerzającym naczynia krwionośne może nasilać objawy zwężenia drogi odpływu krwi u pacjentów z przerostowym zwężeniem podzastawkowym aorty. Stosowanie leku o działaniu inotropowym dodatnim, jakim jest milrynon, w ostrej fazie zawału mięśnia sercowego może prowadzić do niepożądanego zwiększenia zużycia tlenu przez mięsień sercowy (MVO2).
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W związku z tym u pacjentów w ostrej fazie zawału serca należy zachować dużą ostrożność w podawaniu milrynonu. Milrynon nie zwiększa MVO2 u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca. Środki ostrożności dotyczące stosowania Milrynon może wywołać spadek ciśnienia tętniczego krwi na skutek rozszerzenia naczyń krwionośnych. W związku z tym, należy zachować ostrożność stosując milrynon u pacjentów, u których przed włączeniem leczenia stwierdza się obniżone ciśnienie tętnicze krwi. U pacjentów, u których w czasie leczenia milrynonem wystąpi nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, należy przerwać podawanie produktu leczniczego. Stosowanie produktu leczniczego należy wznowić z mniejszą częstością infuzji, po uzyskaniu prawidłowego ciśnienia tętniczego krwi. W czasie leczenia u pacjentów z grupy dużego ryzyka obserwowano komorowe i nadkomorowe zaburzenia rytmu serca. U niektórych pacjentów milrynon zwiększał częstość komorowych skurczów dodatkowych, w tym częstoskurczu komorowego.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ponieważ skłonność do zaburzeń rytmu spowodowana niewydolnością krążenia może być zwiększona podczas stosowania wielu produktów leczniczych lub ich skojarzeń, pacjenci leczeni milrynonem powinni być w czasie podawania produktu dokładnie monitorowani (częstość akcji serca, objawy kliniczne, EKG, gospodarka wodno-elektrolitowa i czynność nerek). Milrynon powoduje zwiększenie przewodnictwa przedsionkowo – komorowego. U pacjentów z trzepotaniem i migotaniem przedsionków milrynon może zwiększyć częstość rytmu komór. U tych pacjentów należy rozważyć wstępne podanie naparstnicy lub innych leków wydłużających czas przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym. W przypadku, gdy przyczyną znacznego obniżenia ciśnienia napływu krwi do komór może być stosowane ostatnio intensywne leczenie moczopędne, milrynon należy podawać ostrożnie, kontrolując ciśnienie tętnicze, częstość rytmu serca i objawy kliniczne.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W czasie leczenia milrynonem należy kontrolować gospodarkę wodno-elektrolitową i stężenie kreatyniny w surowicy krwi. Nasilenie diurezy spowodowane zwiększeniem objętości minutowej serca może spowodować konieczność zmniejszenia dawek środków moczopędnych. Utrata potasu związana z nasileniem diurezy może predysponować pacjentów, szczególnie – leczonych glikozydami naparstnicy do zaburzeń rytmu serca. Dlatego, hipokaliemię należy wyrównywać przed i w trakcie leczenia milrynonem. U pacjentów z niewydolnością serca często obserwuje się obniżony poziom hemoglobiny, również niedokrwistość. W związku z ryzykiem wystąpienia trombocytopenii lub niedokrwistości, należy ściśle monitorować odpowiednie wyniki badań laboratoryjnych u pacjentów z obniżonym stężeniem płytek krwi lub hemoglobiny. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek należy dostosować dawkowanie produktu (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nie ma danych z badań klinicznych dotyczących stosowania milrynonu w infuzji przez okres dłuższy niż 48 godzin. Obserwowano przypadki odczynów w miejscu podania (patrz punkt 4.8). Dlatego należy starannie obserwować miejsce podania, aby unikać podania pozanaczyniowego. Nie ma specjalnych zaleceń dla pacjentów w podeszłym wieku. Nie zaobserwowano związku między częstością występowania objawów niepożądanych a wiekiem pacjenta. Kontrolowane badania farmakokinetyczne nie ujawniły związanych z wiekiem różnic w dystrybucji i wydalaniu milrynonu. Dzieci i młodzież Następujące ostrzeżenia i środki ostrożności należy wziąć pod uwagę dodatkowo, oprócz tych opisanych u dorosłych. W badaniach klinicznych z udziałem dzieci, milrynon wydawał się opóźniać zamykanie przewodu tętniczego. Dlatego, należy ocenić stosunek korzyści terapeutycznych do potencjalnego ryzyka (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
U noworodków po operacjach na otwartym sercu w czasie leczenia produktem leczniczym Corotrope, monitorowanie powinno obejmować ocenę tętna i rytmu serca, ciśnienia tętniczego w krążeniu ogólnym poprzez cewnik w tętnicy pępowinowej lub cewnik obwodowy, centralnego ciśnienia żylnego, wskaźnika sercowego, rzutu serca, oporu naczyniowego w krążeniu ogólnym, ciśnienia w tętnicy płucnej oraz ciśnienia w przedsionkach serca. Należy wykonać następujące badania laboratoryjne: liczba płytek krwi, stężenie potasu w surowicy, badania czynnościowe wątroby i nerek. Częstotliwość oceny zależy od wartości wyjściowych; konieczna jest ocena reakcji noworodka na zmiany w terapii. W literaturze fachowej opisano, że u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek klirens milrynonu był w istotny sposób zmniejszony i występowały klinicznie istotne działania niepożądane, jednakże nie została określona konkretna wartość klirensu kreatyniny, przy której należy dokonać modyfikacji dawkowania u tych pacjentów.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W związku z tym stosowanie milrynonu w tej populacji nie jest zalecane (patrz punkt 4.2). U dzieci i młodzieży należy rozpocząć stosowanie milrynonu tylko wtedy, gdy pacjent jest stabilny hemodynamicznie. Należy zachować ostrożność u noworodków z czynnikami ryzyka krwawienia dokomorowego (tj. u wcześniaków, noworodków o niskiej masie urodzeniowej), ponieważ milrynon może powodować trombocytopenię. W badaniach klinicznych w populacji dzieci i młodzieży, ryzyko trombocytopenii istotnie wzrastało wraz z czasem trwania infuzji. Dane kliniczne sugerują, że trombocytopenia związana ze stosowaniem milrynonu występuje częściej u dzieci niż u dorosłych (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych milrynon wydawał się zwalniać zamykanie przewodu tętniczego w populacji dzieci. Dlatego w przypadkach, gdy pożądane jest zastosowanie milrynonu u wcześniaków i noworodków z przetrwałym przewodem tętniczym lub zagrożonych wystąpieniem przetrwałego przewodu tętniczego, należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka wynikające z zastosowania produktu leczniczego Corotrope (patrz punkt 4.2, 4.8, 5.2 i 5.3).
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w ampułce, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wstrzyknięcie furosemidu lub bumetanidu i milrynonu do tego samego zestawu do wstrzykiwań dożylnych powoduje wytrącenie osadu. Tak więc furosemidu ani bumetanidu nie należy podawać z milrynonem tym samym zestawem kroplówkowym. Nie należy rozcieńczać milrynonu w roztworze wodorowęglanu sodu (patrz punkt 6.2.). Ze względu na ograniczone dane dotyczące interakcji nie należy mieszać produktu leczniczego Corotrope z innymi lekami. Podczas podawania milrynonu należy ściśle monitorować zaburzenia wodno-elektrolitowe oraz stężenie kreatyniny w surowicy krwi. Poprawa rzutu serca i w konsekwencji diurezy może wymagać zmniejszenia dawkowania leku moczopędnego. Utrata potasu spowodowana wzmożoną diurezą, może predysponować pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy do występowania zaburzeń rytmu serca. W związku z tym, przed włączeniem produktu leczniczego Corotrope lub w trakcie jego stosowania należy uzupełniać potas.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Interakcje
Równoczesne stosowanie innych leków o działaniu inotropowym nasila dodatni efekt inotropowy.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża i płodność Mimo, że w badaniach na zwierzętach nie stwierdzono szkodliwego działania leku na płód ani też szkodliwego wpływu na reprodukcję, nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania milrynonu u kobiet w ciąży. Milrynon może być stosowany w ciąży, w przypadku gdy spodziewane korzyści przeważają potencjalne ryzyko dla płodu. Karmienie piersi? Brak wystarczających danych dotyczących przenikania milrynonu do mleka kobiecego. Milrynon może być stosowany w okresie karmienia piersią, w przypadku gdy spodziewane korzyści przeważają potencjalne ryzyko.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu Corotrope na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów, a częstość ich występowania jest określona przy użyciu następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100, < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000, < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często: trombocytopenia* Częstość nieznana: zmniejszenie stężenia czerwonych krwinek i (lub) hemoglobiny * U niemowląt i dzieci, ryzyko wystąpienia trombocytopenii istotnie wzrastało wraz z czasem trwania infuzji. Dane kliniczne sugerują, że związana ze stosowaniem milrynonu trombocytopenia występuje częściej u dzieci niż u dorosłych (patrz punkt 4.4). Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często: hipokaliemia Zaburzenia układu nerwowego Często: bóle głowy, na ogół łagodne lub o umiarkowanym nasileniu.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Działania niepożądane
Niezbyt często: drżenia Zaburzenia serca Często: komorowe skurcze dodatkowe, nieutrwalony lub utrwalony częstoskurcz komorowy (patrz punkt 4.4), nadkomorowe zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze Niezbyt często: migotanie komór, dławica piersiowa – bóle w klatce piersiowej Bardzo rzadko: zaburzenia typu torsade de pointes Częstość występowania zarówno komorowych jak i nadkomorowych zaburzeń rytmu serca nie była związana z dawką produktu i stężeniem milrynonu we krwi. Zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca są często związane z pewnymi stanami, takimi jak występujące wcześniej zaburzenia rytmu serca, zaburzenia metaboliczne (np. hipokaliemia), nieprawidłowe stężenie digoksyny we krwi i założenie cewnika. Wyniki badań klinicznych wskazują na to, że zaburzenia rytmu serca związane ze stosowaniem milrynonu występują rzadziej u dzieci niż u dorosłych.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko: skurcz oskrzeli Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często: nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko: reakcje skórne, takie jak wysypka Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana: niewydolność nerek, wtórna do współistniejącego niedociśnienia tętniczego. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Częstość nieznana: odczyn w miejscu podania infuzji Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny Dzieci i młodzież Zaburzenia układu nerwowego Częstość nieznana: krwawienie dokomorowe (patrz punkt 4.4) Wady wrodzone, choroby rodzinne i genetyczne Częstość nieznana: przetrwały przewód tętniczy *** (patrz punkt 4.2, 4.4, 5.2 i 5.3) *** Ciężkie następstwa przetrwałego przewodu tętniczego są związane z występującym jednocześnie nadmiernym przepływem krwi przez płuca, powodującym obrzęk płuc i krwotok, oraz zmniejszoną perfuzją narządów, powodującą krwawienie dokomorowe i martwicze zapalenie jelit, co, jak opisano w literaturze, może kończyć się zgonem.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Działania niepożądane
Nie są jeszcze dostępne długoterminowe dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Corotrope u dzieci i młodzieży. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C 02 – 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Stosowanie dużych dawek milrynonu może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego i zaburzenia rytmu serca. W takich przypadkach podawanie milrynonu należy przerwać aż do ustabilizowania się stanu klinicznego pacjenta. Specyficzne antidotum nie jest znane. Należy zastosować leczenie objawowe oraz stosować środki wspomagające układ krążenia.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki pobudzające pracę serca, z wyłączeniem glikozydów nasercowych; inhibitory fosfodiesterazy. Kod ATC: C 01 CE 02 Milrynon jest syntetycznym związkiem o działaniu inotropowym dodatnim i rozszerzającym naczynia krwionośne. Mechanizm działania milrynonu polega na selektywnym hamowaniu izoenzymu fosfodiesterazy cyklicznego AMP (frakcja III, PDE III lub CGI-PDE). W wyniku zahamowania przez milrynon hydrolizy c-AMP zwiększa się jego stężenie w mięśniu sercowym i błonie mięśniowej naczyń. Zwiększone stężenie c-AMP zwiększa dostępność zjonizowanego wapnia w kardiomiocytach podczas skurczu i przyspiesza jego wewnątrzkomórkowe przemieszczenia w czasie skurczu, jak też zmniejsza dostępność wapnia w komórkach mięśni gładkich naczyń i powoduje ich rozkurcz. Milrynon nie zwiększa wrażliwości białek włókien mięśniowych na wapń.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Milrynon nie wchodzi w reakcję z adrenergicznymi receptorami beta ani nie hamuje zależnej od ATP pompy sodowo-potasowej, jak czynią to glikozydy naparstnicy. Aktywność inotropowa jest zachowana w obecności inotropowych stężeń dopaminy oraz ouabainy. Badania właściwości farmakodynamicznych, przeprowadzone z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności komór, wykazały bezpośredni wpływ leku na kurczliwość, to znaczy dodatnie działanie inotropowe, jak również bezpośrednie działanie rozszerzające naczynia. Przerwanie stosowania leków sympatykomimetycznych może także przyczynić się do nasilenia uogólnionego działania rozszerzającego naczynia u leczonych pacjentów. Przy stężeniach milrynonu w osoczu krwi w zakresie od 100 do 300 ng/ml obserwowano zarówno działanie inotropowe, jak i działanie rozszerzające naczynia.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów z zaburzeniem czynności mięśnia sercowego podanie mleczanu milrynonu we wstrzyknięciu, w dawce nasycającej, szybko powoduje znamienną poprawę pojemności minutowej serca, ciśnienia zaklinowania w naczyniach włosowatych płuc oraz poprawę obwodowego oporu naczyniowego. Jednocześnie dochodzi jedynie do niewielkich zmian częstotliwości rytmu serca (nieznaczne zwiększenie) oraz ciśnienia tętniczego krwi (nieznaczne obniżenie). Dawki podawane wynosiły od 12,5 do 125 µg/kg. Podawano je z szybkością 100 µg/s. Poprawa parametrów hemodynamicznych zachodziła bez zwiększenia zużycia tlenu przez mięsień sercowy. Milrynon zmniejsza opór w krążeniu płucnym. Oprócz zwiększania kurczliwości mięśnia sercowego, milrynon poprawia czynność rozkurczową, na co wskazuje poprawa relaksacji mięśnia lewej komory w okresie rozkurczowym.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Uwagi ogólne W badaniu klinicznym przeprowadzonym z udziałem 189 pacjentów z niewydolnością serca, zaprojektowanym w celu określenia dawki terapeutycznej mleczanu milrynonu, początkowo podawano dawkę nasycającą, a następnie produkt w infuzji podtrzymującym. Stwierdzono początkowo niewielkie zwiększenie frakcji wyrzutowej lewej komory (ang. ejection fraction, EF%). Wynosiło ono odpowiednio 25%, 38% i 42% przy testowanych dawkach 37,5 µg/kg/0,375 µg/kg/min (n=26), 50 µg/kg/0,5 µg/kg/min (n=95) oraz 75 µg/kg/0,75 µg/kg/min (n=15). Stwierdzono znamienne zmniejszenie ciśnienia zaklinowania w naczyniach włosowatych płuc, o odpowiednio 17%, 21% i 36%. Równocześnie stwierdzono znamienne obniżenie układowego oporu naczyniowego o odpowiednio 17%, 21% i 37%. Dawka podtrzymująca 25 µg/kg/min była nieskuteczna (n=53 pacjentów). U znacznej większości pacjentów stwierdzono poprawę czynności hemodynamicznej w ciągu pierwszych 5 oraz 15 minut po rozpoczęciu leczenia.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Ogólnie nie stwierdzono zmiany częstotliwości akcji serca (odpowiednio zwiększenie 3,3% i 10%). Średnie ciśnienie tętnicze krwi zmniejszyło się o maksymalnie 5% przy stosowaniu dwóch mniejszych dawek oraz 17% przy stosowaniu produktu w największej dawce. U znacznej większości pacjentów stosowano równocześnie inne leki, w tym leki moczopędne oraz pochodne naparstnicy. Pacjenci byli obserwowani przez okres 48 godzin (mniejsza liczba pacjentów była obserwowana przez 72 godziny). Stwierdzono poprawę czynności hemodynamicznej bez cech zmniejszania się siły działania farmakologicznego (bez cech zjawiska tachyfilaksji). Poprawa czynności hemodynamicznej była związana z poprawą w zakresie objawów klinicznych. Przeprowadzono dwa dodatkowe badania kliniczne z udziałem odpowiednio 40 i 105 pacjentów z niewydolnością serca. W badaniach tych uzyskano podobne wyniki, jak w badaniu opisywanym powyżej. Czas trwania leczenia powinien zależeć od odpowiedzi pacjenta.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci uczestniczący w badaniu otrzymywali mleczan milrynonu w postaci infuzji przez okres 5 dni. Mleczan milrynonu ma korzystny wpływ na parametry hemodynamiczne u pacjentów przyjmujących produkty naparstnicy. Lek ten nie powoduje objawów zatrucia naparstnicą. Choroba niedokrwienna serca Przewlekła: u pacjentów z wtórną niewydolnością serca w przebiegu choroby niedokrwiennej serca mleczan milrynonu poprawia czynność lewej komory, nie wywołując objawów podmiotowych lub zmian elektrokardiograficznych związanych z niedokrwieniem mięśnia sercowego. W grupie 20 pacjentów ze stabilną dławicą piersiową i ograniczoną tolerancją na wysiłek, bez objawów niewydolności serca, mleczan milrynonu nie powodował nasilenia dławicy. Stwierdzono poprawę tolerancji na wysiłek, ale nie określono efektu placebo związanego z przyjmowaniem produktu.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Ostra: w badaniu z udziałem 101 pacjentów z niewydolnością serca w ostrej fazie zawału mięśnia sercowego mleczan milrynonu podawany w standardowej dawce poprawiał czynność serca. Niemniej jednak, podawanie milrynonu w ostrym stadium zawału mięśnia sercowego należy starannie rozważyć (patrz punkt 4.4.1). Kardiochirurgia W badaniu z udziałem 99 pacjentów z ostrą niewydolnością serca po zabiegu operacyjnym na sercu, mleczan milrynonu w takich samych dawkach, jakie okazały się skuteczne w leczeniu pacjentów niepoddawanych leczeniu operacyjnemu, powodował bardzo znamienne zwiększenie frakcji wyrzutowej, w zakresie od 34% do 44% w okresie 60 minut, a także zmniejszenie ciśnienia zaklinowania w naczyniach włosowatych płuc oraz obwodowego oporu naczyniowego. Zmiany te obserwowano we wszystkich przypadkach przez cały okres 12 godzin leczenia. Jak się wydaje, częstotliwość akcji serca zwiększa się a ciśnienie krwi zmniejsza się, jednak zmiany te były łagodne i nie miały znaczenia klinicznego.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Podobne wyniki uzyskano w dodatkowym badaniu klinicznym z udziałem 60 pacjentów z nieprawidłową pojemnością minutową serca po zabiegu z krążeniem pozaustrojowym, który przebiegał prawidłowo. W badaniu z podwójnie ślepą próbą 30 pacjentów z ryzykiem niewydolności serca po stosowaniu krążenia pozaustrojowego podzielono losowo na dwie grupy. W jednej grupie 15 pacjentów przyjmowało milrynon a w drugiej grupie 15 pacjentów przyjmowało placebo. Pacjenci otrzymywali badany lek 15 minut przed rozpoczęciem krążenia pozaustrojowego. W grupie pacjentów, którzy przyjmowali mleczan milrynonu, uzyskano dobre wyniki po stosowaniu krążenia pozaustrojowego. Natomiast w grupie pacjentów, którzy otrzymywali placebo, konieczne było podawanie dodatkowych leków w celu skutecznego przeprowadzenia krążenia pozaustrojowego.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci młodzież W piśmiennictwie naukowym opisano badania kliniczne z udziałem pacjentów leczonych z powodu zespołu niskiego rzutu po operacji kardiochirurgicznej, wstrząsu septycznego lub nadciśnienia płucnego. Zazwyczaj stosowane dawkowanie obejmowało dawkę nasycającą, która wynosiła od 50 do 75 µg/kg mc. podawaną przez 30 do 60 minut, a następnie od 0,25 do 0,75 µg/kg mc. /min w ciągłej infuzji dożylnej przez okres do 35 godzin. W omawianych badaniach milrynon spowodował zwiększenie rzutu serca, zmniejszenie ciśnienia napełniania serca oraz zmniejszenie oporu naczyniowego w krążeniu ogólnym i płucnym, przy minimalnych zmianach częstotliwości rytmu serca i zużycia tlenu przez mięsień sercowy. Wyniki badań nad dłuższym stosowaniem milrynonu nie są wystarczające, aby zalecać podawanie milrynonu przez okres dłuższy niż 35 godzin.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W niektórych badaniach oceniono stosowanie milrynonu u dzieci i młodzieży z niehiperdynamiczną formą wstrząsu septycznego (Barton i in., 1996; Lindsay i in., 1998); wpływ milrynonu na pooperacyjne nadciśnienie płucne po chirurgicznej korekcji wad w tetralogii Fallota (Chu i in., 2000); wpływ jednoczesnego zastosowania tlenku azotu i milrynonu na krążenie płucne po operacji Fontana (Cai i wsp., 2008). Wyniki tych badań były niejednoznaczne, dlatego nie można zalecić stosowania milrynonu w wymienionych wskazaniach.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po wstrzyknięciu dożylnym 12,5 do 125 µg/kg mc. w grupie pacjentów z niewydolnością serca stwierdzono następujące parametry farmakokinetyczne milrynonu: objętość dystrybucji 0,38 l/kg mc.; okres półtrwania w fazie eliminacji 2,3 godziny; klirens 0,13 l/kg mc./godz. Po podaniu milrynonu we infuzji dożylnej z szybkością 0,20 do 0,70 µg/kg/min u pacjentów z niewydolnością serca stwierdzono następujące parametry farmakokinetyczne: objętość dystrybucji około 0,45 l/kg mc.; okres półtrwania w fazie eliminacji 2,6 godz.; klirens 0,14 l/kg mc./godz. Te parametry farmakokinetyczne nie były zależne od dawki. Wartość parametru farmakokinetycznego AUC była zależna od dawki. Wykazano (metodą ultrawirowania), że milrynon wiąże się z białkami osocza w ponad 70%. Osiąga on stężenie w osoczu krwi 70 do 400 ng/ml. Milrynon jest wydalany głównie w moczu.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu doustnym 83% milrynonu występuje w moczu w postaci niezmienionej, a 12% ma postać O-glukuronianu. U zdrowych osób wydalanie milrynonu w moczu odbywa się szybko; około 60% podanej dawki jest wydalane w ciągu 2 godzin i około 90% po 8 godzinach od podania. Klirens nerkowy milrynonu wynosi około 0,3 l/min. Wskazuje to na czynne wydalanie przez nerki. Dzieci i młodzież Milrynon jest szybciej eliminowany z ustroju dzieci niż dorosłych, jednak niemowlęta mają istotnie niższy klirens niż dzieci, a klirens u wcześniaków jest jeszcze niższy. Z powodu szybszego klirensu stężenia osoczowe milrynonu w stanie stacjonarnym były niższe u dzieci niż u dorosłych. U dzieci i młodzieży z prawidłową czynnością nerek osoczowe stężenia milrynonu w stanie stacjonarnym po 6–12 godzinach ciągłej infuzji z szybkością 0,5 do 0,75 µg/kg mc./min wynosiły około 100–300 ng/ml.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Po infuzji dożylnej z szybkością 0,5 do 0,75 µg/kg mc./min u noworodków, niemowląt i dzieci po operacji kardiochirurgicznej na otwartym sercu, objętość dystrybucji milrynonu wynosi od 0,35 do 0,9 l/kg mc. bez istotnych różnic w poszczególnych grupach wiekowych. U wcześniaków urodzonych długo przed wyznaczonym terminem, po infuzji dożylnej milrynonu z szybkością 0,5 µg/kg mc./min, podanego w celu zapobieżenia wypływowi krwi z krążenia ogólnego po urodzeniu, objętość dystrybucji milrynonu wynosi około 0,5 l/kg mc. W kilku badaniach farmakokinetycznych wykazano, że u dzieci i młodzieży klirens leku wzrasta wraz z wiekiem pacjenta. Niemowlęta mają istotnie niższy klirens (3,4-3,8 ml/kg mc./min) niż dzieci (5,9–6,7 ml/kg/min). U noworodków klirens milrynonu wynosił około 1,64 ml/kg mc./min, a u wcześniaków był jeszcze niższy (0,64 ml/kg mc./min). Milrynon ma średni końcowy okres półtrwania wynoszący od 2 do 4 godzin u niemowląt i dzieci oraz 10 godzin u wcześniaków.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Stwierdzono, że optymalna dawka, w wyniku podania której uzyskiwano stężenia milrynonu w osoczu powyżej progu farmakodynamicznej skuteczności, dla dzieci i młodzieży jest większa niż dla dorosłych, przy czym powyżej zdefiniowana optymalna dawka dla wcześniaków jest mniejsza niż dla dzieci. Przetrwały przewód tętniczy Milrynon jest eliminowany na drodze wydzielania nerkowego, a jego objętość dystrybucji jest ograniczona do przestrzeni pozakomórkowej, co sugeruje, że nadmiar płynów oraz zmiany hemodynamiczne związane z przetrwałym przewodem tętniczym mogą mieć wpływ na dystrybucję i wydzielanie milrynonu (patrz część 4.2, 4.4, 4.8 oraz 5.3).
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Młode zwierzęta Przeprowadzono niekliniczne badanie oceniające wpływ inhibitorów fosfodiesterazy typu 3 (ang. PDE 3, Phosphodiesterase 3 inhibitors) na rozszerzenie przewodu tętniczego u młodych szczurów urodzonych w terminie i różnic w porównaniu z dojrzałymi i niedojrzałymi płodami szczurzymi. Pourodzeniowe rozszerzanie przewodu tętniczego przez milrynon było badane z zastosowaniem trzech dawek (10, 1 i 0,1 mg/kg mc.). Rozszerzający wpływ milrynonu na płodowy przewód tętniczy zwężony działaniem indometacyny był badany poprzez równoczesne podanie milrynonu (10, 1 i 0,1 mg/kg) oraz indometacyny (10 mg/kg) ciężarnej samicy szczura w 21 dniu ciąży (płód dojrzały) i w 19 dniu ciąży (płód niedojrzały). Omawiane badanie in vivo wykazało, że milrynon powoduje zależne od dawki rozszerzenie zwężonego przewodu tętniczego u płodów szczurzych oraz młodych szczurów po urodzeniu.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Działanie rozszerzające było silniejsze w przypadku wykonania iniekcji bezpośrednio po porodzie w porównaniu z wykonaniem jej 1 godzinę później. Dodatkowo badanie wykazało, że niedojrzały przewód tętniczy jest bardziej wrażliwy na działanie milrynonu niż dojrzały (patrz część 4.2, 4.4, 4.8 oraz 5.2).
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas mlekowy Glukoza bezwodna Woda do wstrzykiwań Sodu wodorotlenek i/lub kwas mlekowy (do ustalenia pH) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Wstrzyknięcie furosemidu lub bumetanidu i milrynonu do tego samego zestawu do iniekcji dożylnych powoduje wytrącenie osadu. Tak więc furosemidu ani bumetanidu nie należy podawać z milrynonem tym samym zestawem kroplówkowym. Nie należy rozcieńczać milrynonu w roztworze wodorowęglanu sodu. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25 °C. Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 10 ampułek po 10 ml z bezbarwnego szkła w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkty lecznicze do podawania dożylnego przed zastosowaniem należy obejrzeć i nie należy ich stosować w przypadku zauważenia strąceń lub zmiany barwy produktu.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Masa ciała pacjenta (kg)	Dawka nasycająca podawana jest w postaci infuzji dożylnej przez 10 minut, z szybkością (ml/h) jak poniżej	Szybkość infuzji ciągłej (ml/h)
Dawka nasycająca 6 mikrogramów/ kg mc.	Dawka nasycająca12 mikrogramów/ kg mc.	0,05mikrograma/ kg mc./min	0,1 mikrograma/ kg mc./min	0,2 mikrograma/ kg mc./min
40	29	58	2	5	10

50	36	72	3	6	12
60	43	86	4	7	14
70	50	101	4	8	17
80	58	115	5	10	19
90	65	130	5	11	22
100	72	144	6	12	24
110	79	158	7	13	26
120	86	173	7	14	29

Układ/narząd	Częstość	Zalecany termin
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Często	Hipokaliemia
Zaburzenia psychiczne	Często	Bezsenność
Zaburzenia układu nerwowego	Bardzo często	Ból głowy
Często	Zawroty głowy
Zaburzenia serca	Bardzo często	Tachykardia komorowa
Często	Migotanie przedsionków TachykardiaDodatkowe skurcze komorowe Niewydolność sercaChoroba niedokrwienna serca Dodatkowe skurcze
Zaburzenia naczyniowe	Bardzo często	Niedociśnienie
Zaburzenia żołądka i jelit	Często	Nudności Zaparcia BiegunkaWymioty
Badania diagnostyczne	Często	Zmniejszone stężenie hemoglobiny

50	36	72	3	6	12
60	43	86	4	7	14
70	50	101	4	8	17
80	58	115	5	10	19
90	65	130	5	11	22
100	72	144	6	12	24
110	79	158	7	13	26
120	86	173	7	14	29

Lewozymendan – działania niepożądane i skutki uboczne

Spis treści

Lewozymendan – ogólna charakterystyka działań niepożądanych

Najczęstsze działania niepożądane lewozymendanu

Bardzo często występujące działania niepożądane (≥1/10)

Często występujące działania niepożądane (≥1/100 do <1/10)

Rzadziej występujące i inne działania niepożądane

Możliwość zgłaszania działań niepożądanych

Podsumowanie – działania niepożądane lewozymendanu wymagają czujności i indywidualnego podejścia

Tabela – najczęstsze działania niepożądane lewozymendanu według układów narządowych i częstości

Pytania i odpowiedzi

Jakie są najczęstsze działania niepożądane lewozymendanu?

Czy działania niepożądane lewozymendanu są groźne?

Czy działania niepożądane lewozymendanu zależą od drogi podania?

Gdzie zgłaszać działania niepożądane po lewozymendanie?

Jakie czynniki zwiększają ryzyko działań niepożądanych lewozymendanu?

Objawy wymagające natychmiastowej reakcji

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlInterakcje

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlInterakcje

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlInterakcje

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Simdax, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Levosimendan Altan, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Levosimendan Waymade, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2,5 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie

50	36	72	3	6	12
60	43	86	4	7	14
70	50	101	4	8	17
80	58	115	5	10	19
90	65	130	5	11	22
100	72	144	6	12	24
110	79	158	7	13	26
120	86	173	7	14	29