Menu

Laronidaza – profil bezpieczeństwa

Laronidaza jest stosowana w leczeniu mukopolisacharydozy typu I (MPS I) i podawana w formie infuzji dożylnej. Profil bezpieczeństwa tej substancji jest dobrze poznany dzięki badaniom klinicznym, jednak istnieją szczególne środki ostrożności dotyczące jej stosowania u niektórych grup pacjentów, takich jak osoby z alergią, kobiety w ciąży czy pacjenci z chorobami współistniejącymi. Warto poznać najważniejsze aspekty związane z bezpieczeństwem stosowania laronidazy.

Spis treści

Laronidaza – profil bezpieczeństwa stosowania

Stosowanie laronidazy wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza u osób z nadwrażliwością oraz u pacjentów z ostrymi chorobami współistniejącymi, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych i związanych z infuzją¹²³.

Bezpieczeństwo u kobiet w ciąży i matek karmiących piersią

Nie ma wystarczających danych na temat bezpieczeństwa stosowania laronidazy w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na ciążę ani rozwój płodu, ale potencjalne zagrożenie dla ludzi nie jest znane. Leku nie powinno się stosować w ciąży, chyba że jest to absolutnie konieczne⁴.
Laronidaza może być wydzielana z mlekiem kobiecym. Brakuje danych o wpływie na noworodki, dlatego zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas leczenia⁴.

Wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn

Nie przeprowadzono badań nad wpływem laronidazy na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługę maszyn⁵.
Nie ma jednoznacznych danych wskazujących, że laronidaza upośledza te zdolności, jednak ze względu na możliwość wystąpienia reakcji związanych z infuzją należy zachować ostrożność podczas wykonywania czynności wymagających koncentracji²⁵.

Interakcje z alkoholem

Brak danych na temat interakcji laronidazy z alkoholem⁶.
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu spożywania alkoholu podczas terapii, dlatego zaleca się ostrożność⁶.

Stosowanie u osób z niewydolnością nerek

Bezpieczeństwo i skuteczność laronidazy nie były oceniane u pacjentów z niewydolnością nerek⁷.
Nie można zalecić konkretnego schematu dawkowania w tej grupie pacjentów⁷.
Wydalanie laronidazy przez nerki ma niewielkie znaczenie w eliminacji leku⁸.

Ważne: U pacjentów leczonych laronidazą mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja. Objawy te mogą obejmować trudności w oddychaniu, świst krtaniowy, niedotlenienie, pokrzywkę i zaburzenia pracy serca. W przypadku wystąpienia takich reakcji, infuzję należy natychmiast przerwać, a pacjent powinien mieć zapewniony dostęp do sprzętu resuscytacyjnego i odpowiednich leków ratunkowych. Szczególnie należy zachować ostrożność u osób z ostrymi chorobami współistniejącymi lub wcześniejszymi problemami z górnymi drogami oddechowymi²⁹.

Stosowanie u osób z niewydolnością wątroby

Podobnie jak w przypadku nerek, nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności laronidazy u pacjentów z niewydolnością wątroby⁷.
Nie zaleca się żadnego schematu dawkowania dla tej grupy pacjentów⁷.
Ze względu na sposób metabolizmu laronidazy, nie oczekuje się, by zaburzenia czynności wątroby istotnie wpływały na jej farmakokinetykę⁸.

Stosowanie substancji czynnej u seniorów

Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności laronidazy u osób powyżej 65. roku życia⁷.
Brakuje danych umożliwiających zalecenie konkretnego schematu dawkowania w tej grupie wiekowej⁷.

Inne grupy pacjentów wymagające szczególnej ostrożności

Pacjenci z ciężką nadwrażliwością na laronidazę lub substancje pomocnicze nie powinni stosować tego leku¹.
Osoby z ostrymi chorobami współistniejącymi mają zwiększone ryzyko reakcji związanych z infuzją³.
Pacjenci z chorobami górnych dróg oddechowych wymagają ścisłego monitorowania podczas infuzji⁹.
U niemal wszystkich pacjentów mogą pojawić się przeciwciała przeciwko laronidazie; w takich przypadkach należy zachować szczególną ostrożność i monitorować reakcje¹⁰¹¹.

Informacje praktyczne:

Laronidaza podawana jest wyłącznie w postaci wlewu dożylnego pod nadzorem personelu medycznego¹².
Infuzje domowe są możliwe tylko u wybranych pacjentów, którzy dobrze tolerują leczenie i nie mieli poważnych reakcji na infuzję¹³.
W przypadku wystąpienia działań niepożądanych podczas infuzji domowej, należy natychmiast przerwać wlew i wdrożyć odpowiednie postępowanie¹³.
Wszyscy pacjenci powinni być poinformowani o ryzyku reakcji alergicznych i potrzebie szybkiego reagowania na objawy².

Laronidaza – najważniejsze zasady bezpieczeństwa w różnych grupach pacjentów

Grupa pacjentów	Możliwość stosowania	Uwagi
Kobiety w ciąży	Ograniczona	Stosować tylko w razie wyraźnej konieczności
Kobiety karmiące piersią	Nie zalecane	Zaleca się przerwanie karmienia podczas leczenia
Pacjenci z niewydolnością nerek	Brak danych	Nie zaleca się konkretnego dawkowania
Pacjenci z niewydolnością wątroby	Brak danych	Nie zaleca się konkretnego dawkowania
Seniorzy (powyżej 65 lat)	Brak danych	Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności
Osoby z nadwrażliwością	Przeciwwskazane	Ryzyko ciężkich reakcji alergicznych
Prowadzenie pojazdów	Zachować ostrożność	Brak danych o wpływie na zdolność prowadzenia pojazdów
Alkohol	Zachować ostrożność	Brak danych o interakcjach

Laronidaza – bezpieczeństwo stosowania w różnych sytuacjach

Laronidaza to lek o potwierdzonym bezpieczeństwie w badaniach klinicznych, jednak jej stosowanie wymaga szczególnej ostrożności u wybranych grup pacjentów. Największe ryzyko związane jest z reakcjami alergicznymi i reakcjami podczas infuzji, dlatego leczenie zawsze powinno być prowadzone pod nadzorem personelu medycznego. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania laronidazy u osób w podeszłym wieku, pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby oraz kobiet w ciąży i karmiących piersią. W tych przypadkach decyzję o terapii podejmuje lekarz po dokładnej analizie korzyści i ryzyka⁷⁴⁸.

Pytania i odpowiedzi

Czy laronidaza jest bezpieczna w ciąży?

Brakuje danych na temat bezpieczeństwa laronidazy w ciąży, dlatego nie zaleca się jej stosowania, chyba że jest to konieczne.

Czy podczas leczenia laronidazą można karmić piersią?

Zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas leczenia laronidazą, ponieważ może być wydzielana z mlekiem.

Czy laronidaza wpływa na prowadzenie pojazdów?

Nie ma badań na temat wpływu laronidazy na prowadzenie pojazdów, ale należy zachować ostrożność.

Czy osoby starsze mogą stosować laronidazę?

Nie określono bezpieczeństwa stosowania laronidazy u osób powyżej 65 lat, brak zaleceń dawkowania.

Jakie są najczęstsze działania niepożądane laronidazy?

Najczęstsze działania niepożądane to reakcje związane z infuzją, w tym reakcje alergiczne.

Reakcje nadwrażliwości i ich postępowanie

Laronidaza może wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję. W przypadku łagodnych objawów, jak wysypka czy pokrzywka, można rozważyć zmniejszenie szybkości infuzji lub jej czasowe przerwanie oraz podanie leków przeciwhistaminowych lub przeciwgorączkowych. W przypadku ciężkich reakcji infuzję należy natychmiast przerwać i wdrożyć leczenie ratunkowe. Po ustąpieniu objawów możliwe jest ponowne rozpoczęcie terapii, ale z zachowaniem szczególnej ostrożności²¹⁰¹¹.

Interakcje z innymi lekami

Nie przeprowadzono szeroko zakrojonych badań nad interakcjami laronidazy z innymi lekami. Jednak nie należy jej podawać równocześnie z chlorochiną lub prokainą, ponieważ może to zaburzać wychwyt enzymu przez komórki. Interakcje za pośrednictwem układu cytochromu P450 są mało prawdopodobne⁷.

Monitorowanie pacjentów podczas terapii

Pacjenci leczeni laronidazą powinni być regularnie monitorowani pod kątem występowania przeciwciał przeciwlekowych, a także reakcji związanych z infuzją. Monitoring pozwala na szybkie wykrycie ewentualnych działań niepożądanych i właściwe dostosowanie terapii¹¹¹².

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Laronidaza to enzym stosowany u osób z mukopolisacharydozą typu I, podawany wyłącznie w formie infuzji dożylnej. Dawkowanie preparatu jest ściśle określone i zależy głównie od masy ciała pacjenta. Leczenie wymaga regularności i kontroli ze strony doświadczonego personelu medycznego. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje o schematach dawkowania dla dorosłych, dzieci oraz szczególnych grup pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Laronidaza, stosowana w leczeniu mukopolisacharydozy typu I, może powodować zarówno łagodne, jak i poważniejsze działania niepożądane. Najczęściej pojawiają się reakcje związane z infuzją, takie jak bóle głowy, gorączka czy wysypka, jednak u niektórych pacjentów mogą wystąpić poważniejsze objawy, w tym reakcje alergiczne lub zaburzenia oddychania. Częstość i rodzaj działań niepożądanych zależą m.in. od wieku pacjenta oraz czasu stosowania leku. Poznaj szczegółowy profil bezpieczeństwa laronidazy i dowiedz się, na co warto zwrócić uwagę podczas leczenia.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Laronidaza to enzym stosowany w terapii substytucyjnej u pacjentów z mukopolisacharydozą typu I. Jego działanie polega na uzupełnieniu brakującego enzymu, co pozwala na usuwanie szkodliwych substancji gromadzących się w organizmie. Dzięki temu można ograniczyć objawy choroby i poprawić funkcjonowanie wielu narządów. Poznaj, jak laronidaza działa w organizmie, jak długo pozostaje aktywna i jakie wyniki przyniosły badania przedkliniczne.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Laronidaza, galsulfaza i sulfataza iduronianowa to leki enzymatyczne stosowane w leczeniu rzadkich, dziedzicznych chorób metabolicznych z grupy mukopolisacharydoz. Mimo że należą do podobnej grupy terapeutycznej i są podawane w podobny sposób, różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem stosowania w określonych grupach pacjentów oraz potencjalnymi przeciwwskazaniami. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami, aby lepiej zrozumieć ich zastosowanie w praktyce klinicznej.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Laronidaza to enzym stosowany w terapii substytucyjnej u osób z mukopolisacharydozą typu I. Pomaga łagodzić objawy tej rzadkiej choroby, ale jej podanie nie zawsze jest możliwe – w niektórych przypadkach istnieją wyraźne przeciwwskazania, a u niektórych pacjentów konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące przeciwwskazań do stosowania laronidazy i dowiedz się, kiedy należy zwrócić szczególną uwagę podczas leczenia.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Laronidaza jest stosowana w leczeniu dzieci z mukopolisacharydozą typu I, chorobą o podłożu genetycznym. Bezpieczeństwo jej stosowania u najmłodszych pacjentów zostało szeroko ocenione, jednak terapia ta wymaga szczególnej ostrożności ze względu na możliwe reakcje nadwrażliwości i specyficzne potrzeby pediatryczne. Poznaj, jak wygląda stosowanie laronidazy u dzieci, w jakich sytuacjach może być ona stosowana oraz na co zwrócić uwagę podczas leczenia.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Laronidaza jest stosowana u osób z mukopolisacharydozą typu I, by zastąpić brakujący enzym. Choć jej główne działanie polega na łagodzeniu objawów choroby, to kwestia bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn podczas terapii laronidazą nie została jeszcze dokładnie zbadana. Warto wiedzieć, jakie informacje na ten temat można znaleźć w dokumentacji produktu i na co zwrócić uwagę w codziennym funkcjonowaniu.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Laronidaza jest enzymem stosowanym w leczeniu rzadkiej choroby genetycznej, jaką jest mukopolisacharydoza typu I. W przypadku kobiet w ciąży i matek karmiących decyzja o jej zastosowaniu wymaga szczególnej ostrożności. Z dostępnych danych wynika, że bezpieczeństwo użycia tej substancji w tych okresach życia nie jest jednoznacznie potwierdzone, a ewentualna terapia powinna być wdrożona tylko wtedy, gdy jest to naprawdę konieczne. Przedstawiamy najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania laronidazy w ciąży i podczas karmienia piersią.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Laronidaza to enzym stosowany w terapii substytucyjnej u osób z mukopolisacharydozą typu I. Dzięki regularnemu podawaniu pomaga ograniczyć postęp wielu objawów choroby, poprawiając codzienne funkcjonowanie i komfort życia zarówno dorosłych, jak i dzieci. Dowiedz się, w jakich przypadkach jest zalecana, jak działa oraz kto może skorzystać z leczenia.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Przedawkowanie laronidazy może wywołać różnorodne objawy, które pojawiają się najczęściej przy zbyt szybkim lub niewłaściwym podaniu leku. Objawy dotyczą głównie układu pokarmowego, nerwowego oraz oddechowego i zwykle ustępują po odpowiednim postępowaniu. Warto wiedzieć, jak rozpoznać pierwsze sygnały przedawkowania i jakie kroki należy podjąć, aby uniknąć poważniejszych powikłań.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Aldurazyme 100 j./ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml zawiera 100 j. (około 0,58 mg) laronidazy. Każda fiolka 5 ml zawiera 500 j. laronidazy. Jednostka aktywności (j.) jest zdefiniowana jako ilość enzymu niezbędna do hydrolizy jednego mikromola substratu (4-MUI) na minutę. Laronidaza jest rekombinowaną postacią ludzkiej  -L-iduronidazy i jest produkowana metodą rekombinacji DNA z zastosowaniem hodowli komórek ssaka – komórek jajnikowych chomika chińskiego (CHO – Chinese Hamster Ovary ). Substancja(e) pomocnicza(e) o znanym działaniu: W każdej fiolce 5 ml znajduje się 1,29 mmol sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Przejrzysty lub lekko opalizujący roztwór, bezbarwny do bladożółtego.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Aldurazyme jest wskazany w długotrwałej substytucji enzymatycznej u pacjentów z potwierdzonym rozpoznaniem mukopolisacharydozy typu I (MPS I; niedobór α-L-iduronidazy) w celu leczenia nieneurologicznych objawów choroby (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem Aldurazyme powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza z doświadczeniem w leczeniu chorych na MPS I lub na inne wrodzone choroby metaboliczne. Produkt leczniczy Aldurazyme należy podawać w odpowiednich warunkach klinicznych, z natychmiastowym dostępem do wyposażenia resuscytacyjnego potrzebnego do leczenia nagłych stanów zagrożenia życia. Dawkowanie Zalecana dawka produktu leczniczego Aldurazyme, podawana raz w tygodniu, wynosi 100 j./kg mc. Dzieci i młodzież Nie ma potrzeby dostosowywania dawki dla dzieci i młodzieży. Osoby w podeszłym wieku Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Aldurazyme u pacjentów w wieku powyżej 65 lat; u tych pacjentów nie można zalecić żadnego schematu dawkowania. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby Bezpieczeństwo i skuteczność produktu leczniczego Aldurazyme nie były oceniane u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby; u tych pacjentów nie można zalecić żadnego schematu dawkowania.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Dawkowanie
Sposób podawania Produkt leczniczy Aldurazyme należy podawać w postaci wlewu dożylnego. Początkową szybkość infuzji 2 j./kg mc./h można stopniowo zwiększać, co 15 minut w razie dobrej tolerancji, aż do maksymalnej szybkości 43 j./kg mc./h. Całkowitą objętość infuzji należy podać w ciągu około 3-4 godzin. Informacje o postępowaniu przed podaniem leku – patrz punkt 4.4. Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. Infuzja domowa Wlewy produktu leczniczego Aldurazyme w domu można rozważyć u pacjentów, którzy dobrze je tolerują i u których w okresie kilku miesięcy nie wystąpiły umiarkowane lub ciężkie reakcje związane z infuzją (ang. infusion-associated reactions, IAR). Decyzja o przeprowadzeniu infuzji domowych powinna zostać podjęta zgodnie z oceną i zaleceniami lekarza prowadzącego. Konieczne jest zapewnienie fachowemu personelowi medycznemu sprzętu, zasobów i procedur, w tym przeszkolenia, niezbędnych do wykonywania infuzji domowych.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Dawkowanie
Infuzje domowe należy wykonywać pod nadzorem pracownika fachowego personelu medycznego, który powinien być zawsze dostępny w trakcie infuzji domowej oraz przez określony czas po infuzji. Przed rozpoczęciem infuzji domowych lekarz prowadzący i (lub) pielęgniarka powinni udzielić pacjentowi i (lub) opiekunowi odpowiednich informacji. Dawka i szybkość infuzji w warunkach domowych powinny pozostać stałe i nie należy ich zmieniać bez nadzoru pracownika fachowego personelu medycznego. Jeżeli u pacjenta wystąpią działania niepożądane w trakcie infuzji domowych, wlew należy natychmiast przerwać i rozpocząć właściwe leczenie (patrz punkt 4.4). Może być konieczne wykonywanie kolejnych wlewów w szpitalu lub w odpowiednich warunkach leczenia ambulatoryjnego do czasu, gdy dane działanie niepożądane nie ustąpi.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 (patrz punkty 4.4 i 4.8).
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja) U pacjentów leczonych produktem leczniczym Aldurazyme zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję (patrz punkt 4.8). Niektóre z tych reakcji zagrażały życiu i obejmowały niewydolność/zaburzenia oddechowe, świst krtaniowy, obturacyjne zaburzenia dróg oddechowych, niedotlenienie, niedociśnienie tętnicze, bradykardię i pokrzywkę. Podczas podawania produktu leczniczego Aldurazyme należy zapewnić łatwą dostępność odpowiednich leczniczych środków zapobiegawczych, w tym sprzęt do resuscytacji krążeniowo- oddechowej. Jeśli wystąpi anafilaksja lub inne ciężkie reakcje nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać infuzję produktu leczniczego Aldurazyme.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność, jeśli rozważa się zastosowanie epinefryny u pacjentów z MPS I ze względu na zwiększoną częstość występowania choroby wieńcowej u tych pacjentów. U pacjentów z ciężką nadwrażliwością można rozważyć odczulanie na produkt leczniczy Aldurazyme. Jeśli zostanie podjęta decyzja o ponownym podaniu produktu leczniczego, należy zachować szczególną ostrożność, zapewniając odpowiednie środki resuscytacyjne. W przypadku wystąpienia łagodnych lub umiarkowanych reakcji nadwrażliwości, szybkość infuzji można zmniejszyć lub tymczasowo przerwać. Jeśli pacjent toleruje infuzję, dawkę można zwiększyć w celu osiągnięcia ustalonej dawki. Reakcje związane z infuzją U pacjentów leczonych produktem leczniczym Aldurazyme zgłaszano reakcje związane z infuzją, przez które rozumie się wszelkie reakcje niepożądane występujące podczas infuzji lub przed końcem dnia, w którym przeprowadzono infuzję (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Specjalne środki ostrozności
Wydaje się, że ryzyko reakcji związanych z IAR podczas infuzji produktu leczniczego Aldurazyme jest większe u pacjentów obciążonych ostrymi chorobami współistniejącymi. Przed rozpoczęciem podawania produktu leczniczego Aldurazyme należy wnikliwie ocenić stan pacjenta. W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia objawów IAR około 60 minut przed pierwszą infuzją produktu leczniczego Aldurazyme lub przed ponownym zastosowaniem po dłuższej przerwie zaleca się podanie leków w premedykacji (leki przeciwhistaminowe i (lub) przeciwgorączkowe). Jeśli takie są wskazania kliniczne, należy rozważyć zastosowanie premedykacji także przed następnymi infuzjami produktu leczniczego Aldurazyme. Z uwagi na niewielkie doświadczenie w zakresie wznawiania leczenia po dłuższej przerwie, należy zachować ostrożność wobec teoretycznie zwiększonego ryzyka reakcji nadwrażliwości po przerwaniu leczenia.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z występującą uprzednio ciężką chorobą obejmującą górne drogi oddechowe odnotowano ciężkie objawy IAR, dlatego szczególnie tych pacjentów należy nadal ściśle monitorować i dokonywać u nich infuzji produktu leczniczego Aldurazyme wyłącznie w odpowiednich warunkach klinicznych z natychmiastowym dostępem do urządzeń resuscytacyjnych stosowanych w nagłych przypadkach. W przypadku pojedynczych ciężkich objawów IAR należy przerwać infuzję, aż do ustąpienia objawów i rozważyć leczenie objawowe (np. lekami przeciwhistaminowymi i przeciwgorączkowymi/przeciwzapalnymi). Należy rozważyć korzyści i ryzyko ponownego podania produktu leczniczego Aldurazyme po ciężkim IAR. Można ponownie rozpocząć infuzję z szybkością wynoszącą 1/2 – 1/4 szybkości, podczas której wystąpiła reakcja. W przypadku nawracających umiarkowanych objawów IAR albo ponownej próby leczenia po pojedynczych ciężkich objawach IAR należy rozważyć premedykację (lekami przeciwhistaminowymi i przeciwgorączkowymi/przeciwzapalnymi i (lub) kortykosteroidami) i zmniejszenie szybkości infuzji do wynoszącej 1/2 – 1/4 szybkości, podczas której wystąpiła poprzednia reakcja.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku łagodnych lub umiarkowanych objawów IAR należy rozważyć leczenie objawowe (np. lekami przeciwhistaminowymi i przeciwgorączkowymi/ przeciwzapalnymi i (lub) kortykosteroidami) i (lub) zmniejszenie szybkości infuzji do mniejszej o połowę niż ta, podczas której wystąpiła reakcja. Jeśli pacjent toleruje infuzję, dawkę można zwiększyć w celu osiągnięcia ustalonej dawki. Immunogenność Na podstawie randomizowanego badania klinicznego trzeciej fazy prowadzonego metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanego placebo, u niemal wszystkich pacjentów można spodziewać się powstawania przeciwciał klasy IgG przeciwko laronidazie, na ogół w ciągu 3 miesięcy od rozpoczęcia leczenia. Tak, jak w przypadku każdego produktu leczniczego podawanego dożylnie zawierającego białko, mogą wystąpić poważne reakcje nadwrażliwości typu alergicznego. IAR i reakcje nadwrażliwości mogą wystąpić niezależnie od rozwoju przeciwciał przeciwlekowych (ang. anti-drug antibodies, ADA).
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku pacjentów, u których pojawiły się przeciwciała lub objawy IAR, należy zachować ostrożność podczas podawania produktu leczniczego Aldurazyme (patrz punkty 4.3 i 4.8). Pacjentów leczonych produktem leczniczym Aldurazyme należy ściśle monitorować i zgłaszać wszystkie przypadki reakcji związanych z infuzją, reakcji opóźnionych i możliwych reakcji immunologicznych. Należy regularnie monitorować i zgłaszać poziom przeciwciał, w tym IgG, IgE, przeciwciał neutralizujących aktywność enzymu lub wychwyt enzymu. W badaniach klinicznych zwykle udawało się opanować objawy IAR przez zmniejszenie szybkości infuzji oraz przez (wstępne) leczenie pacjenta lekami przeciwhistaminowymi i (lub) przeciwgorączkowymi (paracetamol lub ibuprofen), co umożliwiało pacjentowi kontynuowanie leczenia. Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera 30 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 1,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Specjalne środki ostrozności
Produkt podaje się dożylnie w 0,9% roztworze chlorku sodu (patrz punkt 6.6).
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Biorąc pod uwagę metabolizm laronidazy, wydaje się, że jej wchodzenie w interakcje za pośrednictwem cytochromu P450 jest mało prawdopodobne. Z powodu ryzyka zaburzeń w wewnątrzkomórkowym wychwycie laronidazy, produktu leczniczego Aldurazyme nie należy podawać równocześnie z chlorochiną lub prokainą.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Aldurazyme u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i (lub) płodu, przebieg porodu lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Dlatego produktu leczniczego Aldurazyme nie należy stosować w ciąży, chyba że istnieje wyraźna konieczność. Karmienie piersią Laronidaza może być wydzielana z mlekiem. Ponieważ nie ma danych o ekspozycji noworodków na laronidazę za pośrednictwem mleka kobiecego, zaleca się zaprzestanie karmienia piersią podczas leczenia produktem leczniczym Aldurazyme. Płodność Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu laronidazy na płodność. Dane przedkliniczne nie wykazały żadnych istotnych wyników niepożądanych (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Większość występujących zdarzeń niepożądanych w badaniach klinicznych zaklasyfikowano jako reakcje związane z infuzją (IAR). W badaniu III fazy (okres leczenia do 4 lat) występowały one u 53% uczestników badania oraz u 35% pacjentów w badaniu obejmującym dzieci poniżej 5 lat (okres leczenia do 1 roku). Niektóre z IAR były ciężkie. Z czasem liczba tego rodzaju reakcji ulegała zmniejszeniu. Najczęstsze działania niepożądane leku: bóle głowy, nudności, bóle brzucha, wysypka, bóle stawów, grzbietu, kończyn, nagłe zaczerwienienie skóry, gorączka, odczyny w miejscu infuzji, zwiększenie ciśnienia tętniczego, zmniejszenie wysycenia hemoglobiny krwi tętniczej tlenem (saturacji), częstoskurcz i dreszcze. Po wprowadzeniu produktu do obrotu notowano przypadki reakcji związanych z infuzją wystąpienie sinicy, niedotlenienia narządów i tkanek, przyspieszonego oddechu, gorączki, wymiotów, dreszczy i rumienia, w niektórych przypadkach reakcje te były ciężkie.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane
Tabelaryczna lista działań niepożądanych Działania niepożądane produktu leczniczego Aldurazyme zgłaszane podczas badania trzeciej fazy oraz badania uzupełniającego u łącznie 45 pacjentów w wieku 5 lat i więcej leczonych przez okres do 4 lat podano poniżej. Zastosowano następujące kategorie częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Z uwagi na niewielką populację pacjentów działanie niepożądane występujące u jednego pacjenta klasyfikuje się jako częste.

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja narządów i układów wg MedDRA Bardzo często Często Częstość Nieznana
Zaburzenia układu immunologicznego odczyn anafilaktyczny nadwrażliwość
Zaburzenia psychiczne niepokój
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy parestezje, zawroty głowy
Zaburzenia serca częstoskurcz bradykardia
Zaburzenia naczyniowe uderzenia gorąca niedociśnienie tętnicze, bladość, oziębienie tkanek obwodowych nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia niewydolność oddychania, duszność, kaszel sinica, niedotlenienie narządów i tkanek, przyspieszony oddech, skurcz oskrzeli, zatrzymanie oddechu, obrzęk krtani, niewydolność oddechowa, obrzęk gardła, świst krtaniowy, obturacyjne zaburzenia dróg oddechowych
Zaburzenia żołądka i jelit wymioty, ból brzucha wymioty, biegunka obrzęk warg, obrzęk języka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, świąd, zimny pot, łysienie, nadmierna potliwość rumień, obrzęk twarzy,

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane

Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe, tkanki łącznej zapalenie stawów, ból grzbietu, ból kończyn ból układu kostno- mięśniowego
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania gorączka, odczyn w miejscu podania* dreszcze, uczucie gorąca, uczucie zimna, zmęczenie, objawy grypopodobne, ból w miejscu iniekcji wynaczynienie, obrzęk obwodowy
Badania diagnostyczne zwiększenie temperatury ciała, zmniejszenie saturacji przeciwciała przeciwlekowe, przeciwciała neutralizujące, zwiększenie ciśnienia tętniczego

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane
* Reakcje w miejscu infuzji/iniekcji zgłaszane podczas badań klinicznych oraz po wprowadzeniu leku do obrotu obejmowały w szczególności: opuchliznę, rumień, obrzęk, dyskomfort, pokrzywkę, bladość, plamki oraz uczucie ciepła. U jednego pacjenta z uprzednio istniejącą obturacją dróg oddechowych wystąpiła ciężka reakcja po 3 godzinach od rozpoczęcia infuzji (w 62 tygodniu leczenia) w postaci pokrzywki i niedrożności dróg oddechowych, co wymagało tracheostomii. Wynik oznaczenia IgE u tego pacjenta był dodatni. Ponadto u kilku pacjentów z ciężką mukopolisacharydozą typu I (w wywiadzie obejmującą górne drogi oddechowe i płuca) wystąpiły ciężkie reakcje, w tym skurcze oskrzeli, zatrzymanie akcji oddechowej i obrzęk twarzy (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież Działania niepożądane po zastosowaniu produktu leczniczego Aldurazyme zgłaszane podczas badania drugiej fazy w grupie 20 pacjentów w wieku poniżej 5 lat głównie z ciężkim fenotypem, leczonych przez okres do 12 miesięcy podano poniżej.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane
Nasilenie działań niepożądanych było łagodne do umiarkowanego.

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja narządów i układów wg MedDRA Preferowany termin wg klasyfikacji MedDra Częstość występowania
Zaburzenia serca częstoskurcz bardzo często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscupodania gorączka bardzo często
dreszcze bardzoczęsto
Badania diagnostyczne zwiększone ciśnienie tętnicze bardzo często
zmniejszenie saturacji bardzo często

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane
W badaniu fazy IV u 33 pacjentów z rozpoznaniem MPS I stosowano 1 z 4 schematów dawkowania: 100 j./kg mc. iv . 1 raz w tygodniu (zalecana dawka), 200 j./kg mc. iv . 1 raz w tygodniu, 200 j./kg mc. iv . 1 raz na 2 tygodnie lub 300 j./kg mc. iv. 1 raz na 2 tygodnie. W grupie zalecanego dawkowania obserwowano najmniejszą liczbę pacjentów, u których wystąpiły reakcje niepożądane związane ze stosowaniem leku i reakcje związane z IAR. Objawy reakcji związanych z infuzją były podobne do obserwowanych w innych badaniach klinicznych. Opis wybranych działań niepożądanych Immunogenność Niemal u wszystkich pacjentów wytworzyły się przeciwciała IgG przeciwko laronidazie. U większości pacjentów serokonwersja wystąpiła w ciągu 3 miesięcy od rozpoczęcia leczenia; chociaż u pacjentów w wieku poniżej 5 lat z ciężkim fenotypem serokonwersja nastąpiła głównie w ciągu 1 miesiąca (średnio 26 dni w porównaniu do 45 dni u pacjentów w wieku 5 lat i więcej).
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane
Przed zakończeniem badania III fazy (lub po przerwaniu udziału w badaniu) u 13/45 pacjentów (w tym 3 pacjentów bez serokonwersji) w badaniu metodą radioimmunoprecypitacji nie stwierdzono wykrywalnych mian przeciwciał. U pacjentów z zerowym lub małym mianem przeciwciał wykazano wyraźne zmniejszenie stężenia GAG w moczu, natomiast dużym mianom przeciwciał towarzyszyło zmienne zmniejszenie stężenia GAG w moczu. Ponieważ nie stwierdzono stałej korelacji pomiędzy mianami przeciwciał IgG i wskaźnikami skuteczności klinicznej, nie wiadomo, jakie jest znaczenie kliniczne tego zjawiska. Ponadto u 60 pacjentów podczas II i III fazy badania zbadano efekt neutralizacji in vitro . U czterech pacjentów (trzech w badaniu fazy trzeciej i jednego w badaniu fazy drugiej) wykazano marginalną lub niską aktywność enzymatyczną hamującą laronidazy in vitro , która nie wydawała się mieć wpływu na skuteczność kliniczną i (lub) zmniejszenie stężenia GAG w moczu.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane
Obecność przeciwciał nie wydaje się związana z występowaniem reakcji IAR, jednak początek występowania IAR na ogół zbiega się z rozpoczęciem tworzenia przeciwciał. Nie zbadano w pełni występowania przeciwciał IgE. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Niewłaściwe podanie laronidazy (przedawkowanie i (lub) szybkość infuzji większa niż zalecana) może wiązać się z wystąpieniem działań niepożądanych. Zbyt szybkie podawanie laronidazy może powodować nudności, ból brzucha, ból głowy, zawroty głowy i duszność. W takich sytuacjach oraz w zależności od stanu pacjenta należy natychmiast przerwać infuzję lub zmniejszyć szybkość infuzji. Jeśli jest to uzasadnione z medycznego punktu widzenia, może być wskazana dalsza interwencja.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: enzymy. Kod ATC: A16AB05. MPS I Zaburzenia spichrzania mukopolisacharydów są spowodowane niedoborem specyficznych enzymów lizosomalnych potrzebnych do katabolizmu glikozoaminoglikanów (GAG). MPS I jest heterogennym i wieloukładowym schorzeniem charakteryzującym się niedoborem  -L-iduronidazy, hydrolazy lizosomalnej katalizującej hydrolizę końcowych reszt  -L-iduronowych siarczanu dermatanu i siarczanu heparanu. Skutkiem zmniejszonej aktywności lub braku  -L-iduronidazy jest akumulacja GAG, siarczanu dermatanu i siarczanu heparanu w wielu rodzajach komórek i tkanek. Mechanizm działania Uzasadnieniem dla terapii polegającej na substytucji enzymatycznej jest odtworzenie aktywności enzymatycznej wystarczającej do hydrolizy nagromadzonego substratu i zapobieżenia dalszej jego kumulacji.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne
Po infuzji dożylnej laronidaza jest szybko usuwana z krążenia i pobierana przez komórki do lizosomów, najprawdopodobniej za pośrednictwem receptorów mannozo-6-fosforanowych. Oczyszczona laronidaza jest glikoproteiną o masie cząsteczkowej około 83 kD. Laronidaza zawiera 628 aminokwasów po odcięciu N-końca. Cząsteczka zawiera 6 miejsc zmodyfikowanych przez przyłączenie oligosacharydów do łańcucha polipeptydowego poprzez atomy azotu (N). Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W celu oceny bezpieczeństwa i skuteczności produktu leczniczego Aldurazyme przeprowadzono trzy badania kliniczne. Jedno badanie kliniczne dotyczyło głównie oceny wpływu produktu leczniczego Aldurazyme na układowe objawy MPS I, zaburzenia wentylacji ze zmniejszeniem wydolności oddechowej, obturację górnych dróg oddechowych, zmniejszenie ruchomości stawów, hepatomegalię i zaburzenia widzenia.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne
W drugim badaniu głównie oceniano bezpieczeństwo i farmakokinetykę produktu leczniczego Aldurazyme u pacjentów młodszych niż 5 lat, badano również skuteczności leczenia. Trzecie badanie miało na celu ocenę farmakodynamiki i bezpieczeństwa różnych schematów dawkowania produktu leczniczego Aldurazyme. W dotychczasowych badaniach klinicznych nie stwierdzono danych potwierdzających korzystny wpływ na neurologiczne objawy choroby. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania produktu leczniczego Aldurazyme oceniano w badaniu trzeciej fazy z randomizacją, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym placebo, z udziałem 45 pacjentów w wieku od 6 do 43 lat. Byli to pacjenci z pełnoobjawową chorobą, w większości z fenotypem pośrednim, tylko jeden pacjent z fenotypem ciężkim, z natężoną pojemnością życiową (FVC – forced vital capacity ) mniejszą niż 80% normy dla wzrostu oraz zdolni do stania przez 6 minut i przejścia 5 metrów.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci otrzymywali produkt leczniczy Aldurazyme 100 j./kg mc. lub placebo, co tydzień przez 26 tygodni. Głównymi punktami końcowymi w ocenie skuteczności były zmiana procentowa FVC i odległość pokonana w czasie testu 6-minutowego marszu (6 MWT). Wszystkich pacjentów włączono potem do otwartego badania kontynuacyjnego, w którym wszyscy otrzymywali produkt leczniczy Aldurazyme 100 j./kg mc. co tydzień dodatkowo przez 3,5 roku (182 tygodnie). Po 26 tygodniach leczenia u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Aldurazyme wykazano w porównaniu z pacjentami przyjmującymi placebo poprawę czynności płuc oraz zdolność do chodzenia w zakresie opisanym poniżej.

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne

Faza 3, 26 tygodni leczenia porównanie z placebo
Wartość p Przedział ufności (95%)
Przewidywana wartość należna FVC(punkty procentowe) średnia 5,6 –
mediana 3,0 0,009 0,9 – 8,6
6 MWT(metry) średnia 38,1 –
mediana 38,5 0,066 -2,0 – 79,0

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu uzupełniającym prowadzonym metodą otwartej próby wykazano poprawę i (lub) utrzymywanie się efektu do 208 tygodni w grupie leczonej schematem Aldurazyme/Aldurazyme oraz do 182 tygodni w grupie leczonej schematem placebo/Aldurazyme; wyniki przedstawiono w poniższej tabeli.

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne

Aldurazyme/Aldurazyme Placebo/Aldurazyme
Po 208 tygodniach Po 182 tygodniach
Średnia zmiana w stosunku do wartości początkowych przed rozpoczęciem leczenia
Odsetek wartości należnej FVC (%)1 – 1,2 – 3,3
6 MWT (metry) + 39,2 + 19,4

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne

Wskaźnik bezdechów i spłyconego oddychania (AHI – apnea/hypopnea index) – 4,0 – 4,8
Zakres ruchu zginania w stawie barkowym (w stopniach) + 13,1 + 18,3
Wskaźnik niepełnosprawności CHAQ/HAQ2 – 0,43 – 0,26

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne
1 W podanym przedziale czasowym zmniejszenie odsetka wartości należnej FVC nie przekroczyło poziomu istotności statystycznej, a bezwzględne objętości płuc wzrastały wraz ze zwiększającym się wzrostem dzieci. 2. W obu grupach przekroczono granicę różnicy istotności klinicznej (-0,24). Spośród 26 pacjentów z nieprawidłową objętością wątroby w punkcie wyjścia przed rozpoczęciem leczenia, u 22 osób (85%) przed zakończeniem leczenia uzyskano normalizację rozmiaru wątroby. W ciągu 4 pierwszych tygodni stwierdzono szybkie zmniejszenie wydalania GAG z moczem (µg/mg kreatyniny), które utrzymywało się przez pozostałą część badania. Zmniejszenie stężenia GAG w moczu wyniosło 77% w grupie leczonej schematem placebo/Aldurazyme oraz 66% w grupie leczonej schematem Aldurazyme/Aldurazyme; po zakończeniu badania stężenie GAG w moczu powróciło do normy u jednej trzeciej (15 z 45) pacjentów.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne
Aby uwzględnić heterogenność objawów chorobowych u poszczególnych pacjentów wyznaczono kumulacyjny punkt końcowy podsumowujący istotne klinicznie zmiany w zakresie pięciu wskaźników skuteczności (odsetek należnej wartości FVC, odległość 6MWT, zakres ruchów zgięcia w stawie barkowym, AHI oraz ostrość wzroku). Ogólną poprawę uzyskano u 26 (58%) pacjentów, brak zmian u 10 (22%), a pogorszenie u 9 (20%) pacjentów. Przeprowadzono otwarte badanie II fazy, trwające 1 rok, oceniające głównie bezpieczeństwo i farmakokinetykę produktu leczniczego Aldurazyme u 20 pacjentów w wieku poniżej 5 lat w chwili włączenia (16 pacjentów z ciężkim fenotypem i 4 z umiarkowanym fenotypem). Pacjenci zostali zakwalifikowani do leczenia produktem leczniczym Aldurazyme w dawce 100 j./kg raz w tygodniu przez łączny okres 52 tygodni. U czterech pacjentów w ostatnich 26 tygodniach zwiększono dawkę do 200 j./kg mc. ze względu na wzrost stężenia GAG w moczu w 22. tygodniu. Badanie zakończyło osiemnaścioro pacjentów.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne
Obie dawki produktu leczniczego Aldurazyme były dobrze tolerowane. Średnie stężenie GAG w moczu zmniejszyło się o 50% w 13. tygodniu, a następnie o 61% w chwili zakończenia badania. Po zakończeniu badania u wszystkich pacjentów stwierdzono zmniejszenie objętości wątroby, a u 50% (9 z 18) pacjentów — prawidłową wielkość wątroby. Odsetek pacjentów z lekkim przerostem lewej komory zmniejszył się z 53% (10/19) do 17% (3/18), a średni wskaźnik masy lewej komory znormalizowany względem pola powierzchni ciała zmniejszył się o 0,9 wskaźnika Z-Score (n=17). Kilku pacjentów wykazało zwiększenie wzrostu (n=7) i masy (n=3) w porównaniu z tą samą grupą wiekową (wskaźnik Z-score). U młodszych pacjentów z ciężkim fenotypem (< 2,5 roku) oraz wszystkich 4 pacjentów z pośrednim fenotypem obserwowano prawidłowy rozwój intelektualny, natomiast w grupie w starszym wieku z ciężkim fenotypem rozwój poznawczy był ograniczony lub nie występował.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie fazy IV przeprowadzono w celu oceny wpływu efektu farmakodynamicznego różnych schematów dawkowania produktu leczniczego Aldurazyme w odniesieniu do stężenia glikozaminoglikanów w moczu, objętości wątroby oraz wyników próby 6-minutowego marszu. W tym badaniu prowadzonym metodą otwartej próby przez 26 tygodni 33 pacjentom z rozpoznaniem MPS I podawano 1 z 4 schematów dawkowania produktu leczniczego Aldurazyme: 100 j./kg mc. iv . raz w tygodniu (zalecana dawka), 200 j./kg mc. iv. raz w tygodniu, 200 j./kg mc. iv . raz na 2 tygodnie lub 300 j./kg mc. iv . raz na 2 tygodnie. Nie wykazano korzyści związanych ze stosowaniem większych dawek niż zalecane. Dawkowanie 200 j./kg mc. iv. co 2 tygodnie może stanowić odpowiednią alternatywę w przypadku trudności w cotygodniowym podawaniu infuzji; jednak nie ma dowodów na równoważną odległą skuteczność kliniczną obu schematów dawkowania.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne mierzono w tygodniu 1., 12. i 26. po podaniu dożylnym laronidazy w infuzji trwającej 240 minut w dawce 100 j./kg mc.

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakokinetyczne

Parametr Infuzja 1Średnia ± SD Infuzja 12Średnia ± SD Infuzja 26Średnia ± SD
Cmax (j./ml) 0,197 ± 0,052 0,210 ± 0,079 0,302 ± 0,089
AUC (h•j. /ml) 0,930 ± 0,214 0,913 ± 0,445 1,191 ± 0,451
CL (ml/min/kg) 1,96 ± 0,495 2,31 ± 1,13 1,68 ± 0,763
Vz (l/kg) 0,604 ± 0,172 0,307 ± 0,143 0,239 ± 0,128
Vss (l/kg) 0,440 ± 0,125 0,252 ± 0,079 0,217 ± 0,081
t1/2 (h) 3,61 ± 0,894 2,02 ± 1,26 1,94 ± 1,09

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wartość C max wykazywała wzrost wraz z upływem czasu. Objętość dystrybucji zmniejszała się w miarę dalszego leczenia, co może być związane z tworzeniem przeciwciał i (lub) zmniejszeniem objętości wątroby. Profil farmakokinetyczny u pacjentów w wieku poniżej 5 lat był podobny do obserwowanego u pacjentów starszych i z mniejszym natężeniem choroby. Laronidaza jest białkiem i spodziewanym sposobem degradacji metabolicznej jest hydroliza peptydów. Wobec tego nie oczekuje się, żeby zaburzenia czynności wątroby wpływały w sposób istotny klinicznie na farmakokinetykę laronidazy. Wydalanie laronidazy przez nerki ma niewielki udział w eliminacji leku z organizmu (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym oraz toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Genotoksyczność i potencjalne działanie rakotwórcze nie są spodziewane.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych chlorek sodu jednowodny jednozasadowy fosforan sodu siedmiowodny dwuzasadowy fosforan sodu Polisorbat 80 woda do iniekcji 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności, nie należy mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6 . 6.3 Okres ważności Zamknięte fiolki: 3 lata. Rozpuszczone roztwory: Z punktu widzenia bezpieczeństwa mikrobiologicznego produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, nie przechowywać go dłużej niż 24 godziny w temperaturze 2°C–8°C, o ile rozpuszczanie odbyło się w kontrolowanych i potwierdzonych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C–8°C). Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 5 ml koncentratu do sporządzania roztworu w fiolce (szkło typu I) z korkiem (silikonowana guma chlorobutylowa) i kapslem (aluminium) ze zrywanym wieczkiem (polipropylen). Wielkości opakowań: 1, 10 i 25 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Każda fiolka produktu leczniczego Aldurazyme jest przeznaczona tylko do jednorazowego użytku. Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji należy rozcieńczyć w roztworze chlorku sodu do infuzji 9 mg/ml (0,9%) z zachowaniem zasad aseptyki. Zaleca się, aby rozcieńczony roztwór produktu leczniczego Aldurazyme podawać pacjentom z zastosowaniem zestawu do infuzji wyposażonym w filtr 0,2 µm. Produkt leczniczy Aldurazyme 100 j./ml koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji rekonstytuowany w 0,9% chlorku sodu ma osmolalność 415 – 505 mOsm/kg i pH 5,2 – 5,9.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Dane farmaceutyczne
Przygotowanie infuzji produktu leczniczego Aldurazyme (należy przestrzegać zasad aseptyki)  Ustalić liczbę fiolek potrzebnych do rozcieńczenia na podstawie masy ciała konkretnego pacjenta. Około 20 minut wcześniej wyjąć potrzebne fiolki z lodówki, aby mogły osiągnąć temperaturę pokojową (poniżej 30˚C).  Przed rozcieńczeniem każdą fiolkę należy obejrzeć, czy roztwór nie zawiera cząstek stałych i nie zmienił barwy. W przezroczystym lub lekko opalizującym roztworze, bezbarwnym do bladożółtego, nie powinno być widać żadnych cząstek. Nie używać fiolek z widocznymi cząstkami lub o zmienionej barwie.  Ustalić całkowitą objętość infuzji na podstawie masy ciała pacjenta – 100 ml (jeśli masa ciała jest mniejsza lub równa 20 kg) lub 250 ml (jeśli masa ciała jest większa niż 20 kg) roztworu chlorku sodu do infuzji 9 mg/ml (0,9%).  Pobrać z worka infuzyjnego i wylać objętość roztworu chlorku sodu do infuzji 9 mg/ml (0,9%) równą całkowitej objętości dodawanego produktu leczniczego Aldurazyme.
CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Dane farmaceutyczne
 Pobrać potrzebną objętość z fiolek z produktem leczniczym Aldurazyme i połączyć pobrane objętości.  Dodać połączone objętości produktu leczniczego Aldurazyme do roztworu chlorku sodu do infuzji 9 mg/ml (0,9%).  Delikatnie wymieszać roztwór do infuzji.  Przed użyciem należy sprawdzić, czy roztwór nie zawiera cząstek stałych. Można wykorzystać tylko przejrzysty i bezbarwny roztwór bez widocznych cząstek. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Naglazyme 1 mg/ml koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml roztworu zawiera 1 mg galsulfazy. Jedna fiolka o objętości 5 ml zawiera 5 mg galsulfazy. Galsulfaza jest rekombinowaną postacią ludzkiej 4-sulfatazy N-acetylogalaktozaminy i jest wytwarzana z wykorzystaniem technologii rekombinowanego DNA z zastosowaniem hodowli komórek ssaka – komórek jajnika chomika chińskiego (CHO). Substancje pomocnicze Każda fiolka o objętości 5 ml zawiera 0,8 mmol (18,4 mg) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Koncentrat do sporządzenia roztworu do infuzji. Przejrzysty lub lekko opalizujący roztwór, bezbarwny do bladożółtego.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Naglazyme jest wskazany w długotrwałej substytucji enzymatycznej u pacjentów z potwierdzonym rozpoznaniem mukopolisacharydozy typu VI (MPS VI; niedobór 4-sulfatazy N-acetylogalaktozaminy; zespół Maroteaux-Lamy’ego) (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Jak w przypadku wszystkich lizosomalnych zaburzeń genetycznych, podstawowe znaczenie – szczególnie w ciężkich przypadkach – ma jak najwcześniejsze rozpoczęcie leczenia przed pojawieniem się nieodwracalnych objawów klinicznych choroby. Leczenie preparatem Naglazyme powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu chorych na MPS VI lub inne dziedziczne choroby metaboliczne. Naglazyme należy podawać w odpowiednich warunkach klinicznych, z natychmiastowym dostępem do wyposażenia resuscytacyjnego niezbędnego do leczenia nagłych stanów zagrożenia życia. Dawkowanie Zalecana dawka galsulfazy wynosi 1 mg/kg masy ciała podawanej raz w tygodniu w postaci wlewu dożylnego przez 4 godziny. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu Naglazyme u pacjentów w wieku powyżej 65 lat i brak jest zaleceń dotyczących alternatywnego schematu dawkowania dla tych pacjentów.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Dawkowanie
Zaburzenia nerek i wątroby Bezpieczeństwo i skuteczność preparatu Naglazyme u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby nie były oceniane (patrz punkt 5.2) i brak jest zaleceń dotyczących alternatywnego schematu dawkowania dla tych pacjentów. Dzieci i młodzież Brak jest specjalnych zasad, jakie należy mieć na uwadze w przypadku podawania preparatu Naglazyme u dzieci i młodzieży. Obecnie dostępne dane opisane są w punkcie 5.1. Sposób podawania Początkową prędkość wlewu można dostosować tak, aby około 2,5% całkowitego roztworu zostało podane w ciągu pierwszej godziny, a pozostała jego objętość (około 97,5%) przez kolejne 3 godziny infuzji. U pacjentów podatnych na przeciążenie objętościowe płynami i o masie ciała poniżej 20 kg należy rozważyć użycie woreczków infuzyjnych o objętości 100 ml. W tym przypadku należy zmniejszyć prędkość wlewu (ml/min), aby całkowity czas trwania infuzji nie był krótszy niż 4 godziny. Informacje o postępowaniu przed podaniem leku – patrz punkt 4.4.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Dawkowanie
Dalsze instrukcje – patrz punkt 6.6.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Ostra lub zagrażająca życiu nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, jeśli nie jest możliwe kontrolowanie nadwrażliwości.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Postępowanie w przypadku restrykcyjnej choroby płuc Podczas postępowania i leczenia pacjentów z restrykcyjną chorobą płuc należy zachować ostrożność lub zapewnić ścisłe monitorowanie stosowania leków przeciwhistaminowych i innych produktów leczniczych o działaniu uspokajającym. Należy rozważyć zastosowanie dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych w czasie snu oraz możliwość wykonania tracheostomii w klinicznie uzasadnionych sytuacjach. Może zaistnieć potrzeba odłożenia infuzji leku Naglazyme na później u pacjentów z ostrą postacią choroby z gorączką lub ze schorzeniami dróg oddechowych.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Postępowanie w przypadku reakcji poinfuzyjnych U pacjentów leczonych preparatem Naglazyme występowały objawy poinfuzyjne ( IAR – infusion associated reactions ), przez które rozumie się wszelkie reakcje niepożądane następujące podczas infuzji lub przed końcem dnia, w którym przeprowadzono infuzję (patrz punkt 4.8). Na podstawie danych uzyskanych w trakcie badań klinicznych preparatu Naglazyme, u większości pacjentów można się spodziewać powstania przeciwciał klasy IgG przeciwko galsulfazie w ciągu 4-8 tygodni od rozpoczęcia leczenia. W badaniach klinicznych preparatu Naglazyme zwykle udawało się opanować objawy IAR przez przerwanie lub zmniejszenie prędkości wlewu oraz przez (wcześniejsze) podanie pacjentowi leków przeciwhistaminowych i(lub) przeciwgorączkowych (paracetamol), w ten sposób umożliwiając pacjentowi kontynuację leczenia.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Z uwagi na ograniczone doświadczenie w zakresie wznawiania leczenia po dłuższej przerwie, należy zachować ostrożność w związku z teoretycznie podwyższonym ryzykiem reakcji z nadwrażliwości. Podczas podawania leku Naglazyme zaleca się, aby u pacjentów zastosować premedykację (lekami przeciwhistaminowymi w połączeniu z lekami przeciwgorączkowymi lub bez nich) około 30-60 minut przed rozpoczęciem infuzji preparatu Naglazyme w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia objawów IAR. W przypadku łagodnych lub umiarkowanych objawów IAR należy rozważyć leczenie lekami przeciwhistaminowymi i paracetamolem i/lub zmniejszenie prędkości wlewu do mniejszej o połowę niż prędkość wlewu, przy której wystąpiła reakcja. W przypadku pojedynczych ciężkich objawów IAR należy przerwać wlew aż do ustąpienia objawów i rozważyć leczenie lekami przeciwhistaminowymi i paracetamolem. Wlew można ponownie rozpocząć z prędkością wynoszącą 50% – 25% prędkości, przy której wystąpiła reakcja.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku nawracających umiarkowanych objawów IAR albo ponownej próby leczenia po pojedynczych ciężkich objawach IAR należy rozważyć premedykację (lekami przeciwhistaminowymi i paracetamolem i/lub kortykosteroidami) oraz zmniejszenie prędkości wlewu do poziomu 50% – 25% prędkości, przy której wystąpiła poprzednia reakcja. Jak w przypadku każdego białkowego produktu leczniczego podawanego dożylnie, możliwe są poważne reakcje nadwrażliwości typu alergicznego. W przypadku wystąpienia tych reakcji zaleca się natychmiastowe przerwanie podawania preparatu Naglazyme i wdrożenie właściwego leczenia. Należy przestrzegać obowiązujacych zasad postępowania w przypadkach nagłych. W przypadku pacjentów, u których wystąpiły reakcje alergiczne podczas infuzji leku Naglazyme, należy szczególnie ostrożnie podejmować kolejną próbę podania leku; podczas podawania leku obecny powinien być specjalnie przeszkolony personel medyczny i dostępny sprzęt do resuscytacji (włącznie z adrenaliną).
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ostra lub potencjalnie zagrażająca życiu nadwrażliwość, której nie można kontrolować, stanowi przeciwwskazanie do ponawiania próby podawania leku. Patrz również punkt 4.3. Ucisk rdzenia kręgowego Ucisk rdzenia kręgowego (ang. spinal/cervical cord compression – SCC), także w odcinku szyjnym, z następczą mielopatią jest znanym i poważnym powikłaniem, które może być spowodowane przez MPS VI. Dostępne są doniesienia postmarketingowe dotyczące pacjentów leczonych produktem Naglazyme, u których doszło do wystąpienia lub pogorszenia SCC wymagającego chirurgicznego zabiegu odbarczającego. U pacjentów należy obserwować, czy nie występują przedmiotowe i podmiotowe objawy ucisku rdzenia kręgowego (ból pleców, porażenie kończyn poniżej poziomu ucisku, nietrzymanie moczu i stolca); w razie potrzeby należy zastosować odpowiednią opiekę.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko ostrej niewydolności sercowo-oddechowej Podczas podawania produktu leczniczego Naglazyme pacjentom podatnym na przeciążenie objętościowe płynami, takim jak pacjenci o masie ciała do 20 kg, pacjenci z ostrą chorobą układu oddechowego lub pacjenci z osłabieniem czynności serca lub czynności oddechowej należy zachować ostrożność, ponieważ może wystąpić zastoinowa niewydolność serca. W trakcie wlewu produktu leczniczego Naglazyme powinny być bezpośrednio dostępne: odpowiednia opieka medyczna i systemy monitorowania stanu pacjenta , ponadto w przypadku niektórych pacjentów konieczny jest wydłużony okres obserwacji, co wymaga indywidualnej oceny (patrz punkt 4.2). Reakcje z udziałem układu odpornościowego W przypadku produktu leczniczego Naglazyme obserwowano reakcje nadwrażliwości typu III z udziałem kompleksu immunologicznego , takie jak błoniaste kłębuszkowe zapalenie nerek.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeżeli wystąpią reakcje z udziałem układu odpornościowego, należy rozważyć przerwanie podawania produktu leczniczego Naglazyme i wdrożenie właściwego leczenia. Należy rozważyć zagrożenia i korzyści związane z ponownym podawaniem produktu leczniczego Naglazyme po wystąpieniu reakcji z udziałem układu odpornościowego (patrz punkt 4.2). Dieta z ograniczoną zawartością sodu Produkt leczniczy zawiera 0,8 mmol (18,4 mg) sodu na każdą fiolkę i podawany jest w roztworze chlorku sodu do infuzji 9 mg/ml (patrz punkt 6.6). Należy mieć to na uwadze w przypadku pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ma danych klinicznych na temat stosowania leku Naglazyme u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na ciążę lub rozwój zarodka (płodu) – patrz punkt 5.3. Produktu Naglazyme nie wolno stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy galsulfaza jest wydzielana z mlekiem, dlatego należy zaprzestać karmienia piersią podczas leczenia preparatem Naglazyme. Płodność Badania wpływu na reprodukcję przeprowadzone na szczurach i królikach otrzymujących lek w dawce do 3 mg/kg na dobę nie wykazały zaburzeń płodności ani szkodliwego działania na płód spowodowanych przyjmowaniem leku Naglazyme.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Z uwagi na małą liczbę pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych, dane dotyczące działań niepożądanych pochodzące ze wszystkich badań dotyczących leku Naglazyme zostały zebrane i poddane łącznemu przeglądowi w jednej analizie bezpieczeństwa badania klinicznego. Spośród wszystkich pacjentów przyjmujących Naglazyme (59/59) każdy zgłosił przynajmniej jedno działanie niepożądane. Większość pacjentów (42/59; 71%) doświadczyła przynajmniej jednej reakcji niepożądanej na lek. Do najczęstszych reakcji niepożądanych należały: gorączka, wysypka, świąd, pokrzywka, dreszcze, nudności, ból głowy, ból brzucha, wymioty i duszność. Poważne reakcje niepożądane obejmowały: obrzęk krtani, bezdech, gorączkę, pokrzywkę, niewydolność oddechową, obrzęk naczynioruchowy, astmę i reakcję anafilaktyczną.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane
Reakcje poinfuzyjne, określane jako powiązane reakcje niepożądane występujące w trakcie infuzji leku Naglazyme lub do zakończenia dnia, w którym podano infuzję, zaobserwowano u 33 (56%) spośród 59 pacjentów leczonych preparatem Naglazyme w pięciu badaniach klinicznych. Reakcje poinfuzyjne pojawiały się już w 1. tygodniu, jak również dopiero w 146. tygodniu leczenia preparatem Naglazyme i występowały w trakcie wielu infuzji, chociaż nie zawsze w kolejno następujących po sobie tygodniach. Bardzo częste objawy tych reakcji poinfuzyjnych obejmowały gorączkę, dreszcze, wysypkę, pokrzywkę i duszność. Do częstych objawów reakcji poinfuzyjnych należały świąd, wymioty, ból brzucha, nudności, nadciśnienie, ból głowy, ból w klatce piersiowej, rumień, kaszel, hipotensja, obrzęk naczynioruchowy, niewydolność oddechowa, konwulsje, zapalenie spojówek, złe samopoczucie, skurcze oskrzeli i bóle stawów. Reakcje niepożądane wymienione są w Tabeli 1 z podziałem na układy narządowe.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane
Reakcje niepożądane są przedstawione zgodnie z zalecaną konwencją zgłaszania częstotliwości ich występowania wg MedDRA. Bardzo częste reakcje niepożądane to te występujące z częstotliwością  1/10 przypadków. Reakcje częste pojawiają się z częstotliwością  1/100 do <1/10. Z uwagi na małą liczbę badanych pacjentów, reakcja niepożądana u jednego pacjenta klasyfikowana jest jako częsta. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania reakcje niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Reakcje niepożądane zgłaszane w okresie po wprowadzeniu leku do obrotu podane są w kategorii częstotliwości występowania jako „nieznane”. W trakcie wszystkich badań klinicznych odnotowano jeden przypadek bezdechu periodycznego we śnie. Tabela 1: Częstość występowania reakcji niepożądanych u pacjentów przyjmujących Naglazyme

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane

Klasa układu narządowego wg MedDRA Preferowany termin wg MedDRA Częstość
Zaburzenia układu odpornościowego reakcja anafilaktyczna, wstrząs nieznana
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie gardła1, zapalenie żołądka i jelit1 bardzo często
Zaburzenia układu nerwowego arefleksja1, ból głowy bardzo często
drgawki często
parestezja nieznana
Zaburzenia oka zapalenie spojówek1, zmętnienie rogówki1 bardzo często
Zaburzenia układu sercowego bradykardia, tachykardia, sinica nieznana
Zaburzenia ucha i błędnika ból ucha1, zaburzenia słuchu1 bardzo często
Zaburzenia naczyniowe nadciśnienie tętnicze1 bardzo często
hipotensja często
bladość nieznana
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia duszność1, zatkanie nosa1 bardzo często
bezdech1, kaszel, niewydolność oddechowa, astma, skurczeoskrzeli często

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane

Klasa układu narządowego wg MedDRA Preferowany termin wg MedDRA Częstość
obrzęk krtani, hipoksja, przyśpieszony oddech nieznana
Zaburzenia żołądka i jelit ból brzucha1, przepuklina pępkowa1, wymioty, nudności bardzo często
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej obrzęk twarzy1, wysypka1, pokrzywka, świąd bardzo często
rumień często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból1, ból w klatce piersiowej1, dreszcze1, złe samopoczucie1, gorączka bardzo często
Zaburzenia układu mięśniowo- szkieletowego i tkanki łącznej bóle stawów bardzo często

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane
1. Reakcje te odnotowywano częściej w aktywnym ramieniu badania z grupą kontrolną placebo niż w grupie placebo; częstość występowania określono na podstawie objawów u 39 pacjentów w badaniu fazy trzeciej ze ślepą próbą. Inne reakcje o znanej częstości odnotowano u 59 pacjentów leczonych produktem Naglazyme we wszystkich pięciu badaniach klinicznych. Reakcje o nieznanej częstości odnotowano u pacjentów przyjmujących lek po wprowadzeniu do obrotu. U czterech pacjentów w wieku poniżej 1 roku różnica w ogólnym profilu bezpieczeństwa wyższej dawki (2 mg/kg/tydzień) nie była znacząca klinicznie w porównaniu do zalecanej dawki 1 mg/kg/tydzień i odpowiadała profilowi bezpieczeństwa stosowania preparatu Naglazyme u starszych dzieci. Immunogenność Spośród 59 pacjentów leczonych preparatem Naglazyme w badaniach klinicznych u 54 przeprowadzono badanie na obecność przeciwciał IgG. U 53 z 54 pacjentów (98%) uzyskano dodatni wynik na obecność przeciwciał IgG przeciw galsulfazie.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane
Przeprowadzono kompleksową analizę przeciwciał z udziałem 48 pacjentów w oparciu o dane z trzech badań klinicznych. Chociaż u większego odsetka pacjentów z wysokim całkowitym mianem przeciwciał występowały nawracające reakcje poinfuzyjne, częstość występowania ani nasilenie reakcji nie mogły być przewidziane na podstawie wysokości miana przeciwciał przeciw galsulfazie. Rozwój przeciwciał nie wskazuje również na obniżoną skuteczność, niemniej jednak pacjenci z ograniczoną odpowiedzią ocenianą na podstawie parametrów wytrzymałościowych lub stężenia glikozaminoglikanów w moczu z reguły odznaczali się wyższym szczytowym mianem przeciwciał przeciw galsulfazie niż pacjenci z dobrą odpowiedzią. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Kilku pacjentów otrzymało całkowitą dawkę leku Naglazyme stanowiącą w przybliżeniu dwukrotność zalecanej prędkości wlewu bez wystąpienia widocznych zdarzeń niepożądanych.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne produkty wpływające na przewód pokarmowy i produkty metabolizmu – enzymy, Kod ATC: A16AB08. Zaburzenia spichrzania mukopolisacharydów są spowodowane niedoborem specyficznych enzymów lizosomalnych niezbędnych do katabolizmu glikozoaminoglikanów (GAG). MPS VI jest heterogennym i wieloukładowym schorzeniem charakteryzującym się niedoborem 4-sulfatazy N-acetylogalaktozaminy, hydrolazy lizosomalnej katalizującej hydrolizę końcowych reszt siarczanowych glikozoaminoglikanu – siarczanu dermatanu. Zmniejszona aktywność 4-sulfatazy N-acetylogalaktozaminy lub jej brak prowadzi do akumulacji siarczanu dermatanu w wielu rodzajach komórek i tkanek. Uzasadnieniem dla terapii polegającej na substytucji enzymatycznej jest odtworzenie aktywności enzymatycznej wystarczającej do hydrolizy nagromadzonego substratu i zapobieżenia dalszej jego akumulacji.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Oczyszczona galsulfaza, będąca rekombinowaną postacią 4-sulfatazy N-acetylogalaktozaminy, jest glikoproteiną o masie cząsteczkowej około 56 kD. Galsulfaza zawiera 495 aminokwasów po odcięciu N-końca. Cząsteczka zawiera 6 miejsc zmodyfikowanych przez przyłączenie oligosacharydów do łańcucha polipeptydowego poprzez atomy azotu (N). Po dożylnej infuzji galsulfaza jest szybko usuwana z obiegu i wychwytywana przez komórki do lizosomów, najprawdopodobniej za pośrednictwem receptorów fosforanu mannozy-6. Trzy badania kliniczne leku Naglazyme skupiały się głównie na ocenie układowych objawów MPS VI, takich jak wytrzymałość, ruchomość stawów, ból stawów i usztywnienie stawów, obturacja górnych dróg oddechowych, sprawność manualna i ostrość widzenia. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania preparatu Naglazyme oceniano w badaniu trzeciej fazy z randomizacją, prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanym placebo, z udziałem 39 pacjentów z MPS VI w wieku od 5 do 29 lat.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
U większości pacjentów stwierdzano niski wzrost, obniżoną wytrzymałość i objawy mięśniowo-szkieletowe. Pacjenci, którzy byli w stanie przejść ponad 5 metrów (m), ale mniej niż 250 m w ciągu 6 minut podczas testu 12-minutowego marszu lub mniej niż 400 m w ciągu 12 minut podczas wizyty wyjściowej, zostali zakwalifikowani do badania klinicznego. Pacjenci otrzymywali 1 mg/kg masy ciała galsulfazy lub placebo każdego tygodnia przez ogółem 24 tygodnie. Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności była odległość w metrach, którą pacjenci byli w stanie przejść w ciągu 12 minut w 24. tygodniu w porównaniu z wartościami wyjściowymi. Drugorzędowe punkty końcowe skuteczności obejmowały liczbę schodów pokonywaną w ciągu trzech minut i wydzielanie glikozoaminoglikanu w moczu leczonych pacjentów w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo w 24. tygodniu. Następnie 38 pacjentów włączono do otwartego badania kontynuacyjnego, w którym otrzymywali galsulfazę w dawce 1 mg/kg masy ciała co tydzień.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Po 24 tygodniach terapii u pacjentów leczonych preparatem Naglazyme stwierdzono poprawę o 92 ± 40 m w zakresie odległości pokonywanej w ciągu 12 minut w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo (p = 0,025). U leczonych pacjentów nastąpiła poprawa o 5,7 stopnia na minutę w 3-minutowym teście wchodzenia po schodach w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo. U leczonych pacjentów wykazano również średnie obniżenie wydzielania glikozoaminoglikanu w moczu wynoszące 238 ± 17,8 μg/mg kreatyniny (  błąd standardowy [SE]) po 24 tygodniach leczenia w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo. Wyniki GAG były zbliżone do prawidłowego zakresu dla wieku w grupie leczonej preparatem Naglazyme. W dodatkowym badaniu czwartej fazy z randomizacją oceniającym dwie dawki leku, czterech pacjentów z MPS VI w wieku poniżej 1 roku otrzymywało lek w dawce 1 mg/kg/tydzień lub 2 mg/kg/tydzień przez okres od 53 do 153 tygodni.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pomimo ograniczenia bardzo małą liczbą pacjentów zakwalifikowanych do badania wnioski są następujące: Leczenie preparatem Naglazyme wykazało poprawę lub brak pogorszenia dysmorfii twarzy. Nie zapobiegło jednak postępującej dysplazji szkieletowej, powstawaniu przepuklin ani postępującemu zmętnieniu rogówki. Tempo wzrostu pozostało prawidłowe w ograniczonym okresie obserwacji. Odnotowano poprawę zdolności słuchowych w przynajmniej jednym uchu u wszystkich czterech pacjentów. Wartości GAG w moczu spadły o ponad 70%, co odpowiada wynikom u starszych pacjentów.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne galsulfazy oceniono u 13 pacjentów z MPS VI, którzy otrzymali 1 mg/kg masy ciała galsulfazy w 4-godzinnej infuzji. Po 24 tygodniach leczenia średnie (  odchylenie standardowe [SD]) maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wyniosło 2357 (± 1560) ng/ml, a średni (  SD) obszar pod krzywą stężenia w osoczu w funkcji czasu (AUC 0-t ) wynosił 5860 (  4184) h  ng/ml. Średnia (  SD) objętość dystrybucji (Vz) wyniosła 316 (  752) ml/kg, a średni (  SD) klirens z osocza (CL) osiągnął 7,9 (  14,7) ml/min/kg. Średni (  SD) okres półtrwania w fazie eliminacji (t 1/2 ) wynosił 22,8 (  10,7) minut w 24. tygodniu. Parametry farmakokinetyczne u pacjentów fazy 1 pozostawały stabilne przez długi czas (przez co najmniej 194 tygodnie). Galsulfaza jest białkiem i spodziewanym sposobem degradacji metabolicznej jest hydroliza peptydów.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
W związku z powyższym nie oczekuje się, aby zaburzenia czynności wątroby wpływały na farmakokinetykę galsulfazy w sposób istotny klinicznie. Uważa się, że wydalanie galsulfazy przez nerki ma niewielki udział w eliminacji leku z organizmu (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, toksycznego wpływu na ogólną reprodukcję lub rozwój zarodka/płodu u szczurów lub królików, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie zbadano toksyczności w okresie około- i przedurodzeniowym. Genotoksyczność i potencjalne działanie rakotwórcze nie są spodziewane. Przyczyna znaczenia klinicznego toksyczności wątrobowej (rozrost dróg żółciowych/zapalenie okołowrotne) obserwowanej przy klinicznie istotnych dawkach w badaniu toksyczności po wielokrotnym podaniu dawki małpom nie jest znana.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Sodu diwodorofosforan, jednowodny Disodu fosforan, siedmiowodny Polisorbat 80 Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi lekami poza podanymi w punkcie 6.6. 6.3 Okres trwałości Nieotwarte fiolki: 3 lata. Rozpuszczone roztwory: Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność użytkową przez okres do 4 dni w temperaturze pokojowej (23  C – 27  C). Z punktu widzenia bezpieczeństwa mikrobiologicznego Naglazyme należy zużyć natychmiast. Jeśli lek nie zostanie zużyty natychmiast, za czas użycia i warunki przechowywania odpowiada użytkownik i nie powinny one zwykle przekraczać 24 godzin w temperaturze 2  C – 8  C, a następnie maksymalnie 24 godzin w temperaturze pokojowej (23  C – 27  C) w trakcie podania. 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Dane farmaceutyczne
W celu zapoznania się z warunkami przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka (szkło typu I) z korkiem (silikonowany kauczuk chlorobutylowy) i kapslem (aluminium) ze zrywanym wieczkiem (polipropylen). Wielkości opakowań: 1 i 6 fiolek. Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Każda fiolka preparatu Naglazyme jest przeznaczona tylko do jednorazowego użytku. Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji należy rozcieńczyć w roztworze chlorku sodu do infuzji 9 mg/ml (0,9%) z zachowaniem zasad aseptyki. Zaleca się, aby rozcieńczony roztwór preparatu Naglazyme podawać pacjentom z zastosowaniem zestawu do infuzji wyposażonego w filtr 0,2 µm. Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi wymaganiami.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Przygotowanie infuzji preparatu Naglazyme (należy przestrzegać zasad aseptyki) Ustalić liczbę fiolek wymaganych do rozcieńczenia na podstawie masy ciała pacjenta. Wyjąć potrzebne fiolki z lodówki około 20 minut wcześniej, aby mogły osiągnąć temperaturę pokojową. Przed rozcieńczeniem każdą fiolkę należy obejrzeć i sprawdzić, czy roztwór nie zawiera cząstek stałych lub nie zmienił barwy. W przejrzystym do lekko opalizującego, bezbarwnym do bladożółtego roztworze nie mogą znajdować się nierozpuszczalne zanieczyszczenia. Pobrać z woreczka infuzyjnego o objętości 250 ml i wylać objętość roztworu chlorku sodu do infuzji 9 mg/ml (0,9%) równą całkowitej objętości dodawanego preparatu Naglazyme. U pacjentów podatnych na przeciążenie objętościowe płynami i o masie ciała poniżej 20 kg należy rozważyć użycie woreczków infuzyjnych o objętości 100 ml. W tym przypadku należy zmniejszyć prędkość wlewu (ml/min), aby całkowity czas trwania infuzji nie był krótszy niż 4 godziny.
CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Dane farmaceutyczne
W razie stosowania woreczków 100 ml objętość leku Naglazyme można dodać bezpośrednio do woreczka infuzyjnego. Powoli dodać objętość preparatu Naglazyme do roztworu chlorku sodu do infuzji 9 mg/ml (0,9%). Delikatnie wymieszać roztwór przed infuzją. Przed użyciem należy obejrzeć, czy roztwór nie zawiera nierozpuszczalnych zanieczyszczeń. Należy stosować wyłącznie przejrzysty i bezbarwny roztwór bez nierozpuszczalnych zanieczyszczeń.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Elaprase 2 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 6 mg sulfatazy iduronianu. Każdy ml zawiera 2 mg sulfatazy iduronianu*. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda fiolka zawiera 0,482 mmol sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. * sulfatazy iduronian jest wytwarzany techniką rekombinacji DNA w ciągłej linii komórek ludzkich. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji (jałowy koncentrat). Przezroczysty lub lekko opalizujący, bezbarwny roztwór.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Elaprase jest wskazany do długotrwałego leczenia pacjentów z zespołem Huntera (Mukopolisacharydoza II, MPS II). Heterozygotyczne pacjentki nie brały udziału w badaniach klinicznych.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Podawanie tego produktu leczniczego powinno być nadzorowane przez lekarza lub innego pracownika służby zdrowia posiadającego doświadczenie w leczeniu pacjentów z MPS II lub innymi dziedzicznymi zaburzeniami metabolizmu. Dawkowanie Produkt leczniczy Elaprase jest podawany w dawce 0,5 mg/kg masy ciała co tydzień w postaci infuzji dożylnej trwającej 3 godziny, która może być stopniowo ograniczana do 1 godziny, jeśli nie występują reakcje związane z infuzją produktu (patrz punkt 4.4). Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania, patrz punkt 6.6. Podawanie pacjentowi infuzji w domu może być brane pod uwagę u pacjentów, którzy przez okres kilku miesięcy otrzymywali leczenie w klinice i dobrze je tolerowali. Infuzje w domu należy podawać pod nadzorem lekarza lub innego pracownika służby zdrowia.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Specjalne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Brak doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania u pacjentów w wieku powyżej 65 lat. Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby Brak doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Dawka dla dzieci i młodzieży jest taka sama jak dla dorosłych i wynosi 0,5 mg/kg masy ciała tygodniowo. Sposób podawania Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Ciężka lub zagrażająca życiu nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, jeśli nadwrażliwość nie poddaje się leczeniu.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje związane z podawaniem infuzji U pacjentów leczonych sulfatazą iduronianu mogą pojawić się reakcje związane z podawaniem infuzji (patrz punkt 4.8). Podczas badań klinicznych do najczęściej występujących reakcji związanych z podawaniem infuzji należały reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), gorączka, ból głowy, nadciśnienie i nagłe zaczerwienienie twarzy. Reakcje związane z podawaniem infuzji leczono lub łagodzono poprzez spowolnienie szybkości podawania infuzji, przerwanie infuzji lub podanie produktów leczniczych, takich jak leki przeciwhistaminowe, przeciwgorączkowe, kortykosteroidy w małych dawkach (prednizon i metyloprednizolon) lub nebulizację beta-agonistów. Podczas badań klinicznych żaden pacjent nie przerwał leczenia w związku z reakcją związaną z infuzją. Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania infuzji u pacjentów z ciężką chorobą podstawową dróg oddechowych.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Tacy pacjenci powinni pozostawać pod ścisłą obserwacją, a infuzję należy podawać w odpowiednim otoczeniu klinicznym. Należy zachować ostrożność podczas leczenia i postępowania z takimi pacjentami poprzez ograniczenie i ścisłe monitorowanie stosowania leków przeciwhistaminowych i innych leków uspokajających. W niektórych przypadkach może być konieczne włączenie dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych. U pacjentów z ostrą chorobą układu oddechowego przebiegającą z gorączką należy brać pod uwagę opóźnienie infuzji. U pacjentów wymagających suplementacji tlenu, takie leczenie powinno być łatwo dostępne podczas podawania infuzji na wypadek wystąpienia reakcji związanej z infuzją. Reakcje rzekomoanafilaktyczne i anafilaktyczne U niektórych pacjentów leczonych sulfatazą iduronianu w okresie do kilku lat od rozpoczęcia leczenia obserwowano reakcje rzekomoanafilaktyczne i (lub) anafilaktyczne, które mogą zagrażać życiu.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Późne wystąpienie objawów podmiotowych i przedmiotowych reakcji rzekomoanafilaktycznych i (lub) anafilaktycznych obserwowano do 24 godzin po wystąpieniu reakcji początkowej. W razie wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznych i (lub) anafilaktycznych zaleca się natychmiastowe przerwanie infuzji i rozpoczęcie odpowiedniego leczenia i obserwacji pacjenta. W przypadku podjęcia akcji ratunkowej należy stosować się do aktualnych standardów leczenia. U pacjentów, u których reakcje rzekomoanafilaktyczne i (lub) anafilaktyczne są ciężkie lub oporne na leczenie, może być konieczny dłuższy okres obserwacji klinicznej. Należy zachować ostrożność podczas ponownego podawania sulfatazy iduronianu u pacjentów, u których wystąpiły reakcje rzekomoanafilaktyczne i (lub) anafilaktyczne. Podczas infuzji powinien być dostępny odpowiednio przeszkolony personel oraz sprzęt do resuscytacji (w tym epinefryna).
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ciężka lub potencjalnie zagrażająca życiu nadwrażliwość, jeśli nie poddaje się leczeniu (patrz punkt 4.3), jest przeciwwskazaniem do ponownego podania produktu leczniczego. Pacjenci z całkowitą delecją/dużymi rearanżacjami genotypu U dzieci i młodzieży z całkowitą delecją/dużymi rearanżacjami genotypu istnieje duże prawdopodobieństwo powstania przeciwciał, w tym przeciwciał neutralizujących, w odpowiedzi na narażenie na sulfatazę iduronianu. U pacjentów z tym genotypem występuje większe prawdopodobieństwo pojawienia się działań niepożądanych związanych z infuzją i tendencja do słabszej odpowiedzi oceniana za pomocą zmniejszenia wydalania w moczu glikozaminoglikanów, wielkości wątroby i objętości śledziony w porównaniu do pacjentów z genotypem z mutacją zmiany sensu (missense). Leczenie każdego pacjenta należy ustalić indywidualnie (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Sód Ten produkt leczniczy zawiera 0,482 mmol (lub 11,1 mg) sodu na fiolkę, co odpowiada 0,6% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono formalnych badań dotyczących interakcji z udziałem sulfatazy iduronianu. Na podstawie metabolizmu w lizosomach komórkowych sulfataza iduronianu nie będzie uczestniczyć w interakcjach, w których pośredniczy cytochrom P450.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania sulfatazy iduronianu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania sulfatazy iduronianu w okresie ciąży. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy sulfataza iduronianu przenika do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie sulfatazy iduronianu do mleka (patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie sulfatazy iduronianu biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie obserwowano żadnego wpływu na płodność samców podczas badań reprodukcji prowadzonych na szczurach.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Sulfataza iduronianu nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Zestawienie profilu bezpieczeństwa Podczas trwającego 52 tygodnie badania TKT024 II/III fazy z grupą kontrolną otrzymującą placebo, nasilenie prawie wszystkich działań niepożądanych obserwowanych u 32 pacjentów leczonych sulfatazą iduronianu w podawanej co tydzień dawce wynoszącej 0,5 mg/kg mc. było łagodne lub umiarkowane. Najczęściej występowały działania związane z podawaniem infuzji. U 22 pacjentów na 32 po podaniu łącznie 1580 infuzji zgłoszono 202 reakcje związane z infuzją. W grupie otrzymującej placebo u 21 na 32 pacjentów po podaniu łącznie 1612 infuzji zgłoszono 128 reakcji związanych z infuzją. Ponieważ podczas pojedynczej infuzji może wystąpić więcej niż jedno działanie związane z infuzją, powyższe liczby prawdopodobnie zawyżają rzeczywistą liczbę działań związanych z podawaniem infuzji. Działania związane z podawaniem infuzji w grupie placebo były podobne pod względem charakteru i nasilenia do reakcji w grupie leczonej.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Do najczęściej występujących działań związanych z podawaniem infuzji należały: reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka i rumień), gorączka, nagłe zaczerwienienie twarzy, świszczący oddech, duszność, ból głowy, wymioty, ból brzucha, nudności i ból w klatce piersiowej. Częstość występowania działań związanych z infuzją zmniejszała się wraz z kontynuacją leczenia. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Działania niepożądane podano w tabeli 1 wraz z informacją dotyczącą klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. Częstość określono jako bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10) lub niezbyt często (  1/1000 do <1/100). Wystąpienie działania niepożądanego u pojedynczego pacjenta określono jako częste w związku z liczbą leczonych pacjentów. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Działania niepożądane produktu leczniczego zgłoszone dopiero po jego wprowadzeniu do obrotu są również zawarte w tabeli w grupie o częstości oznaczonej jako „częstość nieznana” (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1: Działania niepożądane u pacjentów leczonych produktem Elaprase odnotowane podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu

CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacjaukładów i narządów Działanie niepożądane produktu leczniczego (preferowany termin)
Bardzo często Często Niezbytczęsto Częstość nieznana
Zaburzenia układu immunologicznego
Reakcjarzekomoanafilaktyczna i anafilaktyczna
Zaburzenia układu nerwowego
Ból głowy Zawrotygłowy, drżenie
Zaburzenia serca
Sinica, zaburzenia rytmu serca,częstoskurcz
Zaburzenia naczyniowe
Nagłe zaczerwienienie twarzy Nadciśnienie tętnicze,niedociśnienie tętnicze
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Świszczący oddech, duszność Niedotlenienie, skurcz oskrzeli,kaszel Szybki oddech
Zaburzenia żołądka i jelit
Ból brzucha,nudności,biegunka, wymioty Obrzmieniejęzyka, niestrawność
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Pokrzywka, wysypka, świąd, rumień

CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacjaukładów i narządów Działanie niepożądane produktu leczniczego (preferowany termin)
Bardzo często Często Niezbytczęsto Częstość nieznana
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Ból stawów
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Gorączka, ból wklatce piersiowej Obrzęk w miejscu podania infuzji, obrzęk twarzy, obrzękobwodowy
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach
Reakcjaspowodowana podaniem infuzji

CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Podczas prowadzonych badań klinicznych poważne działania niepożądane zgłoszono łącznie u 5 pacjentów, którzy otrzymywali dawkę 0,5 mg/kg mc. tygodniowo lub co drugi tydzień. U czterech pacjentów wystąpił epizod niedotlenienia podczas jednej lub kilku infuzji, wymagający tlenoterapii u 3 pacjentów z ciężką podstawową obturacyjną chorobą płuc (2 pacjentów z założoną wcześniej tracheotomią). Najpoważniejszy epizod, wystąpił u pacjenta, z chorobą układu oddechowego przebiegającą z gorączką i był związany z wystąpieniem niedotlenienia podczas infuzji, które spowodowało krótki napad drgawkowy. U czwartego pacjenta, u którego choroba podstawowa miała łagodniejszy charakter, objawy ustąpiły samoistnie wkrótce po przerwaniu infuzji. Takie zdarzenia nie wystąpiły ponownie podczas kolejnych infuzji, które były podawane wolniej i stosowano premedykację zwykle małymi dawkami steroidów, lekami przeciwhistaminowymi i nebulizacją beta- agonistów.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
U piątego pacjenta, u którego przed leczeniem występowała choroba serca, podczas badania rozpoznano przedwczesne skurcze komorowe i zatorowość płucną. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano reakcje rzekomoanafilaktyczne i anafilaktyczne (patrz punkt 4.4). U pacjentów z całkowitą delecją/dużymi rearanżacjami genotypu występuje większe prawdopodobieństwo pojawienia się działań niepożądanych związanych z infuzją (patrz punkt 4.4). Immunogenność Podczas 4 badań klinicznych (TKT008, TKT018, TKT024 i TKT024EXT) u 53/107 pacjentów (50%) po pewnym czasie pojawiły się przeciwciała IgG przeciwko sulfatazie iduronianu. Ogólny odsetek przeciwciał neutralizujących wynosił 26/107 pacjentów (24%). W retrospektywnej analizie danych immunogenności z badań TKT024/024EXT, u 51% (32/63) pacjentów leczonych sulfatazą iduronianu w dawce 0,5 mg/kg mc.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
na tydzień co najmniej 1 próbka krwi miała wynik dodatni na obecność przeciwciał przeciwko sulfatazie iduronianu, a u 37% (23/63) pacjentów podczas co najmniej 3 kolejnych wizyt w trakcie badania próbki miały wynik dodatni na obecność przeciwciał. U dwudziestu jeden procent (13/63) pacjentów co najmniej jeden raz wynik na obecność przeciwciał neutralizujących był dodatni, a u 13% (8/63) pacjentów podczas co najmniej 3 kolejnych wizyt badania wynik na obecność przeciwciał neutralizujących był dodatni. W badaniu klinicznym HGT-ELA-038 oceniano immunogenność produktu leczniczego u dzieci w wieku od 16 miesięcy do 7,5 lat. Podczas badania trwającego 53 tygodnie u 67,9% (19 z 28) pacjentów co najmniej 1 próbka krwi miała wynik dodatni na obecność przeciwciał przeciwko sulfatazie iduronianu, a u 57,1% (16 z 28) podczas co najmniej trzech kolejnych wizyt badania próbki miały wynik dodatni na obecność przeciwciał.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
U pięćdziesięciu czterech procent pacjentów co najmniej jeden raz wynik na obecność przeciwciał neutralizujących był dodatni, a u połowy pacjentów podczas co najmniej trzech kolejnych wizyt badania wynik na obecność przeciwciał neutralizujących był dodatni. U wszystkich pacjentów z całkowitą delecją/dużymi rearanżacjami genotypu pojawiły się przeciwciała, a u większości z nich (7/8) również wynik badania na obecność przeciwciał neutralizujących był dodatni w co najmniej 3 kolejnych badaniach. U wszystkich pacjentów z mutacją typu zmiany ramki odczytu/zmianą miejsca składania genotypu pojawiły się przeciwciała, a u 4 z 6 pacjentów podczas co najmniej 3 kolejnych wizyt badania również wynik badania na obecność przeciwciał neutralizujących był dodatni. Wynik ujemny na obecność przeciwciał występował wyłącznie u pacjentów z grupy genotypu z mutacją zmiany sensu (missense) (patrz punkty 4.4 i 5.1).
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Dzieci i młodzież Działania niepożądane obserwowane u dzieci i młodzieży generalnie były podobne do działań obserwowanych u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Dostępne są ograniczone informacje dotyczące przedawkowania produktu leczniczego Elaprase. Dowody sugerują, że z powodu przedawkowania u niektórych pacjentów może wystąpić reakcja rzekomoanafilaktyczna (patrz punkty 4.3 i 4.4).
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki działające na przewód pokarmowy i metabolizm – enzymy, kod ATC: A16AB09 . Mechanizm działania Zespół Huntera jest chorobą związaną z chromosomem X spowodowaną niedostateczną aktywnością enzymu lizosomalnego sulfatazy-2-iduronianu (ang. Iduronate 2-sulfatase ). Sulfataza-2-iduronianu jest odpowiedzialna za katabolizm glikozoaminoglikanów (GAG): siarczanu dermatanu i siarczanu heparanu na drodze rozpadu cząstek siarczanowych połączonych z oligosacharydami. W związku z brakującym lub wadliwym enzymem sulfatazy-2-iduronianu u pacjentów z chorobą Huntera, glikozaminoglikany są gromadzone progresywnie w komórkach prowadząc do ich przekrwienia, organomegalii, uszkodzenia tkanek i zaburzenia czynności układów narządowych. Sulfataza iduronianu jest oczyszczoną postacią enzymu lizosomalnego sulfatazy-2-iduronianu produkowanego w linii komórek ludzkich zapewniającego ludzką charakterystykę glikozylacji, która jest analogiczna do charakterystyki naturalnie występującego enzymu.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Sulfataza iduronianu jest wydzielana jako glikoproteina składająca się z 525 aminokwasów i zawiera 8 miejsc N-glikozylacji, które są zajmowane przez złożone, hybrydowe i o dużej zawartości mannozy typy łańcuchów oligosacharydów. Ciężar cząsteczkowy sulfatazy iduronianu wynosi około 76 kD. Leczenie pacjentów z zespołem Huntera za pomocą dożylnie podawanej sulfatazy iduronianu dostarcza egzogenny enzym do wychwytu przez lizosomy komórkowe. Reszty mannozo-6-fosforanu (M6P) na łańcuchach oligosacharydowych umożliwiają swoiste przyłączenie enzymu do receptorów M6P na powierzchni komórek prowadząc do komórkowej internalizację enzymu, ukierunkowując go do lizosomów wewnątrzkomórkowych i dalszego katabolizmu nagromadzonego GAG. Skuteczności kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu leczniczego Elaprase wykazano w trzech badaniach klinicznych: dwa randomizowane badania kliniczne z grupą kontrolną otrzymującą placebo (TKT008 i TKT024) prowadzone u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 5 lat oraz jedno otwarte badanie bezpieczeństwa stosowania (HGT-ELA-038) prowadzone u dzieci w wieku od 16 miesięcy do 7,5 lat.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Do dwóch randomizowanych badań klinicznych kontrolowanych placebo włączono 108 pacjentów płci męskiej z chorobą Huntera z szerokim spektrum objawów. 106 z nich kontynuowało leczenie w dwóch otwartych badaniach rozszerzonych. Badanie TKT024 Podczas trwającego 52 tygodnie randomizowanego badania klinicznego prowadzonego metodą podwójnie ślepej próby, kontrolowanego placebo, 96 pacjentów w wieku od 5 do 31 lat otrzymywało produkt Elaprase w dawce 0,5 mg/kg mc. podawanej co tydzień (n=32) lub w dawce 0,5 mg/kg mc. podawanej co drugi tydzień (n=32) lub placebo (n=32). W badaniu brali udział pacjenci z udokumentowanym niedoborem aktywności enzymu sulfatazy-2-iduronianu, odsetkiem wartości należnej FVC <80% i z różnym stopniem nasilenia choroby. Pierwszorzędowym kryterium oceny skuteczności był dwuczęściowy wynik oparty na sumie stopni zmiany od poziomu wyjściowego do zakończenia badania na odcinku przebytym podczas 6 minut (6-minutowy test marszowy lub 6MWT) jako pomiar wytrzymałości i % zaplanowanej w protokole natężonej pojemności życiowej (FVC – Forced Vital Capacity).
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Ten punkt końcowy w przypadku pacjentów leczonych raz w tygodniu (p=0,0049) znamiennie różnił się od pacjentów otrzymujących placebo. Przeprowadzono dodatkowe analizy korzyści klinicznych poszczególnych elementów składowych pierwszorzędowego złożonego punktu końcowego, zmian bezwzględnych wartości FVC, zmian stężenia GAG w moczu, wielkości wątroby i śledziony, pomiaru natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEV 1 ) i zmian masy lewej komory serca (LVM). Wyniki przedstawiono w tabeli 2. Tabela 2. Wyniki uzyskane w badaniu kluczowym z zastosowaniem dawki 0,5 mg/kg mc. na tydzień (badanie TKT024)

CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy 52 tygodnie leczenia0,5 mg/kg mc. tygodniowo
Marginalnie ważona (OM:obserwowany margines)średnia (BS: błąd standardowy) Średnia różnica w porównaniu z grupą placebo (BS) Wartość P (porównanie z placebo)
Sulfataza iduronianu Placebo
Złożony (6MWT i %FVC) 74,5 (4,5) 55,5 (4,5) 19,0 (6,5) 0,0049
6MWT (m) 43,3 (9,6) 8,2 (9,6) 35,1 (13,7) 0,0131
% wartości należnejFVC 4,2 (1,6) -0,04 (1,6) 4,3 (2,3) 0,0650
Objętość bezwzględna FVC (l) 0,23 (0,04) 0,05 (0,04) 0,19 (0,06) 0,0011
Stężenie GAG w moczu (μg GAG/mgkreatyniny) -223,3 (20,7) 52,23 (20,7) -275,5 (30,1) <0,0001
% zmiany wielkości wątroby -25,7 (1,5) -0,5 (1,6) -25,2 (2,2) <0,0001
% zmiany wielkościśledziony -25,5 (3,3) 7,7 (3,4) -33,2 (4,8) <0,0001

CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Łącznie u 11 z 31 (36%) pacjentów z grupy leczonej raz w tygodniu w porównaniu do 5 z 31 (16%) pacjentów w grupie placebo wystąpiło zwiększenie wartości FEV 1 wynoszący przynajmniej 0,2 l po zakończeniu lub przed zakończeniem badania, wskazując na zależną od dawki poprawę choroby obturacyjnej płuc. Po zakończeniu badania u pacjentów z grupy leczonej raz w tygodniu nastąpiła średnio 15% klinicznie znamienna poprawa wartości FEV 1 . U 50% pacjentów otrzymujących leczenie raz w tygodniu stężenia GAG w moczu uległy normalizacji poniżej górnej granicy normy (określonej jako 126,6 µg GAG/mg kreatyniny). Spośród 25 pacjentów z nieprawidłowo dużą wątrobą w badaniu wyjściowym, u 80% (20 pacjentów) nastąpiło zmniejszenie wielkości wątroby do prawidłowego zakresu przed zakończeniem badania. U 3 spośród 9 pacjentów z grupy leczonej raz w tygodniu z nieprawidłowo dużą śledzioną w badaniu wyjściowym, wielkość śledziony uległa normalizacji przed zakończeniem badania.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
U około połowy pacjentów w grupie leczonej raz w tygodniu (15 z 32; 47%) w badaniu wyjściowym występował przerost lewej komory serca określony jako indeks LVM  103 g/m 2 . U 6 (40%) z nich do końca badania nastąpiła normalizacja LVM. Wszyscy pacjenci otrzymywali sulfatazę iduronianu do 3,2 lat w badaniu przedłużającym badanie główne (TKT024EXT). Spośród pacjentów początkowo przydzielonych losowo do grupy otrzymującej sulfatazę iduronianu raz w tygodniu w badaniu TKT024, średnie maksymalne zwiększenie odległości przebytej podczas 6-minutowego marszu wystąpiło w miesiącu 20, a średni procent wartości należnej FVC osiągał maksymalną wartość w miesiącu 16. Wśród wszystkich pacjentów, statystycznie istotne zwiększenie średnich wyników od początku leczenia (na początku badania TKT024 dla pacjentów leczonych sulfatazą iduronianu oraz na początku tygodnia 53.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
dla pacjentów leczonych placebo) obserwowano w odległości przebytej podczas 6-minutowego marszu w większości badanych punktów czasowych. Istotne zwiększenie wartości średnich i procentowych wynosiło odpowiednio od 13,7 m do 41,5 m (maksymalnie w miesiącu 20.) oraz od 6,4% do 13,3% (maksymalnie w miesiącu 24.). W większości badanych punktów czasowych, pacjenci z grupy leczonej raz w tygodniu w badaniu głównym TKT024 zwiększyli przebytą podczas marszu odległość w większym stopniu niż pacjenci z dwóch pozostałych grup leczniczych. Wśród wszystkich pacjentów, średni procent wartości należnej FVC wzrósł znacząco w miesiącu 16, aczkolwiek w miesiącu 36 był zbliżony do poziomu początkowego. U pacjentów z najcięższym zaburzeniem czynności płuc na początku badania (mierzonym w % wartości należnej FVC) wystąpiła najmniejsza poprawa.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Statystycznie istotne zwiększenie objętości bezwzględnej FVC od początku leczenia obserwowano podczas większości wizyt we wszystkich grupach leczenia i w każdej z grup pacjentów wcześniej leczonych w badaniu TKT024. Średnie wartości zmian wynosiły od 0,07 l do 0,31 l, a procentowo od 6,3% do 25,5% (maksymalne – w miesiącu 30.). We wszystkich punktach czasowych, zmiany średnie i procentowe od początku leczenia były największe w grupie pacjentów leczonych w badaniu TKT024 raz w tygodniu. Podczas ostatniej wizyty stężenie GAG w moczu powróciło do poziomu poniżej górnej granicy normy u 21 spośród 31 pacjentów leczonych w badaniu TKT024 raz w tygodniu, u 24 spośród 32 pacjentów z grupy leczonej w tym badaniu raz na dwa tygodnie, oraz u 18 spośród 31 pacjentów z grupy otrzymującej placebo. Zmiany stężenia GAG w moczu stanowiły najwcześniejszą oznakę poprawy klinicznej w leczeniu sulfatazą iduronianu, a największe zmniejszenie stężenia GAG w moczu obserwowano we wszystkich grupach leczniczych w ciągu pierwszych 4 miesięcy leczenia; zmiany występujące od 4 do 36 miesiąca były niewielkie.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Im większe były stężenia GAG w moczu na początku badania, tym większe było zmniejszenie stężenia GAG w moczu podczas leczenia sulfatazą iduronianu. Zmniejszenie objętości wątroby i śledziony obserwowane pod koniec badania TKT024 (tydzień 53) utrzymywało się podczas badania przedłużającego badanie główne (TKT024EXT) u wszystkich pacjentów, bez względu na to, do której grupy leczniczej byli uprzednio przypisani. Objętość wątroby powróciła do normy w ciągu 24 miesięcy u 73% pacjentów (52 spośród 71), którzy mieli powiększoną wątrobę na początku badania. Ponadto, średnia objętość wątroby zmniejszyła się niemalże w maksymalnym stopniu w ciągu 8 miesięcy u wszystkich uprzednio leczonych pacjentów, przy nieznacznym powiększeniu obserwowanym w miesiącu 36. Zmniejszenie średniej objętości wątroby obserwowano bez względu na wiek, stopień zaawansowania choroby, obecność przeciwciał IgG czy przeciwciał neutralizujących.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Objętość śledziony powróciła do normy w ciągu 12 i 24 miesięcy u 9,7% pacjentów z powiększoną śledzioną, leczonych w badaniu TKT024 raz w tygodniu. Średni indeks LVMI pozostał na stabilnym poziomie podczas 36 miesięcy leczenia sulfatazą iduronianu w każdej z grup leczonych w badaniu TKT024. W retrospektywnej analizie immunogenności w badaniu TKT024 i TKT024EXT (patrz punkt 4.8), u pacjentów wykazano mutację zmiany sensu (missense) lub mutację zmiany ramki odczytu/mutację nonsensowną. Po 105 tygodniach narażenia na sulfatazę iduronianu, ani status przeciwciał, ani genotyp nie wpłynął na zmniejszenie wielkości wątroby i śledziony ani na odległość przebytą podczas testu 6-minutowego marszu lub pomiarów natężonej pojemności życiowej. U pacjentów z dodatnim wynikiem badań na obecność przeciwciał obserwowano zmniejszenie wydalania glikozaminoglikanów z moczem w mniejszym stopniu niż u pacjentów z wynikiem ujemnym na obecność przeciwciał.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Nie ustalono długotrwałego wpływu pojawienia się przeciwciał u pacjentów na wyniki badań klinicznych. Badanie HGT-ELA-038 Było to otwarte, wieloośrodkowe badanie z jedną grupą leczenia otrzymującą infuzje sulfatazy iduronianu, przeprowadzone u pacjentów płci męskiej z chorobą Huntera w wieku od 16 miesięcy do 7,5 lat. Sulfataza iduronianu powodowała zmniejszenie do 60% wydalania w moczu glikozaminoglikanów oraz zmniejszenie wielkości wątroby i śledziony: wyniki były porównywalne do wyników badania TKT024. Zmniejszenia były widoczne po 18. tygodniu i utrzymywały się do 53. tygodnia. U pacjentów z wysokim mianem przeciwciał odpowiedź na leczenie sulfatazą iduronianu była słabsza w zakresie oceny wydalania z moczem glikozaminoglikanów oraz wielkości wątroby i śledziony. Analiza genotypów pacjentów w badaniu HGT-ELA-038 Pacjentów podzielono na następujące grupy: mutacja zmiany sensu (13), całkowita delecja/duże przegrupowania (8) oraz mutacje typu zmiany ramki odczytu/ zmiany miejsca składania (5).
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Jeden pacjent nie został przydzielony do grupy/nie kwalifikował się do przydzielenia do grupy. Całkowita delecja/duże przegrupowania genotypu wiązały się najczęściej z pojawieniem dużego miana przeciwciał i przeciwciał neutralizujących przeciwko sulfatazie iduronianu i najczęściej wykazywały wyłączenie odpowiedzi na leczenie tym produktem leczniczym. Jednak na podstawie odpowiedzi przeciwciał lub genotypu nie było możliwe dokładne przewidywanie wyników klinicznych u poszczególnych pacjentów. Brak danych klinicznych wykazujących korzyści w zakresie neurologicznych objawów choroby. Ten produkt leczniczy został dopuszczony do obrotu zgodnie z procedurą dopuszczenia w wyjątkowych okolicznościach. Oznacza to, że ze względu na rzadkie występowanie choroby nie było możliwe uzyskanie pełnej informacji dotyczącej tego produktu leczniczego. Europejska Agencja Leków dokona raz do roku przeglądu wszelkich nowych informacji i, w razie konieczności, ChPL zostanie zaktualizowana.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Sulfataza iduronianu jest wychwytywana przez selektywne mechanizmy za pośrednictwem receptorów obejmujące przyłączanie do receptorów mannozo-6-fosforanu. Po internalizacji przez komórki, jest zlokalizowana w lizosomach komórkowych ograniczając w ten sposób dystrybucję białka. Degradacja sulfatazy iduronianu jest uzyskana na drodze powszechnie dobrze poznanych mechanizmów hydrolizy produkujących małe peptydy i aminokwasy i w konsekwencji nie oczekuje się, aby zaburzenie czynności nerek i wątroby wpływało na farmakokinetykę sulfatazy iduronianu. Parametry farmakokinetyczne mierzone podczas pierwszej infuzji po 1. tygodniu badania TKT024 (w grupie otrzymującej 0,5 mg/kg mc. tygodniowo) i badania HGT-ELA-038 przedstawiono poniżej w tabeli 3 i tabeli 4, jako odpowiednio funkcje wieku i masy ciała. Tabela 3. Parametry farmakokinetyczne po 1. tygodniu jako funkcja wieku w badaniach TKT024 i HGT-ELA-038

CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

Badanie
HGT-ELA-038 TKT024
Wiek (lata) 1,4 do 7,5 (n=27) 5 do 11 (n=11) 12 do 18 (n=8) > 18 (n=9)
Cmax (μg/ml) Średnia ± SD 1,3 ± 0,8 1,6 ± 0,7 1,4 ± 0,3 1,9 ± 0,5
AUC0-∞(min*μg/ml) Średnia ± SD 224,3 ± 76,9 238 ± 103,7 196 ± 40,5 262 ± 74,5
Cl (ml/min/kg)Średnia ± SD 2,4 ± 0,7 2,7 ± 1,3 2,8 ± 0,7 2,2 ± 0,7
Vss (ml/kg)Średnia ± SD 394 ± 423 217 ± 109 184 ± 38 169 ± 32

CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Ponadto pacjentów w badaniach TKT024 i HGT-ELA-038 podzielono na pięć kategorii według masy ciała, zgodnie z poniższą tabelą: Tabela 4. Parametry farmakokinetyczne po 1. tygodniu jako funkcja masy ciała w badaniach TKT024 i HGT-ELA-038

CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

Masa ciała(kg) <20 (n=17) ≥ 20 i < 30(n=18) ≥ 30 i < 40(n=9) ≥ 40 i < 50(n=5) ≥ 50(n=6)
Cmax (μg/ml) Średnia ± SD 1,2 ± 0,3 1,5 ± 1,0 1,7 ± 0,4 1,7 ± 0,7 1,7 ± 0,7
AUC0-∞(min*μg/ml) 206,2 ± 33,9 234,3 ± 103,0 231,1 ± 681,0 260,2 ± 113,8 251,3 ± 86,2
Cl (ml/min/kg)Średnia ± SD 2,5 ± 0,5 2,6 ± 1,1 2,4 ± 0,6 2,4 ± 1,0 2,4 ± 1,1
Vss (ml/kg) 321 ± 105 397 ± 528 171 ± 52 160 ± 59 181 ± 34

CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Większą objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym (Vss) obserwowano w grupach o najmniejszej masie ciała. Ogólnie nie zaobserwowano widocznych zmian narażenia ogólnoustrojowego lub wartości klirensu sulfatazy iduronianu w zależności od wieku lub masy ciała.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu jednorazowym i po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa oraz płodność u samców, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, poród lub rozwój pourodzeniowy. Badania na zwierzętach wykazały przenikanie sulfatazy iduronianu do mleka samic.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Polisorbat 20 Sodu chlorek Disodu fosforan siedmiowodny Sodu diwodorofosforan jednowodny Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 3 lata. Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną po odtworzeniu postaci produktu leczniczego przez 8 godzin w temperaturze 25°C. Po rozcieńczeniu Z mikrobiologicznego punktu widzenia rozcieńczony produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie jest zastosowany natychmiast, użytkownik ponosi odpowiedzialność za dalszy okres oraz warunki przechowywania produktu przed zastosowaniem, przy czym produktu nie należy przechowywać dłużej niż 24 godziny w temperaturze 2 do 8°C. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2  C – 8  C). Nie zamrażać. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka o pojemności 5 ml (szkło typu I) z korkiem (kauczuk butylowy pokryty fluorożywicą), jednoczęściowa plomba i niebieskie wieczko. Każda fiolka zawiera 3 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji. Opakowanie zawiera 1, 4 lub 10 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Jedna fiolka produktu Elaprase jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użycia i zawiera 6 mg sulfatazy iduronianu w 3 ml roztworu. Produkt Elaprase jest przeznaczony do podawania w postaci infuzji dożylnej i należy go rozcieńczyć przed podaniem w roztworze chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) do infuzji. Zaleca się podawanie całkowitej objętości infuzji za pomocą wbudowanego filtra 0,2 µm. Produktu leczniczego Elaprase nie należy podawać we wlewie z innymi produktami leczniczymi w drenach do infuzji.
CHPL leku Elaprase, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
– Liczbę fiolek, które należy rozcieńczyć, należy określić indywidualnie na podstawie masy ciała pacjenta i zalecanej dawki 0,5 mg/kg masy ciała. – Roztworu we fiolkach nie należy używać, jeśli zmienił on barwę lub jeśli obecne są cząstki. Nie wstrząsać roztworem. – Obliczoną objętość produktu Elaprase należy pobrać z odpowiedniej liczby fiolek. – Łączną wymaganą objętość produktu Elaprase należy rozcieńczyć w 100 ml roztworu chlorku sodu do infuzji o stężeniu 9 mg/ml (0,9%). Należy zachować ostrożność, aby zapewnić jałowość przygotowanych roztworów, ponieważ produkt Elaprase nie zawiera żadnych środków konserwujących ani bakteriostatycznych. Należy stosować technikę aseptyczną. Po rozcieńczeniu należy delikatnie wymieszać roztwór, lecz nie wstrząsać. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Klasyfikacja narządów i układów wg MedDRA	Bardzo często	Często	Częstość Nieznana
Zaburzenia układu immunologicznego		odczyn anafilaktyczny	nadwrażliwość
Zaburzenia psychiczne		niepokój
Zaburzenia układu nerwowego	ból głowy	parestezje, zawroty głowy
Zaburzenia serca		częstoskurcz	bradykardia
Zaburzenia naczyniowe	uderzenia gorąca	niedociśnienie tętnicze, bladość, oziębienie tkanek obwodowych	nadciśnienie tętnicze
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia		niewydolność oddychania, duszność, kaszel	sinica, niedotlenienie narządów i tkanek, przyspieszony oddech, skurcz oskrzeli, zatrzymanie oddechu, obrzęk krtani, niewydolność oddechowa, obrzęk gardła, świst krtaniowy, obturacyjne zaburzenia dróg oddechowych
Zaburzenia żołądka i jelit	wymioty, ból brzucha	wymioty, biegunka	obrzęk warg, obrzęk języka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	wysypka	obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, świąd, zimny pot, łysienie, nadmierna potliwość	rumień, obrzęk twarzy,

Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe, tkanki łącznej	zapalenie stawów, ból grzbietu, ból kończyn	ból układu kostno- mięśniowego
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	gorączka, odczyn w miejscu podania*	dreszcze, uczucie gorąca, uczucie zimna, zmęczenie, objawy grypopodobne, ból w miejscu iniekcji	wynaczynienie, obrzęk obwodowy
Badania diagnostyczne		zwiększenie temperatury ciała, zmniejszenie saturacji	przeciwciała przeciwlekowe, przeciwciała neutralizujące, zwiększenie ciśnienia tętniczego

Klasyfikacja narządów i układów wg MedDRA	Preferowany termin wg klasyfikacji MedDra	Częstość występowania
Zaburzenia serca	częstoskurcz	bardzo często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscupodania	gorączka	bardzo często
dreszcze	bardzoczęsto
Badania diagnostyczne	zwiększone ciśnienie tętnicze	bardzo często
zmniejszenie saturacji	bardzo często

	Faza 3, 26 tygodni leczenia porównanie z placebo
			Wartość p	Przedział ufności (95%)
Przewidywana wartość należna FVC(punkty procentowe)	średnia	5,6	–
mediana	3,0	0,009	0,9 – 8,6
6 MWT(metry)	średnia	38,1	–
mediana	38,5	0,066	-2,0 – 79,0

	Aldurazyme/Aldurazyme	Placebo/Aldurazyme
	Po 208 tygodniach	Po 182 tygodniach
Średnia zmiana w stosunku do wartości początkowych przed rozpoczęciem leczenia
Odsetek wartości należnej FVC (%)1	– 1,2	– 3,3
6 MWT (metry)	+ 39,2	+ 19,4

Wskaźnik bezdechów i spłyconego oddychania (AHI – apnea/hypopnea index)	– 4,0	– 4,8
Zakres ruchu zginania w stawie barkowym (w stopniach)	+ 13,1	+ 18,3
Wskaźnik niepełnosprawności CHAQ/HAQ2	– 0,43	– 0,26

Parametr	Infuzja 1Średnia ± SD	Infuzja 12Średnia ± SD	Infuzja 26Średnia ± SD
Cmax (j./ml)	0,197 ± 0,052	0,210 ± 0,079	0,302 ± 0,089
AUC (h•j. /ml)	0,930 ± 0,214	0,913 ± 0,445	1,191 ± 0,451
CL (ml/min/kg)	1,96 ± 0,495	2,31 ± 1,13	1,68 ± 0,763
Vz (l/kg)	0,604 ± 0,172	0,307 ± 0,143	0,239 ± 0,128
Vss (l/kg)	0,440 ± 0,125	0,252 ± 0,079	0,217 ± 0,081
t1/2 (h)	3,61 ± 0,894	2,02 ± 1,26	1,94 ± 1,09

Klasa układu narządowego wg MedDRA	Preferowany termin wg MedDRA	Częstość
Zaburzenia układu odpornościowego	reakcja anafilaktyczna, wstrząs	nieznana
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	zapalenie gardła1, zapalenie żołądka i jelit1	bardzo często
Zaburzenia układu nerwowego	arefleksja1, ból głowy	bardzo często
drgawki	często
parestezja	nieznana
Zaburzenia oka	zapalenie spojówek1, zmętnienie rogówki1	bardzo często
Zaburzenia układu sercowego	bradykardia, tachykardia, sinica	nieznana
Zaburzenia ucha i błędnika	ból ucha1, zaburzenia słuchu1	bardzo często
Zaburzenia naczyniowe	nadciśnienie tętnicze1	bardzo często
hipotensja	często
bladość	nieznana
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	duszność1, zatkanie nosa1	bardzo często
bezdech1, kaszel, niewydolność oddechowa, astma, skurczeoskrzeli	często

Klasyfikacjaukładów i narządów	Działanie niepożądane produktu leczniczego (preferowany termin)
Bardzo często	Często	Niezbytczęsto	Częstość nieznana
Zaburzenia układu immunologicznego
				Reakcjarzekomoanafilaktyczna i anafilaktyczna
Zaburzenia układu nerwowego
	Ból głowy	Zawrotygłowy, drżenie
Zaburzenia serca
		Sinica, zaburzenia rytmu serca,częstoskurcz
Zaburzenia naczyniowe
	Nagłe zaczerwienienie twarzy	Nadciśnienie tętnicze,niedociśnienie tętnicze
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
	Świszczący oddech, duszność	Niedotlenienie, skurcz oskrzeli,kaszel	Szybki oddech
Zaburzenia żołądka i jelit
	Ból brzucha,nudności,biegunka, wymioty	Obrzmieniejęzyka, niestrawność
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
	Pokrzywka, wysypka, świąd, rumień

Punkt końcowy	52 tygodnie leczenia0,5 mg/kg mc. tygodniowo
Marginalnie ważona (OM:obserwowany margines)średnia (BS: błąd standardowy)	Średnia różnica w porównaniu z grupą placebo (BS)	Wartość P (porównanie z placebo)
Sulfataza iduronianu	Placebo
Złożony (6MWT i %FVC)	74,5 (4,5)	55,5 (4,5)	19,0 (6,5)	0,0049
6MWT (m)	43,3 (9,6)	8,2 (9,6)	35,1 (13,7)	0,0131
% wartości należnejFVC	4,2 (1,6)	-0,04 (1,6)	4,3 (2,3)	0,0650
Objętość bezwzględna FVC (l)	0,23 (0,04)	0,05 (0,04)	0,19 (0,06)	0,0011
Stężenie GAG w moczu (μg GAG/mgkreatyniny)	-223,3 (20,7)	52,23 (20,7)	-275,5 (30,1)	<0,0001
% zmiany wielkości wątroby	-25,7 (1,5)	-0,5 (1,6)	-25,2 (2,2)	<0,0001
% zmiany wielkościśledziony	-25,5 (3,3)	7,7 (3,4)	-33,2 (4,8)	<0,0001

	Badanie
	HGT-ELA-038	TKT024
Wiek (lata)	1,4 do 7,5 (n=27)	5 do 11 (n=11)	12 do 18 (n=8)	> 18 (n=9)
Cmax (μg/ml) Średnia ± SD	1,3 ± 0,8	1,6 ± 0,7	1,4 ± 0,3	1,9 ± 0,5
AUC0-∞(min*μg/ml) Średnia ± SD	224,3 ± 76,9	238 ± 103,7	196 ± 40,5	262 ± 74,5
Cl (ml/min/kg)Średnia ± SD	2,4 ± 0,7	2,7 ± 1,3	2,8 ± 0,7	2,2 ± 0,7
Vss (ml/kg)Średnia ± SD	394 ± 423	217 ± 109	184 ± 38	169 ± 32

Masa ciała(kg)	<20 (n=17)	≥ 20 i < 30(n=18)	≥ 30 i < 40(n=9)	≥ 40 i < 50(n=5)	≥ 50(n=6)
Cmax (μg/ml) Średnia ± SD	1,2 ± 0,3	1,5 ± 1,0	1,7 ± 0,4	1,7 ± 0,7	1,7 ± 0,7
AUC0-∞(min*μg/ml)	206,2 ± 33,9	234,3 ± 103,0	231,1 ± 681,0	260,2 ± 113,8	251,3 ± 86,2
Cl (ml/min/kg)Średnia ± SD	2,5 ± 0,5	2,6 ± 1,1	2,4 ± 0,6	2,4 ± 1,0	2,4 ± 1,1
Vss (ml/kg)	321 ± 105	397 ± 528	171 ± 52	160 ± 59	181 ± 34

Laronidaza – profil bezpieczeństwa

Spis treści

Laronidaza – profil bezpieczeństwa stosowania

Bezpieczeństwo u kobiet w ciąży i matek karmiących piersią

Wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn

Interakcje z alkoholem

Stosowanie u osób z niewydolnością nerek

Stosowanie u osób z niewydolnością wątroby

Stosowanie substancji czynnej u seniorów

Inne grupy pacjentów wymagające szczególnej ostrożności

Laronidaza – najważniejsze zasady bezpieczeństwa w różnych grupach pacjentów

Laronidaza – bezpieczeństwo stosowania w różnych sytuacjach

Pytania i odpowiedzi

Czy laronidaza jest bezpieczna w ciąży?

Czy podczas leczenia laronidazą można karmić piersią?

Czy laronidaza wpływa na prowadzenie pojazdów?

Czy osoby starsze mogą stosować laronidazę?

Jakie są najczęstsze działania niepożądane laronidazy?

Reakcje nadwrażliwości i ich postępowanie

Interakcje z innymi lekami

Monitorowanie pacjentów podczas terapii

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlWskazania do stosowania

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlDawkowanie

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlDawkowanie

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlDawkowanie

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlInterakcje

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlDziałania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlDziałania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlDziałania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlDziałania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlDziałania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlDziałania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlDziałania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlDziałania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlDziałania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlDziałania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlPrzedawkowanie

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Dawkowanie

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Dawkowanie

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Dawkowanie

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Interakcje

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Działania niepożądane

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Przedawkowanie

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Aldurazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 100 j.m./ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Naglazyme, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 1 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie