Menu

Kwas paraaminosalicylowy – wskazania – na co działa?

Kwas paraaminosalicylowy to substancja stosowana w leczeniu szczególnie trudnych przypadków gruźlicy, kiedy inne leki zawodzą. Dzięki swojemu działaniu wspiera terapie skojarzone u dorosłych i dzieci już od pierwszego miesiąca życia, zapewniając szansę na skuteczne leczenie wielolekoopornej postaci tej choroby.

Spis treści

Jak działa kwas paraaminosalicylowy?

Kwas paraaminosalicylowy należy do grupy leków przeciwprątkowych, które stosuje się w terapii gruźlicy¹. Działa przede wszystkim bakteriostatycznie, czyli hamuje rozwój bakterii wywołujących gruźlicę (Mycobacterium tuberculosis)¹. Substancja ta pomaga także ograniczyć powstawanie oporności bakterii na inne ważne leki przeciwgruźlicze, takie jak streptomycyna i izoniazyd¹. Jej mechanizm działania opiera się na blokowaniu procesów niezbędnych do życia bakterii, co pozwala na skuteczniejsze zwalczanie infekcji w skojarzeniu z innymi lekami¹.

Wskazania do stosowania kwasu paraaminosalicylowego

Kwas paraaminosalicylowy nie jest stosowany jako lek pierwszego wyboru. Jego głównym zadaniem jest wspomaganie leczenia w sytuacjach, gdy gruźlica jest oporna na standardowe terapie lub gdy nie można ich zastosować z powodu działań niepożądanych².

Wskazania u dorosłych

U dorosłych kwas paraaminosalicylowy stosuje się w leczeniu gruźlicy wielolekoopornej (MDR-TB) w skojarzeniu z innymi lekami, jeśli nie da się opracować skutecznego schematu leczenia z użyciem innych środków². Oznacza to, że lek ten jest przeznaczony dla pacjentów, u których bakterie wywołujące gruźlicę nie reagują na typowe leki lub gdy występują przeciwwskazania do ich stosowania².

Leczenie skojarzone gruźlicy wielolekoopornej (MDR-TB), gdy inne opcje terapeutyczne nie są dostępne lub są nieskuteczne z powodu oporności lub nietolerancji².

Wskazania u dzieci

Kwas paraaminosalicylowy może być stosowany u dzieci już od 28. dnia życia, ale wyłącznie w przypadkach gruźlicy wielolekoopornej, gdzie nie można zastosować innych skutecznych leków². Dawkowanie i długość terapii u dzieci powinny być dokładnie dostosowane do wieku i masy ciała dziecka, a decyzję o leczeniu podejmuje lekarz².

Leczenie skojarzone gruźlicy wielolekoopornej (MDR-TB) u dzieci od 28. dnia życia, gdy inne terapie nie są możliwe ze względu na oporność bakterii lub nietolerancję leków².

Ważne:

Kwas paraaminosalicylowy jest stosowany wyłącznie w skojarzeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi, nigdy jako jedyny lek.
Wskazany jest przede wszystkim w trudnych przypadkach, gdy bakterie wykazują oporność na standardowe leczenie lub występuje nietolerancja innych leków.
Leczenie kwasem paraaminosalicylowym wymaga ścisłego nadzoru lekarza i regularnego monitorowania reakcji organizmu.
Dawkowanie i czas terapii są ustalane indywidualnie, zwłaszcza u dzieci.

Stosowanie u innych grup pacjentów

Niektóre osoby wymagają szczególnej ostrożności podczas leczenia kwasem paraaminosalicylowym. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów z chorobami nerek lub wątroby, a także osób z chorobą wrzodową żołądka³. U tych pacjentów może być konieczne ścisłe monitorowanie lub dostosowanie leczenia. Osoby zakażone wirusem HIV powinny mieć regularnie sprawdzaną czynność tarczycy podczas terapii, zwłaszcza jeśli jednocześnie przyjmują inne leki, takie jak etionamid lub protionamid⁴.

Najważniejsze informacje dla pacjentów:

Kwas paraaminosalicylowy nie jest lekiem pierwszego wyboru i stosuje się go tylko w szczególnych przypadkach.
Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, zaburzenia żołądkowe lub zaburzenia czynności wątroby.
Pacjenci powinni zgłaszać lekarzowi wszelkie niepokojące objawy w trakcie terapii, zwłaszcza wysypkę, gorączkę czy problemy z trawieniem.
W trakcie leczenia mogą pojawić się zmiany w wyglądzie stolca (obecność szkieletów granulek), co jest zjawiskiem niegroźnym.

Tabela – zastosowanie kwasu paraaminosalicylowego w różnych grupach pacjentów

Wskazanie	Dorośli	Dzieci > 12 lat	Dzieci < 12 lat	Osoby starsze	Pacjenci z niewydolnością nerek
Gruźlica wielolekooporna (MDR-TB)	Tak	Tak	Tak (od 28. dnia życia)	Tak	Tak, z ostrożnością

²³

Kwas paraaminosalicylowy – kluczowa rola w leczeniu trudnej gruźlicy

Kwas paraaminosalicylowy odgrywa niezwykle ważną rolę w leczeniu gruźlicy opornej na standardowe terapie. Jego zastosowanie jest ściśle ograniczone do przypadków, w których inne leki zawodzą lub nie mogą być użyte. Lek ten może być podawany zarówno dorosłym, jak i dzieciom już od pierwszego miesiąca życia, ale zawsze wymaga nadzoru lekarza oraz indywidualnego podejścia. Stosowanie kwasu paraaminosalicylowego daje szansę na skuteczne leczenie nawet w bardzo trudnych sytuacjach klinicznych, a odpowiednie monitorowanie podczas terapii zwiększa bezpieczeństwo pacjenta²³.

Pytania i odpowiedzi

Na co stosuje się kwas paraaminosalicylowy?

Stosuje się go w leczeniu gruźlicy wielolekoopornej, gdy inne leki są nieskuteczne lub przeciwwskazane.

Czy kwas paraaminosalicylowy można stosować u dzieci?

Tak, można go podawać dzieciom od 28. dnia życia w leczeniu gruźlicy wielolekoopornej.

Czy kwas paraaminosalicylowy jest bezpieczny dla osób z chorobami nerek?

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się ostrożność podczas stosowania leku.

Jakie są główne działania niepożądane kwasu paraaminosalicylowego?

Najczęstsze to wysypka, gorączka, nudności, biegunka oraz możliwe zaburzenia wątroby.

Czym jest gruźlica wielolekooporna?

Gruźlica wielolekooporna (MDR-TB) to szczególny rodzaj gruźlicy, w której bakterie są oporne na co najmniej dwa najważniejsze leki przeciwgruźlicze. Leczenie tej postaci choroby jest trudniejsze, wymaga dłuższej terapii i stosowania kilku leków jednocześnie.

Dlaczego ważne jest leczenie skojarzone?

Leczenie skojarzone polega na jednoczesnym stosowaniu kilku leków przeciwgruźliczych. Takie podejście zwiększa skuteczność terapii i zmniejsza ryzyko powstania nowych, jeszcze bardziej opornych szczepów bakterii.

Możliwe działania niepożądane

W trakcie terapii mogą pojawić się objawy takie jak wysypka, gorączka, nudności czy biegunka. W razie ich wystąpienia należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Kwas paraaminosalicylowy to substancja stosowana w leczeniu gruźlicy wielolekoopornej. Jego dawkowanie zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz innych czynników zdrowotnych. Dostępny jest jako granulat dojelitowy, który należy przyjmować doustnie. Terapia z użyciem tej substancji wymaga przestrzegania zaleceń dotyczących dawek oraz szczególnej ostrożności u niektórych grup pacjentów, takich jak osoby z zaburzeniami czynności nerek czy wątroby.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Kwas paraaminosalicylowy to substancja czynna stosowana przede wszystkim w leczeniu gruźlicy. Choć jego stosowanie przynosi wiele korzyści, może również powodować różnorodne działania niepożądane, głównie ze strony układu pokarmowego i skóry. Profil bezpieczeństwa zależy od postaci leku, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta, a działania niepożądane mogą mieć różny stopień nasilenia – od łagodnych do poważnych.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Kwas paraaminosalicylowy to substancja czynna stosowana przede wszystkim w leczeniu gruźlicy wielolekoopornej. Jego działanie polega na hamowaniu rozwoju bakterii odpowiedzialnych za tę chorobę, a specjalna forma podania zapewnia skuteczność i ogranicza działania niepożądane. Mechanizm działania tej substancji jest złożony, jednak można go wyjaśnić w prosty sposób, zrozumiały dla każdego pacjenta.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Kwas paraaminosalicylowy, izoniazyd i etambutol należą do grupy leków stosowanych w leczeniu gruźlicy. Choć łączy je wspólne przeznaczenie, różnią się pod względem mechanizmu działania, bezpieczeństwa stosowania u różnych grup pacjentów i szczegółowych wskazań. Wybór odpowiedniej substancji zależy od wielu czynników, w tym od wieku pacjenta, stanu zdrowia, obecności innych schorzeń oraz odporności bakterii na leczenie. Warto przyjrzeć się bliżej podobieństwom i różnicom pomiędzy tymi trzema substancjami, by lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego stosuje się je w terapii gruźlicy.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Kwas paraaminosalicylowy to lek stosowany głównie w leczeniu gruźlicy, który wymaga ostrożności w niektórych grupach pacjentów. Dowiedz się, kiedy jego stosowanie jest bezpieczne, na co warto uważać i jakie mogą być potencjalne działania niepożądane. Poznaj także, jak substancja ta wpływa na kobiety w ciąży, osoby starsze oraz pacjentów z chorobami nerek lub wątroby.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Kwas paraaminosalicylowy to lek stosowany w leczeniu gruźlicy opornej na inne terapie. Choć może uratować życie w trudnych przypadkach, nie każdy pacjent może go przyjmować bezpiecznie. W niektórych sytuacjach jego stosowanie jest całkowicie zabronione, w innych wymaga dużej ostrożności i regularnej kontroli stanu zdrowia. Poznaj, kiedy ten lek jest przeciwwskazany i dlaczego tak ważne jest przestrzeganie tych zaleceń.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Kwas paraaminosalicylowy jest stosowany u dzieci w leczeniu gruźlicy opornej na leczenie innymi lekami. Jego podawanie w tej grupie wiekowej wymaga jednak ostrożności oraz ścisłego monitorowania, zwłaszcza u najmłodszych pacjentów i w przypadku współistniejących chorób. Sprawdź, jakie są zasady bezpiecznego stosowania tej substancji u dzieci oraz na co należy zwrócić szczególną uwagę.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Kwas paraaminosalicylowy jest stosowany głównie w leczeniu gruźlicy, a jego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest oceniany jako bardzo mały. Dla większości osób przyjmowanie tego leku nie wiąże się z ryzykiem wystąpienia objawów, które mogłyby utrudniać bezpieczne prowadzenie samochodu lub obsługę urządzeń mechanicznych.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Kwas paraaminosalicylowy to lek stosowany przede wszystkim w leczeniu gruźlicy. W okresie ciąży i podczas karmienia piersią decyzja o jego zastosowaniu wymaga szczególnej ostrożności. W tym opisie znajdziesz jasne informacje na temat bezpieczeństwa jego stosowania u kobiet w ciąży oraz matek karmiących, uwzględniając aktualną wiedzę medyczną i zalecenia zawarte w dokumentacji produktu.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Kwas paraaminosalicylowy jest substancją stosowaną przede wszystkim w leczeniu gruźlicy. Przedawkowanie tej substancji zdarza się bardzo rzadko, jednak wiedza na temat możliwych objawów oraz zalecanego postępowania jest istotna dla bezpieczeństwa pacjenta. Dowiedz się, jak wygląda standardowe dawkowanie, jakie mogą być skutki przedawkowania oraz jak postępować w takiej sytuacji.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO GRANUPAS 4 g, granulat dojelitowy 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda saszetka zawiera 4 g kwasu paraaminosalicylowego. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Granulat dojelitowy Drobny granulat barwy prawie białej/jasnobrązowej o średnicy około 1,5 mm.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania GRANUPAS jest wskazany do stosowania w odpowiednim leczeniu skojarzonym gruźlicy wielolekoopornej u osób dorosłych i dzieci w wieku od 28 dni, gdy z powodu oporności lub tolerancji niemożliwe jest opracowanie innego skutecznego schematu leczenia (patrz punkt 4.4). Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Osoby dorosłe 4 g (jedna saszetka) trzy razy na dobę. Zalecany schemat dawkowania to 4 g co 8 godzin. GRANUPAS można przyjmować z jedzeniem. Maksymalna dobowa dawka leku wynosi 12 g. Leczenie trwa zazwyczaj 24 miesiące. Odczulanie Odczulanie można przeprowadzić, rozpoczynając od podania 10 mg kwasu paraaminosalicylowego (PAS) w pojedynczej dawce. Dawkę tę podwaja się co 2 dni aż do osiągnięcia dawki całkowitej wynoszącej 1 gram, po czym dawkę dzieli się według zwykłego schematu podawania leku. W przypadku wystąpienia łagodnie podwyższonej temperatury ciała lub reakcji skórnej należy cofnąć podnoszenie dawki o jeden poziom lub wstrzymać podnoszenie dawki na okres jednego cyklu. Reakcje po podaniu dawki całkowitej wynoszącej 1,5 g występują rzadko. Dzieci i młodzież Brak jest pewności odnośnie optymalnego schematu dawkowania. Ograniczone dane farmakokinetyczne wskazują na brak znaczącej różnicy między dorosłymi a dziećmi.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Dawkowanie
W przypadku niemowląt, dzieci i młodzieży dawkowanie dostosowuje się do masy ciała pacjenta, dzieląc dawkę wynoszącą 150 mg/kg na dobę na dwie porcje. Do opakowania dołączono łyżkę dozującą służącą do odmierzania dawek poniżej 4 g dla małych dzieci. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności produktu leczniczego GRANUPAS u noworodków (brak dostępnych danych). Sposób podawania Podanie doustne. Zawartość saszetki należy wsypać do szklanki soku pomarańczowego lub pomidorowego. Granulat nie ulegnie rozpuszczeniu, jednak zamieszanie soku w szklance umożliwi ich ponowne zawieszenie, jeśli opadną na dno. Przygotowany płyn należy natychmiast wypić, upewniając się, że w szklance nie pozostały granulki. Wszelkie pozostałości granulatu znajdujące się na dnie szklanki należy natychmiast połknąć po dodaniu do nich niewielkiej ilości płynu. Niższe dawki przeznaczone dla dzieci należy odmierzać za pomocą łyżki dozującej i podawać, posypując lekiem mus jabłkowy lub jogurt.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Dawkowanie
Produkt leczniczy należy połknąć bezpośrednio po wymieszaniu z sokiem pomarańczowym, pomidorowym, musem jabłkowym lub jogurtem, gdy granulki są jeszcze nienaruszone. Granulek nie należy rozgniatać ani żuć, ponieważ powoduje to naruszenie powłoki odpornej na działanie soków trawiennych.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka choroba nerek. Kwasu paraaminosalicylowego nie powinni przyjmować pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności nerek. U pacjentów z ciężką chorobą nerek następuje nagromadzenie nieaktywnego metabolitu acetylowego kwasu paraaminosalicylowego.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Zaburzenie czynności nerek o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego Ponieważ wydalanie metabolitów kwasu paraaminosalicylowego odbywa się głównie drogą filtracji kłębuszkowej, zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego (patrz punkt 4.3). Choroba wrzodowa żołądka Należy zachować ostrożność podczas stosowania kwasu paraaminosalicylowego u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka. Zaburzenie czynności wątroby Należy zachować ostrożność podczas stosowania kwasu paraaminosalicylowego u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby. Toksyczność względem wątroby Kwas paraaminosalicylowy może wywołać zapalenie wątroby. Pierwsze objawy pojawiają się zazwyczaj w ciągu trzech miesięcy od rozpoczęcia leczenia i obejmują wysypkę stanowiącą najczęstsze działanie niepożądane, a następnie gorączkę oraz, rzadziej, zaburzenia ze strony układu pokarmowego, takie jak jadłowstręt, nudności lub biegunka.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Specjalne środki ostrozności
W takim przypadku należy niezwłocznie przerwać leczenie. Reakcje nadwrażliwości Pacjenta należy ściśle monitorować w trakcie pierwszych trzech miesięcy leczenia, a w przypadku wystąpienia pierwszych objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, gorączka lub inne objawy wskazujące na nietolerancję, należy niezwłocznie przerwać leczenie. Patrz punkt 4.2, gdzie zawarto informacje dotyczące dostosowania dawkowania w odczulaniu. Niedoczynność tarczycy u pacjentów zakażonych równocześnie wirusem HIV Kwas paraaminosalicylowy może być związany ze zwiększonym ryzykiem niedoczynności tarczycy u pacjentów zakażonych równocześnie wirusem HIV. U pacjentów zakażonych równocześnie wirusem HIV należy monitorować czynność tarczycy przed rozpoczęciem leczenia i systematycznie podczas leczenia, zwłaszcza gdy kwas paraaminosalicylowy podaje się równocześnie z etionamidem/protionamidem. Pacjentów należy poinformować, że w stolcu mogą znajdować się szkielety granulek.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Wyniki badań z opublikowanego piśmiennictwa wskazują, co następuje: Witamina B12 Kwas paraaminosalicylowy może zmniejszać wchłanianie witaminy B12, której ubytek skutkuje powstaniem klinicznie istotnych nieprawidłowości dotyczących erytrocytów. U pacjentów leczonych przez okres dłuższy niż miesiąc należy rozważyć podawanie witaminy B12. Digoksyna Kwas paraaminosalicylowy może obniżać wchłanianie digoksyny w układzie pokarmowym przez hamowanie funkcji wchłaniania komórek jelitowych. Należy monitorować stężenie digoksyny w surowicy krwi u pacjentów przyjmujących leczenie skojarzone. Etionamid Jednoczesne podawanie kwasu paraaminosalicylowego i etionamidu może nasilić działania niepożądane kwasu paraaminosalicylowego, głównie reakcje ze strony przewodu pokarmowego takie jak żółtaczka, zapalenie wątroby, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha lub jadłowstręt.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Interakcje
W przypadku nasilenia tych reakcji należy zaprzestać podawania etionamidu. Difenylohydramina Ten produkt leczniczy zmniejsza wchłanianie kwasu paraaminosalicylowego w układzie pokarmowym, tak więc nie należy tych leków podawać jednocześnie. Leki przeciwretrowirusowe W badaniu interakcji między lekami u zdrowych ochotników stosujących formułę zawierającą kwas paraaminosalicylowy wapnia (PAS-Ca), ekspozycja na tenofowir zmniejszyła się około 3-krotnie w przypadku jednoczesnego podawania z wielokrotnymi dawkami 4000 mg PAS-Ca, w porównaniu z podawaniem samego tenofowiru. Mechanizm tej interakcji jest nieznany. Nie są dostępne żadne dane dotyczące interakcji klinicznych, które pozwoliłyby określić znaczenie tej interakcji dla obecnej formuły PAS, ale należy zwrócić uwagę na potencjalne ryzyko zmniejszenia skuteczności tenofowiru przy podawaniu jednoczesnym z kwasem paraaminosalicylowym.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania kwasu paraaminosalicylowego u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produkt leczniczy GRANUPAS nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących antykoncepcji. Zgłoszenia z piśmiennictwa dotyczące stosowania kwasu paraaminosalicylowego u kobiet w ciąży zawsze zawierają informacje dotyczące jednoczesnego stosowania innych produktów leczniczych. Ze względu na brak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań dotyczących stosowania kwasu paraaminosalicylowego u ludzi, kwas paraaminosalicylowy należy podawać kobietom w ciąży tylko w razie wyraźnej potrzeby. Karmienie piersią Kwas paraaminosalicylowy przenika do mleka ludzkiego. Brak jest wystarczających informacji dotyczących wpływu kwasu paraaminosalicylowego na noworodki/niemowlęta.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkt leczniczy GRANUPAS nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią. Płodność Nie ma dostępnych dowodów na wpływ kwasu paraaminosalicylowego na płodność.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Kwas paraaminosalicylowy wywiera znikomy wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęstsze działania niepożądane dotyczyły układu pokarmowego. Skórne reakcje nadwrażliwości oraz działania niepożądane ze strony układu nerwowego również były częste. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Wszystkie działania niepożądane zestawiono poniżej zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania. Częstość występowania określono następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania reakcji niepożądanych są one wymienione od najcięższych do najlżejszych.

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Częstość Działanie niepożądane
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo rzadko Małopłytkowość, plamica, leukopenia, niedokrwistość, methemoglobinemia, agranulocytoza
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Rzadko Niedoczynność tarczycy*
Bardzo rzadko Hipoglikemia
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo rzadko Ból ścięgien, ból głowy, zaburzenia widzenia, neuropatia obwodowa, zawroty głowy
Często Zawroty głowy, zespół przedsionkowy

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Działania niepożądane

Zaburzenia żołądka i jelit Często Ból brzucha, wymioty, nudności, wzdęcia, biegunka, luźne stolce
Niezbyt często Jadłowstręt
Rzadko Zespół złego wchłaniania*, choroba wrzodowa żołądka, krwawienie z przewodu pokarmowego, żółtaczka, metaliczny smak w ustach
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Nieznana Zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często Skórne reakcje nadwrażliwości, wysypka skórna
Rzadko Pokrzywka
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bardzo rzadko Krystaluria (obecność kryształów w moczu)
Badania diagnostyczne Bardzo rzadko Obniżony poziom protrombiny, rozpad komórek wątroby. Podwyższone stężenie fosfatazy alkalicznej i aminotransferaz we krwi, spadekmasy ciała

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Działania niepożądane
*patrz Opis wybranych działań niepożądanych poniżej Opis wybranych działań niepożądanych Niedoczynność tarczycy Niedoczynność tarczycy u pacjentów zakażonych równocześnie wirusem HIV jest zjawiskiem bardzo częstym, występującym u ≥1/10 pacjentów, zwłaszcza gdy kwas paraaminosalicylowy podaje się równocześnie z etionamidem/protionamidem. Zespół złego wchłaniania U pacjentów przyjmujących kwas paraaminosalicylowy może wystąpić zespół złego wchłaniania, jednak nie jest on zazwyczaj pełnoobjawowy. Zespół pełnoobjawowy obejmuje biegunkę tłuszczową, nieprawidłowy obraz jelita cienkiego w badaniach rentgenowskich, zanik kosmków, obniżone stężenie cholesterolu, zmniejszone wchłanianie D-ksylozy i żelaza. Wchłanianie triglicerydów zawsze pozostaje w normie. Dzieci i młodzież Przewiduje się, że częstość, rodzaj oraz nasilenie działań niepożądanych u dzieci będą takie same jak u dorosłych.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania u ludzi. W przypadku przedawkowania, zaleca się obserwację pacjenta pod względem występowania jakichlolwiek objawów działań niepożądanych oraz natychmiastowe wprowadzanie leczenia objawowego.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwprątkowe, leki stosowane w leczeniu gruźlicy, kod ATC: J04AA01 Mechanizm działania Kwas aminosalicylowy wykazuje działanie bakteriostatyczne względem Mycobacterium tuberculosis . Hamuje on powstawanie bakteryjnej oporności na streptomycynę i izoniazyd. Mechanizm działania kwasu paraaminosalicylowego przypomina mechanizm działania sulfonamidów i polega na konkurencji z kwasem paraaminobenzoesowym (PABA) o przyłączenie syntazy dihydropteronianu (DHP), enzymu kluczowego w biosyntezie folianów. Wydaje się jednak, że kwas paraaminosalicylowy jest słabym inhibitorem DHP in vitro , zatem możliwe, że ma on inny cel.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie GRANUPAS jest preparatem dojelitowym, co oznacza, że odporna na działanie kwasu powłoka granulek chroni je przed rozkładem w żołądku, w związku z czym zapobiega powstawaniu metaaminofenolu (znanej hepatotoksyny). Drobny granulat opracowano w celu uniknięcia ograniczeń podczas opróżniania żołądka, dotyczących dużych cząstek. W środowisku obojętnym, jakie występuje w jelicie cienkim lub w pokarmie o odczynie obojętnym, odporna na działanie kwasu powłoka rozpuszcza się w ciągu jednej minuty. Podczas podawania granulatu należy zachować ostrożność, aby ochronić odporną na działanie kwasu powłokę poprzez podawanie dawki granulatu w kwaśnym pożywieniu. Ponieważ granulki są chronione za pomocą powłoki dojelitowej, wchłanianie rozpoczyna się dopiero po opuszczeniu żołądka. Miękkie szkielety granulek nie rozpuszczają się i mogą być obecne w stolcu.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Właściwości farmakokinetyczne
W badaniu farmakokinetyki pojedynczej dawki (4 gramy) u zdrowych dorosłych ochotników ( N=11 ) czas początkowy do osiągnięcia stężenia kwasu paraaminosalicylowego w surowicy 2 µg/ml wynosił 2 godziny, wahając się od 45 minut do 24 godzin. Mediana czasu potrzebnego do osiągnięcia stężenia maksymalnego wynosiła 6 godzin, a poszczególne wartości wahały się od 1,5 godziny do 24 godzin. Średnie stężenie maksymalne wynosiło 20 µg/ml, wahając się od 9 µg/ml do 35 µg/ml: stężenie wynoszące 2 µg/ml utrzymywało się średnio przez 8 godzin, wahając się od 5 do 9,5 godz., a stężenie wynoszące 1 µg/ml utrzymywało się średnio przez 8,8 godz., wahając się od 6 do 11,5 godz. Dystrybucja Kwas paraaminosalicylowy podlega dystrybucji do różnych tkanek i płynów ustrojowych, w tym do płuc, nerek, wątroby oraz płynu otrzewnowego. Stężenia w płynie opłucnowym oraz w płynie maziowym są w przybliżeniu równe stężeniu w osoczu.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Właściwości farmakokinetyczne
Nie przenika przez barierę krew–mózg, o ile u pacjenta nie występuje zapalenie opon, w przebiegu którego stężenie kwasu paraaminosalicylowego w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi od około 10 do 50% stężenia w osoczu. Nie wiadomo, czy przenika przez łożysko. Niewielkie ilości przenikają do mleka i żółci. Wiązanie z białkami osocza wynosi od około 50 do 60%, farmakokinetyczna dystrybucja ma okres półtrwania 0,94 godziny, a objętość dystrybucji 1,001 l/kg. Metabolizm W wątrobie kwas paraaminosalicylowy jest acetylowany i przekształcany w nieaktywny metabolit, kwas N-acetylo-paraaminosalicylowy, który nie wykazuje działania bakteriostatycznego. Okres półtrwania tego związku w osoczu wynosi około 1 godziny, a stężenie nie ulega znacznym zmianom u osób z zaburzeniami czynności wątroby. Stężenie metabolitu może być zwiększone u osób z niewydolnością nerek.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Właściwości farmakokinetyczne
Główne metabolity PAS powstają przez sprzęganie z glicyną – do kwasu p-aminosalicylurowego (PASU) (do 25% dawki), oraz z resztą acetylową – do kwasu N-acetylo-paraaminosalicylowego (Ac- PAS) (do 70% dawki). Łącznie stanowią one ponad 90% wszystkich metabolitów kwasu paraaminosalicylowego wykrywanych w moczu. Eliminacja W badaniu z użyciem pojedynczej dawki leku okres półtrwania w osoczu kwasu paraaminosalicylowego podanego w postaci produktu leczniczego GRANUPAS wynosił 1,62 ± 0,85 h. Wydalanie kwasu paraaminosalicylowego i jego metabolitów odbywa się w drodze filtracji kłębuszkowej oraz wydzielania kanalikowego. Łączna ilość wydalonego kwasu paraaminosalicylowego po 24 godzinach wynosi 84% dawki doustnej wynoszącej 4 g, w tym 21% w postaci kwasu paraaminosalicylowego i 63% w postaci acetylowanej. Proces acetylacji nie jest uwarunkowany genetycznie, jak w przypadku izoniazydu.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka. Dane uzyskane w badaniach dotyczących rozwoju zarodkowego i płodowego u szczurów, podczas których zwierzętom podawano aminosalicylan sodu (od 3,85 do 385 mg/kg) są ograniczone. Wady rozwojowe kości obserwowano tylko po podaniu dawki wynoszącej 77 mg/kg, natomiast po podaniu pozostałych dawek zaobserwowano przyrost masy ciała płodów. Zaobserwowano również inne wady rozwojowe, jednak nie poznano ich prawdziwego charakteru. Brak zależności odpowiedzi od dawki wskazuje, że wyniki te nie mają znaczenia klinicznego, należy jednak zauważyć, że zaobserwowano je po podaniu dawek niższych niż proponowane klinicznie. Aminosalicylan sodu nie wpływał na rozwój zarodka i płodu u królików, jednak badane dawki były niższe od proponowanych klinicznie.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sól sodowa kwasu aminosalicylowego nie wykazywała również działania mutagennego w teście Amesa z użyciem szczepu TA 100. W hodowlach in vitro ludzkich limfocytów nie obserwowano działań klastogennych obejmujących pęknięcia achromatynowe, chromatydowe oraz izochromatynowe ani translokacji chromatydowych po podaniu dawek wynoszących 153 µg/ml lub 600 µg/ml, jednak po podaniu dawek wynoszących 1500 µg/ml oraz 3000 µg/ml wystąpił zależny od dawki wzrost liczby aberracji chromatydowych. Badano genotoksyczność kwasu paraaminosalicylowego in vivo (test mikrojądrowy). Wyniki wskazują, że kwas paraaminosalicylowy nie powoduje działań klastogennych u myszy, którym podawano dawki nietoksyczne (badanie po 24 godzinach od podania 2 dobowych dawek od 312,5 do 1250 mg/kg).
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Krzemionka koloidalna Dibutylu sebacynian Metakrylowego kwasu — etylu akrylanu kopolimeru (1:1) dyspersja 30% Hypromeloza Celuloza mikrokrystaliczna Talk 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata Saszetki można przechowywać w temperaturze poniżej 25°C do 24 godzin po pierwszym otwarciu. 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Saszetki z papieru / polietylenu o niskiej gęstości / folii aluminiowej / podłoża / polietylenu o niskiej gęstości. Wielkość opakowania: 30 saszetek. Do opakowania dołączono kalibrowaną łyżkę miarową. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Nie używać saszetek, jeśli są spęczniałe lub jeśli granulat stracił swój jasnobrązowy kolor i przybrał barwę ciemnobrązową lub fioletową.
CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Rifamazid, 150 mg + 100 mg, kapsułki twarde Rifamazid, 300 mg + 150 mg, kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Rifamazid, 150 mg + 100 mg: Jedna kapsułka twarda zawiera 150 mg ryfampicyny (Rifampicinum) i 100 mg izoniazydu (Isoniazidum). Rifamazid, 300 mg + 150 mg: Jedna kapsułka twarda zawiera 300 mg ryfampicyny (Rifampicinum) i 150 mg izoniazydu (Isoniazidum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: azorubina (E 122) Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda Rifamazid, 150 mg + 100 mg: kapsułki nr 0, barwy wiśniowej. Rifamazid, 300 mg + 150 mg: kapsułki nr 00, barwy wiśniowej.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Wszystkie postacie gruźlicy płuc i pozapłucnej, zarówno zdiagnozowanej po raz pierwszy jak i we wznowach z zachowaną wrażliwością prątków na ryfampicynę i izoniazyd. Uwaga. Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Rifamazid oraz kilkakrotnie w czasie leczenia tym produktem należy określić wrażliwość prątków na ryfampicynę i izoniazyd. Jeśli wykaże się oporność prątków na ryfampicynę i (lub) izoniazyd oraz brak reakcji pacjenta na leczenie, należy zmienić sposób leczenia. Rifamazid należy podawać zgodnie z oficjalnymi zaleceniami lokalnymi, dotyczącymi właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli Pacjenci o masie ciała poniżej 50 kg: 3 kapsułki 150 mg + 100 mg na dobę, w pojedynczej dawce. Pacjenci o masie ciała powyżej 50 kg: 2 kapsułki 300 mg + 150 mg na dobę, w pojedynczej dawce. Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku, zwłaszcza ze stwierdzoną niewydolnością wątroby, należy zachować ostrożność. Czas leczenia Warunkiem zakończenia leczenia jest przebycie pełnej chemioterapii przeciwprątkowej oraz ujemny wynik badań bakteriologicznych wykrywających prątki. Sposób podawania Kapsułki Rifamazid należy podawać raz na dobę, popijając szklanką wody, 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na ryfampicynę, izoniazyd lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność wątroby, żółtaczka. Leczenie sakwinawirem lub rytonawirem.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podczas stosowania leku pacjent powinien pozostawać pod kontrolą pulmonologa lub innego lekarza odpowiedniej specjalności. Rifamazid jest produktem zawierającym dwie substancje czynne, które mogą zaburzać czynność wątroby. Dlatego u każdego pacjenta przed rozpoczęciem leczenia produktem Rifamazid należy wykonać badania czynności wątroby i badania krwi. Badania czynności wątroby należy powtórzyć, jeśli u pacjenta z prawidłową czynnością wątroby wystąpią: gorączka, wymioty, żółtaczka lub inne dolegliwości pogarszające stan pacjenta. Pacjentom z niewydolnością wątroby należy produkt leczniczy przepisywać w mniejszych dawkach, dostosowanych do stopnia niewydolności wątroby. Pacjenta należy objąć ścisłą kontrolą lekarską. U tych pacjentów zaleca się kontrolowanie czynności wątroby, zwłaszcza aktywności aminotransferazy asparaginianowej i alaninowej.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Badania należy wykonać przed rozpoczęciem leczenia, następnie co tydzień – przez pierwsze 2 tygodnie kuracji, a następnie przez cały okres leczenia co 2 tygodnie. Jeśli wystąpią objawy świadczące o uszkodzeniu komórek wątrobowych, produkt należy odstawić. Należy wtedy rozważyć alternatywną metodę leczenia gruźlicy. Jeśli produkt Rifamazid zastosuje się ponownie po normalizacji czynności wątroby, zaleca się codzienne kontrolowanie parametrów czynności wątroby. Jeśli u pacjenta z prawidłową czynnością wątroby na początku leczenia zwiększy się stężenie bilirubiny, aktywność fosfatazy zasadowej lub aminotransferaz, nie jest to wskazaniem do odstawienia leku. Powyższe objawy są najczęściej przemijające. Zaleca się powtórzenie badania w czasie leczenia. Pacjentom w podeszłym wieku, wyniszczonym, z predyspozycją do neuropatii (np. chorzy na cukrzycę) należy podczas leczenia poświęcić szczególną uwagę.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie gruźlicy w schemacie przerywanym (rzadziej niż 2 do 3 razy w tygodniu) jest obarczone ryzykiem nasilonych działań niepożądanych, zwłaszcza o charakterze immunologicznym. Pacjenta leczonego w schemacie przerywanym należy ostrzec przed możliwością wystąpienia takich reakcji i zapewnić mu ścisły nadzór personelu medycznego. Zaleca się częste wykonywanie badań w celu uniknięcia powikłań związanych ze stosowaniem przerywanego schematu dawkowania. W trakcie leczenia produktem leczniczym Rifamazid ślina, plwocina, łzy i mocz mogą zabarwiać się na czerwonobrązowo lub pomarańczowo. Zabarwiać się mogą również miękkie soczewki kontaktowe. Rifamazid należy stosować z dużą ostrożnością u pacjentów nadużywających alkoholu, ze względu na zwiększone ryzyko uszkodzenia wątroby. Podczas leczenia produktem Rifamazid zaleca się okresowe badanie wzroku, zwłaszcza u pacjentów z chorobami oczu.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli istnieje konieczność podawania produktu leczniczego Rifamazid pacjentom przyjmującym stale inne leki (np. chorzy na cukrzycę lub choroby układu krążenia), należy wziąć pod uwagę interakcje produktu Rifamazid z innymi lekami i odpowiednio zmodyfikować leczenie (patrz punkt 4.5). Ryfampicyna podawana pacjentom z porfirią może zaostrzyć objawy choroby. Produkt leczniczy Rifamazid o mocy 150 mg + 100 mg zawiera azorubinę (E 122), która może powodować reakcje alergiczne. Produkt leczniczy Rifamazid o mocy 300 mg + 150 mg zawiera azorubinę (E 122), która może powodować reakcje alergiczne. Produkt leczniczy Rifamazid o mocy 150 mg + 100 mg zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. Produkt leczniczy Rifamazid o mocy 300 mg + 150 mg zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Ryfampicyna jest induktorem enzymów mikrosomalnych i przyspiesza metabolizm wielu leków: azatiopryny, chloramfenikolu, cymetydyny, klofibratu, kortykosteroidów, leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny, cyklosporyny, dapsonu, diazepamu i innych pochodnych 1,4-benzodiazepiny, doksycykliny, haloperydolu, heksobarbitalu, flukonazolu, itrakonazolu, ketokonazolu, metadonu, leków hipoglikemizujących, chininy, sulfasalazyny, teofiliny, zydowudyny, leków blokujących receptory β-adrenergiczne, digitoksyny, digoksyny, dyzopiramidu, lorkainidu, meksyletyny, chinidyny, tokainidu, werapamilu i innych antagonistów wapnia, narkotycznych leków przeciwbólowych, środków antykoncepcyjnych. Jednoczesne stosowanie ryfampicyny z wyżej wymienionymi lekami może wiązać się z koniecznością zwiększenia ich dawki w celu utrzymania działania terapeutycznego.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Interakcje
Po odstawieniu ryfampicyny należy pamiętać o ponownej modyfikacji dawek leków. Jednoczesne stosowanie kwasu p-aminosalicylowego (PAS) i ryfampicyny powoduje zmniejszenie stężenia ryfampicyny we krwi. Dlatego zaleca się zachowanie 8-godzinnej przerwy między przyjęciem jednego i drugiego leku. Ryfampicyna i izoniazyd zmieniają metabolizm fenytoiny. Jeśli jednocześnie podaje się produkt Rifamazid i fenytoinę, zalecane jest kontrolowanie stężenia fenytoiny we krwi i odpowiednie dostosowanie jej dawki. Izoniazyd hamuje metabolizm etosuksymidu, diazepamu, triazolamu i teofiliny, co często prowadzi do zwiększenia ich toksyczności. Izoniazyd podawany razem z karbamazepiną powoduje zwiększenie jej stężenia we krwi, co może doprowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby. Produkty zobojętniające sok żołądkowy (wodorowęglan sodu, wodorotlenek glinu, trójkrzemian magnezu) mogą zmniejszać wchłanianie ryfampicyny i izoniazydu.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Interakcje
W celu zapobieżenia tej interakcji Rifamazid należy przyjmować co najmniej 1 godzinę przed przyjęciem produktu zobojętniającego sok żołądkowy. Jeśli jednocześnie podaje się Rifamazid i leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny), wskazane jest codzienne oznaczanie czasu protrombinowego i odpowiednie dostosowanie dawki leku przeciwzakrzepowego. Rifamazid może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych. W celu uniknięcia nieplanowanej ciąży należy zastosować dodatkowo niehormonalną metodę antykoncepcji. Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych U pacjentów przyjmujących ryfampicynę obserwowano fałszywie dodatnie wyniki testów wykrywających opioidy. W celu uniknięcia pomyłki zaleca się stosowanie chromatografii gazowej ze spektrometrią. Terapeutyczne stężenia ryfampicyny w surowicy mogą maskować wyniki oznaczania kwasu foliowego i witaminy B12 metodą mikrobiologiczną. Zaleca się stosowanie alternatywnych metod.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Interakcje
Badanie stężenia bilirubiny, aktywności fosfatazy zasadowej i aminotransferaz, a także badania pęcherzyka żółciowego z użyciem kontrastu u pacjentów przyjmujących ryfampicynę należy wykonywać rano, przed przyjęciem leku.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak odpowiednio liczebnych i dobrze kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Dlatego Rifamazid można podawać kobietom w ciąży tylko wówczas, gdy istnieje pewność, że proces gruźliczy jest czynny i korzyść dla matki przeważa zagrożenie dla płodu. Ryfampicyna stosowana w ostatnich miesiącach ciąży może spowodować poporodowe krwawienia zarówno u matki, jak i u noworodka. W takich przypadkach zaleca się podawanie witaminy K. Karmienie piersi? Ryfampicyna i izoniazyd przenikają do mleka ludzkiego. Jeśli konieczne jest podanie produktu leczniczego matce karmiącej, zaleca się przerwanie karmienia piersią. Płodność Badania przeprowadzone na gryzoniach otrzymujących duże dawki ryfampicyny wykazały jej działanie teratogenne.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Brak danych dotyczących wpływu produktu leczniczego Rifamazid na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli jednak pojawią się działania niepożądane zmniejszające zdolność koncentracji (np. ból, zawroty głowy, zaburzenia widzenia; patrz punkt 4.8), nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podczas stosowania produktu leczniczego Rifamazid mogą wystąpić działania niepożądane wywoływane przez ryfampicynę lub izoniazyd. Poniżej podane częstotliwości (zgodnie z CIOMS) są stosowane, jeśli dotyczą: bardzo często (≥1/10) często (≥1/100 do <1/10) niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) bardzo rzadko (<1/10 000) częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Działania niepożądane wywoływane przez ryfampicynę Zaburzenia krwi i układu chłonnego: małopłytkowość z plamicą lub bez, występuje głównie u pacjentów leczonych w schemacie przerywanym i ustępuje po odstawieniu leku. Jeśli wystąpi małopłytkowość, lek należy natychmiast odstawić, gdyż mogą wystąpić krwawienia do mózgu, nawet ze skutkiem śmiertelnym. Ponadto opisywano niedokrwistość hemolityczną, leukopenię, eozynofilię, zmniejszenie stężenia hemoglobiny we krwi.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego: obrzęk twarzy i kończyn, objawy grypopodobne (gorączka, dreszcze, bóle głowy i mięśni, zawroty głowy), krótki oddech, sapanie, spadek ciśnienia krwi, a nawet wstrząs anafilaktyczny. Objawy te najczęściej pojawiają się podczas 3. do 6. miesiąca leczenia. Częstość występowania jest zróżnicowana, jednak uważa się, że objawy występują u około 50% pacjentów leczonych w schemacie jednotygodniowym, otrzymujących ryfampicynę w dawce 25 mg/kg mc. lub więcej. Reakcje uczuleniowe Zaburzenia układu immunologicznego: gorączka, eozynofilia. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka, pokrzywka, świąd, zaczerwienienie skóry, opryszczkowe zapalenie jamy ustnej i języka, obrzęk naczynioruchowy, złuszczające zapalenie skóry, zespół Lyella. Zaburzenia endokrynologiczne: u kobiet długotrwale leczonych ryfampicyną mogą pojawić się zaburzenia miesiączkowania.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia układu nerwowego: ból i zawroty głowy, senność i znużenie, ataksja, stan splątania, zaburzenia koncentracji uwagi, ból i drętwienie kończyn. Zaburzenia oka: zaburzenia widzenia. Zaburzenia żołądka i jelit: zgaga, bóle w nadbrzuszu, zmniejszenie łaknienia, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka (może być objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego). Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: przemijające zmiany wyników badań czynnościowych wątroby (zwiększenie stężenia bilirubiny, w tym bilirubiny bezpośredniej, aktywności fosfatazy zasadowej, aminotransferaz), rzadko toksyczne zapalenie wątroby. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: łagodne, samoistnie ustępujące reakcje skórne, takie jak zaczerwienienie, świąd, niekiedy wysypka. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: osłabienie mięśni, miopatia.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia nerek i dróg moczowych: hemoglobinuria, krwiomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek występują sporadycznie, głównie u pacjentów stosujących leczenie przerywane. Objawy te ustępują po odstawieniu leku i zastosowaniu odpowiedniego leczenia. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: pomarańczowe lub czerwonobrązowe zabarwienie śliny, moczu, łez, potu, kału. Działania niepożądane wywoływane przez izoniazyd Zaburzenia krwi i układu chłonnego: małopłytkowość, agranulocytoza, niedokrwistość. Zaburzenia układu nerwowego: zapalenie wielonerwowe objawiające się drętwieniem kończyn, mrowieniem, osłabieniem mięśni, niezbornością ruchów. Objawy te pojawiają się bardzo rzadko i dotyczą pacjentów przyjmujących większe niż zalecane dawki izoniazydu. Duże dawki izoniazydu mogą powodować wystąpienie drgawek. Należy pamiętać, że u pacjentów z padaczką izoniazyd może zwiększać częstość napadów padaczkowych.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia naczyniowe: częstość nieznana: zapalenie naczyń krwionośnych. Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu. Zapalenie trzustki – częstość nieznana. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, aminotransferazy alaninowej, bilirubinemia, żółtaczka. Niezbyt często zapalenie wątroby, niekiedy ciężkie, w skrajnych przypadkach prowadzące do śmierci, poprzedzone takimi objawami, jak brak łaknienia, nudności, wymioty, zmęczenie, osłabienie. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: rzadko: toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, objawy układowe eozynofilii. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W krótkim czasie po przedawkowaniu ryfampicyny mogą wystąpić nudności, wymioty, śpiączka. Może również wystąpić niewydolność wątroby i żółtaczka, a także zależne od dawki pomarańczowe lub czerwonobrązowe zabarwienie skóry, śliny, plwociny, moczu, łez, potu. Przedawkowanie izoniazydu może spowodować wystąpienie nudności, wymiotów, zawrotów głowy, niewyraźnej mowy, niewyraźnego i zamglonego widzenia, omamów wzrokowych. Po znacznym przedawkowaniu może wystąpić: zahamowanie czynności układu oddechowego i nerwowego, śpiączka, napady padaczkowe. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się ciężką kwasicę metaboliczną, acetonurię i hiperglikemię. W razie przedawkowania należy jak najszybciej usunąć z organizmu niewchłonięty jeszcze lek i zmniejszyć wchłanianie z przewodu pokarmowego (sprowokowanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego – jeśli pacjent jest przytomny).
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Przedawkowanie
Postępowanie w zatruciu jest przede wszystkim objawowe i polega na monitorowaniu i podtrzymywaniu podstawowych czynności życiowych. Substancje czynne produktu leczniczego Rifamazid mogą być usunięte z organizmu w procesie hemodializy.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: produkty złożone, stosowane w leczeniu gruźlicy, kod ATC: J04AM02 Rifamazid jest produktem zawierającym dwie substancje czynne: ryfampicynę i izoniazyd. Jednoczesne podawanie dwóch leków przeciwprątkowych zapobiega powstawaniu lekooporności prątków. Ryfampicyna należy do grupy antybiotyków ansamycynowych. Jest półsyntetyczną pochodną ryfamycyny B, wytwarzaną przez Streptomyces mediterranei. Bakteriobójczy mechanizm działania ryfampicyny polega na hamowaniu aktywności polimerazy RNA zależnej od DNA. Lek niszczy prątki Mycobacterium tuberculosis umiejscowione zewnątrz- i wewnątrzkomórkowo, prątki atypowe i prątki trądu. Silnie działa na prątki rosnące powoli i średnio szybko. Hamuje również wzrost bakterii Gram-dodatnich (zwłaszcza gronkowców, np. Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis) i Gram-ujemnych (Neisseria meningitidis, Neisseria gonorrhoeae, Haemophilus influenzae, Legionella spp.).
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jednak ze względu na możliwość selekcji szczepów opornych w czasie leczenia ryfampicyną, lek ten jest zarezerwowany głównie do leczenia wszystkich postaci gruźlicy, mykobakterioz i trądu. Izoniazyd wykazuje działanie bakteriobójcze na prątki umiejscowione zewnątrzkomórkowo, w ścianach jam gruźliczych, będące w fazie podziału i wzrostu.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Połączenie ryfampicyny i izoniazydu w jednym produkcie nie zmienia ich parametrów farmakokinetycznych. Ryfampicyna i izoniazyd podane doustnie na czczo w jednym produkcie wchłaniają się dobrze i prawie w 100%. Pokarm znajdujący się w żołądku zaburza proces wchłaniania. Po doustnym podaniu ryfampicyny w dawce 10 mg/kg mc. maksymalne stężenie we krwi występuje w przybliżeniu po 2–4 godzinach i wynosi około 10 µg/ml. Ryfampicyna wiąże się w 80% z białkami krwi. Po doustnym podaniu 600 mg ryfampicyny okres półtrwania wynosi około 3 godzin, a po podaniu 900 mg zwiększa się do około 5 godzin. Ryfampicyna dobrze przenika do tkanek i płynów ustrojowych, w tym także do płynu mózgowo-rdzeniowego. W wątrobie ulega intensywnej przemianie do deacetyloryfampicyny wydalanej głównie z żółcią (kałem) i w małym stopniu z moczem. Po doustnym podaniu izoniazydu maksymalne stężenie we krwi występuje po 1–2 godzinach. Okres półtrwania wynosi 1 do 3 godzin.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Izoniazyd wiąże się z białkami krwi w 20–30%. Izoniazyd z łatwością przenika do większości tkanek, płynów ustrojowych (np. płynu mózgowo-rdzeniowego), śliny, plwociny, potu. Przenika przez barierę łożyska i do mleka ludzkiego. Metabolizm izoniazydu przebiega w wątrobie (dehydratacja, acetylacja). Istnieją znaczne różnice osobnicze w szybkości acetylacji. Proces acetylacji z reguły znacznie szybciej przebiega u osób rasy białej. Izoniazyd wydalany jest z moczem w ciągu 24 godzin.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Brak danych z długookresowych badań na zwierzętach, dotyczących mutagennego i rakotwórczego działania ryfampicyny i izoniazydu.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Krzemionka koloidalna bezwodna Laurylosiarczan sodu Magnezu stearynian Talk Karboksylmetyloskrobia sodowa (typ A) Skład otoczki kapsułki: Azorubina (E 122) Indygokarmina (E 132) Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze do 25C. Przechowywać pojemnik szczelnie zamknięty w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Pojemnik polipropylenowy zamykany wieczkiem polietylenowym z plombą w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 100 kapsułek twardych. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Rifamazid, 150 mg + 100 mg, kapsułki twarde Rifamazid, 300 mg + 150 mg, kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Rifamazid, 150 mg + 100 mg: Jedna kapsułka twarda zawiera 150 mg ryfampicyny (Rifampicinum) i 100 mg izoniazydu (Isoniazidum). Rifamazid, 300 mg + 150 mg: Jedna kapsułka twarda zawiera 300 mg ryfampicyny (Rifampicinum) i 150 mg izoniazydu (Isoniazidum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: azorubina (E 122) Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda Rifamazid, 150 mg + 100 mg: kapsułki nr 0, barwy wiśniowej. Rifamazid, 300 mg + 150 mg: kapsułki nr 00, barwy wiśniowej.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Wszystkie postacie gruźlicy płuc i pozapłucnej, zarówno zdiagnozowanej po raz pierwszy jak i we wznowach z zachowaną wrażliwością prątków na ryfampicynę i izoniazyd. Uwaga. Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Rifamazid oraz kilkakrotnie w czasie leczenia tym produktem należy określić wrażliwość prątków na ryfampicynę i izoniazyd. Jeśli wykaże się oporność prątków na ryfampicynę i (lub) izoniazyd oraz brak reakcji pacjenta na leczenie, należy zmienić sposób leczenia. Rifamazid należy podawać zgodnie z oficjalnymi zaleceniami lokalnymi, dotyczącymi właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli Pacjenci o masie ciała poniżej 50 kg: 3 kapsułki 150 mg + 100 mg na dobę, w pojedynczej dawce. Pacjenci o masie ciała powyżej 50 kg: 2 kapsułki 300 mg + 150 mg na dobę, w pojedynczej dawce. Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku, zwłaszcza ze stwierdzoną niewydolnością wątroby, należy zachować ostrożność. Czas leczenia Warunkiem zakończenia leczenia jest przebycie pełnej chemioterapii przeciwprątkowej oraz ujemny wynik badań bakteriologicznych wykrywających prątki. Sposób podawania Kapsułki Rifamazid należy podawać raz na dobę, popijając szklanką wody, 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na ryfampicynę, izoniazyd lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność wątroby, żółtaczka. Leczenie sakwinawirem lub rytonawirem.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podczas stosowania leku pacjent powinien pozostawać pod kontrolą pulmonologa lub innego lekarza odpowiedniej specjalności. Rifamazid jest produktem zawierającym dwie substancje czynne, które mogą zaburzać czynność wątroby. Dlatego u każdego pacjenta przed rozpoczęciem leczenia produktem Rifamazid należy wykonać badania czynności wątroby i badania krwi. Badania czynności wątroby należy powtórzyć, jeśli u pacjenta z prawidłową czynnością wątroby wystąpią: gorączka, wymioty, żółtaczka lub inne dolegliwości pogarszające stan pacjenta. Pacjentom z niewydolnością wątroby należy produkt leczniczy przepisywać w mniejszych dawkach, dostosowanych do stopnia niewydolności wątroby. Pacjenta należy objąć ścisłą kontrolą lekarską. U tych pacjentów zaleca się kontrolowanie czynności wątroby, zwłaszcza aktywności aminotransferazy asparaginianowej i alaninowej.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Badania należy wykonać przed rozpoczęciem leczenia, następnie co tydzień – przez pierwsze 2 tygodnie kuracji, a następnie przez cały okres leczenia co 2 tygodnie. Jeśli wystąpią objawy świadczące o uszkodzeniu komórek wątrobowych, produkt należy odstawić. Należy wtedy rozważyć alternatywną metodę leczenia gruźlicy. Jeśli produkt Rifamazid zastosuje się ponownie po normalizacji czynności wątroby, zaleca się codzienne kontrolowanie parametrów czynności wątroby. Jeśli u pacjenta z prawidłową czynnością wątroby na początku leczenia zwiększy się stężenie bilirubiny, aktywność fosfatazy zasadowej lub aminotransferaz, nie jest to wskazaniem do odstawienia leku. Powyższe objawy są najczęściej przemijające. Zaleca się powtórzenie badania w czasie leczenia. Pacjentom w podeszłym wieku, wyniszczonym, z predyspozycją do neuropatii (np. chorzy na cukrzycę) należy podczas leczenia poświęcić szczególną uwagę.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie gruźlicy w schemacie przerywanym (rzadziej niż 2 do 3 razy w tygodniu) jest obarczone ryzykiem nasilonych działań niepożądanych, zwłaszcza o charakterze immunologicznym. Pacjenta leczonego w schemacie przerywanym należy ostrzec przed możliwością wystąpienia takich reakcji i zapewnić mu ścisły nadzór personelu medycznego. Zaleca się częste wykonywanie badań w celu uniknięcia powikłań związanych ze stosowaniem przerywanego schematu dawkowania. W trakcie leczenia produktem leczniczym Rifamazid ślina, plwocina, łzy i mocz mogą zabarwiać się na czerwonobrązowo lub pomarańczowo. Zabarwiać się mogą również miękkie soczewki kontaktowe. Rifamazid należy stosować z dużą ostrożnością u pacjentów nadużywających alkoholu, ze względu na zwiększone ryzyko uszkodzenia wątroby. Podczas leczenia produktem Rifamazid zaleca się okresowe badanie wzroku, zwłaszcza u pacjentów z chorobami oczu.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli istnieje konieczność podawania produktu leczniczego Rifamazid pacjentom przyjmującym stale inne leki (np. chorzy na cukrzycę lub choroby układu krążenia), należy wziąć pod uwagę interakcje produktu Rifamazid z innymi lekami i odpowiednio zmodyfikować leczenie (patrz punkt 4.5). Ryfampicyna podawana pacjentom z porfirią może zaostrzyć objawy choroby. Produkt leczniczy Rifamazid o mocy 150 mg + 100 mg zawiera azorubinę (E 122), która może powodować reakcje alergiczne. Produkt leczniczy Rifamazid o mocy 300 mg + 150 mg zawiera azorubinę (E 122), która może powodować reakcje alergiczne. Produkt leczniczy Rifamazid o mocy 150 mg + 100 mg zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. Produkt leczniczy Rifamazid o mocy 300 mg + 150 mg zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Ryfampicyna jest induktorem enzymów mikrosomalnych i przyspiesza metabolizm wielu leków: azatiopryny, chloramfenikolu, cymetydyny, klofibratu, kortykosteroidów, leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny, cyklosporyny, dapsonu, diazepamu i innych pochodnych 1,4-benzodiazepiny, doksycykliny, haloperydolu, heksobarbitalu, flukonazolu, itrakonazolu, ketokonazolu, metadonu, leków hipoglikemizujących, chininy, sulfasalazyny, teofiliny, zydowudyny, leków blokujących receptory β-adrenergiczne, digitoksyny, digoksyny, dyzopiramidu, lorkainidu, meksyletyny, chinidyny, tokainidu, werapamilu i innych antagonistów wapnia, narkotycznych leków przeciwbólowych, środków antykoncepcyjnych. Jednoczesne stosowanie ryfampicyny z wyżej wymienionymi lekami może wiązać się z koniecznością zwiększenia ich dawki w celu utrzymania działania terapeutycznego.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Interakcje
Po odstawieniu ryfampicyny należy pamiętać o ponownej modyfikacji dawek leków. Jednoczesne stosowanie kwasu p-aminosalicylowego (PAS) i ryfampicyny powoduje zmniejszenie stężenia ryfampicyny we krwi. Dlatego zaleca się zachowanie 8-godzinnej przerwy między przyjęciem jednego i drugiego leku. Ryfampicyna i izoniazyd zmieniają metabolizm fenytoiny. Jeśli jednocześnie podaje się produkt Rifamazid i fenytoinę, zalecane jest kontrolowanie stężenia fenytoiny we krwi i odpowiednie dostosowanie jej dawki. Izoniazyd hamuje metabolizm etosuksymidu, diazepamu, triazolamu i teofiliny, co często prowadzi do zwiększenia ich toksyczności. Izoniazyd podawany razem z karbamazepiną powoduje zwiększenie jej stężenia we krwi, co może doprowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby. Produkty zobojętniające sok żołądkowy (wodorowęglan sodu, wodorotlenek glinu, trójkrzemian magnezu) mogą zmniejszać wchłanianie ryfampicyny i izoniazydu.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Interakcje
W celu zapobieżenia tej interakcji Rifamazid należy przyjmować co najmniej 1 godzinę przed przyjęciem produktu zobojętniającego sok żołądkowy. Jeśli jednocześnie podaje się Rifamazid i leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny), wskazane jest codzienne oznaczanie czasu protrombinowego i odpowiednie dostosowanie dawki leku przeciwzakrzepowego. Rifamazid może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych. W celu uniknięcia nieplanowanej ciąży należy zastosować dodatkowo niehormonalną metodę antykoncepcji. Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych U pacjentów przyjmujących ryfampicynę obserwowano fałszywie dodatnie wyniki testów wykrywających opioidy. W celu uniknięcia pomyłki zaleca się stosowanie chromatografii gazowej ze spektrometrią. Terapeutyczne stężenia ryfampicyny w surowicy mogą maskować wyniki oznaczania kwasu foliowego i witaminy B12 metodą mikrobiologiczną. Zaleca się stosowanie alternatywnych metod.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Interakcje
Badanie stężenia bilirubiny, aktywności fosfatazy zasadowej i aminotransferaz, a także badania pęcherzyka żółciowego z użyciem kontrastu u pacjentów przyjmujących ryfampicynę należy wykonywać rano, przed przyjęciem leku.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak odpowiednio liczebnych i dobrze kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Dlatego Rifamazid można podawać kobietom w ciąży tylko wówczas, gdy istnieje pewność, że proces gruźliczy jest czynny i korzyść dla matki przeważa zagrożenie dla płodu. Ryfampicyna stosowana w ostatnich miesiącach ciąży może spowodować poporodowe krwawienia zarówno u matki, jak i u noworodka. W takich przypadkach zaleca się podawanie witaminy K. Karmienie piersi? Ryfampicyna i izoniazyd przenikają do mleka ludzkiego. Jeśli konieczne jest podanie produktu leczniczego matce karmiącej, zaleca się przerwanie karmienia piersią. Płodność Badania przeprowadzone na gryzoniach otrzymujących duże dawki ryfampicyny wykazały jej działanie teratogenne.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Brak danych dotyczących wpływu produktu leczniczego Rifamazid na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli jednak pojawią się działania niepożądane zmniejszające zdolność koncentracji (np. ból, zawroty głowy, zaburzenia widzenia; patrz punkt 4.8), nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podczas stosowania produktu leczniczego Rifamazid mogą wystąpić działania niepożądane wywoływane przez ryfampicynę lub izoniazyd. Poniżej podane częstotliwości (zgodnie z CIOMS) są stosowane, jeśli dotyczą: bardzo często (≥1/10) często (≥1/100 do <1/10) niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) bardzo rzadko (<1/10 000) częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Działania niepożądane wywoływane przez ryfampicynę Zaburzenia krwi i układu chłonnego: małopłytkowość z plamicą lub bez, występuje głównie u pacjentów leczonych w schemacie przerywanym i ustępuje po odstawieniu leku. Jeśli wystąpi małopłytkowość, lek należy natychmiast odstawić, gdyż mogą wystąpić krwawienia do mózgu, nawet ze skutkiem śmiertelnym. Ponadto opisywano niedokrwistość hemolityczną, leukopenię, eozynofilię, zmniejszenie stężenia hemoglobiny we krwi.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego: obrzęk twarzy i kończyn, objawy grypopodobne (gorączka, dreszcze, bóle głowy i mięśni, zawroty głowy), krótki oddech, sapanie, spadek ciśnienia krwi, a nawet wstrząs anafilaktyczny. Objawy te najczęściej pojawiają się podczas 3. do 6. miesiąca leczenia. Częstość występowania jest zróżnicowana, jednak uważa się, że objawy występują u około 50% pacjentów leczonych w schemacie jednotygodniowym, otrzymujących ryfampicynę w dawce 25 mg/kg mc. lub więcej. Reakcje uczuleniowe Zaburzenia układu immunologicznego: gorączka, eozynofilia. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka, pokrzywka, świąd, zaczerwienienie skóry, opryszczkowe zapalenie jamy ustnej i języka, obrzęk naczynioruchowy, złuszczające zapalenie skóry, zespół Lyella. Zaburzenia endokrynologiczne: u kobiet długotrwale leczonych ryfampicyną mogą pojawić się zaburzenia miesiączkowania.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia układu nerwowego: ból i zawroty głowy, senność i znużenie, ataksja, stan splątania, zaburzenia koncentracji uwagi, ból i drętwienie kończyn. Zaburzenia oka: zaburzenia widzenia. Zaburzenia żołądka i jelit: zgaga, bóle w nadbrzuszu, zmniejszenie łaknienia, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka (może być objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego). Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: przemijające zmiany wyników badań czynnościowych wątroby (zwiększenie stężenia bilirubiny, w tym bilirubiny bezpośredniej, aktywności fosfatazy zasadowej, aminotransferaz), rzadko toksyczne zapalenie wątroby. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: łagodne, samoistnie ustępujące reakcje skórne, takie jak zaczerwienienie, świąd, niekiedy wysypka. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: osłabienie mięśni, miopatia.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia nerek i dróg moczowych: hemoglobinuria, krwiomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek występują sporadycznie, głównie u pacjentów stosujących leczenie przerywane. Objawy te ustępują po odstawieniu leku i zastosowaniu odpowiedniego leczenia. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: pomarańczowe lub czerwonobrązowe zabarwienie śliny, moczu, łez, potu, kału. Działania niepożądane wywoływane przez izoniazyd Zaburzenia krwi i układu chłonnego: małopłytkowość, agranulocytoza, niedokrwistość. Zaburzenia układu nerwowego: zapalenie wielonerwowe objawiające się drętwieniem kończyn, mrowieniem, osłabieniem mięśni, niezbornością ruchów. Objawy te pojawiają się bardzo rzadko i dotyczą pacjentów przyjmujących większe niż zalecane dawki izoniazydu. Duże dawki izoniazydu mogą powodować wystąpienie drgawek. Należy pamiętać, że u pacjentów z padaczką izoniazyd może zwiększać częstość napadów padaczkowych.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia naczyniowe: częstość nieznana: zapalenie naczyń krwionośnych. Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu. Zapalenie trzustki – częstość nieznana. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, aminotransferazy alaninowej, bilirubinemia, żółtaczka. Niezbyt często zapalenie wątroby, niekiedy ciężkie, w skrajnych przypadkach prowadzące do śmierci, poprzedzone takimi objawami, jak brak łaknienia, nudności, wymioty, zmęczenie, osłabienie. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: rzadko: toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, objawy układowe eozynofilii. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W krótkim czasie po przedawkowaniu ryfampicyny mogą wystąpić nudności, wymioty, śpiączka. Może również wystąpić niewydolność wątroby i żółtaczka, a także zależne od dawki pomarańczowe lub czerwonobrązowe zabarwienie skóry, śliny, plwociny, moczu, łez, potu. Przedawkowanie izoniazydu może spowodować wystąpienie nudności, wymiotów, zawrotów głowy, niewyraźnej mowy, niewyraźnego i zamglonego widzenia, omamów wzrokowych. Po znacznym przedawkowaniu może wystąpić: zahamowanie czynności układu oddechowego i nerwowego, śpiączka, napady padaczkowe. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się ciężką kwasicę metaboliczną, acetonurię i hiperglikemię. W razie przedawkowania należy jak najszybciej usunąć z organizmu niewchłonięty jeszcze lek i zmniejszyć wchłanianie z przewodu pokarmowego (sprowokowanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego – jeśli pacjent jest przytomny).
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Przedawkowanie
Postępowanie w zatruciu jest przede wszystkim objawowe i polega na monitorowaniu i podtrzymywaniu podstawowych czynności życiowych. Substancje czynne produktu leczniczego Rifamazid mogą być usunięte z organizmu w procesie hemodializy.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: produkty złożone, stosowane w leczeniu gruźlicy, kod ATC: J04AM02 Rifamazid jest produktem zawierającym dwie substancje czynne: ryfampicynę i izoniazyd. Jednoczesne podawanie dwóch leków przeciwprątkowych zapobiega powstawaniu lekooporności prątków. Ryfampicyna należy do grupy antybiotyków ansamycynowych. Jest półsyntetyczną pochodną ryfamycyny B, wytwarzaną przez Streptomyces mediterranei. Bakteriobójczy mechanizm działania ryfampicyny polega na hamowaniu aktywności polimerazy RNA zależnej od DNA. Lek niszczy prątki Mycobacterium tuberculosis umiejscowione zewnątrz- i wewnątrzkomórkowo, prątki atypowe i prątki trądu. Silnie działa na prątki rosnące powoli i średnio szybko. Hamuje również wzrost bakterii Gram-dodatnich (zwłaszcza gronkowców, np. Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis) i Gram-ujemnych (Neisseria meningitidis, Neisseria gonorrhoeae, Haemophilus influenzae, Legionella spp.).
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jednak ze względu na możliwość selekcji szczepów opornych w czasie leczenia ryfampicyną, lek ten jest zarezerwowany głównie do leczenia wszystkich postaci gruźlicy, mykobakterioz i trądu. Izoniazyd wykazuje działanie bakteriobójcze na prątki umiejscowione zewnątrzkomórkowo, w ścianach jam gruźliczych, będące w fazie podziału i wzrostu.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Połączenie ryfampicyny i izoniazydu w jednym produkcie nie zmienia ich parametrów farmakokinetycznych. Ryfampicyna i izoniazyd podane doustnie na czczo w jednym produkcie wchłaniają się dobrze i prawie w 100%. Pokarm znajdujący się w żołądku zaburza proces wchłaniania. Po doustnym podaniu ryfampicyny w dawce 10 mg/kg mc. maksymalne stężenie we krwi występuje w przybliżeniu po 2–4 godzinach i wynosi około 10 µg/ml. Ryfampicyna wiąże się w 80% z białkami krwi. Po doustnym podaniu 600 mg ryfampicyny okres półtrwania wynosi około 3 godzin, a po podaniu 900 mg zwiększa się do około 5 godzin. Ryfampicyna dobrze przenika do tkanek i płynów ustrojowych, w tym także do płynu mózgowo-rdzeniowego. W wątrobie ulega intensywnej przemianie do deacetyloryfampicyny wydalanej głównie z żółcią (kałem) i w małym stopniu z moczem. Po doustnym podaniu izoniazydu maksymalne stężenie we krwi występuje po 1–2 godzinach. Okres półtrwania wynosi 1 do 3 godzin.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Izoniazyd wiąże się z białkami krwi w 20–30%. Izoniazyd z łatwością przenika do większości tkanek, płynów ustrojowych (np. płynu mózgowo-rdzeniowego), śliny, plwociny, potu. Przenika przez barierę łożyska i do mleka ludzkiego. Metabolizm izoniazydu przebiega w wątrobie (dehydratacja, acetylacja). Istnieją znaczne różnice osobnicze w szybkości acetylacji. Proces acetylacji z reguły znacznie szybciej przebiega u osób rasy białej. Izoniazyd wydalany jest z moczem w ciągu 24 godzin.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Brak danych z długookresowych badań na zwierzętach, dotyczących mutagennego i rakotwórczego działania ryfampicyny i izoniazydu.
CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Krzemionka koloidalna bezwodna Laurylosiarczan sodu Magnezu stearynian Talk Karboksylmetyloskrobia sodowa (typ A) Skład otoczki kapsułki: Azorubina (E 122) Indygokarmina (E 132) Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze do 25C. Przechowywać pojemnik szczelnie zamknięty w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Pojemnik polipropylenowy zamykany wieczkiem polietylenowym z plombą w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 100 kapsułek twardych. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Nidrazid, 100 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 tabletka zawiera 100 mg izoniazydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka. Opis produktu: płaskie tabletki o średnicy 7 mm, barwy białej lub lekko żółtawej, z linią podziału po jednej stronie. Linia podziału na tabletce ułatwia tylko jej rozkruszenie, w celu łatwiejszego połknięcia, a nie podział na równe dawki.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie wszystkich płucnych i pozapłucnych postaci gruźlicy oraz zapobieganie rozwojowi postaci płucnych. Przed rozpoczęciem leczenia zalecane jest przeprowadzenie testu wrażliwości. Produkt leczniczy jest wskazany do stosowania u dorosłych i u dzieci w wieku powyżej 3 lat, które są w stanie połknąć tabletkę (w razie trudności z połknięciem, tabletkę można rozkruszyć).
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Zaleca się podawanie raz na dobę na czczo (co najmniej 30 minut przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku). Dawki terapeutyczne u dorosłych wynoszą 5 mg/kg mc. na dobę, maksymalnie 300 mg na dobę, u dzieci 5 do 10 mg/kg mc. na dobę, maksymalnie 300 mg na dobę. Jeśli lek stosuje się dwa razy w tygodniu, dawkę dobową u dorosłych i u dzieci należy zwiększyć do 15 mg/kg mc., maksymalnie do 900 mg dwa razy w tygodniu. W zapobieganiu gruźlicy płucnej u pacjentów dorosłych należy stosować dawkę 300 mg na dobę, u dzieci 5 do 10 mg/kg mc. na dobę, do całkowitej dawki 300 mg. Aby zapobiec wystąpieniu neuropatii, należy codziennie stosować jednocześnie pirydoksynę w dawce 10 mg. Jeśli wystąpi zapalenie nerwu, dawkę pirydoksyny należy zwiększyć do 50 mg na dobę. Nie jest konieczne zmniejszenie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, jeśli stężenie kreatyniny nie przekracza 530,5 µmol/l.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Dawkowanie
U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min lub z bezmoczem podaje się połowę dawki.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na izoniazyd lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność wątroby, polekowa niewydolność wątroby.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Stosowanie izoniazydu należy dokładnie kontrolować u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub obecną przewlekłą chorobą wątroby. Przed rozpoczęciem leczenia, należy dokonać uważnej oceny stosunku korzyści do ryzyka związanego z leczeniem izoniazydem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Podczas stosowania izoniazydu może rozwinąć się ciężkie zapalenie wątroby, czasami prowadzące do zgonu. Choroba ta może pojawić się nawet wiele miesięcy od rozpoczęcia leczenia. Ryzyko wystąpienia zapalenia wątroby jest związane z wiekiem pacjenta, u pacjentów powyżej 35 roku życia zaobserwowano częstsze występowanie zapalenia wątroby związanego z przyjmowaniem izoniazydu. W związku z tym, pacjentów należy monitorować czy występują u nich objawy zwiastunowe zapalenia wątroby, takie jak: zmęczenie, osłabienie, złe samopoczucie, jadłowstręt, nudności lub wymioty.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku wystąpienia powyższych objawów podmiotowych lub stwierdzenia objawów przedmiotowych wskazujących na uszkodzenie wątroby należy niezwłocznie odstawić izoniazyd, gdyż wykazano, że dalsze przyjmowanie leku może powodować cięższe uszkodzenie wątroby. U dorosłych pacjentów, leczonych produktem Nidrazid z powodu gruźlicy, należy podczas oceny wyjściowej oznaczyć aktywność enzymów wątrobowych, stężenie bilirubiny i kreatyniny w surowicy, wykonać morfologię krwi i określić liczbę płytek krwi (lub ich szacunkową liczbę). Podczas leczenia pacjenci powinni zgłaszać się na wizyty przynajmniej raz w miesiącu i należy zadawać im pytania dotyczące konkretnych objawów związanych z działaniami niepożądanymi. Wszyscy pacjenci, u których wykryto nieprawidłowości, powinni zostać poddani ocenie kontrolnej, w razie konieczności obejmującej badania laboratoryjne.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Jednak u pacjentów po 35 roku życia, ze względu na wysoką częstość występowania zapalenia wątroby zależnego od izoniazydu, badania czynności wątroby należy wykonywać regularnie, nie tylko przed rozpoczęciem leczenia, ale również co najmniej raz na miesiąc podczas terapii. Izoniazyd należy odstawić, jeśli aktywność enzymów wątrobowych ponad pięciokrotnie przekracza górną granicę normy. W przypadku gdy nie ma dowodów na wcześniejsze występowanie chorób wątroby, badania czynności wątroby należy wykonywać jeśli wystąpi gorączka, wymioty, żółtaczka lub inne objawy świadczące o pogorszeniu się stanu pacjenta. Pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy leczyć izoniazydem tylko w razie konieczności, ze szczególną ostrożnością i pod ścisłym nadzorem lekarza. U tych pacjentów należy dokładnie monitorować czynność wątroby przed rozpoczęciem leczenia i następnie co dwa do czterech tygodni przez cały okres leczenia.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku wystąpienia uszkodzenia wątroby lub znaczących klinicznych zmian w czynności wątroby, lek należy odstawić i rozważyć inny schemat leczenia w porozumieniu z lekarzem doświadczonym w leczeniu gruźlicy. Jeśli zaistnieje konieczność, można rozważyć ponowne włączenie leku po przywróceniu prawidłowej czynności wątroby, jednak w takim przypadku zaleca się codziennie kontrolowanie parametrów czynności wątroby. Do innych czynników związanych z podwyższonym ryzykiem zapalenia wątroby należy codzienne picie alkoholu, przewlekła choroba wątroby i przyjmowanie leków w postaci dożylnej. W grupie ryzyka są także kobiety rasy czarnej lub pochodzenia latynoskiego. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z padaczką. Rutynowa kontrola aktywności enzymów wątrobowych nie jest konieczna u dzieci, chyba że u dziecka stwierdzono czynniki ryzyka wystąpienia hepatotoksyczności.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Podczas stosowania izoniazydu odnotowano przypadki ciężkich reakcji skórnych, w tym zespół Stevensa-Johnsona (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS) oraz zespół Lyella – toksyczna nekroliza naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), niektóre z nich zakończone zgonem (patrz punkt 4.8). Pacjenci powinni zostać poinformowani o objawach przedmiotowych i podmiotowych oraz dokładnie sprawdzani pod kątem pojawienia się reakcji skórnych. Jeśli występują objawy przedmiotowe lub podmiotowe SJS lub TEN (np. postępująca wysypka skórna często z pęcherzami lub zmianami na błonach śluzowych), pacjenci powinni natychmiast skonsultować się z lekarzem. Należy na stałe przerwać leczenie izoniazydem, jeżeli nie można ustalić innej etiologii tych objawów. Podczas leczenia lekami przeciwgruźliczymi obserwowano ciężkie, uogólnione reakcje nadwrażliwości, w tym przypadki zakończone zgonem, znane jako reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (ang.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS) (patrz punkt 4.8). Należy zaznaczyć, że wczesne objawy nadwrażliwości, takie jak gorączka, powiększenie węzłów chłonnych lub zaburzenia biologiczne (w tym eozynofilia, zaburzenia czynności wątroby) mogą wystąpić bez wyraźnej wysypki. Jeśli takie objawy są obecne, pacjent powinien natychmiast skonsultować się z lekarzem. Należy przerwać leczenie lekiem Nidrazid, jeżeli nie można ustalić innej etiologii tych objawów. Szczególny nadzór podczas leczenia, zalecany jest u pacjentów o fenotypie wolnej acetylacji, z padaczką, psychozą (patrz punkt 4.8), wyraźną skłonnością do krwawień, zapaleniem nerwów obwodowych, zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie, cukrzycą, uzależnieniem od alkoholu, AIDS. Należy zachować ostrożność w trakcie leczenia pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów niedożywionych, którzy mogą wymagać suplementacji pirydoksyny (witamina B6) w trakcie stosowania izoniazydu.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Substancje pomocnicze Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Izoniazyd hamuje niektóre enzymy cytochromu P450. W związku z tym zaleca się ostrożność przy przepisywaniu produktu Nidrazid z innymi lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450. W celu utrzymania optymalnego stężenia terapeutycznego we krwi może być konieczne dostosowanie dawek leków metabolizowanych przez te enzymy podczas rozpoczęcia lub zakończenia leczenia. Stosowanie ryfampicyny jednocześnie z izoniazydem zwiększa częstość występowania działania hepatotoksycznego (ryfampicyna jako silny induktor enzymów wątrobowych wpływa na metabolizm izoniazydu). Silne induktory enzymów wątrobowych (np. barbiturany) mogą zwiększać szybkość metabolizmu izoniazydu i tym samym zmniejszać jego stężenie w osoczu. Z tego względu nie jest zalecane stosowanie tych leków w trakcie leczenia izoniazydem. Izoniazyd hamuje metabolizm leków w wątrobie, nasilając tym samym działanie i toksyczność, np.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Interakcje
leków przeciwpadaczkowych (fenytoiny, prymidonu, kwasu walproinowego, karbamazepiny, etosuksymidu), doustnych leków przeciwzakrzepowych i niektórych pochodnych benzodiazepin. Może występować zwiększone ryzyko dystalnej neuropatii czuciowej u pacjentów przyjmujących równocześnie stawudynę. Wykazano, że jednoczesne przyjmowanie zalcytabiny z izoniazydem podwójnie zwiększa klirens nerkowy u osób zakażonych HIV. Jednoczesne podawanie prednizolonu może spowodować obniżenie stężenia izoniazydu w osoczu. Alkohol nasila toksyczność (włączając hepatotoksyczność) produktu leczniczego Nidrazid. Wpływ nadmiernego picia alkoholu (stężenie w osoczu w dawce 1 g/l utrzymujące się 12 godzin) na metabolizm izoniazydu (300 mg/dzień przez 2 dni) badano u 10 zdrowych ochotników w kontrolowanym badaniu w układzie naprzemiennym. Metabolizm izoniazydu i jego metabolitu, acetylo izoniazydu nie uległy modyfikacji po przyjęciu alkoholu.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Interakcje
Metabolizm izoniazydu może być zwiększony u osób długotrwale pijących alkohol, jednak działanie to nie zostało dokładnie określone. W trakcie stosowania produktu leczniczego Nidrazid nie należy spożywać napojów alkoholowych. Kwas p-aminosalicylowy może zwiększyć stężenie izoniazydu w osoczu i wydłużać jego okres półtrwania w fazie eliminacji poprzez konkurowanie o enzymy acetylujące. Środki znieczulenia ogólnego mogą zwiększać hepatotoksyczność izoniazydu. Leki zobojętniające kwas solny w żołądku, zawierające glin, zmniejszają wchłanianie izoniazydu, z tego względu zaleca się przyjmowanie izoniazydu co najmniej 1 godzinę przed przyjęciem leków zobojętniających. Jednoczesne stosowanie cykloseryny i disulfiramu może zwiększyć toksyczność w obrębie OUN. Izoniazyd może zmniejszać stężenie ketokonazolu i itrakonazolu w osoczu i zwiększać stężenie teofiliny w osoczu. Pirydoksyna zmniejsza działanie toksyczne produktu leczniczego Nidrazid.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Interakcje
Podczas przyjmowania Nidrazidu, zaleca się jednoczesne stosowanie pirydoksyny (witamina B6), gdyż w trakcie leczenia większymi dawkami izoniazydu może wystąpić niedobór witaminy B6 w organizmie, co może prowadzić do zwiększenia częstości występowania niektórych działań niepożądanych. Jednoczesne podawanie innych leków przeciwgruźliczych ogranicza występowanie oporności prątków na leczenie. Nie stwierdzono występowania krzyżowej oporności między izoniazydem i innymi lekami przeciwgruźliczymi (ryfampicyną, etambutolem). Długotrwałe stosowanie izoniazydu przed zabiegiem chirurgicznym może przedłużać działanie alfentanylu poprzez hamowanie enzymów wątrobowych. Ponieważ izoniazyd wykazuje pewne działanie hamujące monoaminooksydazę, możliwa jest interakcja z pokarmem zawierającym tyraminę (ser, czerwone wino). Może także nastąpić hamowanie oksydazy diaminowej, skutkujące nadmierną odpowiedzią (np.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Interakcje
w postaci bólu głowy, pocenia się, kołatania serca, uderzeń krwi do głowy, niedociśnienia) na pokarmy zawierające histaminę (np. bonito, tuńczyk, inne ryby tropikalne). Pacjenci leczeni produktem Nidrazid powinni unikać spożywania pokarmów zawierających tyraminę i histaminę.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania na szczurach i królikach wykazały, że izoniazyd podawany doustnie podczas ciąży może mieć wpływ na rytm serca płodu. Jednakże badania nad reprodukcją ssaków (myszy, szczurów, królików) nie wykazały wad wrodzonych związanych z podawaniem izoniazydu. Nidrazyd powinien być stosowany u kobiet w ciąży lub u kobiet w wieku rozrodczym wyłącznie w przypadku, jeśli potencjalne korzyści z leczenia przewyższają ryzyko dla płodu. Karmienie piersi? Izoniazyd przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Jego stężenie w mleku jest jednak niewielkie. Kobiety nie powinny karmić piersią podczas przyjmowania izoniazydu, chyba, że w ocenie lekarza potencjalna korzyść dla pacjentki przewyższa ryzyko dla niemowlęcia. U niemowląt karmionych piersią, których matki przyjmują izoniazyd istnieje teoretyczne ryzyko drgawek i neuropatii (związanej z niedoborem witaminy B6), dlatego wskazana jest obserwacja wczesnych objawów niedoborów witaminy B6 oraz rozważenie profilaktycznego leczenia zarówno matki i niemowlęcia.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Podczas stosowania w zalecanych dawkach Nidrazid nie ma wpływu na zdolność koncentracji. W razie przedawkowania może jednak zmniejszyć się sprawność psychofizyczna z powodu wystąpienia takich działań niepożądanych, jak bóle lub zawroty głowy, zaburzenia psychiczne czy psychozy.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występują działania niepożądane dotyczące układu nerwowego i czynności wątroby. Częstość występowania oraz nasilenie działań niepożądanych zwiększa się wraz z dawką, przy czym działania niepożądane występują częściej u pacjentów w złym stanie ogólnym (np. niedożywionych), z chorobami metabolicznymi (np. cukrzycą), z nadczynnością tarczycy, niewydolnością nerek itp. Większa częstość występowania obserwowana jest u pacjentów tzw. „wolno acetylujących”. W poniższej tabeli podano działania niepożądane odnotowane dla izoniazydu, podzielone na grupy zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA oraz częstością występowania: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100; <1/10); niezbyt często (≥1/1 000; <1/100); rzadko (≥1/10 000; < 1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Częstość występowania Działanie niepożądane Zaburzenia krwi i układu chłonnego bardzo rzadko: agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość syderoblastyczna, niedokrwistość aplastyczna, małopłytkowość, eozynofilia, limfadenopatia Zaburzenia układu immunologicznego bardzo rzadko: zespół toczniopodobny częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne Zaburzenia endokrynologiczne bardzo rzadko: ginekomastia Zaburzenia metabolizmu i odżywiania często: niedobór pirydoksyny rzadko: jadłowstręt częstość nieznana: hiperglikemia, kwasica metaboliczna Zaburzenia psychiczne często: zaburzenia psychiczne (drażliwość, niepokój), psychoza (mania, katatonia, paranoja) częstość nieznana: zaburzenia psychotyczne wywołane przyjmowaną substancją (psychoza toksyczna) Zaburzenia układu nerwowego często: neuropatia obwodowa (z parestezjami), ból głowy, zawroty głowy rzadko: skurcze mięśni, zapalenie nerwu wzrokowego częstość nieznana: toksyczna encefalopatia, zaburzenia pamięci, utrata odruchów ścięgnistych, osłabienie mięśni Zaburzenia oka częstość nieznana: zanik nerwu wzrokowego Zaburzenia naczyniowe częstość nieznana: zapalenie naczyń krwionośnych Zaburzenia żołądka i jelit często: niestrawność, nudności, wymioty częstość nieznana: zapalenie trzustki, dyskomfort w nadbrzuszu, zaparcia lub biegunka, suchość w jamie ustnej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych niezbyt często: żółtaczka, zapalenie wątroby częstość nieznana: ciężkie zapalenie wątroby (patrz punkt 4.4) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej rzadko: skórne reakcje alergiczne, pokrzywka, świąd, wyprysk, wysypka, rumień, zmiany pelagryczne częstość nieznana: toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella), zespół DRESS (objawy układowe eozynofilii), zespół Stevensa-Johnsona (patrz punkt 4.5), pęcherzyca Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej częstość nieznana: bóle mięśni, bóle stawów, rabdomioliza Zaburzenia nerek i dróg moczowych rzadko: zaburzenia mikcji częstość nieznana: kłębuszkowe zapalenie nerek (najczęściej odwracalne) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania niezbyt często: zmęczenie, osłabienie, gorączka Badania diagnostyczne bardzo często: zwiększenie aktywności aminotransferaz bardzo rzadko: hiperbilirubinemia, hiperglikemia, kwasica metaboliczna Odnotowywano przypadki występowania psychoz po podaniu izoniazydu, szczególnie u pacjentów w złym stanie ogólnym oraz z zaburzeniami metabolicznymi (cukrzyca, nadczynność tarczycy), osób z chorobą alkoholową i padaczką.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Częstość występowania jest większa w przypadku osób o wolnej acetylacji. Duże dawki izoniazydu mogą powodować wystąpienie drgawek. Należy pamiętać, że u pacjentów z padaczką izoniazyd może zwiększać częstość napadów padaczkowych. Przypadki żółtaczki i zapalenia wątroby występują zwykle 4 – 8 tygodni lub nawet kilka miesięcy po rozpoczęciu leczenia. Zgłaszano przypadki ciężkiego zapalenia wątroby, w skrajnych przypadkach prowadzące do śmierci. Inne działania niepożądane związane z terapią izoniazydem to występowanie przeciwciał przeciwjądrowych w badaniach diagnostycznych. Niewydolność wątroby objawia się zwiększeniem aktywności aminotransferaz w surowicy, hiperbilirubinemią, rozwojem żółtaczki, rzadko zapaleniem wątroby o różnym nasileniu. Do najczęściej występujących objawów należą: jadłowstręt, nudności, zmęczenie i osłabienie. Umiarkowane zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy występuje u 10-20% pacjentów przyjmujących izoniazyd.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Zwiększenie to występuje najczęściej w 4.-6. miesiącu leczenia, może jednak wystąpić w dowolnym momencie w trakcie leczenia. Jest przemijające i ustępuje bez konieczności przerywania leczenia. Rzadko występuje postępująca niewydolność wątroby wraz z odpowiadającymi objawami, czasami ze skutkiem śmiertelnym. W przypadkach jawnego klinicznie zapalenia wątroby, przebiegającego z takimi objawami, jak nudności, wymioty i zmęczenie, konieczne jest natychmiastowe przerwanie stosowania produktu leczniczego. Częstość występowania działania hepatotoksycznego zwiększa się z wiekiem. Jest ono rzadkie u pacjentów w wieku poniżej 20 lat i wzrasta do 2,3% u pacjentów w wieku powyżej 50 lat. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel: + 48 22 49 21 301 Fax: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie izoniazydu daje objawy podmiotowe i przedmiotowe w ciągu 30 minut do 3 godzin od zażycia leku. Do wczesnych objawów należą: nudności, wymioty, zawroty głowy, niewyraźne mówienie, niewyraźne widzenie, ataksja, omamy wzrokowe (w tym widzenie w jasnych kolorach oraz dziwnych wzorów) i wysypka skórna. W przypadku znacznego przedawkowania do typowych objawów należy niewydolność oddechowa, depresja OUN, przechodząca szybko z osłupienia depresyjnego w głęboką śpiączkę, a także ciężkie napady padaczkowe oporne na leczenie. Izoniazyd zmniejsza stężenie pirydoksyny, a następnie również kwasu gamma-aminomasłowego, co prowadzi do skurczów mięśni. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się ciężką kwasicę metaboliczną, acetonurię i hiperglikemię. W razie przedawkowania należy jak najszybciej usunąć z organizmu niewchłonięty jeszcze lek i zmniejszyć wchłanianie z przewodu pokarmowego (płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego), leczenie podtrzymujące oraz dożylne podawanie pirydoksyny w dawce odpowiadającej dawce przyjętego izoniazydu.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Przedawkowanie
W celu kontroli skurczów mięśni można dożylnie podawać diazepam; kwasicę metaboliczną koryguje się za pomocą wodorowęglanu sodu. W ciężkich przypadkach wskazana jest hemodializa (jeśli metoda ta jest niedostępna, można zastosować dializę otrzewnową i diurezę wymuszoną). Nie jest znana swoista odtrutka.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwzakaźne do stosowania ogólnego; leki przeciwgruźlicze; hydrazydy. Kod ATC: J 04 AC 01 Izoniazyd (hydrazyd kwasu izonikotynowego) ma wybiórcze bakteriobójcze działanie na zewnątrzkomórkowe i wewnątrzkomórkowe aktywnie rosnące prątki Mycobacterium tuberculosis; jego działanie na postaci nieaktywne jest bakteriostatyczne. W związku ze stosunkowo szybkim występowaniem oporności prątków, izoniazyd stosuje się w skojarzeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi (jedynie w przypadku stosowania profilaktycznego, wystarczające jest stosowanie samego izoniazydu).
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Stężenie terapeutyczne izoniazydu w surowicy wynosi 0,5-12 mg/l. Wchłanianie Po podaniu doustnym izoniazyd wchłania się szybko i prawie całkowicie. Maksymalne stężenie we krwi występuje 1 do 2 godzin po podaniu. Biodostępność podanego doustnie leku wynosi 90%. Wchłanianie zmniejsza się, jeśli lek jest podawany jednocześnie z pokarmem. Izoniazyd łatwo przenika do tkanek i płynów ustrojowych, płynu mózgowo-rdzeniowego (20% stężenia w osoczu), mleka kobiet karmiących piersią, wysięków, plwociny i kału. Łatwo przenika również przez barierę łożyska. W niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza. Dystrybucja Objętość dystrybucji wynosi 0,6-0,75 l/kg, stężenie w osoczu wynosi 3-5 µg/ml. Metabolizm i wydalanie Izoniazyd metabolizowany jest prawie całkowicie w wątrobie, głównie w procesie acetylacji. Nie wpływa to jednak znacząco na jego skuteczność. Metabolity są nieaktywne i usuwane są w moczu.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Biologiczny okres półtrwania jest indywidualny; w zależności od tempa acetylacji wynosi 1,5 – 4 godzin. Tempo acetylacji jest uwarunkowane genetycznie i nie wpływa znacząco na skuteczność izoniazydu. Wolna acetylacja może prowadzić do zwiększenia stężenia izoniazydu w osoczu oraz większej częstości występowania działań niepożądanych. W ciągu 24 godzin 70% podanej doustnie dawki wydalane jest w moczu (w wyniku przesączania kłębuszkowego). 4-14% podanej doustnie dawki wydalane jest w postaci niezmienionej, reszta wydalana jest w postaci metabolitów, a niewielka część przedostaje się do jelita.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badano toksyczność po podaniu jednorazowym. Wartość LD50 u szczurów po podaniu doustnym wynosi 650 mg/kg mc., u myszy po podaniu dootrzewnowym 151 mg/kg mc., a po dożylnym 149 mg/kg mc. Izoniazyd powoduje guzy płuca u myszy, jednak działanie rakotwórcze u ludzi nie zostało udowodnione.
CHPL leku Nidrazid, tabletki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Skrobia kukurydziana Glinu stearynian Karboksymetyloskrobia sodowa Żelatyna Talk 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 5 lat 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka z oranżowego szkła typu III z białą zakrętką z HDPE z zabezpieczeniem gwarancyjnym z LDPE, w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 250 tabletek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ethambutol TEVA, 250 mg, kapsułki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna kapsułka zawiera 250 mg chlorowodorku etambutolu (Ethambutoli hydrochloridum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka Kapsułka żelatynowa twarda nr 1: wieczko matowe barwy różowobrązowej, denko matowe barwy cielistej.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania W skojarzeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi: gruźlica płuc i opłucnej (zakażenia pierwotne i wtórne); gruźlica pozapłucna (opon mózgowo-rdzeniowych, kości i stawów, narządów moczowo-płciowych, zwojów nerwowych). Lek można stosować tylko w leczeniu gruźlicy wywołanej przez drobnoustroje wrażliwe na etambutol.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Stosowane są różne schematy leczenia przeciwgruźliczego z zastosowaniem etambutolu. Etambutol można stosować jednocześnie z takimi lekami przeciwgruźliczymi, jak: cykloseryna, etionamid, pirazynamid, wiomycyna. W skojarzonej terapii wielolekowej można jednocześnie z etambutolem stosować również izoniazyd, kwas aminosalicylowy i streptomycynę. Poniżej przedstawiono zwykle stosowane dawkowanie. Stosowanie u osób dorosłych i dzieci w wieku powyżej 13 lat Leczenie początkowe – u pacjentów, którzy nie byli wcześniej leczeni lekami przeciwgruźliczymi: Od 15 do 25 mg/kg mc. na dobę w dawce pojedynczej. U pacjentów tych najczęściej stosuje się schematy: etambutol + izoniazyd lub etambutol + izoniazyd + streptomycyna. Leczenie powtórne – u pacjentów, którzy byli już leczeni lekami przeciwgruźliczymi: Od 20 do 25 mg/kg mc.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Dawkowanie
na dobę w dawce pojedynczej, w skojarzeniu z co najmniej jednym lekiem tuberkulostatycznym, na który prątki wykazują wrażliwość in vitro. Po 60 dniach dawkę należy zmniejszyć do 15 mg/kg mc. na dobę w dawce pojedynczej. Leczenie przerywane: 50 mg/kg mc. na dobę w pojedynczej dawce 1 raz lub 2 razy w tygodniu. Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Ponieważ nerki są główną drogą eliminacji etambutolu, dawkowanie leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy dostosować w następujący sposób: Współczynnik przesączania kłębuszkowego (GFR) <50 Dawka w mg/kg mc. Przerwa między dawkami >25 ml/min: 15-25 co 24-36 godzin 10-25 ml/min: 7,5-15 co 48 godzin <10 ml/min lub pacjenci dializowani: 5 co 48 godzin Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku Podczas dawkowania w tej grupie pacjentów należy zachować ostrożność.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Dawkowanie
Zwykle zaczyna się od dawek najniższych w dopuszczalnym zakresie stosowania, biorąc pod uwagę większą częstość występowania zaburzeń czynności wątroby, nerek lub serca, jak również inne współistniejące choroby czy równocześnie stosowane terapie. Stosowanie u dzieci Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 13 lat. Czas trwania leczenia Pełny okres leczenia powinien trwać przynajmniej 9 miesięcy. Sposób podawania Lek można zażywać niezależnie od posiłku, zaleca się popić go szklanką wody.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na etambutol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Zapalenie nerwu wzrokowego. Ciężka niewydolność nerek. U pacjentów, od których nie można uzyskać informacji o występujących zaburzeniach widzenia (np. u osób nieprzytomnych). Nie należy stosować produktu u dzieci w wieku poniżej 13 lat ani u kobiet w ciąży.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Przed rozpoczęciem leczenia i w czasie leczenia etambutolem należy okresowo przeprowadzać badanie okulistyczne: oftalmoskopię, badanie pola widzenia, ostrości wzroku i rozróżniania barw. Badanie kontrolne powinno obejmować każde oko oddzielnie i łącznie dwoje oczu. Jeżeli podawane są dawki większe niż 15 mg/kg mc., badania wzroku należy przeprowadzać przynajmniej raz w miesiącu. Szczególną kontrolą okulistyczną, ze względu na trudniejszą ocenę subiektywną i obiektywną zaburzeń widzenia w czasie terapii etambutolem, należy objąć pacjentów ze schorzeniami oczu: zaćmą, zapaleniami w obrębie gałki ocznej, retynopatią cukrzycową. Należy pouczyć pacjenta o konieczności samokontroli w zakresie ostrości widzenia i rozróżniania barw oraz że w przypadku zauważenia jakichkolwiek zaburzeń powinien przerwać leczenie i zgłosić się do lekarza.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Etambutol może powodować zmniejszenie ostrości widzenia oraz postrzegania barw, będące skutkiem zapalenia nerwu wzrokowego pozagałkowego. Zaburzenia te mogą być związane ze stosowaną dawką oraz czasem trwania terapii. Ustępują one zazwyczaj, jeśli lek odstawi się niezwłocznie po ich zaobserwowaniu. Jednakże notowano także występowanie nieodwracalnej ślepoty. U dzieci kontrole okulistyczne należy przeprowadzać regularnie. Obserwowano toksyczne działanie etambutolu na wątrobę, w tym także przypadki śmiertelne. Tak jak w przypadku innych silnie działających produktów leczniczych, zaleca się okresowe badania czynności nerek, wątroby i układu krwiotwórczego. Etambutol może zmniejszać klirens nerkowy moczanów takich, jak kwas moczowy, co prawdopodobnie prowadzi do hiperurykemii. Obserwowano występowanie ostrych napadów dny moczowej.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wodorotlenek glinu zmniejsza wchłanianie etambutolu z przewodu pokarmowego. Zaleca się zachowanie 4 godzin przerwy pomiędzy zażyciem etambutolu i przyjęciem leku zobojętniającego sok żołądkowy, zawierającego wodorotlenek glinu. Etambutol może reagować z fentolaminą, powodując fałszywie dodatni wynik testu wykrywającego guz chromochłonny nadnerczy.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Wpływ etambutolu na płód w skojarzeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi nie jest znany. Etambutol przenika przez łożysko. Notowano zaburzenia widzenia u dzieci urodzonych przez kobiety stosujące kurację przeciwgruźliczą zawierającą etambutol. Stosowanie leku w ciąży jest przeciwwskazane. Karmienie piersi? Etambutol przenika do mleka. Nie przeprowadzono jednak odpowiednio liczebnych, kontrolowanych badań u ludzi, dlatego nie zaleca się karmienia piersią podczas kuracji.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na możliwość zaburzeń widzenia (zmniejszenie ostrości wzroku, ograniczenie pola widzenia, zaburzenia widzenia w zakresie barwy i czerwonej), w trakcie leczenia etambutolem nie należy kierować pojazdami mechanicznymi ani obsługiwać maszyn.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane etambutolu podano poniżej, z podziałem na układy i narządy, których dotyczą i z częstością występowania, jeżeli była ona dostępna. Częstość określa się następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia oka Rzadko (częściej podczas stosowania dużych dawek): pozagałkowe zapalenie nerwu wzrokowego jedno- lub obustronne (osłabienie ostrości widzenia, zaburzenia widzenia barw, obecność mroczka centralnego lub obwodowego, ograniczenie pola widzenia). Wystąpienie zaburzeń ze strony narządu wzroku zależy od dawki, czasu leczenia i współistniejących schorzeń gałki ocznej. W razie ich wystąpienia leczenie etambutolem należy przerwać.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Działania niepożądane
Zmiany w narządzie wzroku zwykle są przemijające, po zaprzestaniu leczenia cofają się w ciągu kilku tygodni, w ciężkich przypadkach – w ciągu kilku miesięcy. W wyjątkowych przypadkach zmiany w gałce ocznej mogą być nieodwracalne z powodu zaniku nerwu wzrokowego. Zaburzenia układu immunologicznego Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje skórne, alergiczne zapalenie wątroby, płuc, nerek, mięśnia sercowego i osierdzia), reakcje anafilaktoidalne lub anafilaktyczne (w tym wstrząs), eozynofilia (zwiększenie liczby granulocytów kwasochłonnych we krwi). Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: wysypki skórne, świąd skóry. Bardzo rzadko: zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcje nadwrażliwości na światło. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Częstość nieznana: nacieki tkanki płucnej z eozynofilią lub bez.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często: bóle i zawroty głowy. Rzadko: drętwienie i mrowienie kończyn spowodowane zapaleniem nerwów obwodowych. Zaburzenia psychiczne Niezbyt często: stany splątania. Rzadko: dezorientacja, omamy. Zaburzenia krwi i układu chłonnego Częstość nieznana: małopłytkowość, zmniejszenie liczby krwinek białych, zmniejszenie liczby krwinek białych obojętnochłonnych we krwi, powiększenie węzłów chłonnych. Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zaburzenia łaknienia – jadłowstręt. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Bardzo rzadko: dna moczanowa, hiperurykemia (zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy), śródmiąższowe zapalenie nerek. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Częstość nieznana: przemijające zaburzenia czynności wątroby, niekiedy z żółtaczką, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej oraz aminotransferazy alaninowej, zapalenie wątroby, uszkodzenie wątroby (w tym przypadki śmiertelne).
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często: bóle i obrzęki stawów. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Rzadko: gorączka, dreszcze, złe samopoczucie. 5. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W razie przedawkowania należy wdrożyć leczenie objawowe. Należy wywołać wymioty, przeprowadzić płukanie żołądka, podać środki przeczyszczające. W ciężkim stanie klinicznym stosuje się dializę otrzewnową lub hemodializę.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwzakaźne do stosowania ogólnego, leki przeciw mykobakteriom, inne leki stosowane w leczeniu gruźlicy. Kod ATC: J 04 AK 02. Etambutol jest chemioterapeutykiem działającym bakteriostatycznie na szczepy Mycobacterium tuberculosis. Nie działa na inne drobnoustroje. Hamuje wzrost prątków wywołujących gruźlicę u ludzi i u zwierząt oraz niektórych prątków atypowych, będących przyczyną mykobakterioz, np. Mycobacterium kansasii. Mechanizm działania leku polega na zaburzaniu metabolizmu komórkowego, co powoduje hamowanie namnażania i śmierć prątków. Wpływając destruktywnie na ścianę komórkową prątków, etambutol czyni ją przepuszczalną dla wielu inhibitorów, w tym również dla innych leków przeciwprątkowych. Działa na postaci wewnątrz- i zewnątrzkomórkowe prątków. Pierwotna oporność na lek występuje u około 1% pacjentów.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jeżeli etambutol podawany jest jako lek pojedynczy, oporność prątków in vitro narasta szybko w sposób skokowy. Nie wykazano oporności krzyżowej etambutolu i innych leków tuberkulostatycznych. Jednoczesne stosowanie z izoniazydem opóźnia pojawienie się oporności.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Etambutol szybko i w 80% wchłania się z przewodu pokarmowego. Po podaniu doustnym pojedynczej dawki 25 mg/kg mc. po 2-4 godzinach osiąga maksymalne stężenie w surowicy wynoszące 2 do 5 μg/ml, po 24 godzinach stężenie wynosi mniej niż 1 μg/ml. Lek w 20-30% wiąże się z białkami osocza. Metabolizowany jest w wątrobie do pochodnych kwasu dikarboksylowego. Okres półtrwania w surowicy wynosi 3 do 4 godzin, zaś w razie niewydolności nerek jest wydłużony do 8 godzin. W ciągu 24 godzin od podania ponad 50% dawki leku wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej, zaś 8-15% w postaci nieczynnych metabolitów. Około 20-22% początkowej dawki wydalane jest z kałem w postaci niezmienionej. Etambutol dobrze przenika do wielu tkanek i narządów. Dobrze przenika do płuc, w których może osiągać stężenia 5- do 9-krotnie większe niż w surowicy krwi. Stężenie leku w krwinkach jest dwukrotnie większe niż w surowicy. Etambutol przenika przez barierę łożyska.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne
We krwi płodu osiąga stężenie około 30% stężenia leku występującego we krwi matki. W stanie zapalnym opon mózgowo-rdzeniowych stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym wynoszą od 10 do 50% stężenia leku w surowicy. Lek przenika do mleka matki.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania toksykologiczne u psów, którym podawano duże dawki etambutolu przez długi czas, wykazały uszkodzenie mięśnia sercowego i zaburzenia barwnikowe w gałce ocznej (utrata barwnika z błony odblaskowej). U małp Rhesus po dużych dawkach obserwowano wystąpienie zmian w OUN oraz wpływ na mięsień sercowy. U ciężarnych myszy i królików, którym podawano duże dawki, nieznacznie zwiększała się śmiertelność płodów. U płodów myszy obserwowano bardzo rzadko przypadki rozszczepu podniebienia, wrodzony częściowy brak kości czaszki i nieprawidłowości w budowie kręgów.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Wypełnienie kapsułki: talk, magnezu stearynian. Kapsułka żelatynowa twarda nr 1: denko – tytanu dwutlenek (E171), żelaza tlenek czerwony (E172), żelatyna; wieczko – tytanu dwutlenek (E171), żelaza tlenek żółty (E172), żelaza tlenek czerwony (E172), żelatyna. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Bezbarwne blistry z folii Aluminium/PVC, w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 90 kapsułek. Worek polietylenowy w pojemniku polipropylenowym. Opakowanie zawiera 250 kapsułek. Pojemnik z HDPE z wieczkiem z LDPE w tekturowym opakowaniu. Opakowanie zawiera 250 kapsułek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Ethambutol Teva, kapsułki, 250 mg
Dane farmaceutyczne
Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Klasyfikacja układów i narządów	Częstość	Działanie niepożądane
Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Bardzo rzadko	Małopłytkowość, plamica, leukopenia, niedokrwistość, methemoglobinemia, agranulocytoza
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Rzadko	Niedoczynność tarczycy*
Bardzo rzadko	Hipoglikemia
Zaburzenia układu nerwowego	Bardzo rzadko	Ból ścięgien, ból głowy, zaburzenia widzenia, neuropatia obwodowa, zawroty głowy
Często	Zawroty głowy, zespół przedsionkowy

Zaburzenia żołądka i jelit	Często	Ból brzucha, wymioty, nudności, wzdęcia, biegunka, luźne stolce
Niezbyt często	Jadłowstręt
Rzadko	Zespół złego wchłaniania*, choroba wrzodowa żołądka, krwawienie z przewodu pokarmowego, żółtaczka, metaliczny smak w ustach
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych	Nieznana	Zapalenie wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Często	Skórne reakcje nadwrażliwości, wysypka skórna
Rzadko	Pokrzywka
Zaburzenia nerek i dróg moczowych	Bardzo rzadko	Krystaluria (obecność kryształów w moczu)
Badania diagnostyczne	Bardzo rzadko	Obniżony poziom protrombiny, rozpad komórek wątroby. Podwyższone stężenie fosfatazy alkalicznej i aminotransferaz we krwi, spadekmasy ciała

Kwas paraaminosalicylowy – wskazania – na co działa?

Spis treści

Jak działa kwas paraaminosalicylowy?

Wskazania do stosowania kwasu paraaminosalicylowego

Wskazania u dorosłych

Wskazania u dzieci

Stosowanie u innych grup pacjentów

Tabela – zastosowanie kwasu paraaminosalicylowego w różnych grupach pacjentów

Kwas paraaminosalicylowy – kluczowa rola w leczeniu trudnej gruźlicy

Pytania i odpowiedzi

Na co stosuje się kwas paraaminosalicylowy?

Czy kwas paraaminosalicylowy można stosować u dzieci?

Czy kwas paraaminosalicylowy jest bezpieczny dla osób z chorobami nerek?

Jakie są główne działania niepożądane kwasu paraaminosalicylowego?

Czym jest gruźlica wielolekooporna?

Dlaczego ważne jest leczenie skojarzone?

Możliwe działania niepożądane

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gWskazania do stosowania

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gDawkowanie

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gDawkowanie

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gDawkowanie

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gPrzeciwwskazania

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gInterakcje

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gInterakcje

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gDziałania niepożądane

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gDziałania niepożądane

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gDziałania niepożądane

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gDziałania niepożądane

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gDziałania niepożądane

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gPrzedawkowanie

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gDane farmaceutyczne

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 gDane farmaceutyczne

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgDawkowanie

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgInterakcje

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgInterakcje

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgInterakcje

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgInterakcje

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mgDawkowanie

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Wskazania do stosowania

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Dawkowanie

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Dawkowanie

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Dawkowanie

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Przeciwwskazania

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Interakcje

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Interakcje

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Działania niepożądane

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Działania niepożądane

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Działania niepożądane

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Działania niepożądane

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Działania niepożądane

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Przedawkowanie

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Granupas, granulat dojelitowy, 4 g
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Dawkowanie

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Interakcje

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Interakcje

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Interakcje

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Interakcje

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 150 mg + 100 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Dawkowanie

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Interakcje

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Interakcje

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Interakcje

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Interakcje

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Rifamazid, kapsułki twarde, 300 mg + 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne