Menu

Gozetotyd – przeciwwskazania

Gozetotyd to nowoczesna substancja wykorzystywana w diagnostyce obrazowej raka gruczołu krokowego. Pozwala na bardzo precyzyjne wykrywanie zmian nowotworowych dzięki metodzie PET, jednak jej stosowanie wiąże się z określonymi przeciwwskazaniami. Poznaj sytuacje, w których nie można zastosować gozetotydu, kiedy wymagane jest zachowanie szczególnej ostrożności oraz na co zwrócić uwagę przed badaniem.

Spis treści

Gozetotyd – co to za substancja i kiedy należy zachować ostrożność?

Gozetotyd jest substancją czynną wykorzystywaną w diagnostyce obrazowej, należącą do grupy radiofarmaceutyków. Po połączeniu z galem-68 umożliwia wykrywanie zmian związanych z obecnością specyficznego białka (PSMA) w raku gruczołu krokowego za pomocą pozytonowej tomografii emisyjnej (PET)¹. Substancja ta jest przeznaczona wyłącznie do celów diagnostycznych u dorosłych pacjentów.

Stosowanie gozetotydu nie zawsze jest możliwe – w niektórych przypadkach jego użycie jest całkowicie przeciwwskazane, w innych wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Warto pamiętać, że ostateczną decyzję o podaniu tej substancji podejmuje lekarz, który ocenia potencjalne korzyści i ryzyko związane z badaniem².

Przeciwwskazania bezwzględne – kiedy nie wolno stosować gozetotydu?

Nadwrażliwość na gozetotyd lub inne składniki preparatu – jeśli pacjent jest uczulony na gozetotyd, jakąkolwiek substancję pomocniczą lub inny składnik znakowanego preparatu radiofarmaceutycznego, nie wolno stosować tego środka³. Podanie substancji w takim przypadku może wywołać ciężką reakcję alergiczną, która może być groźna dla zdrowia lub życia.

Przeciwwskazania względne – stosowanie tylko w wyjątkowych sytuacjach

W niektórych przypadkach stosowanie gozetotydu jest możliwe wyłącznie po dokładnej ocenie ryzyka przez lekarza. Do takich sytuacji należą:

Podwyższone ryzyko związane z promieniowaniem – substancja zawiera gal-68, który emituje promieniowanie. Stosowanie gozetotydu powoduje zwiększenie całkowitego narażenia na promieniowanie, co może podnieść ryzyko rozwoju nowotworu w przyszłości².
Ograniczone doświadczenie w niektórych grupach pacjentów – stosowanie gozetotydu w ocenie innych rodzajów terapii ukierunkowanej na PSMA oraz u pacjentów z określonymi typami nowotworów może nie być wystarczająco przebadane².
Stosowanie u dzieci i młodzieży – gozetotyd nie jest przeznaczony do stosowania u osób poniżej 18 roku życia. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej⁴.

Ważne: U pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, gozetotyd jest bezwzględnie przeciwwskazany. Przed badaniem zawsze informuj lekarza o wszystkich uczuleniach oraz przyjmowanych lekach. W przypadku dzieci i młodzieży substancja nie powinna być stosowana ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Zawsze przestrzegaj zaleceń personelu medycznego dotyczących przygotowania do badania, aby zminimalizować ryzyko powikłań.

Kiedy należy zachować szczególną ostrożność?

Istnieją sytuacje, w których stosowanie gozetotydu wymaga szczególnej ostrożności, choć nie są to typowe przeciwwskazania. Obejmują one:

Indywidualna ocena korzyści i ryzyka – u każdego pacjenta należy starannie ocenić, czy spodziewana korzyść z wykonania badania przewyższa potencjalne ryzyko związane z narażeniem na promieniowanie².
Pacjenci z chorobami nerek, wątroby lub gruczołów łzowych – u tych osób może dochodzić do fizjologicznego wychwytu substancji, co może utrudniać interpretację wyników badania⁵.
Pacjenci z innymi nowotworami lub łagodnymi zmianami – substancja może gromadzić się także w innych typach nowotworów lub w niektórych chorobach nienowotworowych (np. choroba Pageta, sarkoidoza), co może prowadzić do fałszywie dodatnich wyników⁵.
Zawartość sodu – każda dawka gozetotydu zawiera 28,97 mg sodu, co może mieć znaczenie dla osób na diecie niskosodowej lub z chorobami wymagającymi ograniczenia sodu⁶.
Ryzyko miejscowych reakcji – kwaśny odczyn preparatu może prowadzić do podrażnienia w miejscu podania, szczególnie w przypadku przypadkowego wynaczynienia poza naczynie⁷.

Dostosowywanie dawki

W przypadku stosowania gozetotydu nie opisano konieczności rutynowego dostosowywania dawki, jednak każdorazowo należy podać możliwie najmniejszą ilość substancji, która pozwoli uzyskać wymagane informacje diagnostyczne².

Wskazówka dla pacjenta:

Przed badaniem z użyciem gozetotydu należy być dobrze nawodnionym i regularnie oddawać mocz po podaniu preparatu, aby zmniejszyć narażenie organizmu na promieniowanie.
Wyniki badania PET z gozetotydem zawsze powinny być interpretowane przez doświadczonego specjalistę i łączone z innymi metodami diagnostycznymi, ponieważ substancja może gromadzić się także w zdrowych tkankach lub innych nowotworach.
W przypadku wystąpienia reakcji w miejscu podania, takich jak ból, zaczerwienienie lub obrzęk, należy natychmiast poinformować personel medyczny.

Tabela podsumowująca przeciwwskazania dla gozetotydu

Przeciwwskazanie	Typ (bezwzględne/względne)
Nadwrażliwość na gozetotyd lub składniki preparatu	Przeciwwskazane
Podwyższone ryzyko związane z promieniowaniem	Należy zachować ostrożność
Ograniczone doświadczenie w niektórych grupach pacjentów	Należy zachować ostrożność
Stosowanie u dzieci i młodzieży	Należy zachować ostrożność
Choroby nerek, wątroby, gruczołów łzowych	Należy zachować ostrożność
Inne nowotwory lub łagodne zmiany	Należy zachować ostrożność
Zawartość sodu w preparacie	Należy zachować ostrożność
Ryzyko reakcji miejscowych	Należy zachować ostrożność

Gozetotyd – przeciwwskazania i bezpieczeństwo diagnostyki PET

Gozetotyd to substancja stosowana wyłącznie w diagnostyce obrazowej raka gruczołu krokowego, która charakteryzuje się wysoką skutecznością w wykrywaniu zmian nowotworowych. Jednak jej użycie wiąże się z koniecznością przestrzegania określonych przeciwwskazań, z których najważniejszym jest nadwrażliwość na składniki preparatu. Dodatkowo, należy zawsze uwzględniać potencjalne ryzyko związane z promieniowaniem oraz indywidualną sytuację zdrowotną pacjenta. Stosowanie gozetotydu u dzieci i młodzieży nie jest zalecane, a w przypadku osób dorosłych decyzja o badaniu powinna być podejmowana po dokładnej analizie korzyści i ryzyka. Właściwe przygotowanie do badania oraz przestrzeganie zaleceń medycznych minimalizuje ryzyko powikłań i pozwala na uzyskanie wiarygodnych wyników diagnostycznych³²⁵⁶⁷.

Pytania i odpowiedzi

Jakie są bezwzględne przeciwwskazania do podania gozetotydu?

Gozetotyd jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na tę substancję lub jakikolwiek składnik preparatu radiofarmaceutycznego.

Czy gozetotyd można stosować u dzieci?

Nie, gozetotyd nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa.

Jakie są potencjalne skutki uboczne podania gozetotydu?

Mogą wystąpić miejscowe reakcje w miejscu podania, takie jak ból, zaczerwienienie lub obrzęk, szczególnie przy wynaczynieniu preparatu.

Czy osoby z chorobami nerek mogą otrzymać gozetotyd?

U pacjentów z chorobami nerek należy zachować ostrożność, gdyż substancja może gromadzić się także w zdrowych tkankach, utrudniając interpretację wyników.

Zalecenia dotyczące przygotowania do badania

Przed podaniem gozetotydu pacjent powinien być dobrze nawodniony. Zaleca się oddanie moczu tuż przed badaniem oraz częste oddawanie moczu w pierwszych godzinach po badaniu, aby zmniejszyć narażenie organizmu na promieniowanie¹.

Możliwe reakcje niepożądane

W miejscu wstrzyknięcia gozetotydu może pojawić się ból, zaczerwienienie lub obrzęk, zwłaszcza jeśli dojdzie do wynaczynienia substancji. Objawy te są związane z kwaśnym odczynem preparatu i zwykle mają charakter miejscowy².

Znaczenie interpretacji wyników badania

Obrazy uzyskane po podaniu gozetotydu powinny być interpretowane wyłącznie przez doświadczonych specjalistów. Wyniki zawsze należy analizować w połączeniu z innymi badaniami, aby uniknąć błędnych interpretacji, zwłaszcza w przypadku obecności innych chorób lub zmian nienowotworowych³.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Gozetotyd to substancja wykorzystywana w diagnostyce raka gruczołu krokowego u dorosłych. Dzięki znakowaniu radionuklidem galu-68 umożliwia wykonanie precyzyjnych badań PET, pozwalających na wykrycie zmian związanych z obecnością antygenu błonowego gruczołu krokowego. Poznaj, jakie są zalecane dawki, schematy podawania oraz szczególne zasady stosowania gozetotydu u różnych grup pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Gozetotyd to substancja czynna stosowana głównie w diagnostyce onkologicznej, której działania niepożądane pojawiają się rzadko i zazwyczaj mają łagodny lub umiarkowany charakter. Niemniej jednak, każdy lek może wywoływać skutki uboczne, dlatego warto poznać najczęściej zgłaszane reakcje oraz dowiedzieć się, jak je rozpoznać i zgłosić.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Gozetotyd, po połączeniu z izotopem galu-68, pozwala na precyzyjne obrazowanie nowotworów prostaty dzięki swojemu unikalnemu mechanizmowi działania. Substancja ta rozpoznaje i łączy się z komórkami nowotworowymi, co umożliwia wykrycie zmian chorobowych w badaniu PET. Poznaj, jak działa gozetotyd, jak jest przetwarzany w organizmie oraz jakie badania potwierdzają jego skuteczność.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Gozetotyd, gadobutrol oraz gadopentetanian dimegluminy to nowoczesne substancje czynne stosowane w diagnostyce obrazowej. Choć wszystkie należą do grupy środków kontrastowych wykorzystywanych w różnych technikach obrazowania, różnią się zakresem zastosowań, bezpieczeństwem stosowania u dzieci czy kobiet w ciąży, a także mechanizmem działania. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich miejsce w nowoczesnej diagnostyce medycznej.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Gozetotyd jest substancją stosowaną w diagnostyce nowotworów, szczególnie raka gruczołu krokowego, przy użyciu technik medycyny nuklearnej. Stosowanie tej substancji wiąże się z ekspozycją na promieniowanie, dlatego jej użycie zawsze wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka. Przed podaniem gozetotydu należy zwrócić uwagę na bezpieczeństwo u określonych grup pacjentów, takich jak osoby z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, seniorzy, a także kobiety w ciąży i karmiące piersią. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje na temat profilu bezpieczeństwa gozetotydu, w tym wskazówki dotyczące możliwych interakcji, wpływu na prowadzenie pojazdów oraz zalecenia dla wybranych grup pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Stosowanie leków u dzieci wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza w przypadku preparatów wykorzystywanych w diagnostyce nowotworów. Gozetotyd, wykorzystywany do obrazowania zmian nowotworowych, jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych pacjentów z rakiem gruczołu krokowego. W poniższym opisie znajdziesz informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania gozetotydu w populacji pediatrycznej, ograniczeń wiekowych oraz zasad dawkowania tej substancji czynnej.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Gozetotyd to substancja wykorzystywana w diagnostyce nowotworów, szczególnie raka gruczołu krokowego, w badaniach obrazowych PET. Według dostępnych danych, jej stosowanie nie wpływa istotnie na zdolność do prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn. Dowiedz się, dlaczego gozetotyd uznawany jest za bezpieczny pod tym względem oraz jak przebiega jego działanie w organizmie.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie leków w okresie ciąży i karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ niektóre substancje mogą wpływać na rozwój dziecka lub przenikać do mleka matki. Gozetotyd, stosowany głównie w diagnostyce nowotworów prostaty, nie jest przeznaczony dla kobiet, jednak warto wiedzieć, jakie są zalecenia i potencjalne ryzyka związane z jego stosowaniem w tych wyjątkowych okresach życia.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Gozetotyd jest nowoczesną substancją wykorzystywaną w diagnostyce raka gruczołu krokowego. Po połączeniu z odpowiednim izotopem umożliwia precyzyjne obrazowanie zmian nowotworowych za pomocą pozytonowej tomografii emisyjnej (PET). Dzięki temu badaniu lekarze mogą lepiej ocenić stopień zaawansowania choroby oraz zaplanować dalsze leczenie.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Gozetotyd jest substancją czynną wykorzystywaną do diagnostyki nowotworów, zwłaszcza raka gruczołu krokowego, w badaniach PET. Przedawkowanie tej substancji, szczególnie w postaci radiofarmaceutyku z galem-68, może prowadzić do zwiększonej ekspozycji na promieniowanie. W tym opisie znajdziesz informacje o objawach, możliwych zagrożeniach oraz postępowaniu w przypadku przedawkowania gozetotydu, z podziałem na stopień nasilenia objawów i konieczność hospitalizacji.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Locametz 25 mikrogramów zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Fiolka zawiera 25 mikrogramów gozetotydu. Zestaw nie zawiera radionuklidu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Fiolka zawiera 28,97 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego. Jedna fiolka z białym liofilizowanym proszkiem (proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań).
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Produkt leczniczy Locametz, po znakowaniu radionuklidem galu-68, jest wskazany do wykrywania zmian z obecnością antygenu błonowego gruczołu krokowego (ang. prostate-specific membrane antigen, PSMA) za pomocą metody pozytonowej tomografii emisyjnej (ang. positron emission tomography, PET) u dorosłych pacjentów z rakiem gruczołu krokowego (ang. prostate cancer, PCa) w następujących sytuacjach klinicznych:  Wstępna ocena stopnia zaawansowania zmian u pacjentów z PCa o dużym ryzyku przed podjęciem pierwszej terapii mającej na celu wyleczenie,  Podejrzenie nawrotu PCa u pacjentów ze zwiększającym się stężeniem swoistego antygenu gruczołu krokowego (ang. prostate-specific antigen, PSA) w surowicy, po pierwszej terapii mającej na celu wyleczenie,  Identyfikacja pacjentów z PSMA-dodatnim postępującym rozsianym rakiem gruczołu krokowego opornym na kastrację (ang.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Wskazania do stosowania
metastatic castration-resistant prostate cancer, mCRPC), u których wskazane jest zastosowanie leczenia ukierunkowanego na PSMA (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Ten produkt leczniczy powinien być podawany wyłącznie przez przeszkolony personel medyczny posiadający wiedzę techniczną w zakresie stosowania i posługiwania się preparatami diagnostycznymi medycyny nuklearnej i wyłącznie w wyznaczonej placówce medycyny nuklearnej. Dawkowanie Zalecana dawka galu ( 68 Ga) gozetotydu wynosi 1,8-2,2 MBq/kg masy ciała, przy czym minimalna dawka wynosi 111 MBq a maksymalna dawka wynosi do 259 MBq. Szczególne populacje pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w wieku 65 lat i starszych. Zaburzenia czynności nerek Brak danych dotyczących stosowania galu ( 68 Ga) gozetotydu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego/schyłkowego. Uważa się, że nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Stosowanie produktu leczniczego Locametz u dzieci i młodzieży nie jest właściwe w celu identyfikacji zmian PSMA-dodatnich w raku gruczołu krokowego. Sposób podawania Ten produkt leczniczy jest przeznaczony do podawania dożylnego i zawiera wiele dawek. Produkt wymaga rekonstytucji i znakowania radionuklidem przed podaniem go pacjentowi. Po rekonstytucji i wyznakowaniu radionuklidem, roztwór galu ( 68 Ga) gozetotydu należy podać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym. Należy unikać miejscowego wynaczynienia powodującego niezamierzone narażenie pacjenta na promieniowanie i artefakty w badaniu obrazowym. Po wstrzyknięciu należy podać dożylnie jałowy roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań, o stężeniu 9 mg/ml (0,9%), aby zapewnić dostarczenie pełnej dawki leku.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Dawkowanie
Całkowita radioaktywność w strzykawce powinna zostać zweryfikowana przy użyciu kalibratora dawki bezpośrednio przed i po podaniu pacjentowi. Kalibrator dawki musi być skalibrowany i odpowiadać międzynarodowym standardom. Należy postępować zgodnie z instrukcją rozcieńczania roztworu galu ( 68 Ga) gozetotydu (patrz punkt 12). Przygotowanie pacjenta, patrz punkt 4.4. Instrukcja dotycząca rekonstytucji i znakowania radionuklidem produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 12. Akwizycja obrazu Akwizycja obrazu w badaniu PET z użyciem galu ( 68 Ga) gozetotydu musi obejmować akwizycję całego ciała, od połowy uda aż po podstawę czaszki. Zalecany czas przeprowadzenia obrazowania PET to od 50 do 100 minut po dożylnym podaniu roztworu galu ( 68 Ga) gozetotydu. Czas rozpoczęcia akwizycji obrazu i czas jej trwania należy dostosować do używanego aparatu, pacjenta i charakterystyki nowotworu, aby uzyskać obrazy o możliwie najwyższej jakości.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Dawkowanie
Zaleca się wykonanie badania metodą tomografii komputerowej (TK) lub rezonansu magnetycznego (MRI) w celu korekcji atenuacji.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 lub którykolwiek ze składników znakowanego preparatu radiofarmaceutycznego.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka W przypadku każdego pacjenta narażenie na promieniowanie musi być uzasadnione prawdopodobną korzyścią. W każdym przypadku należy podać możliwie najmniejszą dawkę promieniowania, która pozwoli uzyskać wymagane informacje diagnostyczne. Do chwili obecnej nie istnieją żadne dane przedstawiające wyniki, które posłużyłyby do późniejszego postępowania z pacjentem z chorobą wysokiego ryzyka, poprzez zastosowanie badania PET/CT z PSMA w pierwotnej ocenie stopnia zaawansowania. Doświadczenie z zastosowaniem galu ( 68 Ga) gozetotydu w badaniu PET w celu doboru pacjentów do terapii opartej na PSMA jest ograniczone do pacjentów z postępującym rozsianym rakiem gruczołu krokowego opornym na kastrację (mCRPC), którzy otrzymali leczenie polegające na zahamowaniu szlaku receptorów androgenowych (ang.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Specjalne środki ostrozności
androgen receptor, AR) i chemioterapię opartą na taksanach oraz do doboru pacjentów kwalifikujących się do leczenia lutetu ( 177 Lu) wipiwotydu tetraksetanem. Generalizacja stosunku korzyści do ryzyka na inne rodzaje terapii opartej na PSMA oraz na pacjentów z mCRPC otrzymujących wcześniej inne leczenie może nie być możliwa. Ryzyko związane z promieniowaniem Galu ( 68 Ga) gozetotyd przyczynia się do zwiększenia całkowitego skumulowanego, długoterminowego narażenia pacjenta na promieniowanie, które wiąże się ze zwiększeniem ryzyka wystąpienia choroby nowotworowej. Należy zapewnić, by postępowanie z lekiem, jego rekonstytucja i znakowanie radionuklidem były bezpieczne, aby uchronić pacjentów i osoby z fachowego personelu medycznego przed nieumyślnym narażeniem na promieniowanie (patrz punkt 6.6 i 12). Interpretacja obrazów uzyskanych z użyciem galu ( 68 Ga) gozetotydu Obrazy PET uzyskane z użyciem galu ( 68 Ga) gozetotydu powinny być interpretowane na podstawie oceny wizualnej.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Specjalne środki ostrozności
Podejrzenie zmian złośliwych opiera się na wychwycie galu ( 68 Ga) gozetotydu na tle tkanek. Wychwyt galu ( 68 Ga) gozetotydu nie jest swoisty dla raka gruczołu krokowego i może występować w zdrowych tkankach (patrz punkt 5.2), innych rodzajach nowotworów i w procesach niezłośliwych, potencjalnie prowadząc do wyników fałszywie dodatnich. Umiarkowany lub wysoki fizjologiczny wychwyt PSMA odnotowuje się w nerkach, gruczołach łzowych, wątrobie, śliniankach i ścianie pęcherza moczowego. Fałszywie dodatnie wyniki obejmują między innymi raka nerkowokomórkowego, raka wątrobowokomórkowego, raka piersi, raka płuca, łagodne choroby kości (np. chorobę Pageta), sarkoidozę/ziarniniakowatość płuc, glejaki, oponiaki, przyzwojaki i włókniakonerwiaki. Zwoje nerwowe mogą imitować węzły chłonne. Skuteczność diagnostyczna galu ( 68 Ga) gozetotydu może zależeć od stężenia PSA w surowicy, terapii ukierunkowanych na receptory androgenowe, stopnia zaawansowania choroby oraz wielkości zajętych węzłów chłonnych (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Specjalne środki ostrozności
Obrazy PET uzyskane z użyciem galu ( 68 Ga) gozetotydu powinny być interpretowane wyłącznie przez specjalistów przeszkolonych w interpretacji obrazów PET uzyskanych z użyciem galu ( 68 Ga) gozetotydu. Wyniki badań obrazowych PET uzyskanych z użyciem galu ( 68 Ga) gozetotydu powinny zawsze być interpretowane łącznie z innymi metodami diagnostycznymi i być potwierdzone innymi metodami diagnostycznymi (w tym wynikami badań histopatologicznych) przed wprowadzeniem późniejszych zmian w leczeniu pacjenta. Przygotowanie pacjenta Przed podaniem galu ( 68 Ga) gozetotydu pacjenci powinni być dobrze nawodnieni i należy doradzić im, by bezpośrednio przed akwizycją obrazu oddali mocz, a także robili to często w pierwszych godzinach po akwizycji obrazu, aby zmniejszyć narażenie na promieniowanie. Szczególne ostrzeżenia Zawartość sodu Produkt leczniczy zawiera 28,97 mg sodu na wstrzyknięcie, co odpowiada 1,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Specjalne środki ostrozności
Kwaśny odczyn pH i wynaczynienie Mała wartość pH galu ( 68 Ga) gozetotydu może prowadzić do wystąpienia reakcji w miejscu wstrzyknięcia po podaniu produktu. Przypadkowe wynaczynienie może spowodować miejscowe podrażnienie ze względu na kwaśne pH roztworu. W przypadku wynaczynienia należy postępować zgodnie z wytycznymi obowiązującymi w danej instytucji.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Na podstawie badań interakcji w warunkach in vitro nie należy spodziewać się, by galu ( 68 Ga) gozetotyd wchodził w klinicznie istotne interakcje z innymi produktami leczniczymi (patrz punkt 5.2). Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Produkt leczniczy Locametz nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Brak danych dotyczących stosowania galu ( 68 Ga) gozetotydu u kobiet. Nie przeprowadzono badań toksycznego wpływu galu ( 68 Ga) gozetotydu na reprodukcję zwierząt. Jednak wszystkie preparaty radiofarmaceutyczne, w tym galu ( 68 Ga) gozetotyd mają potencjalnie szkodliwe działanie na płód. Karmienie piersią Produkt leczniczy Locametz nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Brak danych dotyczących wpływu galu ( 68 Ga) gozetotydu na noworodka/niemowlę karmione piersią lub na wytwarzanie mleka. Nie przeprowadzono badań określających wpływ galu ( 68 Ga) gozetotydu na laktację zwierząt. Płodność Brak danych dotyczących wpływu galu ( 68 Ga) gozetotydu na płodność ludzi.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Galu ( 68 Ga) gozetotyd nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Narażenie na promieniowanie jonizujące wiąże się z ryzykiem wystąpienia nowotworu złośliwego i może powodować wady dziedziczne. Ponieważ dawka skuteczna wynosi 0,0166 mSv/MBq, a maksymalna zalecana dawka to 259 MBq (4,3 mSv), uważa się, że prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych jest niskie. U pacjentów, którzy otrzymali galu ( 68 Ga) gozetotyd działania niepożądane miały nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, z wyjątkiem uczucia zmęczenia stopnia 3 (0,1%). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi jest uczucie zmęczenia (1,2%), nudności (0,8%), zaparcie (0,5%) i wymioty (0,5%). Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Profil bezpieczeństwa galu ( 68 Ga) gozetotydu podawanego w dawce na masę ciała o medianie wynoszącej 1,9 MBq/kg mc.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Działania niepożądane
(zakres: 0,9-3,7 MBq/kg mc.) oceniano u 1 003 pacjentów z przerzutowym, opornym na kastrację rakiem gruczołu krokowego, którzy otrzymywali najlepsze leczenie standardowe według uznania lekarza (badanie VISION). Działania niepożądane (Tabela 1) zostały podane według klasyfikacji układów i narządów MedDRA. W obrębie każdej grupy układów i narządów działania niepożądane podano według częstości występowania, poczynając od najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane przedstawiono według malejącego stopnia ciężkości. Ponadto, odpowiednie kategorie częstości każdego działania niepożądanego określono na podstawie następującej konwencji (CIOMS III): bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000). Tabela 1 Działania niepożądane obserwowane po podaniu galu ( 68 Ga) gozetotydu

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Kategoria częstości Działanie niepożądane
Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często Nudności
Niezbyt często Zaparcie
Niezbyt często Wymioty
Niezbyt często Biegunka
Niezbyt często Suchość w ustach
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często Uczucie zmęczenia
Niezbyt często Reakcje w miejscu wstrzyknięcia1
Niezbyt często Dreszcze
1 Reakcje w miejscu wstrzyknięcia obejmują: krwiak w miejscu wstrzyknięcia, ocieplenie miejsca wstrzyknięcia, świąd w miejscu wstrzyknięcia

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W przypadku podania zbyt dużej dawki aktywności galu ( 68 Ga) gozetotydu, gdy tylko jest to możliwe konieczne jest zmniejszenie dawki promieniowania zaabsorbowanej przez pacjenta poprzez zwiększenie eliminacji radionuklidu z organizmu przez nawadnianie i częste opróżnianie pęcherza. Pomocne może być określenie dawki skutecznej promieniowania podanej pacjentowi.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Radiofarmaceutyki diagnostyczne, inne radiofarmaceutyki stosowane w diagnostyce nowotworowej, kod ATC: V09IX14 Mechanizm działania Galu ( 68 Ga) gozetotyd wiąże się z komórkami wykazującymi ekspresję PSMA, w tym z komórkami nowotworowymi raka gruczołu krokowego, w których występuje nadmierna ekspresja PSMA. Gal-68 jest radionuklidem o poziomie emisji umożliwiającym wykonywanie badań obrazowych PET. Na podstawie intensywności sygnałów obrazy PET uzyskane przy użyciu galu ( 68 Ga) gozetotydu wskazują na obecność białka PSMA w tkankach. Działanie farmakodynamiczne W stężeniach chemicznych stosowanych w badaniach diagnostycznych galu ( 68 Ga) gozetotyd nie wykazuje żadnego działania farmakodynamicznego. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Czułość i swoistość galu ( 68 Ga) gozetotydu oceniano w dwóch następujących badaniach prospektywnych: W badaniu van Kalmthout i wsp.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
z 2020 r., 103 dorosłych mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego potwierdzonym w biopsji oraz cechami ryzyka pośredniego lub dużego ze wskazaniami do rozległej limfadenektomii miedniczej (ang. extended pelvic lymph node dissection, ePLND) poddano badaniom obrazowym PET/TK z użyciem galu ( 68 Ga) gozetotydu. Wyniki badania PET/TK były odczytywane przez dwóch niezależnych ekspertów nieposiadających informacji klinicznych o pacjentach, a ePLND była histopatologicznym wzorcem porównawczym w przypadku 96 ze 103 (93%) pacjentów. W Tabeli 2 podsumowano zależną od pacjenta czułość, swoistość, dodatnią i ujemną wartość predykcyjną (odpowiednio PPV i NPV) obrazowania PET/TK z użyciem galu ( 68 Ga) gozetotydu w celu wykrycia przerzutów w węzłach chłonnych (ang. lymph node metastasis, LNM). Tabela 2 Wyniki dotyczące skuteczności w ocenie stopnia zaawansowania zmiany pierwotnej u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego potwierdzonym w biopsji
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
Zależne od pacjenta N=961
Czułość (95% CI) 42% (27, 58)
Swoistość (95% CI) 91% (79, 97)
PPV 77% (54, 91)
NPV 68% (56, 78)
1 Populacja możliwa do oceny
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku 2 niezależnych ekspertów nieznających danych klinicznych o pacjentach zgodność między ekspertami wyniosła κ = 0,67. Spośród 67 przeanalizowanych LNM, 26 było wykrytych w PET/TK z użyciem galu ( 68 Ga) gozetotydu, co oznacza 38,8% czułość zależną od węzłów. Mediana średnicy przerzutów we wspomnianych LNM wykrytych w badaniu wyniosła 7 mm (zakres: 0,3-35). W odczycie wyniku badania PET pominięto 41 LNM o medianie przerzutu wynoszącej 3,0 mm (zakres: 0,5 do 35,0). W badaniu przeprowadzonym przez Fendler i wsp. w 2019 r., 635 dorosłych mężczyzn z histopatologicznie potwierdzonym rakiem gruczołu krokowego ze wznową biochemiczną (ang. biochemical recurrence, BCR) po przebytej prostatektomii (N=262), radioterapii (N=169) lub obu tych rodzajach leczenia (N=204) zostało poddanych badaniu PET/TK z użyciem galu ( 68 Ga) gozetotydu lub badaniu PET/MRI.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
BCR definiowano na podstawie wartości PSA w surowicy większej o ≥0,2 ng/ml od wartości oznaczonej 6 tygodni po prostatektomii lub na podstawie zwiększenia wartości PSA w surowicy o co najmniej 2 ng/ml powyżej nadiru po radykalnej radioterapii. Mediana PSA u pacjentów była o 2,1 ng/ml wyższa od nadiru po radioterapii (zakres: 0,1-1 154 ng/ml). Złożony wzorzec porównawczy, obejmujący wynik badania histopatologicznego, seryjne oznaczenia PSA surowicy i wynik badań obrazowych (TK, MRI i (lub) badanie obrazowe kości) był dostępny dla 223 z 635 (35,1%) pacjentów, natomiast sam histopatologiczny wzorzec porównawczy był dostępny dla 93 (14,6%) pacjentów. Wyniki badania PET/TK były interpretowane przez 3 niezależnych ekspertów nieznających informacji klinicznych z wyjątkiem rodzaju pierwszej terapii i ostatniego oznaczenia PSA w surowicy.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
Zmiany PSMA-dodatnie zostały wykryte u 475 z 635 (75%) pacjentów, którzy otrzymali galu ( 68 Ga) gozetotyd, a wykrywalność zwiększała się istotnie wraz z wartościami PSA. Wykrywalność zmian dodatnich w badaniu PET z użyciem galu ( 68 Ga) gozetotydu zwiększała się wraz ze wzrostem wartości PSA w surowicy (patrz punkt 4.4). W Tabeli 3 przedstawiono czułość i dodatnią wartość predykcyjną (ang. positive predictive value, PPV) badań obrazowych PET/TK z użyciem galu (68Ga) gozetotydu. Współczynnik kappa Fleissa określający zgodność ocen pomiędzy ekspertami dla badania PET/TK z użyciem galu ( 68 Ga) gozetotydu wahał się od 0,65 (95% CI: 0,61, 0,70) do 0,78 (95% CI: 0,73, 0,82) w ocenianych okolicach ciała (loża po gruczole krokowym, węzły chłonne miednicy, tkanki miękkie zlokalizowane poza miednicą i kości). Tabela 3 Wyniki dotyczące skuteczności u pacjentów z histopatologicznie potwierdzonym rakiem gruczołu krokowego ze wznową biochemiczną

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakodynamiczne

Złożony wzorzec porównawczy N=2231 Histopatologiczny wzorzec porównawczyN=931
Czułość w odniesieniu do pacjenta (95% CI) NA 92% (84, 96)
Czułość w odniesieniu dookolicy ciała (95% CI) NA 90% (82, 95)
PPV w odniesieniu do pacjenta (95% CI) 92% (88, 95) 84% (75, 90)
PPV w odniesieniu do okolicyciała (95% CI) 92% (88, 95) 84% (76, 91)
1 Populacja możliwa do oceny

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie PET/TK z użyciem galu ( 68 Ga) gozetotydu wykonywano w celu identyfikacji dorosłych pacjentów z postępującym, PSMA-dodatnim mCRPC w celu ustalenia, czy kwalifikują się oni do randomizowanego, wieloośrodkowego, otwartego badania III fazy VISION, w którym badano skuteczność produktu Pluvicto w skojarzeniu z najlepszym standardowym leczeniem lub samo najlepsze standardowe leczenie. Łącznie 1 003 mężczyzn wcześniej leczonych co najmniej jednym inhibitorem szlaku receptorów androgenowych (AR) oraz 1 lub 2 wcześniejszymi schematami chemioterapii opartymi na taksanach zostało zakwalifikowanych w oparciu o ekspresję PSMA w występujących u nich zmianach nowotworowych gruczołu krokowego. U pacjentów wykonano badanie PET/TK z użyciem galu ( 68 Ga) gozetotydu w celu oceny ekspresji PSMA w zmianach na podstawie kryteriów określonych centralnie. W grupie leczenia ukierunkowanego na PSMA zgłoszono poprawę przeżycia całkowitego i przeżycia bez progresji choroby w badaniach radiologicznych.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Locametz we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w wizualizacji PSMA w raku gruczołu krokowego (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Dystrybucja Galu ( 68 Ga) gozetotyd wykazuje dwuwykładniczy model zachowania we krwi, z biologicznym okresem półtrwania wynoszącym 6,5 minuty dla składnika szybkiego i okresem półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynoszącym 4,4 godziny dla składnika wolniejszego. Dane z badań in vitro wskazują, że gozetotyd podlega dystrybucji głównie w osoczu, a średni stosunek stężenia we krwi do stężenia w osoczu wynosi 0,71. Gozetotyd wiąże się w 33% z białkami osocza ludzkiego. Wychwyt przez narządy Największa zaabsorbowana dawka galu ( 68 Ga) gozetotydu występowała w nerkach, gruczołach łzowych, śliniankach, ścianie pęcherza moczowego i wątrobie. Szacunkowe dawki zaabsorbowane przez te narządy po podaniu aktywności 259 MBq wynoszą 62,1 mGy (nerki), 28,5 mGy (gruczoły łzowe), 23,1 mGy (ślinianki), 14,8 mGy (ściana pęcherza moczowego) oraz 13,7 mGy (wątroba).
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolizm Na podstawie danych z badań in vitro stwierdza się, że metabolizm galu ( 68 Ga) gozetotydu w wątrobie i nerkach jest znikomy. Eliminacja Galu ( 68 Ga) gozetotyd jest wydalany głównie przez nerki. Około 14% podanej dawki galu ( 68 Ga) gozetotydu jest wydalane z moczem po 2 godzinach od podania. Okres półtrwania Zważywszy, że biologiczny i końcowy okres półtrwania galu ( 68 Ga) gozetotydu wynosi 4,4 godziny, a fizyczny okres półtrwania galu-68 wynosi 68 minut, efektywny okres półtrwania galu ( 68 Ga) gozetotydu wynosi 54 minuty. Potencjalne interakcje z lekami w warunkach in vitro Enzymy CYP450 Gozetotyd nie jest substratem, inhibitorem ani induktorem enzymów cytochromu P450 (CYP450). Nie należy oczekiwać, by galu ( 68 Ga) gozetotyd wchodził w interakcje z substratami, inhibitorami lub induktorami CYP450. Transportery Gozetotyd nie jest substratem BCRP, P-gp, MATE1, MATE2-K, OAT1, OAT3 lub OCT2.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
Gozetotyd nie jest inhibitorem BCRP, BSEP, P-gp, MATE1, MATE2-K, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3, OCT1 lub OCT2. Nie należy oczekiwać, by galu ( 68 Ga) gozetotyd wchodził w interakcje z substratami tych transporterów. Szczególne populacje pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku W badaniu klinicznym VISION 752 z 1 003 (75%) pacjentów było w wieku 65 lat lub starszych. Nie stwierdzono ogólnych różnic w bezpieczeństwie stosowania i skuteczności pomiędzy tymi pacjentami a pacjentami młodszymi. Zaburzenia czynności nerek / zaburzenia czynności wątroby Nie oczekuje się, by zaburzenia czynności nerek/wątroby miały wpływ na farmakokinetykę i biodystrybucję galu ( 68 Ga) gozetotydu w żadnym klinicznie istotnym stopniu.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Gozetotyd był oceniany w farmakologicznych badaniach dotyczących bezpieczeństwa i badaniach toksyczności po podaniu pojedynczej dawki. Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa i badań toksyczności po podaniu pojedynczej dawki, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Rakotwórczość i mutagenność Nie przeprowadzono badań mutagenności i badań rakotwórczości z galu ( 68 Ga) gozetotydem.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas gentyzynowy Sodu octan trójwodny Sodu chlorek 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6 i 12. 6.3 Okres ważności Nieotwarta fiolka: 1 rok. Wykazano, że po rekonstytucji i wyznakowaniu radionuklidem stabilność chemiczna i fizyczna zostaje zachowana przez 6 godzin w temperaturze 30°C (patrz punkt 6.4). Przechowywać w pozycji pionowej. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast, chyba, że metoda otwarcia, rekonstytucji, znakowania radionuklidem lub rozcieńczenia wyklucza ryzyko zanieczyszczenia mikrobiologicznego. Jeśli produkt nie zostanie natychmiast zużyty, za czas i warunki jego przechowywania odpowiedzialność ponosi użytkownik. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przed rekonstytucją przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Dane farmaceutyczne
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i wyznakowaniu radionuklidem patrz punkt 6.3. Preparaty radiofarmaceutyczne należy przechowywać w sposób zgodny z krajowymi przepisami dotyczącymi postępowania z materiałami radioaktywnymi. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy Locametz jest dostarczany w wielodawkowym zestawie do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego zawierającym galu ( 68 Ga) gozetotyd roztwór do wstrzykiwań (patrz punkt 2 i 3). Produkt leczniczy Locametz zawiera jedną fiolkę ze szkła typu I Plus o pojemności 10 ml, z gumowym korkiem i kapslem uszczelniającym typu flip off. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ostrzeżenia ogólne Preparaty radiofarmaceutyczne powinny być odbierane, stosowane i podawane wyłącznie przez upoważnione osoby, w wyznaczonych jednostkach klinicznych.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Dane farmaceutyczne
Ich odbiór, przechowywanie, stosowanie, przekazywanie i utylizacja regulowane są przepisami i (lub) wymagają stosownych pozwoleń wydawanych przez właściwe urzędy. Preparaty radiofarmaceutyczne należy przygotowywać w taki sposób, aby zapewnić bezpieczeństwo przed promieniowaniem jonizującym i spełnić wymagania odnośnie jakości produktów farmaceutycznych. Należy zachować środki ostrożności dotyczące przygotowania produktu w jałowych warunkach. Zawartość fiolek jest przeznaczona wyłącznie do przygotowania roztworu galu ( 68 Ga) gozetotydu do wstrzyknięcia i nie należy jej podawać bezpośrednio pacjentowi bez wcześniejszego przygotowania (patrz punkt 4.2 i 12). Środki ostrożności, które należy podjąć przed użyciem lub podaniem produktu leczniczego Przed rekonstytucją zawartość produktu leczniczego Locametz nie jest radioaktywna.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Dane farmaceutyczne
Po rekonstytucji i wyznakowaniu radionuklidem należy utrzymywać stosowanie skutecznych osłon przed promieniowaniem emitowanym przez przygotowany roztwór galu ( 68 Ga) gozetotydu do wstrzykiwań (patrz punkt 3). Po rekonstytucji i wyznakowaniu radionuklidem produkt leczniczy Locametz zawiera jałowy roztwór do wstrzykiwań galu ( 68 Ga) gozetotydu o aktywności do 1 369 MBq. Roztwór galu ( 68 Ga) gozetotydu do wstrzykiwań zawiera także kwas chlorowodorowy otrzymywany z roztworu chlorku galu-68. Rozwór galu ( 68 Ga) gozetotydu do wstrzykiwań jest jałowym, przezroczystym, bezbarwnym roztworem do podania dożylnego, niezawierającym nierozpuszczonych cząstek, o pH pomiędzy 3,2 a 6,5. Należy zachować odpowiednie środki ostrożności dotyczące pobierania i podawania roztworu galu ( 68 Ga) gozetotydu do wstrzykiwań w jałowych warunkach. Procedury podawania należy prowadzić w taki sposób, aby zminimalizować ryzyko skażenia produktu leczniczego i napromieniania operatorów.
CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Dane farmaceutyczne
Używanie skutecznych osłon przed promieniowaniem jest obowiązkowe. Jeśli w jakimkolwiek momencie podczas przygotowania niniejszego produktu leczniczego nastąpi uszkodzenie fiolki, nie należy jej używać. Instrukcja dotycząca rekonstytucji i znakowania radionuklidem produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 12. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Gadovist 1,0, 1,0 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy mililitr zawiera 1,0 mmol gadobutrolu (równoważnik 604,72 mg gadobutrolu), który jest substancją czynną. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Przezroczysty, bezbarwny lub jasnożółty płyn. Właściwości fizykochemiczne: Osmolalność w temperaturze 37°C: 1603 mOsm/kg H2O Lepkość w temperaturze 37°C: 4,96 mPa·s
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Produkt Gadovist 1,0 stosuje się u osób dorosłych oraz dzieci i młodzieży w każdym wieku (w tym u noworodków donoszonych) w następujących wskazaniach: Wzmocnienie kontrastowe w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging – MRI) głowy i rdzenia kręgowego. Wzmocnienie kontrastowe w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI) całego ciała, w tym głowy i szyi, klatki piersiowej, piersi, brzucha (trzustki, wątroby i śledziony), miednicy (gruczołu krokowego, pęcherza moczowego, macicy), przestrzeni zaotrzewnowej (nerek), kończyn i układu mięśniowo-szkieletowego. Wzmocnienie kontrastowe w angiografii przy użyciu rezonansu magnetycznego (ang. contrast enhancement in magnetic resonance angiography – CE-MRA).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wskazania do stosowania
Wzmocnienie kontrastowe w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI) w tym ocena perfuzji mięśnia sercowego w warunkach obciążenia farmakologicznego i ocena żywotności mięśnia sercowego („wzmocnienie opóźnione”). Gadovist 1,0 ułatwia zobrazowanie zaburzeń w strukturze lub zmian ogniskowych i pomaga w różnicowaniu tkanki zdrowej i patologicznie zmienionej. Produkt Gadovist 1,0 należy stosować wyłącznie, jeśli informacje diagnostyczne są niezbędne i nie można ich uzyskać stosując obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging, MRI) bez wzmocnienia kontrastowego.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt Gadovist 1,0 powinien być podawany przez fachowych pracowników służby zdrowia z doświadczeniem w wykonywaniu badań metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Produkt jest przeznaczony tylko do wstrzykiwań dożylnych. Po podaniu produktu należy obserwować pacjenta przez co najmniej pół godziny, ponieważ doświadczenie wskazuje, że w tym okresie występuje większość działań niepożądanych (patrz punkt 4.4). Dodatkowe instrukcje zamieszczone są w punkcie „Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania”. Wymaganą dawkę należy podawać w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu dożylnym. Badanie MRI z zastosowaniem środka kontrastowego można rozpocząć bezpośrednio po wstrzyknięciu (lub krótko po wstrzyknięciu, w zależności od zastosowanych sekwencji impulsów i protokołu badania) ze względu na szybkie wystąpienie efektu wzmocnienia pokontrastowego.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Optymalne działanie środka kontrastowego występuje w trakcie pierwszego przejścia tętniczego w przypadku badania angiograficznego (CE-MRA) i w ciągu około 15 minut po wstrzyknięciu produktu Gadovist 1,0 w przypadku oceny ośrodkowego układu nerwowego (OUN) (czas zależy od rodzaju zmiany chorobowej i rodzaju tkanki). Do badań ze wzmocnieniem kontrastowym szczególnie przydatne jest wykonanie skanów w sekwencji T1-zależnej. Dawkowanie Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą wzmocnienie kontrastowe wystarczające dla celów diagnostycznych. Dawkę należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta. Nie powinna ona przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała określonej w tym punkcie. Dorośli Dawka zależy od wskazania. Pojedyncze wstrzyknięcie 0,1 mmol produktu Gadovist 1,0 na kg masy ciała (odpowiada to 0,1 ml/kg mc.) jest zasadniczo wystarczające. Całkowita, maksymalna dawka to 0,3 mmol produktu Gadovist 1,0 na kg mc. (odpowiada to 0,3 ml/kg mc.).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Badanie OUN: Żeby uzyskać diagnozę, zazwyczaj wystarczającą dawką jest 0,1 mmol na kg masy ciała (0,1 mmol/kg mc.). Odpowiada to 0,1 ml/kg mc. roztworu o stężeniu 1,0 M. Jeśli pomimo ujemnego wyniku badania MRI nadal istnieje istotne kliniczne podejrzenie obecności zmiany chorobowej lub jeśli uzyskanie dokładniejszych informacji może wpłynąć na leczenie chorego, można wykonać drugie wstrzyknięcie produktu leczniczego wyrównując dawkę do dawki maksymalnej, czyli 0,2 ml/kg mc. w ciągu 30 minut od pierwszego podania. W badaniach obrazowych OUN minimalna dawka, którą można podawać to 0,075 mmol gadobutrolu na kg masy ciała (co odpowiada 0,075 ml produktu Gadovist 1,0 na kg masy ciała) (patrz punkt 5.1). Badanie metodą MRI całego ciała (z wyjątkiem CE-MRA) W celu postawienia diagnozy, zazwyczaj wystarczającą dawką jest 0,1 ml/kg mc. produktu Gadovist 1,0.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Badanie angiograficzne: Obrazowanie 1 pola widzenia: 7,5 ml przy masie ciała poniżej 75 kg; 10 ml przy masie ciała 75 kg i większej (co odpowiada 0,1–0,15 mmol/kg mc.). Obrazowanie >1 pola widzenia: 15 ml przy masie ciała poniżej 75 kg; 20 ml przy masie ciała 75 kg i większej (co odpowiada 0,2–0,3 mmol/kg mc.). Specjalne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Gadovist 1,0 można stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (wskaźnik filtracji kłębuszkowej, ang. glomerular filtration rate – GFR < 30 ml/min/1,73 m2) oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby jedynie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz jeśli informacja diagnostyczna jest niezbędna i nie można jej uzyskać w badaniu metodą MRI bez wzmocnienia środkiem kontrastowym (patrz punkt 4.4). Jeśli użycie produktu Gadovist 1,0 jest konieczne, nie należy stosować dawki większej niż 0,1 mmol/kg masy ciała.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Nie należy stosować więcej niż jednej dawki podczas obrazowania. Ze względu na brak danych dotyczących podawań wielokrotnych, wstrzyknięć produktu Gadovist 1,0 nie należy powtarzać, chyba że przerwy pomiędzy wstrzyknięciami wynoszą co najmniej 7 dni. Dzieci i młodzież U dzieci w każdym wieku (w tym u noworodków donoszonych) zalecana dawka wynosi 0,1 mmol gadobutrolu na kg masy ciała (co odpowiada 0,1 ml produktu Gadovist 1,0 na kg masy ciała) we wszystkich wskazaniach (patrz punkt 4.1). Noworodki do 4 tygodnia życia oraz niemowlęta do 1. roku życia Ze względu na niedojrzałą funkcję nerek u noworodków do 4 tygodnia życia oraz u niemowląt do 1. roku życia, produkt Gadovist 1,0 należy stosować u tych pacjentów tylko po starannym rozważeniu, w dawce nie większej niż 0,1 mmol/kg masy ciała. W trakcie badania nie wolno zastosować więcej niż jednej dawki.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Ze względu na brak danych dotyczących wielokrotnego podawania, wstrzyknięć produktu Gadovist 1,0 nie należy powtarzać, chyba że przerwy pomiędzy wstrzyknięciami wynoszą co najmniej 7 dni. Osoby w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i starsze) Dostosowanie dawkowania nie jest uważane za konieczne. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie podawać gadobutrolu dokanałowo. Po podaniu dokanałowym notowano przypadki poważnych, zagrażających życiu i zakończonych zgonem reakcji, głównie neurologicznych (np. śpiączka, encefalopatia, drgawki). Wstrzykiwanie produktu Gadovist 1,0 do żył o małym świetle niesie ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zaczerwienienie i obrzęk. Podczas stosowania produktu leczniczego Gadovist 1,0 obowiązują również standardowe wymagania dotyczące bezpieczeństwa prowadzenia badań metodą rezonansu magnetycznego, zwłaszcza dotyczące wykluczenia materiałów ferromagnetycznych. Nadwrażliwość Tak jak w przypadku innych środków kontrastowych, stosowanie produktu leczniczego Gadovist 1,0 może być związane z reakcjami rzekomoanafilaktycznymi, nadwrażliwości lub idiosynkrazji, charakteryzującymi się objawami ze strony układu krążenia, oddechowego lub objawami skórnymi, do ciężkich reakcji, w tym wstrząsu.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ogólnie, pacjenci z chorobami układu krążenia są bardziej podatni na wystąpienie poważnych objawów, nawet zgonu w wyniku ciężkich reakcji nadwrażliwości. Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości może się zwiększyć w przypadku: występujących w przeszłości reakcji na środki kontrastowe, astmy oskrzelowej w wywiadzie, chorób alergicznych w wywiadzie. U pacjentów ze skłonnością do alergii decyzja o zastosowaniu produktu Gadovist 1,0 musi zostać podjęta po szczególnie uważnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Większość reakcji występuje w ciągu pół godziny od podania produktu. Dlatego zalecane jest obserwowanie pacjenta po wykonaniu badania. Należy zapewnić dostęp do produktów leczniczych stosowanych przy wystąpieniu reakcji nadwrażliwości i odpowiedniej aparatury (patrz punkt 4.2). Rzadko obserwowano reakcje opóźnione (po upływie godzin do kilku dni) (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia czynności nerek Przed podaniem produktu Gadovist 1,0 zalecane jest objęcie wszystkich pacjentów badaniem w zakresie zaburzeń czynności nerek, obejmującym testy laboratoryjne. Zgłaszano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (ang. nephrogenic systemic fibrosis – NSF) związanego ze stosowaniem niektórych produktów leczniczych zawierających gadolin u pacjentów, u których występuje ostre lub przewlekłe ciężkie zaburzenie czynności nerek (GFR< 30 ml/min/1,73 m2). Pacjenci poddani zabiegowi przeszczepienia wątroby są szczególnie narażeni, ponieważ ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek w tej grupie pacjentów jest duże. Ze względu na możliwość wystąpienia NSF podczas stosowania produktu Gadovist 1,0, ten produkt można stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby jedynie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz jeśli informacja diagnostyczna jest niezbędna i nie można jej uzyskać w badaniu metodą MRI bez wzmocnienia środkiem kontrastowym.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Hemodializa zaraz po podaniu produktu Gadovist 1,0 może ułatwić jego usunięcie z organizmu. Brak dowodów uzasadniających rozpoczęcie hemodializy w celu zapobiegania lub leczenia nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) u pacjentów niepoddawanych jeszcze hemodializie. Noworodki i niemowlęta Ze względu na niedojrzałą funkcję nerek u noworodków do 4 tygodnia życia oraz u niemowląt do 1. roku życia, produkt Gadovist 1,0 należy stosować u tych pacjentów tylko po starannym rozważeniu. Osoby w podeszłym wieku Ponieważ klirens nerkowy gadobutrolu może ulec zmniejszeniu u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie ważne jest obserwowanie pacjentów w wieku 65 lat i starszych w zakresie zaburzeń czynności nerek. Napady drgawkowe Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych zawierających gadolin, u chorych z niskim progiem drgawkowym konieczne jest zachowanie szczególnych środków ostrożności.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Substancje pomocnicze Ten produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę (obliczonej na podstawie średniej ilości podawanej osobie o masie ciała 70 kg), to znaczy, że uznaje się go za „wolny od sodu”.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania środków kontrastujących zawierających związki gadolinu, w tym gadobutrol u kobiet w ciąży są ograniczone. Gadolin może przenikać przez łożysko. Nie wiadomo, czy narażenie na gadolin wiąże się z niepożądanym działaniem na płód. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po wielokrotnym zastosowaniu dużych dawek (patrz punkt 5.3). Produktu Gadovist 1,0 nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli stan kliniczny kobiety nie wskazuje na konieczność stosowania gadobutrolu. Karmienie piersi? Produkty lecznicze zawierające gadolin przenikają w bardzo małych ilościach do mleka matki (patrz punkt 5.3). W dawkach klinicznych nie należy spodziewać się wpływu na niemowlę ze względu na małą ilość wydalaną z mlekiem i słabe wchłanianie z jelita. Lekarz wraz z karmiącą matką powinni podjąć decyzję o kontynuowaniu karmienia piersią lub o jego przerwaniu na okres 24 godzin po podaniu produktu Gadovist 1,0.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Gadovist 1,0 nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Gadovist 1,0 jest opracowany w oparciu o dane uzyskane od 6300 pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych i z monitorowania produktu po wprowadzeniu do obrotu. U pacjentów otrzymujących produkt Gadovist 1,0 najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥ 0,5%) są: ból głowy, nudności, zawroty głowy. U pacjentów otrzymujących produkt Gadovist 1,0 najcięższymi działaniami niepożądanymi są: zatrzymanie akcji serca i ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne (w tym zatrzymanie oddechu i wstrząs anafilaktyczny). Rzadko obserwowano opóźnione reakcje alergiczne (od kilku godzin do kilku dni) (patrz punkt 4.4). Większość działań niepożądanych miało nasilenie od łagodnego do umiarkowanego. Działania niepożądane obserwowane po zastosowaniu produktu Gadovist 1,0 są przedstawione w poniższej tabeli. Terminologia działań niepożądanych oparta jest na systemie klasyfikacji układów i narządów (MedDRA).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
W celu opisania określonych reakcji oraz ich synonimów i stanów pokrewnych zastosowano najbardziej odpowiedni termin MedDRA. Działania niepożądane zgłoszone w trakcie badań klinicznych zostały wymienione zgodnie z częstością występowania, którą pogrupowano według konwencji: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Działania niepożądane zaobserwowane jedynie po wprowadzeniu produktu do obrotu, dla których częstość występowania nie mogła być określona, zostały przedstawione w kolumnie zatytułowanej „Częstość nieznana”. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 1. Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych lub po wprowadzeniu do obrotu u pacjentów, którym podano produkt Gadovist 1,0 Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość, reakcja rzekomoanafilaktyczna* (np.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
wstrząs rzekomoanafilaktyczny, zapaść naczyniowa, zatrzymanie oddechu, obrzęk płuc, skurcz oskrzeli, sinica, obrzęk jamy ustnej i gardła, obrzęk krtani, niedociśnienie, wzrost ciśnienia krwi, ból w klatce piersiowej, pokrzywka, obrzęk twarzy, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie spojówek, obrzęk powiek, uderzenie gorąca, nadmierne pocenie się, kaszel, kichanie, uczucie pieczenia, bladość) Zaburzenia układu nerwowego ból głowy zawroty głowy, zaburzenia smaku, parestezje utrata świadomości*, drgawki, omamy węchowe Zaburzenia serca tachykardia, kołatanie serca zatrzymanie akcji serca* Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia duszność* Zaburzenia żołądka i jelit nudności wymioty, suchość w jamie ustnej Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej rumień, świąd (w tym świąd uogólniony), wysypka (w tym wysypka uogólniona, plamkowa, grudkowa, wysypka ze świądem) nerkopochodne zwłóknienie układowe Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania reakcja w miejscu wstrzyknięcia, uczucie gorąca złe samopoczucie, uczucie zimna *Zgłaszano przypadki zagrożenia życia i (lub) przypadki zgonów.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
# Żadne z poszczególnych działań niepożądanych wymienionych przy nadwrażliwości lub reakcji rzekomoanafilaktycznej, zgłoszonych w trakcie badań klinicznych nie osiągnęło częstości występowania większej niż „rzadko” (z wyjątkiem pokrzywki). § Nadwrażliwość, reakcje rzekomoanafilaktyczne obserwowano jedynie po wprowadzeniu produktu do obrotu (częstość nieznana). 0 Do reakcji w miejscu wstrzyknięcia (różne rodzaje) należy zaliczyć: wynaczynienia w miejscu wstrzyknięcia, pieczenie w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna w miejscu wstrzyknięcia, uczucie ciepła w miejscu wstrzyknięcia, rumień lub wysypka w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, krwiak w miejscu wstrzyknięcia. Alergicy są częściej narażeni na wystąpienie reakcji nadwrażliwości niż inni pacjenci (patrz punkt 4.4). Zgłaszano pojedyncze przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) podczas stosowania produktu Gadovist 1,0 (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
Po podaniu produktu Gadovist 1,0 obserwowano wahania parametrów czynności nerek, w tym wzrost stężenia kreatyniny w surowicy. Dzieci i młodzież W oparciu o dwa badania fazy I/III pojedynczej dawki u 138 pacjentów w wieku od 2 do 17 lat i u 44 pacjentów w wieku od 0 do 2 lat (patrz punkt 5.1) częstość, typ i ciężkość działań niepożądanych u dzieci w każdym wieku (w tym u noworodków donoszonych), jest porównywalna do profilu działań niepożądanych występujących u dorosłych. Potwierdzono to w badaniu fazy IV, z udziałem ponad 1100 pacjentów pediatrycznych oraz na podstawie danych z monitorowania produktu po wprowadzeniu do obrotu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Maksymalna pojedyncza dawka dzienna gadobutrolu, wynosi 1,5 mmol gadobutrolu/kg mc. Dotychczas nie zgłaszano objawów intoksykacji wynikających z przedawkowania produktu w trakcie stosowania klinicznego. W przypadku nieumyślnego przedawkowania, w ramach środków ostrożności zaleca się monitorowanie czynności układu krążenia (w tym EKG) i kontrolę czynności nerek. W przypadku przedawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek, produkt Gadovist 1,0 można usunąć z organizmu za pomocą hemodializy. Po 3 sesjach hemodializ około 98% produktu jest wydalane z organizmu. Jednak brak dowodów, że hemodializa jest odpowiednia do zapobiegania nerkopochodnemu zwłóknieniu układowemu.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczne środki kontrastowe, kod ATC: V 08 CA 09 Mechanizm działania Gadovist 1,0 jest produktem leczniczym (środkiem kontrastowym) o właściwościach paramagnetycznych, służącym do stosowania w badaniach obrazowych z wykorzystaniem rezonansu magnetycznego. Działanie kontrastowe zapewniane jest przez gadobutrol – obojętny (niejonowy) kompleks składający się z gadolinu (III) oraz makrocyklicznego ligandu kwasu dihydroksy-hydroksymetylopropylotetraazacyklododekanotrójoctowego (butrolu). Podczas wykonywania sekwencji T1-zależnych z zastosowaniem protonowego rezonansu magnetycznego, wywołane przez jon gadolinu skrócenie czasu relaksacji spinowo-sieciowej (typu spin-siatka) wzbudzonych jąder atomowych prowadzi do zwiększenia intensywności sygnału, a co za tym idzie, do wzmocnienia kontrastu obrazu określonych tkanek.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Z drugiej strony, w obrazach T2*-zależnych, indukcja niehomogeniczności lokalnych pól magnetycznych przez wysoki moment magnetyczny gadolinu w dużych stężeniach (po podaniu dawki w bolusie), prowadzi do spadku intensywności sygnału. Działanie farmakodynamiczne Relaksacyjność gadobutrolu oznaczona in vitro w ludzkiej krwi/osoczu w warunkach fizjologicznych dla klinicznie istotnych wartości natężenia pola magnetycznego (1,5 i 3,0 T) zawiera się w przedziale od 3,47 do 4,97 l/mmol/s. W dawkach klinicznych istotnie wyrażona relaksacyjność gadobutrolu prowadzi do skrócenia czasów relaksacji protonów w wodzie obecnej w tkankach. Trwałość kompleksu gadobutrolu była zbadana in vitro w warunkach fizjologicznych (w ludzkiej surowicy natywnej dla pH 7,4 i temperatury 37°C) przez okres 15 dni. Ilość jonów gadolinu uwalnianych z gadobutrolu pozostawała poniżej granicy oznaczalności wynoszącej 0,1 mol% całkowitej ilości gadolinu, co wskazuje na wysoką trwałość kompleksu w badanych warunkach.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Makrocykliczny ligand tworzy stabilny kompleks z jonem gadolinu wykazującym właściwości paramagnetyczne, zapewniając wyjątkowo wysoką stabilność in vivo oraz in vitro (termodynamiczna stała stabilności: log K = 21–22). Gadobutrol jest bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie, jest związkiem wykazującym wyjątkowo wysoką hydrofilność, ze współczynnikiem rozdziału pomiędzy n-butanol, a bufor o pH 7,6 wynoszącym około 0,006. Substancja ta nie wykazuje żadnych hamujących interakcji z enzymami. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu zaplanowanym jako porównanie wewnątrzosobnicze w układzie naprzemiennym Gadovist porównywano z solą megluminową kwasu gadoterowego (oba produkty w dawce 0,1 mmol/kg) w celu wizualizacji wykontrastowanych zmian nowotworowych w mózgu u 132 pacjentów. Głównym punktem końcowym skuteczności była ogólna preferencja produktu Gadovist lub soli megluminowej kwasu gadoterowego na podstawie mediany odczytu w próbie zaślepionej dla osoby oceniającej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Przewagę produktu Gadovist wykazano na podstawie wartości p wynoszącej 0,0004. Przewagę produktu Gadovist stwierdzono w przypadku 42 pacjentów (32%) w porównaniu z ogólną wyższością soli megluminowej kwasu gadoterowego u 16 pacjentów (12%). U 74 pacjentów (56%) nie stwierdzono przewagi żadnego z dwóch podanych środków kontrastowych. W przypadku zmiennych drugorzędowych stwierdzono, że stosunek sygnału zmiany do sygnału tkanki mózgu był statystycznie istotnie wyższy dla produktu Gadovist (p<0,0003). Wartość procentowa wzmocnienia była wyższa dla produktu Gadovist w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego, przy czym zaobserwowano statystycznie istotną różnicę względem osoby oceniającej w zaślepionej próbie (p<0,0003). W przypadku oceny stosunku kontrastu do szumu stwierdzono wyższą wartość średnią dla produktu Gadovist (129) w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego (98). Różnica nie była istotna statystycznie.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież Przeprowadzono dwa badania fazy I/III z pojedynczą dawką kontrastu u 138 pacjentów z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ośrodkowego układu nerwowego, wątroby i nerek ze wzmocnieniem kontrastowym lub angiografii rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym oraz u 44 pacjentów w wieku 0 do 2 lat (w tym noworodków donoszonych) z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym dowolnej części ciała. Wykazano skuteczność diagnostyczną i zwiększenie pewności diagnostycznej dla wszystkich parametrów ocenianych w badaniach oraz nie stwierdzono różnic pomiędzy pacjentami pediatrycznymi w porównaniu z dorosłymi. Gadovist 1.0 był dobrze tolerowany w badaniach i wykazywał taki sam profil bezpieczeństwa gadobutrolu jak u dorosłych.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Bezpieczeństwo kliniczne Rodzaj i częstość występowania działań niepożądanych po podaniu produktu Gadovist w różnych wskazaniach były przedmiotem rozległego, międzynarodowego, prospektywnego, nieinterwencyjnego badania klinicznego (GARDIAN). Populacja oceny bezpieczeństwa obejmowała 23 708 pacjentów we wszystkich grupach wiekowych, w tym dzieci (n = 1142; 4,8%) oraz osoby w podeszłym wieku (n = 4330; 18,3% w wieku od 65 do <80 lat i n = 526; 2,2% w wieku ≥ 80 lat). Mediana wieku wynosiła 51,9 roku. Dwustu dwóch pacjentów (0,9%) zgłosiło łącznie 251 zdarzeń niepożądanych (AE), a 170 (0,7%) zgłosiło 215 przypadków klasyfikowanych jako niepożądane działanie leku (ADR), większość (97,7%) o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym. Najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi działaniami leku były nudności (0,3%), wymioty (0,1%) i zawroty głowy (0,1%). Częstość występowania niepożądanych działań leku wynosiła 0,9% u kobiet i 0,6% u mężczyzn.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Nie było różnic w częstości występowania niepożądanych działań leku w zależności od dawki gadobutrolu. U czterech ze 170 pacjentów zgłaszających niepożądane działania leku (0,02%) wystąpiły poważne działania niepożądane, w tym jeden wstrząs anafilaktyczny ze skutkiem śmiertelnym. W odniesieniu do dzieci zgłoszono wystąpienie zdarzeń niepożądanych u 8 pacjentów na 1142 (0,7%). W przypadku sześciorga dzieci zdarzenia niepożądane zaklasyfikowano jako niepożądane działanie leku (0,5%). Zaburzenia czynności nerek W prospektywnym badaniu farmakoepidemiologicznym (GRIP) mającym na celu ocenę potencjalnego ryzyka rozwoju nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek 908 pacjentów z zaburzeniami czynności nerek różnego stopnia otrzymywało Gadovist w standardowej dawce zarejestrowanej we wskazaniu CE-MRI.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wszyscy pacjenci, w tym 234 pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m2), którzy nie otrzymywali innych środków kontrastowych opartych na gadolinie, byli monitorowani przez okres dwóch lat pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych NSF. U żadnego z pacjentów włączonych do badania nie rozwinęło się NSF.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczne środki kontrastowe, kod ATC: V 08 CA 09 Mechanizm działania Gadovist 1,0 jest produktem leczniczym (środkiem kontrastowym) o właściwościach paramagnetycznych, służącym do stosowania w badaniach obrazowych z wykorzystaniem rezonansu magnetycznego. Działanie kontrastowe zapewniane jest przez gadobutrol – obojętny (niejonowy) kompleks składający się z gadolinu (III) oraz makrocyklicznego ligandu kwasu dihydroksy-hydroksymetylopropylotetraazacyklododekanotrójoctowego (butrolu). Podczas wykonywania sekwencji T1-zależnych z zastosowaniem protonowego rezonansu magnetycznego, wywołane przez jon gadolinu skrócenie czasu relaksacji spinowo-sieciowej (typu spin-siatka) wzbudzonych jąder atomowych prowadzi do zwiększenia intensywności sygnału, a co za tym idzie, do wzmocnienia kontrastu obrazu określonych tkanek.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Z drugiej strony, w obrazach T2*-zależnych, indukcja niehomogeniczności lokalnych pól magnetycznych przez wysoki moment magnetyczny gadolinu w dużych stężeniach (po podaniu dawki w bolusie), prowadzi do spadku intensywności sygnału. Działanie farmakodynamiczne Relaksacyjność gadobutrolu oznaczona in vitro w ludzkiej krwi/osoczu w warunkach fizjologicznych dla klinicznie istotnych wartości natężenia pola magnetycznego (1,5 i 3,0 T) zawiera się w przedziale od 3,47 do 4,97 l/mmol/s. W dawkach klinicznych istotnie wyrażona relaksacyjność gadobutrolu prowadzi do skrócenia czasów relaksacji protonów w wodzie obecnej w tkankach. Trwałość kompleksu gadobutrolu była zbadana in vitro w warunkach fizjologicznych (w ludzkiej surowicy natywnej dla pH 7,4 i temperatury 37°C) przez okres 15 dni. Ilość jonów gadolinu uwalnianych z gadobutrolu pozostawała poniżej granicy oznaczalności wynoszącej 0,1 mol% całkowitej ilości gadolinu, co wskazuje na wysoką trwałość kompleksu w badanych warunkach.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Makrocykliczny ligand tworzy stabilny kompleks z jonem gadolinu wykazującym właściwości paramagnetyczne, zapewniając wyjątkowo wysoką stabilność in vivo oraz in vitro (termodynamiczna stała stabilności: log K = 21–22). Gadobutrol jest bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie, jest związkiem wykazującym wyjątkowo wysoką hydrofilność, ze współczynnikiem rozdziału pomiędzy n-butanol, a bufor o pH 7,6 wynoszącym około 0,006. Substancja ta nie wykazuje żadnych hamujących interakcji z enzymami. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu zaplanowanym jako porównanie wewnątrzosobnicze w układzie naprzemiennym Gadovist porównywano z solą megluminową kwasu gadoterowego (oba produkty w dawce 0,1 mmol/kg) w celu wizualizacji wykontrastowanych zmian nowotworowych w mózgu u 132 pacjentów. Głównym punktem końcowym skuteczności była ogólna preferencja produktu Gadovist lub soli megluminowej kwasu gadoterowego na podstawie mediany odczytu w próbie zaślepionej dla osoby oceniającej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Przewagę produktu Gadovist wykazano na podstawie wartości p wynoszącej 0,0004. Przewagę produktu Gadovist stwierdzono w przypadku 42 pacjentów (32%) w porównaniu z ogólną wyższością soli megluminowej kwasu gadoterowego u 16 pacjentów (12%). U 74 pacjentów (56%) nie stwierdzono przewagi żadnego z dwóch podanych środków kontrastowych. W przypadku zmiennych drugorzędowych stwierdzono, że stosunek sygnału zmiany do sygnału tkanki mózgu był statystycznie istotnie wyższy dla produktu Gadovist (p<0,0003). Wartość procentowa wzmocnienia była wyższa dla produktu Gadovist w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego, przy czym zaobserwowano statystycznie istotną różnicę względem osoby oceniającej w zaślepionej próbie (p<0,0003). W przypadku oceny stosunku kontrastu do szumu stwierdzono wyższą wartość średnią dla produktu Gadovist (129) w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego (98). Różnica nie była istotna statystycznie.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci i młodzież Przeprowadzono dwa badania fazy I/III z pojedynczą dawką kontrastu u 138 pacjentów z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ośrodkowego układu nerwowego, wątroby i nerek ze wzmocnieniem kontrastowym lub angiografii rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym oraz u 44 pacjentów w wieku 0 do 2 lat (w tym noworodków donoszonych) z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym dowolnej części ciała. Wykazano skuteczność diagnostyczną i zwiększenie pewności diagnostycznej dla wszystkich parametrów ocenianych w badaniach oraz nie stwierdzono różnic pomiędzy pacjentami pediatrycznymi w porównaniu z dorosłymi. Gadovist 1.0 był dobrze tolerowany w badaniach i wykazywał taki sam profil bezpieczeństwa gadobutrolu jak u dorosłych.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Bezpieczeństwo kliniczne Rodzaj i częstość występowania działań niepożądanych po podaniu produktu Gadovist w różnych wskazaniach były przedmiotem rozległego, międzynarodowego, prospektywnego, nieinterwencyjnego badania klinicznego (GARDIAN). Populacja oceny bezpieczeństwa obejmowała 23 708 pacjentów we wszystkich grupach wiekowych, w tym dzieci (n = 1142; 4,8%) oraz osoby w podeszłym wieku (n = 4330; 18,3% w wieku od 65 do <80 lat i n = 526; 2,2% w wieku ≥ 80 lat). Mediana wieku wynosiła 51,9 roku. Dwustu dwóch pacjentów (0,9%) zgłosiło łącznie 251 zdarzeń niepożądanych (AE), a 170 (0,7%) zgłosiło 215 przypadków klasyfikowanych jako niepożądane działanie leku (ADR), większość (97,7%) o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym. Najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi działaniami leku były nudności (0,3%), wymioty (0,1%) i zawroty głowy (0,1%). Częstość występowania niepożądanych działań leku wynosiła 0,9% u kobiet i 0,6% u mężczyzn.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Nie było różnic w częstości występowania niepożądanych działań leku w zależności od dawki gadobutrolu. U czterech ze 170 pacjentów zgłaszających niepożądane działania leku (0,02%) wystąpiły poważne działania niepożądane, w tym jeden wstrząs anafilaktyczny ze skutkiem śmiertelnym. W odniesieniu do dzieci zgłoszono wystąpienie zdarzeń niepożądanych u 8 pacjentów na 1142 (0,7%). W przypadku sześciorga dzieci zdarzenia niepożądane zaklasyfikowano jako niepożądane działanie leku (0,5%). Zaburzenia czynności nerek W prospektywnym badaniu farmakoepidemiologicznym (GRIP) mającym na celu ocenę potencjalnego ryzyka rozwoju nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek 908 pacjentów z zaburzeniami czynności nerek różnego stopnia otrzymywało Gadovist w standardowej dawce zarejestrowanej we wskazaniu CE-MRI.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wszyscy pacjenci, w tym 234 pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m2), którzy nie otrzymywali innych środków kontrastowych opartych na gadolinie, byli monitorowani przez okres dwóch lat pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych NSF. U żadnego z pacjentów włączonych do badania nie rozwinęło się NSF. 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Gadobutrol zachowuje się w organizmie tak, jak każdy inny, wysoce hydrofilny, biologicznie obojętny związek wydalany za pośrednictwem nerek (np. mannitol lub inulina). Wchłanianie i dystrybucja Gadobutrol ulega szybkiej dystrybucji w przestrzeniach zewnątrzkomórkowych. Wiązanie z białkami jest pomijalnie małe. Po podaniu dawki równej 0,1 mmol gadobutrolu/kg masy ciała, średnie stężenie wynoszące 0,59 mmol gadobutrolu/l osocza zmierzono po upływie 2 minut od chwili wykonania wstrzyknięcia, a stężenie 0,3 mmol gadobutrolu/l osocza w 60 minut po wstrzyknięciu.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Badania na zwierzętach: W badaniach na królikach stwierdzono, że przenikanie przez łożysko jest nieznaczne: 0,01% podanej dawki wykrywano u płodów. U szczurów w okresie laktacji, mniej niż 0,1% całkowitej podanej dawki przenikało do mleka. W badaniach na szczurach stwierdzono, że wchłanianie po podaniu doustnym było bardzo małe, i wynosiło około 5%, w oparciu o część dawki wydalaną z moczem. Nie obserwowano krążenia wątrobowo-jelitowego. Metabolizm Gadobutrol nie jest związkiem metabolizowanym. Eliminacja Gadobutrol ulega usunięciu z osocza wykazując okres półtrwania równy 1,81 godziny (zakres: 1,33 – 2,13 godziny). Gadobutrol jest wydalany w postaci niezmienionej przez nerki. Wydalanie drogą inną niż przez nerki jest pomijalnie małe. Klirens nerkowy gadobutrolu wynosi 1,1 do 1,7 ml/min/kg u osób zdrowych, jest więc porównywalny do klirensu nerkowego inuliny, co podkreśla fakt, że gadobutrol jest usuwany w wyniku filtracji kłębuszkowej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Ponad 50 % podanej dawki ulega wydaleniu z moczem w czasie dwóch godzin po podaniu dożylnym. Gadobutrol ulega całkowitemu usunięciu z organizmu w czasie 24 godzin. Mniej niż 0,1% ulega wydalaniu z kałem. Liniowość lub nieliniowość Parametry farmakokinetyczne gadobutrolu u ludzi są odpowiednio proporcjonalne do dawki (np. Cmax, AUC) lub są niezależne od dawki (np. Vss, t1/2). Charakterystyka w określonych populacjach pacjentów Dzieci i młodzież: Farmakokinetyka gadobutrolu w populacji dzieci i młodzieży poniżej 18 lat i u dorosłych jest podobna (patrz punkt 4.2). Zostało to przedstawione w dwóch badaniach fazy I i III z pojedynczą dawką kontrastu u pacjentów pediatrycznych w wieku poniżej 18 lat. Parametry farmakokinetyczne oceniono u 130 pacjentów pediatrycznych w wieku od 2 do 18 lat i u 43 pacjentów pediatrycznych w wieku poniżej 2 lat (w tym u noworodków donoszonych).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wykazano, że profil farmakokinetyczny (PK) gadobutrolu u dzieci w każdym wieku jest podobny do profilu u dorosłych, skutkując podobną wartością pola powierzchni pod krzywą (AUC), klirensem osoczowym znormalizowanym do masy ciała i objętością dystrybucji jak również okresem półtrwania i szybkością wydalania. Około 99% (mediana) dawki zostało wydalone z moczem w ciągu 6 godzin (te dane pochodzą z grupy wiekowej od 2 do 18 lat). Osoby starsze (w wieku 65 lat i powyżej): Ze względu na zmiany fizjologiczne w czynności nerek zachodzące z wiekiem, u starszych ochotników (w wieku 65 lat i starszych) ekspozycja ustrojowa zwiększyła się o około 33% (mężczyźni) i 54% (kobiety), a czas półtrwania o około 33% (mężczyźni) i 58% (kobiety). Klirens osoczowy ulegał zmniejszeniu odpowiednio o około 25% (mężczyźni) i 35% (kobiety). U wszystkich ochotników całość podanej dawki została wydalona z moczem w okresie 24 godzin i nie stwierdzono różnicy w tym zakresie pomiędzy ochotnikami starszymi i młodszymi.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci: Właściwości farmakokinetyczne gadobutrolu u dzieci w wieku od 2 do 17 lat oraz u osób dorosłych są porównywalne (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, okres półtrwania gadobutrolu w surowicy ulega wydłużeniu, ze względu na ograniczone przesączanie kłębuszkowe. Średni okres półtrwania ulega wydłużeniu do 5,8 godziny u osób z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek (80>CLCR>30 ml/min) oraz dalszemu wydłużeniu do 17,6 godzin u niepoddawanych dializie osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CLCR<30 ml/min). Klirens w surowicy ulega obniżeniu do 0,49 ml/min/kg u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (80>CLCR>30 ml/min) oraz do 0,16 ml/min/kg u niepoddawanych dializie osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CLCR<30 ml/min). U osób z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek obserwowano całkowite wydalenie podanej dawki substancji z moczem w okresie 72 godzin.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
W przypadku pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, około 80% podanej dawki było wydalane z moczem w okresie 5 dni (patrz także punkty 4.2 i 4.4). W przypadku znacznego ograniczenia czynności nerek można rozważyć wykonanie hemodializy. U pacjentów wymagających dializy, gadobutrol był niemal całkowicie usuwany z surowicy po trzecim zabiegu dializy. CLCR oznacza klirens kreatyniny (creatinine clearance). 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących toksyczności, genotoksyczności, możliwości uczulenia kontaktowego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Toksyczność reprodukcyjna Dawkowanie wielokrotne w badaniach toksykologicznych dotyczących reprodukcji spowodowało opóźnienie rozwoju zarodkowego u szczurów i królików oraz zwiększenie śmiertelności zarodków u szczurów, królików i małp tylko po dawkach będących u ludzi 8 do 16 razy (w oparciu o powierzchnię ciała) lub 25 do 50 razy (w oparciu o masę ciała) powyżej dawki diagnostycznej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Nie wiadomo, czy działania te mogą występować również po podaniu pojedynczym. Badania toksyczności, u szczurzych noworodków i u młodych szczurów, z dawką pojedynczą i wielokrotną nie wykazały szczególnego zagrożenia stosowania u dzieci w każdym wieku, w tym noworodków donoszonych i niemowląt. Gadovist 1,0 nie wykazuje działania toksycznego na płód podczas podawania w okresie organogenezy w dawkach dwukrotnie (szczury i małpy) oraz pięciokrotnie (króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka, w przeliczeniu na powierzchnię ciała, lub w dawce sześciokrotnie (małpy) lub 15-krotnie (szczury i króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka w przeliczeniu na masę ciała. Gadovist 1,0 nie wykazuje działania teratogennego u szczurów, królików i małp, nawet w przypadku podawania kilku dawek w okresie organogenezy, w maksymalnej badanej dawce przekraczającej od 8 do 32 razy (w przeliczeniu na powierzchnię ciała) lub od 25 do 100 razy (w przeliczeniu na masę ciała) dawkę diagnostyczną stosowaną u ludzi.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Działanie genotoksyczne Badania dotyczące działania genotoksycznego (testy dotyczące występowania mutacji genowych, chromosomalnych i genomowych) nie wykazały mutagenności produktu Gadovist 1,0 in vivo i in vitro. Nie wykonywano badań dotyczących oddziaływania rakotwórczego produktu Gadovist 1,0. Badania takie uznano za zbędne, ponieważ Gadovist 1,0 nie wykazuje właściwości genotoksycznych ani działania toksycznego na szybko rosnące tkanki. Tolerancja miejscowa i możliwość uczulenia kontaktowego Badania eksperymentalne nad tolerancją miejscową na produkt Gadovist 1,0 po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dożylnym oraz pojedynczym podaniu dotętniczym nie wskazały na występowanie niepożądanych działań miejscowych. Eksperymentalne badania tolerancji miejscowej po pojedynczym podaniu pozanaczyniowym, podskórnym, a także domięśniowym wskazały na możliwe występowanie niewielkich miejscowych reakcji nietolerancji w miejscu podania, po nieumyślnym podaniu pozanaczyniowym.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wyniki badań nad kontaktowym działaniem uczulającym nie wskazują na działanie uczulające produktu Gadovist 1,0. Bezpieczeństwo farmakologiczne W nieklinicznych badaniach bezpieczeństwa w odniesieniu do układu krążenia obserwowano przemijający wzrost ciśnienia krwi oraz kurczliwości mięśnia sercowego, zależne od podanej dawki. Działań takich nie obserwowano u ludzi. Badania środowiskowe wykazały, że trwałość i mobilność środków kontrastowych opartych na gadolinie (ang. gadolinium based contrast agent – GBCA) wskazują na możliwość dystrybucji w słupie wody i w wodzie gruntowej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących toksyczności, genotoksyczności, możliwości uczulenia kontaktowego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Toksyczność reprodukcyjna Dawkowanie wielokrotne w badaniach toksykologicznych dotyczących reprodukcji spowodowało opóźnienie rozwoju zarodkowego u szczurów i królików oraz zwiększenie śmiertelności zarodków u szczurów, królików i małp tylko po dawkach będących u ludzi 8 do 16 razy (w oparciu o powierzchnię ciała) lub 25 do 50 razy (w oparciu o masę ciała) powyżej dawki diagnostycznej. Nie wiadomo, czy działania te mogą występować również po podaniu pojedynczym. Badania toksyczności, u szczurzych noworodków i u młodych szczurów, z dawką pojedynczą i wielokrotną nie wykazały szczególnego zagrożenia stosowania u dzieci w każdym wieku, w tym noworodków donoszonych i niemowląt.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gadovist 1,0 nie wykazuje działania toksycznego na płód podczas podawania w okresie organogenezy w dawkach dwukrotnie (szczury i małpy) oraz pięciokrotnie (króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka, w przeliczeniu na powierzchnię ciała, lub w dawce sześciokrotnie (małpy) lub 15-krotnie (szczury i króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka w przeliczeniu na masę ciała. Gadovist 1,0 nie wykazuje działania teratogennego u szczurów, królików i małp, nawet w przypadku podawania kilku dawek w okresie organogenezy, w maksymalnej badanej dawce przekraczającej od 8 do 32 razy (w przeliczeniu na powierzchnię ciała) lub od 25 do 100 razy (w przeliczeniu na masę ciała) dawkę diagnostyczną stosowaną u ludzi. Działanie genotoksyczne Badania dotyczące działania genotoksycznego (testy dotyczące występowania mutacji genowych, chromosomalnych i genomowych) nie wykazały mutagenności produktu Gadovist 1,0 in vivo i in vitro.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie wykonywano badań dotyczących oddziaływania rakotwórczego produktu Gadovist 1,0. Badania takie uznano za zbędne, ponieważ Gadovist 1,0 nie wykazuje właściwości genotoksycznych ani działania toksycznego na szybko rosnące tkanki. Tolerancja miejscowa i możliwość uczulenia kontaktowego Badania eksperymentalne nad tolerancją miejscową na produkt Gadovist 1,0 po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dożylnym oraz pojedynczym podaniu dotętniczym nie wskazały na występowanie niepożądanych działań miejscowych. Eksperymentalne badania tolerancji miejscowej po pojedynczym podaniu pozanaczyniowym, podskórnym, a także domięśniowym wskazały na możliwe występowanie niewielkich miejscowych reakcji nietolerancji w miejscu podania, po nieumyślnym podaniu pozanaczyniowym. Wyniki badań nad kontaktowym działaniem uczulającym nie wskazują na działanie uczulające produktu Gadovist 1,0.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bezpieczeństwo farmakologiczne W nieklinicznych badaniach bezpieczeństwa w odniesieniu do układu krążenia obserwowano przemijający wzrost ciśnienia krwi oraz kurczliwości mięśnia sercowego, zależne od podanej dawki. Działań takich nie obserwowano u ludzi. Badania środowiskowe wykazały, że trwałość i mobilność środków kontrastowych opartych na gadolinie (ang. gadolinium based contrast agent – GBCA) wskazują na możliwość dystrybucji w słupie wody i w wodzie gruntowej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kalkobutrol sodowy Trometamol Kwas solny 3,6 % Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata Termin ważności po pierwszym otwarciu: Pozostałości roztworu do wstrzykiwań niewykorzystane w trakcie jednego badania trzeba wyrzucić. Stabilność chemiczną, fizyczną i mikrobiologiczną wykazano przez 24 godziny w temperaturze od 20 do 25ºC. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt powinien być użyty niezwłocznie. Jeżeli, nie został użyty natychmiast, za okres w jakim produkt został podany i warunki jego przechowywania odpowiedzialna jest osoba podająca produkt. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze do 30ºC. Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki: Fiolki po 2 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 1 i 3 sztuki. Fiolki po 7,5 ml (w 10 ml fiolce); 15 i 30 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 1 i 10 sztuk. Fiolki po 10 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 10 sztuk. Butelka – 65 ml środka kontrastowego (w 100 ml butelce) w opakowaniach po 1 i 10 sztuk. Ampułkostrzykawki szklane: Ampułkostrzykawki (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy) i zatyczką końcówki (elastomer chlorobutylowy) po 5, 7,5, 10 ml (w 10 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Ampułkostrzykawka (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy) i zatyczką końcówki (elastomer chlorobutylowy) po 15 ml (w 17 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Ampułkostrzykawka (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy) i zatyczką końcówki (elastomer chlorobutylowy) po 20 ml (w 20 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Ampułkostrzykawki plastikowe: Ampułkostrzykawki (polimer cykloolefinowy) z korkiem (bromobutylowy silikonowany) i zatyczką końcówki (elastomer termoplastyczny) po 5, 7,5, 10 ml (w 10 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Ampułkostrzykawka (polimer cykloolefinowy) z korkiem (bromobutylowy silikonowany) i zatyczką końcówki (elastomer termoplastyczny) po 15, 20 ml (w 20 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Wkład: Wkład do strzykawki automatycznej (65 ml) po 15, 20 i 30 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ocena wzrokowa Przed użyciem produkt leczniczy należy poddać ocenie wzrokowej. Nie należy używać produktu Gadovist 1,0 w przypadku istotnego odbarwienia, obecności cząstek stałych lub uszkodzenia opakowania.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Fiolki Produkt Gadovist 1,0 należy pobierać do strzykawki bezpośrednio przed użyciem. Nie należy przekłuwać korka więcej niż 1 raz. Produkt, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić. Ampułkostrzykawki Ampułkostrzykawkę należy wyjmować z opakowania bezpośrednio przed użyciem. Należy usunąć zatyczkę końcówki z ampułkostrzykawki bezpośrednio przed użyciem. Produkt, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić. Wkłady do strzykawek automatycznych Produkt leczniczy powinien być podawany przez wyspecjalizowany personel medyczny z zastosowaniem odpowiednich procedur i urządzeń. Należy zachować jałowość podczas wszystkich wstrzyknięć produktu. Wytwórca powinien dostarczyć instrukcję obsługi urządzenia. Produkt, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić. Butelki Butelka 100 ml zawiera 65 ml roztworu. Produkt leczniczy może być podawany przy pomocy automatycznego dozownika.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Instrukcja obsługi urządzenia powinna zostać dostarczona przez producenta. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Zerwaną z fiolki lub ampułkostrzykawki lub wkładu lub butelki etykietę należy przykleić w karcie pacjenta w celu umożliwienia właściwej rejestracji zastosowanego produktu leczniczego zawierającego gadolin. Należy również odnotować dawkę. Jeżeli stosowane są elektroniczne karty pacjenta należy wpisać w rejestr pacjenta nazwę produktu, numer serii oraz dawkę. Dodatkowe informacje patrz punkt 6.3.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Magnevist, 469 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy mililitr roztworu zawiera 469,01 mg (0,5 mmol) dimegluminy gadopentetonianu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony do diagnostyki, wyłącznie do podania dożylnego. Rezonans magnetyczny (ang. Magnetic Resonance Imaging – MRI) głowy i rdzenia kręgowego. Szczególnie do uwidaczniania guzów oraz następczej diagnostyki różnicowej przy podejrzeniu oponiaka, nerwiaka osłonkowego (nerwu słuchowego), guzów naciekających (np. glejaka) i przerzutów; do uwidaczniania małych i (lub) izointensywnych guzów; przy podejrzeniu nawrotu po leczeniu operacyjnym lub radioterapii; w celu różnicowania rzadko występujących nowotworów, takich jak: naczyniaki płodowe, wyściółczaki i mikrogruczolaki przysadki; dla lepszego określenia topografii guzów pochodzenia pozamózgowego. Dodatkowo w MRI rdzenia kręgowego: różnicowanie guzów wewnątrzrdzeniowych i zewnątrzrdzeniowych; uwidacznianie guzów litych i torbielowatych w rdzeniu; określenie topografii guza wewnątrzrdzeniowego. MRI całego ciała.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Wskazania do stosowania
Badania obejmują twarzoczaszkę, okolice szyi, klatkę piersiową wraz z sercem i jamę brzuszną, piersi u kobiet, miednicę, układ kostno-stawowy oraz naczynia całego ciała. Magnevist umożliwia uzyskanie informacji diagnostycznej służącej zwłaszcza: potwierdzeniu lub wykluczeniu guzów, nacieków i zmian naczyniowych; określeniu topografii i granic tych zmian; różnicowaniu struktury wewnętrznej zmian chorobowych; ocenie stanu krążenia w prawidłowych i chorobowo zmienionych tkankach; różnicowaniu guza i tkanek bliznowatych po zakończeniu leczenia; rozpoznaniu nawracającej dyskopatii po zabiegu operacyjnym; półilościowej ocenie czynności nerek, z diagnostyką anatomiczną narządu włącznie.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania 4.2.1 Sposób podawania Magnevist należy podawać wyłącznie we wstrzyknięciu dożylnym, zgodnie z zaleceniami zawartymi w punkcie 6.6. 4.2.2 Dawkowanie Dorośli MRI głowy i rdzenia kręgowego: 0,2 ml/kg mc. produktu Magnevist (równowartość 0,1 mmol dimegluminy gadopentetonianu na kilogram masy ciała). Maksymalna jednorazowa dawka produktu Magnevist: 0,6 ml/kg mc. MRI całego ciała: 0,2 ml/kg mc. produktu Magnevist. Maksymalna jednorazowa dawka produktu Magnevist: 0,6 ml/kg mc. 4.2.3 Dodatkowe informacje dotyczące specjalnych grup pacjentów Dzieci i młodzież: Dzieci: 0,2 ml produktu Magnevist na kilogram masy ciała. Maksymalna jednorazowa dawka: 0,4 ml produktu Magnevist na kilogram masy ciała. Dzieci poniżej dwóch lat: ograniczone doświadczenie w badaniu MRI całego ciała. U dzieci poniżej dwóch lat, aby uniknąć obrażeń, zalecaną dawkę należy podawać ręcznie, a nie za pomocą strzykawki automatycznej.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek: Magnevist jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2) i (lub) z ostrym uszkodzeniem nerek oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby (patrz punkt 4.3). Magnevist może być stosowany tylko po wnikliwej analizie stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30–59 ml/min/1,73 m2), w dawkach nie większych niż 0,2 ml/kg mc. (0,1 mmol/kg mc.) (patrz punkt 4.4). Podczas jednego badania nie należy stosować więcej niż jednej dawki produktu leczniczego. Z uwagi na brak danych dotyczących wielokrotnego podania leku, nie należy stosować produktu Magnevist w odstępach czasu mniejszych, niż co najmniej 7 dni. Noworodki do 4. tygodnia życia, niemowlęta do 1. roku życia i dzieci: Magnevist jest przeciwwskazany do stosowania u noworodków do 4. tygodnia życia (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dawkowanie
Z uwagi na niewystarczająco rozwiniętą czynność nerek u niemowląt do 1. roku życia, Magnevist powinien być stosowany w tej grupie pacjentów jedynie po starannym rozważeniu, w dawce nie większej niż 0,2 ml/kg mc (0,1 mmol/kg mc.). Podczas jednego badania nie należy stosować więcej niż jednej dawki leku. Z uwagi na brak danych dotyczących wielokrotnego podania leku, nie należy stosować leku Magnevist w odstępach czasu mniejszych, niż co najmniej 7 dni. Badanie całego ciała metodą NMR z podaniem kontrastu nie jest zalecane u dzieci poniżej 6. miesiąca życia. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej): Podczas stosowania produktu u pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawki, należy jednak zachować ostrożność (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Magnevist jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2) i (lub) z ostrym uszkodzeniem nerek, u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby, u których wykonano lub planuje się przeszczepienie wątroby oraz u noworodków do 4. tygodnia życia (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nadwrażliwość Należy szczególnie uważnie oszacować stosunek korzyści do ryzyka w przypadku pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na jakikolwiek ze składników produktu Magnevist. Jak w przypadku innych środków kontrastowych podawanych dożylnie, podanie produktu Magnevist może być związane z wystąpieniem reakcji rzekomoanafilaktycznych / nadwrażliwości lub innych reakcji idiosynkrazji, charakteryzujących się odpowiedzią ze strony układu sercowo-naczyniowego, oddechowego lub skóry, obejmujących ostre reakcje w tym wstrząs. Ryzyko reakcji nadwrażliwości jest większe w przypadku: wcześniejszej reakcji po podaniu środków kontrastowych, astmy oskrzelowej w wywiadzie, zaburzeń alergicznych w wywiadzie. U pacjentów ze skłonnością do alergii (zwłaszcza w przypadkach wymienionych powyżej w wywiadzie) decyzja dotycząca zastosowania produktu Magnevist musi być podjęta po szczególnie rozważnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Większość z tych reakcji występuje w ciągu co najmniej pół godziny po podaniu środka kontrastowego. Dlatego zaleca się obserwację pacjenta po zakończeniu badania. Konieczny jest dostęp do leków do leczenia reakcji nadwrażliwości, jak również gotowość do zastosowania działań doraźnych. Rzadko mogą wystąpić reakcje opóźnione (po kilku godzinach lub po kilku dniach) (patrz punkt 4.8). Pacjenci z chorobą układu sercowo-naczyniowego są w grupie podwyższonego ryzyka poważnych, ostrych reakcji nadwrażliwości prowadzących nawet do zgonu. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Przed podaniem produktu Magnevist u wszystkich pacjentów należy wykonać badania laboratoryjne w kierunku dysfunkcji nerek. Odnotowano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) związane z zastosowaniem dimegluminy gadopentetonianu lub niektórych innych środków cieniujących zawierających związki gadolinu u pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek (GFR <30ml/min/1,73m2) i (lub) z ostrym uszkodzeniem nerek.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Z tego powodu u tych pacjentów przeciwwskazane jest stosowanie produktu Magnevist (patrz punkt 4.3). Pacjenci poddani zabiegowi przeszczepienia wątroby są szczególnie narażeni, ponieważ ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek w tej grupie pacjentów jest wysokie. Dlatego też Magnevist nie powinien być stosowany u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby oraz u noworodków (patrz punkt 4.3). Brak danych na temat przypadków występowania NSF u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (GFR 30-59 ml/min/1,73m2). Z tego względu zaleca się ostrożność podczas stosowania produktu Magnevist w tej grupie pacjentów. Hemodializa na krótko po zastosowaniu produktu Magnevist u pacjentów hemodializowanych może być pomocna w usuwaniu produktu Magnevist z organizmu. Nie ma dowodów, że rozpoczęcie hemodializy u pozostałych, niedializowanych pacjentów zapobiega lub leczy NSF. Noworodki i niemowlęta Magnevist jest przeciwwskazany u noworodków do 4.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
tygodnia życia (patrz punkt 4.3). Ze względu na nie w pełni rozwiniętą czynność nerek u niemowląt do 1. roku życia, produkt Magnevist należy stosować u tych pacjentów jedynie po starannym rozważeniu. Pacjenci w podeszłym wieku Z uwagi na zmniejszoną eliminację dimegluminy gadopentetonianu u osób w podeszłym wieku, należy badać pacjentów w wieku 65 lat i powyżej w kierunku dysfunkcji nerek. Napady drgawkowe W rzadkich przypadkach obserwowano zwiększone ryzyko napadów drgawkowych w związku z podaniem środka kontrastowego Magnevist u pacjentów z napadami drgawkowymi lub zmianami wewnątrzczaszkowymi (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Dotychczas nie są znane interakcje z innymi lekami. Wpływ na wyniki testów diagnostycznych Wynik oznaczenia stężenia żelaza w osoczu metodą kompleksometryczną (używając np. batofenantroliny) uzyskanego z krwi pobranej w ciągu 24 godzin po podaniu produktu Magnevist może być zaniżony, gdyż roztwór środka kontrastowego zawiera wolny DTPA.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania dimegluminy gadopentetonianu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produktu Magnevist nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli stan kliniczny kobiety nie wskazuje na konieczność stosowania dimegluminy gadopentetonianu. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy dimegluminy gadopentetonian przenika do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie dimegluminy gadopentetonianu do mleka (szczegóły patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią. Pacjentka nie powinna karmić piersią przez co najmniej 24 godziny po podaniu produktu Magnevist.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nieistotny.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Magnevist jest opracowany w oparciu o dane uzyskane od 11 000 pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych i z monitorowania produktu po wprowadzeniu do obrotu. U pacjentów otrzymujących produkt Magnevist najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (³ 0,4 %) są: różne reakcje w miejscu podania, bóle głowy, nudności. Większość działań niepożądanych występujących w badaniach klinicznych miało przebieg łagodny lub umiarkowany. Najcięższymi działaniami niepożądanymi występującymi u pacjentów otrzymujących Magnevist są: nerkopochodne zwłóknienie układowe (NSF), reakcja rzekomoanafilaktyczna / wstrząs rzekomoanafilaktyczny. Rzadko obserwowano opóźnione reakcje nadwrażliwości / rzekomoanafilaktyczne (od kilku godzin do kilku dni) (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
Działania niepożądane w formie tabelarycznej Działania niepożądane obserwowane po zastosowaniu produktu Magnevist są przedstawione w poniższej tabeli. Terminologia działań niepożądanych oparta jest na systemie klasyfikacji układów i narządów MedDRA. W celu opisania określonych reakcji oraz ich synonimów i stanów pokrewnych zastosowano najbardziej odpowiedni termin MedDRA. Działania niepożądane zgłoszone w trakcie badań klinicznych zostały wymienione zgodnie z częstością występowania, którą pogrupowano według konwencji: niezbyt często (³1/1 000 do <1/100), rzadko (³1/10 000 do <1/1 000). Działania niepożądane zaobserwowane jedynie po wprowadzeniu produktu do obrotu, dla których częstość występowania nie mogła być określona, zostały przedstawione w kolumnie zatytułowanej „Częstość nieznana”. Tabela 1.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
Działania niepożądane zgłoszone w trakcie badań klinicznych lub po wprowadzeniu do obrotu Klasyfikacja układów i narządów Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia krwi i układu chłonnego podwyższony poziom żelaza w surowicy* Zaburzenia układu immunologicznego nadwrażliwość / reakcja rzekomoanafilaktyczna (np. wstrząs rzekomoanafilaktyczny*, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcje nadwrażliwości, wstrząs, niedociśnienie, zapalenie spojówek, utrata przytomności, ucisk w gardle, kichanie, pokrzywka, świąd, wysypka, rumień, duszność, zatrzymanie oddechu, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, skurcz krtani, obrzęk krtani, obrzęk gardła, sinica, katar, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, odruch częstoskurczu) Zaburzenia psychiczne dezorientacja, niepokój, dezorientacja Zaburzenia układu nerwowego zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia smaku, drgawki, parestezje, uczucie palenia, drżenie mięśni, śpiączka, ospałość, zaburzenia mowy, omamy węchowe Zaburzenia oka zaburzenia wzroku, ból oka, łzawienie Zaburzenia ucha i błędnika zaburzenia słuchu, ból ucha Zaburzenia serca tachykardia, niemiarowość, zatrzymanie akcji serca, zwolnienie akcji serca / bradykardia Zaburzenia naczyniowe zakrzepowe zapalenie żył, wypieki na twarzy, rozszerzenie naczyń, omdlenie, reakcja wazowagalna, wzrost ciśnienia krwi Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia podrażnienie gardła, ból gardła i krtani / dyskomfort gardła, kaszel, niewydolność oddechowa, zwiększenie częstości oddechów lub zmniejszenie częstości oddechów, obrzęk płuc Zaburzenia żołądka i jelit wymioty, nudności, ból brzucha, dolegliwości brzucha, biegunka, ból zęba, uczucie suchości w ustach, ból tkanki miękkiej w ustach i parestezje, ślinotok Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych podwyższony poziom bilirubiny we krwi, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej nerkopochodne zwłóknienie układowe (NSF) Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej ból kończyn, ból kręgosłupa, bóle stawów Zaburzenia nerek i dróg moczowych ostra niewydolność nerek, zwiększone stężenie kreatyniny, nietrzymanie moczu, parcie na mocz Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból, uczucie ciepła, uczucie zimna, reakcje w miejscu podania (np.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
uczucie zimna w miejscu podania, parestezje, opuchlizna, ciepło, ból, obrzęk, podrażnienie, krwotok, rumień, dyskomfort, martwica, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zapalenie, wybroczyny) ból w klatce piersiowej, gorączka, obrzęki obwodowe, złe samopoczucie, zmęczenie, pragnienie, niemożność, dreszcze, pocenie się, podwyższona temperatura ciała lub obniżona temperatura ciała * Zgłaszano przypadki zagrożenia życia i (lub) przypadki zgonów. ** U pacjentów z występującą wcześniej niewydolnością nerek. § Reakcje zidentyfikowane po wprowadzeniu produktu na rynek (częstość nieznana). Opis wybranych działań niepożądanych U pacjentów z niewydolnością nerek zależną od dializy, którym podawano Magnevist, często obserwowano opóźnione i przemijające reakcje podobne do zapalenia, takie jak gorączka, dreszcze, podwyższenie poziomu białka C-reaktywnego. Pacjenci ci przechodzili badanie MRI z zastosowaniem produktu Magnevist w przeddzień hemodializy.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
Zgłaszano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) podczas stosowania produktu Magnevist (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W przypadku nieumyślnego przedawkowania, w ramach środków ostrożności zaleca się kontrolę czynności nerek u pacjentów z niewydolnością nerek. Magnevist może zostać usunięty z organizmu drogą hemodializy. Nie ma natomiast danych potwierdzających, że hemodializa zapobiega wystąpieniu nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: środki kontrastowe do badania metodą rezonansu magnetycznego Kod ATC: V 08 CA 01 Magnevist jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym do badań z zastosowaniem rezonansu magnetycznego. Wzmocnienie kontrastowe obrazu powoduje sól dwu-N-metyloglukaminowa kwasu gadopentetowego, dimeglumina, związek kompleksowy gadolinu i kwasu pentetowego (kwas dietylenotriamino-pentaoctowy = DTPA). Przy odpowiedniej technice badania zastosowanej w MRI (np. sekwencja T1-zależna spin-echo gradientowe), jon gadolinu powoduje skrócenie czasu spin-siatka relaksacji wzbudzonych jąder atomowych i w następstwie wzmocnienie intensywności sygnału od momentu zakontrastowania badanych tkanek. Gadopentetonian dimegluminy jest silnym związkiem paramagnetycznym, który powoduje wyraźne skrócenie czasów relaksacji nawet w niewielkich stężeniach.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Efektywność paramagnetyczna, skrócenie czasu relaksacji, zależy od wpływu na czas relaksacji w sekwencji spin-siatka protonów w osoczu i wynosi około 4,95 l/mmol/s oraz tylko w niewielkim stopniu zależy od siły pola magnetycznego. DTPA tworzy trwały kompleks z paramagnetycznym jonem gadolinu, charakteryzujący się wyjątkowo dużą stabilnością w warunkach in vivo i in vitro (log K=22-23). Gadopentetonian dimegluminy, dimeglumina, jest bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie, wysoce hydrofilna; współczynnik dystrybucji między n-butanolem a buforem o pH 7,6 wynosi około 0,0001. Związek nie wykazuje szczególnych właściwości wiązania białek lub hamującego wpływu na czynność enzymów (np. Na+ i K+ ATP-azy mięśnia sercowego). Magnevist nie aktywuje układu dopełniacza i prawdopodobnie dlatego rzadko wywołuje reakcje rzekomoanafilaktyczne.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach in vitro, w których zastosowano gadopentetonian dimegluminy, dimegluminę w dużych stężeniach i długotrwałą inkubację, stwierdzono nieznaczny wpływ na morfologię erytrocytów. Po dożylnym podaniu środka kontrastowego Magnevist ludziom, odwracalny proces może prowadzić do słabej hemolizy wewnątrznaczyniowej, co tłumaczy niewielki wzrost stężenia bilirubiny i żelaza w surowicy sporadycznie obserwowany w pierwszych godzinach po wstrzyknięciu. Właściwości fizyko-chemiczne 0,5 mmol/ml roztworu środka kontrastowego Magnevist przedstawia poniższa tabelka: Magnevist 0,5 mmol/ml Stężenie środka kontrastowego (mg/ml): 469 Osmolalność (Osm/kg H2O) w temp. 37°C: 1,96 Lepkość (mPa·s): w temp. 20°C: 4,9 w temp. 37°C: 2,9 Gęstość (g/ml): w temp. 20°C: 1,210 w temp. 37°C: 1,195 pH: 7,0-7,9
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Gadopentetonian dimegluminy w organizmie wykazuje podobne właściwości jak inne biologicznie nieczynne substancje o dużej hydrofilności (np. mannitol, inulina). Farmakokinetyka w organizmie człowieka nie zależy od dawki. Dystrybucja Po podaniu dożylnym związek ulega szybkiej dystrybucji do przestrzeni zewnątrzkomórkowej. Po podaniu dawki 0,25 mmol dimegluminy gadopentetonianu /kg mc. (=0,5 ml środka kontrastowego Magnevist/kg), poziom w osoczu zmniejsza się po wczesnej fazie dystrybucji trwającej kilka minut z okresem półtrwania wynoszącym około 90 minut, identycznym jak współczynnik wydalania przez nerki. Po podaniu dawki 0,1 mmol/kg mc. (=0,2 ml środka kontrastowego Magnevist/kg), po 3 minutach od wstrzyknięcia stężenie dimegluminy gadopentetonianu w osoczu wynosiło 0,6 mmol/l, a po 60 minutach 0,24 mmol/l.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Po siedmiu dniach od dożylnego podania znakowanego dimegluminy gadopentetonianu, w innych częściach ciała zarówno szczurów jak i psów oznaczono znacznie mniej niż 1% podanej dawki. Względnie największe stężenie związku oznaczono w nerkach, gdzie występował w postaci niezmienionego kompleksu gadolinu. Związek nie przenika przez barierę krew-jądra. Nieznaczna ilość związku, która przenika przez łożysko jest szybko wydalana przez płód. Metabolizm Nie stwierdzono produktów rozkładu paramagnetycznego jonu ani obecności żadnych metabolitów. Wydalanie Gadopentetonian dimegluminy jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej w mechanizmie filtracji kłębuszkowej. Wydalanie pozanerkowe jest bardzo małe. Średnio 83% dawki jest wydalane przez nerki w ciągu 6 godzin po wstrzyknięciu. Około 91% dawki oznaczono w moczu w ciągu pierwszych 24 godzin. Po 5 dniach od podania dożylnego mniej niż 1% dawki zostało wydalone z kałem.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy dimegluminy gadopentetonianu w odniesieniu do 1,73 m2 powierzchni ciała wynosi około 120 ml/min, jest zatem porównywalny z klirensem inuliny lub 51Cr-EDTA. Magnevist jest wydalany przez nerki, a jego klirens ulega w spodziewany sposób zmniejszeniu wraz z wiekiem z powodu związanego z wiekiem fizjologicznego obniżenia czynności nerek. Ilość wykrywanego w moczu produktu Magnevist jest podobna jak u pacjentów niebędących w podeszłym wieku. Charakterystyka związku w organizmie pacjenta Gadopentetonian dimegluminy jest całkowicie wydalany przez nerki nawet przy zaburzonej ich czynności (klirens kreatyniny >20 ml/min); jego okres półtrwania w osoczu zwiększa się w zależności od stopnia niewydolności nerek; nie obserwowano zwiększonego wydalania pozanerkowego. Ze względu na wydłużony (do 30 godzin) okres półtrwania przy znacznej niewydolności nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min), gadopentetonian dimegluminy można usunąć za pomocą hemodializy pozaustrojowej.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Populacja pediatryczna Parametry farmakokinetyczne gadopentetonianu w badaniu u dzieci po 2. miesiącu życia do 2. roku życia (znormalizowany względem masy ciała klirens, objętość dystrybucji, pole powierzchni pod krzywą zależności stężenie – czas i końcowy okres półtrwania) były podobne do obserwowanych u dorosłych.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne oparte na badaniach bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności, genotoksyczności, działania karcynogennego lub toksycznego wpływu na rozmnażanie, nie wykazują ryzyka dla ludzi. Badania prowadzone na zwierzętach nie wykazywały działania teratogennego lub embriotoksycznego produktu Magnevist po jego podaniu w trakcie ciąży. Toksyczność Ryzyko ostrego zatrucia po podaniu środka kontrastowego Magnevist, zgodnie z wynikami prowadzonych badań ostrej toksyczności, jest mało prawdopodobne. Eksperymentalne badania tolerancji układowej, prowadzone po wielokrotnym dożylnym podawaniu środka kontrastowego w ciągu doby wykazały, że produkt Magnevist może być jednorazowo podawany w celach diagnostycznych u ludzi. Genotoksyczność, rakotwórczość Wyniki badań nad toksycznym działaniem dimegluminy gadopentetonianu na geny (mutacje genowe, chromosomowe i genomowe) prowadzone w warunkach in vivo i in vitro, nie wykazały potencjału mutagennego.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach nad rakotwórczością prowadzonych na szczurach nie obserwowano nowotworów zależnych od środka kontrastowego Magnevist. W związku z powyższym oraz w związku z brakiem wpływu genotoksycznego i brakiem toksycznego wpływu na szybko rosnące tkanki, a także biorąc pod uwagę farmakokinetykę oraz fakt, że Magnevist stosowany jest jednorazowo, nie ma dowodów ryzyka rakotwórczego działania u ludzi. Toksyczny wpływ na rozród Badania toksykologiczne dotyczące rozrodu po podaniu produktu Magnevist nie wykazały działania teratogennego podczas ciąży. Po codziennym podawaniu ciężarnym szczurom przez 10 dni dawki 12,5 raza większej, a ciężarnym królikom przez 13 dni dawki co najmniej 7,5 razy większej od dawki zalecanej dla ludzi na kg masy ciała występowało nieznaczne opóźnienie rozwoju płodu i kostnienia.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tolerancja miejscowa i właściwości uczulające Badania tolerancji miejscowej środka kontrastowego Magnevist, prowadzone po jednokrotnym i wielokrotnym podaniu dożylnym oraz jednokrotnym podaniu dotętniczym, nie wskazują na ryzyko miejscowych objawów niepożądanych w naczyniach krwionośnych u ludzi. Badania tolerancji miejscowej po jednokrotnym pozanaczyniowym, podskórnym lub domięśniowym podaniu wykazały, że po nieumyślnym podaniu pozanaczyniowym, w miejscu wstrzyknięcia mogą wystąpić niewielkie reakcje nietolerancji miejscowej. W badaniach nie stwierdzono kontaktowego uczulenia na produkt Magnevist.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Pentaoctan megluminy Meglumina Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Z powodu braku badań niezgodności farmaceutycznych, tego produktu nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 5 lat Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania Po pierwszym otwarciu fiolki / butelki produkt Magnevist zachowuje stabilność chemiczną, fizyczną i mikrobiologiczną przez 24 godziny w temperaturze nie przekraczającej 30 ºC. Później produkt trzeba wyrzucić. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chronić od światła. Fiolki i butelki przechowywać w tekturowym opakowaniu zewnętrznym. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowań 1 fiolka 5 ml 1 fiolka 10 ml 1 fiolka 15 ml 1 fiolka 20 ml 1 fiolka 30 ml 10 fiolek 20 ml 10 fiolek 30 ml 1 butelka 100 ml 10 butelek 100 ml Fiolki: szkło typu I, bezbarwne Butelki: szkło typu II, bezbarwne Korek: guma bromobutylowa Kapsel: aluminium, polipropylenowa zatyczka 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt nie wymaga ochrony przed światłem w trakcie przygotowywania.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Dalsze informacje patrz punkt 4.4. Ocena wzrokowa Przed użyciem produkt należy poddać ocenie wzrokowej. Nie należy używać produktu Magnevist w przypadku istotnego odbarwienia, obecności cząsteczek stałych lub uszkodzenia opakowania. Fiolki Produkt Magnevist należy pobrać z opakowania do strzykawki bezpośrednio przed podaniem. Nie należy nigdy przekłuwać gumowej zatyczki więcej niż raz. Produkt niewykorzystany w czasie jednego badania należy wyrzucić. Opakowania o dużej objętości Dodatkowo, przy stosowaniu butelek do infuzji zawierających 50 lub 100 ml stosuje się następujące zalecenia: Produkt można podawać tylko przy użyciu środków zatwierdzonych procedurą zapewniającą sterylność środka kontrastowego. Należy przestrzegać instrukcji podanych przez producenta sprzętu. U dzieci poniżej dwóch lat wymaganą dawkę należy podać ręcznie a nie stosować strzykawki automatycznej, aby uniknąć zranienia.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Niewykorzystany produkt Magnevist pozostały w otwartych pojemnikach należy wyrzucić na koniec dnia badań (maksymalnie do 24 godzin). Dalsze informacje patrz również punkt 6.3. Zerwaną z fiolki lub butelki etykietę należy przykleić w karcie pacjenta w celu umożliwienia właściwej rejestracji zastosowanego produktu leczniczego zawierającego gadolin. Należy również odnotować dawkę. Jeżeli stosowane są elektroniczne karty pacjenta należy wpisać w rejestr pacjenta nazwę produktu, numer serii oraz dawkę.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Klasyfikacja układów i narządów	Kategoria częstości	Działanie niepożądane
Zaburzenia żołądka i jelit	Niezbyt często	Nudności
Niezbyt często	Zaparcie
Niezbyt często	Wymioty
Niezbyt często	Biegunka
Niezbyt często	Suchość w ustach
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Często	Uczucie zmęczenia
Niezbyt często	Reakcje w miejscu wstrzyknięcia1
Niezbyt często	Dreszcze
1 Reakcje w miejscu wstrzyknięcia obejmują: krwiak w miejscu wstrzyknięcia, ocieplenie miejsca wstrzyknięcia, świąd w miejscu wstrzyknięcia

	Zależne od pacjenta N=961
Czułość (95% CI)	42% (27, 58)
Swoistość (95% CI)	91% (79, 97)
PPV	77% (54, 91)
NPV	68% (56, 78)
1 Populacja możliwa do oceny

	Złożony wzorzec porównawczy N=2231	Histopatologiczny wzorzec porównawczyN=931
Czułość w odniesieniu do pacjenta (95% CI)	NA	92% (84, 96)
Czułość w odniesieniu dookolicy ciała (95% CI)	NA	90% (82, 95)
PPV w odniesieniu do pacjenta (95% CI)	92% (88, 95)	84% (75, 90)
PPV w odniesieniu do okolicyciała (95% CI)	92% (88, 95)	84% (76, 91)
1 Populacja możliwa do oceny

Gozetotyd – przeciwwskazania

Spis treści

Gozetotyd – co to za substancja i kiedy należy zachować ostrożność?

Przeciwwskazania bezwzględne – kiedy nie wolno stosować gozetotydu?

Przeciwwskazania względne – stosowanie tylko w wyjątkowych sytuacjach

Kiedy należy zachować szczególną ostrożność?

Dostosowywanie dawki

Tabela podsumowująca przeciwwskazania dla gozetotydu

Gozetotyd – przeciwwskazania i bezpieczeństwo diagnostyki PET

Pytania i odpowiedzi

Jakie są bezwzględne przeciwwskazania do podania gozetotydu?

Czy gozetotyd można stosować u dzieci?

Jakie są potencjalne skutki uboczne podania gozetotydu?

Czy osoby z chorobami nerek mogą otrzymać gozetotyd?

Zalecenia dotyczące przygotowania do badania

Możliwe reakcje niepożądane

Znaczenie interpretacji wyników badania

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgWskazania do stosowania

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgWskazania do stosowania

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgDawkowanie

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgDawkowanie

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgDawkowanie

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgDawkowanie

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgPrzeciwwskazania

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgInterakcje

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgDziałania niepożądane

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgDziałania niepożądane

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgDziałania niepożądane

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgDziałania niepożądane

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgPrzedawkowanie

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgDane farmaceutyczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgDane farmaceutyczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgDane farmaceutyczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgDane farmaceutyczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcgDane farmaceutyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlInterakcje

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Dawkowanie

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Dawkowanie

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Dawkowanie

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Dawkowanie

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Przeciwwskazania

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Interakcje

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Działania niepożądane

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Działania niepożądane

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Działania niepożądane

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Działania niepożądane

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Przedawkowanie

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Locametz, zestaw do sporządzania preparatu radiofarmaceutycznego, 25 mcg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne