Menu

Gadoteridol – porównanie substancji czynnych

Gadoteridol, gadobutrol oraz gadopentetanian dimegluminy to nowoczesne środki kontrastowe wykorzystywane podczas badań rezonansu magnetycznego. Wszystkie te substancje poprawiają jakość obrazowania, pomagając lekarzom w dokładniejszej diagnostyce. Choć należą do tej samej grupy leków i mają zbliżone działanie, różnią się pod względem zakresu zastosowań, bezpieczeństwa u szczególnych grup pacjentów i przeciwwskazań. Sprawdź, jakie są najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi środkami kontrastowymi.

Spis treści

Gadoteridol, gadobutrol i gadopentetanian dimegluminy to środki kontrastowe stosowane w rezonansie magnetycznym. Różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem u dzieci i pacjentów z chorobami nerek.

Środki kontrastowe do rezonansu magnetycznego – które substancje porównujemy?

Główną substancją omawianą w tym zestawieniu jest gadoteridol (Gadoteridolum), który porównujemy z gadobutrolem oraz gadopentetanianem dimegluminy. Wszystkie trzy należą do grupy tzw. paramagnetycznych środków kontrastowych, stosowanych wyłącznie w celach diagnostycznych podczas badań rezonansu magnetycznego (MRI)¹²³. Ich zadaniem jest poprawa widoczności zmian w organizmie, zwłaszcza w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, narządów miąższowych oraz tkanek miękkich.

Wszystkie środki kontrastowe z tej grupy zawierają gadolin i mają zbliżony mechanizm działania – skracają czas relaksacji T1, co pozwala uzyskać wyraźniejszy obraz struktur ciała⁴⁵⁶.
Są podawane dożylnie w formie roztworu do wstrzykiwań⁷⁸⁹.
Wskazane są do stosowania u dorosłych i dzieci (choć zakres wiekowy może się różnić w zależności od substancji)¹⁰¹¹¹².

Wskazania do stosowania – kiedy używa się tych środków kontrastowych?

Choć gadoteridol, gadobutrol i gadopentetanian dimegluminy mają podobny ogólny cel – poprawę diagnostyki obrazowej – istnieją między nimi pewne różnice w zakresie wskazań i możliwości stosowania:

Gadoteridol stosowany jest w MRI mózgu, rdzenia kręgowego oraz tkanek otaczających, a także całego ciała (np. głowy, szyi, wątroby, piersi, układu mięśniowo-szkieletowego i tkanek miękkich)¹.
Gadobutrol ma szerokie zastosowanie – w MRI głowy i rdzenia kręgowego, całego ciała (w tym serca i naczyń), a także w angiografii rezonansu magnetycznego (CE-MRA), co odróżnia go od pozostałych środków².
Gadopentetanian dimegluminy wykorzystywany jest głównie do obrazowania głowy, rdzenia kręgowego oraz całego ciała, szczególnie w celu wykrywania i różnicowania guzów, zmian naczyniowych czy oceny stanu krążenia w tkankach³.

Warto zwrócić uwagę, że:

Wszystkie trzy substancje mogą być stosowane u dorosłych i dzieci, jednak gadopentetanian dimegluminy nie jest zalecany u noworodków do 4. tygodnia życia i u niemowląt poniżej 6. miesiąca życia do badań całego ciała¹³ (u pozostałych dwóch środków dopuszcza się stosowanie od noworodków, przy zachowaniu ostrożności)¹⁰¹¹.
Zakres badań (np. możliwość wykonania angiografii) może być szerszy w przypadku gadobutrolu².

Ważne: Choć środki kontrastowe gadolinowe są ogólnie bezpieczne, ich stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, noworodków i kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności. W przypadku niektórych substancji, takich jak gadopentetanian dimegluminy, istnieją wyraźne przeciwwskazania dla określonych grup wiekowych i osób z poważnymi chorobami nerek. Zawsze ważne jest ścisłe przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania i przeciwwskazań wymienionych w ulotce produktu¹⁴¹⁵¹³.

Jak działają środki kontrastowe gadolinowe?

Wszystkie porównywane substancje wykazują paramagnetyczne właściwości, co oznacza, że w polu magnetycznym skracają czas relaksacji T1 w obrazowaniu MRI. Dzięki temu umożliwiają uzyskanie lepszego kontrastu między tkankami zdrowymi a zmienionymi chorobowo⁴⁵⁶.

Gadoteridol i gadobutrol są niejonowymi, makrocyklicznymi związkami gadolinu, co zapewnia im wysoką stabilność w organizmie⁴⁵.
Gadopentetanian dimegluminy jest jonowym związkiem, również bardzo dobrze rozpuszczalnym w wodzie, choć z nieco innym profilem farmakokinetycznym⁶.

Po podaniu dożylnym:

Wszystkie trzy środki szybko rozprzestrzeniają się w przestrzeni zewnątrzkomórkowej i są wydalane głównie przez nerki w postaci niezmienionej¹⁶¹⁷¹⁸.
Okres półtrwania w organizmie jest podobny – ok. 1,5-2 godzin u zdrowych osób dorosłych¹⁶¹⁷¹⁸.
Wydalanie u dzieci i dorosłych jest zbliżone, choć u noworodków i niemowląt proces ten może być wolniejszy ze względu na niedojrzałość nerek¹⁴¹⁹²⁰.

Przeciwwskazania i środki ostrożności – różnice i podobieństwa

Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania wszystkich trzech środków jest nadwrażliwość na substancję czynną lub inne składniki preparatu, a także na inne środki kontrastowe z gadolinem w wywiadzie²¹²²²³.

Gadoteridol i gadobutrol można stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz po przeszczepieniu wątroby tylko po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka i w najniższych skutecznych dawkach¹⁴¹⁵.
Gadopentetanian dimegluminy jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, po przeszczepieniu wątroby oraz u noworodków do 4. tygodnia życia²³.
Wszystkie trzy substancje mogą wywołać reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadko reakcje anafilaktyczne²⁴²⁵²⁶.
Podobne są środki ostrożności u osób z chorobami układu krążenia, padaczką lub napadami drgawkowymi²⁴²⁷²⁸.

Bezpieczeństwo stosowania u szczególnych grup pacjentów

Porównanie tych środków kontrastowych pod kątem bezpieczeństwa w szczególnych grupach pacjentów pokazuje zarówno podobieństwa, jak i istotne różnice:

Dzieci: Gadoteridol i gadobutrol można stosować u dzieci w każdym wieku (w tym u noworodków), przy czym u najmłodszych należy zachować ostrożność z powodu niedojrzałości nerek i stosować najniższą możliwą dawkę¹⁴¹⁹. Gadopentetanian dimegluminy jest przeciwwskazany u noworodków do 4. tygodnia życia, a u niemowląt poniżej 1. roku życia wymaga szczególnej ostrożności¹³.
Kobiety w ciąży: Wszystkie trzy środki można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne – dane dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone, a gadolin może przenikać przez łożysko²⁹³⁰³¹.
Karmienie piersią: Gadolin przenika do mleka matki w bardzo małych ilościach, jednak zaleca się przerwę w karmieniu przez 24 godziny po podaniu środka kontrastowego²⁹³⁰³¹.
Pacjenci z chorobami nerek: Największe różnice dotyczą bezpieczeństwa u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Gadopentetanian dimegluminy jest w tej grupie przeciwwskazany, natomiast gadoteridol i gadobutrol mogą być stosowane tylko po ocenie korzyści i ryzyka¹⁴¹⁵²³.
Kierowcy: Wszystkie trzy środki kontrastowe nie mają istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów³²³³³⁴.

Ważne dla pacjentów z zaburzeniami nerek i wątroby:

Gadopentetanian dimegluminy nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, ostrym uszkodzeniem nerek oraz po przeszczepieniu wątroby.
Gadoteridol i gadobutrol wymagają zachowania szczególnej ostrożności i podania najniższej skutecznej dawki w tych grupach pacjentów.
Przed podaniem środka kontrastowego zawsze należy wykonać badania laboratoryjne sprawdzające czynność nerek.
Stosowanie hemodializy może przyspieszyć usunięcie środka kontrastowego z organizmu, ale nie zawsze jest zalecane profilaktycznie.

Podsumowanie – porównanie najważniejszych cech środków kontrastowych

Substancja czynna	Najważniejsze wskazania	Stosowanie u dzieci	Stosowanie w ciąży	Stosowanie u kierowców
Gadoteridol	MRI mózgu, rdzenia, całego ciała, tkanek miękkich	Od noworodków (ostrożnie u < 1 r.ż.)	Nie zaleca się, tylko gdy konieczne	Brak przeciwwskazań
Gadobutrol	MRI głowy, rdzenia, całego ciała, angiografia	Od noworodków (ostrożnie u < 1 r.ż.)	Nie zaleca się, tylko gdy konieczne	Brak przeciwwskazań
Gadopentetanian dimegluminy	MRI głowy, rdzenia, całego ciała	Nie stosować u noworodków do 4. tyg., ostrożnie u < 1 r.ż.	Nie zaleca się, tylko gdy konieczne	Brak przeciwwskazań

Gadoteridol, gadobutrol i gadopentetanian dimegluminy – podobieństwa i różnice w diagnostyce MRI

Wszystkie trzy substancje są skutecznymi środkami kontrastowymi do rezonansu magnetycznego, poprawiającymi widoczność zmian w ciele. Wybór konkretnego środka zależy od zakresu badania, wieku pacjenta oraz obecności chorób towarzyszących, zwłaszcza nerek. Gadobutrol wyróżnia się najszerszym zakresem zastosowań (w tym w angiografii MRI). Gadopentetanian dimegluminy ma najwięcej przeciwwskazań wśród najmłodszych pacjentów oraz osób z poważnymi zaburzeniami nerek. Gadoteridol i gadobutrol są bezpieczniejsze u pacjentów pediatrycznych, ale wymagają ostrożności u noworodków i osób z niewydolnością nerek. Wszystkie środki są wydalane przez nerki i nie wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów¹²³.

Pytania i odpowiedzi

Czym różni się gadoteridol od gadobutrolu i gadopentetanianu dimegluminy?

Gadoteridol i gadobutrol mają zbliżony profil bezpieczeństwa, ale gadobutrol jest stosowany także w angiografii MRI. Gadopentetanian dimegluminy ma więcej przeciwwskazań u dzieci i osób z chorobami nerek.

Czy gadoteridol można stosować u dzieci?

Tak, gadoteridol można stosować u dzieci w każdym wieku, jednak u noworodków i niemowląt należy zachować szczególną ostrożność.

Czy środki kontrastowe na bazie gadolinu są bezpieczne dla osób z chorobami nerek?

Gadoteridol i gadobutrol mogą być stosowane z dużą ostrożnością. Gadopentetanian dimegluminy jest przeciwwskazany w ciężkich zaburzeniach nerek.

Czy po podaniu gadoteridolu można prowadzić samochód?

Tak, gadoteridol nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić po podaniu środków kontrastowych gadolinowych?

Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych po podaniu gadoteridolu, gadobutrolu czy gadopentetanianu dimegluminy należą nudności, wymioty i zawroty głowy. Rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie zgłosić je personelowi medycznemu¹²³.

Czy środki kontrastowe wpływają na wyniki innych badań?

Po podaniu środków kontrastowych opartych na gadolinie wyniki niektórych testów laboratoryjnych, np. stężenia żelaza w osoczu, mogą być przejściowo zmienione. Efekt ten jest jednak krótkotrwały i zazwyczaj nie ma znaczenia klinicznego⁴⁵.

Różnice w budowie chemicznej i stabilności

Gadoteridol i gadobutrol są związkami makrocyklicznymi, co zapewnia im wysoką stabilność chemiczną. Gadopentetanian dimegluminy jest związkiem liniowym. Stabilność chemiczna może mieć wpływ na bezpieczeństwo stosowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami nerek⁶⁷.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Gadoteridol to substancja czynna stosowana jako środek kontrastowy w rezonansie magnetycznym. Jego dawkowanie zależy od wieku pacjenta, rodzaju badania oraz stanu zdrowia, zwłaszcza czynności nerek. Poznaj szczegółowe schematy dawkowania gadoteridolu, zasady stosowania w szczególnych grupach pacjentów oraz praktyczne wskazówki dotyczące bezpieczeństwa podawania tej substancji.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Gadoteridol to substancja czynna stosowana podczas badań rezonansem magnetycznym, która może powodować pewne działania niepożądane. Większość z nich ma łagodny charakter, jednak w rzadkich przypadkach mogą pojawić się poważniejsze objawy, szczególnie u osób z zaburzeniami pracy nerek lub skłonnościami do reakcji alergicznych. Poznaj możliwe działania niepożądane gadoteridolu oraz dowiedz się, na co zwrócić uwagę podczas stosowania tego środka kontrastowego.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Gadoteridol to substancja czynna stosowana w rezonansie magnetycznym, która poprawia widoczność tkanek i zmian w organizmie. Dzięki swoim właściwościom umożliwia lepsze rozpoznanie niektórych schorzeń, zwłaszcza tam, gdzie tradycyjne badania obrazowe mogą być niewystarczające. Poznaj prostym językiem, jak działa gadoteridol, jak jest wchłaniany i wydalany z organizmu oraz co mówią o nim badania przedkliniczne.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Gadoteridol to środek kontrastowy stosowany podczas rezonansu magnetycznego (MRI), który pozwala na uzyskanie dokładniejszych obrazów struktur ciała. Substancja ta jest podawana dożylnie i jej stosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności w niektórych grupach pacjentów. Dowiedz się, jakie środki ostrożności należy zachować przy stosowaniu gadoteridolu, kto powinien unikać tego środka oraz jak wygląda jego bezpieczeństwo u dzieci, seniorów, kobiet w ciąży i karmiących piersią.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Gadoteridol to nowoczesny środek kontrastowy stosowany w rezonansie magnetycznym, który poprawia widoczność zmian w mózgu i innych narządach. Choć jest cenny w diagnostyce, nie zawsze może być bezpiecznie używany. Dowiedz się, w jakich sytuacjach jego zastosowanie jest zabronione, kiedy wymaga szczególnej ostrożności oraz jakie grupy pacjentów powinny zachować czujność podczas badania z użyciem tej substancji.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Gadoteridol jest substancją czynną stosowaną jako środek kontrastowy w rezonansie magnetycznym (MRI), również u dzieci. Jego bezpieczeństwo w tej grupie wiekowej wymaga jednak szczególnej uwagi, ze względu na rozwijający się organizm dziecka, a zwłaszcza nie w pełni wykształconą funkcję nerek u najmłodszych pacjentów. Poznaj, na co należy zwrócić uwagę podczas stosowania gadoteridolu u dzieci, jakie są wskazania i przeciwwskazania oraz jak wygląda dawkowanie w różnych grupach wiekowych.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Gadoteridol to substancja czynna wykorzystywana jako środek kontrastowy podczas badań rezonansu magnetycznego. Według dostępnych danych, jego stosowanie nie wpływa znacząco na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest ważną informacją dla osób aktywnych zawodowo i kierowców.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie gadoteridolu w ciąży i podczas karmienia piersią budzi wiele pytań wśród pacjentek, które muszą przejść badanie rezonansem magnetycznym. Gadoteridol jest środkiem kontrastowym z grupy związków gadolinu, stosowanym w diagnostyce obrazowej. Warto wiedzieć, kiedy jego użycie jest bezpieczne, a kiedy należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza w tak ważnych okresach jak ciąża i laktacja.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Gadoteridol to środek kontrastowy stosowany podczas rezonansu magnetycznego, który poprawia widoczność zmian w ośrodkowym układzie nerwowym i innych narządach. Umożliwia lekarzom dokładniejszą ocenę obrazów, szczególnie w sytuacjach, gdy standardowe badanie MRI nie daje wystarczających informacji diagnostycznych. Substancja ta może być używana zarówno u dorosłych, jak i dzieci, ale jej zastosowanie wymaga zachowania szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Gadoteridol to środek kontrastowy wykorzystywany podczas badań rezonansu magnetycznego. Przedawkowanie tej substancji jest rzadkie, jednak warto wiedzieć, jakie mogą być konsekwencje oraz jak postępować w razie takiej sytuacji. W poniższym opisie znajdziesz informacje o dawkach, objawach przedawkowania oraz sposobach leczenia, jeśli dojdzie do spożycia większej niż zalecana ilości gadoteridolu.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO ProHance, 279,3 mg/ml (0,5 mmol/ml), roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu zawiera: 279,3 mg/ml gadoteridolu. Dane fizyko-chemiczne: Osmolalność (stężenie osmolowe) w temperaturze 37°C: 630 mOsm/kg wody Lepkość w temperaturze 20°C: 2,0 cP Lepkość w temperaturze 37°C: 1,3 cP Ciężar właściwy w temperaturze 25°C: 1,140 Gęstość w temperaturze 25°C: 1,137 g/cm3 Współczynnik oktanol: woda: -3,68 ± 0,02 Osmolalność (stężenie osmolowe) produktu leczniczego ProHance jest 2,2 razy wyższe od osmolalności (stężenia osmolowego) osocza krwi (285 mOsmol/kg wody). Produkt leczniczy ProHance w warunkach stosowania jest roztworem hipertonicznym. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Bezbarwny lub lekko żółty wodny roztwór.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Produkt leczniczy ProHance stosowany jest w badaniach metodą rezonansu magnetycznego (ang. Magnetic Resonance Imaging, MRI) ośrodkowego układu nerwowego (mózgu i rdzenia kręgowego) oraz tkanek otaczających. Zastosowanie produktu leczniczego ProHance poprawia widoczność (w porównaniu do badania MRI bez zastosowania środka kontrastowego) zmian patologicznych z nieprawidłowym unaczynieniem lub w przypadku których podejrzewa się uszkodzenie bariery krew-mózg. Produkt leczniczy ProHance wskazany jest także do badania metodą MRI całego ciała, w tym: głowy, szyi, wątroby, gruczołu piersiowego, układu mięśniowo-szkieletowego i tkanek miękkich, w celu poprawy widoczności zmian patologicznych w tkankach miękkich i narządach miąższowych.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Wskazania do stosowania
ProHance należy stosować wyłącznie, jeśli informacje diagnostyczne są niezbędne i nie można ich uzyskać stosując obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego bez wzmocnienia kontrastowego.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Do badań należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Dawkowanie: Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą wzmocnienie kontrastowe wystarczające dla celów diagnostycznych. Dawkę należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta. Nie powinna ona przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała określonej w tym punkcie. Dorośli: Badania metodą MRI układu mięśniowo-szkieletowego: zalecana dawka produktu leczniczego wynosi 0,2 ml/kg masy ciała (0,1 mmol/kg masy ciała). Badania metodą MRI mózgu, rdzenia kręgowego, wątroby, gruczołu piersiowego i miednicy: od 0,2 ml/kg masy ciała do 0,6 ml/kg masy ciała (0,1 mmol/kg masy ciała do 0,3 mmol/kg masy ciała). W większości zastosowań standardowa dawka produktu leczniczego 0,2 ml/kg masy ciała (0,1 mmol/kg masy ciała) jest wystarczająca.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Dawkowanie
Dawka 0,6 ml/kg masy ciała (0,3 mmol/kg masy ciała) przeznaczona jest dla pacjentów, u których podejrzewa się obecność przerzutów do mózgu lub innych słabo kontrastujących się zmian patologicznych. U pacjentów, u których istnieje prawdopodobieństwo słabego kontrastowania zmian patologicznych, w przypadku niejednoznacznych wyników badania lub ich braku, można po upływie 30 minut od podania pierwszej dawki, podać drugą dawkę produktu leczniczego wynoszącą 0,4 ml/kg masy ciała (0,2 mmol/kg masy ciała). Dzieci w każdym wieku (począwszy od noworodków): Badania metodą MRI mózgu i kręgosłupa: zalecana dawka produktu leczniczego wynosi 0,2 ml/kg masy ciała (0,1 mmol/kg masy ciała). Szczególne grupy pacjentów: Zaburzenia czynności nerek: ProHance należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR< 30 ml/min/1,73 m2) oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby jedynie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz jeśli informacja diagnostyczna jest niezbędna i niedostępna dla badania MRI bez zastosowania efektu wzmocnienia pokontrastowego (patrz punkt 4.4).
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Dawkowanie
Jeśli użycie produktu leczniczego ProHance jest konieczne, dawka nie powinna być większa niż 0,1 mmol/kg masy ciała. Nie należy stosować więcej niż jednej dawki podczas obrazowania. Ze względu na brak danych dotyczących podań wielokrotnych produktu leczniczego ProHance nie należy powtarzać, chyba że przerwy pomiędzy wstrzyknięciami wynoszą co najmniej 7 dni. Noworodki do 4. tygodnia życia oraz niemowlęta do 1. roku życia i dzieci: Ze względu na nie w pełni rozwiniętą czynność nerek u noworodków do 4 tygodnia życia oraz niemowląt do 1. roku życia, produkt leczniczy ProHance należy stosować u tych pacjentów jedynie po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka w tej grupie pacjentów, w dawce nie większej niż 0,1 mmol/kg masy ciała. Nie należy stosować więcej niż jednej dawki podczas obrazowania.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Dawkowanie
Ze względu na brak danych dotyczących podań wielokrotnych, wstrzyknięć produktu leczniczego ProHance nie należy powtarzać, chyba że przerwy pomiędzy wstrzyknięciami wynoszą co najmniej 7 dni. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego podczas badań MRI całego ciała u dzieci poniżej 18 lat. Osoby w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i starsze): Dostosowanie dawkowania nie jest uważane za konieczne. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Produkt leczniczy należy podawać jako szybki wlew dożylny lub bolus. Aby zmniejszyć potencjalne ryzyko wynaczynienia produktu leczniczego ProHance ważne jest sprawdzenie, czy prawidłowo wprowadzono igłę do wstrzykiwań dożylnych lub kaniulę do żyły. Po wstrzyknięciu produktu leczniczego należy przepłukać pozostającą w naczyniu kaniulę lub igłę podając dożylnie 5 ml roztworu soli fizjologicznej, co zapewni wstrzyknięcie całej obliczonej dawki środka kontrastowego.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Dawkowanie
Badanie należy zakończyć w ciągu godziny od podania produktu leczniczego ProHance. Dodatkowa dawka: Zastosowanie dodatkowej dawki podczas tego samego badania analizowano jedynie w procedurze diagnostycznej ośrodkowego układu nerwowego u dorosłych. Jeśli lekarz uzna, że wymagane jest powtórzenie dawki, drugą dawkę można podać po upływie 30 minut od podania pierwszej. Powtórne badanie: Powtórne badania kontrastowe MRI nie powinny być przeprowadzone wcześniej niż po upływie przynajmniej 6 godzin od pierwszego badania, co pozwala na usunięcie środka kontrastowego z organizmu. Należy zachować ostrożność podczas podawania każdego środka kontrastowego w celu uniknięcia wynaczynienia.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nie należy stosować produktu leczniczego ProHance u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną – gadoteridol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 lub na inne środki kontrastowe z gadolinem w wywiadzie.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Pacjenci z alergią w wywiadzie, reakcjami na produkty lecznicze lub innymi zaburzeniami rzekomo-alergicznymi powinni być bardzo uważnie obserwowani w trakcie podawania środka kontrastowego, trwania badania, jak również po jego zakończeniu, przez czas, jaki zdaniem lekarza jest potrzebny w przypadku danego pacjenta. Tak jak w przypadku innych chelatów gadolinu donoszono o wystąpieniu reakcji anafilaktycznych, rzekomo-anafilaktycznych oraz nadwrażliwości na gadoteridol. Reakcje te miały różny stopień nasilenia ze wstrząsem anafilaktycznym lub śmiercią włącznie. Obejmowały one jeden lub kilka układów, przede wszystkim układ oddechowy, krążenia i (lub) skórę i błony śluzowe. Wystąpienie wstrząsu anafilaktycznego po zastosowaniu gadoteridolu zgłaszano bardzo rzadko.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku stosowania środków kontrastowych muszą być dostępne właściwe produkty lecznicze oraz sprzęt do przeprowadzenia resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO). Należy zawsze brać pod uwagę możliwość wystąpienia ciężkich, zagrażających życiu lub kończących się zgonem reakcji anafilaktycznych bądź idiosynkrazji (reakcji swoistych dla danego chorego). Możliwości wystąpienia tych reakcji należy szczególnie oczekiwać u osób z klinicznie potwierdzoną nadwrażliwością na składniki produktu leczniczego, astmą oskrzelową i innymi reakcjami alergicznymi ze strony układu oddechowego w wywiadzie. U pacjentów z padaczką lub zmianami w mózgu, prawdopodobieństwo wystąpienia drgawek podczas badania może być większe. Niezbędne jest zachowanie środków ostrożności podczas badania tych pacjentów (np. monitorowanie chorego) oraz sprzęt i produkty lecznicze potrzebne do szybkiego leczenia ewentualnych drgawek. Nie podawać gadoteridolu dokanałowo.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Po podaniu dokanałowym notowano przypadki poważnych, zagrażających życiu i zakończonych zgonem reakcji, głównie neurologicznych (np. śpiączka, encefalopatia, drgawki). W badaniach in vitro wykazano, że pod wpływem chelatów gadolinu odtlenowane sierpowate krwinki czerwone ustawiają się liniowo i prostopadle do pola magnetycznego, co w przypadku badań in vivo może być przyczyną powikłań wynikających z zamknięcia światła naczyń krwionośnych. Wzmocnienie momentu magnetycznego przez produkt leczniczy ProHance może wywołać omawiane zjawisko. Nie przeprowadzono badań u pacjentów z anemią sierpowatokrwinkową, innymi hemoglobinopatiami lub anemiami hemolitycznymi w celu wykluczenia możliwości nasilenia hemolizy. Dlatego zaleca się zachowanie ostrożności w trakcie podawania środka kontrastowego. Powtarzanie badań: Nie przeprowadzono badań dotyczących wielokrotnego przeprowadzania badania.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Badano jedynie przypadki, w których w obrazowaniu struktur ośrodkowego układu nerwowego zastosowano dwa kolejno po sobie występujące podania w ramach tej samej sesji (patrz punkt 4.4 i punkt 5.2). W badaniach z zastosowaniem produktu leczniczego ProHance zaleca się przestrzeganie ogólnie przyjętych środków ostrożności podczas badań metodą rezonansu magnetycznego, szczególnie w przypadku pacjentów z rozrusznikiem serca lub klipsami zamykającymi tętniak i innymi elementami o właściwościach ferromagnetycznych. W takich przypadkach badanie tą metodą (z lub bez środka kontrastowego) może być wykonane tylko wtedy, gdy wcześniej udowodniono bezpieczeństwo stosowania metalowego elementu w badaniu MRI. Zaburzenia czynności nerek Przed podaniem produktu leczniczego ProHance zalecane jest objęcie wszystkich pacjentów badaniem w zakresie zaburzeń czynności nerek, obejmującym testy laboratoryjne. Zgłaszano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (ang.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nephrogenic Systemic Fibrosis, NSF) związanego ze stosowaniem niektórych produktów leczniczych zawierających gadolin u pacjentów, u których występuje ostre lub przewlekłe ciężkie zaburzenie czynności nerek (GFR< 30 ml/min/1,73 m2). Pacjenci poddani zabiegowi przeszczepienia wątroby są szczególnie narażeni, ponieważ ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek w tej grupie pacjentów jest wysokie. Ze względu na możliwość wystąpienia NSF podczas stosowania produktu leczniczego ProHance, stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby możliwe jest jedynie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz jeśli informacja diagnostyczna jest niezbędna i niedostępna dla badania MRI bez wzmocnienia kontrastem. Hemodializa zaraz po podaniu produktu leczniczego ProHance może ułatwić usunięcie ProHance z organizmu.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Brak dowodów uzasadniających rozpoczęcie hemodializy w celu zapobiegania lub leczenia NSF u pacjentów niepoddawanych jeszcze hemodializie. Noworodki i niemowlęta Ze względu na nie w pełni rozwiniętą czynność nerek u noworodków do 4. tygodnia życia oraz niemowląt do 1. roku życia, produkt leczniczy ProHance należy stosować u tych pacjentów jedynie po starannym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka wynikającym ze stosowania tego produktu leczniczego. Osoby w podeszłym wieku Ponieważ klirens nerkowy gadoteridolu może ulec zmniejszeniu u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie ważne jest obserwowanie pacjentów w wieku 65 lat i starszych w zakresie zaburzeń czynności nerek. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Interakcje z innymi produktami leczniczymi: Nie są znane interakcje produktów leczniczych z gadoteridolem. W badaniach klinicznych produktu leczniczego ProHance nie obserwowano klinicznie istotnych zmian, ani tendencji do zmian w testach laboratoryjnych. Interakcje produkt leczniczego – testy laboratoryjne: U niektórych chorych po podaniu produktu leczniczego ProHance obserwowano przejściowe zmiany stężenia żelaza w surowicy krwi (w większości przypadków w granicach normy). Nie wykazano klinicznej istotności tych zmian.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania środków kontrastujących zawierających związki gadolinu, w tym gadoteridol, u kobiet w ciąży są ograniczone. Gadolin może przenikać przez łożysko. Nie wiadomo, czy narażenie na gadolin wiąże się z niepożądanym działaniem na płód. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produktu leczniczego ProHance nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli stan kliniczny kobiety nie wymaga stosowania gadoteridolu. Karmienie piersi? Produkty lecznicze zawierające gadolin przenikają w bardzo małych ilościach do mleka matki (patrz punkt 5.3). W dawkach klinicznych nie jest spodziewany wpływ na niemowlę ze względu na małą ilość wydalaną z mlekiem i słabe wchłanianie z jelita. Lekarz wraz z karmiącą matką powinni podjąć decyzję o kontynuowaniu karmienia piersią lub o jego przerwaniu na okres 24 godzin po podaniu produktu leczniczego ProHance.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Na podstawie profilu farmakokinetycznego i farmakodynamicznego stwierdzono, że produkt leczniczy ProHance nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Zatwierdzone zasady i procedury bezpieczeństwa, które są wymagane podczas wykonywania badań metodą rezonansu magnetycznego dotyczą stosowania produktu leczniczego ProHance w celu poprawy widoczności zmian patologicznych. Poniższe działania niepożądane zgłoszono podczas stosowania produktu leczniczego ProHance. Działania niepożądane, które wykryto w trakcie badań klinicznych podano ze wskazaniem częstości występowania. Działania niepożądane odnotowane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu umieszczono w kategorii „częstość nieznana”. Brak działań niepożądanych z częstością występowania większą niż 2%. Klasyfikacja układów i narządów Działania niepożądane Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Klasyfikacja układów i narządów Działania niepożądane Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje rzekomo-anafilaktyczne Reakcje anafilaktyczne Zaburzenia psychiczne Lęk Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy, parestezje, zawroty głowy, zaburzenia smaku Pogorszenie sprawności umysłowej, zaburzenia koordynacji ruchowej, drgawki Utrata przytomności, śpiączka, reakcje wazowagalne* Zaburzenia oka Nasilenie łzawienia Zaburzenia ucha i błędnika Szum w uszach Zaburzenia serca Niemiarowość węzłowa Zatrzymanie czynności serca Zaburzenia naczyniowe Nagłe zaczerwienienie się powłok ciała, niedociśnienie Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Kurcz krtani, duszność, zapalenie śluzówki nosa, kaszel, bezdech, świsty Zatrzymanie oddychania, obrzęk płuc Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Suchość w ustach, wymioty Ból brzucha, obrzęk języka, świąd jamy ustnej, zapalenie dziąseł, luźne stolce Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd, wysypka, pokrzywka Obrzęk twarzy Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Sztywność mięśniowo-szkieletowa Zaburzenia nerek i dróg moczowych Ostra niewydolność nerek** Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból w miejscu wstrzyknięcia, osłabienie, reakcja w miejscu wstrzyknięcia Ból w klatce piersiowej, gorączka Klasyfikacja układów i narządów Działania niepożądane Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Opis wybranych działań niepożądanych *Reakcje wazowagalne Reakcje wazowagalne, rzadko prowadzące do omdlenia wazowagalnego zgłaszano podczas lub bezpośrednio po zastosowaniu produktu leczniczego ProHance.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Działania niepożądane
Reakcje te często związane są ze zdenerwowaniem lub bolesnym, nieprzyjemnym bodźcem (np. wkłucie igły do wstrzykiwań dożylnych). Najczęściej występującymi objawami są senność, zawroty głowy i obfite pocenie się. W ciężkich przypadkach może dojść do omdlenia. Pacjenci są zazwyczaj bladzi i spoceni z zaburzonym stanem świadomości i bradykardią. Dodatkowo u pacjentów mogą wystąpić uczucie lęku, niepokój ruchowy, uczucie omdlenia i nadmierne wydzielanie śliny. Prawidłowe rozpoznanie tej reakcji i odróżnienie od reakcji nadwrażliwości, rzekomo-anafilaktycznej jest kluczowe dla zastosowania odpowiedniego leczenia i przywrócenia stymulacji wagalnej. **Ostra niewydolność nerek U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami pracy nerek w wywiadzie zgłaszano przypadki ostrej niewydolności nerek. Reakcje anafilaktyczne lub reakcje rzekomo-anafilaktyczne Tak jak w przypadku innych chelatów gadolinu donoszono o wystąpieniu reakcji anafilaktycznych, rzekomo-anafilaktycznych oraz nadwrażliwości.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Działania niepożądane
Reakcje te miały różny stopień nasilenia ze wstrząsem anafilaktycznym lub śmiercią włącznie. Obejmowały one jeden lub kilka układów, przede wszystkim układ oddechowy, krążenia i (lub) skórę i błony śluzowe. Nerkopochodne zwłóknienie układowe Zgłaszano pojedyncze przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (ang. Nephrogenic Systemic Fibrosis, NSF) podczas stosowania produktu leczniczego ProHance, z których większość wystąpiła u pacjentów, którym podawano równocześnie inne produkty lecznicze zawierające gadolin (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież Profil bezpieczeństwa produktu leczniczego ProHance jest podobny u dzieci i dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: (22) 49 21 301, faks: (22) 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania produktu leczniczego ProHance. W badaniach klinicznych stosowano dawki do 0,3 mmol/kg mc. bez żadnych następstw klinicznych związanych ze zwiększaniem dawki. Jednakże nie zaleca się przekraczania zalecanego dawkowania. W przypadku przedawkowania należy rozpocząć działania podtrzymujące czynności życiowe i zastosować leczenie objawowe. Produkt leczniczy ProHance można usunąć za pomocą hemodializy. Jednak brak dowodów, że hemodializa jest odpowiednia do zapobiegania nerkopochodnemu zwłóknieniu układowemu (NSF). Produkt leczniczy ProHance może być usunięty drogą dializy.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Paramagnetyczne środki kontrastowe. Kod ATC: V08CA04 Gadoteridol jest niejonowym paramagnetycznym środkiem kontrastowym stosowanym w obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego. Gadoteridol umieszczony w polu magnetycznym skraca czas relaksacji podłużnej (T1) w obszarach docelowych. W zakresie zalecanych dawek efekt jest obserwowany z największą intensywnością na obrazach T1-zależnych. Jednak przerwanie bariery krew-mózg lub obecność naczyń krwionośnych umożliwia dotarcie gadoteridolu do takich zmian jak nowotwory, ropnie czy podostre zawały.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetyka podanego dożylnie gadoteridolu u zdrowych osób odpowiada otwartemu modelowi dwukompartmentowemu. Średni okres półtrwania [średnia ±SD (odchylenie standardowe)] dystrybucji i eliminacji wynosi odpowiednio 0,20 ± 0,04 godziny i 1,57 ± 0,08 godziny. Gadoteridol jest wydalany wyłącznie z moczem. 94,4 ± 4,8% (średnia ± SD) dawki ulega wydaleniu w ciągu 24 godzin po wstrzyknięciu. Nie wiadomo, czy gadoteridol podlega biotransformacji lub rozpadowi w warunkach in vivo. Klirens nerkowy i osoczowy (odpowiednio 1,41 ± 0,33 ml/min/kg i 1,50 ± 0,35 ml/min/kg) gadoteridolu są zasadniczo takie same, co świadczy, że nie ma zmian w szybkości eliminacji podczas przechodzenia substancji przez nerki i że jest ona usuwana głównie tą drogą. Objętość dystrybucji (204 ± 58 ml/kg) jest równa objętości płynu pozakomórkowego, a klirens jest zbliżony do wartości charakteryzujących substancje podlegające przesączaniu kłębkowemu.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Nie stwierdzono wiązania z białkami u szczurów. Nie wiadomo, czy produkt leczniczy ProHance wiąże się z białkami krwi w warunkach in vivo. Upośledzenie czynności nerek. Farmakokinetyka gadoteridolu podanego dożylnie u osób z zaburzeniem czynności nerek jest zgodna z otwartym modelem dwukompartmentowym z okresem półtrwania dla eliminacji 0,32 godziny dla dawki 0,1 mmol/kg mc. i 0,64 ± 0,50 godziny dla dawki 0,3 mmol/kg mc. Nie zaobserwowano zależności między podaną dożylnie dawką produktu leczniczego ProHance, a połowicznym okresem dystrybucji lub eliminacji. Całkowite wydzielanie produktu leczniczego ProHance przez nerki dobrze korelowało z klirensem kreatyniny, ale było zmniejszone ze względu na zaburzenie czynności nerek.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność Badania na myszach i szczurach z pojedynczą dawką produktu leczniczego wykazały, że maksymalna dawka nieletalna wynosiła odpowiednio 7 mmol/kg mc. i 10 mmol/kg mc. (odpowiednio 20 i 30 razy więcej niż maksymalna dawka kliniczna). U szczurów i psów w 28 dniu podawania dawek odpowiednio większych niż 0,3 mmol/kg mc. i 1 mmol/kg mc., obserwowano wakuolizację w nabłonku kory nerek, odwracalną po zakończeniu leczenia. U psów pojedyncze podanie dożylne gadoteridolu (0,5 M) w dawkach do 1,50 mmol/kg mc. nie miało niekorzystnego wpływu na parametry hemostatyczne oraz nie zaburzyło poziomu żelaza w surowicy krwi. Nie wykazano potencjalnej możliwości podrażnienia po podaniu dotętniczym. Mutagenność Produkt leczniczy ProHance nie wykazywał właściwości uszkadzających geny u Salmonella typhimurium i Escherichia coli oraz w komórkach chłonnych myszy.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie wykazał również własności indukujących aberracje chromosomalne w komórkach CHO in vitro, komórkach szpiku kostnego myszy in vivo, ani w badaniu micronucleus assay in vivo u myszy po podaniu dożylnym dawek do 5,0 mmol/kg mc. Rakotwórczość ProHance jest produktem leczniczym do pojedynczego podawania, pozbawionym potencjalnych działań mutagennych. Dlatego też nie prowadzono badań na zwierzętach oceniających właściwości rakotwórcze gadoteridolu. Wpływ na płodność W badaniach na szczurach i królikach, którym podawano dożylnie gadoteridol (samicom przed i po zajściu w ciążę oraz samcom) w dawce 1,5 mmol/kg mc./dobę (dawka 15 razy większa niż zalecana dawka u ludzi) nie stwierdzono wpływu na rozmnażanie i przebieg ciąży. W badaniach płodności i rozmnażania przeprowadzonych na szczurach i królikach dawka nie wywołująca zauważalnych zmian (NOEL) dla samic i samców wynosiła u szczurów 6 mmol/kg mc. lub więcej, zaś u potomstwa szczurów wynosiła 6 mmol/kg mc.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
lub więcej (20 razy więcej niż maksymalna zalecana dawka u ludzi tj. 0,3 mmol/kg mc.). W badaniach na królikach i szczurach, przy dawkach dobowych odpowiednio 60 razy i ok. 100 razy większych niż zalecana dawka u ludzi (tj. 0,1 mmol/kg mc.) nie stwierdzono wpływu na rozwój embrionu i płodu. Jednakże, produkt leczniczy ProHance podawany królikom w dawce 6 mmol/kg mc. na dobę (dawka 20 razy większa niż maksymalna dawka zalecana u ludzi lub 7 razy większa niż dawka dla człowieka wyliczona jako mmol/m2) przez 13 dni w okresie ciąży zwiększał częstość poronień samoistnych oraz przedwczesnych porodów. Produkt leczniczy ProHance nie wpływał na płodność szczurów przy ekspozycji (AUC) równej 9,1 i 2,7 raza ekspozycji dla ludzi przy odpowiednio 0,1 i 0,3 mmol/kg mc.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sól wapniowa kalteridolu Trometamina Kwas solny lub sodu wodorotlenek do ustalenia pH Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego ProHance z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze do 25°C. Chronić od światła. Nie zamrażać. Fiolki lub ampułkostrzykawki, które zamrożono, należy zniszczyć. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy dostępny jest w: fiolkach wykonanych ze szkła typu I, zamkniętych korkiem gumowym oraz aluminiowym pierścieniem, zawierających 5, 10, 15, 20 lub 50 ml roztworu; ampułkostrzykawkach wykonanych ze szkła typu I zaopatrzonych w gumowy korek, polipropylenowy tłok, zawierających 10, 15 lub 17 ml roztworu. Fiolki i ampułkostrzykawki umieszczone są w tekturowym pudełku.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Wielkości opakowań: 1 lub 5 fiolek po 5, 10, 15 lub 20 ml; 1 fiolka po 50 ml; 10 fiolek po 50 ml. 1 lub 5 ampułkostrzykawek po 10, 15 lub 17 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu do stosowania Produkt leczniczy w fiolkach Produktu leczniczego ProHance nie wolno rozcieńczać. Należy nabrać go do strzykawki bezpośrednio przed wykorzystaniem. Przed zastosowaniem należy skontrolować produkt leczniczy i upewnić się, że pojemnik i zamknięcie nie są uszkodzone, nie nastąpiła zmiana zabarwienia ani nie nastąpiło wytrącenie się substancji. Nie wolno mieszać ani podawać przez ten sam dostęp do naczynia innych produktów leczniczych czy produktów do odżywiania pozajelitowego razem ze środkiem kontrastowym ze względu na możliwość wystąpienia niezgodności chemicznych.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Zerwaną z fiolki etykietę należy przykleić w karcie pacjenta w celu umożliwienia właściwej rejestracji zastosowanego produktu leczniczego zawierającego gadolin. Należy również odnotować dawkę. Wszelkie niewykorzystane w ciągu jednego badania resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Produkt leczniczy w ampułkostrzykawkach Tłok strzykawki przekręcając zgodnie z ruchem wskazówek zegara należy dopchnąć do przesuwalnego korka naboju, a następnie popchnąć do przodu o kilka milimetrów tak, aby pokonać opór między przesuwalnym korkiem naboju, a ściankami strzykawki. Trzymając strzykawkę pionowo, zachowując jałowość należy usunąć gumowe nakrycie z końca strzykawki i przymocować, również z zachowaniem aseptyki, załączoną do zestawu igłę lub przez pchnięcie założyć gumowy wąż zgodny z luerowskim korkiem.
CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Trzymając strzykawkę pionowo, pchać przesuwalny korek do przodu do momentu aż wszystkie pęcherzyki powietrza, zostaną usunięte i na końcu igły pojawi się płyn lub gumowy wąż zostanie wypełniony. Po zaaspirowaniu można wykonać wstrzyknięcie. Po podaniu środka kontrastowego należy wstrzyknąć do naczynia izotoniczny roztwór chlorku sodu. Wszystkie wykorzystane narzędzia (strzykawka itp.) należy odpowiednio zniszczyć. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Zerwaną z ampułkostrzykawki etykietę należy przykleić w karcie pacjenta w celu umożliwienia właściwej rejestracji zastosowanego produktu leczniczego zawierającego gadolin. Należy również odnotować dawkę. Nazwa produktu leczniczego, numer serii i dawka, powinny zostać wprowadzone do elektronicznej dokumentacji pacjenta.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Gadovist 1,0, 1,0 mmol/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy mililitr zawiera 1,0 mmol gadobutrolu (równoważnik 604,72 mg gadobutrolu), który jest substancją czynną. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Przezroczysty, bezbarwny lub jasnożółty płyn. Właściwości fizykochemiczne: Osmolalność w temperaturze 37°C: 1603 mOsm/kg H2O Lepkość w temperaturze 37°C: 4,96 mPa·s
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki. Produkt Gadovist 1,0 stosuje się u osób dorosłych oraz dzieci i młodzieży w każdym wieku (w tym u noworodków donoszonych) w następujących wskazaniach: Wzmocnienie kontrastowe w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging – MRI) głowy i rdzenia kręgowego. Wzmocnienie kontrastowe w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI) całego ciała, w tym głowy i szyi, klatki piersiowej, piersi, brzucha (trzustki, wątroby i śledziony), miednicy (gruczołu krokowego, pęcherza moczowego, macicy), przestrzeni zaotrzewnowej (nerek), kończyn i układu mięśniowo-szkieletowego. Wzmocnienie kontrastowe w angiografii przy użyciu rezonansu magnetycznego (ang. contrast enhancement in magnetic resonance angiography – CE-MRA).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wskazania do stosowania
Wzmocnienie kontrastowe w badaniu metodą rezonansu magnetycznego (MRI) w tym ocena perfuzji mięśnia sercowego w warunkach obciążenia farmakologicznego i ocena żywotności mięśnia sercowego („wzmocnienie opóźnione”). Gadovist 1,0 ułatwia zobrazowanie zaburzeń w strukturze lub zmian ogniskowych i pomaga w różnicowaniu tkanki zdrowej i patologicznie zmienionej. Produkt Gadovist 1,0 należy stosować wyłącznie, jeśli informacje diagnostyczne są niezbędne i nie można ich uzyskać stosując obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (ang. magnetic resonance imaging, MRI) bez wzmocnienia kontrastowego.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt Gadovist 1,0 powinien być podawany przez fachowych pracowników służby zdrowia z doświadczeniem w wykonywaniu badań metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Produkt jest przeznaczony tylko do wstrzykiwań dożylnych. Po podaniu produktu należy obserwować pacjenta przez co najmniej pół godziny, ponieważ doświadczenie wskazuje, że w tym okresie występuje większość działań niepożądanych (patrz punkt 4.4). Dodatkowe instrukcje zamieszczone są w punkcie „Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania”. Wymaganą dawkę należy podawać w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu dożylnym. Badanie MRI z zastosowaniem środka kontrastowego można rozpocząć bezpośrednio po wstrzyknięciu (lub krótko po wstrzyknięciu, w zależności od zastosowanych sekwencji impulsów i protokołu badania) ze względu na szybkie wystąpienie efektu wzmocnienia pokontrastowego.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Optymalne działanie środka kontrastowego występuje w trakcie pierwszego przejścia tętniczego w przypadku badania angiograficznego (CE-MRA) i w ciągu około 15 minut po wstrzyknięciu produktu Gadovist 1,0 w przypadku oceny ośrodkowego układu nerwowego (OUN) (czas zależy od rodzaju zmiany chorobowej i rodzaju tkanki). Do badań ze wzmocnieniem kontrastowym szczególnie przydatne jest wykonanie skanów w sekwencji T1-zależnej. Dawkowanie Należy stosować najmniejszą dawkę zapewniającą wzmocnienie kontrastowe wystarczające dla celów diagnostycznych. Dawkę należy obliczyć w oparciu o masę ciała pacjenta. Nie powinna ona przekraczać zalecanej dawki na kilogram masy ciała określonej w tym punkcie. Dorośli Dawka zależy od wskazania. Pojedyncze wstrzyknięcie 0,1 mmol produktu Gadovist 1,0 na kg masy ciała (odpowiada to 0,1 ml/kg mc.) jest zasadniczo wystarczające. Całkowita, maksymalna dawka to 0,3 mmol produktu Gadovist 1,0 na kg mc. (odpowiada to 0,3 ml/kg mc.).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Badanie OUN: Żeby uzyskać diagnozę, zazwyczaj wystarczającą dawką jest 0,1 mmol na kg masy ciała (0,1 mmol/kg mc.). Odpowiada to 0,1 ml/kg mc. roztworu o stężeniu 1,0 M. Jeśli pomimo ujemnego wyniku badania MRI nadal istnieje istotne kliniczne podejrzenie obecności zmiany chorobowej lub jeśli uzyskanie dokładniejszych informacji może wpłynąć na leczenie chorego, można wykonać drugie wstrzyknięcie produktu leczniczego wyrównując dawkę do dawki maksymalnej, czyli 0,2 ml/kg mc. w ciągu 30 minut od pierwszego podania. W badaniach obrazowych OUN minimalna dawka, którą można podawać to 0,075 mmol gadobutrolu na kg masy ciała (co odpowiada 0,075 ml produktu Gadovist 1,0 na kg masy ciała) (patrz punkt 5.1). Badanie metodą MRI całego ciała (z wyjątkiem CE-MRA) W celu postawienia diagnozy, zazwyczaj wystarczającą dawką jest 0,1 ml/kg mc. produktu Gadovist 1,0.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Badanie angiograficzne: Obrazowanie 1 pola widzenia: 7,5 ml przy masie ciała poniżej 75 kg; 10 ml przy masie ciała 75 kg i większej (co odpowiada 0,1–0,15 mmol/kg mc.). Obrazowanie >1 pola widzenia: 15 ml przy masie ciała poniżej 75 kg; 20 ml przy masie ciała 75 kg i większej (co odpowiada 0,2–0,3 mmol/kg mc.). Specjalne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Gadovist 1,0 można stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (wskaźnik filtracji kłębuszkowej, ang. glomerular filtration rate – GFR < 30 ml/min/1,73 m2) oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby jedynie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz jeśli informacja diagnostyczna jest niezbędna i nie można jej uzyskać w badaniu metodą MRI bez wzmocnienia środkiem kontrastowym (patrz punkt 4.4). Jeśli użycie produktu Gadovist 1,0 jest konieczne, nie należy stosować dawki większej niż 0,1 mmol/kg masy ciała.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Nie należy stosować więcej niż jednej dawki podczas obrazowania. Ze względu na brak danych dotyczących podawań wielokrotnych, wstrzyknięć produktu Gadovist 1,0 nie należy powtarzać, chyba że przerwy pomiędzy wstrzyknięciami wynoszą co najmniej 7 dni. Dzieci i młodzież U dzieci w każdym wieku (w tym u noworodków donoszonych) zalecana dawka wynosi 0,1 mmol gadobutrolu na kg masy ciała (co odpowiada 0,1 ml produktu Gadovist 1,0 na kg masy ciała) we wszystkich wskazaniach (patrz punkt 4.1). Noworodki do 4 tygodnia życia oraz niemowlęta do 1. roku życia Ze względu na niedojrzałą funkcję nerek u noworodków do 4 tygodnia życia oraz u niemowląt do 1. roku życia, produkt Gadovist 1,0 należy stosować u tych pacjentów tylko po starannym rozważeniu, w dawce nie większej niż 0,1 mmol/kg masy ciała. W trakcie badania nie wolno zastosować więcej niż jednej dawki.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie
Ze względu na brak danych dotyczących wielokrotnego podawania, wstrzyknięć produktu Gadovist 1,0 nie należy powtarzać, chyba że przerwy pomiędzy wstrzyknięciami wynoszą co najmniej 7 dni. Osoby w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i starsze) Dostosowanie dawkowania nie jest uważane za konieczne. Należy zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie podawać gadobutrolu dokanałowo. Po podaniu dokanałowym notowano przypadki poważnych, zagrażających życiu i zakończonych zgonem reakcji, głównie neurologicznych (np. śpiączka, encefalopatia, drgawki). Wstrzykiwanie produktu Gadovist 1,0 do żył o małym świetle niesie ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zaczerwienienie i obrzęk. Podczas stosowania produktu leczniczego Gadovist 1,0 obowiązują również standardowe wymagania dotyczące bezpieczeństwa prowadzenia badań metodą rezonansu magnetycznego, zwłaszcza dotyczące wykluczenia materiałów ferromagnetycznych. Nadwrażliwość Tak jak w przypadku innych środków kontrastowych, stosowanie produktu leczniczego Gadovist 1,0 może być związane z reakcjami rzekomoanafilaktycznymi, nadwrażliwości lub idiosynkrazji, charakteryzującymi się objawami ze strony układu krążenia, oddechowego lub objawami skórnymi, do ciężkich reakcji, w tym wstrząsu.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ogólnie, pacjenci z chorobami układu krążenia są bardziej podatni na wystąpienie poważnych objawów, nawet zgonu w wyniku ciężkich reakcji nadwrażliwości. Ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości może się zwiększyć w przypadku: występujących w przeszłości reakcji na środki kontrastowe, astmy oskrzelowej w wywiadzie, chorób alergicznych w wywiadzie. U pacjentów ze skłonnością do alergii decyzja o zastosowaniu produktu Gadovist 1,0 musi zostać podjęta po szczególnie uważnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Większość reakcji występuje w ciągu pół godziny od podania produktu. Dlatego zalecane jest obserwowanie pacjenta po wykonaniu badania. Należy zapewnić dostęp do produktów leczniczych stosowanych przy wystąpieniu reakcji nadwrażliwości i odpowiedniej aparatury (patrz punkt 4.2). Rzadko obserwowano reakcje opóźnione (po upływie godzin do kilku dni) (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia czynności nerek Przed podaniem produktu Gadovist 1,0 zalecane jest objęcie wszystkich pacjentów badaniem w zakresie zaburzeń czynności nerek, obejmującym testy laboratoryjne. Zgłaszano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (ang. nephrogenic systemic fibrosis – NSF) związanego ze stosowaniem niektórych produktów leczniczych zawierających gadolin u pacjentów, u których występuje ostre lub przewlekłe ciężkie zaburzenie czynności nerek (GFR< 30 ml/min/1,73 m2). Pacjenci poddani zabiegowi przeszczepienia wątroby są szczególnie narażeni, ponieważ ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek w tej grupie pacjentów jest duże. Ze względu na możliwość wystąpienia NSF podczas stosowania produktu Gadovist 1,0, ten produkt można stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby jedynie po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz jeśli informacja diagnostyczna jest niezbędna i nie można jej uzyskać w badaniu metodą MRI bez wzmocnienia środkiem kontrastowym.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Hemodializa zaraz po podaniu produktu Gadovist 1,0 może ułatwić jego usunięcie z organizmu. Brak dowodów uzasadniających rozpoczęcie hemodializy w celu zapobiegania lub leczenia nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) u pacjentów niepoddawanych jeszcze hemodializie. Noworodki i niemowlęta Ze względu na niedojrzałą funkcję nerek u noworodków do 4 tygodnia życia oraz u niemowląt do 1. roku życia, produkt Gadovist 1,0 należy stosować u tych pacjentów tylko po starannym rozważeniu. Osoby w podeszłym wieku Ponieważ klirens nerkowy gadobutrolu może ulec zmniejszeniu u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie ważne jest obserwowanie pacjentów w wieku 65 lat i starszych w zakresie zaburzeń czynności nerek. Napady drgawkowe Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych zawierających gadolin, u chorych z niskim progiem drgawkowym konieczne jest zachowanie szczególnych środków ostrożności.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Substancje pomocnicze Ten produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę (obliczonej na podstawie średniej ilości podawanej osobie o masie ciała 70 kg), to znaczy, że uznaje się go za „wolny od sodu”.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania środków kontrastujących zawierających związki gadolinu, w tym gadobutrol u kobiet w ciąży są ograniczone. Gadolin może przenikać przez łożysko. Nie wiadomo, czy narażenie na gadolin wiąże się z niepożądanym działaniem na płód. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po wielokrotnym zastosowaniu dużych dawek (patrz punkt 5.3). Produktu Gadovist 1,0 nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli stan kliniczny kobiety nie wskazuje na konieczność stosowania gadobutrolu. Karmienie piersi? Produkty lecznicze zawierające gadolin przenikają w bardzo małych ilościach do mleka matki (patrz punkt 5.3). W dawkach klinicznych nie należy spodziewać się wpływu na niemowlę ze względu na małą ilość wydalaną z mlekiem i słabe wchłanianie z jelita. Lekarz wraz z karmiącą matką powinni podjąć decyzję o kontynuowaniu karmienia piersią lub o jego przerwaniu na okres 24 godzin po podaniu produktu Gadovist 1,0.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Gadovist 1,0 nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Gadovist 1,0 jest opracowany w oparciu o dane uzyskane od 6300 pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych i z monitorowania produktu po wprowadzeniu do obrotu. U pacjentów otrzymujących produkt Gadovist 1,0 najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥ 0,5%) są: ból głowy, nudności, zawroty głowy. U pacjentów otrzymujących produkt Gadovist 1,0 najcięższymi działaniami niepożądanymi są: zatrzymanie akcji serca i ciężkie reakcje rzekomoanafilaktyczne (w tym zatrzymanie oddechu i wstrząs anafilaktyczny). Rzadko obserwowano opóźnione reakcje alergiczne (od kilku godzin do kilku dni) (patrz punkt 4.4). Większość działań niepożądanych miało nasilenie od łagodnego do umiarkowanego. Działania niepożądane obserwowane po zastosowaniu produktu Gadovist 1,0 są przedstawione w poniższej tabeli. Terminologia działań niepożądanych oparta jest na systemie klasyfikacji układów i narządów (MedDRA).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
W celu opisania określonych reakcji oraz ich synonimów i stanów pokrewnych zastosowano najbardziej odpowiedni termin MedDRA. Działania niepożądane zgłoszone w trakcie badań klinicznych zostały wymienione zgodnie z częstością występowania, którą pogrupowano według konwencji: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000). Działania niepożądane zaobserwowane jedynie po wprowadzeniu produktu do obrotu, dla których częstość występowania nie mogła być określona, zostały przedstawione w kolumnie zatytułowanej „Częstość nieznana”. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 1. Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych lub po wprowadzeniu do obrotu u pacjentów, którym podano produkt Gadovist 1,0 Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość, reakcja rzekomoanafilaktyczna* (np.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
wstrząs rzekomoanafilaktyczny, zapaść naczyniowa, zatrzymanie oddechu, obrzęk płuc, skurcz oskrzeli, sinica, obrzęk jamy ustnej i gardła, obrzęk krtani, niedociśnienie, wzrost ciśnienia krwi, ból w klatce piersiowej, pokrzywka, obrzęk twarzy, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie spojówek, obrzęk powiek, uderzenie gorąca, nadmierne pocenie się, kaszel, kichanie, uczucie pieczenia, bladość) Zaburzenia układu nerwowego ból głowy zawroty głowy, zaburzenia smaku, parestezje utrata świadomości*, drgawki, omamy węchowe Zaburzenia serca tachykardia, kołatanie serca zatrzymanie akcji serca* Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia duszność* Zaburzenia żołądka i jelit nudności wymioty, suchość w jamie ustnej Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej rumień, świąd (w tym świąd uogólniony), wysypka (w tym wysypka uogólniona, plamkowa, grudkowa, wysypka ze świądem) nerkopochodne zwłóknienie układowe Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania reakcja w miejscu wstrzyknięcia, uczucie gorąca złe samopoczucie, uczucie zimna *Zgłaszano przypadki zagrożenia życia i (lub) przypadki zgonów.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
# Żadne z poszczególnych działań niepożądanych wymienionych przy nadwrażliwości lub reakcji rzekomoanafilaktycznej, zgłoszonych w trakcie badań klinicznych nie osiągnęło częstości występowania większej niż „rzadko” (z wyjątkiem pokrzywki). § Nadwrażliwość, reakcje rzekomoanafilaktyczne obserwowano jedynie po wprowadzeniu produktu do obrotu (częstość nieznana). 0 Do reakcji w miejscu wstrzyknięcia (różne rodzaje) należy zaliczyć: wynaczynienia w miejscu wstrzyknięcia, pieczenie w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna w miejscu wstrzyknięcia, uczucie ciepła w miejscu wstrzyknięcia, rumień lub wysypka w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, krwiak w miejscu wstrzyknięcia. Alergicy są częściej narażeni na wystąpienie reakcji nadwrażliwości niż inni pacjenci (patrz punkt 4.4). Zgłaszano pojedyncze przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) podczas stosowania produktu Gadovist 1,0 (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
Po podaniu produktu Gadovist 1,0 obserwowano wahania parametrów czynności nerek, w tym wzrost stężenia kreatyniny w surowicy. Dzieci i młodzież W oparciu o dwa badania fazy I/III pojedynczej dawki u 138 pacjentów w wieku od 2 do 17 lat i u 44 pacjentów w wieku od 0 do 2 lat (patrz punkt 5.1) częstość, typ i ciężkość działań niepożądanych u dzieci w każdym wieku (w tym u noworodków donoszonych), jest porównywalna do profilu działań niepożądanych występujących u dorosłych. Potwierdzono to w badaniu fazy IV, z udziałem ponad 1100 pacjentów pediatrycznych oraz na podstawie danych z monitorowania produktu po wprowadzeniu do obrotu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Maksymalna pojedyncza dawka dzienna gadobutrolu, wynosi 1,5 mmol gadobutrolu/kg mc. Dotychczas nie zgłaszano objawów intoksykacji wynikających z przedawkowania produktu w trakcie stosowania klinicznego. W przypadku nieumyślnego przedawkowania, w ramach środków ostrożności zaleca się monitorowanie czynności układu krążenia (w tym EKG) i kontrolę czynności nerek. W przypadku przedawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek, produkt Gadovist 1,0 można usunąć z organizmu za pomocą hemodializy. Po 3 sesjach hemodializ około 98% produktu jest wydalane z organizmu. Jednak brak dowodów, że hemodializa jest odpowiednia do zapobiegania nerkopochodnemu zwłóknieniu układowemu.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczne środki kontrastowe, kod ATC: V 08 CA 09 Mechanizm działania Gadovist 1,0 jest produktem leczniczym (środkiem kontrastowym) o właściwościach paramagnetycznych, służącym do stosowania w badaniach obrazowych z wykorzystaniem rezonansu magnetycznego. Działanie kontrastowe zapewniane jest przez gadobutrol – obojętny (niejonowy) kompleks składający się z gadolinu (III) oraz makrocyklicznego ligandu kwasu dihydroksy-hydroksymetylopropylotetraazacyklododekanotrójoctowego (butrolu). Podczas wykonywania sekwencji T1-zależnych z zastosowaniem protonowego rezonansu magnetycznego, wywołane przez jon gadolinu skrócenie czasu relaksacji spinowo-sieciowej (typu spin-siatka) wzbudzonych jąder atomowych prowadzi do zwiększenia intensywności sygnału, a co za tym idzie, do wzmocnienia kontrastu obrazu określonych tkanek.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Z drugiej strony, w obrazach T2*-zależnych, indukcja niehomogeniczności lokalnych pól magnetycznych przez wysoki moment magnetyczny gadolinu w dużych stężeniach (po podaniu dawki w bolusie), prowadzi do spadku intensywności sygnału. Działanie farmakodynamiczne Relaksacyjność gadobutrolu oznaczona in vitro w ludzkiej krwi/osoczu w warunkach fizjologicznych dla klinicznie istotnych wartości natężenia pola magnetycznego (1,5 i 3,0 T) zawiera się w przedziale od 3,47 do 4,97 l/mmol/s. W dawkach klinicznych istotnie wyrażona relaksacyjność gadobutrolu prowadzi do skrócenia czasów relaksacji protonów w wodzie obecnej w tkankach. Trwałość kompleksu gadobutrolu była zbadana in vitro w warunkach fizjologicznych (w ludzkiej surowicy natywnej dla pH 7,4 i temperatury 37°C) przez okres 15 dni. Ilość jonów gadolinu uwalnianych z gadobutrolu pozostawała poniżej granicy oznaczalności wynoszącej 0,1 mol% całkowitej ilości gadolinu, co wskazuje na wysoką trwałość kompleksu w badanych warunkach.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Makrocykliczny ligand tworzy stabilny kompleks z jonem gadolinu wykazującym właściwości paramagnetyczne, zapewniając wyjątkowo wysoką stabilność in vivo oraz in vitro (termodynamiczna stała stabilności: log K = 21–22). Gadobutrol jest bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie, jest związkiem wykazującym wyjątkowo wysoką hydrofilność, ze współczynnikiem rozdziału pomiędzy n-butanol, a bufor o pH 7,6 wynoszącym około 0,006. Substancja ta nie wykazuje żadnych hamujących interakcji z enzymami. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu zaplanowanym jako porównanie wewnątrzosobnicze w układzie naprzemiennym Gadovist porównywano z solą megluminową kwasu gadoterowego (oba produkty w dawce 0,1 mmol/kg) w celu wizualizacji wykontrastowanych zmian nowotworowych w mózgu u 132 pacjentów. Głównym punktem końcowym skuteczności była ogólna preferencja produktu Gadovist lub soli megluminowej kwasu gadoterowego na podstawie mediany odczytu w próbie zaślepionej dla osoby oceniającej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Przewagę produktu Gadovist wykazano na podstawie wartości p wynoszącej 0,0004. Przewagę produktu Gadovist stwierdzono w przypadku 42 pacjentów (32%) w porównaniu z ogólną wyższością soli megluminowej kwasu gadoterowego u 16 pacjentów (12%). U 74 pacjentów (56%) nie stwierdzono przewagi żadnego z dwóch podanych środków kontrastowych. W przypadku zmiennych drugorzędowych stwierdzono, że stosunek sygnału zmiany do sygnału tkanki mózgu był statystycznie istotnie wyższy dla produktu Gadovist (p<0,0003). Wartość procentowa wzmocnienia była wyższa dla produktu Gadovist w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego, przy czym zaobserwowano statystycznie istotną różnicę względem osoby oceniającej w zaślepionej próbie (p<0,0003). W przypadku oceny stosunku kontrastu do szumu stwierdzono wyższą wartość średnią dla produktu Gadovist (129) w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego (98). Różnica nie była istotna statystycznie.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież Przeprowadzono dwa badania fazy I/III z pojedynczą dawką kontrastu u 138 pacjentów z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ośrodkowego układu nerwowego, wątroby i nerek ze wzmocnieniem kontrastowym lub angiografii rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym oraz u 44 pacjentów w wieku 0 do 2 lat (w tym noworodków donoszonych) z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym dowolnej części ciała. Wykazano skuteczność diagnostyczną i zwiększenie pewności diagnostycznej dla wszystkich parametrów ocenianych w badaniach oraz nie stwierdzono różnic pomiędzy pacjentami pediatrycznymi w porównaniu z dorosłymi. Gadovist 1.0 był dobrze tolerowany w badaniach i wykazywał taki sam profil bezpieczeństwa gadobutrolu jak u dorosłych.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Bezpieczeństwo kliniczne Rodzaj i częstość występowania działań niepożądanych po podaniu produktu Gadovist w różnych wskazaniach były przedmiotem rozległego, międzynarodowego, prospektywnego, nieinterwencyjnego badania klinicznego (GARDIAN). Populacja oceny bezpieczeństwa obejmowała 23 708 pacjentów we wszystkich grupach wiekowych, w tym dzieci (n = 1142; 4,8%) oraz osoby w podeszłym wieku (n = 4330; 18,3% w wieku od 65 do <80 lat i n = 526; 2,2% w wieku ≥ 80 lat). Mediana wieku wynosiła 51,9 roku. Dwustu dwóch pacjentów (0,9%) zgłosiło łącznie 251 zdarzeń niepożądanych (AE), a 170 (0,7%) zgłosiło 215 przypadków klasyfikowanych jako niepożądane działanie leku (ADR), większość (97,7%) o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym. Najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi działaniami leku były nudności (0,3%), wymioty (0,1%) i zawroty głowy (0,1%). Częstość występowania niepożądanych działań leku wynosiła 0,9% u kobiet i 0,6% u mężczyzn.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Nie było różnic w częstości występowania niepożądanych działań leku w zależności od dawki gadobutrolu. U czterech ze 170 pacjentów zgłaszających niepożądane działania leku (0,02%) wystąpiły poważne działania niepożądane, w tym jeden wstrząs anafilaktyczny ze skutkiem śmiertelnym. W odniesieniu do dzieci zgłoszono wystąpienie zdarzeń niepożądanych u 8 pacjentów na 1142 (0,7%). W przypadku sześciorga dzieci zdarzenia niepożądane zaklasyfikowano jako niepożądane działanie leku (0,5%). Zaburzenia czynności nerek W prospektywnym badaniu farmakoepidemiologicznym (GRIP) mającym na celu ocenę potencjalnego ryzyka rozwoju nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek 908 pacjentów z zaburzeniami czynności nerek różnego stopnia otrzymywało Gadovist w standardowej dawce zarejestrowanej we wskazaniu CE-MRI.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wszyscy pacjenci, w tym 234 pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m2), którzy nie otrzymywali innych środków kontrastowych opartych na gadolinie, byli monitorowani przez okres dwóch lat pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych NSF. U żadnego z pacjentów włączonych do badania nie rozwinęło się NSF.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: paramagnetyczne środki kontrastowe, kod ATC: V 08 CA 09 Mechanizm działania Gadovist 1,0 jest produktem leczniczym (środkiem kontrastowym) o właściwościach paramagnetycznych, służącym do stosowania w badaniach obrazowych z wykorzystaniem rezonansu magnetycznego. Działanie kontrastowe zapewniane jest przez gadobutrol – obojętny (niejonowy) kompleks składający się z gadolinu (III) oraz makrocyklicznego ligandu kwasu dihydroksy-hydroksymetylopropylotetraazacyklododekanotrójoctowego (butrolu). Podczas wykonywania sekwencji T1-zależnych z zastosowaniem protonowego rezonansu magnetycznego, wywołane przez jon gadolinu skrócenie czasu relaksacji spinowo-sieciowej (typu spin-siatka) wzbudzonych jąder atomowych prowadzi do zwiększenia intensywności sygnału, a co za tym idzie, do wzmocnienia kontrastu obrazu określonych tkanek.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Z drugiej strony, w obrazach T2*-zależnych, indukcja niehomogeniczności lokalnych pól magnetycznych przez wysoki moment magnetyczny gadolinu w dużych stężeniach (po podaniu dawki w bolusie), prowadzi do spadku intensywności sygnału. Działanie farmakodynamiczne Relaksacyjność gadobutrolu oznaczona in vitro w ludzkiej krwi/osoczu w warunkach fizjologicznych dla klinicznie istotnych wartości natężenia pola magnetycznego (1,5 i 3,0 T) zawiera się w przedziale od 3,47 do 4,97 l/mmol/s. W dawkach klinicznych istotnie wyrażona relaksacyjność gadobutrolu prowadzi do skrócenia czasów relaksacji protonów w wodzie obecnej w tkankach. Trwałość kompleksu gadobutrolu była zbadana in vitro w warunkach fizjologicznych (w ludzkiej surowicy natywnej dla pH 7,4 i temperatury 37°C) przez okres 15 dni. Ilość jonów gadolinu uwalnianych z gadobutrolu pozostawała poniżej granicy oznaczalności wynoszącej 0,1 mol% całkowitej ilości gadolinu, co wskazuje na wysoką trwałość kompleksu w badanych warunkach.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Makrocykliczny ligand tworzy stabilny kompleks z jonem gadolinu wykazującym właściwości paramagnetyczne, zapewniając wyjątkowo wysoką stabilność in vivo oraz in vitro (termodynamiczna stała stabilności: log K = 21–22). Gadobutrol jest bardzo łatwo rozpuszczalny w wodzie, jest związkiem wykazującym wyjątkowo wysoką hydrofilność, ze współczynnikiem rozdziału pomiędzy n-butanol, a bufor o pH 7,6 wynoszącym około 0,006. Substancja ta nie wykazuje żadnych hamujących interakcji z enzymami. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania W badaniu zaplanowanym jako porównanie wewnątrzosobnicze w układzie naprzemiennym Gadovist porównywano z solą megluminową kwasu gadoterowego (oba produkty w dawce 0,1 mmol/kg) w celu wizualizacji wykontrastowanych zmian nowotworowych w mózgu u 132 pacjentów. Głównym punktem końcowym skuteczności była ogólna preferencja produktu Gadovist lub soli megluminowej kwasu gadoterowego na podstawie mediany odczytu w próbie zaślepionej dla osoby oceniającej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Przewagę produktu Gadovist wykazano na podstawie wartości p wynoszącej 0,0004. Przewagę produktu Gadovist stwierdzono w przypadku 42 pacjentów (32%) w porównaniu z ogólną wyższością soli megluminowej kwasu gadoterowego u 16 pacjentów (12%). U 74 pacjentów (56%) nie stwierdzono przewagi żadnego z dwóch podanych środków kontrastowych. W przypadku zmiennych drugorzędowych stwierdzono, że stosunek sygnału zmiany do sygnału tkanki mózgu był statystycznie istotnie wyższy dla produktu Gadovist (p<0,0003). Wartość procentowa wzmocnienia była wyższa dla produktu Gadovist w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego, przy czym zaobserwowano statystycznie istotną różnicę względem osoby oceniającej w zaślepionej próbie (p<0,0003). W przypadku oceny stosunku kontrastu do szumu stwierdzono wyższą wartość średnią dla produktu Gadovist (129) w porównaniu z solą megluminową kwasu gadoterowego (98). Różnica nie była istotna statystycznie.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci i młodzież Przeprowadzono dwa badania fazy I/III z pojedynczą dawką kontrastu u 138 pacjentów z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ośrodkowego układu nerwowego, wątroby i nerek ze wzmocnieniem kontrastowym lub angiografii rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym oraz u 44 pacjentów w wieku 0 do 2 lat (w tym noworodków donoszonych) z planowym badaniem metodą rezonansu magnetycznego ze wzmocnieniem kontrastowym dowolnej części ciała. Wykazano skuteczność diagnostyczną i zwiększenie pewności diagnostycznej dla wszystkich parametrów ocenianych w badaniach oraz nie stwierdzono różnic pomiędzy pacjentami pediatrycznymi w porównaniu z dorosłymi. Gadovist 1.0 był dobrze tolerowany w badaniach i wykazywał taki sam profil bezpieczeństwa gadobutrolu jak u dorosłych.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Bezpieczeństwo kliniczne Rodzaj i częstość występowania działań niepożądanych po podaniu produktu Gadovist w różnych wskazaniach były przedmiotem rozległego, międzynarodowego, prospektywnego, nieinterwencyjnego badania klinicznego (GARDIAN). Populacja oceny bezpieczeństwa obejmowała 23 708 pacjentów we wszystkich grupach wiekowych, w tym dzieci (n = 1142; 4,8%) oraz osoby w podeszłym wieku (n = 4330; 18,3% w wieku od 65 do <80 lat i n = 526; 2,2% w wieku ≥ 80 lat). Mediana wieku wynosiła 51,9 roku. Dwustu dwóch pacjentów (0,9%) zgłosiło łącznie 251 zdarzeń niepożądanych (AE), a 170 (0,7%) zgłosiło 215 przypadków klasyfikowanych jako niepożądane działanie leku (ADR), większość (97,7%) o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym. Najczęściej zgłaszanymi niepożądanymi działaniami leku były nudności (0,3%), wymioty (0,1%) i zawroty głowy (0,1%). Częstość występowania niepożądanych działań leku wynosiła 0,9% u kobiet i 0,6% u mężczyzn.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Nie było różnic w częstości występowania niepożądanych działań leku w zależności od dawki gadobutrolu. U czterech ze 170 pacjentów zgłaszających niepożądane działania leku (0,02%) wystąpiły poważne działania niepożądane, w tym jeden wstrząs anafilaktyczny ze skutkiem śmiertelnym. W odniesieniu do dzieci zgłoszono wystąpienie zdarzeń niepożądanych u 8 pacjentów na 1142 (0,7%). W przypadku sześciorga dzieci zdarzenia niepożądane zaklasyfikowano jako niepożądane działanie leku (0,5%). Zaburzenia czynności nerek W prospektywnym badaniu farmakoepidemiologicznym (GRIP) mającym na celu ocenę potencjalnego ryzyka rozwoju nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek 908 pacjentów z zaburzeniami czynności nerek różnego stopnia otrzymywało Gadovist w standardowej dawce zarejestrowanej we wskazaniu CE-MRI.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wszyscy pacjenci, w tym 234 pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m2), którzy nie otrzymywali innych środków kontrastowych opartych na gadolinie, byli monitorowani przez okres dwóch lat pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych NSF. U żadnego z pacjentów włączonych do badania nie rozwinęło się NSF. 5.2 Właściwości farmakokinetyczne Informacje ogólne Gadobutrol zachowuje się w organizmie tak, jak każdy inny, wysoce hydrofilny, biologicznie obojętny związek wydalany za pośrednictwem nerek (np. mannitol lub inulina). Wchłanianie i dystrybucja Gadobutrol ulega szybkiej dystrybucji w przestrzeniach zewnątrzkomórkowych. Wiązanie z białkami jest pomijalnie małe. Po podaniu dawki równej 0,1 mmol gadobutrolu/kg masy ciała, średnie stężenie wynoszące 0,59 mmol gadobutrolu/l osocza zmierzono po upływie 2 minut od chwili wykonania wstrzyknięcia, a stężenie 0,3 mmol gadobutrolu/l osocza w 60 minut po wstrzyknięciu.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Badania na zwierzętach: W badaniach na królikach stwierdzono, że przenikanie przez łożysko jest nieznaczne: 0,01% podanej dawki wykrywano u płodów. U szczurów w okresie laktacji, mniej niż 0,1% całkowitej podanej dawki przenikało do mleka. W badaniach na szczurach stwierdzono, że wchłanianie po podaniu doustnym było bardzo małe, i wynosiło około 5%, w oparciu o część dawki wydalaną z moczem. Nie obserwowano krążenia wątrobowo-jelitowego. Metabolizm Gadobutrol nie jest związkiem metabolizowanym. Eliminacja Gadobutrol ulega usunięciu z osocza wykazując okres półtrwania równy 1,81 godziny (zakres: 1,33 – 2,13 godziny). Gadobutrol jest wydalany w postaci niezmienionej przez nerki. Wydalanie drogą inną niż przez nerki jest pomijalnie małe. Klirens nerkowy gadobutrolu wynosi 1,1 do 1,7 ml/min/kg u osób zdrowych, jest więc porównywalny do klirensu nerkowego inuliny, co podkreśla fakt, że gadobutrol jest usuwany w wyniku filtracji kłębuszkowej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Ponad 50 % podanej dawki ulega wydaleniu z moczem w czasie dwóch godzin po podaniu dożylnym. Gadobutrol ulega całkowitemu usunięciu z organizmu w czasie 24 godzin. Mniej niż 0,1% ulega wydalaniu z kałem. Liniowość lub nieliniowość Parametry farmakokinetyczne gadobutrolu u ludzi są odpowiednio proporcjonalne do dawki (np. Cmax, AUC) lub są niezależne od dawki (np. Vss, t1/2). Charakterystyka w określonych populacjach pacjentów Dzieci i młodzież: Farmakokinetyka gadobutrolu w populacji dzieci i młodzieży poniżej 18 lat i u dorosłych jest podobna (patrz punkt 4.2). Zostało to przedstawione w dwóch badaniach fazy I i III z pojedynczą dawką kontrastu u pacjentów pediatrycznych w wieku poniżej 18 lat. Parametry farmakokinetyczne oceniono u 130 pacjentów pediatrycznych w wieku od 2 do 18 lat i u 43 pacjentów pediatrycznych w wieku poniżej 2 lat (w tym u noworodków donoszonych).
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wykazano, że profil farmakokinetyczny (PK) gadobutrolu u dzieci w każdym wieku jest podobny do profilu u dorosłych, skutkując podobną wartością pola powierzchni pod krzywą (AUC), klirensem osoczowym znormalizowanym do masy ciała i objętością dystrybucji jak również okresem półtrwania i szybkością wydalania. Około 99% (mediana) dawki zostało wydalone z moczem w ciągu 6 godzin (te dane pochodzą z grupy wiekowej od 2 do 18 lat). Osoby starsze (w wieku 65 lat i powyżej): Ze względu na zmiany fizjologiczne w czynności nerek zachodzące z wiekiem, u starszych ochotników (w wieku 65 lat i starszych) ekspozycja ustrojowa zwiększyła się o około 33% (mężczyźni) i 54% (kobiety), a czas półtrwania o około 33% (mężczyźni) i 58% (kobiety). Klirens osoczowy ulegał zmniejszeniu odpowiednio o około 25% (mężczyźni) i 35% (kobiety). U wszystkich ochotników całość podanej dawki została wydalona z moczem w okresie 24 godzin i nie stwierdzono różnicy w tym zakresie pomiędzy ochotnikami starszymi i młodszymi.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci: Właściwości farmakokinetyczne gadobutrolu u dzieci w wieku od 2 do 17 lat oraz u osób dorosłych są porównywalne (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, okres półtrwania gadobutrolu w surowicy ulega wydłużeniu, ze względu na ograniczone przesączanie kłębuszkowe. Średni okres półtrwania ulega wydłużeniu do 5,8 godziny u osób z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek (80>CLCR>30 ml/min) oraz dalszemu wydłużeniu do 17,6 godzin u niepoddawanych dializie osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CLCR<30 ml/min). Klirens w surowicy ulega obniżeniu do 0,49 ml/min/kg u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (80>CLCR>30 ml/min) oraz do 0,16 ml/min/kg u niepoddawanych dializie osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CLCR<30 ml/min). U osób z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek obserwowano całkowite wydalenie podanej dawki substancji z moczem w okresie 72 godzin.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
W przypadku pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, około 80% podanej dawki było wydalane z moczem w okresie 5 dni (patrz także punkty 4.2 i 4.4). W przypadku znacznego ograniczenia czynności nerek można rozważyć wykonanie hemodializy. U pacjentów wymagających dializy, gadobutrol był niemal całkowicie usuwany z surowicy po trzecim zabiegu dializy. CLCR oznacza klirens kreatyniny (creatinine clearance). 5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących toksyczności, genotoksyczności, możliwości uczulenia kontaktowego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Toksyczność reprodukcyjna Dawkowanie wielokrotne w badaniach toksykologicznych dotyczących reprodukcji spowodowało opóźnienie rozwoju zarodkowego u szczurów i królików oraz zwiększenie śmiertelności zarodków u szczurów, królików i małp tylko po dawkach będących u ludzi 8 do 16 razy (w oparciu o powierzchnię ciała) lub 25 do 50 razy (w oparciu o masę ciała) powyżej dawki diagnostycznej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Nie wiadomo, czy działania te mogą występować również po podaniu pojedynczym. Badania toksyczności, u szczurzych noworodków i u młodych szczurów, z dawką pojedynczą i wielokrotną nie wykazały szczególnego zagrożenia stosowania u dzieci w każdym wieku, w tym noworodków donoszonych i niemowląt. Gadovist 1,0 nie wykazuje działania toksycznego na płód podczas podawania w okresie organogenezy w dawkach dwukrotnie (szczury i małpy) oraz pięciokrotnie (króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka, w przeliczeniu na powierzchnię ciała, lub w dawce sześciokrotnie (małpy) lub 15-krotnie (szczury i króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka w przeliczeniu na masę ciała. Gadovist 1,0 nie wykazuje działania teratogennego u szczurów, królików i małp, nawet w przypadku podawania kilku dawek w okresie organogenezy, w maksymalnej badanej dawce przekraczającej od 8 do 32 razy (w przeliczeniu na powierzchnię ciała) lub od 25 do 100 razy (w przeliczeniu na masę ciała) dawkę diagnostyczną stosowaną u ludzi.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Działanie genotoksyczne Badania dotyczące działania genotoksycznego (testy dotyczące występowania mutacji genowych, chromosomalnych i genomowych) nie wykazały mutagenności produktu Gadovist 1,0 in vivo i in vitro. Nie wykonywano badań dotyczących oddziaływania rakotwórczego produktu Gadovist 1,0. Badania takie uznano za zbędne, ponieważ Gadovist 1,0 nie wykazuje właściwości genotoksycznych ani działania toksycznego na szybko rosnące tkanki. Tolerancja miejscowa i możliwość uczulenia kontaktowego Badania eksperymentalne nad tolerancją miejscową na produkt Gadovist 1,0 po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dożylnym oraz pojedynczym podaniu dotętniczym nie wskazały na występowanie niepożądanych działań miejscowych. Eksperymentalne badania tolerancji miejscowej po pojedynczym podaniu pozanaczyniowym, podskórnym, a także domięśniowym wskazały na możliwe występowanie niewielkich miejscowych reakcji nietolerancji w miejscu podania, po nieumyślnym podaniu pozanaczyniowym.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wyniki badań nad kontaktowym działaniem uczulającym nie wskazują na działanie uczulające produktu Gadovist 1,0. Bezpieczeństwo farmakologiczne W nieklinicznych badaniach bezpieczeństwa w odniesieniu do układu krążenia obserwowano przemijający wzrost ciśnienia krwi oraz kurczliwości mięśnia sercowego, zależne od podanej dawki. Działań takich nie obserwowano u ludzi. Badania środowiskowe wykazały, że trwałość i mobilność środków kontrastowych opartych na gadolinie (ang. gadolinium based contrast agent – GBCA) wskazują na możliwość dystrybucji w słupie wody i w wodzie gruntowej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących toksyczności, genotoksyczności, możliwości uczulenia kontaktowego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Toksyczność reprodukcyjna Dawkowanie wielokrotne w badaniach toksykologicznych dotyczących reprodukcji spowodowało opóźnienie rozwoju zarodkowego u szczurów i królików oraz zwiększenie śmiertelności zarodków u szczurów, królików i małp tylko po dawkach będących u ludzi 8 do 16 razy (w oparciu o powierzchnię ciała) lub 25 do 50 razy (w oparciu o masę ciała) powyżej dawki diagnostycznej. Nie wiadomo, czy działania te mogą występować również po podaniu pojedynczym. Badania toksyczności, u szczurzych noworodków i u młodych szczurów, z dawką pojedynczą i wielokrotną nie wykazały szczególnego zagrożenia stosowania u dzieci w każdym wieku, w tym noworodków donoszonych i niemowląt.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gadovist 1,0 nie wykazuje działania toksycznego na płód podczas podawania w okresie organogenezy w dawkach dwukrotnie (szczury i małpy) oraz pięciokrotnie (króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka, w przeliczeniu na powierzchnię ciała, lub w dawce sześciokrotnie (małpy) lub 15-krotnie (szczury i króliki) przekraczających zalecaną pojedynczą dawkę dla człowieka w przeliczeniu na masę ciała. Gadovist 1,0 nie wykazuje działania teratogennego u szczurów, królików i małp, nawet w przypadku podawania kilku dawek w okresie organogenezy, w maksymalnej badanej dawce przekraczającej od 8 do 32 razy (w przeliczeniu na powierzchnię ciała) lub od 25 do 100 razy (w przeliczeniu na masę ciała) dawkę diagnostyczną stosowaną u ludzi. Działanie genotoksyczne Badania dotyczące działania genotoksycznego (testy dotyczące występowania mutacji genowych, chromosomalnych i genomowych) nie wykazały mutagenności produktu Gadovist 1,0 in vivo i in vitro.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie wykonywano badań dotyczących oddziaływania rakotwórczego produktu Gadovist 1,0. Badania takie uznano za zbędne, ponieważ Gadovist 1,0 nie wykazuje właściwości genotoksycznych ani działania toksycznego na szybko rosnące tkanki. Tolerancja miejscowa i możliwość uczulenia kontaktowego Badania eksperymentalne nad tolerancją miejscową na produkt Gadovist 1,0 po pojedynczym i wielokrotnym podaniu dożylnym oraz pojedynczym podaniu dotętniczym nie wskazały na występowanie niepożądanych działań miejscowych. Eksperymentalne badania tolerancji miejscowej po pojedynczym podaniu pozanaczyniowym, podskórnym, a także domięśniowym wskazały na możliwe występowanie niewielkich miejscowych reakcji nietolerancji w miejscu podania, po nieumyślnym podaniu pozanaczyniowym. Wyniki badań nad kontaktowym działaniem uczulającym nie wskazują na działanie uczulające produktu Gadovist 1,0.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bezpieczeństwo farmakologiczne W nieklinicznych badaniach bezpieczeństwa w odniesieniu do układu krążenia obserwowano przemijający wzrost ciśnienia krwi oraz kurczliwości mięśnia sercowego, zależne od podanej dawki. Działań takich nie obserwowano u ludzi. Badania środowiskowe wykazały, że trwałość i mobilność środków kontrastowych opartych na gadolinie (ang. gadolinium based contrast agent – GBCA) wskazują na możliwość dystrybucji w słupie wody i w wodzie gruntowej.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kalkobutrol sodowy Trometamol Kwas solny 3,6 % Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata Termin ważności po pierwszym otwarciu: Pozostałości roztworu do wstrzykiwań niewykorzystane w trakcie jednego badania trzeba wyrzucić. Stabilność chemiczną, fizyczną i mikrobiologiczną wykazano przez 24 godziny w temperaturze od 20 do 25ºC. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt powinien być użyty niezwłocznie. Jeżeli, nie został użyty natychmiast, za okres w jakim produkt został podany i warunki jego przechowywania odpowiedzialna jest osoba podająca produkt. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze do 30ºC. Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki: Fiolki po 2 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 1 i 3 sztuki. Fiolki po 7,5 ml (w 10 ml fiolce); 15 i 30 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 1 i 10 sztuk. Fiolki po 10 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 10 sztuk. Butelka – 65 ml środka kontrastowego (w 100 ml butelce) w opakowaniach po 1 i 10 sztuk. Ampułkostrzykawki szklane: Ampułkostrzykawki (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy) i zatyczką końcówki (elastomer chlorobutylowy) po 5, 7,5, 10 ml (w 10 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Ampułkostrzykawka (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy) i zatyczką końcówki (elastomer chlorobutylowy) po 15 ml (w 17 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Ampułkostrzykawka (szkło typu I) z korkiem (elastomer chlorobutylowy) i zatyczką końcówki (elastomer chlorobutylowy) po 20 ml (w 20 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Ampułkostrzykawki plastikowe: Ampułkostrzykawki (polimer cykloolefinowy) z korkiem (bromobutylowy silikonowany) i zatyczką końcówki (elastomer termoplastyczny) po 5, 7,5, 10 ml (w 10 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Ampułkostrzykawka (polimer cykloolefinowy) z korkiem (bromobutylowy silikonowany) i zatyczką końcówki (elastomer termoplastyczny) po 15, 20 ml (w 20 ml strzykawce), w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Wkład: Wkład do strzykawki automatycznej (65 ml) po 15, 20 i 30 ml środka kontrastowego w opakowaniach po 1 i 5 sztuk. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ocena wzrokowa Przed użyciem produkt leczniczy należy poddać ocenie wzrokowej. Nie należy używać produktu Gadovist 1,0 w przypadku istotnego odbarwienia, obecności cząstek stałych lub uszkodzenia opakowania.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Fiolki Produkt Gadovist 1,0 należy pobierać do strzykawki bezpośrednio przed użyciem. Nie należy przekłuwać korka więcej niż 1 raz. Produkt, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić. Ampułkostrzykawki Ampułkostrzykawkę należy wyjmować z opakowania bezpośrednio przed użyciem. Należy usunąć zatyczkę końcówki z ampułkostrzykawki bezpośrednio przed użyciem. Produkt, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić. Wkłady do strzykawek automatycznych Produkt leczniczy powinien być podawany przez wyspecjalizowany personel medyczny z zastosowaniem odpowiednich procedur i urządzeń. Należy zachować jałowość podczas wszystkich wstrzyknięć produktu. Wytwórca powinien dostarczyć instrukcję obsługi urządzenia. Produkt, który nie został zużyty w czasie jednego badania, należy wyrzucić. Butelki Butelka 100 ml zawiera 65 ml roztworu. Produkt leczniczy może być podawany przy pomocy automatycznego dozownika.
CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Instrukcja obsługi urządzenia powinna zostać dostarczona przez producenta. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Zerwaną z fiolki lub ampułkostrzykawki lub wkładu lub butelki etykietę należy przykleić w karcie pacjenta w celu umożliwienia właściwej rejestracji zastosowanego produktu leczniczego zawierającego gadolin. Należy również odnotować dawkę. Jeżeli stosowane są elektroniczne karty pacjenta należy wpisać w rejestr pacjenta nazwę produktu, numer serii oraz dawkę. Dodatkowe informacje patrz punkt 6.3.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Magnevist, 469 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy mililitr roztworu zawiera 469,01 mg (0,5 mmol) dimegluminy gadopentetonianu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy przeznaczony do diagnostyki, wyłącznie do podania dożylnego. Rezonans magnetyczny (ang. Magnetic Resonance Imaging – MRI) głowy i rdzenia kręgowego. Szczególnie do uwidaczniania guzów oraz następczej diagnostyki różnicowej przy podejrzeniu oponiaka, nerwiaka osłonkowego (nerwu słuchowego), guzów naciekających (np. glejaka) i przerzutów; do uwidaczniania małych i (lub) izointensywnych guzów; przy podejrzeniu nawrotu po leczeniu operacyjnym lub radioterapii; w celu różnicowania rzadko występujących nowotworów, takich jak: naczyniaki płodowe, wyściółczaki i mikrogruczolaki przysadki; dla lepszego określenia topografii guzów pochodzenia pozamózgowego. Dodatkowo w MRI rdzenia kręgowego: różnicowanie guzów wewnątrzrdzeniowych i zewnątrzrdzeniowych; uwidacznianie guzów litych i torbielowatych w rdzeniu; określenie topografii guza wewnątrzrdzeniowego. MRI całego ciała.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Wskazania do stosowania
Badania obejmują twarzoczaszkę, okolice szyi, klatkę piersiową wraz z sercem i jamę brzuszną, piersi u kobiet, miednicę, układ kostno-stawowy oraz naczynia całego ciała. Magnevist umożliwia uzyskanie informacji diagnostycznej służącej zwłaszcza: potwierdzeniu lub wykluczeniu guzów, nacieków i zmian naczyniowych; określeniu topografii i granic tych zmian; różnicowaniu struktury wewnętrznej zmian chorobowych; ocenie stanu krążenia w prawidłowych i chorobowo zmienionych tkankach; różnicowaniu guza i tkanek bliznowatych po zakończeniu leczenia; rozpoznaniu nawracającej dyskopatii po zabiegu operacyjnym; półilościowej ocenie czynności nerek, z diagnostyką anatomiczną narządu włącznie.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania 4.2.1 Sposób podawania Magnevist należy podawać wyłącznie we wstrzyknięciu dożylnym, zgodnie z zaleceniami zawartymi w punkcie 6.6. 4.2.2 Dawkowanie Dorośli MRI głowy i rdzenia kręgowego: 0,2 ml/kg mc. produktu Magnevist (równowartość 0,1 mmol dimegluminy gadopentetonianu na kilogram masy ciała). Maksymalna jednorazowa dawka produktu Magnevist: 0,6 ml/kg mc. MRI całego ciała: 0,2 ml/kg mc. produktu Magnevist. Maksymalna jednorazowa dawka produktu Magnevist: 0,6 ml/kg mc. 4.2.3 Dodatkowe informacje dotyczące specjalnych grup pacjentów Dzieci i młodzież: Dzieci: 0,2 ml produktu Magnevist na kilogram masy ciała. Maksymalna jednorazowa dawka: 0,4 ml produktu Magnevist na kilogram masy ciała. Dzieci poniżej dwóch lat: ograniczone doświadczenie w badaniu MRI całego ciała. U dzieci poniżej dwóch lat, aby uniknąć obrażeń, zalecaną dawkę należy podawać ręcznie, a nie za pomocą strzykawki automatycznej.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek: Magnevist jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2) i (lub) z ostrym uszkodzeniem nerek oraz u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby (patrz punkt 4.3). Magnevist może być stosowany tylko po wnikliwej analizie stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30–59 ml/min/1,73 m2), w dawkach nie większych niż 0,2 ml/kg mc. (0,1 mmol/kg mc.) (patrz punkt 4.4). Podczas jednego badania nie należy stosować więcej niż jednej dawki produktu leczniczego. Z uwagi na brak danych dotyczących wielokrotnego podania leku, nie należy stosować produktu Magnevist w odstępach czasu mniejszych, niż co najmniej 7 dni. Noworodki do 4. tygodnia życia, niemowlęta do 1. roku życia i dzieci: Magnevist jest przeciwwskazany do stosowania u noworodków do 4. tygodnia życia (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dawkowanie
Z uwagi na niewystarczająco rozwiniętą czynność nerek u niemowląt do 1. roku życia, Magnevist powinien być stosowany w tej grupie pacjentów jedynie po starannym rozważeniu, w dawce nie większej niż 0,2 ml/kg mc (0,1 mmol/kg mc.). Podczas jednego badania nie należy stosować więcej niż jednej dawki leku. Z uwagi na brak danych dotyczących wielokrotnego podania leku, nie należy stosować leku Magnevist w odstępach czasu mniejszych, niż co najmniej 7 dni. Badanie całego ciała metodą NMR z podaniem kontrastu nie jest zalecane u dzieci poniżej 6. miesiąca życia. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej): Podczas stosowania produktu u pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności dostosowania dawki, należy jednak zachować ostrożność (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Magnevist jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2) i (lub) z ostrym uszkodzeniem nerek, u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby, u których wykonano lub planuje się przeszczepienie wątroby oraz u noworodków do 4. tygodnia życia (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nadwrażliwość Należy szczególnie uważnie oszacować stosunek korzyści do ryzyka w przypadku pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na jakikolwiek ze składników produktu Magnevist. Jak w przypadku innych środków kontrastowych podawanych dożylnie, podanie produktu Magnevist może być związane z wystąpieniem reakcji rzekomoanafilaktycznych / nadwrażliwości lub innych reakcji idiosynkrazji, charakteryzujących się odpowiedzią ze strony układu sercowo-naczyniowego, oddechowego lub skóry, obejmujących ostre reakcje w tym wstrząs. Ryzyko reakcji nadwrażliwości jest większe w przypadku: wcześniejszej reakcji po podaniu środków kontrastowych, astmy oskrzelowej w wywiadzie, zaburzeń alergicznych w wywiadzie. U pacjentów ze skłonnością do alergii (zwłaszcza w przypadkach wymienionych powyżej w wywiadzie) decyzja dotycząca zastosowania produktu Magnevist musi być podjęta po szczególnie rozważnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Większość z tych reakcji występuje w ciągu co najmniej pół godziny po podaniu środka kontrastowego. Dlatego zaleca się obserwację pacjenta po zakończeniu badania. Konieczny jest dostęp do leków do leczenia reakcji nadwrażliwości, jak również gotowość do zastosowania działań doraźnych. Rzadko mogą wystąpić reakcje opóźnione (po kilku godzinach lub po kilku dniach) (patrz punkt 4.8). Pacjenci z chorobą układu sercowo-naczyniowego są w grupie podwyższonego ryzyka poważnych, ostrych reakcji nadwrażliwości prowadzących nawet do zgonu. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Przed podaniem produktu Magnevist u wszystkich pacjentów należy wykonać badania laboratoryjne w kierunku dysfunkcji nerek. Odnotowano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) związane z zastosowaniem dimegluminy gadopentetonianu lub niektórych innych środków cieniujących zawierających związki gadolinu u pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek (GFR <30ml/min/1,73m2) i (lub) z ostrym uszkodzeniem nerek.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Z tego powodu u tych pacjentów przeciwwskazane jest stosowanie produktu Magnevist (patrz punkt 4.3). Pacjenci poddani zabiegowi przeszczepienia wątroby są szczególnie narażeni, ponieważ ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek w tej grupie pacjentów jest wysokie. Dlatego też Magnevist nie powinien być stosowany u pacjentów w okołooperacyjnym okresie przeszczepienia wątroby oraz u noworodków (patrz punkt 4.3). Brak danych na temat przypadków występowania NSF u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek (GFR 30-59 ml/min/1,73m2). Z tego względu zaleca się ostrożność podczas stosowania produktu Magnevist w tej grupie pacjentów. Hemodializa na krótko po zastosowaniu produktu Magnevist u pacjentów hemodializowanych może być pomocna w usuwaniu produktu Magnevist z organizmu. Nie ma dowodów, że rozpoczęcie hemodializy u pozostałych, niedializowanych pacjentów zapobiega lub leczy NSF. Noworodki i niemowlęta Magnevist jest przeciwwskazany u noworodków do 4.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
tygodnia życia (patrz punkt 4.3). Ze względu na nie w pełni rozwiniętą czynność nerek u niemowląt do 1. roku życia, produkt Magnevist należy stosować u tych pacjentów jedynie po starannym rozważeniu. Pacjenci w podeszłym wieku Z uwagi na zmniejszoną eliminację dimegluminy gadopentetonianu u osób w podeszłym wieku, należy badać pacjentów w wieku 65 lat i powyżej w kierunku dysfunkcji nerek. Napady drgawkowe W rzadkich przypadkach obserwowano zwiększone ryzyko napadów drgawkowych w związku z podaniem środka kontrastowego Magnevist u pacjentów z napadami drgawkowymi lub zmianami wewnątrzczaszkowymi (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Dotychczas nie są znane interakcje z innymi lekami. Wpływ na wyniki testów diagnostycznych Wynik oznaczenia stężenia żelaza w osoczu metodą kompleksometryczną (używając np. batofenantroliny) uzyskanego z krwi pobranej w ciągu 24 godzin po podaniu produktu Magnevist może być zaniżony, gdyż roztwór środka kontrastowego zawiera wolny DTPA.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania dimegluminy gadopentetonianu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Produktu Magnevist nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli stan kliniczny kobiety nie wskazuje na konieczność stosowania dimegluminy gadopentetonianu. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy dimegluminy gadopentetonian przenika do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie dimegluminy gadopentetonianu do mleka (szczegóły patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią. Pacjentka nie powinna karmić piersią przez co najmniej 24 godziny po podaniu produktu Magnevist.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nieistotny.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ogólny profil bezpieczeństwa produktu Magnevist jest opracowany w oparciu o dane uzyskane od 11 000 pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych i z monitorowania produktu po wprowadzeniu do obrotu. U pacjentów otrzymujących produkt Magnevist najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (³ 0,4 %) są: różne reakcje w miejscu podania, bóle głowy, nudności. Większość działań niepożądanych występujących w badaniach klinicznych miało przebieg łagodny lub umiarkowany. Najcięższymi działaniami niepożądanymi występującymi u pacjentów otrzymujących Magnevist są: nerkopochodne zwłóknienie układowe (NSF), reakcja rzekomoanafilaktyczna / wstrząs rzekomoanafilaktyczny. Rzadko obserwowano opóźnione reakcje nadwrażliwości / rzekomoanafilaktyczne (od kilku godzin do kilku dni) (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
Działania niepożądane w formie tabelarycznej Działania niepożądane obserwowane po zastosowaniu produktu Magnevist są przedstawione w poniższej tabeli. Terminologia działań niepożądanych oparta jest na systemie klasyfikacji układów i narządów MedDRA. W celu opisania określonych reakcji oraz ich synonimów i stanów pokrewnych zastosowano najbardziej odpowiedni termin MedDRA. Działania niepożądane zgłoszone w trakcie badań klinicznych zostały wymienione zgodnie z częstością występowania, którą pogrupowano według konwencji: niezbyt często (³1/1 000 do <1/100), rzadko (³1/10 000 do <1/1 000). Działania niepożądane zaobserwowane jedynie po wprowadzeniu produktu do obrotu, dla których częstość występowania nie mogła być określona, zostały przedstawione w kolumnie zatytułowanej „Częstość nieznana”. Tabela 1.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
Działania niepożądane zgłoszone w trakcie badań klinicznych lub po wprowadzeniu do obrotu Klasyfikacja układów i narządów Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia krwi i układu chłonnego podwyższony poziom żelaza w surowicy* Zaburzenia układu immunologicznego nadwrażliwość / reakcja rzekomoanafilaktyczna (np. wstrząs rzekomoanafilaktyczny*, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcje nadwrażliwości, wstrząs, niedociśnienie, zapalenie spojówek, utrata przytomności, ucisk w gardle, kichanie, pokrzywka, świąd, wysypka, rumień, duszność, zatrzymanie oddechu, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, skurcz krtani, obrzęk krtani, obrzęk gardła, sinica, katar, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, odruch częstoskurczu) Zaburzenia psychiczne dezorientacja, niepokój, dezorientacja Zaburzenia układu nerwowego zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia smaku, drgawki, parestezje, uczucie palenia, drżenie mięśni, śpiączka, ospałość, zaburzenia mowy, omamy węchowe Zaburzenia oka zaburzenia wzroku, ból oka, łzawienie Zaburzenia ucha i błędnika zaburzenia słuchu, ból ucha Zaburzenia serca tachykardia, niemiarowość, zatrzymanie akcji serca, zwolnienie akcji serca / bradykardia Zaburzenia naczyniowe zakrzepowe zapalenie żył, wypieki na twarzy, rozszerzenie naczyń, omdlenie, reakcja wazowagalna, wzrost ciśnienia krwi Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia podrażnienie gardła, ból gardła i krtani / dyskomfort gardła, kaszel, niewydolność oddechowa, zwiększenie częstości oddechów lub zmniejszenie częstości oddechów, obrzęk płuc Zaburzenia żołądka i jelit wymioty, nudności, ból brzucha, dolegliwości brzucha, biegunka, ból zęba, uczucie suchości w ustach, ból tkanki miękkiej w ustach i parestezje, ślinotok Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych podwyższony poziom bilirubiny we krwi, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej nerkopochodne zwłóknienie układowe (NSF) Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej ból kończyn, ból kręgosłupa, bóle stawów Zaburzenia nerek i dróg moczowych ostra niewydolność nerek, zwiększone stężenie kreatyniny, nietrzymanie moczu, parcie na mocz Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania ból, uczucie ciepła, uczucie zimna, reakcje w miejscu podania (np.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
uczucie zimna w miejscu podania, parestezje, opuchlizna, ciepło, ból, obrzęk, podrażnienie, krwotok, rumień, dyskomfort, martwica, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, zapalenie, wybroczyny) ból w klatce piersiowej, gorączka, obrzęki obwodowe, złe samopoczucie, zmęczenie, pragnienie, niemożność, dreszcze, pocenie się, podwyższona temperatura ciała lub obniżona temperatura ciała * Zgłaszano przypadki zagrożenia życia i (lub) przypadki zgonów. ** U pacjentów z występującą wcześniej niewydolnością nerek. § Reakcje zidentyfikowane po wprowadzeniu produktu na rynek (częstość nieznana). Opis wybranych działań niepożądanych U pacjentów z niewydolnością nerek zależną od dializy, którym podawano Magnevist, często obserwowano opóźnione i przemijające reakcje podobne do zapalenia, takie jak gorączka, dreszcze, podwyższenie poziomu białka C-reaktywnego. Pacjenci ci przechodzili badanie MRI z zastosowaniem produktu Magnevist w przeddzień hemodializy.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Działania niepożądane
Zgłaszano przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF) podczas stosowania produktu Magnevist (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02 222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W przypadku nieumyślnego przedawkowania, w ramach środków ostrożności zaleca się kontrolę czynności nerek u pacjentów z niewydolnością nerek. Magnevist może zostać usunięty z organizmu drogą hemodializy. Nie ma natomiast danych potwierdzających, że hemodializa zapobiega wystąpieniu nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF).
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: środki kontrastowe do badania metodą rezonansu magnetycznego Kod ATC: V 08 CA 01 Magnevist jest paramagnetycznym środkiem kontrastowym do badań z zastosowaniem rezonansu magnetycznego. Wzmocnienie kontrastowe obrazu powoduje sól dwu-N-metyloglukaminowa kwasu gadopentetowego, dimeglumina, związek kompleksowy gadolinu i kwasu pentetowego (kwas dietylenotriamino-pentaoctowy = DTPA). Przy odpowiedniej technice badania zastosowanej w MRI (np. sekwencja T1-zależna spin-echo gradientowe), jon gadolinu powoduje skrócenie czasu spin-siatka relaksacji wzbudzonych jąder atomowych i w następstwie wzmocnienie intensywności sygnału od momentu zakontrastowania badanych tkanek. Gadopentetonian dimegluminy jest silnym związkiem paramagnetycznym, który powoduje wyraźne skrócenie czasów relaksacji nawet w niewielkich stężeniach.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Efektywność paramagnetyczna, skrócenie czasu relaksacji, zależy od wpływu na czas relaksacji w sekwencji spin-siatka protonów w osoczu i wynosi około 4,95 l/mmol/s oraz tylko w niewielkim stopniu zależy od siły pola magnetycznego. DTPA tworzy trwały kompleks z paramagnetycznym jonem gadolinu, charakteryzujący się wyjątkowo dużą stabilnością w warunkach in vivo i in vitro (log K=22-23). Gadopentetonian dimegluminy, dimeglumina, jest bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie, wysoce hydrofilna; współczynnik dystrybucji między n-butanolem a buforem o pH 7,6 wynosi około 0,0001. Związek nie wykazuje szczególnych właściwości wiązania białek lub hamującego wpływu na czynność enzymów (np. Na+ i K+ ATP-azy mięśnia sercowego). Magnevist nie aktywuje układu dopełniacza i prawdopodobnie dlatego rzadko wywołuje reakcje rzekomoanafilaktyczne.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach in vitro, w których zastosowano gadopentetonian dimegluminy, dimegluminę w dużych stężeniach i długotrwałą inkubację, stwierdzono nieznaczny wpływ na morfologię erytrocytów. Po dożylnym podaniu środka kontrastowego Magnevist ludziom, odwracalny proces może prowadzić do słabej hemolizy wewnątrznaczyniowej, co tłumaczy niewielki wzrost stężenia bilirubiny i żelaza w surowicy sporadycznie obserwowany w pierwszych godzinach po wstrzyknięciu. Właściwości fizyko-chemiczne 0,5 mmol/ml roztworu środka kontrastowego Magnevist przedstawia poniższa tabelka: Magnevist 0,5 mmol/ml Stężenie środka kontrastowego (mg/ml): 469 Osmolalność (Osm/kg H2O) w temp. 37°C: 1,96 Lepkość (mPa·s): w temp. 20°C: 4,9 w temp. 37°C: 2,9 Gęstość (g/ml): w temp. 20°C: 1,210 w temp. 37°C: 1,195 pH: 7,0-7,9
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Gadopentetonian dimegluminy w organizmie wykazuje podobne właściwości jak inne biologicznie nieczynne substancje o dużej hydrofilności (np. mannitol, inulina). Farmakokinetyka w organizmie człowieka nie zależy od dawki. Dystrybucja Po podaniu dożylnym związek ulega szybkiej dystrybucji do przestrzeni zewnątrzkomórkowej. Po podaniu dawki 0,25 mmol dimegluminy gadopentetonianu /kg mc. (=0,5 ml środka kontrastowego Magnevist/kg), poziom w osoczu zmniejsza się po wczesnej fazie dystrybucji trwającej kilka minut z okresem półtrwania wynoszącym około 90 minut, identycznym jak współczynnik wydalania przez nerki. Po podaniu dawki 0,1 mmol/kg mc. (=0,2 ml środka kontrastowego Magnevist/kg), po 3 minutach od wstrzyknięcia stężenie dimegluminy gadopentetonianu w osoczu wynosiło 0,6 mmol/l, a po 60 minutach 0,24 mmol/l.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Po siedmiu dniach od dożylnego podania znakowanego dimegluminy gadopentetonianu, w innych częściach ciała zarówno szczurów jak i psów oznaczono znacznie mniej niż 1% podanej dawki. Względnie największe stężenie związku oznaczono w nerkach, gdzie występował w postaci niezmienionego kompleksu gadolinu. Związek nie przenika przez barierę krew-jądra. Nieznaczna ilość związku, która przenika przez łożysko jest szybko wydalana przez płód. Metabolizm Nie stwierdzono produktów rozkładu paramagnetycznego jonu ani obecności żadnych metabolitów. Wydalanie Gadopentetonian dimegluminy jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej w mechanizmie filtracji kłębuszkowej. Wydalanie pozanerkowe jest bardzo małe. Średnio 83% dawki jest wydalane przez nerki w ciągu 6 godzin po wstrzyknięciu. Około 91% dawki oznaczono w moczu w ciągu pierwszych 24 godzin. Po 5 dniach od podania dożylnego mniej niż 1% dawki zostało wydalone z kałem.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens nerkowy dimegluminy gadopentetonianu w odniesieniu do 1,73 m2 powierzchni ciała wynosi około 120 ml/min, jest zatem porównywalny z klirensem inuliny lub 51Cr-EDTA. Magnevist jest wydalany przez nerki, a jego klirens ulega w spodziewany sposób zmniejszeniu wraz z wiekiem z powodu związanego z wiekiem fizjologicznego obniżenia czynności nerek. Ilość wykrywanego w moczu produktu Magnevist jest podobna jak u pacjentów niebędących w podeszłym wieku. Charakterystyka związku w organizmie pacjenta Gadopentetonian dimegluminy jest całkowicie wydalany przez nerki nawet przy zaburzonej ich czynności (klirens kreatyniny >20 ml/min); jego okres półtrwania w osoczu zwiększa się w zależności od stopnia niewydolności nerek; nie obserwowano zwiększonego wydalania pozanerkowego. Ze względu na wydłużony (do 30 godzin) okres półtrwania przy znacznej niewydolności nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min), gadopentetonian dimegluminy można usunąć za pomocą hemodializy pozaustrojowej.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Populacja pediatryczna Parametry farmakokinetyczne gadopentetonianu w badaniu u dzieci po 2. miesiącu życia do 2. roku życia (znormalizowany względem masy ciała klirens, objętość dystrybucji, pole powierzchni pod krzywą zależności stężenie – czas i końcowy okres półtrwania) były podobne do obserwowanych u dorosłych.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne oparte na badaniach bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności, genotoksyczności, działania karcynogennego lub toksycznego wpływu na rozmnażanie, nie wykazują ryzyka dla ludzi. Badania prowadzone na zwierzętach nie wykazywały działania teratogennego lub embriotoksycznego produktu Magnevist po jego podaniu w trakcie ciąży. Toksyczność Ryzyko ostrego zatrucia po podaniu środka kontrastowego Magnevist, zgodnie z wynikami prowadzonych badań ostrej toksyczności, jest mało prawdopodobne. Eksperymentalne badania tolerancji układowej, prowadzone po wielokrotnym dożylnym podawaniu środka kontrastowego w ciągu doby wykazały, że produkt Magnevist może być jednorazowo podawany w celach diagnostycznych u ludzi. Genotoksyczność, rakotwórczość Wyniki badań nad toksycznym działaniem dimegluminy gadopentetonianu na geny (mutacje genowe, chromosomowe i genomowe) prowadzone w warunkach in vivo i in vitro, nie wykazały potencjału mutagennego.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach nad rakotwórczością prowadzonych na szczurach nie obserwowano nowotworów zależnych od środka kontrastowego Magnevist. W związku z powyższym oraz w związku z brakiem wpływu genotoksycznego i brakiem toksycznego wpływu na szybko rosnące tkanki, a także biorąc pod uwagę farmakokinetykę oraz fakt, że Magnevist stosowany jest jednorazowo, nie ma dowodów ryzyka rakotwórczego działania u ludzi. Toksyczny wpływ na rozród Badania toksykologiczne dotyczące rozrodu po podaniu produktu Magnevist nie wykazały działania teratogennego podczas ciąży. Po codziennym podawaniu ciężarnym szczurom przez 10 dni dawki 12,5 raza większej, a ciężarnym królikom przez 13 dni dawki co najmniej 7,5 razy większej od dawki zalecanej dla ludzi na kg masy ciała występowało nieznaczne opóźnienie rozwoju płodu i kostnienia.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tolerancja miejscowa i właściwości uczulające Badania tolerancji miejscowej środka kontrastowego Magnevist, prowadzone po jednokrotnym i wielokrotnym podaniu dożylnym oraz jednokrotnym podaniu dotętniczym, nie wskazują na ryzyko miejscowych objawów niepożądanych w naczyniach krwionośnych u ludzi. Badania tolerancji miejscowej po jednokrotnym pozanaczyniowym, podskórnym lub domięśniowym podaniu wykazały, że po nieumyślnym podaniu pozanaczyniowym, w miejscu wstrzyknięcia mogą wystąpić niewielkie reakcje nietolerancji miejscowej. W badaniach nie stwierdzono kontaktowego uczulenia na produkt Magnevist.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. WYKAZ SUBSTANCJI POMOCNICZYCH 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Pentaoctan megluminy Meglumina Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Z powodu braku badań niezgodności farmaceutycznych, tego produktu nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 5 lat Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania Po pierwszym otwarciu fiolki / butelki produkt Magnevist zachowuje stabilność chemiczną, fizyczną i mikrobiologiczną przez 24 godziny w temperaturze nie przekraczającej 30 ºC. Później produkt trzeba wyrzucić. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chronić od światła. Fiolki i butelki przechowywać w tekturowym opakowaniu zewnętrznym. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowań 1 fiolka 5 ml 1 fiolka 10 ml 1 fiolka 15 ml 1 fiolka 20 ml 1 fiolka 30 ml 10 fiolek 20 ml 10 fiolek 30 ml 1 butelka 100 ml 10 butelek 100 ml Fiolki: szkło typu I, bezbarwne Butelki: szkło typu II, bezbarwne Korek: guma bromobutylowa Kapsel: aluminium, polipropylenowa zatyczka 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt nie wymaga ochrony przed światłem w trakcie przygotowywania.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Dalsze informacje patrz punkt 4.4. Ocena wzrokowa Przed użyciem produkt należy poddać ocenie wzrokowej. Nie należy używać produktu Magnevist w przypadku istotnego odbarwienia, obecności cząsteczek stałych lub uszkodzenia opakowania. Fiolki Produkt Magnevist należy pobrać z opakowania do strzykawki bezpośrednio przed podaniem. Nie należy nigdy przekłuwać gumowej zatyczki więcej niż raz. Produkt niewykorzystany w czasie jednego badania należy wyrzucić. Opakowania o dużej objętości Dodatkowo, przy stosowaniu butelek do infuzji zawierających 50 lub 100 ml stosuje się następujące zalecenia: Produkt można podawać tylko przy użyciu środków zatwierdzonych procedurą zapewniającą sterylność środka kontrastowego. Należy przestrzegać instrukcji podanych przez producenta sprzętu. U dzieci poniżej dwóch lat wymaganą dawkę należy podać ręcznie a nie stosować strzykawki automatycznej, aby uniknąć zranienia.
CHPL leku Magnevist, roztwór do wstrzykiwań, 469 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Niewykorzystany produkt Magnevist pozostały w otwartych pojemnikach należy wyrzucić na koniec dnia badań (maksymalnie do 24 godzin). Dalsze informacje patrz również punkt 6.3. Zerwaną z fiolki lub butelki etykietę należy przykleić w karcie pacjenta w celu umożliwienia właściwej rejestracji zastosowanego produktu leczniczego zawierającego gadolin. Należy również odnotować dawkę. Jeżeli stosowane są elektroniczne karty pacjenta należy wpisać w rejestr pacjenta nazwę produktu, numer serii oraz dawkę.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Gadoteridol – porównanie substancji czynnych

Spis treści

Środki kontrastowe do rezonansu magnetycznego – które substancje porównujemy?

Wskazania do stosowania – kiedy używa się tych środków kontrastowych?

Jak działają środki kontrastowe gadolinowe?

Przeciwwskazania i środki ostrożności – różnice i podobieństwa

Bezpieczeństwo stosowania u szczególnych grup pacjentów

Podsumowanie – porównanie najważniejszych cech środków kontrastowych

Gadoteridol, gadobutrol i gadopentetanian dimegluminy – podobieństwa i różnice w diagnostyce MRI

Pytania i odpowiedzi

Czym różni się gadoteridol od gadobutrolu i gadopentetanianu dimegluminy?

Czy gadoteridol można stosować u dzieci?

Czy środki kontrastowe na bazie gadolinu są bezpieczne dla osób z chorobami nerek?

Czy po podaniu gadoteridolu można prowadzić samochód?

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić po podaniu środków kontrastowych gadolinowych?

Czy środki kontrastowe wpływają na wyniki innych badań?

Różnice w budowie chemicznej i stabilności

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlDawkowanie

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlDawkowanie

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlDawkowanie

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlDawkowanie

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlDawkowanie

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlInterakcje

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlInterakcje

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Interakcje

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku ProHance, roztwór do wstrzykiwań, 279,3 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Gadovist 1,0, roztwór do wstrzykiwań, 604,72 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne