Menu

Famprydyna – przeciwwskazania

Famprydyna to substancja czynna stosowana w leczeniu zaburzeń chodu u osób ze stwardnieniem rozsianym oraz – w postaci amifamprydyny – w zespole miastenicznym Lamberta-Eatona. Choć jej działanie może znacząco poprawić sprawność ruchową, nie każdy pacjent może ją stosować. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania oraz sytuacje, w których należy zachować szczególną ostrożność podczas terapii famprydyną.

Spis treści

Czym jest famprydyna i w jakich sytuacjach może być przeciwwskazana?

Famprydyna (łac. Fampridinum) to substancja czynna należąca do grupy leków działających na układ nerwowy, która wykazuje zdolność blokowania kanałów potasowych. Dzięki temu poprawia przewodzenie impulsów w nerwach, co pomaga osobom ze stwardnieniem rozsianym poprawić zdolność chodzenia¹². W postaci amifamprydyny (fosforanu amifamprydyny) stosowana jest także w leczeniu zespołu miastenicznego Lamberta-Eatona (LEMS)³⁴.

Mimo swoich korzyści, famprydyna nie zawsze może być bezpiecznie stosowana. Wyróżniamy przeciwwskazania bezwzględne (lek nie powinien być stosowany w żadnym przypadku), względne (możliwe zastosowanie jedynie po ocenie ryzyka przez lekarza) oraz sytuacje wymagające szczególnej ostrożności, gdzie leczenie jest możliwe, ale pod kontrolą specjalisty⁵⁶⁷⁸.

Przeciwwskazania bezwzględne – kiedy famprydyna jest całkowicie zakazana?

Nadwrażliwość na famprydynę lub substancje pomocnicze – u osób z alergią na famprydynę lub inne składniki preparatu może dojść do poważnych reakcji alergicznych, nawet zagrażających życiu⁹¹⁰.
Jednoczesne stosowanie innych produktów zawierających famprydynę (4-aminopirydynę) – grozi to niebezpiecznym przedawkowaniem i nasileniem działań niepożądanych⁹¹⁰.
Padaczka lub napady drgawkowe w wywiadzie – famprydyna może znacząco zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek, dlatego nie wolno jej stosować u osób, które kiedykolwiek miały napady padaczkowe⁹¹⁰¹¹¹².
Umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min) – w tej grupie pacjentów lek kumuluje się w organizmie, co prowadzi do poważnych działań niepożądanych, szczególnie neurologicznych⁹¹⁰.
Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera kationów organicznych 2 (OCT2), takich jak cymetydyna – może prowadzić do zwiększenia stężenia famprydyny w organizmie, co grozi nasileniem toksyczności⁹¹⁰.
Niewyrównana astma oskrzelowa – dotyczy to amifamprydyny, gdzie stosowanie u osób z niekontrolowaną astmą może być niebezpieczne¹¹¹².
Jednoczesne stosowanie sultoprydu – sultopryd w połączeniu z amifamprydyną zwiększa ryzyko powikłań sercowych¹¹¹².
Jednoczesne stosowanie leków o wąskim indeksie terapeutycznym – zwiększa ryzyko poważnych interakcji lekowych, co może prowadzić do działań niepożądanych¹¹¹².
Jednoczesne stosowanie leków, które mogą wydłużać odstęp QTc, oraz wrodzone zespoły QT – ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca, które mogą zagrażać życiu¹¹¹².

Ważne: Padaczka oraz poważne zaburzenia czynności nerek to bezwzględne przeciwwskazania do stosowania famprydyny. Nawet pojedynczy napad drgawkowy w przeszłości oznacza, że lek nie może być zastosowany. Również osoby przyjmujące inne leki z famprydyną lub wybrane leki wpływające na wydłużenie odstępu QT powinny bezwzględnie unikać terapii famprydyną, aby nie narażać się na poważne skutki uboczne, w tym groźne dla życia zaburzenia rytmu serca lub ciężkie reakcje alergiczne.

Przeciwwskazania względne – kiedy famprydynę można rozważyć jedynie wyjątkowo?

W niektórych sytuacjach zastosowanie famprydyny wymaga bardzo dokładnej oceny przez lekarza, który rozważy wszystkie potencjalne korzyści i ryzyka:

Łagodne zaburzenia czynności nerek – w tej grupie pacjentów famprydyna może się kumulować, dlatego stosowanie jest możliwe tylko przy zachowaniu ostrożności i regularnym monitorowaniu czynności nerek⁵⁶.
Stosowanie leków będących substratami OCT2 (np. karwedilol, propranolol, metformina) – istnieje ryzyko interakcji i zwiększenia stężenia famprydyny w organizmie¹³¹⁴.
Współistniejące czynniki obniżające próg drgawkowy – np. inne leki zwiększające ryzyko drgawek, zaburzenia metaboliczne lub inne choroby neurologiczne⁵⁶¹⁵¹⁶.
Choroby serca, zwłaszcza zaburzenia rytmu lub przewodzenia – famprydyna może wpływać na serce, zwłaszcza w przypadku przedawkowania lub u osób z istniejącymi zaburzeniami serca¹³¹⁴¹⁷¹⁸.

Kiedy należy zachować szczególną ostrożność?

Niektóre grupy pacjentów wymagają szczególnego nadzoru podczas leczenia famprydyną, choć nie jest to przeciwwskazanie do stosowania leku:

Osoby starsze – wraz z wiekiem pogarsza się funkcja nerek, co może prowadzić do większego narażenia na działania niepożądane. Zaleca się ocenę i regularne monitorowanie czynności nerek przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia⁵⁶.
Pacjenci z reakcjami alergicznymi w wywiadzie – mogą być bardziej narażeni na ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej leczenie należy natychmiast przerwać¹³¹⁴.
Pacjenci z osłabioną odpornością – podczas leczenia famprydyną może wystąpić zmniejszenie liczby białych krwinek, co zwiększa podatność na infekcje¹⁹²⁰.
Osoby z zaburzeniami równowagi lub skłonnością do upadków – famprydyna może powodować zawroty głowy i zaburzenia równowagi, co zwiększa ryzyko upadków. Zaleca się rozważenie stosowania pomocy do chodzenia¹⁹²⁰.
Pacjenci z nowotworami nerwów (schwannoma, nerwiakowłókniakowatość typu 2, schwannomatoza) – dotyczy to szczególnie amifamprydyny; w tej grupie należy zachować ostrożność z powodu potencjalnego ryzyka rozwoju nowotworów nerwowych¹⁵¹⁶.
Osoby z chorobami wątroby – przy zaburzeniach funkcji wątroby zalecane jest wolniejsze zwiększanie dawki amifamprydyny i uważne monitorowanie działań niepożądanych⁷⁸.

Wskazówka:

Przed rozpoczęciem terapii famprydyną zawsze należy ocenić czynność nerek, a w razie potrzeby regularnie ją kontrolować podczas leczenia.
U osób w podeszłym wieku i pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek wymagane jest szczególne monitorowanie.
W przypadku wystąpienia drgawek, objawów alergii lub niepokojących objawów sercowych (np. kołatania serca) należy natychmiast przerwać stosowanie leku.
Osoby z zaburzeniami równowagi podczas leczenia famprydyną powinny korzystać z pomocy do chodzenia, aby uniknąć upadków.

Tabela podsumowująca

Przeciwwskazanie	Typ (bezwzględne/względne)
Nadwrażliwość na famprydynę lub substancje pomocnicze	Przeciwwskazane
Jednoczesne stosowanie innych produktów z famprydyną	Przeciwwskazane
Padaczka, napady drgawkowe w wywiadzie	Przeciwwskazane
Umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności nerek	Przeciwwskazane
Jednoczesne stosowanie inhibitorów OCT2 (np. cymetydyna)	Przeciwwskazane
Niewyrównana astma oskrzelowa (amifamprydyna)	Przeciwwskazane
Jednoczesne stosowanie sultoprydu (amifamprydyna)	Przeciwwskazane
Jednoczesne stosowanie leków o wąskim indeksie terapeutycznym (amifamprydyna)	Przeciwwskazane
Jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QTc, wrodzone zespoły QT (amifamprydyna)	Przeciwwskazane
Łagodne zaburzenia czynności nerek	Należy zachować ostrożność
Stosowanie leków będących substratami OCT2	Należy zachować ostrożność
Obniżony próg drgawkowy, inne czynniki ryzyka drgawek	Należy zachować ostrożność
Zaburzenia rytmu serca, choroby serca	Należy zachować ostrożność
Wiek podeszły	Należy zachować ostrożność
Reakcje alergiczne w wywiadzie	Należy zachować ostrożność
Zmniejszenie liczby białych krwinek, podatność na infekcje	Należy zachować ostrożność
Zaburzenia równowagi, ryzyko upadków	Należy zachować ostrożność
Nowotwory nerwów (schwannoma, nerwiakowłókniakowatość typu 2, schwannomatoza) – amifamprydyna	Należy zachować ostrożność
Zaburzenia czynności wątroby – amifamprydyna	Należy zachować ostrożność

Famprydyna – kiedy warto zwrócić szczególną uwagę?

Famprydyna to skuteczna substancja poprawiająca sprawność ruchową u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym oraz, w innej postaci, u osób z zespołem miastenicznym Lamberta-Eatona. Jednak jej stosowanie wymaga szczególnej rozwagi – istnieje szereg sytuacji, w których lek jest bezwzględnie przeciwwskazany lub wymaga dużej ostrożności. Dotyczy to zwłaszcza osób z padaczką, poważnymi chorobami nerek, serca czy z wywiadem alergicznym. Bezpieczna terapia famprydyną zawsze wymaga uwzględnienia indywidualnej sytuacji zdrowotnej pacjenta i ścisłego monitorowania podczas leczenia.

Pytania i odpowiedzi

Czy famprydyna jest bezpieczna dla osób z padaczką?

Nie, famprydyna jest przeciwwskazana u osób z padaczką lub napadami drgawkowymi w wywiadzie.

Czy osoby starsze mogą stosować famprydynę?

Tak, ale należy zachować szczególną ostrożność i regularnie monitorować czynność nerek.

Jakie leki mogą wchodzić w interakcje z famprydyną?

Famprydyny nie należy łączyć z innymi lekami zawierającymi famprydynę, inhibitorami OCT2 oraz niektórymi lekami wydłużającymi odstęp QT.

Czy famprydyna jest przeciwwskazana przy łagodnej niewydolności nerek?

Nie jest bezwzględnie przeciwwskazana, ale wymaga szczególnej ostrożności i kontroli czynności nerek.

Czy famprydynę można stosować u osób z alergią?

Famprydyna jest przeciwwskazana u osób z nadwrażliwością na tę substancję lub inne składniki preparatu.

Różnice między famprydyną a amifamprydyną

Famprydyna oraz amifamprydyna to substancje o zbliżonym mechanizmie działania, jednak różnią się wskazaniami: famprydyna stosowana jest głównie u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym, natomiast amifamprydyna – w leczeniu zespołu miastenicznego Lamberta-Eatona. W przypadku amifamprydyny lista przeciwwskazań może obejmować dodatkowe pozycje, np. niewyrównaną astmę oskrzelową czy ryzyko nowotworów nerwów, dlatego zawsze należy dokładnie zapoznać się z informacjami dotyczącymi konkretnej postaci leku.

Wpływ funkcji nerek na bezpieczeństwo stosowania famprydyny

Famprydyna jest wydalana głównie przez nerki w niezmienionej postaci. U osób z zaburzoną czynnością nerek dochodzi do kumulacji leku, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza neurologicznych. Z tego powodu u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami funkcji nerek dawka powinna być dobierana ostrożnie, a w przypadku umiarkowanego lub ciężkiego uszkodzenia nerek lek jest przeciwwskazany.

Znaczenie monitorowania objawów niepożądanych

Podczas leczenia famprydyną należy regularnie obserwować występowanie objawów niepożądanych, takich jak drgawki, zaburzenia rytmu serca, reakcje alergiczne czy zawroty głowy. Szybka reakcja na niepokojące symptomy pozwala ograniczyć ryzyko poważnych powikłań i zwiększa bezpieczeństwo terapii.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Famprydyna to substancja czynna stosowana u dorosłych pacjentów z zaburzeniami chodu w przebiegu stwardnienia rozsianego. Dawkowanie famprydyny musi być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta oraz uwzględniać szczególne sytuacje, takie jak wiek, stan nerek i wątroby. Prawidłowe stosowanie leku, zgodnie z zaleceniami lekarza, pozwala uzyskać najlepsze efekty i zminimalizować ryzyko działań niepożądanych.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Famprydyna i amifamprydyna to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu różnych schorzeń neurologicznych, takich jak stwardnienie rozsiane czy zespoły nużliwości mięśni. Choć ich działanie przynosi pacjentom wiele korzyści, mogą one powodować działania niepożądane, które różnią się w zależności od postaci leku, dawki oraz indywidualnych predyspozycji pacjenta. Warto poznać najczęściej zgłaszane objawy uboczne, aby świadomie monitorować swoje zdrowie podczas terapii.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Famprydyna to substancja czynna stosowana głównie u dorosłych ze stwardnieniem rozsianym w celu poprawy zdolności chodzenia. Jej mechanizm działania polega na wpływaniu na przewodzenie impulsów nerwowych, co przekłada się na zwiększenie sprawności ruchowej. Poznaj, jak famprydyna działa w organizmie, jak jest przetwarzana i jakie wyniki przyniosły badania nad jej bezpieczeństwem i skutecznością.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Famprydyna, amifamprydyna i baklofen to leki stosowane w neurologii, które mimo pewnych podobieństw, znacząco różnią się pod względem wskazań, mechanizmu działania oraz bezpieczeństwa stosowania. Famprydyna i amifamprydyna poprawiają przewodnictwo nerwowe, ale są używane w innych chorobach, natomiast baklofen ma zupełnie odmienny mechanizm i zastosowania. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa między tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć ich rolę w leczeniu wybranych schorzeń układu nerwowego.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Famprydyna to substancja czynna stosowana głównie u osób z zaburzeniami ruchu, takimi jak stwardnienie rozsiane. Jej bezpieczeństwo stosowania zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, stan nerek czy obecność innych chorób. W opisie znajdziesz najważniejsze informacje o tym, kto może przyjmować famprydynę, na co zwrócić szczególną uwagę oraz jakie środki ostrożności należy zachować, aby jej stosowanie było jak najbezpieczniejsze.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Bezpieczeństwo stosowania famprydyny u dzieci to zagadnienie wymagające szczególnej uwagi. W przypadku tej substancji czynnej dostępne leki przeznaczone są wyłącznie dla dorosłych, a ich stosowanie u pacjentów pediatrycznych nie zostało potwierdzone badaniami klinicznymi. Sprawdź, dlaczego famprydyna nie jest zalecana dzieciom, jakie są przeciwwskazania i jakie ryzyka mogą się z tym wiązać.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Famprydyna to substancja czynna wykorzystywana przede wszystkim w leczeniu zaburzeń ruchowych, szczególnie u osób ze stwardnieniem rozsianym. Jej działanie wpływa na układ nerwowy, co może prowadzić do wystąpienia objawów takich jak zawroty głowy czy senność. To z kolei może mieć znaczenie dla osób prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny. Warto poznać, jakie ryzyko niesie ze sobą stosowanie famprydyny w codziennych sytuacjach wymagających pełnej koncentracji i sprawności psychofizycznej.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie famprydyny w okresie ciąży i karmienia piersią budzi szczególne wątpliwości ze względu na możliwe ryzyko dla rozwijającego się dziecka. W dostępnych źródłach podkreślono, że wiedza na temat bezpieczeństwa tej substancji czynnej u kobiet ciężarnych i matek karmiących jest ograniczona, a decyzja o ewentualnym leczeniu powinna być podejmowana ze szczególną ostrożnością. Poznaj najważniejsze zalecenia dotyczące famprydyny, jej wpływu na płodność oraz kwestie związane z przenikaniem do mleka matki.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Famprydyna to substancja czynna, która może znacząco poprawić komfort życia osób dorosłych zmagających się ze stwardnieniem rozsianym. Jej działanie polega na wspieraniu funkcji neurologicznych, co przekłada się na wyraźną poprawę zdolności chodzenia. Leczenie famprydyną jest dedykowane ściśle określonej grupie pacjentów, a decyzję o jego zastosowaniu podejmuje lekarz na podstawie konkretnych wskazań i kryteriów.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Famprydyna to substancja stosowana głównie w leczeniu zaburzeń ruchowych u osób ze stwardnieniem rozsianym. Przedawkowanie famprydyny może prowadzić do poważnych objawów, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Warto wiedzieć, jakie symptomy mogą się pojawić i jakie są zasady postępowania w takiej sytuacji.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Fampyra 10 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 10 mg famprydyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka o przedłużonym uwalnianiu. Powlekane, owalne, dwuwypukłe tabletki 13 x 8 mm, w kolorze białym do białawego, z płasko ściętymi brzegami, z wytłoczonym napisem A10 po jednej stronie.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Fampyra jest wskazany w leczeniu zaburzeń chodu u dorosłych chorych na stwardnienie rozsiane z niewydolnością ruchową (skala EDSS 4-7).
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podania Famprydyna dostępna jest wyłącznie na receptę i powinna być podawana pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu stwardnienia rozsianego. Dawkowanie Zalecana dawka to jedna 10 mg tabletka dwa razy na dobę, w odstępach 12 godzin (jedna tabletka rano i jedna wieczorem). Famprydyny nie należy podawać częściej ani w większych dawkach niż jest to zalecane (patrz punkt 4.4). Tabletki należy przyjmować na czczo (patrz punkt 5.2). Pominięcie przyjęcia dawki Należy przestrzegać ustalonego schematu dawkowania. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Rozpoczęcie i ocena terapii produktem leczniczym Fampyra  Leczenie wstępne produktem leczniczym Fampyra powinno być ograniczone do 2–4 tygodni, gdyż w czasie dwóch do czterech tygodni powinny już ujawnić się korzyści kliniczne ze stosowania leku.  W celu oceny poprawy, jaka nastąpiła w ciągu 2–4 tygodni, zaleca się sprawdzenie zdolności chodzenia, np.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Dawkowanie
za pomocą testu szybkości chodzenia na odcinku 7,5 m (25 stóp) (ang. Timed 25 Foot Walk, T25FW) lub 12-czynnikowej skali oceny chodu w stwardnieniu rozsianym (ang. Twelve Item Multiple Sclerosis Walking Scale, MSWS-12). Gdy brak poprawy, leczenie należy przerwać.  Jeśli pacjent nie zgłasza korzyści klinicznych, terapię tym produktem leczniczym należy przerwać. Ponowna ocena terapii produktem leczniczym Fampyra Jeśli stwierdzono pogorszenie chodu, lekarz powinien rozważyć wstrzymanie leczenia, celem ponownej oceny korzyści wynikających ze stosowania famprydyny (patrz powyżej). Ocena ta powinna obejmować odstawienie tego produktu leczniczego i zbadanie zdolności chodzenia. Jeśli nie będzie poprawy chodu, terapię famprydyną należy przerwać. Szczególne populacje pacjentów Osoby w podeszłym wieku Przed rozpoczęciem leczenia tym produktem leczniczym u osób w podeszłym wieku należy sprawdzić czynność nerek.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Dawkowanie
Zaleca się regularne kontrolowanie czynności nerek u tych pacjentów (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Famprydyna jest przeciwwskazana u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min) (patrz punkty 4.3 i 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby W przypadku pacjentów z zaburzeniami wątroby modyfikacja dawki nie jest wymagana. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności tego produktu leczniczego u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat . Dane nie są dostępne. Sposób podawania Produkt leczniczy Fampyra przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać w całości. Tabletek nie wolno dzielić, kruszyć, rozpuszczać, ssać ani żuć.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na famprydynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych zawierających famprydynę (4-aminopirydynę). Napady drgawkowe w wywiadzie lub obecnie występujące. Umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min). Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Fampyra z produktami leczniczymi będącymi inhibitorami transportera kationów organicznych 2 (OCT2), takimi jak cymetydyna.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ryzyko napadów drgawkowych Stosowanie famprydyny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych (patrz punkt 4.8). Należy zachować ostrożność podczas stosowania tego produktu leczniczego, jeśli występują inne czynniki mogące obniżać próg drgawkowy. W razie napadu drgawkowego należy zaprzestać stosowania famprydyny. Zaburzenia czynności nerek Famprydyna jest wydalana w postaci niezmienionej głównie przez nerki. U pacjentów z upośledzeniem czynności nerek obserwuje się wyższe stężenie famprydyny w osoczu, co wiąże się z występowaniem bardziej nasilonych działań niepożądanych, a zwłaszcza działań o charakterze neurologicznym. U wszystkich pacjentów (a w szczególności u osób w podeszłym wieku, u których czynność nerek może być upośledzona) zaleca się ocenę czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia oraz regularne jej monitorowanie w trakcie leczenia.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Klirens kreatyniny można ustalić na podstawie wzoru Cockrofta-Gaulta. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania produktu leczniczego Fampyra u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów stosujących produkty będące substratami OCT2, takie jak karwedilol, propranolol czy metformina. Reakcje nadwrażliwości Po dopuszczeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki ciężkich reakcji nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne), których większość wystąpiła w pierwszym tygodniu leczenia. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z reakcjami alergicznymi w wywiadzie. Jeśli wystąpi reakcja anafilaktyczna lub inna ciężka reakcja alergiczna, należy zaprzestać stosowania tego produktu leczniczego i nie wprowadzać go ponownie. Inne ostrzeżenia i środki ostrożności Należy zachować ostrożność w przypadku podawania famprydyny pacjentom z sercowo-naczyniowymi objawami zaburzeń rytmu oraz zaburzeń przewodzenia zatokowo-przedsionkowego lub przedsionkowo-komorowego (te działania obserwuje się po przedawkowaniu).
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Dostępnych jest niewiele danych na temat bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego u tych pacjentów. Zwiększona częstość zawrotów głowy i zaburzeń równowagi obserwowana podczas leczenia famprydyną może wiązać się z większym ryzykiem upadków. Z tego względu w razie potrzeby pacjenci powinni posługiwać się pomocami do chodzenia. W badaniach klinicznych stwierdzono zmniejszenie liczby białych krwinek u 2,1% pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Fampyra wobec 1,9% pacjentów przyjmujących placebo. W badaniach klinicznych obserwowano zakażenia (patrz punkt 4.8) i nie można wykluczyć zwiększenia częstości zakażeń i zaburzeń odpowiedzi immunologicznej.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania dotyczące interakcji przeprowadzano wyłącznie u dorosłych. Równoczesne leczenie innymi produktami zawierającymi famprydynę (4-aminopirydynę) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Famprydyna jest wydalana głównie przez nerki – około 60% produktu eliminowane jest w drodze aktywnego wydalania przez nerki (patrz punkt 5.2). Białkiem pośredniczącym w aktywnym transporcie famprydyny jest OCT2, w związku z czym jednoczesne stosowanie famprydyny z produktami leczniczymi będącymi inhibitorami transportera OCT2, takimi jak cymetydyna, jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3), a w przypadku jednoczesnego stosowania famprydyny z produktami leczniczymi będącymi substratami OCT2, takimi jak karwedilol, propranolol czy metformina, zaleca się zachowanie ostrożności. Interferon: przy jednoczesnym podawaniu famprydyny z interferonem-beta nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Interakcje
Baklofen: przy jednoczesnym podawaniu famprydyny z baklofenem nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania famprydyny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). W celu zachowania ostrożności, zaleca się unikanie stosowania famprydyny w okresie ciąży. Karmienie piersią Brak wystarczających danych dotyczących przenikania famprydyny do mleka ludzkiego i mleka zwierząt. Produkt leczniczy Fampyra nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią. Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na płodność.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Fampyra wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo produktu leczniczego Fampyra oceniano w randomizowanych kontrolowanych badaniach klinicznych, w długotrwałych badaniach otwartych oraz po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu. Zidentyfikowane działania niepożądane obejmowały głównie działania neurologiczne, w tym napady drgawkowe, bezsenność, niepokój, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, parestezje, drżenie, ból głowy i astenię. Związane są one z aktywnością farmakologiczną famprydyny. Najczęstszym działaniem niepożądanym obserwowanym w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo z udziałem chorych na stwardnienie rozsiane, którym podawano zalecaną dawkę famprydyny, było zakażenie układu moczowego (u około 12% pacjentów). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstościami występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Działania niepożądane
W każdej kategorii częstości działania niepożądane przedstawione są w kolejności od najcięższych do najłagodniejszych. Tabela 1: Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Działania niepożądane Kategoria częstości
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zakażenia układu moczowego1Grypa1Zapalenie jamy nosowo gardłowej1Zakażenie wirusowe1 Bardzo często Często CzęstoCzęsto
Zaburzenia układu immunologicznego AnafilaksjaObrzęk naczynioruchowy Nadwrażliwość Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często
Zaburzenia psychiczne Bezsenność Lęk Często Często
Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy Bóle głowyZaburzenia równowagi Układowe zawroty głowy ParestezjeDrżenieNapady drgawkowe2Neuralgia nerwu trójdzielnego3 Często Często Często Często Często CzęstoNiezbyt często Niezbyt często
Zaburzenia serca Kołatanie serca Tachykardia Często Niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe Hipotensja4 Niezbyt często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia DusznośćBól w okolicy gardłowo- krtaniowej Często Często
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Wymioty ZaparciaDyspepsja Często Często CzęstoCzęsto
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka Pokrzywka Niezbyt często Niezbyt często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle pleców Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania AsteniaDyskomfort w klatce piersiowej4 Często Niezbyt często

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Działania niepożądane
1 Patrz punkt 4.4. 2. Patrz punkty 4.3 i 4.4. 3. Obejmuje zarówno objawy występujące po raz pierwszy, jak również zaostrzenie istniejącej neuralgii nerwu trójdzielnego. 4. Te objawy były obserwowane w ramach reakcji nadwrażliwości. Wybrane działania niepożądane Reakcje nadwrażliwości Po dopuszczeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki ciężkich reakcji nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne), którym towarzyszył jeden lub więcej z następujących objawów: duszność, dyskomfort w klatce piersiowej, hipotensja, obrzęk naczynioruchowy, wysypka i pokrzywka. Dodatkowe informacje dotyczące reakcji nadwrażliwości znajdują się w punktach 4.3 i 4.4. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Objawy ostrego przedawkowania famprydyny są charakterystyczne dla pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego i obejmują splątanie, drżenia, obfite pocenie się, napady drgawkowe i amnezję. Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego po dużych dawkach 4-aminopirydyny obejmują: zawroty głowy, splątanie, napady drgawkowe, stan padaczkowy, mimowolne ruchy choreoatetotyczne. Do innych działań niepożądanych po dużych dawkach zalicza się zaburzenia rytmu pracy serca (na przykład częstoskurcz nadkomorowy i rzadkoskurcz) oraz częstoskurcz komorowy w rezultacie potencjalnego wydłużenia odcinka QT. Zgłaszano także przypadki nadciśnienia. Postępowanie po przedawkowaniu W razie przedawkowania należy zapewnić pacjentom odpowiednie leczenie wspomagające. W przypadku powtarzających się napadów drgawkowych pacjentowi należy podać benzodiazepinę, fenytoinę lub inne odpowiednie produkty lecznicze przeciwdrgawkowe stosowane w stanach ostrych.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne produkty lecznicze działające na układ nerwowy, kod ATC: N07XX07. Działania farmakodynamiczne Produkt leczniczy Fampyra blokuje kanały potasowe. Poprzez blokowanie kanałów potasowych famprydyna ogranicza przepływ jonowy przez te kanały, przedłużając w ten sposób okres repolaryzacji i wzmacniając powstawanie potencjałów czynnościowych w pozbawionych mieliny aksonach oraz funkcje neurologiczne. Prawdopodobnie dzięki wzmocnieniu powstawania potencjałów czynnościowych zwiększa się przewodzenie impulsów w ośrodkowym układzie nerwowym. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Przeprowadzono trzy randomizowane, podwójnie ślepe, kontrolowane placebo badania fazy III (MS-F203, MS-F204 i 218MS305) potwierdzające skuteczność. Odsetek osób wykazujących odpowiedź był niezależny od jednocześnie stosowanej terapii immunomodulacyjnej (w tym interferonów, octanu glatirameru, fingolimodu i natalizumabu).
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Produkt leczniczy Fampyra podawano w dawce 10 mg dwa razy na dobę (BID). Badania MS-F203 i MS-F204 Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniach MS-F203 i MS-F204 był wskaźnik odpowiedzi, mierzony z użyciem testu szybkości chodu na odcinku 7,5 m (25 stóp) ( Time 25-foot Walk, T25FW). Pacjenta wykazującego odpowiedź na leczenie definiowano jako pacjenta, u którego stwierdzono szybszy chód podczas co najmniej trzech z możliwych czterech wizyt w fazie podwójnie ślepej próby w porównaniu z najlepszymi wynikami uzyskiwanymi podczas pięciu wizyt z okresu bez przyjmowania produkt leczniczego. Odpowiedź uzyskano u znacząco większego odsetka pacjentów leczonych produktem leczniczym Fampyra niż pacjentów przyjmujących placebo (MS-F203: odpowiednio 34,8% vs. 8.3%, p<0,001; MS-F204: odpowiednio 42,9% vs. 9,3%, p<0,001).
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów, którzy odpowiedzieli na leczenie, zaobserwowano zwiększenie szybkości chodzenia przeciętnie o 26,3% w porównaniu do 5,3% w przypadku pacjentów otrzymujących (p<0,001) (MS-F203) oraz o 25,3% i 7,8% (p<0,001) (MS-F204). Poprawa następowała szybko (w ciągu kilku tygodni) od rozpoczęcia leczenia. Stwierdzono istotną statystycznie i klinicznie poprawę szybkości chodzenia, mierzoną z użyciem dwunastoczynnikowej skali chodu ( Multiple Sclerosis Walking Scale ). Tabela 2: Badania MS-F203 i MS-F204

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

BADANIE * MS-F203 MS-F204
Placebo Fampyra 10 mg BID
Placebo Fampyra 10 mg BID
Liczba pacjentów (n) 72 224 118 119
Stała poprawa 8,3% 34,8% 9,3% 42,9%
Różnica 26,5% 33,5%
CI95% 17,6%, 35,4% 23,2%, 43,9%
Wartość p <0,001 <0,001
≥20% poprawa 11,1% 31,7% 15,3% 34,5%
Różnica 20,6% 19,2%
CI95% 11,1%,30,1% 8,5%, 29,9%
Wartość p <0,001 <0,001
Szybkość chodu St./s St./s St./s St./s
w stopach na sekundę
Wartość wyjściowa 2,04 2,02 2,21 2,12
Punkt końcowy 2,15 2,32 2,39 2,43
Zmiana 0,11 0,30 0,18 0,31
Różnica 0,19 0,12
Wartość p 0,010 0,038
Średnia różnica % 5,24 13,88 7,74 14,36
Różnica 8,65 6,62
Wartość p <0,001 0,007
Wynik w skali MSWS-
12 (średnia SEM)
Wartość wyjściowa 69,27 (2,22) 71,06 (1,34) 67,03 (1,90) 73,81 (1,87)
Średnia zmiana -0,01 (1,46) -2,84 (0,878) 0,87 (1,22) -2,77 (1,20)
Różnica 2,83 3,65
Wartość p 0,084 0,021
LEMMT (średnia
SEMSEM) (Lower
Extremity Manual
Muscle Test)
Wartość wyjściowa 3,92 (0,070) 4,01 (0,042) 4,01 (0,054) 3,95 (0,053)
Średnia zmiana 0,05 (0,024) 0,13 (0,014) 0,05 (0,024) 0,10 (0,024)
Różnica 0,08 0,05
Wartość p 0,003 0,106

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

BADANIE * MS-F203 MS-F204
Placebo Fampyra 10 mg BID
Placebo Fampyra 10 mg BID
Liczba pacjentów (n) 72 224 118 119
Skala Ashwortha (ocena stopnia spastyczności)Wartość wyjściowa Średnia zmianaRóżnica Wartość p 0,98 (0,078)-0,09 (0,037) 0,95 (0,047)-0,18 (0,022) 0,79 (0,058)-0,07 (0,033) 0,87 (0,057)-0,17 (0,032)
0,100,021 0,100,015

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
BID = dwa razy na dobę Badanie 218MS305 Badanie 218MS305 przeprowadzono z udziałem 636 uczestników ze stwardnieniem rozsianym i upośledzeniem zdolności chodzenia. Czas trwania leczenia metodą podwójnie ślepej próby wynosił 24 tygodnie, a po leczeniu prowadzono 2 tygodnie obserwacji. Pierwszorzędowym punktem końcowym była poprawa w zakresie zdolności chodzenia, mierzona jako odsetek pacjentów, u których w ciągu 24 tygodni uzyskano średnią poprawę wyniku o ≥8 punktów w stosunku do wartości wyjściowej w skali MSWS-12. W badaniu zaobserwowano statystycznie istotną różnicę między terapiami: większy odsetek pacjentów leczonych produktem leczniczym Fampyra wykazywał poprawę w zdolności chodzenia w porównaniu z pacjentami z grupy kontrolnej otrzymującymi placebo (ryzyko względne: 1,38; 95% CI: [1,06, 1,70]). Poprawa zwykle występowała w czasie 2-4 tygodni od rozpoczęcia leczenia i ustępowała w ciągu 2 tygodni od jego zaprzestania.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci leczeni famprydyną wykazywali również statystycznie istotną poprawę wyniku testu „wstań i idź” (Timed Up and Go, TUG), który mierzy równowagę statyczną i dynamiczną, a także mobilność fizyczną. W ramach oceny tego drugorzędowego punktu końcowego większy odsetek pacjentów leczonych famprydyną, niż pacjentów otrzymujących placebo, uzyskał średnią poprawę o ≥15% w stosunku do wartości wyjściowej w zakresie szybkości w teście TUG w ciągu 24 tygodni. Różnica w skali równowagi Berga (ang. Berg Balance Scale, BBS; miara równowagi statycznej) nie była statystycznie istotna. Dodatkowo u pacjentów leczonych produktem leczniczym Fampyra wykazano w porównaniu z placebo statystycznie istotną średnią poprawę w stosunku do wartości wyjściowej wyniku stanu zdrowia fizycznego w skali wpływu stwardnienia rozsianego (Multiple Sclerosis Impact Scale, MSIS-29) (różnica LSM: -3,31, p < 0,001). Tabela 3: Badanie 218MS305

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

W ciągu 24 tygodni Placebo N = 318* Fampyra 10 mgBIDN = 315* Różnica (95% CI) Wartość p
Odsetek pacjentów ze średnią poprawą wyniku w skali MSWS-12 o ≥8punktów w stosunku do wartości wyjściowej 34% 43% Różnica ryzyka: 10,4%(3%; 17,8%)0,006
Wynik w skali MSWS-12 LSM: -4,14
Początek badania 65,4 63,6 (-6,22; -2,06)
Poprawa w stosunku -2,59 -6,73 < 0,001
do wartości
wyjściowej

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

W ciągu 24 tygodni Placebo N = 318* Fampyra 10 mgBIDN = 315* Różnica (95% CI) Wartość p
Wynik testu TUG Odsetek pacjentów ze średnią poprawą szybkościw teście TUG o ≥15% 35% 43% Różnica ryzyka: 9,2%(0,9%; 17,5%)0,03
Wynik testu TUGPoczątek badania Poprawa w stosunkudo wartości wyjściowej 27,1-1,94 24,9-3,3 LSM: -1,36(-2,85; 0,12)0,07
Wynik oceny zdrowia fizycznego MSIS-29Początek badania Poprawa w stosunku do wartościwyjściowej 55,3-4,68 52,4-8,00 LSM: -3,31(-5,13; -1,50)< 0,001
Wynik w skali BBSPoczątek badania Poprawa w stosunku do wartościwyjściowej 40,21,34 40,61,75 LSM: 0,41(-0,13; 0,95)0,141

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
*Populacja zgodna z zamiarem leczenia (intent to treat, ITT) = 633, LSM – Średnia najmniejszych kwadratów, BID = dwa razy na dobę Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Fampyra we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży chorych na stwardnienie rozsiane z niewydolnością ruchu (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Podawana doustnie famprydyna jest szybko i całkowicie wchłaniana z układu pokarmowego. Famprydyna ma wąski wskaźnik terapeutyczny. Nie przeprowadzono oceny bezwzględnej dostępności biologicznej produktu leczniczego Fampyra w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Biodostępność względna (w porównaniu z podawanym doustnie roztworem wodnym) wynosi 95%. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu odznaczają się opóźnieniem we wchłanianiu famprydyny, prowadząc do późniejszego i niższego maksymalnego stężenia, bez wpływu na stopień wchłaniania. Kiedy produkt leczniczy Fampyra w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu podawano z posiłkiem, zmniejszenie pola pod krzywą zmian stężenia famprydyny w czasie (AUC 0-∞ ) wynosiło około 2-7% (dawka 10 mg). Nie oczekuje się, aby tak niewielkie zmniejszenie AUC powodowało zmniejszenie skuteczności terapeutycznej. Stężenie maksymalne natomiast (C max ) zwiększa się o 15- 23%.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ze względu na wyraźny związek między C max a działaniami niepożądanymi zależnymi od dawki zaleca się przyjmowanie produktu leczniczego Fampyra na czczo (patrz punkt 4.2). Dystrybucja Famprydyna jest substancją czynną rozpuszczalną w tłuszczach, która z łatwością przenika barierę krew-mózg. Famprydyna w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza (frakcja związana wahała się między 3 a 7% w ludzkim osoczu). Objętość dystrybucji famprydyny wynosi około 2,6 l/kg. Famprydyna nie jest substratem P-glikoproteiny. Metabolizm Famprydyna jest metabolizowana w organizmie człowieka w drodze utleniania do 3-hydroksy-4-aminopirydyny, a następnie w drodze sprzęgania do siarczanu 3-hydroksy-4-aminopyridyny. W warunkach in vitro metabolity nie wykazują aktywności farmakologicznej wobec wybranych kanałów potasowych. 3-hydroksylacja famprydyny do 3-hydroksy-4-aminopirydyny przez mikrosomy wątrobowe katalizowana jest z udziałem cytochromu P450 2E1 (CYP2E1).
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dowody wskazywały na bezpośrednią inhibicję CYP2E1 jeśli stężenie wynosiło 30 μM (ok. 12% inhibicja), jest to około 100-krotnie większe średnie stężenie famprydyny w osoczu w odniesieniu do stężeń uzyskiwanych dla tabletki 10 mg. W badaniach prowadzonych na hodowli ludzkich hepatocytów famprydyna nie indukuje izoenzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2E1 i CYP3A4/5 lub indukuje je jedynie w nieznacznym stopniu. Eliminacja Główną drogę eliminacji famprydyny stanowią nerki. W ciągu 24 godzin w moczu wykrywa się około 90% macierzystej substancji czynnej. Klirens nerkowy (CLR 370 ml/min) znacznie przekracza wskaźnik filtracji kłębuszkowej ze względu na połączenie wydalania na drodze filtracji kłębuszkowej i aktywnego wydzielania przy udziale transportera OCT2. Mniej niż 1% dawki wydalane jest z kałem. Famprydyna charakteryzuje się liniową farmakokinetyką (tj. zależną od dawki), z okresem półtrwania w fazie terminalnej wynoszącym około 6 godzin.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) oraz, w mniejszym stopniu, pole pod krzywą zmian stężenia leku w czasie (AUC), ulegają zwiększeniu proporcjonalnie do dawki. Brak dowodów świadczących o klinicznie istotnej akumulacji famprydyny przyjmowanej w zalecanych dawkach u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z upośledzeniem czynności nerek akumulacja ma miejsce w stopniu zależnym od stopnia zaburzenia czynności nerek. Szczególne populacje pacjentów Osoby w podeszłym wieku: Famprydyna jest wydalana głównie w postaci niezmienionej przez nerki, a klirens kreatyniny zmniejsza się wraz z wiekiem, dlatego zaleca się monitorowanie czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.2). Dzieci i młodzież Dane nie są dostępne. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Famprydyna jest wydalana głównie przez nerki jako niezmieniona substancja czynna, w związku z czym konieczne jest kontrolowanie czynności nerek u pacjentów z upośledzeniem pracy nerek.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności nerek można się spodziewać stężenia produktu leczniczego około 1,7 do 1,9 raza wyższego, niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Produktu leczniczego Fampyra nie należy podawać chorym z umiarkowanym ani ciężkim zaburzeniem czynności nerek (patrz punkty 4.3 i 4.4).
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Famprydynę oceniano w przeprowadzanych na zwierzętach badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym. Działania niepożądane w przypadku doustnie podawanej famprydyny występowały szybko, na ogół w ciągu 2 godzin po podaniu dawki produktu. Objawy kliniczne widoczne po pojedynczej dużej dawce lub wielokrotnych mniejszych dawkach były podobne u wszystkich badanych gatunków zwierząt i obejmowały drżenie, drgawki, ataksję, duszność, rozszerzenie źrenic, prostrację, zaburzoną wokalizację, przyśpieszone oddychanie i zwiększone ślinienie. Obserwowano także zaburzenia chodu i nadpobudliwość. Te objawy kliniczne nie były nieoczekiwane i były wynikiem wzmożonego działania farmakologicznego famprydyny. U szczurów stwierdzono także pojedyncze przypadki niedrożności układu moczowego prowadzącej do zgonu. Znaczenie kliniczne tych wyników nie zostało jeszcze wyjaśnione, aczkolwiek nie można wykluczyć związku przyczynowego z famprydyną.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W przeprowadzanych na szczurach i królikach badaniach dotyczących toksycznego wpływu na rozród obserwowano mniejszą wagę i żywotność płodu po dawkach toksycznych dla matek. Nie stwierdzono zwiększonego prawdopodobieństwa występowania wad rozwojowych ani szkodliwego wpływu na płodność. W zestawie badań in vitro i in vivo famprydyna nie wykazywała potencjału mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki Hypromeloza Celuloza mikrokrystaliczna Krzemionka koloidalna bezwodna Magnezu stearynian Otoczka tabletki Hypromeloza Tytanu dwutlenek (E-171) Glikol polietylenowy 400 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. Po otwarciu zużyć w ciągu 7 dni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Produkt leczniczy Fampyra jest dostępny w butelkach i blistrach. Butelki HDPE (polietylen o dużej gęstości) z zakrętką z polipropylenu. Każda butelka zawiera 14 tabletek i substancję pochłaniającą wilgoć (żel krzemionkowy). Opakowanie 28 tabletek (2 butelki po 14 tabletek) Opakowanie 56 tabletek (4 butelki po 14 tabletek) Blistry Aluminium/aluminium (oPA/Alu/HDPE/PE + warstwa substancji pochłaniającej wilgoć CaO/Alu/PE), każdy blister zawiera 14 tabletek.
CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Dane farmaceutyczne
Opakowanie 28 tabletek (2 blistry po 14 tabletek) Opakowanie 56 tabletek (4 blistry po 14 tabletek) Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO FIRDAPSE 10 mg tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera amifamprydyny fosforan w ilości odpowiadającej 10 mg amifamprydyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka. Biała, okrągła tabletka o płaskiej powierzchni na jednej stronie i z linią podziału na drugiej stronie. Tabletki można podzielić na połowy.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Objawowe leczenie zespołu miastenicznego Lamberta-Eatona (ang. Lambert-Eaton myasthenic syndrome, LEMS) u osób dorosłych.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie należy rozpoczynać pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu tej choroby. Dawkowanie Produkt leczniczy FIRDAPSE stosuje się w dawkach podzielonych, trzy lub cztery razy na dobę. Zalecana dawka początkowa wynosi 15 mg amifamprydyny na dobę, a następnie można ją zwiększać o 5 mg co 4-5 dni do dawki maksymalnej 60 mg na dobę. Dawka pojedyncza nie powinna być większa niż 20 mg. Tabletki należy przyjmować podczas posiłku. Dalsze informacje na temat biodostępności amifamprydyny przyjmowanej po posiłku oraz na czczo znajdują się w punkcie 5.2 W razie przerwania leczenia u pacjentów mogą pojawić się niektóre z objawów LEMS. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu FIRDAPSE u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zalecana dawka początkowa amifamprydyny wynosi 5 mg (pół tabletki) raz na dobę.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Dawkowanie
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zalecana dawka początkowa amifamprydyny wynosi 10 mg na dobę (5 mg dwa razy na dobę). U tych pacjentów tempo zwiększania dawki powinno być wolniejsze niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek i wątroby, a mianowicie o 5 mg co 7 dni. W przypadku wystąpienia jakiegokolwiek działania niepożądanego należy zaprzestać zwiększania dawki (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego FIRDAPSE u dzieci w wieku od 0 do 17 lat. Nie ma dostępnych danych. Sposób podawania Wyłącznie do stosowania doustnego.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1  Padaczka  Niewyrównana astma oskrzelowa  Jednoczesne stosowanie sultoprydu (patrz punkty 4.5 i 5.1)  Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych o wąskim indeksie terapeutycznym (patrz punkt 4.5).  Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych, o których wiadomo, że mogą wydłużać odstęp QTc.  U pacjentów z wrodzonymi zespołami QT (patrz punkt 4.4)
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Farmakokinetyka amifamprydyny była oceniana w badaniu Fazy I obejmującym jedną dawkę u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Z uwagi na ryzyko znacznie zwiększonej ekspozycji na produkt leczniczy należy prowadzić ścisłą obserwację pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby dawkę amifamprydyny należy zwiększać w tempie wolniejszym niż u osób z prawidłową czynnością nerek i wątroby. W przypadku wystąpienia jakiegokolwiek działania niepożądanego należy zaprzestać zwiększania dawki leku (patrz punkt 4.2). Napady drgawkowe Stosowanie amifamprydyny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem występowania napadów drgawkowych.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych jest zależne od dawki i jest większe u pacjentów z czynnikami ryzyka, które wpływają na obniżenie progu drgawkowego, takimi jak jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych, o których wiadomo, że obniżają próg drgawkowy (patrz punkt 4.5). W przypadku wystąpienia napadu drgawkowego leczenie należy przerwać. Ryzyko działania rakotwórczego W dwuletnim badaniu żywieniowym działania rakotwórczego u szczurów, którym podawano amifamprydynę, zaobserwowano łagodne i złośliwe postacie nerwiaka osłonkowego (Schwannoma) (patrz punkt 5.3). Amifamprydyna nie była genotoksyczna w standardowym zestawie testów in vitro i in vivo. Korelacja między użyciem amifamprydyny i rozwojem nowotworów u ludzi jest w tej chwili nieznana. Większość nerwiaków osłonkowych jest łagodna i bezobjawowa. Mogą one występować w wielu lokalizacjach, dlatego też prezentacja kliniczna może być zróżnicowana.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Rozpoznanie nerwiaka powinna być brana pod uwagę w przypadku pacjentów, którzy wykazują takie objawy jak masa, która jest bolesna podczas badania palpacyjnego lub objawy podobne do neuropatii uciskowej. Nerwiaki osłonkowe rosną na ogół powoli i mogą występować przez kilka miesięcy, a nawet lat, bez wywoływania objawów. W przypadku każdego pacjenta, u którego rozwija się nerwiak osłonkowy, należy rozważyć korzyści z kontynuacji leczenia amifamprydyną. Amifamprydynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia Schwannoma, takich jak pacjenci z takimi nowotworami, nerwiakowłókniakowatością typu 2 lub schwannomatozą w wywiadzie. Działanie na serce Na początku leczenia i następnie raz w roku wskazana jest ocena kliniczna i wykonywanie elektrokardiogramu (EKG). W przypadku wystąpienia objawów podmiotowych i przedmiotowych wskazujących na zaburzenia rytmu serca należy niezwłocznie wykonać badanie EKG.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Choroby współistniejące Pacjent powinien wiedzieć, że musi poinformować każdego lekarza, do którego zgłasza się po poradę, że przyjmuje ten produkt leczniczy, z uwagi na konieczność ścisłego monitorowania w niektórych przypadkach choroby współistniejącej, zwłaszcza astmy oskrzelowej.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Interakcje farmakokinetyczne Produkty lecznicze wydalane w drodze przemian metabolicznych lub czynnego wydzielania Brak danych dotyczących wpływu amifamprydyny na metabolizm lub czynne wydzielanie innych produktów leczniczych. Dlatego też należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów stosujących jednocześnie leczenie z zastosowaniem produktów leczniczych wydalanych w wyniku przemian metabolicznych lub przez czynne wydzielanie. Jeśli to możliwe, zaleca się monitorowanie. W razie potrzeby należy dostosować dawkę jednocześnie stosowanego produktu leczniczego. Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych o wąskim indeksie terapeutycznym jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Substancje, które są silnymi inhibitorami enzymów metabolizujących produkty lecznicze (patrz punkt 5.2) Mało prawdopodobne jest, aby silne inhibitory enzymów cytochromu P450 (CYP450), np.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Interakcje
cymetydyna, ketokonazol, hamowały metabolizm amifamprydyny poprzez ludzkie enzymy N- acetylotransferaz (NAT) i przez to zwiększały ekspozycję na amifamprydynę. Wyniki badania in vitro dotyczącego hamowania CYP450 wskazują na małe prawdopodobieństwo udziału amifamprydyny w klinicznych interakcjach o podłożu metabolicznym między lekami, związanych z hamowaniem metabolizmu z udziałem CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 oraz CYP3A4 jednocześnie podawanych produktów leczniczych. Niemniej jednak podczas rozpoczynania leczenia silnym inhibitorem enzymów lub transporterów nerkowych, należy prowadzić ścisłą obserwację pacjentów, czy występują u nich działania niepożądane. Jeśli leczenie silnym inhibitorem zostanie przerwane, należy prowadzić obserwację pacjentów pod względem skuteczności, ponieważ może być konieczne zwiększenie dawki amifamprydyny.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Interakcje
Substancje, które są silnymi induktorami enzymów metabolizujących produkty lecznicze (patrz punkt 5.2) Wyniki badań in vitro wskazują na małe prawdopodobieństwo interakcji między lekami w wyniku indukcji enzymatycznej enzymów CYP1A2, CYP2B6 oraz CYP3A4 przez amifamprydynę. Interakcje farmakodynamiczne Ze względu na właściwości farmakodynamiczne amifamprydyny, przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sultoprydu lub innych produktów leczniczych, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT (np. dyzopiramid, cyzapryd, domperydon, ryfampicyna i ketokonazol), ponieważ takie skojarzenie może prowadzić do zwiększonego ryzyka wystąpienia częstoskurczu komorowego, szczególnie typu „torsade de pointes” (patrz punkty 4.3 i 5.1). Skojarzenia leków wymagające szczególnych środków ostrożności Produkty lecznicze, o których wiadomo, że obniżają próg drgawkowy Jednoczesne stosowanie amifamprydyny i substancji, o których wiadomo, że obniżają próg drgawkowy, może prowadzić do zwiększenia ryzyka napadów drgawkowych.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Interakcje
Decyzję o jednoczesnym podaniu środka powodującego drgawki lub substancji obniżających próg drgawkowy należy podjąć ze szczególną rozwagą z uwzględnieniem powagi zagrożeń związanych z takim leczeniem. Do substancji tych zalicza się większość leków przeciwdepresyjnych (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny), neuroleptyki (fenotiazyny i butyrofenony), meflochinę, bupropion i tramadol (patrz punkty 4.4 i 5.1). Skojarzenia leków, na które należy zwrócić uwagę Produkty lecznicze o działaniu atropinowym Należy wziąć pod uwagę, że jednoczesne stosowanie amifamprydyny i produktów leczniczych o działaniu atropinowym może osłabiać działanie obu substancji czynnych. Do produktów leczniczych o działaniu atropinowym zalicza się trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, większość leków przeciwhistaminowych blokujących receptory H 1 z działaniem atropinowym, leki przeciwcholinergiczne, produkty lecznicze stosowane w leczeniu choroby Parkinsona, leki rozkurczowe o działaniu atropinowym, dyzopiramid, neuroleptyki fenotiazynowe i klozapinę.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Interakcje
Produkty lecznicze o działaniu cholinergicznym Należy wziąć pod uwagę, że jednoczesne stosowanie amifamprydyny i produktów leczniczych o działaniu cholinergicznym (np. bezpośrednie lub pośrednie inhibitory cholinoesterazy) może prowadzić do nasilenia działania obu produktów leczniczych. Produkty lecznicze z grupy niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie Należy wziąć pod uwagę, że jednoczesne stosowanie amifamprydyny i produktów leczniczych z grupy niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie (np. miwakurium, piperkurium) może prowadzić do osłabienia działania obu produktów leczniczych. Produkty lecznicze z grupy depolaryzujących środków zwiotczających mięśnie Należy wziąć pod uwagę, że jednoczesne stosowanie amifamprydyny i produktów leczniczych z grupy depolaryzujących środków zwiotczających mięśnie (np. suksametonium) może prowadzić do osłabienia działania obu produktów leczniczych.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Produktu FIRDAPSE nie należy stosować w okresie ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia produktem FIRDAPSE. Brak dostatecznych danych klinicznych dotyczących stosowania amifamprydyny w czasie ciąży. Nie wykazano wpływu amifamprydyny na żywotność i rozwój zarodka ani płodu u królików; aczkolwiek u szczurów zaobserwowano zwiększenie liczby samic rodzących martwe potomstwo (patrz punkt 5.3). Karmienie piersią Nie wiadomo, czy amifamprydyna przenika do mleka ludzkiego. Dostępne dane dotyczące rozrodu u zwierząt wykazały obecność amifamprydyny w mleku karmiących samic. Ocena karmionych piersią osesków nie wykazała obecności działań niepożądanych w wyniku narażenia na amifamprydynę znajdującą się w mleku matki.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu FIRDAPSE, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Dostępne są dane niekliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w odniesieniu do wpływu amifamprydyny na rozród. W badaniach nieklinicznych dotyczących amifamprydyny nie stwierdzono zaburzeń płodności (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy, napady drgawkowe i niewyraźne widzenie amifamprydyna może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to parestezje (takie jak parestezje obwodowe i w okolicy ust) oraz zaburzenia żołądka i jelit (takie jak bóle w nadbrzuszu, biegunka, nudności i bóle brzucha). Nasilenie i częstość występowania większości działań niepożądanych są zależne od dawki. Tabela 1 poniżej podaje wykaz działań niepożądanych zgłaszane w związku ze stosowaniem amifamprydyny. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Częstość występowania określono jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Częstość występowania określono na podstawie badania klinicznego z udziałem zdrowych ochotników, oceniającego wpływ amifamprydyny podawanej jednorazowo w dawce 30 mg lub 60 mg na repolaryzację komórek mięśnia sercowego.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane
Tabela 1: Działania niepożądane zgłaszane w związku ze stosowaniem produktu leczniczego FIRDAPSE

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Terminologia MedDRA Częstość
Zaburzenia psychiczne Zaburzenia snu, lęk Nieznana
Zaburzenia układu nerwowego Drgawki, pląsawica, mioklonie, senność,osłabienie, zmęczenie, bóle głowy Nieznana
Zawroty głowy1, hipestezja1, parestezja1 Bardzo często
Zaburzenia oka Niewyraźne widzenie Nieznana
Zaburzenia serca Zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca Nieznana
Zaburzenia naczyniowe Zespół Raynauda Nieznana
Zimne kończyny1 Często
Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia Nadmierne wydzielanie śluzu w drzewie oskrzelowym, napad astmy u pacjentów z astmąwystępującą obecnie lub w przeszłości, kaszel Nieznana

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Terminologia MedDRA Częstość
Zaburzenia żołądka i jelit Hipestezja jamy ustnej1, parestezja jamy ustnej1, parestezja obwodowa i okołopoliczkowa, nudności1 Bardzo często
Bóle brzucha Często
Biegunka, ból w nadbrzuszu Nieznana
Zaburzenia wątroby idróg żółciowych Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych(aminotransferaz) Nieznana
Zaburzenia skóry itkanki podskórnej Nadmierna potliwość1, zimny pot1 Bardzo często

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane
1 Działania niepożądane zgłaszane w badaniu klinicznym z udziałem zdrowych ochotników, oceniającym wpływ amifamprydyny podawanej jednorazowo w dawce 30 mg lub 60 mg na repolaryzację komórek mięśnia sercowego. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Doświadczenie dotyczące przedawkowania leku jest ograniczone. Objawy ostrego przedawkowania obejmują wymioty i ból brzucha. W przypadku przedawkowania leczenie należy przerwać. Nie jest znane specyficzne antidotum. Należy stosować leczenie wspomagające, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi, i prowadzić ścisłą obserwację parametrów życiowych.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki wpływające na układ nerwowy, kod ATC: N07XX05. Mechanizm działania Amifamprydyna blokuje zależne od woltażu kanały potasowe, wydłużając w ten sposób depolaryzację błony presynaptycznej. Wydłużenie potencjału czynnościowego zwiększa transport wapnia do zakończeń nerwowych. W wyniku tego dochodzi do zwiększenia wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia, co ułatwia egzocytozę pęcherzyków zawierających acetylocholinę i w ten sposób prowadzi do poprawy przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego. Poprawia to siłę mięśniową i amplitudy składowej spoczynkowej potencjału czynnościowego mięśni (CMAP) z całkowitą wyważoną średnią różnicą 1,69 mV (95% CI 0,60-2,77). Wpływ na farmakodynamikę Profil farmakodynamiczny amifamprydyny zbadano w szerokim zakresie dawek.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczną amifamprydyny w standardowej zalecanej dawce maksymalnej 60 mg na dobę wykazano w prospektywnym badaniu z randomizacją i grupą kontrolną placebo, w którym udział wzięło 26 pacjentów z zespołem miastenicznym Lamberta-Eatona (LEMS) (Sanders i wsp. 2000 r.). W dwóch kolejnych badaniach z udziałem łącznie 57 pacjentów z LEMS przedstawiono wyniki stosowania większych dawek amifamprydyny. McEvoy i wsp. (1989 r.) przedstawili wyniki badania krótkoterminowego z udziałem 12 pacjentów z LEMS, które wskazują na skuteczność amifamprydyny stosowanej w dawkach do 100 mg na dobę przez okres 3 dni w leczeniu objawów autonomicznych i ruchowych LEMS. Sanders i wsp. (1998 r.) przedstawili dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa leczenia amifamprydyną w dawkach do 100 mg na dobę u 45 pacjentów z LEMS, u których leczenie prowadzono przez okres średnio 31 miesięcy.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dlatego też w wyjątkowych okolicznościach korzystne może być stosowanie większych dawek, maksymalnie do 80 mg na dobę, pod warunkiem odpowiedniej kontroli bezpieczeństwa. Zaleca się, aby zwiększanie dawki z 60 mg na dobę do 80 mg na dobę polegało na dodawaniu 5 mg co 7 dni. W razie wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych lub nieprawidłowości zapisu EKG należy zaprzestać zwiększania dawki. Fosforan amifamprydyny był podawany jednorazowo w dawce 30 mg lub 60 mg zdrowym ochotnikom w celu oceny wpływu stężenia amifamprydyny na repolaryzację komórek mięśnia sercowego poprzez określenie zależności skorygowanego odstępu QT od czynników farmakokinetycznych. Ocena ta została przeprowadzona w ramach randomizowanego badania fazy I, prowadzonego metodą podwójnej ślepej próby w układzie naprzemiennym, które miało na celu określenie wpływu fosforanu amifamprydyny podawanej w powyżej określonych dawkach na zapis EKG, w porównaniu z placebo i moksyfloksacyną (pozytywna kontrola) u zdrowych kobiet i mężczyzn wolno acetylujących (n=52).
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Na podstawie pomiaru częstości akcji serca oraz czasu trwania odstępów PR i QRS nie stwierdzono oddziaływania fosforanu amifamprydyny na częstość akcji serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ani na depolaryzację komórek mięśnia sercowego. Po podaniu fosforanu amifamprydyny u żadnego uczestnika badania nie zanotowano nowych, klinicznie istotnych zmian morfologicznych w zapisie EKG. Nie zaobserwowano również wpływu fosforanu amifamprydyny na repolaryzację komórek mięśnia sercowego w wyniku oceny skorygowanego odstępu QT. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo Kontrolowane placebo, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby po odstawieniu leku, randomizowane badanie, oceniające skuteczność i bezpieczeństwo fosforanu amifamprydyny u pacjentów z LEMS, zostało przeprowadzone wśród dorosłych pacjentów w wieku 18 lat lub starszych (n=26). Pacjenci otrzymywali fosforan amifamprydyny w stałej dawce i ze stałą częstością przez co najmniej 7 dni przed randomizacją.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W tym czterodniowym badaniu pacjenci zostali losowo przydzieleni (1:1) do grupy otrzymującej fosforan amifamprydyny w optymalnej dawce dla pacjenta lub placebo w Dniu 0. Badania wyjściowe przeprowadzano w dniu 0. Pierwszorzędowymi punktami końcowymi była zmiana w stosunku do stanu wyjściowego (ang. change from baseline, CFB) pod względem ogólnego wrażenia pacjentów (SGI) oraz Ilościowej Oceny Miastenii (ang. Quantitative Myasthenia Gravis, QMG) w Dniu 4. Drugorzędowym punktem końcowym w ocenie skuteczności była zmiana wyniku CGI -I między stanem wyjściowym a stanem w Dniu 4 w ocenie lekarza. Pacjenci mogli przyjmować stałe dawki działających obwodowo inhibitorów cholinoesterazy lub kortykosteroidów. Pacjenci, u których niedawno stosowano terapie immunomodulujące (azatiopryna, mykofenolan, cyklosporyna) lub plazmaferezę, albo którzy otrzymywali rytuksymab lub dożylną immunoglobulinę G, zostali wykluczeni z badania.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana wieku pacjentów wynosiła 55,5 lat (zakres: 31 do 75); 62% stanowiły kobiety, a 38% mężczyźni. Badanie prowadzone metodą ślepej próby od 4 dnia od odstawienia leku wykazało, że pacjenci otrzymujący fosforan amifamprydyny zachowali większą siłę mięśni niż pacjenci otrzymujący placebo, u których nastąpiło osłabienie siły mięśni. Obserwowana średnia różnica całkowitej wartości QMG i zmiana SGI w stosunku do stanu wyjściowego między różnymi grupami wynosiły odpowiednio -6,54 (95% CI: -9,78, -3,29; p=0,0004) i 2,95 (95% CI: 1,53, 4,38; p=0,0003), obie różnice były statystycznie istotne i wskazywały na skuteczniejsze działanie fosforanu amifamprydyny. Ponadto, wyniki CGI-I w dniu 4 w ocenie lekarzy wskazywały na istotną poprawę stanu pacjentów przyjmujących fosforan amifamprydyny w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (p=0,0020). Podsumowanie zmian w porównaniu do stanu wyjściowego pierwszorzędowego i drugorzędowego punktu końcowego w ocenie skuteczności.

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Ocena Amifamprydyna (n=13) Placebo (n=13)
Wyniki QMGa
Średnia LSd 0,00 6,54
Różnica średnich LS (95% CI) -6,54 (-9,78, -3,29)
Wartość pd 0,0004
Wyniki SGb
Średnia LSd -0,64 -3,59
Różnica średnich LS (95% CI) 2,95 (1,53, 4,38)
Wartość pd 0,0003
Wyniki CGI-Ic
Średnia (SD) 3,8 (0,80) 5,5 (1,27)
Wartość pe 0,0020

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Całkowity zakres punktów QMG 0 – 39, 13 pozycji, 0-3 punktów w każdym teście. Więcej punktów = większe nasilenie objawów b SGI jest 7-punktową skalą, służąca do oceny ogólnego postrzegania rezultatów leczenia w ramach badania (1=fatalne do 7=zachwycające). c CGI-I jest 7-punktową skalą opierająca się na zmianach objawów, zachowania się i praktycznych umiejętności (1=bardzo duża poprawa do 7=bardzo duże pogorszenie). d CFB w przypadku łącznego wyniku QMG modelowano jako odpowiedź z ustalonymi rezultatami w odniesieniu do leczenia i QMG w punkcie wyjściowym. e wartość p na podstawie testu sumy rang Wilcoxona w odniesieniu do różnic miedzy grupami. Ten produkt leczniczy został dopuszczony do obrotu zgodnie z procedurą dopuszczenia w wyjątkowych okolicznościach. Oznacza to, że ze względu na rzadkie występowanie choroby nie było możliwe uzyskanie pełnej informacji tego produktu leczniczego.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Europejska Agencja Leków dokona raz do roku przeglądu wszelkich nowych informacji i, w razie konieczności, ChPL zostanie zaktualizowana.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Amifamprydyna podawana doustnie wchłania się szybko u ludzi, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 0,6 do 1,3 godziny (wartości średnie). Szybkość i stopień wchłaniania amifamprydyny u ludzi uzależnione są od tego, czy przyjmowany był posiłek (patrz Tabela 2). Odnotowano zmniejszenie maksymalnego stężenia w osoczu (C max ) oraz wartości AUC, jak również wydłużenie czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu po podaniu fosforanu amifamprydyny podczas posiłku w porównaniu do podawania na czczo. Zaobserwowano dwukrotne wydłużenie czasu do osiągnięcia C max (T max ) w razie obecności posiłku. Podobnie wartości C max i AUC 0-∞ były większe po podawaniu leku na czczo, niż po podawaniu go po posiłku. Zasadniczo posiłek spowalniał i zmniejszał wchłanianie amifamprydyny, zmniejszając ekspozycję wyrażoną jako C max przeciętnie o ~44% oraz wyrażoną jako AUC o ~20%, co wyliczono w oparciu o stosunki średnich geometrycznych (po posiłku w porównaniu do stanu na czczo).
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Widoczne różnice wartości okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji w osoczu były 3-4-krotne u uczestników badania nad wpływem pokarmu. Na podstawie ilości odzyskanej amifamprydyny niezmetabolizowanej oraz zawartości głównego metabolitu 3-N-acetylowanej amifamprydyny w moczu biodostępność wynosi ok. 93-100%. Tabela 2: Parametry PK amifamprydyny po przyjęciu przez pacjentów jednej doustnej dawki fosforanu amifamprydyny na czczo lub po posiłku

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Amifamprydyna 20 mg Cmax (ng/ml)średnia (SD), zakres AUC0-∞(ng· h/ml) średnia (SD), zakres Tmax (h)średnia (SD), zakres t1/2 (h)średnia (SD), zakres
Na czczo (N=45) 59,1 (34,4), 16-137 117 (76,6), 22,1-271 0,637 (0,247), 0,25-1,5 2,5 (0,73), 1,23-4,31
Po posiłku* (N=46) 40,6 (31,3), 2,81-132 109 (76,4), 9,66-292 1,31 (0,88), 0,5-4,0 2,28 (0,704), 0,822-3,78

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
* Spożycie standardowego wysokotłuszczowego posiłku W badaniu obejmującym zdrowych ochotników ogólnoustrojowa ekspozycja na amifamprydynę była w dużym stopniu zależna od całkowitej metabolicznej aktywności acetylacyjnej enzymów NAT i genotypu NAT2. Geny NAT są w dużym stopniu polimorficzne i dają fenotypy o zmiennej szybkości acetylacji, wahającej się od wolnej do szybkiej. W badaniu ze zdrowymi ochotnikami uczestnicy o szybkiej acetylacji byli zdefiniowani jako osoby o stosunku metabolitów kofeiny > 0,3, a uczestnicy o wolnej acetylacji, jako osoby o stosunku metabolitów kofeiny < 0,2. Ogólnoustrojowa ekspozycja na amifamprydynę u uczestników o wolnej acetylacji była znamiennie większa niż u uczestników o szybkiej acetylacji. Przy wszystkich poziomach dawkowania obserwowano statystycznie znamienne różnice pomiędzy uczestnikami o szybkiej i wolnej acetylacji w zakresie parametrów PK amifamprydyny – C max , AUC 0-∞ , t 1/2 oraz klirens pozorny.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W badaniu tym, uczestnicy o wolnej acetylacji doświadczali więcej działań niepożądanych niż uczestnicy o szybkiej acetylacji. Profil bezpieczeństwa w tym badaniu jest zgodny z działaniami niepożądanymi obserwowanymi u pacjentów przyjmujących amifamprydynę. Tabela 3: Średnie wartości parametrów PK amifamprydyny u zdrowych ochotników po podaniu pojedynczej dawki doustnej (5-30 mg) z podziałem na fenotypy o szybkiej i wolnej acetylacji

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Dawka amifamprydyny(mg) 5 10 20 30
Uczestnicy (n) 6 6 6 6 6 6 6 6
Fenotypacetylacji Szybka Wolna Szybka Wolna Szybka Wolna Szybka Wolna
Średnie wartości parametrów PK amifamprydyny
AUC0-t (ng·h/ml) 2,89 30,1 9,55 66,3 24,7 142 43,5 230
AUC0∞ (ng·h/ml) 3,57 32,1 11,1 68,9 26,2 146 45,2 234
Cmax (ng/ml) 3,98 17,9 9,91 34,4 16,2 56,7 25,5 89,6
Tmax (h) 0,750 0,830 0,805 1,14 1,04 1,07 0,810 1,29
t 1/2 (h) 0,603 2,22 1,21 2,60 1,23 2,93 1,65 3,11

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Średni stosunek metabolitów kofeiny u tych 12 uczestników otrzymujących cztery stopniowo zwiększane dawki wynosił 0,408 i 0,172 u uczestników o, odpowiednio, szybkiej i powolnej acetylacji. Dystrybucja Dystrybucję amifamprydyny badano u szczurów. Po doustnym przyjęciu znakowanej izotopowo amifamprydyny [ 14 C] materiał radioaktywny wchłania się szybko w przewodzie pokarmowym i rozprzestrzenia się po całym organizmie. Stężenie leku w tkankach jest na ogół podobne do stężenia w osoczu lub większe od niego, przy czym jest największe w narządach wydalania (wątroba, nerki i przewód pokarmowy) oraz pewnych tkankach gruczołowych (gruczołach łzowych, ślinowych, śluzowych, przysadce mózgowej i tarczycy). Metabolizm Badania in vitro i in vivo wykazują, że amifamprydyna metabolizowana jest do jednego głównego metabolitu 3-N-acetylowanej amifamprydyny.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja U ludzi 93,2% do 100% amifamprydyny wydalane jest w moczu w ciągu 24 godzin po podaniu amifamprydyny (19%) oraz metabolitu 3-N-acetylowanej amifamprydyny (74,0% do 81,7%). Okres półtrwania w osoczu amifamprydyny wynosi około 2,5 godziny, a metabolitu 3-N-acetylowanej amifamprydyny 4 godziny. Usuwanie amifamprydyny zachodzi głównie na drodze metabolicznej przez N-acetylację, a fenotyp aktywności acetylacyjnej ma większy wpływ na metabolizm i eliminację amifamprydyny u danego pacjenta, niż eliminacja przez nerki (patrz Tabela 4). Zaburzenia czynności nerek Ekspozycja na amifamprydynę była ogólnie większa u pacjentów z z aburzeniami czynności nerek, niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, jednakże fenotyp NAT2 miał większy wpływ na ekspozycję na amifamprydynę u danego pacjenta niż stan jego czynności nerek (patrz Tabela 4).
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ekspozycja na amifamprydynę wyrażona jako AUC 0–∞ była nawet dwukrotnie większa u osób o powolnej acetylacji i nawet trzykrotnie większa u osób o szybkiej acetylacji z ciężkimi z aburzeniami czynności nerek, w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek. Wpływ czynności nerek na ekspozycję wyrażoną jako C max był marginalny niezależnie od fenotypu acetylacji. Z drugiej strony ekspozycja na 3-N-acetylowany metabolit była w większym stopniu zależna od z aburzeń czynności nerek, niż ekspozycja na amifamprydynę. Ekspozycja na 3-N-acetylowany metabolit wyrażona jako AUC 0–∞ była nawet 6,8-krotnie większa u osób o powolnej acetylacji i nawet 4-krotnie większa u osób o szybkiej acetylacji z ciężkimi z aburzeniami czynności nerek, w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek. Wpływ czynności nerek na ekspozycję wyrażoną jako C max był zaledwie marginalny niezależnie od fenotypu acetylacji.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolit ten jest nieaktywny wobec kanałów potasowych, jednakże jego możliwe działanie na inne punkty uchwytu wynikające z akumulacji jest nieznane. Tabela 4: Średnie wartości parametrów PK amifamprydyny u osób z prawidłową i zaburzoną czynnością nerek po jednorazowej dawce doustnej (10 mg) dla fenotypu powolnej i szybkiej aktywności acetylacyjnej

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Status czynnościnerek Normalny Łagodneupośledzenie Umiarkowaneupośledzenie Ciężkieupośledzenie
Uczestników (n) 4 4 4 4 4 4 4 4
Fenotyp NAT2 Szybki Powolny Szybki Powolny Szybki Powolny Szybki Powolny
Średnie wartości parametrów PK amifamprydyny
AUC 0-∞ (ng·h/ml) 10,7 59,1 16,1 81,3 14,3 126 32,8 119
Cmax (ng/ml) 7,65 38,6 11,1 33,5 8,33 52,5 9,48 44,1
Tmax (godz.) 0,44 0,43 0,88 0,88 0,51 0,55 0,56 0,63
t1/2 (godz.) 1,63 2,71 1,86 2,95 1,72 3,89 1,64 3,17
Średnie wartości parametrów PK 3-N-acetylo-amifamprydyny

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Status czynnościnerek Normalny Łagodneupośledzenie Umiarkowaneupośledzenie Ciężkieupośledzenie
AUC 0 -∞ (ng·h/ml) 872 594 1264 1307 2724 1451 3525 4014
Cmax (ng/ml) 170 115 208 118 180 144 164 178
Tmax (godz.) 1,13 0,75 1,44 1,38 2,00 1,13 1,63 2,81
t1/2 (godz.) 4,32 4,08 5,35 7,71 13,61 6,99 18,22 15,7

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby Nie ma danych dotyczących farmakokinetyki amifamprydyny u pacjentów z z aburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 4.4). Dzieci i młodzież Brak danych dotyczących parametrów farmakokinetycznych amifamprydyny u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.2). Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu wieku na parametry farmakokinetyczne amifamprydyny.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, przeprowadzonych na szczurach, przy dawkach do 10 mg/kg nie obserwowano wpływu na układ oddechowy a przy dawkach do 40 mg/kg na ośrodkowy układ nerwowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów i psów obserwowano wpływ na ośrodkowy i autonomiczny układ nerwowy, zwiększenie masy wątroby i nerek i wpływ na serce (blok przedsionkowo-komorowy drugiego stopnia). Z powodu wrażliwości zastosowanych modeli zwierzęcych, w badaniach na zwierzętach nie uzyskano granic bezpieczeństwa dla ekspozycji u ludzi. W dwuletnich badaniach żywieniowych rakotwórczości u szczurów amifamprydyna powodowała niewielkie ale istotne statystycznie zależne od dawki zwiększenie częstości występowania nerwiaków osłonkowych u obu płci i raka endometrium u samic. Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest znane.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W standardowych seriach testów przeprowadzanych in vitro i in vivo nie wykryto działania genotoksycznego amifamprydyny, ale wyniki pełnych badań dotyczących działania rakotwórczego nie są dostępne. U szczurów i królików przeprowadzono badania oceniające toksyczny wpływ amifamprydyny na rozród i rozwój potomstwa po zastosowaniu dawek do 75 mg/kg mc./dobę. Nie stwierdzono niepożądanego działania amifamprydyny na płodność samców i samic szczurów po zastosowaniu dawek do 75 mg/kg mc./dobę. Nie stwierdzono również wpływu leku na rozwój poporodowy lub płodność potomstwa zwierząt leczonych amifamprydyną. W badaniu dotyczącym okołoporodowej/poporodowej rozrodczości ciężarnych samic szczurów otrzymujących amifamprydynę zaobserwowano zależny od dawki wzrost odsetka urodzeń martwego potomstwa (16,7% – 20%), po zastosowaniu dawek 22,5 mg/kg mc./dobę i 75 mg/kg mc./dobę (odpowiednio 1,1 i 2,7 razy większych od dobowej dawki 80 mg stosowanej u ludzi na podstawie C max ).
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Jednak w podobnym badaniu z udziałem ciężarnych samic królików, według oceny wykonanej tuż przed porodem, nie stwierdzono wpływu leku na żywotność zarodka ani płodu po dawkach do 57 mg/kg/dobę.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Celuloza mikrokrystaliczna Krzemionka koloidalna bezwodna Wapnia stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry zgrzewane, perforowane, podzielne na dawki pojedyncze (zgrzewane laminowane listki aluminium – PVC/PVCD) zawierające po 10 tabletek. Jedno opakowanie zawiera 100 tabletek w 10 blistrach po 10 tabletek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Fampridine Accord 10 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 10 mg famprydyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka o przedłużonym uwalnianiu. Owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z ukośnie ściętymi brzegami, w kolorze od białego do białawego, o wymiarach około 13,1 × 8,1 mm, z wytłoczonym napisem „FH6” po jednej stronie i bez napisu po drugiej stronie
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Fampridine Accord jest wskazany w leczeniu zaburzeń chodu u dorosłych chorych na stwardnienie rozsiane z niewydolnością ruchową (skala EDSS 4−7).
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podania Produkt leczniczy Fampridine Accord dostępny jest wyłącznie na receptę i powinien być podawany pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu stwardnienia rozsianego. Dawkowanie Zalecana dawka to jedna 10 mg tabletka dwa razy na dobę, w odstępach 12 godzin (jedna tabletka rano i jedna wieczorem). Produktu leczniczego Fampridine Accord nie należy podawać częściej ani w większych dawkach niż jest to zalecane (patrz punkt 4.4). Tabletki należy przyjmować na czczo (patrz punkt 5.2). Rozpoczęcie i ocena terapii produktem leczniczym Fampridine Accord  Leczenie wstępne produktem leczniczym Fampridine Accord powinno być ograniczone do 2–4 tygodni, gdyż w czasie dwóch do czterech tygodni powinny już ujawnić się korzyści kliniczne ze stosowania leku.  W celu oceny poprawy jaka nastąpiła w ciągu 2–4 tygodni, zaleca się sprawdzenie zdolności chodzenia, np. za pomocą testu szybkości chodzenia na odcinku 7,5 m (25 stóp) (ang.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Dawkowanie
Timed 25 Foot Walk, T25FW) lub 12-czynnikowej skali oceny chodu w stwardnieniu rozsianym (ang. Twelve Item Multiple Sclerosis Walking Scale, MSWS-12). Gdy brak poprawy, leczenie należy przerwać.  Jeśli pacjent nie zgłasza korzyści klinicznych, terapię produktem Fampridine Accord należy przerwać. Ponowna ocena terapii produktem leczniczym Fampridine Accord Jeśli stwierdzono pogorszenie chodu, lekarz powinien rozważyć wstrzymanie leczenia, celem ponownej oceny korzyści wynikających ze stosowania produktu Fampridine Accord (patrz powyżej). Ocena ta powinna obejmować odstawienie produktu leczniczego Fampridine Accord i zbadanie zdolności chodzenia. Jeśli nie będzie poprawy chodu, terapię produktem leczniczym Fampridine Accord należy przerwać. Pominięcie dawki Należy przestrzegać ustalonego schematu dawkowania. W razie pominięcia dawki nie należy przyjmować podwójnej dawki. Osoby w podeszłym wieku Przed rozpoczęciem leczenia u osób w podeszłym wieku należy sprawdzić czynność nerek.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Dawkowanie
Zaleca się regularne kontrolowanie czynności nerek u tych osób (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek Produkt leczniczy Fampridine Accord jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min) (patrz punkty 4.3 i 4.4). Zaburzenia czynności wątroby W przypadku pacjentów z zaburzeniami wątroby modyfikacja dawki nie jest wymagana. Dzieci i młodzież Famprydyny nie zaleca się do stosowania u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, ze względu na brak danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania. Sposób podawania Produkt leczniczy Fampridine Accord przeznaczony jest do stosowania doustnego. Tabletki należy połykać w całości. Tabletek nie wolno dzielić, kruszyć, rozpuszczać, ssać ani żuć.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na famprydynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych zawierających famprydynę (4-aminopirydynę). Napady drgawkowe w wywiadzie lub obecnie występujące. Umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min). Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Fampridine Accord z produktami leczniczymi będącymi inhibitorami transportera kationów organicznych 2 (OCT2), takimi jak cymetydyna.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ryzyko napadów drgawkowych Stosowanie famprydyny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych (patrz punkt 4.8). Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Fampridine Accord, jeśli występują inne czynniki mogących obniżać próg drgawkowy. W razie napadu drgawkowego, należy zaprzestać stosowania produktu leczniczego Fampridine Accord. Zaburzenia czynności nerek Famprydyna jest wydalana w postaci niezmienionej głównie przez nerki. U pacjentów z upośledzeniem czynności nerek obserwuje się wyższe stężenie famprydyny w osoczu, co wiąże się z występowaniem bardziej nasilonych działań niepożądanych, a zwłaszcza działań o charakterze neurologicznym. U wszystkich pacjentów (a w szczególności u osób w podeszłym wieku, u których czynność nerek może być upośledzona) zaleca się ocenę czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia oraz regularne jej monitorowanie w trakcie leczenia.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Klirens kreatyniny można ustalić na podstawie wzoru Cockrofta-Gaulta. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania produktu leczniczego Fampridine Accord u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów stosujących produkty będące substratami OCT2, takie jak karwedilol, propranolol czy metformina. Reakcje nadwrażliwości Po dopuszczeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki ciężkich reakcji nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne), których większość wystąpiła w pierwszym tygodniu leczenia. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z reakcjami alergicznymi w wywiadzie. Jeśli wystąpi reakcja anafilaktyczna lub inna ciężka reakcja alergiczna, należy zaprzestać stosowania produktu Fampridine Accord i nie wprowadzać go ponownie. Inne ostrzeżenia i środki ostrożności Należy zachować ostrożność w przypadku podawania produktu leczniczego Fampridine Accord pacjentom z sercowo-naczyniowymi objawami zaburzeń rytmu oraz zaburzeń przewodzenia zatokowo-przedsionkowego lub przedsionkowo-komorowego (te działania obserwuje się po przedawkowaniu).
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Dostępnych jest niewiele danych na temat bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego u tych pacjentów. Zwiększona częstość zawrotów głowy i zaburzeń równowagi obserwowana podczas leczenia famprydyną może wiązać się z większym ryzykiem upadków. Z tego względu w razie potrzeby pacjenci powinni posługiwać się pomocami do chodzenia. W badaniach klinicznych stwierdzono zmniejszenie liczby białych krwinek u 2,1% pacjentów przyjmujących famprydynę wobec 1,9% pacjentów przyjmujących placebo. W badaniach klinicznych obserwowano zakażenia (patrz punkt 4.8) i nie można wykluczyć zwiększenia częstości zakażeń i zaburzeń odpowiedzi immunologicznej.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania dotyczące interakcji przeprowadzano wyłącznie u dorosłych. Równoczesne leczenie innymi produktami zawierającymi famprydynę (4-aminopirydynę) jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Famprydyna jest wydalana głównie przez nerki – około 60% produktu eliminowane jest w drodze aktywnego wydzielania przez nerki (patrz punkt 5.2). Białkiem pośredniczącym w aktywnym transporcie famprydyny jest OCT2, w związku z czym jednoczesne stosowanie famprydyny z produktami leczniczymi będącymi inhibitorami transportera OCT2, takimi jak cymetydyna, jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3), a w przypadku jednoczesnego stosowania famprydyny z produktami leczniczymi będącymi substratami OCT2, takimi jak karwedilol, propranolol czy metformina, zaleca się zachowanie ostrożności (patrz punkt 4.4). Interferon: przy jednoczesnym podawaniu famprydyny z interferonem-beta nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Interakcje
Baklofen: przy jednoczesnym podawaniu famprydyny z baklofenem nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania famprydyny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). W celu zachowania ostrożności, zaleca się unikanie stosowania produktu leczniczego Fampridine Accord w okresie ciąży. Karmienie piersią Brak wystarczających danych dotyczących przenikania famprydyny do mleka ludzkiego i mleka zwierząt. Produkt leczniczy Fampridine Accord nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią. Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na płodność.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Fampridine Accord wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, gdyż famprydyna może powodować zawroty głowy.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo famprydyny oceniano w randomizowanych kontrolowanych badaniach klinicznych, w długotrwałych badaniach otwartych oraz po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu. Zidentyfikowane działania niepożądane obejmowały głównie działania neurologiczne, w tym napady drgawkowe, bezsenność, niepokój, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, parestezje, drżenie, ból głowy i astenię. Związane są one z aktywnością farmakologiczną famprydyny. Najczęstszym działaniem niepożądanym obserwowanym w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo z udziałem chorych na stwardnienie rozsiane, którym podawano zalecaną dawkę famprydyny, było zakażenie układu moczowego (u około 12% pacjentów). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstościami występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Działania niepożądane
W każdej kategorii częstości działania niepożądane przedstawione są w kolejności od najcięższych do najłagodniejszych.

CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Działania niepożądane Kategoria częstości
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zakażenia układu moczowego1 Grypa1Zapalenie jamy nosowo gardłowej1Zakażenie wirusowe1 Bardzo często Często CzęstoCzęsto
Zaburzenia układu immunologicznego AnafilaksjaObrzęk naczynioruchowy Nadwrażliwość Niezbyt częstoNiezbyt często Niezbyt często
Zaburzenia psychiczne Bezsenność Lęk Często Często
Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy nieukładowe Bóle głowyZaburzenia równowagi Układowe zawroty głowy ParestezjeDrżenieNapady drgawkowe2Neuralgia nerwu trójdzielnego3 Często Często Często Często Często CzęstoNiezbyt często Niezbyt często
Zaburzenia serca Kołatanie sercaTachykardia CzęstoNiezbyt często
Zaburzenia naczyniowe Hipotensja4 Niezbyt często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia DusznośćBól w okolicy gardłowo- krtaniowej Często Często
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Wymioty ZaparciaDyspepsja Często Często CzęstoCzęsto
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka Pokrzywka Niezbyt często Niezbyt często
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej Bóle pleców Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania AsteniaDyskomfort w klatce piersiowej2 Często Niezbyt często

CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Działania niepożądane
1 Patrz punkt 4.4 2. Patrz punkty 4.3 i 4.4. 3. Obejmuje zarówno objawy występujące po raz pierwszy, jak również zaostrzenie istniejącej neuralgii nerwu trójdzielnego. 4. Te objawy były obserwowane w ramach reakcji nadwrażliwości Wybrane działania niepożądane Reakcje nadwrażliwości Po dopuszczeniu do obrotu produktu referencyjnego zgłaszano przypadki ciężkich reakcji nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne), którym towarzyszył jeden lub więcej z następujących objawów: duszność, dyskomfort w klatce piersiowej, hipotensja, obrzęk naczynioruchowy, wysypka i pokrzywka. Dodatkowe informacje dotyczące reakcji nadwrażliwości znajdują się w punktach 4.3 i 4.4. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Objawy ostrego przedawkowania famprydyny są charakterystyczne dla pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego i obejmują splątanie, drżenia, obfite pocenie się, napady drgawkowe i amnezję. Działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego po dużych dawkach 4-aminopirydyny obejmują: zawroty głowy, splątanie, napady drgawkowe, stan padaczkowy, mimowolne ruchy choreoatetotyczne. Do innych działań niepożądanych po dużych dawkach zalicza się zaburzenia rytmu pracy serca (na przykład częstoskurcz nadkomorowy i rzadkoskurcz) oraz częstoskurcz komorowy w rezultacie potencjalnego wydłużenia odcinka QT. Zgłaszano także przypadki nadciśnienia. Postępowanie po przedawkowaniu W razie przedawkowania należy zapewnić pacjentom odpowiednie leczenie wspomagające. W przypadku powtarzających się napadów drgawkowych pacjentowi należy podać benzodiazepinę, fenytoinę lub inne odpowiednie produkty lecznicze przeciwdrgawkowe stosowane w stanach ostrych.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne produkty lecznicze działające na układ nerwowy, kod ATC: N07XX07. Działania farmakodynamiczne Famprydyna blokuje kanały potasowe, przez co ogranicza przepływ jonowy przez te kanały, przedłużając w ten sposób okres repolaryzacji i wzmacniając powstawanie potencjałów czynnościowych w pozbawionych mieliny aksonach oraz funkcje neurologiczne. Prawdopodobnie dzięki wzmocnieniu powstawania potencjałów czynnościowych zwiększa się przewodzenie impulsów w ośrodkowym układzie nerwowym. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Przeprowadzono trzy randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badania fazy III (MS-F203, MS-F204 i 218MS305) potwierdzające skuteczność. Odsetek osób wykazujących odpowiedź był niezależny od jednocześnie stosowanej terapii immunomodulacyjnej (w tym interferonów, octanu glatirameru, fingolimodu i natalizumabu). Famprydynę podawano w dawce 10 mg dwa razy na dobę.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badania MS-F203 i MS-F204 Pierwszorzędowym punktem końcowym w badaniach MS-F203 i MS-F204 był wskaźnik odpowiedzi, mierzony z użyciem testu szybkości chodu na odcinku 7,5 m (25 stóp) ( Time 25-foot Walk, T25FW). Pacjenta wykazującego odpowiedź na leczenie definiowano jako pacjenta, u którego stwierdzono szybszy chód podczas co najmniej trzech z możliwych czterech wizyt w fazie podwójnie ślepej próby w porównaniu z najlepszymi wynikami uzyskiwanymi podczas pięciu wizyt z okresu bez przyjmowania produkt leczniczego. Odpowiedź uzyskano u znacząco większego odsetka pacjentów leczonych famprydyną niż pacjentów przyjmujących placebo (MS-F203: odpowiednio 34,8% vs. 8.3%, p<0,001; MS-F204: odpowiednio 42,9% vs. 9,3%, p<0,001). U pacjentów, którzy odpowiedzieli na leczenie, zaobserwowano zwiększenie szybkości chodzenia przeciętnie o 26,3% w porównaniu do 5,3% w przypadku pacjentów otrzymujących (p<0,001) (MS-F203) oraz o 25,3% i 7,8% (p<0,001) (MS-F204).
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Poprawa następowała szybko (w ciągu kilku tygodni) od rozpoczęcia przyjmowania famprydyny. Stwierdzono istotną statystycznie i klinicznie poprawę szybkości chodzenia, mierzoną z użyciem dwunastoczynnikowej skali chodu ( Multiple Sclerosis Walking Scale ). Tabela 1: Badania MS-F203 i MS-F204

CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

BADANIE* MS-F203 MS-F204
Placebo Famprydyna10 mg 2 razy dziennie
Placebo Famprydyna10 mg 2 razy dziennie
Liczba pacjentów (n) 72 224 118 119
Stała poprawa 8,3% 34,8% 9,3% 42,9%
Różnica 26,5% 33,5%
CI95% 17,6%, 35,4% 23,2%, 43,9%
Wartość p <0,001 <0,001
≥20% poprawa 11,1% 31,7% 15,3% 34,5%
Różnica 20,6% 19,2%
CI95% 11,1%, 30,1% 8,5%, 29,9%
Wartość p <0,001 <0,001
Szybkość chodu St./s St./s St./s St./s
w stopach na sekundę
Wartość wyjściowa 2,04 2,02 2,21 2,12
Punkt końcowy 2,15 2,32 2,39 2,43
Zmiana 0,11 0,30 0,18 0,31
Różnica 0,19 0,12
Wartość p 0,010 0,038
Średnia różnica % 5,24 13,88 7,74 14,36
Różnica 8,65 6,62
Wartość p <0,001 0,007
Wynik w skali MSWS-
12 (średnia SEM)
Wartość wyjściowa 69,27 (2,22) 71,06 (1,34) 67,03 (1,90) 73,81 (1,87)
Średnia zmiana -0,01 (1,46) -2,84 (0,878) 0,87 (1,22) -2,77 (1,20)
Różnica 2,83 3,65
Wartość p 0,084 0,021
LEMMT (średnia
SEMSEM) (Lower
Extremity Manual
Muscle Test)
Wartość wyjściowa 3,92 (0,070) 4,01 (0,042) 4,01 (0,054) 3,95 (0,053)
Średnia zmiana 0,05 (0,024) 0,13 (0,014) 0,05 (0,024) 0,10 (0,024)
Różnica 0,08 0,05
Wartość p 0,003 0,106
Skala Ashwortha
(ocena stopnia
spastyczności)
Wartość wyjściowa 0,98 (0,078) 0,95 (0,047) 0,79 (0,058) 0,87 (0,057)
Średnia zmiana -0,09 (0,037) -0,18 (0,022) -0,07 (0,033) -0,17 (0,032)
Różnica 0,10 0,10
Wartość p 0,021 0,015

CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie 218MS305 Badanie 218MS305 przeprowadzono z udziałem 636 uczestników ze stwardnieniem rozsianym i upośledzeniem zdolności chodzenia. Czas trwania leczenia metodą podwójnie ślepej próby wynosił 24 tygodnie, a po leczeniu prowadzono 2 tygodnie obserwacji. Pierwszorzędowym punktem końcowym była poprawa w zakresie zdolności chodzenia, mierzona jako odsetek pacjentów, u których w ciągu 24 tygodni uzyskano średnią poprawę wyniku o ≥8 punktów w stosunku do wartości wyjściowej w skali MSWS-12. W badaniu zaobserwowano statystycznie istotną różnicę między terapiami: większy odsetek pacjentów leczonych famprydyną wykazywał poprawę w zdolności chodzenia w porównaniu z pacjentami z grupy kontrolnej otrzymującymi placebo (ryzyko względne: 1,38; 95% CI: [1,06, 1,70]). Poprawa zwykle występowała w czasie 2-4 tygodni od rozpoczęcia leczenia i ustępowała w ciągu 2 tygodni od jego zaprzestania.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci leczeni famprydyną wykazywali również statystycznie istotną poprawę wyniku testu „wstań i idź” (Timed Up and Go, TUG), który mierzy równowagę statyczną i dynamiczną, a także mobilność fizyczną. W ramach oceny tego drugorzędowego punktu końcowego większy odsetek pacjentów leczonych famprydyną niż pacjentów otrzymujących placebo uzyskał średnią poprawę o ≥15% w stosunku do wartości wyjściowej w zakresie szybkości w teście TUG w ciągu 24 tygodni. Różnica w skali równowagi Berga (ang. Berg Balance Scale, BBS; miara równowagi statycznej) nie była statystycznie istotna. Dodatkowo u pacjentów leczonych famprydyną wykazano w porównaniu z placebo statystycznie istotną średnią poprawę w stosunku do wartości wyjściowej wyniku stanu zdrowia fizycznego w skali wpływu stwardnienia rozsianego (Multiple Sclerosis Impact Scale, MSIS-29) (różnica LSM: -3,31, p < 0,001). Tabela 2: Badanie 218MS305

CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

W ciągu 24 tygodni Placebo N = 318* Famprydyna10 mg dwa razy na dobęN = 315* Różnica (95% CI) Wartość p
Odsetek pacjentów ze średnią poprawą wyniku w skali MSWS-12 o ≥8 punktów w stosunku do wartości wyjściowej 34% 43% Różnica ryzyka: 10,4%(3%; 17,8%)0,006
Wynik w skali MSWS-12 Początek badania Poprawa w stosunku do wartościwyjściowej 65,4-2,59 63,6-6,73 LSM: -4,14(-6,22; -2,06)< 0,001
Wynik testu TUG Odsetek pacjentów ze średnią poprawą szybkości w teście TUG o ≥15% 35% 43% Różnica ryzyka: 9,2%(0,9%; 17,5%)0,03
Wynik testu TUGPoczątek badania Poprawa w stosunku do wartościwyjściowej (sek.) 27,1-1,94 24,9-3,3 LSM: -1,36(-2,85; 0,12)0,07
Wynik oceny zdrowia fizycznego MSIS-29Początek badania Poprawa w stosunku do wartościwyjściowej 55,3-4,68 52,4-8,00 LSM: -3,31(-5,13; -1,50)< 0,001

CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wynik w skali BBS LSM: 0,41
Początek badania 40,2 40,6 (-0,13; 0,95)
Poprawa w stosunku 1,34 1,75 0,141
do wartości
wyjściowej
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
*analiza wyników w grupach wyodrębionych zgodnie z zaplanowanym leczeniem (intent to treat, ITT) = 633, LSM – Średnia najmniejszych kwadratów Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań referencyjnego produktu leczniczego zawierającego famprydynę we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży chorych na stwardnienie rozsiane z niewydolnością ruchu (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Podawana doustnie famprydyna jest szybko i całkowicie wchłaniana z układu pokarmowego. Famprydyna ma wąski indeks terapeutyczny. Nie przeprowadzono oceny bezwzględnej dostępności biologicznej famprydyny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Biodostępność względna (w porównaniu z podawanym doustnie roztworem wodnym) wynosi 95%. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu odznaczają się opóźnieniem we wchłanianiu famprydyny, prowadząc do późniejszego i niższego maksymalnego stężenia, bez wpływu na stopień wchłaniania. Kiedy famprydynę w postaci tabletek podawano z posiłkiem, zmniejszenie pola pod krzywą zmian stężenia famprydyny w czasie (AUC 0-∞ ) wynosiło około 2-7% (dawka 10 mg). Nie oczekuje się, aby tak niewielkie zmniejszenie AUC powodowało zmniejszenie skuteczności terapeutycznej. Stężenie maksymalne natomiast (C max ) zwiększa się o 15-23%.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ze względu na wyraźny związek między C max a działaniami niepożądanymi zależnymi od dawki zaleca się przyjmowanie famprydyny na czczo (patrz punkt 4.2). Dystrybucja Famprydyna jest produktem leczniczym rozpuszczalnym w tłuszczach, który z łatwością przenika barierę krew-mózg. Famprydyna w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza (frakcja związana wahała się między 3 a 7% w ludzkim osoczu). Objętość dystrybucji famprydyny wynosi około 2,6 l/kg. Famprydyna nie jest substratem P-glikoproteiny. Metabolizm Famprydyna jest metabolizowana w organizmie człowieka w drodze utleniania do 3-hydroksy-4-aminopirydyny, a następnie w drodze sprzęgania do siarczanu 3-hydroksy-4-aminopyridyny. W warunkach in vitro metabolity nie wykazują aktywności farmakologicznej wobec wybranych kanałów potasowych. 3-hydroksylacja famprydyny do 3-hydroksy-4-aminopirydyny przez mikrosomy wątrobowe katalizowana jest z udziałem cytochromu P450 2E1 (CYP2E1).
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dowody wskazywały na bezpośrednią inhibicję CYP2E1 jeśli stężenie wynosiło 30 μM (ok. 12% inhibicja), jest to około 100-krotnie większe średnie stężenie famprydyny w osoczu w odniesieniu do stężeń uzyskiwanych dla tabletki 10 mg. W badaniach prowadzonych na hodowli ludzkich hepatocytów famprydyna nie indukuje izoenzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2E1 i CYP3A4/5 lub indukuje je jedynie w nieznacznym stopniu. Eliminacja Główną drogę eliminacji famprydyny stanowią nerki. W ciągu 24 godzin w moczu wykrywa się około 90% leku macierzystego. Klirens nerkowy (CLR 370 ml/min) znacznie przekracza wskaźnik filtracji kłębuszkowej ze względu na połączenie wydalania na drodze filtracji kłębuszkowej i aktywnego wydzielania przy udziale transportera OCT2. Mniej niż 1% dawki wydalane jest z kałem. Famprydyna charakteryzuje się liniową farmakokinetyką (tj. zależną od dawki), z końcowym okresem półtrwania w fazieeliminacji wynoszącym około 6 godzin.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Maksymalne stężenie w osoczu (C max ) oraz, w mniejszym stopniu, pole pod krzywą zmian stężenia leku w czasie (AUC), ulegają zwiększeniu proporcjonalnie do dawki. Brak dowodów świadczących o klinicznie istotnej akumulacji famprydyny przyjmowanej w zalecanych dawkach u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z upośledzeniem czynności nerek akumulacja ma miejsce w stopniu zależnym od stopnia zaburzenia czynności nerek. Szczególne populacje pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Famprydyna jest wydalana głównie w postaci niezmienionej przez nerki, a ze względu na fakt, że klirens kreatyniny z wiekiem się zmniejsza, w przypadku pacjentów w podeszłym wieku zaleca się monitorowanie czynności nerek (patrz punkt 4.2). Dzieci i młodzież Brak danych. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Famprydyna jest wydalana głównie przez nerki w postaci niezmienionej, w związku z czym konieczne jest kontrolowanie czynności nerek u pacjentów z upośledzeniem pracy nerek.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z łagodnym zaburzeniem czynności nerek można się spodziewać stężenia produktu leczniczego około 1,7 do 1,9 razy wyższego, niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Produktu leczniczego Fampridine Accord nie należy podawać chorym z umiarkowanym ani ciężkim zaburzeniem czynności nerek (patrz punkty 4.3 i 4.4).
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Famprydynę oceniano w przeprowadzanych na zwierzętach badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu doustnym. Działania niepożądane w przypadku doustnie podawanej famprydyny występowały szybko, na ogół w ciągu 2 godzin po podaniu dawki produktu. Objawy kliniczne widoczne po pojedynczej dużej dawce lub wielokrotnych mniejszych dawkach były podobne u wszystkich badanych gatunków zwierząt i obejmowały drżenie, drgawki, ataksję, duszność, rozszerzenie źrenic, prostrację, zaburzoną wokalizację, przyśpieszone oddychanie i zwiększone ślinienie. Obserwowano także zaburzenia chodu i nadpobudliwość. Te objawy kliniczne nie były nieoczekiwane i były wynikiem wzmożonego działania farmakologicznego famprydyny. U szczurów stwierdzono także pojedyncze przypadki niedrożności układu moczowego prowadzącej do zgonu. Znaczenie kliniczne tych wyników nie zostało jeszcze wyjaśnione, aczkolwiek nie można wykluczyć związku przyczynowego z famprydyną.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W przeprowadzanych na szczurach i królikach badaniach dotyczących toksycznego wpływu na rozród obserwowano mniejszą wagę i żywotność płodu po dawkach toksycznych dla matek. Nie stwierdzono zwiększonego prawdopodobieństwa występowania wad rozwojowych ani szkodliwego wpływu na płodność. W zestawie badań in vitro i in vivo famprydyna nie wykazywała potencjału mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego.
CHPL leku Fampridine Accord, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki Hypromeloza (E454) Krzemionka koloidalna bezwodna (E551) Celuloza mikrokrystaliczna (E460) Magnezu stearynian (E572) Otoczka tabletki Hypromeloza (E464) Tytanu dwutlenek (E171) Makrogol (E1521) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Opakowania w postaci perforowanego blistra jednodawkowego z folii aluminium-aluminium zawierające 28 × 1 tabletka lub 56 × 1 tabletka. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Amifampridine SERB 10 mg tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera amifamprydyny fosforan w ilości odpowiadającej 10 mg amifamprydyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka. Biała, okrągła tabletka o średnicy około 10 mm, płaskie z jednej strony i z linią podziału na drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Objawowe leczenie zespołu miastenicznego Lamberta-Eatona (ang. Lambert-Eaton myasthenic syndrome, LEMS) u osób dorosłych.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie należy rozpoczynać pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu tej choroby. Dawkowanie Produkt leczniczy Amifampridine SERB stosuje się w dawkach podzielonych, trzy lub cztery razy na dobę. Zalecana dawka początkowa wynosi 15 mg amifamprydyny na dobę, a następnie można ją zwiększać o 5 mg co 4-5 dni do dawki maksymalnej 60 mg na dobę. Dawka pojedyncza nie powinna być większa niż 20 mg. Tabletki należy przyjmować podczas posiłku. Dalsze informacje na temat biodostępności amifamprydyny przyjmowanej po posiłku oraz na czczo znajdują się w punkcie 5.2 W razie przerwania leczenia u pacjentów mogą pojawić się niektóre z objawów LEMS. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Amifampridine SERB u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Dawkowanie
U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zalecana dawka początkowa amifamprydyny wynosi 5 mg (pół tabletki) raz na dobę. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zalecana dawka początkowa amifamprydyny wynosi 10 mg na dobę (5 mg dwa razy na dobę). U tych pacjentów tempo zwiększania dawki powinno być wolniejsze niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek i wątroby, a mianowicie o 5 mg co 7 dni. Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, należy zaprzestać zwiększania dawki (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Amifampridine SERB u dzieci w wieku od 0 do 17 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Wyłącznie do stosowania doustnego.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania • Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 • Padaczka • Niewyrównana astma oskrzelowa • Jednoczesne stosowanie sultoprydu (patrz punkty 4.5 i 5.1) • Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych o wąskim indeksie terapeutycznym (patrz punkt 4.5). • Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych, o których wiadomo, że mogą wydłużać odstęp QTc. • U pacjentów z wrodzonymi zespołami QT (patrz punkt 4.4)
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Farmakokinetyka amifamprydyny była oceniana w badaniu Fazy I z pojedynczą dawką u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Z uwagi na ryzyko znacznie zwiększonej ekspozycji na produkt leczniczy należy prowadzić ścisłą obserwację pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby dawkę amifamprydyny należy zwiększać w tempie wolniejszym niż u osób z prawidłową czynnością nerek i wątroby. Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, należy zaprzestać zwiększania dawki leku (patrz punkt 4.2). Napady drgawkowe Stosowanie amifamprydyny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem występowania napadów drgawkowych.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych zależy od dawki i jest większe u pacjentów z czynnikami ryzyka, które wpływają na obniżenie progu drgawkowego, takimi jak jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych, o których wiadomo, że obniżają próg drgawkowy (patrz punkt 4.5). W razie wystąpienia napadu drgawkowego leczenie należy przerwać. Ryzyko działania rakotwórczego W dwuletnim badaniu żywieniowym działania rakotwórczego u szczurów, którym podawano amifamprydynę, zaobserwowano łagodne i złośliwe postacie nerwiaka osłonkowego (Schwannoma) (patrz punkt 5.3). Amifamprydyna nie była genotoksyczna w standardowym zestawie testów in vitro i in vivo. Korelacja między użyciem amifamprydyny i rozwojem nowotworów u ludzi jest w tej chwili nieznana. Większość nerwiaków osłonkowych jest łagodna i bezobjawowa. Mogą one występować w wielu lokalizacjach, dlatego też prezentacja kliniczna bywa zróżnicowana.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy brać pod uwagę rozpoznanie nerwiaka u pacjentów, którzy wykazują takie objawy jak masa, która jest bolesna podczas badania palpacyjnego lub objawy podobne do neuropatii uciskowej. Nerwiaki osłonkowe rosną na ogół powoli i mogą występować przez kilka miesięcy, a nawet lat, bez dawania objawów. W przypadku każdego pacjenta, u którego rozwija się nerwiak osłonkowy, należy rozważyć korzyści z kontynuacji leczenia amifamprydyną. Amifamprydynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia Schwannoma, takich jak pacjenci z takimi nowotworami w wywiadzie, nerwiakowłókniakowatością typu 2 lub schwannomatozą. Działanie na serce Na początku leczenia i następnie raz w roku wskazana jest ocena kliniczna i wykonywanie elektrokardiogramu (EKG). W razie wystąpienia objawów podmiotowych i przedmiotowych wskazujących na zaburzenia rytmu serca należy niezwłocznie wykonać badanie EKG.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Choroby współistniejące Pacjent powinien wiedzieć, że musi poinformować każdego lekarza, do którego zgłasza się po poradę, że przyjmuje ten produkt leczniczy, z uwagi na konieczność ścisłego monitorowania w niektórych przypadkach choroby współistniejącej, zwłaszcza astmy oskrzelowej.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Interakcje farmakokinetyczne Produkty lecznicze wydalane w drodze przemian metabolicznych lub czynnego wydzielania Brak danych dotyczących wpływu amifamprydyny na metabolizm lub czynne wydzielanie innych produktów leczniczych. Dlatego też należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów stosujących jednocześnie leczenie produktami leczniczymi wydalanymi w wyniku przemian metabolicznych lub przez czynne wydzielanie. Jeśli to możliwe, zaleca się monitorowanie. W razie potrzeby należy dostosować dawkę jednocześnie stosowanego produktu leczniczego. Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych o wąskim indeksie terapeutycznym jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Substancje będące silnymi inhibitorami enzymów metabolizujących produkty lecznicze (patrz punkt 5.2) Jest mało prawdopodobne, aby silne inhibitory enzymów cytochromu P450 (CYP450), np.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Interakcje
cymetydyna, ketokonazol, hamowały metabolizm amifamprydyny poprzez ludzkie enzymy N- acetylotransferaz (NAT) i przez to zwiększały ekspozycję na amifamprydynę. Wyniki badania in vitro dotyczącego hamowania CYP450 wskazują na małe prawdopodobieństwo udziału amifamprydyny w klinicznych interakcjach o podłożu metabolicznym między lekami, związanych z hamowaniem metabolizmu z udziałem CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 oraz CYP3A4 jednocześnie podawanych produktów leczniczych. Niemniej jednak podczas rozpoczynania leczenia silnym inhibitorem enzymów lub transporterów nerkowych, należy prowadzić ścisłą obserwację pacjentów, czy występują u nich działania niepożądane. Jeśli leczenie silnym inhibitorem zostanie przerwane, należy prowadzić obserwację pacjentów pod względem skuteczności, ponieważ może być konieczne zwiększenie dawki amifamprydyny.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Interakcje
Substancje będące silnymi induktorami enzymów metabolizujących produkty lecznicze (patrz punkt 5.2) Wyniki badań in vitro wskazują na małe prawdopodobieństwo interakcji między lekami w wyniku indukcji enzymatycznej enzymów CYP1A2, CYP2B6 oraz CYP3A4 przez amifamprydynę. Interakcje farmakodynamiczne Ze względu na właściwości farmakodynamiczne amifamprydyny, przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sultoprydu lub innych produktów leczniczych, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT (np. dyzopiramid, cyzapryd, domperydon, ryfampicyna i ketokonazol), ponieważ takie skojarzenie może zwiększyć ryzyko wystąpienia częstoskurczu komorowego, szczególnie typu torsade de pointes (patrz punkty 4.3 i 5.1). Skojarzenia leków wymagające szczególnych środków ostrożności Produkty lecznicze, o których wiadomo, że obniżają próg drgawkowy Jednoczesne stosowanie amifamprydyny i substancji, o których wiadomo, że obniżają próg drgawkowy, może prowadzić do zwiększenia ryzyka napadów drgawkowych.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Interakcje
Decyzję o jednoczesnym podaniu środka powodującego drgawki lub substancji obniżających próg drgawkowy należy podjąć ze szczególną rozwagą z uwzględnieniem powagi zagrożeń związanych z takim leczeniem. Do substancji tych zalicza się większość leków przeciwdepresyjnych (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny), neuroleptyki (fenotiazyny i butyrofenony), meflochinę, bupropion i tramadol (patrz punkty 4.4 i 5.1). Skojarzenia leków, na które należy zwrócić uwagę Produkty lecznicze o działaniu atropinowym Należy wziąć pod uwagę, że jednoczesne stosowanie amifamprydyny i produktów leczniczych o działaniu atropinowym może osłabiać działanie obu substancji czynnych. Do produktów leczniczych o działaniu atropinowym zalicza się trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, większość leków przeciwhistaminowych blokujących receptory H 1 z działaniem atropinowym, leki przeciwcholinergiczne, produkty lecznicze stosowane w leczeniu choroby Parkinsona, leki rozkurczowe o działaniu atropinowym, dyzopiramid, neuroleptyki fenotiazynowe i klozapinę.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Interakcje
Produkty lecznicze o działaniu cholinergicznym Należy wziąć pod uwagę, że jednoczesne stosowanie amifamprydyny i produktów leczniczych o działaniu cholinergicznym (np. bezpośrednie lub pośrednie inhibitory cholinoesterazy) może prowadzić do nasilenia działania obu produktów leczniczych. Produkty lecznicze z grupy niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie Jednoczesne stosowanie amifamprydyny i produktów leczniczych z grupy niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie (np. miwakurium, piperkurium) może prowadzić do osłabienia działania obu produktów leczniczych, co należy wziąć pod uwagę. Produkty lecznicze z grupy depolaryzujących środków zwiotczających mięśnie Jednoczesne stosowanie amifamprydyny i produktów leczniczych z grupy depolaryzujących środków zwiotczających mięśnie (np. suksametonium) może prowadzić do osłabienia działania obu produktów leczniczych, co należy wziąć pod uwagę.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Amifamprydyny nie należy stosować w okresie ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia amifamprydyną. Brak dostatecznych danych klinicznych dotyczących stosowania amifamprydyny w czasie ciąży. Nie wykazano wpływu amifamprydyny na żywotność i rozwój zarodka ani płodu u królików; aczkolwiek u szczurów zaobserwowano zwiększenie liczby samic rodzących martwe potomstwo (patrz punkt 5.3). Karmienie piersią Nie wiadomo, czy amifamprydyna przenika do mleka ludzkiego. Dostępne dane dotyczące rozrodu u zwierząt wykazały obecność amifamprydyny w mleku karmiących samic. Ocena karmionych piersią osesków nie wykazała obecności działań niepożądanych wynikających z narażenia na amifamprydynę znajdującą się w mleku matki.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu Amifampridine SERB, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Dostępne są dane niekliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w odniesieniu do wpływu amifamprydyny na rozród. W badaniach nieklinicznych dotyczących amifamprydyny nie stwierdzono zaburzeń płodności (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy, napady drgawkowe i niewyraźne widzenie amifamprydyna może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to parestezje (takie jak parestezje obwodowe i w okolicy ust) oraz zaburzenia żołądka i jelit (takie jak bóle w nadbrzuszu, biegunka, nudności i bóle brzucha). Nasilenie i częstość występowania większości działań niepożądanych są zależne od dawki. Tabela 1 poniżej podaje wykaz działań niepożądanych zgłaszanych w związku ze stosowaniem amifamprydyny. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Częstość występowania określono jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Częstość występowania określono na podstawie badania klinicznego z udziałem zdrowych ochotników, oceniającego wpływ amifamprydyny podawanej jednorazowo w dawce 30 mg lub 60 mg na repolaryzację komórek mięśnia sercowego.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane
Tabela 1: Działania niepożądane zgłaszane w związku ze stosowaniem amifamprydyny

CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Terminologia MedDRA Częstość
Zaburzenia psychiczne Zaburzenia snu, lęk Nieznana
Zaburzenia układu nerwowego Drgawki, pląsawica, mioklonie, senność, osłabienie, zmęczenie, bóle głowy Nieznana
Zawroty głowy1, hipestezja1, parestezja1 Bardzo często
Zaburzenia oka Niewyraźne widzenie Nieznana
Zaburzenia serca Zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca Nieznana
Zaburzenia naczyniowe Zespół Raynauda Nieznana
Zimne kończyny1 Często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Nadmierne wydzielanie śluzu w drzewie oskrzelowym, napad astmy u pacjentów z astmą występującą obecnie lub w przeszłości, kaszel Nieznana
Zaburzenia żołądka i jelit Hipestezja jamy ustnej1, parestezja jamy ustnej1, parestezja obwodowa i okołopoliczkowa, nudności1 Bardzo często
Bóle brzucha Często
Biegunka, ból w nadbrzuszu Nieznana
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz) Nieznana
Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej Nadmierna potliwość1, zimny pot1 Bardzo często

CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane
1 Działania niepożądane zgłaszane w badaniu klinicznym z udziałem zdrowych ochotników, oceniającym wpływ amifamprydyny podawanej jednorazowo w dawce 30 mg lub 60 mg na repolaryzację komórek mięśnia sercowego. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Doświadczenie dotyczące przedawkowania leku jest ograniczone. Objawy ostrego przedawkowania obejmują wymioty i ból brzucha. W przypadku przedawkowania leczenie należy przerwać. Nie jest znane swoiste antidotum. Należy stosować leczenie wspomagające, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi, i prowadzić ścisłą obserwację parametrów życiowych.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki wpływające na układ nerwowy, kod ATC: N07XX05. Mechanizm działania Amifamprydyna blokuje zależne od woltażu kanały potasowe, wydłużając w ten sposób depolaryzację błony presynaptycznej. Wydłużenie potencjału czynnościowego zwiększa transport wapnia do zakończeń nerwowych. W wyniku tego dochodzi do zwiększenia wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia, co ułatwia egzocytozę pęcherzyków zawierających acetylocholinę i w ten sposób prowadzi do poprawy przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego. Poprawia to siłę mięśniową i amplitudy składowej spoczynkowej potencjału czynnościowego mięśni (CMAP) z całkowitą wyważoną średnią różnicą 1,69 mV (95% CI 0,60-2,77). Działanie farmakodynamiczne Profil farmakodynamiczny amifamprydyny zbadano w szerokim zakresie dawek.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczną amifamprydyny w standardowej zalecanej dawce maksymalnej 60 mg na dobę wykazano w prospektywnym badaniu z randomizacją i grupą kontrolną placebo, w którym udział wzięło 26 pacjentów z zespołem miastenicznym Lamberta-Eatona (LEMS) (Sanders i wsp. 2000 r.). W dwóch kolejnych badaniach z udziałem łącznie 57 pacjentów z LEMS przedstawiono wyniki stosowania większych dawek amifamprydyny. McEvoy i wsp. (1989 r.) przedstawili wyniki badania krótkoterminowego z udziałem 12 pacjentów z LEMS, które wskazują na skuteczność amifamprydyny stosowanej w dawkach do 100 mg na dobę przez okres 3 dni w leczeniu objawów autonomicznych i ruchowych LEMS. Sanders i wsp. (1998 r.) przedstawili dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa leczenia amifamprydyną w dawkach do 100 mg na dobę u 45 pacjentów z LEMS, u których leczenie prowadzono przez okres średnio 31 miesięcy.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dlatego też w wyjątkowych okolicznościach korzystne może być stosowanie większych dawek, maksymalnie do 80 mg na dobę, pod warunkiem odpowiedniej kontroli bezpieczeństwa. Zaleca się, aby zwiększanie dawki z 60 mg na dobę do 80 mg na dobę polegało na dodawaniu 5 mg co 7 dni. W razie wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych lub nieprawidłowości zapisu EKG należy zaprzestać zwiększania dawki. Fosforan amifamprydyny był podawany jednorazowo w dawce 30 mg lub 60 mg zdrowym ochotnikom. Oceniano wpływ stężenia amifamprydyny na repolaryzację komórek mięśnia sercowego poprzez określenie zależności skorygowanego odstępu QT od czynników farmakokinetycznych. Ocena ta została przeprowadzona w ramach randomizowanego badania fazy I, prowadzonego metodą podwójnej ślepej próby w układzie naprzemiennym, które miało na celu określenie wpływu fosforanu amifamprydyny podawanej w powyżej określonych dawkach na zapis EKG, w porównaniu z placebo i moksyfloksacyną (pozytywna kontrola) u zdrowych kobiet i mężczyzn wolno acetylujących (n=52).
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Na podstawie pomiaru częstości akcji serca oraz czasu trwania odstępów PR i QRS nie stwierdzono oddziaływania fosforanu amifamprydyny na częstość akcji serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ani na depolaryzację komórek mięśnia sercowego. Po podaniu fosforanu amifamprydyny u żadnego uczestnika badania nie zanotowano nowych, klinicznie istotnych zmian morfologicznych w zapisie EKG. Nie zaobserwowano również wpływu fosforanu amifamprydyny na repolaryzację komórek mięśnia sercowego w wyniku oceny skorygowanego odstępu QT. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Kontrolowane placebo, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby, randomizowane badanie z wycofywaniem, oceniające skuteczność i bezpieczeństwo fosforanu amifamprydyny u pacjentów z LEMS, obejmowało dorosłych pacjentów w wieku 18 lat lub starszych (n=26). Pacjenci otrzymywali fosforan amifamprydyny w stałej dawce i ze stałą częstością przez co najmniej 7 dni przed randomizacją.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W dniu 0 tego czterodniowego badania pacjentów przydzielono losowo (1:1) do grupy otrzymującej fosforan amifamprydyny w optymalnej dawce dla pacjenta lub do grupy placebo. W dniu 0 przeprowadzono też ocenę wyjściową. Pierwszorzędowymi punktami końcowymi była zmiana w stosunku do stanu wyjściowego (ang. change from baseline, CFB) w skali PGI (ogólnego wrażenia pacjenta – Patient Global Impression) oraz Ilościowej Oceny Miastenii (ang. Quantitative Myasthenia Gravis, QMG) w dniu 4. Drugorzędowym punktem końcowym badania skuteczności była zmiana wyniku CGI -I między stanem wyjściowym a stanem w dniu 4 w ocenie lekarza. Pacjenci mogli przyjmować stałe dawki działających obwodowo inhibitorów cholinoesterazy lub kortykosteroidów. Z badania wykluczono pacjentów, którzy niedawno stosowali terapie immunomodulujące (azatiopryna, mykofenolan, cyklosporyna) lub plazmaferezę, albo którzy otrzymywali rytuksymab lub dożylną immunoglobulinę G.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana wieku pacjentów wynosiła 55,5 lat (zakres: 31 do 75); 62% stanowiły kobiety, a 38% mężczyźni. Po dniu 4 w okresie odstawienia z podwójnie ślepą próbą pacjenci otrzymujący fosforan amifamprydyny zachowali większą siłę mięśni niż pacjenci otrzymujący placebo, u których nastąpiło osłabienie siły mięśniowej. Obserwowana średnia różnica całkowitej wartości QMG i zmiana SGI w stosunku do stanu wyjściowego między różnie leczonymi grupami wynosiły, odpowiednio, -6.54 (95% CI: -9,78, 3,29; p=0,0004) i 2,95 (95% CI: 1,53, 4,38; p=0,0003), obie różnice były statystycznie istotne i wskazywały na skuteczniejsze działanie fosforanu amifamprydyny. Ponadto, wyniki CGI-I w dniu 4 w ocenie lekarzy wskazywały na istotną poprawę stanu pacjentów przyjmujących fosforan amifamprydyny w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (p=0,0020). Tabela 2: Podsumowanie zmian względem wartości wyjściowych pierwszorzędowego i drugorzędowego punktu końcowego w ocenie skuteczności.

CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Ocena Amifamprydyna (n=13) Placebo (n=13)
Wyniki QMGa
Średnia LSd 0,00 6,54
Różnica średnich LS (95% CI) -6,54 (-9,78, -3,29)
Wartość pd 0,0004
Wyniki SGb
Średnia LSd -0,64 -3,59
Różnica średnich LS (95% CI) 2,95 (1,53, 4,38)
Wartość pd 0,0003
Wyniki CGI-Ic
Średnia (SD) 3,8 (0,80) 5,5 (1,27)
Wartość pe 0,0020

CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a. Całkowity zakres punktów QMG 0 – 39, 13 pozycji, 0-3 punktów w każdym teście. Więcej punktów = większe nasilenie objawów b. SGI jest 7-punktową skalą, służąca do oceny ogólnego postrzegania rezultatów leczenia w ramach badania (1=fatalne do 7=zachwycające). c. CGI-I jest 7-punktową skalą opierająca się na zmianach objawów, zachowania się i praktycznych umiejętności (1=bardzo duża poprawa do 7=bardzo duże pogorszenie). d. CFB w przypadku łącznego wyniku QMG modelowano jako odpowiedź z ustalonymi rezultatami w odniesieniu do leczenia i QMG w punkcie wyjściowym. e. wartość p na podstawie testu sumy rang Wilcoxona w odniesieniu do różnic miedzy grupami. Referencyjny produkt leczniczy zawierający amifamprydynę został dopuszczony do obrotu zgodnie z procedurą dopuszczenia w wyjątkowych okolicznościach. Oznacza to, że ze względu na rzadkie występowanie choroby nie było możliwe uzyskanie pełnej informacji dotyczącej tego referencyjnego produktu leczniczego.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Europejska Agencja Leków dokona raz do roku przeglądu wszelkich nowych informacji i, w razie konieczności, niniejsza ChPL zostanie zaktualizowana zgodnie z ChPL referencyjnego produktu leczniczego.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Amifamprydyna podawana doustnie wchłania się szybko u ludzi, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 0,6 do 1,3 godziny (wartości średnie). Szybkość i stopień wchłaniania amifamprydyny u ludzi zależą od tego, czy przyjmowany był posiłek (patrz Tabela 2). Odnotowano zmniejszenie maksymalnego stężenia w osoczu (C max ) oraz wartości AUC, jak również wydłużenie czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu po podaniu fosforanu amifamprydyny podczas posiłku w porównaniu do podawania na czczo. Zaobserwowano dwukrotne wydłużenie czasu do osiągnięcia C max (T max ) w razie obecności posiłku. Podobnie wartości C max i AUC 0-∞ były większe po podawaniu leku na czczo, niż po podawaniu go po posiłku. Zasadniczo posiłek spowalniał i zmniejszał wchłanianie amifamprydyny, zmniejszając ekspozycję wyrażoną jako C max przeciętnie o ~44% oraz wyrażoną jako AUC o ~20%, co wyliczono w oparciu o stosunki średnich geometrycznych (po posiłku w porównaniu do stanu na czczo).
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Widoczne różnice wartości okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji w osoczu były 3-4-krotne u uczestników badania nad wpływem pokarmu. Na podstawie ilości odzyskanej amifamprydyny niezmetabolizowanej oraz zawartości głównego metabolitu 3-N-acetylowanej amifamprydyny w moczu biodostępność wynosi ok. 93-100%. Tabela 3: Parametry PK amifamprydyny po przyjęciu przez pacjentów jednej doustnej dawki fosforanu amifamprydyny na czczo lub po posiłku

CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Amifamprydyna 20 mg Cmax (ng/ml)średnia (SD), zakres AUC0-∞(ngꞏ h/ml) średnia (SD), zakres Tmax (h)średnia (SD), zakres t1/2 (h)średnia (SD), zakres
Na czczo (N=45) 59,1 (34,4), 16-137 117 (76,6), 22,1-271 0,637 (0,247), 0,25-1,5 2,5 (0,73), 1,23-4,31
Po posiłku* (N=46) 40,6 (31,3), 2,81-132 109 (76,4), 9,66-292 1,31 (0,88), 0,5-4,0 2,28 (0,704), 0,822-3,78

CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
* Spożycie standardowego wysokotłuszczowego posiłku W badaniu obejmującym zdrowych ochotników ogólnoustrojowa ekspozycja na amifamprydynę była w dużym stopniu zależna od całkowitej metabolicznej aktywności acetylacyjnej enzymów NAT i genotypu NAT2. Geny NAT są w dużym stopniu polimorficzne i dają fenotypy o zmiennej szybkości acetylacji, wahającej się od wolnej do szybkiej. W badaniu ze zdrowymi ochotnikami uczestnicy o szybkiej acetylacji byli zdefiniowani jako osoby o stosunku metabolitów kofeiny > 0,3, a uczestnicy o wolnej acetylacji, jako osoby o stosunku metabolitów kofeiny < 0,2. Ogólnoustrojowa ekspozycja na amifamprydynę u uczestników o wolnej acetylacji była znamiennie większa niż u uczestników o szybkiej acetylacji. Dla wszystkich poziomów dawkowania obserwowano statystycznie znamienne różnice pomiędzy uczestnikami o szybkiej i wolnej acetylacji w zakresie parametrów PK amifamprydyny – C max , AUC 0-∞ , t 1/2 oraz klirens pozorny.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W badaniu tym, uczestnicy o wolnej acetylacji doświadczali więcej działań niepożądanych niż uczestnicy o szybkiej acetylacji. Profil bezpieczeństwa w tym badaniu jest spójny z działaniami niepożądanymi obserwowanymi u pacjentów przyjmujących amifamprydynę. Tabela 4: Średnie wartości parametrów PK amifamprydyny u zdrowych ochotników po podaniu pojedynczej dawki doustnej (5-30 mg) z podziałem na fenotypy o szybkiej i wolnej acetylacji

CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Dawka amifamprydyny(mg) 5 10 20 30
Uczestnicy (n) 6 6 6 6 6 6 6 6
Fenotyp acetylacji Szybka Wolna Szybka Wolna Szybka Wolna Szybka Wolna
Średnie wartości parametrów PK amifamprydyny
AUC0-t (ngꞏh/ml) 2,89 30,1 9,55 66,3 24,7 142 43,5 230
AUC0∞ (ngꞏh/ml) 3,57 32,1 11,1 68,9 26,2 146 45,2 234
Cmax (ng/ml) 3,98 17,9 9,91 34,4 16,2 56,7 25,5 89,6
Tmax (h) 0,750 0,830 0,805 1,14 1,04 1,07 0,810 1,29
t 1/2 (h) 0,603 2,22 1,21 2,60 1,23 2,93 1,65 3,11

CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Średni stosunek metabolitów kofeiny u tych 12 uczestników otrzymujących cztery stopniowo zwiększane dawki wynosił 0,408 i 0,172 u uczestników o, odpowiednio, szybkiej i powolnej acetylacji. Dystrybucja Dystrybucję amifamprydyny badano u szczurów. Po doustnym przyjęciu znakowanej izotopowo amifamprydyny [ 14 C] materiał radioaktywny wchłania się szybko w przewodzie pokarmowym i rozprzestrzenia się po całym organizmie. Stężenie leku w tkankach jest na ogół podobne do stężenia w osoczu lub większe od niego, przy czym jest największe w narządach wydalania (wątroba, nerki i przewód pokarmowy) oraz w niektórych tkankach gruczołowych (gruczołach łzowych, ślinowych, śluzowych, przysadce mózgowej i tarczycy). Metabolizm Badania in vitro i in vivo wykazują, że amifamprydyna metabolizowana jest do jednego głównego metabolitu 3-N-acetylowanej amifamprydyny.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja U ludzi 93,2% do 100% amifamprydyny wydalane jest w moczu w ciągu 24 godzin po podaniu w postaci amifamprydyny (19%) oraz jej metabolitu 3-N-acetylowanej amifamprydyny (74,0% do 81,7%). Okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza wynosi około 2,5 godziny dla amifamprydyny i 4 godziny dla metabolitu 3-N-acetylowanej amifamprydyny. Usuwanie amifamprydyny zachodzi głównie na drodze metabolicznej przez N-acetylację, a fenotyp aktywności acetylacyjnej ma większy wpływ na metabolizm i eliminację amifamprydyny u danego pacjenta, niż eliminacja przez nerki (patrz Tabela 5). Zaburzenia czynności nerek Ekspozycja na amifamprydynę była ogólnie większa u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, jednakże fenotyp NAT2 miał większy wpływ na ekspozycję na amifamprydynę u danego pacjenta niż stan jego czynności nerek (patrz Tabela 5).
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ekspozycja na amifamprydynę wyrażona jako AUC 0–∞ była nawet dwukrotnie większa u osób o powolnej acetylacji i nawet trzykrotnie większa u osób o szybkiej acetylacji z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek. Wpływ czynności nerek na ekspozycję wyrażoną jako C max był marginalny niezależnie od fenotypu acetylacji. Z drugiej strony ekspozycja na 3-N-acetylowany metabolit była w większym stopniu zależna od zaburzeń czynności nerek, niż ekspozycja na amifamprydynę. Ekspozycja na 3-N-acetylowany metabolit wyrażona jako AUC 0–∞ była nawet 6,8-krotnie większa u osób o powolnej acetylacji i nawet 4-krotnie większa u osób o szybkiej acetylacji z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek. Wpływ czynności nerek na ekspozycję wyrażoną jako C max był zaledwie marginalny niezależnie od fenotypu acetylacji.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolit ten jest nieaktywny wobec kanałów potasowych, jednakże jego możliwe działanie na inne punkty uchwytu wynikające z akumulacji jest nieznane. Tabela 5: Średnie wartości parametrów PK amifamprydyny u osób z prawidłową i zaburzoną czynnością nerek po jednorazowej dawce doustnej (10 mg) dla fenotypu powolnej i szybkiej aktywności acetylacyjnej

CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Status czynności nerek Czynność prawidłowa Łagodne upośledzenie Umiarkowane upośledzenie Ciężkie upośledzenie
Uczestnicy (n) 4 4 4 4 4 4 4 4
Fenotyp NAT2 Szybki Powolny Szyb ki Powolny Szyb ki Powol ny Szybki Powolny
Średnie wartości parametrów PK amifamprydyny
AUC 0-∞ (ngꞏh/ml) 10,7 59,1 16,1 81,3 14,3 126 32,8 119
Cmax (ng/ml) 7,65 38,6 11,1 33,5 8,33 52,5 9,48 44,1
Tmax (h) 0,44 0,43 0,88 0,88 0,51 0,55 0,56 0,63
t1/2 (h) 1,63 2,71 1,86 2,95 1,72 3,89 1,64 3,17
Średnie wartości parametrów PK 3-N-acetylo-amifamprydyny
AUC 0 -∞ (ngꞏh/ml) 872 594 1264 1307 2724 1451 3525 4014
Cmax (ng/ml) 170 115 208 118 180 144 164 178
Tmax (h) 1,13 0,75 1,44 1,38 2,00 1,13 1,63 2,81
t1/2 (h) 4,32 4,08 5,35 7,71 13,61 6,99 18,22 15,7

CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby Nie ma danych dotyczących farmakokinetyki amifamprydyny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 4.4). Dzieci i młodzież Brak danych dotyczących parametrów farmakokinetycznych amifamprydyny u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.2). Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu wieku na parametry farmakokinetyczne amifamprydyny.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, przeprowadzonych na szczurach, przy dawkach do 10 mg/kg nie obserwowano wpływu na układ oddechowy, a przy dawkach do 40 mg/kg na ośrodkowy układ nerwowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów i psów obserwowano wpływ na ośrodkowy i autonomiczny układ nerwowy, zwiększenie masy wątroby i nerek i wpływ na serce (blok przedsionkowo-komorowy drugiego stopnia). Ze względu na wrażliwość zastosowanych modeli zwierzęcych, w badaniach na zwierzętach nie osiągnięto granic bezpieczeństwa dla ekspozycji u ludzi. W dwuletnich badaniach żywieniowych rakotwórczości u szczurów amifamprydyna powodowała niewielkie ale istotne statystycznie zależne od dawki zwiększenie częstości występowania nerwiaków osłonkowych u obu płci i raka endometrium u samic. Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest znane.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W standardowych seriach testów przeprowadzanych in vitro i in vivo nie wykryto działania genotoksycznego amifamprydyny. U szczurów i królików przeprowadzono badania oceniające toksyczny wpływ amifamprydyny na rozród i rozwój potomstwa po zastosowaniu dawek do 75 mg/kg mc./dobę. Nie stwierdzono niepożądanego działania amifamprydyny na płodność samców i samic szczurów po zastosowaniu dawek do 75 mg/kg mc./dobę. Nie stwierdzono również wpływu leku na rozwój poporodowy lub płodność potomstwa zwierząt leczonych amifamprydyną. W badaniu dotyczącym okołoporodowej/poporodowej rozrodczości samic szczurów otrzymujących amifamprydynę podczas ciąży zaobserwowano zależny od dawki wzrost odsetka urodzeń martwego potomstwa (16,7% – 20%), po zastosowaniu dawek 22,5 mg/kg mc./dobę i 75 mg/kg mc./dobę (odpowiednio 1,1 i 2,7 razy większych od dobowej dawki 80 mg stosowanej u ludzi na podstawie C max ).
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Jednak w podobnym badaniu z udziałem ciężarnych samic królików, według oceny wykonanej tuż przed porodem, nie stwierdzono wpływu leku na żywotność zarodka ani płodu po dawkach do 57 mg/kg/dobę.
CHPL leku Amifampridine SERB, tabletki, 10 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Celuloza mikrokrystaliczna Krzemionka koloidalna bezwodna Wapnia stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 10 x 1 tabletek w blistrach aluminium PVC/PVDC perforowanych, podzielnych na dawki pojedyncze. Wielkości opakowań po 90 x 1 tabletek, 100 x 1 tabletek i 120 x 1 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań musza znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO FIRDAPSE 10 mg tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera amifamprydyny fosforan w ilości odpowiadającej 10 mg amifamprydyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka. Biała, okrągła tabletka o płaskiej powierzchni na jednej stronie i z linią podziału na drugiej stronie. Tabletki można podzielić na połowy.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Objawowe leczenie zespołu miastenicznego Lamberta-Eatona (ang. Lambert-Eaton myasthenic syndrome, LEMS) u osób dorosłych.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie należy rozpoczynać pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu tej choroby. Dawkowanie Produkt leczniczy FIRDAPSE stosuje się w dawkach podzielonych, trzy lub cztery razy na dobę. Zalecana dawka początkowa wynosi 15 mg amifamprydyny na dobę, a następnie można ją zwiększać o 5 mg co 4-5 dni do dawki maksymalnej 60 mg na dobę. Dawka pojedyncza nie powinna być większa niż 20 mg. Tabletki należy przyjmować podczas posiłku. Dalsze informacje na temat biodostępności amifamprydyny przyjmowanej po posiłku oraz na czczo znajdują się w punkcie 5.2 W razie przerwania leczenia u pacjentów mogą pojawić się niektóre z objawów LEMS. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu FIRDAPSE u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zalecana dawka początkowa amifamprydyny wynosi 5 mg (pół tabletki) raz na dobę.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Dawkowanie
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby zalecana dawka początkowa amifamprydyny wynosi 10 mg na dobę (5 mg dwa razy na dobę). U tych pacjentów tempo zwiększania dawki powinno być wolniejsze niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek i wątroby, a mianowicie o 5 mg co 7 dni. W przypadku wystąpienia jakiegokolwiek działania niepożądanego należy zaprzestać zwiększania dawki (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego FIRDAPSE u dzieci w wieku od 0 do 17 lat. Nie ma dostępnych danych. Sposób podawania Wyłącznie do stosowania doustnego.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1  Padaczka  Niewyrównana astma oskrzelowa  Jednoczesne stosowanie sultoprydu (patrz punkty 4.5 i 5.1)  Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych o wąskim indeksie terapeutycznym (patrz punkt 4.5).  Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych, o których wiadomo, że mogą wydłużać odstęp QTc.  U pacjentów z wrodzonymi zespołami QT (patrz punkt 4.4)
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Farmakokinetyka amifamprydyny była oceniana w badaniu Fazy I obejmującym jedną dawkę u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Z uwagi na ryzyko znacznie zwiększonej ekspozycji na produkt leczniczy należy prowadzić ścisłą obserwację pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby dawkę amifamprydyny należy zwiększać w tempie wolniejszym niż u osób z prawidłową czynnością nerek i wątroby. W przypadku wystąpienia jakiegokolwiek działania niepożądanego należy zaprzestać zwiększania dawki leku (patrz punkt 4.2). Napady drgawkowe Stosowanie amifamprydyny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem występowania napadów drgawkowych.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych jest zależne od dawki i jest większe u pacjentów z czynnikami ryzyka, które wpływają na obniżenie progu drgawkowego, takimi jak jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych, o których wiadomo, że obniżają próg drgawkowy (patrz punkt 4.5). W przypadku wystąpienia napadu drgawkowego leczenie należy przerwać. Ryzyko działania rakotwórczego W dwuletnim badaniu żywieniowym działania rakotwórczego u szczurów, którym podawano amifamprydynę, zaobserwowano łagodne i złośliwe postacie nerwiaka osłonkowego (Schwannoma) (patrz punkt 5.3). Amifamprydyna nie była genotoksyczna w standardowym zestawie testów in vitro i in vivo. Korelacja między użyciem amifamprydyny i rozwojem nowotworów u ludzi jest w tej chwili nieznana. Większość nerwiaków osłonkowych jest łagodna i bezobjawowa. Mogą one występować w wielu lokalizacjach, dlatego też prezentacja kliniczna może być zróżnicowana.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Rozpoznanie nerwiaka powinna być brana pod uwagę w przypadku pacjentów, którzy wykazują takie objawy jak masa, która jest bolesna podczas badania palpacyjnego lub objawy podobne do neuropatii uciskowej. Nerwiaki osłonkowe rosną na ogół powoli i mogą występować przez kilka miesięcy, a nawet lat, bez wywoływania objawów. W przypadku każdego pacjenta, u którego rozwija się nerwiak osłonkowy, należy rozważyć korzyści z kontynuacji leczenia amifamprydyną. Amifamprydynę należy stosować z ostrożnością u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia Schwannoma, takich jak pacjenci z takimi nowotworami, nerwiakowłókniakowatością typu 2 lub schwannomatozą w wywiadzie. Działanie na serce Na początku leczenia i następnie raz w roku wskazana jest ocena kliniczna i wykonywanie elektrokardiogramu (EKG). W przypadku wystąpienia objawów podmiotowych i przedmiotowych wskazujących na zaburzenia rytmu serca należy niezwłocznie wykonać badanie EKG.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności
Choroby współistniejące Pacjent powinien wiedzieć, że musi poinformować każdego lekarza, do którego zgłasza się po poradę, że przyjmuje ten produkt leczniczy, z uwagi na konieczność ścisłego monitorowania w niektórych przypadkach choroby współistniejącej, zwłaszcza astmy oskrzelowej.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Interakcje farmakokinetyczne Produkty lecznicze wydalane w drodze przemian metabolicznych lub czynnego wydzielania Brak danych dotyczących wpływu amifamprydyny na metabolizm lub czynne wydzielanie innych produktów leczniczych. Dlatego też należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów stosujących jednocześnie leczenie z zastosowaniem produktów leczniczych wydalanych w wyniku przemian metabolicznych lub przez czynne wydzielanie. Jeśli to możliwe, zaleca się monitorowanie. W razie potrzeby należy dostosować dawkę jednocześnie stosowanego produktu leczniczego. Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych o wąskim indeksie terapeutycznym jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Substancje, które są silnymi inhibitorami enzymów metabolizujących produkty lecznicze (patrz punkt 5.2) Mało prawdopodobne jest, aby silne inhibitory enzymów cytochromu P450 (CYP450), np.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Interakcje
cymetydyna, ketokonazol, hamowały metabolizm amifamprydyny poprzez ludzkie enzymy N- acetylotransferaz (NAT) i przez to zwiększały ekspozycję na amifamprydynę. Wyniki badania in vitro dotyczącego hamowania CYP450 wskazują na małe prawdopodobieństwo udziału amifamprydyny w klinicznych interakcjach o podłożu metabolicznym między lekami, związanych z hamowaniem metabolizmu z udziałem CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 oraz CYP3A4 jednocześnie podawanych produktów leczniczych. Niemniej jednak podczas rozpoczynania leczenia silnym inhibitorem enzymów lub transporterów nerkowych, należy prowadzić ścisłą obserwację pacjentów, czy występują u nich działania niepożądane. Jeśli leczenie silnym inhibitorem zostanie przerwane, należy prowadzić obserwację pacjentów pod względem skuteczności, ponieważ może być konieczne zwiększenie dawki amifamprydyny.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Interakcje
Substancje, które są silnymi induktorami enzymów metabolizujących produkty lecznicze (patrz punkt 5.2) Wyniki badań in vitro wskazują na małe prawdopodobieństwo interakcji między lekami w wyniku indukcji enzymatycznej enzymów CYP1A2, CYP2B6 oraz CYP3A4 przez amifamprydynę. Interakcje farmakodynamiczne Ze względu na właściwości farmakodynamiczne amifamprydyny, przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sultoprydu lub innych produktów leczniczych, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT (np. dyzopiramid, cyzapryd, domperydon, ryfampicyna i ketokonazol), ponieważ takie skojarzenie może prowadzić do zwiększonego ryzyka wystąpienia częstoskurczu komorowego, szczególnie typu „torsade de pointes” (patrz punkty 4.3 i 5.1). Skojarzenia leków wymagające szczególnych środków ostrożności Produkty lecznicze, o których wiadomo, że obniżają próg drgawkowy Jednoczesne stosowanie amifamprydyny i substancji, o których wiadomo, że obniżają próg drgawkowy, może prowadzić do zwiększenia ryzyka napadów drgawkowych.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Interakcje
Decyzję o jednoczesnym podaniu środka powodującego drgawki lub substancji obniżających próg drgawkowy należy podjąć ze szczególną rozwagą z uwzględnieniem powagi zagrożeń związanych z takim leczeniem. Do substancji tych zalicza się większość leków przeciwdepresyjnych (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny), neuroleptyki (fenotiazyny i butyrofenony), meflochinę, bupropion i tramadol (patrz punkty 4.4 i 5.1). Skojarzenia leków, na które należy zwrócić uwagę Produkty lecznicze o działaniu atropinowym Należy wziąć pod uwagę, że jednoczesne stosowanie amifamprydyny i produktów leczniczych o działaniu atropinowym może osłabiać działanie obu substancji czynnych. Do produktów leczniczych o działaniu atropinowym zalicza się trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, większość leków przeciwhistaminowych blokujących receptory H 1 z działaniem atropinowym, leki przeciwcholinergiczne, produkty lecznicze stosowane w leczeniu choroby Parkinsona, leki rozkurczowe o działaniu atropinowym, dyzopiramid, neuroleptyki fenotiazynowe i klozapinę.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Interakcje
Produkty lecznicze o działaniu cholinergicznym Należy wziąć pod uwagę, że jednoczesne stosowanie amifamprydyny i produktów leczniczych o działaniu cholinergicznym (np. bezpośrednie lub pośrednie inhibitory cholinoesterazy) może prowadzić do nasilenia działania obu produktów leczniczych. Produkty lecznicze z grupy niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie Należy wziąć pod uwagę, że jednoczesne stosowanie amifamprydyny i produktów leczniczych z grupy niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie (np. miwakurium, piperkurium) może prowadzić do osłabienia działania obu produktów leczniczych. Produkty lecznicze z grupy depolaryzujących środków zwiotczających mięśnie Należy wziąć pod uwagę, że jednoczesne stosowanie amifamprydyny i produktów leczniczych z grupy depolaryzujących środków zwiotczających mięśnie (np. suksametonium) może prowadzić do osłabienia działania obu produktów leczniczych.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Produktu FIRDAPSE nie należy stosować w okresie ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia produktem FIRDAPSE. Brak dostatecznych danych klinicznych dotyczących stosowania amifamprydyny w czasie ciąży. Nie wykazano wpływu amifamprydyny na żywotność i rozwój zarodka ani płodu u królików; aczkolwiek u szczurów zaobserwowano zwiększenie liczby samic rodzących martwe potomstwo (patrz punkt 5.3). Karmienie piersią Nie wiadomo, czy amifamprydyna przenika do mleka ludzkiego. Dostępne dane dotyczące rozrodu u zwierząt wykazały obecność amifamprydyny w mleku karmiących samic. Ocena karmionych piersią osesków nie wykazała obecności działań niepożądanych w wyniku narażenia na amifamprydynę znajdującą się w mleku matki.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu FIRDAPSE, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Dostępne są dane niekliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w odniesieniu do wpływu amifamprydyny na rozród. W badaniach nieklinicznych dotyczących amifamprydyny nie stwierdzono zaburzeń płodności (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy, napady drgawkowe i niewyraźne widzenie amifamprydyna może wywierać niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to parestezje (takie jak parestezje obwodowe i w okolicy ust) oraz zaburzenia żołądka i jelit (takie jak bóle w nadbrzuszu, biegunka, nudności i bóle brzucha). Nasilenie i częstość występowania większości działań niepożądanych są zależne od dawki. Tabela 1 poniżej podaje wykaz działań niepożądanych zgłaszane w związku ze stosowaniem amifamprydyny. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Częstość występowania określono jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Częstość występowania określono na podstawie badania klinicznego z udziałem zdrowych ochotników, oceniającego wpływ amifamprydyny podawanej jednorazowo w dawce 30 mg lub 60 mg na repolaryzację komórek mięśnia sercowego.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane
Tabela 1: Działania niepożądane zgłaszane w związku ze stosowaniem produktu leczniczego FIRDAPSE

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Terminologia MedDRA Częstość
Zaburzenia psychiczne Zaburzenia snu, lęk Nieznana
Zaburzenia układu nerwowego Drgawki, pląsawica, mioklonie, senność,osłabienie, zmęczenie, bóle głowy Nieznana
Zawroty głowy1, hipestezja1, parestezja1 Bardzo często
Zaburzenia oka Niewyraźne widzenie Nieznana
Zaburzenia serca Zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca Nieznana
Zaburzenia naczyniowe Zespół Raynauda Nieznana
Zimne kończyny1 Często
Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia Nadmierne wydzielanie śluzu w drzewie oskrzelowym, napad astmy u pacjentów z astmąwystępującą obecnie lub w przeszłości, kaszel Nieznana

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Terminologia MedDRA Częstość
Zaburzenia żołądka i jelit Hipestezja jamy ustnej1, parestezja jamy ustnej1, parestezja obwodowa i okołopoliczkowa, nudności1 Bardzo często
Bóle brzucha Często
Biegunka, ból w nadbrzuszu Nieznana
Zaburzenia wątroby idróg żółciowych Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych(aminotransferaz) Nieznana
Zaburzenia skóry itkanki podskórnej Nadmierna potliwość1, zimny pot1 Bardzo często

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane
1 Działania niepożądane zgłaszane w badaniu klinicznym z udziałem zdrowych ochotników, oceniającym wpływ amifamprydyny podawanej jednorazowo w dawce 30 mg lub 60 mg na repolaryzację komórek mięśnia sercowego. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Doświadczenie dotyczące przedawkowania leku jest ograniczone. Objawy ostrego przedawkowania obejmują wymioty i ból brzucha. W przypadku przedawkowania leczenie należy przerwać. Nie jest znane specyficzne antidotum. Należy stosować leczenie wspomagające, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi, i prowadzić ścisłą obserwację parametrów życiowych.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki wpływające na układ nerwowy, kod ATC: N07XX05. Mechanizm działania Amifamprydyna blokuje zależne od woltażu kanały potasowe, wydłużając w ten sposób depolaryzację błony presynaptycznej. Wydłużenie potencjału czynnościowego zwiększa transport wapnia do zakończeń nerwowych. W wyniku tego dochodzi do zwiększenia wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia, co ułatwia egzocytozę pęcherzyków zawierających acetylocholinę i w ten sposób prowadzi do poprawy przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego. Poprawia to siłę mięśniową i amplitudy składowej spoczynkowej potencjału czynnościowego mięśni (CMAP) z całkowitą wyważoną średnią różnicą 1,69 mV (95% CI 0,60-2,77). Wpływ na farmakodynamikę Profil farmakodynamiczny amifamprydyny zbadano w szerokim zakresie dawek.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność kliniczną amifamprydyny w standardowej zalecanej dawce maksymalnej 60 mg na dobę wykazano w prospektywnym badaniu z randomizacją i grupą kontrolną placebo, w którym udział wzięło 26 pacjentów z zespołem miastenicznym Lamberta-Eatona (LEMS) (Sanders i wsp. 2000 r.). W dwóch kolejnych badaniach z udziałem łącznie 57 pacjentów z LEMS przedstawiono wyniki stosowania większych dawek amifamprydyny. McEvoy i wsp. (1989 r.) przedstawili wyniki badania krótkoterminowego z udziałem 12 pacjentów z LEMS, które wskazują na skuteczność amifamprydyny stosowanej w dawkach do 100 mg na dobę przez okres 3 dni w leczeniu objawów autonomicznych i ruchowych LEMS. Sanders i wsp. (1998 r.) przedstawili dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa leczenia amifamprydyną w dawkach do 100 mg na dobę u 45 pacjentów z LEMS, u których leczenie prowadzono przez okres średnio 31 miesięcy.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dlatego też w wyjątkowych okolicznościach korzystne może być stosowanie większych dawek, maksymalnie do 80 mg na dobę, pod warunkiem odpowiedniej kontroli bezpieczeństwa. Zaleca się, aby zwiększanie dawki z 60 mg na dobę do 80 mg na dobę polegało na dodawaniu 5 mg co 7 dni. W razie wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych lub nieprawidłowości zapisu EKG należy zaprzestać zwiększania dawki. Fosforan amifamprydyny był podawany jednorazowo w dawce 30 mg lub 60 mg zdrowym ochotnikom w celu oceny wpływu stężenia amifamprydyny na repolaryzację komórek mięśnia sercowego poprzez określenie zależności skorygowanego odstępu QT od czynników farmakokinetycznych. Ocena ta została przeprowadzona w ramach randomizowanego badania fazy I, prowadzonego metodą podwójnej ślepej próby w układzie naprzemiennym, które miało na celu określenie wpływu fosforanu amifamprydyny podawanej w powyżej określonych dawkach na zapis EKG, w porównaniu z placebo i moksyfloksacyną (pozytywna kontrola) u zdrowych kobiet i mężczyzn wolno acetylujących (n=52).
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Na podstawie pomiaru częstości akcji serca oraz czasu trwania odstępów PR i QRS nie stwierdzono oddziaływania fosforanu amifamprydyny na częstość akcji serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ani na depolaryzację komórek mięśnia sercowego. Po podaniu fosforanu amifamprydyny u żadnego uczestnika badania nie zanotowano nowych, klinicznie istotnych zmian morfologicznych w zapisie EKG. Nie zaobserwowano również wpływu fosforanu amifamprydyny na repolaryzację komórek mięśnia sercowego w wyniku oceny skorygowanego odstępu QT. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo Kontrolowane placebo, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby po odstawieniu leku, randomizowane badanie, oceniające skuteczność i bezpieczeństwo fosforanu amifamprydyny u pacjentów z LEMS, zostało przeprowadzone wśród dorosłych pacjentów w wieku 18 lat lub starszych (n=26). Pacjenci otrzymywali fosforan amifamprydyny w stałej dawce i ze stałą częstością przez co najmniej 7 dni przed randomizacją.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W tym czterodniowym badaniu pacjenci zostali losowo przydzieleni (1:1) do grupy otrzymującej fosforan amifamprydyny w optymalnej dawce dla pacjenta lub placebo w Dniu 0. Badania wyjściowe przeprowadzano w dniu 0. Pierwszorzędowymi punktami końcowymi była zmiana w stosunku do stanu wyjściowego (ang. change from baseline, CFB) pod względem ogólnego wrażenia pacjentów (SGI) oraz Ilościowej Oceny Miastenii (ang. Quantitative Myasthenia Gravis, QMG) w Dniu 4. Drugorzędowym punktem końcowym w ocenie skuteczności była zmiana wyniku CGI -I między stanem wyjściowym a stanem w Dniu 4 w ocenie lekarza. Pacjenci mogli przyjmować stałe dawki działających obwodowo inhibitorów cholinoesterazy lub kortykosteroidów. Pacjenci, u których niedawno stosowano terapie immunomodulujące (azatiopryna, mykofenolan, cyklosporyna) lub plazmaferezę, albo którzy otrzymywali rytuksymab lub dożylną immunoglobulinę G, zostali wykluczeni z badania.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana wieku pacjentów wynosiła 55,5 lat (zakres: 31 do 75); 62% stanowiły kobiety, a 38% mężczyźni. Badanie prowadzone metodą ślepej próby od 4 dnia od odstawienia leku wykazało, że pacjenci otrzymujący fosforan amifamprydyny zachowali większą siłę mięśni niż pacjenci otrzymujący placebo, u których nastąpiło osłabienie siły mięśni. Obserwowana średnia różnica całkowitej wartości QMG i zmiana SGI w stosunku do stanu wyjściowego między różnymi grupami wynosiły odpowiednio -6,54 (95% CI: -9,78, -3,29; p=0,0004) i 2,95 (95% CI: 1,53, 4,38; p=0,0003), obie różnice były statystycznie istotne i wskazywały na skuteczniejsze działanie fosforanu amifamprydyny. Ponadto, wyniki CGI-I w dniu 4 w ocenie lekarzy wskazywały na istotną poprawę stanu pacjentów przyjmujących fosforan amifamprydyny w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo (p=0,0020). Podsumowanie zmian w porównaniu do stanu wyjściowego pierwszorzędowego i drugorzędowego punktu końcowego w ocenie skuteczności.

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Ocena Amifamprydyna (n=13) Placebo (n=13)
Wyniki QMGa
Średnia LSd 0,00 6,54
Różnica średnich LS (95% CI) -6,54 (-9,78, -3,29)
Wartość pd 0,0004
Wyniki SGb
Średnia LSd -0,64 -3,59
Różnica średnich LS (95% CI) 2,95 (1,53, 4,38)
Wartość pd 0,0003
Wyniki CGI-Ic
Średnia (SD) 3,8 (0,80) 5,5 (1,27)
Wartość pe 0,0020

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
a Całkowity zakres punktów QMG 0 – 39, 13 pozycji, 0-3 punktów w każdym teście. Więcej punktów = większe nasilenie objawów b SGI jest 7-punktową skalą, służąca do oceny ogólnego postrzegania rezultatów leczenia w ramach badania (1=fatalne do 7=zachwycające). c CGI-I jest 7-punktową skalą opierająca się na zmianach objawów, zachowania się i praktycznych umiejętności (1=bardzo duża poprawa do 7=bardzo duże pogorszenie). d CFB w przypadku łącznego wyniku QMG modelowano jako odpowiedź z ustalonymi rezultatami w odniesieniu do leczenia i QMG w punkcie wyjściowym. e wartość p na podstawie testu sumy rang Wilcoxona w odniesieniu do różnic miedzy grupami. Ten produkt leczniczy został dopuszczony do obrotu zgodnie z procedurą dopuszczenia w wyjątkowych okolicznościach. Oznacza to, że ze względu na rzadkie występowanie choroby nie było możliwe uzyskanie pełnej informacji tego produktu leczniczego.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Europejska Agencja Leków dokona raz do roku przeglądu wszelkich nowych informacji i, w razie konieczności, ChPL zostanie zaktualizowana.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Amifamprydyna podawana doustnie wchłania się szybko u ludzi, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 0,6 do 1,3 godziny (wartości średnie). Szybkość i stopień wchłaniania amifamprydyny u ludzi uzależnione są od tego, czy przyjmowany był posiłek (patrz Tabela 2). Odnotowano zmniejszenie maksymalnego stężenia w osoczu (C max ) oraz wartości AUC, jak również wydłużenie czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu po podaniu fosforanu amifamprydyny podczas posiłku w porównaniu do podawania na czczo. Zaobserwowano dwukrotne wydłużenie czasu do osiągnięcia C max (T max ) w razie obecności posiłku. Podobnie wartości C max i AUC 0-∞ były większe po podawaniu leku na czczo, niż po podawaniu go po posiłku. Zasadniczo posiłek spowalniał i zmniejszał wchłanianie amifamprydyny, zmniejszając ekspozycję wyrażoną jako C max przeciętnie o ~44% oraz wyrażoną jako AUC o ~20%, co wyliczono w oparciu o stosunki średnich geometrycznych (po posiłku w porównaniu do stanu na czczo).
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Widoczne różnice wartości okresu półtrwania w końcowej fazie eliminacji w osoczu były 3-4-krotne u uczestników badania nad wpływem pokarmu. Na podstawie ilości odzyskanej amifamprydyny niezmetabolizowanej oraz zawartości głównego metabolitu 3-N-acetylowanej amifamprydyny w moczu biodostępność wynosi ok. 93-100%. Tabela 2: Parametry PK amifamprydyny po przyjęciu przez pacjentów jednej doustnej dawki fosforanu amifamprydyny na czczo lub po posiłku

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Amifamprydyna 20 mg Cmax (ng/ml)średnia (SD), zakres AUC0-∞(ng· h/ml) średnia (SD), zakres Tmax (h)średnia (SD), zakres t1/2 (h)średnia (SD), zakres
Na czczo (N=45) 59,1 (34,4), 16-137 117 (76,6), 22,1-271 0,637 (0,247), 0,25-1,5 2,5 (0,73), 1,23-4,31
Po posiłku* (N=46) 40,6 (31,3), 2,81-132 109 (76,4), 9,66-292 1,31 (0,88), 0,5-4,0 2,28 (0,704), 0,822-3,78

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
* Spożycie standardowego wysokotłuszczowego posiłku W badaniu obejmującym zdrowych ochotników ogólnoustrojowa ekspozycja na amifamprydynę była w dużym stopniu zależna od całkowitej metabolicznej aktywności acetylacyjnej enzymów NAT i genotypu NAT2. Geny NAT są w dużym stopniu polimorficzne i dają fenotypy o zmiennej szybkości acetylacji, wahającej się od wolnej do szybkiej. W badaniu ze zdrowymi ochotnikami uczestnicy o szybkiej acetylacji byli zdefiniowani jako osoby o stosunku metabolitów kofeiny > 0,3, a uczestnicy o wolnej acetylacji, jako osoby o stosunku metabolitów kofeiny < 0,2. Ogólnoustrojowa ekspozycja na amifamprydynę u uczestników o wolnej acetylacji była znamiennie większa niż u uczestników o szybkiej acetylacji. Przy wszystkich poziomach dawkowania obserwowano statystycznie znamienne różnice pomiędzy uczestnikami o szybkiej i wolnej acetylacji w zakresie parametrów PK amifamprydyny – C max , AUC 0-∞ , t 1/2 oraz klirens pozorny.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W badaniu tym, uczestnicy o wolnej acetylacji doświadczali więcej działań niepożądanych niż uczestnicy o szybkiej acetylacji. Profil bezpieczeństwa w tym badaniu jest zgodny z działaniami niepożądanymi obserwowanymi u pacjentów przyjmujących amifamprydynę. Tabela 3: Średnie wartości parametrów PK amifamprydyny u zdrowych ochotników po podaniu pojedynczej dawki doustnej (5-30 mg) z podziałem na fenotypy o szybkiej i wolnej acetylacji

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Dawka amifamprydyny(mg) 5 10 20 30
Uczestnicy (n) 6 6 6 6 6 6 6 6
Fenotypacetylacji Szybka Wolna Szybka Wolna Szybka Wolna Szybka Wolna
Średnie wartości parametrów PK amifamprydyny
AUC0-t (ng·h/ml) 2,89 30,1 9,55 66,3 24,7 142 43,5 230
AUC0∞ (ng·h/ml) 3,57 32,1 11,1 68,9 26,2 146 45,2 234
Cmax (ng/ml) 3,98 17,9 9,91 34,4 16,2 56,7 25,5 89,6
Tmax (h) 0,750 0,830 0,805 1,14 1,04 1,07 0,810 1,29
t 1/2 (h) 0,603 2,22 1,21 2,60 1,23 2,93 1,65 3,11

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Średni stosunek metabolitów kofeiny u tych 12 uczestników otrzymujących cztery stopniowo zwiększane dawki wynosił 0,408 i 0,172 u uczestników o, odpowiednio, szybkiej i powolnej acetylacji. Dystrybucja Dystrybucję amifamprydyny badano u szczurów. Po doustnym przyjęciu znakowanej izotopowo amifamprydyny [ 14 C] materiał radioaktywny wchłania się szybko w przewodzie pokarmowym i rozprzestrzenia się po całym organizmie. Stężenie leku w tkankach jest na ogół podobne do stężenia w osoczu lub większe od niego, przy czym jest największe w narządach wydalania (wątroba, nerki i przewód pokarmowy) oraz pewnych tkankach gruczołowych (gruczołach łzowych, ślinowych, śluzowych, przysadce mózgowej i tarczycy). Metabolizm Badania in vitro i in vivo wykazują, że amifamprydyna metabolizowana jest do jednego głównego metabolitu 3-N-acetylowanej amifamprydyny.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja U ludzi 93,2% do 100% amifamprydyny wydalane jest w moczu w ciągu 24 godzin po podaniu amifamprydyny (19%) oraz metabolitu 3-N-acetylowanej amifamprydyny (74,0% do 81,7%). Okres półtrwania w osoczu amifamprydyny wynosi około 2,5 godziny, a metabolitu 3-N-acetylowanej amifamprydyny 4 godziny. Usuwanie amifamprydyny zachodzi głównie na drodze metabolicznej przez N-acetylację, a fenotyp aktywności acetylacyjnej ma większy wpływ na metabolizm i eliminację amifamprydyny u danego pacjenta, niż eliminacja przez nerki (patrz Tabela 4). Zaburzenia czynności nerek Ekspozycja na amifamprydynę była ogólnie większa u pacjentów z z aburzeniami czynności nerek, niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, jednakże fenotyp NAT2 miał większy wpływ na ekspozycję na amifamprydynę u danego pacjenta niż stan jego czynności nerek (patrz Tabela 4).
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ekspozycja na amifamprydynę wyrażona jako AUC 0–∞ była nawet dwukrotnie większa u osób o powolnej acetylacji i nawet trzykrotnie większa u osób o szybkiej acetylacji z ciężkimi z aburzeniami czynności nerek, w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek. Wpływ czynności nerek na ekspozycję wyrażoną jako C max był marginalny niezależnie od fenotypu acetylacji. Z drugiej strony ekspozycja na 3-N-acetylowany metabolit była w większym stopniu zależna od z aburzeń czynności nerek, niż ekspozycja na amifamprydynę. Ekspozycja na 3-N-acetylowany metabolit wyrażona jako AUC 0–∞ była nawet 6,8-krotnie większa u osób o powolnej acetylacji i nawet 4-krotnie większa u osób o szybkiej acetylacji z ciężkimi z aburzeniami czynności nerek, w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek. Wpływ czynności nerek na ekspozycję wyrażoną jako C max był zaledwie marginalny niezależnie od fenotypu acetylacji.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolit ten jest nieaktywny wobec kanałów potasowych, jednakże jego możliwe działanie na inne punkty uchwytu wynikające z akumulacji jest nieznane. Tabela 4: Średnie wartości parametrów PK amifamprydyny u osób z prawidłową i zaburzoną czynnością nerek po jednorazowej dawce doustnej (10 mg) dla fenotypu powolnej i szybkiej aktywności acetylacyjnej

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Status czynnościnerek Normalny Łagodneupośledzenie Umiarkowaneupośledzenie Ciężkieupośledzenie
Uczestników (n) 4 4 4 4 4 4 4 4
Fenotyp NAT2 Szybki Powolny Szybki Powolny Szybki Powolny Szybki Powolny
Średnie wartości parametrów PK amifamprydyny
AUC 0-∞ (ng·h/ml) 10,7 59,1 16,1 81,3 14,3 126 32,8 119
Cmax (ng/ml) 7,65 38,6 11,1 33,5 8,33 52,5 9,48 44,1
Tmax (godz.) 0,44 0,43 0,88 0,88 0,51 0,55 0,56 0,63
t1/2 (godz.) 1,63 2,71 1,86 2,95 1,72 3,89 1,64 3,17
Średnie wartości parametrów PK 3-N-acetylo-amifamprydyny

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Status czynnościnerek Normalny Łagodneupośledzenie Umiarkowaneupośledzenie Ciężkieupośledzenie
AUC 0 -∞ (ng·h/ml) 872 594 1264 1307 2724 1451 3525 4014
Cmax (ng/ml) 170 115 208 118 180 144 164 178
Tmax (godz.) 1,13 0,75 1,44 1,38 2,00 1,13 1,63 2,81
t1/2 (godz.) 4,32 4,08 5,35 7,71 13,61 6,99 18,22 15,7

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby Nie ma danych dotyczących farmakokinetyki amifamprydyny u pacjentów z z aburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 4.4). Dzieci i młodzież Brak danych dotyczących parametrów farmakokinetycznych amifamprydyny u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.2). Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu wieku na parametry farmakokinetyczne amifamprydyny.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, przeprowadzonych na szczurach, przy dawkach do 10 mg/kg nie obserwowano wpływu na układ oddechowy a przy dawkach do 40 mg/kg na ośrodkowy układ nerwowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów i psów obserwowano wpływ na ośrodkowy i autonomiczny układ nerwowy, zwiększenie masy wątroby i nerek i wpływ na serce (blok przedsionkowo-komorowy drugiego stopnia). Z powodu wrażliwości zastosowanych modeli zwierzęcych, w badaniach na zwierzętach nie uzyskano granic bezpieczeństwa dla ekspozycji u ludzi. W dwuletnich badaniach żywieniowych rakotwórczości u szczurów amifamprydyna powodowała niewielkie ale istotne statystycznie zależne od dawki zwiększenie częstości występowania nerwiaków osłonkowych u obu płci i raka endometrium u samic. Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest znane.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W standardowych seriach testów przeprowadzanych in vitro i in vivo nie wykryto działania genotoksycznego amifamprydyny, ale wyniki pełnych badań dotyczących działania rakotwórczego nie są dostępne. U szczurów i królików przeprowadzono badania oceniające toksyczny wpływ amifamprydyny na rozród i rozwój potomstwa po zastosowaniu dawek do 75 mg/kg mc./dobę. Nie stwierdzono niepożądanego działania amifamprydyny na płodność samców i samic szczurów po zastosowaniu dawek do 75 mg/kg mc./dobę. Nie stwierdzono również wpływu leku na rozwój poporodowy lub płodność potomstwa zwierząt leczonych amifamprydyną. W badaniu dotyczącym okołoporodowej/poporodowej rozrodczości ciężarnych samic szczurów otrzymujących amifamprydynę zaobserwowano zależny od dawki wzrost odsetka urodzeń martwego potomstwa (16,7% – 20%), po zastosowaniu dawek 22,5 mg/kg mc./dobę i 75 mg/kg mc./dobę (odpowiednio 1,1 i 2,7 razy większych od dobowej dawki 80 mg stosowanej u ludzi na podstawie C max ).
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Jednak w podobnym badaniu z udziałem ciężarnych samic królików, według oceny wykonanej tuż przed porodem, nie stwierdzono wpływu leku na żywotność zarodka ani płodu po dawkach do 57 mg/kg/dobę.
CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Celuloza mikrokrystaliczna Krzemionka koloidalna bezwodna Wapnia stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry zgrzewane, perforowane, podzielne na dawki pojedyncze (zgrzewane laminowane listki aluminium – PVC/PVCD) zawierające po 10 tabletek. Jedno opakowanie zawiera 100 tabletek w 10 blistrach po 10 tabletek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO BACLOFEN POLPHARMA, 10 mg, tabletki BACLOFEN POLPHARMA, 25 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera odpowiednio 10 mg lub 25 mg baklofenu (Baclofenum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: jedna tabletka zawiera laktozę jednowodną, odpowiednio 60 mg lub 50 mg. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka Baclofen Polpharma 10 mg: białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z linią podziału. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Baclofen Polpharma 25 mg: tabletki białe, okrągłe, obustronnie wypukłe.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Stany spastyczne występujące w przebiegu: stwardnienia rozsianego; innych uszkodzeń rdzenia kręgowego (np. guzy rdzenia kręgowego, jamistość rdzenia, choroby neuronów ruchowych, poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego, urazy rdzenia kręgowego); udarów naczyniowych mózgu; porażenia mózgowego; zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych; urazów głowy. Dzieci i młodzież Baklofen jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży do 18 lat w leczeniu objawowym stanów spastycznych pochodzenia mózgowego, szczególnie powstałych w wyniku mózgowego porażenia dziecięcego, a także incydentów naczyniowo-mózgowych lub na skutek obecności zmian nowotworowych, lub choroby zwyrodnieniowej mózgu. Baklofen jest również wskazany w leczeniu objawowym stanów spastycznych mięśni powstałych na skutek infekcji i chorób rdzenia kręgowego, zmian zwyrodnieniowych, urazów, zmian nowotworowych oraz nieznanego pochodzenia jak stwardnienie rozsiane, spastyczne porażenie rdzenia kręgowego, stwardnienie zanikowe boczne, jamistość rdzenia, poprzeczne zapalenie rdzenia, urazowe porażenie lub niedowład kończyn dolnych i kompresja rdzenia kręgowego.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkę należy ustalać indywidualnie, aby określić najmniejszą skuteczną dawkę nie wywołującą objawów niepożądanych. Dawkowanie Dorośli Przez pierwsze 3 dni 5 mg (½ tabletki 10 mg) 3 razy na dobę, przez następne 3 dni 10 mg (1 tabletkę 10 mg) 3 razy na dobę, przez kolejne 3 dni 15 mg (1½ tabletki 10 mg) 3 razy na dobę, przez kolejne 3 dni 20 mg (2 tabletki 10 mg) 3 razy na dobę. U większości pacjentów skuteczne działanie występuje po dawce 30 mg do 75 mg na dobę. Taki sposób dawkowania zapewnia dobrą tolerancję leku. W razie potrzeby dawkę można bardzo ostrożnie zwiększać. U pacjentów wymagających większych dawek (75 mg do 100 mg na dobę), można stosować baklofen w postaci tabletek 25 mg. Nie należy stosować dawki większej niż 100 mg na dobę. Czas leczenia zależy od stanu klinicznego pacjenta. Nie należy nagle przerywać leczenia baklofenem z uwagi na możliwość wystąpienia omamów i zaostrzenia stanów spastycznych.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku dawkę leku należy zwiększać ze szczególną ostrożnością, z uwagi na większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Dzieci i młodzież w wieku do 18 lat Leczenie należy rozpocząć od bardzo niskiej dawki (co odpowiada około 0,3 mg/kg mc. na dobę), w 2-4 dawkach podzielonych (najlepiej w 4 dawkach podzielonych). Dawkę należy zwiększać ostrożnie w odstępach około jednego tygodnia, aż do osiągnięcia oczekiwanego rezultatu terapii u dziecka. Zazwyczaj stosowana dawka dobowa podtrzymująca terapię wynosi od 0,75 do 2 mg/kg masy ciała. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 40 mg u dzieci w wieku poniżej 8 lat. U dzieci w wieku powyżej 8 lat maksymalna dawka dobowa wynosi 60 mg. Baklofenu w postaci tabletek nie należy stosować u dzieci o masie ciała poniżej 33 kilogramów.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Dawkowanie
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U tych pacjentów, a także u pacjentów poddawanych dializie, zalecane dawki produktu leczniczego należy zmniejszyć do 5 mg na dobę. Sposób podawania Produkt należy przyjmować w czasie posiłków.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Zaburzenia psychiczne i zaburzenia układu nerwowego: Leczenie produktem Baclofen Polpharma może spowodować zaostrzenie porfirii, stwierdzonej w wywiadzie choroby alkoholowej, nadciśnienia tętniczego, zaburzeń psychotycznych, schizofrenii, zaburzeń depresyjnych lub maniakalnych, stanów splątania lub choroby Parkinsona. Dlatego należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z tymi zaburzeniami i ściśle ich nadzorować. U pacjentów leczonych baklofenem notowano przypadki samobójstw i zdarzeń związanych z samobójstwem. W większości przypadków u pacjentów tych występowały dodatkowe czynniki ryzyka związane ze zwiększonym ryzykiem popełnienia samobójstwa, w tym zaburzenia spożycia alkoholu, depresja i (lub) wcześniejsze próby samobójcze. Wraz z farmakoterapią należy prowadzić ścisły nadzór nad pacjentami z dodatkowymi czynnikami ryzyka.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów (i ich opiekunów) należy uczulić, że konieczna jest obserwacja, czy nie pogarsza się stan kliniczny, pojawiają zachowania lub myśli samobójcze albo nietypowe zmiany zachowania, i w razie wystąpienia tych objawów, niezwłocznie zwrócić się po pomoc medyczną. Zgłaszano przypadki niewłaściwego stosowania, nadużywania i uzależnienia związane ze stosowaniem baklofenu. Należy zachować ostrożność u pacjentów nadużywających substancji psychoaktywnych w przeszłości i obserwować, czy nie występują u nich objawy niewłaściwego stosowania, nadużywania lub uzależnienia od baklofenu, np. zwiększanie dawki, aktywne poszukiwanie leku, rozwój tolerancji. Nagłe odstawienie: Produkt leczniczy należy zawsze (jeśli nie występują ciężkie działania niepożądane) odstawiać powoli, stopniowo zmniejszając dawkę w ciągu około 1-2 tygodni.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Po nagłym odstawieniu produktu Baclofen Polpharma, zwłaszcza po długotrwałym stosowaniu, notowano stany lękowe i stany splątania, majaczenie, omamy, zaburzenia psychotyczne, manię lub paranoję, drgawki (stan padaczkowy), dyskinezę, tachykardię, hipertermię, rabdomiolizę i przemijające nasilenie spastyczności w wyniku efektu z odbicia. Zaburzenia czynności nerek: Baklofen wydalany jest z moczem, głównie w postaci niezmienionej. Baklofen należy stosować ostrożnie u pacjentów z osłabioną czynnością nerek, a u pacjentów ze schyłkową chorobą nerek można go podawać wyłącznie wtedy, gdy oczekiwane korzyści przewyższają ryzyko (patrz punkt 4.2). U pacjentów z osłabioną czynnością nerek przyjmujących baklofen doustnie w dawkach powyżej 5 mg na dobę oraz w dawkach 5 mg na dobę u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych przewlekłej hemodializie obserwowano neurologiczne przedmiotowe i podmiotowe objawy przedawkowania, w tym objawy kliniczne toksycznej encefalopatii (np.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
splątanie, dezorientację, senność i obniżony poziom świadomości). Pacjentów z osłabioną czynnością nerek należy uważnie obserwować w celu natychmiastowego rozpoznania objawów toksyczności (patrz punkt 4.9). Szczególna ostrożność jest konieczna podczas stosowania baklofenu z substancjami lub produktami leczniczymi, które mogą mieć znaczny wpływ na czynność nerek. Czynność nerek należy uważnie kontrolować i stosownie zmodyfikować dobową dawkę baklofenu w celu uniknięcia jego toksyczności. Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia pacjentów w podeszłym wieku (zwiększone ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych). Pacjenci z padaczką wymagający równoczesnego leczenia baklofenem powinni pozostawać pod stałą kontrolą kliniczną i EEG, ponieważ obserwowano zmniejszenie skuteczności leków przeciwdrgawkowych i zmiany w zapisie EEG.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas leczenia baklofenem pacjentów, u których utrzymanie pionowej pozycji ciała i równowagi lub zwiększenie zakresu ruchów uzależnione jest od wzmożonego napięcia mięśni. Baclofen Polpharma należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów leczonych lekami obniżającymi ciśnienie krwi (możliwość wystąpienia interakcji). Produkt należy stosować ostrożnie u pacjentów z udarem mózgowym, zaburzeniami układu oddechowego, zaburzeniami czynności wątroby. Produkt należy stosować ostrożnie u pacjentów ze zwiększonym napięciem zwieracza pęcherza moczowego (może wystąpić zatrzymanie moczu). U niektórych pacjentów leczonych baklofenem obserwowano zwiększenie aktywności AspAT, fosfatazy alkalicznej i zwiększenie stężenia glukozy w surowicy. Wskazane jest wykonanie badań laboratoryjnych, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i z cukrzycą.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Baklofen stosowany równocześnie z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy lub z alkoholem, nasila ich działanie uspokajające. Baklofen może nasilić nadczynność ruchową u pacjentów stosujących równocześnie sole litu. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą nasilać działanie baklofenu i zmniejszyć w znacznym stopniu napięcie mięśniowe. Baklofen nasila działanie leków obniżających ciśnienie krwi (może powodować konieczność zmiany dawkowania). Leki, które mogą spowodować niewydolność nerek (np. ibuprofen), opóźniają wydalanie baklofenu, co jest przyczyną wystąpienia działań toksycznych. W przypadku równoczesnego zastosowania baklofenu u pacjentów z chorobą Parkinsona leczonych preparatami lewodopy z karbidopą, mogą wystąpić stany splątania, omamy i pobudzenie. Baklofen przedłuża analgezję wywołaną przez fentanyl.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Interakcje
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację W badaniach na szczurach, którym podawano baklofen w dawce około 13-krotnie większej niż zalecana maksymalna dawka dla ludzi, częściej występowała przepuklina pępkowa u płodów. Nie obserwowano działania teratogennego u myszy i królików, ale opisano zmniejszenie masy płodu i zaburzenia kostnienia szkieletu płodów myszy, które otrzymywały baklofen w dawkach dobowych 17- lub 34-krotnie większych od dawek stosowanych u ludzi. W innych badaniach przeprowadzonych u samic szczurów, które otrzymywały baklofen przez 2 lata, obserwowano zależne od dawki zmiany w obrębie jajników. Baklofen przenika przez łożysko. Ciąża Brak kontrolowanych badań z zastosowaniem leku u kobiet w ciąży. Produkt Baclofen Polpharma może być stosowany w czasie ciąży tylko wtedy, jeśli, zdaniem lekarza, korzyści wynikające z leczenia matki przewyższają ewentualne ryzyko dla płodu. Karmienie piersi? Baklofen przenika do mleka kobiecego.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Interakcje
Nie zaleca się karmienia piersią w czasie przyjmowania leku. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Baklofen może działać uspokajająco i osłabiać koncentrację. Pacjenci w trakcie leczenia nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, a także wykonywać innych niebezpiecznych czynności. 4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane występują najczęściej podczas szybkiego zwiększania dawki lub zastosowania dużych dawek baklofenu, a także u pacjentów w podeszłym wieku. Są one najczęściej przemijające i ustępują po zmniejszeniu dawki. Ciężkie objawy niepożądane powodują konieczność odstawienia leku. Po zastosowaniu baklofenu obserwowano następujące objawy niepożądane, które podane są według poniższej częstości występowania: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Interakcje
Tabela 1 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana zwiększenie masy ciała Zaburzenia psychiczne Bardzo często splątanie Często bezsenność, dezorientacja Rzadko euforia, pobudzenie, depresja, omamy, koszmary nocne, obniżenie progu drgawkowego i zwiększenie liczby napadów drgawkowych, szczególnie u pacjentów z padaczk? Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często uspokojenie, senność Często depresja oddechowa, uczucie pustki w głowie, bóle głowy, zawroty głowy, ataksja Rzadko parestezje, upośledzenie mowy Nieznana zespół bezdechu sennego* Zaburzenia oka Często zaburzenia widzenia, zaburzenia akomodacji, oczopląs Zaburzenia serca Rzadko zmniejszenie pojemności minutowej serca, uczucie duszności, kołatanie serca, bóle w klatce piersiowej Zaburzenia naczyniowe Często obniżenie ciśnienia krwi Rzadko omdlenia, obrzęk kostek Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko zahamowanie oddechu Częstość nieznana uczucie zatkania nosa Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często nudności Często suchość w ustach, zaburzenia smaku, jadłowstręt, odruchy wymiotne, wymioty, zaparcia, biegunka Rzadko bóle brzucha Częstość nieznana dodatni wynik badania na krew utajoną w kale Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko zaburzenia czynności wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często wysypka, nadmierna potliwość Częstość nieznana świąd Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Często osłabienie siły mięśniowej, bóle mięśni, drżenie Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często wielomocz, mimowolne oddawanie moczu, bolesne oddawanie moczu Rzadko zatrzymanie moczu, moczenie nocne, krwiomocz Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko zaburzenia wytrysku, impotencja Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często osłabienie, zmęczenie, wyczerpanie, hipotermia * Obserwowano przypadki zespołu ośrodkowego bezdechu sennego występującego w związku z podawaniem baklofenu w dużych dawkach (≥100 mg) u pacjentów uzależnionych od alkoholu.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Interakcje
U niektórych pacjentów obserwowano nasilenie stanów spastycznych (paradoksalna reakcja na lek). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Interakcje
4.9 Przedawkowanie Po przedawkowaniu występują następujące objawy niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego: senność, utrata świadomości, śpiączka, zahamowanie oddechu. Mogą także wystąpić: splątanie, omamy, pobudzenie, drgawki, nieprawidłowy elektroencefalogram (stłumienie wyładowań i fale trójfazowe), zaburzenia akomodacji, osłabienie odruchu źrenic; uogólniona hipotonia mięśni, mioklonia, osłabienie lub brak odruchów, drgawki, rozszerzenie naczyń obwodowych, niedociśnienie lub nadciśnienie tętnicze, bradykardia lub tachykardia albo arytmia serca; obniżenie temperatury ciała; nudności, wymioty, biegunka, nadmierne wydzielanie śliny; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, AspAT i AP, rabdomioliza, szumy uszne. Leczenie przedawkowania: Brak swoistej odtrutki. Należy jak najszybciej sprowokować wymioty lub wykonać płukanie żołądka oraz podać węgiel aktywny. Pacjenci w stanie śpiączki przed płukaniem żołądka powinni być intubowani.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Interakcje
Jeśli konieczne, należy podać sole przeczyszczające. U pacjentów z zatrzymaniem oddechu należy zastosować sztuczne oddychanie a także leczenie podtrzymujące krążenie. Według niektórych danych z piśmiennictwa, fizostygmina podana dożylnie w lżejszych zatruciach (1-2 mg podane w czasie 5-10 minut) likwiduje działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie senność i zahamowanie oddechu. W razie braku poprawy po pierwszej dawce, kolejną dawkę fizostygminy można podać po 30-60 minutach. Należy również podawać płyny jednocześnie z lekami moczopędnymi, aby zwiększyć wydalanie baklofenu z moczem. Jeśli występują drgawki, można bardzo ostrożnie zastosować dożylnie diazepam.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację W badaniach na szczurach, którym podawano baklofen w dawce około 13-krotnie większej niż zalecana maksymalna dawka dla ludzi, częściej występowała przepuklina pępkowa u płodów. Nie obserwowano działania teratogennego u myszy i królików, ale opisano zmniejszenie masy płodu i zaburzenia kostnienia szkieletu płodów myszy, które otrzymywały baklofen w dawkach dobowych 17- lub 34-krotnie większych od dawek stosowanych u ludzi. W innych badaniach przeprowadzonych u samic szczurów, które otrzymywały baklofen przez 2 lata, obserwowano zależne od dawki zmiany w obrębie jajników. Baklofen przenika przez łożysko. Ciąża Brak kontrolowanych badań z zastosowaniem leku u kobiet w ciąży. Produkt Baclofen Polpharma może być stosowany w czasie ciąży tylko wtedy, jeśli, zdaniem lekarza, korzyści wynikające z leczenia matki przewyższają ewentualne ryzyko dla płodu. Karmienie piersi? Baklofen przenika do mleka kobiecego.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie zaleca się karmienia piersią w czasie przyjmowania leku.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Baklofen może działać uspokajająco i osłabiać koncentrację. Pacjenci w trakcie leczenia nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, a także wykonywać innych niebezpiecznych czynności.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane występują najczęściej podczas szybkiego zwiększania dawki lub zastosowania dużych dawek baklofenu, a także u pacjentów w podeszłym wieku. Są one najczęściej przemijające i ustępują po zmniejszeniu dawki. Ciężkie objawy niepożądane powodują konieczność odstawienia leku. Po zastosowaniu baklofenu obserwowano następujące objawy niepożądane, które podane są według poniższej częstości występowania: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1 Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana zwiększenie masy ciała Zaburzenia psychiczne Bardzo często splątanie Często bezsenność, dezorientacja Rzadko euforia, pobudzenie, depresja, omamy, koszmary nocne, obniżenie progu drgawkowego i zwiększenie liczby napadów drgawkowych, szczególnie u pacjentów z padaczk?
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często uspokojenie, senność Często depresja oddechowa, uczucie pustki w głowie, bóle głowy, zawroty głowy, ataksja Rzadko parestezje, upośledzenie mowy Nieznana zespół bezdechu sennego* Zaburzenia oka Często zaburzenia widzenia, zaburzenia akomodacji, oczopląs Zaburzenia serca Rzadko zmniejszenie pojemności minutowej serca, uczucie duszności, kołatanie serca, bóle w klatce piersiowej Zaburzenia naczyniowe Często obniżenie ciśnienia krwi Rzadko omdlenia, obrzęk kostek Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko zahamowanie oddechu Częstość nieznana uczucie zatkania nosa Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często nudności Często suchość w ustach, zaburzenia smaku, jadłowstręt, odruchy wymiotne, wymioty, zaparcia, biegunka Rzadko bóle brzucha Częstość nieznana dodatni wynik badania na krew utajoną w kale Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko zaburzenia czynności wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często wysypka, nadmierna potliwość Częstość nieznana świąd Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Często osłabienie siły mięśniowej, bóle mięśni, drżenie Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często wielomocz, mimowolne oddawanie moczu, bolesne oddawanie moczu Rzadko zatrzymanie moczu, moczenie nocne, krwiomocz Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko zaburzenia wytrysku, impotencja Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często osłabienie, zmęczenie, wyczerpanie, hipotermia * Obserwowano przypadki zespołu ośrodkowego bezdechu sennego występującego w związku z podawaniem baklofenu w dużych dawkach (≥100 mg) u pacjentów uzależnionych od alkoholu.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Działania niepożądane
U niektórych pacjentów obserwowano nasilenie stanów spastycznych (paradoksalna reakcja na lek). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Po przedawkowaniu występują następujące objawy niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego: senność, utrata świadomości, śpiączka, zahamowanie oddechu. Mogą także wystąpić: splątanie, omamy, pobudzenie, drgawki, nieprawidłowy elektroencefalogram (stłumienie wyładowań i fale trójfazowe), zaburzenia akomodacji, osłabienie odruchu źrenic; uogólniona hipotonia mięśni, mioklonia, osłabienie lub brak odruchów, drgawki, rozszerzenie naczyń obwodowych, niedociśnienie lub nadciśnienie tętnicze, bradykardia lub tachykardia albo arytmia serca; obniżenie temperatury ciała; nudności, wymioty, biegunka, nadmierne wydzielanie śliny; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, AspAT i AP, rabdomioliza, szumy uszne. Leczenie przedawkowania: Brak swoistej odtrutki. Należy jak najszybciej sprowokować wymioty lub wykonać płukanie żołądka oraz podać węgiel aktywny. Pacjenci w stanie śpiączki przed płukaniem żołądka powinni być intubowani.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Przedawkowanie
Jeśli konieczne, należy podać sole przeczyszczające. U pacjentów z zatrzymaniem oddechu należy zastosować sztuczne oddychanie a także leczenie podtrzymujące krążenie. Według niektórych danych z piśmiennictwa, fizostygmina podana dożylnie w lżejszych zatruciach (1-2 mg podane w czasie 5-10 minut) likwiduje działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie senność i zahamowanie oddechu. W razie braku poprawy po pierwszej dawce, kolejną dawkę fizostygminy można podać po 30-60 minutach. Należy również podawać płyny jednocześnie z lekami moczopędnymi, aby zwiększyć wydalanie baklofenu z moczem. Jeśli występują drgawki, można bardzo ostrożnie zastosować dożylnie diazepam.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki zwiotczające mięśnie działające ośrodkowo, kod ATC: M03BX01 Baklofen zmniejsza nadmierne napięcie mięśni szkieletowych spowodowane uszkodzeniem rdzenia kręgowego. Równocześnie i w równym stopniu hamuje odruchy skórne i napięcie mięśni, ale tylko w niewielkim stopniu obniża amplitudę odruchów ścięgnistych. Mechanizm tego działania polega prawdopodobnie na hiperpolaryzacji wstępujących nerwów i hamowaniu odruchów zarówno mono- jak i polisynaptycznych na poziomie rdzenia kręgowego. W badaniach na zwierzętach baklofen przyspieszał metabolizm dopaminy, ale u ludzi stężenie octanu 5-hydroksyindolu lub metabolitów dopaminy w płynie mózgowo-rdzeniowym nie zmieniało się pod wpływem baklofenu. Ponieważ baklofen stosowany w dużych dawkach może powodować zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego, sugeruje się, że lek może również działać na ośrodki leżące powyżej rdzenia kręgowego.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Baklofen wchłania się szybko i prawie całkowicie z przewodu pokarmowego. Stopień wchłaniania zmniejsza się po zastosowaniu większych dawek. Stężenie terapeutyczne wynosi 80-395 ng/ml. W badaniach na zwierzętach wykazano, że baklofen rozmieszcza się w wielu tkankach; tylko niewielka ilość przenika barierę krew-mózg. U pacjentów stężenie maksymalne Cmax (500-600 ng/ml) osiągane jest po 2-3 godzinach od chwili zastosowania, a stężenie powyżej 200 ng/ml utrzymuje się przez 8 godzin. Dystrybucja Baklofen przenika przez barierę łożyskową. Minimalna ilość przenika do mleka kobiecego. Około 30% baklofenu wiąże się z białkami surowicy krwi. Metabolizm Około 15% przyjętej dawki ulega przemianie w wątrobie, w przebiegu dezaminacji. Eliminacja Okres półtrwania wynosi od 2,5 do 4 godzin. Baklofen wydalany jest z moczem w 70-80%, w postaci niezmienionej lub metabolitów. Reszta wydalana jest z kałem.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po doustnym zastosowaniu lek jest prawie całkowicie wydalany w ciągu 72 h.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność po podaniu jednorazowym Badanie toksyczności ostrej (doustnej) przeprowadzono na myszach i szczurach (samice). Baklofen powodował zwiotczenie mięśni i zanik reaktywności na bodźce zewnętrzne. Śmierć zwierząt następowała w ciągu 2 do 3 godzin po podaniu. LD50 dla samic szczurów po podaniu doustnym wynosiła 251 mg/kg, dla samic myszy 130 mg/kg. Toksyczność po podaniu wielokrotnym Baklofen podawany szczurom per os w dawkach 12,5 mg/kg i 25,1 mg/kg w ciągu 6 tygodni hamował przyrost masy ciała oraz powodował spadek masy narządów wewnętrznych (wątroby i nerek). W badaniach histopatologicznych nie stwierdzono zmian patomorfologicznych w wątrobie, sercu, nerkach i płucach. Baklofen podawany myszom per os w dawkach 6,5 mg/kg i 13 mg/kg zmniejszał koordynację ruchową.
CHPL leku Baclofen Polpharma, tabletki, 25 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Skrobia ziemniaczana Żelatyna Talk Magnezu stearynian Etyloceluloza 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Pojemnik polietylenowy (HDPE) z wieczkiem polietylenowym (LDPE) z pierścieniem zabezpieczającym, w tekturowym pudełku. 50 lub 100 tabletek w pojemniku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lioresal Intrathecal, 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji Lioresal Intrathecal, 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji 1 ml roztworu do infuzji zawiera 0,5 mg baklofenu. 1 ampułka z 20 ml roztworu do infuzji zawiera 10 mg baklofenu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu 1 ampułka z 20 ml roztworu do infuzji zawiera 70,8 mg sodu. Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji 1 ml roztworu do infuzji zawiera 2 mg baklofenu. 1 ampułka z 5 ml roztworu do infuzji zawiera 10 mg baklofenu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji Roztwór do infuzji Przezroczysty, bezbarwny roztwór do infuzji o pH 5,5-7,0 i osmolarności 270-300 mOsm/kg.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji Roztwór do infuzji Przezroczysty, bezbarwny roztwór do infuzji o pH 5,5-7,0 i osmolarności 285-315 mOsm/kg.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dorośli Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml oraz Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji Do leczenia pacjentów z ciężką, przewlekłą spastycznością w przebiegu stwardnienia rozsianego, z urazami rdzenia kręgowego lub urazami pochodzenia mózgowego, których nie można skutecznie leczyć stosując leczenie standardowe. Dzieci i młodzież (4 do <18 lat) Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal jest wskazany do stosowania u pacjentów w wieku od 4 do <18 lat z ciężką przewlekłą spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego (w przebiegu urazu, stwardnienia rozsianego lub innych chorób rdzenia kręgowego), którzy nie reagują na leczenie doustnymi lekami przeciwspastycznymi (w tym doustnym baklofenem) i (lub) u których występują niemożliwe do zaakceptowania działania niepożądane po podaniu skutecznych dawek leków doustnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal należy podawać w pojedynczych dawkach próbnych w bolusie (przez cewnik zewnątrzoponowy lub przez nakłucie lędźwiowe), a w długotrwałej terapii produkt podaje się za pomocą wszczepianej pompy przeznaczonej do ciągłego podawania produktu Baclofen Intrathecal do przestrzeni podpajęczynówkowej (pompy z certyfikatem UE). W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania każdy pacjent powinien najpierw przejść fazę próbną polegającą na dooponowym podaniu produktu w bolusie, a następnie, przed ustaleniem dawki podtrzymującej, fazę bardzo ostrożnego, stopniowego dostosowywania dawki produktu do indywidualnych potrzeb pacjenta. Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz zwiększanie dawki należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego. W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, każdy pacjent otrzymuje najpierw, jako próbę przed rozpoczęciem długotrwałej terapii, 0,05 mg/1 ml produktu leczniczego Lioresal Intrathecal we wstrzyknięciu dooponowym w bolusie przez cewnik dooponowy lub przez nakłucie lędźwiowe. Następnie należy bardzo uważnie dostosować dawkę indywidualnie do potrzeb pacjenta. Jest to konieczne ze względu na znaczne różnice w dawkach skutecznych terapeutycznie dla poszczególnych pacjentów. W terapii długotrwałej podaje się produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml lub Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml za pomocą wszczepianej pompy, dzięki której możliwa jest ciągła infuzja roztworu baklofenu do płynu mózgowo-rdzeniowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Przed podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u pacjentów ze spastycznością pourazową należy przeprowadzić badanie mielograficzne przestrzeni podpajęczynówkowej. W przypadku stwierdzenia w badaniu radiologicznym oznak zapalenia pajęczynówki, nie należy rozpoczynać terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przed rozpoczęciem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy upewnić się, że roztwór jest przezroczysty i bezbarwny. Należy podawać tylko klarowny roztwór, praktycznie wolny od cząsteczek. W razie stwierdzenia widocznego zmętnienia lub przebarwienia roztworu, nie należy podawać produktu leczniczego, a wadliwy roztwór należy zniszczyć. Roztwór pozostaje stabilny, izotoniczny, wolny od ciał gorączkotwórczych i przeciwutleniaczy i ma pH w zakresie 5,5-7,0. Każda ampułka jest przeznaczona do jednorazowego użytku.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji Faza wszczepienia pompy infuzyjnej / faza zwiększania dawki (w warunkach szpitalnych) Po potwierdzeniu odpowiedzi pacjenta na terapię produktem leczniczym Lioresal Intrathecal w fazie próbnej, można rozpocząć dooponową infuzję produktu leczniczego przy użyciu pompy infuzyjnej wymienionej wyżej. Działanie zmniejszające napięcie mięśni baklofenu rozpoczyna się po upływie 6 do 8 godzin od rozpoczęcia ciągłej infuzji, a maksymalne działanie produktu leczniczego obserwuje się po 24 do 48 godzinach. Całkowitą początkową dawkę dobową produktu leczniczego Lioresal Intrathecal oblicza się w następujący sposób: Jeśli działanie produktu leczniczego po podaniu dawki próbnej utrzymuje się przez ponad 12 godzin, dawk ę tę przyjmuje się jako dawkę początkową.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Jeśli działanie produktu leczniczego po podaniu dawki próbnej utrzymuje się krócej niż 12 godzin, wówczas dawka początkowa stanowi podwójną dawkę próbną. Nie należy zwiększać dawki produktu w ciągu pierwszych 24 godzin terapii. Po pierwszym dniu leczenia dawkę produktu leczniczego można stopniowo zwiększać, aby osiągnąć zamierzony efekt leczniczy. Dawki dobowej nie powinno się zwiększać bardziej niż o 10% do 30% poprzednio stosowanej dawki u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego i 5% do 15% u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. W przypadku zastosowania pompy programowanej, zaleca się modyfikację dawki tylko jeden raz na 24 godziny. W przypadku zastosowania pomp nieprogramowanych wyposażonych w cewnik o długości 76 cm, podający 1 ml roztworu na dobę, zaleca się zachowanie 48 godzinnych przerw, co pozwoli na ocenę reakcji pacjenta na nową dawkę produktu leczniczego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Jeśli znaczne zwiększenie dawki dobowej nie spowoduje zwiększenia działania klinicznego, należy sprawdzić prawidłowe funkcjonowanie pompy i drożność cewnika. Zasadniczo dawkę produktu leczniczego zwiększa się do uzyskania dawki podtrzymującej w zakresie 300 do 800 mikrogramów na dobę u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego. Pacjenci ze spastycznością pochodzenia mózgowego zazwyczaj wymagają podania mniejszych dawek (patrz poniżej). Faza terapii długotrwałej Klinicznym celem leczenia jest utrzymanie możliwie najbardziej prawidłowego napięcia mięśniowego oraz zminimalizowanie częstotliwości i nasilenia skurczów bez wywoływania nietolerowanych działań niepożądanych. Należy stosować najmniejszą dawkę, zapewniającą dobrą kontrolę spastyczności bez wystąpienia nieakceptowanych działań niepożądanych. Utrzymanie pewnego poziomu spastyczności jest pożądane, aby uniknąć wrażenia „paraliżu” części ciała pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Ponadto pewne napięcie mięśniowe i sporadyczne skurcze mięśni mogą wspomagać czynność układu krążenia i przypuszczalnie zapobiec powstawaniu zakrzepicy żył głębokich. Ponieważ w trakcie leczenia działanie terapeutyczne może ulec zmniejszeniu, a nasilenie spastyczności może się zmienić, zazwyczaj konieczne jest dostosowanie dawki w warunkach szpitalnych w fazie terapii długotrwałej. Również w tym przypadku, dawkę dobową można zwiększyć o 10% do 30% u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego i 5% do 20% (górna granica) u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego poprzez zmianę prędkości infuzji lub zmianę stężenia baklofenu w zbiorniku pompy. I odwrotnie, w razie wystąpienia działań niepożądanych, dobową dawkę produktu leczniczego można zmniejszyć o 10% do 20%. Jeśli zajdzie konieczność nagłego zwiększenia dawki, aby uzyskać odpowiedni skutek leczenia, należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia awarii pompy, bądź zagięcia, pęknięcia (rozdarcia) lub przemieszczenia się cewnika.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Dawka podtrzymująca produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w długotrwałej terapii pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego wynosi zazwyczaj 300 do 800 mikrogramów baklofenu na dobę. Najmniejsze i największe zarejestrowane dawki dobowe podawane poszczególnym pacjentom w fazie nasycania produktem wynosiły odpowiednio 12 mikrogramów i 2003 mikrogramy (badania prowadzone w Stanach Zjednoczonych). Doświadczenie z zastosowaniem dawek przekraczających 1000 mikrogramów na dobę jest ograniczone. Przez kilka pierwszych miesięcy leczenia należy weryfikować dawkę produktu leczniczego i modyfikować ją szczególnie często. W przypadku pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego dawki podtrzymujące stosowane podczas długotrwałej terapii przez podanie ciągłej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal zawierają się w zakresie od 22 do 1400 mikrogramów baklofenu na dobę, a średnie dobowe dawki produktu leczniczego wynoszą 276 mikrogramów po 1-rocznym okresie obserwacji i 307 mikrogramów po 2 latach.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Dzieci w wieku poniżej 12 lat zazwyczaj wymagają podania mniejszych dawek (zakres: 24 do 1199 mikrogramów na dobę; średnio: 274 mikrogramów na dobę). Jeśli parametry techniczne pompy pozwalają, po ustaleniu dawki dobowej produktu i ustabilizowaniu działania przeciwskurczowego można próbować dostosować podawanie produktu leczniczego do dobowego rytmu spastyczności. Na przykład, jeśli skurcze występują częściej w godzinach nocnych, może to wymagać 20% zwiększenia prędkości infuzji na godzinę. Zmiany prędkości infuzji należy zaprogramować tak, by miały one miejsce na 2 godziny przed wystąpieniem żądanego działania klinicznego. Przez cały okres leczenia, w ośrodku prowadzącym leczenie konieczna jest regularna, co najmniej comiesięczna kontrola tolerancji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i ewentualnych oznak zakażenia. Należy regularnie sprawdzać prawidłowe funkcjonowanie systemu infuzyjnego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Rozwój miejscowego zakażenia lub nieprawidłowe działanie cewnika może spowodować przerwę w dooponowym podawaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal ze skutkami zagrażającymi życiu pacjenta (patrz punkt 4.4). Stężenie baklofenu wymagane podczas napełniania pompy zależy od całkowitej dawki dobowej produktu oraz od prędkości infuzji przez pompę. Jeśli konieczne jest podawanie baklofenu w stężeniach innych niż 0,05 mg/ml, 0,5 mg/ml lub 2 mg/ml, produkt leczniczy Lioresal Intrathecal należy rozcieńczyć w warunkach aseptycznych stosując jałowy roztwór NaCl do wstrzykiwań, nie zawierający środków konserwujących. W tym przypadku należy przestrzegać instrukcji podanej przez wytwórcę pompy infuzyjnej. Około 5% pacjentów może wymagać podania większej dawki produktu ze względu na zmniejszenie skuteczności leczenia (rozwój tolerancji) podczas długotrwałego leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Jak opisano w literaturze, rozwojowi tolerancji zapobiega zachowanie 10 do 14-dniowej przerwy w podawaniu baklofenu, podczas której należy podawać siarczan morfiny bez zawartości środków konserwujących. Po tym okresie pacjent może znów reagować na leczenie produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Należy zachować ostrożność dokonując zmiany z leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal na morfinę i odwrotnie (patrz punkt 4.5). Terapię należy wznowić podając dawkę początkową stosowaną w infuzji ciągłej, a następnie ponownie stopniowo zwiększać dawkowanie, aby uniknąć działań niepożądanych z powodu przedawkowania. Procedurę tę należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych. Szczególne populacje pacjentów U pacjentów ze spowolnionym krążeniem płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanym np.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
blokadą wynikającą ze stanu zapalnego lub urazu, opóźniona migracja produktu Lioresal Intrathecal może zmniejszać przeciwskurczowe działanie produktu i zwiększać działania niepożądane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, może zaistnieć potrzeba zmniejszenia dawki ze względu na stan kliniczny pacjenta lub stopień zmniejszenia klirensu nerkowego. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Nie zaleca się dostosowywania dawki produktu, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w metabolizmie baklofenu po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Z tego względu nie należy spodziewać się, by zaburzenia czynności wątroby miały wpływ na pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (patrz punkt 5.2). 5. Dzieci i młodzież Pompę można wszczepiać wyłącznie pacjentom spełniającym określone wymogi odnośnie rozmiaru ciała. Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci poniżej 6 lat jest ograniczone. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu leczniczego Baklofen Intrathecal podawanego dooponowo w leczeniu ciężkiej spastyczności pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego u dzieci w wieku poniżej 4 lat nie zostały ustalone (patrz także punkt 4.4). U dzieci w wieku od 4 do <18 lat ze spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego, wstępna dawka podtrzymująca produktu leczniczego Baklofen Intrathecal podawanego dooponowo w długotrwałej ciągłej infuzji waha się od 25 do 200 µg na dobę (mediana dawki: 100 µg na dobę).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Całkowita dawka dobowa zazwyczaj jest zwiększana w pierwszym roku leczenia, dlatego dawkę podtrzymującą należy dostosować do indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Doświadczenie z podawaniem dawek większych niż 1 000 mikrogramów na dobę jest ograniczone. 6. Pacjenci w podeszłym wieku W badaniach klinicznych wiek części pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal przekraczał 65 lat i u tych chorych nie obserwowano szczególnych problemów. Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek pokazuje jednak, że w tej grupie wiekowej działania niepożądane produktu leczniczego mogą występować częściej. Z tego względu pacjenci w podeszłym wieku wymagają uważnego monitorowania pod kątem ewentualnych działań niepożądanych. 7. Sposób podawania Skuteczność produktu leczniczego Lioresal Intrathecal wykazano w badaniach klinicznych używając systemu do infuzji SynchroMed.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
System ten służący do podawania produktu leczniczego wyposażony jest w zbiornik do wielokrotnego napełniania, który wszczepia się podskórnie pacjentowi, zazwyczaj w tkanki ściany brzucha. Przyrząd ten połączony jest z cewnikiem dooponowym, który biegnie podskórnie od miejsca wszczepienia systemu do przestrzeni podpajęczynówkowej. Dotychczas brak doświadczenia z innymi wszczepianymi systemami do infuzji. Dooponowe podawanie baklofenu przez wszczepioną pompę infuzyjną może być wykonywane wyłącznie przez lekarzy posiadających niezbędną wiedzę medyczną i doświadczenie. Szczegółowe instrukcje wszczepienia, programowania i (lub) napełniania pompy są podane przez wytwórcę pompy infuzyjnej i muszą być ściśle przestrzegane. 8. Przerwanie leczenia Nie przewiduje się szczególnych ograniczeń czasu trwania terapii.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Wyłączając nagłe przypadki spowodowane przedawkowaniem produktu leczniczego lub wystąpieniem ciężkich działań niepożądanych, leczenie należy zawsze kończyć poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Nie wolno w sposób nagły przerywać podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii. W rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4). Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza u pacjentów otrzymujących dawki przekraczające normalne dawkowanie, może doprowadzić do nasilenia spastyczności do poziomu nietolerowanego przez pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Po nagłym odstawieniu produktu leczniczego Lioresal tabletki obserwowano także dezorientację, zaburzenia czucia i postrzegania, zaburzenia nastroju z omamami, napady padaczkowe /stan padaczkowy i niekiedy nasilenie spastyczności, zwłaszcza po długotrwałym leczeniu. 9. Objawy po przerwaniu leczenia Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może wywołać takie objawy jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4). Objawy przerwania leczenia można mylnie zinterpretować jako objawy zatrucia produktem leczniczym, które także wymagają hospitalizacji. 10.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dawkowanie
Leczenie w przypadku wystąpienia objawów przerwania leczenia Aby zapobiec wystąpieniu zagrażających życiu działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego lub działań układowych ważne jest szybkie postawienie prawidłowego rozpoznania oraz podjęcie leczenia na oddziale intensywnej opieki medycznej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie wolno podawać w przypadku: nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, padaczki opornej na leczenie. Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal powinien być podawany wyłącznie do przestrzeni podpajęczynówkowej. Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać dożylnie, domięśniowo, podskórnie lub do przestrzeni nadtwardówkowej.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal można podawać wyłącznie z zachowaniem szczególnej ostrożności pacjentom z: zaburzeniami krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanymi utrudnieniami przepływu, padaczką lub innymi chorobami mózgu przebiegającymi z napadami drgawkowymi, objawami porażenia opuszkowego lub częściowym porażeniem mięśni oddechowych, ostrymi lub przewlekłymi stanami dezorientacji, stanami psychotycznymi, schizofrenią lub chorobą Parkinsona, zaburzeniami odruchów autonomicznych w wywiadzie, niewydolnością krążenia mózgowego lub układu oddechowego, współistniejącym wzmożonym napięciem zwieracza pęcherza, zaburzeniami czynności nerek, wrzodami trawiennymi, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Ścisły nadzór nad pacjentami z dodatkowymi czynnikami ryzyka samobójstwa powinien towarzyszyć leczeniu produktem leczniczym Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów (i ich opiekunów) należy ostrzec o konieczności monitorowania pogarszania się stanu klinicznego, zachowań lub myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu oraz o konieczności natychmiastowego zasięgnięcia porady lekarza, jeśli objawy te wystąpią. U pacjentów ze spastycznością spowodowaną urazem głowy, zaleca się, by długotrwałe dooponowe podawanie baklofenu rozpoczynać po uzyskaniu stabilizacji objawów spastyczności (tzn. co najmniej po upływie jednego roku od urazu). Dzieci powinny mieć wystarczającą masę ciała umożliwiającą wszczepienie pompy do przewlekłych infuzji. Dooponowe podawanie baklofenu dzieciom i młodzieży powinno być zlecane przez lekarzy specjalistów posiadających niezbędną wiedzę i doświadczenie. Istnieją bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u dzieci w wieku poniżej czterech lat.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz stopniowe zwiększanie dawki podawanej dooponowo należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy, aby zapewnić ciągłe monitorowanie stanu pacjenta. Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego. Przed rozpoczęciem leczenia należy podjąć odpowiednie środki ostrożności. Po kolejnym napełnieniu pompy należy monitorować stan pacjenta przez 24 godziny. W tym okresie konieczne jest zapewnienie pacjentowi szybkiego dostępu do fachowej opieki lekarskiej. Nagłe przerwanie dooponowego podawania produktu leczniczego Lioresal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe / stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Aby zapobiec nagłemu przerwaniu dooponowego podawania produktu leczniczego Lioresal należy zwrócić szczególną uwagę na zaprogramowanie i monitorowanie systemu infuzyjnego, planowany czas i procedury napełniania pompy i sygnały alarmowe pompy. Pacjenci i ich opiekunowie muszą zostać poinformowani o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem leczniczym oraz o wczesnych objawach odstawienia baklofenu (np. priapizm). Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z oczywistymi czynnikami ryzyka (np. pacjentów z urazami rdzenia kręgowego w okolicy szóstego kręgu piersiowego lub wyżej, pacjentów z trudnościami w komunikowaniu się oraz pacjentów, u których wcześniej wystąpiły objawy odstawienia po przerwaniu terapii baklofenem w postaci doustnej lub dooponowej).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Wytwórcy systemów infuzyjnych dołączają do swoich urządzeń szczegółowe instrukcje dotyczące programowania i napełniania pomp, które należy ściśle przestrzegać. Dotychczasowe doświadczenie odnosi się wyłącznie do użycia systemu SynchroMed. Brak potwierdzonych doświadczeń z zastosowaniem innych systemów infuzyjnych. Warunkiem wstępnym do leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal roztwór do infuzji jest zdolność tolerowania i odpowiedzi na podanie pojedynczego dooponowego wstrzyknięcia dawki bolusowej nie większej niż 100 mikrogramów baklofenu w postaci produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml. Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal należy zmniejszyć dawki innych nieskutecznych leków zmniejszających napięcie mięśniowe. Opieka medyczna Nie należy wszczepiać systemu do infuzji przed odpowiednim sprawdzeniem reakcji pacjenta na pojedyncze dooponowe wstrzyknięcie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Pierwsze dooponowe podanie produktu, wszczepienie pompy infuzyjnej, pierwsza infuzja oraz faza zwiększania dawki produktu leczniczego Lioresal Intrathecal mogą być związane z ryzykiem takich powikłań jak zahamowanie czynności OUN, zapaść sercowo-naczyniowa i niewydolność oddechowa. Z tego względu wymienione wyżej etapy leczenia należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, z dostępem do oddziału intensywnej opieki medycznej, a także przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania. Należy zapewnić pacjentowi dostęp do wszelkich urządzeń niezbędnych dla przeprowadzenia natychmiastowej reanimacji w razie wystąpienia zagrażających życiu objawów ciężkiego przedawkowania. Lekarz prowadzący leczenie musi posiadać odpowiednie doświadczenie w dooponowym podawaniu leków i stosowanych w takich przypadkach systemach infuzyjnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Monitorowanie pacjentów Po chirurgicznym wszczepieniu pompy infuzyjnej, a zwłaszcza w początkowym okresie jej funkcjonowania i przy zmianie stężenia baklofenu lub prędkości infuzji, należy szczególnie dokładnie obserwować pacjenta aż do chwili, gdy jego stan ustabilizuje się. Należy poinformować lekarza prowadzącego, personel szpitalny, pacjenta oraz inne osoby zaangażowane w opiekę nad nim o ryzyku związanym z tą metodą leczenia. Należy zapoznać te osoby zwłaszcza z objawami przedawkowania lub nagłego odstawienia produktu, postępowaniem w tych przypadkach oraz z zasadami postępowania z pompą infuzyjną i miejscem jej wszczepienia. Naciek zapalny na końcówce wszczepionego cewnika Zgłaszano przypadki nacieku zapalnego na końcówce wszczepionego cewnika, który może spowodować ciężkie zaburzenia neurologiczne.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Do najczęstszych objawów związanych z naciekiem zapalnym należą: 1) zmniejszenie odpowiedzi terapeutycznej (pogorszenie spastyczności, powrót spastyczności, gdy uprzednio była ona dobrze kontrolowana, objawy odstawienia, słaba odpowiedź na zwiększanie dawki lub zmianę jej częstości, lub znaczne zwiększenie dawki), 2) ból, 3) deficyt neurologiczny /dysfunkcja. Lekarze powinni dokładnie monitorować pacjentów poddanych terapii dokanałowej w kierunku jakichkolwiek nowych przedmiotowych lub podmiotowych objawów neurologicznych, szczególnie, jeśli są stosowane leki recepturowe lub terapia mieszana zawierająca opiaty. U pacjentów z nowymi przedmiotowymi lub podmiotowymi objawami neurologicznymi, wskazującymi na naciek zapalny, należy rozważyć konsultację neurochirurgiczną, ponieważ wiele objawów nacieku zapalnego nie różni się od objawów choroby u pacjentów z ciężką spastycznością.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
W niektórych przypadkach, przeprowadzenie badania obrazowego może być odpowiednią metodą do potwierdzenia lub wykluczenia nacieku zapalnego. Wszczepienie pompy Przed wszczepieniem pompy należy upewnić się, że pacjent nie ma zakażenia, ponieważ obecność infekcji zwiększa ryzyko powikłań po zabiegu. Ponadto, zakażenia układowe utrudniają proces dostosowywania dawki produktu leczniczego. Napełnianie zbiornika pompy Ponowne napełnianie zbiornika pompy może wykonywać jedynie odpowiednio przeszkolony i wykwalifikowany lekarz, zgodnie z instrukcją załączoną przez wytwórcę pompy infuzyjnej. Zbiornik należy napełniać we właściwych odstępach czasowych unikając sytuacji, w której doszłoby do opróżnienia zbiornika, co spowoduje nawrót ciężkiej spastyczności (patrz punkt Objawy po przerwaniu leczenia). Przy uzupełnianiu produktu leczniczego konieczne jest ścisłe przestrzeganie zasad aseptyki, aby uniknąć zakażenia przez drobnoustroje i innych zakażeń.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Po każdym napełnieniu zbiornika lub wszelkich czynnościach dotyczących zbiornika pompy pacjent powinien pozostawać pod obserwacją, odpowiednio do swojego stanu klinicznego. Należy zachować nadzwyczajną ostrożność podczas napełniania pompy wyposażonej w port z bezpośrednim dostępem do cewnika dooponowego. Bezpośrednie wstrzyknięcie produktu do cewnika przez port dostępu mogłoby wywołać objawy przedawkowania zagrażające życiu pacjenta. Dodatkowe uwagi o modyfikacji dawkowania Utrzymanie spastyczności na pewnym poziomie jest niekiedy konieczne dla zachowania właściwej postawy ciała, równowagi i innych czynności. Aby zapobiec nadmiernemu osłabieniu i w konsekwencji upadkom pacjenta, należy zachować ostrożność podając produkt leczniczy Lioresal Intrathecal w tych przypadkach. Utrzymywanie pewnego napięcia mięśniowego i rzadko występujących skurczy może być również konieczne dla wspomagania czynności układu krążenia i zapobiegania zakrzepicy żył głębokich.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Objawy po przerwaniu leczenia (w tym objawy towarzyszące wadliwemu działaniu cewnika lub urządzenia) Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, niezależnie od przyczyny może objawiać się wzmożoną spastycznością w mechanizmie „efektu z odbicia”, świądem, parestezjami (uczuciem mrowienia lub pieczenia) i niedociśnieniem tętniczym, prowadząc w konsekwencji do takich następstw jak stan nadmiernej ruchliwości z nagłymi, niekontrolowanymi skurczami, podwyższoną temperaturą ciała i objawami przypominającymi złośliwy zespół neuroleptyczny, takimi jak zmiany stanu psychicznego oraz sztywność mięśni. W rzadkich przypadkach objawy te rozwinęły się w napady padaczkowe/stan padaczkowy, rabdomiolizę, koagulopatię, niewydolność wielonarządową i śmierć. Wszyscy pacjenci otrzymujący produkt leczniczy Lioresal Intrathecal są potencjalnie narażeni na ryzyko związane z nagłym przerwaniem leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Dlatego należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem. Konieczne jest również przedstawienie pacjentom i ich opiekunom objawów przedmiotowych i podmiotowych, które mogą wystąpić po przerwaniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza objawów typowych dla wczesnej fazy zespołu odstawnienia produktu (np. priapizm). Do wczesnych objawów odstawienia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal należy nawrót pierwotnej spastyczności, świąd, niskie ciśnienie tętnicze krwi parestezje i priapizm. Niektóre objawy kliniczne zaawansowanego zespołu odstawienia przypominają objawy zaburzenia odruchów autonomicznych, zakażenie lub posocznicę, hipertermię złośliwą, złośliwy zespół neuroleptyczny i inne choroby towarzyszące stanowi podwyższonego metabolizmu lub nadmiernemu rozpadowi mięśni prążkowanych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Innymi objawami nagłego przerwania terapii mogą być: omamy, stany psychotyczne, maniakalne lub paranoidalne, ciężkie bóle głowy i bezsenność. U jednego pacjenta z zespołem przypominającym zespół sztywności uogólnionej obserwowano przełom autonomiczny z niewydolnością serca. W większości przypadków objawy odstawienia występują w ciągu kilku godzin lub dni po zaprzestaniu dooponowego podawania leku. Przyczyną nagłego przerwania dooponowego podawania leku jest zwykle wadliwe działanie cewnika (zwłaszcza problemy z połączeniem), mała objętość roztworu w zbiorniku pompy oraz wyczerpanie baterii pompy a także wadliwe działanie urządzenia (patrz punkt 4.8). Zgłaszano wadliwe działanie urządzenia skutkujące niewłaściwym dostarczaniem produktu leczniczego prowadzącym do wystąpienia objawów odstawienia, które mogą powodować zgon.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Aby zapobiec nagłemu przerwaniu dooponowego podania produktu leczniczego należy zwrócić szczególną uwagę na programowanie i monitorowanie systemu infuzyjnego, planowany czas i procedury napełniania pompy oraz sygnały alarmowe pompy. Leczenie objawów po przerwaniu /zaprzestaniu terapii Szybkie i prawidłowe potwierdzenie diagnozy oraz podjęcie leczenia na oddziale pomocy doraźnej lub intensywnej opieki medycznej mają duże znaczenie w zapobieganiu zagrażającym życiu objawom ze strony OUN i objawom układowym po przerwaniu podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zalecane leczenie to podjęcie podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w dawce identycznej lub zbliżonej do dawki podawanej przed przerwaniem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jeśli jednak podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie można wdrożyć natychmiast, wówczas terapia agonistami GABA takimi jak doustne lub dojelitowe postaci baklofenu czy doustne, dojelitowe lub dożylne postaci benzodiazepiny może zapobiec potencjalnie śmiertelnym następstwom przerwania leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Nie ma jednak gwarancji, że samo podanie baklofenu w postaci doustnej lub dojelitowej wystarczy, by zapobiec nasilaniu się objawów przerwania leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Zaburzenia czynności nerek Po doustnym podaniu produktu leczniczego Lioresal zgłaszano występowanie poważnych objawów neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Z tego względu należy zachować ostrożność podając produkt Lioresal Intrathecal pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci w podeszłym wieku >65 lat Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej podatni na działania niepożądane produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej w fazie dostosowywania dawki i może to również dotyczyć produktu Lioresal Intrathecal. Skolioza U ograniczonej liczby pacjentów leczonych produktem Lioresal Intrathecal nie można wykluczyć pojawienia się skoliozy lub nasilenia istniejącej wcześniej skoliozy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Podczas leczenia produktem Lioresal Intrathecal należy monitorować objawy skoliozy. Sód Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór: produkt leczniczy zawiera 70,81 mg sodu na 20 ml, co odpowiada 3,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór: produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 5 ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Jeśli Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml wymaga rozcieńczenia roztworem chlorku sodu, otrzymana dawka sodu będzie większa.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi lub inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w skojarzeniu z lekami o działaniu układowym pozwalające na przewidywanie konkretnych interakcji typu lek-lek jest niewielkie, jednak sugeruje się, że małe pole pod krzywą AUC baklofenu obserwowane po dooponowym podaniu produktu może zmniejszać ryzyko wystąpienia interakcji farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2). Alkohol i inne związki mające wpływ na OUN Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać jednocześnie z innymi lekami zmniejszającymi napięcie mięśni, by uniknąć możliwych działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i innych leków o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy (np.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Interakcje
leków przeciwbólowych, neuroleptyków, barbituranów, benzodiazepin, leków anksjolitycznych) może nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Należy unikać zwłaszcza jednoczesnego spożywania alkoholu, ponieważ interakcje z alkoholem są nieprzewidywalne. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Podczas jednoczesnego przyjmowania produktu leczniczego Lioresal tabletki, pewne leki stosowane w leczeniu depresji (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) mogą nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal, co może prowadzić do znacznego zwiotczenia mięśni. Nie można więc wykluczyć występowania tego typu interakcji podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Leki przeciwnadciśnieniowe Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek z lekami przeciwnadciśnieniowymi może spowodować nasilenie działania zmniejszającego ciśnienie tętnicze krwi.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Interakcje
Z tego względu podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i leków zmniejszających ciśnienie tętnicze należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi. Jeśli jest to konieczne, dawkowanie leków przeciwnadciśnieniowych należy zmniejszyć. Morfina Skojarzenie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z morfiną spowodowało u jednego pacjenta spadek ciśnienia tętniczego krwi. W takich przypadkach nie można wykluczyć ryzyka zaburzeń oddychania oraz zaburzeń OUN. Należy zatem pamiętać o zwiększonym ryzyku tych zaburzeń u pacjentów przyjmujących jednocześnie opioidy lub benzodiazepiny. Środki znieczulające Jednoczesne stosowanie baklofenu podawanego dooponowo i środków do znieczulenia ogólnego (np. fentanylu, propofolu) może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności serca i napadów padaczkowych. Z tego względu, należy zachować ostrożność podczas podawania środków znieczulających pacjentom otrzymującym dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Interakcje
Lewodopa/inhibitor DDC Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej i lewodopy/inhibitora DDC powodowało zwiększenie ryzyka wystąpienia takich zdarzeń niepożądanych jak omamy wzrokowe, stany splątania, ból głowy i nudności. Zgłaszano także zaostrzenie objawów parkinsonizmu. Z tego względu, należy zachować ostrożność podając dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal pacjentom leczonym lewodopą/inhibitorem DDC. Dotychczas brak danych dotyczących podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal jednocześnie z innymi lekami podawanymi dooponowo.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u kobiet w ciąży. Po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal niewielkie ilości baklofenu są wykrywane w osoczu matki (patrz punkt 5.2). Baklofen przenika przez barierę łożyska i wykazuje toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze (patrz punkt 5.3). Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Lioresal nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Baklofen przenika do mleka kobiecego. Nie można dotychczas określić stężenia baklofenu w mleku kobiet karmiących piersią ze względu na niewystarczające dostępne dane.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy stosować w okresie laktacji, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że jest mało prawdopodobne, by baklofen podawany dooponowo miał niekorzystny wpływ na płodność w warunkach istotnych dla zastosowania klinicznego (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Lioresal Intrathecal wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Spożywanie alkoholu nasila to zaburzenie. U niektórych pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal zgłaszano występowanie działań hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak senność i uspokojenie polekowe. Do innych wymienianych działań należą: ataksja, omamy, podwójne widzenie i objawy po zaprzestaniu leczenia. Pacjentom, u których występują takie działania niepożądane, należy zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych powinna być okresowo oceniana przez lekarza.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu (Tabela 1) pochodzące z badań klinicznych zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA. W obrębie każdej grupy układów narządowych, działania niepożądane produktu zostały sklasyfikowane według częstości występowania poczynając od działań najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, określona częstość występowania została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często ( 1/10); często ( 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( 1/1 000 do < 1/100); rzadko ( 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Działania niepożądane
Tabela 1 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często: Zmniejszenie apetytu Niezbyt często: Odwodnienie Zaburzenia psychiczne Często: Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze (patrz punkt 4.4 Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania), obłęd, omamy, dysforia, euforia Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: Senność Często: Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowy Niezbyt często: Ataksja, hipotermia, upośledzenie pamięci, oczopląs Drgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia oka Często: Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem Zaburzenia serca Niezbyt często: Bradykardia Zaburzenia naczyniowe Często: Hipotonia ortostatyczna Niezbyt często: Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność, spowolnienie oddechu Zaburzenia żołądka i jelit Często: Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie śliny Niezbyt często: Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku, dysfagia Nudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Działania niepożądane
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Pokrzywka, świąd Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni Często: Wzmożone napięcie mięśni Częstość nieznana: Skolioza Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu Zatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: Zaburzenia czynności seksualnych Częstość nieznana: Zaburzenia erekcji Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze, astenia Rzadko: Zagrażające życiu objawy odstawienia produktu spowodowane problemami z podaniem produktu U około 5% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, którym podawano tabletki Lioresal przez okres do 1 roku w badaniu palpacyjnym stwierdzono torbiele jajnika.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Działania niepożądane
W większości przypadków torbiele te zanikły samoistnie, pomimo kontynuowania leczenia. Wiadomo, że u części kobiet w zdrowej populacji torbiele jajnika występują samoistnie. Wiarygodne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi a podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie zawsze jest możliwe, ponieważ część z obserwowanych zdarzeń niepożądanych mogła być objawami choroby podstawowej. Zwłaszcza często występujące zdarzenia niepożądane, takie jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, senność, bóle głowy, nudności, spadek ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie mięśni są zazwyczaj spowodowane podawaniem produktu leczniczego. Zdarzenia niepożądane spowodowane wadliwym funkcjonowaniem systemu do infuzji Należą do nich naciek zapalny na końcówce cewnika, przemieszczenie/zagięcie/pęknięcie (rozdarcie) cewnika z możliwymi komplikacjami, zakażenie w miejscu wszczepienia pompy, posocznica, nagromadzenie płynu surowiczego lub krwi w miejscu wszczepienia pompy z ryzykiem stanu zapalnego, niedziałająca pompa i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przerwanie ciągłości skóry po dłuższym okresie od implantacji, jak również przedawkowanie lub podanie zbyt małej dawki produktu leczniczego z powodu nieprawidłowego posługiwania się urządzeniem, przy czym w niektórych przypadkach nie może być wykluczony związek przyczynowo-skutkowy z baklofenem.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Działania niepożądane
Zgłaszano wadliwe działanie urządzenia skutkujące niewłaściwym dostarczaniem produktu leczniczego prowadzącym do wystąpienia objawów odstawienia, które mogą powodować zgon (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Aleje Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Po stwierdzeniu pierwszych oznak przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy natychmiast przyjąć pacjenta do szpitala, jeśli wcześniej był on leczony w warunkach ambulatoryjnych. Należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności lub położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej. U jednego dorosłego pacjenta obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) po wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25 mikrogramów baklofenu (Lioresal Intrathecal).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Przedawkowanie
Z drugiej strony w pojedynczych przypadkach konieczne i dobrze tolerowane było podanie dawek dobowych 4 000 mikrogramów baklofenu (badania niemieckie). Najmniejsza dawka śmiertelna produktu leczniczego odnotowana w badaniach prowadzonych w Niemczech wynosiła 4 000 mikrogramów, natomiast największa dawka baklofenu, po której pacjent przeżył nie doświadczając następstw przedawkowania wynosi 20 000 mikrogramów (Lioresal Intrathecal). Objawy zatrucia Narastające obniżenie napięcia mięśni Zawroty głowy Sedacja Drgawki Utrata przytomności Hipotermia Nadmierne wydzielanie śliny Nudności i wymioty Po ciężkim przedawkowaniu produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Leczenie przypadków przedawkowania Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zasadniczo, należy podjąć następujące działania: Usunąć jak najszybciej roztwór produktu leczniczego Lioresal Intrathecal pozostający w zbiorniku pompy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Przedawkowanie
Pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do usunięcia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z organizmu. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki spazmolityczne o punkcie uchwytu działania w rdzeniu kręgowym, kod ATC: M03BX01 Baklofen jest pochodną p-chlorofenylową kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który występuje powszechnie w ośrodkowym układzie nerwowym, będąc najważniejszą substancją hamującą przekazywanie bodźców nerwowych w OUN. Dokładny mechanizm działania baklofenu nie został jeszcze w pełni określony. Baklofen pobudza receptory GABAß, zlokalizowane pre- i postsynaptycznie. Jego działanie polega na zwiększaniu hamowania presynaptycznego głównie w rdzeniu kręgowym, co prowadzi do osłabienia przekaźnictwa bodźców. W rezultacie następuje zmniejszenie spastycznego napięcia mięśni oraz patologicznych odruchów masowych obserwowanych w spastyczności. Jako środek zwiotczający mięśnie o działaniu ośrodkowym, baklofen nie wpływa na transmisję nerwowo-mięśniową.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
U ludzi, podobnie jak u zwierząt, baklofen może wykazywać ogólne działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy, wywołując uspokojenie, senność, a także działając hamująco na układ oddechowy i układ krążenia. Stwierdzono również zależny od dawki hamujący wpływ na erekcję u mężczyzn, poprzez stymulację receptora GABAß.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Uważa się, że układowa dostępność baklofenu po podaniu dokanałowym (Lioresal Intrathecal) jest mniejsza niż po podaniu doustnym (Lioresal tabletki). Z uwagi na powolne krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz gradient stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych, parametry farmakokinetyczne odnotowane dla płynu mózgowo-rdzeniowego i opisane niżej należy interpretować z uwzględnieniem dużej zmienności między- i wewnątrzosobniczej. Wchłanianie Bezpośrednia infuzja do przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego pozwala ominąć procesy absorpcji produktu i umożliwia ekspozycję miejsc receptorowych w rogach tylnych rdzenia na działanie baklofenu. Podanie baklofenu bezpośrednio do przestrzeni mózgowo-rdzeniowej umożliwia skuteczne leczenie spastyczności dawkami co najmniej 100-krotnie mniejszymi od dawek stosowanych w terapii doustnej (Lioresal tabletki).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Po pojedynczym dooponowym wstrzyknięciu dawki w bolusie /krótkotrwałej infuzji, objętość dystrybucji, obliczona na podstawie stężenia produktu leczniczego w płynie mózgowo-rdzeniowym mieści się w zakresie od 22 do 157 ml. Średnia 75 ml odpowiada w przybliżeniu objętości płynu mózgowo-rdzeniowego człowieka, wskazując, że jest to właśnie objętość, w której rozprowadzany jest baklofen. Podczas ciągłej infuzji dooponowej w dawkach dobowych od 50 do 1200 mikrogramów stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym w okolicy lędźwiowej wynosi nawet 130 do 1240 nanogramów/ml w stanie stacjonarnym, a wartości te osiągane są w ciągu 1 do 2 dni. W stanie stacjonarnym podczas ciągłej dooponowej infuzji dobowych dawek baklofenu z przedziału między 95 do 190 mikrogramów, gradient średniego stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych wynosił 4:1 (zakres 8,7:1 – 1,8:1). Gradient ten nie zależy od pozycji ciała pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wszystkie trzy roztwory baklofenu o różnej mocy (gęstość: 1,003  0,001 g/cm3 w temperaturze 23C) są praktycznie izobaryczne z płynem mózgowo-rdzeniowym człowieka (gęstość: 1,006 – 1,008 g/cm3). Stężenia baklofenu w osoczu po zastosowaniu dokanałowej infuzji dawek stosowanych klinicznie wynoszą mniej niż 5 nanogramów/ml ( 10 nanogramów/ml u dzieci), znajdują się zatem poniżej granicy analizy ilościowej. Wydalanie Okres półtrwania w fazie eliminacji w płynie mózgowo-rdzeniowym po jednorazowym, dooponowym podaniu dawki we wstrzyknięciu (bolus) lub krótkotrwałej, pojedynczej infuzji dooponowej dawki baklofenu wynoszącej od 50 do 135 mikrogramów waha się od 1 do 5 godzin. Zarówno po podaniu pojedynczej dawki we wstrzyknięciu (bolus) jak i po ciągłej infuzji do przestrzeni podpajęczynkowej przy pomocy wszczepianej pompy infuzyjnej, średni klirens z płynu mózgowo-rdzeniowego wynosi około 30 ml/h (co odpowiada prędkości fizjologicznego obrotu płynu mózgowo-rdzeniowego).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zatem ilość baklofenu podana w infuzji w ciągu 24 godzin jest w tym samym czasie niemal całkowicie wydalana z płynem mózgowo-rdzeniowym. Po podaniu układowym baklofen jest wydalany niemal całkowicie przez nerki, w postaci niezmienionej. W wyniku dezaminacji oksydacyjnej w wątrobie powstają niewielkie ilości nieaktywnego metabolitu baklofenu (kwasu beta-(p-chlorofenylo)-gamma-hydroksymasłowego). Wyniki badań sugerują, że baklofen nie jest metabolizowany w płynie mózgowo-rdzeniowym. Inne drogi wydalania baklofenu uważa się za nieistotne, zgodnie z obecnym stanem wiedzy. Badania na zwierzętach wykazały, że po podaniu dużych dawek produktu dochodzi do akumulacji substancji czynnej w płynie mózgowo-rdzeniowym. Nie zbadano, w jakim zakresie fakt ten ma znaczenie dla ludzi i jakich konsekwencji należy oczekiwać. Pacjenci w podeszłym wieku Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów w podeszłym wieku po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dane dotyczące podania pojedynczej dawki produktu w postaci doustnej sugerują, że u pacjentów w podeszłym wieku wydalanie produktu jest wolniejsze, jednak pole pod krzywą AUC baklofenu jest podobne do wartości obserwowanych u młodych dorosłych. Ekstrapolacja tych wyników na leczenie wieloma dawkami sugeruje brak istotnych różnic farmakokinetycznych pomiędzy młodymi osobami dorosłymi a pacjentami w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży odpowiednie stężenia leku w osoczu wynoszą 10 ng/ml lub mniej. Zaburzenia czynności wątroby Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jednak, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w usuwaniu baklofenu, jest mało prawdopodobne, by u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka baklofenu uległa zmianom w stopniu istotnym klinicznie.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności nerek Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności nerek po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Ponieważ baklofen jest głównie wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, nie można wykluczyć kumulacji leku w postaci niezmienionej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tolerancja miejscowa Badania histologiczne w ramach eksperymentów, w których baklofen podawano w ciągłej infuzji dooponowej szczurom (2-4 tygodnie) i psom (2-4 miesiące) nie wykazały oznak miejscowej reakcji lub stanu zapalnego związanego z terapią baklofenem. Obserwowane reakcje przypisuje się podrażnieniu przez cewnik infuzyjny. Działanie mutagenne i rakotwórcze Baklofen dał negatywny wynik w badaniach potencjalnego działania mutagennego i genotoksycznego prowadzonych na bakteriach, komórkach ssaków, drożdżach i chomikach chińskich. Uzyskane dowody wskazują, że jest mało prawdopodobne, by baklofen miał działanie mutagenne. Dwuletnie badanie prowadzone na szczurach, którym podawano doustną postać baklofenu nie wykazało działania rakotwórczego. W tym samym badaniu odnotowano zależne od dawki zwiększenie częstości występowania torbieli jajnika oraz mniej wyraźne zwiększenie częstości występowania powiększenia i (lub) zmian krwotocznych nadnerczy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksyczny wpływ na reprodukcję W oparciu o badania z podaniem doustnym u szczurów i królików, jest mało prawdopodobne, że baklofen podawany dooponowo powoduje działania niepożądane wpływając na płodność lub na przedurodzeniowy lub pourodzeniowy rozwój. Baklofen nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików po podaniu dawek, stanowiących co najmniej 125-krotność maksymalnej dawki dooponowej w mg/kg mc. Produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie wykazał zwiększoną częstość występowania przepukliny pępowinowej u płodów szczurów po podaniu dawek stanowiących ok. 500-krotność maksymalnej dawki dooponowej wyrażonej w mg/kg mc. Nieprawidłowość ta nie została zaobserwowana u myszy i królików. Wykazano, że u szczurów i królików produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie skutkował opóźnieniami wzrostu płodu (kostnienia) w dawkach powodujących również toksyczne działania u matki.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Baklofen powodował rozszerzenie łuku kręgowego u płodów szczura po dootrzewnowym podaniu dużej dawki produktu. Baklofen nie wpływał na płodność samic szczura. Możliwy wpływ baklofenu na płodność samców szczura nie został zbadany.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal roztwór do infuzji nie wolno mieszać z innymi roztworami do wstrzykiwań lub infuzji z wyjątkiem wymienionych w punkcie 6.6. Wykazano niezgodność chemiczną pomiędzy dekstrozą a baklofenem. 6.3 Okres ważności Okres ważności zamkniętych opakowań: 3 lata Produkt leczniczy powinien być zużyty natychmiast po otwarciu. Produkt Lioresal Intrathecal zachowuje stabilność we wszczepianym systemie infuzyjnym typu SynchroMed przez 11 tygodni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Nie zamrażać. Nie sterylizować wysoką temperaturą. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I (Ph. Eur.), zawierające 20 ml roztworu do infuzji. Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I (Ph.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5 ml
Dane farmaceutyczne
Eur.), zawierające 5 ml roztworu do infuzji. Opakowanie zawiera 1, 2 lub 5 ampułek. Opakowanie szpitalne zawiera 1, 2 lub 5 ampułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie pozostałości po użyciu należy usunąć. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. W razie potrzeby produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji można rozcieńczać w warunkach aseptycznych przy pomocy jałowego roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań, nie zawierającego środków konserwujących.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lioresal Intrathecal, 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji Lioresal Intrathecal, 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji 1 ml roztworu do infuzji zawiera 0,5 mg baklofenu. 1 ampułka z 20 ml roztworu do infuzji zawiera 10 mg baklofenu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu 1 ampułka z 20 ml roztworu do infuzji zawiera 70,8 mg sodu. Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji 1 ml roztworu do infuzji zawiera 2 mg baklofenu. 1 ampułka z 5 ml roztworu do infuzji zawiera 10 mg baklofenu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji Roztwór do infuzji Przezroczysty, bezbarwny roztwór do infuzji o pH 5,5-7,0 i osmolarności 270-300 mOsm/kg.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji Roztwór do infuzji Przezroczysty, bezbarwny roztwór do infuzji o pH 5,5-7,0 i osmolarności 285-315 mOsm/kg.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dorośli Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml oraz Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji Do leczenia pacjentów z ciężką, przewlekłą spastycznością w przebiegu stwardnienia rozsianego, z urazami rdzenia kręgowego lub urazami pochodzenia mózgowego, których nie można skutecznie leczyć stosując leczenie standardowe. Dzieci i młodzież (4 do <18 lat) Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal jest wskazany do stosowania u pacjentów w wieku od 4 do <18 lat z ciężką przewlekłą spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego (w przebiegu urazu, stwardnienia rozsianego lub innych chorób rdzenia kręgowego), którzy nie reagują na leczenie doustnymi lekami przeciwspastycznymi (w tym doustnym baklofenem) i (lub) u których występują niemożliwe do zaakceptowania działania niepożądane po podaniu skutecznych dawek leków doustnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal należy podawać w pojedynczych dawkach próbnych w bolusie (przez cewnik zewnątrzoponowy lub przez nakłucie lędźwiowe), a w długotrwałej terapii produkt podaje się za pomocą wszczepianej pompy przeznaczonej do ciągłego podawania produktu Baclofen Intrathecal do przestrzeni podpajęczynówkowej (pompy z certyfikatem UE). W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania każdy pacjent powinien najpierw przejść fazę próbną polegającą na dooponowym podaniu produktu w bolusie, a następnie, przed ustaleniem dawki podtrzymującej, fazę bardzo ostrożnego, stopniowego dostosowywania dawki produktu do indywidualnych potrzeb pacjenta. Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz zwiększanie dawki należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego. W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, każdy pacjent otrzymuje najpierw, jako próbę przed rozpoczęciem długotrwałej terapii, 0,05 mg/1 ml produktu leczniczego Lioresal Intrathecal we wstrzyknięciu dooponowym w bolusie przez cewnik dooponowy lub przez nakłucie lędźwiowe. Następnie należy bardzo uważnie dostosować dawkę indywidualnie do potrzeb pacjenta. Jest to konieczne ze względu na znaczne różnice w dawkach skutecznych terapeutycznie dla poszczególnych pacjentów. W terapii długotrwałej podaje się produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml lub Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml za pomocą wszczepianej pompy, dzięki której możliwa jest ciągła infuzja roztworu baklofenu do płynu mózgowo-rdzeniowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Przed podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u pacjentów ze spastycznością pourazową należy przeprowadzić badanie mielograficzne przestrzeni podpajęczynówkowej. W przypadku stwierdzenia w badaniu radiologicznym oznak zapalenia pajęczynówki, nie należy rozpoczynać terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przed rozpoczęciem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy upewnić się, że roztwór jest przezroczysty i bezbarwny. Należy podawać tylko klarowny roztwór, praktycznie wolny od cząsteczek. W razie stwierdzenia widocznego zmętnienia lub przebarwienia roztworu, nie należy podawać produktu leczniczego, a wadliwy roztwór należy zniszczyć. Roztwór pozostaje stabilny, izotoniczny, wolny od ciał gorączkotwórczych i przeciwutleniaczy i ma pH w zakresie 5,5-7,0. Każda ampułka jest przeznaczona do jednorazowego użytku.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji Faza wszczepienia pompy infuzyjnej / faza zwiększania dawki (w warunkach szpitalnych) Po potwierdzeniu odpowiedzi pacjenta na terapię produktem leczniczym Lioresal Intrathecal w fazie próbnej, można rozpocząć dooponową infuzję produktu leczniczego przy użyciu pompy infuzyjnej wymienionej wyżej. Działanie zmniejszające napięcie mięśni baklofenu rozpoczyna się po upływie 6 do 8 godzin od rozpoczęcia ciągłej infuzji, a maksymalne działanie produktu leczniczego obserwuje się po 24 do 48 godzinach. Całkowitą początkową dawkę dobową produktu leczniczego Lioresal Intrathecal oblicza się w następujący sposób: Jeśli działanie produktu leczniczego po podaniu dawki próbnej utrzymuje się przez ponad 12 godzin, dawk ę tę przyjmuje się jako dawkę początkową.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Jeśli działanie produktu leczniczego po podaniu dawki próbnej utrzymuje się krócej niż 12 godzin, wówczas dawka początkowa stanowi podwójną dawkę próbną. Nie należy zwiększać dawki produktu w ciągu pierwszych 24 godzin terapii. Po pierwszym dniu leczenia dawkę produktu leczniczego można stopniowo zwiększać, aby osiągnąć zamierzony efekt leczniczy. Dawki dobowej nie powinno się zwiększać bardziej niż o 10% do 30% poprzednio stosowanej dawki u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego i 5% do 15% u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. W przypadku zastosowania pompy programowanej, zaleca się modyfikację dawki tylko jeden raz na 24 godziny. W przypadku zastosowania pomp nieprogramowanych wyposażonych w cewnik o długości 76 cm, podający 1 ml roztworu na dobę, zaleca się zachowanie 48 godzinnych przerw, co pozwoli na ocenę reakcji pacjenta na nową dawkę produktu leczniczego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Jeśli znaczne zwiększenie dawki dobowej nie spowoduje zwiększenia działania klinicznego, należy sprawdzić prawidłowe funkcjonowanie pompy i drożność cewnika. Zasadniczo dawkę produktu leczniczego zwiększa się do uzyskania dawki podtrzymującej w zakresie 300 do 800 mikrogramów na dobę u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego. Pacjenci ze spastycznością pochodzenia mózgowego zazwyczaj wymagają podania mniejszych dawek (patrz poniżej). Faza terapii długotrwałej Klinicznym celem leczenia jest utrzymanie możliwie najbardziej prawidłowego napięcia mięśniowego oraz zminimalizowanie częstotliwości i nasilenia skurczów bez wywoływania nietolerowanych działań niepożądanych. Należy stosować najmniejszą dawkę, zapewniającą dobrą kontrolę spastyczności bez wystąpienia nieakceptowanych działań niepożądanych. Utrzymanie pewnego poziomu spastyczności jest pożądane, aby uniknąć wrażenia „paraliżu” części ciała pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Ponadto pewne napięcie mięśniowe i sporadyczne skurcze mięśni mogą wspomagać czynność układu krążenia i przypuszczalnie zapobiec powstawaniu zakrzepicy żył głębokich. Ponieważ w trakcie leczenia działanie terapeutyczne może ulec zmniejszeniu, a nasilenie spastyczności może się zmienić, zazwyczaj konieczne jest dostosowanie dawki w warunkach szpitalnych w fazie terapii długotrwałej. Również w tym przypadku, dawkę dobową można zwiększyć o 10% do 30% u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego i 5% do 20% (górna granica) u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego poprzez zmianę prędkości infuzji lub zmianę stężenia baklofenu w zbiorniku pompy. I odwrotnie, w razie wystąpienia działań niepożądanych, dobową dawkę produktu leczniczego można zmniejszyć o 10% do 20%. Jeśli zajdzie konieczność nagłego zwiększenia dawki, aby uzyskać odpowiedni skutek leczenia, należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia awarii pompy, bądź zagięcia, pęknięcia (rozdarcia) lub przemieszczenia się cewnika.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Dawka podtrzymująca produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w długotrwałej terapii pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego wynosi zazwyczaj 300 do 800 mikrogramów baklofenu na dobę. Najmniejsze i największe zarejestrowane dawki dobowe podawane poszczególnym pacjentom w fazie nasycania produktem wynosiły odpowiednio 12 mikrogramów i 2003 mikrogramy (badania prowadzone w Stanach Zjednoczonych). Doświadczenie z zastosowaniem dawek przekraczających 1000 mikrogramów na dobę jest ograniczone. Przez kilka pierwszych miesięcy leczenia należy weryfikować dawkę produktu leczniczego i modyfikować ją szczególnie często. W przypadku pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego dawki podtrzymujące stosowane podczas długotrwałej terapii przez podanie ciągłej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal zawierają się w zakresie od 22 do 1400 mikrogramów baklofenu na dobę, a średnie dobowe dawki produktu leczniczego wynoszą 276 mikrogramów po 1-rocznym okresie obserwacji i 307 mikrogramów po 2 latach.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Dzieci w wieku poniżej 12 lat zazwyczaj wymagają podania mniejszych dawek (zakres: 24 do 1199 mikrogramów na dobę; średnio: 274 mikrogramów na dobę). Jeśli parametry techniczne pompy pozwalają, po ustaleniu dawki dobowej produktu i ustabilizowaniu działania przeciwskurczowego można próbować dostosować podawanie produktu leczniczego do dobowego rytmu spastyczności. Na przykład, jeśli skurcze występują częściej w godzinach nocnych, może to wymagać 20% zwiększenia prędkości infuzji na godzinę. Zmiany prędkości infuzji należy zaprogramować tak, by miały one miejsce na 2 godziny przed wystąpieniem żądanego działania klinicznego. Przez cały okres leczenia, w ośrodku prowadzącym leczenie konieczna jest regularna, co najmniej comiesięczna kontrola tolerancji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i ewentualnych oznak zakażenia. Należy regularnie sprawdzać prawidłowe funkcjonowanie systemu infuzyjnego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Rozwój miejscowego zakażenia lub nieprawidłowe działanie cewnika może spowodować przerwę w dooponowym podawaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal ze skutkami zagrażającymi życiu pacjenta (patrz punkt 4.4). Stężenie baklofenu wymagane podczas napełniania pompy zależy od całkowitej dawki dobowej produktu oraz od prędkości infuzji przez pompę. Jeśli konieczne jest podawanie baklofenu w stężeniach innych niż 0,05 mg/ml, 0,5 mg/ml lub 2 mg/ml, produkt leczniczy Lioresal Intrathecal należy rozcieńczyć w warunkach aseptycznych stosując jałowy roztwór NaCl do wstrzykiwań, nie zawierający środków konserwujących. W tym przypadku należy przestrzegać instrukcji podanej przez wytwórcę pompy infuzyjnej. Około 5% pacjentów może wymagać podania większej dawki produktu ze względu na zmniejszenie skuteczności leczenia (rozwój tolerancji) podczas długotrwałego leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Jak opisano w literaturze, rozwojowi tolerancji zapobiega zachowanie 10 do 14-dniowej przerwy w podawaniu baklofenu, podczas której należy podawać siarczan morfiny bez zawartości środków konserwujących. Po tym okresie pacjent może znów reagować na leczenie produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Należy zachować ostrożność dokonując zmiany z leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal na morfinę i odwrotnie (patrz punkt 4.5). Terapię należy wznowić podając dawkę początkową stosowaną w infuzji ciągłej, a następnie ponownie stopniowo zwiększać dawkowanie, aby uniknąć działań niepożądanych z powodu przedawkowania. Procedurę tę należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych. Szczególne populacje pacjentów U pacjentów ze spowolnionym krążeniem płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanym np.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
blokadą wynikającą ze stanu zapalnego lub urazu, opóźniona migracja produktu Lioresal Intrathecal może zmniejszać przeciwskurczowe działanie produktu i zwiększać działania niepożądane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, może zaistnieć potrzeba zmniejszenia dawki ze względu na stan kliniczny pacjenta lub stopień zmniejszenia klirensu nerkowego. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Nie zaleca się dostosowywania dawki produktu, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w metabolizmie baklofenu po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Z tego względu nie należy spodziewać się, by zaburzenia czynności wątroby miały wpływ na pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (patrz punkt 5.2). 5. Dzieci i młodzież Pompę można wszczepiać wyłącznie pacjentom spełniającym określone wymogi odnośnie rozmiaru ciała. Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci poniżej 6 lat jest ograniczone. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu leczniczego Baklofen Intrathecal podawanego dooponowo w leczeniu ciężkiej spastyczności pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego u dzieci w wieku poniżej 4 lat nie zostały ustalone (patrz także punkt 4.4). U dzieci w wieku od 4 do <18 lat ze spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego, wstępna dawka podtrzymująca produktu leczniczego Baklofen Intrathecal podawanego dooponowo w długotrwałej ciągłej infuzji waha się od 25 do 200 µg na dobę (mediana dawki: 100 µg na dobę).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Całkowita dawka dobowa zazwyczaj jest zwiększana w pierwszym roku leczenia, dlatego dawkę podtrzymującą należy dostosować do indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Doświadczenie z podawaniem dawek większych niż 1 000 mikrogramów na dobę jest ograniczone. 6. Pacjenci w podeszłym wieku W badaniach klinicznych wiek części pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal przekraczał 65 lat i u tych chorych nie obserwowano szczególnych problemów. Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek pokazuje jednak, że w tej grupie wiekowej działania niepożądane produktu leczniczego mogą występować częściej. Z tego względu pacjenci w podeszłym wieku wymagają uważnego monitorowania pod kątem ewentualnych działań niepożądanych. 7. Sposób podawania Skuteczność produktu leczniczego Lioresal Intrathecal wykazano w badaniach klinicznych używając systemu do infuzji SynchroMed.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
System ten służący do podawania produktu leczniczego wyposażony jest w zbiornik do wielokrotnego napełniania, który wszczepia się podskórnie pacjentowi, zazwyczaj w tkanki ściany brzucha. Przyrząd ten połączony jest z cewnikiem dooponowym, który biegnie podskórnie od miejsca wszczepienia systemu do przestrzeni podpajęczynówkowej. Dotychczas brak doświadczenia z innymi wszczepianymi systemami do infuzji. Dooponowe podawanie baklofenu przez wszczepioną pompę infuzyjną może być wykonywane wyłącznie przez lekarzy posiadających niezbędną wiedzę medyczną i doświadczenie. Szczegółowe instrukcje wszczepienia, programowania i (lub) napełniania pompy są podane przez wytwórcę pompy infuzyjnej i muszą być ściśle przestrzegane. 8. Przerwanie leczenia Nie przewiduje się szczególnych ograniczeń czasu trwania terapii.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Wyłączając nagłe przypadki spowodowane przedawkowaniem produktu leczniczego lub wystąpieniem ciężkich działań niepożądanych, leczenie należy zawsze kończyć poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Nie wolno w sposób nagły przerywać podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii. W rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4). Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza u pacjentów otrzymujących dawki przekraczające normalne dawkowanie, może doprowadzić do nasilenia spastyczności do poziomu nietolerowanego przez pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Po nagłym odstawieniu produktu leczniczego Lioresal tabletki obserwowano także dezorientację, zaburzenia czucia i postrzegania, zaburzenia nastroju z omamami, napady padaczkowe /stan padaczkowy i niekiedy nasilenie spastyczności, zwłaszcza po długotrwałym leczeniu. 9. Objawy po przerwaniu leczenia Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może wywołać takie objawy jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4). Objawy przerwania leczenia można mylnie zinterpretować jako objawy zatrucia produktem leczniczym, które także wymagają hospitalizacji. 10.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dawkowanie
Leczenie w przypadku wystąpienia objawów przerwania leczenia Aby zapobiec wystąpieniu zagrażających życiu działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego lub działań układowych ważne jest szybkie postawienie prawidłowego rozpoznania oraz podjęcie leczenia na oddziale intensywnej opieki medycznej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie wolno podawać w przypadku: nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, padaczki opornej na leczenie. Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal powinien być podawany wyłącznie do przestrzeni podpajęczynówkowej. Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać dożylnie, domięśniowo, podskórnie lub do przestrzeni nadtwardówkowej.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal można podawać wyłącznie z zachowaniem szczególnej ostrożności pacjentom z: zaburzeniami krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanymi utrudnieniami przepływu, padaczką lub innymi chorobami mózgu przebiegającymi z napadami drgawkowymi, objawami porażenia opuszkowego lub częściowym porażeniem mięśni oddechowych, ostrymi lub przewlekłymi stanami dezorientacji, stanami psychotycznymi, schizofrenią lub chorobą Parkinsona, zaburzeniami odruchów autonomicznych w wywiadzie, niewydolnością krążenia mózgowego lub układu oddechowego, współistniejącym wzmożonym napięciem zwieracza pęcherza, zaburzeniami czynności nerek, wrzodami trawiennymi, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Ścisły nadzór nad pacjentami z dodatkowymi czynnikami ryzyka samobójstwa powinien towarzyszyć leczeniu produktem leczniczym Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów (i ich opiekunów) należy ostrzec o konieczności monitorowania pogarszania się stanu klinicznego, zachowań lub myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu oraz o konieczności natychmiastowego zasięgnięcia porady lekarza, jeśli objawy te wystąpią. U pacjentów ze spastycznością spowodowaną urazem głowy, zaleca się, by długotrwałe dooponowe podawanie baklofenu rozpoczynać po uzyskaniu stabilizacji objawów spastyczności (tzn. co najmniej po upływie jednego roku od urazu). Dzieci powinny mieć wystarczającą masę ciała umożliwiającą wszczepienie pompy do przewlekłych infuzji. Dooponowe podawanie baklofenu dzieciom i młodzieży powinno być zlecane przez lekarzy specjalistów posiadających niezbędną wiedzę i doświadczenie. Istnieją bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u dzieci w wieku poniżej czterech lat.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz stopniowe zwiększanie dawki podawanej dooponowo należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy, aby zapewnić ciągłe monitorowanie stanu pacjenta. Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego. Przed rozpoczęciem leczenia należy podjąć odpowiednie środki ostrożności. Po kolejnym napełnieniu pompy należy monitorować stan pacjenta przez 24 godziny. W tym okresie konieczne jest zapewnienie pacjentowi szybkiego dostępu do fachowej opieki lekarskiej. Nagłe przerwanie dooponowego podawania produktu leczniczego Lioresal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe / stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Aby zapobiec nagłemu przerwaniu dooponowego podawania produktu leczniczego Lioresal należy zwrócić szczególną uwagę na zaprogramowanie i monitorowanie systemu infuzyjnego, planowany czas i procedury napełniania pompy i sygnały alarmowe pompy. Pacjenci i ich opiekunowie muszą zostać poinformowani o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem leczniczym oraz o wczesnych objawach odstawienia baklofenu (np. priapizm). Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z oczywistymi czynnikami ryzyka (np. pacjentów z urazami rdzenia kręgowego w okolicy szóstego kręgu piersiowego lub wyżej, pacjentów z trudnościami w komunikowaniu się oraz pacjentów, u których wcześniej wystąpiły objawy odstawienia po przerwaniu terapii baklofenem w postaci doustnej lub dooponowej).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Wytwórcy systemów infuzyjnych dołączają do swoich urządzeń szczegółowe instrukcje dotyczące programowania i napełniania pomp, które należy ściśle przestrzegać. Dotychczasowe doświadczenie odnosi się wyłącznie do użycia systemu SynchroMed. Brak potwierdzonych doświadczeń z zastosowaniem innych systemów infuzyjnych. Warunkiem wstępnym do leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal roztwór do infuzji jest zdolność tolerowania i odpowiedzi na podanie pojedynczego dooponowego wstrzyknięcia dawki bolusowej nie większej niż 100 mikrogramów baklofenu w postaci produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml. Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal należy zmniejszyć dawki innych nieskutecznych leków zmniejszających napięcie mięśniowe. Opieka medyczna Nie należy wszczepiać systemu do infuzji przed odpowiednim sprawdzeniem reakcji pacjenta na pojedyncze dooponowe wstrzyknięcie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Pierwsze dooponowe podanie produktu, wszczepienie pompy infuzyjnej, pierwsza infuzja oraz faza zwiększania dawki produktu leczniczego Lioresal Intrathecal mogą być związane z ryzykiem takich powikłań jak zahamowanie czynności OUN, zapaść sercowo-naczyniowa i niewydolność oddechowa. Z tego względu wymienione wyżej etapy leczenia należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, z dostępem do oddziału intensywnej opieki medycznej, a także przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania. Należy zapewnić pacjentowi dostęp do wszelkich urządzeń niezbędnych dla przeprowadzenia natychmiastowej reanimacji w razie wystąpienia zagrażających życiu objawów ciężkiego przedawkowania. Lekarz prowadzący leczenie musi posiadać odpowiednie doświadczenie w dooponowym podawaniu leków i stosowanych w takich przypadkach systemach infuzyjnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Monitorowanie pacjentów Po chirurgicznym wszczepieniu pompy infuzyjnej, a zwłaszcza w początkowym okresie jej funkcjonowania i przy zmianie stężenia baklofenu lub prędkości infuzji, należy szczególnie dokładnie obserwować pacjenta aż do chwili, gdy jego stan ustabilizuje się. Należy poinformować lekarza prowadzącego, personel szpitalny, pacjenta oraz inne osoby zaangażowane w opiekę nad nim o ryzyku związanym z tą metodą leczenia. Należy zapoznać te osoby zwłaszcza z objawami przedawkowania lub nagłego odstawienia produktu, postępowaniem w tych przypadkach oraz z zasadami postępowania z pompą infuzyjną i miejscem jej wszczepienia. Naciek zapalny na końcówce wszczepionego cewnika Zgłaszano przypadki nacieku zapalnego na końcówce wszczepionego cewnika, który może spowodować ciężkie zaburzenia neurologiczne.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Do najczęstszych objawów związanych z naciekiem zapalnym należą: 1) zmniejszenie odpowiedzi terapeutycznej (pogorszenie spastyczności, powrót spastyczności, gdy uprzednio była ona dobrze kontrolowana, objawy odstawienia, słaba odpowiedź na zwiększanie dawki lub zmianę jej częstości, lub znaczne zwiększenie dawki), 2) ból, 3) deficyt neurologiczny /dysfunkcja. Lekarze powinni dokładnie monitorować pacjentów poddanych terapii dokanałowej w kierunku jakichkolwiek nowych przedmiotowych lub podmiotowych objawów neurologicznych, szczególnie, jeśli są stosowane leki recepturowe lub terapia mieszana zawierająca opiaty. U pacjentów z nowymi przedmiotowymi lub podmiotowymi objawami neurologicznymi, wskazującymi na naciek zapalny, należy rozważyć konsultację neurochirurgiczną, ponieważ wiele objawów nacieku zapalnego nie różni się od objawów choroby u pacjentów z ciężką spastycznością.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
W niektórych przypadkach, przeprowadzenie badania obrazowego może być odpowiednią metodą do potwierdzenia lub wykluczenia nacieku zapalnego. Wszczepienie pompy Przed wszczepieniem pompy należy upewnić się, że pacjent nie ma zakażenia, ponieważ obecność infekcji zwiększa ryzyko powikłań po zabiegu. Ponadto, zakażenia układowe utrudniają proces dostosowywania dawki produktu leczniczego. Napełnianie zbiornika pompy Ponowne napełnianie zbiornika pompy może wykonywać jedynie odpowiednio przeszkolony i wykwalifikowany lekarz, zgodnie z instrukcją załączoną przez wytwórcę pompy infuzyjnej. Zbiornik należy napełniać we właściwych odstępach czasowych unikając sytuacji, w której doszłoby do opróżnienia zbiornika, co spowoduje nawrót ciężkiej spastyczności (patrz punkt Objawy po przerwaniu leczenia). Przy uzupełnianiu produktu leczniczego konieczne jest ścisłe przestrzeganie zasad aseptyki, aby uniknąć zakażenia przez drobnoustroje i innych zakażeń.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Po każdym napełnieniu zbiornika lub wszelkich czynnościach dotyczących zbiornika pompy pacjent powinien pozostawać pod obserwacją, odpowiednio do swojego stanu klinicznego. Należy zachować nadzwyczajną ostrożność podczas napełniania pompy wyposażonej w port z bezpośrednim dostępem do cewnika dooponowego. Bezpośrednie wstrzyknięcie produktu do cewnika przez port dostępu mogłoby wywołać objawy przedawkowania zagrażające życiu pacjenta. Dodatkowe uwagi o modyfikacji dawkowania Utrzymanie spastyczności na pewnym poziomie jest niekiedy konieczne dla zachowania właściwej postawy ciała, równowagi i innych czynności. Aby zapobiec nadmiernemu osłabieniu i w konsekwencji upadkom pacjenta, należy zachować ostrożność podając produkt leczniczy Lioresal Intrathecal w tych przypadkach. Utrzymywanie pewnego napięcia mięśniowego i rzadko występujących skurczy może być również konieczne dla wspomagania czynności układu krążenia i zapobiegania zakrzepicy żył głębokich.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Objawy po przerwaniu leczenia (w tym objawy towarzyszące wadliwemu działaniu cewnika lub urządzenia) Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, niezależnie od przyczyny może objawiać się wzmożoną spastycznością w mechanizmie „efektu z odbicia”, świądem, parestezjami (uczuciem mrowienia lub pieczenia) i niedociśnieniem tętniczym, prowadząc w konsekwencji do takich następstw jak stan nadmiernej ruchliwości z nagłymi, niekontrolowanymi skurczami, podwyższoną temperaturą ciała i objawami przypominającymi złośliwy zespół neuroleptyczny, takimi jak zmiany stanu psychicznego oraz sztywność mięśni. W rzadkich przypadkach objawy te rozwinęły się w napady padaczkowe/stan padaczkowy, rabdomiolizę, koagulopatię, niewydolność wielonarządową i śmierć. Wszyscy pacjenci otrzymujący produkt leczniczy Lioresal Intrathecal są potencjalnie narażeni na ryzyko związane z nagłym przerwaniem leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Dlatego należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem. Konieczne jest również przedstawienie pacjentom i ich opiekunom objawów przedmiotowych i podmiotowych, które mogą wystąpić po przerwaniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza objawów typowych dla wczesnej fazy zespołu odstawienia produktu (np. priapizm). Do wczesnych objawów odstawienia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal należy nawrót pierwotnej spastyczności, świąd, niskie ciśnienie tętnicze krwi parestezje i priapizm. Niektóre objawy kliniczne zaawansowanego zespołu odstawienia przypominają objawy zaburzenia odruchów autonomicznych, zakażenie lub posocznicę, hipertermię złośliwą, złośliwy zespół neuroleptyczny i inne choroby towarzyszące stanowi podwyższonego metabolizmu lub nadmiernemu rozpadowi mięśni prążkowanych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Innymi objawami nagłego przerwania terapii mogą być: omamy, stany psychotyczne, maniakalne lub paranoidalne, ciężkie bóle głowy i bezsenność. U jednego pacjenta z zespołem przypominającym zespół sztywności uogólnionej obserwowano przełom autonomiczny z niewydolnością serca. W większości przypadków objawy odstawienia występują w ciągu kilku godzin lub dni po zaprzestaniu dooponowego podawania leku. Przyczyną nagłego przerwania dooponowego podawania leku jest zwykle wadliwe działanie cewnika (zwłaszcza problemy z połączeniem), mała objętość roztworu w zbiorniku pompy oraz wyczerpanie baterii pompy a także wadliwe działanie urządzenia (patrz punkt 4.8). Zgłaszano wadliwe działanie urządzenia skutkujące niewłaściwym dostarczaniem produktu leczniczego prowadzącym do wystąpienia objawów odstawienia, które mogą powodować zgon.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Aby zapobiec nagłemu przerwaniu dooponowego podania produktu leczniczego należy zwrócić szczególną uwagę na programowanie i monitorowanie systemu infuzyjnego, planowany czas i procedury napełniania pompy oraz sygnały alarmowe pompy. Leczenie objawów po przerwaniu /zaprzestaniu terapii Szybkie i prawidłowe potwierdzenie diagnozy oraz podjęcie leczenia na oddziale pomocy doraźnej lub intensywnej opieki medycznej mają duże znaczenie w zapobieganiu zagrażającym życiu objawom ze strony OUN i objawom układowym po przerwaniu podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zalecane leczenie to podjęcie podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w dawce identycznej lub zbliżonej do dawki podawanej przed przerwaniem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jeśli jednak podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie można wdrożyć natychmiast, wówczas terapia agonistami GABA takimi jak doustne lub dojelitowe postaci baklofenu czy doustne, dojelitowe lub dożylne postaci benzodiazepiny może zapobiec potencjalnie śmiertelnym następstwom przerwania leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Nie ma jednak gwarancji, że samo podanie baklofenu w postaci doustnej lub dojelitowej wystarczy, by zapobiec nasilaniu się objawów przerwania leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Zaburzenia czynności nerek Po doustnym podaniu produktu leczniczego Lioresal zgłaszano występowanie poważnych objawów neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Z tego względu należy zachować ostrożność podając produkt Lioresal Intrathecal pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci w podeszłym wieku >65 lat Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej podatni na działania niepożądane produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej w fazie dostosowywania dawki i może to również dotyczyć produktu Lioresal Intrathecal. Skolioza U ograniczonej liczby pacjentów leczonych produktem Lioresal Intrathecal nie można wykluczyć pojawienia się skoliozy lub nasilenia istniejącej wcześniej skoliozy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Specjalne środki ostrozności
Podczas leczenia produktem Lioresal Intrathecal należy monitorować objawy skoliozy. Sód Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór: produkt leczniczy zawiera 70,81 mg sodu na 20 ml, co odpowiada 3,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór: produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 5 ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Jeśli Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml wymaga rozcieńczenia roztworem chlorku sodu, otrzymana dawka sodu będzie większa.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi lub inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w skojarzeniu z lekami o działaniu układowym pozwalające na przewidywanie konkretnych interakcji typu lek-lek jest niewielkie, jednak sugeruje się, że małe pole pod krzywą AUC baklofenu obserwowane po dooponowym podaniu produktu może zmniejszać ryzyko wystąpienia interakcji farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2). Alkohol i inne związki mające wpływ na OUN Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać jednocześnie z innymi lekami zmniejszającymi napięcie mięśni, by uniknąć możliwych działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i innych leków o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy (np.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Interakcje
leków przeciwbólowych, neuroleptyków, barbituranów, benzodiazepin, leków anksjolitycznych) może nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Należy unikać zwłaszcza jednoczesnego spożywania alkoholu, ponieważ interakcje z alkoholem są nieprzewidywalne. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Podczas jednoczesnego przyjmowania produktu leczniczego Lioresal tabletki, pewne leki stosowane w leczeniu depresji (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) mogą nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal, co może prowadzić do znacznego zwiotczenia mięśni. Nie można więc wykluczyć występowania tego typu interakcji podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Leki przeciwnadciśnieniowe Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek z lekami przeciwnadciśnieniowymi może spowodować nasilenie działania zmniejszającego ciśnienie tętnicze krwi.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Interakcje
Z tego względu podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i leków zmniejszających ciśnienie tętnicze należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi. Jeśli jest to konieczne, dawkowanie leków przeciwnadciśnieniowych należy zmniejszyć. Morfina Skojarzenie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z morfiną spowodowało u jednego pacjenta spadek ciśnienia tętniczego krwi. W takich przypadkach nie można wykluczyć ryzyka zaburzeń oddychania oraz zaburzeń OUN. Należy zatem pamiętać o zwiększonym ryzyku tych zaburzeń u pacjentów przyjmujących jednocześnie opioidy lub benzodiazepiny. Środki znieczulające Jednoczesne stosowanie baklofenu podawanego dooponowo i środków do znieczulenia ogólnego (np. fentanylu, propofolu) może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności serca i napadów padaczkowych. Z tego względu, należy zachować ostrożność podczas podawania środków znieczulających pacjentom otrzymującym dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Interakcje
Lewodopa/inhibitor DDC Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej i lewodopy/inhibitora DDC powodowało zwiększenie ryzyka wystąpienia takich zdarzeń niepożądanych jak omamy wzrokowe, stany splątania, ból głowy i nudności. Zgłaszano także zaostrzenie objawów parkinsonizmu. Z tego względu, należy zachować ostrożność podając dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal pacjentom leczonym lewodopą/inhibitorem DDC. Dotychczas brak danych dotyczących podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal jednocześnie z innymi lekami podawanymi dooponowo.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u kobiet w ciąży. Po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal niewielkie ilości baklofenu są wykrywane w osoczu matki (patrz punkt 5.2). Baklofen przenika przez barierę łożyska i wykazuje toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze (patrz punkt 5.3). Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Lioresal nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Baklofen przenika do mleka kobiecego. Nie można dotychczas określić stężenia baklofenu w mleku kobiet karmiących piersią ze względu na niewystarczające dostępne dane.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy stosować w okresie laktacji, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że jest mało prawdopodobne, by baklofen podawany dooponowo miał niekorzystny wpływ na płodność w warunkach istotnych dla zastosowania klinicznego (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Lioresal Intrathecal wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Spożywanie alkoholu nasila to zaburzenie. U niektórych pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal zgłaszano występowanie działań hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak senność i uspokojenie polekowe. Do innych wymienianych działań należą: ataksja, omamy, podwójne widzenie i objawy po zaprzestaniu leczenia. Pacjentom, u których występują takie działania niepożądane, należy zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych powinna być okresowo oceniana przez lekarza.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu (Tabela 1) pochodzące z badań klinicznych zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA. W obrębie każdej grupy układów narządowych, działania niepożądane produktu zostały sklasyfikowane według częstości występowania poczynając od działań najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, określona częstość występowania została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często ( 1/10); często ( 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( 1 000 do < 1/100); rzadko ( 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Działania niepożądane
Tabela 1 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często: Zmniejszenie apetytu Niezbyt często: Odwodnienie Zaburzenia psychiczne Często: Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze (patrz punkt 4.4 Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania), obłęd, omamy, dysforia, euforia Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: Senność Często: Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowy Niezbyt często: Ataksja, hipotermia, upośledzenie pamięci, oczopląs Drgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia oka Często: Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem Zaburzenia serca Niezbyt często: Bradykardia Zaburzenia naczyniowe Często: Hipotonia ortostatyczna Niezbyt często: Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność, spowolnienie oddechu Zaburzenia żołądka i jelit Często: Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie śliny Niezbyt często: Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku, dysfagia Nudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Działania niepożądane
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Pokrzywka, świąd Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni Często: Wzmożone napięcie mięśni Częstość nieznana: Skolioza Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu Zatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: Zaburzenia czynności seksualnych Częstość nieznana: Zaburzenia erekcji Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze, astenia Rzadko: Zagrażające życiu objawy odstawienia produktu spowodowane problemami z podaniem produktu U około 5% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, którym podawano tabletki Lioresal przez okres do 1 roku w badaniu palpacyjnym stwierdzono torbiele jajnika.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Działania niepożądane
W większości przypadków torbiele te zanikły samoistnie, pomimo kontynuowania leczenia. Wiadomo, że u części kobiet w zdrowej populacji torbiele jajnika występują samoistnie. Wiarygodne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi a podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie zawsze jest możliwe, ponieważ część z obserwowanych zdarzeń niepożądanych mogła być objawami choroby podstawowej. Zwłaszcza często występujące zdarzenia niepożądane, takie jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, senność, bóle głowy, nudności, spadek ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie mięśni są zazwyczaj spowodowane podawaniem produktu leczniczego. Zdarzenia niepożądane spowodowane wadliwym funkcjonowaniem systemu do infuzji Należą do nich naciek zapalny na końcówce cewnika, przemieszczenie/zagięcie/pęknięcie (rozdarcie) cewnika z możliwymi komplikacjami, zakażenie w miejscu wszczepienia pompy, posocznica, nagromadzenie płynu surowiczego lub krwi w miejscu wszczepienia pompy z ryzykiem stanu zapalnego, niedziałająca pompa i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przerwanie ciągłości skóry po dłuższym okresie od implantacji, jak również przedawkowanie lub podanie zbyt małej dawki produktu leczniczego z powodu nieprawidłowego posługiwania się urządzeniem, przy czym w niektórych przypadkach nie może być wykluczony związek przyczynowo-skutkowy z baklofenem.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Działania niepożądane
Zgłaszano wadliwe działanie urządzenia skutkujące niewłaściwym dostarczaniem produktu leczniczego prowadzącym do wystąpienia objawów odstawienia, które mogą powodować zgon (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Aleje Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Po stwierdzeniu pierwszych oznak przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy natychmiast przyjąć pacjenta do szpitala, jeśli wcześniej był on leczony w warunkach ambulatoryjnych. Należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności lub położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej. U jednego dorosłego pacjenta obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) po wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25 mikrogramów baklofenu (Lioresal Intrathecal).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Przedawkowanie
Z drugiej strony w pojedynczych przypadkach konieczne i dobrze tolerowane było podanie dawek dobowych 4 000 mikrogramów baklofenu (badania niemieckie). Najmniejsza dawka śmiertelna produktu leczniczego odnotowana w badaniach prowadzonych w Niemczech wynosiła 4 000 mikrogramów, natomiast największa dawka baklofenu, po której pacjent przeżył nie doświadczając następstw przedawkowania wynosi 20 000 mikrogramów (Lioresal Intrathecal). Objawy zatrucia Narastające obniżenie napięcia mięśni Zawroty głowy Sedacja Drgawki Utrata przytomności Hipotermia Nadmierne wydzielanie śliny Nudności i wymioty Po ciężkim przedawkowaniu produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Leczenie przypadków przedawkowania Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zasadniczo, należy podjąć następujące działania: Usunąć jak najszybciej roztwór produktu leczniczego Lioresal Intrathecal pozostający w zbiorniku pompy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Przedawkowanie
Pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do usunięcia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z organizmu. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki spazmolityczne o punkcie uchwytu działania w rdzeniu kręgowym, kod ATC: M03BX01 Baklofen jest pochodną p-chlorofenylową kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który występuje powszechnie w ośrodkowym układzie nerwowym, będąc najważniejszą substancją hamującą przekazywanie bodźców nerwowych w OUN. Dokładny mechanizm działania baklofenu nie został jeszcze w pełni określony. Baklofen pobudza receptory GABAß, zlokalizowane pre- i postsynaptycznie. Jego działanie polega na zwiększaniu hamowania presynaptycznego głównie w rdzeniu kręgowym, co prowadzi do osłabienia przekaźnictwa bodźców. W rezultacie następuje zmniejszenie spastycznego napięcia mięśni oraz patologicznych odruchów masowych obserwowanych w spastyczności. Jako środek zwiotczający mięśnie o działaniu ośrodkowym, baklofen nie wpływa na transmisję nerwowo-mięśniową.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Właściwości farmakodynamiczne
U ludzi, podobnie jak u zwierząt, baklofen może wykazywać ogólne działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy, wywołując uspokojenie, senność, a także działając hamująco na układ oddechowy i układ krążenia. Stwierdzono również zależny od dawki hamujący wpływ na erekcję u mężczyzn, poprzez stymulację receptora GABAß.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Uważa się, że układowa dostępność baklofenu po podaniu dokanałowym (Lioresal Intrathecal) jest mniejsza niż po podaniu doustnym (Lioresal tabletki). Z uwagi na powolne krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz gradient stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych, parametry farmakokinetyczne odnotowane dla płynu mózgowo-rdzeniowego i opisane niżej należy interpretować z uwzględnieniem dużej zmienności między- i wewnątrzosobniczej. Wchłanianie Bezpośrednia infuzja do przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego pozwala ominąć procesy absorpcji produktu i umożliwia ekspozycję miejsc receptorowych w rogach tylnych rdzenia na działanie baklofenu. Podanie baklofenu bezpośrednio do przestrzeni mózgowo-rdzeniowej umożliwia skuteczne leczenie spastyczności dawkami co najmniej 100-krotnie mniejszymi od dawek stosowanych w terapii doustnej (Lioresal tabletki).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Po pojedynczym dooponowym wstrzyknięciu dawki w bolusie /krótkotrwałej infuzji, objętość dystrybucji, obliczona na podstawie stężenia produktu leczniczego w płynie mózgowo-rdzeniowym mieści się w zakresie od 22 do 157 ml. Średnia 75 ml odpowiada w przybliżeniu objętości płynu mózgowo-rdzeniowego człowieka, wskazując, że jest to właśnie objętość, w której rozprowadzany jest baklofen. Podczas ciągłej infuzji dooponowej w dawkach dobowych od 50 do 1200 mikrogramów stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym w okolicy lędźwiowej wynosi nawet 130 do 1240 nanogramów/ml w stanie stacjonarnym, a wartości te osiągane są w ciągu 1 do 2 dni. W stanie stacjonarnym podczas ciągłej dooponowej infuzji dobowych dawek baklofenu z przedziału między 95 do 190 mikrogramów, gradient średniego stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych wynosił 4:1 (zakres 8,7:1 – 1,8:1). Gradient ten nie zależy od pozycji ciała pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wszystkie trzy roztwory baklofenu o różnej mocy (gęstość: 1,003  0,001 g/cm3 w temperaturze 23C) są praktycznie izobaryczne z płynem mózgowo-rdzeniowym człowieka (gęstość: 1,006 – 1,008 g/cm3). Stężenia baklofenu w osoczu po zastosowaniu dokanałowej infuzji dawek stosowanych klinicznie wynoszą mniej niż 5 nanogramów/ml ( 10 nanogramów/ml u dzieci), znajdują się zatem poniżej granicy analizy ilościowej. Wydalanie Okres półtrwania w fazie eliminacji w płynie mózgowo-rdzeniowym po jednorazowym, dooponowym podaniu dawki we wstrzyknięciu (bolus) lub krótkotrwałej, pojedynczej infuzji dooponowej dawki baklofenu wynoszącej od 50 do 135 mikrogramów waha się od 1 do 5 godzin. Zarówno po podaniu pojedynczej dawki we wstrzyknięciu (bolus) jak i po ciągłej infuzji do przestrzeni podpajęczynówkowej przy pomocy wszczepianej pompy infuzyjnej, średni klirens z płynu mózgowo-rdzeniowego wynosi około 30 ml/h (co odpowiada prędkości fizjologicznego obrotu płynu mózgowo-rdzeniowego).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zatem ilość baklofenu podana w infuzji w ciągu 24 godzin jest w tym samym czasie niemal całkowicie wydalana z płynem mózgowo-rdzeniowym. Po podaniu układowym baklofen jest wydalany niemal całkowicie przez nerki, w postaci niezmienionej. W wyniku dezaminacji oksydacyjnej w wątrobie powstają niewielkie ilości nieaktywnego metabolitu baklofenu (kwasu beta-(p-chlorofenylo)-gamma-hydroksymasłowego). Wyniki badań sugerują, że baklofen nie jest metabolizowany w płynie mózgowo-rdzeniowym. Inne drogi wydalania baklofenu uważa się za nieistotne, zgodnie z obecnym stanem wiedzy. Badania na zwierzętach wykazały, że po podaniu dużych dawek produktu dochodzi do akumulacji substancji czynnej w płynie mózgowo-rdzeniowym. Nie zbadano, w jakim zakresie fakt ten ma znaczenie dla ludzi i jakich konsekwencji należy oczekiwać. Pacjenci w podeszłym wieku Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów w podeszłym wieku po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dane dotyczące podania pojedynczej dawki produktu w postaci doustnej sugerują, że u pacjentów w podeszłym wieku wydalanie produktu jest wolniejsze, jednak pole pod krzywą AUC baklofenu jest podobne do wartości obserwowanych u młodych dorosłych. Ekstrapolacja tych wyników na leczenie wieloma dawkami sugeruje brak istotnych różnic farmakokinetycznych pomiędzy młodymi osobami dorosłymi a pacjentami w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży odpowiednie stężenia leku w osoczu wynoszą 10 ng/ml lub mniej. Zaburzenia czynności wątroby Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jednak, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w usuwaniu baklofenu, jest mało prawdopodobne, by u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka baklofenu uległa zmianom w stopniu istotnym klinicznie.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności nerek Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności nerek po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Ponieważ baklofen jest głównie wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, nie można wykluczyć kumulacji leku w postaci niezmienionej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tolerancja miejscowa Badania histologiczne w ramach eksperymentów, w których baklofen podawano w ciągłej infuzji dooponowej szczurom (2-4 tygodnie) i psom (2-4 miesiące) nie wykazały oznak miejscowej reakcji lub stanu zapalnego związanego z terapią baklofenem. Obserwowane reakcje przypisuje się podrażnieniu przez cewnik infuzyjny. Działanie mutagenne i rakotwórcze Baklofen dał negatywny wynik w badaniach potencjalnego działania mutagennego i genotoksycznego prowadzonych na bakteriach, komórkach ssaków, drożdżach i chomikach chińskich. Uzyskane dowody wskazują, że jest mało prawdopodobne, by baklofen miał działanie mutagenne. Dwuletnie badanie prowadzone na szczurach, którym podawano doustną postać baklofenu nie wykazało działania rakotwórczego. W tym samym badaniu odnotowano zależne od dawki zwiększenie częstości występowania torbieli jajnika oraz mniej wyraźne zwiększenie częstości występowania powiększenia i (lub) zmian krwotocznych nadnerczy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksyczny wpływ na reprodukcję W oparciu o badania z podaniem doustnym u szczurów i królików, jest mało prawdopodobne, że baklofen podawany dooponowo powoduje działania niepożądane wpływając na płodność lub na przedurodzeniowy lub pourodzeniowy rozwój. Baklofen nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików po podaniu dawek, stanowiących co najmniej 125-krotność maksymalnej dawki dooponowej w mg/kg mc. Produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie wykazał zwiększoną częstość występowania przepukliny pępowinowej u płodów szczurów po podaniu dawek stanowiących ok. 500-krotność maksymalnej dawki dooponowej wyrażonej w mg/kg mc. Nieprawidłowość ta nie została zaobserwowana u myszy i królików. Wykazano, że u szczurów i królików produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie skutkował opóźnieniami wzrostu płodu (kostnienia) w dawkach powodujących również toksyczne działania u matki.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Baklofen powodował rozszerzenie łuku kręgowego u płodów szczura po dootrzewnowym podaniu dużej dawki produktu. Baklofen nie wpływał na płodność samic szczura. Możliwy wpływ baklofenu na płodność samców szczura nie został zbadany.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal roztwór do infuzji nie wolno mieszać z innymi roztworami do wstrzykiwań lub infuzji z wyjątkiem wymienionych w punkcie 6.6. Wykazano niezgodność chemiczną pomiędzy dekstrozą a baklofenem. 6.3 Okres ważności Okres ważności zamkniętych opakowań: 3 lata Produkt leczniczy powinien być zużyty natychmiast po otwarciu. Produkt Lioresal Intrathecal zachowuje stabilność we wszczepianym systemie infuzyjnym typu SynchroMed przez 11 tygodni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Nie zamrażać. Nie sterylizować wysoką temperaturą. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I (Ph. Eur.), zawierające 20 ml roztworu do infuzji. Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I (Ph.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/20 ml
Dane farmaceutyczne
Eur.), zawierające 5 ml roztworu do infuzji. Opakowanie zawiera 1, 2 lub 5 ampułek. Opakowanie szpitalne zawiera 1, 2 lub 5 ampułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie pozostałości po użyciu należy usunąć. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. W razie potrzeby produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji można rozcieńczać w warunkach aseptycznych przy pomocy jałowego roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań, nie zawierającego środków konserwujących.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lioresal Intrathecal, 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ampułka z 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 0,05 mg baklofenu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Przezroczysty, bezbarwny roztwór do wstrzykiwań o pH 5,0–7,0 i osmolarności 280-300 mOsm/kg.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dorośli W celu sprawdzenia odpowiedzi na dooponowe podanie baklofenu pacjentom z ciężką, przewlekłą spastycznością w przebiegu stwardnienia rozsianego, z urazami rdzenia kręgowego lub urazami pochodzenia mózgowego, których nie można skutecznie leczyć stosując leczenie standardowe. Dzieci i młodzież (4 do <18 lat) Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal jest wskazany do stosowania u pacjentów w wieku od 4 do <18 lat z ciężką przewlekłą spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego (w przebiegu urazu, stwardnienia rozsianego lub innych chorób rdzenia kręgowego), którzy nie reagują na leczenie doustnymi lekami przeciwspastycznymi (w tym doustnym baklofenem) i (lub) u których występują niemożliwe do zaakceptowania działania niepożądane po podaniu skutecznych dawek leków doustnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal należy podawać w pojedynczych dawkach próbnych w bolusie (przez cewnik zewnątrzoponowy lub przez nakłucie lędźwiowe), a w długotrwałej terapii produkt podaje się za pomocą wszczepianej pompy przeznaczonej do ciągłego podawania produktu Baclofen Intrathecal do przestrzeni podpajęczynówkowej (pompy z certyfikatem UE). W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania każdy pacjent powinien najpierw przejść fazę próbną polegającą na dooponowym podaniu produktu w bolusie, a następnie, przed ustaleniem dawki podtrzymującej, fazę bardzo ostrożnego, stopniowego dostosowywania dawki produktu do indywidualnych potrzeb pacjenta. Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz zwiększanie dawki należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego. W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, każdy pacjent otrzymuje najpierw, jako próbę przed rozpoczęciem długotrwałej terapii, 0,05 mg/1 ml produktu leczniczego Lioresal Intrathecal we wstrzyknięciu dooponowym w bolusie przez cewnik dooponowy lub przez nakłucie lędźwiowe. Następnie należy bardzo uważnie dostosować dawkę indywidualnie do potrzeb pacjenta. Jest to konieczne ze względu na znaczne różnice w dawkach skutecznych terapeutycznie dla poszczególnych pacjentów. W terapii długotrwałej podaje się produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml lub Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml za pomocą wszczepianej pompy, dzięki której możliwa jest ciągła infuzja roztworu baklofenu do płynu mózgowo-rdzeniowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Przed podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u pacjentów ze spastycznością pourazową, należy przeprowadzić badanie mielograficzne przestrzeni podpajęczynówkowej. W przypadku stwierdzenia w badaniu radiologicznym oznak zapalenia pajęczynówki, nie należy rozpoczynać terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przed rozpoczęciem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy upewnić się, że roztwór jest przezroczysty i bezbarwny. Należy podawać tylko klarowny roztwór, praktycznie wolny od cząsteczek. W razie stwierdzenia widocznego zmętnienia lub przebarwienia roztworu, nie należy podawać produktu leczniczego, a wadliwy roztwór należy zniszczyć. Roztwór znajdujący się w ampułce jest stabilny, izotoniczny, wolny od ciał gorączkotwórczych i przeciwutleniaczy, o pH w zakresie 5 do 7. Każda ampułka jest przeznaczona do jednorazowego użytku.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml roztwór do wstrzykiwań Dawka próbna (w warunkach szpitalnych) Przed rozpoczęciem długotrwałej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy najpierw ocenić odpowiedź pacjenta na baklofen w fazie próbnej. Do tego celu stosuje się produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml roztwór do wstrzykiwań. Dawkę próbną zazwyczaj podaje się w postaci nierozcieńczonej przez cewnik dooponowy lub nakłucie lędźwiowe. Zazwyczaj próbna dawka produktu leczniczego wynosi 25 mikrogramów do 50 mikrogramów baklofenu, co odpowiada zawartości ½ do 1 ampułki produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml. U dzieci zalecana jest dawka próbna 25 mikrogramów. Dawkę należy podać poprzez zmieszanie z płynem mózgowo-rdzeniowym (CSF, ang. cerebrospinal fluid) (barbotaż) przez 1 minutę (lub dłużej).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
W odstępach 24-godzinnych dawka może być zwiększana o 25 mikrogramów do uzyskania maksymalnej dawki próbnej 100 mikrogramów w następujący sposób: Tabela 1 25 µg – 0,5 ml = ½ ampułki 50 µg – 1,0 ml = 1 ampułka 75 µg – 1,5 ml = 1 ½ ampułki 100 µg – 2,0 ml = 2 ampułki Po każdym wstrzyknięciu pacjent powinien pozostawać pod obserwacją przez 4 do 8 godzin. Działanie pojedynczej dawki produktu leczniczego podanej dooponowo zazwyczaj rozpoczyna się po upływie ½ do 1 godziny od podania produktu. Maksymalne działanie spazmolityczne jest widoczne zazwyczaj po 4 godzinach od podania produktu i utrzymuje się przez około 4 do 8 godzin. Początek działania produktu leczniczego, maksymalne działanie lecznicze oraz czas działania różnią się u poszczególnych pacjentów i zależą od dawki, nasilenia objawów oraz sposobu i prędkości podawania roztworu.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Konieczne jest odnotowanie klinicznie istotnego zmniejszenia napięcia mięśniowego oraz zmniejszenia częstości i nasilenia skurczów, aby uznać, że pacjent odpowiada na leczenie. Jeśli podanie dawki próbnej równej zawartości 2 ampułek produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml (odpowiadającej 100 mikrogramom baklofenu) jest niewystarczające, nie należy dalej zwiększać dawki oraz nie należy przechodzić do fazy ciągłej dooponowej infuzji. Tolerancja dawki próbnej może różnić się u poszczególnych pacjentów. W przeszłości objawy przedawkowania (śpiączka) wystąpiły u jednego pacjenta po podaniu pojedynczej dawki próbnej wynoszącej 25 mikrogramów baklofenu, z tego względu leczenie należy rozpoczynać wyłącznie w warunkach szpitalnych, zapewniając natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej. Szczególne populacje pacjentów U pacjentów ze spowolnionym krążeniem płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanym np.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
blokadą wynikającą ze stanu zapalnego lub urazu, opóźniona migracja produktu Lioresal Intrathecal może zmniejszać przeciwskurczowe działanie produktu i zwiększać działania niepożądane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, może zaistnieć potrzeba zmniejszenia dawki ze względu na stan kliniczny pacjenta lub stopień zmniejszenia klirensu nerkowego. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Nie zaleca się dostosowywania dawki produktu, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w metabolizmie baklofenu po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Z tego względu nie należy spodziewać się, by zaburzenia czynności wątroby miały wpływ na pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci poniżej 6 lat jest ograniczone. Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 4 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Wstępna dawka próbna podawana przez nakłucie lędźwiowe pacjentom w wieku od 4 do <18 lat, ustalona na podstawie wieku i wymiarów ciała pacjenta, powinna wynosić 25-50 µg na dobę. U pacjentów nieodpowiadających na leczenie, dawkę produktu można zwiększać o 25 µg na dobę co 24 godziny. U pacjentów pediatrycznych maksymalna dawka próbna nie powinna przekraczać 100 µg na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku W badaniach klinicznych wiek części pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal przekraczał 65 lat i u tych chorych nie obserwowano szczególnych problemów.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek pokazuje jednak, że w tej grupie wiekowej działania niepożądane produktu leczniczego mogą występować częściej. Z tego względu pacjenci w podeszłym wieku wymagają uważnego monitorowania pod kątem ewentualnych działań niepożądanych. 4.3 Sposób podawania Skuteczność produktu leczniczego Lioresal Intrathecal wykazano w badaniach klinicznych używając systemu do infuzji SynchroMed. System ten służący do podawania produktu leczniczego wyposażony jest w zbiornik do wielokrotnego napełniania, który wszczepia się podskórnie pacjentowi, zazwyczaj w tkanki ściany brzucha. Przyrząd ten połączony jest z cewnikiem dooponowym, który biegnie podskórnie od miejsca wszczepienia systemu do przestrzeni podpajęczynówkowej. Dotychczas brak doświadczenia z innymi wszczepianymi systemami do infuzji.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Dooponowe podawanie baklofenu przez wszczepioną pompę infuzyjną może być wykonywane wyłącznie przez lekarzy posiadających niezbędną wiedzę medyczną i doświadczenie. Szczegółowe instrukcje wszczepienia, programowania i (lub) napełniania pompy są podane przez wytwórcę pompy infuzyjnej i muszą być ściśle przestrzegane. 4.4 Przerwanie leczenia Nie przewiduje się szczególnych ograniczeń czasu trwania terapii. Wyłączając nagłe przypadki spowodowane przedawkowaniem produktu leczniczego lub wystąpieniem ciężkich działań niepożądanych, leczenie należy zawsze kończyć poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Nie wolno w sposób nagły przerywać podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
W rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4). Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza u pacjentów otrzymujących dawki przekraczające normalne dawkowanie, może doprowadzić do nasilenia spastyczności do poziomu nietolerowanego przez pacjenta. Po nagłym odstawieniu produktu leczniczego Lioresal tabletki obserwowano także dezorientację, zaburzenia czucia i postrzegania, zaburzenia nastroju z omamami, napady padaczkowe /stan padaczkowy i niekiedy nasilenie spastyczności, zwłaszcza po długotrwałym leczeniu. 4.5 Objawy po przerwaniu leczenia Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może wywołać takie objawy jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Objawy przerwania leczenia można mylnie zinterpretować, jako objawy zatrucia produktem leczniczym, które także wymagają hospitalizacji. 4.6 Leczenie w przypadku wystąpienia objawów przerwania leczenia Aby zapobiec wystąpieniu zagrażających życiu działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego lub działań układowych ważne jest szybkie postawienie prawidłowego rozpoznania oraz podjęcie leczenia na oddziale intensywnej opieki medycznej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie wolno podawać w przypadku: nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, padaczki opornej na leczenie. 5 Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal powinien być podawany wyłącznie do przestrzeni podpajęczynówkowej. Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać dożylnie, domięśniowo, podskórnie lub do przestrzeni nadtwardówkowej.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal można podawać wyłącznie z zachowaniem szczególnej ostrożności pacjentom z: zaburzeniami krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanymi utrudnieniami przepływu, padaczką lub innymi chorobami mózgu przebiegającymi z napadami drgawkowymi, objawami porażenia opuszkowego lub częściowym porażeniem mięśni oddechowych, ostrymi lub przewlekłymi stanami dezorientacji, stanami psychotycznymi, schizofrenią lub chorobą Parkinsona, zaburzeniami odruchów autonomicznych w wywiadzie, niewydolnością krążenia mózgowego lub układu oddechowego, współistniejącym wzmożonym napięciem zwieracza pęcherza, zaburzeniami czynności nerek, wrzodami trawiennymi, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Ścisły nadzór nad pacjentami z dodatkowymi czynnikami ryzyka samobójstwa powinien towarzyszyć leczeniu produktem leczniczym Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów (i ich opiekunów) należy ostrzec o konieczności monitorowania pogarszania się stanu klinicznego, zachowań lub myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu oraz o konieczności natychmiastowego zasięgnięcia porady lekarza, jeśli objawy te wystąpią. U pacjentów ze spastycznością spowodowaną urazem głowy, zaleca się, by długotrwałe dooponowe podawanie baklofenu rozpoczynać po uzyskaniu stabilizacji objawów spastyczności (tzn. co najmniej po upływie jednego roku od urazu). Dzieci powinny mieć wystarczającą masę ciała, umożliwiającą wszczepienie pompy do przewlekłych infuzji. Dooponowe podawanie baklofenu dzieciom i młodzieży powinno być zlecane przez lekarzy specjalistów posiadających niezbędną wiedzę i doświadczenie. Istnieją bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u dzieci w wieku poniżej czterech lat.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz stopniowe zwiększanie dawki podawanej dooponowo należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy, aby zapewnić ciągłe monitorowanie stanu pacjenta. Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego. Przed rozpoczęciem leczenia należy podjąć odpowiednie środki ostrożności. Nagłe przerwanie dooponowego podawania produktu leczniczego Lioresal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe / stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal należy zmniejszyć dawki innych nieskutecznych leków zmniejszających napięcie mięśniowe. 6 Opieka medyczna Pierwsze dooponowe podanie produktu, wszczepienie pompy infuzyjnej, pierwsza infuzja oraz faza zwiększania dawki produktu leczniczego Lioresal Intrathecal mogą być związane z ryzykiem takich powikłań jak zahamowanie czynności OUN, zapaść sercowo-naczyniowa i niewydolność oddechowa. Z tego względu wymienione wyżej etapy leczenia należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, z dostępem do oddziału intensywnej opieki medycznej, a także przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania. Należy zapewnić pacjentowi dostęp do wszelkich urządzeń niezbędnych dla przeprowadzenia natychmiastowej reanimacji w razie wystąpienia zagrażających życiu objawów ciężkiego przedawkowania.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Lekarz prowadzący leczenie musi posiadać odpowiednie doświadczenie w dooponowym podawaniu leków i stosowanych w takich przypadkach systemach infuzyjnych. Monitorowanie pacjentów Należy szczególnie dokładnie obserwować pacjenta aż do chwili, gdy jego stan ustabilizuje się. Należy poinformować lekarza prowadzącego, personel szpitalny, pacjenta oraz inne osoby zaangażowane w opiekę nad nim o ryzyku związanym z tą metodą leczenia. Należy zapoznać te osoby zwłaszcza z objawami przedawkowania lub nagłego odstawienia produktu, postępowaniem w tych przypadkach oraz z zasadami postępowania z pompą infuzyjną i miejscem jej wszczepienia. Faza dawki próbnej Po podaniu wstępnych dawek próbnych należy uważnie monitorować oddech i czynność układu krążenia. Ma to szczególne znaczenie u pacjentów z chorobami serca i płuc oraz osłabieniem mięśni oddechowych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów leczonych produktami z grupy benzodiazepin i opioidów, u których występuje zwiększone ryzyko zahamowania czynności oddechowej. Przed podaniem próbnej dawki produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml należy upewnić się, że u pacjenta nie występuje zakażenie, ponieważ obecność zakażeń układowych może utrudniać ocenę reakcji pacjenta na dooponowe wstrzyknięcie dawki (bolus). Dodatkowe uwagi o modyfikacji dawkowania Utrzymanie spastyczności na pewnym poziomie jest niekiedy konieczne dla zachowania właściwej postawy ciała, równowagi i innych czynności. Aby zapobiec nadmiernemu osłabieniu i w konsekwencji upadkom pacjenta, należy zachować ostrożność podając produkt leczniczy Lioresal Intrathecal w tych przypadkach. Utrzymywanie pewnego napięcia mięśniowego i rzadko występujących skurczy może być również konieczne dla wspomagania czynności układu krążenia i zapobiegania zakrzepicy żył głębokich.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Objawy po przerwaniu leczenia Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, niezależnie od przyczyny może objawiać się wzmożoną spastycznością w mechanizmie „efektu z odbicia”, świądem, parestezjami (uczuciem mrowienia lub pieczenia) i niedociśnieniem tętniczym, prowadząc w konsekwencji do takich następstw jak stan nadmiernej ruchliwości z nagłymi, niekontrolowanymi skurczami, podwyższoną temperaturą ciała i objawami przypominającymi złośliwy zespół neuroleptyczny, takimi jak zmiany stanu psychicznego oraz sztywność mięśni. W rzadkich przypadkach objawy te rozwinęły się w napady padaczkowe/stan padaczkowy, rabdomiolizę, koagulopatię, niewydolność wielonarządową i śmierć. Wszyscy pacjenci otrzymujący produkt leczniczy Lioresal Intrathecal są potencjalnie narażeni na ryzyko związane z nagłym przerwaniem leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dlatego należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem. Konieczne jest również przedstawienie pacjentom i ich opiekunom objawów przedmiotowych i podmiotowych, które mogą wystąpić po przerwaniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza objawów typowych dla wczesnej fazy zespołu odstąpienia produktu (np. priapizm). 7 Do wczesnych objawów odstawienia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal należy nawrót pierwotnej spastyczności, świąd, niskie ciśnienie tętnicze krwi parestezje i priapizm. Niektóre objawy kliniczne zaawansowanego zespołu odstawienia przypominają objawy zaburzenia odruchów autonomicznych, zakażenie lub posocznicę, hipertermię złośliwą, złośliwy zespół neuroleptyczny i inne choroby towarzyszące stanowi podwyższonego metabolizmu lub nadmiernemu rozpadowi mięśni prążkowanych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Innymi objawami nagłego przerwania terapii mogą być: omamy, stany psychotyczne, maniakalne lub paranoidalne, ciężkie bóle głowy i bezsenność. U jednego pacjenta z zespołem przypominającym zespół sztywności uogólnionej obserwowano przełom autonomiczny z niewydolnością serca. W większości przypadków objawy odstawienia występują w ciągu kilku godzin lub dni po zaprzestaniu dooponowego podawania produktu. Zwykle przyczyną nagłego przerwania dooponowego podawania produktu jest wadliwe działanie cewnika (zwłaszcza problemy z połączeniem). 8 Leczenie objawów po przerwaniu /zaprzestaniu terapii Szybkie i prawidłowe potwierdzenie diagnozy oraz podjęcie leczenia na oddziale pomocy doraźnej lub intensywnej opieki medycznej mają duże znaczenie w zapobieganiu zagrażającym życiu objawom ze strony OUN i objawom układowym po przerwaniu podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zalecane leczenie to podjęcie podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w dawce identycznej lub zbliżonej do dawki podawanej przed przerwaniem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jeśli jednak podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie można wdrożyć natychmiast, wówczas terapia agonistami GABA, takimi jak doustne lub dojelitowe postaci baklofenu czy doustne, dojelitowe lub dożylne postaci benzodiazepiny może zapobiec potencjalnie śmiertelnym następstwom przerwania leczenia. Nie ma jednak gwarancji, że samo podanie baklofenu w postaci doustnej lub dojelitowej wystarczy, by zapobiec nasilaniu się objawów przerwania leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. 9 Zaburzenia czynności nerek Po doustnym podaniu produktu leczniczego Lioresal zgłaszano występowanie poważnych objawów neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Z tego względu należy zachować ostrożność podając produkt Lioresal Intrathecal pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci w podeszłym wieku >65 lat Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej podatni na działania niepożądane produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej w fazie dostosowywania dawki i może to również dotyczyć produktu Lioresal Intrathecal. Skolioza U ograniczonej liczby pacjentów leczonych produktem Lioresal Intrathecal nie można wykluczyć pojawienia się skoliozy lub nasilenia istniejącej wcześniej skoliozy. Podczas leczenia produktem Lioresal Intrathecal należy monitorować objawy skoliozy. Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 1 ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. Jeśli Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml wymaga rozcieńczenia roztworem chlorku sodu, dawka sodu będzie większa. 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi lub inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w skojarzeniu z lekami o działaniu układowym pozwalające na przewidywanie konkretnych interakcji typu lek-lek jest niewielkie, jednak sugeruje się, że małe pole pod krzywą AUC baklofenu obserwowane po dooponowym podaniu produktu może zmniejszać ryzyko wystąpienia interakcji farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2). Alkohol i inne związki mające wpływ na OUN Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać jednocześnie z innymi lekami zmniejszającymi napięcie mięśni, by uniknąć możliwych działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i innych leków o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy (np. leków przeciwbólowych, neuroleptyków, barbituranów, benzodiazepin, leków anksjolitycznych) może nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy unikać zwłaszcza jednoczesnego spożywania alkoholu, ponieważ interakcje z alkoholem są nieprzewidywalne. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Podczas jednoczesnego przyjmowania produktu leczniczego Lioresal tabletki, pewne leki stosowane w leczeniu depresji (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) mogą nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal, co może prowadzić do znacznego zwiotczenia mięśni. Nie można więc wykluczyć występowania tego typu interakcji podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Leki przeciwnadciśnieniowe Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek z lekami przeciwnadciśnieniowymi może spowodować nasilenie działania zmniejszającego ciśnienie tętnicze krwi. Z tego względu podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i leków zmniejszających ciśnienie tętnicze należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli jest to konieczne, dawkowanie leków przeciwnadciśnieniowych należy zmniejszyć. Morfina Skojarzenie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z morfiną spowodowało u jednego pacjenta spadek ciśnienia tętniczego krwi. W takich przypadkach nie można wykluczyć ryzyka zaburzeń oddychania oraz zaburzeń OUN. Należy zatem pamiętać o zwiększonym ryzyku tych zaburzeń u pacjentów przyjmujących jednocześnie opioidy lub benzodiazepiny. Środki znieczulające Jednoczesne stosowanie baklofenu podawanego dooponowo i środków do znieczulenia ogólnego (np. fentanylu, propofolu) może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności serca i napadów padaczkowych. Z tego względu, należy zachować ostrożność podczas podawania środków znieczulających pacjentom otrzymującym dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Lewodopa/inhibitor DDC Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej i lewodopy/inhibitora DDC powodowało zwiększenie ryzyka wystąpienia takich zdarzeń niepożądanych jak omamy wzrokowe, stany splątania, ból głowy i nudności. Zgłaszano także zaostrzenie objawów parkinsonizmu. Z tego względu, należy zachować ostrożność podając dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal pacjentom leczonym lewodopą/inhibitorem DDC. Dotychczas brak danych dotyczących podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal jednocześnie z innymi lekami podawanymi dooponowo. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u kobiet w ciąży. Po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal niewielkie ilości baklofenu są wykrywane w osoczu matki (patrz punkt 5.2). Baklofen przenika przez barierę łożyska i wykazuje toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Lioresal nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Baklofen przenika do mleka kobiecego. Nie można dotychczas określić stężenia baklofenu w mleku kobiet karmiących piersią ze względu na niewystarczające dostępne dane. Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy stosować w okresie laktacji, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że jest mało prawdopodobne, by baklofen podawany dooponowo miał niekorzystny wpływ na płodność w warunkach istotnych dla zastosowania klinicznego (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Lioresal Intrathecal wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Spożywanie alkoholu nasila to zaburzenie. U niektórych pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal zgłaszano występowanie działań hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak senność i uspokojenie polekowe. Do innych wymienianych działań należą: ataksja, omamy, podwójne widzenie i objawy po zaprzestaniu leczenia. Pacjentom, u których występują takie działania niepożądane, należy zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych powinna być okresowo oceniana przez lekarza.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu (Tabela 1) pochodzące z badań klinicznych zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA. W obrębie każdej grupy układów narządowych, działania niepożądane produktu zostały sklasyfikowane według częstości występowania, poczynając od działań najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, określona częstość występowania została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często ( 1/10); często ( 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( 1/1 000 do < 1/100); rzadko ( 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Tabela 1 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często: Zmniejszenie apetytu Niezbyt często: Odwodnienie Zaburzenia psychiczne Często: Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze (patrz punkt 4.4 Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania), obłęd, omamy, dysforia, euforia Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: Senność Często: Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowy Niezbyt często: Ataksja, hipotermia, upośledzenie pamięci, oczopląs Drgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia oka Często: Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem Zaburzenia serca Niezbyt często: Bradykardia Zaburzenia naczyniowe Często: Hipotonia ortostatyczna Niezbyt często: Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersi Często: Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność, spowolnienie oddechu Zaburzenia żołądka i jelit Często: Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie śliny Niezbyt często: Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku, dysfagia Nudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Pokrzywka, świąd Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni Często: Wzmożone napięcie mięśni Częstość nieznana: Skolioza Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu Zatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: Zaburzenia czynności seksualnych Częstość nieznana: Zaburzenia erekcji Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze, astenia Rzadko: Zagrażające życiu objawy z odstawienia produktu spowodowane problemami z podaniem produktu U około 5% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, którym podawano tabletki Lioresal przez okres do 1 roku w badaniu palpacyjnym stwierdzono torbiele jajnika.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W większości przypadków torbiele te zanikły samoistnie, pomimo kontynuowania leczenia. Wiadomo, że u części kobiet w zdrowej populacji torbiele jajnika występują samoistnie. Wiarygodne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi a podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie zawsze jest możliwe, ponieważ część z obserwowanych zdarzeń niepożądanych mogła być objawami choroby podstawowej. Zwłaszcza często występujące zdarzenia niepożądane, takie jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, senność, bóle głowy, nudności, spadek ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie mięśni są zazwyczaj spowodowane podawaniem produktu leczniczego. Zdarzenia niepożądane spowodowane wadliwym funkcjonowaniem systemu do infuzji Należą do nich naciek zapalny na końcówce cewnika, przemieszczenie /zagięcie/ pęknięcie (rozdarcie) cewnika z możliwymi komplikacjami, zakażenie w miejscu wszczepienia pompy, posocznica, nagromadzenie płynu surowiczego lub krwi w miejscu wszczepienia pompy z ryzykiem stanu zapalnego, niedziałająca pompa i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przerwanie ciągłości skóry po dłuższym okresie od implantacji, jak również przedawkowanie lub podanie zbyt małej dawki produktu leczniczego z powodu nieprawidłowego posługiwania się urządzeniem, przy czym w niektórych przypadkach nie może być wykluczony związek przyczynowo-skutkowy z baklofenem (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Aleje Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Po stwierdzeniu pierwszych oznak przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy natychmiast przyjąć pacjenta do szpitala, jeśli wcześniej był on leczony w warunkach ambulatoryjnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności lub położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej. U jednego dorosłego pacjenta obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) po wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25 mikrogramów baklofenu (Lioresal Intrathecal). Z drugiej strony, w pojedynczych przypadkach konieczne i dobrze tolerowane było podanie dawek dobowych 4 000 mikrogramów baklofenu (badania niemieckie).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Najmniejsza dawka śmiertelna produktu leczniczego odnotowana w badaniach prowadzonych w Niemczech wynosiła 4 000 mikrogramów, natomiast największa dawka baklofenu, po której pacjent przeżył nie doświadczając następstw przedawkowania wynosi 20 000 mikrogramów (Lioresal Intrathecal). Objawy zatrucia Narastające obniżenie napięcia mięśni, zawroty głowy, sedacja, drgawki, utrata przytomności, hipotermia, nadmierne wydzielanie śliny, nudności i wymioty. Po ciężkim przedawkowaniu produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Leczenie przypadków przedawkowania Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zasadniczo, należy podjąć następujące działania: Usunąć jak najszybciej roztwór produktu leczniczego Lioresal Intrathecal pozostający w zbiorniku pompy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do usunięcia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z organizmu. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi lub inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w skojarzeniu z lekami o działaniu układowym pozwalające na przewidywanie konkretnych interakcji typu lek-lek jest niewielkie, jednak sugeruje się, że małe pole pod krzywą AUC baklofenu obserwowane po dooponowym podaniu produktu może zmniejszać ryzyko wystąpienia interakcji farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2). Alkohol i inne związki mające wpływ na OUN Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać jednocześnie z innymi lekami zmniejszającymi napięcie mięśni, by uniknąć możliwych działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i innych leków o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy (np.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
leków przeciwbólowych, neuroleptyków, barbituranów, benzodiazepin, leków anksjolitycznych) może nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Należy unikać zwłaszcza jednoczesnego spożywania alkoholu, ponieważ interakcje z alkoholem są nieprzewidywalne. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Podczas jednoczesnego przyjmowania produktu leczniczego Lioresal tabletki, pewne leki stosowane w leczeniu depresji (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) mogą nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal, co może prowadzić do znacznego zwiotczenia mięśni. Nie można więc wykluczyć występowania tego typu interakcji podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Leki przeciwnadciśnieniowe Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek z lekami przeciwnadciśnieniowymi może spowodować nasilenie działania zmniejszającego ciśnienie tętnicze krwi.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Z tego względu podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i leków zmniejszających ciśnienie tętnicze należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi. Jeśli jest to konieczne, dawkowanie leków przeciwnadciśnieniowych należy zmniejszyć. Morfina Skojarzenie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z morfiną spowodowało u jednego pacjenta spadek ciśnienia tętniczego krwi. W takich przypadkach nie można wykluczyć ryzyka zaburzeń oddychania oraz zaburzeń OUN. Należy zatem pamiętać o zwiększonym ryzyku tych zaburzeń u pacjentów przyjmujących jednocześnie opioidy lub benzodiazepiny. Środki znieczulające Jednoczesne stosowanie baklofenu podawanego dooponowo i środków do znieczulenia ogólnego (np. fentanylu, propofolu) może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności serca i napadów padaczkowych. Z tego względu, należy zachować ostrożność podczas podawania środków znieczulających pacjentom otrzymującym dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Lewodopa/inhibitor DDC Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej i lewodopy/inhibitora DDC powodowało zwiększenie ryzyka wystąpienia takich zdarzeń niepożądanych jak omamy wzrokowe, stany splątania, ból głowy i nudności. Zgłaszano także zaostrzenie objawów parkinsonizmu. Z tego względu, należy zachować ostrożność podając dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal pacjentom leczonym lewodopą/inhibitorem DDC. Dotychczas brak danych dotyczących podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal jednocześnie z innymi lekami podawanymi dooponowo. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u kobiet w ciąży. Po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal niewielkie ilości baklofenu są wykrywane w osoczu matki (patrz punkt 5.2). Baklofen przenika przez barierę łożyska i wykazuje toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Lioresal nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Baklofen przenika do mleka kobiecego. Nie można dotychczas określić stężenia baklofenu w mleku kobiet karmiących piersią ze względu na niewystarczające dostępne dane. Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy stosować w okresie laktacji, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że jest mało prawdopodobne, by baklofen podawany dooponowo miał niekorzystny wpływ na płodność w warunkach istotnych dla zastosowania klinicznego (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Lioresal Intrathecal wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Spożywanie alkoholu nasila to zaburzenie. U niektórych pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal zgłaszano występowanie działań hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak senność i uspokojenie polekowe. Do innych wymienianych działań należą: ataksja, omamy, podwójne widzenie i objawy po zaprzestaniu leczenia. Pacjentom, u których występują takie działania niepożądane, należy zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych powinna być okresowo oceniana przez lekarza.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu (Tabela 1) pochodzące z badań klinicznych zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA. W obrębie każdej grupy układów narządowych, działania niepożądane produktu zostały sklasyfikowane według częstości występowania, poczynając od działań najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, określona częstość występowania została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często ( 1/10); często ( 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( 1/1 000 do < 1/100); rzadko ( 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Tabela 1 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często: Zmniejszenie apetytu Niezbyt często: Odwodnienie Zaburzenia psychiczne Często: Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze (patrz punkt 4.4 Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania), obłęd, omamy, dysforia, euforia Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: Senność Często: Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowy Niezbyt często: Ataksja, hipotermia, upośledzenie pamięci, oczopląs Drgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia oka Często: Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem Zaburzenia serca Niezbyt często: Bradykardia Zaburzenia naczyniowe Często: Hipotonia ortostatyczna Niezbyt często: Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersi Często: Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność, spowolnienie oddechu Zaburzenia żołądka i jelit Często: Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie śliny Niezbyt często: Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku, dysfagia Nudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Pokrzywka, świąd Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni Często: Wzmożone napięcie mięśni Częstość nieznana: Skolioza Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu Zatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: Zaburzenia czynności seksualnych Częstość nieznana: Zaburzenia erekcji Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze, astenia Rzadko: Zagrażające życiu objawy z odstawienia produktu spowodowane problemami z podaniem produktu U około 5% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, którym podawano tabletki Lioresal przez okres do 1 roku w badaniu palpacyjnym stwierdzono torbiele jajnika.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
W większości przypadków torbiele te zanikły samoistnie, pomimo kontynuowania leczenia. Wiadomo, że u części kobiet w zdrowej populacji torbiele jajnika występują samoistnie. Wiarygodne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi a podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie zawsze jest możliwe, ponieważ część z obserwowanych zdarzeń niepożądanych mogła być objawami choroby podstawowej. Zwłaszcza często występujące zdarzenia niepożądane, takie jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, senność, bóle głowy, nudności, spadek ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie mięśni są zazwyczaj spowodowane podawaniem produktu leczniczego. Zdarzenia niepożądane spowodowane wadliwym funkcjonowaniem systemu do infuzji Należą do nich naciek zapalny na końcówce cewnika, przemieszczenie /zagięcie/ pęknięcie (rozdarcie) cewnika z możliwymi komplikacjami, zakażenie w miejscu wszczepienia pompy, posocznica, nagromadzenie płynu surowiczego lub krwi w miejscu wszczepienia pompy z ryzykiem stanu zapalnego, niedziałająca pompa i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przerwanie ciągłości skóry po dłuższym okresie od implantacji, jak również przedawkowanie lub podanie zbyt małej dawki produktu leczniczego z powodu nieprawidłowego posługiwania się urządzeniem, przy czym w niektórych przypadkach nie może być wykluczony związek przyczynowo-skutkowy z baklofenem (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Aleje Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Po stwierdzeniu pierwszych oznak przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy natychmiast przyjąć pacjenta do szpitala, jeśli wcześniej był on leczony w warunkach ambulatoryjnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności lub położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej. U jednego dorosłego pacjenta obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) po wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25 mikrogramów baklofenu (Lioresal Intrathecal). Z drugiej strony, w pojedynczych przypadkach konieczne i dobrze tolerowane było podanie dawek dobowych 4 000 mikrogramów baklofenu (badania niemieckie).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Najmniejsza dawka śmiertelna produktu leczniczego odnotowana w badaniach prowadzonych w Niemczech wynosiła 4 000 mikrogramów, natomiast największa dawka baklofenu, po której pacjent przeżył nie doświadczając następstw przedawkowania wynosi 20 000 mikrogramów (Lioresal Intrathecal). Objawy zatrucia Narastające obniżenie napięcia mięśni, zawroty głowy, sedacja, drgawki, utrata przytomności, hipotermia, nadmierne wydzielanie śliny, nudności i wymioty. Po ciężkim przedawkowaniu produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Leczenie przypadków przedawkowania Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zasadniczo, należy podjąć następujące działania: Usunąć jak najszybciej roztwór produktu leczniczego Lioresal Intrathecal pozostający w zbiorniku pompy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do usunięcia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z organizmu. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u kobiet w ciąży. Po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal niewielkie ilości baklofenu są wykrywane w osoczu matki (patrz punkt 5.2). Baklofen przenika przez barierę łożyska i wykazuje toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze (patrz punkt 5.3). Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Lioresal nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Baklofen przenika do mleka kobiecego. Nie można dotychczas określić stężenia baklofenu w mleku kobiet karmiących piersią ze względu na niewystarczające dostępne dane.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy stosować w okresie laktacji, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że jest mało prawdopodobne, by baklofen podawany dooponowo miał niekorzystny wpływ na płodność w warunkach istotnych dla zastosowania klinicznego (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Lioresal Intrathecal wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Spożywanie alkoholu nasila to zaburzenie. U niektórych pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal zgłaszano występowanie działań hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak senność i uspokojenie polekowe. Do innych wymienianych działań należą: ataksja, omamy, podwójne widzenie i objawy po zaprzestaniu leczenia. Pacjentom, u których występują takie działania niepożądane, należy zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych powinna być okresowo oceniana przez lekarza.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu (Tabela 1) pochodzące z badań klinicznych zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA. W obrębie każdej grupy układów narządowych, działania niepożądane produktu zostały sklasyfikowane według częstości występowania, poczynając od działań najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, określona częstość występowania została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często ( 1/10); często ( 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( 1/1 000 do < 1/100); rzadko ( 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
Tabela 1 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często: Zmniejszenie apetytu Niezbyt często: Odwodnienie Zaburzenia psychiczne Często: Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze (patrz punkt 4.4 Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania), obłęd, omamy, dysforia, euforia Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: Senność Często: Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowy Niezbyt często: Ataksja, hipotermia, upośledzenie pamięci, oczopląs Drgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia oka Często: Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem Zaburzenia serca Niezbyt często: Bradykardia Zaburzenia naczyniowe Często: Hipotonia ortostatyczna Niezbyt często: Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersi Często: Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność, spowolnienie oddechu Zaburzenia żołądka i jelit Często: Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie śliny Niezbyt często: Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku, dysfagia Nudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Pokrzywka, świąd Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni Często: Wzmożone napięcie mięśni Częstość nieznana: Skolioza Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu Zatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: Zaburzenia czynności seksualnych Częstość nieznana: Zaburzenia erekcji Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze, astenia Rzadko: Zagrażające życiu objawy z odstawienia produktu spowodowane problemami z podaniem produktu U około 5% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, którym podawano tabletki Lioresal przez okres do 1 roku w badaniu palpacyjnym stwierdzono torbiele jajnika.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
W większości przypadków torbiele te zanikły samoistnie, pomimo kontynuowania leczenia. Wiadomo, że u części kobiet w zdrowej populacji torbiele jajnika występują samoistnie. Wiarygodne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi a podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie zawsze jest możliwe, ponieważ część z obserwowanych zdarzeń niepożądanych mogła być objawami choroby podstawowej. Zwłaszcza często występujące zdarzenia niepożądane, takie jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, senność, bóle głowy, nudności, spadek ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie mięśni są zazwyczaj spowodowane podawaniem produktu leczniczego. Zdarzenia niepożądane spowodowane wadliwym funkcjonowaniem systemu do infuzji Należą do nich naciek zapalny na końcówce cewnika, przemieszczenie /zagięcie/ pęknięcie (rozdarcie) cewnika z możliwymi komplikacjami, zakażenie w miejscu wszczepienia pompy, posocznica, nagromadzenie płynu surowiczego lub krwi w miejscu wszczepienia pompy z ryzykiem stanu zapalnego, niedziałająca pompa i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przerwanie ciągłości skóry po dłuższym okresie od implantacji, jak również przedawkowanie lub podanie zbyt małej dawki produktu leczniczego z powodu nieprawidłowego posługiwania się urządzeniem, przy czym w niektórych przypadkach nie może być wykluczony związek przyczynowo-skutkowy z baklofenem (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Aleje Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Po stwierdzeniu pierwszych oznak przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy natychmiast przyjąć pacjenta do szpitala, jeśli wcześniej był on leczony w warunkach ambulatoryjnych. Należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności lub położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej. U jednego dorosłego pacjenta obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) po wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25 mikrogramów baklofenu (Lioresal Intrathecal).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przedawkowanie
Z drugiej strony, w pojedynczych przypadkach konieczne i dobrze tolerowane było podanie dawek dobowych 4 000 mikrogramów baklofenu (badania niemieckie). Najmniejsza dawka śmiertelna produktu leczniczego odnotowana w badaniach prowadzonych w Niemczech wynosiła 4 000 mikrogramów, natomiast największa dawka baklofenu, po której pacjent przeżył nie doświadczając następstw przedawkowania wynosi 20 000 mikrogramów (Lioresal Intrathecal). Objawy zatrucia Narastające obniżenie napięcia mięśni, zawroty głowy, sedacja, drgawki, utrata przytomności, hipotermia, nadmierne wydzielanie śliny, nudności i wymioty. Po ciężkim przedawkowaniu produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Leczenie przypadków przedawkowania Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przedawkowanie
Zasadniczo, należy podjąć następujące działania: Usunąć jak najszybciej roztwór produktu leczniczego Lioresal Intrathecal pozostający w zbiorniku pompy. Pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do usunięcia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z organizmu. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki spazmolityczne o punkcie uchwytu działania w rdzeniu kręgowym, kod ATC: M03BX01 Baklofen jest pochodną p-chlorofenylową kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który występuje powszechnie w ośrodkowym układzie nerwowym, będąc najważniejszą substancją hamującą przekazywanie bodźców nerwowych w OUN. Dokładny mechanizm działania baklofenu nie został jeszcze w pełni określony. Baklofen pobudza receptory GABAß, zlokalizowane pre- i postsynaptycznie. Jego działanie polega na zwiększaniu hamowania presynaptycznego głównie w rdzeniu kręgowym, co prowadzi do osłabienia przekaźnictwa bodźców. W rezultacie następuje zmniejszenie spastycznego napięcia mięśni oraz patologicznych odruchów masowych obserwowanych w spastyczności. Jako środek zwiotczający mięśnie o działaniu ośrodkowym, baklofen nie wpływa na transmisję nerwowo-mięśniową.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
U ludzi, podobnie jak u zwierząt, baklofen może wykazywać ogólne działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy, wywołując uspokojenie, senność, a także działając hamująco na układ oddechowy i układ krążenia. Stwierdzono również zależny od dawki hamujący wpływ na erekcję u mężczyzn, poprzez stymulację receptora GABAß.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Uważa się, że układowa dostępność baklofenu po podaniu dokanałowym (Lioresal Intrathecal) jest mniejsza niż po podaniu doustnym (Lioresal tabletki). Z uwagi na powolne krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz gradient stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych, parametry farmakokinetyczne odnotowane dla płynu mózgowo-rdzeniowego i opisane niżej należy interpretować z uwzględnieniem dużej zmienności między- i wewnątrzosobniczej. Wchłanianie Bezpośrednia infuzja do przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego pozwala ominąć procesy absorpcji produktu i umożliwia ekspozycję miejsc receptorowych w rogach tylnych rdzenia na działanie baklofenu. Podanie baklofenu bezpośrednio do przestrzeni mózgowo-rdzeniowej umożliwia skuteczne leczenie spastyczności dawkami co najmniej 100-krotnie mniejszymi od dawek stosowanych w terapii doustnej (Lioresal tabletki).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Po pojedynczym dooponowym wstrzyknięciu dawki w bolusie / krótkotrwałej infuzji, objętość dystrybucji, obliczona na podstawie stężenia produktu leczniczego w płynie mózgowo-rdzeniowym mieści się w zakresie od 22 do 157 ml. Średnia 75 ml odpowiada w przybliżeniu objętości płynu mózgowo-rdzeniowego człowieka, wskazując, że jest to właśnie objętość, w której rozprowadzany jest baklofen. Podczas ciągłej infuzji dooponowej w dawkach dobowych od 50 do 1200 mikrogramów stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym w okolicy lędźwiowej wynosi nawet 130 do 1240 nanogramów/ml w stanie stacjonarnym, a wartości te osiągane są w ciągu 1 do 2 dni. W stanie stacjonarnym podczas ciągłej dooponowej infuzji dobowych dawek baklofenu z przedziału między 95 do 190 mikrogramów, gradient średniego stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych wynosił 4:1 (zakres 8,7:1 – 1,8:1). Gradient ten nie zależy od pozycji ciała pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wszystkie trzy roztwory baklofenu o różnej mocy (gęstość: 1,003  0,001 g/cm3 w temperaturze 23C) są praktycznie izobaryczne z płynem mózgowo-rdzeniowym człowieka (gęstość: 1,006 – 1,008 g/cm3). Stężenia baklofenu w osoczu po zastosowaniu dokanałowej infuzji dawek stosowanych klinicznie wynoszą mniej, niż 5 nanogramów/ml ( 10 nanogramów/ml u dzieci), znajdują się zatem poniżej granicy analizy ilościowej. Wydalanie Okres półtrwania w fazie eliminacji w płynie mózgowo-rdzeniowym po jednorazowym, dooponowym podaniu dawki we wstrzyknięciu (bolus) lub krótkotrwałej, pojedynczej infuzji dooponowej dawki baklofenu wynoszącej od 50 do 135 mikrogramów waha się od 1 do 5 godzin. Zarówno po podaniu pojedynczej dawki we wstrzyknięciu (bolus) jak i po ciągłej infuzji do przestrzeni podpajęczynówkowej przy pomocy wszczepianej pompy infuzyjnej, średni klirens z płynu mózgowo-rdzeniowego wynosi około 30 ml/h (co odpowiada prędkości fizjologicznego obrotu płynu mózgowo-rdzeniowego).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zatem ilość baklofenu podana w infuzji w ciągu 24 godzin jest w tym samym czasie niemal całkowicie wydalana z płynem mózgowo-rdzeniowym. Po podaniu układowym baklofen jest wydalany niemal całkowicie przez nerki, w postaci niezmienionej. W wyniku dezaminacji oksydacyjnej w wątrobie powstają niewielkie ilości nieaktywnego metabolitu baklofenu (kwasu beta-(p-chlorofenylo)-gamma-hydroksymasłowego). Wyniki badań sugerują, że baklofen nie jest metabolizowany w płynie mózgowo-rdzeniowym. Inne drogi wydalania baklofenu uważa się za nieistotne, zgodnie z obecnym stanem wiedzy. Badania na zwierzętach wykazały, że po podaniu dużych dawek produktu dochodzi do akumulacji substancji czynnej w płynie mózgowo-rdzeniowym. Nie zbadano, w jakim zakresie fakt ten ma znaczenie dla ludzi i jakich konsekwencji należy oczekiwać. Pacjenci w podeszłym wieku Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów w podeszłym wieku po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dane dotyczące podania pojedynczej dawki produktu w postaci doustnej sugerują, że u pacjentów w podeszłym wieku wydalanie produktu jest wolniejsze, jednak pole pod krzywą AUC baklofenu jest podobne do wartości obserwowanych u młodych dorosłych. Ekstrapolacja tych wyników na leczenie wieloma dawkami sugeruje brak istotnych różnic farmakokinetycznych pomiędzy młodymi osobami dorosłymi a pacjentami w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży odpowiednie stężenia leku w osoczu wynoszą 10 ng/ml lub mniej. Zaburzenia czynności wątroby Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jednak, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w usuwaniu baklofenu, jest mało prawdopodobne, by u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka baklofenu uległa zmianom w stopniu istotnym klinicznie.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności nerek Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności nerek po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Ponieważ baklofen jest głównie wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, nie można wykluczyć kumulacji leku w postaci niezmienionej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tolerancja miejscowa Badania histologiczne w ramach eksperymentów, w których baklofen podawano w ciągłej infuzji dooponowej szczurom (2-4 tygodnie) i psom (2-4 miesiące) nie wykazały oznak miejscowej reakcji lub stanu zapalnego związanego z terapią baklofenem. Obserwowane reakcje przypisuje się podrażnieniu przez cewnik infuzyjny. Działanie mutagenne i rakotwórcze Baklofen dał negatywny wynik w badaniach potencjalnego działania mutagennego i genotoksycznego prowadzonych na bakteriach, komórkach ssaków, drożdżach i chomikach chińskich. Uzyskane dowody wskazują, że jest mało prawdopodobne, by baklofen miał działanie mutagenne. Dwuletnie badanie prowadzone na szczurach, którym podawano doustną postać baklofenu nie wykazało działania rakotwórczego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W tym samym badaniu odnotowano zależne od dawki zwiększenie częstości występowania torbieli jajnika oraz mniej wyraźne zwiększenie częstości występowania powiększenia i (lub) zmian krwotocznych nadnerczy. Toksyczny wpływ na reprodukcję W oparciu o badania z podaniem doustnym u szczurów i królików, jest mało prawdopodobne, że baklofen podawany dooponowo powoduje działania niepożądane wpływając na płodność lub na przedurodzeniowy lub pourodzeniowy rozwój. Baklofen nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików po podaniu dawek stanowiących co najmniej 125-krotność maksymalnej dawki dooponowej w mg/kg mc. Produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie wykazał zwiększoną częstość występowania przepukliny pępowinowej u płodów szczurów po podaniu dawek stanowiących ok. 500-krotność maksymalnej dawki dooponowej wyrażonej w mg/kg mc. Nieprawidłowość ta nie została zaobserwowana u myszy i królików.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wykazano, że u szczurów i królików produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie skutkował opóźnieniami wzrostu płodu (kostnienia) w dawkach powodujących również toksyczne działania u matki. Baklofen powodował rozszerzenie łuku kręgowego u płodów szczura po dootrzewnowym podaniu dużej dawki produktu. Baklofen nie wpływał na płodność samic szczura. Możliwy wpływ baklofenu na płodność samców szczura nie został zbadany.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Wykazano niezgodność chemiczną pomiędzy dekstrozą a baklofenem. 6.3 Okres ważności Okres ważności zamkniętych opakowań: 3 lata Produkt leczniczy powinien być zużyty natychmiast po otwarciu. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Nie zamrażać. Nie sterylizować wysoką temperaturą. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I (Ph. Eur), zawierające 1 ml roztworu do wstrzykiwań. Opakowanie zawiera 5 ampułek. Opakowanie szpitalne zawiera 5 ampułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie pozostałości po użyciu należy usunąć. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Baclofen Sintetica, 0,5 mg/ml (10 mg/20 ml), roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Baclofen Sintetica 0,5 mg/ml (10 mg/20 ml) roztwór do infuzji 1 ml roztworu do infuzji zawiera 0,5 mg (500 mikrogramów) baklofenu, 3,5 mg sodu. 1 ampułka zawiera 10 mg (10000 mikrogramów) baklofenu, 70 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji. Przezroczysty i bezbarwny roztwór w ampułkach. Roztwór o pH pomiędzy 5,5 a 6,8. Osmolarność roztworu pomiędzy 270 -300 mOsm/kg.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest wskazany do leczenia pacjentów z ciężką, przewlekłą spastycznością będącą wynikiem urazu, stwardnienia rozsianego lub innych zaburzeń rdzenia kręgowego, którzy nie reagują na leczenie baklofenem w postaci doustnej lub inne doustnie podawane leki przeciwspastyczne i (lub) u pacjentów, u których występują niemożliwe do zaakceptowania działania niepożądane, po podaniu skutecznych dawek leków doustnych. Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest skuteczny u dorosłych pacjentów z ciężką przewlekłą spastycznością pochodzenia mózgowego, wynikającą np. z porażenia mózgowego, urazu mózgu lub wypadku mózgowo-rdzeniowego; jednakże doświadczenie kliniczne jest ograniczone. Dzieci i młodzież Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest wskazany do stosowania u pacjentów w wieku od 4 do <18 lat z ciężką przewlekłą spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego (w przebiegu urazu, stwardnienia rozsianego lub innych chorób rdzenia kręgowego), którzy nie reagują na leczenie doustnymi lekami przeciwspastycznymi (w tym doustnym baklofenem) i (lub) u których występują niemożliwe do zaakceptowania działania niepożądane po podaniu skutecznych dawek leków doustnych.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest przeznaczony do podawania w pojedynczych dawkach próbnych w bolusie (przez cewnik zewnątrzoponowy lub przez nakłucie lędźwiowe), a w przewlekłej terapii produkt podaje się za pomocą wszczepianej pompy przeznaczonej do ciągłego podawania produktu Baclofen Sintetica do przestrzeni podpajęczynówkowej (pompy z certyfikatem UE). W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania każdy pacjent powinien najpierw przejść fazę próbną, polegającą na dooponowym podaniu produktu w bolusie, a następnie, przed ustaleniem dawki podtrzymującej, fazę bardzo ostrożnego, stopniowego dostosowywania dawki indywidualnej. Dooponowe podawanie baklofenu przez wszczepioną pompę infuzyjną powinno być wykonywane wyłącznie przez lekarzy posiadających niezbędną wiedzę medyczną i doświadczenie.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Szczegółowe instrukcje wszczepienia, programowania i (lub) napełniania pompy są podane przez wytwórców pompy infuzyjnej i muszą być ściśle przestrzegane. Skuteczność baklofenu podawanego dooponowo wykazano w kontrolowanych randomizowanych badaniach klinicznych z zastosowaniem pompy z certyfikatem UE. Jest to system służący do wszczepiania; wyposażony jest w zbiornik do wielokrotnego napełniania, który wszczepia się podskórnie pacjentowi, zazwyczaj w powłoki jamy brzusznej. Przyrząd ten połączony jest z cewnikiem dooponowym, który przechodzi podskórnie do przestrzeni podpajęczynówkowej. Dawkowanie Faza dawki próbnej Przed rozpoczęciem długotrwałej infuzji, należy najpierw ocenić reakcję pacjenta na podanie dawki testowej dooponowo w fazie próbnej. W celu wywołania reakcji zazwyczaj podaje się dawkę próbną w bolusie przez nakłucie lędźwiowe lub cewnik dooponowy.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Przed badaniem przesiewowym należy upewnić się, że u pacjenta nie występuje zakażenie, ponieważ obecność zakażeń układowych może utrudniać ocenę reakcji pacjenta. Zwykle próbna dawka wynosi 25 lub 50 mikrogramów. Dawka jest zazwyczaj zwiększana o 25 mikrogramów w odstępach co najmniej 24-godzinnnych, aż do uzyskania odpowiedzi trwającej około 4 do 8 godzin. Dawkę należy wstrzykiwać przez co najmniej jedną minutę poprzez zmieszanie z płynem mózgowo-rdzeniowym (barbotaż). Do fazy próbnej przeznaczone są ampułki z małą dawką (0,05 mg/ml, odpowiadający 50 mikrogramów/ml). Podczas wstrzykiwania pierwszej dawki należy zapewnić dostęp do urządzeń, niezbędnych do przeprowadzenia natychmiastowej reanimacji. Pozytywną reakcję pacjenta ocenia się po znacznym zmniejszeniu napięcia mięśniowego i (lub) zmniejszeniu częstości i(lub) nasilenia skurczów. Reakcja na baklofen, podawany dooponowo może znacznie różnić się u poszczególnych pacjentów.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) u jednego dorosłego pacjenta po podaniu pojedynczej dawki próbnej, wynoszącej 25 mikrogramów. Jeśli podanie dawki próbnej, wynoszącej 100 mikrogramów jest niewystarczające, nie wolno dalej zwiększać dawki oraz nie należy przechodzić do fazy ciągłej dooponowej infuzji. W fazie próbnej istotne jest monitorowanie czynności układu oddechowego i układu krążenia, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wieńcową i osłabieniem mięśni oddechowych lub u osób leczonych produktami z grupy benzodiazepin i opioidów, u których występuje zwiększone ryzyko zahamowania czynności oddechowej. Faza zwiększania dawki Po ustaleniu pozytywnej reakcji pacjenta na Baclofen Sintetica w dawkach próbnych, wprowadza się wlew dooponowy za pomocą odpowiedniego systemu do podawania. Zakażenie może zwiększyć ryzyko powikłań pooperacyjnych i skomplikować próby dostosowania dawki.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Po wszczepieniu, początkową całkowitą dawkę dobową ustala się przez podwojenie dawki, która w fazie próbnej została określona, jako skuteczna. Taką dawkę należy podawać przez 24 godziny, chyba że działanie w bolusie utrzymuje się przez ponad 12 godzin. Wówczas początkową dawkę dobową należy utrzymać na poziomie dawki ustalonej w fazie testowej i podawać przez 24 godziny. Nie należy zwiększać dawki w ciągu pierwszych 24 godzin. Po pierwszych 24 godzinach dawkę zwiększa się stopniowo codziennie, w celu uzyskania pożądanego efektu. Aby uniknąć przedawkowania, nie należy zwiększać dawki o więcej niż 10-30%. Pacjenci ze spastycznością pochodzenia mózgowego: Po pierwszych 24 godzinach dawkę dostosowuje się stopniowo codziennie, do uzyskania pożądanego efektu. Aby uniknąć przedawkowania, nie należy zwiększać dawki o więcej niż 5-15%. Jeśli stosowana jest pompa, którą można zaprogramować, dawkę należy zwiększać tylko raz na 24 godziny.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
W przypadku pomp, których nie można zaprogramować, połączonych z cewnikiem o długości 76 cm i szybkości podawania 1 ml/dobę, zaleca się, aby reakcja była oceniana w odstępach 48-godzinnych. Jeśli po znacznym zwiększeniu dobowej dawki nie obserwuje się żadnego terapeutycznego efektu klinicznego, należy ocenić sprawność pompy i przepuszczalność cewnika. Doświadczenia ze stosowania dawek przekraczających 1000 mikrogramów na dobę są ograniczone. Zarówno w fazie próbnej, jak i podczas zwiększania dawki, po wszczepieniu pompy, pacjentów należy uważnie monitorować w warunkach szpitalnych posiadających odpowiednie urządzenia i pod nadzorem wykwalifikowanego personelu. Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej w związku z możliwością wystąpienia objawów zagrażających życiu lub ze względu na możliwość wystąpienia bardzo ciężkich działań niepożądanych.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
W celu ograniczenia ryzyka w fazie okołooperacyjnej, pompę należy wszczepiać tylko w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie. Leczenie podtrzymujące Celem leczenia jest utrzymanie zwykłego poziomu napięcia mięśniowego, a także zminimalizowanie częstości i nasilenia skurczów bez niemożliwych do zaakceptowania działań niepożądanych. Należy zastosować najmniejszą dawkę wywołującą oczekiwaną reakcję. Ze względu na zmniejszającą się odpowiedź na leczenie lub z powodu nasilenia choroby pacjenci przewlekle leczeni stopniowo wymagają wyższych dawek, aby utrzymać optymalną długotrwałą odpowiedź. W większości przypadków dawka stabilizuje się po 1,5 do 2 lat leczenia. Utrzymanie niewielkiej spastyczności na pewnym poziomie jest niekiedy pożądane, w celu uniknięcia uczucia “porażenia” ze strony pacjenta.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Ponadto utrzymywanie pewnego napięcia mięśniowego i sporadycznie występujących skurczy może być również konieczne dla wspomagania czynności układu krążenia i zapobiegania zakrzepicy żył głębokich. W celu zapewnienia odpowiedniej kontroli objawów dawka dobowa może być stopniowo zwiększana o 10-30%, dostosowując przepływ pompy i (lub) stężenia Baclofen Sintetica w zbiorniku. Dawka dobowa może być zmniejszona o 10-20%, jeśli u pacjentów występują działania niepożądane. Konieczność nagłego zwiększenia dawki wskazuje na problemy z cewnikiem (zagięcie lub wysunięcie) lub na nieprawidłowe działanie pompy. W przypadku przewlekłego leczenia podtrzymującego w postaci ciągłego wlewu, dooponowa dawka baklofenu wynosi od 10 do 1200 mikrogramów na dobę, przy czym u większości pacjentów pożądany efekt terapeutyczny jest osiągany na poziomie 300-800 mikrogramów na dobę. Około 5% pacjentów otrzymujących długotrwałe leczenie przestaje reagować na zwiększanie dawki.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Przyczyna może być niepowodzenie terapeutyczne. Dostępne doświadczenia są niewystarczające do przedstawienia zaleceń postępowania w razie niepowodzenia leczenia. W niektórych przypadkach skuteczna była przerwa w podawaniu leku, przeprowadzona w warunkach szpitalnych, polegająca na stopniowym odstawieniu baklofenu podawanego dooponowo na 2 do 4 tygodni i zastosowaniu alternatywnych metod leczenia spastyczności (np. dooponowe podanie siarczanu morfiny bez konserwantów). Po takim okresie jest możliwe przywrócenie reakcji na baklofen podawany dooponowo; leczenie należy ponownie rozpocząć od dawki początkowej ciągłej infuzji, a następnie stopniowo zwiększać dawkę w celu uniknięcia przedawkowania. Należy zachować środki ostrożności podczas zmiany ze stosowania produktu leczniczego Baclofen Sintetica na morfinę i odwrotnie (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Regularna kontrola kliniczna pacjenta jest konieczna w celu oceny dawkowania, sprawdzenia prawidłowego funkcjonowania systemu do podawania oraz wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych czy zakażeń. 5. Przerwanie leczenia Wyłączając nagłe przypadki, spowodowane przedawkowaniem, leczenie należy zawsze kończyć poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Nie należy nagle przerywać podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica (patrz 4.5). Podawanie: dodatkowe informacje Do podawania w pompie do infuzji opracowano specjalne ampułki, zawierające 10 mg/5 ml, 40 mg/20 ml i 10 mg/20 ml produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Dokładne określenie stężenia zależy od wymaganej dawki dobowej i od minimalnej szybkości wlewu pompy. Należy zapoznać się z instrukcją producenta pompy, zawierającą wszystkie dokładne zalecenia. Sposób podawania W większości przypadków produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest podawany w ciągłej infuzji bezpośrednio po wszczepieniu pompy.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Po ustabilizowaniu dobowej dawki dla pacjenta i jego funkcjonowania, w zależności od rodzaju dostępnej pompy, można wprowadzić bardziej złożony sposób podawania. Umożliwia to optymalną kontrolę spastyczności w różnych porach dnia. Na przykład pacjenci z nasilonymi skurczami nocnymi, mogą wymagać zwiększenia szybkości wlewu o 20% na godzinę. Ta zmieniona szybkość wlewu musi być zaprogramowana na około 2 godziny przed wystąpieniem spodziewanego objawu klinicznego. Każda ampułka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku. Nie należy ponownie wyjaławiać. Produkt leczniczy należy wzrokowo ocenić przed rozpoczęciem podawania. Należy stosować tylko przezroczyste, bezbarwne i praktycznie wolne od cząstek roztwory. Instrukcje dotyczące użytkowania/obsługi. Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest przeznaczony do wstrzykiwań dooponowych i ciągłych wlewów i jest podawany zgodnie z instrukcjami dołączanymi do systemów do infuzji.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Instrukcje dotyczące rozcieńczenia produktu przed podaniem, patrz punkt 6.6. Szczególne grupy pacjentów Dzieci i młodzież Faza badania Wstępna dawka próbna, podawana przez nakłucie lędźwiowe pacjentom w wieku od 4 do <18 lat, ustalona na podstawie wieku i masy ciała pacjenta, powinna wynosić 25-50 mikrogramów na dobę. Pacjentom, którzy nie reagują na leczenie, dawkę produktu można zwiększać o 25 mikrogramów na dobę co 24 godziny. U dzieci i młodzieży maksymalna dawka próbna nie powinna przekraczać 100 mikrogramów na dobę. Środki bezpieczeństwa, które należy podjąć, są takie same u dorosłych i dzieci, należy zapoznać się z fazą badania w powyższej podsekcji. Faza zwiększania dawki Zalecenia są takie same jak u dorosłych i dzieci, należy zapoznać się z fazą zwiększania dawki w powyższej podsekcji.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Leczenie podtrzymujące U dzieci w wieku od 4 do <18 lat ze spastycznością pochodzenia mózgowego i rdzeniowego, dawka początkowa produktu leczniczego Baclofen Sintetica w leczeniu podtrzymującym w długotrwałym, ciągłym wlewie wynosi od 25 do 200 mikrogramów/dobę (średnio: 100 mikrogramów/dobę). Całkowita dawka dobowa jest zwiększana w pierwszym roku terapii, dlatego dawkę podtrzymującą należy dostosować w oparciu o indywidualną odpowiedź kliniczną. Doświadczenie ze stosowania dawek przekraczających 1000 mikrogramów na dobę jest ograniczone. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Baclofen Sintetica w leczeniu ostrej spastyczności pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego u dzieci w wieku poniżej 4 lat (patrz także punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, leczonych produktem leczniczym Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dawkowanie
Ponieważ baklofen jest wydalany głównie przez nerki w niezmienionej postaci, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować szczególną ostrożność. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, leczonych produktem leczniczym Baclofen Sintetica. Nie zaleca się dostosowywania dawki produktu, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w metabolizmie baklofenu po dooponowym podaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Z tego względu nie należy spodziewać się, by zaburzenia czynności wątroby miały wpływ na narażenie ogólnoustrojowe na lek. Pacjenci w podeszłym wieku Kilku pacjentów w wieku przekraczającym 65 lat otrzymało produkt leczniczy Baclofen Sintetica w badaniach klinicznych. Nie wykazano wzrostu ryzyka w tej grupie pacjentów, w porównaniu do młodszej populacji. Nie należy oczekiwać problemów specyficznych dla tej grupy wiekowej, gdyż dawki są dostosowywane indywidualnie.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Padaczka lekooporna. Produkt leczniczy nie powinien być podawany żadną inną drogą niż dooponowo.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Opieka medyczna Pompa może zostać wszczepiona wyłącznie po dokładnej ocenie odpowiedzi pacjenta na dooponowe wstrzyknięcie baklofenu w bolusie i (lub) ustaleniu dawki. Biorąc pod uwagę ryzyka związane z początkiem podawania i dostosowania dawki baklofenu podawanego dooponowo (ogólne zahamowanie czynności OUN, zapaść sercowo-naczyniowa i(lub) niewydolność oddechowa), wymienione wyżej etapy leczenia należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, z dostępem do oddziału intensywnej opieki medycznej, a także przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania, przedstawionych w punkcie „Dawkowanie i sposób podawania”. Należy zapewnić pacjentowi dostęp do wszelkich urządzeń niezbędnych dla przeprowadzenia natychmiastowej reanimacji w razie wystąpienia zagrażających życiu objawów przedawkowania.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Leczenie należy przeprowadzać wyłącznie pod nadzorem lekarzy, posiadających odpowiednie doświadczenie w dooponowym długotrwałym podawaniu leków w systemach infuzyjnych. Monitorowanie pacjentów Po wszczepieniu pompy, trzeba dokładnie obserwować pacjenta, zwłaszcza we wstępnej fazie stosowania pompy i za każdym razem, gdy częstość podawania i(lub) stężenie baklofenu w zbiorniku są dostosowywane, do czasu aż reakcja pacjenta na infuzję będzie zadowalająca, a jego stan ustabilizuje się. Należy poinformować lekarza prowadzącego, personel szpitalny, pacjenta oraz inne osoby zaangażowane w opiekę nad nim, o ryzyku związanym z tą metodą leczenia. Należy zapoznać ww. osoby zwłaszcza z objawami przedawkowania lub nagłego odstawienia produktu, postępowaniem w tych przypadkach oraz z zasadami postępowania w warunkach domowych z pompą infuzyjną i miejscem jej wszczepienia.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów ze spastycznością spowodowaną urazem głowy, zaleca się, by długotrwałe dooponowe podawanie baklofenu rozpoczynać po uzyskaniu stabilizacji objawów spastyczności (tj. co najmniej po upływie jednego roku od urazu). Faza dawki próbnej Po podaniu wstępnych dawek próbnych należy uważnie monitorować oddech i czynność układu krążenia, szczególnie u pacjentów z chorobami serca i płuc oraz z osłabieniem mięśni oddechowych, a także u pacjentów leczonych produktami z grupy benzodiazepin i opioidów, u których występuje zwiększone ryzyko zahamowania czynności oddechowej. Przed podaniem próbnej dawki produktu leczniczego Baclofen Sintetica należy upewnić się, że u pacjenta nie występuje zakażenie, ponieważ obecność zakażeń układowych może utrudniać ocenę reakcji pacjenta na dooponowe wstrzyknięcie produktu leczniczego Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Stan zapalny na końcówce wszczepionego cewnika Opisano przypadki nacieku zapalnego na końcówce wszczepionego cewnika, które mogą powodować ciężkie zaburzenia neurologiczne, w tym paraliż. Pomimo tego, że przypadki te zostały zgłoszone po zastosowaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica, nie zostały potwierdzone badaniem rezonansu magnetycznego z kontrastem ani badaniem histopatologicznym. Do najczęstszych objawów związanych z naciekiem zapalnym należą: zmniejszona odpowiedź terapeutyczna (nasilona spastyczność, nawrót spastyczności po wcześniejszej poprawie, objawy odstawienia, słaba reakcja na zwiększane dawki lub częste albo znaczne zwiększenie dawki), ból, deficyt neurologiczny/dysfunkcja. Lekarze powinni uważnie obserwować pacjentów w trakcie terapii wewnątrzkanałowej pod kątem wystąpienia jakichkolwiek nowych objawów neurologicznych.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Lekarze powinni kierować się swoją wiedzą medyczną i doświadczeniem, żeby zapewnić najwłaściwszy nadzór pacjentom, umożliwiający rozpoznanie objawów prozapalnych nacieku zapalnego, zwłaszcza gdy jednocześnie stosowane są leki złożone lub produkty lecznicze z grupy opioidów. U pacjentów z nowymi objawami neurologicznymi lub objawami sugerującymi naciek zapalny należy rozważyć konsultację neurochirurgiczną, ponieważ wiele objawów nacieku zapalnego nie różni się od objawów występujących u pacjentów z ciężką spastycznością. W niektórych przypadkach zasadne jest wykonanie procedury obrazowania w celu potwierdzenia lub wykluczenia rozpoznania nacieku zapalnego. Wszczepienie pompy Przed wszczepieniem pompy u pacjenta należy wykluczyć infekcję, ponieważ infekcja zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań pooperacyjnych. Ponadto zakażenie ogólnoustrojowe może utrudniać dostosowanie dawki.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Miejscowe zakażenie lub niewłaściwe umieszczenie cewnika może powodować przerwanie podawania leku, co może prowadzić do konieczności nagłego odstawienia produktu leczniczego Baclofen Sintetica oraz wystąpienia objawów wynikających z nagłego odstawienia (patrz “Przerwanie leczenia”). Napełnianie zbiornika Napełnienie pojemnika musi być wykonywane przez przeszkolony i w pełni wykwalifikowany personel, zgodnie z instrukcjami producenta. Odstępy między kolejnymi uzupełnieniami należy starannie wyliczać w celu uniknięcia wyczerpania się zbiornika, co mogłoby doprowadzić do ciężkiego nawrotu spastyczności lub potencjalnie zagrażających życiu objawów odstawienia produktu leczniczego Baclofen Sintetica (patrz punkt “Przerwanie leczenia”). Napełnienie należy wykonywać w ściśle określonych warunkach aseptycznych, w celu uniknięcia zakażenia drobnoustrojami lub ciężkiego zakażenia w obrębie ośrodkowego układu nerwowego.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Po każdym napełnieniu lub serwisowaniu zbiornika powinien nastąpić okres obserwacji, który należy dostosować do sytuacji klinicznej. Należy zachować szczególną ostrożność podczas napełniania wszczepialnej pompy wyposażonej w port z bezpośrednim dostępem do cewnika dokanałowego, ponieważ bezpośrednie wstrzyknięcie do cewnika może doprowadzić do zagrażającego życiu przedawkowania. Dostosowanie dawki: dodatkowe uwagi Produkt leczniczy Baclofen Sintetica należy stosować z zachowaniem środków ostrożności w celu uniknięcia nadmiernego osłabienia lub upadków, gdy wymagane jest utrzymanie spastyczności na pewnym poziomie dla zachowania właściwej postawy ciała, równowagi i innych czynności. Utrzymywanie niewielkiego napięcia mięśniowego i sporadycznych skurczy może być również konieczne dla wspomagania czynności układu krążenia i zapobiegania zakrzepicy żył głębokich.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W miarę możliwości, najlepiej przed rozpoczęciem podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica, pod ścisłym nadzorem lekarza należy odstawić wszystkie doustne leki przeciwspastyczne, w celu uniknięcia przedawkowania lub wystąpienia niepożądanych interakcji. Należy jednak unikać nagłego zmniejszania dawki lub nagłego odstawienia jednocześnie stosowanych leków przeciwspastycznych, w trakcie przewlekłego stosowania produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Środki ostrożności w szczególnych grupach pacjentów U pacjentów ze spowolnionym krążeniem płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF, ang. cerebrospinal fluid), na przykład w wyniku zablokowania spowodowanego stanem zapalnym lub urazem, opóźniony przepływ produktu leczniczego Baclofen Sintetica może zmniejszyć skuteczność antyspastyczną i nasilić działania niepożądane.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Produkt leczniczy Baclofen Sintetica należy podawać ze szczególną ostrożnością pacjentom z zaburzeniami psychotycznymi, schizofrenią, stanami dezorientacji lub chorobą Parkinsona. Pacjentów z zaostrzeniem wymienionych objawów po doustnym podaniu baklofenu należy poddać ścisłemu nadzorowi. Ścisły nadzór nad pacjentami z dodatkowymi czynnikami ryzyka samobójstwa powinien towarzyszyć terapii lekowej Baclofen Sintetica. Pacjentów (i ich opiekunów) należy ostrzec o konieczności monitorowania w celu wykrycia pogorszenia stanu klinicznego, zachowań lub myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu oraz o natychmiastowym zasięgnięciu porady lekarza, jeśli wystąpią te objawy (patrz punkt 4.8). Pacjenci z padaczką muszą być szczególnie monitorowani, ponieważ napady padaczkowe mogą sporadycznie wystąpić w przypadku przedawkowania lub wstrzymania leku, a nawet podczas leczenia podtrzymującego w dawkach terapeutycznych produktu leczniczego Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Produkt leczniczy Baclofen Sintetica należy stosować ostrożnie u pacjentów z dysrefleksją autonomiczną. Stymulacja nocyceptywna lub nagłe odstawienie produktu leczniczego Baclofen Sintetica może prowadzić do wystąpienia takich epizodów. Podobnie, zachowanie ostrożności jest konieczne w przypadku niewydolności mózgowej lub oddechowej, ponieważ baklofen może nasilać takie stany. Jest mało prawdopodobne, aby produkt leczniczy Baclofen Sintetica miał wpływ na choroby inne niż związane z ośrodkowym układem nerwowym, ponieważ po podaniu dooponowym biodostępność układowa produktu jest zdecydowanie niższa niż w przypadku drogi doustnej. Środki ostrożności u dzieci i młodzieży Dzieci powinny mieć wystarczającą masę ciała, umożliwiającą wszczepienie pompy do długotrwałych infuzji. Dooponowe podawanie baklofenu dzieciom i młodzieży powinno być zlecane przez lekarzy specjalistów, posiadających niezbędną wiedzę i doświadczenie.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Istnieją bardzo ograniczone dane kliniczne, dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Baclofen Sintetica u dzieci w wieku poniżej czterech lat. Przezskórne wprowadzenie cewnika podczas wszczepienia pompy i obecność rurki do przezskórnej endoskopowej gastrostomii. Zaburzenia czynności nerek Po doustnym podaniu baklofenu pacjentom z zaburzeniami czynności nerek obserwowano ciężkie, niepożądane skutki neurologiczne, dlatego zaleca się dużą ostrożność podczas podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. Może być konieczne zmniejszenie dawki, aby uwzględnić stan kliniczny lub poziom zmniejszonego klirensu nerkowego. Pacjenci w podeszłym wieku Kilku pacjentów w wieku przekraczającym 65 lat otrzymało dooponowo baklofen w badaniach klinicznych bez szczególnych konsekwencji.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej podatni na działania niepożądane baklofenu w postaci doustnej w fazie zwiększania dawki, co może to również dotyczyć produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Ponieważ optymalna dawka jest określana indywidualnie dla każdego pacjenta, leczenie pacjentów w podeszłym wieku prawdopodobnie nie spowoduje żadnych szczególnych konsekwencji. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ml, tzn. jest praktycznie wolny od sodu. Przerwanie leczenia Nagłe przerwanie podawania baklofenu dooponowo, niezależnie od przyczyny, może objawiać się wzmożoną spastycznością, świądem, parestezjami i niedociśnieniem tętniczym, prowadząc w konsekwencji do nadmiernej ruchliwości z nagłymi, niekontrolowanymi skurczami, podwyższoną temperaturą ciała i objawami przypominającymi złośliwy zespół neuroleptyczny, takimi jak zmiany stanu psychicznego oraz sztywność mięśni.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W rzadkich przypadkach objawy te rozwinęły się w napady padaczkowe/stan padaczkowy, rabdomiolizę, koagulopatię, niewydolność wielonarządową i śmierć. Wszyscy pacjenci otrzymujący baklofen dooponowo są potencjalnie narażeni na ryzyko związane z nagłym przerwaniem leczenia. Niektóre objawy kliniczne związane z zespołem odstawienia baklofenu podawanego dooponowo mogą przypominać objawy zaburzenia odruchów autonomicznych, zakażenie (posocznica), hipertermię złośliwą, złośliwy zespół neuroleptyczny lub inne choroby towarzyszące zwiększonej aktywności metabolicznej lub nadmiernemu rozpadowi mięśni. Należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem. Konieczne jest również przedstawienie pacjentom i ich opiekunom objawów przedmiotowych i podmiotowych, które mogą wystąpić po przerwaniu podawania baklofenu, zwłaszcza objawów typowych dla wczesnej fazy zespołu odstawienia (np.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
priapizm). W większości przypadków objawy odstawienia występują w ciągu kilku godzin po zaprzestaniu dooponowego podawania baklofenu. Zwykle przyczyną nagłego przerwania dooponowego podawania baklofenu jest wadliwe działanie cewnika (zwłaszcza odłączenie), zbyt mała objętość w zbiorniku pompy czy wyczerpanie się baterii w pompie; w niektórych przypadkach przyczyną może być ludzki błąd. Zapobieganie nagłemu przerwaniu dooponowego podawania baklofenu wymaga szczególnej staranności w programowaniu i nadzorowaniu systemu do infuzji, wdrożeniu harmonogramu/procedur ponownego napełniania i serwisowania pompy. Zalecane leczenie po przerwaniu podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica polega na podawaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica w dawce identycznej lub zbliżonej do dawki podawanej przed przerwaniem leczenia.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli jednak podawania nie można ponownie rozpocząć, wówczas terapia agonistami GABA, takimi jak doustne lub dojelitowe postaci baklofenu czy doustne, dojelitowe lub dożylne postaci benzodiazepiny może zapobiec potencjalnie śmiertelnym następstwom przerwania leczenia. Nie ma jednak gwarancji, że samo podanie baklofenu w postaci doustnej lub dojelitowej wystarczy, by zapobiec nasilaniu się objawów przerwania dooponowego podawania baklofenu. Bardzo ważne jest, aby ściśle przestrzegać zaleceń producenta dotyczących wszczepiania, programowania pompy i(lub) uzupełniania zbiornika. Skolioza Pojawienie się skoliozy lub pogorszenie wcześniej istniejącej skoliozy odnotowano u pacjentów leczonych Baclofen Sintetica. Podczas leczenia lekiem produktem leczniczym Baclofen Sintetica należy monitorować objawy skoliozy.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne stosowanie doustnego baklofenu i lewodopy / inhibitora DDC powodowało zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak omamy wzrokowe, dezorientację, bóle głowy i nudności. Zgłaszano również nasilenie objawów parkinsonizmu. Dlatego należy zachować ostrożność podczas podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica pacjentom leczonym lewodopą / inhibitorem DDC. Dostępne doświadczenie nie jest na tyle ugruntowane, aby przewidzieć, jakie są specyficzne interakcje baklofenu z innymi lekami. W miarę możliwości, najlepiej przed rozpoczęciem infuzji produktu leczniczego Baclofen Sintetica, należy odstawić wszystkie doustne leki przeciwspastyczne pod ścisłą kontrolą lekarza, aby zapobiec przedawkowaniu lub niepożądanym interakcjom. Należy jednak unikać nagłej redukcji dawki lub zaprzestania jednoczesnego stosowania leków przeciwspastycznych w trakcie przewlekłego leczenia produktem Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie morfiny i baklofenu spowodowało u jednego pacjenta spadek ciśnienia tętniczego krwi. Jednoczesne podawanie z innymi lekami drogą dooponową zostało zbadane w ograniczonym zakresie, dlatego niewiele wiadomo o bezpieczeństwie jednoczesnego stosowania leków podawanych tą drogą. Alkohol i inne leki hamujące działanie ośrodkowego układu nerwowego mogą nasilać działanie produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Jednoczesne stosowanie baklofenu w postaci doustnej i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych może nasilać działanie baklofenu, co może prowadzić do znacznego zwiotczenia mięśni. Należy zachować środki ostrożności podczas jednoczesnego stosowania tych leków. Jednoczesne stosowanie baklofenu w postaci doustnej i leków przeciwnadciśnieniowych może obniżać ciśnienie krwi, dlatego może okazać się konieczne monitorowanie ciśnienia krwi i ponowne dostosowanie dawki przeciwnadciśnieniowej.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie baklofenu podawanego dooponowo i środków do znieczulenia ogólnego (np. fentanylu, propofolu) może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności serca i napadów padaczkowych. Z tego względu, należy zachować ostrożność podczas podawania środków znieczulających pacjentom otrzymującym dooponowo produkt leczniczy Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ma odpowiednich i wystarczająco kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Baclofen przenika przez barierę łożyska. Produktu leczniczego Baclofen Sintetica nie stosować w okresie ciąży, chyba że potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Z badań na zwierzętach wynika, że baklofen wykazuje teratogenne działanie po podawaniu doustnym (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy mierzalne stężenia produktu można wykryć w mleku kobiet karmiących piersią, leczonych produktem leczniczym Baclofen Sintetica. Po podaniu doustnych dawek terapeutycznych, substancja czynna przenika do mleka matki, ale w ilościach tak małych, że niemowlęta prawdopodobnie nie doświadczają żadnych działań niepożądanych. Płodność U około 4% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, leczonych w okresie do roku baklofenem w postaci doustnej, zdiagnozowano metodą palpacyjną torbiele jajników.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W większości przypadków torbiele zniknęły samoistnie, pomimo tego, że pacjentki nadal przyjmowały lek. Torbiele jajników występują samoistnie w populacji kobiet.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn U niektórych pacjentów leczonych baklofenem podawanym dooponowo opisywano działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takie jak senność i sedacja. Inne wymienione zdarzenia obejmują ataksję, halucynacje, podwójne widzenie i objawy odstawienia. Pacjentom, u których występują te działania niepożądane, należy odradzić prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane W wielu przypadkach związek przyczynowo-skutkowy między obserwowanymi działaniami a podaniem baklofenu nie może zostać ustalony, ponieważ większość zgłaszanych działań niepożądanych może również wiązać się z zasadniczą chorobą. Niemniej jednak, niektóre często zgłaszane reakcje (senność, zawroty głowy, bóle głowy, nudności, niedociśnienie, hipotonia) można wiązać z podaniem leku. Działania te są przeważnie przemijające i występują głównie w fazie próbnej lub w trakcie modyfikowania stężeń. Działania niepożądane produktu zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem, zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Działania niepożądane
Tabela 1 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często: Odwodnienie Zaburzenia psychiczne Często: Depresja, niepokój, pobudzenie Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze (patrz punkt 4.4), omamy, obłęd, euforia Częstość nieznana: Dysforia Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: Senność (zwłaszcza w fazie próbnej) Często: Drgawki, sedacja, zawroty głowy/ uczucie pustki w głowie, napady padaczkowe, (zwłaszcza w trakcie nagłego przerwania leczenia), ból głowy, parestezje, dyzartria, letarg, śpiączka, splątanie (dezorientacja) Niezbyt często: Ataksja, zaburzenia pamięci Drgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego niż u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego. Zaburzenia oka Często: Zaburzenia akomodacji, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie Zaburzenia serca Niezbyt często: Bradykardia Zaburzenia naczyniowe Często: Niedociśnienie Niezbyt często: Nadciśnienie tętnicze, zakrzepica żył głębokich, zaczerwienienie skóry, bladość Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: Zahamowanie czynności oddechowej, zapalenie płuc, duszność Częstość nieznana: Spowolnienie oddechu Zaburzenia żołądka i jelit Często: Nudności, wymioty, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustne, biegunka, zmniejszony apetyt, wzmożone wydzielanie śliny Niezbyt często: Niedrożność jelita, utrudnienie połykania, zmniejszone poczucie smaku Nudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego niż u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Pokrzywka, świąd, obrzęk twarzy lub obrzęk obwodowy Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni (zwłaszcza w fazie próbnej – przemijające). Często: Wzmożone napięcie mięśni Częstość nieznana: Skolioza (patrz punkt 4.4) Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu Zatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego niż u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: Zaburzenia czynności seksualnych (produkt leczniczy Baclofen Sintetica może wpływać na erekcję i wytrysk. Efekt ten jest zazwyczaj odwracalny w przypadku zaprzestania stosowania produktu leczniczego Baclofen Sintetica) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Osłabienie, gorączka, ból, dreszcze Niezbyt często: Obniżona temperatura ciała Rzadko: Potencjalnie zagrażające życiu objawy z nagłego odstawienia produktu spowodowane problemami z podaniem produktu (patrz „Przerwanie leczenia”) Nie zostały wymienione działania niepożądane związane ze stosowaniem systemu do podawania (np.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Działania niepożądane
naciek zapalny na końcówce założonego cewnika, wysunięcie cewnika, miejscowe zakażenie, zapalenia opon mózgowych, przedawkowanie z powodu nieprawidłowego obchodzenia się z systemem do podawania). W badaniu przesiewowym zastosowanie rurki PEG wpłynęło na zwiększenie częstości występowania ciężkich infekcji u dzieci. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu, po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Baclofen Sintetica, pacjenta należy ściśle monitorować pod kątem wystąpienia objawów przedawkowania. Objawy przedawkowania mogą wystąpić nagle lub nieoczekiwanie. Objawy przedawkowania: narastające obniżenie napięcia mięśni, senność, uczucie pustki w głowie, zawroty głowy, sedacja, napady padaczkowe, utrata przytomności, ślinotok, hipotermia, nudności i wymioty. Po ciężkim przedawkowaniu może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Ciężkie przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności/położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Przedawkowanie
Leczenie Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Zazwyczaj podejmowane są następujące działania: należy usunąć jak najszybciej roztwór baklofenu ze zbiornika pompy. pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do całkowitego usunięcia produktu z organizmu. Z niektórych danych w piśmiennictwie wynika, że fizostygmina likwiduje działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie senność i zahamowanie oddechu. Należy jednak zachować ostrożność, podczas dożylnych wstrzykiwań fizostygminy, ponieważ może powodować napady padaczkowe, bradykardię i zaburzenie przewodzenia serca. Można wykonać próbę z użyciem 1-2 mg fizostygminy podawanej dożylnie w czasie od 5 do 10 minut. W tym czasie pacjenci powinni podlegać ścisłej obserwacji.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Przedawkowanie
Wielokrotne dawki 1 mg można podawać w odstępach od 30 do 60 minut, aby zachować odpowiednią wentylację i opiekę, jeśli pacjent zareaguje pozytywnie na produkt. Fizostygmina może być nieskuteczna w przypadku ciężkiego przedawkowania, a pacjent powinien być intubowany. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam. Fizostygmina jest zalecana tylko w przypadku ciężkiego zatrucia, niepoddającego się działaniom wspierającym. Dzieciom można podać dożylnie 0,02 mg/kg fizostygminy z szybkością nieprzekraczającą 0,5 mg/minutę. Dawkę można powtarzać w odstępach od 5 do 10 minut do czasu uzyskania efektu terapeutycznego lub do czasu podania całkowitej dawki wynoszącej 2 mg.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna – Leki zwiotczające mięśnie działające ośrodkowo, kod ATC – M03BX01 Mechanizm działania Baklofen hamuje mono- i polisynaptyczne przekaźnictwo bodźców w rdzeniu kręgowym, stymulując receptory GABAB. Efekt farmakodynamiczny Struktura chemiczna baklofenu jest analogiczna do kwasu kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który jest substancją hamującą przekazywanie bodźców nerwowych. Baklofen nie wpływa na transmisję nerwowo-mięśniową. Baklofen ma działanie antynocyceptywne. W chorobach neurologicznych, towarzyszących skurczom mięśniowo-szkieletowym, baklofen wpływa na skurcze mięśni odruchowych, a także znacznie zmniejsza intensywność bolesnych skurczów i klonusów. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania Baklofen poprawia ruchomość pacjentów, zapewnia im większą autonomię i ułatwia fizjoterapię.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Baklofen hamuje ośrodkowy układ nerwowy, powodując uspokojenie, senność, a także działając hamująco na układ oddechowy i układ krążenia. Wykazano również, że Baklofen Sintetica ma zależny od dawki wpływ na erekcję u mężczyzn poprzez stymulację receptora GABAB (patrz punkt 4.8). Produkt leczniczy Baclofen Sintetica można uznać za alternatywę dla inwazyjnych procedur neurochirurgicznych. Podanie baklofenu bezpośrednio do przestrzeni mózgowo-rdzeniowej umożliwia skuteczne leczenie spastyczności dawkami co najmniej 400 do 1000-krotnie mniejszymi od dawek stosowanych w terapii doustnej. Wstrzyknięcie dooponowe (bolus) Działanie pojedynczej dawki produktu leczniczego podanej dooponowo zazwyczaj rozpoczyna się po upływie 0,5 do 1 godziny od podania produktu. Maksymalne działanie spazmolityczne jest widoczne zazwyczaj po 4 godzinach od podania produktu i utrzymuje się przez około 4 do 8 godzin.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Początek działania produktu leczniczego, maksymalne działanie lecznicze oraz czas działania różnią się u poszczególnych pacjentów i zależą od dawki, nasilenia objawów oraz sposobu i prędkości podawania roztworu. Ciągła infuzja Przeciwspastyczne działanie baklofenu rozpoczyna się po 6 do 8 godzin od rozpoczęcia ciągłego wlewu i osiąga szczytowy efekt w ciągu 24 do 48 godzin.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Opisane niżej parametry kinetyczne należy interpretować z uwzględnieniem dooponowej drogi podania i powolnego krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego. Wchłanianie Bezpośrednia infuzja do przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego pozwala ominąć procesy absorpcji produktu i umożliwia ekspozycję miejsc receptorowych w rogach tylnych rdzenia na jego działanie. Dystrybucja Po pojedynczym dooponowym wstrzyknięciu dawki w bolusie lub krótkotrwałej infuzji, objętość dystrybucji, obliczona na podstawie stężenia produktu leczniczego w płynie mózgowo-rdzeniowym mieści się w zakresie od 22 do 157 ml. Podczas ciągłej infuzji dooponowej w dawkach dobowych od 50 do 1200 mikrogramów stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym w okolicy lędźwiowej wynosi nawet 130 do 1240 nanogramów/ml w stanie stacjonarnym.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zgodnie z okresem półtrwania mierzonym w płynie mózgowo-rdzeniowym, stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym w stanie stacjonarnym osiągane są w ciągu 1 do 2 dni. Podczas wlewu dooponowego stężenia w osoczu nie przekraczają 5 nanogramów/ml, co potwierdza, że przenikanie baklofenu przez barierę krew-mózg jest powolne. Eliminacja Po pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym lub krótkotrwałym wlewie 50 do 136 mikrogramów baklofenu, okres półtrwania w fazie eliminacji w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi od 1 do 5 godzin. Nie ustalono okresu półtrwania baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym w stanie stacjonarnym. Średni klirens w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi około 30 ml/h po wstrzyknięciu zarówno pojedynczego bolusa, jak i w ciągłym wlewie do podpajęczynówkowej przestrzeni lędźwiowej za pomocą wszczepionej pompy.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
W stanie stacjonarnym podczas ciągłej dooponowej infuzji, gradient średniego stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych wynosił od 1,8:1 do 8,7:1 (średnio 4:1). Ma to kliniczne znaczenie, ponieważ spastyczność kończyn dolnych może być skutecznie leczona bez znacznego wpływu na kończyny górne, przy mniejszym niekorzystnym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy ze względu na działanie leku na ośrodki w mózgu. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów w podeszłym wieku po podaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Z danych dotyczących podania pojedynczej dawki produktu w postaci doustnej wynika, że u pacjentów w podeszłym wieku wydalanie produktu jest wolniejsze, jednak pole pod krzywą AUC baklofenu jest podobne do wartości obserwowanych u młodych dorosłych.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Z ekstrapolacji tych wyników na leczenie wieloma dawkami wynika brak istotnych różnic farmakokinetycznych pomiędzy młodymi osobami dorosłymi a pacjentami w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież Dzieci i młodzież (w wieku 8-18 lat) którym przewlekle podawano dooponowo baklofen w dawce 77-400 mikrogramów / dobę, stężenia leku w osoczu wynosiło 10 nanogramów/ml lub mniej. Zaburzenia czynności wątroby Brak danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby po podaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Jednak, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w usuwaniu baklofenu, jest mało prawdopodobne, by u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka baklofenu uległa zmianom w stopniu istotnym klinicznie. Zaburzenia czynności nerek Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności nerek po podaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Ponieważ baklofen jest głównie wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, nie można wykluczyć kumulacji leku w postaci niezmienionej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie 2-letnie badanie prowadzone na szczurach (doustna postać) nie wykazało rakotwórczego działania baklofenu. Badanie to wykazało zależne od dawki zwiększenie częstości występowania torbieli jajnika i mniej wyraźne zwiększenie częstości występowania powiększenia nadnerczy i(lub) zmian krwotocznych nadnerczy. Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest znane. Badania mutagenne in vivo i in vitro nie wykazały działania mutagennego. Baklofen w postaci doustnej w dużych dawkach zwiększa częstość występowania przepuklin pępowinowych u płodów szczurów. Nie stwierdzono działania teratogennego u myszy. Zaobserwowano zwiększoną częstość opóźnienia wzrostu płodu (kostnienia) u szczurów po dużych dawkach doustnych baklofenu. Podanie dużych dawek doustnych baklofenu zwiększało również częstość występowania nieskostniałych jąder przednich i tylnych paliczków u płodów królików.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Wykazano niezgodność chemiczną pomiędzy dekstrozą a baklofenem. Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami, z wyjątkiem wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 5 lat. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy natychmiast zużyć. Jeśli nie jest zużyty natychmiast, użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed zastosowaniem. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w lodówce, nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Baclofen Sintetica 0,5 mg/ml (10 mg/20 ml) Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła (typu I), o pojemności 20 ml z podziałką i czerwonym znacznikiem na pierścieniu. Pudełko z 1 ampułką zawierającą 20 ml roztworu.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Baclofen Sintetica 0,5 mg/ml (10 mg/20 ml) Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła (typu I), o pojemności 20 ml z podziałką i czerwonym znacznikiem na pierścieniu zapakowane w jałowy blister z tworzywa sztucznego. Pudełko z 1 ampułką zawierającą 20 ml roztworu. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Niewykorzystany roztwór należy usunąć. Instrukcje dotyczące użytkowania/obsługi Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest przeznaczony do wstrzykiwań dooponowych i ciągłych wlewów oraz jest podawany zgodnie z instrukcjami dołączanymi do systemów do infuzji. Stabilność Wykazano, stabilność produktu leczniczego Baclofen Sintetica przez 180 dni we wszczepialnych pompach z certyfikatem UE. Tam gdzie jest to możliwe, przed ich podaniem, produkty lecznicze przeznaczone do stosowania pozajelitowego należy sprawdzić pod kątem obecności cząstek stałych i jakichkolwiek zmian koloru.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Szczegółowe instrukcje dotyczące podawania Dokładne określenie stężenia zależy od wymaganej dawki dobowej, jak również od minimalnej szybkości wlewu pompy. Szczegółowe zalecenia znajdują się w instrukcjach obsługi poszczególnych producentów. Przygotowanie roztworu Jeśli wymagane jest stężenia inne niż 50, 500 lub 2000 mikrogramów/ml, produkt leczniczy Baclofen Sintetica należy rozcieńczyć w warunkach aseptycznych, w sterylnym i nie zawierającym konserwantów roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań. Systemy do podawania Do długotrwałego podawania dooponowego baklofenu stosowano kilka systemów. Wśród nich można wymienić pompy z certyfikatem UE, które są wszczepialnymi systemami wyposażonymi w zbiornik wielokrotnego napełniania. Systemy te wszczepia się w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym pod skórę lub do kieszeni utworzonej w powłoce brzusznej. Systemy te są połączone z cewnikiem dooponowym, który przechodzi podskórnie do przestrzeni podpajęczynówkowej.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 0,5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Przed użyciem systemów użytkownik powinien zadbać o to, aby specyfikacje techniczne oraz stabilność chemiczna baklofenu w zbiorniku spełniały warunki wymagane do podawania dokanałowego.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Baclofen Sintetica, 2 mg/ml (10 mg/5 ml; 40 mg/20 ml), roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Baclofen Sintetica 2 mg/ml (10 mg/5 ml) roztwór do infuzji 1 ml roztworu do infuzji zawiera 2 mg (2000 mikrogramów) baklofenu, 3,5 mg sodu. 1 ampułka zawiera 10 mg (10000 mikrogramów) baklofenu, 17,5 mg sodu. Baclofen Sintetica 2 mg/ml (40 mg/20 ml) roztwór do infuzji 1 ml roztworu do infuzji zawiera 2 mg (2000 mikrogramów) baklofenu, 3,5 mg sodu. 1 ampułka zawiera 40 mg (40000 mikrogramów) baklofenu, 70 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji. Przezroczysty i bezbarwny roztwór w ampułkach. Roztwór o pH pomiędzy 5,5 a 6,8. Osmolarność roztworu pomiędzy 270 -300 mOsm/kg.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest wskazany do leczenia pacjentów z ciężką, przewlekłą spastycznością będącą wynikiem urazu, stwardnienia rozsianego lub innych zaburzeń rdzenia kręgowego, którzy nie reagują na leczenie baklofenem w postaci doustnej lub inne doustnie podawane leki przeciwspastyczne i (lub) u pacjentów, u których występują niemożliwe do zaakceptowania działania niepożądane, po podaniu skutecznych dawek leków doustnych. Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest skuteczny u dorosłych pacjentów z ciężką przewlekłą spastycznością pochodzenia mózgowego, wynikającą np. z porażenia mózgowego, urazu mózgu lub wypadku mózgowo-rdzeniowego; jednakże doświadczenie kliniczne jest ograniczone. Dzieci i młodzież Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest wskazany do stosowania u pacjentów w wieku od 4 do <18 lat z ciężką przewlekłą spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego (w przebiegu urazu, stwardnienia rozsianego lub innych chorób rdzenia kręgowego), którzy nie reagują na leczenie doustnymi lekami przeciwspastycznymi (w tym doustnym baklofenem), i (lub) u których występują niemożliwe do zaakceptowania działania niepożądane po podaniu skutecznych dawek leków doustnych.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest przeznaczony do podawania w pojedynczych dawkach próbnych w bolusie (przez cewnik zewnątrzoponowy lub przez nakłucie lędźwiowe), a w przewlekłej terapii produkt podaje się za pomocą wszczepianej pompy przeznaczonej do ciągłego podawania produktu Baclofen Sintetica do przestrzeni podpajęczynówkowej (pompy z certyfikatem UE). W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania każdy pacjent powinien najpierw przejść fazę próbną, polegającą na dooponowym podaniu produktu w bolusie, a następnie, przed ustaleniem dawki podtrzymującej, fazę bardzo ostrożnego, stopniowego dostosowywania dawki indywidualnej. Dooponowe podawanie baklofenu przez wszczepioną pompę infuzyjną powinno być wykonywane wyłącznie przez lekarzy posiadających niezbędną wiedzę medyczną i doświadczenie.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Szczegółowe instrukcje wszczepienia, programowania i (lub) napełniania pompy są podane przez wytwórców pompy infuzyjnej i muszą być ściśle przestrzegane. Skuteczność baklofenu podawanego dooponowo wykazano w kontrolowanych randomizowanych badaniach klinicznych z zastosowaniem pompy z certyfikatem UE. Jest to system służący do wszczepiania; wyposażony jest w zbiornik do wielokrotnego napełniania, który wszczepia się podskórnie pacjentowi, zazwyczaj w powłoki jamy brzusznej. Przyrząd ten połączony jest z cewnikiem dooponowym, który przechodzi podskórnie do przestrzeni podpajęczynówkowej. Dawkowanie Faza dawki próbnej Przed rozpoczęciem długotrwałej infuzji, należy najpierw ocenić reakcję pacjenta na podanie dawki testowej dooponowo w fazie próbnej. W celu wywołania reakcji zazwyczaj podaje się dawkę próbną w bolusie przez nakłucie lędźwiowe lub cewnik dooponowy.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Przed badaniem przesiewowym należy upewnić się, że u pacjenta nie występuje zakażenie, ponieważ obecność zakażeń układowych może utrudniać ocenę reakcji pacjenta. Zwykle próbna dawka wynosi 25 lub 50 mikrogramów. Dawka jest zazwyczaj zwiększana o 25 mikrogramów w odstępach co najmniej 24-godzinnnych, aż do uzyskania odpowiedzi trwającej około 4 do 8 godzin. Dawkę należy wstrzykiwać przez co najmniej jedną minutę poprzez zmieszanie z płynem mózgowo-rdzeniowym (barbotaż). Do fazy próbnej przeznaczone są ampułki z małą dawką (0,05 mg/ml, odpowiadający 50 mikrogramów/ml). Podczas wstrzykiwania pierwszej dawki należy zapewnić dostęp do urządzeń, niezbędnych do przeprowadzenia natychmiastowej reanimacji. Pozytywną reakcję pacjenta ocenia się po znacznym zmniejszeniu napięcia mięśniowego i (lub) zmniejszeniu częstości i (lub) nasilenia skurczów. Reakcja na baklofen, podawany dooponowo może znacznie różnić się u poszczególnych pacjentów.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) u jednego dorosłego pacjenta po podaniu pojedynczej dawki próbnej, wynoszącej 25 mikrogramów. Jeśli podanie dawki próbnej, wynoszącej 100 mikrogramów jest niewystarczające, nie wolno dalej zwiększać dawki oraz nie należy przechodzić do fazy ciągłej dooponowej infuzji. W fazie próbnej istotne jest monitorowanie czynności układu oddechowego i układu krążenia, zwłaszcza u pacjentów z chorobą wieńcową i osłabieniem mięśni oddechowych lub u osób leczonych produktami z grupy benzodiazepin i opioidów, u których występuje zwiększone ryzyko zahamowania czynności oddechowej. Faza zwiększania dawki Po ustaleniu pozytywnej reakcji pacjenta na Baclofen Sintetica w dawkach próbnych, wprowadza się wlew dooponowy za pomocą odpowiedniego systemu do podawania. Zakażenie może zwiększyć ryzyko powikłań pooperacyjnych i skomplikować próby dostosowania dawki.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Po wszczepieniu, początkową całkowitą dawkę dobową ustala się przez podwojenie dawki, która w fazie próbnej została określona, jako skuteczna. Taką dawkę należy podawać przez 24 godziny, chyba że działanie dawki w bolusie utrzymuje się przez ponad 12 godzin. Wówczas początkową dawkę dobową należy utrzymać na poziomie dawki ustalonej w fazie testowej i podawać przez 24 godziny. Nie należy zwiększać dawki w ciągu pierwszych 24 godzin. Po pierwszych 24 godzinach dawkę zwiększa się stopniowo codziennie, w celu uzyskania pożądanego efektu. Aby uniknąć przedawkowania, nie należy zwiększać dawki o więcej niż 10-30%. Pacjenci ze spastycznością pochodzenia mózgowego: Po pierwszych 24 godzinach dawkę dostosowuje się stopniowo codziennie, do uzyskania pożądanego efektu. Aby uniknąć przedawkowania, nie należy zwiększać dawki o więcej niż 5-15%. Jeśli stosowana jest pompa, którą można zaprogramować, dawkę należy zwiększać tylko raz na 24 godziny.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
W przypadku pomp, których nie można zaprogramować, połączonych z cewnikiem o długości 76 cm i szybkości podawania 1 ml/dobę, zaleca się, aby reakcja była oceniana w odstępach 48-godzinnych. Jeśli po znacznym zwiększeniu dobowej dawki nie obserwuje się żadnego terapeutycznego efektu klinicznego, należy ocenić sprawność pompy i przepuszczalność cewnika. Doświadczenia ze stosowania dawek przekraczających 1000 mikrogramów na dobę są ograniczone. Zarówno w fazie próbnej, jak i podczas zwiększania dawki, po wszczepieniu pompy, pacjentów należy uważnie monitorować w warunkach szpitalnych posiadających odpowiednie urządzenia i pod nadzorem wykwalifikowanego personelu. Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej w związku z możliwością wystąpienia objawów zagrażających życiu lub ze względu na możliwość wystąpienia bardzo ciężkich działań niepożądanych.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
W celu ograniczenia ryzyka w fazie okołooperacyjnej, pompę należy wszczepiać tylko w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie. Leczenie podtrzymujące Celem leczenia jest utrzymanie zwykłego poziomu napięcia mięśniowego, a także zminimalizowanie częstości i nasilenia skurczów bez niemożliwych do zaakceptowania działań niepożądanych. Należy zastosować najmniejszą dawkę wywołującą oczekiwaną reakcję. Ze względu na zmniejszającą się odpowiedź na leczenie lub z powodu nasilenia choroby pacjenci przewlekle leczeni stopniowo wymagają wyższych dawek, aby utrzymać optymalną długotrwałą odpowiedź. W większości przypadków dawka stabilizuje się po 1,5 do 2 lat leczenia. Utrzymanie niewielkiej spastyczności na pewnym poziomie jest niekiedy pożądane, w celu uniknięcia uczucia “porażenia” ze strony pacjenta.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Ponadto utrzymywanie pewnego napięcia mięśniowego i sporadycznie występujących skurczy może być również konieczne dla wspomagania czynności układu krążenia i zapobiegania zakrzepicy żył głębokich. W celu zapewnienia odpowiedniej kontroli objawów dawka dobowa może być stopniowo zwiększana o 10-30%, dostosowując przepływ pompy i (lub) stężenia Baclofen Sintetica w zbiorniku. Dawka dobowa może być zmniejszona o 10-20%, jeśli u pacjentów występują działania niepożądane. Konieczność nagłego zwiększenia dawki wskazuje na problemy z cewnikiem (zagięcie lub wysunięcie) lub na nieprawidłowe działanie pompy. W przypadku przewlekłego leczenia podtrzymującego w postaci ciągłego wlewu, dooponowa dawka baklofenu wynosi od 10 do 1200 mikrogramów na dobę, przy czym u większości pacjentów pożądany efekt terapeutyczny jest osiągany na poziomie 300-800 mikrogramów na dobę. Około 5% pacjentów otrzymujących długotrwałe leczenie przestaje reagować na zwiększanie dawki.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Przyczyna może być niepowodzenie terapeutyczne. Dostępne doświadczenia są niewystarczające do przedstawienia zaleceń postępowania w razie niepowodzenia leczenia. W niektórych przypadkach skuteczna była przerwa w podawaniu leku, przeprowadzona w warunkach szpitalnych, polegająca na stopniowym odstawieniu baklofenu podawanego dooponowo na 2 do 4 tygodni i zastosowaniu alternatywnych metod leczenia spastyczności (np. dooponowe podanie siarczanu morfiny bez konserwantów). Po takim okresie jest możliwe przywrócenie reakcji na baklofen podawany dooponowo; leczenie należy ponownie rozpocząć od dawki początkowej ciągłej infuzji, a następnie stopniowo zwiększać dawkę w celu uniknięcia przedawkowania. Należy zachować środki ostrożności podczas zmiany ze stosowania produktu leczniczego Baclofen Sintetica na morfinę i odwrotnie (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Regularna kontrola kliniczna pacjenta jest konieczna w celu oceny dawkowania, sprawdzenia prawidłowego funkcjonowania systemu do podawania oraz wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych czy zakażeń. 5. Przerwanie leczenia Wyłączając nagłe przypadki, spowodowane przedawkowaniem, leczenie należy zawsze kończyć poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Nie należy nagle przerywać podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica (patrz 4.5). 6. Podawanie: dodatkowe informacje Do podawania w pompie do infuzji opracowano specjalne ampułki, zawierające 10 mg/5 ml, 40 mg/20 ml i 10 mg/20 ml produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Dokładne określenie stężenia zależy od wymaganej dawki dobowej i od minimalnej szybkości wlewu pompy. Należy zapoznać się z instrukcją producenta pompy, zawierającą wszystkie dokładne zalecenia. Sposób podawania W większości przypadków produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest podawany w ciągłej infuzji bezpośrednio po wszczepieniu pompy.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Po ustabilizowaniu dobowej dawki dla pacjenta i jego funkcjonowania, w zależności od rodzaju dostępnej pompy, można wprowadzić bardziej złożony sposób podawania. Umożliwia to optymalną kontrolę spastyczności w różnych porach dnia. Na przykład pacjenci z nasilonymi skurczami nocnymi, mogą wymagać zwiększenia szybkości wlewu o 20% na godzinę. Ta zmieniona szybkość wlewu musi być zaprogramowana na około 2 godziny przed wystąpieniem spodziewanego objawu klinicznego. Każda ampułka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku. Nie należy ponownie wyjaławiać. Produkt leczniczy należy wzrokowo ocenić przed rozpoczęciem podawania. Należy stosować tylko przezroczyste, bezbarwne i praktycznie wolne od cząstek roztwory. 7. Instrukcje dotyczące użytkowania/obsługi. Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest przeznaczony do wstrzykiwań dooponowych i ciągłych wlewów oraz jest podawany zgodnie z instrukcjami dołączanymi do systemów do infuzji.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Instrukcje dotyczące rozcieńczenia produktu przed podaniem, patrz punkt 6.6. 8. Szczególne grupy pacjentów Dzieci i młodzież Faza badania Wstępna dawka próbna, podawana przez nakłucie lędźwiowe pacjentom w wieku od 4 do <18 lat, ustalona na podstawie wieku i masy ciała pacjenta, powinna wynosić 25-50 mikrogramów na dobę. Pacjentom, którzy nie reagują na leczenie, dawkę produktu można zwiększać o 25 mikrogramów na dobę co 24 godziny. U dzieci i młodzieży maksymalna dawka próbna nie powinna przekraczać 100 mikrogramów na dobę. Środki bezpieczeństwa, które należy podjąć, są takie same u dorosłych i dzieci, należy zapoznać się z fazą badania powyżej. Faza zwiększania dawki Zalecenia są takie same jak u dorosłych i dzieci, należy zapoznać się z fazą zwiększania dawki powyżej. Leczenie podtrzymujące U dzieci w wieku od 4 do <18 lat ze spastycznością pochodzenia mózgowego i rdzeniowego, dawka początkowa produktu leczniczego Baclofen Sintetica w leczeniu podtrzymującym w długotrwałym, ciągłym wlewie wynosi od 25 do 200 mikrogramów/dobę (średnio: 100 mikrogramów/dobę).
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Całkowita dawka dobowa jest zwiększana w pierwszym roku terapii, dlatego dawkę podtrzymującą należy dostosować w oparciu o indywidualną odpowiedź kliniczną. Doświadczenie ze stosowania dawek przekraczających 1000 mikrogramów na dobę jest ograniczone. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Baclofen Sintetica w leczeniu ostrej spastyczności pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego u dzieci w wieku poniżej 4 lat (patrz także punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, leczonych produktem leczniczym Baclofen Sintetica. Ponieważ baklofen jest wydalany głównie przez nerki w niezmienionej postaci, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować szczególną ostrożność. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, leczonych produktem leczniczym Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dawkowanie
Nie zaleca się dostosowywania dawki produktu, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w metabolizmie baklofenu po dooponowym podaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Z tego względu nie należy spodziewać się, by zaburzenia czynności wątroby miały wpływ na narażenie ogólnoustrojowe na lek. Pacjenci w podeszłym wieku Kilku pacjentów w wieku przekraczającym 65 lat otrzymało produkt leczniczy Baclofen Sintetica w badaniach klinicznych. Nie wykazano wzrostu ryzyka w tej grupie pacjentów, w porównaniu do młodszej populacji. Nie należy oczekiwać problemów specyficznych dla tej grupy wiekowej, gdyż dawki są dostosowywane indywidualnie.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Padaczka lekooporna. Produkt leczniczy nie powinien być podawany żadną inną drogą niż dooponowo.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Opieka medyczna Pompa może zostać wszczepiona wyłącznie po dokładnej ocenie odpowiedzi pacjenta na dooponowe wstrzyknięcie baklofenu w bolusie i (lub) ustaleniu dawki. Biorąc pod uwagę ryzyka związane z początkiem podawania i dostosowania dawki baklofenu podawanego dooponowo (ogólne zahamowanie czynności OUN, zapaść sercowo-naczyniowa i(lub) niewydolność oddechowa), wymienione wyżej etapy leczenia należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, z dostępem do oddziału intensywnej opieki medycznej, a także przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania, przedstawionych w punkcie „Dawkowanie i sposób podawania”. Należy zapewnić pacjentowi dostęp do wszelkich urządzeń niezbędnych dla przeprowadzenia natychmiastowej reanimacji w razie wystąpienia zagrażających życiu objawów przedawkowania.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Leczenie należy przeprowadzać wyłącznie pod nadzorem lekarzy, posiadających odpowiednie doświadczenie w dooponowym długotrwałym podawaniu leków w systemach infuzyjnych. Monitorowanie pacjentów Po wszczepieniu pompy, trzeba dokładnie obserwować pacjenta, zwłaszcza we wstępnej fazie stosowania pompy i za każdym razem, gdy częstość podawania i(lub) stężenie baklofenu w zbiorniku są dostosowywane, do czasu aż reakcja pacjenta na infuzję będzie zadowalająca, a jego stan ustabilizuje się. Należy poinformować lekarza prowadzącego, personel szpitalny, pacjenta oraz inne osoby zaangażowane w opiekę nad nim, o ryzyku związanym z tą metodą leczenia. Należy zapoznać ww. osoby zwłaszcza z objawami przedawkowania lub nagłego odstawienia produktu, postępowaniem w tych przypadkach oraz z zasadami postępowania w warunkach domowych z pompą infuzyjną i miejscem jej wszczepienia.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów ze spastycznością spowodowaną urazem głowy, zaleca się, by długotrwałe dooponowe podawanie baklofenu rozpoczynać po uzyskaniu stabilizacji objawów spastyczności (tj. co najmniej po upływie jednego roku od urazu). Faza dawki próbnej Po podaniu wstępnych dawek próbnych należy uważnie monitorować oddech i czynność układu krążenia, szczególnie u pacjentów z chorobami serca i płuc oraz z osłabieniem mięśni oddechowych, a także u pacjentów leczonych produktami z grupy benzodiazepin i opioidów, u których występuje zwiększone ryzyko zahamowania czynności oddechowej. Przed podaniem próbnej dawki produktu leczniczego Baclofen Sintetica należy upewnić się, że u pacjenta nie występuje zakażenie, ponieważ obecność zakażeń układowych może utrudniać ocenę reakcji pacjenta na dooponowe wstrzyknięcie produktu leczniczego Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Stan zapalny na końcówce wszczepionego cewnika Opisano przypadki nacieku zapalnego na końcówce wszczepionego cewnika, które mogą powodować ciężkie zaburzenia neurologiczne, w tym paraliż. Pomimo tego, że przypadki te zostały zgłoszone po zastosowaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica, nie zostały potwierdzone badaniem rezonansu magnetycznego z kontrastem ani badaniem histopatologicznym. Do najczęstszych objawów związanych z naciekiem zapalnym należą: zmniejszona odpowiedź terapeutyczna (nasilona spastyczność, nawrót spastyczności po wcześniejszej poprawie, objawy odstawienia, słaba reakcja na zwiększane dawki lub częste albo znaczne zwiększenie dawki), ból, deficyt neurologiczny/dysfunkcja. Lekarze powinni uważnie obserwować pacjentów w trakcie terapii wewnątrzkanałowej pod kątem wystąpienia jakichkolwiek nowych objawów neurologicznych.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Lekarze powinni kierować się swoją wiedzą medyczną i doświadczeniem, żeby zapewnić najwłaściwszy nadzór pacjentom, umożliwiający rozpoznanie objawów prozapalnych nacieku zapalnego, zwłaszcza gdy jednocześnie stosowane są leki złożone lub produkty lecznicze z grupy opioidów. U pacjentów z nowymi objawami neurologicznymi lub objawami sugerującymi naciek zapalny należy rozważyć konsultację neurochirurgiczną, ponieważ wiele objawów nacieku zapalnego nie różni się od objawów występujących u pacjentów z ciężką spastycznością. W niektórych przypadkach zasadne jest wykonanie procedury obrazowania w celu potwierdzenia lub wykluczenia rozpoznania nacieku zapalnego. Wszczepienie pompy Przed wszczepieniem pompy u pacjenta należy wykluczyć infekcję, ponieważ infekcja zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań pooperacyjnych. Ponadto zakażenie ogólnoustrojowe może utrudniać dostosowanie dawki.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Miejscowe zakażenie lub niewłaściwe umieszczenie cewnika może powodować przerwanie podawania leku, co może prowadzić do konieczności nagłego odstawienia produktu leczniczego Baclofen Sintetica oraz wystąpienia objawów wynikających z nagłego odstawienia (patrz “Przerwanie leczenia”). Napełnianie zbiornika Napełnienie pojemnika musi być wykonywane przez przeszkolony i w pełni wykwalifikowany personel, zgodnie z instrukcjami producenta. Odstępy między kolejnymi uzupełnieniami należy starannie wyliczać w celu uniknięcia wyczerpania się zbiornika, co mogłoby doprowadzić do ciężkiego nawrotu spastyczności lub potencjalnie zagrażających życiu objawów odstawienia produktu leczniczego Baclofen Sintetica (patrz punkt “Przerwanie leczenia”). Napełnienie należy wykonywać w ściśle określonych warunkach aseptycznych, w celu uniknięcia zakażenia drobnoustrojami lub ciężkiego zakażenia w obrębie ośrodkowego układu nerwowego.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Po każdym napełnieniu lub serwisowaniu zbiornika powinien nastąpić okres obserwacji, który należy dostosować do sytuacji klinicznej. Należy zachować szczególną ostrożność podczas napełniania wszczepialnej pompy wyposażonej w port z bezpośrednim dostępem do cewnika dokanałowego, ponieważ bezpośrednie wstrzyknięcie do cewnika może doprowadzić do zagrażającego życiu przedawkowania. Dostosowanie dawki: dodatkowe uwagi Produkt leczniczy Baclofen Sintetica należy stosować z zachowaniem środków ostrożności w celu uniknięcia nadmiernego osłabienia lub upadków, gdy wymagane jest utrzymanie spastyczności na pewnym poziomie dla zachowania właściwej postawy ciała, równowagi i innych czynności. Utrzymywanie niewielkiego napięcia mięśniowego i sporadycznych skurczy może być również konieczne dla wspomagania czynności układu krążenia i zapobiegania zakrzepicy żył głębokich.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W miarę możliwości, najlepiej przed rozpoczęciem podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica, pod ścisłym nadzorem lekarza należy odstawić wszystkie doustne leki przeciwspastyczne, w celu uniknięcia przedawkowania lub wystąpienia niepożądanych interakcji. Należy jednak unikać nagłego zmniejszania dawki lub nagłego odstawienia jednocześnie stosowanych leków przeciwspastycznych, w trakcie przewlekłego stosowania produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Środki ostrożności w szczególnych grupach pacjentów U pacjentów ze spowolnionym krążeniem płynu mózgowo-rdzeniowego (CSF, ang. cerebrospinal fluid), na przykład w wyniku zablokowania spowodowanego stanem zapalnym lub urazem, opóźniony przepływ produktu leczniczego Baclofen Sintetica może zmniejszyć skuteczność antyspastyczną i nasilić działania niepożądane.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Produkt leczniczy Baclofen Sintetica należy podawać ze szczególną ostrożnością pacjentom z zaburzeniami psychotycznymi, schizofrenią, stanami dezorientacji lub chorobą Parkinsona. Pacjentów z zaostrzeniem wymienionych objawów po doustnym podaniu baklofenu należy poddać ścisłemu nadzorowi. Ścisły nadzór nad pacjentami z dodatkowymi czynnikami ryzyka samobójstwa powinien towarzyszyć terapii lekowej Baclofen Sintetica. Pacjentów (i ich opiekunów) należy ostrzec o konieczności monitorowania w celu wykrycia pogorszenia stanu klinicznego, zachowań lub myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu oraz o natychmiastowym zasięgnięciu porady lekarza, jeśli wystąpią te objawy (patrz punkt 4.8). Pacjenci z padaczką muszą być szczególnie monitorowani, ponieważ napady padaczkowe mogą sporadycznie wystąpić w przypadku przedawkowania lub wstrzymania leku, a nawet podczas leczenia podtrzymującego w dawkach terapeutycznych produktu leczniczego Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Produkt leczniczy Baclofen Sintetica należy stosować ostrożnie u pacjentów z dysrefleksją autonomiczną. Stymulacja nocyceptywna lub nagłe odstawienie produktu leczniczego Baclofen Sintetica może prowadzić do wystąpienia takich epizodów. Podobnie, zachowanie ostrożności jest konieczne w przypadku niewydolności mózgowej lub oddechowej, ponieważ baklofen może nasilać takie stany. Jest mało prawdopodobne, aby produkt leczniczy Baclofen Sintetica miał wpływ na choroby inne niż związane z ośrodkowym układem nerwowym, ponieważ po podaniu dooponowym biodostępność układowa produktu jest zdecydowanie niższa niż w przypadku drogi doustnej. Środki ostrożności u dzieci i młodzieży Dzieci powinny mieć wystarczającą masę ciała, umożliwiającą wszczepienie pompy do długotrwałych infuzji. Dooponowe podawanie baklofenu dzieciom i młodzieży powinno być zlecane przez lekarzy specjalistów, posiadających niezbędną wiedzę i doświadczenie.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Istnieją bardzo ograniczone dane kliniczne, dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Baclofen Sintetica u dzieci w wieku poniżej czterech lat. Przezskórne wprowadzenie cewnika podczas wszczepienia pompy i obecność rurki do przezskórnej endoskopowej gastrostomii Zaburzenia czynności nerek. Po doustnym podaniu baklofenu pacjentom z zaburzeniami czynności nerek obserwowano ciężkie, niepożądane skutki neurologiczne, dlatego zaleca się dużą ostrożność podczas podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. Może być konieczne zmniejszenie dawki, aby uwzględnić stan kliniczny lub poziom zmniejszonego klirensu nerkowego. Pacjenci w podeszłym wieku Kilku pacjentów w wieku przekraczającym 65 lat otrzymało dooponowo baklofen w badaniach klinicznych bez szczególnych konsekwencji.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej podatni na działania niepożądane baklofenu w postaci doustnej w fazie zwiększania dawki, co może to również dotyczyć produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Ponieważ optymalna dawka jest określana indywidualnie dla każdego pacjenta, leczenie pacjentów w podeszłym wieku prawdopodobnie nie spowoduje żadnych szczególnych konsekwencji. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ml tzn. jest praktycznie wolny od sodu. Przerwanie leczenia Nagłe przerwanie podawania baklofenu dooponowo, niezależnie od przyczyny, może objawiać się wzmożoną spastycznością, świądem, parestezjami i niedociśnieniem tętniczym, prowadząc w konsekwencji do nadmiernej ruchliwości z nagłymi, niekontrolowanymi skurczami, podwyższoną temperaturą ciała i objawami przypominającymi złośliwy zespół neuroleptyczny, takimi jak zmiany stanu psychicznego oraz sztywność mięśni.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W rzadkich przypadkach objawy te rozwinęły się w napady padaczkowe/stan padaczkowy, rabdomiolizę, koagulopatię, niewydolność wielonarządową i śmierć. Wszyscy pacjenci otrzymujący baklofen dooponowo są potencjalnie narażeni na ryzyko związane z nagłym przerwaniem leczenia. Niektóre objawy kliniczne związane z zespołem odstąpienia baklofenu podawanego dooponowo mogą przypominać objawy zaburzenia odruchów autonomicznych, zakażenie (posocznica), hipertermię złośliwą, złośliwy zespół neuroleptyczny lub inne choroby towarzyszące zwiększonej aktywności metabolicznej lub nadmiernemu rozpadowi mięśni. Należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem. Konieczne jest również przedstawienie pacjentom i ich opiekunom objawów przedmiotowych i podmiotowych, które mogą wystąpić po przerwaniu podawania baklofenu, zwłaszcza objawów typowych dla wczesnej fazy zespołu odstawienia (np.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
priapizm). W większości przypadków objawy odstawienia występują w ciągu kilku godzin po zaprzestaniu dooponowego podawania baklofenu. Zwykle przyczyną nagłego przerwania dooponowego podawania baklofenu jest wadliwe działanie cewnika (zwłaszcza odłączenie), zbyt mała objętość w zbiorniku pompy czy wyczerpanie się baterii w pompie; w niektórych przypadkach przyczyną może być ludzki błąd. Zapobieganie nagłemu przerwaniu dooponowego podawania baklofenu wymaga szczególnej staranności w programowaniu i nadzorowaniu systemu do infuzji, wdrożeniu harmonogramu/procedur ponownego napełniania i serwisowania pompy. Zalecane leczenie po przerwaniu podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica polega na podawaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica w dawce identycznej lub zbliżonej do dawki podawanej przed przerwaniem leczenia.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli jednak podawania nie można ponownie rozpocząć, wówczas terapia agonistami GABA, takimi jak doustne lub dojelitowe postaci baklofenu czy doustne, dojelitowe lub dożylne postaci benzodiazepiny może zapobiec potencjalnie śmiertelnym następstwom przerwania leczenia. Nie ma jednak gwarancji, że samo podanie baklofenu w postaci doustnej lub dojelitowej wystarczy, by zapobiec nasilaniu się objawów przerwania dooponowego podawania baklofenu. Bardzo ważne jest, aby ściśle przestrzegać zaleceń producenta dotyczących wszczepiania, programowania pompy i(lub) uzupełniania zbiornika. Skolioza Pojawienie się skoliozy lub pogorszenie wcześniej istniejącej skoliozy odnotowano u pacjentów leczonych Baclofen Sintetica. Podczas leczenia produktem leczniczym Baclofen Sintetica należy monitorować objawy skoliozy.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Jednoczesne stosowanie doustnego baklofenu i lewodopy / inhibitora DDC powodowało zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak omamy wzrokowe, dezorientację, bóle głowy i nudności. Zgłaszano również nasilenie objawów parkinsonizmu. Dlatego należy zachować ostrożność podczas podawania produktu leczniczego Baclofen Sintetica pacjentom leczonym lewodopą / inhibitorem DDC. Dostępne doświadczenie nie jest na tyle ugruntowane, aby przewidzieć, jakie są specyficzne interakcje baklofenu z innymi lekami. W miarę możliwości, najlepiej przed rozpoczęciem infuzji produktu leczniczego Baclofen Sintetica, należy odstawić wszystkie doustne leki przeciwspastyczne pod ścisłą kontrolą lekarza, aby zapobiec przedawkowaniu lub niepożądanym interakcjom. Należy jednak unikać nagłej redukcji dawki lub zaprzestania jednoczesnego stosowania leków przeciwspastycznych w trakcie przewlekłego leczenia produktem Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie morfiny i baklofenu spowodowało u jednego pacjenta spadek ciśnienia tętniczego krwi. Jednoczesne podawanie z innymi lekami drogą dooponową zostało zbadane w ograniczonym zakresie, dlatego niewiele wiadomo o bezpieczeństwie jednoczesnego stosowania leków podawanych tą drogą. Alkohol i inne leki hamujące działanie ośrodkowego układu nerwowego mogą nasilać działanie produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Jednoczesne stosowanie baklofenu w postaci doustnej i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych może nasilać działanie baklofenu, co może prowadzić do znacznego zwiotczenia mięśni. Należy zachować środki ostrożności podczas jednoczesnego stosowania tych leków. Jednoczesne stosowanie baklofenu w postaci doustnej i leków przeciwnadciśnieniowych może obniżać ciśnienie krwi, dlatego może okazać się konieczne monitorowanie ciśnienia krwi i ponowne dostosowanie dawki przeciwnadciśnieniowej.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie baklofenu podawanego dooponowo i środków do znieczulenia ogólnego (np. fentanylu, propofolu) może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności serca i napadów padaczkowych. Z tego względu, należy zachować ostrożność podczas podawania środków znieczulających pacjentom otrzymującym dooponowo produkt leczniczy Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktacje Ciąża Nie ma odpowiednich i wystarczająco kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Baclofen przenika przez barierę łożyska. Produktu leczniczego Baclofen Sintetica nie stosować w okresie ciąży, chyba że potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Z badań na zwierzętach wynika, że baklofen wykazuje teratogenne działanie po podawaniu doustnym (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy mierzalne stężenia produktu można wykryć w mleku kobiet karmiących piersią, leczonych produktem leczniczym Baclofen Sintetica. Po podaniu doustnych dawek terapeutycznych, substancja czynna przenika do mleka matki, ale w ilościach tak małych, że niemowlęta prawdopodobnie nie doświadczają żadnych działań niepożądanych. Płodność U około 4% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, leczonych w okresie do roku baklofenem w postaci doustnej, zdiagnozowano metodą palpacyjną torbiele jajników.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W większości przypadków torbiele zniknęły samoistnie, pomimo tego, że pacjentki nadal przyjmowały lek. Torbiele jajników występują samoistnie w populacji kobiet.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn U niektórych pacjentów leczonych baklofenem podawanym dooponowo opisywano działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takie jak senność i sedacja. Inne wymienione zdarzenia obejmują ataksję, halucynacje, podwójne widzenie i objawy odstawienia. Pacjentom, u których występują te działania niepożądane, należy odradzić prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane W wielu przypadkach związek przyczynowo-skutkowy między obserwowanymi działaniami a podaniem baklofenu nie może zostać ustalony, ponieważ większość zgłaszanych działań niepożądanych może również wiązać się z zasadniczą chorobą. Niemniej jednak, niektóre często zgłaszane reakcje (senność, zawroty głowy, bóle głowy, nudności, niedociśnienie, hipotonia) można wiązać z podaniem leku. Działania te są przeważnie przemijające i występują głównie w fazie próbnej lub w trakcie modyfikowania stężeń. Działania niepożądane produktu zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem, zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do < 1/100); rzadko (≥1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Tabela 1 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często: Odwodnienie Zaburzenia psychiczne Często: Depresja, niepokój, pobudzenie Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze (patrz punkt 4.4), omamy, obłęd, euforia Częstość nieznana: Dysforia Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często: Senność (zwłaszcza w fazie próbnej) Często: Drgawki, sedacja, zawroty głowy/ uczucie pustki w głowie, napady padaczkowe, (zwłaszcza w trakcie nagłego przerwania leczenia), ból głowy, parestezje, dyzartria, letarg, śpiączka, splątanie (dezorientacja) Niezbyt często: Ataksja, zaburzenia pamięci Zaburzenia oka Często: Zaburzenia akomodacji, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie Zaburzenia serca Niezbyt często: Bradykardia Zaburzenia naczyniowe Często: Niedociśnienie Niezbyt często: Nadciśnienie tętnicze, zakrzepica żył głębokich, zaczerwienienie skóry, bladość Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: Zahamowanie czynności oddechowej, zapalenie płuc, duszność Częstość nieznana: Spowolnienie oddechu Zaburzenia żołądka i jelit Często: Nudności, wymioty, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustne, biegunka, zmniejszony apetyt, wzmożone wydzielanie śliny Niezbyt często: Niedrożność jelita, utrudnienie połykania, zmniejszone poczucie smaku Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Pokrzywka, świąd, obrzęk twarzy lub obrzęk obwodowy Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni (zwłaszcza w fazie próbnej – przemijające).
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Często: Wzmożone napięcie mięśni Częstość nieznana: Skolioza (patrz punkt 4.4) Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu Zatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego niż u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Często: Zaburzenia czynności seksualnych (produkt leczniczy Baclofen Sintetica może wpływać na erekcję i wytrysk. Efekt ten jest zazwyczaj odwracalny w przypadku zaprzestania stosowania produktu leczniczego Baclofen Sintetica) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Osłabienie, gorączka, ból, dreszcze Niezbyt często: Obniżona temperatura ciała Rzadko: Potencjalnie zagrażające życiu objawy z nagłego odstąpienia produktu spowodowane problemami z podaniem produktu (patrz „Przerwanie leczenia”) Nie zostały wymienione działania niepożądane związane ze stosowaniem systemu do podawania (np.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
naciek zapalny na końcówce założonego cewnika, wysunięcie cewnika, miejscowe zakażenie, zapalenia opon mózgowych, przedawkowanie z powodu nieprawidłowego obchodzenia się z systemem do podawania). W badaniu przesiewowym zastosowanie rurki PEG wpłynęło na zwiększenie częstości występowania ciężkich infekcji u dzieci. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu, po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Baclofen Sintetica, pacjenta należy ściśle monitorować pod kątem wystąpienia objawów przedawkowania. Objawy przedawkowania mogą wystąpić nagle lub nieoczekiwanie. Objawy przedawkowania: narastające obniżenie napięcia mięśni, senność, uczucie pustki w głowie, zawroty głowy, sedacja, napady padaczkowe, utrata przytomności, ślinotok, hipotermia, nudności i wymioty. Po ciężkim przedawkowaniu może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Ciężkie przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności/położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Przedawkowanie
Leczenie Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Zazwyczaj podejmowane są następujące działania: należy usunąć jak najszybciej roztwór baklofenu ze zbiornika pompy. pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do całkowitego usunięcia produktu z organizmu. Z niektórych danych w piśmiennictwie wynika, że fizostygmina likwiduje działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie senność i zahamowanie oddechu. Należy jednak zachować ostrożność, podczas dożylnych wstrzykiwań fizostygminy, ponieważ może powodować napady padaczkowe, bradykardię i zaburzenie przewodzenia serca. Można wykonać próbę z użyciem 1-2 mg fizostygminy podawanej dożylnie w czasie od 5 do 10 minut. W tym czasie pacjenci powinni podlegać ścisłej obserwacji.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Przedawkowanie
Wielokrotne dawki 1 mg można podawać w odstępach od 30 do 60 minut, aby zachować odpowiednią wentylację i opiekę, jeśli pacjent zareaguje pozytywnie na produkt. Fizostygmina może być nieskuteczna w przypadku ciężkiego przedawkowania, a pacjent powinien być intubowany. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam. Fizostygmina jest zalecana tylko w przypadku ciężkiego zatrucia, niepoddającego się działaniom wspierającym. Dzieciom można podać dożylnie 0,02 mg/kg fizostygminy z szybkością nieprzekraczającą 0,5 mg/minutę. Dawkę można powtarzać w odstępach od 5 do 10 minut do czasu uzyskania efektu terapeutycznego lub do czasu podania całkowitej dawki wynoszącej 2 mg.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna – Leki zwiotczające mięśnie działające ośrodkowo, kod ATC – M03BX01 Mechanizm działania Baklofen hamuje mono- i polisynaptyczne przekaźnictwo bodźców w rdzeniu kręgowym, stymulując receptory GABAB. Efekt farmakodynamiczny Struktura chemiczna baklofenu jest analogiczna do kwasu kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który jest substancją hamującą przekazywanie bodźców nerwowych. Baklofen nie wpływa na transmisję nerwowo-mięśniową. Baklofen ma działanie antynocyceptywne. W chorobach neurologicznych, towarzyszących skurczom mięśniowo-szkieletowym, baklofen wpływa na skurcze mięśni odruchowych, a także znacznie zmniejsza intensywność bolesnych skurczów i klonusów. Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania Baklofen poprawia ruchomość pacjentów, zapewnia im większą autonomię i ułatwia fizjoterapię.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Baklofen hamuje ośrodkowy układ nerwowy, powodując uspokojenie, senność, a także działając hamująco na układ oddechowy i układ krążenia. Wykazano również, że Baklofen Sintetica ma zależny od dawki wpływ na erekcję u mężczyzn poprzez stymulację receptora GABAB (patrz punkt 4.8). Produkt leczniczy Baclofen Sintetica można uznać za alternatywę dla inwazyjnych procedur neurochirurgicznych. Podanie baklofenu bezpośrednio do przestrzeni mózgowo-rdzeniowej umożliwia skuteczne leczenie spastyczności dawkami co najmniej 400 do 1000-krotnie mniejszymi od dawek stosowanych w terapii doustnej. Wstrzyknięcie dooponowe (bolus) Działanie pojedynczej dawki produktu leczniczego podanej dooponowo zazwyczaj rozpoczyna się po upływie 0,5 do 1 godziny od podania produktu. Maksymalne działanie spazmolityczne jest widoczne zazwyczaj po 4 godzinach od podania produktu i utrzymuje się przez około 4 do 8 godzin.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Początek działania produktu leczniczego, maksymalne działanie lecznicze oraz czas działania różnią się u poszczególnych pacjentów i zależą od dawki, nasilenia objawów oraz sposobu i prędkości podawania roztworu. Ciągła infuzja Przeciwspastyczne działanie baklofenu rozpoczyna się po 6 do 8 godzin od rozpoczęcia ciągłego wlewu i osiąga szczytowy efekt w ciągu 24 do 48 godzin.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Opisane niżej parametry kinetyczne należy interpretować z uwzględnieniem dooponowej drogi podania i powolnego krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego. Wchłanianie Bezpośrednia infuzja do przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego pozwala ominąć procesy absorpcji produktu i umożliwia ekspozycję miejsc receptorowych w rogach tylnych rdzenia na jego działanie. Dystrybucja Po pojedynczym dooponowym wstrzyknięciu dawki w bolusie lub krótkotrwałej infuzji, objętość dystrybucji, obliczona na podstawie stężenia produktu leczniczego w płynie mózgowo-rdzeniowym mieści się w zakresie od 22 do 157 ml. Podczas ciągłej infuzji dooponowej w dawkach dobowych od 50 do 1200 mikrogramów stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym w okolicy lędźwiowej wynosi nawet 130 do 1240 nanogramów/ml w stanie stacjonarnym.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zgodnie z okresem półtrwania mierzonym w płynie mózgowo-rdzeniowym, stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym w stanie stacjonarnym osiągane są w ciągu 1 do 2 dni. Podczas wlewu dooponowego stężenia w osoczu nie przekraczają 5 nanogramów/ml, co potwierdza, że przenikanie baklofenu przez barierę krew-mózg jest powolne. Eliminacja Po pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym lub krótkotrwałym wlewie 50 do 136 mikrogramów baklofenu, okres półtrwania w fazie eliminacji w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi od 1 do 5 godzin. Nie ustalono okresu półtrwania baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym w stanie stacjonarnym. Średni klirens w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi około 30 ml/h po wstrzyknięciu zarówno pojedynczego bolusa, jak i w ciągłym wlewie do podpajęczynówkowej przestrzeni lędźwiowej za pomocą wszczepionej pompy.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
W stanie stacjonarnym podczas ciągłej dooponowej infuzji, gradient średniego stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych wynosił od 1,8:1 do 8,7:1 (średnio 4:1). Ma to kliniczne znaczenie, ponieważ spastyczność kończyn dolnych może być skutecznie leczona bez znacznego wpływu na kończyny górne, przy mniejszym niekorzystnym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy ze względu na działanie leku na ośrodki w mózgu. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów w podeszłym wieku po podaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Z danych dotyczących podania pojedynczej dawki produktu w postaci doustnej wynika, że u pacjentów w podeszłym wieku wydalanie produktu jest wolniejsze, jednak pole pod krzywą AUC baklofenu jest podobne do wartości obserwowanych u młodych dorosłych.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Z ekstrapolacji tych wyników na leczenie wieloma dawkami wynika brak istotnych różnic farmakokinetycznych pomiędzy młodymi osobami dorosłymi a pacjentami w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież Dzieci i młodzież (w wieku 8-18 lat) którym przewlekle podawano dooponowo baklofen w dawce 77-400 mikrogramów / dobę, stężenia leku w osoczu wynosiło 10 nanogramów/ml lub mniej. Zaburzenia czynności wątroby Brak danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby po podaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica. Jednak, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w usuwaniu baklofenu, jest mało prawdopodobne, by u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka baklofenu uległa zmianom w stopniu istotnym klinicznie. Zaburzenia czynności nerek Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności nerek po podaniu produktu leczniczego Baclofen Sintetica.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Ponieważ baklofen jest głównie wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, nie można wykluczyć kumulacji leku w postaci niezmienionej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie 2-letnie badanie prowadzone na szczurach (doustna postać) nie wykazało rakotwórczego działania baklofenu. Badanie to wykazało zależne od dawki zwiększenie częstości występowania torbieli jajnika i mniej wyraźne zwiększenie częstości występowania powiększenia nadnerczy i(lub) zmian krwotocznych nadnerczy. Znaczenie kliniczne tych wyników nie jest znane. Badania mutagenne in vivo i in vitro nie wykazały działania mutagennego. Baklofen w postaci doustnej w dużych dawkach zwiększa częstość występowania przepuklin pępowinowych u płodów szczurów. Nie stwierdzono działania teratogennego u myszy. Zaobserwowano zwiększoną częstość opóźnienia wzrostu płodu (kostnienia) u szczurów po dużych dawkach doustnych baklofenu. Podanie dużych dawek doustnych baklofenu zwiększało również częstość występowania nieskostniałych jąder przednich i tylnych paliczków u płodów królików.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Wykazano niezgodność chemiczną pomiędzy dekstrozą a baklofenem. Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami, z wyjątkiem wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 5 lat. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy natychmiast zużyć. Jeśli nie jest zużyty natychmiast, użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania przed zastosowaniem. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w lodówce, nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Baclofen Sintetica 2 mg/ml (10 mg/5 ml) Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I, o pojemności 5 ml z podziałką i fioletowym znacznikiem na pierścieniu. Pudełko z 1, 5 lub 10 ampułkami zawierającymi 5 ml roztworu.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Baclofen Sintetica 2 mg/ml (10 mg/5 ml) Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I, o pojemności 5 ml z podziałką i fioletowym znacznikiem na pierścieniu zapakowane w jałowy blister z tworzywa sztucznego. Pudełko z 5 lub 10 ampułkami zawierającymi 5 ml roztworu. Baclofen Sintetica 2 mg/ml (40 mg/20 ml) Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I, o pojemności 20 ml z podziałką i zielonym znacznikiem na pierścieniu. Pudełko z 1 ampułką zawierającą 20 ml roztworu. Baclofen Sintetica 2 mg/ml (40 mg/20 ml) Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I, o pojemności 20 ml z podziałką i zielonym znacznikiem na pierścieniu zapakowane w jałowy blister z tworzywa sztucznego. Pudełko z 1 ampułką zawierającą 20 ml roztworu. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Niewykorzystany roztwór należy usunąć.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Instrukcje dotyczące użytkowania/obsługi. Produkt leczniczy Baclofen Sintetica jest przeznaczony do wstrzykiwań dooponowych i ciągłych wlewów oraz jest podawany zgodnie z instrukcjami dołączanymi do systemów do infuzji. Baclofen Sintetica 10 mg / 5 ml: Aby otworzyć opakowanie Baclofen Sintetica, należy przytrzymać opakowanie obiema rękami i obrócić brzegi w przeciwnym kierunku, aż do otwarcia.(Dotyczy wyłącznie ampułek nie zapakowanych w blistry). Stabilność. Wykazano, stabilność produktu leczniczego Baclofen Sintetica przez 180 dni we wszczepialnych pompach z certyfikatem UE. Tam gdzie jest to możliwe, przed ich podaniem, produkty lecznicze przeznaczone do stosowania pozajelitowego należy sprawdzić pod kątem obecności cząstek stałych i jakichkolwiek zmian koloru. Szczegółowe instrukcje dotyczące podawania Dokładne określenie stężenia zależy od wymaganej dawki dobowej, jak również od minimalnej szybkości wlewu pompy.
CHPL leku Baclofen Sintetica, roztwór do infuzji, 2 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Szczegółowe zalecenia znajdują się w instrukcjach obsługi poszczególnych producentów. Przygotowanie roztworu Jeśli wymagane jest stężenia inne niż 50, 500 lub 2000 mikrogramów/ml, produkt leczniczy Baclofen Sintetica należy rozcieńczyć w warunkach aseptycznych, w sterylnym i nie zawierającym konserwantów roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań. Systemy do podawania. Do długotrwałego podawania dooponowego baklofenu stosowano kilka systemów. Wśród nich można wymienić pompy z certyfikatem UE, które są wszczepialnymi systemami wyposażonymi w zbiornik wielokrotnego napełniania. Systemy te wszczepia się w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym pod skórę lub do kieszeni utworzonej w powłoce brzusznej. Systemy te są połączone z cewnikiem dooponowym, który przechodzi podskórnie do przestrzeni podpajęczynówkowej. Przed użyciem systemów użytkownik powinien zadbać o to, aby specyfikacje techniczne oraz stabilność chemiczna baklofenu w zbiorniku spełniały warunki wymagane do podawania dokanałowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji 1 ml roztworu do infuzji zawiera 0,5 mg baklofenu. 1 ampułka z 20 ml roztworu do infuzji zawiera 10 mg baklofenu. 1 ampułka z 20 ml roztworu do infuzji zawiera 70,8 mg sodu. Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji 1 ml roztworu do infuzji zawiera 2 mg baklofenu. 1 ampułka z 5 ml roztworu do infuzji zawiera 10 mg baklofenu. 1 ampułka z 5 ml roztworu do infuzji zawiera 17,7 mg sodu. Pełny skład substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji Roztwór do infuzji Przezroczysty, bezbarwny roztwór do infuzji o pH 5,5-7,0 i osmolarności 270-300 mOsm/kg.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji Roztwór do infuzji Przezroczysty, bezbarwny roztwór do infuzji o pH 5,5-7,0 i osmolarności 285-315 mOsm/kg.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dorośli Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml oraz Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji Do leczenia pacjentów z ciężką, przewlekłą spastycznością w przebiegu stwardnienia rozsianego, z urazami rdzenia kręgowego lub urazami pochodzenia mózgowego, których nie można skutecznie leczyć stosując leczenie standardowe. Dzieci i młodzież (4 do <18 lat) Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal jest wskazany do stosowania u pacjentów w wieku od 4 do <18 lat z ciężką przewlekłą spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego (w przebiegu urazu, stwardnienia rozsianego lub innych chorób rdzenia kręgowego), którzy nie reagują na leczenie doustnymi lekami przeciwspastycznymi (w tym doustnym baklofenem) i (lub) u których występują niemożliwe do zaakceptowania działania niepożądane po podaniu skutecznych dawek leków doustnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Sposób podawania Skuteczność produktu leczniczego Lioresal Intrathecal wykazano w badaniach klinicznych używając systemu do infuzji SyncroMed. System ten służący do podawania produktu leczniczego wyposażony jest w zbiornik do wielokrotnego napełniania, który wszczepia się podskórnie pacjentowi, zazwyczaj w tkanki ściany brzucha. Przyrząd ten połączony jest z cewnikiem dooponowym, który biegnie podskórnie od miejsca wszczepienia systemu do przestrzeni podpajęczynówkowej. Dotychczas brak doświadczenia z innymi wszczepianymi systemami do infuzji. Dooponowe podawanie baclofenu przez wszczepioną pompę infuzyjną może być wykonywane wyłącznie przez lekarzy posiadających niezbędną wiedzę medyczną i doświadczenie. Szczegółowe instrukcje wszczepienia, programowania i (lub) napełniania pompy są podane przez wytwórcę pompy infuzyjnej i muszą być ściśle przestrzegane.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Dawkowani e Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal należy podawać w pojedynczych dawkach próbnych w bolusie (przez cewnik zewnątrzoponowy lub przez nakłucie lędźwiowe), a w długotrwałej terapii produkt podaje się za pomocą wszczepianej pompy przeznaczonej do ciągłego podawania produktu Baclofen Intrathecal do przestrzeni podpajęczynówkowej (pompy z certyfikatem UE). W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania każdy pacjent powinien najpierw przejść fazę próbną polegającą na dooponowym podaniu produktu w bolusie, a następnie, przed ustaleniem dawki podtrzymującej, fazę bardzo ostrożnego, stopniowego dostosowywania dawki produktu do indywidualnych potrzeb pacjenta. Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz zwiększanie dawki należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego. W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, każdy pacjent otrzymuje najpierw, jako próbę przed rozpoczęciem długotrwałej terapii, 0,05 mg/1 ml produktu leczniczego Lioresal Intrathecal we wstrzyknięciu dooponowym w bolusie przez cewnik dooponowy lub przez nakłucie lędźwiowe. Następnie należy bardzo uważnie dostosować dawkę indywidualnie do potrzeb pacjenta. Jest to konieczne ze względu na znaczne różnice w dawkach skutecznych terapeutycznie dla poszczególnych pacjentów. W terapii długotrwałej podaje się produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml lub Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml za pomocą wszczepianej pompy, dzięki której możliwa jest ciągła infuzja roztworu baklofenu do płynu mózgowo-rdzeniowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Przed podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u pacjentów ze spastycznością pourazową należy przeprowadzić badanie mielograficzne przestrzeni podpajęczynówkowej. W przypadku stwierdzenia w badaniu radiologicznym oznak zapalenia pajęczynówki, nie należy rozpoczynać terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przed rozpoczęciem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy upewnić się, że roztwór jest przezroczysty i bezbarwny. W razie stwierdzenia widocznego zmętnienia lub przebarwienia roztworu, nie należy podawać produktu leczniczego, a wadliwy roztwór należy zniszczyć. Roztwór pozostaje stabilny, izotoniczny, wolny od ciał gorączkotwórczych i przeciwutleniaczy i ma pH w zakresie 5,5-7,0. Każda ampułka jest przeznaczona do jednorazowego użytku. Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji Faza wszczepienia pompy infuzyjnej / faza zwiększania dawki (w warunkach szpitalnych) Po potwierdzeniu odpowiedzi pacjenta na terapię produktem leczniczym Lioresal Intrathecal w fazie próbnej, można rozpocząć dooponową infuzję produktu leczniczego przy użyciu pompy infuzyjnej wymienionej wyżej.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Działanie zmniejszające napięcie mięśni baklofenu rozpoczyna się po upływie 6 do 8 godzin od rozpoczęcia ciągłej infuzji, a maksymalne działanie produktu leczniczego obserwuje się po 24 do 48 godzinach. Całkowitą początkową dawkę dobową produktu leczniczego Lioresal Intrathecal oblicza się w następujący sposób: Jeśli działanie produktu leczniczego po podaniu dawki próbnej utrzymuje się przez ponad 12 godzin, dawkę tę przyjmuje się jako dawkę początkową. Jeśli działanie produktu leczniczego po podaniu dawki próbnej utrzymuje się krócej niż 12 godzin, wówczas dawka początkowa stanowi podwójną dawkę próbną. Nie należy zwiększać dawki produktu w ciągu pierwszych 24 godzin terapii. Po pierwszym dniu leczenia dawkę produktu leczniczego można stopniowo zwiększać, aby osiągnąć zamierzony efekt leczniczy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Dawki dobowej nie powinno się zwiększać bardziej niż o 10% do 30% poprzednio stosowanej dawki u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego i 5% do 15% u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego. W przypadku zastosowania pompy programowanej, zaleca się modyfikację dawki tylko jeden raz na 24 godziny. W przypadku zastosowania pomp nieprogramowanych wyposażonych w cewnik o długości 76 cm, podający 1 ml roztworu na dobę, zaleca się zachowanie 48 godzinnych przerw, co pozwoli na ocenę reakcji pacjenta na nową dawkę produktu leczniczego. Jeśli znaczne zwiększenie dawki dobowej nie spowoduje zwiększenia działania klinicznego, należy sprawdzić prawidłowe funkcjonowanie pompy i drożność cewnika. Zasadniczo dawkę produktu leczniczego zwiększa się do uzyskania dawki podtrzymującej w zakresie 300 do 800 mikrogramów na dobę u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Pacjenci ze spastycznością pochodzenia mózgowego zazwyczaj wymagają podania mniejszych dawek (patrz niżej). Faza terapii długotrwałej Klinicznym celem leczenia jest utrzymanie możliwie najbardziej prawidłowego napięcia mięśniowego oraz zminimalizowanie częstotliwości i nasilenia skurczów bez wywoływania nietolerowanych działań niepożądanych. Należy stosować najmniejszą dawkę, zapewniającą dobrą kontrolę spastyczności bez wystąpienia nieakceptowanych działań niepożądanych. Utrzymanie pewnego poziomu spastyczności jest pożądane, aby uniknąć wrażenia „paraliżu” części ciała pacjenta. Ponadto pewne napięcie mięśniowe i sporadyczne skurcze mięśni mogą wspomagać czynność układu krążenia i przypuszczalnie zapobiec powstawaniu zakrzepicy żył głębokich. Ponieważ w trakcie leczenia działanie terapeutyczne może ulec zmniejszeniu, a nasilenie spastyczności może się zmienić, zazwyczaj konieczne jest dostosowanie dawki w warunkach szpitalnych w fazie terapii długotrwałej.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Również w tym przypadku, dawkę dobową można zwiększyć o 10% do 30% u pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego i 5% do 20% (górna granica) u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego poprzez zmianę prędkości infuzji lub zmianę stężenia baklofenu w zbiorniku pompy. I odwrotnie, w razie wystąpienia działań niepożądanych, dobową dawkę produktu leczniczego można zmniejszyć o 10% do 20%. Jeśli zajdzie konieczność nagłego zwiększenia dawki, aby uzyskać odpowiedni skutek leczenia, należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia awarii pompy, bądź zagięcia, pęknięcia (rozdarcia) lub przemieszczenia się cewnika. Dawka podtrzymująca produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w długotrwałej terapii pacjentów ze spastycznością pochodzenia rdzeniowego wynosi zazwyczaj 300 do 800 mikrogramów baklofenu na dobę.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Najmniejsze i największe zarejestrowane dawki dobowe podawane poszczególnym pacjentom w fazie nasycania produktem wynosiły odpowiednio 12 mikrogramów i 2003 mikrogramy (badania prowadzone w Stanach Zjednoczonych). Doświadczenie z zastosowaniem dawek przekraczających 1000 mikrogramów na dobę jest ograniczone. Przez kilka pierwszych miesięcy leczenia należy weryfikować dawkę produktu leczniczego i modyfikować ją szczególnie często. W przypadku pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego dawki podtrzymujące stosowane podczas długotrwałej terapii przez podanie ciągłej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal zawierają się w zakresie od 22 do 1400 mikrogramów baklofenu na dobę, a średnie dobowe dawki produktu leczniczego wynoszą 276 mikrogramów po 1-rocznym okresie obserwacji i 307 mikrogramów po 2 latach. Dzieci w wieku poniżej 12 lat zazwyczaj wymagają podania mniejszych dawek (zakres: 24 do 1199 mikrogramów na dobę; średnio: 274 mikrogramów na dobę).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Jeśli parametry techniczne pompy pozwalają, po ustaleniu dawki dobowej produktu i ustabilizowaniu działania przeciwskurczowego można próbować dostosować podawanie produktu leczniczego do dobowego rytmu spastyczności. Na przykład, jeśli skurcze występują częściej w godzinach nocnych, może to wymagać 20% zwiększenia prędkości infuzji na godzinę. Zmiany prędkości infuzji należy zaprogramować tak, by miały one miejsce na 2 godziny przed wystąpieniem żądanego działania klinicznego. Przez cały okres leczenia, w ośrodku prowadzącym leczenie konieczna jest regularna, co najmniej comiesięczna kontrola tolerancji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i ewentualnych oznak zakażenia. Należy regularnie sprawdzać prawidłowe funkcjonowanie systemu infuzyjnego. Rozwój miejscowego zakażenia lub nieprawidłowe działanie cewnika może spowodować przerwę w dooponowym podawaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal ze skutkami zagrażającymi życiu pacjenta (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Stężenie baklofenu wymagane podczas napełniania pompy zależy od całkowitej dawki dobowej produktu oraz od prędkości infuzji przez pompę. Jeśli konieczne jest podawanie baklofenu w stężeniach innych niż 0,05 mg/ml, 0,5 mg/ml lub 2 mg/ml, produkt leczniczy Lioresal Intrathecal należy rozcieńczyć w warunkach aseptycznych stosując jałowy roztwór NaCl do wstrzykiwań, nie zawierający środków konserwujących. W tym przypadku należy przestrzegać instrukcji podanej przez wytwórcę pompy infuzyjnej. Około 5% pacjentów może wymagać podania większej dawki produktu ze względu na zmniejszenie skuteczności leczenia (rozwój tolerancji) podczas długotrwałego leczenia. Jak opisano w literaturze, rozwojowi tolerancji zapobiega zachowanie 10 do 14-dniowej przerwy w podawaniu baklofenu, podczas której należy podawać siarczan morfiny bez zawartości środków konserwujących. Po tym okresie pacjent może znów reagować na leczenie produktem leczniczym Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Należy zachować ostrożność dokonując zmiany z leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal na morfinę i odwrotnie (patrz punkt 4.5).Terapię należy wznowić podając dawkę początkową stosowaną w infuzji ciągłej, a następnie ponownie stopniowo zwiększać dawkowanie, aby uniknąć działań niepożądanych z powodu przedawkowania. Procedurę tę należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych. Szczególne grupy pacjentów U pacjentów ze spowolnionym krążeniem płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanym np. blokadą wynikającą ze stanu zapalnego lub urazu, opóźniona migracja produktu Lioresal Intrathecal może zmniejszać przeciwskurczowe działanie produktu i zwiększać działania niepożądane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, może zaistnieć potrzeba zmniejszenia dawki ze względu na stan kliniczny pacjenta lub stopień zmniejszenia klirensu nerkowego. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Nie zaleca się dostosowywania dawki produktu, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w metabolizmie baklofenu po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Z tego względu nie należy spodziewać się, by zaburzenia czynności wątroby miały wpływ na pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Pompę można wszczepiać wyłącznie pacjentom spełniającym określone wymogi odnośnie rozmiaru ciała. Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci poniżej 6 lat jest ograniczone.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu leczniczego Baklofen Intrathecal podawanego dooponowo w leczeniu ciężkiej spastyczności pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego u dzieci w wieku poniżej 4 lat nie zostały ustalone (patrz także punkt 4.4). U dzieci w wieku od 4 do <18 lat ze spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego, wstępna dawka podtrzymująca produktu leczniczego Baklofen Intrathecal podawanego dooponowo w długotrwałej ciągłej infuzji waha się od 25 do 200 µg na dobę (mediana dawki: 100 µg na dobę). Całkowita dawka dobowa zazwyczaj jest zwiększana w pierwszym roku leczenia, dlatego dawkę podtrzymującą należy dostosować do indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Doświadczenie z podawaniem dawek większych niż 1 000 mikrogramów na dobę jest ograniczone. Pacjenci w podeszłym wieku W badaniach klinicznych wiek części pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal przekraczał 65 lat i u tych chorych nie obserwowano szczególnych problemów.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek pokazuje jednak, że w tej grupie wiekowej działania niepożądane produktu leczniczego mogą występować częściej. Z tego względu pacjenci w podeszłym wieku wymagają uważnego monitorowania pod kątem ewentualnych działań niepożądanych. Przerwanie leczenia Nie przewiduje się szczególnych ograniczeń czasu trwania terapii. Wyłączając nagłe przypadki spowodowane przedawkowaniem produktu leczniczego lub wystąpieniem ciężkich działań niepożądanych, leczenie należy zawsze kończyć poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Nie wolno w sposób nagły przerywać podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
W rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4). Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza u pacjentów otrzymujących dawki przekraczające normalne dawkowanie, może doprowadzić do nasilenia spastyczności do poziomu nietolerowanego przez pacjenta. Po nagłym odstawieniu produktu leczniczego Lioresal tabletki obserwowano także dezorientację, zaburzenia czucia i postrzegania, zaburzenia nastroju z omamami, napady padaczkowe /stan padaczkowy i niekiedy nasilenie spastyczności, zwłaszcza po długotrwałym leczeniu. Objawy po przerwaniu leczenia Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może wywołać takie objawy jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dawkowanie
Objawy przerwania leczenia można mylnie zinterpretować jako objawy zatrucia produktem leczniczym, które także wymagają hospitalizacji. Leczenie w przypadku wystąpienia objawów przerwania leczenia Aby zapobiec wystąpieniu zagrażających życiu działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego lub działań układowych ważne jest szybkie postawienie prawidłowego rozpoznania oraz podjęcie leczenia na oddziale intensywnej opieki medycznej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie wolno podawać w przypadku: – nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą (patrz punkt 6.1), – padaczki opornej na leczenie. Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal powinien być podawany wyłącznie do przestrzeni podpajęczynówkowej. Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać dożylnie, domięśniowo, podskórnie lub do przestrzeni nadtwardówkowej.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal można podawać wyłącznie z zachowaniem szczególnej ostrożności pacjentom z: – zaburzeniami krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanymi utrudnieniami przepływu, – padaczką lub innymi chorobami mózgu przebiegającymi z napadami drgawkowymi, – objawami porażenia opuszkowego lub częściowym porażeniem mięśni oddechowych, – ostrymi lub przewlekłymi stanami dezorientacji, – stanami psychotycznymi, schizofrenią lub chorobą Parkinsona, – zaburzeniami odruchów autonomicznych w wywiadzie, – niewydolnością krążenia mózgowego lub układu oddechowego, – współistniejącym wzmożonym napięciem zwieracza pęcherza, – zaburzeniami czynności nerek, – wrzodami trawiennymi, – ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów ze spastycznością spowodowaną urazem głowy, zaleca się, by długotrwałe dooponowe podawanie baklofenu rozpoczynać po uzyskaniu stabilizacji objawów spastyczności (tzn.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
co najmniej po upływie jednego roku od urazu). Dzieci powinny mieć wystarczającą masę ciała umożliwiającą wszczepienie pompy do przewlekłych infuzji. Dooponowe podawanie baklofenu dzieciom i młodzieży powinno być zlecane przez lekarzy specjalistów posiadających niezbędną wiedzę i doświadczenie. Istnieją bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u dzieci w wieku poniżej czterech lat. Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz stopniowe zwiększanie dawki podawanej dooponowo należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy, aby zapewnić ciągłe monitorowanie stanu pacjenta. Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia należy podjąć odpowiednie środki ostrożności. Po kolejnym napełnieniu pompy należy monitorować stan pacjenta przez 24 godziny. W tym okresie konieczne jest zapewnienie pacjentowi szybkiego dostępu do fachowej opieki lekarskiej. Nagłe przerwanie dooponowego podawania produktu leczniczego Lioresal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe / stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć. Aby zapobiec nagłemu przerwaniu dooponowego podawania produktu leczniczego Lioresal należy zwrócić szczególną uwagę na zaprogramowanie i monitorowanie systemu infuzyjnego, planowany czas i procedury napełniania pompy i sygnały alarmowe pompy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci i ich opiekunowie muszą zostać poinformowani o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem leczniczym oraz o wczesnych objawach odstawienia baklofenu. Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z oczywistymi czynnikami ryzyka (np. pacjentów z urazami rdzenia kręgowego w okolicy szóstego kręgu piersiowego lub wyżej, pacjentów z trudnościami w komunikowaniu się oraz pacjentów, u których wcześniej wystąpiły objawy odstawienia po przerwaniu terapii baklofenem w postaci doustnej lub dooponowej). Wytwórcy systemów infuzyjnych dołączają do swoich urządzeń szczegółowe instrukcje dotyczące programowania i napełniania pomp, które należy ściśle przestrzegać. Dotychczasowe doświadczenie odnosi się wyłącznie do użycia systemu SyncroMed. Brak potwierdzonych doświadczeń z zastosowaniem innych systemów infuzyjnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Warunkiem wstępnym do leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal roztwór do infuzji jest zdolność tolerowania i odpowiedzi na podanie pojedynczego dooponowego wstrzyknięcia dawki bolusowej nie większej niż 100 mikrogramów baklofenu w postaci produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml. Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal należy zmniejszyć dawki innych nieskutecznych leków zmniejszających napięcie mięśniowe. Opieka medyczna Nie należy wszczepiać systemu do infuzji przed odpowiednim sprawdzeniem reakcji pacjenta na pojedyncze dooponowe wstrzyknięcie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml. Pierwsze dooponowe podanie produktu, wszczepienie pompy infuzyjnej, pierwsza infuzja oraz faza zwiększania dawki produktu leczniczego Lioresal Intrathecal mogą być związane z ryzykiem takich powikłań jak zahamowanie czynności OUN, zapaść sercowo-naczyniowa i niewydolność oddechowa.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Z tego względu wymienione wyżej etapy leczenia należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, z dostępem do oddziału intensywnej opieki medycznej, a także przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania. Należy zapewnić pacjentowi dostęp do wszelkich urządzeń niezbędnych dla przeprowadzenia natychmiastowej reanimacji w razie wystąpienia zagrażających życiu objawów ciężkiego przedawkowania. Lekarz prowadzący leczenie musi posiadać odpowiednie doświadczenie w dooponowym podawaniu leków i stosowanych w takich przypadkach systemach infuzyjnych. Monitorowanie pacjentów Po chirurgicznym wszczepieniu pompy infuzyjnej, a zwłaszcza w początkowym okresie jej funkcjonowania i przy zmianie stężenia baklofenu lub prędkości infuzji, należy szczególnie dokładnie obserwować pacjenta aż do chwili, gdy jego stan ustabilizuje się. Należy poinformować lekarza prowadzącego, personel szpitalny, pacjenta oraz inne osoby zaangażowane w opiekę nad nim o ryzyku związanym z tą metodą leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zapoznać te osoby zwłaszcza z objawami przedawkowania lub nagłego odstawienia produktu, postępowaniem w tych przypadkach oraz z zasadami postępowania z pompą infuzyjną i miejscem jej wszczepienia. Naciek zapalny na końcówce wszczepionego cewnika Zgłaszano przypadki nacieku zapalnego na końcówce wszczepionego cewnika, który może spowodować ciężkie zaburzenia neurologiczne. Do najczęstszych objawów związanych z naciekiem zapalnym należą: 1) zmniejszenie odpowiedzi terapeutycznej (pogorszenie spastyczności, powrót spastyczności, gdy uprzednio była ona dobrze kontrolowana, objawy odstawienia, słaba odpowiedź na zwiększanie dawki lub zmianę jej częstości, lub znaczne zwiększenie dawki), 2) ból, 3) deficyt neurologiczny /dysfunkcja. Lekarze powinni dokładnie monitorować pacjentów poddanych terapii dokanałowej w kierunku jakichkolwiek nowych przedmiotowych lub podmiotowych objawów neurologicznych, szczególnie, jeśli są stosowane leki recepturowe lub terapia mieszana zawierająca opiaty.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z nowymi przedmiotowymi lub podmiotowymi objawami neurologicznymi, wskazującymi na naciek zapalny, należy rozważyć konsultację neurochirurgiczną, ponieważ wiele objawów nacieku zapalnego nie różni się od objawów choroby u pacjentów z ciężką spastycznością. W niektórych przypadkach, przeprowadzenie badania obrazowego może być odpowiednią metodą do potwierdzenia lub wykluczenia nacieku zapalnego. Wszczepienie pompy Przed wszczepieniem pompy należy upewnić się, że pacjent nie ma zakażenia, ponieważ obecność infekcji zwiększa ryzyko powikłań po zabiegu. Ponadto, zakażenia układowe utrudniają proces dostosowywania dawki produktu leczniczego. Napełnianie zbiornika pompy Ponowne napełnianie zbiornika pompy może wykonywać jedynie odpowiednio przeszkolony i wykwalifikowany lekarz, zgodnie z instrukcją załączoną przez wytwórcę pompy infuzyjnej.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Zbiornik należy napełniać we właściwych odstępach czasowych unikając sytuacji, w której doszłoby do opróżnienia zbiornika, co spowoduje nawrót ciężkiej spastyczności (patrz punkt Objawy po przerwaniu leczenia). Przy uzupełnianiu produktu leczniczego konieczne jest ścisłe przestrzeganie zasad aseptyki, aby uniknąć zakażenia przez drobnoustroje i innych zakażeń. Po każdym napełnieniu zbiornika lub wszelkich czynnościach dotyczących zbiornika pompy pacjent powinien pozostawać pod obserwacją, odpowiednio do swojego stanu klinicznego. Należy zachować nadzwyczajną ostrożność podczas napełniania pompy wyposażonej w port z bezpośrednim dostępem do cewnika dooponowego. Bezpośrednie wstrzyknięcie produktu do cewnika przez port dostępu mogłoby wywołać objawy przedawkowania zagrażające życiu pacjenta. Dodatkowe uwagi o modyfikacji dawkowania Utrzymanie spastyczności na pewnym poziomie jest niekiedy konieczne dla zachowania właściwej postawy ciała, równowagi i innych czynności.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Aby zapobiec nadmiernemu osłabieniu i w konsekwencji upadkom pacjenta, należy zachować ostrożność podając produkt leczniczy Lioresal Intrathecal w tych przypadkach. Utrzymywanie pewnego napięcia mięśniowego i rzadko występujących skurczy może być również konieczne dla wspomagania czynności układu krążenia i zapobiegania zakrzepicy żył głębokich. Objawy po przerwaniu leczenia Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, niezależnie od przyczyny może objawiać się wzmożoną spastycznością w mechanizmie „efektu z odbicia”, świądem, parestezjami (uczuciem mrowienia lub pieczenia) i niedociśnieniem tętniczym, prowadząc w konsekwencji do takich następstw jak stan nadmiernej ruchliwości z nagłymi, niekontrolowanymi skurczami, podwyższoną temperaturą ciała i objawami przypominającymi złośliwy zespół neuroleptyczny, takimi jak zmiany stanu psychicznego oraz sztywność mięśni.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
W rzadkich przypadkach objawy te rozwinęły się w napady padaczkowe/stan padaczkowy, rabdomiolizę, koagulopatię, niewydolność wielonarządową i śmierć. Wszyscy pacjenci otrzymujący produkt leczniczy Lioresal Intrathecal są potencjalnie narażeni na ryzyko związane z nagłym przerwaniem leczenia. Dlatego należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem. Konieczne jest również przedstawienie pacjentom i ich opiekunom objawów przedmiotowych i podmiotowych, które mogą wystąpić po przerwaniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza objawów typowych dla wczesnej fazy zespołu odstawienia produktu. Do wczesnych objawów odstawienia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal należy nawrót pierwotnej spastyczności, świąd, niskie ciśnienie tętnicze krwi i parestezje.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Niektóre objawy kliniczne zaawansowanego zespołu odstawienia przypominają objawy zaburzenia odruchów autonomicznych, zakażenie lub posocznicę, hipertermię złośliwą, złośliwy zespół neuroleptyczny i inne choroby towarzyszące stanowi podwyższonego metabolizmu lub nadmiernemu rozpadowi mięśni prążkowanych. Innymi objawami nagłego przerwania terapii mogą być: omamy, stany psychotyczne, maniakalne lub paranoidalne, ciężkie bóle głowy i bezsenność. U jednego pacjenta z zespołem przypominającym zespół sztywności uogólnionej obserwowano przełom autonomiczny z niewydolnością serca. W większości przypadków objawy odstawienia występują w ciągu kilku godzin lub dni po zaprzestaniu dooponowego podawania leku. Przyczyną nagłego przerwania dooponowego podawania leku jest zwykle wadliwe działanie cewnika (zwłaszcza problemy z połączeniem), mała objętość roztworu w zbiorniku pompy oraz wyczerpanie baterii pompy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Aby zapobiec nagłemu przerwaniu dooponowego podania produktu leczniczego należy zwrócić szczególną uwagę na programowanie i monitorowanie systemu infuzyjnego, planowany czas i procedury napełniania pompy oraz sygnały alarmowe pompy. Leczenie objawów po przerwaniu /zaprzestaniu terapii Szybkie i prawidłowe potwierdzenie diagnozy oraz podjęcie leczenia na oddziale pomocy doraźnej lub intensywnej opieki medycznej mają duże znaczenie w zapobieganiu zagrażającym życiu objawom ze strony OUN i objawom układowym po przerwaniu podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zalecane leczenie to podjęcie podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w dawce identycznej lub zbliżonej do dawki podawanej przed przerwaniem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jeśli jednak podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie można wdrożyć natychmiast, wówczas terapia agonistami GABA takimi jak doustne lub dojelitowe postaci baklofenu czy doustne, dojelitowe lub dożylne postaci benzodiazepiny może zapobiec potencjalnie śmiertelnym następstwom przerwania leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Nie ma jednak gwarancji, że samo podanie baklofenu w postaci doustnej lub dojelitowej wystarczy, by zapobiec nasilaniu się objawów przerwania leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml roztwór do infuzji zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na maksymalną dawkę 4 ml (odpowiadajacą 2 mg baklofenu), patrz punkt 4.2. Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na maksymalną dawkę 1 ml (odpowiadajacą 2 mg baklofenu), patrz punkt 4.2. Zaburzenia czynności nerek Po doustnym podaniu produktu leczniczego Lioresal zgłaszano występowanie poważnych objawów neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Z tego względu należy zachować ostrożność podając produkt Lioresal Intrathecal pacjentom z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci w podeszłym wieku >65 lat Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej podatni na działania niepożądane produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej w fazie nasycania dawki i może to również dotyczyć produktu Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi lub inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z innymi lekami. Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w skojarzeniu z lekami o działaniu układowym w celu prognozowania specyficznych interakcji typu lek-lek jest niewielkie, jednak sugeruje się, że małe pole pod krzywą AUC baklofenu obserwowane po dooponowym podaniu może zmniejszać ryzyko wystąpienia interakcji farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2). Alkohol i inne związki mające wpływ na OUN Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać jednocześnie z innymi lekami zmniejszającymi napięcie mięśni, by uniknąć możliwych działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i innych leków o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy (np.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
leków przeciwbólowych, neuroleptyków, barbituranów, benzodiazepin, leków anksjolitycznych) może nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Należy unikać zwłaszcza jednoczesnego spożywania alkoholu, ponieważ interakcje z alkoholem są nieprzewidywalne. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Podczas jednoczesnego przyjmowania produktu leczniczego Lioresal tabletki, pewne leki stosowane w leczeniu depresji (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) mogą nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal, co może prowadzić do znacznego zwiotczenia mięśni. Nie można więc wykluczyć występowania tego typu interakcji podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Leki przeciwnadciśnieniowe Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek z lekami przeciwnadciśnieniowymi może spowodować nasilenie działania zmniejszającego ciśnienie tętnicze krwi.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
Z tego względu podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i leków zmniejszających ciśnienie tętnicze należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi. Jeśli jest to konieczne, dawkowanie leków przeciwnadciśnieniowych należy zmniejszyć. Morfina Skojarzenie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z morfiną spowodowało u jednego pacjenta spadek ciśnienia tętniczego krwi. W takich przypadkach nie można wykluczyć ryzyka zaburzeń oddychania oraz zaburzeń OUN. Należy zatem pamiętać o zwiększonym ryzyku tych zaburzeń u pacjentów przyjmujących jednocześnie opioidy lub benzodiazepiny. Środki znieczulające Jednoczesne stosowanie baklofenu podawanego dooponowo i środków do znieczulenia ogólnego (np. fentanylu, propofolu) może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności serca i napadów padaczkowych. Z tego względu, należy zachować ostrożność podczas podawania środków znieczulających pacjentom otrzymującym dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
Lewodopa/inhibitor DDC Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej i lewodopy/inhibitora DDC powodowało zwiększenie ryzyka wystąpienia takich zdarzeń niepożądanych jak omamy wzrokowe, stany splątania, ból głowy i nudności. Zgłaszano także zaostrzenie objawów parkinsonizmu. Z tego względu, należy zachować ostrożność podając dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal pacjentom leczonym lewodopą/inhibitorem DDC. Dotychczas brak danych dotyczących podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal jednocześnie z innymi lekami podawanymi dooponowo. 4.6 Ciąża i laktacja Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u kobiet w ciąży. Po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal niewielkie ilości baklofenu są wykrywane w osoczu matki (patrz punkt 5.2). Baklofen przenika przez barierę łożyska i wykazuje toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Lioresal nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Karmienie piersią Baklofen przenika do mleka kobiecego. Nie można dotychczas określić stężenia baklofenu w mleku kobiet karmiących piersią ze względu na niewystarczające dostępne dane. Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy stosować w okresie laktacji, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że jest mało prawdopodobne, by baklofen podawany dooponowo miał niekorzystny wpływ na płodność w warunkach istotnych dla zastosowania klinicznego (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych może być znacznie zaburzona podczas leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Spożywanie alkoholu nasila to zaburzenie. U niektórych pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal zgłaszano występowanie działań hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak senność i uspokojenie polekowe. Do innych wymienianych działań należą: ataksja, omamy, podwójne widzenie i objawy po zaprzestaniu leczenia. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych powinna być okresowo oceniana przez lekarza. 4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu (Tabela 1) pochodzące z badań klinicznych zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
W obrębie każdej grupy układów narządowych, działania niepożądane produktu zostały sklasyfikowane według częstości występowania poczynając od działań najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, określona częstość występowania została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (  1/10); często (  1/100 do < 1/10); niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100); rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1

CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Zmniejszenie apetytu
Niezbyt często: Odwodnienie
Zaburzenia psychiczne
Często: Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój
Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze, obłęd, omamy, dysforia, euforia
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Senność

CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje

Często: Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowyDrgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Niezbyt często: Ataksja, hipotermia, dysfagia, upośledzenie pamięci, oczopląs
Zaburzenia oka
Często: Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem
Zaburzenia serca
Niezbyt często: Bradykardia
Zanburzenia naczyniowe
Często: Hipotonia ortostatyczna
Niezbyt często: Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność,spowolnienie oddechu
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie ślinyNudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Niezbyt często: Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Pokrzywka, świąd
Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni
Często: Wzmożone napięcie mięśni, astenia
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczuZatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często: Zaburzenia czynności seksualnych
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze
Rzadko: Zagrażające życiu objawy odstawienia produktu spowodowane problemamiz podaniem produktu

CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
U około 5% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, którym podawano tabletki Lioresal przez okres do 1 roku w badaniu palpacyjnym stwierdzono torbiele jajnika. W większości przypadków torbiele te zanikły samoistnie, pomimo kontynuowania leczenia. Wiadomo, że u części kobiet w zdrowej populacji torbiele jajnika występują samoistnie. Wiarygodne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi a podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie zawsze jest możliwe, ponieważ część z obserwowanych zdarzeń niepożądanych mogło być objawami choroby podstawowej. Zwłaszcza często występujące zdarzenia niepożądane, takie jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, senność, bóle głowy, nudności, spadek ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie mięśni są zazwyczaj spowodowane podawaniem produktu leczniczego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
Zdarzenia niepożądane spowodowane wadliwym funkcjonowaniem systemu do infuzji Należą do nich naciek zapalny na końcówce cewnika, przemieszczenie /zagięcie / pęknięcie (rozdarcie) cewnika z możliwymi komplikacjami, zakażenie w miejscu wszczepienia pompy, posocznica, nagromadzenie płynu surowiczego lub krwi w miejscu wszczepienia pompy z ryzykiem stanu zapalnego, nie działająca pompa i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przerwanie ciągłości skóry po dłuższym okresie od implantacji, jak również przedawkowanie lub podanie zbyt małej dawki produktu leczniczego z powodu nieprawidłowego posługiwania się urządzeniem, przy czym w niektórych przypadkach nie może być wykluczony związek przyczynowo-skutkowy z baklofenem (patrz punkt 4.4). 4.9 Przedawkowanie Po stwierdzeniu pierwszych oznak przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy natychmiast przyjąć pacjenta do szpitala, jeśli wcześniej był on leczony w warunkach ambulatoryjnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
Należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności lub położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej. U jednego dorosłego pacjenta obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) po wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25 mikrogramów baklofenu (Lioresal Intrathecal). Z drugiej strony w pojedynczych przypadkach konieczne i dobrze tolerowane było podanie dawek dobowych 4 000 mikrogramów baklofenu (badania niemieckie).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
Najmniejsza dawka śmiertelna produktu leczniczego odnotowana w badaniach prowadzonych w Niemczech wynosiła 4 000 mikrogramów, natomiast największa dawka baklofenu, po której pacjent przeżył nie doświadczając następstw przedawkowania wynosi 20 000 mikrogramów (Lioresal Intrathecal). Objawy zatrucia Narastające obniżenie napięcia mięśni, zawroty głowy, sedacja, drgawki, utrata przytomności, hipotermia, nadmierne wydzielanie śliny, nudności i wymioty. Po ciężkim przedawkowaniu produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Leczenie przypadków przedawkowania Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zasadniczo, należy podjąć następujące działania:  Usunąć jak najszybciej roztwór produktu leczniczego Lioresal Intrathecal pozostający w zbiorniku pompy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Interakcje
 Pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do usunięcia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z organizmu. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Ciąża i laktacja Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u kobiet w ciąży. Po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal niewielkie ilości baklofenu są wykrywane w osoczu matki (patrz punkt 5.2). Baklofen przenika przez barierę łożyska i wykazuje toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze (patrz punkt 5.3). Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Lioresal nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Karmienie piersią Baklofen przenika do mleka kobiecego. Nie można dotychczas określić stężenia baklofenu w mleku kobiet karmiących piersią ze względu na niewystarczające dostępne dane.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy stosować w okresie laktacji, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że jest mało prawdopodobne, by baklofen podawany dooponowo miał niekorzystny wpływ na płodność w warunkach istotnych dla zastosowania klinicznego (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych może być znacznie zaburzona podczas leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Spożywanie alkoholu nasila to zaburzenie. U niektórych pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal zgłaszano występowanie działań hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak senność i uspokojenie polekowe. Do innych wymienianych działań należą: ataksja, omamy, podwójne widzenie i objawy po zaprzestaniu leczenia. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych powinna być okresowo oceniana przez lekarza.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu (Tabela 1) pochodzące z badań klinicznych zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA. W obrębie każdej grupy układów narządowych, działania niepożądane produktu zostały sklasyfikowane według częstości występowania poczynając od działań najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, określona częstość występowania została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (  1/10); często (  1/100 do < 1/10); niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100); rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1

CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Działania niepożądane

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Zmniejszenie apetytu
Niezbyt często: Odwodnienie
Zaburzenia psychiczne
Często: Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój
Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze, obłęd, omamy, dysforia, euforia
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Senność

CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Działania niepożądane

Często: Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowyDrgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Niezbyt często: Ataksja, hipotermia, dysfagia, upośledzenie pamięci, oczopląs
Zaburzenia oka
Często: Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem
Zaburzenia serca
Niezbyt często: Bradykardia
Zanburzenia naczyniowe
Często: Hipotonia ortostatyczna
Niezbyt często: Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność,spowolnienie oddechu
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie ślinyNudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Niezbyt często: Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Pokrzywka, świąd
Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni
Często: Wzmożone napięcie mięśni, astenia
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczuZatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często: Zaburzenia czynności seksualnych
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze
Rzadko: Zagrażające życiu objawy odstawienia produktu spowodowane problemamiz podaniem produktu

CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Działania niepożądane
U około 5% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, którym podawano tabletki Lioresal przez okres do 1 roku w badaniu palpacyjnym stwierdzono torbiele jajnika. W większości przypadków torbiele te zanikły samoistnie, pomimo kontynuowania leczenia. Wiadomo, że u części kobiet w zdrowej populacji torbiele jajnika występują samoistnie. Wiarygodne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi a podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie zawsze jest możliwe, ponieważ część z obserwowanych zdarzeń niepożądanych mogło być objawami choroby podstawowej. Zwłaszcza często występujące zdarzenia niepożądane, takie jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, senność, bóle głowy, nudności, spadek ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie mięśni są zazwyczaj spowodowane podawaniem produktu leczniczego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Działania niepożądane
Zdarzenia niepożądane spowodowane wadliwym funkcjonowaniem systemu do infuzji Należą do nich naciek zapalny na końcówce cewnika, przemieszczenie /zagięcie / pęknięcie (rozdarcie) cewnika z możliwymi komplikacjami, zakażenie w miejscu wszczepienia pompy, posocznica, nagromadzenie płynu surowiczego lub krwi w miejscu wszczepienia pompy z ryzykiem stanu zapalnego, nie działająca pompa i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przerwanie ciągłości skóry po dłuższym okresie od implantacji, jak również przedawkowanie lub podanie zbyt małej dawki produktu leczniczego z powodu nieprawidłowego posługiwania się urządzeniem, przy czym w niektórych przypadkach nie może być wykluczony związek przyczynowo-skutkowy z baklofenem (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Po stwierdzeniu pierwszych oznak przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy natychmiast przyjąć pacjenta do szpitala, jeśli wcześniej był on leczony w warunkach ambulatoryjnych. Należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności lub położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej. U jednego dorosłego pacjenta obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) po wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25 mikrogramów baklofenu (Lioresal Intrathecal).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Przedawkowanie
Z drugiej strony w pojedynczych przypadkach konieczne i dobrze tolerowane było podanie dawek dobowych 4 000 mikrogramów baklofenu (badania niemieckie). Najmniejsza dawka śmiertelna produktu leczniczego odnotowana w badaniach prowadzonych w Niemczech wynosiła 4 000 mikrogramów, natomiast największa dawka baklofenu, po której pacjent przeżył nie doświadczając następstw przedawkowania wynosi 20 000 mikrogramów (Lioresal Intrathecal). Objawy zatrucia Narastające obniżenie napięcia mięśni, zawroty głowy, sedacja, drgawki, utrata przytomności, hipotermia, nadmierne wydzielanie śliny, nudności i wymioty. Po ciężkim przedawkowaniu produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Leczenie przypadków przedawkowania Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Przedawkowanie
Zasadniczo, należy podjąć następujące działania:  Usunąć jak najszybciej roztwór produktu leczniczego Lioresal Intrathecal pozostający w zbiorniku pompy.  Pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do usunięcia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z organizmu. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna – Leki spazmolityczne o punkcie uchwytu działania w rdzeniu kręgowym , kod ATC – M03BX01 Baklofen jest pochodną p-chlorofenylową kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który występuje powszechnie w ośrodkowym układzie nerwowym, będąc najważniejszą substancją hamującą przekazywanie bodźców nerwowych w OUN. Dokładny mechanizm działania baklofenu nie został jeszcze w pełni określony. Baklofen pobudza receptory GABA ß , zlokalizowane pre- i postsynaptycznie. Jego działanie polega na zwiększaniu hamowania presynaptycznego głównie w rdzeniu kręgowym, co prowadzi do osłabienia przekaźnictwa bodźców. W rezultacie następuje zmniejszenie spastycznego napięcia mięśni oraz patologicznych odruchów masowych obserwowanych w spastyczności. Jako środek zwiotczający mięśnie o działaniu ośrodkowym, baklofen nie wpływa na transmisję nerwowo-mięśniową.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Właściwości farmakodynamiczne
U ludzi, podobnie jak u zwierząt, baklofen może wykazywać ogólne działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy, wywołując uspokojenie, senność, a także działając hamująco na układ oddechowy i układ krążenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Uważa się, że układowa dostępność baklofenu po podaniu dokanałowym (Lioresal Intrathecal) jest mniejsza niż po podaniu doustnym (Lioresal tabletki). Z uwagi na powolne krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz gradient stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych, parametry farmakokinetyczne odnotowane dla płynu mózgowo-rdzeniowego i opisane niżej należy interpretować z uwzględnieniem dużej zmienności między- i wewnątrzosobniczej. Wchłanianie Bezpośrednia infuzja do przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego pozwala ominąć procesy absorpcji produktu i umożliwia ekspozycję miejsc receptorowych w rogach tylnych rdzenia na działanie baklofenu. Podanie baklofenu bezpośrednio do przestrzeni mózgowo-rdzeniowej umożliwia skuteczne leczenie spastyczności dawkami co najmniej 100-krotnie mniejszymi od dawek stosowanych w terapii doustnej (Lioresal tabletki).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Po pojedynczym dooponowym wstrzyknięciu dawki w bolusie /krótkotrwałej infuzji, objętość dystrybucji, obliczona na podstawie stężenia produktu leczniczego w płynie mózgowo-rdzeniowym mieści się w zakresie od 22 do 157 ml. Średnia 75 ml odpowiada w przybliżeniu objętości płynu mózgowo-rdzeniowego człowieka, wskazując, że jest to właśnie objętość, w której rozprowadzany jest baklofen. Podczas ciągłej infuzji dooponowej w dawkach dobowych od 50 do 1200 mikrogramów stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym w okolicy lędźwiowej wynosi nawet 130 do 1240 nanogramów/ml w stanie stacjonarnym, a wartości te osiągane są w ciągu 1 do 2 dni. W stanie stacjonarnym podczas ciągłej dooponowej infuzji dobowych dawek baklofenu z przedziału między 95 do 190 mikrogramów, gradient średniego stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych wynosił 4:1 (zakres 8,7:1 – 1,8:1). Gradient ten nie zależy od pozycji ciała pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wszystkie trzy roztwory baklofenu o różnej mocy (gęstość: 1,003  0,001 g/cm 3 w temperaturze 23  C) są praktycznie izobaryczne z płynem mózgowo-rdzeniowym człowieka (gęstość: 1,006 – 1,008 g/cm 3 ). Stężenia baklofenu w osoczu po zastosowaniu dokanałowej infuzji dawek stosowanych klinicznie wynoszą mniej niż 5 nanogramów/ml (  10 nanogramów/ml u dzieci), znajdują się zatem poniżej granicy analizy ilościowej. Wydalanie Okres półtrwania w fazie eliminacji w płynie mózgowo-rdzeniowym po jednorazowym, dooponowym podaniu dawki we wstrzyknięciu (bolus) lub krótkotrwałej, pojedynczej infuzji dooponowej dawki baklofenu wynoszącej od 50 do 135 mikrogramów waha się od 1 do 5 godzin. Zarówno po podaniu pojedynczej dawki we wstrzyknięciu (bolus) jak i po ciągłej infuzji do przestrzeni podpajęczynówkowej przy pomocy wszczepianej pompy infuzyjnej, średni klirens z płynu mózgowo- rdzeniowego wynosi około 30 ml/h (co odpowiada prędkości fizjologicznego obrotu płynu mózgowo- rdzeniowego).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zatem ilość baklofenu podana w infuzji w ciągu 24 godzin jest w tym samym czasie niemal całkowicie wydalana z płynem mózgowo-rdzeniowym. Po podaniu układowym baklofen jest wydalany niemal całkowicie przez nerki, w postaci niezmienionej. W wyniku dezaminacji oksydacyjnej w wątrobie powstają niewielkie ilości nieaktywnego metabolitu baklofenu (kwasu beta- (p-chlorofenylo)-gamma-hydroksymasłowego). Wyniki badań sugerują, że baklofen nie jest metabolizowany w płynie mózgowo-rdzeniowym. Inne drogi wydalania baklofenu uważa się za nieistotne, zgodnie z obecnym stanem wiedzy. Badania na zwierzętach wykazały, że po podaniu dużych dawek produktu dochodzi do akumulacji substancji czynnej w płynie mózgowo-rdzeniowym. Nie zbadano, w jakim zakresie fakt ten ma znaczenie dla ludzi i jakich konsekwencji należy oczekiwać. Pacjenci w podeszłym wieku Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów w podeszłym wieku po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dane dotyczące podania pojedynczej dawki produktu w postaci doustnej sugerują, że u pacjentów w podeszłym wieku wydalanie produktu jest wolniejsze, jednak pole pod krzywą AUC baklofenu jest podobne do wartości obserwowanych u młodych dorosłych. Ekstrapolacja tych wyników na leczenie wieloma dawkami sugeruje brak istotnych różnic farmakokinetycznych pomiędzy młodymi osobami dorosłymi a pacjentami w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży odpowiednie stężenia leku w osoczu wynoszą 10 ng/ml lub mniej. Zaburzenia czynności wątroby Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jednak, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w usuwaniu baklofenu, jest mało prawdopodobne, by u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka baklofenu uległa zmianom w stopniu istotnym klinicznie.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności nerek Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności nerek po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Ponieważ baklofen jest głównie wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, nie można wykluczyć kumulacji leku w postaci niezmienionej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tolerancja miejscowa Badania histologiczne w ramach eksperymentów, w których baklofen podawano w ciągłej infuzji dooponowej szczurom (2-4 tygodnie) i psom (2-4 miesiące) nie wykazały oznak miejscowej reakcji lub stanu zapalnego związanego z terapią baklofenem. Obserwowane reakcje przypisuje się podrażnieniu przez cewnik infuzyjny. Działanie mutagenne i rakotwórcze Baklofen dał negatywny wynik w badaniach potencjalnego działania mutagennego i genotoksycznego prowadzonych na bakteriach, komórkach ssaków, drożdżach i chomikach chińskich. Uzyskane dowody wskazują, że jest mało prawdopodobne, by baklofen miał działanie mutagenne. Dwuletnie badanie prowadzone na szczurach, którym podawano doustną postać baklofenu nie wykazało działania rakotwórczego. W tym samym badaniu odnotowano zależne od dawki zwiększenie częstości występowania torbieli jajnika oraz mniej wyraźne zwiększenie częstości występowania powiększenia i (lub) zmian krwotocznych nadnerczy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksyczny wpływ na reprodukcję W oparciu o badania z podaniem doustnym u szczurów i królików, jest mało prawdopodobne, że baklofen podawany dooponowo powoduje działania niepożądane wpływając na płodność lub na przedurodzeniowy lub pourodzeniowy rozwój. Baklofen nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików po podaniu dawek, stanowiących co najmniej 125-krotność maksymalnej dawki dooponowej w mg/kg mc. Produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie wykazał zwiększoną częstość występowania przepukliny pępowinowej u płodów szczurów po podaniu dawek stanowiących ok. 500-krotność maksymalnej dawki dooponowej wyrażonej w mg/kg mc. Nieprawidłowość ta nie została zaobserwowana u myszy i królików. Wykazano, że u szczurów i królików produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie skutkował opóźnieniami wzrostu płodu (kostnienia) w dawkach powodujących również toksyczne działania u matki.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Baklofen powodował rozszerzenie łuku kręgowego u płodów szczura po dootrzewnowym podaniu dużej dawki produktu. Baklofen nie wpływał na płodność samic szczura. Możliwy wpływ baklofenu na płodność samców szczura nie został zbadany.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal roztwór do infuzji nie wolno mieszać z innymi roztworami do wstrzykiwań lub infuzji z wyjątkiem wymienionych w punkcie 6.6. Wykazano niezgodność chemiczną pomiędzy dekstrozą a baklofenem. 6.3 Okres ważności Okres ważności zamkniętych opakowań: 3 lata Produkt leczniczy powinien być zużyty natychmiast po otwarciu. Produkt Lioresal Intrathecal zachowuje stabilność we wszczepianym systemie infuzyjnym typu SyncroMed przez 11 tygodni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Nie zamrażać. Nie sterylizować wysoką temperaturą. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I (Ph. Eur.), zawierające 5 ml roztworu do infuzji. Opakowanie zawiera 1, 2 lub 5 ampułek. Opakowanie szpitalne zawiera 1, 2 lub 5 ampułek.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml, roztwór do infuzji, 10 mg/5ml
Dane farmaceutyczne
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Niewykorzystany roztwór należy usunąć. W razie potrzeby produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml roztwór do infuzji można rozcieńczać w warunkach aseptycznych przy pomocy jałowego roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań, nie zawierającego środków konserwujących.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ampułka z 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 0,05 mg baklofenu. 1 ampułka z 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 3,5 mg sodu. Pełny skład substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Przezroczysty, bezbarwny roztwór do wstrzykiwań o pH 5,0–7,0 i osmolarności 280-300 mOsm/kg.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dorośli W celu sprawdzenia odpowiedzi na dooponowe podanie baklofenu pacjentom z ciężką, przewlekłą spastycznością w przebiegu stwardnienia rozsianego, z urazami rdzenia kręgowego lub urazami pochodzenia mózgowego, których nie można skutecznie leczyć stosując leczenie standardowe. Dzieci i młodzież (4 do <18 lat) Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal jest wskazany do stosowania u pacjentów w wieku od 4 do <18 lat z ciężką przewlekłą spastycznością pochodzenia mózgowego lub rdzeniowego (w przebiegu urazu, stwardnienia rozsianego lub innych chorób rdzenia kręgowego), którzy nie reagują na leczenie doustnymi lekami przeciwspastycznymi (w tym doustnym baklofenem) i (lub) u których występują niemożliwe do zaakceptowania działania niepożądane po podaniu skutecznych dawek leków doustnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Sposób podawania Skuteczność produktu leczniczego Lioresal Intrathecal wykazano w badaniach klinicznych używając systemu do infuzji SyncroMed. System ten służący do podawania produktu leczniczego wyposażony jest w zbiornik do wielokrotnego napełniania, który wszczepia się podskórnie pacjentowi, zazwyczaj w tkanki ściany brzucha. Przyrząd ten połączony jest z cewnikiem dooponowym, który biegnie podskórnie od miejsca wszczepienia systemu do przestrzeni podpajęczynówkowej. Dotychczas brak doświadczenia z innymi wszczepianymi systemami do infuzji. Dooponowe podawanie baclofenu przez wszczepioną pompę infuzyjną może być wykonywane wyłącznie przez lekarzy posiadających niezbędną wiedzę medyczną i doświadczenie. Szczegółowe instrukcje wszczepienia, programowania i (lub) napełniania pompy są podane przez wytwórcę pompy infuzyjnej i muszą być ściśle przestrzegane.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Dawkowanie Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal należy podawać w pojedynczych dawkach próbnych w bolusie (przez cewnik zewnątrzoponowy lub przez nakłucie lędźwiowe), a w długotrwałej terapii produkt podaje się za pomocą wszczepianej pompy przeznaczonej do ciągłego podawania produktu Baclofen Intrathecal do przestrzeni podpajęczynówkowej (pompy z certyfikatem UE). W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania każdy pacjent powinien najpierw przejść fazę próbną polegającą na dooponowym podaniu produktu w bolusie, a następnie, przed ustaleniem dawki podtrzymującej, fazę bardzo ostrożnego, stopniowego dostosowywania dawki produktu do indywidualnych potrzeb pacjenta. Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz zwiększanie dawki należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego. W celu ustalenia optymalnego schematu dawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, każdy pacjent otrzymuje najpierw, jako próbę przed rozpoczęciem długotrwałej terapii, 0,05 mg/1 ml produktu leczniczego Lioresal Intrathecal we wstrzyknięciu dooponowym w bolusie przez cewnik dooponowy lub przez nakłucie lędźwiowe. Następnie należy bardzo uważnie dostosować dawkę indywidualnie do potrzeb pacjenta. Jest to konieczne ze względu na znaczne różnice w dawkach skutecznych terapeutycznie dla poszczególnych pacjentów. W terapii długotrwałej podaje się produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 10 mg/20 ml lub Lioresal Intrathecal 10 mg/5 ml za pomocą wszczepianej pompy, dzięki której możliwa jest ciągła infuzja roztworu baklofenu do płynu mózgowo-rdzeniowego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Przed podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u pacjentów ze spastycznością pourazową, należy przeprowadzić badanie mielograficzne przestrzeni podpajęczynówkowej. W przypadku stwierdzenia w badaniu radiologicznym oznak zapalenia pajęczynówki, nie należy rozpoczynać terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przed rozpoczęciem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy upewnić się, że roztwór jest przezroczysty i bezbarwny. W razie stwierdzenia widocznego zmętnienia lub przebarwienia roztworu, nie należy podawać produktu leczniczego, a wadliwy roztwór należy zniszczyć. Roztwór znajdujący się w ampułce jest stabilny, izotoniczny, wolny od ciał gorączkotwórczych i przeciwutleniaczy, o pH w zakresie 5 do 7. Każda ampułka jest przeznaczona do jednorazowego użytku.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml roztwór do wstrzykiwań Dawka próbna (w warunkach szpitalnych) Przed rozpoczęciem długotrwałej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy najpierw ocenić odpowiedź pacjenta na baklofen w fazie próbnej. Do tego celu stosuje się produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml roztwór do wstrzykiwań. Dawkę próbną zazwyczaj podaje się w postaci nierozcieńczonej przez cewnik dooponowy lub nakłucie lędźwiowe. Zazwyczaj próbna dawka produktu leczniczego wynosi 25 mikrogramów do 50 mikrogramów baklofenu, co odpowiada zawartości ½ do 1 ampułki produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml. U dzieci zalecana jest dawka próbna 25 mikrogramów. Dawkę należy podać poprzez zmieszanie z płynem mózgowo- rdzeniowym (CSF, ang. crebrospinal fluid ) (barbotaż) przez 1 minutę (lub dłużej). W odstępach 24- godzinnych dawka może być zwiększana o 25 mikrogramów do uzyskania maksymalnej dawki próbnej 100 mikrogramów w następujący sposób: Tabela 1

CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie

Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml roztwór do wstrzykiwań
Dawka próbna[g baklofenu] ml roztworuodpowiadające liczbie ampułek
25 g 0,5 ml = ½ ampułki
50 g 1,0 ml = 1 ampułka
75 g 1,5 ml = 1 ½ ampułki
100 g 2,0 ml = 2 ampułki

CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Po każdym wstrzyknięciu pacjent powinien pozostawać pod obserwacją przez 4 do 8 godzin. Działanie pojedynczej dawki produktu leczniczego podanej dooponowo zazwyczaj rozpoczyna się po upływie ½ do 1 godziny od podania produktu. Maksymalne działanie spazmolityczne jest widoczne zazwyczaj po 4 godzinach od podania produktu i utrzymuje się przez około 4 do 8 godzin. Początek działania produktu leczniczego, maksymalne działanie lecznicze oraz czas działania różnią się u poszczególnych pacjentów i zależą od dawki, nasilenia objawów oraz sposobu i prędkości podawania roztworu. Konieczne jest odnotowanie klinicznie istotnego zmniejszenia napięcia mięśniowego oraz zmniejszenia częstości i nasilenia skurczów, aby uznać, że pacjent odpowiada na leczenie. Jeśli podanie dawki próbnej równej zawartości 2 ampułek produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml (odpowiadającej 100 mikrogramom baklofenu) jest niewystarczające, nie należy dalej zwiększać dawki oraz nie należy przechodzić do fazy ciągłej dooponowej infuzji.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Tolerancja dawki próbnej może różnić się u poszczególnych pacjentów. W przeszłości objawy przedawkowania (śpiączka) wystąpiły u jednego pacjenta po podaniu pojedynczej dawki próbnej wynoszącej 25 mikrogramów baklofenu, z tego względu leczenie należy rozpoczynać wyłącznie w warunkach szpitalnych, zapewniając natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej. Szczególne grupy pacjentów U pacjentów ze spowolnionym krążeniem płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanym np. blokadą wynikającą ze stanu zapalnego lub urazu, opóźniona migracja produktu Lioresal Intrathecal może zmniejszać przeciwskurczowe działanie produktu i zwiększać działania niepożądane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, może zaistnieć potrzeba zmniejszenia dawki ze względu na stan kliniczny pacjenta lub stopień zmniejszenia klirensu nerkowego. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Nie zaleca się dostosowywania dawki produktu, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w metabolizmie baklofenu po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Z tego względu nie należy spodziewać się, by zaburzenia czynności wątroby miały wpływ na pole pod krzywą zależności stężenia od czasu (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci poniżej 6 lat jest ograniczone. Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 4 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Wstępna dawka próba podawana przez nakłucie lędźwiowe pacjentom w wieku od 4 do <18 lat, ustalona na podstawie wieku i wymiarów ciała pacjenta, powinna wynosić 25-50 µg na dobę. U pacjentów nieodpowiadających na leczenie, dawkę produktu można zwiększać o 25 µg na dobę co 24 godziny. U pacjentów pediatrycznych maksymalna dawka próbna nie powinna przekraczać 100 µg na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku W badaniach klinicznych wiek części pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal przekraczał 65 lat i u tych chorych nie obserwowano szczególnych problemów. Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek pokazuje jednak, że w tej grupie wiekowej działania niepożądane produktu leczniczego mogą występować częściej. Z tego względu pacjenci w podeszłym wieku wymagają uważnego monitorowania pod kątem ewentualnych działań niepożądanych. Przerwanie leczenia Nie przewiduje się szczególnych ograniczeń czasu trwania terapii.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Wyłączając nagłe przypadki spowodowane przedawkowaniem produktu leczniczego lub wystąpieniem ciężkich działań niepożądanych, leczenie należy zawsze kończyć poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Nie wolno w sposób nagły przerywać podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii. W rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4). Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza u pacjentów otrzymujących dawki przekraczające normalne dawkowanie, może doprowadzić do nasilenia spastyczności do poziomu nietolerowanego przez pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Po nagłym odstawieniu produktu leczniczego Lioresal tabletki obserwowano także dezorientację, zaburzenia czucia i postrzegania, zaburzenia nastroju z omamami, napady padaczkowe /stan padaczkowy i niekiedy nasilenie spastyczności, zwłaszcza po długotrwałym leczeniu. Objawy po przerwaniu leczenia Nagłe przerwanie dooponowej infuzji produktu leczniczego Lioresal Intrathecal może wywołać takie objawy jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe /stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć (patrz punkt 4.4). Objawy przerwania leczenia można mylnie zinterpretować jako objawy zatrucia produktem leczniczym, które także wymagają hospitalizacji.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dawkowanie
Leczenie w przypadku wystąpienia objawów przerwania leczenia Aby zapobiec wystąpieniu zagrażających życiu działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego lub działań układowych ważne jest szybkie postawienie prawidłowego rozpoznania oraz podjęcie leczenia na oddziale intensywnej opieki medycznej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie wolno podawać w przypadku: – nadwrażliwości na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą (patrz punkt 6.1), – padaczki opornej na leczenie. Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal powinien być podawany wyłącznie do przestrzeni podpajęczynówkowej. Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać dożylnie, domięśniowo, podskórnie lub do przestrzeni nadtwardówkowej.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal można podawać wyłącznie z zachowaniem szczególnej ostrożności pacjentom z: – zaburzeniami krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego spowodowanymi utrudnieniami przepływu, – padaczką lub innymi chorobami mózgu przebiegającymi z napadami drgawkowymi, – objawami porażenia opuszkowego lub częściowym porażeniem mięśni oddechowych, – ostrymi lub przewlekłymi stanami dezorientacji, – stanami psychotycznymi, schizofrenią lub chorobą Parkinsona, – zaburzeniami odruchów autonomicznych w wywiadzie, – niewydolnością krążenia mózgowego lub układu oddechowego, – współistniejącym wzmożonym napięciem zwieracza pęcherza, – zaburzeniami czynności nerek, – wrzodami trawiennymi, – ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów ze spastycznością spowodowaną urazem głowy, zaleca się, by długotrwałe dooponowe podawanie baklofenu rozpoczynać po uzyskaniu stabilizacji objawów spastyczności (tzn.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
co najmniej po upływie jednego roku od urazu). Dzieci powinny mieć wystarczającą masę ciała, umożliwiającą wszczepienie pompy do przewlekłych infuzji. Dooponowe podawanie baklofenu dzieciom i młodzieży powinno być zlecane przez lekarzy specjalistów posiadających niezbędną wiedzę i doświadczenie. Istnieją bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u dzieci w wieku poniżej czterech lat. Podanie dawki próbnej, wszczepienie pompy infuzyjnej oraz stopniowe zwiększanie dawki podawanej dooponowo należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, w ośrodkach posiadających odpowiednie doświadczenie oraz pod nadzorem odpowiednio wykwalifikowanych lekarzy, aby zapewnić ciągłe monitorowanie stanu pacjenta. Należy zapewnić natychmiastowy dostęp do oddziału intensywnej opieki medycznej ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych produktu leczniczego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia należy podjąć odpowiednie środki ostrożności. Nagłe przerwanie dooponowego podawania produktu leczniczego Lioresal może mieć takie następstwa jak wysoka gorączka, zmiany stanu psychicznego pacjenta, nasilenie spastyczności w wyniku „efektu z odbicia” oraz sztywność mięśni, niezależnie od przyczyny przerwania terapii, a w rzadkich przypadkach działania te mogą rozwinąć się w napady padaczkowe / stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność wielonarządową i śmierć. Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Lioresal Intrathecal należy zmniejszyć dawki innych nieskutecznych leków zmniejszających napięcie mięśniowe. Opieka medyczna Pierwsze dooponowe podanie produktu, wszczepienie pompy infuzyjnej, pierwsza infuzja oraz faza zwiększania dawki produktu leczniczego Lioresal Intrathecal mogą być związane z ryzykiem takich powikłań jak zahamowanie czynności OUN, zapaść sercowo-naczyniowa i niewydolność oddechowa.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
Z tego względu wymienione wyżej etapy leczenia należy przeprowadzać w warunkach szpitalnych, z dostępem do oddziału intensywnej opieki medycznej, a także przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania. Należy zapewnić pacjentowi dostęp do wszelkich urządzeń niezbędnych dla przeprowadzenia natychmiastowej reanimacji w razie wystąpienia zagrażających życiu objawów ciężkiego przedawkowania. Lekarz prowadzący leczenie musi posiadać odpowiednie doświadczenie w dooponowym podawaniu leków i stosowanych w takich przypadkach systemach infuzyjnych. Monitorowanie pacjentów Należy szczególnie dokładnie obserwować pacjenta aż do chwili, gdy jego stan ustabilizuje się. Należy poinformować lekarza prowadzącego, personel szpitalny, pacjenta oraz inne osoby zaangażowane w opiekę nad nim o ryzyku związanym z tą metodą leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zapoznać te osoby zwłaszcza z objawami przedawkowania lub nagłego odstawienia produktu, postępowaniem w tych przypadkach oraz z zasadami postępowania z pompą infuzyjną i miejscem jej wszczepienia. Faza dawki próbnej Po podaniu wstępnych dawek próbnych należy uważnie monitorować oddech i czynność układu krążenia. Ma to szczególne znaczenie u pacjentów z chorobami serca i płuc oraz osłabieniem mięśni oddechowych. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów leczonych produktami z grupy benzodiazepin i opioidów, u których występuje zwiększone ryzyko zahamowania czynności oddechowej. Przed podaniem próbnej dawki produktu leczniczego Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml należy upewnić się, że u pacjenta nie występuje zakażenie, ponieważ obecność zakażeń układowych może utrudniać ocenę reakcji pacjenta na dooponowe wstrzyknięcie dawki (bolus).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
Dodatkowe uwagi o modyfikacji dawkowania Utrzymanie spastyczności na pewnym poziomie jest niekiedy konieczne dla zachowania właściwej postawy ciała, równowagi i innych czynności. Aby zapobiec nadmiernemu osłabieniu i w konsekwencji upadkom pacjenta, należy zachować ostrożność podając produkt leczniczy Lioresal Intrathecal w tych przypadkach. Utrzymywanie pewnego napięcia mięśniowego i rzadko występujących skurczy może być również konieczne dla wspomagania czynności układu krążenia i zapobiegania zakrzepicy żył głębokich. Objawy po przerwaniu leczenia Nagłe przerwanie leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, niezależnie od przyczyny może objawiać się wzmożoną spastycznością w mechanizmie „efektu z odbicia”, świądem, parestezjami (uczuciem mrowienia lub pieczenia) i niedociśnieniem tętniczym, prowadząc w konsekwencji do takich następstw jak stan nadmiernej ruchliwości z nagłymi, niekontrolowanymi skurczami, podwyższoną temperaturą ciała i objawami przypominającymi złośliwy zespół neuroleptyczny, takimi jak zmiany stanu psychicznego oraz sztywność mięśni.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
W rzadkich przypadkach objawy te rozwinęły się w napady padaczkowe/stan padaczkowy, rabdomiolizę, koagulopatię, niewydolność wielonarządową i śmierć. Wszyscy pacjenci otrzymujący produkt leczniczy Lioresal Intrathecal są potencjalnie narażeni na ryzyko związane z nagłym przerwaniem leczenia. Dlatego należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności zgłaszania się na ustalone wcześniej wizyty, podczas których zbiornik pompy jest ponownie napełniany produktem. Konieczne jest również przedstawienie pacjentom i ich opiekunom objawów przedmiotowych i podmiotowych, które mogą wystąpić po przerwaniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal, zwłaszcza objawów typowych dla wczesnej fazy zespołu odstawienia produktu. Do wczesnych objawów odstawienia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal należy nawrót pierwotnej spastyczności, świąd, niskie ciśnienie tętnicze krwi i parestezje.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
Niektóre objawy kliniczne zaawansowanego zespołu odstawienia przypominają objawy zaburzenia odruchów autonomicznych, zakażenie lub posocznicę, hipertermię złośliwą, złośliwy zespół neuroleptyczny i inne choroby towarzyszące stanowi podwyższonego metabolizmu lub nadmiernemu rozpadowi mięśni prążkowanych. Innymi objawami nagłego przerwania terapii mogą być: omamy, stany psychotyczne, maniakalne lub paranoidalne, ciężkie bóle głowy i bezsenność. U jednego pacjenta z zespołem przypominającym zespół sztywności uogólnionej obserwowano przełom autonomiczny z niewydolnością serca. W większości przypadków objawy odstawienia występują w ciągu kilku godzin lub dni po zaprzestaniu dooponowego podawania produktu. Zwykle przyczyną nagłego przerwania dooponowego podawania produktu jest wadliwe działanie cewnika (zwłaszcza problemy z połączeniem).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
Leczenie objawów po przerwaniu /zaprzestaniu terapii Szybkie i prawidłowe potwierdzenie diagnozy oraz podjęcie leczenia na oddziale pomocy doraźnej lub intensywnej opieki medycznej mają duże znaczenie w zapobieganiu zagrażającym życiu objawom ze strony OUN i objawom układowym po przerwaniu podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zalecane leczenie to podjęcie podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w dawce identycznej lub zbliżonej do dawki podawanej przed przerwaniem podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jeśli jednak podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie można wdrożyć natychmiast, wówczas terapia agonistami GABA, takimi jak doustne lub dojelitowe postaci baklofenu czy doustne, dojelitowe lub dożylne postaci benzodiazepiny może zapobiec potencjalnie śmiertelnym następstwom przerwania leczenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Specjalne środki ostrozności
Nie ma jednak gwarancji, że samo podanie baklofenu w postaci doustnej lub dojelitowej wystarczy, by zapobiec nasilaniu się objawów przerwania leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Produkt leczniczy Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml roztwór do wstrzykiwań zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na maksymalną dawkę 2 ml (odpowiadajacą 100 mikrogramom baklofenu), patrz punkt 4.2. Zaburzenia czynności nerek Po doustnym podaniu produktu leczniczego Lioresal zgłaszano występowanie poważnych objawów neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Z tego względu należy zachować ostrożność podając produkt Lioresal Intrathecal pacjentom z zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci w podeszłym wieku >65 lat Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej podatni na działania niepożądane produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej w fazie zwiększania dawki i może to również dotyczyć produktu Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi lub inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji z innymi lekami. Doświadczenie z zastosowaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal w skojarzeniu z lekami o działaniu układowym pozwalające na przwwidywanie konkretnych interakcji typu lek-lek jest niewielkie, jednak sugeruje się, że małe pole pod krzywą AUC baklofenu obserwowane po dooponowym podaniu produktu może zmniejszać ryzyko wystąpienia interakcji farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2). Alkohol i inne związki mające wpływ na OUN Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać jednocześnie z innymi lekami zmniejszającymi napięcie mięśni, by uniknąć możliwych działań niepożądanych. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i innych leków o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy (np.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
leków przeciwbólowych, neuroleptyków, barbituranów, benzodiazepin, leków anksjolitycznych) może nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Należy unikać zwłaszcza jednoczesnego spożywania alkoholu, ponieważ interakcje z alkoholem są nieprzewidywalne. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Podczas jednoczesnego przyjmowania produktu leczniczego Lioresal tabletki, pewne leki stosowane w leczeniu depresji (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) mogą nasilać działanie produktu leczniczego Lioresal, co może prowadzić do znacznego zwiotczenia mięśni. Nie można więc wykluczyć występowania tego typu interakcji podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Leki przeciwnadciśnieniowe Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci tabletek z lekami przeciwnadciśnieniowymi może spowodować nasilenie działania zmniejszającego ciśnienie tętnicze krwi.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
Z tego względu podczas jednoczesnego podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal i leków zmniejszających ciśnienie tętnicze należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi. Jeśli jest to konieczne, dawkowanie leków przeciwnadciśnieniowych należy zmniejszyć. Morfina Skojarzenie produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z morfiną spowodowało u jednego pacjenta spadek ciśnienia tętniczego krwi. W takich przypadkach nie można wykluczyć ryzyka zaburzeń oddychania oraz zaburzeń OUN. Należy zatem pamiętać o zwiększonym ryzyku tych zaburzeń u pacjentów przyjmujących jednocześnie opioidy lub benzodiazepiny. Środki znieczulające Jednoczesne stosowanie baklofenu podawanego dooponowo i środków do znieczulenia ogólnego (np. fentanylu, propofolu) może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności serca i napadów padaczkowych. Z tego względu, należy zachować ostrożność podczas podawania środków znieczulających pacjentom otrzymującym dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
Lewodopa/inhibitor DDC Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lioresal w postaci doustnej i lewodopy/inhibitora DDC powodowało zwiększenie ryzyka wystąpienia takich zdarzeń niepożądanych jak omamy wzrokowe, stany splątania, ból głowy i nudności. Zgłaszano także zaostrzenie objawów parkinsonizmu. Z tego względu, należy zachować ostrożność podając dooponowo produkt leczniczy Lioresal Intrathecal pacjentom leczonym lewodopą/inhibitorem DDC. Dotychczas brak danych dotyczących podawania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal jednocześnie z innymi lekami podawanymi dooponowo. 4.6 Ciąża i laktacja Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u kobiet w ciąży. Po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal niewielkie ilości baklofenu są wykrywane w osoczu matki (patrz punkt 5.2). Baklofen przenika przez barierę łożyska i wykazuje toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Lioresal nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Karmienie piersią Baklofen przenika do mleka kobiecego. Nie można dotychczas określić stężenia baklofenu w mleku kobiet karmiących piersią ze względu na niewystarczające dostępne dane. Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy stosować w okresie laktacji, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że jest mało prawdopodobne, by baklofen podawany dooponowo miał niekorzystny wpływ na płodność w warunkach istotnych dla zastosowania klinicznego (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych może być znacznie zaburzona podczas leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Spożywanie alkoholu nasila to zaburzenie. U niektórych pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal zgłaszano występowanie działań hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak senność i uspokojenie polekowe. Do innych wymienianych działań należą: ataksja, omamy, podwójne widzenie i objawy po zaprzestaniu leczenia. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych powinna być okresowo oceniana przez lekarza. 4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu (Tabela 1) pochodzące z badań klinicznych zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
W obrębie każdej grupy układów narządowych, działania niepożądane produktu zostały sklasyfikowane według częstości występowania, poczynając od działań najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, określona częstość występowania została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (  1/10); często (  1/100 do < 1/10); niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100); rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1

CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Zmniejszenie apetytu
Niezbyt często: Odwodnienie
Zaburzenia psychiczne
Często: Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój
Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze, obłęd, omamy, dysforia, euforia
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Senność
Często: Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowyDrgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznościąpochodzenia mózgowego.
Niezbyt często: Ataksja, hipotermia, dysfagia, upośledzenie pamięci, oczopląs
Zaburzenia oka
Często: Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem
Zaburzenia serca
Niezbyt często: Bradykardia
Zanburzenia naczyniowe
Często: Hipotonia ortostatyczna
Niezbyt często: Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość

CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność,spowolnienie oddechu
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie ślinyNudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznościąpochodzenia mózgowego.
Niezbyt często: Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Pokrzywka, świąd
Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni
Często: Wzmożone napięcie mięśni, astenia
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczuZatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często: Zaburzenia czynności seksualnych
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze
Rzadko: Zagrażające życiu objawy z odstawienia produktu spowodowane problemamiz podaniem produktu

CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
U około 5% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, którym podawano tabletki Lioresal przez okres do 1 roku w badaniu palpacyjnym stwierdzono torbiele jajnika. W większości przypadków torbiele te zanikły samoistnie, pomimo kontynuowania leczenia. Wiadomo, że u części kobiet w zdrowej populacji torbiele jajnika występują samoistnie. Wiarygodne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi a podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie zawsze jest możliwe, ponieważ część z obserwowanych zdarzeń niepożądanych mogło być objawami choroby podstawowej. Zwłaszcza często występujące zdarzenia niepożądane, takie jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, senność, bóle głowy, nudności, spadek ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie mięśni są zazwyczaj spowodowane podawaniem produktu leczniczego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
Zdarzenia niepożądane spowodowane wadliwym funkcjonowaniem systemu do infuzji Należą do nich naciek zapalny na końcówce cewnika, przemieszczenie /zagięcie/ pęknięcie (rozdarcie) cewnika z możliwymi komplikacjami, zakażenie w miejscu wszczepienia pompy, posocznica, nagromadzenie płynu surowiczego lub krwi w miejscu wszczepienia pompy z ryzykiem stanu zapalnego, niedziałająca pompa i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przerwanie ciągłości skóry po dłuższym okresie od implantacji, jak również przedawkowanie lub podanie zbyt małej dawki produktu leczniczego z powodu nieprawidłowego posługiwania się urządzeniem, przy czym w niektórych przypadkach nie może być wykluczony związek przyczynowo-skutkowy z baklofenem (patrz punkt 4.4). 4.9 Przedawkowanie Po stwierdzeniu pierwszych oznak przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy natychmiast przyjąć pacjenta do szpitala, jeśli wcześniej był on leczony w warunkach ambulatoryjnych.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
Należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności lub położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej. U jednego dorosłego pacjenta obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) po wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25 mikrogramów baklofenu (Lioresal Intrathecal). Z drugiej strony, w pojedynczych przypadkach konieczne i dobrze tolerowane było podanie dawek dobowych 4 000 mikrogramów baklofenu (badania niemieckie).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
Najmniejsza dawka śmiertelna produktu leczniczego odnotowana w badaniach prowadzonych w Niemczech wynosiła 4 000 mikrogramów, natomiast największa dawka baklofenu, po której pacjent przeżył nie doświadczając następstw przedawkowania wynosi 20 000 mikrogramów (Lioresal Intrathecal). Objawy zatrucia Narastające obniżenie napięcia mięśni, zawroty głowy, sedacja, drgawki, utrata przytomności, hipotermia, nadmierne wydzielanie śliny, nudności i wymioty. Po ciężkim przedawkowaniu produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Leczenie przypadków przedawkowania Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Zasadniczo, należy podjąć następujące działania:  Usunąć jak najszybciej roztwór produktu leczniczego Lioresal Intrathecal pozostający w zbiorniku pompy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Interakcje
 Pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do usunięcia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z organizmu. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Ciąża i laktacja Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal u kobiet w ciąży. Po dooponowym podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal niewielkie ilości baklofenu są wykrywane w osoczu matki (patrz punkt 5.2). Baklofen przenika przez barierę łożyska i wykazuje toksyczny wpływ na funkcje rozrodcze (patrz punkt 5.3). Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy podawać kobietom w okresie ciąży, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Lioresal nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików (patrz punkt 5.3). Karmienie piersią Baklofen przenika do mleka kobiecego. Nie można dotychczas określić stężenia baklofenu w mleku kobiet karmiących piersią ze względu na niewystarczające dostępne dane.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie należy stosować w okresie laktacji, chyba że przewidywane korzyści z leczenia dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że jest mało prawdopodobne, by baklofen podawany dooponowo miał niekorzystny wpływ na płodność w warunkach istotnych dla zastosowania klinicznego (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn Zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych może być znacznie zaburzona podczas leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Spożywanie alkoholu nasila to zaburzenie. U niektórych pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Lioresal Intrathecal zgłaszano występowanie działań hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak senność i uspokojenie polekowe. Do innych wymienianych działań należą: ataksja, omamy, podwójne widzenie i objawy po zaprzestaniu leczenia. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Lioresal Intrathecal zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania skomplikowanych urządzeń mechanicznych powinna być okresowo oceniana przez lekarza.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane produktu (Tabela 1) pochodzące z badań klinicznych zostały wymienione według klasyfikacji układów narządowych zgodnej z MedDRA. W obrębie każdej grupy układów narządowych, działania niepożądane produktu zostały sklasyfikowane według częstości występowania, poczynając od działań najczęstszych. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Ponadto, określona częstość występowania została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (  1/10); często (  1/100 do < 1/10); niezbyt często (  1/1 000 do < 1/100); rzadko (  1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1

CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Działania niepożądane

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często: Zmniejszenie apetytu
Niezbyt często: Odwodnienie
Zaburzenia psychiczne
Często: Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój
Niezbyt często: Myśli samobójcze, próby samobójcze, obłęd, omamy, dysforia, euforia
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często: Senność
Często: Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowyDrgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznościąpochodzenia mózgowego.
Niezbyt często: Ataksja, hipotermia, dysfagia, upośledzenie pamięci, oczopląs
Zaburzenia oka
Często: Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem
Zaburzenia serca
Niezbyt często: Bradykardia
Zanburzenia naczyniowe
Często: Hipotonia ortostatyczna
Niezbyt często: Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość

CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Działania niepożądane

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność,spowolnienie oddechu
Zaburzenia żołądka i jelit
Często: Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie ślinyNudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznościąpochodzenia mózgowego.
Niezbyt często: Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: Pokrzywka, świąd
Niezbyt często: Łysienie, nadmierne pocenie się
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często: Obniżone napięcie mięśni
Często: Wzmożone napięcie mięśni, astenia
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często: Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczuZatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często: Zaburzenia czynności seksualnych
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często: Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze
Rzadko: Zagrażające życiu objawy z odstawienia produktu spowodowane problemamiz podaniem produktu

CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Działania niepożądane
U około 5% pacjentek ze stwardnieniem rozsianym, którym podawano tabletki Lioresal przez okres do 1 roku w badaniu palpacyjnym stwierdzono torbiele jajnika. W większości przypadków torbiele te zanikły samoistnie, pomimo kontynuowania leczenia. Wiadomo, że u części kobiet w zdrowej populacji torbiele jajnika występują samoistnie. Wiarygodne ustalenie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy obserwowanymi zdarzeniami niepożądanymi a podaniem produktu leczniczego Lioresal Intrathecal nie zawsze jest możliwe, ponieważ część z obserwowanych zdarzeń niepożądanych mogło być objawami choroby podstawowej. Zwłaszcza często występujące zdarzenia niepożądane, takie jak zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, senność, bóle głowy, nudności, spadek ciśnienia tętniczego krwi i osłabienie mięśni są zazwyczaj spowodowane podawaniem produktu leczniczego.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Działania niepożądane
Zdarzenia niepożądane spowodowane wadliwym funkcjonowaniem systemu do infuzji Należą do nich naciek zapalny na końcówce cewnika, przemieszczenie /zagięcie/ pęknięcie (rozdarcie) cewnika z możliwymi komplikacjami, zakażenie w miejscu wszczepienia pompy, posocznica, nagromadzenie płynu surowiczego lub krwi w miejscu wszczepienia pompy z ryzykiem stanu zapalnego, niedziałająca pompa i wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego, a także przerwanie ciągłości skóry po dłuższym okresie od implantacji, jak również przedawkowanie lub podanie zbyt małej dawki produktu leczniczego z powodu nieprawidłowego posługiwania się urządzeniem, przy czym w niektórych przypadkach nie może być wykluczony związek przyczynowo-skutkowy z baklofenem (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Po stwierdzeniu pierwszych oznak przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal, należy natychmiast przyjąć pacjenta do szpitala, jeśli wcześniej był on leczony w warunkach ambulatoryjnych. Należy zwrócić uwagę na objawy przedawkowania przez cały okres leczenia, a zwłaszcza w fazie dawki próbnej i podczas dostosowywania dawki produktu po ponownym wdrożeniu leczenia produktem leczniczym Lioresal Intrathecal. Przedawkowanie może wystąpić na przykład w wyniku przypadkowego podania zawartości cewnika w trakcie sprawdzania jego drożności lub położenia. W innych przypadkach przedawkowanie może być wynikiem błędu w zaprogramowaniu pompy, zbyt szybkiego zwiększania dawki, jednoczesnej terapii baklofenem w postaci doustnej lub nieprawidłowego funkcjonowania pompy infuzyjnej. U jednego dorosłego pacjenta obserwowano objawy ciężkiego przedawkowania (śpiączka) po wstrzyknięciu pojedynczej dawki 25 mikrogramów baklofenu (Lioresal Intrathecal).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Przedawkowanie
Z drugiej strony, w pojedynczych przypadkach konieczne i dobrze tolerowane było podanie dawek dobowych 4 000 mikrogramów baklofenu (badania niemieckie). Najmniejsza dawka śmiertelna produktu leczniczego odnotowana w badaniach prowadzonych w Niemczech wynosiła 4 000 mikrogramów, natomiast największa dawka baklofenu, po której pacjent przeżył nie doświadczając następstw przedawkowania wynosi 20 000 mikrogramów (Lioresal Intrathecal). Objawy zatrucia Narastające obniżenie napięcia mięśni, zawroty głowy, sedacja, drgawki, utrata przytomności, hipotermia, nadmierne wydzielanie śliny, nudności i wymioty. Po ciężkim przedawkowaniu produktu leczniczego może wystąpić zahamowanie czynności oddechowej, bezdech i śpiączka. Leczenie przypadków przedawkowania Brak jest swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Przedawkowanie
Zasadniczo, należy podjąć następujące działania:  Usunąć jak najszybciej roztwór produktu leczniczego Lioresal Intrathecal pozostający w zbiorniku pompy.  Pacjenci z zahamowaniem czynności oddechowej powinni zostać zaintubowani, aż do usunięcia produktu leczniczego Lioresal Intrathecal z organizmu. Jeśli nie ma przeciwwskazań do wykonania nakłucia lędźwiowego, można pobrać 30 do 40 ml płynu mózgowo-rdzeniowego w początkowej fazie zatrucia, aby zmniejszyć stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym. Należy podtrzymywać czynność układu krążenia. W razie wystąpienia skurczów, należy ostrożnie podać dożylnie diazepam.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna – Leki spazmolityczne o punkcie uchwytu działania w rdzeniu kręgowym , kod ATC – M03BX01 Baklofen jest pochodną p-chlorofenylową kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który występuje powszechnie w ośrodkowym układzie nerwowym, będąc najważniejszą substancją hamującą przekazywanie bodźców nerwowych w OUN. Dokładny mechanizm działania baklofenu nie został jeszcze w pełni określony. Baklofen pobudza receptory GABA ß , zlokalizowane pre- i postsynaptycznie. Jego działanie polega na zwiększaniu hamowania presynaptycznego głównie w rdzeniu kręgowym, co prowadzi do osłabienia przekaźnictwa bodźców. W rezultacie następuje zmniejszenie spastycznego napięcia mięśni oraz patologicznych odruchów masowych obserwowanych w spastyczności. Jako środek zwiotczający mięśnie o działaniu ośrodkowym, baklofen nie wpływa na transmisję nerwowo-mięśniową.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Właściwości farmakodynamiczne
U ludzi, podobnie jak u zwierząt, baklofen może wykazywać ogólne działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy, wywołując uspokojenie, senność, a także działając hamująco na układ oddechowy i układ krążenia.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Uważa się, że układowa dostępność baklofenu po podaniu dokanałowym (Lioresal Intrathecal) jest mniejsza niż po podaniu doustnym (Lioresal tabletki). Z uwagi na powolne krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego oraz gradient stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych, parametry farmakokinetyczne odnotowane dla płynu mózgowo-rdzeniowego i opisane niżej należy interpretować z uwzględnieniem dużej zmienności między- i wewnątrzosobniczej. Wchłanianie Bezpośrednia infuzja do przestrzeni podpajęczynówkowej rdzenia kręgowego pozwala ominąć procesy absorpcji produktu i umożliwia ekspozycję miejsc receptorowych w rogach tylnych rdzenia na działanie baklofenu. Podanie baklofenu bezpośrednio do przestrzeni mózgowo-rdzeniowej umożliwia skuteczne leczenie spastyczności dawkami co najmniej 100-krotnie mniejszymi od dawek stosowanych w terapii doustnej (Lioresal tabletki).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Po pojedynczym dooponowym wstrzyknięciu dawki w bolusie / krótkotrwałej infuzji, objętość dystrybucji, obliczona na podstawie stężenia produktu leczniczego w płynie mózgowo-rdzeniowym mieści się w zakresie od 22 do 157 ml. Średnia 75 ml odpowiada w przybliżeniu objętości płynu mózgowo-rdzeniowego człowieka, wskazując, że jest to właśnie objętość, w której rozprowadzany jest baklofen. Podczas ciągłej infuzji dooponowej w dawkach dobowych od 50 do 1200 mikrogramów stężenie baklofenu w płynie mózgowo-rdzeniowym w okolicy lędźwiowej wynosi nawet 130 do 1240 nanogramów/ml w stanie stacjonarnym, a wartości te osiągane są w ciągu 1 do 2 dni. W stanie stacjonarnym podczas ciągłej dooponowej infuzji dobowych dawek baklofenu z przedziału między 95 do 190 mikrogramów, gradient średniego stężenia baklofenu od poziomu lędźwiowego do poziomu zbiorników mózgowych wynosił 4:1 (zakres 8,7:1 – 1,8:1). Gradient ten nie zależy od pozycji ciała pacjenta.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wszystkie trzy roztwory baklofenu o różnej mocy (gęstość: 1,003  0,001 g/cm 3 w temperaturze 23  C) są praktycznie izobaryczne z płynem mózgowo-rdzeniowym człowieka (gęstość: 1,006 – 1,008 g/cm 3 ). Stężenia baklofenu w osoczu po zastosowaniu dokanałowej infuzji dawek stosowanych klinicznie wynoszą mniej, niż 5 nanogramów/ml (  10 nanogramów/ml u dzieci), znajdują się zatem poniżej granicy analizy ilościowej. Wydalanie Okres półtrwania w fazie eliminacji w płynie mózgowo-rdzeniowym po jednorazowym, dooponowym podaniu dawki we wstrzyknięciu (bolus) lub krótkotrwałej, pojedynczej infuzji dooponowej dawki baklofenu wynoszącej od 50 do 135 mikrogramów waha się od 1 do 5 godzin. Zarówno po podaniu pojedynczej dawki we wstrzyknięciu (bolus) jak i po ciągłej infuzji do przestrzeni podpajęczynówkowej przy pomocy wszczepianej pompy infuzyjnej, średni klirens z płynu mózgowo- rdzeniowego wynosi około 30 ml/h (co odpowiada prędkości fizjologicznego obrotu płynu mózgowo- rdzeniowego).
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zatem ilość baklofenu podana w infuzji w ciągu 24 godzin jest w tym samym czasie niemal całkowicie wydalana z płynem mózgowo-rdzeniowym. Po podaniu układowym baklofen jest wydalany niemal całkowicie przez nerki, w postaci niezmienionej. W wyniku dezaminacji oksydacyjnej w wątrobie powstają niewielkie ilości nieaktywnego metabolitu baklofenu (kwasu beta- (p-chlorofenylo)-gamma-hydroksymasłowego). Wyniki badań sugerują, że baklofen nie jest metabolizowany w płynie mózgowo-rdzeniowym. Inne drogi wydalania baklofenu uważa się za nieistotne, zgodnie z obecnym stanem wiedzy. Badania na zwierzętach wykazały, że po podaniu dużych dawek produktu dochodzi do akumulacji substancji czynnej w płynie mózgowo-rdzeniowym. Nie zbadano, w jakim zakresie fakt ten ma znaczenie dla ludzi i jakich konsekwencji należy oczekiwać. Pacjenci w podeszłym wieku Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów w podeszłym wieku po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dane dotyczące podania pojedynczej dawki produktu w postaci doustnej sugerują, że u pacjentów w podeszłym wieku wydalanie produktu jest wolniejsze, jednak pole pod krzywą AUC baklofenu jest podobne do wartości obserwowanych u młodych dorosłych. Ekstrapolacja tych wyników na leczenie wieloma dawkami sugeruje brak istotnych różnic farmakokinetycznych pomiędzy młodymi osobami dorosłymi a pacjentami w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży odpowiednie stężenia leku w osoczu wynoszą 10 ng/ml lub mniej. Zaburzenia czynności wątroby Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Jednak, ponieważ wątroba nie odgrywa istotnej roli w usuwaniu baklofenu, jest mało prawdopodobne, by u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka baklofenu uległa zmianom w stopniu istotnym klinicznie.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności nerek Brak jest danych farmakokinetycznych pochodzących od pacjentów z zaburzeniami czynności nerek po podaniu produktu leczniczego Lioresal Intrathecal. Ponieważ baklofen jest głównie wydalany przez nerki w postaci niezmienionej, nie można wykluczyć kumulacji leku w postaci niezmienionej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Tolerancja miejscowa Badania histologiczne w ramach eksperymentów, w których baklofen podawano w ciągłej infuzji dooponowej szczurom (2-4 tygodnie) i psom (2-4 miesiące) nie wykazały oznak miejscowej reakcji lub stanu zapalnego związanego z terapią baklofenem. Obserwowane reakcje przypisuje się podrażnieniu przez cewnik infuzyjny. Działanie mutagenne i rakotwórcze Baklofen dał negatywny wynik w badaniach potencjalnego działania mutagennego i genotoksycznego prowadzonych na bakteriach, komórkach ssaków, drożdżach i chomikach chińskich. Uzyskane dowody wskazują, że jest mało prawdopodobne, by baklofen miał działanie mutagenne. Dwuletnie badanie prowadzone na szczurach, którym podawano doustną postać baklofenu nie wykazało działania rakotwórczego. W tym samym badaniu odnotowano zależne od dawki zwiększenie częstości występowania torbieli jajnika oraz mniej wyraźne zwiększenie częstości występowania powiększenia i (lub) zmian krwotocznych nadnerczy.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksyczny wpływ na reprodukcję W oparciu o badania z podaniem doustnym u szczurów i królików, jest mało prawdopodobne, że baklofen podawany dooponowo powoduje działania niepożądane wpływając na płodność lub na przedurodzeniowy lub pourodzeniowy rozwój. Baklofen nie ma działania teratogennego u myszy, szczurów i królików po podaniu dawek stanowiących co najmniej 125-krotność maksymalnej dawki dooponowej w mg/kg mc. Produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie wykazał zwiększoną częstość występowania przepukliny pępowinowej u płodów szczurów po podaniu dawek stanowiących ok. 500-krotność maksymalnej dawki dooponowej wyrażonej w mg/kg mc. Nieprawidłowość ta nie została zaobserwowana u myszy i królików. Wykazano, że u szczurów i królików produkt leczniczy Lioresal podawany doustnie skutkował opóźnieniami wzrostu płodu (kostnienia) w dawkach powodujących również toksyczne działania u matki.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Baklofen powodował rozszerzenie łuku kręgowego u płodów szczura po dootrzewnowym podaniu dużej dawki produktu. Baklofen nie wpływał na płodność samic szczura. Możliwy wpływ baklofenu na płodność samców szczura nie został zbadany.
CHPL leku Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/1 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE: 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Wykazano niezgodność chemiczną pomiędzy dekstrozą a baklofenem. 6.3 Okres ważności Okres ważności zamkniętych opakowań: 3 lata Produkt leczniczy powinien być zużyty natychmiast po otwarciu. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Nie zamrażać. Nie sterylizować w wysok ą iej temperatur ą ze . 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Przezroczyste, bezbarwne ampułki, wykonane ze szkła typu I (Ph. Eur), zawierające 1 ml roztworu do wstrzykiwań. Opakowanie zawiera 5 ampułek. Opakowanie szpitalne zawiera 5 ampułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Niewykorzystany roztwór należy usunąć.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA	Działania niepożądane	Kategoria częstości
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Zakażenia układu moczowego1Grypa1Zapalenie jamy nosowo gardłowej1Zakażenie wirusowe1	Bardzo często Często CzęstoCzęsto
Zaburzenia układu immunologicznego	AnafilaksjaObrzęk naczynioruchowy Nadwrażliwość	Niezbyt często Niezbyt często Niezbyt często
Zaburzenia psychiczne	Bezsenność Lęk	Często Często
Zaburzenia układu nerwowego	Zawroty głowy Bóle głowyZaburzenia równowagi Układowe zawroty głowy ParestezjeDrżenieNapady drgawkowe2Neuralgia nerwu trójdzielnego3	Często Często Często Często Często CzęstoNiezbyt często Niezbyt często
Zaburzenia serca	Kołatanie serca Tachykardia	Często Niezbyt często
Zaburzenia naczyniowe	Hipotensja4	Niezbyt często
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	DusznośćBól w okolicy gardłowo- krtaniowej	Często Często
Zaburzenia żołądka i jelit	Nudności Wymioty ZaparciaDyspepsja	Często Często CzęstoCzęsto
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Wysypka Pokrzywka	Niezbyt często Niezbyt często
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej	Bóle pleców	Często
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	AsteniaDyskomfort w klatce piersiowej4	Często Niezbyt często

BADANIE *	MS-F203	MS-F204
		Placebo	Fampyra 10 mg BID
Placebo	Fampyra 10 mg BID
Liczba pacjentów (n)	72	224	118	119
Stała poprawa	8,3%	34,8%	9,3%	42,9%
Różnica		26,5%		33,5%
CI95%		17,6%, 35,4%		23,2%, 43,9%
Wartość p		<0,001		<0,001
≥20% poprawa	11,1%	31,7%	15,3%	34,5%
Różnica		20,6%		19,2%
CI95%		11,1%,30,1%		8,5%, 29,9%
Wartość p	<0,001	<0,001
Szybkość chodu	St./s	St./s	St./s	St./s
w stopach na sekundę
Wartość wyjściowa	2,04	2,02	2,21	2,12
Punkt końcowy	2,15	2,32	2,39	2,43
Zmiana	0,11	0,30	0,18	0,31
Różnica	0,19		0,12
Wartość p	0,010		0,038
Średnia różnica %	5,24	13,88	7,74		14,36
Różnica	8,65		6,62
Wartość p	<0,001		0,007
Wynik w skali MSWS-
12 (średnia SEM)
Wartość wyjściowa	69,27 (2,22)	71,06 (1,34)	67,03 (1,90)		73,81 (1,87)
Średnia zmiana	-0,01 (1,46)	-2,84 (0,878)	0,87 (1,22)		-2,77 (1,20)
Różnica	2,83		3,65
Wartość p	0,084		0,021
LEMMT (średnia
SEMSEM) (Lower
Extremity Manual
Muscle Test)
Wartość wyjściowa	3,92 (0,070)	4,01 (0,042)	4,01 (0,054)		3,95 (0,053)
Średnia zmiana	0,05 (0,024)	0,13 (0,014)	0,05 (0,024)		0,10 (0,024)
Różnica	0,08		0,05
Wartość p	0,003		0,106

W ciągu 24 tygodni	Placebo N = 318*	Fampyra 10 mgBIDN = 315*	Różnica (95% CI) Wartość p
Odsetek pacjentów ze średnią poprawą wyniku w skali MSWS-12 o ≥8punktów w stosunku do wartości wyjściowej	34%	43%	Różnica ryzyka: 10,4%(3%; 17,8%)0,006
Wynik w skali MSWS-12			LSM: -4,14
Początek badania	65,4	63,6	(-6,22; -2,06)
Poprawa w stosunku	-2,59	-6,73	< 0,001
do wartości
wyjściowej

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA	Terminologia MedDRA	Częstość
Zaburzenia psychiczne	Zaburzenia snu, lęk	Nieznana
Zaburzenia układu nerwowego	Drgawki, pląsawica, mioklonie, senność,osłabienie, zmęczenie, bóle głowy	Nieznana
Zawroty głowy1, hipestezja1, parestezja1	Bardzo często
Zaburzenia oka	Niewyraźne widzenie	Nieznana
Zaburzenia serca	Zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca	Nieznana
Zaburzenia naczyniowe	Zespół Raynauda	Nieznana
Zimne kończyny1	Często
Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia	Nadmierne wydzielanie śluzu w drzewie oskrzelowym, napad astmy u pacjentów z astmąwystępującą obecnie lub w przeszłości, kaszel	Nieznana

Ocena	Amifamprydyna (n=13)	Placebo (n=13)
Wyniki QMGa
Średnia LSd	0,00	6,54
Różnica średnich LS (95% CI)	-6,54 (-9,78, -3,29)
Wartość pd	0,0004
Wyniki SGb
Średnia LSd	-0,64	-3,59
Różnica średnich LS (95% CI)	2,95 (1,53, 4,38)
Wartość pd	0,0003
Wyniki CGI-Ic
Średnia (SD)	3,8 (0,80)	5,5 (1,27)
Wartość pe	0,0020

Amifamprydyna 20 mg	Cmax (ng/ml)średnia (SD), zakres	AUC0-∞(ng· h/ml) średnia (SD), zakres	Tmax (h)średnia (SD), zakres	t1/2 (h)średnia (SD), zakres
Na czczo (N=45)	59,1 (34,4), 16-137	117 (76,6), 22,1-271	0,637 (0,247), 0,25-1,5	2,5 (0,73), 1,23-4,31
Po posiłku* (N=46)	40,6 (31,3), 2,81-132	109 (76,4), 9,66-292	1,31 (0,88), 0,5-4,0	2,28 (0,704), 0,822-3,78

Dawka amifamprydyny(mg)	5	10	20	30
Uczestnicy (n)	6	6	6	6	6	6	6	6
Fenotypacetylacji	Szybka	Wolna	Szybka	Wolna	Szybka	Wolna	Szybka	Wolna
Średnie wartości parametrów PK amifamprydyny
AUC0-t (ng·h/ml)	2,89	30,1	9,55	66,3	24,7	142	43,5	230
AUC0∞ (ng·h/ml)	3,57	32,1	11,1	68,9	26,2	146	45,2	234
Cmax (ng/ml)	3,98	17,9	9,91	34,4	16,2	56,7	25,5	89,6
Tmax (h)	0,750	0,830	0,805	1,14	1,04	1,07	0,810	1,29
t 1/2 (h)	0,603	2,22	1,21	2,60	1,23	2,93	1,65	3,11

Status czynnościnerek	Normalny	Łagodneupośledzenie	Umiarkowaneupośledzenie	Ciężkieupośledzenie
Uczestników (n)	4	4	4	4	4	4	4	4
Fenotyp NAT2	Szybki	Powolny	Szybki	Powolny	Szybki	Powolny	Szybki	Powolny
Średnie wartości parametrów PK amifamprydyny
AUC 0-∞ (ng·h/ml)	10,7	59,1	16,1	81,3	14,3	126	32,8	119
Cmax (ng/ml)	7,65	38,6	11,1	33,5	8,33	52,5	9,48	44,1
Tmax (godz.)	0,44	0,43	0,88	0,88	0,51	0,55	0,56	0,63
t1/2 (godz.)	1,63	2,71	1,86	2,95	1,72	3,89	1,64	3,17
Średnie wartości parametrów PK 3-N-acetylo-amifamprydyny

BADANIE*	MS-F203	MS-F204
		Placebo	Famprydyna10 mg 2 razy dziennie
Placebo	Famprydyna10 mg 2 razy dziennie
Liczba pacjentów (n)	72	224	118	119
Stała poprawa	8,3%	34,8%	9,3%	42,9%
Różnica		26,5%		33,5%
CI95%		17,6%, 35,4%		23,2%, 43,9%
Wartość p		<0,001		<0,001
≥20% poprawa	11,1%	31,7%	15,3%	34,5%
Różnica		20,6%		19,2%
CI95%		11,1%, 30,1%		8,5%, 29,9%
Wartość p	<0,001	<0,001
Szybkość chodu	St./s	St./s	St./s	St./s
w stopach na sekundę
Wartość wyjściowa	2,04	2,02	2,21	2,12
Punkt końcowy	2,15	2,32	2,39	2,43
Zmiana	0,11	0,30	0,18	0,31
Różnica	0,19		0,12
Wartość p	0,010		0,038
Średnia różnica %	5,24 13,88	7,74		14,36
Różnica	8,65		6,62
Wartość p	<0,001		0,007
Wynik w skali MSWS-
12 (średnia SEM)
Wartość wyjściowa	69,27 (2,22) 71,06 (1,34)	67,03 (1,90)		73,81 (1,87)
Średnia zmiana	-0,01 (1,46) -2,84 (0,878)	0,87 (1,22)		-2,77 (1,20)
Różnica	2,83		3,65
Wartość p	0,084		0,021
LEMMT (średnia
SEMSEM) (Lower
Extremity Manual
Muscle Test)
Wartość wyjściowa	3,92 (0,070) 4,01 (0,042)	4,01 (0,054)		3,95 (0,053)
Średnia zmiana	0,05 (0,024) 0,13 (0,014)	0,05 (0,024)		0,10 (0,024)
Różnica	0,08		0,05
Wartość p	0,003		0,106
Skala Ashwortha
(ocena stopnia
spastyczności)
Wartość wyjściowa	0,98 (0,078) 0,95 (0,047)	0,79 (0,058)		0,87 (0,057)
Średnia zmiana	-0,09 (0,037) -0,18 (0,022)	-0,07 (0,033)		-0,17 (0,032)
Różnica	0,10		0,10
Wartość p	0,021		0,015

W ciągu 24 tygodni	Placebo N = 318*	Famprydyna10 mg dwa razy na dobęN = 315*	Różnica (95% CI) Wartość p
Odsetek pacjentów ze średnią poprawą wyniku w skali MSWS-12 o ≥8 punktów w stosunku do wartości wyjściowej	34%	43%	Różnica ryzyka: 10,4%(3%; 17,8%)0,006
Wynik w skali MSWS-12 Początek badania Poprawa w stosunku do wartościwyjściowej	65,4-2,59	63,6-6,73	LSM: -4,14(-6,22; -2,06)< 0,001
Wynik testu TUG Odsetek pacjentów ze średnią poprawą szybkości w teście TUG o ≥15%	35%	43%	Różnica ryzyka: 9,2%(0,9%; 17,5%)0,03
Wynik testu TUGPoczątek badania Poprawa w stosunku do wartościwyjściowej (sek.)	27,1-1,94	24,9-3,3	LSM: -1,36(-2,85; 0,12)0,07
Wynik oceny zdrowia fizycznego MSIS-29Początek badania Poprawa w stosunku do wartościwyjściowej	55,3-4,68	52,4-8,00	LSM: -3,31(-5,13; -1,50)< 0,001

Wynik w skali BBS			LSM: 0,41
Początek badania	40,2	40,6	(-0,13; 0,95)
Poprawa w stosunku	1,34	1,75	0,141
do wartości
wyjściowej

Amifamprydyna 20 mg	Cmax (ng/ml)średnia (SD), zakres	AUC0-∞(ngꞏ h/ml) średnia (SD), zakres	Tmax (h)średnia (SD), zakres	t1/2 (h)średnia (SD), zakres
Na czczo (N=45)	59,1 (34,4), 16-137	117 (76,6), 22,1-271	0,637 (0,247), 0,25-1,5	2,5 (0,73), 1,23-4,31
Po posiłku* (N=46)	40,6 (31,3), 2,81-132	109 (76,4), 9,66-292	1,31 (0,88), 0,5-4,0	2,28 (0,704), 0,822-3,78

Dawka amifamprydyny(mg)	5	10	20	30
Uczestnicy (n)	6	6	6	6	6	6	6	6
Fenotyp acetylacji	Szybka	Wolna	Szybka	Wolna	Szybka	Wolna	Szybka	Wolna
Średnie wartości parametrów PK amifamprydyny
AUC0-t (ngꞏh/ml)	2,89	30,1	9,55	66,3	24,7	142	43,5	230
AUC0∞ (ngꞏh/ml)	3,57	32,1	11,1	68,9	26,2	146	45,2	234
Cmax (ng/ml)	3,98	17,9	9,91	34,4	16,2	56,7	25,5	89,6
Tmax (h)	0,750	0,830	0,805	1,14	1,04	1,07	0,810	1,29
t 1/2 (h)	0,603	2,22	1,21	2,60	1,23	2,93	1,65	3,11

Status czynności nerek	Czynność prawidłowa	Łagodne upośledzenie	Umiarkowane upośledzenie	Ciężkie upośledzenie
Uczestnicy (n)	4	4	4	4	4	4	4	4
Fenotyp NAT2	Szybki	Powolny	Szyb ki	Powolny	Szyb ki	Powol ny	Szybki	Powolny
Średnie wartości parametrów PK amifamprydyny
AUC 0-∞ (ngꞏh/ml)	10,7	59,1	16,1	81,3	14,3	126	32,8	119
Cmax (ng/ml)	7,65	38,6	11,1	33,5	8,33	52,5	9,48	44,1
Tmax (h)	0,44	0,43	0,88	0,88	0,51	0,55	0,56	0,63
t1/2 (h)	1,63	2,71	1,86	2,95	1,72	3,89	1,64	3,17
Średnie wartości parametrów PK 3-N-acetylo-amifamprydyny
AUC 0 -∞ (ngꞏh/ml)	872	594	1264	1307	2724	1451	3525	4014
Cmax (ng/ml)	170	115	208	118	180	144	164	178
Tmax (h)	1,13	0,75	1,44	1,38	2,00	1,13	1,63	2,81
t1/2 (h)	4,32	4,08	5,35	7,71	13,61	6,99	18,22	15,7

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Często:	Zmniejszenie apetytu
Niezbyt często:	Odwodnienie
Zaburzenia psychiczne
Często:	Depresja, stan splątania, dezorientacja, pobudzenie, niepokój
Niezbyt często:	Myśli samobójcze, próby samobójcze, obłęd, omamy, dysforia, euforia
Zaburzenia układu nerwowego
Bardzo często:	Senność

Często:	Drgawki, letarg, dyzartria, ból głowy, parestezje, śpiączka, sedacja, zawroty głowyDrgawki i bóle głowy występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Niezbyt często:	Ataksja, hipotermia, dysfagia, upośledzenie pamięci, oczopląs
Zaburzenia oka
Często:	Zaburzenia akomodacji z niewyraźnym lub podwójnym widzeniem
Zaburzenia serca
Niezbyt często:	Bradykardia
Zanburzenia naczyniowe
Często:	Hipotonia ortostatyczna
Niezbyt często:	Zakrzepica żył głębokich, nadciśnienie, zaczerwienienie skóry, bladość
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często:	Zahamowanie czynności oddechowej, aspiracyjne zapalenie płuc, duszność,spowolnienie oddechu
Zaburzenia żołądka i jelit
Często:	Wymioty, zaparcie, biegunka, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzmożone wydzielanie ślinyNudności i wymioty występują częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Niezbyt często:	Niedrożność jelita, zmniejszone poczucie smaku.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często:	Pokrzywka, świąd
Niezbyt często:	Łysienie, nadmierne pocenie się
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Bardzo często:	Obniżone napięcie mięśni
Często:	Wzmożone napięcie mięśni, astenia
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Często:	Zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczuZatrzymanie moczu występuje częściej u pacjentów ze spastycznością pochodzenia mózgowego.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Często:	Zaburzenia czynności seksualnych
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Często:	Obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, ból, gorączka, dreszcze
Rzadko:	Zagrażające życiu objawy odstawienia produktu spowodowane problemamiz podaniem produktu

Lioresal Intrathecal 0,05 mg/1 ml roztwór do wstrzykiwań
Dawka próbna[g baklofenu]	ml roztworuodpowiadające liczbie ampułek
25 g	0,5 ml = ½ ampułki
50 g	1,0 ml = 1 ampułka
75 g	1,5 ml = 1 ½ ampułki
100 g	2,0 ml = 2 ampułki

Famprydyna – przeciwwskazania

Spis treści

Czym jest famprydyna i w jakich sytuacjach może być przeciwwskazana?

Przeciwwskazania bezwzględne – kiedy famprydyna jest całkowicie zakazana?

Przeciwwskazania względne – kiedy famprydynę można rozważyć jedynie wyjątkowo?

Kiedy należy zachować szczególną ostrożność?

Tabela podsumowująca

Famprydyna – kiedy warto zwrócić szczególną uwagę?

Pytania i odpowiedzi

Czy famprydyna jest bezpieczna dla osób z padaczką?

Czy osoby starsze mogą stosować famprydynę?

Jakie leki mogą wchodzić w interakcje z famprydyną?

Czy famprydyna jest przeciwwskazana przy łagodnej niewydolności nerek?

Czy famprydynę można stosować u osób z alergią?

Różnice między famprydyną a amifamprydyną

Wpływ funkcji nerek na bezpieczeństwo stosowania famprydyny

Znaczenie monitorowania objawów niepożądanych

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgDawkowanie

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgDawkowanie

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgDawkowanie

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgInterakcje

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgInterakcje

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgDawkowanie

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgDawkowanie

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgInterakcje

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgInterakcje

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgInterakcje

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgInterakcje

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgInterakcje

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Dawkowanie

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Dawkowanie

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Dawkowanie

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Interakcje

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Interakcje

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Fampyra, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 10 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Dawkowanie

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Dawkowanie

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Interakcje

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Interakcje

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Interakcje

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Interakcje

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Interakcje

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Firdapse, tabletki, 10 mg
Właściwości farmakokinetyczne