Menu

Elranatamab – profil bezpieczeństwa

Elranatamab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu szpiczaka mnogiego, której działanie opiera się na precyzyjnym wpływie na komórki odpornościowe. Jego profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi ze względu na możliwość wystąpienia poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza u określonych grup pacjentów. Warto poznać najważniejsze zasady bezpiecznego stosowania elranatamabu, by leczenie było jak najbardziej skuteczne i bezpieczne.

Spis treści

Elranatamab – na co zwrócić uwagę podczas stosowania?

Stosowanie elranatamabu wymaga zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza ze względu na ryzyko poważnych reakcji, takich jak zespół uwalniania cytokin (CRS) i zaburzenia neurologiczne, które mogą pojawić się w trakcie leczenia¹. Dodatkowo należy uwzględnić indywidualne cechy pacjenta, takie jak wiek, czynność nerek i wątroby oraz ewentualna ciąża lub karmienie piersią²³⁴.

Bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią

Ciąża

Nie zaleca się stosowania elranatamabu w czasie ciąży, ponieważ nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa jego stosowania u kobiet ciężarnych⁴. Lek może mieć szkodliwy wpływ na rozwijający się płód ze względu na swój mechanizm działania oraz możliwość przenikania immunoglobulin przez łożysko po pierwszym trymestrze ciąży⁴.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy elranatamab przenika do mleka kobiecego, ale ze względu na potencjalne zagrożenie dla dziecka nie zaleca się karmienia piersią podczas terapii elranatamabem oraz przez 6 miesięcy po zakończeniu leczenia⁵.

Wpływ na dziecko

Nie można wykluczyć zagrożenia dla niemowląt karmionych piersią, dlatego zawsze należy przerwać karmienie podczas leczenia elranatamabem⁵.

Wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn

Elranatamab może znacząco wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Ryzyko to wynika z możliwości wystąpienia zaburzeń neurologicznych, takich jak obniżony poziom świadomości, napady drgawkowe czy inne objawy neurologiczne⁶. Zaleca się, aby pacjenci powstrzymali się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w trakcie leczenia oraz przez 48 godzin po podaniu każdej z dwóch początkowych dawek, a także w przypadku pojawienia się nowych objawów neurologicznych – aż do ich ustąpienia⁷.

Ważne dla bezpieczeństwa terapii elranatamabem:

Stosowanie elranatamabu wiąże się z ryzykiem wystąpienia zespołu uwalniania cytokin (CRS) oraz poważnych zaburzeń neurologicznych, takich jak ICANS¹.
Pacjenci powinni być monitorowani w warunkach szpitalnych szczególnie podczas początkowych dawek oraz w razie pojawienia się objawów niepożądanych⁸.
W razie wystąpienia objawów takich jak gorączka, dreszcze, obniżony poziom świadomości czy napady drgawkowe, należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza⁶.
Nie wolno szczepić się szczepionkami zawierającymi żywe wirusy podczas leczenia oraz przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu terapii⁹.

Interakcje z alkoholem

Brak jest danych dotyczących bezpośrednich interakcji elranatamabu z alkoholem. Jednak ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych i potencjalne osłabienie funkcji układu nerwowego, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia¹⁰.

Stosowanie u osób z niewydolnością nerek

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowywania dawki elranatamabu². Jednak dostępne są ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa u osób z ciężką niewydolnością nerek, dlatego w takich przypadkach zalecana jest szczególna ostrożność¹¹.

Stosowanie u osób z niewydolnością wątroby

Nie ma potrzeby modyfikacji dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby³. Brakuje jednak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania elranatamabu u osób z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby, dlatego w tych przypadkach należy zachować ostrożność¹².

Stosowanie u osób starszych

Nie jest konieczna modyfikacja dawki elranatamabu u osób w podeszłym wieku. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych różnic w bezpieczeństwie stosowania w tej grupie wiekowej²¹¹.

Inne grupy pacjentów wymagające szczególnej ostrożności

Pacjenci z aktywnymi zakażeniami – leczenie elranatamabem nie powinno być rozpoczynane do czasu wyleczenia zakażenia¹³.
Osoby z neutropenią (obniżoną liczbą neutrofili) – należy regularnie monitorować morfologię krwi oraz wstrzymać leczenie w przypadku ciężkiej neutropenii¹⁴.
Pacjenci z hipogammaglobulinemią (niedoborem immunoglobulin) – zaleca się kontrolowanie stężenia immunoglobulin i rozważenie leczenia wspomagającego¹⁴.
Dzieci i młodzież – elranatamab nie jest przeznaczony do stosowania w tej grupie wiekowej³.

Najważniejsze zasady bezpiecznego stosowania elranatamabu:

Leczenie powinno być prowadzone pod ścisłą kontrolą lekarza doświadczonego w leczeniu szpiczaka mnogiego¹⁵.
Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykonanie badań krwi i wykluczenie aktywnych zakażeń¹⁵.
Pacjenci muszą być poinformowani o możliwości wystąpienia poważnych działań niepożądanych i o konieczności szybkiego zgłoszenia się do placówki medycznej w razie pojawienia się niepokojących objawów⁸.
Stosowanie szczepionek zawierających żywe wirusy jest przeciwwskazane przez cały okres leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu⁹.
W razie opóźnienia podania dawki należy stosować się do zaleceń lekarza dotyczących wznowienia leczenia¹⁶.

Podsumowanie: Bezpieczne stosowanie elranatamabu – najważniejsze zalecenia

Grupa pacjentów	Możliwość stosowania	Uwagi
Kobiety w ciąży	Nie zalecane	Ryzyko dla płodu, brak danych o bezpieczeństwie
Karmiące piersią	Nie zalecane	Konieczność przerwania karmienia podczas terapii i 6 miesięcy po
Osoby starsze	Można stosować	Bez konieczności modyfikacji dawki
Pacjenci z niewydolnością nerek (łagodną/umiarkowaną)	Można stosować	Brak konieczności modyfikacji dawki
Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek	Zachować ostrożność	Ograniczone dane
Pacjenci z łagodną niewydolnością wątroby	Można stosować	Brak konieczności modyfikacji dawki
Pacjenci z umiarkowaną/ciężką niewydolnością wątroby	Zachować ostrożność	Brak danych
Prowadzenie pojazdów	Nie zalecane w trakcie leczenia	Może powodować zaburzenia neurologiczne
Alkohol	Zachować ostrożność	Brak danych, możliwość nasilenia działań niepożądanych
Dzieci i młodzież	Nie zalecane	Lek nie jest przeznaczony do tej grupy
Osoby z aktywnymi zakażeniami	Przeciwwskazane	Leczenie można rozpocząć po wyleczeniu zakażenia

Pytania i odpowiedzi

Czy elranatamab można stosować w ciąży?

Nie zaleca się stosowania elranatamabu w czasie ciąży ze względu na ryzyko dla płodu i brak danych o bezpieczeństwie¹.

Czy podczas leczenia elranatamabem można prowadzić samochód?

Nie, elranatamab może powodować zaburzenia neurologiczne, które wykluczają prowadzenie pojazdów podczas leczenia i 48 godzin po podaniu początkowych dawek².

Czy elranatamab można stosować u osób z chorobami nerek?

U osób z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, ale w ciężkiej niewydolności zaleca się ostrożność³⁴.

Czy elranatamab jest bezpieczny dla dzieci?

Nie, elranatamab nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży⁵.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić podczas stosowania elranatamabu?

Do najczęstszych należą gorączka, zakażenia, zaburzenia neurologiczne, neutropenia i hipogammaglobulinemia⁶.

Najczęstsze działania niepożądane elranatamabu

Do najczęstszych działań niepożądanych należą: gorączka, zakażenia, zmiany w morfologii krwi (np. neutropenia), zaburzenia neurologiczne i hipogammaglobulinemia¹.
Ważne jest szybkie reagowanie na pojawienie się gorączki lub innych niepokojących objawów.
Niektóre działania niepożądane mogą wymagać czasowego wstrzymania leczenia lub leczenia wspomagającego².

Premedykacja przed podaniem elranatamabu

Przed podaniem pierwszych trzech dawek elranatamabu stosuje się premedykację, aby zmniejszyć ryzyko zespołu uwalniania cytokin (CRS). Zazwyczaj obejmuje to podanie paracetamolu, deksametazonu i leku przeciwhistaminowego około godziny przed wstrzyknięciem leku³.

Szczepienia podczas leczenia elranatamabem

Nie zaleca się szczepienia szczepionkami zawierającymi żywe wirusy przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie terapii oraz przez co najmniej 4 tygodnie po jej zakończeniu⁴.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Elranatamab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu dorosłych z nawrotowym i opornym szpiczakiem mnogim. Dawkowanie elranatamabu zostało precyzyjnie opracowane, by zminimalizować ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak zespół uwalniania cytokin czy zaburzenia neurologiczne. Terapia rozpoczyna się od stopniowego zwiększania dawki, a sposób jej podawania i modyfikacje zależą od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz przebiegu leczenia. Poznaj szczegółowe zasady dawkowania tej substancji w różnych grupach pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Elranatamab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu szpiczaka mnogiego, która – choć daje szansę na poprawę zdrowia – może powodować różne działania niepożądane. Najczęściej obserwuje się objawy takie jak obniżona liczba krwinek, zmęczenie czy reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Warto poznać pełny profil bezpieczeństwa tej substancji, aby być świadomym potencjalnych zagrożeń i wiedzieć, kiedy należy zgłosić się po pomoc.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Elranatamab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu szpiczaka mnogiego. Jego mechanizm działania opiera się na precyzyjnym kierowaniu układu odpornościowego przeciwko komórkom nowotworowym. Wyróżnia się unikalnym sposobem aktywacji limfocytów T, co prowadzi do niszczenia komórek szpiczaka. Poznaj, jak działa elranatamab, jak jest wchłaniany i wydalany przez organizm oraz jakie badania przedkliniczne go poprzedziły.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Współczesna terapia szpiczaka mnogiego opiera się na innowacyjnych przeciwciałach monoklonalnych, takich jak elranatamab, daratumumab oraz belantamab. Choć wszystkie należą do grupy leków działających na układ odpornościowy i są stosowane w leczeniu nowotworów krwi, różnią się zarówno mechanizmem działania, jak i zakresem wskazań. Każda z tych substancji ma swoje unikalne właściwości, sposób podawania oraz szczególne środki ostrożności, które mogą być istotne dla pacjentów. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema nowoczesnymi lekami, by lepiej zrozumieć, jak wybiera się terapię w zaawansowanych stadiach szpiczaka mnogiego.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Elranatamab to nowoczesna substancja stosowana w leczeniu szpiczaka mnogiego, działająca poprzez aktywację układu odpornościowego przeciwko komórkom nowotworowym. Mimo swojej skuteczności, nie każdy pacjent może z niej bezpiecznie skorzystać – w określonych przypadkach jej podanie jest przeciwwskazane lub wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Warto poznać, kiedy terapia elranatamabem jest niewskazana i jakie sytuacje wymagają zwiększonej uwagi ze strony pacjenta i lekarza.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Stosowanie elranatamabu u dzieci wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ organizmy najmłodszych pacjentów różnią się od dorosłych pod względem przetwarzania leków. Obecnie nie ma danych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność elranatamabu w leczeniu dzieci, a jego stosowanie ogranicza się wyłącznie do osób dorosłych. Poznaj szczegóły dotyczące bezpieczeństwa tej substancji oraz zagrożenia, jakie mogą pojawić się u najmłodszych pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Elranatamab to nowoczesna substancja czynna stosowana u pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie szpiczakiem mnogim. Ze względu na swój mechanizm działania i możliwe objawy neurologiczne, jej stosowanie może wpływać na zdolność do prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa podczas terapii elranatamabem.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie elranatamabu w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga wyjątkowej ostrożności ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa. Substancja ta, będąca przeciwciałem monoklonalnym, może mieć wpływ na rozwijający się płód oraz noworodka karmionego piersią. Sprawdź, jakie są aktualne zalecenia i jakie środki ostrożności powinny zostać zachowane przez kobiety w wieku rozrodczym.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Elranatamab to nowoczesna substancja czynna należąca do grupy przeciwciał monoklonalnych, wykorzystywana w leczeniu trudnych przypadków szpiczaka mnogiego u dorosłych. Działa w sposób ukierunkowany, pobudzając układ odpornościowy do walki z komórkami nowotworowymi. Terapia elranatamabem jest przeznaczona dla pacjentów, którzy przeszli już wiele wcześniejszych metod leczenia, co czyni ją istotną opcją w zaawansowanym stadium choroby.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Elranatamab to nowoczesne przeciwciało bispecyficzne stosowane w leczeniu szpiczaka mnogiego. Choć jego działanie jest ukierunkowane i precyzyjne, wiedza na temat przedawkowania tej substancji jest ograniczona. Sprawdź, jak wygląda kwestia bezpieczeństwa elranatamabu, jakie mogą być objawy przedawkowania oraz jakie kroki należy podjąć w takiej sytuacji.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO ELREXFIO 40 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY ELREXFIO 40 mg/ml roztwór do wstrzykiwań Jedna fiolka zawierająca 44 mg elranatamabu w 1,1 ml (40 mg/ml). ELREXFIO 40 mg/ml roztwór do wstrzykiwań Jedna fiolka zawierająca 76 mg elranatamabu w 1,9 ml (40 mg/ml). Elranatamab jest przeciwciałem bispecyficznym IgG2 kappa wywodzącym się z dwóch przeciwciał monoklonalnych (mAb, ang. monoclonal antibodies ). Elranatamab jest wytwarzany z wykorzystaniem dwóch rekombinowanych linii komórkowych jajnika chomika chińskiego. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań (płyn do wstrzykiwań). Przejrzysty do lekko opalizującego, bezbarwny do bladobrązowego roztwór o pH 5,8 i osmolarności około 301 mOsm/l.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy ELREXFIO jest wskazany do stosowania w monoterapii w leczeniu dorosłych pacjentów z nawrotowym i opornym na leczenie szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali co najmniej trzy wcześniejsze terapie, w tym lek immunomodulujący, inhibitor proteasomu i przeciwciało monoklonalne anty-CD38, i u których stwierdzono progresję choroby w trakcie ostatniej terapii.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno być rozpoczynane i nadzorowane przez lekarzy doświadczonych w leczeniu szpiczaka mnogiego. Produkt leczniczy ELREXFIO powinien być podawany we wstrzyknięciu podskórnym przez odpowiednio przeszkolony fachowy personel medyczny w placówce wyposażonej w specjalistyczny sprzęt medyczny stosowany w leczeniu ciężkich reakcji niepożądanych, w tym zespołu uwalniania cytokin (CRS, ang. cytokine release syndrome ) i zespołu neurotoksyczności związanej z komórkami efektorowymi układu odpornościowego (ICANS, ang. immune effector cell-associated neurotoxicity syndrome ) (patrz punkt 4.4). Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać pełną morfologię krwi. Należy wykluczyć możliwość aktywnego zakażenia i (lub) upewnić się, że kobieta w wieku rozrodczym nie jest w ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). Dawkowanie Zalecany schemat dawkowania Zalecane dawki to dawki stopniowo zwiększane — 12 mg w 1. dniu i 32 mg w 4.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
dniu, a następnie pełna dawka terapeutyczna wynosząca 76 mg podawana raz na tydzień od 2. tygodnia do 24. tygodnia (patrz tabela 1). W przypadku pacjentów, którzy zostali poddani co najmniej 24-tygodniowemu leczeniu i u których uzyskano odpowiedź na leczenie, odstęp między dawkami należy zmieniać na co dwa tygodnie. Produkt leczniczy ELREXFIO należy podawać zgodnie ze schematem stopniowego zwiększania dawki przedstawionym w tabeli 1 w celu zmniejszenia częstości występowania i nasilenia CRS i ICANS. Ze względu na ryzyko CRS i ICANS pacjentów należy kontrolować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych przez 48 godzin po podaniu każdej z 2 stopniowo zwiększanych dawek i poinstruować ich, aby pozostali w pobliżu placówki opieki zdrowotnej (patrz punkt 4.4). Tabela 1. Schemat dawkowania produktu ELREXFIO

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

Schemat dawkowania Tydzień/dzień Dawka
Dawkowanie stopniowo zwiększanea,b Tydzień 1: dzień 1 Pierwsza dawka stopniowo zwiększana 12 mg
Tydzień 1: dzień 4 Druga dawka stopniowo zwiększana 32 mg
Dawkowanie raz na tydzieńa,c,d Tydzień 2-24: dzień 1 Pełna dawka terapeutyczna 76 mg raz na tydzień
Dawkowanie co 2 tygodnied,e Od 25. tygodnia: dzień 1 Pełna dawka terapeutyczna 76 mg raz na dwa tygodnie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
a. Przed podaniem pierwszych trzech dawek produktu leczniczego ELREXFIO należy podać produkty lecznicze stosowane w premedykacji. b. Pomiędzy podaniem pierwszej dawki stopniowo zwiększanej (12 mg) a drugiej dawki stopniowo zwiększanej (32 mg) należy zachować odstęp co najmniej 2 dni. c. Pomiędzy podaniem drugiej dawki stopniowo zwiększanej (32 mg) a pierwszej pełnej dawki terapeutycznej (76 mg) należy zachować odstęp co najmniej 3 dni. d. Pomiędzy kolejnymi dawkami należy zachować odstęp co najmniej 6 dni. e. Dotyczy pacjentów, u których uzyskano odpowiedź. Uwaga: Zalecenia dotyczące wznowienia stosowania ELREXFIO po opóźnieniu podania dawki przedstawiono w tabeli 5. Zalecane produkty lecznicze stosowane w premedykacji Następujące produkty lecznicze stosowane w premedykacji należy podać na około 1 godzinę przed podaniem pierwszych trzech dawek produktu leczniczego ELREXFIO, co obejmuje pierwszą dawkę stopniowo zwiększaną, drugą dawkę stopniowo zwiększaną i pierwszą pełną dawkę terapeutyczną, jak opisano w tabeli 1, aby zmniejszyć ryzyko CRS (patrz punkt 4.4):  paracetamol 500 mg doustnie (lub odpowiednik)  deksametazon 20 mg doustnie lub dożylnie (lub odpowiednik)  difenhydramina 25 mg doustnie (lub odpowiednik) Należy rozważyć podanie leków przeciwdrobnoustrojowych oraz przeciwwirusowych zapobiegawczo, zgodnie z lokalnymi wytycznymi obowiązującymi w danej placówce medycznej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
Modyfikacje dawki w oparciu o toksyczność Nie zaleca się zmniejszania dawki produktu leczniczego ELREXFIO. W celu zmniejszenia nasilenia objawów toksyczności może zaistnieć konieczność opóźnienia podania dawki (patrz punkt 4.4). Zalecenia dotyczące postępowania w przypadku wystąpienia CRS i ICANS przedstawiono odpowiednio w tabelach 2 i 3. Zalecenia dotyczące postępowania w przypadku innych działań niepożądanych przedstawiono w tabeli 4. Zespół uwalniania cytokin (CRS) CRS należy diagnozować na podstawie obrazu klinicznego (patrz punkt 4.4). Pacjentów należy oceniać i leczyć pod kątem innych przyczyn gorączki, niedotlenienia i niedociśnienia tętniczego. W razie konieczności należy wdrożyć odpowiednie leczenie wspomagające, wskazane przy CRS (obejmujące między innymi leki przeciwgorączkowe, dożylne podawanie płynów, leki obkurczające naczynia krwionośne, inhibitory IL-6 lub receptora IL-6, suplementację tlenu).
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
Należy rozważyć przeprowadzenie badań laboratoryjnych w celu kontroli rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, parametrów hematologicznych, a także czynności płuc, serca, nerek i wątroby. Tabela 2. Zalecenia dotyczące postępowania w przypadku wystąpienia CRS

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

Stopień nasileniaa Występujące objawy Postępowanie
Stopień 1. Temperatura ≥ 38°Cb
Stopień 2. Temperatura ≥ 38°C i:
Stopień 3. (Pierwsze wystąpienie) Temperatura ≥ 38°C i:tlenowej z dyszą Venturiego
Stopień 3. (nawrót) Temperatura ≥ 38°C i:

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
 Wstrzymać podawanie leku do czasu ustąpienia objawów CRS. c  Zapewnić leczenie wspomagające.  niedociśnienie tętnicze, które można uregulować poprzez podawanie płynów, niewymagające stosowania leków obkurczających naczynia krwionośne i (lub)  zapotrzebowanie na tlen wymagające zastosowania tlenoterapii za pomocą kaniuli donosowej o niskim przepływie d lub techniki blow-by  Wstrzymać leczenie do czasu ustąpienia objawów CRS. c  Zapewnić leczenie wspomagające.  Po podaniu kolejnej dawki ELREXFIO pacjentów należy monitorować codziennie przez 48 godzin. Poinstruować pacjentów, aby pozostali w pobliżu placówki opieki zdrowotnej.  niedociśnienie tętnicze wymagające zastosowania jednego leku obkurczającego naczynia krwionośne zawierającego wazopresynę lub bez wazopresyny i (lub)  zapotrzebowanie na tlen wymagające zastosowania tlenoterapii za pomocą kaniuli donosowej o wysokim przepływie d , maski twarzowej, maski bez aparatu oddechowego o zamkniętym obiegu lub maski  Wstrzymać podawanie leku do czasu ustąpienia objawów CRS.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
c  Zapewnić leczenie wspomagające, które może obejmować intensywną terapię.  Przed podaniem kolejnej dawki ELREXFIO należy podać produkty lecznicze stosowane w premedykacji.  Po podaniu kolejnej dawki ELREXFIO pacjentów należy kontrolować codziennie przez 48 godzin. Poinstruować pacjentów, aby pozostali w pobliżu placówki opieki zdrowotnej.  niedociśnienie tętnicze wymagające zastosowania jednego leku obkurczającego naczynia krwionośne zawierającego wazopresynę lub niezawierającego wazopresyny i (lub)  zapotrzebowanie na tlen wymagające zastosowania tlenoterapii za pomocą kaniuli donosowej o wysokim przepływie d , maski twarzowej, maski  Na stałe zaprzestać podawania leku.  Zapewnić leczenie wspomagające, które może obejmować intensywną terapię.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
Stopień nasileniaa Występujące objawy Postępowanie
bez aparatu oddechowego o zamkniętym obiegu lub maski tlenowej z dyszą Venturiego
Stopień 4. Temperatura ≥ 38°C i:mechanicznej]
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
 niedociśnienie tętnicze wymagające zastosowania wielu leków obkurczających naczynia krwionośne (z wyłączeniem wazopresyny) i (lub)  zapotrzebowanie na tlen wymagające utrzymywania dodatniego ciśnienia [np. stałego dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych (CPAP, ang. continuous positive airway pressure ), dwupoziomowego dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych (BiPAP, ang. bilevel positive airway pressure ), intubacji i wentylacji  Na stałe zaprzestać podawania leku.  Zapewnić leczenie wspomagające, które może obejmować intensywną terapię. a. Na podstawie kryteriów klasyfikacji CRS z 2019 r. opracowanych przez Amerykańskie Towarzystwo Transplantacji i Terapii Komórkowych (ASTCT, ang. American Society for Transplantation and Cellular Therapy ). b. Przypisane do CRS. Gorączka nie zawsze musi występować jednocześnie z niedociśnieniem tętniczym lub niedotlenieniem, ponieważ może być maskowana przez interwencje, takie jak podanie leków przeciwgorączkowych lub terapii przeciwcytokinowej.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
c. Zalecenia dotyczące wznowienia stosowania ELREXFIO po opóźnieniu podania dawki przedstawiono w tabeli 5. d. Przepływ tlenu w kaniuli donosowej o niskim przepływie wynosi ≤ 6 l/min, a w kaniuli donosowej o wysokim przepływie > 6 l/min. Toksyczność neurologiczna, w tym ICANS Należy wykluczyć inne przyczyny objawów neurologicznych. Pacjenci powinni zostać natychmiast poddani ocenie i leczeniu w zależności od nasilenia objawów. W przypadku ciężkich lub zagrażających życiu toksyczności neurologicznych należy wdrożyć leczenie wspomagające, które może obejmować intensywną terapię. Pacjentów, u których rozpoznano ICANS stopnia 2 lub większego po poprzedniej dawce produktu leczniczego ELREXFIO, należy poinstruować, aby przebywali w pobliżu placówki opieki zdrowotnej i codziennie kontrolować ich pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych, przez 48 godzin po podaniu kolejnej dawki. Tabela 3. Zalecenia dotyczące postępowania w przypadku wystąpienia ICANS
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
Stopień nasileniaa Występujące objawyb Postępowanie
Stopień 1. Wynik oceny ICE 7–9club obniżony poziom świadomościd: reaguje spontanicznie. lewetyracetamu).
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
 Wstrzymać podawanie leku do czasu ustąpienia objawów ICANS. e  Monitorować objawy neurologiczne i rozważyć konsultację z neurologiem w celu przeprowadzenia dalszej oceny i wdrożenia odpowiedniego leczenia.  W profilaktyce napadów padaczkowych należy rozważyć stosowanie leków przeciwdrgawkowych niewykazujących działania uspakajającego (np.

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

Stopień nasileniaa Występujące objawyb Postępowanie
Stopień 2. Wynik oceny ICE 3–6club obniżony poziom świadomościd: reaguje na głos. w pobliżu placówki opieki zdrowotnej.
Stopień 3. (Pierwsze wystąpienie) Wynik oceny ICE 0–2club obniżony poziom świadomościd: reaguje wyłącznie na bodźce dotykowe,lub napady padaczkowed:lub zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe: obrzęk ogniskowy/miejscowy widoczny w badaniu neuroobrazowymd Poinstruować pacjentów, aby pozostali w pobliżu placówki opieki zdrowotnej.

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
 Wstrzymać podawanie leku do czasu ustąpienia objawów ICANS. e  Podawać dożylnie deksametazon f w dawce 10 mg co 6 godzin. Kontynuować stosowanie deksametazonu do czasu zmniejszenia nasilenia objawów do stopnia 1. lub mniejszego, a następnie zmniejszyć dawkę.  Monitorować objawy neurologiczne i rozważyć konsultację z neurologiem i innymi specjalistami w celu przeprowadzenia dalszej oceny i wdrożenia odpowiedniego leczenia.  W zapobieganiu napadom padaczkowym należy rozważyć stosowanie przeciwdrgawkowych produktów leczniczych niewykazujących działania uspakajającego (np. lewetyracetamu).  Po podaniu kolejnej dawki ELREXFIO pacjentów należy kontrolować codziennie przez 48 godzin. Poinstruować pacjentów, aby pozostali  wszelkie kliniczne napady padaczkowe, ogniskowe lub uogólnione, które szybko ustępują, lub  napady niedrgawkowe na elektroencefalogramie (EEG), które ustępują po interwencji medycznej,  Wstrzymać podawanie leku do czasu ustąpienia objawów ICANS.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
e  Podawać dożylnie deksametazon f w dawce 10 mg co 6 godzin. Kontynuować stosowanie deksametazonu do czasu zmniejszenia nasilenia objawów do stopnia 1. lub mniejszego, a następnie zmniejszyć dawkę.  Monitorować objawy neurologiczne i rozważyć konsultację z neurologiem i innymi specjalistami w celu przeprowadzenia dalszej oceny i wdrożenia odpowiedniego leczenia.  W profilaktyce napadów padaczkowych należy rozważyć stosowanie przeciwdrgawkowych produktów leczniczych niewykazujących działania uspakajającego (np. lewetyracetamu).  Zapewnić leczenie wspomagające, które może obejmować intensywną terapię.  Po podaniu kolejnej dawki ELREXFIO pacjentów należy kontrolować codziennie przez 48 godzin.

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

Stopień nasileniaa Występujące objawyb Postępowanie
Stopień 3. (nawrót) Wynik oceny ICE 0–2club obniżony poziom świadomościd: reaguje wyłącznie na bodźce dotykowe,lub napady padaczkowed:lub zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe: obrzęk ogniskowy/miejscowy widoczny w badaniu neuroobrazowymd
Stopień 4. Wynik oceny ICE 0club obniżony poziom świadomościd:lub napady padaczkowed:lub objawy motoryczned:w zdolności do kontrolowania ruchów mięśniowych (motoryczny), na przykład hemipareza lub parapareza,lub zwiększone ciśnienie śródczaszkowe/ obrzęk mózgud, w przebiegu którego występują takie objawy, jak:dekortykacyjne, lub

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
 wszelkie kliniczne napady padaczkowe, ogniskowe lub uogólnione, które szybko ustępują, lub  napady niedrgawkowe na elektroencefalogramie (EEG), które ustępują po interwencji medycznej,  Na stałe zaprzestać podawania leku.  Podawać dożylnie deksametazon f w dawce 10 mg co 6 godzin. Kontynuować stosowanie deksametazonu do czasu zmniejszenia nasilenia objawów do stopnia 1. lub mniejszego, a następnie zmniejszyć dawkę.  Monitorować objawy neurologiczne i rozważyć konsultację z neurologiem i innymi specjalistami w celu przeprowadzenia dalszej oceny i wdrożenia odpowiedniego leczenia.  W profilaktyce napadów padaczkowych należy rozważyć stosowanie przeciwdrgawkowych produktów leczniczych niewykazujących działania uspakajającego (np. lewetyracetamu).  Zapewnić leczenie wspomagające, które może obejmować intensywną terapię.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
 pacjent nie reaguje na bodźce albo wymaga energicznych lub powtarzających się bodźców dotykowych w celu pobudzenia, lub  otępienie lub śpiączka,  zagrażający życiu przedłużający się napad drgawkowy (> 5 minut), lub  powtarzające się napady kliniczne lub napady wywołane aktywnością elektryczną bez powrotu do stanu wyjściowego pomiędzy nimi,  głęboki ogniskowy deficyt  rozlany obrzęk mózgu w badaniu neuroobrazowym lub  odruchy wyprostowania (reakcje motoryczne wyprostne) lub  Na stałe zaprzestać podawania leku.  Podawać dożylnie deksametazon f w dawce 10 mg co 6 godzin. Kontynuować stosowanie deksametazonu do czasu zmniejszenia nasilenia objawów do stopnia 1. lub mniejszego, a następnie zmniejszyć dawkę.  Alternatywnie można rozważyć podawanie dożylne metyloprednizolonu w dawce 1000 mg na dobę przez 3 dni.  Monitorować objawy neurologiczne i rozważyć konsultację z neurologiem i innymi specjalistami w celu przeprowadzenia dalszej oceny i wdrożenia odpowiedniego leczenia.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
 W profilaktyce napadów padaczkowych należy rozważyć stosowanie przeciwdrgawkowych produktów leczniczych niewykazujących działania uspakajającego (np. lewetyracetamu).  Zapewnić leczenie wspomagające, które może obejmować intensywną terapię.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
Stopień nasileniaa Występujące objawyb Postępowanie
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
 porażenie nerwu czaszkowego VI, lub  obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, lub  triada Cushinga Skróty: ICE = encefalopatia związana z komórkami efektorowymi układu odpornościowego (ang. immune effector cell- associated encephalopathy ) a. Na podstawie kryteriów klasyfikacji ICANS z 2019 r. opracowanych przez Amerykańskie Towarzystwo Transplantacji i Terapii Komórkowych (ASTCT, ang. American Society for Transplantation and Cellular Therapy ). b. Postępowanie jest uzależnione od najcięższego zdarzenia, do którego nie można przypisać żadnej innej przyczyny. c. Jeśli pacjent jest w pełni świadomy i zdolny do przeprowadzenia oceny ICE, należy ocenić: orientację (świadomość roku, miesiąca, miasta, szpitala = 4 punkty), nazewnictwo (umiejętność nazwania 3 przedmiotów, np. wskazywanie zegara, długopisu, guzika = 3 punkty), wykonywanie poleceń (np.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
„pokaż mi 2 palce” lub „zamknij oczy i wystaw język” = 1 punkt), umiejętność pisania (umiejętność napisania standardowego zdania = 1 punkt) i skupienie uwagi (liczenie wstecz od 100 dziesiątkami = 1 punkt). Jeśli pacjent jest nieprzytomny i nie jest w stanie przeprowadzić oceny ICE (4. stopnień nasilenia objawów ICANS) = 0 punktów. d. Nie można ich przypisać do żadnej innej przyczyny. e. Zalecenia dotyczące wznowienia stosowania ELREXFIO po opóźnieniu podania dawki przedstawiono w tabeli 5. f. Wszystkie odniesienia dotyczące podawania deksametazonu dotyczą deksametazonu lub równoważnych produktów leczniczych. Tabela 4. Zalecane postępowanie w przypadku wystąpienia innych działań niepożądanych

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

Działania niepożądane Nasilenie Postępowanie
Hematologiczne działania niepożądane (patrz punkt 4.8) Bezwzględna liczba neutrofili poniżej 0,5 × 109/l
Gorączka neutropeniczna wyniesie 1 × 109/l lub więcej i ustąpi gorączka.b
Stężenie hemoglobiny poniżej 8 g/dl
Liczba płytek krwi poniżej 25 000/µlLiczba płytek krwi w zakresie od 25 000/µl do 50 000/µl orazkrwawienie
Inne* niehematologiczne działania niepożądanea (patrz punkt 4.8) Stopień 3. lub 4.

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
 Wstrzymać podawanie leku do czasu, gdy bezwzględna liczba neutrofili wyniesie 0,5 × 10 9 /l lub więcej. b  Wstrzymać podawanie leku do czasu, gdy bezwzględna liczba neutrofili  Wstrzymać podawanie leku do czasu, aż stężenie hemoglobiny będzie wynosiło 8 g/dl lub więcej. b  Wstrzymać podawanie leku do czasu, gdy liczba płytek krwi będzie wynosiła 25 000/µl lub więcej i nie wystąpią objawy krwawienia. b  Wstrzymać podawanie leku do czasu powrotu do stopnia 1. lub mniejszego albo do stanu początkowego. b  Jeśli nie nastąpi poprawa, na stałe zaprzestać podawania leku. a. Zgodnie z kryteriami NCI-CTCAE (ang. National Cancer Institute Common Terminology Criteria for Adverse Events ), wersja 5.0. b. Zalecenia dotyczące wznowienia stosowania ELREXFIO po opóźnieniu podania dawki przedstawiono w tabeli 5 (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
* Inne niż CRS i ICANS Wznowienie stosowania ELREXFIO po opóźnieniu podania dawki W przypadku opóźnienia podania dawki, leczenie należy ponownie rozpocząć zgodnie z zaleceniami zamieszczonymi w tabeli 5, leczenie należy wznowić zgodnie ze schematem dawkowania (patrz tabela 1). Produkty lecznicze stosowane w premedykacji należy podawać zgodnie z zaleceniami zamieszczonymi w tabeli 5. Tabela 5. Zalecenia dotyczące wznowienia leczenia produktem leczniczym ELREXFIO po opóźnieniu podania dawki

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

Ostatnia podana dawka Czas trwania opóźnienia od ostatniej podanej dawki Postępowanie
Pierwsza dawka stopniowo zwiększana(12 mg) 2 tygodnie lub mniej (≤ 14 dni) Ponownie rozpocząć podawanie od drugiej dawki stopniowo zwiększanej (32 mg).a Jeśli dawka jest dobrze tolerowana, po 4 dniach należy ją zwiększyć do 76 mg.
Ponad 2 tygodnie (> 14 dni) Ponownie rozpocząć schemat stopniowego zwiększania dawki od pierwszej dawki stopniowo zwiększanej (12 mg).a
Druga dawka stopniowo zwiększana (32 mg) 2 tygodnie lub mniej (≤ 14 dni) Ponownie rozpocząć podawanie w dawce 76 mg.a
Ponad 2 tygodnie, ale mniej niż 4 tygodnie (15 dni i≤ 28 dni) Ponownie rozpocząć podawanie od drugiej dawki stopniowo zwiększanej (32 mg).a Jeśli dawka jest dobrze tolerowana, po 1 tygodniu należy ją zwiększyć do 76 mg.
Ponad 4 tygodnie (> 28 dni) Ponownie rozpocząć schemat stopniowego zwiększania dawki od pierwszej dawki stopniowo zwiększanej (12 mg).a
Dowolna pełna dawka terapeutyczna (76 mg) 6 tygodni lub mniej (≤ 42 dni) Ponownie rozpocząć podawanie w dawce 76 mg.
Ponad 6 tygodni, ale mniej niż 12 tygodni (43 dni do ≤ 84 dni) Ponownie rozpocząć podawanie od drugiej dawki stopniowo zwiększanej (32 mg).a Jeśli dawka jest dobrze tolerowana, po 1 tygodniu należy ją zwiększyć do 76 mg.
Ponad 12 tygodni (> 84 dni) Ponownie rozpocząć schemat stopniowego zwiększania dawki od pierwszej dawki stopniowo zwiększanej (12 mg).a

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
a. Przed podaniem dawki ELREXFIO należy podać produkty lecznicze stosowane w premedykacji. Czas trwania leczenia Leczenie należy kontynuować do czasu wystąpienia progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności. Pominięte dawki W przypadku pominięcia dawki, dawkę należy podać tak szybko, jak to możliwe, a schemat dawkowania dostosować, aby zachować odpowiedni odstęp między dawkami (patrz tabela 1). Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowywania dawki (patrz punkty 5.1 i 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie zaleca się dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek [szacowany współczynnik przesączania kłębuszkowego (eGFR) > 30 ml/min/1,73 m 2 ]. Dostępne są ograniczone dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej od > 1 do 1,5× GGN i dowolna aktywność AspAT lub stężenie bilirubiny całkowitej ≤ GGN i AspAT > GGN, patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Produkt leczniczy ELREXFIO nie jest odpowiedni do stosowania u dzieci i młodzieży w leczeniu szpiczaka mnogiego. Sposób podawania Produkt leczniczy ELREXFIO jest przeznaczony wyłącznie do wstrzykiwań podskórnych i powinien być podawany przez osobę należącą do fachowego personelu medycznego. Wymaganą dawkę należy wstrzyknąć do tkanki podskórnej brzucha (preferowane miejsce wstrzyknięcia). Produkt może być również wstrzykiwany do tkanki podskórnej uda. Produktu leczniczego ELREXFIO nie należy wstrzykiwać w miejsca, gdzie skóra jest zaczerwieniona, zasiniona, tkliwa, stwardniała ani w miejsca, gdzie są blizny.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie
Instrukcja dotycząca postępowania z produktem leczniczym przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Zespół uwalniania cytokin (CRS) U pacjentów otrzymujących produkt leczniczy ELREXFIO może wystąpić CRS, w tym reakcje zagrażające życiu lub prowadzące do zgonu. Kliniczne objawy przedmiotowe i podmiotowe CRS mogą obejmować między innymi gorączkę, niedotlenienie, dreszcze, niedociśnienie tętnicze, tachykardię, ból głowy i zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.8). Leczenie należy rozpocząć zgodnie ze schematem stopniowego zwiększania dawki, aby zmniejszyć ryzyko CRS, a pacjentów należy odpowiednio monitorować po podaniu produktu leczniczego ELREXFIO. Aby zmniejszyć ryzyko CRS, przed podaniem pierwszych trzech dawek należy podać produkty lecznicze stosowane w premedykacji (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjentom należy zalecić, aby w przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych lub podmiotowych CRS niezwłocznie zwrócili się o pomoc medyczną. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów CRS należy wstrzymać podawanie produktu leczniczego ELREXFIO, a pacjentów należy bezzwłocznie ocenić pod kątem konieczności hospitalizacji. CRS należy leczyć zgodnie z zaleceniami zamieszczonymi w punkcie 4.2, a dalsze postępowanie należy rozważyć zgodnie z lokalnymi wytycznymi obowiązującymi w danej placówce medycznej. Należy również wdrożyć odpowiednie leczenie wspomagające (w tym między innymi leki przeciwgorączkowe, dożylne podawanie płynów, leki obkurczające naczynia krwionośne, inhibitory IL-6 lub receptora IL-6, suplementację tlenu itp.). Należy rozważyć wykonanie badań laboratoryjnych w celu kontroli rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, parametrów hematologicznych, a także czynności płuc, serca, nerek i wątroby.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Toksyczność neurologiczna, w tym ICANS Po zakończeniu leczenia produktem leczniczym ELREXFIO mogą wystąpić ciężkie lub zagrażające życiu neurologiczne działania toksyczne, w tym ICANS (patrz punkt 4.8). Podczas leczenia pacjentów należy obserwować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych (takich jak obniżony poziom świadomości, napady drgawkowe i (lub) osłabienie motoryczne) toksyczności neurologicznej. Pacjentom należy zalecić, aby w przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych lub podmiotowych toksyczności neurologicznej niezwłocznie zwrócili się o pomoc medyczną. Po wystąpieniu pierwszych objawów toksyczności neurologicznej, w tym ICANS, należy wstrzymać stosowanie produktu leczniczego ELREXFIO i rozważyć przeprowadzenie oceny neurologicznej. Ogólne postępowanie w przypadku wystąpienia toksyczności neurologicznej (np. ICANS) podsumowano w tabeli 3 (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na możliwość wystąpienia ICANS pacjentom należy zalecić, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali ciężkich lub potencjalnie niebezpiecznych maszyn w okresie stopniowego zwiększania dawki i przez 48 godzin po zakończeniu podawania każdej z 2 stopniowo zwiększanych dawek, a także w przypadku wystąpienia nowych objawów neurologicznych (patrz punkty 4.2 i 4.7). Zakażenia U pacjentów leczonych produktem leczniczym ELREXFIO zgłaszano przypadki ciężkich, zagrażających życiu lub prowadzących do zgonu zakażeń (patrz punkt 4.8). Podczas leczenia produktem leczniczym ELREXFIO występowały nowe lub reaktywowane zakażenia wirusowe. Podczas leczenia produktem leczniczym ELREXFIO wystąpiła również postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia. U pacjentów z czynnymi zakażeniami nie należy rozpoczynać leczenia.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia produktem leczniczym ELREXFIO pacjentów należy obserwować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych zakażenia i wdrożyć odpowiednie leczenie. W zależności od stopnia nasilenia zakażenia, należy wstrzymać stosowanie produktu leczniczego ELREXFIO, jak wskazano w tabeli 4 dotyczącej innych niehematologicznych działań niepożądanych (patrz punkt 4.2). Leki przeciwdrobnoustrojowe (np. zapobiegające zapaleniu płuc wywoływanemu przez Pneumocystis jirovecii ) i przeciwwirusowe (np. zapobiegające reaktywacji wirusa półpaśca) stosowane zapobiegawczo należy podawać zgodnie z lokalnymi wytycznymi obowiązującymi w danej placówce medycznej. Neutropenia U pacjentów otrzymujących produkt leczniczy ELREXFIO zgłaszano przypadki neutropenii i gorączki neutropenicznej (patrz punkt 4.8). Należy kontrolować całkowitą liczbę krwinek przed rozpoczęciem i okresowo w trakcie leczenia.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy wstrzymać leczenie produktem leczniczym ELREXFIO zgodnie z zaleceniami zamieszczonymi w tabeli 4 (patrz punkt 4.2). Pacjentów z neutropenią należy obserwować pod kątem objawów zakażenia. Leczenie wspomagające powinno być prowadzone zgodnie z lokalnymi wytycznymi obowiązującymi w danej placówce medycznej. Hipogammaglobulinemia U pacjentów otrzymujących produkt leczniczy ELREXFIO zgłaszano przypadki hipogammaglobulinemii (patrz punkt 4.8). W trakcie leczenia należy kontrolować stężenie immunoglobulin. Terapię podskórnymi lub dożylnymi immunoglobulinami należy rozważyć u pacjentów, u których stężenie IgG zmniejszy się poniżej 400 mg/dl. Pacjentów należy leczyć zgodnie z lokalnymi wytycznymi obowiązującymi w danej placówce medycznej, z uwzględnieniem środków ostrożności dotyczących zakażeń i profilaktyki przeciwdrobnoustrojowej.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jednoczesne stosowanie szczepionek zawierających żywe wirusy Nie badano bezpieczeństwa stosowania szczepionek zawierających żywe wirusy w trakcie lub po zakończeniu leczenia produktem leczniczym ELREXFIO. Nie zaleca się szczepienia szczepionkami zawierającymi żywe wirusy w okresie 4 tygodni przed podaniem pierwszej dawki, w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu leczenia. Substancje pomocnicze Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji produktu leczniczego ELREXFIO. Początkowe uwalnianie cytokin związane z rozpoczęciem stosowania produktu leczniczego ELREXFIO może hamować aktywność enzymów cytochromu P450 (CYP). Oczekuje się, że największe ryzyko interakcji występuje podczas stopniowego zwiększania dawki i do 14 dni po nim oraz podczas zespołu CRS i do 14 dni po jego ustąpieniu. W tym okresie należy kontrolować toksyczność lub stężenia produktu leczniczego u pacjentów otrzymujących jednocześnie substraty CYP o wąskim indeksie terapeutycznym (np. cyklosporynę, fenytoinę, syrolimus i warfarynę). W razie konieczności należy dostosować dawkę jednocześnie stosowanego produktu leczniczego.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym / antykoncepcja Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym ELREXFIO należy upewnić się, czy kobieta w wieku rozrodczym nie jest w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia produktem leczniczym ELREXFIO i przez 6 miesięcy po ostatniej dawce. Ciąża Brak danych dotyczących ludzi lub zwierząt, które pozwoliłyby ocenić ryzyko stosowania elranatamabu w okresie ciąży. Wiadomo, że immunoglobulina (IgG) ludzka przenika przez łożysko po pierwszym trymestrze ciąży. Biorąc pod uwagę mechanizm działania, elranatamab podawany kobietom w ciąży może powodować uszkodzenie płodu, i dlatego produkt leczniczy ELREXFIO nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży. Stosowanie produktu leczniczego ELREXFIO wiąże się z występowaniem hipogammaglobulinemii, dlatego należy rozważyć ocenę stężenia immunoglobulin u noworodków matek leczonych produktem leczniczym ELREXFIO.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią Nie wiadomo, czy elranatamab przenika do mleka ludzkiego lub zwierzęcego, wpływa na niemowlęta karmione piersią, lub na wytwarzanie mleka. Wiadomo, że ludzkie IgG przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka karmionego piersią, dlatego nie zaleca się karmienia piersią w trakcie leczenia produktem ELREXFIO i przez 6 miesięcy po ostatniej dawce. Płodność Brak danych dotyczących wpływu elranatamabu na płodność u ludzi. W badaniach na zwierzętach nie oceniano wpływu elranatamabu na płodność samców i samic.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy ELREXFIO wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ze względu na możliwość wystąpienia ICANS pacjenci otrzymujący produkt leczniczy ELREXFIO są narażeni na ryzyko obniżonego poziomu świadomości (patrz punkt 4.8). Pacjentów należy poinstruować, aby powstrzymali się od prowadzenia pojazdów albo obsługiwania ciężkich lub potencjalnie niebezpiecznych maszyn w trakcie leczenia i przez 48 godzin po zakończeniu podawania każdej z 2 stopniowo zwiększanych dawek oraz w przypadku wystąpienia jakichkolwiek nowych objawów neurologicznych do czasu ich ustąpienia (patrz punkty 4.2 i 4.4).
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa stosowania Najczęściej występujące działania niepożądane to: CRS (57,9%), niedokrwistość (54,1%), neutropenia (44,8%), zmęczenie (44,3%), zakażenie górnych dróg oddechowych (38,8%), reakcja w miejscu wstrzyknięcia (38,3%), biegunka (37,7%), zapalenie płuc (37,2%), małopłytkowość (36,1%), limfopenia (30,1%), zmniejszone łaknienie (26,8%), gorączka (27,3%), wysypka (26,2%), ból stawów (25,1%), hipokaliemia (23,0%), nudności (21,3%) i suchość skóry (21,3%). Do ciężkich działań niepożądanych zalicza się: zapalenie płuc (30,6%), posocznicę (15,3%), CRS (12,6%), niedokrwistość (5,5%), zakażenie górnych dróg oddechowych (4,9%), zakażenie dróg moczowych (3,3%), gorączkę neutropeniczną (2,7%), duszność (2,2%) i gorączkę (2,2%). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W tabeli 6 podsumowano działania niepożądane zgłaszane u pacjentów, którzy otrzymywali produkt leczniczy ELREXFIO w zalecanym schemacie dawkowania [N=183, w tym 64 pacjentów, którzy wcześniej otrzymali terapię ukierunkowaną na BCMA z zastosowaniem koniugatu przeciwciało-lek (ADC, ang.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Działania niepożądane
antibody drug conjugate ) lub terapii opartej o limfocyty T z chimerycznym receptorem antygenowym (CAR-T, ang. chimeric antigen receptor T cell therapy ) (kohorta wspomagająca B)]. Mediana czasu trwania leczenia wynosiła 4,1 (zakres: od 0,03 do 20,3) miesiąca. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego ELREXFIO oceniano również w całej leczonej populacji (N=265) i nie stwierdzono żadnych dodatkowych działań niepożądanych. Działania niepożądane wymieniono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA oraz według częstości występowania. Kategorie częstości zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Działania niepożądane
W każdej grupie częstości występowania, w stosownych przypadkach, działania niepożądane wymieniono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 6. Działania niepożądane u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, leczonych produktem leczniczym ELREXFIO w zalecanej dawce w badaniu MagnetisMM-3

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Częstość występowania (Wszystkiestopnie) N=183
Dowolny stopień (%) Stopień 3.lub 4. (%)
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zapalenie płuca Bardzo często 37,2 24,6
Posocznicab Bardzo często 18,0 12,6
Zakażenie górnych dróg oddechowych Bardzo często 38,8 5,5
Zakażenie układu moczowego Bardzo często 12,6 4,4
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Neutropenia Bardzo często 44,8 43,2
Niedokrwistość Bardzo często 54,1 42,6
Małopłytkowość Bardzo często 36,1 26,2
Limfopenia Bardzo często 30,1 27,9
Leukopenia Bardzo często 17,5 12,6
Gorączka neutropeniczna Często 2,7 2,7
Zaburzenia układu immunologicznego Zespół uwalniania cytokin Bardzo często 57,9 0,5
Hipogammaglobulinemia Bardzo często 14,2 2,7
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zmniejszone łaknienie Bardzo często 26,8 1,1
Hipokaliemia Bardzo często 23,0 8,7
Hipofosfatemia Często 6,6 0,5
Zaburzenia układu nerwowego Neuropatia obwodowac Bardzo często 15,8 1,1
Ból głowy Bardzo często 19,1 0
Zespół neurotoksyczności związany z komórkami efektorowymi układuodpornościowego (ICANS) Często 3,3 1,1
Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia Duszność Bardzo często 19,1 4,9
Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Bardzo często 37,7 1,1
Nudności Bardzo często 21,3 0
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypkad Bardzo często 26,2 0
Sucha skóra Bardzo często 21,3 0
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów Bardzo często 25,1 1,6
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Reakcja w miejscu wstrzyknięcia Bardzo często 38,3 0
Gorączka Bardzo często 27,3 3,3
Zmęczenie Bardzo często 44,3 6,0
Badania diagnostyczne Zwiększona aktywność aminotransferaz Bardzo często 16,9 5,5

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Działania niepożądane
a. Termin „zapalenie płuc” obejmuje: zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane przez chorobę COVID-19, aspergilozę oskrzelowo-płucną, bakteryjne zakażenie dolnych dróg oddechowych, wirusowe zakażenie dolnych dróg oddechowych, zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii , adenowirusowe zapalenie płuc, bakteryjne zapalenie płuc, cytomegalowirusowe zapalenie płuc, grzybicze zapalenie płuc, grypowe zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane przez Pseudomonas aeruginosa , wirusowe zapalenie płuc, atypowe zapalenie płuc, koronawirusowe zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane przez Haemophilus influenzae , pneumokokowe zapalenie płuc, zapalenie płuc wywołane przez syncytialny wirus oddechowy. b. Termin „posocznica” obejmuje: posocznicę, bakteriemię, bakteriemię związaną ze stosowaniem wyrobu medycznego, posocznicę związaną ze stosowaniem wyrobu medycznego, bakteriemię wywołaną przez Escherichia coli , posocznicę wywołaną przez Escherichia coli , posocznicę wywołaną przez Klebsiella pneumoniae , posocznicę wywołaną przez Pseudomonas aeruginosa , wstrząs septyczny, bakteriemię wywołaną przez gronkowce, posocznicę wywołaną przez gronkowce, posocznicę wywołaną przez paciorkowce, posocznicę moczową, bakteriemię wywołaną przez bakterie z rodzaju Campylobacter .
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Działania niepożądane
c. Termin „neuropatia obwodowa” obejmuje: obwodową neuropatię czuciową, parestezje, obwodową neuropatię czuciowo- ruchową, dyzestezje, neuropatię obwodową, obwodową neuropatię ruchową, zespół Guillaina-Barrego, niedoczulicę, neuralgię, polineuropatię. d. Termin „wysypka” obejmuje: złuszczające zapalenie skóry, uogólnione złuszczające zapalenie skóry, rumień, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, wysypkę, wysypkę rumieniową, wysypkę plamistą, wysypkę plamisto- grudkową, wysypkę krostkową, symetryczną wyprzeniową i zgięciową osutkę wywołaną lekiem, oddzielanie się naskórka. Opis wybranych działań niepożądanych Zespół uwalniania cytokin (CRS) CRS wystąpił u 57,9% pacjentów, którzy otrzymywali produkt leczniczy ELREXFIO w zalecanym schemacie dawkowania, przy czym CRS stopnia 1. wystąpił u 43,7%, stopnia 2. u 13,7%, a stopnia 3. u 0,5% pacjentów.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Działania niepożądane
U większości pacjentów CRS wystąpił po pierwszej stopniowo zwiększanej dawce (43,2%) lub drugiej stopniowo zwiększanej dawce (19,1%), natomiast u 7,1% pacjentów CRS wystąpił po pierwszej pełnej dawce terapeutycznej, a u 1,6% pacjentów po kolejnej dawce. Nawrót CRS wystąpił u 13,1% pacjentów. Mediana czasu do wystąpienia CRS wynosiła 2 (zakres: od 1 do 9) dni po podaniu ostatniej dawki, a mediana czasu trwania wynosiła 2 (zakres: od 1 do 19) dni. Wśród pacjentów, u których rozwinął się CRS, towarzyszącymi objawami były: gorączka (99,0%), niedociśnienie tętnicze (21,0%) oraz niedotlenienie (11,4%). 33% pacjentów otrzymywało tocylizumab (lub siltuksymab), a 15,1% kortykosteroidy w leczeniu CRS. Zespół neurotoksyczności związany z komórkami efektorowymi układu odpornościowego (ICANS) ICANS wystąpił u 3,3% pacjentów po zakończeniu leczenia produktem leczniczym ELREXFIO w zalecanym schemacie dawkowania, przy czym ICANS stopnia 1. wystąpił u 0,5%, stopnia 2. u 1,6%, a stopnia 3.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Działania niepożądane
u 1,1% pacjentów. U większości pacjentów ICANS wystąpił po podaniu pierwszej stopniowo zwiększanej dawki (2,7%), u 1 (0,5%) pacjenta ICANS wystąpił po podaniu drugiej stopniowo zwiększanej dawki, a u 1 (0,5%) pacjenta ICANS wystąpił po podaniu kolejnej dawki. Nawrót ICANS wystąpił u 1,1% pacjentów. Mediana czasu do wystąpienia choroby wynosiła 3 dni (zakres: od 1 do 4) po podaniu ostatniej dawki, a mediana czasu trwania wynosiła 2 dni (zakres: od 1 do 18). Pierwsze objawy ICANS mogą wystąpić jednocześnie z CRS, po ustąpieniu CRS lub przy braku CRS. Najczęściej występującymi objawami ICANS były: obniżony poziom świadomości i encefalopatia związana z komórkami efektorowymi układu odpornościowego (ICE, ang. Immune Effector Cell- Associated Encephalopathy ) stopnia 1. lub 2. (patrz tabela 3). Wśród pacjentów, u których rozwinął się ICANS, 66,7% otrzymywało kortykosteroidy, 33,3% tocylizumab (lub siltuksymab), 33,3% lewetyracetam, a 16,7% anakinrę w leczeniu ICANS.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy przedmiotowe i podmiotowe W badaniach klinicznych nie odnotowano przypadków przedawkowania. Nie określono maksymalnej tolerowanej dawki elranatamabu. W badaniach klinicznych podawano dawki nieprzekraczające 76 mg raz na tydzień. Leczenie W przypadku przedawkowania pacjenta należy obserwować pod kątem objawów przedmiotowych lub podmiotowych działań niepożądanych i niezwłocznie wdrożyć odpowiednie leczenie wspomagające.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Przeciwciała monoklonalne i koniugaty przeciwciał z lekami, kod ATC: jeszcze nie przydzielony Mechanizm działania Elranatamab jest przeciwciałem bispecyficznym aktywującym limfocyty T, które wiąże się z receptorem CD3-epsilon na powierzchni limfocytów T oraz antygenem dojrzewania limfocytów B (BCMA, ang. B-cell maturation antigen ) na powierzchni komórek plazmatycznych, plazmoblastów i komórek szpiczaka mnogiego. Wiązanie elranatamabu z BCMA na powierzchni komórek nowotworowych oraz z receptorem CD3 na powierzchni limfocytów T jest niezależne od natywnej swoistości receptora limfocytów T (TCR, ang. T cell receptor ) lub zależności od cząsteczek głównego układu zgodności tkankowej klasy 1 (cząsteczek MHC klasy 1). Elranatamab aktywował limfocyty T, co skutkowało uwalnianiem cytokin prozapalnych i powodowało lizę komórek szpiczaka mnogiego.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Działanie farmakodynamiczne Immunogenność Podczas leczenia elranatamabem w zalecanej dawce przeciwciała przeciwlekowe (ADA, ang. anti- drug antibodies ) wykryto u 8,3% uczestników. Nie stwierdzono wpływu ADA na farmakokinetykę, skuteczność ani bezpieczeństwo stosowania, jednak dane są nadal ograniczone. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Szpiczak mnogi nawrotowy lub oporny na leczenie Skuteczność stosowania produktu leczniczego ELREXFIO w monoterapii oceniano u pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie szpiczakiem mnogim w prowadzonym metodą otwartej próby, nierandomizowanym, wieloośrodkowym badaniu klinicznym fazy II (MagnetisMM-3). Do badania włączono pacjentów, u których występowała oporność na co najmniej jeden inhibitor proteasomu (PI, ang. proteasome inhibitor ), jeden lek immunomodulujący (IMiD, ang. immunomodulatory agent ) oraz jedno przeciwciało monoklonalne anty-CD38.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Do badania MagnetisMM-3 włączono 123 pacjentów, którzy nie zostali wcześniej poddani terapii ukierunkowanej na BCMA (kohorta kluczowa A). W momencie włączenia do badania u pacjentów występowała mierzalna choroba, zgodnie z kryteriami Międzynarodowej Grupy Roboczej ds. Szpiczaka Mnogiego (IMWG, ang. International Myeloma Working Group ). Do badania włączono pacjentów z wynikiem w skali ECOG ≤ 2, odpowiednią czynnością szpiku kostnego na początku badania (bezwzględna liczba neutrofili ≥ 1,0 × 10 9 /l, liczba płytek krwi ≥ 25 × 10 9 /l, stężenie hemoglobiny ≥ 8 g/dl), odpowiednią czynnością nerek (CrCL ≥ 30 ml/min) i wątroby [aminotransferaza asparaginianowa (AspAT) i aminotransferaza alaninowa (AlAT) ≤ 2,5 × górna granica normy (GGN), stężenie bilirubiny całkowitej ≤ 2 × GGN)] oraz frakcją wyrzutową lewej komory ≥ 40%.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci z tlącym się szpiczakiem mnogim, aktywną białaczką plazmatycznokomórkową, amyloidozą, zespołem POEMS (polineuropatia, organomegalia, endokrynopatia, monoklonalne zaburzenia komórek plazmatycznych, zmiany skórne), po przeszczepie komórek macierzystych, który miał miejsce w czasie 12 tygodni przed włączeniem do badania, aktywnymi zakażeniami oraz klinicznie istotnymi neuropatiami i chorobami sercowo-naczyniowymi zostali wykluczeni z badania. Pacjentom podano podskórnie produkt ELREXFIO w stopniowo zwiększanych dawkach wynoszących 12 mg w 1. dniu i 32 mg w 4. dniu leczenia, a następnie pierwszą pełną dawkę terapeutyczną produktu ELREXFIO (76 mg) w 8. dniu leczenia. Następnie pacjenci otrzymywali dawkę 76 mg raz w tygodniu. Po 24 tygodniach u pacjentów, którzy uzyskali odpowiedź częściową lub lepszy wynik zgodnie z kryteriami IMWG i u których odpowiedzi te utrzymywały się przez co najmniej 2 miesiące, odstęp między dawkami zmieniono z cotygodniowego na co 2 tygodnie (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wśród 123 pacjentów leczonych w kluczowej kohorcie A mediana wieku wynosiła 68 lat (zakres: od 36 do 89) lat, przy czym 19,5% pacjentów było w wieku ≥ 75 lat. Kobiety stanowiły 44,7% pacjentów, 58,5% pacjentów było rasy białej, Azjaci stanowili 13,0% pacjentów, Latynosi stanowili 8,9% pacjentów, a 7,3% pacjentów było rasy czarnej. Biorąc pod uwagę stopień zaawansowania choroby (według R-ISS) w momencie rozpoczęcia badania, 22,8% pacjentów było w stadium I, 55,3% w stadium II, a 15,4% w stadium III. Mediana czasu od wstępnego rozpoznania szpiczaka mnogiego do momentu włączenia do badania wynosiła 72,9 (zakres: od 16 do 228) miesiąca. Mediana linii terapii, którym zostali poddani pacjenci przed rozpoczęciem badania, wynosiła 5 (zakres: 2 do 22), przy czym 96,0% pacjentów zostało poddanych ≥ 3 wcześniejszym liniom terapii. U 96,7% pacjentów występowała oporność na trzy różne klasy leków, a u 95,9% pacjentów występowała oporność na ostatnią linię terapii.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
68,3% pacjentów zostało wcześniej poddanych autologicznemu przeszczepowi komórek macierzystych, a 5,7% pacjentów allogenicznemu przeszczepowi komórek macierzystych. Cytogenetyczne cechy o podwyższonym ryzyku [t(4;14), t(14;16) lub del(17p)] występowały u 25,2% pacjentów. Według zaślepionej oceny centralnej przeprowadzonej przez niezależny zespół ekspertów (BICR, ang. blinded independent central review ), na początku badania u 31,7% pacjentów występowała pozaszpikowa postać choroby [obecność jakiejkolwiek plazmocytomy (pozaszpikowej i (lub) okołoszpikowej) z komponentem tkanki miękkiej]. Wyniki oceny skuteczności zostały oparte na odsetku odpowiedzi i czasie trwania odpowiedzi (DOR, ang. duration of response ), ocenianych przez niezależny zespół ekspertów BICR na podstawie kryteriów Międzynarodowej Grupy Roboczej ds. Szpiczaka Mnogiego (IMWG). Wyniki oceny skuteczności uzyskane w kluczowej kohorcie A przedstawiono w tabeli 7.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana (zakres) okresu obserwacji od podania dawki początkowej u pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź, wynosiła 15,2 (2,4; 24,2) miesiąca. Tabela 7. Wyniki oceny skuteczności uzyskane w kluczowej kohorcie A w badaniu MagnetisMM-3

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Pacjenci, u których nie stosowano wcześniej terapii ukierunkowanej na BCMA(kluczowa kohorta A)
Wszyscy pacjenci poddawani terapii (N=123)
Odsetek obiektywnych odpowiedzi (ORR: sCR+CR+VGPR+PR), n (%) (95% CI) 75 (61,0%)(51,8; 69,6)
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR, ang. stringent complete response) 19 (15,4%)
Odpowiedź całkowita (CR, ang. complete response) 25 (20,3%)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR, ang. very good partial response) 25 (20,3%)
Odpowiedź częściowa (PR, ang. partial response) 6 (4,9%)
Odsetek odpowiedzi całkowitych (sCR+CR), n (%) (95% CI) 44 (35,8%)(27,3; 44,9)
Czas do pierwszej odpowiedzi (miesiące)Liczba pacjentów, u których uzyskano odpowiedź MedianaZakres 751,22(0,9; 7,4)
Czas trwania odpowiedzi (DOR) (miesiące)Liczba pacjentów, u których uzyskano odpowiedź Mediana (95% CI)Odsetek po 6 miesiącach (95% CI)Odsetek po 9 miesiącach (95% CI)Odsetek po 12 miesiącach (95% CI)Odsetek po 15 miesiącach (95% CI) 75NE (NE, NE) 89,1 (79,5; 94,4)80,7 (69,5; 88,1)74,3 (62,3; 83,0)70,8 (58,2; 80,2)
Odsetek ujemnego wyniku MRDa, u pacjentów, u których uzyskano CR lub sCR i ocenianych pod kątem MRD (29 z 44 pacjentów, u których uzyskano CR/sCR zostało ocenianych pod kątem MRD)n (%)95% CI (%) 26 (89,7%)(72,7; 97,8)

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Skróty: CI = przedział ufności (ang. confidence interval ); NE = nie do oszacowania (ang. not estimable ); MRD = minimalna choroba resztkowa (ang. minimal residual disease ) a. przy progu 10 -5 , test diagnostyczny clonoSEQ, oparty na metodzie sekwencjonowania nowej generacji (Adaptive Biotechnologies) Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego ELREXFIO we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu szpiczaka mnogiego (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2). Ten produkt leczniczy został dopuszczony do obrotu zgodnie z procedurą dopuszczenia warunkowego. Oznacza to, że oczekiwane są dalsze dowody świadczące o korzyści ze stosowania produktu leczniczego. Europejska Agencja Leków dokona, co najmniej raz do roku, przeglądu nowych informacji o tym produkcie leczniczym i w razie konieczności ChPL zostanie zaktualizowana.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Parametry farmakokinetyczne przedstawiono w postaci średniej geometrycznej [współczynnik zmienności (CV)%] dla niezwiązanej frakcji elranatamabu, o ile nie określono inaczej. Wartości C max i AUC tau elranatamabu po podaniu pierwszej dawki podskórnej zwiększały się w sposób proporcjonalny do dawki w ocenianym zakresie dawek podawanych podskórnie (od około 6 do 76 mg). Mediana współczynnika kumulacji po 24 tygodniach cotygodniowego dawkowania w porównaniu z pierwszą podskórną dawką elranatamabu wynoszącą 76 mg była dla wartości C max and AUC tau odpowiednio 6,6- krotnie i 11,2-krotnie większa. Przewidywane wartości C avg , C max i C trough elranatamabu przedstawiono w tabeli 8. Tabela 8. Przewidywane parametry farmakokinetyczne elranatamabu po zastosowaniu zalecanej dawki

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

Punkt czasowy Parametry
Cavg (µg/ml) Cmax (µg/ml) Ctrough (µg/ml)
Zakończenie podawania cotygodniowej dawki(tydzień 24.) 32,7 (49%) 33,6 (48%) 31,2 (50%)
Stan stacjonarny (dawkowanie co dwa tygodnie)a,b 18,4 (57%) 20,1 (55%) 15,9 (64%)

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
a. U pacjentów, u których uzyskano odpowiedź. b. Ekspozycja w stanie stacjonarnym na elranatamab podawany co dwa tygodnie jest osiągana w przybliżeniu w 48. tygodniu. Wchłanianie Przewidywana średnia biodostępność elranatamabu po podaniu podskórnym wynosiła 56,2%. Mediana T max po podaniu podskórnym elranatamabu w przypadku wszystkich wielkości dawek wynosiła od 3 do 7 dni. Dystrybucja W oparciu o populacyjny model farmakokinetyczny przewidywana średnia objętość dystrybucji niezwiązanej frakcji elranatamabu wyniosła 4,78 l, 69% (CV) w przypadku kompartmentu centralnego i 2,83 l w przypadku kompartmentu obwodowego. Eliminacja Przewidywana średnia geometryczna okresu półtrwania elranatamabu wynosi 22, 64% (CV) dni w 24. tygodniu po podawaniu dawek 76 mg tygodniowo. W oparciu o populacyjny model farmakokinetyczny, przewidywany średni klirens elranatamabu wynosił 0,324 l/dobę, 69% (CV).
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Szczególne grupy pacjentów Nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce elranatamabu w zależności od wieku (od 36 do 89 lat), płci (167 mężczyzn, 154 kobiet), rasy (193 pacjentów rasy białej, 49 Azjatów, 29 pacjentów rasy czarnej) i masy ciała (od 37 do 160 kg). Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzono badań elranatamabu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Wyniki populacyjnych analiz farmakokinetycznych wskazują, że łagodne zaburzenia czynności nerek [60 ml/min/1,73 m 2 ≤ eGFR < 90 ml/min/1,73 m 2 ] lub umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ml/min/1,73 m 2 ≤ eGFR < 60 ml/min/1,73 m 2 ) nie miały istotnego wpływu na farmakokinetykę elranatamabu. Dostępne są ograniczone dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (eGFR poniżej 30 ml/min/1,73 m 2 ). Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzono badań elranatamabu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wyniki populacyjnych analiz farmakokinetycznych wskazują, że łagodne zaburzenia czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej od > 1 do 1,5 × GGN i dowolna aktywność AspAT lub stężenie bilirubiny całkowitej ≤ GGN i AspAT > GGN) nie wpływały znacząco na farmakokinetykę elranatamabu. Brak danych dotyczących pacjentów z umiarkowanymi (stężenie bilirubiny całkowitej od > 1,5 do 3,0 × GGN i dowolna aktywność AspAT) lub ciężkimi (stężenie bilirubiny całkowitej > 3,0 × GGN i dowolna aktywność AspAT) zaburzeniami czynności wątroby.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Rakotwórczość i mutagenność Nie przeprowadzono badań na zwierzętach w celu oceny potencjalnego działania rakotwórczego lub genotoksycznego elranatamabu. Toksyczność reprodukcyjna i płodność Nie przeprowadzono badań na zwierzętach w celu oceny wpływu elranatamabu na płodność lub reprodukcję i rozwój płodu. W 13-tygodniowym badaniu toksyczności po podaniu wielokrotnym u dojrzałych płciowo małp cynomolgus nie stwierdzono zauważalnego wpływu na narządy rozrodcze samców i samic po podaniu podskórnym dawek do 6 mg/kg mc./tydzień (około 6,5-krotność maksymalnej zalecanej dawki u ludzi na podstawie ekspozycji AUC).
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Disodu edetynian L-histydyna L-histydyny chlorowodorek jednowodny Polisorbat 80 Sacharoza Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności Nieotwarta fiolka 2 lata Przygotowana strzykawka Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną podczas stosowania przez 24 godziny w temperaturze 30°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, o ile sposób otwarcia nie wyklucza ryzyka skażenia mikrobiologicznego, produkt należy zużyć natychmiast. Jeżeli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania ELREXFIO 40 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 1,1 ml roztworu zawierającego 44 mg elranatamabu, w fiolce (ze szkła typu 1) z korkiem (z gumy butylowej) i aluminiowym uszczelnieniem z wieczkiem typu flip-off . Opakowanie zawiera 1 fiolkę. ELREXFIO 40 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 1,9 ml roztworu zawierającego 76 mg elranatamabu, w fiolce (ze szkła typu 1) z korkiem (z gumy butylowej) i aluminiowym uszczelnieniem z wieczkiem typu flip-off . Opakowanie zawiera 1 fiolkę. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy ELREXFIO 40 mg/ml roztwór do wstrzykiwań jest dostarczany w postaci roztworu gotowego do użycia, który nie wymaga rozcieńczania przed podaniem. Nie wstrząsać. Produkt leczniczy ELREXFIO jest przejrzystym do lekko opalizującego i bezbarwnym do bladobrązowego roztworem.
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Roztworu nie należy podawać, jeśli jest odbarwiony lub zawiera cząstki stałe. Podczas przygotowywania i podawania produktu leczniczego ELREXFIO należy stosować technikę aseptyczną. Instrukcje dotyczące przygotowywania Fiolki z produktem leczniczym ELREXFIO 40 mg/ml roztwór do wstrzykiwań są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użycia. Produkt leczniczy ELREXFIO należy przygotować zgodnie z poniższymi instrukcjami (patrz tabela 9) w zależności od wymaganej dawki. W przypadku każdej z dawek stopniowo zwiększanych zaleca się, aby użyć fiolki jednodawkowej 44 mg/1,1 ml (40 mg/ml). Tabela 9. Instrukcje dotyczące przygotowania produktu leczniczego ELREXFIO
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Wymagana dawka Objętość dawki
12 mg (pierwsza dawka stopniowo zwiększana) 0,3 ml
32 mg (druga dawka stopniowo zwiększana) 0,8 ml
76 mg (pełna dawka terapeutyczna) 1,9 ml
CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Po nakłuciu fiolkę i strzykawkę dozującą należy natychmiast użyć. Jeśli przygotowana strzykawka dozująca nie zostanie natychmiast użyta, należy ją przechowywać w temperaturze od 2°C do 30°C przez maksymalnie 24 godziny. Usuwanie Fiolkę i pozostałą w niej zawartość należy wyrzucić po jednorazowym użyciu. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DARZALEX 20 mg/ml koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka 5 ml zawiera 100 mg daratumumabu (20 mg daratumumabu w 1 ml). Każda fiolka 20 ml zawiera 400 mg daratumumabu (20 mg daratumumabu w 1 ml). Daratumumab jest ludzkim monoklonalnym przeciwciałem IgG1 K przeciw antygenowi CD38, produkowanym w linii komórkowej ssaków (jajnika chomika chińskiego) z zastosowaniem technologii rekombinacji DNA. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda fiolka 5 ml roztworu do infuzji zawiera 273,3 mg sorbitolu (E420). Każda fiolka 20 ml roztworu do infuzji zawiera 1093 mg sorbitrolu (E420). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. Roztwór jest bezbarwny do koloru żółtego.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy DARZALEX jest wskazany:  w skojarzeniu z lenalidomidem i deksametazonem lub z bortezomibem, melfalanem i prednizonem, w leczeniu dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych,  w skojarzeniu z bortezomibem, talidomidem i deksametazonem w leczeniu dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych,  w skojarzeniu z lenalidomidem i deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem, w leczeniu dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali co najmniej jedną wcześniejszą terapię,  w monoterapii u dorosłych pacjentów z nawrotowym i opornym na leczenie szpiczakiem mnogim, których wcześniejsze leczenie obejmowało inhibitor proteasomu i lek immunomodulujący i u których nastąpiła progresja choroby w trakcie ostatniego leczenia.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy DARZALEX powinien być podawany przez wykwalifikowanego pracownika ochrony zdrowia, w warunkach umożliwiających wykonanie resuscytacji. Przed i po infuzji daratumumabu należy podać produkty lecznicze w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia reakcji związanych z infuzją (ang. infusion related reactions , IRR). Patrz poniżej „Zalecane towarzyszące produkty lecznicze”, „Postępowanie w przypadku wystąpienia reakcji związanych z infuzją” i punkt 4.4. Dawkowanie Schemat dawkowania w skojarzeniu z lenalidomidem i deksametazonem (schemat cyklu 4-tygodniowego) i w monoterapii Zalecana dawka produktu leczniczego DARZALEX wynosi 16 mg/kg masy ciała, podawana w dożylnym wlewie, zgodnie ze schematem dawkowania podanym w tabeli 1: Tabela 1: Schemat dawkowania produktu leczniczego DARZALEX w skojarzeniu z lenalidomidem i deksametazonem (Rd) (schemat cyklu 4-tygodniowego) i w monoterapii
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
Tygodnie Schemat
Tygodnie: 1. do 8. raz w tygodniu (w sumie 8 dawek)
Tygodnie: 9. do 24.a co 2 tygodnie (w sumie 8 dawek)
Od 25. tygodnia do progresji chorobyb co 4 tygodnie
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
a Pierwszą dawkę schematu dawkowania co 2 tygodnie podaje się w 9. tygodniu. b Pierwszą dawkę schematu dawkowania co 4 tygodnie podaje się w 25. tygodniu. Deksametazon należy podawać w dawce 40 mg/tydzień (lub w zmniejszonej dawce 20 mg/tydzień u pacjentów w wieku >75 lat). W celu uzyskania informacji na temat dawek i schematów dawkowania produktów leczniczych podawanych z produktem leczniczym DARZALEX, patrz punkt 5.1 i odpowiednie Charakterystyki Produktów Leczniczych. Schemat dawkowania w skojarzeniu z bortezomibem, melfalanem i prednizonem (schemat z cyklami 6-tygodniowymi) Zalecana dawka produktu leczniczego DARZALEX wynosi 16 mg/kg mc., podawana w dożylnym wlewie, zgodnie ze schematem dawkowania podanym w tabeli 2. Tabela 2: Schemat dawkowania produktu leczniczego DARZALEX w skojarzeniu z bortezomibem, melfalanem i prednizonem ([VMP]; schemat z cyklami 6 tygodniowymi)
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
Tygodnie Schemat
Tygodnie 1. do 6. co tydzień (w sumie 6 dawek)
Tygodnie 7. do 54.a co trzy tygodnie (w sumie 16 dawek)
Od tygodnia 55. do progresji chorobyb co cztery tygodnie
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
a Pierwsza dawka w schemacie co 3 tygodnie podawana jest w 7. tygodniu b Pierwsza dawka w schemacie co 4 tygodnie podawana jest w 55. tygodniu Bortezomib podaje się dwa razy w tygodniu w tygodniach 1., 2., 4. i 5. w pierwszym cyklu 6-tygodniowym, następnie raz w tygodniu w tygodniach 1., 2., 4. i 5. przez osiem kolejnych cykli 6-tygodniowych. Informacje dotyczące dawek i schematu dawkowania VMP podczas podawania razem z produktem leczniczym DARZALEX, patrz punkt 5.1. Schemat dawkowania w skojarzeniu z bortezomibem, talidomidem i deksametazonem (schemat z cyklami 4-tygodniowymi), w leczeniu dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych (ASCT) Zalecana dawka produktu leczniczego DARZALEX wynosi 16 mg/kg mc., podawana w dożylnym wlewie, zgodnie ze schematem dawkowania podanym w tabeli 3.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
Tabela 3: Schemat dawkowania produktu leczniczego DARZALEX w skojarzeniu z bortezomibem, talidomidem i deksametazonem ([VTd]; schemat z cyklami 4- tygodniowymi)
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
Faza leczenia Tygodnie Schemat
Indukcja Tygodnie 1 do 8 co tydzień (w sumie 8 dawek)
Tygodnie 9 do 16a co dwa tygodnie (w sumie 4 dawki)
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
Przerwa na chemioterapię wysokodawkową i ASCT
Konsolidacja Tygodnie 1 do 8b co dwa tygodnie (w sumie 4 dawki)
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
a Pierwszą dawkę schematu dawkowania co 2 tygodnie podaje się w 9. tygodniu b Pierwszą dawkę schematu dawkowania co 2 tygodnie podaje się w 1. tygodniu po wznowieniu leczenia po ASCT Deksametazon należy podawać w dawce 40 mg w dniach 1., 2., 8., 9., 15., 16., 22. i 23. w cyklach 1. i 2. oraz w dawce 40 mg w dniach 1.-2. i 20 mg w kolejnych dniach dawkowania (dniach 8., 9., 15., 16.) w cyklach 3.-4. Deksametazon w dawce 20 mg powinien być podawany w dniach 1., 2., 8., 9., 15. , 16. w cyklach 5. i 6. W celu uzyskania informacji na temat dawek i schematów dawkowania produktów leczniczych podawanych z produktem leczniczym DARZALEX, patrz punkt 5.1 i odpowiednie Charakterystyki Produktów Leczniczych. Schemat dawkowania w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem (schemat z cyklami 3-tygodniowymi) Zalecana dawka produktu leczniczego DARZALEX wynosi 16 mg/kg masy ciała, podawana we wlewie dożylnym, zgodnie ze schematem dawkowania podanym w tabeli 4: Tabela 4: Schemat dawkowania produktu leczniczego DARZALEX w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem (Vd) (schemat z cyklami 3-tygodniowymi)
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
Tygodnie Schemat
Tygodnie: 1. do 9. raz w tygodniu (w sumie 9 dawek)
Tygodnie: 10. do 24.a co 3 tygodnie (w sumie 5 dawek)
Od 25. tygodnia do progresji chorobyb co 4 tygodnie
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
a Pierwszą dawkę schematu dawkowania co 3 tygodnie podaje się w 10. tygodniu. b Pierwszą dawkę schematu dawkowania co 4 tygodnie podaje się w 25. tygodniu. Deksametazon należy podawać w dawce 20 mg w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11 i 12. pierwszych 8 cykli leczenia bortezomibem lub w dawce zmniejszonej do 20 mg/tydzień u pacjentów w wieku >75 lat, z niedowagą (BMI <18,5), źle kontrolowaną cukrzycą lub wcześniejszą nietolerancją terapii steroidami. W celu uzyskania informacji na temat dawek i schematów dawkowania produktów leczniczych podawanych z produktem leczniczym DARZALEX, patrz punkt 5.1 i odpowiednie Charakterystyki Produktów Leczniczych. Szybkości infuzji Po rozcieńczeniu, produkt leczniczy DARZALEX należy podać w infuzji dożylnej z szybkością początkową przedstawioną poniżej w tabeli 5. Można rozważyć stopniowe zwiększanie szybkości infuzji tylko przy braku reakcji związanych z infuzją. Aby ułatwić podanie, pierwsza zalecona dawka 16 mg/kg mc. w tygodniu 1.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
może zostać rozdzielona na dwa kolejne dni tj. 8 mg/kg mc., odpowiednio, w dniu 1. i dniu 2., patrz poniżej tabela 5. Tabela 5: Szybkości infuzji produktu leczniczego DARZALEX (16 mg/kg mc.)

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie

Objętość rozcieńczenia Wstępna szybkość (pierwszagodzina) Szybkość zwiększaniaa Maksymalna szybkość
Infuzja w tygodniu 1.
Opcja 1 (infuzja pojedynczej dawki)
Tydzień 1. dzień 1.(16 mg/kg mc.) 1 000 ml 50 ml/godzinę 50 ml/godzinę, co godzinę 200 ml/godzinę
Opcja 2 (infuzja rozdzielonej dawki)
Tydzień 1. dzień 1.(8 mg/kg mc.) 500 ml 50 ml/godzinę 50 ml/godzinę, co godzinę 200 ml/godzinę

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie

Tydzień 1. dzień 2.(8 mg/kg mc.) 500 ml 50 ml/godzinę 50 ml/godzinę, co godzinę 200 ml/godzinę
Infuzja w tygodniu 2 (16 mg/kg mc.)b 500 ml 50 ml/godzinę 50 ml/godzinę, co godzinę 200 ml/godzinę
Kolejne infuzje (od tygodnia 3., 16 mg/kg mc.)c 500 ml 100 ml/godzinę 50 ml/godzinę, co godzinę 200 ml/godzinę

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
a Stopniowe zwiększanie szybkości infuzji można rozważyć tylko przy braku reakcji związanych z infuzją. b Rozcieńczenie w 500 ml dla dawki 16 mg/kg mc. można zastosować tylko przy braku IRR w pierwszym tygodniu. W przeciwnym razie, należy stosować rozcieńczenie w 1 000 ml. c Zmodyfikowane początkowe szybkości (100 ml/godzinę) kolejnych infuzji (tj. od trzeciej infuzji) można stosować tylko przy braku IRR podczas poprzednich infuzji. W przeciwnym razie, należy kontynuować postępowanie wskazane w tabeli dla szybkości infuzji w tygodniu 2. Postępowanie w przypadku wystąpienia reakcji związanych z infuzją Przed infuzją produktu leczniczego DARZALEX należy podać produkty lecznicze mające zmniejszyć ryzyko wystąpienia reakcji związanych z infuzją (IRR). W razie wystąpienia IRR o jakimkolwiek stopniu/nasileniu, należy natychmiast przerwać infuzję produktu leczniczego DARZALEX i podjąć leczenie objawów.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
W postępowaniu w przypadku wystąpienia IRR może być niezbędne zmniejszenie szybkości infuzji lub przerwanie leczenia produktem leczniczym DARZALEX, jak opisano to poniżej (patrz punkt 4.4).  Stopień 1-2 (łagodny do umiarkowanego): Gdy objawy ustąpią, można wznowić infuzję z szybkością nie większą niż połowa szybkości podawania, przy której wystąpiła IRR. Jeśli u pacjenta nie wystąpią żadne dalsze objawy IRR, można stopniowo zwiększać szybkość infuzji, wg odpowiednich stopni i przedziałów czasowych, uzasadnionych klinicznie, do maksymalnej szybkości 200 ml/godz. (tabela 5).  Stopień 3 (ciężki): Gdy objawy ustąpią, można rozważyć wznowienie infuzji z szybkością nie większą niż połowa szybkości podawania, przy której wystąpiła IRR. Jeśli u pacjenta nie wystąpią żadne dalsze objawy, można stopniowo zwiększać szybkość, wg odpowiednich stopni i przedziałów czasowych (tabela 5). Powyższą procedurę należy powtórzyć w razie powrotu objawów stopnia 3.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
W razie wystąpienia po raz trzeci objawów związanych z infuzją o nasileniu ≥ 3 stopnia, należy trwale odstawić produkt leczniczy DARZALEX.  Stopień 4 (zagrażający życiu): Należy trwale odstawić produkt leczniczy DARZALEX. Pominięcie dawki W razie pominięcia zaplanowanej dawki produktu leczniczego DARZALEX, należy podać ją tak szybko jak to możliwe, a schemat dawkowania należy odpowiednio dostosować, utrzymując odstępy pomiędzy dawkami. Modyfikacje dawki Nie zaleca się zmniejszania dawki produktu leczniczego DARZALEX. W razie toksyczności hematologicznej (patrz punkt 4.4) może być konieczne opóźnienie podania dawki, by umożliwić powrót liczby krwinek do normy. W celu uzyskania informacji na temat produktów leczniczych podawanych z produktem leczniczym DARZALEX, patrz odpowiednie Charakterystyki Produktów Leczniczych.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
Zalecane towarzyszące produkty lecznicze Produkty lecznicze podawane przed infuzją W celu zmniejszenia ryzyka IRR należy wszystkim pacjentom, na 1-3 godzin przed każdą infuzją produktu leczniczego DARZALEX, podać:  kortykosteroid (długodziałający lub o średnim czasie działania). – Monoterapia: metyloprednizolon 100 mg lub równoważną dawkę innego kortykosteroidu, podawaną dożylnie. Po drugiej infuzji można zmniejszyć dawkę kortykosteroidu (60 mg metyloprednizolonu, podawanego doustnie lub dożylnie). – Terapia skojarzona: deksametazon 20 mg (lub odpowiednik), podawany przed każdą infuzją produktu leczniczego DARZALEX. Gdy w schemacie podstawowym znajduje się deksametazon, jego dawka terapeutyczna będzie zastępować premedykację w dniach infuzji produktu leczniczego DARZALEX (patrz punkt 5.1). Deksametazon podaje się dożylnie przed pierwszą infuzją produktu leczniczego DARZALEX, a przed kolejnymi infuzjami można rozważyć podanie doustne.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
Nie należy podawać dodatkowych kortykosteroidów wchodzących w skład schematu podstawowego (np. prednizonu), w dniach infuzji produktu leczniczego DARZALEX, gdy pacjent otrzymał deksametazon w premedykacji.  leki przeciwgorączkowe (doustny paracetamol 650 do 1 000 mg)  leki przeciwhistaminowe (doustnie lub dożylnie difenhydramina 25 do 50 mg lub lek równoważny). Produkty lecznicze podawane po infuzji W celu zmniejszenia ryzyka późnych IRR należy podać produkty lecznicze podawane po infuzji w następujący sposób: – Monoterapia: przez dwa dni, po każdej infuzji (zaczynając od dnia po infuzji) należy podawać doustny kortykosteroid (20 mg metyloprednizolonu lub równoważną dawkę kortykosteroidu o średnim czasie działania lub długodziałającego, zgodnie z lokalnymi standardami). – Terapia skojarzona: należy rozważyć podanie małej dawki doustnej metyloprednizolonu (≤20 mg) lub odpowiednika dzień po infuzji produktu leczniczego DARZALEX.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
Jednakże, jeśli dzień po infuzji produktu leczniczego DARZALEX podawany jest kortykosteroid wchodzący w skład schematu podstawowego (np. deksametazon, prednizon), podawanie dodatkowych produktów leczniczych po infuzji może nie być konieczne (patrz punkt 5.1). Ponadto, u pacjentów z przewlekłą chorobą obturacyjną płuc w wywiadzie, należy rozważyć zastosowanie po infuzji krótko- i długodziałających produktów leczniczychrozszerzających oskrzela oraz wziewnych kortykosteroidów. Według uznania lekarza, po pierwszych czterech infuzjach, jeśli pacjent nie doświadcza istotnych IRR, można rozważyć odstawienie wziewnych produktów leczniczych. Zapobieganie reaktywacji wirusa półpaśca Należy rozważyć profilaktykę przeciwwirusową zapobiegającą reaktywacji wirusa półpaśca. Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzano badań daratumumabu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie
Na podstawie populacyjnych analiz farmakokinetyki (PK), nie wymaga się dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzano badań daratumumabu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Na podstawie populacyjnych analiz farmakokinetyki, nie wymaga się dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma potrzeby dostosowania dawki (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego DARZALEX u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania DARZALEX jest przeznaczony do stosowania dożylnego. Jest podawany w dożylnej infuzji po rozcieńczeniu w 9 mg/ml (0,9%) roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań. Instrukcje jak rozcieńczyć produkt leczniczy przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Możliwość identyfikacji produktu W celu poprawy możliwości identyfikacji biologicznych produktów leczniczych, należy wyraźnie odnotować w dokumentacji nazwę oraz numer serii podanego produktu leczniczego. Reakcje związane z infuzją DARZALEX może powodować ciężkie IRR, w tym reakcje anafilaktyczne (patrz punkt 4.8). Reakcje te mogą zagrażać życiu; odnotowano przypadki śmiertelne. Należy obserwować wszystkich pacjentów w trakcie infuzji pod kątem występowania IRR. U pacjentów, u których wystąpią IRR jakiegokolwiek stopnia, należy po infuzji kontynuować obserwację, aż do ustąpienia objawów. W badaniach klinicznych, u około połowy pacjentów leczonych produktem leczniczym DARZALEX zgłaszano IRR. Większość IRR wystąpiło podczas pierwszej infuzji i były one stopnia 1.-2. (patrz punkt 4.8). Cztery procent wszystkich pacjentów miało IRR podczas więcej niż jednej infuzji.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Występowały ciężkie reakcje, obejmujące skurcz oskrzeli, niedotlenienie, duszność, nadciśnienie tętnicze, obrzęk krtani, obrzęk płuc i działania niepożądane dotyczące oczu (w tym wysięk naczyniówkowy, ostra krótkowzroczność i ostra jaskra z zamkniętym kątem przesączania). Objawy głównie obejmowały zatkanie nosa, kaszel, podrażnienie gardła, dreszcze, wymioty i nudności. Rzadziej występowały: świszczący oddech, alergiczny nieżyt nosa, gorączka, dyskomfort w klatce piersiowej, świąd, niedociśnienie tętnicze i niewyraźne widzenie (patrz punkt 4.8). Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia IRR, należy przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym DARZALEX, premedykować pacjentów z zastosowaniem leków przeciwhistaminowych, przeciwgorączkowych i kortykosteroidów. Należy przerwać infuzję produktu leczniczego DARZALEX w razie wystąpienia IRR o jakimkolwiek nasileniu i w razie potrzeby należy wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne/leczenie wspomagające w celu zminimalizowania IRR.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z IRR stopnia 1., 2. lub 3. szybkość infuzji należy zmniejszyć przy jej wznowieniu. W razie wystąpienia reakcji anafilaktycznej lub zagrażającej życiu reakcji związanej z infuzją (stopnia 4.), należy natychmiast rozpocząć odpowiedną akcję resuscytacyjną. Należy natychmiast i trwale przerwać leczenie produktem leczniczym DARZALEX (patrz punkty 4.2 i 4.3). By zmniejszyć ryzyko późnych IRR, należy po infuzjach produktu leczniczego DARZALEX podawać wszystkim pacjentom doustne kortykosteroidy. Ponadto, u pacjentów z przewlekłą chorobą obturacyjną płuc w wywiadzie, aby zapobiec ewentualnym powikłaniom oddechowym, należy rozważyć zastosowanie po infuzji np. wziewnych kortykosteroidów, krótko- i długodziałających leków rozszerzających oskrzela. W razie wystąpienia objawów ze strony oczu należy przerwać infuzję produktu DARZALEX i niezwłocznie przeprowadzić konsultację okulistyczną przed wznowieniem podawania produktu DARZALEX (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Neutropenia/trombocytopenia DARZALEX może nasilić neutropenię i trombocytopenię indukowaną schematem podstawowym terapii (patrz punkt 4.8). Należy okresowo w trakcie terapii badać całkowitą liczbę krwinek, zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych stosowanych w schemacie podstawowym. Należy obserwować pacjentów z neutropenią, czy nie występują objawy zakażenia. Może być konieczne opóźnienie podania produktu leczniczego DARZALEX, by umożliwić powrót liczby krwinek do normy. Nie zaleca się zmniejszania dawki produktu leczniczego DARZALEX. Można rozważyć leczenie wspomagające z zastosowaniem przetoczeń krwi lub podaniem czynników wzrostu. Wpływ na wyniki pośredniego testu antyglobulinowego (test pośredni Coombs’a) Daratumumab wiąże się z CD38, występującym w małych ilościach na erytrocytach (ang. red blood cells , RBCs), co może skutkować dodatnim wynikiem pośredniego testu Coombs’a. Ten dodatni wynik może utrzymywać się nawet przez 6 miesięcy od ostatniej infuzji daratumumabu.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy wspomnieć, że daratumumab, związany z RBCs, może maskować wykrywanie przeciwciał na słabsze antygeny w surowicy pacjenta. Oznaczanie grupy krwi pacjenta – AB0 i Rh nie jest zaburzone. Przed rozpoczęciem leczenia daratumumabem należy przeprowadzić typowanie i skrining pacjentów. Można rozważyć badanie fenotypu przed rozpoczęciem leczenia, zgodnie z lokalną praktyką. Daratumumab nie wpływa na wyniki badań genotypu erytrocytów, więc można je wykonać w dowolnym czasie. W razie planowanego przetoczenia krwi, należy poinformować ośrodek krwiodawstwa o zaburzonych wynikach testów antyglobulinowych (patrz punkt 4.5). W razie konieczności natychmiastowego przetoczenia krwi można podać bez próby krzyżowej erytrocyty AB0/RhD – zgodnie z lokalną praktyką. Wpływ na ocenę całkowitej odpowiedzi Daratumumab jest ludzkim przeciwciałem monoklonalnym IgG kappa, które jest wykrywalne za pomocą zarówno elektroforezy białek surowicy (SPE) oraz immunofiksacji (IFE), stosowanych w monitorowaniu klinicznym endogennego białka M (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ta interakcja może wpływać na ocenę odpowiedzi całkowitej i progresji choroby u niektórych pacjentów z białkiem szpiczakowym IgG kappa. Reaktywacja wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV) U pacjentów leczonych produktem DARZALEX stwierdzano reaktywację wirusa zapalenia wątroby typu B, w niektórych przypadkach zakończoną zgonem. U wszystkich pacjentów przed rozpoczęciem leczenia produktem DARZALEX, należy wykonać badanie przesiewowe na obecność HBV. U pacjentów z pozytywnymi wynikami badań serologicznych na obecność HBV należy monitorować kliniczne i laboratoryjne objawy reaktywacji HBV, w trakcie i przez co najmniej sześć miesięcy po zakończeniu leczenia produktem DARZALEX. Należy postępować zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi a w razie potrzeby klinicznej rozważyć konsultację ze specjalistą z dziedziny chorób wątroby.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów, u których wystąpiła reaktywacja HBV podczas stosowania produktu leczniczego DARZALEX, należy wstrzymać leczenie produktem DARZALEX i wdrożyć odpowiednie leczenie. Wznowienie leczenia produktem DARZALEX u pacjentów, u których reaktywacja HBV jest odpowiednio kontrolowana, należy omówić z lekarzami posiadającymi doświadczenie w leczeniu WZW B. Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera sorbitol (E420). Pacjentom z wrodzoną nietolerancją fruktozy (ang. hereditary fructose intolerance , HFI) nie należy podawać tego produktu leczniczego, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne. Przed podaniem tego produktu leczniczego należy zebrać szczegółowy wywiad dotyczący objawów HFI u każdego pacjenta.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Jest mało prawdopodobne by dla daratumumabu, będącego przeciwciałem monoklonalnym IgG1қ, wydalanie nerkowe i metabolizm przy udziale enzymów wątrobowych były głównymi drogami eliminacji. W związku z tym nie oczekuje się, by zmiany aktywności enzymów metabolizujących leki mogły wpływać na eliminację daratumumabu. Ponieważ daratumumab ma duże powinowactwo do unikalnego epitopu na CD38, nie należy spodziewać się także, by wpływał on na aktywność enzymów metabolizujących leki. Badania farmakokinetyki klinicznej daratumumabu w skojarzeniu z lenalidomidem, pomalidomidem, talidomidem, bortezomibem i deksametazonem wykazały brak istotnych klinicznie interakcji pomiędzy daratumumabem i tymi małocząsteczkowymi produktami leczniczymi.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Interakcje
Wpływ na wyniki pośredniego testu antyglobulinowego (pośredni test Coombs’a) Daratumumab wiąże się z CD38 na erytrocytach i wpływa na wyniki testów zgodności, w tym testów przesiewowych i krzyżowych przeciwciał (patrz punkt 4.4). Metody zmniejszające wpływ daratumumabu obejmują: użycie ditiotreitolu (DTT) w badanej próbce, celem rozbicia wiązania daratumumabu lub inne lokalnie uznane metody. Ponieważ układ grupowy Kell jest także wrażliwy na DTT, jednostki krwi Kell-ujemne można przetaczać tylko po wykluczeniu lub zidentyfikowaniu alloprzeciwciał z zastosowaniem RBCs potraktowanych DTT. Alternatywnie, można także rozważyć badanie fenotypu lub genotypu (patrz punkt 4.4). Wpływ na wyniki elektroforezy białek surowicy oraz immunofiksacji Daratumumab może być wykrywany za pomocą elektroforezy białek surowicy (ang. serum protein electrophoresis , SPE) oraz immunofiksacji (ang.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Interakcje
immunofixation electrophoresis , IFE), stosowanych w monitorowaniu chorobowych immunoglobulin monoklonalnych (białka M). Może to skutkować fałszywie dodatnimi wynikami badań SPE i IFE u pacjentów z białkiem szpiczakowym IgG kappa, wpływającym na wstępną ocenę całkowitej odpowiedzi, wg kryteriów IMWG (ang. International Myeloma Working Group ). U pacjentów z utrzymującą się bardzo dobrą częściową odpowiedzią, gdy podejrzewa się zakłócający wpływ daratumumabu, należy rozważyć zastosowanie zwalidowanej, swoistej dla daratumumabu metody oznaczania IFE, w celu odróżnienia daratumumabu od innych pozostałych endogennych białek M w surowicy pacjenta, aby umożliwić ocenę całkowitej odpowiedzi.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym/Antykoncepcja Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia oraz przez 3 miesiące od zakończenia stosowania daratumumabu. Ciąża Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania daratumumabu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach są niewystarczające w odniesieniu do toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Nie zaleca się stosowania produktu DARZALEX w okresie ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących antykoncepcji. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy daratumumab przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/niemowląt. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy też przerwać/wstrzymać podawanie produktu leczniczego DARZALEX, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Brak dostępnych danych, by określić możliwy wpływ daratumumabu na płodność mężczyzn lub kobiet (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn DARZALEX nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże u pacjentów przyjmujących daratumumab zgłaszano uczucie zmęczenia i należy wziąć to pod uwagę w razie prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęstszymi działaniami niepożądanymi każdego stopnia (u ≥ 20% pacjentów) były: IRR, zmęczenie, nudności, biegunka, zaparcia, gorączka, duszność, kaszel, neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość, obrzęki obwodowe, astenia, czuciowa neuropatia obwodowa i zakażenie górnych dróg oddechowych. Ciężkimi działaniami niepożądanymi były: posocznica, zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, zakażenie górnych dróg oddechowych, obrzęk płuc, grypa, gorączka, odwodnienie, biegunka i migotanie przedsionków. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Tabela 6 przedstawia działania niepożądane, które wystąpiły u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy DARZALEX. Dane odzwierciedlają ekspozycję na produkt leczniczy DARZALEX (16 mg/kg mc.) u 2 066 pacjentów ze szpiczakiem mnogim, w tym u 1 910 pacjentów, którzy otrzymywali produkt leczniczy DARZALEX w skojarzeniu ze schematami podstawowymi i 156 pacjentów, którzy otrzymywali produkt leczniczy DARZALEX w monoterapii.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Działania niepożądane
Uwzględniono także działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu do obrotu. W badaniu MMY3006 liczba komórek CD34+ była mniejsza w ramieniu D-VTd w porównaniu z ramieniem VTd (mediana: D-VTd: 6,3 x 10 6 /kg; VTd 8,9 x 10 6 /kg) i wśród osób, które zakończyły etap mobilizacji, więcej pacjentów w grupie D-VTd otrzymywało pleriksafor w porównaniu do pacjentów w ramieniu VTd (D-VTd: 21,7%; VTd: 7,9%). Wskaźniki wszczepienia i rekonstytucji układu krwiotwórczego były podobne wśród osób z przeszczepieniem w ramionach D-VTd i VTd (D- VTd: 99,8%; VTd: 99,6%; oceniane za pomocą powrotu do norm liczby granulocytów obojętnochłonnych >0,5 x 10 9 /l, leukocytów >1,0 x 10 9 /l i płytek krwi >50 x 10 9 /l bez transfuzji). Kategorie częstości występowania działań niepożądanych definiowano następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000).
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Działania niepożądane
Działania niepożądane w każdej kategorii częstości uporządkowano zgodnie ze zmniejszającym się stopniem ciężkości. Tabela 6: Działania niepożądane u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, leczonych produktem leczniczym DARZALEX 16 mg/kg mc.

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Kategoria częstości Częstość (%)
Wszystkie stopnie Stopień 3-4
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zakażenie górnych dróg oddechowycha bardzo często 41 3
zapalenie oskrzelia 17 2
zapalenie płuca 16 10
zakażenie dróg moczowych często 8 1
grypa 5 1*
posocznicaa 4 4
zakażenie cytomegalowirusema 1 <1*
COVID-19d 7 4
reaktywacja wirusa zapalenia wątroby typu Bb niezbyt często – –
Zaburzenia krwi i układu chłonnego neutropeniaa bardzo często 44 39
trombocytopeniaa 31 19
niedokrwistośća 27 12
limfopeniaa 14 11
leukopeniaa 12 6
Zaburzenia układu immunologicznego hipogammaglobulinemiaa często 3 <1*
reakcja anafilaktycznab rzadko – –
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania zmniejszony apetyt bardzo często 12 1
hiperglikemia często 7 3
hipokalcemia 6 1
odwodnienie 3 1*
Zaburzenia układu nerwowego obwodowa czuciowa neuropatia bardzo często 32 3
ból głowy 12 < 1*
parestezje 11 < 1
omdlenie często 2 2*
Zaburzenia serca migotanie przedsionków często 4 1
Zaburzenia naczyniowe nadciśnienie tętniczea bardzo często 10 5
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia kaszela bardzo często 25 < 1*
dusznośća 21 3
obrzęk płuca często 1 <1
Zaburzenia żołądka i jelit zaparcia bardzo często 33 1
biegunka 32 4
nudności 26 2*
wymioty 16 1*
zapalenie trzustkia często 1 1
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej ból pleców bardzo często 18 2
skurcze mięśni 14 < 1*

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Działania niepożądane

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zmęczenie bardzo często 26 4
obrzęki obwodowea 26 1
gorączka 23 2
astenia 21 2
dreszcze często 9 < 1*
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach reakcje związane z infuzjąc bardzo często 40 4

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Działania niepożądane
* Brak stopnia 4. a Wskazuje zbiorczy termin. b Działanie niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu do obrotu. c Reakcje związane z infuzją obejmują określone przez badaczy terminy związane z infuzją, patrz poniżej. d Częstość występowania opiera się na podzbiorze pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku w dniu 01 lutego 2020 r. lub po tej dacie (początek pandemii COVID-19) z badań MMY3003, MMY3006, MMY3008 i MMY3013 . Opis wybranych działań niepożądanych Reakcje związane z infuzją (IRR) W badaniach klinicznych (monoterapia i terapie skojarzone; N=2 066) częstość występowania IRR każdego stopnia wynosiła 37% podczas pierwszej (16 mg/kg mc., tydzień 1.) infuzji produktu leczniczego DARZALEX, 2% podczas infuzji w tygodniu 2. i zbiorczo 6% podczas następnych infuzji. Mniej niż 1% pacjentów miało IRR stopnia 3./4. w tygodniu 2. i podczas następnych. Mediana czasu do wystąpienia reakcji wyniosła 1,5 godziny (zakres: 0 do 72,8 godzin).
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Działania niepożądane
Częstość modyfikacji infuzji z powodu reakcji wyniosła 36%. Mediany czasów trwania infuzji 16 mg/kg mc. dla infuzji w tygodniu 1., tygodniu 2. i kolejnych infuzji wynosiły, odpowiednio około 7; 4 i 3 godziny. Ciężkie IRR obejmowały skurcz oskrzeli, duszność, obrzęk krtani, obrzęk płuc, działania niepożądane dotyczące oczu (w tym wysięk naczyniówkowy, ostrą krótkowzroczność i ostrą jaskrę z zamkniętym kątem przesączania), niedotlenienie i nadciśnienie tętnicze. Inne niepożądane IRR obejmowały: zatkanie nosa, kaszel, dreszcze, podrażnienie gardła, niewyraźne widzenie, wymioty i nudności (patrz punkt 4.4). Gdy podawanie produktu leczniczego DARZALEX zostało przerwane na czas ASCT (badanie MMY3006) przez medianę 3,75 (zakres: 2,4; 6,9) miesięcy, po ponownym rozpoczęciu podawania produktu DARZALEX częstość IRR wynosiła 11% przy pierwszej infuzji po ASCT.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Działania niepożądane
Szybkość infuzji/objętość rozcieńczenia, zastosowana po ponownym rozpoczęciu leczenia była taka, jak podczas ostatniej infuzji produktu DARZALEX przed przerwaniem leczenia z powodu ASCT. IRR występujące przy ponownym rozpoczęciu leczenia produktem DARZALEX po ASCT były zgodne pod względem objawów i nasilenia (stopień 3/4: <1%) ze zgłoszonymi we wcześniejszych badaniach w tygodniu 2. lub kolejnych infuzjach. W badaniu MMY1001, pacjenci otrzymujący daratumumab w terapii skojarzonej (n=97) otrzymywali pierwszą dawkę 16 mg/kg mc. daratumumabu w tygodniu 1., rozdzieloną na dwa dni tj. 8 mg/kg mc., odpowiednio, w dniu 1. i w dniu 2. Częstość występowania IRR jakiegokolwiek stopnia wyniosła 42%, a 36% pacjentów doświadczyło IRR w dniu 1. tygodnia 1., 4% w dniu 2. tygodnia 1., i 8% podczas kolejnych infuzji. Mediana czasu do wystąpienia reakcji wyniosła 1,8 godziny (zakres: 0,1 do 5,4 godziny). Częstość przerwania infuzji z powodu reakcji wyniosła 30%.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Działania niepożądane
Mediana czasu infuzji wyniosła 4,2 godziny w tygodniu 1. dniu 1., 4,2 godziny w tygodniu 1. dniu 2. i 3,4 godziny dla kolejnych infuzji. Zakażenia U pacjentów otrzymujących produkt leczniczy DARZALEX w terapii skojarzonej, zakażenia stopnia 3. lub 4. stwierdzano z następującymi częstościami: W badaniach u pacjentów z nawrotami/lekoopornością: DVd: 21%, Vd: 19%; DRd: 28%, Rd: 23%; DPd: 28% W badaniach u pacjentów z nowym rozpoznaniem: D-VMP:23%, VMP:15%, DRd: 32%, Rd: 23%; D VTd: 22%, VTd: 20%. Zapalenie płuc było najczęściej zgłaszanym w badaniach, ciężkim zakażeniem (stopień 3. lub 4.). W badaniach z aktywną kontrolą, przerwania leczenia z powodu zakażeń nastąpiły u 1-4%pacjentów. Głównymi przyczynami zgonów z powodu infekcji były zapalenie płuc i posocznica. U pacjentów otrzymujących terapię skojarzoną z produktem DARZALEX zgłaszano następujące zakażenia ze skutkiem śmiertelnym (stopień 5): W badaniach pacjentów z nawrotami/lekoopornością: DVd: 1%, Vd: 2%; DRd: 2%, Rd: 1%; DPd: 2% W badaniach pacjentów z nowym rozpoznaniem: D-VMP: 1%, VMP: 1%; DRd: 2%, Rd: 2%; DVTd: 0%, VTd: 0%.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Działania niepożądane
Klucz: D = daratumumab; Vd = bortezomib-deksametazon; Rd = lenalidomid-deksametazon; Pd = pomalidomid- deksametazon; VMP = bortezomib-melfalan-prednizon; VTd = bortezomib-talidomid-deksametazon. Hemoliza Istnieje teoretyczne ryzyko hemolizy. W badaniach klinicznych i obserwacjach po wprowadzeniu produktu do obrotu będzie prowadzone ciągłe monitorowanie tego zagrożenia. Inne szczególne grupy pacjentów W badaniu fazy III MMY3007, które porównywało terapię D-VMP z terapią VMP, u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych, analiza bezpieczeństwa podgrupy pacjentów ze statusem wydolności ECOG, wynoszącym 2 (D-VMP: n=89, VMP: n=84), była zbieżna z populacją ogólną (patrz punkt 5.1). Osoby w podeszłym wieku Spośród 2 459 pacjentów, którzy otrzymywali DARZALEX w zalecanej dawce, 38% było w wieku od 65 do 75 lat, a 15% miało 75 lat lub więcej.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Działania niepożądane
Nie zaobserwowano ogólnych różnic w skuteczności w zależności od wieku. Częstość występowania ciężkich działań niepożądanych była większa u starszych pacjentów niż u młodszych. Wśród pacjentów ze szpiczakiem mnogim nawracającym i opornym na leczenie (n=1 213) najczęstszymi ciężkimi działaniami niepożądanymi, które występowały częściej u osób starszych (≥65 lat), było zapalenie płuc i posocznica. Wśród nowo rozpoznanych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikowali się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych (n=710), najczęstszym ciężkim działaniem niepożądanym, które występowało częściej u osób starszych (≥75 lat), było zapalenie płuc. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy przedmiotowe i podmiotowe Nie było przypadku przedawkowania w badaniach klinicznych. W badaniu klinicznym podawano dożylnie dawki do 24 mg/kg. Leczenie Nie ma specjalnego antidotum do stosowania przy przedawkowaniu daratumumabu. W razie przedawkowania, należy obserwować pacjenta pod kątem jakichkolwiek objawów przedmiotowych i podmiotowych działań niepożądanych i wdrożyć niezwłocznie odpowiednie leczenie objawowe.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe, przeciwciała monoklonalne i koniugaty leków z przeciwciałami, inhibitory CD38 (Klaster różnicowania 38), kod ATC: L01FC01. Mechanizm działania Daratumumab jest ludzkim przeciwciałem monoklonalnym IgG1κ, które łączy się z białkiem CD38, prezentowanym w dużej ilości na powierzchni komórek nowotworowych szpiczaka mnogiego, a także na innych rodzajach komórek i tkanek w różnych poziomach. Białko CD38 ma wiele funkcji, takich jak: receptor pośredniczący w adhezji komórek, przenoszenie sygnałów i aktywność enzymatyczna. Daratumumab wykazał w warunkach in vivo silne hamowanie wzrostu komórek nowotworowych z ekspresją CD38. Na podstawie badań in vitro stwierdzono, że daratumumab może wykorzystywać wiele funkcji efektorowych, powodując śmierć komórek nowotworowych za pośrednictwem układu immunologicznego.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Te badania wskazują, że daratumumab może indukować lizę komórek nowotworowych za pomocą cytotoksyczności zależnej od układu dopełniacza, cytotoksyczności komórkowej zależnej od przeciwciał i fagocytozy komórek zależnej od przeciwciał w nowotworach z ekspresją CD38. Liza indukowana daratumumabem zmniejszała liczbę komórek supresorowych pochodzenia szpikowego (CD38+MDSCs), regulatorowych komórek T (CD38+T regs ) i komórek B (CD38+B regs ). Komórki T (CD3+, CD4+ i CD8+) także mają ekspresję CD38 zależną od etapu rozwoju i poziomu aktywacji. Podczas terapii daratumumabem stwierdzano istotne zwiększenie bezwzględnej liczby i odsetka limfocytów T CD4+ i CD8+ T w pełnej krwi obwodowej oraz szpiku kostnym. Ponadto, sekwencjonowanie DNA receptora komórek T potwierdziło, że podczas terapii daratumumabem zwiększała się klonalność komórek T, co wskazuje na właściwości immunomodulacyjne, które mogą wpływać na odpowiedź kliniczną.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Daratumumab indukował apoptozę w warunkach in vitro po wiązaniu krzyżowym z udziałem receptora Fc. Ponadto, daratumumab modulował aktywność enzymatyczną CD38, hamując aktywność cyklazy i stymulując aktywność hydrolazy. Znaczenie tych działań in vitro nie jest do końca poznane w warunkach klinicznych ani nie wiadomo jakie są ich implikacje na rozwój komórek nowotworowych. Działanie farmakodynamiczne Liczba komórek NK (ang. Natural killer) i komórek T Komórki NK mają wysoką ekspresję CD38 i są wrażliwe na lizę wywoływaną przez daratumumab. Podczas terapii daratumumabem stwierdzano zmniejszenie całkowitej liczby i odsetka komórek NK (CD16+CD56+) i aktywowanych komórek NK (CD16+CD56 dim ) w pełnej krwi obwodowej oraz szpiku kostnym. Jednakże, wyjściowa liczba komórek NK nie korelowała z odpowiedzią kliniczną.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Immunogenność U pacjentów leczonych daratumumabem podawanym dożylnie w badaniach klinicznych, mniej niż 1% pacjentów wytworzyło w trakcie leczenia przeciwciała przeciwko daratumumabowi. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Nowo rozpoznany szpiczak mnogi Leczenie skojarzone z lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów niekwalifikujących się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych: Badanie MMY3008 to otwarte, randomizowane badanie fazy 3, z aktywną kontrolą, porównujące terapię produktem leczniczym DARZALEX w dawce 16 mg/kg mc. w skojarzeniu z lenalidomidem i małą dawką deksametazonu (DRd), z terapią lenalidomidem i małą dawką deksametazonu (Rd) u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim. Lenalidomid (doustnie 25 mg raz na dobę w dniach 1-21, w powtarzanych 28-dniowych [4-tygodniowych] cyklach) podawano z małą dawką 40 mg deksametazonu doustnie lub dożylnie/tydzień (lub zmniejszoną dawką 20 mg/tydzień dla pacjentów >75 lat lub ze wskaźnikiem masy ciała [BMI]<18,5).
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W dniach infuzji produktu leczniczego DARZALEX dawkę deksametazonu podawano jako premedykacja przed infuzją. Dawki lenalidomidu i deksametazonu dostosowano zgodnie z zaleceniami zawartymi w drukach informacyjnych. Terapię w obu grupach kontynuowano aż do progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. W sumie losowo przydzielono 737 pacjentów do grup: DRd – 368 pacjentów i Rd – 369 pacjentów. Wyjściowa demografia i parametry choroby były podobne w obu grupach. Mediana wieku pacjentów wynosiła 73 lata (zakres 45-90), a 44% pacjentów było w wieku ≥75 lat. Większość pacjentów było rasy białej (92%), mężczyzn było 52%, u 34% status wydolności ECOG (Eastern Cooperative Oncology Group) wynosił 0, u 49,5% status wydolności ECOG wynosił 1, a u 17% status wydolności ECOG wynosił ≥2. Dwadzieścia siedem procent pacjentów miało stopień zaawansowania choroby I wg International Staging System (ISS), 43% miało stadium II wg ISS, 29% miało stadium III wg ISS.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność oceniano za pomocą czasu przeżycia bez progresji (ang. Progression Free Survival , PFS), w oparciu o kryteria IMWG (International Myeloma Working Group) oraz całkowitego przeżycia (ang. Overal survival , OS). Z medianą obserwacji wynoszącą 28 miesięcy, w analizie pierwotnej PFS w badaniu MMY3008 wykazano poprawę czasu przeżycia bez progresji (PFS) w grupie DRd w porównaniu z grupą Rd; nie osiągnięto mediany PFS w grupie DRd, a w grupie Rd wyniosła ona 31,9 miesięcy (iloraz ryzyka [HR]=0,56; 95% CI: 0,43; 0,73; p <0,0001), co odpowiada zmniejszeniu o 44% ryzyka progresji choroby lub zgonu u pacjentów leczonych DRd. Wyniki uaktualnionej analizy PFS po medianie obserwacji wynoszącej 64 miesiące, nadal wykazywały poprawę w zakresie PFS u pacjentów w ramieniu DRd, w porównaniu z ramieniem Rd. Mediana PFS wyniosła 61,9 miesięcy w ramieniu DRd i 34,4 miesięcy w ramieniu Rd (HR=0,55; 95% CI: 0,45, 0,67). Wykres 1: Krzywe Kaplana-Meiera PFS z badania MMY3008
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Przy medianie obserwacji wynoszącej 56 miesięcy, zastosowanie schematu DRd wykazało przewagę w zakresie OS nad ramieniem Rd (HR=0,68; 95% CI: 0,53, 0,86; p=0,0013). Wyniki uaktualnionej analizy OS po medianie 89 miesięcy nadal wykazywały poprawę OS u pacjentów w ramieniu DRd, w porównaniu z ramieniem Rd. Mediana OS wyniosła 90,3 miesięcy w ramieniu DRd i wynosiła 64,1 miesięcy w ramieniu Rd (HR=0,67; 95% CI: 0,55, 0,82). Wykres 2: Krzywe Kaplana-Meiera OS w badaniu MMY3008
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dodatkowe wyniki skuteczności z badania MMY3008 przedstawiono poniżej w tabeli 7. Tabela 7: Dodatkowe wyniki skuteczności z badania MMY3008 a

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

DRd (n=368) Rd (n=369)
Ogólna odpowiedź (sCR+CR+VGPR+PR) n (%) 342 (92,9%) 300 (81,3%)
wartość-pb <0,0001
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR) 112 (30,4%) 46 (12,5%)
Odpowiedź całkowita (CR) 63 (17,1%) 46 (12,5%)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR) 117 (31,8%) 104 (28,2%)
Odpowiedź częściowa (PR) 50 (13,6%) 104 (28,2%)
CR lub lepsza (sCR + CR) 175 (47,6%) 92 (24,9%)
wartość pb <0,0001
VGPR lub lepsza (sCR + CR + VGPR) 292 (79,3%) 196 (53,1%)
wartość-pb <0,0001
Odsetek ujemnych wyników MRDa,c n (%) 89 (24,2%) 27 (7,3%)
95% CI (%) (19,9%; 28,9%) (4,9%; 10,5%)
Iloraz szans 95% CId 4,04 (2,55; 6,39)
wartość-pe <0,0001

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
DRd=daratumumab-lenalidomid-deksametazon; Rd=lenalidomid- deksametazon; MRD= minimalna choroba resztkowa; CI=przedział ufności. a Na podstawie populacji z intencją leczenia. b Wartość-p z testu Chi-kwadrat Cochran Mantel-Haenszel. c Na podstawie populacji z intencją leczenia i progu 10 -5 . d Zastosowano estymację Mantel-Haenszel zwykłego ilorazu szans dla stratyfikowanych tabel. Iloraz szans >1 wskazuje na korzyści DRd. e Wartość-p z dokładnego testu Fisherʼa. U pacjentów z odpowiedzią mediana czasu do odpowiedzi wyniosła 1,05 miesięcy (zakres: 0,2 do 12,1 miesięcy) w grupie DRd i 1,05 miesięcy (zakres: 0,3 do 15,3 miesięcy) w grupie Rd. Nie osiągnięto mediany czasu trwania odpowiedzi w grupie DRd, a w grupie Rd wyniosła ona 34,7 miesięcy (95% CI: 30,8; brak możliwości oceny). Leczenie skojarzone z bortezomibem, melfalanem i prednizonem (VMP) u pacjentów niekwalifikujących się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych: Badanie MMY3007 to otwarte, randomizowane badanie fazy 3, z aktywną kontrolą, porównujące terapię produktem leczniczym DARZALEX w dawce 16 mg/kg mc.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
w skojarzeniu z bortezomibem, melfalanem i prednizonem (D-VMP), z terapią VMP u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim. Bortezomib podawano we wstrzyknięciach podskórnych w dawce 1,3 mg/m 2 pc. dwa razy w tygodniu w tygodniach 1., 2., 4. i 5. w pierwszym cyklu 6-tygodniowym (cykl 1; 8 dawek), następnie raz w tygodniu w tygodniach 1., 2., 4. i 5. przez osiem kolejnych cykli 6-tygodniowych (cykle 2-9; 4 dawki w cyklu). Melfalan w dawce 9 mg/m 2 pc. i prednizon w dawce 60 mg/m 2 pc. były podawane doustnie w dniach 1. do 4. w dziewięciu 6-tygodniowych cyklach (cykle 1-9). Terapię produktem leczniczym DARZALEX kontynuowano aż do progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. W sumie losowo przydzielono 706 pacjentów do grup: D-VMP – 350 pacjentów i VMP – 356 pacjentów. Wyjściowa demografia i parametry choroby były podobne w grupie otrzymującej produkt leczniczy DARZALEX i w grupie kontrolnej.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana wieku pacjentów wynosiła 71 lat (zakres 40-93), a 30% pacjentów było w wieku ≥75 lat. Większość pacjentów było rasy białej (85%), kobiet było 54%, u 25% status wydolności ECOG wynosił 0, u 50% status wydolności ECOG wynosił 1, a u 25% status wydolności ECOG wynosił 2. Pacjenci mieli szpiczaka IgG/IgA/lekkich łańcuchów w 64%/22%/10% przypadków, 19% miało stadium choroby I wg ISS, 42% miało stadium II, 38% miało stadium III, a 84% miało standardowe ryzyko cytogenetyczne. Skuteczność oceniano za pomocą PFS, w oparciu o kryteria IMWG i całkowite przeżycie (OS). Dla mediany czasu obserwacji wynoszącej 16,5 miesiąca pierwszorzędowa analiza PFS w badaniu MMY3007 wykazała poprawę w grupie D-VMP w porównaniu z grupą VMP; nie osiągnięto mediany PFS w grupie D-VMP, a w grupie VMP wyniosła ona 18,1 miesięcy (HR=0,5; 95% CI: 0,38; 0,65; p <0,0001).
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki zaktualizowanej analizy PFS po medianie czasu obserwacji wynoszącej 40 miesięcy, nadal wykazywały poprawę PFS u pacjentów w ramieniu D-VMP w porównaniu z ramieniem VMP. Mediana PFS wyniosła 36,4 miesiąca w ramieniu D-VMP i 19,3 miesiąca w ramieniu VMP (HR = 0,42; 95% CI: 0,34; 0,51; p < 0,0001), co stanowi 58% zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu u pacjentów leczonych D-VMP. Wykres 3: Krzywe Kaplana-Meiera PFS w badaniu MMY3007
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Po medianie czasu obserwacji wynoszącej 40 miesięcy, D-VMP wykazał przewagę w OS w porównaniu z ramieniem VMP (HR = 0,60; 95% CI: 0,46; 0,80; p = 0,0003), co stanowi 40% zmniejszenie ryzyka zgonu u pacjentów leczonych w ramieniu D-VMP. Po medianie obserwacji wynoszącej 87 miesięcy, mediana OS wyniosła 83 miesiące (95% CI: 72,5, NE) w ramieniu D-VMP i 53,6 miesiące (95% CI: 46,3, 60,9) w ramieniu VMP. Wykres 4: Krzywe Kaplana-Meiera OS w badaniu MMY3007
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dodatkowe wyniki skuteczności z badania MMY3007 przedstawiono w tabeli 8 poniżej. Tabela 8: Dodatkowe wyniki skuteczności z badania MMY3007 a

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

D-VMP (n=350) VMP (n=356)
Ogólna odpowiedź (sCR+CR+VGPR+PR) [n (%)] wartość-pbRygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR) [n (%)] Odpowiedź całkowita (CR) [n (%)]Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR) [n (%)]Odpowiedź częściowa (PR) [n (%)] 318 (90,9) 263 (73,9)
< 0,0001
63 (18,0) 25 (7,0)
86 (24,6) 62 (17,4)
100 (28,6) 90 (25,3)
69 (19,7) 86 (24,2)
Odsetek ujemnych wyników MRD (95% CI) c (%)Iloraz szans 95% CId wartość-pe 22,3 (18,0; 27,0) 6,2 (3,9; 9,2)
4,36 (2,64; 7,21)
< 0,0001

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
D-VMP=daratumumab-bortezomib-melfalan-prednizon VMP=bortezomib-melfalan-prednizon; MRD=minimalna choroba resztkowa; CI=przedział ufności. a Na podstawie populacji z intencją leczenia. b Wartość-p z testu Chi-kwadrat Cochran Mantel-Haenszel. c Na podstawie populacji z intencją leczenia i progu 10 -5 . d Zastosowano estymację Mantel-Haenszel zwykłego ilorazu szans dla stratyfikowanych tabel. Iloraz szans >1 wskazuje na korzyści D-VMP. e Wartość-p z dokładnego testu Fisherʼa. U pacjentów z odpowiedzią mediana czasu do odpowiedzi wyniosła 0,79 miesięcy (zakres: 0,4 do 15,5 miesięcy) w grupie D-VMP i 0,82 miesięcy (zakres: 0,7 do 12,6 miesięcy) w grupie VMP. Nie osiągnięto mediany czasu trwania odpowiedzi w grupie D-VMP, a w grupie VMP wyniosła ona 21,3 miesięcy (zakres: 18,4; brak możliwości oceny).
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dokonano analizy w podgrupie pacjentów w wieku co najmniej 70 lat lub w wieku 65-69 lat ze statusem ECOG wynoszącym 2, lub w wieku mniej niż 65 lat z istotnymi chorobami towarzyszącymi lub statusem ECOG wynoszącym 2 (D-VMP: n=273, VMP: n=270). Wyniki skuteczności w tej podgrupie były zbieżne z populacją ogólną. W tej podgrupie nie osiągnięto mediany PFS w grupie D-VMP, a w grupie VMP wyniosła ona 17,9 miesięcy (HR=0,56; 95% CI: 0,42, 0,75; p<0,0001). Całkowity odsetek odpowiedzi wyniósł 90% w grupie D-VMP i 74% w grupie VMP (odsetek VGPR: 29% w grupie D-VMP i 26% w grupie VMP; CR: 22% w grupie D-VMP i 18% w grupie VMP; odsetek sCR: 20% w grupie D-VMP i 7% w grupie VMP). Wyniki bezpieczeństwa w tej podgrupie były także zbieżne z populacją ogólną. Ponadto analizy bezpieczeństwa podgrupy pacjentów ze statusem ECOG wynoszącym 2 (D-VMP: n=89, VMP: n=84), były także zbieżne z populacją ogólną.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie skojarzone z bortezomibem, talidomidem i deksametazonem (VTd) u pacjentów kwalifikujących się do autologicznego przeszczepu komórek macierzystych (ASCT): Badanie MMY3006 jest dwuczęściowym, otwartym, randomizowanym, kontrolowanym aktywnie badaniem 3. fazy. W części 1 porównywano indukcję i leczenie konsolidacyjne produktem DARZALEX 16 mg/kg w skojarzeniu z bortezomibem, talidomidem i deksametazonem (D-VTd) z leczeniem bortezomibem, talidomidem i deksametazonem (VTd) u pacjentów z nowo zdiagnozowanym szpiczakiem mnogim, kwalifikujących się do ASCT. Faza konsolidacji leczenia rozpoczęła się co najmniej 30 dni po ASCT, kiedy pacjent wyzdrowiał wystarczająco, a przeszczepienie zostało zakończone. W części 2, osoby z co najmniej częściową odpowiedzią (PR) do 100 dnia po przeszczepieniu zostały ponownie zrandomizowane w stosunku 1:1 do otrzymywania terapii podtrzymującej daratumumabem lub tylko do obserwacji. Dalej opisano tylko wyniki z części 1.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Bortezomib podawano we wstrzyknięciach podskórnych lub dożylnych w dawce 1,3 mg/m 2 powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1, 4, 8 i 11) w powtarzanych 28- dniowych (4-tygodniowych) cyklach leczenia indukcyjnego (cykle 1-4) i dwóch cyklach konsolidacji (cykle 5 i 6) po ASCT po cyklu 4. Talidomid podawano doustnie w dawce 100 mg na dobę podczas sześciu cykli bortezomibu. Deksametazon (doustnie lub dożylnie) podawano w dawce 40 mg w dniach 1, 2, 8, 9, 15, 16, 22 i 23 w cyklach 1 i 2 oraz w dawce 40 mg w dniach 1-2 i 20 mg w kolejnych dniach dawkowania (dni 8, 9, 15, 16) cykli 3-4. Deksametazon w dawce 20 mg podawano w dniach 1, 2, 8, 9, 15, 16 w cyklach 5 i 6. W dniach infuzji produktu DARZALEX dawkę deksametazonu podawano dożylnie jako premedykacja przed infuzją. Zastosowano korekty dawki bortezomibu, talidomidu i deksametazonu zgodnie z drukami informacyjnymi producenta. Łącznie zrandomizowano 1 085 pacjentów: 543 do ramienia D-VTd i 542 do ramienia VTd.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wyjściowa charakterystyka demograficzna i chorobowa była podobna w obu grupach leczenia. Mediana wieku wynosiła 58 lat (zakres: od 22 do 65) lat. Wszyscy pacjenci byli w wieku ≤65 lat: 43% było w grupie wiekowej ≥60-65 lat, 41% było w grupie wiekowej ≥50-60 lat i 16% poniżej 50 roku życia. Większość stanowili mężczyźni (59%), 48% miało wynik w skali ECOG równy 0, 42% miało wynik w skali ECOG 1, a 10% miało wynik w skali ECOG 2. Czterdzieści procent miało I stopień zaawansowania wg Międzynarodowego Systemu Oceny (ISS, International Staging System ), 45% miało stopień II wg ISS, a 15% miało stopień III wg ISS. Skuteczność oceniono na podstawie wskaźnika rygorystycznej odpowiedzi całkowitej (sCR) w dniu 100 po przeszczepieniu i PFS. Tabela 9: Wyniki skuteczności z badania MMY3006 a

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

D-VTd (n=543) VTd (n=542) Wartość-pb
Ocena odpowiedzi w dniu 100 po przeszczepieniu
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR) 157 (28,9%) 110 (20,3%) 0,0010
Odpowiedź całkowita lub lepsza (sCR+CR) 211 (38,9%) 141 (26,0%) <0,0001
Bardzo dobra odpowiedź częściowa lub lepsza (sCR+CR+VGPR) 453 (83,4%) 423 (78,0%)
Ujemny wynik MRDc,d n(%) 346 (63,7%) 236 (43,5%) <0,0001
95% CI (%) (59,5%; 67,8%) (39,3%; 47,8%)
Iloraz szans z 95% CIe 2,27 (1,78; 2,90)
Ujemny wynik MRD w skojarzeniu z odpowiedzią całkowitą lub lepsząc n(%) 183 (33,7%) 108 (19,9%) <0,0001
95% CI (%) (29,7%; 37,9%) (16,6%; 23,5%)
Iloraz szans z 95% CIe 2,06 (1,56; 2,72)

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
D-VTd = daratumumab-bortezomib-talidomid-deksametazon; VTd = bortezomib-talidomid-deksametazon; MRD = minimalna choroba resztkowa; CI = przedział ufności. a Na podstawie populacji z intencją leczenia. b Wartość-p z testu Chi-kwadrat Cochran Mantel-Haenszel. c Na podstawie progu 10 -5 . d Niezależnie od odpowiedzi wg IMWG. e Zastosowano estymację Mantel-Haenszel zwykłego ilorazu szans dla stratyfikowanych tabel. Z medianą czasu obserwacji, wynoszącą 18,8 miesięcy, analiza pierwotna PFS bez pacjentów, którzy zostali zrandomizowani do leczenia podtrzymującego daratumumabem w drugiej randomizacji, w dniu drugiej randomizacji, wykazała HR = 0,50; 95% CI: 0,34; 0,75; p = 0,0005. Wyniki uaktualnionej analizy PFS z medianą obserwacji, wynoszącą 44,5 miesiące, bez pacjentów, którzy w drugiej randomizacji zostali zakwalifikowani do leczenia podtrzymującego daratumumabem, wykazały HR=0,43; 95% CI: 0,33, 0,55; p<0,0001.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana PFS nie została osiągnięta w ramieniu D-VTd i wynosiła 37,8 miesięcy w ramieniu VTd. Wykres 5: Krzywe Kaplana-Meiera PFS w badaniu MMY3006.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Nawracający/oporny na leczenie szpiczak mnogi Monoterapia W dwóch otwartych badaniach wykazano skuteczność kliniczną i bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego DARZALEX w monoterapii dorosłych pacjentów z nawrotowym i opornym na leczenie szpiczakiem mnogim, u których wcześniejsze leczenie obejmowało inhibitor proteasomu i lek immunomodulujący i u których wykazano progresję choroby podczas ostatniej terapii. W badaniu MMY2002, 106 pacjentów z nawrotowym i opornym na leczenie szpiczakiem mnogim, otrzymywało DARZALEX w dawce 16 mg/kg mc. aż do progresji choroby. Mediana wieku pacjentów wynosiła 63,5 lat (zakres od 31 do 84 lat), 11% pacjentów było w wieku ≥ 75 lat, 49% stanowili mężczyźni, a 79% było rasy białej. Mediana liczby wcześniejszych linii terapii u pacjentów wynosiła 5. Autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych szpiku (ang. autologous stem cell transplantation , ASCT) miało wcześniej 80% pacjentów.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wcześniejsze terapie obejmowały bortezomib (99%), lenalidomid (99%), pomalidomid (63%) i karfilzomib (50%). Na początku leczenia 97% pacjentów było opornych na ostatnią linię leczenia, 95% było opornych na inhibitor proteasomu (PI) oraz lek immunomodulujący (IMiD), 77% było opornych na leki alkilujące, 63% było opornych na pomalidomid, a 48% pacjentów było opornych na karfilzomib. W tabeli 10 poniżej przedstawiono wyniki skuteczności wcześniej ustalonej analizy pośredniej, na podstawie oceny niezależnej komisji (ang. Independent Review Committee , IRC). Tabela 10: Wyniki skuteczności z badania MMY2002 ocenione przez IRC

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy skuteczności DARZALEX 16 mg/kg mc. N=106
Całkowity odsetek odpowiedzi1 (ORR: sCR+CR+VGPR+PR) 31 (29,2)
[n (%)]
95% CI (%) (20,8; 38,9)
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR) [n (%)] 3 (2,8)
Odpowiedź całkowita (CR) [n] 0
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR) [n (%)] 10 (9,4)
Odpowiedź częściowa (PR) [n (%)] 18 (17,0)
Odsetek korzyści klinicznych (ORR+MR) [n (%)] 36 (34,0)
Mediana czasu odpowiedzi [miesiące (95% CI)] 7,4 (5,5; NE)
Mediana czasu do odpowiedzi [miesiące (zakres)] 1 (0,9; 5,6)

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
1 Pierwszorzędowy punkt końcowy skuteczności (kryteria Międzynarodowej Grupy Roboczej ds. Szpiczaka Mnogiego) CI=przedział ufności; NE=brak możliwości oceny; MR=minimalna odpowiedź Całkowity odsetek odpowiedzi (ang. overall response rate , ORR) w badaniu MMY2002 był podobny, niezależnie od rodzaju wcześniejszej terapii przeciwszpiczakowej. Przy aktualizacji przeżycia z medianą czasu obserwacji 14,7 miesięcy, mediana OS wyniosła 17,5 miesięcy (95% CI:13,7; brak możliwości oceny). W badaniu GEN501, 42 pacjentów z nawrotowym i opornym na leczenie szpiczakiem mnogim otrzymywało DARZALEX w dawce 16 mg/kg mc. aż do progresji choroby. Mediana wieku pacjentów wynosiła 64 lata (zakres 44 do 76 lat), 64% stanowili mężczyźni i 76% było rasy białej. Mediana liczby wcześniejszych linii terapii u pacjentów wynosiła 4. ASCT miało wcześniej 74% pacjentów. Wcześniejsze terapie obejmowały bortezomib (100%), lenalidomid (95%), pomalidomid (36%) i karfilzomib (19%).
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Na początku leczenia 76% pacjentów było opornych na ostatnią linię leczenia, 64% było opornych na, zarówno PI i IMiD, 60% było opornych na leki alkilujące, 36% było opornych na pomalidomid i 17% było opornych na karfilzomib. Wcześniej zaplanowana analiza pośrednia wykazała, że leczenie daratumumabem w dawce 16 mg/kg mc. skutkowało 36% ORR z 5% CR (ang. complete response ) i 5% VGPR (ang. very good partial response ). Mediana czasu do odpowiedzi wyniosła 1 (zakres: 0,5 do 3,2) miesiąc. Mediana trwania odpowiedzi nie została osiągnięta (95% CI: 5,6 miesięcy, brak możliwości oceny). Przy aktualizacji przeżycia z medianą czasu obserwacji 15,2 miesięcy, mediana OS nie została osiągnięta (95% CI: 19,9 miesięcy, brak możliwości oceny), gdyż 74% badanych żyło. Terapia skojarzona z lenalidomidem MMY3003, otwarte, randomizowane, z aktywną kontrolą badanie fazy 3. porównywało leczenie produktem leczniczym DARZALEX w dawce 16 mg/kg mc.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
w skojarzeniu z lenalidomidem i małą dawką deksametazonu (DRd) z terapią lenalidomidem i małą dawką deksametazonu (Rd), u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, nawrotowym lub opornym na leczenie, którzy otrzymali co najmniej jedno wcześniejsze leczenie. Lenalidomid (25 mg raz na dobę doustnie w dniach 1.-21. w powtarzalnych cyklach 28-dniowych [4 tygodnie]) podawano z małą dawką deksametazonu 40 mg/tydzień (lub zmniejszoną dawką 20 mg/tydzień dla pacjentów >75 lat lub BMI <18,5). W dniach infuzji produktu leczniczego DARZALEX podawano 20 mg deksametazonu jako premedykacja przed infuzją oraz dawkę przypominającą, dzień po infuzji. Leczenie kontynuowano w obu grupach aż do progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności. W sumie 569 pacjentów przydzielono losowo: 286 do grupy DRd i 283 do grupy Rd. Wyjściowa demografia i parametry choroby były podobne w grupie otrzymującej produkt leczniczy DARZALEX i grupie kontrolnej.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana wieku pacjentów wynosiła 65 lat (zakres 34 do 89 lat) i 11% było w wieku ≥75 lat. Większość pacjentów (86%) otrzymywało wcześniej PI, 55% pacjentów otrzymywało wcześniej IMiD, w tym 18% pacjentów otrzymywało wcześniej lenalidomid; a 44% pacjentów otrzymywało wcześniej PI i IMiD. W punkcie wyjścia 27% pacjentów wykazało oporność na ostatnią linię leczenia. 18% pacjentów miało oporność tylko na PI, a 21% pacjentów miało oporność na bortezomib. Pacjenci z opornością na lenalidomid zostali wykluczeni z badania. Dla mediany czasu obserwacji wynoszącej 13,5 miesiąca, pierwotna analiza PFS w badaniu MMY3003 wykazała poprawę w ramieniu DRd w porównaniu z ramieniem Rd; nie osiągnięto mediany PFS w ramieniu DRd, a w grupie Rd wyniosła ona 18,4 miesięcy (HR=0,37; 95% CI: 0,27; 0,52; p <0,0001). Wyniki zaktualizowanej analizy PFS po medianie czasu obserwacji trwającej 55 miesięcy nadal wykazywały poprawę PFS u pacjentów w ramieniu DRd w porównaniu z ramieniem Rd.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana PFS wyniosła 45,0 miesięcy w grupie DRd i 17,5 miesiąca w grupie Rd (HR = 0,44; 95% CI: 0,35; 0,54; p <0,0001), co odpowiada zmniejszeniu o 56% ryzyka progresji choroby lub zgonu u pacjentów leczonych DRd (patrz wykres 6). Wykres 6: Krzywe PFS Kaplana-Meiera w badaniu MMY3003
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Po medianie obserwacji wynoszącej 80 miesięcy, stwierdzono przewagę schematu DRd pod względem OS nad ramieniem Rd (HR=0,73; 95% CI: 0,58, 0,91; p=0,0044). Mediana OS wyniosła 67,6 miesięcy w ramieniu DRd i 51,8 miesięcy w ramieniu Rd. Wykres 7: Krzywe OS Kaplana-Meiera w badaniu MMY3003
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dodatkowe wyniki skuteczności z badania MMY3003 przedstawiono w tabeli 11 poniżej. Tabela 11: Dodatkowe wyniki skuteczności z badania MMY3003

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Liczba pacjentów z ocenioną odpowiedzią DRd (n=281) Rd (n=276)
Ogólna odpowiedź (sCR+CR+VGPR+PR) n (%) 261 (92,9) 211 (76,4)
wartość-pa < 0,0001
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR) 51 (18,1) 20 (7,2)
Odpowiedź całkowita (CR) 70 (24,9) 33 (12,0)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR) 92 (32,7) 69 (25,0)
Odpowiedź częściowa (PR) 48 (17,1) 89 (32,2)
Mediana czasu do odpowiedzi [miesiące (95% CI)] 1,0 (1,0; 1,1) 1,3 (1,1; 1,9)
Mediana czasu odpowiedzi [miesiące (95% CI)] NE (NE; NE) 17,4 (17,4; NE)
Odsetek ujemnych wyników MRD (95% CI)b (%) 21,0 (16,4; 26,2) 2,8 (1,2; 5,5)
Iloraz szans 95% CIc 9,31 (4,31; 20,09)
wartość-pd <0,0001

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
DRd=daratumumab-lenalidomid-deksametazon; Rd=lenalidomid-deksametazon; MRD=minimalna choroba resztkowa; CI=przedział ufności; NE=brak możliwości oceny. a Wartość-p z testu Chi-kwadrat Cochran Mantel-Haenszel. b Na podstawie populacji z intencją leczenia i progu 10 -5 . c Zastosowano estymację Mantel-Haenszel zwykłego ilorazu szans. Iloraz szans >1 wskazuje na korzyści DRd. d Wartość-p pochodzi z dokładnego testu Fisher’a. Terapia skojarzona z bortezomibem MMY3004 otwarte, randomizowane, z aktywną kontrolą badanie fazy 3 porównywało leczenie produktem leczniczym DARZALEX w dawce 16 mg/kg mc. w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem (DVd), z terapią bortezomibem i deksametazonem (Vd) u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, nawrotowym lub opornym na leczenie, którzy otrzymali co najmniej jedno wcześniejsze leczenie. Bortezomib był podawany we wstrzyknięciu podskórnym lub wstrzyknięciu dożylnym w dawce 1,3 mg/m 2 powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni: 1., 4., 8.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
i 11.) w powtarzalnych cyklach terapii, trwających 21 dni (3 tygodnie) przez 8 cykli. Deksametazon był podawany doustnie w dawce 20 mg w dniach: 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11. i 12. każdego z 8 cykli bortezomibu (80 mg/tydzień przez dwa z trzech tygodni cyklu bortezomibu) lub w zmniejszonej dawce 20 mg/tydzień u pacjentów >75 lat, BMI <18,5, źle kontrolowaną cukrzycą lub wcześniejszą nietolerancją terapii steroidami. W dniach infuzji produktu leczniczego DARZALEX podawano 20 mg deksametazonu jako premedykacja przed infuzją. Leczenie produktem leczniczym DARZALEX kontynuowano aż do progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności. W sumie 498 pacjentów przydzielono losowo: 251 do grupy DVd i 247 do grupy Vd. Wyjściowa demografia i parametry choroby były podobne w grupie otrzymującej produkt leczniczy DARZALEX i grupie kontrolnej. Mediana wieku pacjentów wynosiła 64 lata (zakres 30 do 88 lat) i 12% było w wieku ≥75 lat.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
69% pacjentów otrzymywało wcześniej PI (66% otrzymywało bortezomib), a 76% pacjentów otrzymywało wcześniej IMiD (42% otrzymywało lenalidomid). W punkcie wyjścia 32% pacjentów wykazało oporność na ostatnią linię leczenia. 33% pacjentów miało oporność tylko na IMiD, a 28% pacjentów miało oporność na lenalidomid. Pacjenci z opornością na bortezomib zostali wykluczeni z badania. Dla mediany czasu obserwacji wynoszącej 7,4 miesiąca, pierwotna analiza PFS w badaniu MMY3004 wykazała poprawę w ramieniu DVd w porównaniu z ramieniem Vd; nie osiągnięto mediany PFS w ramieniu DVd, a w ramieniu Vd wyniosła ona 7,2 miesiące (iloraz ryzyka [HR]=0,39; 95% CI: 0,28; 0,53; p <0,0001). Wyniki zaktualizowanej analizy PFS po medianie czasu obserwacji wynoszącej 50 miesięcy nadal wykazywały poprawę PFS u pacjentów w ramieniu DVd w porównaniu z ramieniem Vd.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana PFS wyniosła 16,7 miesiąca w grupie DVd i 7,1 miesiąca w grupie Vd (HR [95% CI]: 0,31 [0,24; 0,39]; wartość p <0,0001), co odpowiada zmniejszeniu o 69% ryzyka progresji choroby lub zgonu u pacjentów leczonych DVd w porównaniu z leczeniem Vd (patrz wykres 8). Wykres 8: Krzywe PFS Kaplana-Meiera w badaniu MMY3004
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Po medianie obserwacji wynoszącej 73 miesiące, wykazano przewagę schematu DVd w zakresie OS nad ramieniem Vd (HR=0,74; 95% CI: 0,59, 0,92; p=0,0075). Mediana OS wynosiła 49,6 miesięcy w ramieniu DVd i 38,5 miesięcy w ramieniu Vd. Wykres 9: Krzywe OS Kaplana-Meiera w badaniu MMY3004
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dodatkowe wyniki skuteczności z badania MMY3004 przedstawiono w tabeli 12 poniżej. Tabela 12: Dodatkowe wyniki skuteczności z badania MMY3004

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

Liczba pacjentów z ocenioną odpowiedzią DVd (n=240) Vd (n=234)
Ogólna odpowiedź (sCR+CR+VGPR+PR) n (%) 199 (82,9) 148 (63,2)
wartość-pa <0,0001
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR) 11 (4,6) 5 (2,1)
Odpowiedź całkowita (CR) 35 (14,6) 16 (6,8)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR) 96 (40,0) 47 (20,1)
Odpowiedź częściowa (PR) 57 (23,8) 80 (34,2)
Mediana czasu do odpowiedzi [miesiące (zakres)] 0,9 (0,8; 1,4) 1,6 (1,5; 2,1)
Mediana czasu odpowiedzi [miesiące (95% CI)] NE (11,5; NE) 7,9 (6,7; 11,3)
Odsetek ujemnych wyników MRD (95% CI)b (%) 8,8% (5,6%; 13,0%) 1,2% (0,3%; 3,5%)
Iloraz szans 95% CIc 9,04 (2,53; 32,21)
wartość-pd 0,0001

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
DVd=daratumumab-bortezomib-deksametazon; Vd=bortezomib-deksametazon; MRD=minimalna choroba resztkowa; CI=przedział ufności; NE=brak możliwości oceny. a Wartość-p z testu Chi-kwadrat Cochran Mantel-Haenszel. b Na podstawie populacji z intencją leczenia i progu 10 -5 . c Zastosowano estymację Mantel-Haenszel zwykłego ilorazu szans. Iloraz szans >1 wskazuje na korzyści DVd. d Wartość p pochodzi z dokładnego testu Fisher’a. Elektrofizjologia serca Daratumumab, jako duże białko, ma małe prawdopodobieństwo, by bezpośrednio wpływać na kanały jonowe. Wpływ daratumumabu na odstęp QTc oceniano w otwartym badaniu u 83 pacjentów (badanie GEN501) z nawrotowym i opornym na leczenie szpiczakiem mnogim, po podaniu daratumumabu w infuzjach (4 do 24 mg/kg). Liniowe mieszane analizy PK-PD nie wykazały istotnego zwiększenia średniego odstępu QTcF (tj. powyżej 20 ms) w momencie uzyskiwania C max daratumumabu.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek przedstawiania wyników badań produktu leczniczego DARZALEX we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w szpiczaku mnogim (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Właściwości farmakokinetyczne (PK) daratumumabu po podaniu dożylnym w monoterapii oceniano u pacjentów z nawrotowym i opornym na leczenie szpiczakiem mnogim, w dawkach od 0,1 mg/kg mc. do 24 mg/kg mc. W grupach dawkowych od 1 do 24 mg/kg mc., maksymalne stężenia w surowicy krwi (C max ) po pierwszej dawce, zwiększające się proporcjonalnie do dawki i objętości dystrybucji, były zbieżne ze wstępną dystrybucją do kompartmentu osoczowego. Po ostatniej dawce z podawanych co tydzień, C max zwiększało się szybciej niż proporcjonalnie do dawki, zbieżnie z docelową dystrybucją dawki. Wzrosty AUC były większe niż proporcjonalne do dawki, a klirens (CL) zmniejszał się wraz ze wzrostem dawki. Te wyniki sugerują, że CD38 może ulegać wysyceniu przy dużych dawkach, po których wpływ docelowego klirensu wiązania minimalizuje się, a klirens daratumumabu zbliża się do liniowego klirensu endogennej IgG1.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens zmniejszał się także po dawkach wielokrotnych, co może wynikać z obciążenia chorobą nowotworową. Końcowy okres półtrwania zwiększa się wraz ze zwiększaniem dawki i powtarzaniem dawkowania. Średni (odchylenie standardowe [SD]) szacowany końcowy okres półtrwania daratumumabu po podaniu pierwszej dawki 16 mg/kg mc. wyniósł 9 (4,3) dni. Szacowany końcowy okres półtrwania daratumumabu po podaniu ostatniej dawki 16 mg/kg mc. zwiększył się, lecz brak wystarczających danych do wiarygodnej oceny. Na podstawie populacyjnej analizy PK, średni (SD) okres półtrwania, związany z nie-specyficzną liniową eliminacją, wyniósł około 18 (9) dni; jest to końcowy okres półtrwania, którego należy się spodziewać po całkowitym wysyceniu docelowego klirensu wiązania i powtarzalnych dawkach daratumumabu. Na końcu fazy zalecanego w monoterapii schematu cotygodniowego dawkowania i podawania dawki 16 mg/kg mc., średnie (SD) stężenie w osoczu C max wyniosło 915 (410,3) mikrogramów/ml i było około 2,9-razy większe niż po pierwszej infuzji.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Średnie (SD) minimalne stężenie w surowicy na końcu fazy cotygodniowego dawkowania wyniosło 573 (331,5) mikrogramów/ml. Dokonano czterech analiz farmakokinetyki populacyjnej, by opisać właściwości farmakokinetyczne daratumumabu i ocenić wpływ współzmiennych na dystrybucję daratumumabu u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Analiza 1 (n=223) dotyczyła pacjentów otrzymujących produkt leczniczy DARZALEX w monoterapii, podczas gdy analiza 2 (n=694), analiza 3 (n=352) i analiza 4 (n=355) zostały przeprowadzone u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy otrzymywali daratumumab w terapiach skojarzonych. Analiza 2 obejmowała 694 pacjentów (n=326 otrzymujących lenalidomid- deksametazon; n=246 bortezomib-deksametazon; n=99 pomalidomid-deksametazon; n=11 bortezomib-melfalan-prednizon; i n=12 bortezomib-talidomid-deksametazon), analiza 3 obejmowała 352 pacjentów (bortezomib-melfalan-prednizon), a analiza 4 obejmowała 355 pacjentów (lenalidomid- deksametazon).
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Z populacyjnej analizy PK monoterapii daratumumabem (analiza 1) wynika, że stan stacjonarny daratumumabu jest osiągany po około 5 miesiącach w fazie podawania co 4 tygodnie (od 21. infuzji), a średnia proporcja (SD) pomiędzy C max w stanie stacjonarnym, a C max po pierwszej dawce wyniosła 1,6 (0,5). Średnia (SD) objętość dystrybucji dla kompartmentu centralnego wynosi 56,98 (18,07) ml/kg. Przeprowadzono dodatkowe trzy analizy farmakokinetyki populacyjnej (analiza 2, analiza 3 i analiza 4) u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, otrzymujących daratumumab w terapiach skojarzonych. Profile stężenie-czas dla daratumumabu były podobne w monoterapii jak i w terapiach skojarzonych. Średni szacowany końcowy czas półtrwania, związany z liniowym klirensem w terapii skojarzonej, wyniósł około 15-23 dni. Na podstawie czterech populacyjnych analiz PK (analizy 1-4) stwierdzono, że masa ciała jest istotną statystycznie współzmienną klirensu daratumumabu.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dlatego dawkowanie zależne od masy ciała jest właściwą strategią w dawkowaniu u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Przeprowadzono symulacje właściwości farmakokinetycznych (PK) daratumumabu dla wszystkich zalecanych schematów dawkowania u 1 309 pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Wyniki symulacji potwierdziły, że rozdzielone i pojedyncze podanie pierwszej dawki skutkuje podobnymi właściwościami farmakokinetycznymi, z wyjątkiem profilu farmakokinetycznego w pierwszym dniu leczenia. Szczególne grupy pacjentów Wiek i płeć Na podstawie czterech niezależnych analiz (1-4) populacyjnych, PK u pacjentów otrzymujących monoterapię daratumumabem lub różne terapie skojarzone (analizy 1-4), wiek (zakres: 31-93 lat) nie miał istotnego klinicznie wpływu na PK daratumumabu, a ekspozycja na daratumumab była podobna u młodszych (w wieku < 65 lat, n=518) i starszych pacjentów (w wieku ≥ 65 lat do < 75 lat, n=761; w wieku ≥ 75 lat, n=334.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Płeć nie wpływała istotnie klinicznie na ekspozycję na daratumumab w populacyjnych analizach PK. Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzano formalnych badań daratumumabu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Wykonano cztery niezależne populacyjne analizy PK opierając się na istniejących danych, dotyczących czynności nerek u pacjentów otrzymujących daratumumab w monoterapii, lub różne terapie skojarzone (analizy 1-4) i objęły one w sumie 441 pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny [CRCL] ≥ 90 ml/min), 621 z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CRCL < 90 i ≥ 60 ml/min), 523 z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CRCL < 60 i ≥ 30 ml/min) oraz 27 z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub krańcową niewydolnością nerek (CCL < 30 ml/min). Nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic ekspozycji na daratumumab pomiędzy pacjentami z zaburzeniami czynności nerek, a pacjentami z prawidłową czynnością nerek.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzano formalnych badań daratumumabu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Jest mało prawdopodobne, by zmiany czynności wątroby miały wpływ na eliminację daratumumabu, gdyż cząsteczki IgG1, takie jak daratumumab, nie podlegają metabolizmowi wątrobowemu. Wykonano cztery niezależne populacyjne analizy PK u pacjentów otrzymujących daratumumab w monoterapii lub różne terapie skojarzone (analizy 1-4) i objęły one w sumie 1 404 pacjentów z prawidłową czynnością wątroby (bilirubina całkowita [TB] i AspAT ≤ GGN), 189 z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (TB 1,0 x do 1,5 x GGN lub AspAT > GGN) i 8 pacjentów z umiarkowanymi (TB > 1,5 x do 3,0 x GGN; n=7) lub ciężkimi (TB > 3,0 x GGN; n=1) zaburzeniami czynności wątroby. Nie wykazano istotnych klinicznie różnic w ekspozycji na daratumumab pomiędzy pacjentami z zaburzeniami czynności wątroby, a pacjentami z prawidłową czynnością wątroby.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Rasa Na podstawie czterech niezależnych analiz populacyjnych PK u pacjentów otrzymujących monoterapię daratumumabem lub różne terapie skojarzone (analizy 1-4), ekspozycja na daratumumab była podobna pomiędzy osobami rasy białej (n=1 371) i innych ras (n=242).
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane toksykologiczne pochodzą z badań daratumumabu u szympansów i małp cynomolgus, nosicieli przeciwciał anty-CD38. Nie przeprowadzano badań toksyczności przewlekłej. Rakotwórczość i mutagenność Nie przeprowadzano badań u zwierząt, by określić działanie rakotwórcze daratumumabu. Wpływ na reprodukcję Nie przeprowadzano badań u zwierząt, by określić możliwy wpływ daratumumabu na reprodukcję lub rozwój. Płodność Nie przeprowadzano badań u zwierząt, by określić możliwy wpływ na płodność u samców i samic.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych L-histydyna L-histydyny chlorowodorek jednowodny L-metionina Polisorbat 20 Sorbitol (E420) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Nieotwarte fiolki 3 lata. Po rozcieńczeniu Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast, chyba że metoda otwierania/rozcieńczania wyklucza ryzyko skażenia mikrobiologicznego. Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, użytkownik jest odpowiedzialny za czas i warunki przechowywania. Czas przechowywania w warunkach chłodniczych (2°C–8°C) i przy ochronie przed światłem nie może przekraczać 24 godzin, a następnie 15 godzin (w tym czas infuzji) w temperaturze pokojowej (15°C– 25°C) i w świetle dziennym. Jeżeli roztwór jest przechowywany w lodówce, należy wstrzymać się z podaniem aż osiągnie on temperaturę otoczenia.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C–8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Koncentrat 5 ml w fiolce ze szkła typu 1 z elastomerowym korkiem i aluminiowym zabezpieczeniem ze zrywalnym klipsem, zawierający 100 mg daratumumabu. Opakowanie zawierające 1 fiolkę. Koncentrat 20 ml w fiolce ze szkła typu 1 z elastomerowym korkiem i aluminiowym zabezpieczeniem ze zrywalnym klipsem, zawierający 400 mg daratumumabu. Opakowanie zawierające 1 fiolkę. Produkt leczniczy DARZALEX jest dostarczany także w opakowaniu do rozpoczynania terapii, zawierającym 11 fiolek (6 fiolek po 5 ml + 5 fiolek po 20 ml). 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy do jednorazowego użycia.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Instrukcja aseptycznego sporządzania roztworu do infuzji:  Wyliczyć wymaganą dawkę (mg), całkowitą objętość roztworu (ml) i liczbę potrzebnych fiolek produktu leczniczego DARZALEX wg masy ciała pacjenta.  Sprawdzić czy roztwór produktu leczniczego DARZALEX jest bezbarwny do żółtego. Nie stosować, gdy stwierdzi się zmętnienie, przebarwienie lub zanieczyszczenie.  Stosując technikę aseptyczną, usunąć z worka/pojemnika infuzyjnego objętość roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań 9 mg/ml (0,9%), odpowiadającą wymaganej objętości produktu leczniczego DARZALEX.  Pobrać odpowiednią objętość produktu leczniczego DARZALEX i rozcieńczyć do odpowiedniej objętości dodając ją do worka/pojemnika infuzyjnego, zawierającego roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań 9 mg/ml (0,9%) (patrz punkt 4.2). Worek/pojemnik infuzyjny musi być wykonany z polichlorku winylu (PVC), polipropylenu (PP), polietylenu (PE) lub mieszanki poliolefin (PP+PE). Rozcieńczyć w warunkach aseptycznych.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Pozostałą w fiolce, niewykorzystaną część produktu, należy wyrzucić.  Ostrożnie odwrócić worek/pojemnik infuzyjny, by wymieszać roztwór. Nie wstrząsać.  Przed podaniem sprawdzić wizualnie parenteralne produkty lecznicze pod kątem obecności zanieczyszczeń lub przebarwień. W rozcieńczonym roztworze mogą powstać bardzo małe, przejrzyste do białych białkowe cząsteczki, gdyż daratumumab jest białkiem. Nie stosować, gdy stwierdzi się zmętnienie, przebarwienie lub zanieczyszczenie.  Ponieważ produkt leczniczy DARZALEX nie zawiera konserwantów, rozcieńczone roztwory należy podać w ciągu 15 godzin (wliczając w to czas infuzji), w temperaturze pokojowej (15°C- 25°C) i w świetle dziennym.  Jeśli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, rozcieńczony roztwór można przechowywać przed podaniem w warunkach chłodniczych (2°C-8°C) do 24 godzin, zapewniających ochronę przed światłem. Nie zamrażać.
CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Jeżeli roztwór jest przechowywany w lodówce, należy wstrzymać się z podaniem aż osiągnie on temperaturę otoczenia.  Podać rozcieńczony roztwór w dożylnej infuzji stosując zestaw wyposażony w regulator przepływu i w liniowy, niepirogenny filtr z polieterosulfanu (PES) o niskim stopniu wiązania białek (rozmiar porów 0,22 lub 0,2 mikrometra). Do podawania stosować tylko zestawy z poliuretanu (PU), polibutadienu (PBD), PVC, PP lub PE.  Nie podawać infuzji produktu leczniczego DARZALEX jednocześnie, w tej samej linii dożylnej, z innymi produktami.  Nie przechowywać niewykorzystanych porcji roztworu do infuzji do ponownego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DARZALEX 1800 mg roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka 15 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 1800 mg daratumumabu (120 mg daratumumabu w 1 ml). Daratumumab jest ludzkim monoklonalnym przeciwciałem IgG1 K przeciw antygenowi CD38, produkowanym w linii komórkowej ssaków (jajnika chomika chińskiego ) z zastosowaniem technologii rekombinacji DNA. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda fiolka 15 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 735,1 mg sorbitolu (E420). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań. Roztwór jest przezroczysty do opalizującego, bezbarwny do żółtego.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Szpiczak mnogi Produkt leczniczy DARZALEX jest wskazany:  w skojarzeniu z lenalidomidem i deksametazonem lub z bortezomibem, melfalanem i prednizonem, w leczeniu dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych,  w skojarzeniu z bortezomibem, lenalidomidem i deksametazonem w leczeniu dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych,  w skojarzeniu z bortezomibem, talidomidem i deksametazonem w leczeniu dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych,  w skojarzeniu z lenalidomidem i deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem, w leczeniu dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali co najmniej jedną wcześniejszą terapię,  w skojarzeniu z pomalidomidem i deksametazonem w leczeniu dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali wcześniej jedną linię leczenia obejmującą inhibitor proteosomu i lenalidomid i wykazali oporność na leczenie lenalidomidem, lub którzy otrzymali co najmniej dwie wcześniejsze terapie zawierające lenalidomid i inhibitor proteasomu i wykazali progresję choroby w trakcie lub po ostatniej terapii (patrz punkt 5.1)  jako monoterapia u dorosłych pacjentów z nawrotowym i opornym na leczenie szpiczakiem mnogim, których wcześniejsze leczenie obejmowało inhibitor proteasomu i lek immunomodulujący i u których nastąpiła progresja choroby w trakcie ostatniego leczenia.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Wskazania do stosowania
Amyloidoza łańcuchów lekkich (amyloidoza AL) Produkt leczniczy DARZALEX jest wskazany w skojarzeniu z cyklofosfamidem, bortezomibem i deksametazonem w leczeniu dorosłych pacjentów z nowo rozpoznaną układową amyloidozą AL.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, nie jest przeznaczony do podawania dożylnego i powinien być podawany wyłącznie we wstrzyknięciu podskórnym, w dawkach zalecanych dla tej drogi podawania. Produkt leczniczy DARZALEX powinien być podawany przez wykwalifikowanego pracownika ochrony zdrowia, a pierwsza dawka powinna zostać podana w warunkach umożliwiających wykonanie resuscytacji. Ważne jest, aby sprawdzić etykiety fiolek, aby upewnić się, że pacjentowi zostanie podana odpowiednia postać (dożylna lub podskórna) i właściwa, zalecana dla danej postaci dawka. W przypadku pacjentów otrzymujących obecnie daratumumab w postaci dożylnej, DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, może być stosowany jako alternatywa dożylnej postaci daratumumabu, począwszy od następnej zaplanowanej dawki. Przed i po wstrzyknięciu daratumumabu należy podać produkty lecznicze w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia reakcji związanych z infuzją (ang.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
infusion related reactions , IRR). Patrz poniżej „Zalecane produkty lecznicze do jednoczesnego stosowania” i punkt 4.4. Dawkowanie Szpiczak mnogi Schemat dawkowania w skojarzeniu z lenalidomidem i deksametazonem lub pomalidomidem i deksametazonem (schemat cyklu 4-tygodniowego) i w monoterapii Zalecana dawka produktu leczniczego DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, wynosi 1800 mg, podawana przez około 3–5 minut, zgodnie ze schematem dawkowania podanym w tabeli 1: Tabela 1: Schemat dawkowania produktu leczniczego DARZALEX w skojarzeniu z lenalidomidem i deksametazonem (Rd), pomalidomidem i deksametazonem (Pd) (schemat cyklu 4-tygodniowego) i w monoterapii
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
Tygodnie Schemat
Tygodnie: 1. do 8. raz w tygodniu (w sumie 8 dawek)
Tygodnie: 9. do 24.a co 2 tygodnie (w sumie 8 dawek)
Od 25. tygodnia do progresji chorobyb co 4 tygodnie
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
a Pierwszą dawkę schematu dawkowania co 2 tygodnie podaje się w 9. tygodniu. b Pierwszą dawkę schematu dawkowania co 4 tygodnie podaje się w 25. tygodniu. Deksametazon należy podawać w dawce 40 mg/tydzień (lub w zmniejszonej dawce 20 mg/tydzień u pacjentów w wieku > 75 lat). W celu uzyskania informacji na temat dawek i schematów dawkowania produktów leczniczych podawanych z produktem leczniczym DARZALEX roztwór do wstrzykiwań podskórnych, patrz punkt 5.1 i odpowiednie Charakterystyki Produktów Leczniczych. Schemat dawkowania w skojarzeniu z bortezomibem, melfalanem i prednizonem (schemat z cyklami 6-tygodniowymi) Zalecana dawka produktu leczniczego DARZALEX roztwór do wstrzykiwań podskórnych wynosi 1800 mg, podawana przez około 3–5 minut, zgodnie ze schematem dawkowania podanym w tabeli 2. Tabela 2: Schemat dawkowania produktu leczniczego DARZALEX w skojarzeniu z bortezomibem, melfalanem i prednizonem ([VMP]; schemat z cyklami 6-tygodniowymi)
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
Tygodnie Schemat
Tygodnie 1. do 6. co tydzień (w sumie 6 dawek)
Tygodnie 7. do 54.a co trzy tygodnie (w sumie 16 dawek)
Od tygodnia 55. do progresji chorobyb co cztery tygodnie
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
a Pierwsza dawka w schemacie co 3 tygodnie podawana jest w 7. tygodniu. b Pierwsza dawka w schemacie co 4 tygodnie podawana jest w 55. tygodniu. Bortezomib podaje się dwa razy w tygodniu w tygodniach 1., 2., 4. i 5. w pierwszym cyklu 6-tygodniowym, następnie raz w tygodniu w tygodniach 1., 2., 4. i 5. przez osiem kolejnych cykli 6-tygodniowych. Informacje dotyczące dawek i schematu dawkowania VMP podczas podawania razem z produktem leczniczym DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, patrz punkt 5.1. Schemat dawkowania w skojarzeniu z bortezomibem, talidomidem i deksametazonem (schemat z cyklami 4-tygodniowymi), w leczeniu dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych (ASCT) Zalecana dawka produktu leczniczego DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, wynosi 1800 mg, podawana przez około 3–5 minut, zgodnie ze schematem dawkowania podanym w tabeli 3.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
Tabela 3: Schemat dawkowania produktu leczniczego DARZALEX w skojarzeniu z bortezomibem, talidomidem i deksametazonem ([VTd]; schemat z cyklami 4-tygodniowymi)

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie

Faza leczenia Tygodnie Schemat
Indukcja Tygodnie 1. do 8. co tydzień (w sumie 8 dawek)
Tygodnie 9. do 16.a co dwa tygodnie (w sumie 4 dawki)
Przerwa na chemioterapię wysokodawkową i ASCT
Konsolidacja Tygodnie 1. do 8.b co dwa tygodnie (w sumie 4 dawki)

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
a Pierwszą dawkę schematu dawkowania co 2 tygodnie podaje się w 9. tygodniu. b Pierwszą dawkę schematu dawkowania co 2 tygodnie podaje się w 1. tygodniu po wznowieniu leczenia po ASCT. Deksametazon należy podawać w dawce 40 mg w dniach 1., 2., 8., 9., 15., 16., 22. i 23. w cyklach 1. i 2. oraz w dawce 40 mg w dniach 1.-2. i 20 mg w kolejnych dniach dawkowania (dniach 8., 9., 15., 16.) w cyklach 3.-4. Deksametazon w dawce 20 mg powinien być podawany w dniach 1., 2., 8., 9., 15. , 16. w cyklach 5. i 6. W celu uzyskania informacji na temat dawek i schematów dawkowania produktów leczniczych podawanych z produktem leczniczym DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, patrz punkt 5.1 i odpowiednie Charakterystyki Produktów Leczniczych. Schemat dawkowania w skojarzeniu z bortezomibem, lenalidomidem i deksametazonem (schemat z cyklami 4-tygodniowymi) w leczeniu nowo zdiagnozowanych pacjentów kwalifikujących się do autologicznego przeszczepu komórek macierzystych (ASCT).
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
Zalecana dawka produktu leczniczego DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, wynosi 1800 mg, podawana przez około 3–5 minut, zgodnie ze schematem dawkowania podanym w tabeli 4. Tabela 4: Schemat dawkowania produktu leczniczego DARZALEX w skojarzeniu z bortezomibem, lenalidomidem i deksametazonem ([VRd]; schemat z cyklami 4-tygodniowymi)

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie

Faza leczenia Tygodnie Schemat
Indukcja Tygodnie 1. do 8. co tydzień (w sumie 8 dawek)
Tygodnie 9. do 16.a co dwa tygodnie (w sumie 4 dawki)
Przerwa na chemioterapię wysokodawkową i ASCT
Konsolidacja Tygodnie 17. do 24.b co dwa tygodnie (w sumie 4 dawki)
Leczenie podtrzymujące Od tygodnia 25. do progresji chorobyc every four weeks

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
a Pierwszą dawkę schematu dawkowania co 2 tygodnie podaje się w 9. tygodniu. b Tydzień 17. odpowiada ponownemu rozpoczęciu leczenia po zakończeniu ASCT. c Stosowanie produktu DARZALEX można przerwać u pacjentów, którzy osiągnęli ujemny wynik MRD utrzymujący się przez 12 miesięcy i otrzymywali leczenie podtrzymujące przez co najmniej 24 miesiące. Deksametazon należy podawać w dawce 40 mg w dniach 1.-4. i w dniach 9.-12. każdego 28-dniowego cyklu podczas indukcji i konsolidacji (cykle 1.-6.). W celu uzyskania informacji na temat dawek i schematów dawkowania produktów leczniczych podawanych z produktem leczniczym DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, patrz punkt 5.1 i odpowiednie Charakterystyki Produktów Leczniczych. Schemat dawkowania w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem (schemat z cyklami 3-tygodniowymi) Zalecana dawka produktu leczniczego DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, wynosi 1800 mg, podawana przez około 3–5 minut, zgodnie ze schematem dawkowania podanym w tabeli 5.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
Tabela 5: Schemat dawkowania produktu leczniczego DARZALEX w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem (Vd) (schemat z cyklami 3-tygodniowymi)
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
Tygodnie Schemat
Tygodnie: 1. do 9. raz w tygodniu (w sumie 9 dawek)
Tygodnie: 10. do 24.a co 3 tygodnie (w sumie 5 dawek)
Od 25. tygodnia do progresji chorobyb co 4 tygodnie
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
a Pierwszą dawkę schematu dawkowania co 3 tygodnie podaje się w 10. tygodniu. b Pierwszą dawkę schematu dawkowania co 4 tygodnie podaje się w 25. tygodniu. Deksametazon należy podawać w dawce 20 mg w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11 i 12. pierwszych 8 cykli leczenia bortezomibem lub w dawce zmniejszonej do 20 mg/tydzień u pacjentów w wieku >75 lat, z niedowagą (BMI <18,5), źle kontrolowaną cukrzycą lub wcześniejszą nietolerancją terapii steroidami. W celu uzyskania informacji na temat dawek i schematów dawkowania produktów leczniczych podawanych z produktem leczniczym DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, patrz punkt 5.1 i odpowiednie Charakterystyki Produktów Leczniczych. Amyloidoza AL Schemat dawkowania w skojarzeniu z bortezomibem, cyklofosfamidem i deksametazonem (schemat z cyklami 4-tygodniowymi) Zalecana dawka wynosi 1800 mg produktu DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, podawana w ciągu około 3-5 minut, zgodnie z następującym schematem dawkowania przedstawionym w tabeli 6.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
Tabela 6: Schemat dawkowania produktu DARZALEX w leczeniu amyloidozy łańcuchów lekkich w skojarzeniu z bortezomibem, cyklofosfamidem i deksametazonem ([VCd]; schemat dawkowania w cyklu 4-tygodniowym) a
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
Tygodnie Schemat
Tygodnie 1. do 8. raz w tygodniu (w sumie 8 dawek)
Tygodnie 9. do 24.b co dwa tygodnie (w sumie 8 dawek)
Od tygodnia 25. do progresji chorobyc co cztery tygodnie
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
a W badaniu klinicznym produkt DARZALEX podawano do czasu progresji choroby lub maksymalnie do 24 cykli (~2 lata) od podania pierwszej dawki badanego leku. b Pierwszą dawkę schematu dawkowania co 2 tygodnie podaje się w 9. tygodniu. c Pierwszą dawkę schematu dawkowania co 4 tygodnie podaje się w 25. tygodniu. W celu uzyskania informacji na temat dawek i schematów dawkowania produktów leczniczych podawanych z produktem leczniczym DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, patrz punkt 5.1 i odpowiednie Charakterystyki Produktów Leczniczych. Pominięcie dawki W razie pominięcia zaplanowanej dawki produktu leczniczego DARZALEX, należy podać ją tak szybko jak to możliwe, a schemat dawkowania należy odpowiednio dostosować, utrzymując odstępy pomiędzy dawkami. Modyfikacje dawki Nie zaleca się zmniejszania dawki produktu leczniczego DARZALEX. W razie toksyczności hematologicznej (patrz punkt 4.4) może być konieczne opóźnienie podania dawki, by umożliwić powrót liczby krwinek do normy.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
W celu uzyskania informacji na temat produktów leczniczych podawanych z produktem leczniczym DARZALEX, patrz odpowiednie Charakterystyki Produktów Leczniczych. W badaniach klinicznych nie była wymagana modyfikacja szybkości podawania ani dawki produktu leczniczego DARZALEX, roztworu do wstrzykiwań podskórnych, w celu opanowania IRR. Produkty lecznicze zalecane do jednoczesnego stosowania Produkty lecznicze podawane przed wstrzyknięciem W celu zmniejszenia ryzyka IRR należy wszystkim pacjentom, na 1-3 godzin przed każdym podaniem produktu leczniczego DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, podać produkty lecznicze podawane przed wstrzyknięciem (doustnie lub dożylnie) w następujący sposób::  kortykosteroid (długodziałający lub o średnim czasie działania). – Monoterapia: metyloprednizolon 100 mg lub równoważną dawkę innego kortykosteroidu. Po drugim wstrzyknięciu dawkę kortykosteroidu można zmniejszyć do 60 mg metyloprednizolonu.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
– Terapia skojarzona: deksametazon 20 mg (lub odpowiednik), podawany przed każdym wstrzyknięciem produktu leczniczego DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych. Gdy w schemacie podstawowym znajduje się deksametazon, jego dawka terapeutyczna będzie zastępować premedykację w dniach podania produktu leczniczego DARZALEX (patrz punkt 5.1). Nie należy podawać dodatkowych kortykosteroidów, wchodzących w skład schematu podstawowego (np. prednizonu), w dniach podania produktu leczniczego DARZALEX, gdy pacjent otrzymał deksametazon (lub odpowiednik) w premedykacji.  leki przeciwgorączkowe (paracetamol 650 do 1000 mg)  leki przeciwhistaminowe (doustnie lub dożylnie difenhydramina 25 do 50 mg lub lek równoważny). Produkty lecznicze podawane po wstrzyknięciu W celu zmniejszenia ryzyka późnych IRR należy po wstrzyknięciu podać: – Monoterapia: przez dwa dni, po każdym wstrzyknięciu (zaczynając od dnia po wstrzyknięciu) należy podawać doustny kortykosteroid (20 mg metyloprednizolonu lub równoważną dawkę kortykosteroidu o średnim czasie działania lub długodziałającego, zgodnie z lokalnymi standardami).
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
– Terapia skojarzona: należy rozważyć podanie małej dawki doustnej metyloprednizolonu (≤20 mg) lub odpowiednika dzień po wstrzyknięciu produktu leczniczego DARZALEX. Jednak, jeśli dzień po wstrzyknięciu produktu leczniczego DARZALEX podawany jest kortykosteroid wchodzący w skład schematu podstawowego (np. deksametazon, prednizon), podawanie dodatkowych produktów leczniczych po wstrzyknięciu może nie być konieczne (patrz punkt 5.1). Jeśli po pierwszych trzech wstrzyknięciach pacjent nie doświadcza istotnych IRR, można przerwać stosowanie kortykosteroidów podawanych po wstrzyknięciu (z wyłączeniem kortykosteroidów ze schematu podstawowego). Ponadto, u pacjentów z przewlekłą chorobą obturacyjną płuc w wywiadzie, należy rozważyć zastosowanie po wstrzyknięciu krótko- i długodziałających leków rozszerzających oskrzela oraz wziewnych kortykosteroidów.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
Według uznania lekarza, po pierwszych czterech wstrzyknięciach, jeśli pacjent nie doświadcza istotnych IRR, można rozważyć odstawienie leków wziewnych. Zapobieganie reaktywacji wirusa półpaśca Należy rozważyć profilaktykę przeciwwirusową zapobiegającą reaktywacji wirusa półpaśca. Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzano badań daratumumabu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Na podstawie populacyjnych analiz farmakokinetyki (PK), nie wymaga się dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzano badań daratumumabu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie wymaga się dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma potrzeby dostosowania dawki (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego DARZALEX u dzieci w wieku poniżej 18 lat.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
Dane nie są dostępne. Masa ciała (>120 kg) Ograniczona liczba pacjentów o masie ciała >120 kg była badana przy użyciu stałej dawki (1800 mg) produktu DARZALEX roztwór do wstrzykiwań podskórnych i nie ustalono skuteczności u tych pacjentów. Obecnie nie zaleca się dostosowywania dawki w zależności od masy ciała (patrz punkty 4.4 i 5.2). Sposób podawania Produkt leczniczy DARZALEX roztwór do wstrzykiwań podskórnych, nie jest przeznaczony do podawania dożylnego i powinien być podawany wyłącznie we wstrzyknięciu podskórnym, w dawkach właściwych dla tej drogi podawania. Szczególne środki ostrożności przed podaniem, patrz punkt 6.6. Aby uniknąć zatkania się igły, należy umieścić igłę do iniekcji podskórnej lub zestaw do infuzji podskórnej na strzykawce bezpośrednio przed wstrzyknięciem. Należy wstrzykiwać 15 ml roztworu DARZALEX do wstrzykiwań podskórnych do tkanki podskórnej brzucha w odległości około 7,5 cm w prawo lub lewo od pępka przez około 3-5 minut.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dawkowanie
Nie wstrzykiwać roztworu DARZALEX do wstrzykiwań podskórnych w inne miejsca ciała, ponieważ nie ma dostępnych danych. Miejsca wstrzyknięć należy zamieniać naprzemiennie przy kolejnych wstrzyknięciach. Roztworu DARZALEX do wstrzykiwań podskórnych nigdy nie należy wstrzykiwać w miejsca, w których skóra jest zaczerwieniona, zasiniona, wrażliwa, stwardniała lub w miejsca, gdzie występują blizny. Należy wstrzymać lub spowolnić szybkość podawania, jeśli pacjent odczuwa ból. W przypadku, gdy ból nie zmniejsza się po spowolnieniu wstrzyknięcia, można wybrać drugie miejsce wstrzyknięcia po przeciwnej stronie brzucha, aby podać resztę dawki. Podczas terapii produktem leczniczym DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, nie należy podawać innych produktów leczniczych do stosowania podskórnego w to samo miejsce, co DARZALEX.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Reakcje związane z infuzją ( Infusion-related reactions, IRR) DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, może powodować ciężkie i (lub) poważne IRR, w tym reakcje anafilaktyczne. W badaniach klinicznych, około 8% (95/1183) pacjentów doświadczyło IRR. Większość IRR wystąpiło po pierwszym wstrzyknięciu i były one stopnia 1-2. IRR występujące przy kolejnych wstrzyknięciach stwierdzano u 1% pacjentów (patrz punkt 4.8). Mediana czasu do wystąpienia IRR po wstrzyknięciu produktu DARZALEX wyniosła 3,2 godziny (zakres 0,15-83 godzin). Większość IRR wystąpiła w dniu leczenia. Późniejsze IRR wystąpiły u 1% pacjentów.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Specjalne środki ostrozności
Objawy przedmiotowe i podmiotowe IRR mogą obejmować objawy ze strony układu oddechowego, takie jak: przekrwienie błony śluzowej nosa, kaszel, podrażnienie gardła, alergiczny nieżyt nosa, świszczący oddech, a także gorączkę, ból w klatce piersiowej, świąd, dreszcze, wymioty, nudności, niedociśnienie i niewyraźne widzenie. Wystąpiły ciężkie reakcje, w tym: skurcz oskrzeli, niedotlenienie, duszność, nadciśnienie, tachykardia i działania niepożądane dotyczące oczu (w tym wysięk naczyniówkowy, ostra krótkowzroczność i ostra jaskra z zamkniętym kątem przesączania) (patrz punkt 4.8). Należy premedykować pacjentów z zastosowaniem leków przeciwhistaminowych, przeciwgorączkowych i kortykosteroidów a także obserwować i konsultować pod kątem IRR, szczególnie podczas pierwszego i drugiego wstrzyknięcia. W razie wystąpienia reakcji anafilaktycznej lub zagrażającej życiu reakcji (stopnia 4.), należy natychmiast wdrożyć odpowiednie działania.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Specjalne środki ostrozności
Należy natychmiast i trwale przerwać leczenie produktem leczniczym DARZALEX (patrz punkty 4.2 i 4.3). By zmniejszyć ryzyko późnych IRR, należy po wstrzyknięciu produktu leczniczego DARZALEX podawać wszystkim pacjentom doustne kortykosteroidy (patrz punkt 4.2). Pacjenci z przewlekłą chorobą obturacyjną płuc w wywiadzie mogą po wstrzyknięciu wymagać podania dodatkowych produktów leczniczych, aby zapobiec powikłaniom oddechowym. U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc należy rozważyć zastosowanie po wstrzyknięciu produktów leczniczych (np. krótko i długo działających leków rozszerzających oskrzela i wziewnych kortykosteroidów). W razie wystąpienia objawów ze strony oczu należy przerwać infuzję produktu DARZALEX i niezwłocznie przeprowadzić konsultację okulistyczną przed wznowieniem podawania produktu DARZALEX (patrz punkt 4.2). Neutropenia/trombocytopenia DARZALEX może nasilić neutropenię i trombocytopenię indukowaną schematem podstawowym terapii (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Specjalne środki ostrozności
Należy okresowo w trakcie terapii badać całkowitą liczbę krwinek, zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych stosowanych w schemacie podstawowym. Należy obserwować pacjentów z neutropenią, czy nie występują objawy zakażenia. Może być konieczne opóźnienie podania produktu leczniczego DARZALEX, by umożliwić powrót liczby krwinek do normy. U pacjentów z mniejszą masą ciała otrzymujących produkt leczniczy DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, obserwowano większy odsetek neutropenii; nie wiązało się to jednak z większym odsetkiem ciężkich infekcji. Nie zaleca się zmniejszania dawki produktu leczniczego DARZALEX. Można rozważyć leczenie wspomagające z zastosowaniem przetoczeń krwi lub podaniem czynników wzrostu. Wpływ na wyniki pośredniego testu antyglobulinowego (test pośredni Coombs’a) Daratumumab wiąże się z CD38, występującym w małych ilościach na erytrocytach (ang. red blood cells , RBCs), co może skutkować dodatnim wynikiem pośredniego testu Coombs’a.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Specjalne środki ostrozności
Ten dodatni wynik może utrzymywać się nawet przez 6 miesięcy od ostatniego podania daratumumabu. Należy wspomnieć, że daratumumab, związany z RBCs, może maskować wykrywanie przeciwciał na słabsze antygeny w surowicy pacjenta. Oznaczanie grupy krwi pacjenta – AB0 i Rh nie jest zaburzone. Przed rozpoczęciem leczenia daratumumabem należy przeprowadzić typowanie i skrining pacjentów. Można rozważyć badanie fenotypu przed rozpoczęciem leczenia, zgodnie z lokalną praktyką. Daratumumab nie wpływa na wyniki badań genotypu erytrocytów, więc można je wykonać w dowolnym czasie. W razie planowanego przetoczenia krwi, należy poinformować ośrodek krwiodawstwa o zaburzonych wynikach testów antyglobulinowych (patrz punkt 4.5). W razie konieczności natychmiastowego przetoczenia krwi można podać bez próby krzyżowej erytrocyty AB0/RhD – zgodnie z lokalną praktyką.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Specjalne środki ostrozności
Wpływ na ocenę całkowitej odpowiedzi Daratumumab jest ludzkim przeciwciałem monoklonalnym IgG kappa, które jest wykrywalne za pomocą zarówno elektroforezy białek surowicy (SPE) oraz immunofiksacji (IFE), stosowanych w monitorowaniu klinicznym endogennego białka M (patrz punkt 4.5). Ta interakcja może wpływać na ocenę odpowiedzi całkowitej i progresji choroby u niektórych pacjentów z białkiem szpiczakowym IgG kappa. Reaktywacja wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV) U pacjentów leczonych produktem DARZALEX stwierdzano reaktywację wirusa zapalenia wątroby typu B, w niektórych przypadkach zakończoną zgonem. U wszystkich pacjentów przed rozpoczęciem leczenia produktem DARZALEX, należy wykonać badanie przesiewowe na obecność HBV. U pacjentów z pozytywnymi wynikami badań serologicznych na obecność HBV należy monitorować kliniczne i laboratoryjne objawy reaktywacji HBV, w trakcie i przez co najmniej sześć miesięcy po zakończeniu leczenia produktem DARZALEX.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Specjalne środki ostrozności
Należy postępować zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi a w razie potrzeby klinicznej rozważyć konsultację ze specjalistą z dziedziny chorób wątroby. U pacjentów, u których wystąpiła reaktywacja HBV podczas stosowania produktu leczniczego DARZALEX, należy wstrzymać leczenie produktem DARZALEX i wdrożyć odpowiednie leczenie. Wznowienie leczenia produktem DARZALEX u pacjentów, u których reaktywacja HBV jest odpowiednio kontrolowana, należy omówić z lekarzami posiadającymi doświadczenie w leczeniu WZW B. Masa ciała (>120 kg) Istnieje możliwość zmniejszenia skuteczności produktu leczniczego DARZALEX roztwór do wstrzykiwań podskórnych u pacjentów o masie ciała >120 kg (patrz punkty 4.2 i 5.2). Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera sorbitol (E420). Pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy (HFI) nie powinni otrzymywać tego produktu leczniczego.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Specjalne środki ostrozności
Ten produkt leczniczy zawiera również mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w dawce, co oznacza, że uznaje się go za „wolny od sodu”.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Jest mało prawdopodobne by dla daratumumabu, będącego przeciwciałem monoklonalnym IgG1қ, wydalanie nerkowe i metabolizm przy udziale enzymów wątrobowych były głównymi drogami eliminacji. W związku z tym nie oczekuje się, by zmiany aktywności enzymów metabolizujących leki mogły wpływać na eliminację daratumumabu. Ponieważ daratumumab ma duże powinowactwo do unikalnego epitopu na CD38, nie należy spodziewać się także, by wpływał on na aktywność enzymów metabolizujących leki. Badania farmakokinetyki klinicznej postaci dożylnych lub podskórnych daratumumabu w skojarzeniu z lenalidomidem, pomalidomidem, talidomidem, bortezomibem, melfalanem, prednizonem, karfilzomibem, cyklofosfamidem i deksametazonem wykazały brak istotnych klinicznie interakcji pomiędzy daratumumabem i tymi małocząsteczkowymi produktami leczniczymi.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Interakcje
Wpływ na wyniki pośredniego testu antyglobulinowego (pośredni test Coombs’a) Daratumumab wiąże się z CD38 na erytrocytach i wpływa na wyniki testów zgodności, w tym testów przesiewowych i krzyżowych przeciwciał (patrz punkt 4.4). Metody zmniejszające wpływ daratumumabu obejmują: użycie ditiotreitolu (DTT) w badanej próbce, celem rozbicia wiązania daratumumabu lub inne lokalnie uznane metody. Ponieważ układ grupowy Kell jest także wrażliwy na DTT, jednostki krwi Kell-ujemne można przetaczać tylko po wykluczeniu lub zidentyfikowaniu alloprzeciwciał z zastosowaniem RBCs potraktowanych DTT. Alternatywnie, można także rozważyć badanie fenotypu lub genotypu (patrz punkt 4.4). Wpływ na wyniki elektroforezy białek surowicy oraz immunofiksacji Daratumumab może być wykrywany za pomocą elektroforezy białek surowicy (ang. serum protein electrophoresis , SPE) oraz immunofiksacji (ang.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Interakcje
immunofixation electrophoresis , IFE), stosowanych w monitorowaniu chorobowych immunoglobulin monoklonalnych (białka M). Może to skutkować fałszywie dodatnimi wynikami badań SPE i IFE u pacjentów z białkiem szpiczakowym IgG kappa, wpływającym na wstępną ocenę całkowitej odpowiedzi, wg kryteriów IMWG (ang. International Myeloma Working Group ). U pacjentów z utrzymującą się bardzo dobrą częściową odpowiedzią, gdy podejrzewa się zakłócający wpływ daratumumabu, należy rozważyć zastosowanie zwalidowanej, swoistej dla daratumumabu metody oznaczania IFE, w celu odróżnienia daratumumabu od innych pozostałych endogennych białek M w surowicy pacjenta, aby umożliwić ocenę całkowitej odpowiedzi.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym/antykoncepcja Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia oraz przez 3 miesiące od zakończenia stosowania daratumumabu. Ciąża Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania daratumumabu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach są niewystarczające w odniesieniu do toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Nie zaleca się stosowania produktu DARZALEX w okresie ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących antykoncepcji. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy daratumumab przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/niemowląt. Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy też przerwać/wstrzymać podawanie produktu leczniczego DARZALEX, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Brak dostępnych danych, by określić możliwy wpływ daratumumabu na płodność mężczyzn lub kobiet (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn DARZALEX nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże u pacjentów przyjmujących daratumumab zgłaszano uczucie zmęczenia i należy wziąć to pod uwagę w razie prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęstszymi działaniami niepożądanymi każdego stopnia (u ≥ 20% pacjentów) podczas stosowania daratumumabu (postacie dożylna lub podskórna) w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym były: IRR, zmęczenie, nudności, biegunka, zaparcia, gorączka, kaszel, neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość, obrzęki obwodowe, czuciowa neuropatia obwodowa i zakażenie górnych dróg oddechowych. Ciężkimi działaniami niepożądanymi były: zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, zakażenie górnych dróg oddechowych, posocznica, obrzęk płuc, grypa, gorączka, odwodnienie, biegunka, migotanie przedsionków i omdlenie. Profil bezpieczeństwa produktu leczniczego DARZALEX roztwór do wstrzykiwań podskórnych był podobny do profilu bezpieczeństwa postaci dożylej z wyjątkiem mniejszej częstości IRR. W badaniu fazy 3.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Działania niepożądane
MMY3012 neutropenia była jedynym działaniem niepożądanym zgłaszanym z częstością ≥ 5% większą dla produktu leczniczego DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, w porównaniu do dożylnego daratumumabu (stopnia 3 lub 4: odpowiednio 13% vs 8%). Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Tabela 7 przedstawia działania niepożądane, które wystąpiły u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy DARZALEX w postaci podskórnej lub dożylnej. Dane odzwierciedlają ekspozycję na produkt leczniczy DARZALEX postać podskórną (1800 mg) u 990 pacjentów ze szpiczakiem mnogim (MM). Dane obejmują 260 pacjentów z aktywnie kontrolowanego badania fazy 3. (badanie MMY3012), którzy otrzymali DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, w monoterapii, 149 pacjentów z aktywnie kontrolowanego badania 3. fazy (MMY3013), którzy otrzymywali podskórną postać produktu DARZALEX w skojarzeniu z pomalidomidem i deksametazonem (D-Pd), oraz 351 pacjentów z aktywnie kontrolowanego badania 3.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Działania niepożądane
fazy (MMY3014), którzy otrzymywali podskórną postać produktu DARZALEX w skojarzeniu z bortezomibem, lenalidomidem i deksametazonem (D VRd). Dane obejmują także trzy otwarte badania kliniczne, w których pacjenci otrzymywali DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, w monoterapii (N=31, MMY1004 i MMY1008) i MMY2040, w których pacjenci otrzymywali DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, w połączeniu z bortezomibem, melfalanem i prednizonem (D-VMP, n=67), lenalidomid i deksametazon (D-Rd, n=65) lub bortezomib, lenalidomid i deksametazon (D-VRd, n=67). Dodatkowo, dane odzwierciedlają ekspozycję na leczenie 193 pacjentów z nowo rozpoznaną amyloidozą AL w badaniu 3. fazy z aktywną kontrolą (badanie AMY3001), w którym pacjenci otrzymywali podskórną postać produktu DARZALEX w skojarzeniu z bortezomibem, cyklofosfamidem i deksametazonem (D-VCd).
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Działania niepożądane
Dane dotyczące bezpieczeństwa odzwierciedlają także ekspozycję na daratumumab podawany dożylnie (16 mg/kg mc.) u 2 324 pacjentów ze szpiczakiem mnogim, w tym u 1 910 pacjentów, którzy otrzymywali dożylny daratumumab w skojarzeniu ze schematami podstawowymi i 414 pacjentów, którzy otrzymywali dożylny daratumumab w monoterapii. Uwzględniono także działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu produktu do obrotu. Kategorie częstości występowania działań niepożądanych definiowano następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Tabela 7: Działania niepożądane u pacjentów ze szpiczakiem mnogim i amyloidozą AL, leczonych daratumumabem w postaci dożylnej lub podskórnej.

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Działanie niepożądane Kategoria częstości Częstość (%)
Wszystkie stopnie Stopień 3-4
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zakażenie górnych dróg oddechowycha bardzo często 39 2
COVID-19a,g 21 5
zapalenie płuca 18 11
zapalenie oskrzelia 14 1
zakażenie dróg moczowych często 7 1
grypa 4 1#
posocznicaa 4 4
zakażenie cytomegalowirusema niezbyt często <1 <1#
reaktywacja wirusa zapalenia wątroby typu Ba <1 <1
Zaburzenia krwi i układu chłonnego neutropeniaa bardzo często 43 37
trombocytopeniaa 31 18
niedokrwistośća 27 11
limfopeniaa 13 10
leukopeniaa 11 6
Zaburzenia układu immunologicznego hipogammaglobulinemiaa często 3 <1#
reakcja anafilaktycznab rzadko – –

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Działania niepożądane

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania zmniejszony apetyt bardzo często 10 <1
hiperglikemia często 6 3
hipokalcemia 6 1
odwodnienie 2 1#
Zaburzenia psychiatryczne bezsenność bardzo często 16 1#
Zaburzenia układu nerwowego obwodowa czuciowa neuropatia bardzo często 29 3
ból głowy 10 <1#
zawroty głowy często 9 <1#
parestezje 9 <1
omdlenie 3 2#
Zaburzenia serca migotanie przedsionków często 3 1
Zaburzenia naczyniowe nadciśnienie tętniczea często 9 4
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia kaszela bardzo często 22 <1#
dusznośća 18 2
obrzęk płuca często 1 <1
Zaburzenia żołądka i jelit biegunka bardzo często 32 4
zaparcia 28 1
nudności 22 1#
wymioty 13 1#
zapalenie trzustkia często 1 <1
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka bardzo często 12 1#
świąd często 6 <1#
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej ból pleców bardzo często 17 2
ból stawów 13 1
skurcze mięśni 12 <1#
mięśniowo-szkieletowy ból klatki piersiowej często 6 <1#
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania zmęczenie bardzo często 23 3
obrzęki obwodowea 23 1
gorączka 22 1
astenia 19 2
dreszcze często 8 <1#
reakcje w miejscu wstrzyknięciad,e 7 0
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach reakcje związane z infuzjąc
daratumumab podawany dożylnief bardzo często 39 5
daratumumab podawanypodskórniee często 8 1

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Działania niepożądane
# Brak stopnia 4. a Wskazuje zbiorczy termin. b Na podstawie działań niepożądanych stwierdzone po wprowadzeniu produktu do obrotu. c Reakcje związane z infuzją obejmują określone przez badaczy terminy związane z infuzją/wstrzyknięciem. d Reakcje w miejscu wstrzyknięcia obejmują terminy określone przez badaczy jako związane z wstrzyknięciem daratumumabu. e Częstość oparta tylko na badaniach podskórnego daratumumabu (N=1183). f Częstość oparta tylko na badaniach dożylnego daratumumabu (N=2324). g Częstość występowania opiera się na podzbiorze pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku w dniu 01 lutego 2020 r. lub po tej dacie (początek pandemii COVID-19) z badań MMY3003, MMY3006, MMY3008 i MMY3013 oraz wszystkich pacjentów z badania MMY3014 (N = 752). Uwaga: Na podstawie danych od 3057 pacjentów ze szpiczakiem mnogim i amyloidozą AL leczonych daratumumabem dożylnie lub daratumumabem podskórnie.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Reakcje związane z infuzją (Infusion-related reactions, IRR) W badaniach klinicznych (monoterapia i terapie skojarzone; N=1183) produktu leczniczego DARZALEX postaci podskórnej, częstość występowania IRR każdego stopnia wynosiła 8,2% po pierwszym wstrzyknięciu produktu leczniczego DARZALEX (1800 mg, tydzień 1.), 0,4% po wstrzyknięciu w tygodniu 2. i 1,1% po następnych wstrzyknięciach. IRR stopnia 3. i 4. Obserwowano, odpowiednio u 0,8% i u 0,1% pacjentów. Objawy przedmiotowe i podmiotowe IRR mogą obejmować objawy ze strony układu oddechowego, takie jak: przekrwienie błony śluzowej nosa, kaszel, podrażnienie gardła, alergiczny nieżyt nosa, świszczący oddech, a także: gorączkę, ból w klatce piersiowej, świąd, dreszcze, wymioty, nudności, niewyraźne widzenie i niedociśnienie.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Działania niepożądane
Wystąpiły ciężkie reakcje, w tym: skurcz oskrzeli, niedotlenienie, duszność, nadciśnienie, tachykardia i działania niepożądane dotyczące oczu (w tym wysięk naczyniówkowy, ostra krótkowzroczność i ostra jaskra z zamkniętym kątem przesączania) (patrz punkt 4.4). Reakcje w miejscu wstrzyknięcia (Injection site reactions, ISR) W badaniach klinicznych (N=1183) produktu leczniczego DARZALEX postaci podskórnej częstość występowania reakcji w miejscu wstrzyknięcia dowolnego stopnia wynosiła 7,0%. Nie było ISR stopnia 3. lub 4. Najczęstszymi (> 1%) ISR w miejscu wstrzyknięcia był rumień. Zakażenia U pacjentów ze szpiczakiem mnogim, otrzymujących daratumumab w monoterapii, całkowita częstość zakażeń była podobna w grupie otrzymującej DARZALEX podskórnie (52,9%) w porównaniu do grup otrzymujących daratumumab dożylnie (50,0%). Zakażenia stopnia 3. lub 4. występowały również z podobną częstością między produktem leczniczym DARZALEX w postaci podskórnej (11,7%), a dożylnym daratumumabem (14,3%).
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Działania niepożądane
Większość zakażeń była możliwa do opanowania i rzadko prowadziła do przerwania leczenia. Zapalenie płuc było najczęściej zgłaszanym zakażeniem stopnia 3. lub 4. we wszystkich badaniach. W badaniach z aktywną kontrolą, przerwanie leczenia z powodu zakażeń wystąpiło u 1-4% pacjentów. Zakażeniami o przebiegu śmiertelnym były głównie zapalenia płuc i posocznica. U pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących daratumumab dożylnie w terapii skojarzonej zgłaszano następujące zakażenia: Zakażenia stopnia 3. lub 4: W badaniach u pacjentów z nawrotami/lekoopornością: DVd: 21%, Vd: 19%; DRd: 28%, Rd: 23%; DPd: 28%. W badaniach u pacjentów z nowym rozpoznaniem: D-VMP: 23%, VMP: 15%; DRd: 32%, Rd: 23%; D-VTd: 22%, VTd: 20%. Zakażenia ze skutkiem śmiertelnym stopnia 5.: W badaniach pacjentów z nawrotem/lekoopornością DVd: 1%, Vd: 2%; DRd: 2%, Rd: 1%; DPd: 2% W badaniach pacjentów z nowymi rozpoznaniami: D-VMP: 1%, VMP: 1%; DRd: 2%, Rd: 2%; DVTd: 0%, VTd: 0%.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Działania niepożądane
U pacjentów ze szpiczakiem mnogim, otrzymujących produkt leczniczy DARZALEX w postaci podskórnej w terapii skojarzonej, zgłaszano następujące zakażenia: Zakażenia stopnia 3. lub 4.: DPd: 28%, Pd: 23%; D-VRd: 35%, VRd: 27%. Zakażenia stopnia 5. (ze skutkiem śmiertelnym): DPd: 5%, Pd: 3%; D-VRd: 2%, VRd: 3%. Klucz: D = daratumumab; Vd = bortezomib-deksametazon; Rd = lenalidomid-deksametazon; Pd = pomalidomid- deksametazon; VMP = bortezomib-melfalan-prednizon; VTd = bortezomib-talidomid-deksametazon; VRd=bortezomib- lenalidomid-deksametazon. U pacjentów z amyloidozą AL, otrzymujących produkt leczniczy DARZALEX w postaci podskórnej w terapii skojarzonej, częstość zakażeń była następująca: Zakażenia stopnia 3. lub 4.: D-VCd: 17%, VCd:10% Zakażenia stopnia 5.: D-VCd: 1%, VCd: 1% Klucz: D=daratumumab; VCd=bortezomib-cyklofosfamid-deksametazon Hemoliza Istnieje teoretyczne ryzyko hemolizy.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Działania niepożądane
W badaniach klinicznych i obserwacjach po wprowadzeniu produktu do obrotu będzie prowadzone ciągłe monitorowanie tego zagrożenia. Zaburzenia serca i kardiomiopatia związana z amyloidozą AL Większość pacjentów w badaniu AMY3001 miała na początku kardiomiopatię związaną z amyloidozą AL (D-VCd 72% vs. VCd 71%). Zaburzenia serca stopnia 3. lub 4. wystąpiły u 11% pacjentów D-VCd w porównaniu z 10% u pacjentów VCd, natomiast ciężkie zaburzenia serca wystąpiły u 16% w porównaniu z 13%, odpowiednio, u pacjentów D-VCd i VCd. Ciężkie zaburzenia serca występujące u ≥2% pacjentów obejmowały niewydolność serca (D-VCd 6,2% vs. VCd 4,3%), zatrzymanie krążenia (D-VCd 3,6% vs. VCd 1,6%) i migotanie przedsionków (D-VCd 2,1% vs. VCd 1,1%). Wszyscy pacjenci D-VCd, u których wystąpiły ciężkie lub zakończone zgonem zaburzenia czynności serca, mieli wyjściowo kardiomiopatię związaną z amyloidozą AL.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Działania niepożądane
Dłuższa mediana czasu trwania leczenia w ramieniu D-VCd w porównaniu z ramieniem VCd (odpowiednio, 9,6 miesięcy vs. 5,3 miesięcy) powinna być brana pod uwagę przy porównywaniu częstości występowania zaburzeń serca pomiędzy dwiema grupami leczenia. Częstość występowania, skorygowana ekspozycją (liczba pacjentów ze zdarzeniem na 100 pacjento-miesięcy w grupie ryzyka) ogólnych zaburzeń serca stopnia 3. lub 4. (1,2 vs. 2,3), niewydolności serca (0,5 vs. 0,6), zatrzymania krążenia (0,1 vs. 0,0) i migotania przedsionków (0,2 vs. 0,1), była porównywalna, odpowiednio, dla ramienia D-VCd i ramienia VCd. Przy medianie obserwacji wynoszącej 11,4 miesięcy, przyczyną wszystkich zgonów (D-VCd 14% vs. VCd 15%) w badaniu AMY3001 była głównie kardiomiopatia związana z amyloidozą AL w obu ramionach leczenia. Inne szczególne grupy pacjentów W badaniu fazy 3.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Działania niepożądane
MMY3007, które porównywało terapię D-VMP z terapią VMP, u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych, analiza bezpieczeństwa podgrupy pacjentów ze statusem wydolności ECOG, wynoszącym 2 (D-VMP: n=89, VMP: n=84), była zbieżna z populacją ogólną (patrz punkt 5.1). Osoby w podeszłym wieku Spośród 4041 pacjentów, którzy otrzymywali DARZALEX (n=1225 podskórnie; n=2816 dożylnie) w zalecanej dawce, 37% było w wieku od 65 do mniej niż 75 lat, a 15% miało 75 lat lub więcej. Nie zaobserwowano ogólnych różnic w skuteczności w zależności od wieku. Częstość występowania ciężkich działań niepożądanych była większa u starszych pacjentów niż u młodszych. Wśród pacjentów ze szpiczakiem mnogim nawracającym i opornym na leczenie (n=1 976) najczęstszymi ciężkimi działaniami niepożądanymi, które występowały częściej u osób starszych (≥ 65 lat), było zapalenie płuc i posocznica.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Działania niepożądane
Wśród nowo rozpoznanych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikowali się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych (n=777), najczęstszym ciężkim działaniem niepożądanym, które występowało częściej u osób starszych (≥75 lat), było zapalenie płuc. Wśród pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych (n=351), najczęstszym poważnym działaniem niepożądanym, które występowało częściej u osób w podeszłym wieku (≥65 lat), było zapalenie płuc. Wśród pacjentów z nowo rozpoznaną amyloidozą AL (n=193), najczęstszym ciężkim działaniem niepożądanym, które występowało częściej u osób w podeszłym wieku (≥65 lat), było zapalenie płuc. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy przedmiotowe i podmiotowe Nie było przypadku przedawkowania w badaniach klinicznych. Leczenie Nie ma specjalnego antidotum do stosowania przy przedawkowaniu daratumumabu. W razie przedawkowania, należy obserwować pacjenta pod kątem jakichkolwiek objawów przedmiotowych i podmiotowych działań niepożądanych i wdrożyć niezwłocznie odpowiednie leczenie objawowe.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwnowotworowe, przeciwciała monoklonalne i koniugaty leków z przeciwciałami, inhibitory CD38 (Klaster różnicowania 38), kod ATC: L01FC01. DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, zawiera rekombinowaną ludzką hialuronidazę (rHuPH20). rHuPH20 działa lokalnie i przejściowo w celu rozłożenia hialuronianu ((HA), naturalnie występującego glikoaminoglikanu znajdowanego w całym ciele) w macierzy zewnątrzkomórkowej przestrzeni podskórnej, poprzez zerwanie połączenia między dwoma cukrami (N-acetyloglukozaminą i kwasem glukuronowym), które zawierają HA. Okres półtrwania rHuPH20 w skórze wynosi mniej niż 30 minut. Poziom hialuronianu w tkance podskórnej wraca do normy w ciągu 24 do 48 godzin z powodu szybkiej biosyntezy hialuronianu.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm działania Daratumumab jest ludzkim przeciwciałem monoklonalnym IgG1κ, które łączy się z białkiem CD38, prezentowanym na powierzchni komórek różnych nowotworów hematologicznych, w tym na klonalnych komórkach plazmatycznych w szpiczaku mnogim i amyloidozie AL, a także na innych rodzajach komórek i tkanek. Białko CD38 ma wiele funkcji, takich jak: receptor pośredniczący w adhezji komórek, przenoszenie sygnałów i aktywność enzymatyczna. Daratumumab wykazał w warunkach in vivo silne hamowanie wzrostu komórek nowotworowych z ekspresją CD38. Na podstawie badań in vitro stwierdzono, że daratumumab może wykorzystywać wiele funkcji efektorowych, powodując śmierć komórek nowotworowych za pośrednictwem układu immunologicznego. Te badania wskazują, że daratumumab może indukować lizę komórek nowotworowych za pomocą cytotoksyczności zależnej od układu dopełniacza, cytotoksyczności komórkowej zależnej od przeciwciał i fagocytozy komórek zależnej od przeciwciał w nowotworach z ekspresją CD38.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Liza indukowana daratumumabem zmniejszała liczbę komórek supresorowych pochodzenia szpikowego (CD38+MDSCs), regulatorowych komórek T (CD38+T regs ) i komórek B (CD38+B regs ). Komórki T (CD3+, CD4+ i CD8+) także mają ekspresję CD38 zależną od etapu rozwoju i poziomu aktywacji. Podczas terapii daratumumabem stwierdzano istotne zwiększenie bezwzględnej liczby i odsetka limfocytów T CD4+ i CD8+ T w pełnej krwi obwodowej oraz szpiku kostnym. Ponadto, sekwencjonowanie DNA receptora komórek T potwierdziło, że podczas terapii daratumumabem zwiększała się klonalność komórek T, co wskazuje na właściwości immunomodulacyjne, które mogą wpływać na odpowiedź kliniczną. Daratumumab indukował apoptozę w warunkach in vitro po wiązaniu krzyżowym z udziałem receptora Fc. Ponadto, daratumumab modulował aktywność enzymatyczną CD38, hamując aktywność cyklazy i stymulując aktywność hydrolazy.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Znaczenie tych działań in vitro nie jest do końca poznane w warunkach klinicznych ani nie wiadomo jakie są ich implikacje na rozwój komórek nowotworowych. Działanie farmakodynamiczne Liczba komórek NK (ang. Natural killer) i komórek T Komórki NK mają wysoką ekspresję CD38 i są wrażliwe na lizę wywoływaną przez daratumumab. Podczas terapii daratumumabem stwierdzano zmniejszenie całkowitej liczby i odsetka komórek NK (CD16+CD56+) i aktywowanych komórek NK (CD16+CD56 dim ) w pełnej krwi obwodowej oraz szpiku kostnym. Jednakże, wyjściowa liczba komórek NK nie korelowała z odpowiedzią kliniczną. Immunogenność U pacjentów ze szpiczakiem mnogim i amyloidozą AL leczonych daratumumabem podawanym podskórnie w monoterapii i terapii skojarzonej w badaniach klinicznych, mniej niż 1% pacjentów wytworzyło w trakcie leczenia przeciwciała przeciwko daratumumabowi, a 6 pacjentów uzyskało dodatni wynik testu na obecność przeciwciał neutralizujących.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów ze szpiczakiem mnogim i amyloidozą AL częstość pojawiających się w trakcie leczenia nie neutralizujących przeciwciał przeciw rHuPH20 wynosiła 9,1% (103/1129) u pacjentów otrzymujących produkt DARZALEX podskórnie w monoterapii lub produkt DARZALEX podskórnie w terapii skojarzonej, a 1 pacjent uzyskał pozytywny wynik testu na obecność przeciwciał neutralizujących. Przeciwciała przeciwko rHuPH20 nie miały wpływu na ekspozycję na daratumumab. Znaczenie kliniczne powstawania przeciwciał przeciw daratumumabowi lub przeciw rHuPH20 po leczeniu produktem DARZALEX w postaci podskórnej nie jest znane. Doświadczenie kliniczne dotyczące produktu leczniczego DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych (postać podawana podskórnie) Monoterapia – nawracający/oporny na leczenie szpiczak mnogi MMY3012, otwarte – randomizowane, badanie fazy 3., typu „non-inferiority” porównało skuteczność i bezpieczeństwo terapii produktu leczniczego DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych (1800 mg), z daratumumabem podawanym dożylnie (16 mg/kg) u pacjentów z nawrotowym i opornym na leczenie szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali co najmniej 3 wcześniejsze linie leczenia obejmującego inhibitor proteasomu (PI) i czynnik immunomodulujący (IMID) lub osób z podwójną opornością na PI i IMID.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie kontynuowano aż do nieakceptowalnej toksyczności lub postępu choroby. Randomizowano ogółem 522 pacjentów: 263 do ramienia otrzymującego DARZALEX podskórnie i 259 do ramienia otrzymującego daratumumab dożylnie. Wyjściowe cechy demograficzne i charakterystyka choroby były podobne w obu grupach leczenia. Mediana wieku pacjentów wynosiła 67 lat (zakres: 33-92 lata), 55% stanowili mężczyźni, a 78% było rasy białej. Mediana masy ciała pacjenta wynosiła 73 kg (zakres: 29–138 kg). Pacjenci otrzymali medianę 4 wcześniejszych linii leczenia. W sumie 51% pacjentów miało wcześniej autologiczny przeszczep komórek macierzystych (ASCT), 100% pacjentów było wcześniej leczonych zarówno PI, jak i IMiD, a większość pacjentów była oporna na wcześniejsze leczenie ogólnoustrojowe, w tym zarówno PI, jak i IMiD (49%). W badaniu osiągnięto pierwszorzędowe punkty końcowe: całkowitą odpowiedź (ORR) według kryteriów odpowiedzi IMWG (tabela 8) oraz maksymalne C min przed podaniem dawki w cyklu 3. dniu 1.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
(patrz punkt 5.2). Tabela 8: Kluczowe wyniki badania MMY3012

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne

Daratumumabpodanie podskórne (N=263) Daratumumabpodanie dożylne (N=259)
Pierwszorzędowy punkt końcowy
Ogólna odpowiedź (sCR + CR + VGPR + PR), n (%)a 108 (41,1%) 96 (37,1%)
95% CI (%) (35,1%, 47,3%) (31,2%, 43,3%)
Współczynnik odsetka odpowiedzi (95% CI) b 1,11 (0,89; 1,37)
CR lub lepsza, n (%) 5 (1,9%) 7 (2,7%)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR) 45 (17,1%) 37 (14,3%)
Odpowiedź częściowa (PR) 58 (22,1%) 52 (20,1%)
Drugorzędowy punkt końcowy
Częstość reakcji związanych z infuzją, n (%)c 33 (12,7%) 89 (34,5%)
Przeżycie bez progresji, miesiące
Mediana (95% CI) 5,59 (4,67; 7,56) 6,08 (4,67; 8,31)
Iloraz ryzyka (95% CI) 0,99 (0,78, 1,26)

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
a Na podstawie populacji z intencją leczenia. b Wartość p <0,0001 z testu Farringtona-Manninga dla hipotezy „non-inferiority”. c Na podstawie populacji bezpieczeństwa. Wartość p <0,0001 z testu chi-kwadrat Cochrana-Mantela-Haenszela. Po medianie czasu obserwacji, wynoszącej 29,3 miesięcy, mediana OS wynosiła 28,2 miesięcy (95% CI: 22,8, NE) w ramieniu z postacią podskórną produktu DARZALEX i 25,6 miesięcy (95% CI: 22,1, NE) w ramieniu z daratumumabem podawanym dożylnie. Wyniki dotyczące bezpieczeństwa i tolerancji, w tym u pacjentów o mniejszej masie ciała, były spójne dla znanych profili bezpieczeństwa produktu leczniczego DARZALEX w postaci podskórnej i dożylnego daratumumabu. Wyniki zmodyfikowanego – CTSQ – kwestionariusza dla pacjentów oceniających zadowolenie z terapii, wykazał, że pacjenci otrzymujący produkt leczniczy DARZALEX w postaci podskórnej byli bardziej zadowoleni z leczenia w porównaniu z pacjentami otrzymującymi dożylny daratumumab.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Jednak badania otwarte – podlegają zakłóceniom. Terapie skojarzone w szpiczaku mnogim Leczenie skojarzone z bortezomibem, lenalidomidem i deksametazonem (VRd) u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, kwalifikujących się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych (ASCT) Badanie MMY3014 było otwartym, randomizowanym, aktywnie kontrolowanym badaniem 3. fazy, w którym porównywano leczenie indukcyjne i konsolidujące z zastosowaniem podskórnej postaci produktu DARZALEX (1800 mg) w skojarzeniu z bortezomibem, lenalidomidem i deksametazonem (D-VRd), a następnie leczenie podtrzymujące z zastosowaniem produktu DARZALEX w skojarzeniu z lenalidomidem, do terapii bortezomibem, lenalidomidem i deksametazonem (VRd), a następnie terapii podtrzymującej lenalidomidem u pacjentów w wieku 70 lat i młodszych z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim kwalifikujących się do ASCT, do czasu udokumentowanej progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Dozwolone było zastosowanie krótkiego doraźnego leczenia kortykosteroidami (odpowiednik deksametazonu w dawce 40 mg/dobę przez maksymalnie 4 dni) przed rozpoczęciem leczenia. Pacjenci otrzymywali postać podskórną produktu leczniczego DARZALEX (1800 mg), podawaną raz w tygodniu (w dniach 1., 8., 15. i 22.) w cyklach 1. i 2., a następnie raz na dwa tygodnie (w dniach 1. i 15.) w cyklach 3. i 6. W leczeniu podtrzymującym (cykle 7+) pacjenci otrzymywali postać podskórną produktu leczniczego DARZALEX (1800 mg) raz na cztery tygodnie. Pacjenci, którzy osiągnęli ujemny wynik MRD utrzymujący się przez 12 miesięcy i otrzymywali leczenie podtrzymujące przez co najmniej 24 miesiące, przerwali leczenie podskórną postacią produktu DARZALEX (1800 mg). Bortezomib podawano we wstrzyknięciu podskórnym (SC) w dawce 1,3 mg/m 2 powierzchni ciała dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.) powtarzanych 28-dniowych (4-tygodniowych) cykli 1.-6.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Lenalidomid podawano doustnie w dawce 25 mg na dobę w dniach od 1. do 21. podczas cykli 1.- 6. W leczeniu podtrzymującym (cykle 7+) pacjenci otrzymywali lenalidomid w dawce 10 mg na dobę w dniach 1.-28. (w sposób ciągły) każdego cyklu do czasu udokumentowanej progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Deksametazon (doustnie lub dożylnie) podawano w dawce 40 mg w dniach 1.-4. i 9.-12. cyklach 1.-6. W dniach iniekcji podskórnej produktu leczniczego DARZALEX (1800 mg) dawkę deksametazonu podawano doustnie lub dożylnie jako produkt leczniczy poprzedzający wstrzyknięcie produktu DARZALEX. Dawki bortezomibu, lenalidomidu i deksametazonu dostosowywano zgodnie z zaleceniami producenta. Łącznie 709 pacjentów poddano randomizacji: 355 do ramienia D-VRd i 354 do ramienia VRd. Podstawowe dane demograficzne i charakterystyka choroby były podobne w obu grupach leczenia. Mediana wieku wynosiła 60 lat (zakres: od 31 do 70 lat).
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Większość pacjentów stanowili mężczyźni (59%), 64% miało wynik w skali ECOG równy 0,31% miało wynik w skali ECOG równy 1, a 5% miało wynik w skali ECOG równy 2. Ponadto, 51% miało I stopień zaawansowania według ISS, 34% miało II stopień zaawansowania według ISS, 15% miało III stopień zaawansowania według ISS, 75% miało standardowe ryzyko cytogenetyczne, 22% miało wysokie ryzyko cytogenetyczne (del17p, t[4;14], t[14;16]), a 3% miało nieokreślone ryzyko cytogenetyczne. Przy medianie obserwacji wynoszącej 47,5 miesięcy, pierwotna analiza PFS w badaniu MMY3014 wykazała poprawę PFS w ramieniu D-VRd w porównaniu z ramieniem VRd (HR=0,42; 95% CI: 0,30, 0,59; p<0,0001). Nie osiągnięto mediany PFS w żadnym z ramion. Wykres 1: Krzywe Kaplana-Meiera PFS w badaniu MMY3014
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Dodatkowe wyniki skuteczności z badania MMY3014 przedstawiono w tabeli 9 poniżej. Tabela 9: Wyniki skuteczności z badania MMY3014 a

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne

D-VRd (n=355) VRd (n=354) Iloraz szans (95% CI)d
Ogólna odpowiedź (sCR+CR+VGPR+PR) n(%)a 343 (96,6%) 332 (93,8%)
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR) 246 (69,3%) 158 (44,6%)
Odpowiedź całkowita (CR) 66 (18,6%) 90 (25,4%)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR) 26 (7,3%) 68 (19,2%)
Odpowiedź częściowa (PR) 5 (1,4%) 16 (4,5%)
CR lub lepsza (sCR+CR) 312 (87,9%) 248 (70,1%) 3,13 (2,11; 4,65)
95% CI (%) (84,0%; 91,1%) (65,0%; 74,8%)
Wartość-pb <0.0001
Ogólny odsetek ujemnych wynikówa,c 267 (75,2%) 168 (47,5%) 3,40 (2,47; 4.69)
95% CI (%) (70,4%; 79,6%) (42,2%; 52.8%)
Wartość pb <0,0001

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
D-VRd=daratumumab-bortezomib-lenalidomid-deksametazon; VRd=bortezomib-lenalidomid-deksametazon; MRD=minimalna choroba resztkowa; CI=przedział ufności a Na podstawie populacji z intencją leczenia b Wartość p z testu Chi-kwadrat Cochrana Mantela-Haenszela c Pacjenci osiągnęli zarówno ujemny wynik MRD (próg 10 -5 ), jak i CR lub lepszą odpowiedź d Zastosowano oszacowanie Mantela-Haenszela wspólnego ilorazu szans dla tabel warstwowych Terapie skojarzone w szpiczaku mnogim MMY2040 było otwartym badaniem oceniającym skuteczność i bezpieczeństwo produktu leczniczego DARZALEX w postaci podskórnej w dawce 1800 mg: – w skojarzeniu z bortezomibem, melfalanem i prednizonem (D-VMP) u pacjentów z nowo zdiagnozowanym szpiczakiem mnogim (MM), którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia. Bortezomib podawano we wstrzyknięciu podskórnym w dawce 1,3 mg/m 2 powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu w tygodniach 1., 2., 4. i 5.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
w pierwszym cyklu 6-tygodniowym (cykl 1., 8 dawek), a następnie podawano raz na tydzień w tygodniach 1., 2., 4. i 5. przez osiem kolejnych 6-tygodniowych cykli (cykle 2.– 9.; 4 dawek w cyklu). Melfalan 9 mg/m 2 , i prednizon 60 mg/m 2 podawano doustnie w dniach 1. do 4. w dziewięciu 6-tygodniowych cyklach (cykle 1.– 9.). Podawany podskórnie DARZALEX kontynuowano do czasu progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności. – w skojarzeniu z lenalidomidem i deksametazonem (D-Rd) u pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie MM. Lenalidomid (25 mg raz dziennie doustnie w dniach 1.- 21. powtarzalnych 28-dniowych [4-tygodniowych] cykli) podawano z małą dawką deksametazonu 40 mg/tydzień (lub w zmniejszonej dawce 20 mg/tydzień dla pacjentów w wieku >75 lat, lub BMI <18,5). Podawany podskórnie DARZALEX kontynuowano do czasu progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
– w skojarzeniu z bortezomibem, lenalidomidem i deksametazonem (D-VRd) u pacjentów z nowo zdiagnozowanym MM, którzy kwalifikują się do przeszczepienia. Bortezomib podawano we wstrzyknięciu podskórnym w dawce 1,3 mg/m 2 powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu w tygodniach 1. i 2. Lenalidomid podawano doustnie w dawce 25 mg na dobę w dniach 1.– 14.; małą dawkę deksametazonu podawano w dawce 40 mg/tydzień w cyklach 3-tygodniowych. Całkowity czas trwania leczenia wynosił 4 cykle. Do badania włączono 199 pacjentów (D-VMP: 67; D-Rd: 65; D-VRd: 67). Wyniki skuteczności określono za pomocą algorytmu komputerowego z zastosowaniem kryteriów IMWG. W badaniu osiągnięto pierwszorzędowy punkt końcowy ORR dla D-VMP i D-Rd oraz pierwszorzędowy punkt końcowy VGPR lub lepszą dla D-VRd (patrz tabela 10). Tabela 10: Wyniki skuteczności z badania MMY2040

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne

D-VMP (n=67) D-Rd (n=65) D-VRd (n=67)
Ogólna odpowiedź (sCR + CR + VGPR + PR), n (%)a 60 (89,6%) 61 (93,8%) 65 (97,0%)
90% CI (%) (81,3%, 95,0%) (86,5%, 97,9%) (90,9%, 99,5%)
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR) 13 (19,4%) 12 (18,5%) 6 (9,0%)
Odpowiedź całkowita (CR) 19 (28,4%) 13 (20,0%) 5 (7,5%)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR) 20 (29,9%) 26 (40,0%) 37 (55,2%)
Odpowiedź częściowa (PR) 8 (11,9%) 10 (15,4%) 17 (25,4%)
VGPR lub lepsza (sCR + CR + VGPR) 52 (77,6%) 51 (78,5%) 48 (71,6%)
90% CI (%) (67,6%, 85,7%) (68,4%, 86,5%) (61,2%, 80,6%)

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
D-VMP = daratumumab-bortezomib-melfalan-prednizon; D-Rd = daratumumab-lenalidomid-deksametazon; D-VRd = daratumumab-bortezomib-lenalidomid-deksametazon; Daratumumab = DARAZALEX postać podskórna; CI = przedział ufności. a Na podstawie danych od leczonych osób Leczenie skojarzone z pomalidomidem i deksametazonem (Pd): Badanie MMY3013 było otwartym, randomizowanym, aktywnie kontrolowanym badaniem 3. fazy, w którym porównywano leczenie produktem DARZALEX w postaci podskórnej (1800 mg) w skojarzeniu z pomalidomidem i deksametazonem w małej dawce (D-Pd) z leczeniem pomalidomidem i deksametazonem w małej dawce (Pd) u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy wcześniej otrzymali co najmniej jedną linię leczenia lenalidomidem i inhibitorem proteasomu (PI). Pomalidomid (4 mg raz na dobę doustnie w dniach 1.-21.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
powtarzanych 28-dniowych [4-tygodniowych] cykli) podawano z małą dawką doustnego lub dożylnego deksametazonu 40 mg/tydzień (lub zmniejszoną dawką 20 mg/tydzień u pacjentów w wieku >75 lat). W dniach podawania produktu DARZALEX w postaci podskórnej, 20 mg dawki deksametazonu podawano jako premedykację a pozostałą część podawano następnego dnia po podaniu. W przypadku pacjentów otrzymujących zmniejszoną dawkę deksametazonu, cała dawka 20 mg była podawana jako premedykacja przed podaniem produktu DARZALEX w postaci podskórnej. Dostosowanie dawki pomalidomidu i deksametazonu odbywało się zgodnie z drukami informacyjnymi producenta. Leczenie kontynuowano w obu ramionach do czasu progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności. Randomizację przeprowadzono u 304 pacjentów: 151 do ramienia D-Pd i 153 do ramienia Pd. Do badania włączono pacjentów z udokumentowanymi dowodami progresji choroby w trakcie lub po zakończeniu ostatniego schematu.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci, u których podczas wcześniejszej terapii wystąpiła wysypka stopnia ≥3, zostali wykluczeni zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego pomalidomidu. Podstawowe dane demograficzne i charakterystyka choroby były podobne w obu grupach leczenia. Mediana wieku pacjentów wynosiła 67 lat (zakres od 35 do 90 lat), 18% miało ≥75 lat, 53% stanowili mężczyźni, a 89% było rasy kaukaskiej. Pacjenci otrzymali medianę 2 wcześniejszych linii leczenia. Wszyscy pacjenci byli wcześniej leczeni inhibitorem proteasomu (PI) i lenalidomidem, a 56% pacjentów przeszło wcześniej zabieg przeszczepienia komórek macierzystych (ASCT). Dziewięćdziesiąt sześć procent (96%) pacjentów było wcześniej leczonych bortezomibem. Większość pacjentów była oporna na lenalidomid (80%), PI (48%) lub zarówno immunomodulator, jak i PI (42%). Jedenaście procent pacjentów otrzymało wcześniej 1 linię leczenia; wszyscy byli oporni na lenalidomid, a 32,4% było opornych zarówno na lenalidomid, jak i na PI.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność oceniano na podstawie przeżycia wolnego od progresji choroby (progression free survival, PFS) zgodnie z kryteriami International Myeloma Working Group (IMWG). Przy medianie obserwacji wynoszącej 16,9 miesięcy, w analizie pierwotnej PFS w badaniu MMY3013 wykazano statystycznie istotną poprawę w ramieniu D-Pd w porównaniu z ramieniem Pd; mediana PFS wynosiła 12,4 miesięcy w ramieniu D-Pd i 6,9 miesięcy w ramieniu Pd (HR [95% CI]: 0,63 [0,47, 0,85]; wartość p = 0,0018), co oznacza zmniejszenie o 37% ryzyka progresji choroby lub zgonu u pacjentów leczonych D-Pd w porównaniu z Pd. Wykres 2: Krzywa Kaplana-Meiera PFS w badaniu MMY3013
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Przeprowadzono dodatkową planowaną analizę kontrolną OS po medianie czasu obserwacji wynoszącej 39,6 miesięcy. Przy osiągnięciu wymagalności OS na poziomie 57%, mediana OS wyniosła 34,4 miesiące w ramieniu D-Pd i 23,7 miesiące w ramieniu Pd (HR [95% CI]: 0,82 [0,61, 1,11]). Dodatkowe wyniki skuteczności uzyskane w badaniu MMY3013 przedstawiono w tabeli 11 poniżej. Tabela 11: Wyniki badania MMY3013 dotyczące skuteczności a

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne

D-Pd (n=151) Pd (n=153)
Ogólna odpowiedź (sCR+CR+VGPR+PR) n(%)a 104 (68,9%) 71 (46,4%)
wartość pb <0,0001
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR) 14 (9,3%) 2 (1,3%)
Odpowiedź całkowita (CR) 23 (15,2%) 4 (2,6%)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR) 40 (26,5%) 24 (15,7%)
Odpowiedź częściowa (PR) 27 (17,9%) 41 (26,8%)
Odsetek ujemnych wyników MRDc n(%) 13 (8,7%) 3 (2,0%)
95% CI (%) (4,7%; 14,3%) (0,4%; 5,6%)
wartość pd 0,0102

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
D-Pd=daratumumab-pomalidomid-deksametazon; Pd=pomalidomid- deksametazon; MRD= minimalna choroba resztkowa; CI=przedział ufności. a Na podstawie populacji z intencją leczenia. b Wartość-p z testu Chi-kwadrat Cochran Mantel-Haenszel dostosowanego do czynników stratyfikacji c Odsetek ujemnych wyników MRD na podstawie populacji z zamiarem leczenia i progu 10 -5 . d Wartość-p z dokładnego testu Fisherʼa. U pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź na leczenie, mediana czasu do wystąpienia odpowiedzi wynosiła 1 miesiąc (zakres: 0,9 do 9,1 miesięcy) w grupie D-Pd i 1,9 miesiąca (zakres: 0,9 do 17,3 miesięcy) w grupie Pd. Mediana czasu trwania odpowiedzi nie została osiągnięta w grupie D-Pd (zakres: 1 do 34,9+ miesięcy) i wynosiła 15,9 miesięcy (zakres: 1+ do 24,8 miesięcy) w grupie Pd. Leczenie skojarzone bortezomibem, cyklofosfamidem i deksametazonem u pacjentów z amyloidozą AL W badaniu AMY3001, otwartym, randomizowanym, aktywnie kontrolowanym badaniu 3.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
fazy, porównywano leczenie produktem DARZALEX w postaci podskórnej (1800 mg) w skojarzeniu z bortezomibem, cyklofosfamidem i deksametazonem (D-VCd) z leczeniem samym bortezomibem, cyklofosfamidem i deksametazonem (VCd) u pacjentów z nowo rozpoznaną układową amyloidozą AL. Randomizację stratyfikowano na podstawie systemu klasyfikacji kardiologicznej amyloidozy AL, krajów, które zazwyczaj oferują autologiczny przeszczep komórek macierzystych (ASCT) dla pacjentów z amyloidozą AL oraz czynności nerek. Wszyscy pacjenci włączeni do badania AMY3001 mieli nowo rozpoznaną amyloidozę AL z co najmniej jednym zajętym narządem, mierzalną chorobę hematologiczną, stopniem zaawansowania choroby serca I-IIIA (na podstawie European Modification of Mayo 2004 Cardiac Stage) i klasę NYHA I-IIIA. Pacjenci z klasą NYHA IIIB i IV zostali wykluczeni.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Bortezomib (SC; 1,3 mg/m 2 powierzchni ciała), cyklofosfamid (doustnie lub dożylnie; 300 mg/m 2 powierzchni ciała; dawka maksymalna 500 mg) i deksametazon (doustnie lub dożylnie; 40 mg lub zmniejszona dawka 20 mg dla pacjentów >70 lat lub ze wskaźnikiem masy ciała [BMI] <18,5 lub u pacjentów z hiperwolemią, źle kontrolowaną cukrzycą lub wcześniejszą nietolerancją steroidów) podawano co tydzień w dniach 1., 8., 15. i 22. w powtarzanych 28-dniowych [4-tygodniowych] cyklach. W dniach podawania produktu DARZALEX, 20 mg dawki deksametazonu podawano jako premedykację przed wstrzyknięciem, a pozostałą część podawano następnego dnia po podaniu produktu DARZALEX. Bortezomib, cyklofosfamid i deksametazon podawano przez sześć 28- dniowych [4-tygodniowych] cykli w obu ramionach leczenia, podczas gdy leczenie produktem DARZALEX kontynuowano do czasu progresji choroby, rozpoczęcia kolejnej terapii lub maksymalnie 24 cykli (~2 lata) od podania pierwszej dawki badanego leku.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Dawki bortezomibu, cyklofosfamidu i deksametazonu dostosowywano zgodnie z drukami informacyjnymi. Randomizowano łącznie 388 pacjentów: 195 do ramienia D-VCd i 193 do ramienia VCd. Podstawowe dane demograficzne i charakterystyka choroby były podobne w obu grupach leczenia. Większość (79%) pacjentów miała chorobę łańcuchów lekkich wolnych od lambda. Mediana wieku pacjentów wynosiła 64 lata (zakres: 34 do 87 lat); 47% miało ≥65 lat; 58% stanowili mężczyźni; 76% stanowili pacjenci rasy kaukaskiej, 17% – azjatyckiej, a 3% – afroamerykańskiej; 23% pacjentów miało amyloidozę AL w stadium I, 40% w stadium II, 35% w stadium IIIA, a 2% w stadium IIIB. Wszyscy pacjenci mieli jeden lub więcej zajętych narządów, mediana liczby zajętych narządów wynosiła 2 (zakres: 1-6), a 66% pacjentów miało 2 lub więcej zajętych narządów. Zajęcie głównych narządów było następujące: 71% dotyczyło serca, 59% nerek, a 8% wątroby.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci z neuropatią obwodową czuciową stopnia 2 lub bolesną stopnia 1 zostali wykluczeni. Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności była całkowita odpowiedź hematologiczna (HemCR) określona przez niezależny komitet oceniający na podstawie kryteriów Międzynarodowego Konsensusu. Badanie AMY3001 wykazało poprawę wskaźnika HemCR w ramieniu D-VCd w porównaniu z ramieniem VCd. Wyniki skuteczności podsumowano w tabeli 12. Tabela 12: Wyniki skuteczności z badania AMY3001 a

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne

D-VCd (n=195) VCd (n=193) Wartość-p
Hematologiczna odpowiedź całkowita (HemCR), n (%) 104 (53,3%) 35 (18,1%) <0,0001b
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR), n (%) 49 (25,1%) 60 (31,1%)
Odpowiedź częściowa (PR), n (%) 26 (13,3%) 53 (27,5%)
Hematologiczna VGPR lub lepsza (HemCR + VGPR), n (%) 153 (78,5%) 95 (49,2%) <0,0001b
Przeżycie wolne od progresji pogorszenia czynności głównych narządów (MOD-PFS), Iloraz ryzyka95% CIc 0,58 (0,36, 0,93) 0,0211d

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
D-VCd=daratumumab-bortezomib-cyklofosfamid-deksametazon; VCd=bortezomib- cyklofosfamid-deksametazon. a Na podstawie populacji z intencją leczenia. b Wartość-p z testu Chi-kwadrat Cochran Mantel-Haenszel. c MOD-PFS zdefiniowany jako progresja hematologiczna, pogorszenie stanu głównych narządów (serca lub nerek) lub zgon. d Nominalna wartość p z testu log-rank ważonego odwrotnym prawdopodobieństwem cenzurowania. U chorych, którzy odpowiedzieli na leczenie, mediana czasu do osiągnięcia HemCR wynosiła 60 dni (zakres: 8 do 299 dni) w grupie D-VCd i 85 dni (zakres: 14 do 340 dni) w grupie VCd. Mediana czasu do uzyskania VGPR lub lepszej wynosiła 17 dni (zakres: 5 do 336 dni) w grupie D-VCd i 25 dni (zakres: 8 do 171 dni) w grupie VCd. Mediana czasu trwania HemCR nie została osiągnięta w żadnym z ramion. Mediana obserwacji w badaniu wynosi 11,4 miesiąca.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana przeżycia wolnego od progresji pogorszenia czynności głównych narządów (MOD-PFS) nie została osiągnięta dla pacjentów w żadnym z ramion. Dane dotyczące całkowitego przeżycia (overall survival, OS) nie były dojrzałe. Odnotowano łącznie 56 zgonów [n=27 (13,8%) w grupie D-VCd vs. n=29 (15%) w grupie VCd]. Doświadczenie kliniczne z daratumumabem w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji (postać dożylna) Nowo rozpoznany szpiczak mnogi Leczenie skojarzone z lenalidomidem i deksametazonem u pacjentów niekwalifikujących się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych: Badanie MMY3008 to otwarte, randomizowane badanie fazy 3, z aktywną kontrolą, porównujące terapię daratumumabem dożylnym w dawce 16 mg/kg mc. w skojarzeniu z lenalidomidem i małą dawką deksametazonu (DRd), z terapią lenalidomidem i małą dawką deksametazonu (Rd) u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Lenalidomid (doustnie 25 mg raz dziennie w dniach 1-21, w powtarzanych 28-dniowych [4-tygodniowych] cyklach) podawano z małą dawką 40 mg deksametazonu doustnie lub dożylnie/tydzień (lub zmniejszoną dawką 20 mg/tydzień dla pacjentów >75 lat lub ze wskaźnikiem masy ciała [BMI] <18,5). W dniach infuzji daratumumabu dożylnego dawkę deksametazonu traktowano jako premedykację przed infuzją. Dawki lenalidomidu i deksametazonu dostosowano zgodnie z zaleceniami zawartymi w drukach informacyjnych. Terapię w obu grupach kontynuowano aż do progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. W sumie losowo przydzielono 737 pacjentów do grup: DRd – 368 pacjentów i Rd – 369 pacjentów. Wyjściowa demografia i parametry choroby były podobne w obu grupach. Mediana wieku pacjentów wynosiła 73 lata (zakres 45-90), a 44% pacjentów było w wieku ≥75 lat.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Większość pacjentów było rasy białej (92%), mężczyzn było 52%, u 34% status wydolności ECOG ( Eastern Cooperative Oncology Group ) wynosił 0, u 49,5% status wydolności ECOG wynosił 1, a u 17% status wydolności ECOG wynosił ≥2. Dwadzieścia siedem procent pacjentów miało stopień zaawansowania choroby I wg International Staging System (ISS), 43% miało stadium II wg ISS, 29% miało stadium III wg ISS. Skuteczność oceniano za pomocą czasu przeżycia bez progresji (ang. Progression Free Survival , PFS), w oparciu o kryteria IMWG (International Myeloma Working Group) oraz całkowitego przeżycia ( ang. overall survival, OS). Z medianą obserwacji wynoszącą 28 miesięcy, w analizie pierwotnej PFS w badaniu MMY3008 wykazano poprawę czasu przeżycia bez progresji (PFS) w grupie DRd w porównaniu z grupą Rd; nie osiągnięto mediany PFS w grupie DRd, a w grupie Rd wyniosła ona 31,9 miesięcy (iloraz ryzyka [HR]=0,56; 95% CI: 0,43; 0,73; p <0,0001), co odpowiada zmniejszeniu o 44% ryzyka progresji choroby lub zgonu u pacjentów leczonych DRd.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Wyniki uaktualnionej analizy PFS po medianie obserwacji wynoszącej 64 miesiące, nadal wykazywały poprawę w zakresie PFS u pacjentów w ramieniu DRd, w porównaniu z ramieniem Rd. Mediana PFS wyniosła 61,9 miesięcy w ramieniu DRd i 34,4 miesięcy w ramieniu Rd (HR=0,55; 95% CI: 0,45, 0,67). Wykres 3: Krzywe Kaplana-Meiera PFS z badania MMY3008
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Przy medianie obserwacji wynoszącej 56 miesięcy, zastosowanie schematu DRd wykazało przewagę w zakresie OS nad ramieniem Rd (HR=0,68; 95% CI: 0,53, 0,86; p=0,0013). Wyniki uaktualnionej analizy OS po medianie 89 miesięcy nadal wykazywały poprawę OS u pacjentów w ramieniu DRd w porównaniu z ramieniem Rd. Mediana OS wynosiła 90,3 miesięcy w ramieniu DRd oraz 64,1 miesięcy w ramieniu Rd (HR=0,67; 95% CI: 0,55, 0,82). Wykres 4: Krzywe Kaplana-Meiera OS w badaniu MMY3008
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Dodatkowe wyniki skuteczności z badania MMY3008 przedstawiono poniżej w tabeli 13. Tabela 13: Dodatkowe wyniki skuteczności z badania MMY3008 a

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne

DRd (n=368) Rd (n=369)
Ogólna odpowiedź (sCR+CR+VGPR+PR) n (%) 342 (92,9%) 300 (81,3%)
wartość-pb <0,0001
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR) 112 (30,4%) 46 (12,5%)
Odpowiedź całkowita (CR) 63 (17,1%) 46 (12,5%)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR) 117 (31,8%) 104 (28,2%)
Odpowiedź częściowa (PR) 50 (13,6%) 104 (28,2%)
CR lub lepsza (sCR + CR) 175 (47,6%) 92 (24,9%)
wartość pb <0,0001
VGPR lub lepsza (sCR + CR + VGPR) 292 (79,3%) 196 (53,1%)
wartość pb <0,0001
Odsetek ujemnych wyników MRDa,c n (%) 89 (24,2%) 27 (7,3%)
95% CI (%) (19,9%; 28,9%) (4,9%; 10,5%)
Iloraz szans 95% CId 4,04 (2,55; 6,39)
wartość-pe <0,0001

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
DRd=daratumumab-lenalidomid-deksametazon; Rd=lenalidomid- deksametazon; MRD= minimalna choroba resztkowa; CI=przedział ufności. a Na podstawie populacji z intencją leczenia. b Wartość-p z testu Chi-kwadrat Cochran Mantel-Haenszel. c Na podstawie populacji z intencją leczenia i progu 10 -5 . d Zastosowano estymację Mantel-Haenszel zwykłego ilorazu szans dla stratyfikowanych tabel. Iloraz szans >1 wskazuje na korzyści DRd. e Wartość-p z dokładnego testu Fisherʼa. U pacjentów z odpowiedzią mediana czasu do odpowiedzi wyniosła 1,05 miesięcy (zakres: 0,2 do 12,1 miesięcy) w grupie DRd i 1,05 miesięcy (zakres: 0,3 do 15,3 miesięcy) w grupie Rd. Nie osiągnięto mediany czasu trwania odpowiedzi w grupie DRd, a w grupie Rd wyniosła ona 34,7 miesięcy (95% CI: 30,8; brak możliwości oceny). Leczenie skojarzone z bortezomibem, melfalanem i prednizonem (VMP) u pacjentów niekwalifikujących się do autologicznego przeszczepienia komórek macierzystych: Badanie MMY3007 to otwarte, randomizowane badanie fazy 3, z aktywną kontrolą, porównujące terapię daratumumabem dożylnym w dawce 16 mg/kg mc.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
w skojarzeniu z bortezomibem, melfalanem i prednizonem (D-VMP), z terapią VMP u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim. Bortezomib podawano we wstrzyknięciach podskórnych w dawce 1,3 mg/m 2 pc. dwa razy w tygodniu w tygodniach 1., 2., 4. i 5. w pierwszym cyklu 6-tygodniowym (cykl 1; 8 dawek), następnie raz w tygodniu w tygodniach 1., 2., 4. i 5. przez osiem kolejnych cykli 6-tygodniowych (cykle 2-9; 4 dawki w cyklu). Melfalan w dawce 9 mg/m 2 pc. i prednizon w dawce 60 mg/m 2 pc. były podawane doustnie w dniach 1. do 4. w dziewięciu 6-tygodniowych cyklach (cykle 1-9). Terapię daratumumabem dożylnym kontynuowano aż do progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. W sumie losowo przydzielono 706 pacjentów do grup: D-VMP – 350 pacjentów i VMP – 356 pacjentów. Wyjściowa demografia i parametry choroby były podobne wśród leczonych grup. Mediana wieku pacjentów wynosiła 71 lat (zakres 40-93), a 30% pacjentów było w wieku ≥75 lat.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Większość pacjentów było rasy białej (85%), kobiet było 54%, u 25% status wydolności ECOG wynosił 0, u 50% status wydolności ECOG wynosił 1, a u 25% status wydolności ECOG wynosił 2. Pacjenci mieli szpiczaka IgG/IgA/lekkich łańcuchów w 64%/22%/10% przypadków, 19% miało stadium choroby I wg ISS, 42% miało stadium II, 38% miało stadium III, a 84% miało standardowe ryzyko cytogenetyczne. Skuteczność oceniano za pomocą PFS, w oparciu o kryteria IMWG i całkowite przeżycie (OS). Dla mediany czasu obserwacji wynoszącej 16,5 miesiąca pierwszorzędowa analiza PFS w badaniu MMY3007 wykazała poprawę w grupie D-VMP w porównaniu z grupą VMP; nie osiągnięto mediany PFS w grupie D-VMP, a w grupie VMP wyniosła ona 18,1 miesięcy (HR=0,5; 95% CI: 0,38; 0,65; p <0,0001). Wyniki zaktualizowanej analizy PFS po medianie czasu obserwacji wynoszącej 40 miesięcy, nadal wykazywały poprawę PFS u pacjentów w ramieniu D-VMP w porównaniu z ramieniem VMP.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana PFS wyniosła 36,4 miesiąca w ramieniu D-VMP i 19,3 miesiąca w ramieniu VMP (HR = 0,42; 95% CI: 0,34; 0,51; p <0,0001), co stanowi 58% zmniejszenie ryzyka progresji choroby lub zgonu u pacjentów leczonych D-VMP. Wykres 5: Krzywe Kaplana-Meiera PFS w badaniu MMY3007
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Po medianie czasu obserwacji, wynoszącej 40 miesięcy, D-VMP wykazał przewagę w całkowitym przeżyciu (OS) w porównaniu z ramieniem VMP (HR=0,60; 95% CI: 0,46; 0,80; p=0,0003), co stanowi 40% zmniejszenie ryzyka zgonu u pacjentów leczonych w ramieniu D-VMP. Po medianie obserwacji wynoszącej 87 miesięcy, mediana OS wyniosła 83 miesiące (95% CI: 72,5, NE) w ramieniu D-VMP i 53,6 miesiące (95% CI: 46,3, 60,9) w ramieniu VMP. Wykres 6: Krzywe Kaplana-Meiera OS w badaniu MMY3007
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Dodatkowe wyniki skuteczności z badania MMY3007 przedstawiono w tabeli 14 poniżej. Tabela 14: Dodatkowe wyniki skuteczności z badania MMY3007 a

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne

D-VMP (n=350) VMP (n=356)
Ogólna odpowiedź (sCR+CR+VGPR+PR) [n (%)] 318 (90,9) 263 (73,9)
wartość-pb <0,0001
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR) [n (%)] 63 (18,0) 25 (7,0)
Odpowiedź całkowita (CR) [n (%)] 86 (24,6) 62 (17,4)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR) [n (%)] 100 (28,6) 90 (25,3)
Odpowiedź częściowa (PR) [n (%)] 69 (19,7) 86 (24,2)
Odsetek ujemnych wyników MRD (95% CI) c (%) 22,3 (18,0; 27,0) 6,2 (3,9; 9,2)
Iloraz szans 95% CId 4,36 (2,64; 7,21)
wartość-pe <0,0001

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
D-VMP=daratumumab-bortezomib-melfalan-prednizon VMP=bortezomib-melfalan-prednizon; MRD=minimalna choroba resztkowa; CI=przedział ufności. a Na podstawie populacji z intencją leczenia. b Wartość-p z testu Chi-kwadrat Cochran Mantel-Haenszel. c Na podstawie populacji z intencją leczenia i progu 10 -5 . d Zastosowano estymację Mantel-Haenszel zwykłego ilorazu szans dla stratyfikowanych tabel. Iloraz szans >1 wskazuje na korzyści D-VMP. e Wartość-p z dokładnego testu Fisherʼa. U pacjentów z odpowiedzią mediana czasu do odpowiedzi wyniosła 0,79 miesięcy (zakres: 0,4 do 15,5 miesięcy) w grupie D-VMP i 0,82 miesięcy (zakres: 0,7 do 12,6 miesięcy) w grupie VMP. Nie osiągnięto mediany czasu trwania odpowiedzi w grupie D-VMP, a w grupie VMP wyniosła ona 21,3 miesięcy (zakres: 18,4; brak możliwości oceny).
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Dokonano analizy w podgrupie pacjentów w wieku co najmniej 70 lat lub w wieku 65-69 lat ze statusem ECOG wynoszącym 2, lub w wieku mniej niż 65 lat z istotnymi chorobami towarzyszącymi lub statusem ECOG wynoszącym 2 (D-VMP: n=273, VMP: n=270). Wyniki skuteczności w tej podgrupie były zbieżne z populacją ogólną. W tej podgrupie nie osiągnięto mediany PFS w grupie D-VMP, a w grupie VMP wyniosła ona 17,9 miesięcy (HR=0,56; 95% CI: 0,42; 0,75); p < 0,0001). Całkowity odsetek odpowiedzi wyniósł 90% w grupie D-VMP i 74% w grupie VMP (odsetek VGPR: 29% w grupie D-VMP i 26% w grupie VMP; CR: 22% w grupie D-VMP i 18% w grupie VMP; odsetek sCR: 20% w grupie D-VMP i 7% w grupie VMP). Wyniki bezpieczeństwa w tej podgrupie były także zbieżne z populacją ogólną. Ponadto analizy bezpieczeństwa podgrupy pacjentów ze statusem ECOG wynoszącym 2 (D-VMP: n=89, VMP: n=84), były także zbieżne z populacją ogólną.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie skojarzone z bortezomibem, talidomidem i deksametazonem (VTd) u pacjentów kwalifikujących się do autologicznego przeszczepu komórek macierzystych (ASCT): Badanie MMY3006 jest dwuczęściowym, otwartym, randomizowanym, kontrolowanym aktywnie badaniem 3. fazy. W części 1 porównywano indukcję i leczenie konsolidacyjne daratumumabem dożylnym 16 mg/kg w skojarzeniu z bortezomibem, talidomidem i deksametazonem (D-VTd) z leczeniem bortezomibem, talidomidem i deksametazonem (VTd) u pacjentów z nowo zdiagnozowanym szpiczakiem mnogim, kwalifikujących się do ASCT. Faza konsolidacji leczenia rozpoczęła się co najmniej 30 dni po ASCT, kiedy pacjent wyzdrowiał wystarczająco, a przeszczepienie zostało zakończone. W części 2, osoby z co najmniej częściową odpowiedzią (PR) do 100 dnia po przeszczepieniu zostały ponownie zrandomizowane w stosunku 1:1 do otrzymywania terapii podtrzymującej daratumumabem lub tylko do obserwacji. Dalej opisano tylko wyniki z części 1.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Bortezomib podawano we wstrzyknięciach podskórnych lub dożylnych w dawce 1,3 mg/m 2 powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1, 4, 8 i 11) w powtarzanych 28-dniowych (4-tygodniowych) cyklach leczenia indukcyjnego (cykle 1-4) i dwóch cyklach konsolidacji (cykle 5 i 6) po ASCT po cyklu 4. Talidomid podawano doustnie w dawce 100 mg na dobę podczas sześciu cykli bortezomibu. Deksametazon (doustnie lub dożylnie) podawano w dawce 40 mg w dniach 1, 2, 8, 9, 15, 16, 22 i 23 w cyklach 1 i 2 oraz w dawce 40 mg w dniach 1-2 i 20 mg w kolejnych dniach dawkowania (Dni 8, 9, 15, 16) cykli 3-4. Deksametazon w dawce 20 mg podawano w dniach 1, 2, 8, 9, 15, 16 w cyklach 5 i 6. W dniach infuzji dożylnych daratumumabu dawkę deksametazonu podawano dożylnie jako premedykację przed infuzją. Zastosowano korekty dawki bortezomibu, talidomidu i deksametazonu zgodnie z drukami informacyjnymi. Łącznie zrandomizowano 1 085 pacjentów: 543 do ramienia D-VTd i 542 do ramienia VTd.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Wyjściowa charakterystyka demograficzna i chorobowa była podobna w obu grupach leczenia. Mediana wieku wynosiła 58 lat (zakres: od 22 do 65 lat). Wszyscy pacjenci byli w wieku ≤65 lat: 43% było w grupie wiekowej ≥60-65 lat, 41% było w grupie wiekowej ≥50-60 lat i 16% poniżej 50 roku życia. Większość stanowili mężczyźni (59%), 48% miało wynik w skali ECOG równy 0, 42% miało wynik w skali ECOG 1, a 10% miało wynik w skali ECOG 2. Czterdzieści procent miało I stopień zaawansowania wg Międzynarodowego Systemu Oceny (ISS, International Staging System ), 45% miało stopień II wg ISS, a 15% miało stopień III wg ISS. Skuteczność oceniono na podstawie wskaźnika rygorystycznej odpowiedzi całkowitej (sCR) w dniu 100 po przeszczepieniu i PFS. Tabela 15: Wyniki skuteczności z badania MMY3006 a

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne

D-VTd (n=543) VTd (n=542) wartość pb
Ocena odpowiedzi w dniu 100 po przeszczepieniu
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR) 157 (28,9%) 110 (20,3%) 0,0010
Odpowiedź całkowita lub lepsza (sCR+CR) 211 (38,9%) 141 (26,0%) <0,0001
Bardzo dobra odpowiedź częściowa lub lepsza (sCR+CR+VGPR) 453 (83,4%) 423 (78,0%)
Ujemny wynik MRDc,d n(%) 346 (63,7%) 236 (43,5%) <0,0001
95% CI (%) (59,5%; 67,8%) (39,3%; 47,8%)
Iloraz szans z 95% CIe 2,27 (1,78; 2,90)
Ujemny wynik MRD w skojarzeniu z odpowiedzią całkowitą lub lepsząc n(%) 183 (33,7%) 108 (19,9%) <0,0001
95% CI (%) (29,7%; 37,9%) (16,6%; 23,5%)
Iloraz szans z 95% CIe 2,06 (1,56; 2,72)

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
D-VTd = daratumumab-bortezomib-talidomid-deksametazon; VTd = bortezomib-talidomid-deksametazon; MRD = minimalna choroba resztkowa; CI = przedział ufności. a Na podstawie populacji z intencją leczenia. b Wartość-p z testu Chi-kwadrat Cochran Mantel-Haenszel. c Na podstawie progu 10 -5 . d Niezależnie od odpowiedzi wg IMWG. e Zastosowano estymację Mantel-Haenszel zwykłego ilorazu szans dla stratyfikowanych tabel. Z medianą czasu obserwacji, wynoszącą 18,8 miesięcy, analiza pierwotna PFS bez pacjentów, którzy zostali zrandomizowani do leczenia podtrzymującego daratumumabem w drugiej randomizacji, w dniu drugiej randomizacji wykazały HR=0,50; 95% CI: 0,34; 0,75; p=0,0005. Wyniki uaktualnionej analizy PFS, z medianą obserwacji wynoszącą 44,5 miesiące, bez pacjentów, którzy w drugiej randomizacji zostali zakwalifikowani do leczenia podtrzymującego daratumumabem, wykazały HR=0,43; 95% CI: 0,33, 0,55; p < 0,0001.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana PFS nie została osiągnięta w ramieniu D-VTd i wynosiła 37,8 miesięcy w ramieniu VTd. Wykres 7: Krzywe Kaplana-Meiera PFS w badaniu MMY3006
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Nawracający/oporny na leczenie szpiczak mnogi Monoterapia: W dwóch otwartych badaniach wykazano skuteczność kliniczną i bezpieczeństwo stosowania daratumumabu dożylnego w monoterapii dorosłych pacjentów z nawrotowym i opornym na leczenie szpiczakiem mnogim, u których wcześniejsze leczenie obejmowało inhibitor proteasomu i lek immunomodulujący i u których wykazano progresję choroby podczas ostatniej terapii. W badaniu MMY2002, 106 pacjentów z nawrotowym i opornym na leczenie szpiczakiem mnogim, otrzymywało dożylnie daratumumab w dawce 16 mg/kg mc. aż do progresji choroby. Mediana wieku pacjentów wynosiła 63,5 lat (zakres od 31 do 84 lat), 11% pacjentów było w wieku ≥75 lat, 49% stanowili mężczyźni, a 79% było rasy białej. Mediana liczby wcześniejszych linii terapii u pacjentów wynosiła 5. Autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych szpiku (ang. autologous stem cell transplantation , ASCT) miało wcześniej 80% pacjentów.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Wcześniejsze terapie obejmowały bortezomib (99%), lenalidomid (99%), pomalidomid (63%) i karfilzomib (50%). Na początku leczenia 97% pacjentów było opornych na ostatnią linię leczenia, 95% było opornych na inhibitor proteasomu (PI) oraz lek immunomodulujący (IMiD), 77% było opornych na leki alkilujące, 63% było opornych na pomalidomid, a 48% pacjentów było opornych na karfilzomib. W tabeli 16 poniżej przedstawiono wyniki skuteczności wcześniej ustalonej analizy pośredniej, na podstawie oceny niezależnej komisji (ang. Independent Review Committee , IRC). Tabela 16: Wyniki skuteczności z badania MMY2002 ocenione przez IRC

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne

Punkt końcowy skuteczności Dożylny daratumumab 16 mg/kg mc N=106
Ogólna odpowiedź1 (ORR: sCR+CR+VGPR+PR) [n (%)] 95% CI (%) 31 (29,2)(20,8; 38,9)
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR) [n (%)] 3 (2,8)
Odpowiedź całkowita (CR) [n] 0
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR) [n (%)] 10 (9,4)
Odpowiedź częściowa (PR) [n (%)] 18 (17,0)
Odsetek korzyści klinicznych (ORR+MR) [n (%)] 36 (34,0)
Mediana czasu odpowiedzi [miesiące (95% CI)] 7,4 (5,5; NE)
Mediana czasu do odpowiedzi [miesiące (zakres)] 1 (0,9; 5,6)

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
1 Pierwszorzędowy punkt końcowy skuteczności (kryteria Międzynarodowej Grupy Roboczej ds. Szpiczaka Mnogiego). CI=przedział ufności; NE=brak możliwości oceny; MR=minimalna odpowiedź. Całkowity odsetek odpowiedzi (ang. overall response rate , ORR) w badaniu MMY2002 był podobny, niezależnie od rodzaju wcześniejszej terapii przeciwszpiczakowej. Przy aktualizacji przeżycia z medianą czasu obserwacji 14,7 miesięcy, mediana OS wyniosła 17,5 miesięcy (95% CI:13,7; brak możliwości oceny). W badaniu GEN501, 42 pacjentów z nawrotowym i opornym na leczenie szpiczakiem mnogim otrzymywało dożylny daratumumab w dawce 16 mg/kg mc. aż do progresji choroby. Mediana wieku pacjentów wynosiła 64 lata (zakres 44 do 76 lat), 64% stanowili mężczyźni i 76% było rasy białej. Mediana liczby wcześniejszych linii terapii u pacjentów wynosiła 4. ASCT miało wcześniej 74% pacjentów. Wcześniejsze terapie obejmowały bortezomib (100%), lenalidomid (95%), pomalidomid (36%) i karfilzomib (19%).
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Na początku leczenia 76% pacjentów było opornych na ostatnią linię leczenia, 64% było opornych na, zarówno PI i IMiD, 60% było opornych na leki alkilujące, 36% było opornych na pomalidomid i 17% było opornych na karfilzomib. Wcześniej zaplanowana analiza pośrednia wykazała, że leczenie daratumumabem w dawce 16 mg/kg mc. skutkowało 36% ORR z 5% CR (ang. complete response ) i 5% VGPR (ang. very good partial response ). Mediana czasu do odpowiedzi wyniosła 1 (zakres: 0,5 do 3,2) miesiąc. Mediana trwania odpowiedzi nie została osiągnięta (95% CI: 5,6 miesięcy, brak możliwości oceny). Przy aktualizacji przeżycia z medianą czasu obserwacji 15,2 miesięcy, mediana OS nie została osiągnięta (95% CI: 19,9 miesięcy, brak możliwości oceny), gdyż 74% badanych żyło. Terapia skojarzona z lenalidomidem: MMY3003, otwarte, randomizowane, z aktywną kontrolą badanie fazy 3. porównywało leczenie dożylnym daratumumabem w dawce 16 mg/kg mc.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
w skojarzeniu z lenalidomidem i małą dawką deksametazonu (DRd) z terapią lenalidomidem i małą dawką deksametazonu (Rd), u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, nawrotowym lub opornym na leczenie, którzy otrzymali co najmniej jedno wcześniejsze leczenie. Lenalidomid (25 mg raz na dobę doustnie w dniach 1.-21. w powtarzalnych cyklach 28-dniowych [4 tygodnie]) podawano z małą dawką deksametazonu 40 mg/tydzień (lub zmniejszoną dawką 20 mg/tydzień dla pacjentów >75 lat lub BMI <18,5). W dniach infuzji dożylnej daratumumabu podawano przed infuzją 20 mg deksametazonu jako premedykację oraz dawkę przypominającą, dzień po infuzji. Leczenie kontynuowano w obu grupach aż do progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności. W sumie 569 pacjentów przydzielono losowo: 286 do grupy DRd i 283 do grupy Rd. Wyjściowa demografia i parametry choroby były podobne w grupie otrzymującej dożylny daratumumab i grupie kontrolnej.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana wieku pacjentów wynosiła 65 lat (zakres 34 do 89 lat) i 11% było w wieku ≥ 75 lat. Większość pacjentów (86%) otrzymywało wcześniej PI, 55% pacjentów otrzymywało wcześniej IMiD, w tym 18% pacjentów otrzymywało wcześniej lenalidomid; a 44% pacjentów otrzymywało wcześniej PI i IMiD. W punkcie wyjścia 27% pacjentów wykazało oporność na ostatnią linię leczenia. 18% pacjentów miało oporność tylko na PI, a 21% pacjentów miało oporność na bortezomib. Pacjenci z opornością na lenalidomid zostali wykluczeni z badania. Dla mediany czasu obserwacji wynoszącej 13,5 miesiąca, pierwotna analiza PFS w badaniu MMY3003 wykazała poprawę w ramieniu DRd w porównaniu z ramieniem Rd; nie osiągnięto mediany PFS w ramieniu DRd, a w grupie Rd wyniosła ona 18,4 miesięcy (HR=0,37; 95% CI: 0,27; 0,52; p < 0,0001). Wyniki zaktualizowanej analizy PFS po medianie czasu obserwacji trwającej 55 miesięcy nadal wykazywały poprawę PFS u pacjentów w ramieniu DRd w porównaniu z ramieniem Rd.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana PFS wyniosła 45,0 miesięcy w grupie DRd i 17,5 miesiąca w grupie Rd (HR = 0,44; 95% CI: 0,35; 0,54; p < 0,0001), co odpowiada zmniejszeniu o 56% ryzyka progresji choroby lub zgonu u pacjentów leczonych DRd (patrz wykres 8). Wykres 8: Krzywe PFS Kaplana-Meiera w badaniu MMY3003
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Po medianie obserwacji wynoszącej 80 miesięcy, stwierdzono przewagę schematu DRd pod względem OS nad ramieniem Rd (HR=0,73; 95% CI: 0,58, 0,91; p=0,0044). Mediana OS wyniosła 67,6 miesięcy w ramieniu DRd i 51,8 miesięcy w ramieniu Rd. Wykres 9: Krzywe OS Kaplana-Meiera w badaniu MMY3003
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Dodatkowe wyniki skuteczności z badania MMY3003 przedstawiono w tabeli 17 poniżej. Tabela 17: Dodatkowe wyniki skuteczności z badania MMY3003

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne

Liczba pacjentów z ocenioną odpowiedzią DRd (n=281) Rd (n=276)
Ogólna odpowiedź (sCR+CR+VGPR+PR) n (%) 261 (92,9) 211 (76,4)
wartość-pa <0,0001
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR) 51 (18,1) 20 (7,2)
Odpowiedź całkowita (CR) 70 (24,9) 33 (12,0)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR) 92 (32,7) 69 (25,0)
Odpowiedź częściowa (PR) 48 (17,1) 89 (32,2)
Mediana czasu do odpowiedzi [miesiące (95% CI)] 1,0 (1,0; 1,1) 1,3 (1,1; 1,9)
Mediana czasu odpowiedzi [miesiące (95% CI)] NE (NE; NE) 17,4 (17,4; NE)
Odsetek ujemnych wyników MRD (95% CI)b (%) 21,0 (16,4; 26,2) 2,8 (1,2; 5,5)
Iloraz szans 95% CIc 9,31 (4,31; 20,09)
wartość-pd <0,0001

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
DRd=daratumumab-lenalidomid-deksametazon; Rd=lenalidomid-deksametazon; MRD=minimalna choroba resztkowa; CI=przedział ufności; NE=brak możliwości oceny. a Wartość-p z testu Chi-kwadrat Cochran Mantel-Haenszel. b Na podstawie populacji z intencją leczenia i progu 10 -5 . c Zastosowano estymację Mantel-Haenszel zwykłego ilorazu szans. Iloraz szans >1 wskazuje na korzyści DRd. d Wartość p pochodzi z dokładnego testu Fisher’a. Terapia skojarzona z bortezomibem: MMY3004 otwarte, randomizowane, z aktywną kontrolą badanie fazy 3. porównywało leczenie dożylnym daratumumabem w dawce 16 mg/kg mc. w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem (DVd), z terapią bortezomibem i deksametazonem (Vd) u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, nawrotowym lub opornym na leczenie, którzy otrzymali co najmniej jedno wcześniejsze leczenie. Bortezomib był podawany we wstrzyknięciu podskórnym lub wstrzyknięciu dożylnym w dawce 1,3 mg/m 2 powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni: 1., 4., 8.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
i 11.) w powtarzalnych cyklach terapii, trwających 21 dni (3 tygodnie) przez 8 cykli. Deksametazon był podawany doustnie w dawce 20 mg w dniach: 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11. i 12. każdego z 8 cykli bortezomibu (80 mg/tydzień przez dwa z trzech tygodni cyklu bortezomibu) lub w zmniejszonej dawce 20 mg/tydzień u pacjentów > 75 lat, BMI < 18,5, źle kontrolowaną cukrzycą lub wcześniejszą nietolerancją terapii steroidami. W dniach infuzji dożylnej daratumumabu podawano przed infuzją 20 mg deksametazonu jako premedykację. Leczenie dożylnym daratumumabem kontynuowano aż do progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności. W sumie 498 pacjentów przydzielono losowo: 251 do grupy DVd i 247 do grupy Vd. Wyjściowa demografia i parametry choroby były podobne w grupie otrzymującej dożylny daratumumab i grupie kontrolnej. Mediana wieku pacjentów wynosiła 64 lata (zakres 30 do 88 lat) i 12% było w wieku ≥ 75 lat.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
69% pacjentów otrzymywało wcześniej PI (66% otrzymywało bortezomib), a 76% pacjentów otrzymywało wcześniej IMiD (42% otrzymywało lenalidomid). W punkcie wyjścia 32% pacjentów wykazało oporność na ostatnią linię leczenia. 33% pacjentów miało oporność tylko na IMiD, a 28% pacjentów miało oporność na lenalidomid. Pacjenci z opornością na bortezomib zostali wykluczeni z badania. Dla mediany czasu obserwacji wynoszącej 7,4 miesiąca, pierwotna analiza PFS w badaniu MMY3004 wykazała poprawę w ramieniu DVd w porównaniu z ramieniem Vd; nie osiągnięto mediany PFS w ramieniu DVd, a w ramieniu Vd wyniosła ona 7,2 miesiące (iloraz ryzyka, HR [95% CI]: 0.39 [0.28, 0.53]; p < 0,0001). Wyniki zaktualizowanej analizy PFS po medianie czasu obserwacji wynoszącej 50 miesięcy nadal wykazywały poprawę PFS u pacjentów w ramieniu DVd w porównaniu z ramieniem Vd.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Mediana PFS wyniosła 16,7 miesiąca w grupie DVd i 7,1 miesiąca w grupie Vd (HR [95% CI]: 0,31 [0,24; 0,39]; wartość p < 0,0001), co odpowiada zmniejszeniu o 69% ryzyka progresji choroby lub zgonu u pacjentów leczonych DVd w porównaniu z leczeniem Vd (patrz wykres 10). Wykres 10: Krzywe PFS Kaplana-Meiera w badaniu MMY3004
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Po medianie obserwacji wynoszącej 73 miesiące, wykazano przewagę schematu DVd w zakresie OS nad ramieniem Vd (HR=0,74; 95% CI: 0,59, 0,92; p=0,0075). Mediana OS wynosiła 49,6 miesięcy w ramieniu DVd i 38,5 miesięcy w ramieniu Vd. Wykres 11: Krzywe OS Kaplana-Meiera w badaniu MMY3004
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Dodatkowe wyniki skuteczności z badania MMY3004 przedstawiono w tabeli 18 poniżej. Tabela 18: Dodatkowe wyniki skuteczności z badania MMY3004

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne

Liczba pacjentów z ocenioną odpowiedzią DVd (n=240) Vd (n=234)
Ogólna odpowiedź (sCR+CR+VGPR+PR) n (%) 199 (82,9) 148 (63,2)
wartość-pa <0,0001
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR) 11 (4,6) 5 (2,1)
Odpowiedź całkowita (CR) 35 (14,6) 16 (6,8)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR) 96 (40,0) 47 (20,1)
Odpowiedź częściowa (PR) 57 (23,8) 80 (34,2)
Mediana czasu do odpowiedzi [miesiące (zakres)] 0,9 (0,8; 1,4) 1,6 (1,5; 2,1)
Mediana czasu odpowiedzi [miesiące (95% CI)] NE (11,5; NE) 7,9 (6,7; 11,3)
Odsetek ujemnych wyników MRD (95% CI)b 8,8% (5,6%; 13,0%) 1,2% (0,3%; 3,5%)
Iloraz szans 95% CIc 9,04 (2,53; 32,21)
wartość-pd 0,0001

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
DVd=daratumumab-bortezomib-deksametazon; Vd=bortezomib-deksametazon; MRD=minimalna choroba resztkowa; CI=przedział ufności; NE=brak możliwości oceny. a Wartość-p z testu Chi-kwadrat Cochran Mantel-Haenszel. b Na podstawie populacji z intencją leczenia i progu 10 -5 . c Zastosowano estymację Mantel-Haenszel zwykłego ilorazu szans. Iloraz szans >1 wskazuje na korzyści DVd. d Wartość-p pochodzi z dokładnego testu Fisher’a. Elektrofizjologia serca Daratumumab, jako duże białko, ma małe prawdopodobieństwo, by bezpośrednio wpływać na kanały jonowe. Wpływ daratumumabu na odstęp QTc oceniano w otwartym badaniu u 83 pacjentów (badanie GEN501) z nawrotowym i opornym na leczenie szpiczakiem mnogim, po podaniu daratumumabu w infuzjach (4 do 24 mg/kg). Liniowe mieszane analizy PK-PD nie wykazały istotnego zwiększenia średniego odstępu QTcF (tj. powyżej 20 ms) w momencie uzyskiwania C max daratumumabu.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek przedstawiania wyników badań produktu leczniczego DARZALEX we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w szpiczaku mnogim (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne U pacjentów ze szpiczakiem mnogim ekspozycja na daratumumab w monoterapii oceniana po podaniu zalecanej dawki 1800 mg produktu leczniczego DARZALEX w postaci podskórnej (co tydzień przez 8 tygodni, co dwa tygodnie przez 16 tygodni, a następnie co miesiąc) w porównaniu do daratumumabu podawanego dożylnie w dawce 16 mg/kg w tym samym schemacie dawkowania, wykazała nie gorsze wyniki dla pierwszorzędowego punktu końcowego w odniesieniu do wartości maksymalnej C min (przed podaniem dawki w cyklu 3., dniu 1.), ze średnią ± SD, wynoszącą 593 ± 306 µg/ml, w porównaniu do 522 ± 226 µg/ml dla dożylnego daratumumabu, z ilorazem średnich geometrycznych 107,93% (90% CI: 95,74 – 121,67). W badaniu leczenia skojarzonego, AMY3001, u pacjentów z amyloidozą AL, maksymalne stężenie C trough (cykl 3 dzień 1.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
przed podaniem dawki) było podobne jak w przypadku szpiczaka mnogiego i wynosiło średnio ± SD 597 ± 232 µg/ml po podaniu zalecanej dawki 1800 mg produktu DARZALEX w postaci podskórnej (co tydzień przez 8 tygodni, co dwa tygodnie przez 16 tygodni, a następnie co miesiąc). Po podaniu zalecanej dawki 1800 mg produktu DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, maksymalne stężenia (C max ) zwiększyły się o 4,8 razy, a całkowita ekspozycja (AUC 0-7 dni ) zwiększyła się o 5,4 razy od pierwszej dawki do ostatniej dawki cotygodniowej (dawka 8.). Największe minimalne stężenia produktu leczniczego DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, są zwykle obserwowane na końcu tygodniowych schematów dawkowania zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej. U pacjentów ze szpiczakiem mnogim symulowane minimalne stężenia po sześciu cotygodniowych dawkach 1800 mg produktu leczniczego DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, w leczeniu skojarzonym, były podobne do monoterapii tą samą dawką i postacią produktu.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim kwalifikujących się do ASCT, ekspozycja na daratumumab w badaniu leczenia skojarzonego z bortezomibem, lenalidomidem i deksametazonem (MMY3014) była podobna do ekspozycji w monoterapii, z maksymalną wartością C trough (cykl 3., dzień 1. przed podaniem) wynoszącą średnio ±SD 526±209 µg/ml po zalecanym podaniu 1800 mg produktu DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, co tydzień przez 8 tygodni, co dwa tygodnie przez 16 tygodni, a następnie co miesiąc). U pacjentów ze szpiczakiem mnogim, ekspozycja na daratumumab w badaniu leczenia skojarzonego z pomalidomidem i deksametazonem (badanie MMY3013) była podobna jak w monoterapii, z maksymalnym C trough (cykl 3 dzień 1. przed podaniem) wynoszącym średnio ±SD 537±277 µg/ml po zalecanym podaniu 1800 mg produktu DARZALEX roztwór do wstrzykiwań podskórnych (co tydzień przez 8 tygodni, co dwa tygodnie przez 16 tygodni, a następnie co miesiąc).
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie i dystrybucja Przy zalecanej dawce 1800 mg u pacjentów ze szpiczakiem mnogim bezwzględna dostępność biologiczna produktu leczniczego DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, wynosi 69%, z szybkością wchłaniania 0,012 godz. -1 , a maksymalne stężenia (T max ) występują po 70 do 72 godz. W zalecanej dawce 1800 mg u pacjentów z amyloidozą AL nie oszacowano bezwzględnej biodostępności, stała szybkości wchłaniania wynosiła 0,77 dzień -1 (8,31% CV), a szczytowe stężenia występowały po 3 dniach. Modelowa predykcja oszacowała średnią objętość dystrybucji dla kompartmentu centralnego na 5,25 l (36,9% CV), a dla kompartmentu obwodowego (V2) na 3,78 l w monoterapii daratumumabem, a modelowana średnia szacunkowa objętość dystrybucji dla V1 wynosiła 4,36 l (28,0% CV), a V2 wynosiła 2,80 l, gdy daratumumab podawano w skojarzeniu z pomalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z amyloidozą AL modelowa szacunkowa pozorna objętość dystrybucji po podaniu podskórnym wynosi 10,8 l (3,1% CV). Te wyniki sugerują, że daratumumab jest przede wszystkim zlokalizowany w układzie naczyniowym z ograniczoną dystrybucją tkanek pozanaczyniowych. Metabolizm i eliminacja Daratumumab wykazuje zarówno farmakokinetykę zależną od stężenia, jak i czasu, z równoległą eliminacją liniową i nieliniową (nasycalną), charakterystyczną dla klirensu zależnego od tkanek docelowych. Średnia wartość klirensu daratumumabu wyznaczona w populacyjnym modelu PK wynosi 4,96 ml/godz. (58,7% CV) w monoterapii daratumumabem i 4,3 ml/godz. (43,5% CV), gdy daratumumab jest podawany w skojarzeniu z pomalidomidem i deksametazonem u pacjentów ze szpiczakiem mnogim. U pacjentów z amyloidozą AL pozorny klirens po podaniu podskórnym wynosi 210 ml/dobę (4,1% CV).
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
Modelowa średnia geometryczna okresu półtrwania związanego z eliminacją liniową wynosi 20,4 dni (22,4% CV) w monoterapii daratumumabem i 19,7 dni (15,3% CV), gdy daratumumab był podawany w połączeniu z pomalidomidem i deksametazonem u chorych ze szpiczakiem mnogim oraz 27,5 dni (74,0% CV) u chorych z amyloidozą AL. W monoterapii i schematach skojarzonych stan stacjonarny ustala się po około 5 miesiącach przy dawkowaniu co 4 tygodnie przy zalecanej dawce schemacie dawkowania (1800 mg; raz w tygodniu przez 8 tygodni, raz na 2 tygodnie przez 16 tygodni, a następnie raz na 4 tygodnie). Przeprowadzono populacyjną analizę farmakokinetyki przy wykorzystaniu danych z monoterapii i terapii skojarzonej produktu leczniczego DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, w badaniach nad szpiczakiem mnogim, a przewidywane wartości parametrów farmakokinetycznych opisujących ekspozycję podsumowano w tabeli 19.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
Ekspozycja na daratumumab była podobna u pacjentów leczonych produktem DARZALEX w postaci roztworu do wstrzykiwań podskórnych w monoterapii i w terapii skojarzonej. Tabela 19: Ekspozycja na daratumumab po podaniu produktu leczniczego DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych (1800 mg) lub dożylnego daratumumabu (16 mg/kg) w monoterapii u pacjentów ze szpiczakiem mnogim

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne

Parametry farmakokinetyczne Cykle Daratumumab podskórny Mediana (5.,95. percentyl) Daratumumab dożylny Mediana (5.,95. percentyl)
Cmin (µg/ml) Cykl 1, pierwsza dawka tygodniowa 123 (36; 220) 112 (43; 168)
Cykl 2, ostatnia dawka tygodniowa (cykl 3dzień 1 Cmin) 563 (177; 1 063) 472 (144; 809)
Cmax (µg/ml) Cykl 1, pierwsza dawka tygodniowa 132 (54; 228) 256 (173; 327)
Cykl 2, ostatnia dawka tygodniowa 592 (234; 1 114) 688 (369; 1 061)
AUC 0–7 dni (µg/ml • dobę) Cykl 1, pierwsza dawka tygodniowa 720 (293; 1 274) 1 187 (773; 1 619)
Cykl 2, ostatnia dawka tygodniowa 4 017 (1 515; 7 564) 4 019 (1 740; 6 370)

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
Przewidywane ekspozycje PK u 526 pacjentów ze szpiczakiem mnogim kwalifikujących się do przeszczepienia, którzy otrzymywali produkt DARZALEX w postaci roztworu do wstrzykiwań podskórnych w skojarzeniu z VRd, podsumowano w tabeli 20. Tabela 20: Ekspozycja na daratumumab po podaniu produktu DARZALEX w postaci podskórnej (1800 mg) w skojarzeniu z VRd u pacjentów ze szpiczakiem mnogim kwalifikujących się do przeszczepienia

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne

Parametry PK Cykle daratumumab podskórny Mediana (5.; 95. percentyl)
Ctrough (µg/ml) Cykl 1., pierwsza dawka tygodniowa 113 (66; 171)
Cykl 2., ostatnia dawka tygodniowa(cykl 3. dzień 1. Ctrough) 651 (413; 915)
Cmax (µg/ml) Cykl 1., pierwsza dawka tygodniowa 117 (67; 179)
Cykl 2., ostatnia dawka tygodniowa 678 (431; 958)
AUC0-7 dni (µg/ml•dobę) Cykl 1., pierwsza dawka tygodniowa 643 (322; 1027)
Cykl 2., ostatnia dawka tygodniowa 4637 (2941; 6522)

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
Przeprowadzono populacyjną analizę PK, wykorzystując dane z leczenia skojarzonego produktem DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, u pacjentów z amyloidozą AL, z danymi od 211 pacjentów. Przy zalecanej dawce 1800 mg przewidywane stężenia daratumumabu były nieznacznie większe, ale ogólnie w tym samym zakresie, w porównaniu z pacjentami ze szpiczakiem mnogim. Tabela 21: Ekspozycja na daratumumab po podaniu produktu DARZALEX w postaci podskórnej (1800 mg) u pacjentów z amyloidozą AL

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne

Parametry PK Cykle daratumumab podskórny Mediana (5.; 95. percentyl)
Ctrough (µg/ml) Cykl 1, pierwsza dawka tygodniowa 138 (86; 195)
Cykl 2, ostatnia dawka tygodniowa(cykl 3 dzień 1. Ctrough) 662 (315; 1 037)
Cmax (µg/ml) Cykl 1, pierwsza dawka tygodniowa 151 (88; 226)
Cykl 2, ostatnia dawka tygodniowa 729 (390; 1 105)
AUC0-7 dni (µg/ml•dobę) Cykl 1, pierwsza dawka tygodniowa 908 (482; 1 365)
Cykl 2, ostatnia dawka tygodniowa 4855 (2562; 7 522)

CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
Szczególne grupy pacjentów Wiek i płeć Na podstawie farmakokinetycznych analiz populacyjnych u pacjentów (33-92 lata) otrzymujących monoterapię lub różne terapie skojarzone, stwierdzono, że wiek nie miał istotnego statystycznie wpływu na PK daratumumabu. Nie ma konieczności indywidualizacji dawkowania u pacjentów ze względu na wiek. Płeć miała statystycznie istotny wpływ na parametry PK u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, ale nie u pacjentów z amyloidozą AL. Obserwowano nieco większą ekspozycję u kobiet niż mężczyzn, ale różnica w ekspozycji nie jest uważana za klinicznie znaczącą. Nie ma konieczności indywidualizacji dawkowania u pacjentów ze względu na płeć. Zaburzenia czynności nerek Nie przeprowadzano formalnych badań produktu leczniczego DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
Populacyjne analizy PK przeprowadzono opierając się na wcześniej dostępnych danych, dotyczących czynności nerek u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących produkt leczniczy DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, w monoterapii lub różnych terapiach skojarzonych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim lub amyloidozą AL.Nie stwierdzono istotnych klinicznie różnic w ekspozycji na daratumumab pomiędzy pacjentami z zaburzeniami czynności nerek, a pacjentami z prawidłową czynnością nerek. Zaburzenia czynności wątroby Nie przeprowadzano formalnych badań produktu leczniczego DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Wykonano populacyjne analizy PK u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących produkt leczniczy DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych w monoterapii lub różnych terapiach skojarzonych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim lub amyloidozą AL.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
Nie wykazano istotnych klinicznie różnic w ekspozycji na daratumumab pomiędzy pacjentami z prawidłową czynnością wątroby, a łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby. Było bardzo niewielu pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, dlatego nie można było wyciągnąć istotnych wniosków dla tych populacji. Rasa Na podstawie analiz populacyjnych PK u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych w monoterapii, lub różne terapie skojarzone, ekspozycja na daratumumab była podobna pomiędzy rasami. Masa ciała Podawanie stałej dawki 1800 mg produktu leczniczego DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, w monoterapii, zapewniało odpowiednią ekspozycję dla wszystkich podgrup masy ciała. U pacjentów ze szpiczakiem mnogim średnie C min w 3. dniu 1. cyklu w podgrupie o mniejszej masie ciała (≤ 65 kg) było o 60% większe, a w podgrupie o większej masie ciała (> 85 kg) o 12% mniejsze niż w podgrupie daratumumabu dożylnego.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
U niektórych pacjentów o masie ciała > 120 kg zaobserwowano mniejszą ekspozycję, co może skutkować zmniejszoną skutecznością. Ta obserwacja opiera się jednak na danych uzyskanych od ograniczonej liczby pacjentów. U pacjentów z amyloidozą AL nie obserwowano istotnych różnic w wartości C trough w zależności od masy ciała.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane toksykologiczne pochodzą z badań daratumumabu u szympansów i małp cynomolgus, nosicieli przeciwciał anty-CD38. Nie przeprowadzano badań toksyczności przewlekłej. Nie przeprowadzano badań u zwierząt, by określić działanie rakotwórcze daratumumabu. Nie przeprowadzano badań u zwierząt, by określić możliwy wpływ daratumumabu na reprodukcję lub rozwój, ani by określić możliwy wpływ na płodność u samców i samic. Nie przeprowadzono badań rakotwórczości, genotoksyczności ani płodności rekombinowanej ludzkiej hialuronidazy. Nie stwierdzono wpływu na tkanki rozrodcze i funkcje oraz ogólnoustrojową ekspozycję na hialuronidazę u małp otrzymujących podskórnie 22 000 j./kg/tydzień (12 razy więcej niż dawka dla ludzi) przez 39 tygodni. Ponieważ hialuronidaza jest rekombinowaną formą endogennej ludzkiej hialuronidazy, nie oczekuje się działania rakotwórczego, mutagenezy ani wpływu na płodność.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rekombinowana ludzka hialuronidaza (rHuPH20) L-histydyna L- histydyny chlorowodorek jednowodny L-metionina Polisorbat 20 Sorbitol (E420) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie stosować tego produktu leczniczego z innymi substancjami, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Nieotwarta fiolka 3 lata. W okresie ważności produkt w nienaruszonych fiolkach można przechowywać w temperaturze otoczenia (≤30°C) przez pojedynczy okres do 24 godzin. Po wyjęciu produktu z lodówki nie wolno go ponownie umieszczać w lodówce (patrz punkt 6.6). Przygotowana strzykawka Stabilność chemiczną i fizyczną w strzykawce wykazano przez okres 24 godzin w warunkach chłodniczych (2°C-8°C), a następnie nie dłużej niż 12 godzin w temperaturze 15°C-25°C i w świetle dziennym. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast, chyba że metoda otwierania wyklucza ryzyko skażenia mikrobiologicznego.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dane farmaceutyczne
Jeśli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, użytkownik jest odpowiedzialny za czas i warunki przechowywania. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C-8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania otwartego produktu leczniczego, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Roztwór 15 ml w fiolce ze szkła typu 1 z elastomerowym korkiem i aluminiowym zabezpieczeniem ze zrywalnym klipsem, zawierający 1800 mg daratumumabu. Wielkość opakowania: 1 fiolka. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, jest do jednorazowego użycia i jest gotowy do użycia. Produkt leczniczy DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, powinien być roztworem przezroczystym do opalizującego, bezbarwnym do żółtego.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dane farmaceutyczne
Nie stosować, w przypadku stwierdzenia zmętnienia, przebarwienia lub zanieczyszczenia. Produkt leczniczy DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, jest kompatybilny z polipropylenowym lub polietylenowym materiałem strzykawki, zestawami do infuzji podskórnej z polipropylenu, polietylenu lub polichlorku winylu (PVC) i igłami do pobierania i wstrzyknięć ze stali nierdzewnej. Nieotwarta fiolka Należy wyjąć fiolkę z produktem leczniczym DARZALEX, roztwór do wstrzykiwań podskórnych, z lodówki (2°C-8°C) i pozostawić do osiągnięcia temperatury otoczenia (≤30°C). Nienaruszona fiolka może być przechowywana w oryginalnym pudełku w temperaturze otoczenia i w świetle dziennym przez maksymalnie 24 godziny w celu ochrony przed światłem. Chronić przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych. Nie wstrząsać. Przygotowana strzykawka Przygotować strzykawkę do podania w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
CHPL leku Darzalex, roztwór do wstrzykiwań, 1800 mg (120 mg/ml)
Dane farmaceutyczne
Po pobraniu roztworu DARZALEX do wstrzykiwań podskórnych z fiolki do strzykawki przechowywać przez maksymalnie 24 godziny w warunkach chłodniczych, a następnie do 12 godzin w temperaturze 15°C-25°C i w świetle dziennym (patrz punkt 6.3). W przypadku przechowywania w lodówce, przed podaniem należy pozwolić, aby roztwór uzyskał temperaturę otoczenia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO BLENREP 100 mg proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka z proszkiem zawiera 100 mg belantamabu mafodotin. Po rekonstytucji, 1 ml roztworu zawiera 50 mg belantamabu mafodotin. Belantamab mafodotin jest koniugatem przeciwciała i leku zawierającym belantamab, defukozylowane humanizowane przeciwciało monoklonalne IgG1k skierowane przeciwko antygenowi dojrzewania komórek B (B cell maturation antigen, BCMA), wytwarzane z wykorzystaniem linii komórkowej ssaków (jajniki chomika chińskiego) przy użyciu technologii rekombinacji DNA, które skoniugowano z maleimidokaproilo-monometylo-aurystatyną F (mcMMAF). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (proszek do sporządzania koncentratu). Biały lub żółty liofilizowany proszek.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt BLENREP jest przeznaczony do stosowania w monoterapii szpiczaka mnogiego u dorosłych pacjentów, którzy wcześniej otrzymali co najmniej cztery schematy leczenia, których choroba jest oporna na co najmniej jeden inhibitor proteasomów, jeden lek immunomodulujący i przeciwciało monoklonalne skierowane przeciwko CD38, i u których wystąpiła progresja choroby po ostatnim leczeniu.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie produktem BLENREP powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz doświadczony w leczeniu szpiczaka mnogiego. Zalecane leczenie wspomagające Pacjentów należy poddać badaniu okulistycznemu (w tym badaniu ostrości wzroku i badaniu z użyciem lampy szczelinowej), które powinien wykonać okulista przed rozpoczęciem leczenia, przed każdym z trzech kolejnych cykli leczenia oraz zgodnie ze wskazaniami klinicznymi podczas całej terapii. Lekarz powinien zalecić pacjentom stosowanie sztucznych łez niezawierających konserwantów przynajmniej 4 razy na dobę począwszy od dnia pierwszej infuzji i przez kolejne dni, do czasu zakończenia leczenia. Może to zmniejszyć nasilenie objawów rogówkowych (patrz punkt 4.4). U pacjentów z objawami suchego oka można rozważyć dodatkowe leczenie, zgodnie z zaleceniami okulisty. Dawkowanie Zalecana dawka to 2,5 mg/kg mc. produktu BLENREP podawane w postaci infuzji dożylnej co 3 tygodnie.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
Zaleca się, aby kontynuować leczenie do momentu progresji choroby lub wystąpienia niemożliwej do zaakceptowania toksyczności (patrz punkt 4.4). Modyfikacje dawkowania Zalecane modyfikacje dawkowania w razie wystąpienia działań niepożądanych w obrębie rogówki przedstawiono w Tabeli 1. W Tabeli 2 przedstawiono modyfikacje dawkowania zalecane w razie wystąpienia innych działań niepożądanych. Postępowanie w razie wystąpienia działań niepożądanych w obrębie rogówki Działania niepożądane w obrębie rogówki mogą być ujawnione w trakcie badania okulistycznego i (lub) objawiać się zmianami ostrości wzroku (patrz punkty 4.4 i 4.8). Lekarz prowadzący powinien zapoznać się z wynikami badania okulistycznego pacjenta przed podaniem leku i ustalić dawkę produktu BLENREP zgodnie z zaleceniami dla stwierdzonych w badaniu objawów skategoryzowanych jako najcięższe i zaobserwowanych w bardziej dotkniętym zmianami oku. Nasilenie objawów może być różne w obu oczach (Tabela 1).
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
Podczas badania okulista powinien dokonać oceny:  Wyników badania rogówki i pogorszenia najlepszej skorygowanej ostrości wzroku (ang. Best Corrected Visual Acuity, BCVA).  Jeśli wystąpi pogorszenie BCVA, należy określić związek pomiędzy wynikami badania rogówki a zastosowaniem produktu BLENREP.  Objawy stwierdzone w badaniu rogówki i BCVA skategoryzowane jako najcięższe powinny zostać zgłoszone lekarzowi prowadzącemu Tabela 1. Modyfikacje dawkowania w razie wystąpienia działań niepożądanych w obrębie rogówki

CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

Kategoriaa Wynik badania okulistycznego Zalecane modyfikacje dawkowania
Łagodne Wyniki badania rogówkiŁagodna powierzchowna keratopatiabZmiana w BCVAcPogorszenie o 1 linię na tablicachSnellena w stosunku do stanu przedrozpoczęciem leczenia. Kontynuowanie leczenia z zastosowaniem dotychczasowej dawki
Umiarkowane Wyniki badania rogówki Umiarkowana powierzchowna keratopatiabZmiana w BCVAPogorszenie o 2 lub 3 linie na tablicach Snellena w stosunku do stanu przed rozpoczęciem leczenia (ostrość wzroku wskali Snellena nie gorsza niż 20/200) Przerwać leczenie do czasu zmniejszenia nasilenia objawów stwierdzonych w badaniu i zmian w BCVA do łagodnego lub ich ustąpienia. Rozważyć wznowienie leczenia w zmniejszonej dawce wynoszącej 1,9 mg/kg mc.
Ciężkie Wyniki badania rogówkiCiężka powierzchowna keratopatiad Uszkodzenie nabłonka rogówkieZmiana w BCVAPogorszenie o więcej niż 3 linie na tablicach Snellena w stosunku do stanu przed rozpoczęciem leczenia. Przerwać leczenie do czasu zmniejszenia nasilenia objawów stwierdzonych w badaniu i zmian w BCVA do łagodnego lub ich ustąpienia.W razie ulegających nasileniu objawów niepoddających się odpowiedniemu postepowaniu, należy rozważyć odstawienieleczenia.

CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
a Kategoria nasilenia objawów określana jest na podstawie bardziej dotkniętego oka, ponieważ nasilenie objawów może być różne w obu oczach. b Łagodna powierzchowna keratopatia (stwierdzone pogorszenie w stosunku do stanu przed rozpoczęciem leczenia), z objawami lub bezobjawowa. c Umiarkowana powierzchowna keratopatia z występującymi równocześnie lub nie złogami przypominającymi mikrocysty, podnabłonkowe przymglenie rogówki (obwodowe) lub nowe obwodowe zmętnienia miąższu rogówki. d Ciężka powierzchowna keratopatia z występującymi równocześnie lub nie złogami przypominającymi mikrocysty, obejmująca centralną część rogówki, podnabłonkowe przymglenie rogówki (centralne) lub nowe centralne zmętnienia miąższu rogówki. e Uszkodzenie rogówki może prowadzić do owrzodzeń rogówki. Należy pilnie wdrożyć leczenie pod nadzorem okulisty. Tabela 2. Modyfikacje dawkowania w razie wystąpienia innych działań niepożądanych

CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie

Działanie niepożądane Nasilenie Zalecane modyfikacje dawkowania
Małopłytkowość(patrz punkt 4.4) Stopień 2-3:Liczba płytek 25 000 domniej niż 75 000/mikrolitr Rozważyć przerwanie stosowania produktu BLENREP i (lub) zmniejszenie dawki produktu BLENREP do 1,9 mg/kg mc.
Stopień 4:Liczba płytek mniejsza niż 25 000/mikrolitr Przerwać stosowanie produktu BLENREP do momentu zwiększenia liczby płytek do stopnia 3 lub niższego. Rozważyć ponowne wdrożenie leczenia z zastosowaniemmniejszej dawki 1,9 mg/kg mc.
Reakcje związane z infuzją(patrz punkt 4.4) Stopień 2(umiarkowane) Przerwać infuzję i zapewnić leczenie wspomagające. Po ustąpieniu objawówkontynuować infuzję z szybkością zmniejszoną co najmniej o 50%.
Stopień 3 lub 4 (ciężkie) Przerwać infuzję i zapewnić leczenie wspomagające. Po ustąpieniu objawów kontynuować infuzję z szybkością zmniejszoną co najmniej o 50%. W razie wystąpienia reakcji anafilaktycznej lub zagrażającej życiu reakcji związanej zinfuzją, zaprzestać podawania wlewu i wszcząć odpowiednie działania ratunkowe

CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
Działania niepożądane sklasyfikowano na podstawie powszechnych kryteriów terminologicznych dla zdarzeń niepożądanych (ang. Common Terminology Criteria for Adverse Events, CTCAE) opracowanych przez Narodowy Instytut Onkologii (ang. National Cancer Institute). Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (eGRF  30 ml/min). Dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek są niewystarczające do wydania zaleceń dotyczących dawkowania (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Nie ma konieczność dostosowania dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny przekraczające GGN, ale nie większe niż 1,5 × GGN lub aktywność aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) przekraczająca GGN).
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dawkowanie
Dane dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby są niewystarczające do wydania zaleceń dotyczących dawkowania. Brak danych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby uniemożliwia wydanie zaleceń dotyczących dawkowania (patrz punkt 5.2). Masa ciała Produkt BLENREP nie był badany u pacjentów o masie ciała <40 kg lub >150 kg (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo i skuteczność działania produktu BLENREP u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat nie zostały ustalone. Brak dostępnych danych. Sposób podawania BLENREP jest produktem do podawania dożylnego. Przed podaniem w postaci infuzji dożylnej, produkt BLENREP musi być zrekonstytuowany w wodzie do wstrzykiwań i rozcieńczony przez pracownika medycznego. Produkt BLENREP należy podawać w postaci infuzji trwającej co najmniej 30 minut (patrz punkt 6.6).
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Identyfikowalność W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu. Działania niepożądane w obrębie rogówki Działania niepożądane w obrębie rogówki obserwowano podczas stosowania produktu BLENREP. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były keratopatia lub zmiany w obrębie nabłonka rogówki przypominające mikrocysty (obserwowane w badaniu oka) z towarzyszącą lub nie zmianą ostrości wzroku, niewyraźne widzenie i objawy zespołu suchego oka. Pacjenci z zespołem suchego oka w wywiadzie byli bardziej podatni na zmiany w obrębie nabłonka rogówki. Zmiany ostrości wzroku mogą powodować trudności w prowadzeniu pojazdów lub obsługiwaniu maszyn (patrz punkt 4.7).
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Badanie okulistyczne, w tym badanie ostrości wzroku i badanie z użyciem lampy szczelinowej, należy przeprowadzić przed rozpoczęciem leczenia, przed każdym z trzech kolejnych cykli leczenia oraz zgodnie ze wskazaniami klinicznymi podczas całej terapii. Pacjentom należy zalecić podczas leczenia stosowanie niezawierających konserwantów sztucznych łez przynajmniej 4 razy na dobę (patrz punkt 4.2). Pacjenci powinni unikać stosowania soczewek kontaktowych do czasu zakończenia leczenia. U pacjentów, u których wystąpiła keratopatia z występującą równocześnie lub nie zmianą ostrości wzroku może być konieczna modyfikacja dawkowania [opóźnienie podania i (lub) zmniejszenie dawki] lub odstawienie leczenia, w zależności od nasilenia objawów (patrz Tabela 1). Zgłaszano przypadki owrzodzenia rogówki (wrzodziejące lub infekcyjne zapalenie rogówki, patrz punkt 4.8). Należy pilnie wdrożyć leczenie zgodnie ze wskazaniami klinicznymi pod nadzorem okulisty.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Leczenie produktem BLENREP należy przerwać do czasu ustąpienia owrzodzenia rogówki (patrz Tabela 1) Małopłytkowość Zdarzenia związane ze zmniejszoną liczbą płytek krwi (małopłytkowość i zmniejszenie liczby płytek krwi) były często zgłaszane w badaniu 205678. Małopłytkowość może prowadzić do ciężkich krwawień, w tym krwawień z przewodu pokarmowego i krwawień śródczaszkowych. Badanie morfologiczne krwi należy wykonać przed rozpoczęciem leczenia i wykonywać w trakcie leczenia, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. U pacjentów z małopłytkowością stopnia 3 lub 4, lub przyjmujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe może być konieczne częstsze wykonywanie badań i opóźnianie podania lub zmniejszenie dawki (patrz Tabela 2). Leczenie wspomagające (np. przetoczenie płytek krwi) należy wdrożyć zgodnie ze standardową praktyką medyczną. Reakcje związane z infuzją Reakcje związane z infuzją (ang. infusion-related reactions, IRR) obserwowano podczas stosowania produktu BLENREP.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Większość IRR było stopnia 1-2 i zostało wyleczonych tego samego dnia (patrz punkt 4.8). Jeśli podczas podawania wystąpią reakcje związane z infuzją stopnia drugiego lub wyższego, należy zmniejszyć szybkość wlewu lub przerwać infuzję w zależności od nasilenia objawów. Należy wdrożyć odpowiednie leczenie i kontynuować infuzję ze zmniejszoną szybkością, jeśli stan pacjenta jest stabilny. Jeśli wystąpią IRR stopnia 2 lub wyższego, przed kolejną infuzją należy zastosować premedykację (patrz Tabela 2). Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę 100 mg, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących interakcji belantamabu mafodotin. Na podstawie dostępnych danych in vitro i pochodzących z badań klinicznych, ryzyko farmakokinetycznych i farmakodynamicznych interakcji belantamabu mafodotin z innymi produktami leczniczymi jest niewielkie (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym/antykoncepcja u mężczyzn i kobiet Kobiety Przed rozpoczęciem leczenia produktem BLENREP u kobiet w wieku rozrodczym należy wykonać test ciążowy. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia produktem BLENREP i przez 4 miesiące po przyjęciu ostatniej dawki. Mężczyźni Mężczyźni mający partnerki w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia produktem BLENREP i przez 6 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki Ciąża Brak danych dotyczących stosowania produktu BLENREP u kobiet w ciąży. Na podstawie mechanizmu działania składnika cytotoksycznego, monometylo-aurystatyny F (MMAF), belantamab mafodotin po podaniu u kobiet w ciąży może powodować uszkodzenia zarodka i płodu (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Wiadomo, że ludzka immunoglobulina G (IgG) przenika przez łożysko; z tego powodu belantamab mafodotin może być przekazywany przez matkę rozwijającemu się płodowi (patrz punkt 5.3). Produkt BLENREP nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży, chyba że korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. W razie konieczności wdrożenia leczenia u kobiety w ciąży, należy ją wyraźnie poinformować o możliwym zagrożeniu dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy belantamab mafodotin przenika do mleka ludzkiego. Immunoglobulina G (IgG) jest obecna w mleku ludzkim w niewielkich ilościach. Ponieważ belantamab mafodotin jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym IgG i mając na względzie jego mechanizm działania, może on powodować ciężkie działania niepożądane u dzieci karmionych piersią. Kobietom należy doradzić, aby zaprzestały karmienia piersią przed rozpoczęciem leczenia produktem BLENREP i zaniechały tego przez 3 miesiące po przyjęciu ostatniej dawki (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Na podstawie wyników badań na zwierzętach i mechanizmu działania, belantamab mafodotin może upośledzać płodność u kobiet i mężczyzn w wieku rozrodczym (patrz punkt 5.3). Z tego względu kobietom w wieku rozrodczym, które w przyszłości mogą planować zajście w ciążę, należy przed zastosowaniem produktu poinformować o możliwości zamrożenia komórek jajowych przed rozpoczęciem terapii. Mężczyznom mającym zastosować ten produkt, należy doradzić zamrożenie i przechowywaniem nasienia przed rozpoczęciem leczenia.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt BLENREP wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkty 4.4 i 4.8). Pacjentom należy doradzić zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, ponieważ BLENREP może wpływać na ich wzrok.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Działania niepożądane opisane w tym punkcie obserwowane były u 95 pacjentów, którzy otrzymywali BLENREP w badaniu 205678. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi (≥30%) były keratopatia (71%) i małopłytkowość (38%). Najczęściej obserwowanymi ciężkimi działaniami niepożądanymi były zapalenie płuc (7%), gorączka (7%) i reakcje związane z infuzją (3%). Trwałe przerwanie leczenia w związku z działaniami niepożądanymi nastąpiło u 9% pacjentów otrzymujących BLENREP, przy czym u 3% związane było to działaniami niepożądanymi dotyczącymi oka. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Tabela 3 zawiera zestawienie działań niepożądanych, które wystąpiły u pacjentów przyjmujących zalecaną dawkę produktu BLENREP 2,5 mg/ kg mc. raz na trzy tygodnie.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane
Działania niepożądane pogrupowano według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (od ≥ 1/100 do < 1/10); niezbyt często (od ≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (od ≥ 1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000). W każdej grupie działania niepożądane uszeregowano zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 3. Działania niepożądane obserwowane u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, leczonych produktem BLENREP

CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów inarządów Działanie niepożądanea Częstość występowania Występowanie (%)
Jakikolwiekstopień Stopień3-4
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zapalenie płucb Bardzo często 11 7
Zakażenia górnych drógoddechowych Często 9 0
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Małopłytkowośćc Bardzo często 38 22
Niedokrwistość 27 21
Limfopeniad 20 17
Leukopeniae 17 6
Neutropeniaf 15 11
Zaburzenia oka Keratopatiag Bardzo często 71 31
Przypadki niewyraźnego widzeniah 25 4

CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane

Przypadki zespołu suchego okai 15 1
Światłowstręt Często 4 0
Podrażnienie oka 3 0
Wrzodziejące zapalenie rogówki Niezbyt często 1 1
Infekcyjne zapalenie rogówki 1 1
Zaburzenia żołądkai jelit Nudności Bardzo często 25 0
Biegunka 13 1
Wymioty Często 7 2
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Gorączka Bardzo często 23 4
Zmęczenie 16 2
Badania diagnostyczne Zwiększona aktywnośćaminotransferazy asparaginianowej Bardzo często 21 2
Zwiększona aktywność gamma- glutamylotranspeptydazy 11 3
Zwiększona aktywność kinazyfosfokreatynowej Często 5 2
Urazy, zatrucia ipowikłania po zabiegach Reakcje związane z infuzjąj Bardzo często 21 3
a Działania niepożądane pogrupowane zgodnie z MedDRA i stopniowane pod względem nasilenia według CTCAE v4.03.b W tym zapalenie płuc i zapalenie płuc wywołane przez wirusa opryszczki zwykłej.c W tym małopłytkowość i zmniejszenie liczby płytek krwi.d W tym limfopenia i zmniejszona liczba limfocytów.e W tym leukopenia i zmniejszona liczba leukocytów.f W tym neutropenia i zmniejszona liczba neutrofili.g Na podstawie badania oka, charakteryzująca się zmianami nabłonka rogówki z objawami lubbezobjawowa.h W tym podwójne widzenie, niewyraźne widzenie, pogorszenie ostrości wzroku i zaburzenia widzenia.i W tym suche oko, dyskomfort w obrębie oka, świąd oka.j W tym zdarzenia określone przez badaczy jako mające związek z infuzją. Reakcje związane z infuzją mogą obejmować m.in. gorączkę, dreszcze, biegunkę, nudności, astenię, nadciśnienie tętnicze, letarg, tachykardię.

CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Działania niepożądane w obrębie rogówki Działania niepożądane w obrębie rogówki były oceniane w badaniu 205678 w populacji badanej pod kątem bezpieczeństwa stosowania (n=218), która obejmowała pacjentów leczonych z zastosowaniem dawki 2,5 mg/kg mc. (n=95). Zaburzenia oka wystąpiły u 74% pacjentów i najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były keratopatia lub zmiany w obrębie nabłonka rogówki przypominające mikrocysty [obserwowane w badaniu oka, z towarzyszącymi objawami lub bezobjawowe] (71%), niewyraźne widzenie (25%), objawy zespołu suchego oka (15%). Pogorszenie widzenia (wynik wg tablic Snellena gorszy niż 20/50) w oku lepiej widzącym obserwowano u 18%, a ciężką utratę widzenia (20/200 lub gorzej) w oku lepiej widzącym obserwowano u 1% pacjentów leczonych belantamabem mafodotin.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane
Mediana czasu do wystąpienia działań niepożądanych w obrębie rogówki w stopniu 2 lub powyżej (najlepsza skorygowana ostrość wzroku, keratopatia w badaniu okulistycznym) wynosiła 36 dni (zakres: 19 do 143 dni). Mediana czasu do ustąpienia tych objawów rogówkowych wyniosła 91 dni (zakres: 21 do 201 dni). Działania niepożądane w obrębie rogówki (keratopatia) prowadziły do opóźnienia podania dawki u 47% pacjentów i zmniejszenia dawki u 27% pacjentów. U trzech procent pacjentów odstawiono leczenie z powodu zaburzeń oka. Reakcje związane z infuzją W badaniach klinicznych częstość występowania reakcji związanych z infuzją (ang. infusion-related reactions, IRR) po zastosowaniu belantamabu mafodotin w dawce 2,5 mg/kg mc. wynosiła 21% i większość z nich (90%) wystąpiła po pierwszej infuzji. Większość zgłoszonych IRR było stopnia 1 (6%) i stopnia 2 (12%), podczas gdy u 3% pacjentów zaobserwowano IRR stopnia 3. Ciężkie IRR zgłoszono u 4% pacjentów i obejmowały gorączkę i letarg.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane
Mediana czasu do wystąpienia objawów i mediana czasu trwania pierwszego IRR wynosiły 1 dzień. U jednego pacjenta (1%), u którego wystąpiły IRR stopnia 3 po pierwszej i drugiej infuzji, odstawiono leczenie z powodu IRR. Nie zgłaszano IRR stopnia 4 lub 5. Małopłytkowość Zdarzenia związane ze zmniejszoną liczbą płytek krwi (małopłytkowość, zmniejszona liczba płytek krwi) wystąpiły u 38% pacjentów leczonych belantamabem mafodotin w dawce 2,5 mg/kg mc. Zdarzenia związane ze zmniejszoną liczbą płytek krwi stopnia 2 wystąpiły 3% pacjentów, stopnia 3 u 9%, a stopnia 4 u 13%. Krwawienia stopnia 3 wystąpiły u 2% pacjentów i nie zgłaszano przypadków stopnia 4 lub 5. Zakażenia Zakażenia górnych dróg oddechowych były często zgłaszane podczas badań klinicznych z zastosowaniem belantamabu mafodotin, przeważnie były łagodne lub umiarkowane (stopnie 1 do 3), wystąpiły u 9% pacjentów leczonych belantamabem mafodotin w dawce 2,5 mg/kg mc.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Działania niepożądane
Nie zgłaszano ciężkich działań niepożądanych ze strony górnych dróg oddechowych. Zapalenie płuc było najczęstszym zakażeniem, zgłaszanym u 11% pacjentów leczonych belantamabem mafodotin w dawce 2,5 mg/kg mc. Zapalenie płuc było także najczęstszym ciężkim działaniem niepożądanym, zgłaszanym u 7% pacjentów. Do zakażeń zakończonych zgonem zaliczają się przede wszystkim zapalenia płuc (1%). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Załączniku V .
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W trakcie badań klinicznych nie stwierdzono przypadków przedawkowania. Nie jest znane swoiste leczenie w razie przedawkowania belantamabu mafodotin. W razie przedawkowania, pacjenta należy obserwować pod kątem wystąpienia niepożądanych objawów przedmiotowych i podmiotowych i natychmiast wdrożyć leczenie wspomagające.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwnowotworowe, przeciwciała monoklonalne kod ATC: L01XC39. Mechanizm działania Belantamab mafodotin jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym IgG1k skoniugowanym z produktem cytotoksycznym, maleimidokaproilo-monometylo-aurystatyną F (mcMMAF). Belantamab mafodotin wiąże się z antygenem dojrzewania komórek B (B cell maturation antigen, BCMA) na powierzchni komórki i szybko ulega internalizacji. Wewnątrz komórki nowotworowej uwalniany jest produkt cytotoksyczny, który zakłóca funkcjonowanie sieci mikrotubul, prowadząc do zatrzymania cyklu komórkowego i do apoptozy. Przeciwciało zwiększa rekrutację i aktywację komórek efektorowych, zabija komórki guza poprzez zależną od przeciwciała cytotoksyczność komórkową i fagocytozę. Apoptozie indukowanej przez belantamab mafodotin towarzyszą markery immunogennej śmierci komórki, które mogą wspomagać adaptacyjną odpowiedź immunologiczną na komórki nowotworu.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Działanie farmakodynamiczne Elektrofizjologia serca Analiza odstępu QTc po ekspozycji na belantamab mafodotin wykazała brak istotnego wpływu zalecanej dawki 2,5 mg/kg mc. stosowanej raz na trzy tygodnie na wydłużenie odstępu QTc (>10 ms). Immunogenność W badaniach klinicznych u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, po podaniu belantamabu mafodotin <1% pacjentów (2/274) uzyskało dodatni wynik badania na obecność przeciwciał skierowanych przeciwko belantamabowi mafodotin. Jeden z tych dwóch pacjentów uzyskał dodatni wynik badania na obecność przeciwciał neutralizujących skierowanych przeciwko belantamabowi mafodotin Skuteczność kliniczna Badanie 205678 było otwartym, prowadzonym w dwóch grupach wieloośrodkowym badaniem II fazy, w którym oceniano zastosowanie belantamabu mafodotin w monoterapii szpiczaka mnogiego u pacjentów, którzy wcześniej otrzymali co najmniej 3 schematy leczenia i którzy wykazywali oporność na lek immunomodulujący, inhibitor proteasomów i przeciwciało skierowane przeciwko CD38 pojedynczo i w skojarzeniu.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci byli włączani, jeśli byli wcześniej poddani autologicznemu przeszczepowi szpiku kostnego lub byli uznawani za niekwalifikujących się do przeszczepu, i których choroba była mierzalna według kryteriów Międzynarodowej Grupy Roboczej ds. Szpiczaka Mnogiego (ang. International Myeloma Working Group, IMWG). Pacjentów losowo przydzielono do grupy otrzymujących 2,5 mg/kg mc. (N=97) lub grupy otrzymujących 3,4 mg/kg mc. (N=99) belantamabu mafodotin w postaci infuzji dożylnej co trzy tygodnie, aż do wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do zaakceptowania toksyczności (patrz Tabela 4). Dane zamieszczone poniżej pochodzą z kohorty otrzymujących 2,5 mg/kg mc., którzy przyjmowali zalecaną dawkę terapeutyczną ustaloną na podstawie kompleksowej oceny stosunku korzyści do ryzyka (patrz punkt 4.2). Tabela 4: Charakterystyka demograficzna i charakterystyka choroby przed rozpoczęciem leczenia

CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Charakterystyka przed rozpoczęciem leczenia 2,5 mg/kg mc. (N=97)
Wiek Mediana (zakres)Rozstęp ćwiartkowy 65,0 (39-85)60-70
Płeć Mężczyźni Kobiety 51 (53%)46 (47%)
Punktacja w skali ECOG przed rozpoczęciem leczenia 0/12 33%, 50%,17%
Stadium wg Międzynarodowego Systemu Stopniowaniadla Szpiczaka Mnogiego (ang. International Staging System, ISS) w badaniu przesiewowym II III 33 (34%)42 (43%)
Ryzyko cytogenetyczne Wysokie ryzyko* 26 (27%)
Ilość wcześniej zastosowanych schematów leczenia Mediana Zakres 7(3-21)
Czas ekspozycji Mediana Zakres 9 tygodni(2-75)
Cykle leczenia Mediana Zakres 3(1-17)

CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
*czynniki wysokiego ryzyko cytogenetycznego [dodatni dla t (4;14), t (14;16) i 117p13del] Pierwszorzędowym punktem końcowym był całkowity odsetek odpowiedzi oceniany przez niezależny komitet oceniający (ang. Independent Review Committee, IRC) na podstawie ujednoliconych kryteriów odpowiedzi przyjętych przez IMWG. Wyniki badania 205678W przedstawiono w Tabeli 5. Tabela 5: Skuteczność produktu BLENREP u pacjentów ze szpiczakiem mnogim w badaniu

CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Odpowiedź kliniczna 2,5 mg/kg mc.(N = 97)
Całkowity odsetek odpowiedzi(ang. Overall Response Rate, ORR), % (97.5% CI) 32% (22, 44)
Rygorystyczna odpowiedź całkowita(ang. Stringent complete response, sCR), n (%) 2 (2%)
Odpowiedź całkowita(ang. Complete response, CR), n (%) 5 (5%)
Bardzo dobra częściowa odpowiedź(ang. Very good partial response, VGPR), n (%) 11 (11%)
Odpowiedź częściowa(ang. Partial response, PR), n (%) 13 (13%)
Odsetek korzyści klinicznej*(ang. Clinical benefit rate, CBR), n (%) (95% CI) 36 (26,6; 46,5)
Mediana czasu trwania odpowiedzi w miesiącach(95% CI) 11 (4,2 do wartości niezmierzonej)
Prawdopodobieństwo utrzymania odpowiedzi po 12 miesiącach (95% CI) 0,50 (0,29; 0,68)
Mediana czasu do uzyskania odpowiedzi w miesiącach(95% CI) 1,5 (1,0; 2,1)
Mediana czasu do uzyskania najlepszej odpowiedzi wmiesiącach (95% CI) 2,2 (1,5; 3,6)
Mediana przeżycia całkowitego w miesiącach(ang. overall survival, OS) (95% CI) 13,7 (9,9 do wartości niezmierzonej)
Prawdopodobieństwo przeżycia po 12 miesiącach(95% CI) 0,57 (0,46; 0,66)

CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
205678 *CBR: sCR+CR+VGPR+PR+odpowiedź minimalna Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu BLENREP we wszystkich podgrupach dzieci i młodzieży z rozpoznaniem szpiczaka mnogiego (patrz punkt 4.2 w celu uzyskania informacji dotyczących zastosowania u dzieci i młodzieży). Ten produkt leczniczy został dopuszczony do obrotu zgodnie z procedurą dopuszczenia warunkowego. Oznacza to, że oczekiwane są dalsze dowody świadczące o korzyści ze stosowania produktu leczniczego. Europejska Agencja Leków dokona, co najmniej raz do roku, przeglądu nowych informacji o tym produkcie leczniczym i, w razie konieczności, ChPL zostanie zaktualizowana.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Maksymalne stężenie belantamabu mafodotin osiągane było w momencie lub niedługo po zakończeniu infuzji podczas gdy stężenia cys-mcMMAF osiągały maksima ~24 godziny po podaniu dawki. Średnie geometryczne wartości C max i AUC (0-tau) belantamabu mafodotin wynosiły odpowiednio 43 µg/ml i 4,666 µg.h/ml. Średnie geometryczne wartości C max i AUC (0-tau) cys-mcMMAF wynosiły odpowiednio 0,90 ng/ml i 84 ng.h/m. Dystrybucja Średnia objętość dystrybucji belantamabu mafodotin w stanie stacjonarnym wynosiła 10,8 l. Metabolizm Oczekuje się, że część belantamabu mafodotin będąca przeciwciałem monoklonalnym ulegnie proteolizie na małe peptydy i pojedyncze aminokwasy poprzez działanie powszechnie występujących enzymów proteolitycznych. W badaniach metabolizmu prowadzonych metodą inkubacji z wątrobową frakcją S9, Cys-mcMMAF wykazał ograniczony klirens.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Interakcje z innymi lekami Badania in vitro wykazały, że cys-mcMMAF jest substratem polipeptydów transportujących aniony organiczne (OATP)1B1 i OATP1B3, białek związanych z opornością wielolekową (ang. multidrug resistance-associated protein, MRP)1, MRP2, MRP3, pompy eksportu soli kwasów żółciowych (ang. bile salt export pump, BSEP) i potencjalnym substratem glikoproteiny P (P-gp). Eliminacja Belantamab mafodotin był eliminowany powoli; całkowity klirens osoczowy wyniósł 0,92 l/dobę, a okres półtrwania w fazie eliminacji 12 dni. Z upływem czasu klirens ulegał zmniejszeniu do 0,72 l/dobę, a okres półtrwania wyniósł 14 dni. Stężenia cys-mcMMAF oznaczane przed podaniem dawki były za każdym razem poniżej limitu oznaczalności (0,05 ng/ml). W badaniu przeprowadzonym na zwierzętach, około 83% dawki radioaktywnej było wydalane z kałem; wydalanie z moczem (około 13%) stanowiło drugorzędną drogę eliminacji; cys-mcMMAF w postaci niezmienionej wykrywano w ludzkim moczu i nie było dowodów na obecność innych metabolitów pochodnych MMAF.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Liniowość lub nieliniowość Belantamab mafodotin wykazuję w zakresie zalecanych dawek farmakokinetykę zależną od dawki z obserwowanym zmniejszeniem klirensu wraz z upływem czasu. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku (≥65 lat) Nie przeprowadzono oficjalnych badań u pacjentów w podeszłym wieku. Wiek nie był istotną współzmienną w badaniu farmakokinetyki populacyjnej. Zaburzenie czynności nerek Nie przeprowadzono oficjalnych badań u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Czynność nerek nie była istotną współzmienną w badaniu farmakokinetyki populacyjnej, w którym brali udział pacjenci z prawidłową czynnością nerek oraz łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Zaburzenie czynności wątroby Nie przeprowadzono oficjalnych badań u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Czynność wątroby nie była istotną współzmienną w badaniu farmakokinetyki populacyjnej, w którym brali udział pacjenci z prawidłową czynnością wątroby oraz łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby. Masa ciała Masa ciała była istotną współzmienną w badaniu farmakokinetyki populacyjnej. Przewidywana wartość C tau belantamabu mafodotin była o 10% większa u pacjentów o masie ciała 100 kg (o 20% większa u pacjentów o mc. 130 kg) i o 10% mniejsza u pacjentów o mc. 55 kg (o 20% mniejsza u pacjentów o mc. 40 kg) w porównaniu to typowego pacjenta (75 kg).
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksykologia i (lub) farmakologia u zwierząt W badaniach przedklinicznych głównymi działaniami niepożądanymi (bezpośrednio związanymi z belantamabem mafodotin) obserwowanymi u szczurów i małp, po ekspozycjach będących ≥1,2 krotnością zalecanej dawki klinicznej 2,5 mg/kg mc., były zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, niekiedy związana z martwicą komórek wątrobowych (dawki odpowiednio ≥ 10 mg/kg mc. i ≥3 mg/kg mc.) oraz zwiększenie liczby makrofagów pęcherzykowych związanych z obecnością materiału kwasochłonnego w płucach (dawki ≥3 mg/kg mc., tylko u szczurów). Większość wyników uzyskanych u zwierząt związana była z cytotoksycznymi właściwościami leku skoniugowanego, zmiany histopatologiczne obserwowane w jądrach i płucach były nieodwracalne u szczurów. Martwicę pojedynczych komórek nabłonka rogówki i (lub) zwiększoną mitozę komórek nabłonka rogówki obserwowano u szczurów i królików.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Belantamab mafodotin docierał do komórek za pośrednictwem mechanizmu niezwiązanego z ekspresją receptorów BCMA w błonie komórkowej. Rakotwórczość lub mutageneza Belantamab mafodotin wykazywał genotoksyczność w badaniu przesiewowym na ludzkich limfocytach, konsekwencją farmakologicznego działania cys-mcMMAF polegającego na zakłóceniu funkcjonowania mikrotubul powodując aneuploidię. Nie przeprowadzono badań dotyczących rakotwórczości lub ostatecznie potwierdzających genotoksyczność belantamabu mafodotin. Działanie toksyczne na rozród Nie przeprowadzono badań na zwierzętach mających ocenić toksyczne działanie belantamabu mafodotin na rozród lub rozwój. Mechanizm działania polega na zabiciu szybko dzielących się komórek, co wywarłoby wpływ na rozwijający się płód, w którym są szybko dzielące się komórki. Istnieje również potencjalne ryzyko wystąpienia zmian dziedzicznych za pośrednictwem aneuplodii w żeńskich komórkach rozrodczych.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Po podaniu u zwierząt dawek ≥ 10 mg/kg mc., co stanowi około 4 razy większą ekspozycję na dawkę kliniczną, zaobserwowano wpływ na męskie i żeńskie organy rozrodcze. Po zastosowaniu co trzytygodniowych dawek zaobserwowano w jajnikach szczurów zluteinizowane nieowulujące pęcherzyki. Niepożądane działanie na męskie organy rozrodcze, postępujące po podaniu dawek wielokrotnych u szczurów, obejmowało zwyrodnienie lub atrofię kanalików nasiennych i było zasadniczo nieodwracalne po odstawieniu leku.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu cytrynian Kwas cytrynowy Trehaloza dwuwodna Disodu edetynian Polisorbat 80 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności Nieotwarta fiolka 18 miesięcy Rozwór po rekonstytucji Roztwór po rekonstytucji może być przechowywany do 4 godzin w temperaturze pokojowej (20ºC do 25ºC) lub przechowywany w lodówce (2°C do 8°C) do 4 godzin. Nie zamrażać. Roztwór po rozcieńczeniu Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt powinien być zastosowany natychmiast. Jeśli nie jest zastosowany natychmiast, roztwór po rozcieńczeniu może być przechowywany w lodówce (2ºC do 8ºC) przez 24 godziny przed podaniem. Nie zamrażać. Jeśli roztwór jest przechowywany w lodówce, należy go ogrzać do temperatury pokojowej przed podaniem.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne
Rozcieńczony roztwór do infuzji może być przechowywany w temperaturze pokojowej (20ºC do 25ºC) nie dłużej niż 6 godzin (uwzględniając czas podania infuzji). 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2ºC do 8ºC). W celu uzyskania informacji o warunkach przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki ze szkła typu I zamknięte korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym kapslem z plastikową zdejmowalną zakrętką zawierające 100 mg proszku. Wielkość opakowania: 1 fiolka. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przygotowanie roztworu do infuzji BLENREP jest cytotoksycznym przeciwnowotworowym produktem leczniczym. Należy zastosować odpowiednie procedury dotyczące przygotowania produktu leczniczego do stosowania. Należy zastosować techniki aseptyczne podczas rekonstytucji i rozcieńczania roztworu do infuzji.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne
Zalecana dawka produktu BLENREP to 2,5 mg/kg mc. podawane w postaci infuzji dożylnej raz na trzy tygodnie. Obliczyć dawkę (mg), objętość całkowitą (ml) roztworu i liczbę potrzebnych fiolek na podstawie faktycznej masy ciała pacjenta (kg). Rekonstytucja 1. Wyjąć fiolki produktu BLENREP z lodówki pozostawić na około 10 minut w celu ogrzania do temperatury pokojowej. 2. Dodać 2 ml wody do wstrzykiwań do każdej z fiolek w celu uzyskania stężenia 50 mg/ml. Łagodnie obracać fiolkę, aby ułatwić rozpuszczenie. 3. Obejrzeć i sprawdzić odtworzony roztwór pod kątem obecności cząstek stałych i przebarwień. Odtworzony roztwór powinien być przezroczystym lub opalizującym, bezbarwnym lub żółtym, lub brązowym płynem. Instrukcja dotycząca rozcieńczenia do podawania dożylnego 1. Pobrać odpowiednią objętość z każdej z fiolek potrzebną do uzyskania obliczonej dawki. 2. Dodać odpowiednią ilość produktu BLENREP do worka infuzyjnego zawierającego 250 ml roztworu do wstrzykiwań chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%).
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne
Rozcieńczony roztwór mieszać delikatnie ruchem obrotowym. Końcowe stężenie rozcieńczonego roztworu powinno wynosić od 0,2 mg/ml do 2 mg/ml. NIE WSTRZĄSAĆ. 3. Usunąć wszystkie niewykorzystane resztki roztworu BLENREP pozostawione w fiolce. Jeśli roztwór po rozcieńczeniu nie jest zastosowany natychmiast, może być przechowywany w lodówce (2ºC do 8ºC) przez 24 godziny przed podaniem. Jeśli roztwór jest przechowywany w lodówce, należy go ogrzać do temperatury pokojowej przed podaniem. Rozcieńczony roztwór do infuzji może być przechowywany w temperaturze pokojowej (20ºC do 25ºC) nie dłużej niż 6 godzin (uwzględniając czas podania infuzji). Instrukcja dotycząca podawania 1. Podawać roztwór po rozcieńczeniu w postaci infuzji dożylnej trwającej co najmniej 30 minut, stosując zestaw do infuzji wykonany z polichlorku winylu lub poliolefiny. 2.
CHPL leku Blenrep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 100 mg
Dane farmaceutyczne
Filtrowanie roztworu po rozcieńczeniu nie jest konieczne, jednak jeśli roztwór po rozcieńczeniu jest filtrowany, zaleca się zastosowanie filtru polieterosulfonowego (PES). Instrukcja dotycząca usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Schemat dawkowania	Tydzień/dzień	Dawka
Dawkowanie stopniowo zwiększanea,b	Tydzień 1: dzień 1	Pierwsza dawka stopniowo zwiększana	12 mg
Tydzień 1: dzień 4	Druga dawka stopniowo zwiększana	32 mg
Dawkowanie raz na tydzieńa,c,d	Tydzień 2-24: dzień 1	Pełna dawka terapeutyczna	76 mg raz na tydzień
Dawkowanie co 2 tygodnied,e	Od 25. tygodnia: dzień 1	Pełna dawka terapeutyczna	76 mg raz na dwa tygodnie

Stopień nasileniaa	Występujące objawy	Postępowanie
Stopień 1.	Temperatura ≥ 38°Cb
Stopień 2.	Temperatura ≥ 38°C i:
Stopień 3. (Pierwsze wystąpienie)	Temperatura ≥ 38°C i:tlenowej z dyszą Venturiego
Stopień 3. (nawrót)	Temperatura ≥ 38°C i:

Stopień nasileniaa	Występujące objawyb	Postępowanie
Stopień 1.	Wynik oceny ICE 7–9club obniżony poziom świadomościd: reaguje spontanicznie.	lewetyracetamu).

Działania niepożądane	Nasilenie	Postępowanie
Hematologiczne działania niepożądane (patrz punkt 4.8)	Bezwzględna liczba neutrofili poniżej 0,5 × 109/l
Gorączka neutropeniczna	wyniesie 1 × 109/l lub więcej i ustąpi gorączka.b
Stężenie hemoglobiny poniżej 8 g/dl
Liczba płytek krwi poniżej 25 000/µlLiczba płytek krwi w zakresie od 25 000/µl do 50 000/µl orazkrwawienie
Inne* niehematologiczne działania niepożądanea (patrz punkt 4.8)	Stopień 3. lub 4.

Ostatnia podana dawka	Czas trwania opóźnienia od ostatniej podanej dawki	Postępowanie
Pierwsza dawka stopniowo zwiększana(12 mg)	2 tygodnie lub mniej (≤ 14 dni)	Ponownie rozpocząć podawanie od drugiej dawki stopniowo zwiększanej (32 mg).a Jeśli dawka jest dobrze tolerowana, po 4 dniach należy ją zwiększyć do 76 mg.
Ponad 2 tygodnie (> 14 dni)	Ponownie rozpocząć schemat stopniowego zwiększania dawki od pierwszej dawki stopniowo zwiększanej (12 mg).a
Druga dawka stopniowo zwiększana (32 mg)	2 tygodnie lub mniej (≤ 14 dni)	Ponownie rozpocząć podawanie w dawce 76 mg.a
Ponad 2 tygodnie, ale mniej niż 4 tygodnie (15 dni i≤ 28 dni)	Ponownie rozpocząć podawanie od drugiej dawki stopniowo zwiększanej (32 mg).a Jeśli dawka jest dobrze tolerowana, po 1 tygodniu należy ją zwiększyć do 76 mg.
Ponad 4 tygodnie (> 28 dni)	Ponownie rozpocząć schemat stopniowego zwiększania dawki od pierwszej dawki stopniowo zwiększanej (12 mg).a
Dowolna pełna dawka terapeutyczna (76 mg)	6 tygodni lub mniej (≤ 42 dni)	Ponownie rozpocząć podawanie w dawce 76 mg.
Ponad 6 tygodni, ale mniej niż 12 tygodni (43 dni do ≤ 84 dni)	Ponownie rozpocząć podawanie od drugiej dawki stopniowo zwiększanej (32 mg).a Jeśli dawka jest dobrze tolerowana, po 1 tygodniu należy ją zwiększyć do 76 mg.
Ponad 12 tygodni (> 84 dni)	Ponownie rozpocząć schemat stopniowego zwiększania dawki od pierwszej dawki stopniowo zwiększanej (12 mg).a

Klasyfikacja układów i narządów	Działanie niepożądane	Częstość występowania (Wszystkiestopnie)	N=183
Dowolny stopień (%)	Stopień 3.lub 4. (%)
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	Zapalenie płuca	Bardzo często	37,2	24,6
Posocznicab	Bardzo często	18,0	12,6
Zakażenie górnych dróg oddechowych	Bardzo często	38,8	5,5
Zakażenie układu moczowego	Bardzo często	12,6	4,4
Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Neutropenia	Bardzo często	44,8	43,2
Niedokrwistość	Bardzo często	54,1	42,6
Małopłytkowość	Bardzo często	36,1	26,2
Limfopenia	Bardzo często	30,1	27,9
Leukopenia	Bardzo często	17,5	12,6
Gorączka neutropeniczna	Często	2,7	2,7
Zaburzenia układu immunologicznego	Zespół uwalniania cytokin	Bardzo często	57,9	0,5
Hipogammaglobulinemia	Bardzo często	14,2	2,7
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Zmniejszone łaknienie	Bardzo często	26,8	1,1
Hipokaliemia	Bardzo często	23,0	8,7
Hipofosfatemia	Często	6,6	0,5
Zaburzenia układu nerwowego	Neuropatia obwodowac	Bardzo często	15,8	1,1
Ból głowy	Bardzo często	19,1	0
Zespół neurotoksyczności związany z komórkami efektorowymi układuodpornościowego (ICANS)	Często	3,3	1,1
Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia	Duszność	Bardzo często	19,1	4,9
Zaburzenia żołądka i jelit	Biegunka	Bardzo często	37,7	1,1
Nudności	Bardzo często	21,3	0
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Wysypkad	Bardzo często	26,2	0
Sucha skóra	Bardzo często	21,3	0
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej	Bóle stawów	Bardzo często	25,1	1,6
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Reakcja w miejscu wstrzyknięcia	Bardzo często	38,3	0
Gorączka	Bardzo często	27,3	3,3
Zmęczenie	Bardzo często	44,3	6,0
Badania diagnostyczne	Zwiększona aktywność aminotransferaz	Bardzo często	16,9	5,5

	Pacjenci, u których nie stosowano wcześniej terapii ukierunkowanej na BCMA(kluczowa kohorta A)
	Wszyscy pacjenci poddawani terapii (N=123)
Odsetek obiektywnych odpowiedzi (ORR: sCR+CR+VGPR+PR), n (%) (95% CI)	75 (61,0%)(51,8; 69,6)
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR, ang. stringent complete response)	19 (15,4%)
Odpowiedź całkowita (CR, ang. complete response)	25 (20,3%)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR, ang. very good partial response)	25 (20,3%)
Odpowiedź częściowa (PR, ang. partial response)	6 (4,9%)
Odsetek odpowiedzi całkowitych (sCR+CR), n (%) (95% CI)	44 (35,8%)(27,3; 44,9)
Czas do pierwszej odpowiedzi (miesiące)Liczba pacjentów, u których uzyskano odpowiedź MedianaZakres	751,22(0,9; 7,4)
Czas trwania odpowiedzi (DOR) (miesiące)Liczba pacjentów, u których uzyskano odpowiedź Mediana (95% CI)Odsetek po 6 miesiącach (95% CI)Odsetek po 9 miesiącach (95% CI)Odsetek po 12 miesiącach (95% CI)Odsetek po 15 miesiącach (95% CI)	75NE (NE, NE) 89,1 (79,5; 94,4)80,7 (69,5; 88,1)74,3 (62,3; 83,0)70,8 (58,2; 80,2)
Odsetek ujemnego wyniku MRDa, u pacjentów, u których uzyskano CR lub sCR i ocenianych pod kątem MRD (29 z 44 pacjentów, u których uzyskano CR/sCR zostało ocenianych pod kątem MRD)n (%)95% CI (%)	26 (89,7%)(72,7; 97,8)

Punkt czasowy	Parametry
	Cavg (µg/ml)	Cmax (µg/ml)	Ctrough (µg/ml)
Zakończenie podawania cotygodniowej dawki(tydzień 24.)	32,7 (49%)	33,6 (48%)	31,2 (50%)
Stan stacjonarny (dawkowanie co dwa tygodnie)a,b	18,4 (57%)	20,1 (55%)	15,9 (64%)

Wymagana dawka	Objętość dawki
12 mg (pierwsza dawka stopniowo zwiększana)	0,3 ml
32 mg (druga dawka stopniowo zwiększana)	0,8 ml
76 mg (pełna dawka terapeutyczna)	1,9 ml

Tygodnie	Schemat
Tygodnie: 1. do 8.	raz w tygodniu (w sumie 8 dawek)
Tygodnie: 9. do 24.a	co 2 tygodnie (w sumie 8 dawek)
Od 25. tygodnia do progresji chorobyb	co 4 tygodnie

Tygodnie	Schemat
Tygodnie 1. do 6.	co tydzień (w sumie 6 dawek)
Tygodnie 7. do 54.a	co trzy tygodnie (w sumie 16 dawek)
Od tygodnia 55. do progresji chorobyb	co cztery tygodnie

Faza leczenia	Tygodnie	Schemat
Indukcja	Tygodnie 1 do 8	co tydzień (w sumie 8 dawek)
Tygodnie 9 do 16a	co dwa tygodnie (w sumie 4 dawki)

Przerwa na chemioterapię wysokodawkową i ASCT
Konsolidacja	Tygodnie 1 do 8b	co dwa tygodnie (w sumie 4 dawki)

Tygodnie	Schemat
Tygodnie: 1. do 9.	raz w tygodniu (w sumie 9 dawek)
Tygodnie: 10. do 24.a	co 3 tygodnie (w sumie 5 dawek)
Od 25. tygodnia do progresji chorobyb	co 4 tygodnie

	Objętość rozcieńczenia	Wstępna szybkość (pierwszagodzina)	Szybkość zwiększaniaa	Maksymalna szybkość
Infuzja w tygodniu 1.
Opcja 1 (infuzja pojedynczej dawki)
Tydzień 1. dzień 1.(16 mg/kg mc.)	1 000 ml	50 ml/godzinę	50 ml/godzinę, co godzinę	200 ml/godzinę
Opcja 2 (infuzja rozdzielonej dawki)
Tydzień 1. dzień 1.(8 mg/kg mc.)	500 ml	50 ml/godzinę	50 ml/godzinę, co godzinę	200 ml/godzinę

Tydzień 1. dzień 2.(8 mg/kg mc.)	500 ml	50 ml/godzinę	50 ml/godzinę, co godzinę	200 ml/godzinę
Infuzja w tygodniu 2 (16 mg/kg mc.)b	500 ml	50 ml/godzinę	50 ml/godzinę, co godzinę	200 ml/godzinę
Kolejne infuzje (od tygodnia 3., 16 mg/kg mc.)c	500 ml	100 ml/godzinę	50 ml/godzinę, co godzinę	200 ml/godzinę

Klasyfikacja układów i narządów	Działanie niepożądane	Kategoria częstości	Częstość (%)
Wszystkie stopnie	Stopień 3-4
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze	zakażenie górnych dróg oddechowycha	bardzo często	41	3
zapalenie oskrzelia	17	2
zapalenie płuca	16	10
zakażenie dróg moczowych	często	8	1
grypa	5	1*
posocznicaa	4	4
zakażenie cytomegalowirusema	1	<1*
COVID-19d	7	4
reaktywacja wirusa zapalenia wątroby typu Bb	niezbyt często	–	–
Zaburzenia krwi i układu chłonnego	neutropeniaa	bardzo często	44	39
trombocytopeniaa	31	19
niedokrwistośća	27	12
limfopeniaa	14	11
leukopeniaa	12	6
Zaburzenia układu immunologicznego	hipogammaglobulinemiaa	często	3	<1*
reakcja anafilaktycznab	rzadko	–	–
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	zmniejszony apetyt	bardzo często	12	1
hiperglikemia	często	7	3
hipokalcemia	6	1
odwodnienie	3	1*
Zaburzenia układu nerwowego	obwodowa czuciowa neuropatia	bardzo często	32	3
ból głowy	12	< 1*
parestezje	11	< 1
omdlenie	często	2	2*
Zaburzenia serca	migotanie przedsionków	często	4	1
Zaburzenia naczyniowe	nadciśnienie tętniczea	bardzo często	10	5
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	kaszela	bardzo często	25	< 1*
dusznośća	21	3
obrzęk płuca	często	1	<1
Zaburzenia żołądka i jelit	zaparcia	bardzo często	33	1
biegunka	32	4
nudności	26	2*
wymioty	16	1*
zapalenie trzustkia	często	1	1
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej	ból pleców	bardzo często	18	2
skurcze mięśni	14	< 1*

	DRd (n=368)	Rd (n=369)
Ogólna odpowiedź (sCR+CR+VGPR+PR) n (%)	342 (92,9%)	300 (81,3%)
wartość-pb	<0,0001
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR)	112 (30,4%)	46 (12,5%)
Odpowiedź całkowita (CR)	63 (17,1%)	46 (12,5%)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR)	117 (31,8%)	104 (28,2%)
Odpowiedź częściowa (PR)	50 (13,6%)	104 (28,2%)
CR lub lepsza (sCR + CR)	175 (47,6%)	92 (24,9%)
wartość pb	<0,0001
VGPR lub lepsza (sCR + CR + VGPR)	292 (79,3%)	196 (53,1%)
wartość-pb	<0,0001
Odsetek ujemnych wyników MRDa,c n (%)	89 (24,2%)	27 (7,3%)
95% CI (%)	(19,9%; 28,9%)	(4,9%; 10,5%)
Iloraz szans 95% CId	4,04 (2,55; 6,39)
wartość-pe	<0,0001

	D-VMP (n=350)	VMP (n=356)
Ogólna odpowiedź (sCR+CR+VGPR+PR) [n (%)] wartość-pbRygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR) [n (%)] Odpowiedź całkowita (CR) [n (%)]Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR) [n (%)]Odpowiedź częściowa (PR) [n (%)]	318 (90,9)	263 (73,9)
< 0,0001
63 (18,0)	25 (7,0)
86 (24,6)	62 (17,4)
100 (28,6)	90 (25,3)
69 (19,7)	86 (24,2)
Odsetek ujemnych wyników MRD (95% CI) c (%)Iloraz szans 95% CId wartość-pe	22,3 (18,0; 27,0)	6,2 (3,9; 9,2)
4,36 (2,64; 7,21)
< 0,0001

	D-VTd (n=543)	VTd (n=542)	Wartość-pb
Ocena odpowiedzi w dniu 100 po przeszczepieniu
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR)	157 (28,9%)	110 (20,3%)	0,0010
Odpowiedź całkowita lub lepsza (sCR+CR)	211 (38,9%)	141 (26,0%)	<0,0001
Bardzo dobra odpowiedź częściowa lub lepsza (sCR+CR+VGPR)	453 (83,4%)	423 (78,0%)
Ujemny wynik MRDc,d n(%)	346 (63,7%)	236 (43,5%)	<0,0001
95% CI (%)	(59,5%; 67,8%)	(39,3%; 47,8%)
Iloraz szans z 95% CIe	2,27 (1,78; 2,90)
Ujemny wynik MRD w skojarzeniu z odpowiedzią całkowitą lub lepsząc n(%)	183 (33,7%)	108 (19,9%)	<0,0001
95% CI (%)	(29,7%; 37,9%)	(16,6%; 23,5%)
Iloraz szans z 95% CIe	2,06 (1,56; 2,72)

Elranatamab – profil bezpieczeństwa

Spis treści

Elranatamab – na co zwrócić uwagę podczas stosowania?

Bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią

Ciąża

Karmienie piersią

Wpływ na dziecko

Wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn

Interakcje z alkoholem

Stosowanie u osób z niewydolnością nerek

Stosowanie u osób z niewydolnością wątroby

Stosowanie u osób starszych

Inne grupy pacjentów wymagające szczególnej ostrożności

Podsumowanie: Bezpieczne stosowanie elranatamabu – najważniejsze zalecenia

Pytania i odpowiedzi

Czy elranatamab można stosować w ciąży?

Czy podczas leczenia elranatamabem można prowadzić samochód?

Czy elranatamab można stosować u osób z chorobami nerek?

Czy elranatamab jest bezpieczny dla dzieci?

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić podczas stosowania elranatamabu?

Najczęstsze działania niepożądane elranatamabu

Premedykacja przed podaniem elranatamabu

Szczepienia podczas leczenia elranatamabem

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlInterakcje

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Elrexfio, roztwór do wstrzykiwań, 40 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Darzalex, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 20 mg/ml
Dawkowanie

Punkt końcowy skuteczności	DARZALEX 16 mg/kg mc. N=106
Całkowity odsetek odpowiedzi1 (ORR: sCR+CR+VGPR+PR)	31 (29,2)
[n (%)]
95% CI (%)	(20,8; 38,9)
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR) [n (%)]	3 (2,8)
Odpowiedź całkowita (CR) [n]	0
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR) [n (%)]	10 (9,4)
Odpowiedź częściowa (PR) [n (%)]	18 (17,0)
Odsetek korzyści klinicznych (ORR+MR) [n (%)]	36 (34,0)
Mediana czasu odpowiedzi [miesiące (95% CI)]	7,4 (5,5; NE)
Mediana czasu do odpowiedzi [miesiące (zakres)]	1 (0,9; 5,6)

Liczba pacjentów z ocenioną odpowiedzią	DRd (n=281)	Rd (n=276)
Ogólna odpowiedź (sCR+CR+VGPR+PR) n (%)	261 (92,9)	211 (76,4)
wartość-pa	< 0,0001
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR)	51 (18,1)	20 (7,2)
Odpowiedź całkowita (CR)	70 (24,9)	33 (12,0)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR)	92 (32,7)	69 (25,0)
Odpowiedź częściowa (PR)	48 (17,1)	89 (32,2)
Mediana czasu do odpowiedzi [miesiące (95% CI)]	1,0 (1,0; 1,1)	1,3 (1,1; 1,9)
Mediana czasu odpowiedzi [miesiące (95% CI)]	NE (NE; NE)	17,4 (17,4; NE)
Odsetek ujemnych wyników MRD (95% CI)b (%)	21,0 (16,4; 26,2)	2,8 (1,2; 5,5)
Iloraz szans 95% CIc	9,31 (4,31; 20,09)
wartość-pd	<0,0001

Liczba pacjentów z ocenioną odpowiedzią	DVd (n=240)	Vd (n=234)
Ogólna odpowiedź (sCR+CR+VGPR+PR) n (%)	199 (82,9)	148 (63,2)
wartość-pa	<0,0001
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR)	11 (4,6)	5 (2,1)
Odpowiedź całkowita (CR)	35 (14,6)	16 (6,8)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR)	96 (40,0)	47 (20,1)
Odpowiedź częściowa (PR)	57 (23,8)	80 (34,2)
Mediana czasu do odpowiedzi [miesiące (zakres)]	0,9 (0,8; 1,4)	1,6 (1,5; 2,1)
Mediana czasu odpowiedzi [miesiące (95% CI)]	NE (11,5; NE)	7,9 (6,7; 11,3)
Odsetek ujemnych wyników MRD (95% CI)b (%)	8,8% (5,6%; 13,0%)	1,2% (0,3%; 3,5%)
Iloraz szans 95% CIc	9,04 (2,53; 32,21)
wartość-pd	0,0001

Tygodnie	Schemat
Tygodnie 1. do 8.	raz w tygodniu (w sumie 8 dawek)
Tygodnie 9. do 24.b	co dwa tygodnie (w sumie 8 dawek)
Od tygodnia 25. do progresji chorobyc	co cztery tygodnie

	Daratumumabpodanie podskórne (N=263)	Daratumumabpodanie dożylne (N=259)
Pierwszorzędowy punkt końcowy
Ogólna odpowiedź (sCR + CR + VGPR + PR), n (%)a	108 (41,1%)	96 (37,1%)
95% CI (%)	(35,1%, 47,3%)	(31,2%, 43,3%)
Współczynnik odsetka odpowiedzi (95% CI) b		1,11 (0,89; 1,37)
CR lub lepsza, n (%)	5 (1,9%)	7 (2,7%)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR)	45 (17,1%)	37 (14,3%)
Odpowiedź częściowa (PR)	58 (22,1%)	52 (20,1%)
Drugorzędowy punkt końcowy
Częstość reakcji związanych z infuzją, n (%)c	33 (12,7%)	89 (34,5%)
Przeżycie bez progresji, miesiące
Mediana (95% CI)	5,59 (4,67; 7,56)	6,08 (4,67; 8,31)
Iloraz ryzyka (95% CI)		0,99 (0,78, 1,26)

	D-VRd (n=355)	VRd (n=354)	Iloraz szans (95% CI)d
Ogólna odpowiedź (sCR+CR+VGPR+PR) n(%)a	343 (96,6%)	332 (93,8%)
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR)	246 (69,3%)	158 (44,6%)
Odpowiedź całkowita (CR)	66 (18,6%)	90 (25,4%)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR)	26 (7,3%)	68 (19,2%)
Odpowiedź częściowa (PR)	5 (1,4%)	16 (4,5%)
CR lub lepsza (sCR+CR)	312 (87,9%)	248 (70,1%)	3,13 (2,11; 4,65)
95% CI (%)	(84,0%; 91,1%)	(65,0%; 74,8%)
Wartość-pb			<0.0001
Ogólny odsetek ujemnych wynikówa,c	267 (75,2%)	168 (47,5%)	3,40 (2,47; 4.69)
95% CI (%)	(70,4%; 79,6%)	(42,2%; 52.8%)
Wartość pb			<0,0001

	D-VMP (n=67)	D-Rd (n=65)	D-VRd (n=67)
Ogólna odpowiedź (sCR + CR + VGPR + PR), n (%)a	60 (89,6%)	61 (93,8%)	65 (97,0%)
90% CI (%)	(81,3%, 95,0%)	(86,5%, 97,9%)	(90,9%, 99,5%)
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR)	13 (19,4%)	12 (18,5%)	6 (9,0%)
Odpowiedź całkowita (CR)	19 (28,4%)	13 (20,0%)	5 (7,5%)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR)	20 (29,9%)	26 (40,0%)	37 (55,2%)
Odpowiedź częściowa (PR)	8 (11,9%)	10 (15,4%)	17 (25,4%)
VGPR lub lepsza (sCR + CR + VGPR)	52 (77,6%)	51 (78,5%)	48 (71,6%)
90% CI (%)	(67,6%, 85,7%)	(68,4%, 86,5%)	(61,2%, 80,6%)

	D-Pd (n=151)	Pd (n=153)
Ogólna odpowiedź (sCR+CR+VGPR+PR) n(%)a	104 (68,9%)	71 (46,4%)
wartość pb	<0,0001
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR)	14 (9,3%)	2 (1,3%)
Odpowiedź całkowita (CR)	23 (15,2%)	4 (2,6%)
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR)	40 (26,5%)	24 (15,7%)
Odpowiedź częściowa (PR)	27 (17,9%)	41 (26,8%)
Odsetek ujemnych wyników MRDc n(%)	13 (8,7%)	3 (2,0%)
95% CI (%)	(4,7%; 14,3%)	(0,4%; 5,6%)
wartość pd	0,0102

	D-VCd (n=195)	VCd (n=193)	Wartość-p
Hematologiczna odpowiedź całkowita (HemCR), n (%)	104 (53,3%)	35 (18,1%)	<0,0001b
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR), n (%)	49 (25,1%)	60 (31,1%)
Odpowiedź częściowa (PR), n (%)	26 (13,3%)	53 (27,5%)
Hematologiczna VGPR lub lepsza (HemCR + VGPR), n (%)	153 (78,5%)	95 (49,2%)	<0,0001b
Przeżycie wolne od progresji pogorszenia czynności głównych narządów (MOD-PFS), Iloraz ryzyka95% CIc	0,58 (0,36, 0,93)	0,0211d

Punkt końcowy skuteczności	Dożylny daratumumab 16 mg/kg mc N=106
Ogólna odpowiedź1 (ORR: sCR+CR+VGPR+PR) [n (%)] 95% CI (%)	31 (29,2)(20,8; 38,9)
Rygorystyczna odpowiedź całkowita (sCR) [n (%)]	3 (2,8)
Odpowiedź całkowita (CR) [n]	0
Bardzo dobra odpowiedź częściowa (VGPR) [n (%)]	10 (9,4)
Odpowiedź częściowa (PR) [n (%)]	18 (17,0)
Odsetek korzyści klinicznych (ORR+MR) [n (%)]	36 (34,0)
Mediana czasu odpowiedzi [miesiące (95% CI)]	7,4 (5,5; NE)
Mediana czasu do odpowiedzi [miesiące (zakres)]	1 (0,9; 5,6)