Menu

Delafloksacyna – stosowanie u kierowców

Delafloksacyna to nowoczesny antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych, który – podobnie jak inne leki z grupy fluorochinolonów – może wpływać na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Objawy takie jak zawroty głowy, ból głowy czy zaburzenia widzenia mogą pojawić się u niektórych pacjentów, co sprawia, że ważne jest świadome podejście do aktywności wymagających pełnej koncentracji i sprawności psychomotorycznej.

Spis treści

Dlaczego niektóre leki wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn?

Wiele leków może oddziaływać na układ nerwowy człowieka, powodując objawy takie jak senność, zawroty głowy, czy zaburzenia widzenia. Nawet jeśli objawy te są łagodne lub występują rzadko, mogą mieć wpływ na zdolność koncentracji i czas reakcji, które są kluczowe podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Reakcje na dany lek są indywidualne i zależą od wielu czynników, takich jak ogólny stan zdrowia pacjenta, inne przyjmowane leki, czy nawet tryb życia. Dlatego tak istotne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych swoich leków i obserwowali reakcje swojego organizmu po ich zastosowaniu¹².

Delafloksacyna – charakterystyka i mechanizm działania

Delafloksacyna jest substancją czynną należącą do grupy fluorochinolonów, czyli nowoczesnych antybiotyków wykorzystywanych w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych, takich jak ostre zakażenia skóry i tkanek miękkich czy pozaszpitalne zapalenie płuc³⁴. Jej działanie polega na hamowaniu enzymów bakteryjnych niezbędnych do namnażania się bakterii, co prowadzi do skutecznego zwalczania infekcji.

Wpływ delafloksacyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn

Zarówno w przypadku delafloksacyny podawanej w formie infuzji dożylnej, jak i w postaci tabletek, wykazano, że lek ten może mieć umiarkowany wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn¹². Oznacza to, że niektóre osoby mogą doświadczyć działań niepożądanych, które mogą utrudniać bezpieczne wykonywanie czynności wymagających skupienia i sprawności psychoruchowej.

Najczęściej zgłaszane objawy to zawroty głowy, ból głowy oraz zaburzenia widzenia, które mogą wpływać na koncentrację i czas reakcji¹².
Takie objawy mogą pojawić się zarówno po podaniu dożylnym, jak i po przyjęciu tabletek, niezależnie od dawki¹².
Wystąpienie tych działań niepożądanych może stanowić ryzyko w sytuacjach, gdy wymagana jest pełna sprawność psychofizyczna, np. podczas prowadzenia samochodu, roweru czy obsługi urządzeń mechanicznych¹².
Nie każda osoba doświadczy tych objawów, jednak należy zachować szczególną ostrożność zwłaszcza na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki¹².

Ważne dla pacjentów:

Jeśli po zastosowaniu delafloksacyny wystąpią u Ciebie zawroty głowy, ból głowy lub zaburzenia widzenia, unikaj prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn aż do ustąpienia objawów.
Pamiętaj, że nawet niewielkie zaburzenia koncentracji mogą zwiększyć ryzyko wypadku podczas wykonywania codziennych czynności wymagających uwagi.
Objawy te mogą wystąpić niezależnie od postaci leku – zarówno po tabletkach, jak i po infuzji dożylnej.
Zawsze obserwuj swoje samopoczucie po zastosowaniu nowego leku.

Indywidualna reakcja na lek – na co warto zwrócić uwagę?

Reakcja organizmu na delafloksacynę może być różna u poszczególnych osób. U niektórych pacjentów działania niepożądane mogą wystąpić już po pierwszej dawce, u innych – mogą nie pojawić się wcale. Szczególnie ostrożne powinny być osoby, które przyjmują także inne leki mogące wpływać na układ nerwowy lub mające problemy zdrowotne, które same w sobie mogą powodować zaburzenia koncentracji lub koordynacji¹².

Różnice w zależności od postaci leku i drogi podania

Delafloksacyna dostępna jest zarówno w postaci tabletek, jak i jako proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Niezależnie od wybranej formy, informacje dotyczące bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn pozostają takie same – umiarkowany wpływ na te czynności wynika z możliwości wystąpienia podobnych działań niepożądanych¹².

Bezpieczeństwo w codziennym życiu:

Delafloksacyna może powodować objawy takie jak zawroty głowy czy zaburzenia widzenia, które nie zawsze są odczuwalne przez każdego pacjenta. Dlatego zaleca się zachowanie ostrożności przy podejmowaniu czynności wymagających skupienia i szybkiej reakcji. Jeśli po przyjęciu leku pojawią się niepokojące objawy, najlepiej powstrzymać się od prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn do czasu poprawy samopoczucia.

Delafloksacyna – antybiotyk wymagający ostrożności podczas prowadzenia pojazdów

Delafloksacyna, zarówno w formie tabletek, jak i w postaci roztworu do infuzji, może wywierać umiarkowany wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Objawy takie jak zawroty głowy, ból głowy czy zaburzenia widzenia mogą wystąpić u niektórych osób i stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa na drodze lub w miejscu pracy. Każdy pacjent powinien zwracać uwagę na reakcje swojego organizmu po zastosowaniu leku i unikać wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności umysłowej, jeśli pojawią się niepokojące objawy¹².

Pytania i odpowiedzi

Czy delafloksacyna wpływa na prowadzenie samochodu?

Tak, delafloksacyna może wywierać umiarkowany wpływ na prowadzenie samochodu poprzez działania niepożądane takie jak zawroty głowy, ból głowy czy zaburzenia widzenia¹².

Jakie objawy po delafloksacynie mogą utrudniać obsługę maszyn?

Do najczęstszych należą zawroty głowy, ból głowy i zaburzenia widzenia, które mogą upośledzać koncentrację i czas reakcji¹².

Czy forma podania delafloksacyny ma znaczenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów?

Nie, zarówno tabletki, jak i infuzje dożylne mogą powodować podobne działania niepożądane wpływające na prowadzenie pojazdów¹².

Co zrobić, jeśli po przyjęciu delafloksacyny pojawią się zawroty głowy?

Należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ustąpienia objawów¹².

Najczęstsze działania niepożądane delafloksacyny

Zawroty głowy
Ból głowy
Zaburzenia widzenia

Wszystkie te objawy mogą wpływać na zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

O czym pamiętać podczas leczenia delafloksacyną

Jeśli podczas leczenia pojawią się niepokojące objawy, takie jak problemy z koncentracją lub koordynacją, najlepiej powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu ich ustąpienia.

Delafloksacyna a inne leki

Stosowanie delafloksacyny razem z innymi lekami wpływającymi na układ nerwowy może zwiększać ryzyko wystąpienia objawów takich jak senność czy zawroty głowy. Warto zwrócić na to uwagę przy przyjmowaniu leków z różnych grup terapeutycznych.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Delafloksacyna to nowoczesny antybiotyk stosowany u dorosłych w leczeniu poważnych zakażeń skóry oraz pozaszpitalnego zapalenia płuc. Dostępna jest zarówno w formie tabletek, jak i w postaci dożylnej. Schemat dawkowania tej substancji zależy od drogi podania oraz stanu zdrowia pacjenta, zwłaszcza czynności nerek. Dawkowanie jest jasno określone i różni się dla osób z ciężkimi zaburzeniami pracy nerek. Warto poznać szczegółowe zasady przyjmowania delafloksacyny, by leczenie było skuteczne i bezpieczne.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Delafloksacyna to nowoczesny antybiotyk stosowany przede wszystkim w leczeniu zakażeń skóry, tkanek miękkich oraz pozaszpitalnego zapalenia płuc. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane – niektóre z nich występują częściej, inne zdarzają się rzadko. Z tego powodu warto wiedzieć, jakie objawy mogą się pojawić podczas terapii, na co zwrócić uwagę i jakie skutki uboczne wymagają szczególnej ostrożności.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Delafloksacyna to nowoczesny antybiotyk należący do grupy fluorochinolonów, stosowany w leczeniu poważnych zakażeń skóry, tkanek miękkich oraz pozaszpitalnego zapalenia płuc u dorosłych. Jej mechanizm działania polega na blokowaniu kluczowych enzymów bakteryjnych, co uniemożliwia bakteriom namnażanie się i prowadzi do ich eliminacji. Dzięki szczególnym właściwościom, delafloksacyna wykazuje skuteczność nawet wobec szczepów opornych na inne antybiotyki, a jej farmakokinetyka zapewnia efektywne zwalczanie zakażeń przy różnych drogach podania.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Delafloksacyna, moksyfloksacyna i lewofloksacyna to nowoczesne antybiotyki z grupy fluorochinolonów, które stosuje się w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Choć należą do tej samej grupy leków i mają podobny mechanizm działania, różnią się pod względem wskazań, możliwych dróg podania oraz bezpieczeństwa stosowania u różnych grup pacjentów, takich jak dzieci, kobiety w ciąży czy osoby z chorobami nerek lub wątroby. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, w jakich sytuacjach lekarze decydują się na wybór konkretnego antybiotyku oraz na co należy zwrócić uwagę podczas leczenia.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Delafloksacyna to nowoczesny antybiotyk z grupy fluorochinolonów, stosowany w leczeniu poważnych zakażeń skóry oraz płuc. Jej bezpieczeństwo zależy od postaci leku, drogi podania i indywidualnych cech pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z chorobami nerek, kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Przed zastosowaniem warto poznać możliwe działania niepożądane i zasady stosowania w różnych grupach pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Delafloksacyna to nowoczesny antybiotyk z grupy fluorochinolonów, stosowany w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych skóry, tkanek miękkich oraz pozaszpitalnego zapalenia płuc. Choć jest skuteczna w zwalczaniu wielu bakterii, jej użycie może być przeciwwskazane w określonych sytuacjach zdrowotnych i u niektórych grup pacjentów. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i dowiedz się, kiedy należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu tego leku.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Delafloksacyna to antybiotyk z grupy fluorochinolonów, który jest stosowany wyłącznie u dorosłych w leczeniu określonych zakażeń bakteryjnych. Dla dzieci i młodzieży lek ten nie jest przeznaczony, a jego stosowanie w tej grupie wiekowej jest przeciwwskazane. Dowiedz się, dlaczego bezpieczeństwo stosowania delafloksacyny u dzieci wymaga szczególnej uwagi i jakie są potencjalne zagrożenia związane z jej podawaniem pacjentom poniżej 18. roku życia.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Bezpieczeństwo stosowania leków w ciąży i podczas karmienia piersią to kwestia kluczowa dla zdrowia mamy i dziecka. Delafloksacyna, należąca do grupy fluorochinolonów, jest skutecznym antybiotykiem, jednak jej stosowanie w tych szczególnych okresach życia kobiety wiąże się z poważnymi ograniczeniami. Dowiedz się, dlaczego delafloksacyna jest przeciwwskazana w ciąży i podczas laktacji, na czym polega ryzyko oraz jakie są zalecenia dotyczące płodności.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Delafloksacyna to nowoczesny antybiotyk z grupy fluorochinolonów, stosowany u dorosłych w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych skóry, tkanek miękkich oraz pozaszpitalnego zapalenia płuc. Lek ten jest przeznaczony głównie dla osób, u których inne antybiotyki nie są odpowiednie. Wyróżnia się szerokim zakresem działania na bakterie, w tym na szczepy oporne na inne leki. Dowiedz się, w jakich przypadkach stosuje się delafloksacynę, jakie są ograniczenia jej użycia oraz jakie znaczenie ma postać leku i grupa pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Delafloksacyna to nowoczesny antybiotyk z grupy fluorochinolonów, stosowany w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Przedawkowanie tej substancji jest rzadko spotykane, jednak warto wiedzieć, jakie mogą być jego skutki oraz jak wygląda postępowanie w takich sytuacjach. Z poniższego opisu dowiesz się, czym grozi przyjęcie zbyt dużej dawki delafloksacyny, jakie objawy mogą się pojawić oraz co należy zrobić, jeśli dojdzie do przedawkowania.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Quofenix 300 mg proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera delafloksacyny megluminę, co odpowiada 300 mg delafloksacyny. Po rekonstytucji każdy ml roztworu zawiera 25 mg delafloksacyny. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda fiolka zawiera 2480 mg soli sodowej eteru sulfobutylowego betadeksu. Każda fiolka zawiera 175 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARM ACEUTYCZNA Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (proszek do sporządzania koncentratu). Jasnożółty do jasnobrązowego, może wykazywać obecność zbrylonych cząstek z widocznymi pęknięciami oraz niewielkie zmiany konsystencji i koloru.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Quofenix jest wskazany do stosowania w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych:  ostre bakteryjne zakażenia skóry i tkanek miękkich (ang. acute bacterial skin and skin structure infections, ABSSSI)  pozaszpitalne zapalenie płuc (ang. community acquired pneumonia, CAP) tylko w przypadkach, gdy stosowanie innych leków przeciwbakteryjnych powszechnie zalecanych w początkowym leczeniu tych zakażeń jest uważane za niewłaściwe (patrz punkty 4.4 i 5.1). Należy przestrzegać oficjalnych wytycznych dotyczących odpowiedniego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to 300 mg delafloksacyny podawane co 12 godzin w infuzji dożylnej trwającej 60 minut. Możliwa jest zmiana na delafloksacynę w postaci tabletek 450 mg podawanych doustnie co 12 godzin, jeśli lekarz uzna to za właściwe. Całkowity czas trwania leczenia wynosi od 5 do 14 dni w leczeniu ABSSSI i 5 do 10 dni w leczeniu CAP. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawkowania. Stosowanie leków z grupy fluorochinolonów u pacjentów w wieku powyżej 60 lat jest związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia ciężkiego zapalenia ścięgien, w tym zerwania ścięgien (patrz punkty 4.4 i 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (CrCl ≥30 mL/min).
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Dawkowanie
Dawkowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCL <30 mL/min) należy zmniejszyć do 200 mg dożylnie co 12 godzin, alternatywnie pacjenci powinni otrzymać 450 mg delafloksacyny doustnie co 12 godzin (patrz punkty 4.4 i 5.2). Produkt leczniczy Quofenix nie jest zalecany do stosowania u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ang. end stage renal disease, ESRD). Zaburzenia czynności wątroby Nie ma konieczności dostosowania dawki (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Produkt leczniczy Quofenix jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.3). Sposób podawania Podanie dożylne. Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nadwrażliwość na jakikolwiek przeciwbakteryjny produkt leczniczy z grupy fluorochinolonów lub chinolonów. Zapalenie ścięgien związane z podawaniem fluorochinolonów w wywiadzie. Ciąża, kobiety w wieku rozrodczym niestosujące antykoncepcji, karmienie piersią (patrz punkt 4.6). Dzieci oraz młodzież w okresie wzrostu w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy unikać stosowania delafloksacyny u pacjentów, u których w przeszłości wystąpiły ciężkie działania niepożądane podczas stosowania produktów zawierających chinolony lub fluorochinolony (patrz punkt 4.8). Leczenie delafloksacyną u takich pacjentów należy rozpoczynać tylko w przypadku braku innych opcji terapeutycznych i po wnikliwej ocenie stosunku korzyści do ryzyka (patrz także punkt 4.3). Antykoncepcja Kobiety w wieku rozrodczym poddawane leczeniu muszą stosować skuteczne metody antykoncepcyjne podczas trwania leczenia (patrz punkt 4.6). Rozwarstwienie aorty i tętniak oraz niedomykalność zastawki serca Badania epidemiologiczne wskazują, że stosowanie fluorochinolonów może zwiększać ryzyko wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty, zwłaszcza u osób starszych, oraz niedomykalności zastawki aortalnej i mitralnej.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.8). Dlatego fluorochinolony należy stosować wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz po rozważeniu innych opcji terapeutycznych u pacjentów z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku tętniaka albo wrodzonej choroby zastawki serca lub u pacjentów z wcześniej zdiagnozowanym tętniakiem aorty i (lub) rozwarstwieniem aorty albo chorobą zastawki serca lub w przypadku – występowania innych czynników predysponujących do wystąpienia zarówno tętniaka i rozwarstwienia aorty jak i niedomykalności zastawki serca oraz narażonych na ich wystąpienie (np. zaburzenia tkanki łącznej, takie jak zespół Marfana lub zespół Ehlersa- Danlosa, zespół Turnera, choroba Behceta, nadciśnienie tętnicze, reumatoidalne zapalenie stawów) lub dodatkowo – występowania innych czynników ryzyka lub stanów predysponujących do wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty (np.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
zapalenie tętnic Takayasu lub olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, rozpoznana miażdżyca czy zespół Sjögrena), lub dodatkowo – występowania innych czynników ryzyka lub stanów predysponujących do wystąpienia niedomykalności zastawki serca (np. infekcyjne zapalenie wsierdzia). Ryzyko wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty oraz ich pęknięcia może być także wyższe u pacjentów leczonych jednocześnie układowymi kortykosteroidami. Pacjentów należy poinformować o konieczności niezwłocznego skontaktowania się z lekarzem na oddziale ratunkowym w przypadku nagłego wystąpienia bólu brzucha, klatki piersiowej lub pleców. Pacjentów należy poinformować o konieczności niezwłocznego zwrócenia się po pomoc medyczną w przypadku ostrych duszności, pojawienia się kołatania serca lub obrzęku jamy brzusznej czy kończyn dolnych.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna W trakcie leczenia chinolonami i fluorochinolonami może wystąpić zapalenie i zerwanie ścięgna (zwłaszcza ścięgna Achillesa), czasami obustronne, już w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia leczenia i zgłaszano je nawet do kilku miesięcy po zakończeniu leczenia. Ryzyko zapalenia i zerwania ścięgna jest zwiększone u pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, pacjentów po przeszczepie narządów oraz leczonych jednocześnie kortykosteroidami. W związku z tym należy unikać jednoczesnego stosowania kortykosteroidów. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów zapalenia ścięgna (np. bolesnego obrzęku, zapalenia) należy przerwać leczenie delafloksacyną i rozważyć inne opcje terapeutyczne. Chorą kończynę (kończyny) należy odpowiednio leczyć (np. unieruchomienie). Nie należy stosować kortykosteroidów w przypadku wystąpienia objawów przewlekłego zapalenia ścięgna (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Neuropatia obwodowa U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony zgłaszano przypadki polineuropatii czuciowej i czuciowo-ruchowej, powodującej parestezje, niedoczulicę, zaburzenia czucia lub osłabienie. Pacjentom leczonym delafloksacyną należy doradzić, aby przed kontynuacją leczenia poinformowali lekarza prowadzącego, jeżeli wystąpią u nich objawy neuropatii, takie jak: ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie lub osłabienie, aby zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnych stanów (patrz punkt 4.8). Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy Stosowanie fluorochinolonów wiąże się ze zwiększonym ryzykiem reakcji ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym: drgawek i wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego (w tym rzekomy guz mózgu) i psychozy polekowej. Fluorochinolony mogą również spowodować wystąpienie innych reakcji ze strony ośrodkowego układu nerwowego: nerwowość, pobudzenie, bezsenność, lęk, koszmary senne, paranoja, zawroty głowy, stan splątania, drżenia, omamy, depresja oraz myśli i próby samobójcze.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Te działania niepożądane mogą wystąpić po podaniu pierwszej dawki leku. Jeśli takie reakcje wystąpią u pacjentów leczonych delafloksacyną, należy natychmiast odstawić delafloksacynę i wdrożyć odpowiednie postępowanie. Delafloksacynę należy stosować wówczas, gdy korzyści z leczenia przewyższają ryzyko u pacjentów z rozpoznaniem lub podejrzeniem zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego (np. ciężka miażdżyca naczyń mózgowych, padaczka) lub w przypadku istnienia innych czynników ryzyka mogących predysponować do wystąpienia drgawek lub obniżenia progu drgawkowego. Nasilenie objawów miastenii Fluorochinolony mają działanie hamujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i mogą nasilać osłabienie mięśni u pacjentów z miastenią. Po wprowadzeniu do obrotu odnotowano związane z działaniem fluorochinolonów ciężkie działania niepożądane, w tym zgony i konieczność zastosowania mechanicznej wentylacji u osób z miastenią. Nie zaleca się stosowania delafloksacyny u pacjentów z miastenią w wywiadzie.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Choroba wywołana przez Clostridioides difficile Podczas stosowania prawie wszystkich antybiotyków o działaniu ogólnoustrojowym, notowano występowanie choroby wywołanej przez Clostridioides difficile o nasileniu od lekkiej biegunki do zapalenia jelita grubego zakończonego zgonem. U wszystkich pacjentów, u których wystąpiła biegunka, należy wziąć pod uwagę wystąpienie choroby wywołanej przez Clostridioides difficile. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia choroby wywołanej przez Clostridioides difficile, należy przerwać podawanie delafloksacyny i wdrożyć właściwe postępowanie wspomagające z jednoczesnym rozważeniem odpowiedniego leczenia przeciwbakteryjnego zakażenia C. difficile . U pacjentów, u których podejrzewa się chorobę wywołaną przez Clostridioides difficile , stosowanie produktów leczniczych hamujących perystaltykę jelit jest przeciwwskazane.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Reakcje nadwrażliwości U pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na delafloksacynę lub inne fluorochinolony nie wolno stosować produktu Quofenix (patrz punkt 4.3). U pacjentów otrzymujących przeciwbakteryjne produkty lecznicze z grupy fluorochinolonów zgłaszano ciężkie i czasami prowadzące do zgonu reakcje nadwrażliwości (anafilaktyczne). Przed rozpoczęciem leczenia delafloksacyną należy zebrać dokładny wywiad dotyczący występowania w przeszłości reakcji nadwrażliwości na inne antybiotyki chinolonowe i fluorochinolonowe. W razie wystąpienia reakcji anafilaktycznych na delafloksacynę, należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego i rozpocząć odpowiednie leczenie. Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie oceniano klinicznie bezpieczeństwa i skuteczności schematu dawkowania i jest on oparty na danych z modelowania farmakokinetycznego. Delafloksacynę należy stosować u takich pacjentów tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści kliniczne przewyższają potencjalne ryzyko. U takich pacjentów należy uważnie monitorować odpowiedź na leczenie i czynność nerek. U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek występuje kumulacja nośnika postaci dożylnej: soli sodowej eteru sulfobutylowego betadeksu; dlatego należy uważnie monitorować stężenie kreatyniny w surowicy u tych pacjentów i, w razie zwiększenia stężenia, należy rozważyć zmianę na delafloksacynę w postaci tabletek 450 mg, podawane co 12 godzin. Nie zaleca się stosowania produktu Quofenix u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ang. end stage renal disease, ESRD).
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Ograniczone dane kliniczne Podczas dwóch głównych badań nad leczeniem ostrych bakteryjnych zakażeń skóry i tkanek miękkich (ABSSSI) ograniczono się tylko do leczenia zapaleń tkanki łącznej/róży, ropni i zakażeń ran. Nie badano innych rodzajów zakażeń skóry. Do badań nie włączono pacjentów ze wstrząsem toksycznym, neutropenią (liczba neutrofili <500 komórek/mm 3 ) i pacjentów z ciężkimi niedoborami odporności. Istnieje ograniczone doświadczenie dotyczące pacjentów w wieku powyżej 75 lat. Jednakże pacjenci włączeni do badania CAP byli starsi niż pacjenci biorący udział w badaniu ABSSSI (48,3% pacjentów było w wieku ≥ 65 lat i 23,9% w wieku ≥75 lat). W badaniu dotyczącym CAP 90,7% pacjentów miało liczbę punktów ≤ 2 w skali CURB-65. Jednak 69,3% pacjentów zaklasyfikowano do III klasy w skali PORT i 30,7% pacjentów miało wynik w skali PORT >3.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania niepożądane U pacjentów przyjmujących chinolony i fluorochinolony, niezależnie od wieku i występujących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (trwających miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych, które wpływają na różne układy narządów, niekiedy na wiele układów (układ mięśniowo-szkieletowy, układ nerwowy, sprawność psychiczną i zmysły). Stosowanie delafloksacyny należy natychmiast przerwać po wystąpieniu pierwszych przedmiotowych i podmiotowych objawów jakiegokolwiek ciężkiego działania niepożądanego, a pacjentów należy poinformować o konieczności skontaktowania się z lekarzem prowadzącym w celu uzyskania porady. Nadkażenie Stosowanie delafloksacyny może prowadzić do nadmiernego wzrostu drobnoustrojów opornych na fluorochinolony i powodować nadkażenia.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli podczas leczenia wystąpi nadkażenie, należy podjąć odpowiednie środki. Zaburzenia glikemii Podobnie jak w przypadku wszystkich chinolonów, zgłaszano zaburzenia stężenia glukozy we krwi, w tym hipoglikemię i hiperglikemię (patrz punkt 4.8), zwykle u pacjentów z cukrzycą leczonych jednocześnie doustnym produktem leczniczym o działaniu hipoglikemizującym (np. glibenklamid) lub insuliną. Odnotowano przypadki śpiączki hipoglikemicznej. U pacjentów z cukrzycą zaleca się dokładne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi. Nie ma danych dotyczących przypadków ciężkiej hipoglikemii prowadzącej do śpiączki lub zgonu po zastosowaniu delafloksacyny. Ciężkie skórne reakcje pęcherzowe Podczas stosowania innych fluorochinolonów zgłaszano przypadki pęcherzowych reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów należy poinformować, aby w razie wystąpienia reakcji w obrębie skóry i (lub) błon śluzowych niezwłocznie skontaktowali się z lekarzem prowadzącym przed kontynuowaniem leczenia . Pacjenci z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej Pacjenci ze stwierdzonym w wywiadzie rodzinnym lub występującym aktualnie niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej są narażeni na wystąpienie reakcji hemolitycznej podczas leczenia chinolonami. Z tego powodu należy zachować ostrożność stosując delafloksacynę u tych pacjentów. Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera s ól sodową eteru sulfobutylowego betadeksu. U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek może wystąpić kumulacja cyklodekstryn. Ten produkt leczniczy zawiera 175 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 8,8% maksymalnej zalecanej przez WHO dobowej dawki 2 g sodu w diecie u osób dorosłych.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ innych produktów leczniczych na delafloksacynę Brak jest dostępnych danych dotyczących specyficznego wpływu innych produktów leczniczych na delafloksacynę. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia znanych interakcji dotyczących fluorochinolonów. Wpływ delafloksacyny na inne produkty lecznicze Substancje czynne chelatujące: leki zobojętniające sok żołądkowy, sukralfat, kationy metali, produkty wielowitaminowe Brak jest danych dotyczących interakcji podawanej dożylnie delafloksacyny z produktami wielowitaminowymi, didanozyną lub kationami metali. Jednakże delafloksacyny nie należy podawać równocześnie z jakimkolwiek roztworem zawierającym kationy poliwalentne, np. magnez przez tę samą linię dożylną (patrz punkty 4.2 i 6.2).
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia delafloksacyną. Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania delafloksacyny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Z powodu braku danych dotyczących stosowania u ludzi oraz danych z badań nieklinicznych dotyczących ekspozycji na dawki terapeutyczne u ludzi, stosowanie delafloksacyny u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących antykoncepcji jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4). Karmienie piersią Nie wiadomo czy delafloksacyna i (lub) jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych farmakodynamicznych i toksykologicznych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie delafloksacyny/metabolitów do mleka (patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią jest przeciwskazane podczas leczenia delafloksacyną. Płodność Nie badano wpływu delafloksacyny na płodność u ludzi. Badania niekliniczne na szczurach nie wykazały szkodliwego wpływu delafloksacyny na płodność ani zdolności rozrodcze (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Quofenix wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niektóre działania niepożądane (np. zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia widzenia) mogą upośledzać zdolność koncentracji oraz czas reakcji i dlatego mogą stanowić ryzyko w sytuacjach, kiedy pacjent prowadzi pojazdy mechaniczne lub obsługuje urządzenia mechaniczne, lub bierze udział w innych czynnościach wymagających sprawności umysłowej i koordynacji.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas leczenia ABSSSI (badania kliniczne II i III fazy) oraz podczas leczenia CAP (badanie III fazy), u osób leczonych delafloksacyną w postaci podawanej dożylnie lub doustnie, były biegunka, nudności i zwiększenie aktywności aminotransferaz (odpowiednio 5,86%, 5,47% i 2,85%) o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane zgłaszane w czterech porównawczych badaniach klinicznych II i III fazy dotyczących leczenia ostrych bakteryjnych zakażeń skóry i tkanek miękkich (ABSSSI) oraz w jednym badaniu III fazy dotyczącym leczenia pozaszpitalnego zapalenia płuc (CAP) są przedstawione w poniższej tabeli zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Działania niepożądane
Częstości występowania zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000).

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze Zakażenia grzybicze Zakażenie Clostridioides difficile (patrz punkt 4.4) Zakażenie układumoczowego Zapalenie zatok
Zaburzenia krwi iukładu chłonnego NiedokrwistośćLeukopenia Trombocytopenia Neutropenia Zwiększenie wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego(INR)
Zaburzenia układuimmunologicznego Nadwrażliwość (patrz punkt4.4) Alergia sezonowa
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperglikemia (patrz punkt 4.4)Zmniejszenie apetytu Hipoglikemia (patrz punkt 4.4) Hiperurykemia Hipokaliemia Zwiększenie stężenia potasu we krwi
Zaburzenia psychiczne* Bezsenność Omamy słuchowe LękNiezwykłe snyStan splątania
Zaburzenia układunerwowego* Ból głowy Neuropatia obwodowa (w tym parestezje i hipoestezje) (patrz punkt 4.4)Zawroty głowy Zaburzenia smaku Stan przedomdleniowy Senność
Zaburzenia oka* Nieostre widzenie Suchość oka
Zaburzenia ucha ibłędnika* Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego Szumy uszneZaburzenia przedsionkowe
Zaburzenia serca** Kołatanie serca Tachykardia zatokowaBradykardia
Zaburzenia Nadciśnienie tętnicze Zakrzepica żył

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Działania niepożądane

naczyniowe** Niedociśnienie tętnicze Uderzenia gorąca głębokich Zapalenie żył
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia Duszność KaszelSuchość w gardle
Zaburzenia żołądka ijelit Biegunka Wymioty Nudności Zapalenie jamy ustnej Ból brzucha NiestrawnośćSuchość w jamie ustnej WzdęciaZaparcie Nadżerkowe zapalenie błony śluzowej żołądka Choroba refluksowa przełykuParestezje jamy ustnej Niedoczulica jamy ustnejBól języka Przebarwienie kału
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności aminotransferaz Zwiększenie aktywnościfosfatazy zasadowej we krwi Zmniejszenie stężenia albumin we krwiZwiększonaaktywność gamma- glutamylotransferazy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd Alergiczne zapalenie skóry PokrzywkaWysypka Nadmierne pocenie Łysienie Zimne poty Poty nocne
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej* Bóle stawówBóle mięśniZapalenie ścięgien (patrzpunkt 4.4)Bóle mięśniowo-szkieletowe (np. ból kończyny, ból pleców, ból szyi), osłabienie mięśniZwiększenie aktywnościfosfokinazy kreatynowej we krwi Reaktywne zapalenie stawów Zapalenie mięśni Kurcze mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zaburzenia czynności nerek KrwiomoczWystępowanie kryształów w moczu
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania* Reakcje w miejscu wlewu GorączkaObrzęki miejscowe Zmęczenie Obrzęki obwodoweDreszcze Problemy wynikające z zastosowanego urządzenia dopodania leku
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Powikłania gojeniaran

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych * Odnotowano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (trwających miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych, które wpływają na różne układy narządów i zmysłów, niekiedy na wiele układów (w tym działania, takie jak zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgien, ból stawów, ból kończyn, zaburzenia chodu, neuropatie związane z parestezjami, depresja, zmęczenie, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu oraz zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu) w związku ze stosowaniem chinolonów i fluorochinolonów, w niektórych przypadkach niezależnie od wcześniej występujących czynników ryzyka (patrz punkt 4.4). ** U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Największa, dobowa dawka podana dożylnie podczas badań klinicznych wynosiła 1200 mg; u pacjentów, którzy otrzymali taką dawkę, nie odnotowano żadnych działań niepożądanych ani istotnych odchyleń w wynikach badań laboratoryjnych podczas trwania badania. Leczenie przedawkowania delafloksacyny powinno obejmować obserwację i ogólne leczenie podtrzymujące.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, fluorochinolony, kod ATC: J01MA23 Mechanizm działania Delafloksacyna hamuje bakteryjną topoizomerazę typu IV i gyrazę DNA (topoizomerazę II), enzymy niezbędne do replikacji, transkrypcji, naprawy i rekombinacji bakteryjnego DNA. Oporność Oporność na fluorochinolony, w tym na delafloksacynę, może się rozwinąć w wyniku mutacji w określonych regionach genów kodujących bakteryjne enzymy docelowe, topoizomerazę IV i gyrazę DNA, określanych jako regiony determinujące oporność na chinolony (ang. Quinolone-Resistance Determining Regions, QRDRs) lub w wyniku innych mechanizmów oporności, takich jak mechanizm aktywnego usuwania z komórki. Można zaobserwować zjawisko krzyżowej oporności między delafloksacyną a innymi fluorochinolonami, chociaż niektóre izolaty oporne za inne fluorochinolony mogą pozostawać wrażliwe na delafloksacynę.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie lekowrażliwości – wartości graniczne Kryteria interpretacyjne minimalnego stężenia hamującego (ang. minimum inhibitory concentration, MIC) do oznaczania lekowrażliwości zostały ustalone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing, EUCAST) dla delafloksacyny i są dostępne tutaj: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory- concentration-mic-breakpoints_en.xlsx Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Wykazano, że podobnie jak w przypadku innych antybiotyków chinolonowych, parametr najlepiej skorelowany ze skutecznością delafloksacyny to stosunek fAUC 24 /MIC. Skuteczność kliniczna przeciwko określonym drobnoustrojom chorobotwórczym W badaniach klinicznych wykazano skuteczność przeciwko drobnoustrojom chorobotwórczym, wymienionym dla każdego wskazania, które in vitro były wrażliwe na delafloksacynę.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ostre bakteryjne zakażenia skóry i tkanek miękkich Bakterie Gram-dodatnie:  Staphylococcus aureus (w tym szczepy oporne na metycylinę [MRSA])  Staphylococcus haemolyticus  Staphylococcus hominis  Staphylococcus lugdunensis  Streptococcus agalactiae  Grupa Streptococcus anginosus (w tym Streptococcus anginosus , Streptococcus intermedius i Streptococcus constellatus )  Streptococcus dysgalactiae  Grupa Streptococcus mitis (w tym Streptococcus cristatus, Streptococcus gordonii, Streptococcus oralis, Streptococcus mitis i Streptococcus sanguinis)  Streptococcus pyogenes  Enterococcus faecalis Bakterie Gram-ujemne:  Escherichia coli  Enterobacter cloacae  Klebsiella pneumoniae  Pseudomonas aeruginosa Pozaszpitalne zapalenie płuc Bakterie Gram-dodatnie:  Streptococcus pneumoniae  Staphylococcus aureus (MSSA) Bakterie Gram-ujemne:  Haemophilus influenzae  Escherichia coli Atypowe:  Chlamydia pneumoniae  Legionella pneumophila  Mycoplasma pneumoniae Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Quofenix we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu miejscowych zakażeń skóry i tkanek miękkich i pozaszpitalnego zapalenia płuc (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po dożylnym podawaniu 300 mg delafloksacyny co 12 godzin, stężenie w stanie stacjonarnym występowało po około 3-5 dniach z kumulacją około 10% po podaniu wielokrotnym. Okres półtrwania podanej dożylnie delafloksacyny wynosi około 10 godzin. Farmakokinetyka delafloksacyny jest porównywalna u pacjentów z ostrym bakteryjnym zakażeniem skóry i tkanek miękkich (ABSSSI) lub pozaszpitalnym zapaleniem płuc (CAP) i u zdrowych ochotników. Wchłanianie Maksymalne stężenie delafloksacyny w osoczu jest osiągane pod koniec trwającej 1 godzinę infuzji dożylnej. Dawka 300 mg w postaci dożylnej jest biorównoważna pod względem całkowitej ekspozycji (AUC) dawce 450 mg w postaci tabletki. Dystrybucja Objętość dystrybucji delafloksacyny w stanie stacjonarnym wynosi około 40 L, co odpowiada w przybliżeniu całkowitej objętości wody w organizmie. Delafloksacyna wiąże się z białkami osocza w około 84%, głównie z albuminami.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Stopień zaburzeń czynności nerek nie wpływa znacząco na wiązanie z białkami osocza. Po podaniu dożylnym 7 dawek po 300 mg delafloksacyny 30 zdrowym ochotnikom, średnie wartości AUC 0-12 delafloksacyny (3,6 h x µg/mL) w makrofagach pęcherzykowych wynosiły 83% wartości ekspozycji AUC 0-12 wolnego leku w osoczu, a średnie wartości AUC 0-12 delafloksacyny (2,8 h x µg/mL) w płynie nabłonkowym wynosiły 65% wartości ekspozycji AUC 0-12 wolnego leku w osoczu. Metabolizm Glukuronidacja delafloksacyny jest głównym szlakiem metabolicznym z metabolizmem oksydacyjnym stanowiącym <1% podanej dawki. W glukuronidacji delafloksacyny pośredniczą głównie UGT1A1, UGT1A3 i UGT2B15. Lek w postaci niezmienionej jest dominującym składnikiem w osoczu. U ludzi nie stwierdzono istotnych krążących metabolitów (średnia=9,6%).
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dane z badań in vitro wskazują, że delafloksacyna w istotnych klinicznie stężeniach nie hamuje cytochromu P450 CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 oraz CYP3A4/5 ani izoform UGT1A1 i UGT2B7 UDP-glukuronylotransferazy. Delafloksacyna nie indukuje izoenzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C8, CYP2C19 ani CYP3A4/5. Podobnie, delafloksacyna w istotnych klinicznie stężeniach nie hamuje transporterów MDR1, BCRP, OAT1, OAT3, OCT1, OCT2, OATP1B1, OATP1B3, MATE1, MATE2K i BSEP. Delafloksacyna jest prawdopodobnie substratem BCRP. Eliminacja Po dożylnym podaniu pojedynczej dawki delafloksacyny znakowanej 14 C , 65% radioaktywności jest wydalane z moczem, a 28% a kałem. Delafloksacyna jest wydalana z moczem zarówno w postaci niezmienionej, jak i w postaci metabolitów glukuronowych. Radioaktywna część odzyskana z kału to delafloksacyna w postaci niezmienionej.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci otyli (BMI ≥ 30 kg/m 2 ) Parametry farmakokinetyczne u pacjentów otyłych (BMI ≥ 30 kg/m 2 ) nie są zmienione. Zaburzenia czynności wątroby Nie zaobserwowano istotnych klinicznie zmian wartości C max i AUC  po podaniu dożylnym pojedynczej dawki 300 mg delafloksacyny pacjentom z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień A, B i C w klasyfikacji Childa-Pugha) w porównaniu z osobami zdrowymi z grupy kontrolnej. Zaburzenia czynności nerek Po podaniu dożylnym pojedynczej dawki (300 mg) pacjentom z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub pacjentom ze schyłkową niewydolnością nerek (ang. ESRD – end stage renal disease) z hemodializą lub bez hemodializy po podaniu dawki leku, średnie wartości całkowitej ekspozycji (AUC t ) były 1,3, 1,7, 2,1, 3,5 i 4,1 większe niż wartości odnotowane u zdrowych uczestników z grupy kontrolnej.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wartości maksymalnego stężenia u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek były podobne do wartości u zdrowych osób, jednakże wartości maksymalnego stężenia były odpowiednio 2,1, 5,9 i 6,4 razy większe u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) z hemodializą i bez hemodializy po podaniu dawki leku. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) poddawanych hemodializom dochodzi do kumulacji nośnika postaci dożylnej leku, soli sodowej eteru sulfobutylowego betadeksu. Średnie wartości ogólnoustrojowej ekspozycji (AUC) były zwiększone 2,2-krotnie, 5,3-krotnie, 8,5-krotnie i 29,8-krotnie odpowiednio u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) z hemodializą i bez hemodializy po podaniu dawki leku, w porównaniu z grupą kontrolną.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Średnie wartości maksymalnego stężenia (C max ) były zwiększone około 2-krotnie, 5-krotnie i 7-krotnie odpowiednio u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) z hemodializą i bez hemodializy po podaniu dawki leku, w porównaniu z grupą kontrolną. Informacje dotyczące dawkowania u osób z zaburzeniami czynności nerek są podane w punkcie 4.2. Osoby w podeszłym wieku Farmakokinetyka delafloksacyny nie zmienia się w sposób istotny z wiekiem, dlatego nie ma konieczności dostosowania dawkowania w zależności od wieku. Dzieci i młodzież Nie przeprowadzono badań klinicznych z zastosowaniem delafloksacyny u dzieci i młodzieży. Płeć Nie zaobserwowano istotnych klinicznie związanych z płcią różnic w farmakokinetyce delafloksacyny u zdrowych osób i pacjentów z ostrymi bakteryjnymi zakażeniami skóry i tkanek miękkich (ABSSSI) lub pozaszpitalnym zapaleniem płuc (CAP). Nie ma konieczności dostosowania dawkowania w zależności od płci.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów i psów odnotowano głównie objawy żołądkowo-jelitowe: rozszerzenie kątnicy (tylko po postaci doustnej), nieprawidłowe stolce, zmniejszenie spożycia pokarmu i (lub) zmniejszenie masy ciała u szczurów, wymioty, ślinotok, nieprawidłowe stolce i biegunka u psów. Dodatkowo u poszczególnych psów odnotowano zwiększenie aktywności AlAT i ALP w surowicy oraz zmniejszenie stężenia białka całkowitego i globuliny pod koniec okresu leczenia w trwającym cztery tygodnie głównym badaniu u psów, którym podawano dożylnie duże dawki (75 mg/kg). Co istotne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe i niewielkie zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych u psów nie były związane ze zmianami histopatologicznymi tkanek w obrębie żołądka i jelit oraz powiązanych tkanek (trzustki, wątroby).
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie zaobserwowano działań niepożądanych u szczurów przy narażeniu około dwukrotnie większym niż u ludzi ani u psów przy narażeniu zbliżonym do występującego u ludzi. W przeprowadzonych na szczurach i królikach badaniach wpływu na rozwój zarodka i płodu, delafloksacyna nie wykazywała działania teratogennego, natomiast powodowała opóźnienie wzrostu i kostnienia u płodu w przypadku stosowania dawki powodującej toksyczność u matki. U szczurów wpływ na płód występował przy narażeniu ponad 2 razy większym niż występujące u ludzi, na podstawie AUC, ale u królików, gatunku, o którym wiadomo, że jest wyjątkowo wrażliwy na toksyczność leków przeciwbakteryjnych u matek, wpływ na płody odnotowano przy narażeniu znacznie mniejszym niż obserwowane u ludzi. Delafloksacyna przenika do mleka, obserwowano objawy ciężkiej toksyczności u noworodków szczurów, które były karmione piersią przez samice, którym podczas ciąży i laktacji podawano delafloksacynę w dawkach powodujących ogólnoustrojowe narażenie około 5-krotnie większe niż obserwowane u ludzi.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Jednak nie odnotowano takiego działania ani innych nieprawidłowości rozwojowych u potomstwa matek przy narażeniu około 2-krotnie większym niż obserwowane u ludzi. Nie stwierdzono wpływu na płodność samców i samic szczurów przy narażeniu około 5-krotnie większym niż obserwowane u ludzi. Nie przeprowadzono długoterminowych badań dotyczących działania rakotwórczego delafloksacyny. W badaniach in vitro nie zidentyfikowano ryzyka genotoksyczności, a w badaniach in vivo wynik był ujemny przy największych możliwych dawkach ≥ 15 razy przekraczających spodziewane narażenie u ludzi na podstawie AUC. Badania dotyczące oceny ryzyka dla środowiska wykazały, że delafloksacyna może stanowić zagrożenie dla środowiska.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Meglumina Sól sodowa eteru sulfobutylowego betadeksu Disodu edetynian Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) Kwas solny, stężony (do ustalenia pH) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 5 lat Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w temperaturze od 20 do 25°C lub od 2 do 8°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt należy użyć natychmiast po rekonstytucji i rozcieńczeniu. Jeśli produkt nie zostanie podany natychmiast, za czas i warunki przechowywania produktu leczniczego przed użyciem odpowiada użytkownik i czas nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8°C, o ile rekonstytucja i rozcieńczenie odbyły się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Nie zamrażać.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka z przezroczystego szkła typu I, o pojemności 20 ml, z korkiem 20 mm z gumy typu I i wieczkiem typu flip-off 20 mm. Wielkość opakowania: 10 fiolek 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Produkt leczniczy Quofenix należy przygotować do stosowania w warunkach aseptycznych, używając 10,5 ml roztworu dekstrozy do wstrzykiwań 50 mg/ml (5%) (D5W) lub 9 mg/ml (0,9%) roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań dla każdej fiolki zawierającej 300 mg.  Fiolką należy energicznie wstrząsać do czasu całkowitego rozpuszczenia zawartości. Fiolka z roztworem po rekonstytucji zawiera 300 mg delafloksacyny w 12 ml, w postaci przejrzystego roztworu barwy żółtej do bursztynowej.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Dane farmaceutyczne
 Przed podaniem uzyskany roztwór należy rozcieńczyć w 250 ml worku infuzyjnym (użyć albo 0,9% roztworu chlorku sodu albo D5W).  Aby przygotować odpowiednią dawkę do infuzji dożylnej, należy pobrać z fiolki z uzyskanym roztworem albo 12 ml, aby uzyskać roztwór zawierający 300 mg produktu Quofenix, albo pobrać 8 ml, aby uzyskać roztwór zawierający 200 mg produktu Quofenix.  Wymaganą dawkę uzyskanego roztworu produktu Quofenix należy przenieść zgodnie z zasadami aseptyki z fiolki do worka infuzyjnego 250 ml (wszelkie niewykorzystane resztki uzyskanego roztworu należy wyrzucić).  Po rekonstytucji i rozcieńczeniu, produkt leczniczy Quofenix należy podać w postaci infuzji dożylnej; całkowity czas infuzji powinien wynosić 60 minut. Produktu Quofenix nie wolno podawać we wlewie jednocześnie z innymi produktami leczniczymi.
CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Dane farmaceutyczne
Jeśli do podawania innych produktów leczniczych oprócz produktu Quofenix stosowana jest ta sama linia infuzyjna, przed i po zastosowaniu produktu Quofenix należy ją każdorazowo przepłukać 9 mg/ml (0,9%) roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań lub D5W. Ten produkt leczniczy może stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego (patrz punkt 5.3). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Quofenix 450 mg tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera delafloksacyny megluminę, co odpowiada 450 mg delafloksacyny. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 39 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARM ACEUTYCZNA Tabletka. Beżowe do cętkowanego beżu, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki szerokości około 10 mm i długości około 21 mm.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Quofenix jest wskazany do stosowania w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych:  ostre bakteryjne zakażenia skóry i tkanek miękkich (ang. acute bacterial skin and skin structure infections, ABSSSI)  pozaszpitalne zapalenie płuc (ang. community acquired pneumonia, CAP) tylko w przypadkach, gdy stosowanie innych leków przeciwbakteryjnych powszechnie stosowanych w początkowym leczeniu tych zakażeń jest uważane za niewłaściwe (patrz punkty 4.4 i 5.1). Należy przestrzegać oficjalnych wytycznych dotyczących odpowiedniego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka delafloksacyny to 450 mg doustnie podawane co 12 godzin przez 5 do 14 dni w leczeniu ABSSSI i 5 do 10 dni w leczeniu CAP, w zależności od uznania lekarza. Tabletki można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma konieczności dostosowania dawkowania. Stosowanie leków z grupy fluorochinolonów u pacjentów w wieku powyżej 60 lat jest związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia ciężkiego zapalenia ścięgien, w tym zerwania ścięgien (patrz punkty 4.4 i 5.2). Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u pacjentów z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.4 i 5.2). Produkt leczniczy Quofenix nie jest zalecany do stosowania u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ang. end stage renal disease, ESRD). Zaburzenia czynności wątroby Nie ma konieczności dostosowania dawki (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Produkt leczniczy Quofenix jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.3). Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki należy połykać, można je przyjmować niezależnie od posiłku. Produkt Quofenix należy przyjąć popijając odpowiednią ilością płynów.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nadwrażliwość na jakikolwiek przeciwbakteryjny produkt leczniczy z grupy fluorochinolonów lub chinolonów. Zapalenie ścięgien związane z podawaniem fluorochinolonów w wywiadzie. Ciąża, kobiety w wieku rozrodczym niestosujące antykoncepcji, karmienie piersią (patrz punkt 4.6). Dzieci oraz młodzież w okresie wzrostu poniżej w wieku 18 lat (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy unikać stosowania delafloksacyny u pacjentów, u których w przeszłości wystąpiły ciężkie działania niepożądane podczas stosowania produktów zawierających chinolony lub fluorochinolony (patrz punkt 4.8). Leczenie delafloksacyną u takich pacjentów należy rozpoczynać tylko w przypadku braku innych opcji terapeutycznych i po wnikliwej ocenie stosunku korzyści do ryzyka (patrz także punkt 4.3). Antykoncepcja Kobiety w wieku rozrodczym poddawane leczeniu muszą stosować skuteczne metody antykoncepcyjne podczas trwania leczenia (patrz punkt 4.6). Rozwarstwienie aorty i tętniak oraz niedomykalność zastawki serca Badania epidemiologiczne wskazują, że stosowanie fluorochinolonów może zwiększać ryzyko wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty, zwłaszcza u osób starszych, oraz niedomykalności zastawki aortalnej i mitralnej.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.8). Dlatego fluorochinolony należy stosować wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz po rozważeniu innych opcji terapeutycznych u pacjentów z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku tętniaka albo wrodzonej choroby zastawki serca lub u pacjentów z wcześniej zdiagnozowanym tętniakiem aorty i (lub) rozwarstwieniem aorty albo chorobą zastawki serca lub w przypadku – występowania innych czynników predysponujących do wystąpienia zarówno tętniaka i rozwarstwienia aorty, jak i niedomykalności zastawki serca oraz narażonych na ich wystąpienie (np. zaburzenia tkanki łącznej, takie jak zespół Marfana lub zespół Ehlersa- Danlosa, zespół Turnera, choroba Behceta, nadciśnienie tętnicze, reumatoidalne zapalenie stawów) lub dodatkowo – występowania innych czynników ryzyka lub stanów predysponujących do wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty (np.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności
zapalenie tętnic Takayasu lub olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, rozpoznana miażdżyca czy zespół Sjögrena), lub dodatkowo – – występowania innych czynników ryzyka lub stanów predysponujących do wystąpienia niedomykalności zastawki serca (np. infekcyjne zapalenie wsierdzia). Ryzyko wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty oraz ich pęknięcia może być także wyższe u pacjentów leczonych jednocześnie układowymi kortykosteroidami. Pacjentów należy poinformować o konieczności niezwłocznego skontaktowania się z lekarzem na oddziale ratunkowym w przypadku nagłego wystąpienia bólu brzucha, klatki piersiowej lub pleców. Pacjentów należy poinformować o konieczności niezwłocznego zwrócenia się po pomoc medyczną w przypadku ostrych duszności, pojawienia się kołatania serca lub obrzęku jamy brzusznej czy kończyn dolnych.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności
Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna W trakcie leczenia chinolonami i fluorochinolonami może wystąpić zapalenie i zerwanie ścięgna (zwłaszcza ścięgna Achillesa), czasami obustronne, już w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia leczenia i zgłaszano je nawet do kilku miesięcy po zakończeniu leczenia. Ryzyko zapalenia i zerwania ścięgna jest zwiększone u pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, pacjentów po przeszczepie narządów oraz leczonych jednocześnie kortykosteroidami. W związku z tym należy unikać jednoczesnego stosowania kortykosteroidów. W przypadku wystąpienia pierwszych objawów zapalenia ścięgna (np. bolesnego obrzęku, zapalenia) należy przerwać leczenie delafloksacyną i rozważyć inne opcje terapeutyczne. Chorą kończynę (kończyny) należy odpowiednio leczyć (np. unieruchomienie). Nie należy stosować kortykosteroidów w przypadku wystąpienia objawów przewlekłego zapalenia ścięgna (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności
Neuropatia obwodowa U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony zgłaszano przypadki polineuropatii czuciowej i czuciowo-ruchowej, powodującej parestezje, niedoczulicę, zaburzenia czucia lub osłabienie. Pacjentom leczonym delafloksacyną należy doradzić, aby przed kontynuacją leczenia poinformowali lekarza prowadzącego, jeżeli wystąpią u nich objawy neuropatii, takie jak: ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie lub osłabienie aby zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnych stanów (patrz punkt 4.8). Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy Stosowanie fluorochinolonów wiąże się ze zwiększonym ryzykiem reakcji ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym: drgawek i wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego (w tym rzekomy guz mózgu) i psychozy polekowej. Fluorochinolony mogą również spowodować wystąpienie innych reakcji ze strony ośrodkowego układu nerwowego: nerwowość, pobudzenie, bezsenność, lęk, koszmary senne, paranoja, zawroty głowy, stan splątania, drżenia, omamy, depresja oraz myśli i próby samobójcze.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności
Te działania niepożądane mogą wystąpić nawet po podaniu pierwszej dawki leku. Jeśli takie reakcje wystąpią u pacjentów leczonych delafloksacyną, należy natychmiast odstawić delafloksacynę i wdrożyć odpowiednie postępowanie. Delafloksacynę należy stosować wówczas, gdy korzyści z leczenia przewyższają ryzyko u pacjentów z rozpoznaniem lub podejrzeniem zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego (np. ciężka miażdżyca naczyń mózgowych, padaczka) lub w przypadku istnienia innych czynników ryzyka mogących predysponować do wystąpienia drgawek lub obniżenia progu drgawkowego. Nasilenie objawów miastenii Fluorochinolony mają działanie hamujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i mogą nasilać osłabienie mięśni u pacjentów z miastenią. Po wprowadzeniu do obrotu odnotowano związane z działaniem fluorochinolonów ciężkie działania niepożądane, w tym zgony i konieczność zastosowania mechanicznej wentylacji u osób z miastenią. Nie zaleca się stosowania delafloksacyny u pacjentów z miastenią w wywiadzie.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności
Choroba wywołana przez Clostridioides difficile Podczas stosowania prawie wszystkich antybiotyków o działaniu ogólnoustrojowym, notowano występowanie choroby wywołanej przez Clostridioides difficile o nasileniu od lekkiej biegunki do zapalenia jelita grubego zakończonego zgonem. U wszystkich pacjentów, u których wystąpiła biegunka, należy wziąć pod uwagę wystąpienie choroby wywołanej przez Clostridioides difficile. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia choroby wywołanej przez Clostridioides difficile, należy przerwać podawanie delafloksacyny i wdrożyć właściwe postępowanie wspomagające z jednoczesnym rozważeniem odpowiedniego leczenia przeciwbakteryjnego zakażenia C. difficile . U pacjentów, u których podejrzewa się chorobę wywołaną przez Clostridioides difficile , stosowanie produktów leczniczych hamujących perystaltykę jelit jest przeciwwskazane.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności
Reakcje nadwrażliwości U pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na delafloksacynę lub inne fluorochinolony nie wolno stosować produktu Quofenix (patrz punkt 4.3). U pacjentów otrzymujących przeciwbakteryjne produkty lecznicze z grupy fluorochinolonów zgłaszano ciężkie i czasami prowadzące do zgonu reakcje nadwrażliwości (anafilaktyczne). Przed rozpoczęciem leczenia delafloksacyną należy zebrać dokładny wywiad dotyczący występowania w przeszłości reakcji nadwrażliwości na inne antybiotyki chinolonowe i fluorochinolonowe. W razie wystąpienia reakcji anafilaktycznych na delafloksacynę, należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego i rozpocząć odpowiednie leczenie. Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie oceniano klinicznie bezpieczeństwa i skuteczności schematu dawkowania i jest on oparty na danych z modelowania farmakokinetycznego.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności
Delafloksacynę należy stosować u takich pacjentów tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści kliniczne przewyższają potencjalne ryzyko. U takich pacjentów należy uważnie monitorować odpowiedź na leczenie i czynność nerek. Doustne podanie delafloksacycyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i niską masą ciała może zwiększyć ekspozycję ogólnoustrojową. Nie zaleca się stosowania produktu Quofenix u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ang. end stage renal disease, ESRD). Ograniczone dane kliniczne Podczas dwóch głównych badań nad leczeniem ostrych bakteryjnych zakażeń skóry i tkanek miękkich (ABSSSI) ograniczono się tylko do leczenia zapaleń tkanki łącznej/róży, ropni i zakażeń ran. Nie badano innych rodzajów zakażeń skóry. Do badań nie włączono pacjentów ze wstrząsem toksycznym, neutropenią (liczba neutrofili <500 komórek/mm 3 ) i pacjentów z ciężkimi niedoborami odporności. Istnieje ograniczone doświadczenie dotyczące pacjentów w wieku powyżej 75 lat.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności
Jednakże pacjenci włączeni do badania CAP byli starsi niż pacjenci biorący udział w badaniu ABSSSI (48,3% pacjentów było w wieku ≥ 65 lat i 23,9% w wieku ≥75 lat). W badaniu dotyczącym CAP 90,7% pacjentów miało liczbę punktów ≤ 2 w skali CURB-65. Jednak 69,3% pacjentów zaklasyfikowano do III klasy w skali PORT i 30,7% pacjentów miało wynik w skali PORT >3. Długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania niepożądane U pacjentów przyjmujących chinolony i fluorochinolony, niezależnie od wieku i występujących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (trwających miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych, które wpływają na różne układy narządów, niekiedy na wiele układów (układ mięśniowo-szkieletowy, układ nerwowy, sprawność psychiczną i zmysły).
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności
Stosowanie delafloksacyny należy natychmiast przerwać po wystąpieniu pierwszych przedmiotowych i podmiotowych objawów jakiegokolwiek działania niepożądanego, a pacjentów należy poinformować o konieczności skontaktowania się z lekarzem prowadzącym w celu uzyskania porady. Nadkażenie Stosowanie delafloksacyny może prowadzić do nadmiernego wzrostu drobnoustrojów opornych na fluorochinolony i powodować nadkażenia. Jeśli podczas leczenia wystąpi nadkażenie, należy podjąć odpowiednie środki. Zaburzenia glikemii Podobnie jak w przypadku wszystkich chinolonów, zgłaszano zaburzenia stężenia glukozy we krwi, w tym hipoglikemię i hiperglikemię (patrz punkt 4.8), zwykle u pacjentów z cukrzycą leczonych jednocześnie doustnymi produktami leczniczymi o działaniu hipoglikemizującym (np. glibenklamid) lub insuliną. Odnotowano przypadki śpiączki hipoglikemicznej. U pacjentów z cukrzycą zaleca się dokładne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie ma danych dotyczących przypadków ciężkiej hipoglikemii prowadzącej do śpiączki lub zgonu po zastosowaniu delafloksacyny. Ciężkie skórne reakcje pęcherzowe Podczas stosowania innych fluorochinolonów zgłaszano przypadki pęcherzowych reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Pacjentów należy poinformować, aby w razie wystąpienia reakcji w obrębie skóry i (lub) błon śluzowych niezwłocznie skontaktowali się z lekarzem prowadzącym przed kontynuowaniem leczenia . Pacjenci z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej Pacjenci ze stwierdzonym w wywiadzie rodzinnym lub występującym aktualnie niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej są narażeni na wystąpienie reakcji hemolitycznej podczas leczenia chinolonami. Z tego powodu należy zachować ostrożność, stosując delafloksacynę u tych pacjentów.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności
Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera 39 mg sodu na tabletkę, co odpowiada 2% maksymalnej zalecanej przez WHO dobowej dawki 2 g sodu w diecie u osób dorosłych.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ innych produktów leczniczych na delafloksacynę Substancje czynne chelatujące: leki zobojętniające sok żołądkowy, sukralfat, kationy metali, produkty wielowitaminowe Fluorochinolony mają zdolność chelatowania 2- i 3-wartościowych kationów metali. Doustne podanie delafloksacyny z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy zawierającymi glin lub magnez, z sulfakratem, kationami metali, takimi jak żelazo, lub produktami wielowitaminowymi zawierającymi żelazo lub cynk, lub z produktami zawierającymi dwuwartościowe lub trójwartościowe kationy, takimi jak didanozyna w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej lub postaci przeznaczonej dla dzieci: proszku do sporządzania roztworu doustnego, może istotnie zaburzać wchłanianie delafloksacyny, prowadząc do ogólnoustrojowych stężeń znacznie mniejszych niż oczekiwane.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Interakcje
Dlatego delafloksacynę należy przyjmować co najmniej 2 godziny przed przyjęciem takich produktów leczniczych lub 6 godzin po ich przyjęciu.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Kobiety w wieku rozrodczym Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia delafloksacyną. Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania delafloksacyny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Z powodu braku danych dotyczących stosowania u ludzi oraz danych z badań nieklinicznych dotyczących ekspozycji na dawki terapeutyczne u ludzi, stosowanie delafloksacyny u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących antykoncepcji jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4). Karmienie piersią Nie wiadomo czy delafloksacyna i (lub) jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych farmakodynamicznych i toksykologicznych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie delafloksacyny/metabolitów do mleka (patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią jest przeciwwskazane podczas leczenia delafloksacyną. Płodność Nie badano wpływu delafloksacyny na płodność u ludzi. Badania niekliniczne na szczurach nie wykazały szkodliwego wpływu delafloksacyny na płodność ani zdolności rozrodcze (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Quofenix wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niektóre działania niepożądane (np. zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia widzenia) mogą upośledzać zdolność koncentracji oraz czas reakcji i dlatego mogą stanowić ryzyko w sytuacjach kiedy pacjent prowadzi pojazdy mechaniczne lub obsługuje urządzenia mechaniczne, lub bierze udział w innych czynnościach wymagających sprawności umysłowej i koordynacji.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi podczas leczenia ABSSSI (badania kliniczne II i III fazy) oraz podczas leczenia CAP (badanie III fazy), u osób leczonych delafloksacyną w postaci podawanej dożylnie lub doustnie, były: biegunka, nudności i zwiększenie aktywności aminotransferaz (odpowiednio 5,86%, 5,47% i 2,85%) o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Działania niepożądane zgłaszane w czterech porównawczych badaniach klinicznych II i III fazy dotyczących leczenia ostrych bakteryjnych zakażeń skóry i tkanek miękkich (ABSSSI) oraz w jednym badaniu III fazy dotyczącym leczenia pozaszpitalnego zapalenia płuc (CAP) są przedstawione w poniższej tabeli zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Działania niepożądane
Częstości występowania zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000).

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zakażeniagrzybicze Zakażenie Clostridioides difficile (patrz punkt 4.4) Zakażenie układumoczowego Zapalenie zatok
Zaburzenia krwi iukładu chłonnego NiedokrwistośćLeukopenia Trombocytopenia Neutropenia Zwiększenie wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego(INR)
Zaburzenia układuimmunologicznego Nadwrażliwość (patrz punkt4.4) Alergia sezonowa
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperglikemia (patrz punkt 4.4)Zmniejszenie apetytu Hipoglikemia (patrz punkt 4.4) Hiperurykemia Hipokaliemia Zwiększenie stężeniapotasu we krwi
Zaburzenia psychiczne* Bezsenność Omamy słuchowe LękNiezwykłe sny Stan splątania
Zaburzenia układunerwowego* Ból głowy Neuropatia obwodowa (w tym parestezje ihipoestezje) (patrz punkt 4.4)Zawroty głowyZaburzenia smaku Stan przedomdleniowy Senność
Zaburzenia oka* Nieostre widzenie Suchość oka
Zaburzenia ucha ibłędnika* Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego Szumy uszne Zaburzeniaprzedsionkowe
Zaburzenia serca** Kołatanie serca Tachykardiazatokowa Bradykardia
Zaburzenia naczyniowe** Nadciśnienie tętnicze Niedociśnienie tętnicze Uderzenia gorąca Zakrzepica żył głębokich Zapalenie żył
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia Duszność KaszelSuchość w gardle
Zaburzenia żołądka ijelit Biegunka Wymioty Nudności Zapalenie jamy ustnej Ból brzucha NiestrawnośćSuchość w jamie ustnej WzdęciaZaparcie Nadżerkowe zapalenie błony śluzowej żołądka Choroba refluksowa przełykuParestezje jamy ustnej

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Działania niepożądane

Niedoczulica jamy ustnejBól języka Przebarwienie kału
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności aminotransferaz Zwiększenie aktywnościfosfatazy zasadowej we krwi Zmniejszenie stężenia albuminy we krwiZwiększona aktywność gamma- glutamylotransferazy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd Alergiczne zapalenie skóry PokrzywkaWysypka Nadmierne pocenie Łysienie Zimne poty Poty nocne
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej* Bóle stawówBóle mięśniZapalenie ścięgien (patrz punkt4.4)Bóle mięśniowo-szkieletowe (np. ból kończyny, ból pleców, ból szyi), osłabienie mięśni Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej wekrwi Reaktywne zapalenie stawówZapalenie mięśni Kurcze mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zaburzenia czynności nerek KrwiomoczWystępowanie kryształów w moczu
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania* GorączkaObrzęki miejscowe Zmęczenie Obrzęki obwodoweDreszcze
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Powikłania gojeniaran

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych * Odnotowano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (trwających miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych, które wpływają na różne układy narządów i zmysłów, niekiedy na wiele układów (w tym działania takie jak zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgien, ból stawów, ból kończyn, zaburzenia chodu, neuropatie związane z parestezjami, depresja, zmęczenie, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu oraz zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu) w związku ze stosowaniem chinolonów i fluorochinolonów, w niektórych przypadkach niezależnie od wcześniej występujących czynników ryzyka (patrz punkt 4.4). ** U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Największa, dobowa dawka podana doustnie podczas badań klinicznych wynosiła 1600 mg; u pacjentów którzy otrzymali taką dawkę, nie odnotowano żadnych działań niepożądanych ani istotnych odchyleń w wynikach badań laboratoryjnych podczas trwania badania. Leczenie przedawkowania delafloksacyny powinno obejmować obserwację i ogólne leczenie podtrzymujące.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, fluorochinolony, kod ATC: J01MA23 Mechanizm działania Delafloksacyna hamuje topoizomerazę typu IV i gyrazę DNA (topoizomerazę II), enzymy niezbędne do replikacji, transkrypcji, naprawy i rekombinacji bakteryjnego DNA. Oporność Oporność na fluorochinolony, w tym na delafloksacynę może się rozwinąć w wyniku mutacji w określonych regionach genów kodujących bakteryjne enzymy docelowe, topoizomerazę IV i gyrazę DNA, określanych jako regiony determinujące oporność na chinolony (ang. Quinolone-Resistance Determining Regions, QRDRs) lub w wyniku innych mechanizmów oporności, takich jak mechanizm aktywnego usuwania z komórki. Można zaobserwować zjawisko krzyżowej oporności między delafloksacyną a innymi fluorochinolonami, chociaż niektóre izolaty oporne za inne fluorochinolony mogą pozostawać wrażliwe na delafloksacynę.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie lekowrażliwości – wartości graniczne Kryteria interpretacyjne minimalnego stężenia hamującego (ang. minimum inhibitory concentration, MIC) do oznaczania lekowrażliwości zostały ustalone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing, EUCAST) dla delafloksacyny i są dostępne tutaj: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory- concentration-mic-breakpoints_en.xlsx Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Wykazano, że podobnie jak w przypadku innych antybiotyków chinolonowych, parametr najlepiej skorelowany ze skutecznością delafloksacyny to stosunek fAUC 24 /MIC. Skuteczność kliniczna przeciwko określonym drobnoustrojom chorobotwórczym W badaniach klinicznych wykazano skuteczność przeciwko drobnoustrojom chorobotwórczym, wymienionym dla każdego wskazania, które in vitro były wrażliwe na delafloksacynę.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ostre bakteryjne zakażenia skóry i tkanek miękkich Bakterie Gram-dodatnie:  Staphylococcus aureus (w tym szczepy oporne na metycylinę [MRSA])  Staphylococcus haemolyticus  Staphylococcus hominis  Staphylococcus lugdunensis  Streptococcus agalactiae  Grupa Streptococcus anginosus (w tym Streptococcus anginosus , Streptococcus intermedius i Streptococcus constellatus )  Streptococcus dysgalactiae  Grupa Streptococcus mitis (w tym Streptococcus cristatus, Streptococcus gordonii, Streptococcus oralis, Streptococcus mitis i Streptococcus sanguinis)  Streptococcus pyogenes  Enterococcus faecalis Bakterie Gram-ujemne:  Escherichia coli  Enterobacter cloacae  Klebsiella pneumoniae  Pseudomonas aeruginosa Pozaszpitalne zapalenie płuc Bakterie Gram-dodatnie:  Streptococcus pneumoniae  Staphylococcus aureus (MSSA) Bakterie Gram-ujemne:  Haemophilus influenzae  Escherichia coli Atypowe:  Chlamydia pneumoniae  Legionella pneumophila  Mycoplasma pneumoniae Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Quofenix we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu miejscowych zakażeń skóry i tkanek miękkich i pozaszpitalnego zapalenia płuc (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po doustnym podawaniu 450 mg delafloksacyny co 12 godzin, stężenie w stanie stacjonarnym wystąpiło po około 5 dniach z kumulacją około 36% po podaniu wielokrotnym. Okres półtrwania podanej doustnie delafloksacyny wynosi około 14godzin. Farmakokitenyka delafloksacyny jest porównywalna u pacjentów z ostrym bakteryjnym zakażeniem skóry i tkanek miękkich (ABSSSI) lub pozaszpitalnym zapaleniem płuc (CAP) i u zdrowych ochotników. Wchłanianie Maksymalne stężenie delafloksacyny w osoczu jest osiągane w ciągu około 1 godziny po podaniu doustnym, na czczo. 300 mg delafloksacyny w postaci dożylnej jest biorównoważne pod względem całkowitej ekspozycji (AUC) dawce doustnej w tabletce 450 mg. Delafloksacynę można przyjmować niezależnie od posiłku, ponieważ całkowita ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC ∞ ) nie różni się w przypadku podawania na czczo i z posiłkiem (o wysokiej zawartości tłuszczu, wysokokalorycznym).
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Objętość dystrybucji delafloksacyny w stanie stacjonarnym wynosi około 40 L, co odpowiada w przybliżeniu całkowitej objętości wody w organizmie. Delafloksacyna wiąże się z białkami osocza w około 84%, głównie z albuminami. Stopień zaburzeń czynności nerek nie wpływa znacząco na wiązanie z białkami osocza. Po podaniu dożylnym 7 dawek po 300 mg delafloksacyny 30 zdrowym ochotnikom, średnie wartości AUC 0-12 delafloksacyny (3,6 h x µg/mL) w makrofagach pęcherzykowych wynosiły 83% wartości ekspozycji AUC 0-12 wolnego leku w osoczu, a średnie wartości AUC 0-12 delafloksacyny (2,8 h x µg/mL) w płynie nabłonkowym wynosiły 65% wartości ekspozycji AUC 0-12 wolnego leku w osoczu. Metabolizm Glukuronidacja delafloksacyny jest głównym szlakiem metabolicznym z metabolizmem oksydacyjnym stanowiącym <1% podanej dawki. W glukuronidacji delafloksacyny pośredniczą głównie UGT1A1, UGT1A3 i UGT2B15. Lek w postaci niezmienionej jest dominującym składnikiem w osoczu.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U ludzi nie stwierdzono istotnych krążących metabolitów (średnia=9.6%). Dane z badań in vitro wskazują, że delafloksacyna w istotnych klinicznie stężeniach nie hamuje cytochromu P450 CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9,CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 oraz CYP3A4/5 ani izoform UGT1A1 i UGT2B7 UDP -glukuronylotransferazy. Delafloksacyna nie indukuje izoenzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C8, CYP2C19 ani CYP3A4/5. Podobnie, delafloksacyna w istotnych klinicznie stężeniach nie hamuje transporterów MDR1, BCRP, OAT1, OAT3, OCT1, OCT2, OATP1B1, OATP1B3, MATE1, MATE2K i BSEP. Delafloksacyna jest prawdopodobnie substratem BCRP. Eliminacja Po doustnym podaniu pojedynczej dawki delafloksacyny znakowanej 14 C delafloksacyny, 50% radioaktywności jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej i metabolitów glukuronowych, a 48% w postaci niezmienionej z kałem. Pacjenci otyli (BMI ≥ 30 kg/m 2 ) Parametry farmakokinetyczne u pacjentów otyłych (BMI ≥ 30 kg/m 2 ) nie są zmienione.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby Nie zaobserwowano istotnych klinicznie zmian w farmakokinetyce delafloksacyny po podaniu pacjentom z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień A, B i C w klasyfikacji Child-Pugh) w porównaniu z osobami zdrowymi z grupy kontrolnej. Dlatego nie jest konieczne dostosowanie dawkowania. Zaburzenia czynności nerek Po podaniu doustnym pojedynczej dawki (400 mg) pacjentom z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, wartości całkowitej ekspozycji (AUC t ) były średnio 1,5- krotnie większe u osób z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek niż wartości odnotowane u zdrowych uczestników, podczas gdy wartości całkowitej ekspozycji ogólnoustrojowej były podobne do wartości u osób z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Wartości maksymalnego stężenia (C max ) nie różniły się istotnie statystycznie u osób z zaburzeniami czynności nerek i u zdrowych osób.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Informacje dotyczące dawkowania u osób z zaburzeniami czynności nerek są podane w punkcie 4.2. Osoby w podeszłym wieku Farmakokinetyka delafloksacyny nie zmienia się w sposób istotny z wiekiem, dlatego nie ma konieczności dostosowania dawkowania w zależności od wieku. Dzieci i młodzież Nie przeprowadzono badań klinicznych z zastosowaniem delafloksacyny u dzieci i młodzieży. Płeć Nie zaobserwowano istotnych klinicznie związanych z płcią różnic w farmakokinetyce delafloksacyny u zdrowych osób i pacjentów z ostrymi bakteryjnymi zakażeniami skóry i tkanek miękkich (ABSSSI). lub pozaszpitalnym zapaleniem płuc (CAP). Nie ma konieczności dostosowania dawkowania w zależności od płci.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym u szczurów i psów odnotowano głównie objawy żołądkowo-jelitowe: rozszerzenie kątnicy (tylko po postaci doustnej), nieprawidłowe stolce, zmniejszenie spożycia pokarmu i (lub) zmniejszenie masy ciała u szczurów, wymioty, ślinotok, nieprawidłowe stolce i biegunka u psów. Dodatkowo u poszczególnych psów odnotowano zwiększenie aktywności AlAT i ALP w surowicy oraz zmniejszenie stężenia białka całkowitego i globuliny pod koniec okresu leczenia w trwającym cztery tygodnie głównym badaniu u psów, którym podawano dożylnie duże dawki (75 mg/kg). Co istotne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe i niewielkie zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych u psów nie były związane ze zmianami histopatologicznymi tkanek w obrębie żołądka i jelit oraz powiązanych tkanek (trzustki, wątroby).
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie zaobserwowano działań niepożądanych u szczurów przy narażeniu około dwukrotnie wyższym niż u ludzi ani u psów przy narażeniu zbliżonym do występującego u ludzi. W przeprowadzonych na szczurach i królikach badaniach wpływu na rozwój zarodka i płodu, delafloksacyna nie wykazywała działania teratogennego, natomiast powodowała opóźnienie wzrostu i kostnienia u płodu w przypadku stosowania dawki powodującej toksyczność u matki. U szczurów wpływ na płód występował przy narażeniu ponad 2 razy większym niż występujące u ludzi, na podstawie AUC, ale u królików, gatunku, o którym wiadomo, że jest wyjątkowo wrażliwy na toksyczność leków przeciwbakteryjnych u matek, wpływ na płody odnotowano przy narażeniu znacznie mniejszym niż obserwowane u ludzi. Delafloksacyna przenika do mleka, obserwowano objawy ciężkiej toksyczności u noworodków szczurów, które były karmione piersią przez samice, którym podczas ciąży i laktacji podawano delafloksacynę w dawkach powodujących ogólnoustrojowe narażenie około 5-krotnie większe niż obserwowane u ludzi.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Jednak nie odnotowano takiego działania ani innych nieprawidłowości rozwojowych u potomstwa matek przy narażeniu około 2-krotnie większym niż obserwowane u ludzi. Nie stwierdzono wpływu na płodność samców i samic szczurów przy narażeniu około 5-krotnie większym niż obserwowane u ludzi. Nie przeprowadzono długoterminowych badań dotyczących działania rakotwórczego delafloksacyny. W badaniach in vitro nie zidentyfikowano ryzyka genotoksyczności, a w badaniach in vivo wynik był ujemny przy największych możliwych dawkach ≥ 15 razy przekraczających spodziewane narażenie u ludzi na podstawie AUC. Badania dotyczące oceny ryzyka dla środowiska wykazały, że delafloksacyna może stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego.
CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Celuloza mikrokrystaliczna Powidon Krospowidon Sodu wodorowęglan Sodu diwodorofosforan jednowodny Kwas cytrynowy Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3 Okres ważności 5 lat 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z folii laminowanej Aluminium/Aluminium. Wielkość opakowań: 10, 20, 30, 50, 60 lub 100 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Ten produkt leczniczy może stanowić zagrożenie dla środowiska (patrz punkt 5.3). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO VIGAMOX, 5 mg/ml, krople do oczu, roztwór 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu zawiera 5,45 mg chlorowodorku moksyfloksacyny, co odpowiada 5 mg moksyfloksacyny. Każda kropla do oczu zawiera 190 mikrogramów moksyfloksacyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Krople do oczu (roztwór) Przezroczysty, zielonkawo-żółty roztwór.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Miejscowe leczenie ropnego bakteryjnego zapalenia spojówek, wywołanego przez szczepy wrażliwe na moksyfloksacynę (patrz punkty 4.4 i 5.1). Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli, w tym pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat): Zalecaną dawką jest jedna kropla preparatu do chorego oka (oczu) 3 razy na dobę. Poprawa następuje zwykle w ciągu 5 dni, ale leczenie powinno być kontynuowane jeszcze przez kolejne 2-3 dni. Jeżeli nie zaobserwuje się poprawy w ciągu 5 dni od rozpoczęcia leczenia, należy ponownie rozważyć słuszność dokonanego rozpoznania i (lub) zastosowanego leczenia. Czas trwania leczenia zależy od nasilenia choroby oraz klinicznego i bakteriologicznego przebiegu zakażenia. Dzieci i młodzież: Nie ma potrzeby dostosowania dawkowania. Pacjenci z zaburzeniem czynności wątroby i nerek: Nie ma potrzeby dostosowania dawkowania. Metoda podawania Do stosowania wyłącznie do oka. Nie do wstrzykiwań. Produktu VIGAMOX 5 mg/ml, krople do oczu, roztwór, nie należy wstrzykiwać podspojówkowo lub wprowadzać bezpośrednio do komory przedniej oka.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Dawkowanie
Aby zapobiec zanieczyszczeniu końcówki kroplomierza i roztworu, należy pamiętać o tym, by nie dotykać końcówką kroplomierza powiek, okolic sąsiadujących z okiem lub innych powierzchni. Aby zapobiec wchłanianiu kropli przez błonę śluzową nosa, szczególnie u noworodków i dzieci, zaleca się zamknięcie kanału nosowo-łzowego na czas 2 do 3 minut po podaniu kropli, poprzez uciśnięcie palcami. Jeśli po zdjęciu nakrętki kołnierz zabezpieczający jest poluzowany, należy go usunąć przed zastosowaniem produktu leczniczego. Jeżeli stosuje się więcej niż jeden produkt leczniczy podawany miejscowo do oczu, pomiędzy podawaniem każdego z nich należy zachować co najmniej 5 minut przerwy. Maści do oczu należy stosować na końcu.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, inne chinolony lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania U pacjentów otrzymujących chinolony ogólnoustrojowo, opisywano przypadki poważnych i niekiedy śmiertelnych reakcji nadwrażliwości (reakcji anafilaktycznych); niektóre występowały po pierwszej dawce leku. Niekiedy przebiegały one z zapaścią sercowo-naczyniową, utratą świadomości, obrzękiem naczyniowo-ruchowym (obejmującym obrzęk krtani, gardła lub twarzy), niedrożnością dróg oddechowych, dusznością, pokrzywką i świądem (patrz punkt 4.8). Jeżeli wystąpi reakcja alergiczna na VIGAMOX, należy zaprzestać stosowania produktu leczniczego. Poważne, ostre reakcje nadwrażliwości na moksyfloksacynę lub jakikolwiek inny składnik produktu, mogą wymagać podjęcia natychmiastowego leczenia doraźnego. W przypadkach uzasadnionych klinicznie należy podać tlen i zapewnić prawidłową czynność układu oddechowego.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w leczeniu zakażeń, długotrwałe stosowanie może spowodować nadmierny wzrost drobnoustrojów niewrażliwych, w tym grzybów. W przypadku wystąpienia nadkażenia należy zaprzestać stosowania preparatu i wdrożyć odpowiednie leczenie alternatywne. W przypadku ogólnoustrojowego podania fluorochinolonów, w tym moksyfloksacyny, możliwe jest wystąpienie zapalenia oraz zerwania ścięgien, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów leczonych jednocześnie kortykosteroidami. Po podaniu produktu VIGAMOX do oka stężenie moksyfloksacyny w osoczu jest znacznie niższe niż po doustnym podaniu moksyfloksacyny w dawkach terapeutycznych (patrz punkt 4.5 i 5.2). Pomimo to należy zachować ostrożność i gdy wystąpią pierwsze objawy zapalenia ścięgien należy przerwać leczenie produktem VIGAMOX (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
VIGAMOX nie powinien być stosowany w profilaktyce lub leczeniu empirycznym gonokokowego zapalenia spojówek, w tym rzeżączkowego zapalenia spojówek noworodków, ze względu na występowanie szczepów Neisseria gonorrhoeae opornych na fluorochinolony. Pacjenci z zakażeniami oka wywołanymi przez Neisseria gonorrhoeae powinni być odpowiednio leczeni ogólnie. Pacjentów należy pouczyć by nie używali soczewek kontaktowych, gdy występują u nich przedmiotowe i podmiotowe objawy zakażenia bakteryjnego oczu. Dzieci i młodzież: Dane pozwalające określić skuteczność i bezpieczeństwo preparatu VIGAMOX w leczeniu zapalenia spojówek u noworodków są bardzo ograniczone. Dlatego, stosowanie tego produktu leczniczego do leczenia zapalenia spojówek u noworodków, nie jest zalecane. Noworodki z noworodkowym zapaleniem spojówek powinny być leczone odpowiednio do ich stanu, tzn. leczenie ogólne w przypadkach wywołanych przez Chlamydia trachomatis lub Neisseria gonorrhoeae.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Stosowanie produktu leczniczego nie jest zalecane w leczeniu zakażeń Chlamydia trachomatis u pacjentów w wieku poniżej 2 lat, ponieważ nie był on badany w tej grupie wiekowej. Pacjenci w wieku powyżej 2 lat z zakażeniami oka wywołanymi przez Chlamydia trachomatis powinni być odpowiednio leczeni ogólnie.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie prowadzono specyficznych badań dotyczących interakcji produktu VIGAMOX 5 mg/ml krople do oczu, roztwór. Biorąc pod uwagę niskie ogólnoustrojowe stężenia moksyfloksacyny, uzyskiwane po miejscowym podawaniu produktu leczniczego (patrz punkt 5.2), wystąpienie interakcji z innymi produktami leczniczymi nie wydaje się prawdopodobne.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania produktu VIGAMOX u kobiet w okresie ciąży. Nie należy się spodziewać wpływu na ciążę, ponieważ ekspozycja ogólnoustrojowa na moksyfloksacynę jest minimalna. Produkt VIGAMOX może być stosowany w okresie ciąży. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy moksyfloksacyna przenika do mleka ludzkiego. Badania prowadzone na zwierzętach wykazały wydzielanie z mlekiem moksyfloksacyny w niskich stężeniach, po jej podawaniu doustnym. Jednakże, podczas stosowania produktu VIGAMOX w dawkach terapeutycznych, nie należy spodziewać się wpływu na organizm dzieci karmionych piersią. Produkt VIGAMOX może być stosowany podczas karmienia piersią. Płodność Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ podania do oka produktu VIGAMOX na płodność.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt VIGAMOX nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, jednakże, podobnie jak w przypadku innych kropli do oczu, przejściowe niewyraźne widzenie lub inne zaburzenia widzenia mogą wpływać na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeżeli po zakropleniu wystąpi niewyraźne widzenie, pacjent przed rozpoczęciem jazdy lub obsługi maszyny musi odczekać, aż powróci ostrość widzenia.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W badaniach klinicznych obejmujących 2 252 pacjentów, produkt VIGAMOX podawano do 8 razy na dobę, z czego ponad 1 900 pacjentów otrzymywało preparat 3 razy na dobę. Całkowita populacja, w której dokonywano oceny bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego składała się z 1 389 pacjentów ze Stanów Zjednoczonych i Kanady, 586 pacjentów z Japonii i 277 pacjentów z Indii. W badaniach klinicznych nie opisano żadnych poważnych, okulistycznych lub ogólnoustrojowych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem produktu leczniczego. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi związanymi z leczeniem tym produktem leczniczym były podrażnienie oka i ból oka, występujące z ogólną częstością 1 do 2%. Działania te były łagodne u 96% pacjentów, u których wystąpiły i tylko jeden pacjent przerwał leczenie z ich powodu.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Działania niepożądane
Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Następujące działania niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) lub nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Klasyfikacja Układów i Narządów Częstość Działania niepożądane Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko zmniejszenie stężenia hemoglobiny Zaburzenia układu immunologicznego Nieznana nadwrażliwość Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często ból głowy Rzadko parestezje Nieznana zawroty głowy Zaburzenia oka Często ból oka, podrażnienie oka Niezbyt często punkcikowate zapalenie rogówki, suchość oka, krwawienia spojówkowe, przekrwienie oka, świąd oka, obrzęk powiek, uczucie dyskomfortu w oku Rzadko nieprawidłowości nabłonka rogówki, choroba rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie powiek, obrzęk oka, obrzęk spojówek, niewyraźne widzenie, zmniejszona ostrość widzenia, przemęczenie wzroku, rumień powiek Nieznana wewnętrzne zapalenie oka, wrzodziejące zapalenie rogówki, nadżerki rogówki, otarcia rogówki, zwiększenie ciśnienia wewnątrz oka, zmętnienie rogówki, nacieki na rogówce, złogi w rogówce, alergia oka, zapalenie rogówki, obrzęk rogówki, światłowstręt, obrzęk powiek, zwiększone łzawienie, wydzielina z oka, uczucie obecności ciała obcego w oczach Zaburzenia serca Nieznana kołatanie serca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko uczucie dyskomfortu w nosie, ból gardła i krtani, uczucie obecności ciała obcego (w gardle) Nieznana duszność Zaburzenia żołądka i jelit Niezbyt często zaburzenia smaku Rzadko wymioty Nieznana mdłości Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Rzadko zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nieznana rumień, wysypka, świąd, pokrzywka Opis wybranych działań niepożądanych U pacjentów otrzymujących chinolony ogólnoustrojowo, opisywano przypadki poważnych i niekiedy śmiertelnych reakcji nadwrażliwości (reakcji anafilaktycznych); niektóre występowały po pierwszej dawce produktu leczniczego.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Działania niepożądane
Niekiedy przebiegały one z towarzyszącą zapaścią sercowo-naczyniową, utratą świadomości, obrzękiem naczyniowo-ruchowym (obejmującym obrzęk krtani, gardła lub twarzy), niedrożnością dróg oddechowych, dusznością, pokrzywką i świądem (patrz punkt 4.4). U pacjentów otrzymujących fluorochinolony ogólnoustrojowo, opisywano przypadki zerwania ścięgien barku, ręki, ścięgna Achillesa lub innych ścięgien, wymagających leczenia chirurgicznego lub powodujących długotrwałą niepełnosprawność. Badania kliniczne oraz dane zebrane po wprowadzeniu produktu do obrotu dotyczące stosowania ogólnoustrojowego chinolonów wskazują, że ryzyko zerwania ścięgien może być zwiększone u pacjentów otrzymujących kortykosteroidy, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz w przypadku ścięgien znajdujących się pod dużym obciążeniem, w tym ścięgna Achillesa (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież W badaniach klinicznych wykazano, że stosowanie produktu VIGAMOX u dzieci i młodzieży, w tym noworodków, jest bezpieczne.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Działania niepożądane
U pacjentów w wieku poniżej 18 lat, dwoma najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były podrażnienie oraz ból oka, występujące z częstością 0,9%. Z danych uzyskanych w badaniach klinicznych obejmujących dzieci, w tym noworodki (patrz punkt 5.1) wynika, że rodzaj i nasilenie działań niepożądanych są podobne jak u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: +48 22 49 21 301 Faks: +22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Ograniczona pojemność worka spojówkowego praktycznie wyklucza możliwość przedawkowania produktu leczniczego. Całkowita zawartość moksyfloksacyny w pojedynczym pojemniku jest zbyt mała, aby wywołać działania niepożądane po przypadkowym spożyciu.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki okulistyczne; stosowane w leczeniu zakażeń, inne leki stosowane w leczeniu zakażeń, kod ATC: S01AE07 Mechanizm działania: Moksyfloksacyna jest fluorochinolonem czwartej generacji; hamuje gyrazę DNA i topoizomerazę IV, enzymy wymagane do replikacji, naprawy i rekombinacji bakteryjnego DNA. Oporność: Oporność na fluorochinolony, w tym na moksyfloksacynę, na ogół rozwija się poprzez mutacje chromosomalne genów kodujących gyrazę DNA i topoizomerazę IV. U bakterii Gram-ujemnych, oporność na moksyfloksacynę może być zależna od mutacji w układzie genów mar (oporność wieloantybiotykowa, ang.: multiple antibiotic resistance) i qnr (oporność na chinolony, ang.: quinolone resistance). Oporność wiąże się również z ekspresją białek bakteryjnych odpowiedzialnych za mechanizm czynnego usuwania substancji czynnej z wnętrza komórki oraz enzymami inaktywującymi.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Nie należy spodziewać się występowania oporności krzyżowej z antybiotykami beta-laktamowymi, makrolidami i aminoglikozydami z uwagi na różnice w mechanizmie działania. Wartości graniczne do oznaczania lekowrażliwości: Brak dostępnych danych farmakologicznych skorelowanych z klinicznymi wynikami dla miejscowego stosowania moksyfloksacyny. W rezultacie, Europejski Komitet ds. Badania Wrażliwości na Leki Przeciwbakteryjne (ang.: European Union Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing [EUCAST]) zaleca następujące epidemiologiczne wartości graniczne (ang. epidemiological cut-off, ECOFF) wyznaczone na podstawie krzywych wartości minimalnych stężeń hamujących (MIC), w celu wskazania lekowrażliwości na podawaną miejscowo moksyfloksacynę: Corynebacterium ND Staphylococcus aureus 0,25 mg/l Koagulazo-ujemne szczepy Staphylococcus 0,25 mg/l Streptococcus pneumoniae 0,5 mg/l Streptococcus pyogenes 0,5 mg/l Streptococcus, grupy viridans 0,5 mg/l Enterobacter spp.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
0,25 mg/l Haemophilus influenzae 0,125 mg/l Klebsiella spp. 0,25 mg/l Moraxella catarrhalis 0,25 mg/l Morganella morganii 0,25 mg/l Neisseria gonorrhoeae 0,032 mg/l Pseudomonas aeruginosa 4 mg/l Serratia marcescens 1 mg/l Częstość występowania nabytej oporności może wykazywać zróżnicowanie zależnie od położenia geograficznego, czasu selekcji wybranych szczepów oraz tego, czy dostępne i analizowane są lokalne informacje na temat występowania oporności, zwłaszcza podczas leczenia ciężkich zakażeń. Gdy lokalnie obserwowana częstość występowania oporności wskazuje na wątpliwą przydatność danego leku w leczeniu przynajmniej niektórych typów zakażeń, należy, jeśli to konieczne, zasięgnąć porady eksperta. SZCZEPY POWSZECHNIE WRAŻLIWE Tlenowe drobnoustroje Gram-dodatnie: Rodzaj Corynebacterium włącznie z Corynebacterium diphteriae Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę) Streptococcus pneumoniae Streptococcus pyogenes Grupa Streptococcus viridans Tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne: Enterobacter cloacae Haemophilus influenzae Klebsiella oxytoca Moraxella catarrhalis Serratia marcescens Drobnoustroje beztlenowe: Propionibacterium acnes Inne drobnoustroje: Chlamydia trachomatis SZCZEPY, DLA KTÓRYCH OPORNOŚĆ NABYTA MOŻE STANOWIĆ PROBLEM Tlenowe drobnoustroje Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus (oporne na metycylinę) Koagulazo-ujemne szczepy Staphylococcus (oporne na metycylinę) Tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne: Neisseria gonorrhoeae Inne drobnoustroje: Brak ORGANIZMY O OPORNOŚCI DZIEDZICZNEJ Tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne: Pseudomonas aeruginosa Inne drobnoustroje: Brak
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Przy podawaniu miejscowym do oczu produktu VIGAMOX, moksyfloksacyna jest wchłaniana do krążenia ogólnego. Stężenia moksyfloksacyny w osoczu mierzono u 21 mężczyzn i kobiet, którzy otrzymywali miejscowo produkt leczniczy do obu oczu 3 razy na dobę przez 4 dni. Wartości średnie Cmax i AUC w stanie stacjonarnym wynosiły odpowiednio 2,7 ng/ml i 41,9 ng/hml. Takie wartości odpowiadały ekspozycji odpowiednio 1600 i 1200 razy mniejszej niż wartości Cmax i AUC opisywane po przyjmowaniu doustnym moksyfloksacyny w dawkach leczniczych 400 mg. Okres półtrwania moksyfloksacyny w osoczu określono na 13 godzin.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Działania toksyczne obserwowane w badaniach nieklinicznych występowały wyłącznie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję występującą u ludzi po podawaniu do oka, co świadczy o ich znikomym znaczeniu dla stosowania klinicznego. Podobnie jak inne chinolony, również moksyfloksacyna była genotoksyczna w badaniach in vitro prowadzonych na bakteriach i komórkach ssaków. Ponieważ te efekty można uznać za odzwierciedlenie interakcji z gyrazą bakteryjną i (przy znacznie większych stężeniach) z topoizomerazą II komórek ssaków, można wyznaczyć poziom progowy działania genotoksycznego moksyfloksacyny. W badaniach in vivo nie znaleziono żadnych dowodów genotoksyczności, mimo stosowania dużych dawek moksyfloksacyny. Dlatego też, dawki terapeutyczne u ludzi zapewniają zachowanie wystarczającego marginesu bezpieczeństwa. Na modelu promocji inicjacji u szczurów nie obserwowano żadnych oznak działania rakotwórczego.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W przeciwieństwie do innych chinolonów, moksyfloksacyna poddana rozległemu programowi badań in vitro i in vivo, nie wykazywała właściwości fototoksycznych i fotogenotoksycznych.
CHPL leku Vigamox, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Kwas borowy Kwas solny 1N i(lub) wodorotlenek sodu 1N (do uzyskania właściwego pH) Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego – 28 dni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka o pojemności 5 ml wykonana z przezroczystego polietylenu o małej gęstości (LDPE), zaopatrzona w plastikowy kroplomierz i białą polipropylenową nakrętkę. Nienaruszenie opakowania gwarantuje pierścień zabezpieczający wokół zakrętki na butelce. Wielkość opakowania: pudełko zawierające 1 butelkę. 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Floxitrat, 400 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka powlekana zawiera 400 mg moksyfloksacyny (Moxifloxacinum) w postaci chlorowodorku. Substancja czynna o znanym działaniu: każda tabletka powlekana zawiera 4,6 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana Różowa tabletka powlekana w kształcie kapsułki, z wytłoczonym symbolem „400” na jednej stronie, o wymiarach około 17,6 mm x 7,6 mm.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Tabletki powlekane Floxitrat o mocy 400 mg są przeznaczone do leczenia wymienionych niżej zakażeń bakteryjnych u pacjentów w wieku 18 lat i starszych, wywołanych przez bakterie wrażliwe na moksyfloksacynę (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1). Moksyfloksacynę należy podawać tylko w sytuacjach, gdy zastosowanie leków przeciwbakteryjnych zalecanych zazwyczaj w tych zakażeniach uznane jest za niewłaściwe: ostre bakteryjne zapalenie zatok (właściwie rozpoznane); zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, w tym przewlekłego zapalenia oskrzeli; pozaszpitalne zapalenie płuc, oprócz ciężkich przypadków; zapalenie narządów miednicy mniejszej o nasileniu lekkim lub umiarkowanym (m.in. zakażenia górnego odcinka dróg rodnych, w tym zapalenie jajowodów i zapalenie błony śluzowej macicy), przebiegające bez ropnia jajowodowo-jajnikowego lub ropnia w miednicy mniejszej.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Wskazania do stosowania
Ze względu na narastającą oporność Neisseria gonorrhoeae na moksyfloksacynę, nie zaleca się stosowania tabletek powlekanych Floxitrat o mocy 400 mg w monoterapii zapalenia narządów miednicy mniejszej o nasileniu lekkim lub umiarkowanym, tylko należy go stosować w leczeniu skojarzonym z innym odpowiednim lekiem przeciwbakteryjnym (np. cefalosporyną), chyba że można wykluczyć zakażenie opornym na moksyfloksacynę szczepem Neisseria gonorrhoeae (patrz punkt 4.4 i 5.1). Tabletki powlekane Floxitrat o mocy 400 mg mogą być również stosowane w celu zakończenia cyklu leczenia u pacjentów, u których stwierdzono poprawę po początkowym leczeniu moksyfloksacyną podawaną dożylnie w następujących wskazaniach: pozaszpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Tabletek powlekanych Floxitrat o mocy 400 mg nie należy stosować w początkowym leczeniu żadnego z rodzajów zakażenia skóry i tkanek miękkich ani w leczeniu ciężkiego pozaszpitalnego zapalenia płuc.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Wskazania do stosowania
Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie (dorośli): zalecaną dawką jest jedna tabletka powlekana 400 mg raz na dobę. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub u pacjentów poddawanych przewlekłej dializoterapii, np. hemodializie lub ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (więcej szczegółów znajduje się w punkcie 5.2). Dane dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są niewystarczające (patrz punkt 4.3). Inne szczególne grupy pacjentów: nie jest konieczna modyfikacja dawki leku u osób w podeszłym wieku i pacjentów z małą masą ciała. Dzieci i młodzież: stosowanie moksyfloksacyny u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat) jest przeciwwskazane. Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania moksyfloksacyny w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Dawkowanie
Sposób stosowania: tabletkę powlekaną należy połknąć w całości, popijając dostateczną ilością płynu. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków. Czas trwania leczenia: moksyfloksacynę należy stosować przez następujący czas: Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli: 5-10 dni Pozaszpitalne zapalenie płuc: 10 dni Ostre bakteryjne zapalenie zatok: 7 dni Zapalenie narządów miednicy mniejszej o nasileniu lekkim lub umiarkowanym: 14 dni W badaniach klinicznych stosowano moksyfloksacynę w postaci tabletek powlekanych przez okres do 14 dni. Leczenie sekwencyjne (leczenie dożylne, a następnie doustne): w badaniach klinicznych z zastosowaniem leczenia sekwencyjnego u większości pacjentów zmiana z leczenia dożylnego na doustne nastąpiła w ciągu 4 dni (pozaszpitalne zapalenie płuc) lub 6 dni (powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich).
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Dawkowanie
Zalecana całkowita długość leczenia dożylnego i doustnego wynosi od 7 do 14 dni w przypadku pozaszpitalnego zapalenia płuc i od 7 do 21 dni w przypadku powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich. Nie należy zwiększać zalecanej dawki (400 mg raz na dobę) ani wydłużać czasu trwania leczenia w danym wskazaniu.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na moksyfloksacynę, inne chinolony lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciąża i karmienie piersią (patrz punkt 4.6). Wiek pacjenta poniżej 18 lat. Choroby ścięgien w wywiadzie, występujące w związku z leczeniem chinolonami. Po zastosowaniu moksyfloksacyny zarówno w badaniach nieklinicznych, jak i u ludzi obserwowano zmiany w elektrokardiogramie w postaci wydłużenia odstępu QT. Ze względów bezpieczeństwa stosowanie moksyfloksacyny jest przeciwwskazane u pacjentów z: wrodzonym lub udokumentowanym nabytym wydłużeniem odstępu QT; zaburzeniami elektrolitowymi, zwłaszcza niewyrównaną hipokaliemią; klinicznie istotną bradykardią; klinicznie istotną niewydolnością serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory; objawowymi zaburzeniami rytmu serca w wywiadzie. Moksyfloksacyny nie należy stosować jednocześnie z innymi lekami, które wydłużają odstęp QT (patrz także punkt 4.5).
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Przeciwwskazania
Ze względu na ograniczone dane kliniczne stosowanie moksyfloksacyny jest także przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (stopień C w skali Childa-Pugha) oraz u pacjentów, u których aktywność aminotransferaz przekracza ponad 5 razy górną granicę normy (GGN).
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy unikać stosowania moksyfloksacyny u pacjentów, u których w przeszłości podczas stosowania produktów zawierających chinolony lub fluorochinolony występowały ciężkie działania niepożądane (patrz punkt 4.8). U tych pacjentów leczenie moksyfloksacyną należy rozpoczynać tylko w przypadku braku alternatywnych metod leczenia i po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka (patrz również punkt 4.3). Długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania niepożądane leku. U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony, niezależnie od ich wieku i istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych leku, wpływających na różne, czasami liczne układy organizmu (mięśniowo-szkieletowy, nerwowy, psychiczny i zmysły).
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
Po wystąpieniu pierwszych objawów przedmiotowych lub podmiotowych jakiegokolwiek ciężkiego działania niepożądanego należy niezwłocznie przerwać stosowanie moksyfloksacyny, a pacjentom należy zalecić skontaktowanie się z lekarzem prowadzącym w celu uzyskania porady. Korzyść z leczenia moksyfloksacyną, zwłaszcza lekkich zakażeń, należy ocenić w stosunku do ryzyka opisanego w tym rozdziale. Wydłużenie odstępu QTc oraz stany kliniczne, które mogą spowodować wydłużenie odstępu QTc Wykazano, że moksyfloksacyna wydłuża u niektórych pacjentów odstęp QTc w elektrokardiogramie. Analiza zapisów EKG wykonywanych w trakcie badań klinicznych wykazała wydłużenie odstępu QTc po podaniu moksyfloksacyny o 6 ms ± 26 ms (1,4% w porównaniu z wartością początkową). Ze względu na tendencję u kobiet do występowania dłuższego niż u mężczyzn odstępu QTc, kobiety mogą być bardziej wrażliwe na leki wydłużające odstęp QTc.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
Również pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej wrażliwi na związane ze stosowaniem leków zmiany długości odstępu QTc. U pacjentów przyjmujących moksyfloksacynę należy ostrożnie stosować leki, które mogą zmniejszać stężenie potasu we krwi (patrz także punkty 4.3 i 4.5). Moksyfloksacynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z ryzykiem arytmii (zwłaszcza kobiet i osób w podeszłym wieku), np. z ostrym niedokrwieniem mięśnia sercowego lub wydłużeniem odstępu QT, gdyż może to prowadzić do zwiększenia ryzyka komorowych zaburzeń rytmu (w tym zaburzeń typu torsade de pointes) i zatrzymania akcji serca (patrz także punkt 4.3). Wydłużenie odstępu QT może zwiększać się wraz ze wzrostem stężenia moksyfloksacyny w surowicy. Dlatego nie należy przekraczać zalecanej dawki leku. Jeśli w czasie stosowania moksyfloksacyny wystąpią zaburzenia rytmu serca, należy przerwać leczenie i wykonać badanie EKG.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
Nadwrażliwość i reakcje alergiczne Opisywano reakcje nadwrażliwości i reakcje alergiczne po pierwszym podaniu fluorochinolonów, w tym moksyfloksacyny. Reakcje anafilaktyczne mogą postępować do zagrażającego życiu wstrząsu, nawet już po podaniu pierwszej dawki produktu leczniczego. W razie wystąpienia klinicznych objawów ciężkiej nadwrażliwości należy zaprzestać podawania moksyfloksacyny i rozpocząć odpowiednie leczenie (np. leczenie wstrząsu). Ciężkie zaburzenia czynności wątroby Po podaniu moksyfloksacyny opisywano przypadki zapalenia wątroby o piorunującym przebiegu, które mogą prowadzić do niewydolności wątroby (również zakończonej zgonem), patrz punkt 4.8. Pacjentom należy doradzić, aby przed przyjęciem kolejnej dawki produktu leczniczego skontaktowali się z lekarzem, jeśli wystąpią u nich objawy przedmiotowe i podmiotowe zapalenia wątroby o piorunującym przebiegu, takie jak szybko postępująca astenia połączona z żółtaczką, ciemne zabawienie moczu, skłonność do krwawień lub encefalopatia wątrobowa.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli wystąpią objawy zaburzeń czynności wątroby, należy wykonać badania (testy) oceniające czynność tego narządu. Ciężkie niepożądane reakcje skórne Podczas stosowania moksyfloksacyny zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCAR), w tym martwicę toksyczno-rozpływną naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN: określana również jako zespół Lyella), zespół Stevensa Johnsona (ang. Stevens Johnson syndrome, SJS) i ostrą uogólnioną osutkę krostkową (ang. Acute Generalised Exanthematous Pustulosis, AGEP), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.8). W momencie zlecania leku należy informować pacjentów o objawach ciężkich reakcji skórnych i należy ściśle monitorować ich stan. W przypadku pojawienia się objawów wskazujących na takie reakcje, należy natychmiast przerwać stosowanie moksyfloksacyny i rozważyć alternatywne leczenie.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli w czasie stosowania moksyfloksacyny u pacjenta wystąpi ciężka reakcja, taka jak SJS, TEN lub AGEP, u pacjenta nie można wznowić leczenia moksyfloksacyną w żadnym momencie. Pacjenci ze skłonnościami do drgawek Wiadomo, że chinolony mogą wywoływać drgawki. Należy zachować ostrożność podczas podawania moksyfloksacyny pacjentom z zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego lub z innymi czynnikami ryzyka, mogącymi predysponować do wystąpienia napadów drgawkowych lub obniżać próg drgawkowy. W razie wystąpienia napadu drgawkowego leczenie moksyfloksacyną należy przerwać i wdrożyć odpowiednie postępowanie. Neuropatia obwodowa U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony, w tym moksyfloksacynę, opisywano przypadki polineuropatii czuciowej lub czuciowo-ruchowej, wywołującej parestezje, niedoczulicę, zaburzenia czucia lub osłabienie.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentom leczonym moksyfloksacyną należy zalecić, aby przed przyjęciem kolejnej dawki produktu leczniczego poinformowali lekarza o wystąpieniu objawów neuropatii (takich jak ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie lub osłabienie). Może to zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnych stanów (patrz punkt 4.8). Reakcje psychiczne Mogą wystąpić reakcje psychiczne, nawet po podaniu pierwszej dawki chinolonów, w tym moksyfloksacyny. Depresja lub reakcje psychotyczne bardzo rzadko postępowały do myśli samobójczych i zachowań autoagresywnych, takich jak próby samobójcze (patrz punkt 4.8). Jeśli u pacjenta wystąpią opisane reakcje, leczenie moksyfloksacyną należy przerwać i wdrożyć odpowiednie postępowanie. Należy zachować ostrożność podczas stosowania moksyfloksacyny u pacjentów z psychozą lub z chorobą psychiczną w wywiadzie.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
Biegunka poantybiotykowa, w tym zapalenie jelita grubego Podczas stosowania antybiotyków o szerokim zakresie działania, w tym moksyfloksacyny, opisywano przypadki biegunki związanej z leczeniem antybiotykiem (ang. antibiotic associated diarrhoea, AAD) i zapalenia jelita grubego związanego z leczeniem antybiotykiem (ang. antibiotic associated colitis, AAC), w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego i biegunkę wywołaną przez Clostridium difficile. Ich nasilenie sięgało od lekkiej biegunki do zakończonego zgonem zapalenia jelita grubego. Dlatego istotne jest uwzględnienie takiego rozpoznania u pacjentów, u których w trakcie lub po zakończeniu leczenia moksyfloksacyną wystąpiła ciężka biegunka. W razie podejrzewania lub potwierdzenia AAD lub AAC, konieczne jest odstawienie stosowanego leku przeciwbakteryjnego (w tym moksyfloksacyny) i natychmiastowe rozpoczęcie odpowiedniego leczenia.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
Ponadto należy zastosować odpowiednie metody kontroli zakażenia w celu zmniejszenia ryzyka przeniesienia zakażenia na inne osoby. U pacjentów, u których wystąpi ciężka biegunka, przeciwwskazane jest stosowanie środków hamujących perystaltykę jelit. Pacjenci z miasteni? Moksyfloksacynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z miastenią ze względu na możliwość zaostrzenia objawów. Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna (zwłaszcza, ale nie tylko, ścięgna Achillesa), czasami obustronne, może wystąpić już w ciągu 48 godzin po rozpoczęciu leczenia chinolonami i fluorochinolonami, a ich występowanie zgłaszano nawet do kilku miesięcy po zakończeniu leczenia. Ryzyko zapalenia ścięgna i zerwania ścięgna jest zwiększone u starszych pacjentów, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, pacjentów po przeszczepieniu narządu miąższowego oraz u pacjentów leczonych jednocześnie kortykosteroidami. Z tego powodu należy unikać jednoczesnego stosowania kortykosteroidów.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
Po wystąpieniu pierwszych objawów zapalenia ścięgna (np. bolesny obrzęk, stan zapalny) należy przerwać leczenie moksyfloksacyną i rozważyć alternatywne leczenie. Chorą kończynę (chore kończyny) należy odpowiednio leczyć (np. unieruchomienie). Jeśli wystąpią objawy choroby ścięgien, nie należy stosować kortykosteroidów. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Moksyfloksacynę należy stosować ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek, jeśli nie są oni w stanie przyjmować odpowiedniej ilości płynów, gdyż odwodnienie może zwiększyć ryzyko niewydolności nerek. Tętniak aorty i rozwarstwienie aorty Badania epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko tętniaka aorty i rozwarstwienia aorty po przyjęciu fluorochinolonów, zwłaszcza w populacji osób w podeszłym wieku.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
Z tego względu u osób, u których w wywiadzie rodzinnym stwierdzono występowanie tętniaków oraz osób z wcześniej rozpoznanym tętniakiem aorty i (lub) rozwarstwieniem aorty lub obciążonych innymi czynnikami ryzyka lub stanami predysponującymi do wystąpienia tętniaka aorty i rozwarstwienia aorty (np. zespół Marfana, postać naczyniowa zespołu Ehlersa-Danlosa, zapalenie tętnic Takayasu, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, choroba Behceta, nadciśnienie tętnicze, potwierdzona miażdżyca tętnic), fluorochinolony można stosować jedynie po uprzedniej starannej ocenie korzyści i ryzyka oraz po rozważeniu innych możliwości leczenia. Należy pouczyć pacjenta, że jeśli wystąpi u niego nagły ból brzucha, pleców lub ból w klatce piersiowej, należy natychmiast zgłosić się do lekarza w oddziale ratunkowym. Zaburzenia widzenia W razie pogorszenia widzenia lub jakiegokolwiek działania leku na oczy, należy natychmiast zasięgnąć porady okulisty (patrz punkty 4.7 i 4.8).
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
Dysglikemia Podobnie jak w przypadku wszystkich chinolonów, zgłaszano zaburzenia stężenia glukozy we krwi, w tym zarówno hipoglikemię, jak i hiperglikemię (patrz punkt 4.8), zwykle u chorych na cukrzycę poddawanych leczeniu doustnym lekiem hipoglikemizującym (np. glibenklamidem) lub insuliną. Opisywano przypadki śpiączki hipoglikemicznej. U chorych na cukrzycę zaleca się uważne monitorowanie stężenia glukozy we krwi. Zapobieganie reakcjom nadwrażliwości na światło Wykazano, że chinolony wywołują reakcje nadwrażliwości na światło. Jednak wyniki badań wskazują, że ryzyko nadwrażliwości na światło podczas stosowania moksyfloksacyny jest mniejsze. Mimo to pacjentom należy zalecić, aby podczas leczenia moksyfloksacyną unikali naświetlania promieniami UV oraz rozległego i (lub) intensywnego nasłonecznienia ciała.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej Pacjenci ze stwierdzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej lub niedoborem tego enzymu w wywiadzie rodzinnym są podatni na reakcje hemolityczne podczas leczenia chinolonami. Dlatego moksyfloksacynę należy stosować u tych pacjentów ostrożnie. Pacjentki z zapaleniem narządów miednicy mniejszej U pacjentek z powikłanym zapaleniem narządów miednicy mniejszej (np. związanym z ropniem jajowodowo-jajnikowym lub ropniem w miednicy mniejszej), u których może być konieczne zastosowanie leczenia dożylnego, nie zaleca się stosowania produktu Floxitrat. Zapalenie narządów miednicy mniejszej może być wywołane przez szczep Neisseria gonorrhoeae oporny na fluorochinolony. Jeśli nie można wykluczyć zakażenia opornym na moksyfloksacynę szczepem Neisseria gonorrhoeae, należy zastosować leczenie empiryczne moksyfloksacyną w skojarzeniu z innym odpowiednim antybiotykiem (np. cefalosporyną).
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli po trzech dniach terapii nie obserwuje się poprawy klinicznej, należy ponownie rozważyć sposób leczenia. Pacjenci ze szczególnymi powikłanymi zakażeniami skóry i tkanek miękkich (ang. CSSSI – Complicated Skin and Skin Structure Infections) Nie ustalono skuteczności klinicznej moksyfloksacyny podawanej dożylnie w leczeniu ciężkich zakażeń ran oparzeniowych, zapalenia powięzi i stopy cukrzycowej z zapaleniem kości i szpiku. Interferencja z testami biologicznymi Leczenie moksyfloksacyną może zakłócać testy wykrywające Mycobacterium spp. w hodowli na skutek zahamowania wzrostu mykobakterii i powodować fałszywie ujemne wyniki w próbkach pochodzących od pacjentów otrzymujących moksyfloksacynę. Pacjenci z zakażeniami gronkowcem złocistym opornym na metycylinę (MRSA) Nie zaleca się stosowania moksyfloksacyny w leczeniu zakażeń wywołanych przez MRSA (ang. meticillin-resistant Staphylococcus aureus).
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Specjalne środki ostrozności
W razie podejrzenia lub potwierdzenia zakażenia wywołanego przez MRSA, należy zastosować odpowiedni lek przeciwbakteryjny (patrz punkt 5.1). Dzieci i młodzież Ze względu na niepożądany wpływ moksyfloksacyny na chrząstki u niedojrzałych zwierząt (patrz punkt 5.3) stosowanie produktu leczniczego u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jednostkę dawkowania, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Interakcje z innymi produktami leczniczymi Nie można wykluczyć addycyjnego wpływu moksyfloksacyny i innych produktów leczniczych na wydłużenie odstępu QT. Może to prowadzić do zwiększenia ryzyka komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym zaburzeń typu torsade de pointes. Dlatego skojarzone stosowanie moksyfloksacyny z wymienionymi niżej produktami leczniczymi jest przeciwwskazane (patrz także punkt 4.3): leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid); leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid); leki przeciwpsychotyczne (np. fenotioazyny, pimozyd, sertindol, haloperydol, sultopryd); trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne; niektóre leki przeciwdrobnoustrojowe (sakwinawir, sparfloksacyna, erytromycyna podawana dożylnie, pentamidyna, leki przeciwmalaryczne, zwłaszcza halofantryna); niektóre leki przeciwhistaminowe (terfenadyna, astemizol, mizolastyna); inne (cyzapryd, winkamina podawana dożylnie, beprydyl, difemanil).
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Interakcje
Moksyfloksacynę należy stosować ostrożnie u pacjentów otrzymujących produkty lecznicze, które mogą zmniejszać stężenie potasu (tj. leki moczopędne pętlowe lub tiazydowe, leki przeczyszczające i lewatywy [duże dawki], kortykosteroidy, amfoterycyna B) lub produkt leczniczy wywołujący istotną klinicznie bradykardię. Należy zachować około 6-godzinną przerwę między podaniem moksyfloksacyny a przyjęciem produktów leczniczych zawierających dwu- lub trójwartościowe kationy (takich jak leki zobojętniające sok żołądkowy, zawierające magnez lub glin, dydanozyna w postaci tabletek, sukralfat i leki zawierające żelazo lub cynk). Jednoczesne podanie węgla i moksyfloksacyny w doustnej dawce 400 mg znacząco ogranicza wchłanianie leku i zmniejsza jego dostępność ogólnoustrojową o ponad 80%. Dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania obu leków (poza przypadkami przedawkowania, patrz także punkt 4.9).
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Interakcje
Moksyfloksacyna podawana wielokrotnie zdrowym ochotnikom zwiększała wartość Cmax jednocześnie stosowanej digoksyny o około 30%, bez wpływu na wartość AUC ani na najmniejsze stężenia występujące między dawkami. Nie są konieczne środki ostrożności podczas stosowania z digoksyną. W badaniach u ochotników z cukrzycą jednoczesne podanie moksyfloksacyny i glibenklamidu powodowało zmniejszenie o około 21% maksymalnego stężenia glibenklamidu w osoczu. Jednoczesne stosowanie glibenklamidu i moksyfloksacyny mogłoby teoretycznie prowadzić do lekkiej i przemijającej hiperglikemii, jednak obserwowane zmiany farmakokinetyki glibenklamidu nie miały wpływu na zmiany parametrów farmakodynamicznych (stężenia glukozy i insuliny we krwi). Dlatego nie obserwowano znaczących klinicznie interakcji miedzy moksyfloksacyną a glibenklamidem.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Interakcje
Zmiany wartości INR (międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego) U pacjentów otrzymujących leki przeciwbakteryjne, zwłaszcza fluorochinolony, makrolidy, tetracykliny, kotrimoksazol i niektóre cefalosporyny, opisywano szereg przypadków wskazujących na nasilenie działania doustnych leków przeciwzakrzepowych. Wydaje się, że czynnikami ryzyka są: zakażenie i stan zapalny, wiek pacjenta i jego stan ogólny. W tych warunkach trudno ocenić, czy samo zakażenie, czy leczenie powoduje zmiany wartości INR. Jako środek zapobiegawczy można zastosować częste kontrole wartości INR. W razie konieczności należy zmodyfikować dawkę doustnego leku przeciwzakrzepowego. Badania kliniczne nie wykazały interakcji moksyfloksacyny z jednocześnie podawaną ranitydyną, probenecydem, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, preparatami wapnia, morfiną podawaną pozajelitowo, teofiliną, cyklosporyną ani itrakonazolem. Badania in vitro z zastosowaniem ludzkich enzymów cytochromu P450 potwierdziły te dane.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Interakcje
Przedstawione wyniki wskazują, że metaboliczne interakcje z udziałem enzymów cytochromu P450 są mało prawdopodobne. Interakcje z pokarmem Moksyfloksacyna nie wchodzi w istotne klinicznie interakcje z pokarmem, w tym z produktami mlecznymi. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie oceniano bezpieczeństwa stosowania moksyfloksacyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozród (patrz punkt 5.3). Ryzyko u ludzi nie jest znane. Ze względu na wykazane doświadczalnie ryzyko uszkodzenia przez fluorochinolony chrząstek obciążonych stawów u niedojrzałych zwierząt i odwracalne uszkodzenia stawów opisywane u dzieci otrzymujących niektóre fluorochinolony, moksyfloksacyny nie wolno stosować u kobiet w ciąży (patrz punkt 4.3). Karmienie piersi? Brak dostępnych danych dotyczących kobiet w okresie laktacji lub karmiących piersią. Dane niekliniczne wskazują, że małe ilości moksyfloksacyny przenikają do mleka.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Interakcje
Ze względu na brak danych u ludzi oraz doświadczalnie wykazane ryzyko uszkodzenia przez fluorochinolony chrząstek obciążonych stawów u niedojrzałych zwierząt, karmienie piersią w trakcie leczenia moksyfloksacyną jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Płodność Badania na zwierzętach nie wskazują na zmniejszenie płodności (patrz punkt 5.3). 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań wpływu moksyfloksacyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak fluorochinolony, w tym moksyfloksacyna, mogą zaburzać zdolność wykonywania tych czynności ze względu na reakcje ze strony ośrodkowego układu nerwowego (tj. zawroty głowy, nagła, przemijająca utrata wzroku, patrz punkt 4.8) lub nagłą i krótkotrwałą utratę przytomności (omdlenie, patrz punkt 4.8). Pacjentów należy pouczyć, aby przed podjęciem prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn sprawdzili reakcję swojego organizmu na moksyfloksacynę.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Interakcje
4.8 Działania niepożądane Niżej wymieniono działania niepożądane moksyfloksacyny w dawce 400 mg (podanej doustnie i w leczeniu sekwencyjnym), obserwowane we wszystkich badaniach klinicznych i pochodzące z raportów po dopuszczeniu do obrotu, uszeregowane według częstości. Oprócz nudności i biegunki, wszystkie działania niepożądane występowały z częstością poniżej 3%. W obrębie każdej z grup częstości działania niepożądane przedstawiono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Częstości określono następująco: często (≥1/100 do <1/10) niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) bardzo rzadko (<1/10 000) częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Klasyfikacja układów i narządów Często Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Nadkażenia opornymi bakteriami lub grzybami, np.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Interakcje
kandydoza jamy ustnej i pochwy Niezbyt często Niedokrwistość Leukopenia Neutropenia Małopłytkowość Trombocytoza Eozynofilia Zwiększone stężenie protrombiny, zmniejszona wartość INR Agranulocytoza Wydłużenie czasu protrombinowego, zwiększona wartość INR Pancytopenia Zaburzenia układu immunologicznego Reakcja alergiczna (patrz punkt 4.4) Anafilaksja, w tym bardzo rzadko wstrząs zagrażający życiu (patrz punkt 4.4) Obrzęk alergiczny lub obrzęk naczynioruchowy (w tym mogący zagrażać życiu obrzęk krtani, patrz punkt 4.4) Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperlipidemia Hiperglikemia Hiperurykemia Hipoglikemia Śpiączka hipoglikemiczna (patrz punkt 4.4) Zaburzenia psychiczne* Reakcje lękowe Nadmierna aktywność psychoruchowa, pobudzenie Chwiejność emocjonalna Depresja (bardzo rzadko prowadząca do zachowań autoagresywnych, tj.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Interakcje
myśli lub próby samobójcze, patrz punkt 4.4) Omamy Majaczenie Depersonalizacja Reakcje psychotyczne (z możliwością zachowań autoagresywnych) Zaburzenia endokrynologiczne Zespół niewłaściwego uwalniania wazopresyny (SIADH) Zaburzenia układu nerwowego* Ból głowy Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego Mrowienie i zaburzenia czucia Zaburzenia smaku (w tym bardzo rzadko utrata smaku) Splątanie i dezorientacja Zaburzenia snu (głównie bezsenność) Drżenie Zawroty głowy pochodzenia obwodowego Senność Niedoczulica Zaburzenia węchu (w tym brak węchu) Niezwykłe sny Zaburzenia koordynacji (w tym zaburzenia chodu, zwłaszcza na skutek zawrotów głowy) Napady drgawek, w tym typu grand mal (patrz punkt 4.4) Przeczulica Zaburzenia oka* Zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie i niewyraźne widzenie (zwłaszcza w przebiegu reakcji OUN, patrz punkt 4.4) Przemijająca utrata wzroku (zwłaszcza w przebiegu reakcji OUN, patrz punkt 4.4 i 4.7) Zaburzenia ucha i błędnika* Szumy uszne Osłabienie słuchu, w tym głuchota (zwykle przemijająca) Zaburzenia serca Wydłużenie odstępu QT u pacjentów z hipokaliemią (patrz punkty 4.3 i 4.4) Wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4) Kołatanie serca Tachykardia Migotanie przedsionków Dławica piersiowa Tachyarytmie komorowe Omdlenie (tj.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Interakcje
nagła i krótkotrwała utrata przytomności) Niespecyficzne zaburzenia rytmu serca Zaburzenia typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4) Zatrzymanie czynności serca (patrz punkt 4.4) Zaburzenia naczyniowe Rozszerzenie naczyń krwionośnych Nadciśnienie tętnicze Niedociśnienie tętnicze Zapalenie naczyń krwionośnych Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Duszność (w tym stan astmatyczny) Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Wymioty Bóle żołądkowo-jelitowe i bóle brzucha Biegunka Zmniejszenie apetytu i spożycia pokarmów Zaparcie Niestrawność Wzdęcia Zapalenie błony śluzowej żołądka Zwiększona aktywność amylazy Dysfagia Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej Poantybiotykowe zapalenie jelita grubego (w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, bardzo rzadko z zagrażającymi życiu powikłaniami, patrz punkt 4.4) Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększona aktywność aminotransferaz Zaburzenia czynności wątroby (w tym zwiększenie aktywności LDH) Zwiększenie stężenia bilirubiny Zwiększenie aktywności gamma-GT Zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej Żółtaczka Zapalenie wątroby (głównie cholestatyczne) Piorunujące zapalenie wątroby, mogące prowadzić do zagrażającej życiu niewydolności wątroby (w tym przypadki śmiertelne, patrz punkt 4.4) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd Wysypka Pokrzywka Suchość skóry Pęcherzowe reakcje skórne, jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna nekroliza naskórka (mogące zagrażać życiu, patrz punkt 4.4) Ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP) Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej* Ból stawów Ból mięśni Zapalenie ścięgna (patrz punkt 4.4) Kurcze mięśni Drganie mięśni Osłabienie mięśni Zerwanie ścięgna (patrz punkt 4.4) Zapalenie stawów Sztywność mięśni Zaostrzenie objawów miastenii (patrz punkt 4.4) Rabdomioliza Zaburzenia nerek i dróg moczowych Odwodnienie Zaburzenia czynności nerek (w tym zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny) Niewydolność nerek (patrz punkt 4.4) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania* Złe samopoczucie (głównie osłabienie lub uczucie zmęczenia) Stany bólowe (w tym ból pleców, ból w klatce piersiowej, ból miednicy i kończyn) Nadmierna potliwość Obrzęki * W związku ze stosowaniem chinolonów i fluorochinolonów, w niektórych przypadkach niezależnie od istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych leku, wpływających na różne, czasami liczne układy i narządy oraz zmysły (w tym takie działania, jak zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn, zaburzenia chodu, neuropatie związane z parestezjami, depresja, zmęczenie, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu i zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu) (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Interakcje
Opisano bardzo rzadkie przypadki następujących działań niepożądanych, związanych z leczeniem innymi fluorochinolonami, mogących wystąpić również podczas leczenia moksyfloksacyną: hipernatremia, hiperkalcemia, niedokrwistość hemolityczna, reakcje nadwrażliwości na światło, (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Interakcje
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309/ strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Nie zaleca się szczególnych środków zaradczych po nieumyślnym przedawkowaniu leku. W razie przedawkowania należy zastosować ogólne leczenie objawowe i monitorowanie zapisu EKG ze względu na możliwość wydłużenia odstępu QT. Jednoczesne podanie węgla aktywowanego i moksyfloksacyny w postaci doustnej w dawce 400 mg zmniejsza biodostępność leku o ponad 80%. Wczesne zastosowanie węgla aktywowanego na etapie wchłaniania może być użyteczne, ponieważ zapobiega nadmiernemu wzrostowi narażenia na moksyfloksacynę w przypadku doustnego przedawkowania.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie oceniano bezpieczeństwa stosowania moksyfloksacyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozród (patrz punkt 5.3). Ryzyko u ludzi nie jest znane. Ze względu na wykazane doświadczalnie ryzyko uszkodzenia przez fluorochinolony chrząstek obciążonych stawów u niedojrzałych zwierząt i odwracalne uszkodzenia stawów opisywane u dzieci otrzymujących niektóre fluorochinolony, moksyfloksacyny nie wolno stosować u kobiet w ciąży (patrz punkt 4.3). Karmienie piersi? Brak dostępnych danych dotyczących kobiet w okresie laktacji lub karmiących piersią. Dane niekliniczne wskazują, że małe ilości moksyfloksacyny przenikają do mleka. Ze względu na brak danych u ludzi oraz doświadczalnie wykazane ryzyko uszkodzenia przez fluorochinolony chrząstek obciążonych stawów u niedojrzałych zwierząt, karmienie piersią w trakcie leczenia moksyfloksacyną jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Badania na zwierzętach nie wskazują na zmniejszenie płodności (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań wpływu moksyfloksacyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak fluorochinolony, w tym moksyfloksacyna, mogą zaburzać zdolność wykonywania tych czynności ze względu na reakcje ze strony ośrodkowego układu nerwowego (tj. zawroty głowy, nagła, przemijająca utrata wzroku, patrz punkt 4.8) lub nagłą i krótkotrwałą utratę przytomności (omdlenie, patrz punkt 4.8). Pacjentów należy pouczyć, aby przed podjęciem prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn sprawdzili reakcję swojego organizmu na moksyfloksacynę.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Niżej wymieniono działania niepożądane moksyfloksacyny w dawce 400 mg (podanej doustnie i w leczeniu sekwencyjnym), obserwowane we wszystkich badaniach klinicznych i pochodzące z raportów po dopuszczeniu do obrotu, uszeregowane według częstości. Oprócz nudności i biegunki, wszystkie działania niepożądane występowały z częstością poniżej 3%. W obrębie każdej z grup częstości działania niepożądane przedstawiono zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Częstości określono następująco: często (≥1/100 do <1/10) niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) bardzo rzadko (<1/10 000) częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Klasyfikacja układów i narządów Często Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Nadkażenia opornymi bakteriami lub grzybami, np.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Działania niepożądane
kandydoza jamy ustnej i pochwy Niezbyt często Niedokrwistość Leukopenia Neutropenia Małopłytkowość Trombocytoza Eozynofilia Zwiększone stężenie protrombiny, zmniejszona wartość INR Agranulocytoza Wydłużenie czasu protrombinowego, zwiększona wartość INR Pancytopenia Zaburzenia układu immunologicznego Reakcja alergiczna (patrz punkt 4.4) Anafilaksja, w tym bardzo rzadko wstrząs zagrażający życiu (patrz punkt 4.4) Obrzęk alergiczny lub obrzęk naczynioruchowy (w tym mogący zagrażać życiu obrzęk krtani, patrz punkt 4.4) Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperlipidemia Hiperglikemia Hiperurykemia Hipoglikemia Śpiączka hipoglikemiczna (patrz punkt 4.4) Zaburzenia psychiczne* Reakcje lękowe Nadmierna aktywność psychoruchowa, pobudzenie Chwiejność emocjonalna Depresja (bardzo rzadko prowadząca do zachowań autoagresywnych, tj.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Działania niepożądane
myśli lub próby samobójcze, patrz punkt 4.4) Omamy Majaczenie Depersonalizacja Reakcje psychotyczne (z możliwością zachowań autoagresywnych) Zaburzenia endokrynologiczne Zespół niewłaściwego uwalniania wazopresyny (SIADH) Zaburzenia układu nerwowego* Ból głowy Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego Mrowienie i zaburzenia czucia Zaburzenia smaku (w tym bardzo rzadko utrata smaku) Splątanie i dezorientacja Zaburzenia snu (głównie bezsenność) Drżenie Zawroty głowy pochodzenia obwodowego Senność Niedoczulica Zaburzenia węchu (w tym brak węchu) Niezwykłe sny Zaburzenia koordynacji (w tym zaburzenia chodu, zwłaszcza na skutek zawrotów głowy) Napady drgawek, w tym typu grand mal (patrz punkt 4.4) Przeczulica Zaburzenia oka* Zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie i niewyraźne widzenie (zwłaszcza w przebiegu reakcji OUN, patrz punkt 4.4) Przemijająca utrata wzroku (zwłaszcza w przebiegu reakcji OUN, patrz punkt 4.4 i 4.7) Zaburzenia ucha i błędnika* Szumy uszne Osłabienie słuchu, w tym głuchota (zwykle przemijająca) Zaburzenia serca Wydłużenie odstępu QT u pacjentów z hipokaliemią (patrz punkty 4.3 i 4.4) Wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4) Kołatanie serca Tachykardia Migotanie przedsionków Dławica piersiowa Tachyarytmie komorowe Omdlenie (tj.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Działania niepożądane
nagła i krótkotrwała utrata przytomności) Niespecyficzne zaburzenia rytmu serca Zaburzenia typu torsade de pointes (patrz punkt 4.4) Zatrzymanie czynności serca (patrz punkt 4.4) Zaburzenia naczyniowe Rozszerzenie naczyń krwionośnych Nadciśnienie tętnicze Niedociśnienie tętnicze Zapalenie naczyń krwionośnych Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Duszność (w tym stan astmatyczny) Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Wymioty Bóle żołądkowo-jelitowe i bóle brzucha Biegunka Zmniejszenie apetytu i spożycia pokarmów Zaparcie Niestrawność Wzdęcia Zapalenie błony śluzowej żołądka Zwiększona aktywność amylazy Dysfagia Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej Poantybiotykowe zapalenie jelita grubego (w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, bardzo rzadko z zagrażającymi życiu powikłaniami, patrz punkt 4.4) Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększona aktywność aminotransferaz Zaburzenia czynności wątroby (w tym zwiększenie aktywności LDH) Zwiększenie stężenia bilirubiny Zwiększenie aktywności gamma-GT Zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej Żółtaczka Zapalenie wątroby (głównie cholestatyczne) Piorunujące zapalenie wątroby, mogące prowadzić do zagrażającej życiu niewydolności wątroby (w tym przypadki śmiertelne, patrz punkt 4.4) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd Wysypka Pokrzywka Suchość skóry Pęcherzowe reakcje skórne, jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna nekroliza naskórka (mogące zagrażać życiu, patrz punkt 4.4) Ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP) Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej* Ból stawów Ból mięśni Zapalenie ścięgna (patrz punkt 4.4) Kurcze mięśni Drganie mięśni Osłabienie mięśni Zerwanie ścięgna (patrz punkt 4.4) Zapalenie stawów Sztywność mięśni Zaostrzenie objawów miastenii (patrz punkt 4.4) Rabdomioliza Zaburzenia nerek i dróg moczowych Odwodnienie Zaburzenia czynności nerek (w tym zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny) Niewydolność nerek (patrz punkt 4.4) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania* Złe samopoczucie (głównie osłabienie lub uczucie zmęczenia) Stany bólowe (w tym ból pleców, ból w klatce piersiowej, ból miednicy i kończyn) Nadmierna potliwość Obrzęki * W związku ze stosowaniem chinolonów i fluorochinolonów, w niektórych przypadkach niezależnie od istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych leku, wpływających na różne, czasami liczne układy i narządy oraz zmysły (w tym takie działania, jak zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn, zaburzenia chodu, neuropatie związane z parestezjami, depresja, zmęczenie, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu i zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu) (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Działania niepożądane
Opisano bardzo rzadkie przypadki następujących działań niepożądanych, związanych z leczeniem innymi fluorochinolonami, mogących wystąpić również podczas leczenia moksyfloksacyną: hipernatremia, hiperkalcemia, niedokrwistość hemolityczna, reakcje nadwrażliwości na światło, (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301/faks: + 48 22 49 21 309/ strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie zaleca się szczególnych środków zaradczych po nieumyślnym przedawkowaniu leku. W razie przedawkowania należy zastosować ogólne leczenie objawowe i monitorowanie zapisu EKG ze względu na możliwość wydłużenia odstępu QT. Jednoczesne podanie węgla aktywowanego i moksyfloksacyny w postaci doustnej w dawce 400 mg zmniejsza biodostępność leku o ponad 80%. Wczesne zastosowanie węgla aktywowanego na etapie wchłaniania może być użyteczne, ponieważ zapobiega nadmiernemu wzrostowi narażenia na moksyfloksacynę w przypadku doustnego przedawkowania.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: chinolony przeciwbakteryjne, fluorochinolony. Kod ATC: J01MA14 Mechanizm działania Moksyfloksacyna działa w warunkach in vitro na wiele drobnoustrojów chorobotwórczych Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Działanie bakteriobójcze moksyfloksacyny wynika z hamowania zarówno topoizomerazy II (gyrazy DNA), jak i topoizomerazy IV, niezbędnych do replikacji, transkrypcji i naprawy bakteryjnego DNA. Wydaje się, że w wyniku podstawienia grupą metoksy w pozycji C8 lek działa silniej i powoduje mniejszą selekcję Gram-dodatnich szczepów opornych niż wtedy, gdy w pozycji C8 znajduje się atom wodoru. Podstawienie w pozycji C7 dużej grupy bicykloaminowej zapobiega czynnemu usuwaniu cząsteczki moksyfloksacyny z komórki, związanemu u niektórych Gram-dodatnich bakterii z aktywnością produktów ekspresji genów norA lub pmrA. Badania farmakodynamiki wykazały, że bakteriobójcze działanie moksyfloksacyny zależy od jej stężenia.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Minimalne stężenia bakteriobójcze (MBC) mieszczą się w zakresie minimalnych stężeń hamujących (MIC). Wpływ na florę jelitową człowieka U ochotników, którzy otrzymali doustnie moksyfloksacynę, obserwowano następujące zmiany flory jelitowej: zmniejszenie liczby Escherichia coli, Bacillus spp., Enterococcus spp. i Klebsiella spp., podobnie jak beztlenowców Bacteroides vulgatus, Bifidobacterium spp., Eubacterium spp. i Peptostreptococcus spp. oraz zwiększenie liczby Bacteroides fragilis. Powrót do stanu początkowego nastąpił w ciągu dwóch tygodni. Mechanizmy oporności Mechanizmy oporności, które unieczynniają penicyliny, cefalosporyny, aminoglikozydy, makrolidy i tetracykliny, nie wpływają na przeciwbakteryjne działanie moksyfloksacyny. Inne mechanizmy oporności, takie jak bariery przepuszczalności (częste u Pseudomonas aeruginosa) oraz aktywne usuwanie z komórki, mogą również wpływać na wrażliwość bakterii na moksyfloksacynę.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność na moksyfloksacynę w warunkach in vitro rozwija się powoli w wyniku wielostopniowych mutacji punktowych w genach kodujących zarówno topoizomerazy II, gyrazę DNA, jak i topoizomerazę IV. Moksyfloksacyna w nieznacznym stopniu podlega mechanizmom czynnego usuwania antybiotyku u bakterii Gram-dodatnich. Obserwowano zjawisko krzyżowej oporności między fluorochinolonami. Jednak ze względu na to, że u niektórych bakterii Gram-dodatnich moksyfloksacyna ze zbliżoną siłą hamuje topoizomerazę II i IV, takie drobnoustroje mogą być oporne na inne chinolony, ale są wrażliwe na moksyfloksacynę. Stężenia graniczne Określone przez EUCAST (ang. European Committee for Antimicrobial Susceptibility Testing) kliniczne stężenia graniczne MIC moksyfloksacyny oraz wartości graniczne stref zahamowania wzrostu drobnoustrojów w metodzie dyfuzyjno-krążkowej (tabela wersja 8.0 ważna od 1 stycznia 2018 roku): S.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakodynamiczne
aureus: ≤0,25 mg/l, ≥ 25 mm; >0,25 mg/l, <25 mm Gronkowce koagulazo-ujemne: ≤0,25 mg/l, ≥ 28 mm; >0,25 mg/l, <28 mm S. pneumoniae: ≤0,5 mg/l, ≥ 22 mm; >0,5 mg/l, <22 mm Streptococcus z grupy A, B, C, G: ≤0,5 mg/l, ≥ 19 mm; >0,5 mg/l, <19 mm H. influenzae: ≤0,125 mg/l, ≥ 28 mm; >0,125 mg/l, <28 mm M. catarrhalis: ≤0,25 mg/l, ≥ 26 mm; >0,25 mg/l, <26 mm Enterobacteriaceae: ≤0,25 mg/l, ≥ 22 mm; >0,25 mg/l, <22 mm Stężenia graniczne niezwiązane z gatunkiem bakterii*: ≤0,25 mg/l, >0,25 mg/l * Te stężenia graniczne stosuje się tylko wtedy, gdy w tabelach dla poszczególnych gatunków bakterii nie ma wartości dla nich specyficznych lub innych zaleceń (myślnik lub komentarz). Wrażliwość mikrobiologiczna Rozpowszechnienie oporności wybranych gatunków drobnoustrojów może się różnić w zależności od lokalizacji geograficznej i czasu. Do oceny oporności konieczne są dane lokalne, zwłaszcza podczas leczenia ciężkich zakażeń.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W razie konieczności, jeżeli częstość występowania oporności na danym obszarze jest tak duża, że przydatność leku (przynajmniej w niektórych rodzajach zakażeń) może budzić wątpliwości, należy zasięgnąć porady specjalisty. Bakterie zwykle wrażliwe Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Gardnerella vaginalis Staphylococcus aureus* (wrażliwe na metycylinę) Streptococcus agalactiae (grupa B) Grupa Streptococcus milleri* (S. anginosus, S. constellatus i S. intermedius) Streptococcus pneumoniae* Streptococcus pyogenes* (grupa A) Streptococcus spp. grupa viridans (S. viridans, S. mutans, S. mitis, S. sanguinis, S. salivarius, S. thermophilus) Tlenowe bakterie Gram-ujemne Acinetobacter baumanii Haemophilus influenzae* Haemophilus parainfluenzae* Legionella pneumophila Moraxella (Branhamella) catarrhalis* Bakterie beztlenowe Fusobacterium spp. Prevotella spp.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Inne Chlamydophila (Chlamydia) pneumoniae* Chlamydia trachomatis* Coxiella burnetii Mycoplasma genitalium Mycoplasma hominis Mycoplasma pneumoniae* Bakterie, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus faecalis* Enterococcus faecium* Staphylococcus aureus (oporne na metycylinę) Tlenowe bakterie Gram-ujemne Enterobacter cloacae* Escherichia coli* Klebsiella pneumonia* Klebsiella oxytoca Neisseria gonorrhoeae* Proteus mirabilis* Bakterie beztlenowe Bacteroides fragilis* Peptostreptococcus spp.* Bakterie o oporności naturalnej Tlenowe bakterie Gram-ujemne Pseudomonas aeruginosa * Wykazano aktywność wobec wrażliwych szczepów w badaniach klinicznych w zatwierdzonych wskazaniach. # Szczepy wytwarzające beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL, ang. Extended-Spectrum Beta-Lactamases) są na ogół oporne na fluorochinolony.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakodynamiczne
+ Współczynnik oporności >50% w co najmniej jednym kraju.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie i biodostępność Po podaniu doustnym moksyfloksacyna wchłania się szybko i prawie całkowicie. Całkowita biodostępność wynosi około 91%. Farmakokinetyka jest liniowa po podaniu pojedynczej dawki od 50 do 800 mg oraz podczas podawania do 600 mg raz na dobę przez 10 dni. Po podaniu doustnym dawki 400 mg maksymalne stężenie wynoszące 3,1 mg/l osiągane jest w ciągu 0,5 do 4 godzin od podania. Największe i najmniejsze stężenie w osoczu w stanie stacjonarnym (400 mg raz na dobę) wyniosło odpowiednio 3,2 i 0,6 mg/l. W stanie stacjonarnym całkowity wpływ na organizm w okresie między kolejnymi dawkami jest o około 30% większy niż po podaniu pierwszej dawki. Dystrybucja Moksyfloksacyna bardzo szybko przedostaje się do przestrzeni pozanaczyniowej. Po podaniu dawki 400 mg wartość AUC wynosi 35 mg·h/l. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym (Vss) wynosi około 2 l/kg.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Doświadczenia in vitro i ex vivo wykazały, że wiązanie z białkami wynosi około 40-42% i nie zależy od stężenia leku. Moksyfloksacyna wiąże się głównie z albuminami surowicy. Po doustnym podaniu pojedynczej dawki moksyfloksacyny 400 mg notowano następujące stężenia maksymalne (średnie geometryczne): Osocze: 3,1 mg/l – Ślina: 3,6 mg/l (0,75-1,3) Płyn pęcherzowy: 1,6 mg/l (1,7) Błona śluzowa oskrzeli: 5,4 mg/kg (1,7-2,1) Makrofagi pęcherzykowe: 56,7 mg/kg (18,6-70,0) Płyn powlekający nabłonek dróg oddechowych: 20,7 mg/l (5-7) Zatoka szczękowa: 7,5 mg/kg (2,0) Zatoka sitowa: 8,2 mg/kg (2,1) Polipy nosa: 9,1 mg/kg (2,6) Płyn śródmiąższowy: 1,0 mg/l (0,8-1,4) Żeńskie drogi rodne*: 10,2 mg/kg (1,72) * podanie dożylne pojedynczej dawki 400 mg Metabolizm Moksyfloksacyna bierze udział w reakcjach II fazy metabolizmu wątrobowego i jest wydalana przez nerki oraz z żółcią (kałem) w postaci niezmienionej, a także w postaci siarczanu (M1) i glukuronidu (M2).
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolity M1 i M2 są jedynymi znaczącymi metabolitami u ludzi; oba są nieczynne mikrobiologicznie. W badaniach klinicznych I fazy i badaniach in vitro nie obserwowano żadnych farmakokinetycznych interakcji metabolicznych z innymi lekami podlegającymi procesom metabolizmu I fazy, przebiegającym z udziałem enzymów cytochromu P450. Nie ma danych potwierdzających udział w szlaku oksydacyjnym. Wydalanie Moksyfloksacyna usuwana jest z osocza ze średnim końcowym okresem półtrwania wynoszącym około 12 godzin. Średni pozorny całkowity klirens ustrojowy po podaniu dawki 400 mg wynosi od 179 do 246 ml/min. Klirens nerkowy wynosi około 24-53 ml/min, co wskazuje na częściowe kanalikowe wchłanianie zwrotne leku w nerkach. Po podaniu dawki 400 mg moksyfloksacynę wykrywa się w moczu (około 19% w postaci niezmienionej, około 2,5% w postaci M1 i około 14% w postaci M2) oraz w kale (około 25% w postaci niezmienionej, około 36% jako M1; nie stwierdzono metabolitu M2); w sumie około 96%.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Jednoczesne podawanie moksyfloksacyny z ranitydyną lub probenecydem nie zmieniło klirensu nerkowego macierzystego leku. Osoby w podeszłym wieku i pacjenci z małą masą ciała Większe stężenia w osoczu obserwuje się u zdrowych ochotników z małą masą ciała (np. u kobiet) oraz u osób w podeszłym wieku. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Właściwości farmakokinetyczne moksyfloksacyny nie różnią się istotnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (w tym u osób z klirensem kreatyniny >20 ml/min/1,73 m2 pc.). Gdy zmniejsza się czynność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m2 pc.), stężenie metabolitu M2 (glukuronidu) zwiększa się nawet 2,5-krotnie. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Na podstawie badań farmakokinetycznych przeprowadzonych dotychczas u pacjentów z niewydolnością wątroby (stopień A lub B w klasyfikacji Childa-Pugha) nie można określić, czy istnieją jakiekolwiek różnice w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby wiązały się z większym stężeniem metabolitu M1 w osoczu, podczas gdy stężenie moksyfloksacyny było porównywalne do stężenia u zdrowych ochotników. Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania moksyfloksacyny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby jest niewystarczające.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie U szczurów i małp obserwowano wpływ moksyfloksacyny na układ krwiotwórczy (nieznaczne zmniejszenie liczby erytrocytów i płytek krwi). Podobnie jak po zastosowaniu innych chinolonów, u szczurów, małp i psów obserwowano toksyczne działanie na wątrobę (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i zwyrodnienie wodniczkowe). U małp występowało toksyczne działanie na OUN (drgawki). Działania takie obserwowano tylko po stosowaniu dużych dawek moksyfloksacyny lub po długotrwałym leczeniu. Moksyfloksacyna, podobnie jak inne chinolony, wykazywała działanie genotoksyczne w testach in vitro z zastosowaniem bakterii lub komórek ssaków. Ponieważ działanie to można wytłumaczyć oddziaływaniem na gyrazę bakteryjną, a w większych stężeniach – interakcją z topoizomerazą II w komórkach ssaków, można więc przyjąć, że istnieje stężenie progowe decydujące o genotoksyczności.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach in vivo nie stwierdzono działania genotoksycznego mimo zastosowania bardzo dużych dawek moksyfloksacyny. Dlatego można zapewnić wystarczający margines bezpieczeństwa dawki leczniczej stosowanej u ludzi. Moksyfloksacyna nie wykazywała działania rakotwórczego w badaniach etapów inicjacji-promocji u szczurów. Wiele chinolonów jest fotoreaktywnych i może indukować działania fototoksyczne, fotomutagenne i fotokancerogenne. W badaniach in vitro i in vivo, prowadzonych w ramach obszernego programu badawczego, udowodniono, że moksyfloksacyna nie ma właściwości fototoksycznych ani fotogenotoksycznych. W tych samych warunkach inne chinolony wykazywały takie działania. Moksyfloksacyna w dużych stężeniach hamuje szybką składową późnego korygującego prądu potasowego w mięśniu sercowym i może w ten sposób wydłużać odstęp QT. W badaniach toksykologicznych na psach zastosowanie dawek doustnych ≥90 mg/kg mc.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
(po których stężenie w osoczu wynosiło ≥16 mg/l) prowadziło do wydłużenia odstępu QT, jednak bez zaburzeń rytmu serca. Dopiero po dożylnym podaniu bardzo dużych, skumulowanych się dawek, 50-krotnie przekraczających dawki stosowane u ludzi (>300 mg/kg mc.), po których stężenie w osoczu było ≥200 mg/l (ponad 40-krotnie przekraczające stężenie terapeutyczne), obserwowano przemijające, niezagrażające życiu komorowe zaburzenia rytmu serca. Wiadomo, że chinolony powodują uszkodzenie chrząstki dużych stawów maziówkowych u niedojrzałych zwierząt. Najmniejsza doustna dawka moksyfloksacyny, działająca szkodliwie na stawy szczeniąt, była czterokrotnie większa w przeliczeniu na mg/kg mc. niż maksymalna zalecana dawka lecznicza, wynosząca 400 mg (zakładając, że masa ciała wynosi 50 kg). Odpowiada to stężeniu w osoczu 2-3-krotnie większemu niż uzyskane po podaniu największej dawki leczniczej.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania toksyczności u szczurów i małp (wielokrotne podawanie do 6 miesięcy) nie wykazały ryzyka działania toksycznego dla struktur gałki ocznej. U psów duże dawki doustne (≥60 mg/kg mc.), prowadzące do uzyskania w osoczu stężeń ≥20 mg/l, powodowały zmiany w elektroretinogramie, a w pojedynczych przypadkach zanik siatkówki. Badania wpływu na rozród u psów, królików i małp wskazują, że moksyfloksacyna przenika przez łożysko. Badania na szczurach (podanie doustne i dożylne) oraz na małpach (podanie doustne) nie dowiodły, aby moksyfloksacyna miała działanie teratogenne lub zaburzała płodność. U płodów królika obserwowano nieznacznie częstsze zniekształcenia kręgosłupa i żeber, ale tylko po dożylnym podaniu dawki 20 mg/kg mc., która powodowała ciężkie działania toksyczne u matek. U małp i królików stężenia w osoczu, będące na poziomie stężeń terapeutycznych u ludzi, powodowały zwiększenie liczby poronień.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
U szczurów zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększoną ilość poronień, nieznacznie wydłużony okres ciąży i zwiększoną spontaniczną aktywność niektórych młodych samców i samic obserwowano po podaniu dawek, które 63-krotnie przekraczały maksymalną zalecaną dawkę (w mg/kg mc.) i stężenia w osoczu w zakresie uzyskiwanych po podaniu dawki leczniczej u ludzi.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Celuloza mikrokrystaliczna Skrobia kukurydziana Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) Krzemionka koloidalna bezwodna Magnezu stearynian Otoczka Sepifilm 003 o składzie: hypromeloza celuloza mikrokrystaliczna makrogolu stearynian, typ I Sepisperse Dry 5023 o składzie: hypromeloza celuloza mikrokrystaliczna tytanu dwutlenek (E171) żelaza tlenek czerwony (E172) Sepisperse Dry 5084 o składzie: hypromeloza celuloza mikrokrystaliczna tytanu dwutlenek (E171) kwas karminowy (E 120) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata Pojemnik z HDPE po pierwszym otwarciu: 1 rok 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
CHPL leku Floxitrat, tabletki powlekane, 400 mg
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 18 AT/H/366/001/IA/024 Tabletki powlekane są pakowane w blistry PP/Aluminium, w tekturowym pudełku, blistry PVC/PVDC/Aluminium, w tekturowym pudełku lub pojemnik z HDPE z zakrętką z HDPE, w tekturowym pudełku. Wielkości opakowań: Tabletki powlekane w blistrach są pakowane po 4, 5, 7, 10, 14, 20, 25, 50, 70, 80 lub 100 sztuk. Tabletki powlekane w pojemnikach są pakowane po 4, 5, 7, 10, 14, 25, 50, 70, 80 lub 100 sztuk. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w obrocie. 6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Moxifloxacin Kabi, 400 mg/250 ml, roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna butelka lub worek po 250 ml roztworu zawiera 400 mg moksyfloksacyny (Moxifloxacinum) w postaci moksyfloksacyny chlorowodorku. Jeden ml zawiera 1,6 mg moksyfloksacyny w postaci moksyfloksacyny chlorowodorku. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 250 ml roztworu do infuzji zawiera 54,4 mmol sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji Przezroczysty, żółty roztwór pH roztworu: 5,0-6,0 Osmolalność roztworu: 260-330 mOsm/kg
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Moxifloxacin Kabi jest wskazany w leczeniu: pozaszpitalnego zapalenia płuc; powikłanych zakażeń skóry i tkanki podskórnej. Moksyfloksacynę można stosować tylko wtedy, gdy uzna się za niewłaściwe użycie innych leków przeciwbakteryjnych zalecanych zwykle w tych zakażeniach. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to 400 mg moksyfloksacyny, podawana w infuzji raz na dobę. Leczenie rozpoczęte moksyfloksacyną w postaci dożylnej można kontynuować doustnym podawaniem tabletek zawierających 400 mg moksyfloksacyny, jeśli jest to uzasadnione klinicznie. W badaniach klinicznych u większości pacjentów zmieniono drogę podania na doustną w ciągu 4 dni (w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc) lub 6 dni (w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanki podskórnej). Zalecany całkowity czas trwania leczenia, dożylnego i doustnego, wynosi od 7 do 14 dni w pozaszpitalnym zapaleniu płuc i od 7 do 21 dni w powikłanych zakażeniach skóry i tkanki podskórnej. Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Nie jest konieczna modyfikacja dawki produktu leczniczego u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów poddawanych przewlekłej dializoterapii, np.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Dawkowanie
hemodializie lub ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (patrz punkt 5.2 w celu uzyskania dalszych informacji). Brak wystarczających danych dotyczących stosowania produktu leczniczego u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3). Inne szczególne grupy pacjentów Nie jest konieczna modyfikacja dawki produktu leczniczego u pacjentów w podeszłym wieku ani u pacjentów z małą masą ciała. Dzieci i młodzież Moksyfloksacyna jest przeciwwskazana do stosowania u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności moksyfloksacyny w leczeniu dzieci i młodzieży (patrz punkty 4.3, 4.4 oraz 5.3). Sposób podawania Do podawania dożylnego; ciągła infuzja trwająca co najmniej 60 minut (patrz także punkt 4.4). Jeśli istnieją wskazania medyczne, roztwór do infuzji można podawać przez dren trójdrożny, razem z innymi zgodnymi roztworami do infuzji (patrz punkt 6.6).
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na moksyfloksacynę, inne chinolony lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciąża i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6). Pacjenci w wieku poniżej 18 lat. Pacjenci, u których w wywiadzie stwierdzono choroby (zaburzenia czynności) ścięgien, występujące w związku z leczeniem chinolonami. Zarówno w badaniach przedklinicznych, jak i u ludzi, po podaniu moksyfloksacyny obserwowano zmiany w elektrokardiogramie, w postaci wydłużenia odstępu QT. W związku z tym, aby zapewnić bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego, moksyfloksacyna jest przeciwwskazana u pacjentów z: wrodzonym lub udokumentowanym nabytym wydłużeniem odstępu QT; zaburzeniami elektrolitowymi, zwłaszcza nieskorygowaną hipokaliemią; bradykardią o znaczeniu klinicznym; istotną klinicznie niewydolnością serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory; objawowymi zaburzeniami rytmu serca w wywiadzie.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Przeciwwskazania
Moksyfloksacyny nie należy stosować jednocześnie z innymi produktami leczniczymi, które wydłużają odstęp QT (patrz także punkt 4.5). Ze względu na ograniczone dane kliniczne, moksyfloksacyna jest także przeciwwskazana do stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (klasa C w skali Child-Pugh) oraz u pacjentów, u których aktywność aminotransferaz przekracza pięciokrotnie górną granicę normy.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy unikać stosowania moksyfloksacyny u pacjentów, u których w przeszłości podczas stosowania produktów zawierających chinolony lub fluorochinolony występowały ciężkie działania niepożądane (patrz punkt 4.8). Leczenie tych pacjentów moksyfloksacyną należy rozpoczynać tylko w przypadku braku alternatywnych metod leczenia i po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka (patrz również punkt 4.3). Rozwarstwienie aorty i tętniak oraz niedomykalność zastawki serca Badania epidemiologiczne wskazują, że stosowanie fluorochinolonów może zwiększać ryzyko wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty, zwłaszcza u osób starszych, oraz niedomykalności zastawki aortalnej i mitralnej. U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Specjalne środki ostrozności
Dlatego fluorochinolony należy stosować wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz po rozważeniu innych opcji terapeutycznych u pacjentów z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku tętniaka albo wrodzonej choroby zastawki serca lub u pacjentów z wcześniej zdiagnozowanym tętniakiem aorty i (lub) rozwarstwieniem aorty albo chorobą zastawki serca lub w przypadku: występowania innych czynników predysponujących do wystąpienia zarówno tętniaka i rozwarstwienia aorty, jak i niedomykalności zastawki serca oraz narażonych na ich wystąpienie (np. zaburzenia tkanki łącznej, takie jak zespół Marfana lub zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Turnera, choroba Behceta, nadciśnienie tętnicze, reumatoidalne zapalenie stawów) lub dodatkowo występowania innych czynników ryzyka lub stanów predysponujących do wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty (np.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Specjalne środki ostrozności
zapalenie tętnic Takayasu lub olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, rozpoznana miażdżyca czy zespół Sjögrena), lub dodatkowo występowania innych czynników ryzyka lub stanów predysponujących do wystąpienia niedomykalności zastawki serca (np. infekcyjne zapalenie wsierdzia). Ryzyko wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty oraz ich pęknięcia może być także wyższe u pacjentów leczonych jednocześnie układowymi kortykosteroidami. Należy pouczyć pacjenta, że jeśli wystąpi u niego nagły ból brzucha, pleców lub ból w klatce piersiowej, należy natychmiast zgłosić się do lekarza w oddziale ratunkowym. Pacjenta należy poinformować o konieczności niezwłocznego zwrócenia się po pomoc medyczną w przypadku ostrych duszności, pojawienia się kołatania serca lub obrzęku jamy brzusznej czy kończyn dolnych. Przed rozpoczęciem leczenia moksyfloksacyną, szczególnie lżejszych zakażeń, należy rozważyć stosunek korzyści z zastosowania produktu leczniczego do ryzyka opisanego w niniejszym punkcie.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Specjalne środki ostrozności
Wydłużenie odstępu QTc i objawy kliniczne potencjalnie z tym związane Podczas podawania moksyfloksacyny u niektórych pacjentów obserwowano w elektrokardiogramie wydłużenie odstępu QTc. Wydłużenie odstępu QT może zwiększyć się wraz ze wzrostem stężenia w osoczu z powodu szybkiego podania dożylnego. Dlatego czas trwania infuzji nie powinien być krótszy niż zalecane 60 minut, a dawka dożylna nie powinna przekraczać 400 mg raz na dobę. Dalsze informacje znajdują się poniżej oraz w punktach 4.3 i 4.5. Podawanie moksyfloksacyny należy przerwać, jeśli w trakcie leczenia wystąpią objawy przedmiotowe i podmiotowe mogące mieć związek z zaburzeniami rytmu serca, zależnie lub niezależnie od wystąpienia zmian w zapisie EKG. Moksyfloksacynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z jakimkolwiek schorzeniem predysponującym do wystąpienia arytmii (np.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Specjalne środki ostrozności
z ostrym niedokrwieniem mięśnia sercowego), gdyż może to prowadzić do zwiększenia ryzyka komorowych zaburzeń rytmu (w tym torsade de pointes) i zatrzymania akcji serca. Patrz także punkty 4.3 i 4.5. Moksyfloksacynę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze, które mogą zmniejszać stężenie potasu we krwi. Patrz także punkty 4.3 i 4.5. Moksyfloksacynę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze związane z istotną klinicznie bradykardią. Patrz także punkt 4.3. Kobiety i pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej podatni na działanie produktów leczniczych wydłużających odstęp QTc, takich jak moksyfloksacyna, dlatego należy u nich zachować szczególną ostrożność. Długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania niepożądane produktu leczniczego U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony, niezależnie od ich wieku i istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych produktu leczniczego, wpływających na różne, czasami liczne układy organizmu (mięśniowo-szkieletowy, nerwowy, psychiczny i zmysły).
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Specjalne środki ostrozności
Po wystąpieniu pierwszych objawów przedmiotowych lub podmiotowych jakiegokolwiek ciężkiego działania niepożądanego należy niezwłocznie przerwać stosowanie moksyfloksacyny, a pacjentom należy zalecić skontaktowanie się z lekarzem prowadzącym w celu uzyskania porady. Reakcje nadwrażliwości i reakcje alergiczne Opisywano wystąpienie reakcji nadwrażliwości i reakcji alergicznych po pierwszym podaniu fluorochinolonów, w tym moksyfloksacyny. Reakcje anafilaktyczne mogą prowadzić do zagrażającego życiu wstrząsu, nawet po podaniu pierwszej dawki produktu leczniczego. W razie wystąpienia klinicznych objawów ciężkiej nadwrażliwości, należy przerwać podawanie moksyfloksacyny i zastosować odpowiednie leczenie (np. przeciwwstrząsowe). Ciężkie zaburzenia czynności wątroby Po podaniu moksyfloksacyny notowano przypadki piorunującego zapalenia wątroby, mogącego prowadzić do niewydolności wątroby (w tym ze skutkiem śmiertelnym) (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjentowi należy doradzić, aby przed zastosowaniem kolejnej dawki produktu leczniczego skontaktował się z lekarzem, jeśli zaobserwuje u siebie objawy piorunującego zapalenia wątroby, takie jak szybko postępujące osłabienie organizmu połączone z żółtaczką, ciemne zabarwienie moczu, skłonność do krwawień i encefalopatia wątrobowa. Jeżeli pojawią się objawy nieprawidłowego funkcjonowania wątroby, należy wykonać badania (testy) oceniające czynność tego narządu. Ciężkie niepożądane reakcje skórne Podczas stosowania moksyfloksacyny zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCAR), w tym toksyczną nekrolizę naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN: określaną również jako zespół Lyella), zespół Stevensa Johnsona (ang. Stevens Johnson syndrome, SJS), ostrą uogólnioną osutkę krostkową (ang. Acute Generalised Exanthematous Pustulosis, AGEP) i reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnymi (ang.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Specjalne środki ostrozności
Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms, DRESS), które mogą zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.8). W momencie zlecania produktu leczniczego należy informować pacjentów o objawach ciężkich reakcji skórnych i należy ściśle monitorować ich stan. W przypadku pojawienia się objawów wskazujących na takie reakcje, należy natychmiast przerwać stosowanie moksyfloksacyny i rozważyć alternatywne leczenie. Jeśli w czasie stosowania moksyfloksacyny u pacjenta wystąpi ciężka reakcja, taka jak SJS, TEN, AGEP lub DRESS, u pacjenta nie można wznowić leczenia moksyfloksacyną w żadnym momencie. Pacjenci ze skłonnością do wystąpienia drgawek Wiadomo, że chinolony mogą wywoływać drgawki. Należy zachować ostrożność podczas podawania produktu leczniczego pacjentom z zaburzeniami czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) lub jeśli występują inne czynniki ryzyka, które mogą predysponować do wystąpienia drgawek lub obniżać próg drgawkowy.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli wystąpią drgawki, należy przerwać podawanie moksyfloksacyny i zastosować odpowiednie leczenie. Neuropatia obwodowa U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony notowano przypadki polineuropatii czuciowej i czuciowo-ruchowej, powodującej parestezje, niedoczulicę, zaburzenia czucia lub osłabienie. Pacjentom leczonym moksyfloksacyną należy doradzić, aby przed kontynuacją leczenia poinformowali lekarza, jeżeli pojawią się u nich objawy neuropatii, takie jak: ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie lub osłabienie, aby zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnej choroby (patrz punkt 4.8). Reakcje psychiczne Reakcje psychiczne mogą wystąpić nawet po pierwszym podaniu chinolonów, w tym moksyfloksacyny. W bardzo rzadkich przypadkach depresja lub reakcje psychotyczne mogą prowadzić do myśli samobójczych i zachowań autoagresywnych, takich jak próby samobójcze (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli u pacjenta wystąpią takie reakcje, należy przerwać stosowanie moksyfloksacyny i zastosować odpowiednie leczenie. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas stosowania moksyfloksacyny u pacjentów z psychozą lub u pacjentów z chorobami psychicznymi w wywiadzie. Biegunka i zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem antybiotyków Podczas stosowania antybiotyków o szerokim zakresie działania, w tym moksyfloksacyny, notowano występowanie biegunki związanej ze stosowaniem antybiotyku (ang. antibiotic-associated diarrhoea, AAD) i zapalenia jelita grubego związanego ze stosowaniem antybiotyku (ang. antibiotic-associated colitis, AAC), w tym rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego oraz biegunki wywołanej przez Clostridium difficile. Nasilenie tych stanów może obejmować zakres od lekkiej biegunki do zapalenia jelita grubego zakończonego zgonem.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Specjalne środki ostrozności
Dlatego, ważne jest uwzględnienie tego rozpoznania u pacjentów, u których w czasie lub po zakończeniu leczenia moksyfloksacyną wystąpiła ciężka biegunka. Jeśli podejrzewa się lub stwierdzi występowanie AAD lub AAC, należy przerwać podawanie leku przeciwbakteryjnego, w tym moksyfloksacyny i natychmiast wdrożyć właściwe leczenie. Ponadto, należy podjąć stosowne środki kontroli zakażenia, żeby zmniejszyć ryzyko jego przeniesienia. Stosowanie produktów leczniczych hamujących perystaltykę jelit jest przeciwwskazane u pacjentów, u których wystąpiła ciężka biegunka. Pacjenci z miasteni? Należy zachować ostrożność stosując moksyfloksacynę u pacjentów z miastenią, gdyż może dojść do nasilenia jej objawów. Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna (zwłaszcza, ale nie tylko, ścięgna Achillesa), czasami obustronne, może wystąpić już w ciągu 48 godzin po rozpoczęciu leczenia chinolonami i fluorochinolonami, a ich występowanie zgłaszano nawet do kilku miesięcy po zakończeniu leczenia.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko zapalenia ścięgna i zerwania ścięgna jest większe u starszych pacjentów, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, pacjentów po przeszczepie narządu miąższowego oraz pacjentów leczonych jednocześnie kortykosteroidami. Z tego powodu należy unikać jednoczesnego stosowania kortykosteroidów. Po wystąpieniu pierwszych objawów zapalenia ścięgna (np. bolesny obrzęk, stan zapalny) należy przerwać leczenie moksyfloksacyną i rozważyć alternatywne leczenie. Chorą kończynę (chore kończyny) należy odpowiednio leczyć (np. unieruchomienie). Jeśli wystąpią objawy choroby ścięgien nie należy stosować kortykosteroidów. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Moksyfloksacynę należy stosować ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek, jeśli nie są oni w stanie utrzymać odpowiedniej podaży płynów, gdyż odwodnienie może zwiększyć ryzyko wystąpienia niewydolności nerek.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia widzenia Jeśli u pacjenta wystąpią zaburzenia widzenia lub jakiekolwiek zmiany dotyczące oczu, należy natychmiast skonsultować się z okulistą (patrz punkty 4.7 i 4.8). Dysglikemia W przypadku wszystkich chinolonów opisywano zaburzenia stężenia glukozy we krwi, w tym zarówno hipoglikemię, jak i hiperglikemię (patrz punkt 4.8), zwykle u chorych na cukrzycę poddawanych leczeniu doustnym lekiem hipoglikemizującym (np. glibenklamidem) albo insuliną. Opisywano przypadki śpiączki hipoglikemicznej. U chorych na cukrzycę zaleca się uważne monitorowanie stężenia glukozy we krwi. Zapobieganie reakcjom nadwrażliwości na światło Chinolony wywołują u pacjentów reakcje nadwrażliwości na światło. Jednakże badania wykazały, że występuje małe ryzyko wywołania przez moksyfloksacynę nadwrażliwości na światło.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Specjalne środki ostrozności
Niemniej jednak, zaleca się, aby pacjenci przyjmujący moksyfloksacynę unikali zarówno sztucznego promieniowania UV, jak i działania długotrwałego i (lub) silnego światła słonecznego (patrz punkt 4.8). Pacjenci z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej Pacjenci ze stwierdzonym w wywiadzie rodzinnym lub występującym aktualnie niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej są narażeni na wystąpienie reakcji hemolitycznej podczas leczenia chinolonami. Z tego powodu należy zachować ostrożność, stosując moksyfloksacynę w tej grupie pacjentów. Zapalenie tkanki okołotętniczej Moksyfloksacyna w roztworze do infuzji jest przeznaczona wyłącznie do podawania dożylnego. Należy unikać podawania dotętniczego, gdyż z badań przedklinicznych wynika, że może to prowadzić do zapalenia tkanki okołotętniczej.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Specjalne środki ostrozności
Ciężkie zakażenia skóry i tkanek miękkich Skuteczność kliniczna moksyfloksacyny w leczeniu ciężkich zakażeń pooparzeniowych, zapalenia powięzi i zakażeń stopy cukrzycowej z zapaleniem szpiku kostnego nie została ustalona.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Interakcje z innymi produktami leczniczymi Nie można wykluczyć addycyjnego działania na wydłużenie odstępu QT przez moksyfloksacynę oraz innych produktów leczniczych, które mogą wydłużyć odstęp QTc. Działanie to może prowadzić do zwiększenia ryzyka wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym typu torsade de pointes. Dlatego też jednoczesne podawanie moksyfloksacyny z jednym z poniższych produktów leczniczych jest przeciwwskazane (patrz także punkt 4.3): leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid); leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid); leki przeciwpsychotyczne (np. fenotiazyny, pimozyd, sertindol, haloperydol, sultopryd); trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne; niektóre leki przeciwbakteryjne (sakwinawir, sparfloksacyna, erytromycyna iv., pentamidyna, leki przeciwmalaryczne, szczególnie halofantryna); niektóre leki przeciwhistaminowe (terfenadyna, astemizol, mizolastyna); inne (cyzapryd, winkamina iv., beprydyl, difemanil).
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Interakcje
Moksyfloksacynę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze, które mogą zmniejszać stężenie potasu [np. diuretyki pętlowe i tiazydowe, leki przeczyszczające i wlewy doodbytnicze (duże dawki), kortykosteroidy, amfoterycyna B]. Po wielokrotnym podaniu zdrowym ochotnikom, moksyfloksacyna zwiększyła o około 30% maksymalne stężenie Cmax digoksyny w osoczu, bez wpływu na wartości pola pod krzywą (AUC) lub najniższe stężenia występujące między dawkami. Szczególne środki ostrożności nie są konieczne podczas stosowania z digoksyną. W badaniach przeprowadzonych z udziałem ochotników chorych na cukrzycę, jednoczesne doustne podanie moksyfloksacyny i glibenklamidu spowodowało zmniejszenie maksymalnego stężenia glibenklamidu w osoczu o około 21%. Skojarzone stosowanie glibenklamidu i moksyfloksacyny może teoretycznie doprowadzić do lekkiej i przemijającej hiperglikemii.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Interakcje
Jednak obserwowane zmiany w farmakokinetyce glibenklamidu nie miały wpływu na zmiany parametrów farmakodynamicznych (stężenie glukozy we krwi, insulina). Dlatego też nie obserwowano żadnych istotnych klinicznie interakcji pomiędzy glibenklamidem i moksyfloksacyną. Zmiany wskaźnika INR (ang. International Normalised Ratio) U pacjentów przyjmujących leki przeciwbakteryjne, a szczególnie fluorochinolony, makrolidy, tetracykliny, kotrimoksazol i niektóre cefalosporyny, notowano wiele przypadków wskazujących na zwiększenie aktywności doustnych leków przeciwzakrzepowych. Zakażenie, stan zapalny, wiek i ogólny stan pacjenta są prawdopodobnie czynnikami ryzyka. W tej sytuacji trudno jest określić, czy przyczyną zmian wskaźnika INR jest zakażenie czy leczenie. Jednym ze środków ostrożności powinno być zwiększenie częstości kontroli wskaźnika INR i, jeśli to konieczne, odpowiednie dostosowanie dawki doustnego leku przeciwzakrzepowego.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Interakcje
Badania kliniczne wykazały, że nie występują interakcje podczas jednoczesnego stosowania moksyfloksacyny z: ranitydyną, probenecydem, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, suplementami wapnia, morfiną podawaną pozajelitowo, teofiliną, cyklosporyną lub itrakonazolem. Dane z badań in vitro nad układem enzymów związanych z cytochromem P450 potwierdziły powyższe obserwacje. Biorąc pod uwagę wyniki badań, wystąpienie interakcji metabolicznych związanych z tym układem enzymatycznym jest mało prawdopodobne. Interakcje z żywności? Moksyfloksacyna nie wchodzi w istotne klinicznie interakcje z żywnością, w tym także z produktami nabiałowymi. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Bezpieczeństwo stosowania moksyfloksacyny u kobiet w okresie ciąży nie zostało określone. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla człowieka nie jest znane.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Interakcje
Ze względu na wykazane doświadczalnie ryzyko uszkodzenia obciążonych chrząstek u niedojrzałych zwierząt i odwracalne uszkodzenia stawu u dzieci leczonych niektórymi fluorochinolonami, moksyfloksacyny nie należy stosować u kobiet w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). Karmienie piersi? Brak dostępnych danych dotyczących kobiet w okresie laktacji lub karmienia piersią. Dane przedkliniczne wskazują, że moksyfloksacyna w małych ilościach przenika do mleka ludzkiego. Z powodu braku danych dotyczących stosowania u ludzi oraz wykazanym doświadczalnie ryzykiem uszkadzania przez fluorochinolony obciążonych chrząstek u niedojrzałych zwierząt, karmienie piersią jest przeciwwskazane w trakcie leczenia moksyfloksacyną (patrz punkt 4.3). Płodność Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazują ujemnego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Interakcje
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem moksyfloksacyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże fluorochinolony, również moksyfloksacyna, mogą zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn ze względu na objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (np. zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, ostra, przemijająca utrata widzenia, patrz punkt 4.8) lub wystąpienie nagłej i krótko trwającej utraty przytomności (omdlenie, patrz punkt 4.8). Należy doradzić pacjentowi, aby sprawdził reakcję swojego organizmu przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdu lub obsługiwania maszyn. 4.8 Działania niepożądane Objawy niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych i pochodzące z raportów po dopuszczeniu do obrotu dotyczące moksyfloksacyny podawanej w dawce dobowej 400 mg, dożylnie lub doustnie [podanie wyłącznie dożylne, sekwencyjne (dożylne i doustne) i doustne], uszeregowane według częstości występowania, zebrano w poniższej tabeli.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Interakcje
Z wyjątkiem nudności i biegunki wszystkie działania niepożądane występowały z częstością poniżej 3%. W każdej grupie częstości działania niepożądane zostały przedstawione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Częstości występowania zdefiniowano w następujący sposób: często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: nadkażenia spowodowane opornymi bakteriami lub grzybami, np. kandydozy jamy ustnej lub pochwy Zaburzenia krwi i układu chłonnego: często: niedokrwistość; leukopenia (leukopenie); neutropenia; trombocytopenia; trombocytoza; eozynofilia; wydłużenie czasu protrombinowego (zwiększenie wskaźnika INR) niezbyt często: zwiększenie stężenia protrombiny (zmniejszenie wskaźnika INR); agranulocytoza, pancytopenia Zaburzenia układu immunologicznego: często: reakcje alergiczne (patrz punkt 4.4) rzadko: anafilaksja, w tym bardzo rzadko wstrząs, zagrażający życiu (patrz punkt 4.4); obrzęki alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk krtani, mogący zagrażać życiu, patrz punkt 4.4) Zaburzenia endokrynologiczne: rzadko: zespół niewłaściwego uwalniania wazopresyny (SIADH) Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: często: hiperlipidemia niezbyt często: hiperglikemia; hiperurykemia rzadko: hipoglikemia, śpiączka hipoglikemiczna Zaburzenia psychiczne: często: reakcje lękowe; nadaktywność psychoruchowa (pobudzenie); chwiejność emocjonalna; depresja (bardzo rzadko mogąca prowadzić do zachowań autoagresywnych, takich jak: wyobrażenia lub myśli samobójcze, lub próby samobójcze, patrz punkt 4.4); omamy, majaczenie; depersonalizacja; reakcje psychotyczne (mogące prowadzić do zachowań autoagresywnych, takich jak: wyobrażenia lub myśli samobójcze, lub próby samobójcze, patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: często: ból głowy; zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego; parestezje i dyzestezje; zaburzenia smaku (w tym bardzo rzadko utrata smaku); splątanie i dezorientacja; zaburzenia snu (zazwyczaj bezsenność); drżenia; zawroty głowy pochodzenia obwodowego; senność; hipoestezja; zaburzenia węchu (w tym utrata węchu); niezwykłe sny; zaburzenia koordynacji (w tym zaburzenia chodu, zwłaszcza na skutek zawrotów głowy pochodzenia ośrodkowego lub obwodowego); drgawki, w tym duży napad drgawkowy (patrz punkt 4.4); zaburzenia koncentracji; zaburzenia mowy; amnezja; neuropatia obwodowa i polineuropatia; hiperestezja Zaburzenia oka: często: zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie oraz nieostre widzenie (szczególnie w powiązaniu z objawami ze strony OUN, patrz punkt 4.4); światłowstręt; przemijająca utrata widzenia (szczególnie w powiązaniu z objawami ze strony OUN, patrz punkty 4.4 i 4.7); zapalenie błony naczyniowej oka oraz obustronna ostra transiluminacja tęczówki (patrz punkt 4.4) Zaburzenia ucha i błędnika: często: szumy uszne; zaburzenia słuchu, w tym głuchota (zwykle odwracalna) Zaburzenia serca: często: wydłużenie odstępu QT u pacjentów ze współistniejącą hipokaliemią (patrz punkty 4.3 i 4.4); wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4); kołatanie serca; tachykardia; migotanie przedsionków; dławica piersiowa; tachyarytmie komorowe; omdlenie (nagła i krótkotrwała utrata przytomności); niespecyficzne arytmie; torsade de pointes (patrz punkt 4.4); zatrzymanie akcji serca (patrz punkt 4.4) Zaburzenia naczyniowe: często: rozszerzenie naczyń; nadciśnienie tętnicze; niedociśnienie tętnicze; zapalenie naczyń Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: często: duszność (w tym napady astmy) Zaburzenia żołądka i jelit: często: nudności; wymioty; bóle żołądkowo-jelitowe i ból brzucha; biegunka; zmniejszenie łaknienia i ilości spożywanych pokarmów; zaparcie; niestrawność; wzdęcia; zapalenie błony śluzowej żołądka; zwiększenie aktywności amylazy; dysfagia; zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; zapalenie jelita grubego związane z antybiotykoterapią (w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, bardzo rzadko z zagrażającymi życiu powikłaniami, patrz punkt 4.4) Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: często: zwiększenie aktywności aminotransferaz; zaburzenia czynności wątroby (w tym zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej); zwiększenie stężenia bilirubiny; zwiększenie aktywności gamma-glutamylo-transferazy; zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi; żółtaczka; zapalenie wątroby (zwykle z zastojem żółci); piorunujące zapalenie wątroby mogące prowadzić do zagrażającej życiu niewydolności wątroby (w tym do zgonu, patrz punkt 4.4) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: często: świąd; wysypka; pokrzywka; sucha skóra niezbyt często: pęcherzowe reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna nekroliza naskórka (mogące zagrażać życiu, patrz punkt 4.4); ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP); polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) (patrz punkt 4.4); polekowy rumień trwały; reakcje nadwrażliwości na światło (patrz punkt 4.4) Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: często: bóle stawów; bóle mięśni; zapalenie ścięgien (patrz punkt 4.4); skurcze mięśni; drżenie mięśni; osłabienie mięśni; zerwanie ścięgna (patrz punkt 4.4); zapalenie stawów; sztywność mięśni; nasilenie objawów miastenii (patrz punkt 4.4); rabdomioliza Zaburzenia nerek i dróg moczowych: często: odwodnienie; zaburzenia czynności nerek (w tym zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny); niewydolność nerek (patrz punkt 4.4) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: często: reakcje w miejscu wstrzyknięcia i infuzji; złe samopoczucie (spowodowane głównie osłabieniem lub zmęczeniem); stany bólowe (w tym ból pleców, klatki piersiowej, miednicy i kończyn); nadmierna potliwość; zapalenie żyły (zakrzepowe) w miejscu infuzji; obrzęki * W związku ze stosowaniem chinolonów i fluorochinolonów, w niektórych przypadkach niezależnie od istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych produktu leczniczego, wpływających na różne, czasami liczne układy i narządy oraz zmysły (w tym takie działania, jak zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn, zaburzenia chodu, neuropatie związane z parestezjami, depresja, zmęczenie, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu i zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu) (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Interakcje
** U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.4). Następujące działania niepożądane występowały z większą częstością w podgrupie pacjentów otrzymujących produkt leczniczy dożylnie, bez względu na to, czy następnie przyjmowali produkt leczniczy doustnie, czy nie. często: zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy. niezbyt często: tachyarytmie komorowe, niedociśnienie tętnicze, obrzęk, zapalenie jelita grubego związane z antybiotykoterapią (w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, bardzo rzadko związane z niebezpiecznymi dla życia powikłaniami, patrz punkt 4.4), drgawki, w tym duże napady drgawkowe (patrz punkt 4.4), omamy, zaburzenia czynności nerek (w tym zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi), niewydolność nerek (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Interakcje
Po podaniu innych fluorochinolonów, odnotowano bardzo rzadko występujące objawy niepożądane, które mogą również wystąpić podczas leczenia moksyfloksacyną: podwyższone ciśnienie śródczaszkowe (w tym guz rzekomy mózgu), hipernatremia, hiperkalcemia, niedokrwistość hemolityczna. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Interakcje
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Brak specyficznych środków zaradczych zalecanych po przypadkowym przedawkowaniu. W razie przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe. Należy kontrolować zapis EKG, z uwagi na możliwość wydłużenia odstępu QT. Jednoczesne podanie węgla aktywnego i moksyfloksacyny w dawce 400 mg w postaci doustnej lub dożylnej prowadzi do zmniejszenia jej dostępności ogólnoustrojowej o odpowiednio ponad 80% i 20%. Wczesne zastosowanie węgla aktywnego na etapie wchłaniania może być użyteczne, ponieważ zapobiega nadmiernemu wzrostowi narażenia ogólnoustrojowego na moksyfloksacynę po doustnym przedawkowaniu.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Bezpieczeństwo stosowania moksyfloksacyny u kobiet w okresie ciąży nie zostało określone. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Ze względu na wykazane doświadczalnie ryzyko uszkodzenia obciążonych chrząstek u niedojrzałych zwierząt i odwracalne uszkodzenia stawu u dzieci leczonych niektórymi fluorochinolonami, moksyfloksacyny nie należy stosować u kobiet w okresie ciąży (patrz punkt 4.3). Karmienie piersi? Brak dostępnych danych dotyczących kobiet w okresie laktacji lub karmienia piersią. Dane przedkliniczne wskazują, że moksyfloksacyna w małych ilościach przenika do mleka ludzkiego. Z powodu braku danych dotyczących stosowania u ludzi oraz wykazanym doświadczalnie ryzykiem uszkadzania przez fluorochinolony obciążonych chrząstek u niedojrzałych zwierząt, karmienie piersią jest przeciwwskazane w trakcie leczenia moksyfloksacyną (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazują ujemnego wpływu na płodność (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem moksyfloksacyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże fluorochinolony, również moksyfloksacyna, mogą zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn ze względu na objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (np. zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, ostra, przemijająca utrata widzenia, patrz punkt 4.8) lub wystąpienie nagłej i krótko trwającej utraty przytomności (omdlenie, patrz punkt 4.8). Należy doradzić pacjentowi, aby sprawdził reakcję swojego organizmu przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdu lub obsługiwania maszyn.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Objawy niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych i pochodzące z raportów po dopuszczeniu do obrotu dotyczące moksyfloksacyny podawanej w dawce dobowej 400 mg, dożylnie lub doustnie [podanie wyłącznie dożylne, sekwencyjne (dożylne i doustne) i doustne], uszeregowane według częstości występowania, zebrano w poniższej tabeli. Z wyjątkiem nudności i biegunki wszystkie działania niepożądane występowały z częstością poniżej 3%. W każdej grupie częstości działania niepożądane zostały przedstawione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Częstości występowania zdefiniowano w następujący sposób: często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: nadkażenia spowodowane opornymi bakteriami lub grzybami, np.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Działania niepożądane
kandydozy jamy ustnej lub pochwy Zaburzenia krwi i układu chłonnego: często: niedokrwistość; leukopenia (leukopenie); neutropenia; trombocytopenia; trombocytoza; eozynofilia; wydłużenie czasu protrombinowego (zwiększenie wskaźnika INR) niezbyt często: zwiększenie stężenia protrombiny (zmniejszenie wskaźnika INR); agranulocytoza, pancytopenia Zaburzenia układu immunologicznego: często: reakcje alergiczne (patrz punkt 4.4) rzadko: anafilaksja, w tym bardzo rzadko wstrząs, zagrażający życiu (patrz punkt 4.4); obrzęki alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk krtani, mogący zagrażać życiu, patrz punkt 4.4) Zaburzenia endokrynologiczne: rzadko: zespół niewłaściwego uwalniania wazopresyny (SIADH) Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: często: hiperlipidemia niezbyt często: hiperglikemia; hiperurykemia rzadko: hipoglikemia, śpiączka hipoglikemiczna Zaburzenia psychiczne: często: reakcje lękowe; nadaktywność psychoruchowa (pobudzenie); chwiejność emocjonalna; depresja (bardzo rzadko mogąca prowadzić do zachowań autoagresywnych, takich jak: wyobrażenia lub myśli samobójcze, lub próby samobójcze, patrz punkt 4.4); omamy, majaczenie; depersonalizacja; reakcje psychotyczne (mogące prowadzić do zachowań autoagresywnych, takich jak: wyobrażenia lub myśli samobójcze, lub próby samobójcze, patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: często: ból głowy; zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego; parestezje i dyzestezje; zaburzenia smaku (w tym bardzo rzadko utrata smaku); splątanie i dezorientacja; zaburzenia snu (zazwyczaj bezsenność); drżenia; zawroty głowy pochodzenia obwodowego; senność; hipoestezja; zaburzenia węchu (w tym utrata węchu); niezwykłe sny; zaburzenia koordynacji (w tym zaburzenia chodu, zwłaszcza na skutek zawrotów głowy pochodzenia ośrodkowego lub obwodowego); drgawki, w tym duży napad drgawkowy (patrz punkt 4.4); zaburzenia koncentracji; zaburzenia mowy; amnezja; neuropatia obwodowa i polineuropatia; hiperestezja Zaburzenia oka: często: zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie oraz nieostre widzenie (szczególnie w powiązaniu z objawami ze strony OUN, patrz punkt 4.4); światłowstręt; przemijająca utrata widzenia (szczególnie w powiązaniu z objawami ze strony OUN, patrz punkty 4.4 i 4.7); zapalenie błony naczyniowej oka oraz obustronna ostra transiluminacja tęczówki (patrz punkt 4.4) Zaburzenia ucha i błędnika: często: szumy uszne; zaburzenia słuchu, w tym głuchota (zwykle odwracalna) Zaburzenia serca: często: wydłużenie odstępu QT u pacjentów ze współistniejącą hipokaliemią (patrz punkty 4.3 i 4.4); wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4); kołatanie serca; tachykardia; migotanie przedsionków; dławica piersiowa; tachyarytmie komorowe; omdlenie (nagła i krótkotrwała utrata przytomności); niespecyficzne arytmie; torsade de pointes (patrz punkt 4.4); zatrzymanie akcji serca (patrz punkt 4.4) Zaburzenia naczyniowe: często: rozszerzenie naczyń; nadciśnienie tętnicze; niedociśnienie tętnicze; zapalenie naczyń Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: często: duszność (w tym napady astmy) Zaburzenia żołądka i jelit: często: nudności; wymioty; bóle żołądkowo-jelitowe i ból brzucha; biegunka; zmniejszenie łaknienia i ilości spożywanych pokarmów; zaparcie; niestrawność; wzdęcia; zapalenie błony śluzowej żołądka; zwiększenie aktywności amylazy; dysfagia; zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; zapalenie jelita grubego związane z antybiotykoterapią (w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, bardzo rzadko z zagrażającymi życiu powikłaniami, patrz punkt 4.4) Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: często: zwiększenie aktywności aminotransferaz; zaburzenia czynności wątroby (w tym zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej); zwiększenie stężenia bilirubiny; zwiększenie aktywności gamma-glutamylo-transferazy; zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi; żółtaczka; zapalenie wątroby (zwykle z zastojem żółci); piorunujące zapalenie wątroby mogące prowadzić do zagrażającej życiu niewydolności wątroby (w tym do zgonu, patrz punkt 4.4) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: często: świąd; wysypka; pokrzywka; sucha skóra niezbyt często: pęcherzowe reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna nekroliza naskórka (mogące zagrażać życiu, patrz punkt 4.4); ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP); polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) (patrz punkt 4.4); polekowy rumień trwały; reakcje nadwrażliwości na światło (patrz punkt 4.4) Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: często: bóle stawów; bóle mięśni; zapalenie ścięgien (patrz punkt 4.4); skurcze mięśni; drżenie mięśni; osłabienie mięśni; zerwanie ścięgna (patrz punkt 4.4); zapalenie stawów; sztywność mięśni; nasilenie objawów miastenii (patrz punkt 4.4); rabdomioliza Zaburzenia nerek i dróg moczowych: często: odwodnienie; zaburzenia czynności nerek (w tym zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny); niewydolność nerek (patrz punkt 4.4) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: często: reakcje w miejscu wstrzyknięcia i infuzji; złe samopoczucie (spowodowane głównie osłabieniem lub zmęczeniem); stany bólowe (w tym ból pleców, klatki piersiowej, miednicy i kończyn); nadmierna potliwość; zapalenie żyły (zakrzepowe) w miejscu infuzji; obrzęki * W związku ze stosowaniem chinolonów i fluorochinolonów, w niektórych przypadkach niezależnie od istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych produktu leczniczego, wpływających na różne, czasami liczne układy i narządy oraz zmysły (w tym takie działania, jak zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn, zaburzenia chodu, neuropatie związane z parestezjami, depresja, zmęczenie, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu i zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu) (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Działania niepożądane
** U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.4). Następujące działania niepożądane występowały z większą częstością w podgrupie pacjentów otrzymujących produkt leczniczy dożylnie, bez względu na to, czy następnie przyjmowali produkt leczniczy doustnie, czy nie. często: zwiększenie aktywności gamma-glutamylotransferazy. niezbyt często: tachyarytmie komorowe, niedociśnienie tętnicze, obrzęk, zapalenie jelita grubego związane z antybiotykoterapią (w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, bardzo rzadko związane z niebezpiecznymi dla życia powikłaniami, patrz punkt 4.4), drgawki, w tym duże napady drgawkowe (patrz punkt 4.4), omamy, zaburzenia czynności nerek (w tym zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi), niewydolność nerek (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Działania niepożądane
Po podaniu innych fluorochinolonów, odnotowano bardzo rzadko występujące objawy niepożądane, które mogą również wystąpić podczas leczenia moksyfloksacyną: podwyższone ciśnienie śródczaszkowe (w tym guz rzekomy mózgu), hipernatremia, hiperkalcemia, niedokrwistość hemolityczna. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Brak specyficznych środków zaradczych zalecanych po przypadkowym przedawkowaniu. W razie przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe. Należy kontrolować zapis EKG, z uwagi na możliwość wydłużenia odstępu QT. Jednoczesne podanie węgla aktywnego i moksyfloksacyny w dawce 400 mg w postaci doustnej lub dożylnej prowadzi do zmniejszenia jej dostępności ogólnoustrojowej o odpowiednio ponad 80% i 20%. Wczesne zastosowanie węgla aktywnego na etapie wchłaniania może być użyteczne, ponieważ zapobiega nadmiernemu wzrostowi narażenia ogólnoustrojowego na moksyfloksacynę po doustnym przedawkowaniu.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: chinolony przeciwbakteryjne – fluorochinolony; kod ATC: J01MA14. Mechanizm działania Moksyfloksacyna hamuje bakteryjne topoizomerazy typu II (gyrazę DNA i topoizomerazę IV), które są niezbędne do prawidłowego przebiegu procesów replikacji, transkrypcji i naprawy bakteryjnego DNA. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Działanie bakteriobójcze fluorochinolonów zależy od ich stężenia. Badania farmakodynamiki fluorochinolonów u zwierząt zakażonych i u ludzi wykazały, że podstawowym czynnikiem determinującym skuteczność jest stosunek AUC24/MIC. Mechanizmy oporności Oporność na fluorochinolony może powstawać w wyniku mutacji gyrazy DNA i topoizomerazy IV. Do innych mechanizmów należą mechanizm aktywnego usuwania z komórki, nieprzepuszczalność i pośredniczona przez białka ochrona gyrazy DNA. Należy spodziewać się zjawiska oporności krzyżowej między moksyfloksacyną i innymi fluorochinolonami.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizmy oporności charakterystyczne dla innych grup leków przeciwbakteryjnych nie wpływają na aktywność moksyfloksacyny. Wartości graniczne Określone przez EUCAST dla moksyfloksacyny kliniczne graniczne wartości minimalnego stężenia hamującego (ang. minimum inhibitory concentration, MIC) oraz strefy zahamowania wzrostu wokół krążków (stan na 01.01.2012 r.): Wrażliwość mikrobiologiczna Występowanie nabytej oporności wybranych gatunków może różnić się w zależności od rejonu geograficznego oraz od czasu, dlatego konieczna jest informacja o lokalnym występowaniu oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności, jeżeli lokalne występowanie oporności jest takie, że zastosowanie produktu leczniczego w leczeniu co najmniej niektórych zakażeń jest wątpliwe, należy zasięgnąć porady eksperta. Gatunki zwykle wrażliwe Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus* Streptococcus agalactiae (grupa B) Grupa Streptococcus milleri* (S.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Właściwości farmakodynamiczne
anginosus, S. constellatus i S. intermedius) Streptococcus pneumoniae* Wartości graniczne niezwiązane z gatunkiem* ≤0,5 mg/l >1 mg/l *Wartości graniczne niezwiązane z gatunkiem wyznaczono głównie na podstawie danych farmakokinetycznych i farmakodynamicznych; są one niezależne od rozkładu MIC dla poszczególnych gatunków. Mają one zastosowanie tylko dla gatunków, dla których nie podano wartości granicznych specyficznych dla danego gatunku. Nie należy ich odnosić do gatunków, dla których kryteria oceny muszą dopiero zostać ustalone. Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus faecalis* Enterococcus faecium* Tlenowe bakterie Gram-ujemne Enterobacter cloacae* Escherichia coli* Klebsiella oxytoca Klebsiella pneumoniae* Proteus mirabilis* Bakterie beztlenowe Bacteroides fragilis* Gatunki o oporności wrodzonej Tlenowe bakterie Gram-ujemne Pseudomonas aeruginosa * Skuteczność została dowiedziona w badaniach klinicznych.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Właściwości farmakodynamiczne
+ Wśród szczepów S. aureus opornych na metycylinę występuje wysokie prawdopodobieństwo oporności na fluorochinolony. Wśród szczepów S. aureus opornych na metycylinę odnotowano współczynnik oporności na moksyfloksacynę >50%. # Szczepy wytwarzające β-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL) są zwykle oporne także na fluorochinolony.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie i biodostępność Po podaniu pojedynczej dawki 400 mg w trwającej godzinę infuzji, maksymalne stężenie w osoczu obserwowane na zakończenie infuzji wynosiło około 4,1 mg/l, czyli było o około 26% większe niż to, które obserwuje się po podaniu doustnym (3,1 mg/l). Wartość AUC wynosząca około 39 mg∙godz./l po podaniu dożylnym jest tylko niewiele większa, niż obserwowana po podaniu doustnym (35 mg∙godz./l), zgodnie z całkowitą biodostępnością wynoszącą około 91%. U pacjentów nie ma konieczności modyfikacji, w zależności od wieku oraz płci, dawki moksyfloksacyny podanej dożylnie. Farmakokinetyka Moksyfloksacyna ma przebieg liniowy po podaniu doustnym pojedynczej dawki w zakresie 50-1200 mg, po podaniu dożylnym w pojedynczej dawce do 600 mg oraz podczas podawania do 600 mg raz na dobę przez 10 dni. Dystrybucja Moksyfloksacyna szybko przedostaje się do przestrzeni pozanaczyniowej.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym (Vss) wynosi około 2 l/kg. W doświadczeniach in vitro i ex vivo stwierdzono, że wiązanie z białkami wynosi około 40-42% i nie zależy od stężenia produktu leczniczego. Moksyfloksacyna wiąże się głównie z albuminami surowicy. Maksymalne stężenia wynoszące 5,4 mg/kg i 20,7 mg/l (średnia geometryczna), odpowiednio w błonie śluzowej oskrzeli i płynie powlekającym nabłonek oddechowy, występowały po 2,2 godziny od podania dawki doustnej. Analogiczne maksymalne stężenie w makrofagach pęcherzykowych wynosiło 56,7 mg/kg. W płynie pęcherzy skórnych obserwowano stężenia 1,75 mg/l po 10 godzinach od podania dożylnego. Stwierdzono, że zmiana w czasie stężenia niezwiązanej substancji czynnej w płynie śródmiąższowym przebiega podobnie jak w osoczu, z maksymalnym stężeniem wynoszącym 1,0 mg/l (średnia geometryczna) występującym około 1,8 godziny po podaniu dożylnym.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolizm Moksyfloksacyna bierze udział w reakcjach II fazy metabolizmu wątrobowego i jest wydalana przez nerki (około 40%) oraz z żółcią w kale (około 60%) w postaci niezmienionej, a także w postaci siarczanu (M1) i glukuronidu (M2). Metabolity M1 i M2 są jedynymi, mającymi znaczenie metabolitami u człowieka; oba są nieczynne mikrobiologicznie. W badaniach klinicznych I fazy oraz badaniach in vitro nie zaobserwowano żadnych interakcji farmakokinetycznych z produktami leczniczymi podlegającymi procesom I fazy metabolizmu wątrobowego, przebiegającymi z udziałem układu enzymów związanych z cytochromem P450. Nie ma danych potwierdzających udział w szlaku oksydacyjnym. Eliminacja Średni okres półtrwania moksyfloksacyny w osoczu wynosi około 12 godzin. Średni pozorny klirens całkowity po podaniu dawki 400 mg wynosi od 179 do 246 ml/min. Po podaniu dożylnym 400 mg moksyfloksacyny, około 22% substancji czynnej w postaci niezmienionej stwierdza się w moczu, a około 26% w kale.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu dożylnym całkowity odzysk substancji czynnej (w postaci niezmienionej i jej metabolitów) wynosi około 98%. Klirens nerkowy wynosi 24-53 ml/min, co oznacza częściowe kanalikowe wchłanianie zwrotne substancji czynnej w nerkach. Jednoczesne podawanie moksyfloksacyny z ranitydyną lub probenecydem nie zmieniło klirensu nerkowego macierzystej substancji czynnej. Zaburzenia czynności nerek Nie ma istotnych różnic we właściwościach farmakokinetycznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (w tym u pacjentów z klirensem kreatyniny >20 ml/min/1,73 m2 pc.). Wraz z pogarszaniem się czynności nerek, stężenie metabolitu M2 (glukuronidu) zwiększa się nawet 2,5-krotnie (klirens kreatyniny wynoszący <30 ml/min/1,73 m2 pc.). Zaburzenia czynności wątroby Na podstawie badań farmakokinetycznych przeprowadzonych do tej pory u pacjentów z niewydolnością wątroby (klasa A lub B w skali Child-Pugh) nie można stwierdzić, czy występują jakiekolwiek różnice w zakresie mierzonych parametrów farmakokinetycznych w stosunku do zdrowych ochotników.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby były powiązane ze zwiększonym stężeniem metabolitu M1 w osoczu, zaś ogólny wpływ na organizm macierzystej substancji czynnej był porównywalny z obserwowanym u zdrowych ochotników. Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania moksyfloksacyny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby jest niewystarczające.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania konwencjonalne po podaniu wielokrotnym moksyfloksacyny ujawniają toksyczny wpływ na układ krwiotwórczy i wątrobę u gryzoni i nie gryzoni. U małp wystąpiły objawy toksycznego działania na OUN. Objawy te obserwowano wyłącznie po zastosowaniu dużych dawek moksyfloksacyny lub po długotrwałym leczeniu. U psów, doustnie podawane duże dawki (≥60 mg/kg mc.), po których stężenie w osoczu wynosi >20 mg/l, powodowały zmiany w elektroretinogramie i w odosobnionych przypadkach atrofię siatkówki. Po dożylnym podaniu produktu leczniczego, objawy wskazujące na toksyczność ogólnoustrojową były najwyraźniejsze, gdy moksyfloksacynę podano w szybkim wstrzyknięciu (bolus) (45 mg/kg mc.), ale nie były obserwowane, gdy moksyfloksacynę podano w powolnej infuzji (40 mg/kg mc.) trwającej 50 minut.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Po dotętniczym podaniu produktu leczniczego, obserwowano zmiany zapalne w okołotętniczej tkance miękkiej, co świadczy o konieczności unikania podawania moksyfloksacyny tą drogą. Moksyfloksacyna wykazała właściwości genotoksyczne w testach in vitro, przeprowadzonych z użyciem bakterii lub komórek ssaków. Testy in vivo nie wykazały właściwości genotoksycznych moksyfloksacyny, mimo że stosowano bardzo duże dawki produktu leczniczego. W badaniach inicjacja-promocja, przeprowadzonych na szczurach, moksyfloksacyna nie była karcinogenna. Badania in vitro ujawniły, że moksyfloksacyna wpływa na czynność elektrofizjologiczną serca, co może wydłużyć odstęp QT, choć tylko przy wysokich stężeniach. Po dożylnym podaniu moksyfloksacyny psom (30 mg/kg mc. w infuzji podawanej przez 15, 30 lub 60 minut) stopień wydłużenia odstępu QT wyraźnie zależał od szybkości podawania produktu leczniczego, tj. im krótszy czas infuzji, tym większe wydłużenie odstępu QT.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie obserwowano wydłużenia odstępu QT, jeśli dawkę 30 mg/kg mc. podawano w infuzji trwającej 60 minut. Badania dotyczące rozmnażania, przeprowadzone na szczurach, królikach i małpach, wykazały, że moksyfloksacyna przenika przez łożysko. Badania na szczurach (po. i iv.) i małpach (po.) nie wykazały działania teratogennego ani zaburzeń płodności po podaniu moksyfloksacyny. U króliczych płodów obserwowano nieznaczne zwiększenie liczby przypadków występowania wad rozwojowych kręgów i żeber, ale tylko po podaniu dawki 20 mg/kg mc. iv., co było związane z ciężką toksycznością u samicy. U małp i królików stężenia w osoczu, będące na poziomie stężeń terapeutycznych u ludzi, powodowały zwiększenie liczby poronień. Chinolony, w tym moksyfloksacyna, powodują uszkodzenia chrząstek głównych stawów maziówkowych u niedojrzałych zwierząt.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu octan trójwodny Sodu siarczan bezwodny Kwas siarkowy (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Następujące roztwory wykazują niezgodność z moksyfloksacyną w postaci roztworu do infuzji: 10% i 20% roztwory chlorku sodu; 4,2% i 8,4% roztwory wodorowęglanu sodu. Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 3 lata Potwierdzono chemiczną i fizyczną stabilność roztworu gotowego do użycia przez 24 godziny w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy użyć natychmiast, chyba że sposób otwarcia, rekonstytucji lub rozcieńczenia wyklucza ryzyko zanieczyszczenia mikrobiologicznego. Jeśli produkt leczniczy nie zostanie użyty natychmiast, to za czas przechowywania w trakcie użycia oraz za warunki przed użyciem odpowiada użytkownik.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać. Przechowywać butelkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po otwarciu i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Moxifloxacin Kabi jest dostępny w następujących opakowaniach: 1, 10, 20, 25 lub 40 worków w tekturowym pudełku. Worek poliolefinowy (freeflex) z dwoma portami (z portem do wstrzykiwań i z portem do infuzji), umieszczony w aluminiowym worku zewnętrznym, zawierający 250 ml roztworu. 1, 10, 20, 25 lub 40 butelek w tekturowym pudełku. Butelka LDPE (KabiPac) zawierająca 250 ml roztworu. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Do jednorazowego użycia. Niezużyte resztki roztworu należy wyrzucić.
CHPL leku Moxifloxacin Kabi, roztwór do infuzji, 400 mg/250 ml
Dane farmaceutyczne
Następujące roztwory do infuzji są uznane za zgodne z roztworem do infuzji moksyfloksacyny, 400 mg/250 ml: woda do wstrzykiwań, 0,9% roztwór chlorku sodu, 5% i 10% roztwór glukozy, roztwór Ringera, złożony roztwór mleczanu sodu (roztwór Hartmanna, roztwór Ringera z mleczanami). Moksyfloksacyny w roztworze do infuzji nie należy podawać z innymi produktami leczniczymi. Nie stosować tego produktu leczniczego, jeżeli widoczne są jakiekolwiek cząstki lub roztwór jest mętny. Przechowywanie w niskiej temperaturze może powodować pojawienie się osadu, który ponownie się rozpuści w temperaturze pokojowej. Dlatego nie zaleca się przechowywania roztworu do infuzji w temperaturze poniżej 8°C.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Floxamic Neo, 5 mg/ml, krople do oczu, roztwór 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml roztworu zawiera 5,45 mg moksyfloksacyny chlorowodorku, co odpowiada 5 mg moksyfloksacyny. Każda kropla do oczu zawiera 0,2 mg moksyfloksacyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Krople do oczu, roztwór Zielono- żółty, przezroczysty roztwór pH: 6,5 – 7,2 Osmolalność: 275 – 310 mOsmol/kg
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Miejscowe leczenie ropnego bakteryjnego zapalenia spojówek, wywołanego przez szczepy wrażliwe na moksyfloksacynę (patrz punkty 4.4 i 5.1). Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Sposób podawania Podanie do oka. Stosowanie u dorosłych, w tym u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) Zalecaną dawką jest jedna kropla produktu do chorego oka (oczu) 3 razy na dobę. Poprawa następuje zwykle w ciągu 5 dni, ale leczenie powinno być kontynuowane jeszcze przez kolejne 2-3 dni. Jeżeli nie zaobserwuje się poprawy w ciągu 5 dni od rozpoczęcia leczenia, należy ponownie rozważyć słuszność dokonanego rozpoznania i (lub) zastosowanego leczenia. Czas trwania leczenia zależy od nasilenia choroby oraz klinicznego i bakteriologicznego przebiegu zakażenia. Dzieci i młodzież Nie ma potrzeby dostosowania dawkowania. Stosowanie u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby i nerek Nie ma potrzeby dostosowania dawkowania. Aby zapobiec zanieczyszczeniu końcówki kroplomierza i roztworu, należy pamiętać o tym, by nie dotykać końcówką kroplomierza powiek, okolic sąsiadujących z okiem lub innych powierzchni.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Dawkowanie
Aby zapobiec wchłanianiu kropli przez błonę śluzową nosa, szczególnie u noworodków i dzieci, zaleca się zamknięcie kanału nosowo-łzowego na czas 2 do 3 minut po podaniu kropli, poprzez uciśnięcie palcami. Jeśli po zdjęciu zakrętki kołnierz zabezpieczający jest poluzowany, należy go usunąć przed zastosowaniem produktu leczniczego. Jeżeli stosuje się więcej niż jeden produkt leczniczy podawany miejscowo do oczu, pomiędzy podawaniem każdego z nich należy zachować co najmniej 5 minut przerwy. Maści do oczu należy stosować na końcu.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, inne chinolony lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania U pacjentów otrzymujących chinolony ogólnoustrojowo, opisywano przypadki poważnych i niekiedy prowadzących do śmierci reakcji nadwrażliwości (reakcji anafilaktycznych); niektóre występowały po pierwszej dawce leku. Niekiedy przebiegały one z zapaścią sercowo-naczyniową, utratą świadomości, obrzękiem naczynio-ruchowym (obejmującym obrzęk krtani, gardła lub twarzy), niedrożnością dróg oddechowych, dusznością, pokrzywką i świądem (patrz punkt 4.8). Jeżeli wystąpi reakcja alergiczna na Floxamic Neo, należy zaprzestać stosowania produktu leczniczego. Poważne, ostre reakcje nadwrażliwości na moksyfloksacynę lub jakikolwiek inny składnik produktu, mogą wymagać podjęcia natychmiastowego leczenia doraźnego. W przypadkach uzasadnionych klinicznie należy podać tlen i zapewnić prawidłową czynność układu oddechowego.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w leczeniu zakażeń, długotrwałe stosowanie może spowodować nadmierny wzrost drobnoustrojów niewrażliwych, w tym grzybów. W przypadku wystąpienia nadkażenia należy zaprzestać stosowania produktu i wdrożyć odpowiednie leczenie alternatywne. W przypadku ogólnoustrojowego podania fluorochinolonów, w tym moksyfloksacyny, możliwe jest wystąpienie zapalenia oraz zerwania ścięgien, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów leczonych jednocześnie kortykosteroidami. Po podaniu produktu Floxamic Neo do oka stężenie moksyfloksacyny w osoczu jest znacznie niższe niż po doustnym podaniu moksyfloksacyny w dawkach terapeutycznych (patrz punkt 4.5 i 5.2). Pomimo to należy zachować ostrożność i gdy wystąpią pierwsze objawy zapalenia ścięgien należy przerwać leczenie produktem Floxamic Neo (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dane pozwalające określić skuteczność i bezpieczeństwo produktu Floxamic Neo w leczeniu zapalenia spojówek u noworodków są bardzo ograniczone. Dlatego, stosowanie tego produktu leczniczego do leczenia zapalenia spojówek u noworodków, nie jest zalecane. Floxamic Neo nie powinien być stosowany w profilaktyce lub leczeniu empirycznym gonokokowego zapalenia spojówek, w tym rzeżączkowego zapalenia spojówek noworodków, ze względu na występowanie szczepów Neisseria gonorrhoeae opornych na fluorochinolony. Pacjenci z zakażeniami oka wywołanymi przez Neisseria gonorrhoeae powinni być odpowiednio leczeni ogólnie. Stosowanie produktu leczniczego nie jest zalecane w leczeniu zakażeń Chlamydia trachomatis u pacjentów w wieku poniżej 2 lat, ponieważ nie był on badany w tej grupie wiekowej. Pacjenci w wieku powyżej 2 lat z zakażeniami oka wywołanymi przez Chlamydia trachomatis powinni być odpowiednio leczeni ogólnie.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Noworodki z noworodkowym zapaleniem spojówek powinny być leczone odpowiednio do ich stanu, tzn. leczenie ogólne w przypadkach wywołanych przez Chlamydia trachomatis lub Neisseria gonorrhoeae. Pacjentów należy poinformować by nie używali soczewek kontaktowych, gdy występują u nich przedmiotowe i podmiotowe objawy zakażenia bakteryjnego oczu.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie prowadzono specyficznych badań dotyczących interakcji moksyfloksacyny 5 mg/ml krople do oczu, roztwór. Biorąc pod uwagę niskie ogólnoustrojowe stężenia moksyfloksacyny, uzyskiwane po miejscowym podawaniu produktu leczniczego (patrz punkt 5.2), wystąpienie interakcji z innymi produktami leczniczymi nie wydaje się prawdopodobne. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania moksyfloksacyny u kobiet w okresie ciąży. Nie należy się spodziewać wpływu na ciążę, ponieważ ekspozycja ogólnoustrojowa na moksyfloksacynę jest minimalna. Moksyfloksacyna może być stosowana w okresie ciąży. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy moksyfloksacyna przenika do mleka ludzkiego. Badania prowadzone na zwierzętach wykazały wydzielanie z mlekiem moksyfloksacyny w niskich stężeniach, po jej podawaniu doustnym.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Interakcje
Jednakże, podczas stosowania moksyfloksacyny w dawkach terapeutycznych, nie należy spodziewać się wpływu na organizm dzieci karmionych piersią. Moksyfloksacyna może być stosowana podczas karmienia piersią. Płodność Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ podania do oka moksyfloksacyny 5 mg/ml krople do oczu, roztwór na płodność. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Floxamic Neo nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, jednakże, podobnie jak w przypadku innych kropli do oczu, przejściowe niewyraźne widzenie lub inne zaburzenia widzenia mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeżeli po zakropleniu wystąpi niewyraźne widzenie, pacjent przed rozpoczęciem jazdy lub obsługi maszyny musi odczekać, aż powróci ostrość widzenia.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Interakcje
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W badaniach klinicznych obejmujących 2 252 pacjentów, moksyfloksacynę 5 mg/ml krople do oczu, roztwór podawano do 8 razy na dobę, z czego ponad 1 900 pacjentów otrzymywało produkt 3 razy na dobę. Całkowita populacja, w której dokonywano oceny bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego składała się z 1 389 pacjentów ze Stanów Zjednoczonych i Kanady, 586 pacjentów z Japonii i 277 pacjentów z Indii. W badaniach klinicznych nie opisano żadnych poważnych, okulistycznych lub ogólnoustrojowych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem produktu leczniczego. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi związanymi z leczeniem tym produktem leczniczym były podrażnienie oka i ból oka, występujące z ogólną częstością 1 do 2%. Działania te były łagodne u 96% pacjentów, u których wystąpiły i tylko jeden pacjent przerwał leczenie z ich powodu.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Interakcje
Następujące działania niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) lub nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Klasyfikacja układów i narządów Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Rzadko zmniejszenie stężenia hemoglobiny Zaburzenia układu immunologicznego: Nieznana nadwrażliwość Zaburzenia układu nerwowego: Niezbyt często ból głowy, Rzadko parestezje, Nieznana zawroty głowy Zaburzenia oka: Często ból oka, podrażnienie oka; Niezbyt często punkcikowate zapalenie rogówki, suchość oka, krwawienia spojówkowe, przekrwienie oka, świąd oka, obrzęk powiek, uczucie dyskomfortu w oku; Rzadko nieprawidłowości nabłonka rogówki, choroba rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie powiek, obrzęk oka, obrzęk spojówek, niewyraźne widzenie, zmniejszona ostrość widzenia, przemęczenie wzroku, rumień powiek; Nieznana wewnętrzne zapalenie oka, wrzodziejące zapalenie rogówki, nadżerki rogówki, otarcia rogówki, zwiększenie ciśnienia wewnątrz oka, zmętnienie rogówki, nacieki na rogówce, złogi w rogówce, alergia oka, zapalenie rogówki, obrzęk rogówki, światłowstręt, obrzęk powiek, zwiększone łzawienie, wydzielina z oka, uczucie obecności ciała obcego w oczach Zaburzenia serca: Nieznane kołatanie serca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Rzadko uczucie dyskomfortu w nosie, ból gardła i krtani, uczucie obecności ciała obcego (w gardle); Nieznana duszność Zaburzenia żołądka i jelit: Niezbyt często zaburzenia smaku; Rzadko wymioty, mdłości; Nieznana Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Rzadko zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Nieznana rumień, wysypka, świąd, pokrzywka Opis wybranych działań niepożądanych U pacjentów otrzymujących chinolony ogólnoustrojowo, opisywano przypadki poważnych i niekiedy prowadzących do śmierci reakcji nadwrażliwości (reakcji anafilaktycznych); niektóre występowały po pierwszej dawce produktu leczniczego.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Interakcje
Niekiedy przebiegały one z towarzyszącą zapaścią sercowo-naczyniową, utratą świadomości, obrzękiem naczynio-ruchowym (obejmującym obrzęk krtani, gardła lub twarzy), niedrożnością dróg oddechowych, dusznością, pokrzywką i świądem (patrz punkt 4.4). U pacjentów otrzymujących fluorochinolony ogólnoustrojowo, opisywano przypadki zerwania ścięgien barku, ręki, ścięgna Achillesa lub innych ścięgien, wymagających leczenia chirurgicznego lub powodujących długotrwałą niepełnosprawność. Badania kliniczne oraz dane zebrane po wprowadzeniu produktu do obrotu dotyczące stosowania ogólnoustrojowego chinolonów wskazują, że ryzyko zerwania ścięgien może być zwiększone u pacjentów otrzymujących kortykosteroidy, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz w przypadku ścięgien znajdujących się pod dużym obciążeniem, w tym ścięgna Achillesa (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Interakcje
Dzieci i młodzież W badaniach klinicznych wykazano, że stosowanie moksyfloksacyny 5 mg/ml krople do oczu, roztwór u dzieci i młodzieży, w tym noworodków, jest bezpieczne. U pacjentów w wieku poniżej 18 lat, dwoma najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były podrażnienie oraz ból oka, występujące z częstością 0,9%. Z danych uzyskanych w badaniach klinicznych obejmujących dzieci, w tym noworodki (patrz punkt 5.1) wynika, że rodzaj i nasilenie działań niepożądanych są podobne jak u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Interakcje
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Ograniczona pojemność worka spojówkowego praktycznie wyklucza możliwość przedawkowania produktu leczniczego. Całkowita zawartość moksyfloksacyny w pojedynczym pojemniku jest zbyt mała, aby wywołać działania niepożądane po przypadkowym spożyciu.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania moksyfloksacyny u kobiet w okresie ciąży. Nie należy się spodziewać wpływu na ciążę, ponieważ ekspozycja ogólnoustrojowa na moksyfloksacynę jest minimalna. Moksyfloksacyna może być stosowana w okresie ciąży. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy moksyfloksacyna przenika do mleka ludzkiego. Badania prowadzone na zwierzętach wykazały wydzielanie z mlekiem moksyfloksacyny w niskich stężeniach, po jej podawaniu doustnym. Jednakże, podczas stosowania moksyfloksacyny w dawkach terapeutycznych, nie należy spodziewać się wpływu na organizm dzieci karmionych piersią. Moksyfloksacyna może być stosowana podczas karmienia piersią. Płodność Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ podania do oka moksyfloksacyny 5 mg/ml krople do oczu, roztwór na płodność.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Floxamic Neo nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, jednakże, podobnie jak w przypadku innych kropli do oczu, przejściowe niewyraźne widzenie lub inne zaburzenia widzenia mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeżeli po zakropleniu wystąpi niewyraźne widzenie, pacjent przed rozpoczęciem jazdy lub obsługi maszyny musi odczekać, aż powróci ostrość widzenia.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W badaniach klinicznych obejmujących 2 252 pacjentów, moksyfloksacynę 5 mg/ml krople do oczu, roztwór podawano do 8 razy na dobę, z czego ponad 1 900 pacjentów otrzymywało produkt 3 razy na dobę. Całkowita populacja, w której dokonywano oceny bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego składała się z 1 389 pacjentów ze Stanów Zjednoczonych i Kanady, 586 pacjentów z Japonii i 277 pacjentów z Indii. W badaniach klinicznych nie opisano żadnych poważnych, okulistycznych lub ogólnoustrojowych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem produktu leczniczego. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi związanymi z leczeniem tym produktem leczniczym były podrażnienie oka i ból oka, występujące z ogólną częstością 1 do 2%. Działania te były łagodne u 96% pacjentów, u których wystąpiły i tylko jeden pacjent przerwał leczenie z ich powodu.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Działania niepożądane
Następujące działania niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) lub nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Klasyfikacja układów i narządów Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Rzadko zmniejszenie stężenia hemoglobiny Zaburzenia układu immunologicznego: Nieznana nadwrażliwość Zaburzenia układu nerwowego: Niezbyt często ból głowy, Rzadko parestezje, Nieznana zawroty głowy Zaburzenia oka: Często ból oka, podrażnienie oka; Niezbyt często punkcikowate zapalenie rogówki, suchość oka, krwawienia spojówkowe, przekrwienie oka, świąd oka, obrzęk powiek, uczucie dyskomfortu w oku; Rzadko nieprawidłowości nabłonka rogówki, choroba rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie powiek, obrzęk oka, obrzęk spojówek, niewyraźne widzenie, zmniejszona ostrość widzenia, przemęczenie wzroku, rumień powiek; Nieznana wewnętrzne zapalenie oka, wrzodziejące zapalenie rogówki, nadżerki rogówki, otarcia rogówki, zwiększenie ciśnienia wewnątrz oka, zmętnienie rogówki, nacieki na rogówce, złogi w rogówce, alergia oka, zapalenie rogówki, obrzęk rogówki, światłowstręt, obrzęk powiek, zwiększone łzawienie, wydzielina z oka, uczucie obecności ciała obcego w oczach Zaburzenia serca: Nieznane kołatanie serca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Rzadko uczucie dyskomfortu w nosie, ból gardła i krtani, uczucie obecności ciała obcego (w gardle); Nieznana duszność Zaburzenia żołądka i jelit: Niezbyt często zaburzenia smaku; Rzadko wymioty, mdłości; Nieznana Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Rzadko zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności gammaglutamylotransferazy Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Nieznana rumień, wysypka, świąd, pokrzywka Opis wybranych działań niepożądanych U pacjentów otrzymujących chinolony ogólnoustrojowo, opisywano przypadki poważnych i niekiedy prowadzących do śmierci reakcji nadwrażliwości (reakcji anafilaktycznych); niektóre występowały po pierwszej dawce produktu leczniczego.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Działania niepożądane
Niekiedy przebiegały one z towarzyszącą zapaścią sercowo-naczyniową, utratą świadomości, obrzękiem naczynio-ruchowym (obejmującym obrzęk krtani, gardła lub twarzy), niedrożnością dróg oddechowych, dusznością, pokrzywką i świądem (patrz punkt 4.4). U pacjentów otrzymujących fluorochinolony ogólnoustrojowo, opisywano przypadki zerwania ścięgien barku, ręki, ścięgna Achillesa lub innych ścięgien, wymagających leczenia chirurgicznego lub powodujących długotrwałą niepełnosprawność. Badania kliniczne oraz dane zebrane po wprowadzeniu produktu do obrotu dotyczące stosowania ogólnoustrojowego chinolonów wskazują, że ryzyko zerwania ścięgien może być zwiększone u pacjentów otrzymujących kortykosteroidy, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz w przypadku ścięgien znajdujących się pod dużym obciążeniem, w tym ścięgna Achillesa (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Działania niepożądane
Dzieci i młodzież W badaniach klinicznych wykazano, że stosowanie moksyfloksacyny 5 mg/ml krople do oczu, roztwór u dzieci i młodzieży, w tym noworodków, jest bezpieczne. U pacjentów w wieku poniżej 18 lat, dwoma najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były podrażnienie oraz ból oka, występujące z częstością 0,9%. Z danych uzyskanych w badaniach klinicznych obejmujących dzieci, w tym noworodki (patrz punkt 5.1) wynika, że rodzaj i nasilenie działań niepożądanych są podobne jak u dorosłych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Ograniczona pojemność worka spojówkowego praktycznie wyklucza możliwość przedawkowania produktu leczniczego. Całkowita zawartość moksyfloksacyny w pojedynczym pojemniku jest zbyt mała, aby wywołać działania niepożądane po przypadkowym spożyciu.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki okulistyczne; stosowane w leczeniu zakażeń, inne leki stosowane w leczeniu zakażeń, kod ATC: S01AE07 Mechanizm działania: Moksyfloksacyna jest fluorochinolonem czwartej generacji; hamuje gyrazę DNA i topoizomerazę IV, enzymy wymagane do replikacji, naprawy i rekombinacji bakteryjnego DNA. Oporność: Oporność na fluorochinolony, w tym na moksyfloksacynę, na ogół rozwija się poprzez mutacje chromosomalne genów kodujących gyrazę DNA i topoizomerazę IV. U bakterii Gram-ujemnych, oporność na moksyfloksacynę może być zależna od mutacji w układzie genów mar (oporność wieloantybiotykowa, ang.: multiple antibiotic resistance) i qnr (oporność na chinolony, ang.: quinolone resistance). Nie należy spodziewać się występowania oporności krzyżowej z antybiotykami betalaktamowymi, makrolidami i aminoglikozydami z uwagi na różnice w mechanizmie działania.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wartości graniczne do oznaczania lekowrażliwości: Brak dostępnych danych farmakologicznych skorelowanych z klinicznymi wynikami dla miejscowego stosowania moksyfloksacyny. W rezultacie, Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości Drobnoustrojów (ang.: European Union Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing [EUCAST]) zaleca następujące epidemiologiczne wartości graniczne (ang. epidemiological cut-off, ECOFF) wyznaczone na podstawie krzywych wartości minimalnych stężeń hamujących (MIC), w celu wskazania lekowrażliwości na podawaną miejscowo moksyfloksacynę: Corynebacterium: ND Staphylococcus aureus: 0,25 mg/l Koagulazo-ujemne szczepy Staphylococcus: 0,25 mg/l Streptococcus pneumoniae: 0,5 mg/l Streptococcus pyogenes: 0,5 mg/l Streptococcus, grupy viridans: 0,5 mg/l Enterobacter spp.: 0,25 mg/l Haemophilus influenzae: 0,125 mg/l Klebsiella spp.: 0,25 mg/l Moraxella catarrhalis: 0,25 mg/l Morganella morganii: 0,25 mg/l Neisseria gonorrhoeae: 0,032 mg/l Pseudomonas aeruginosa: 4 mg/l Serratia marcescens: 1 mg/l Wrażliwość: Częstość występowania nabytej oporności może wykazywać zróżnicowanie zależnie od położenia geograficznego, czasu selekcji wybranych szczepów oraz tego, czy dostępne i analizowane są lokalne informacje na temat występowania oporności, zwłaszcza podczas leczenia ciężkich zakażeń.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W razie konieczności, jeżeli częstość występowania oporności na danym obszarze jest tak duża, że przydatność leku (przynajmniej w niektórych rodzajach zakażeń) może budzić wątpliwości, należy zasięgnąć porady specjalisty. SZCZEPY POWSZECHNIE WRAŻLIWE Tlenowe drobnoustroje Gram-dodatnie: Rodzaj Corynebacterium włącznie z Corynebacterium diphtheriae Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę) Streptococcus pneumoniae Streptococcus pyogenes Grupa Streptococcus viridans Tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne: Enterobacter cloacae Haemophilus influenzae Klebsiella oxytoca Moraxella catarrhalis Serratia marcescens Drobnoustroje beztlenowe: Proprionibacterium acnes Inne drobnoustroje: Chlamydia trachomatis SZCZEPY, DLA KTÓRYCH OPORNOŚĆ NABYTA MOŻE STANOWIĆ PROBLEM Tlenowe drobnoustroje Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus (oporne na metycylinę) Koagulazo-ujemne szczepy Staphylococcus (oporne na metycylinę) Tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne: Neisseria gonorrhoeae Inne drobnoustroje: Brak ORGANIZMY O OPORNOŚCI DZIEDZICZNEJ Tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne: Pseudomonas aeruginosa Inne drobnoustroje: Brak
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Przy podawaniu miejscowym do oczu, moksyfloksacyna jest wchłaniana do krążenia ogólnego. Stężenia moksyfloksacyny w osoczu mierzono u 21 mężczyzn i kobiet, którzy otrzymywali miejscowo produkt leczniczy do obu oczu 3 razy na dobę przez 4 dni. Wartości średnie Cmax i AUC w stanie stacjonarnym wynosiły odpowiednio 2,7 ng/ml i 41,9 ng h/ml. Takie wartości odpowiadały ekspozycji odpowiednio 1600 i 1200 razy mniejszej niż wartości Cmax i AUC opisywane po przyjmowaniu doustnym moksyfloksacyny w dawkach leczniczych 400 mg. Okres półtrwania moksyfloksacyny w osoczu określono na 13 godzin.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Działania toksyczne obserwowane w badaniach nieklinicznych występowały wyłącznie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję występującą u ludzi po podawaniu do oka, co świadczy o ich znikomym znaczeniu dla stosowania klinicznego. Podobnie jak inne chinolony, również moksyfloksacyna była genotoksyczna w badaniach in vitro prowadzonych na bakteriach i komórkach ssaków. Ponieważ te efekty można uznać za odzwierciedlenie interakcji z gyrazą bakteryjną i (przy znacznie większych stężeniach) z topoizomerazą II komórek ssaków, można wyznaczyć poziom progowy działania genotoksycznego moksyfloksacyny. W badaniach in vivo nie znaleziono żadnych dowodów genotoksyczności, mimo stosowania dużych dawek moksyfloksacyny. Dlatego też, dawki terapeutyczne u ludzi zapewniają zachowanie wystarczającego marginesu bezpieczeństwa. Na modelu promocji inicjacji u szczurów nie obserwowano żadnych oznak działania rakotwórczego.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W przeciwieństwie do innych chinolonów, moksyfloksacyna poddana rozległemu programowi badań in vitro i in vivo, nie wykazywała właściwości fototoksycznych i fotogenotoksycznych.
CHPL leku Floxamic Neo, krople do oczu, roztwór, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Kwas borowy Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata Produkt należy wyrzucić po upływie 28 dni od pierwszego otwarcia butelki. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. Po pierwszym otwarciu butelki – przechowywać przez 28 dni w temperaturze poniżej 30ºC. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka z LDPE, o pojemności 5 ml, z kroplomierzem z LDPE i z zakrętką z HDPE z zabezpieczeniem gwarancyjnym, w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tavanic, 5 mg/ml, roztwór do infuzji 2. SKŁAD ILOŚCIOWY I JAKOŚCIOWY 100 ml roztworu do infuzji zawiera 500 mg lewofloksacyny (Levofloxacinum) w postaci lewofloksacyny półwodnej. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 100 ml roztworu do infuzji zawiera 15,8 mmol sodu, co odpowiada 363 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji. Przezroczysty, zielonkawożółty izotoniczny roztwór o pH od 4,3 do 5,3 i osmolalności od 282 do 322 mOsm/litr.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Tavanic, roztwór do infuzji, jest wskazany do stosowania u osób dorosłych w leczeniu wymienionych niżej zakażeń (patrz punkty 4.4 i 5.1): Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek i powikłane zakażenia układu moczowego (patrz punkt 4.4). Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego. Płucna postać wąglika: zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie (patrz punkt 4.4). W przypadku wymienionych poniżej zakażeń, Tavanic należy stosować tylko wtedy, gdy użycie innych leków przeciwbakteryjnych powszechnie zalecanych do leczenia tych zakażeń uzna się za niewłaściwe. Pozaszpitalne zapalenie płuc. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Tavanic, roztwór do infuzji, podaje się w powolnej infuzji dożylnej raz lub dwa razy na dobę. Dawkowanie zależy od rodzaju i stopnia ciężkości zakażenia oraz wrażliwości domniemanego drobnoustroju wywołującego zakażenie. Po początkowym podawaniu produktu Tavanic w infuzji, leczenie można kontynuować stosując produkt w odpowiedniej postaci doustnej, zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego tabletek powlekanych i w zależności od stanu pacjenta. Ze względu na biorównoważność postaci dożylnej i doustnej, można zastosować takie same dawki. Poniżej przedstawiono zalecane dawkowanie produktu Tavanic: Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny >50 ml/min) Wskazanie Dawka dobowa (w zależności od ciężkości zakażenia) Całkowity czas trwania leczenia Pozaszpitalne zapalenie płuc 500 mg raz lub dwa razy na dobę 7 – 14 dni Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek 500 mg raz na dobę 7 – 10 dni Powikłane zakażenia układu moczowego 500 mg raz na dobę 7 – 14 dni Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego 500 mg raz na dobę 28 dni Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich 500 mg raz lub dwa razy na dobę 7 – 14 dni Płucna postać wąglika 500 mg raz na dobę 8 tygodni Czas trwania leczenia obejmuje leczenie dożylne oraz doustne.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Czas do zmiany leczenia z dożylnego na doustne zależy od sytuacji klinicznej, ale zwykle wynosi od 2 do 4 dni. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤50 ml/min) Klirens kreatyniny Schemat dawkowania 50-20 ml/min pierwsza dawka: 500 mg, następnie: 250 mg/24 h 19-10 ml/min pierwsza dawka: 500 mg, następnie: 125 mg/48 h <10 ml/min (w tym pacjenci poddawani hemodializie i CADO) pierwsza dawka: 500 mg, następnie: 125 mg/48 h Nie ma konieczności podawania dodatkowych dawek po hemodializie lub ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CADO). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Dostosowanie dawki nie jest konieczne, ponieważ lewofloksacyna nie jest metabolizowana w wątrobie w istotnym stopniu, a wydalana jest głównie przez nerki.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki z przyczyn innych niż zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.4 „Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna” oraz „Wydłużenie odstępu QT”). Dzieci i młodzież Produkt Tavanic jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Lewofloksacyny w postaci roztworu do infuzji nie wolno stosować: u pacjentów z nadwrażliwością na lewofloksacynę lub inne chinolony lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, u pacjentów z padaczką, u pacjentów, u których w przeszłości występowało zapalenie ścięgna, związane ze stosowaniem fluorochinolonów, u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu, u kobiet w ciąży, u kobiet karmiących piersią.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy unikać stosowania lewofloksacyny u pacjentów, u których w przeszłości podczas stosowania produktów zawierających chinolony lub fluorochinolony występowały ciężkie działania niepożądane (patrz punkt 4.8). Leczenie tych pacjentów lewofloksacyną należy rozpoczynać tylko w przypadku braku alternatywnych metod leczenia i po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka (patrz również punkt 4.3). Ryzyko oporności Jest bardzo prawdopodobne, że metycylinooporne szczepy Staphylococcus aureus są także oporne na fluorochinolony, w tym lewofloksacynę. Dlatego nie zaleca się stosowania lewofloksacyny w leczeniu zakażeń wywołanych lub prawdopodobnie wywołanych przez MRSA, chyba że wyniki badań laboratoryjnych potwierdziły wrażliwość drobnoustrojów na lewofloksacynę (i zwykle stosowane leki przeciwbakteryjne w leczeniu zakażeń MRSA są uważane za nieodpowiednie). Oporność na fluorochinolony E.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
coli – drobnoustroju wywołującego najczęściej zakażenia dróg moczowych – jest różna w poszczególnych krajach Unii Europejskiej. Lekarze powinni brać pod uwagę lokalne występowanie oporności E. coli na fluorochinolony. Płucna postać wąglika Stosowanie u ludzi opiera się na wynikach badań wrażliwości Bacillus anthracis in vitro oraz na wynikach badań na zwierzętach wraz z ograniczonymi danymi dotyczącymi stosowania u ludzi. Lekarze powinni się odnieść do krajowych i (lub) międzynarodowych wytycznych dotyczących leczenia wąglika. Długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania niepożądane leku U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony, niezależnie od ich wieku i istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych leku, wpływających na różne, czasami liczne układy organizmu (mięśniowo-szkieletowy, nerwowy, psychiczny i zmysły).
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Po wystąpieniu pierwszych objawów przedmiotowych lub podmiotowych jakiegokolwiek ciężkiego działania niepożądanego należy niezwłocznie przerwać stosowanie lewofloksacyny, a pacjentom należy zalecić skontaktowanie się z lekarzem prowadzącym w celu uzyskania porady. Czas trwania infuzji Należy kontrolować zalecany czas infuzji produktu Tavanic, roztwór do infuzji: dawkę 500 mg podaje się przez co najmniej 60 minut. Wiadomo, że podczas infuzji dożylnej ofloksacyny może wystąpić tachykardia i okresowe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi. Rzadko, w wyniku znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi, może wystąpić zapaść krążeniowa. Jeśli podczas infuzji lewofloksacyny (l-izomer ofloksacyny) wystąpi znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, należy natychmiast przerwać infuzję. Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna (zwłaszcza, ale nie tylko, ścięgna Achillesa), czasami obustronne, może wystąpić już w ciągu 48 godzin po rozpoczęciu leczenia chinolonami i fluorochinolonami a ich występowanie zgłaszano nawet do kilku miesięcy po zakończeniu leczenia.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko zapalenia ścięgna i zerwania ścięgna jest większe u starszych pacjentów, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, pacjentów po przeszczepie narządu miąższowego, pacjentów otrzymujących dawki dobowe 1000 mg lewofloksacyny oraz pacjentów leczonych jednocześnie kortykosteroidami. Z tego powodu należy unikać jednoczesnego stosowania kortykosteroidów. Po wystąpieniu pierwszych objawów zapalenia ścięgna (np. bolesny obrzęk, stan zapalny) należy przerwać leczenie lewofloksacyną i rozważyć alternatywne leczenie. Chorą kończynę (chore kończyny) należy odpowiednio leczyć (np. unieruchomienie). Jeśli wystąpią objawy choroby ścięgien nie należy stosować kortykosteroidów. Choroba związana z Clostridium difficile Biegunka, zwłaszcza o ciężkim przebiegu, uporczywa i (lub) krwawa, występująca podczas leczenia lub po zakończeniu leczenia lewofloksacyną (także kilka tygodni po zakończeniu leczenia), może być objawem choroby związanej z Clostridium difficile (CDAD, ang.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Clostridium difficile-associated disease). CDAD może mieć różne nasilenie, od lekkiego do zagrażającego życiu, a najcięższą jej postacią jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.8). Dlatego ważne jest, aby rozważyć tę diagnozę u pacjentów, u których wystąpiła ciężka biegunka w trakcie leczenia lub po zakończeniu leczenia lewofloksacyną. Jeśli podejrzewa się lub potwierdzono CDAD, należy natychmiast przerwać stosowanie lewofloksacyny i niezwłocznie rozpocząć odpowiednie leczenie. Produkty lecznicze hamujące perystaltykę są w tej sytuacji przeciwwskazane. Pacjenci ze skłonnością do napadów padaczkowych Chinolony mogą obniżać próg drgawkowy i wywołać drgawki. Lewofloksacyna jest przeciwwskazana u pacjentów z padaczką w wywiadzie (patrz punkt 4.3) i podobnie jak w przypadku innych chinolonów, należy ją stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów ze skłonnością do napadów padaczkowych lub stosujących jednocześnie substancje czynne obniżające próg drgawkowy, takie jak teofilina (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W razie wystąpienia napadu drgawkowego (patrz punkt 4.8), należy przerwać leczenie lewofloksacyną. Pacjenci z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej Pacjenci z utajonym lub rzeczywistym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej mogą być podatni na wystąpienie reakcji hemolitycznej w trakcie leczenia antybiotykami chinolonowymi. Dlatego, jeśli zastosowanie lewofloksacyny u tych pacjentów jest wskazane, należy obserwować, czy nie wystąpi u nich hemoliza. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Lewofloksacyna jest wydalana głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmodyfikować dawkę produktu Tavanic (patrz punkt 4.2). Reakcje nadwrażliwości Lewofloksacyna może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości, mogące zakończyć się śmiercią (np. obrzęk naczynioruchowy aż do wstrząsu anafilaktycznego), niekiedy po podaniu pierwszej dawki (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli wystąpią takie reakcje, pacjent powinien natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub lekarzem medycyny ratunkowej, który wdroży odpowiednie działania ratujące życie. Ciężkie skórne działania niepożądane W związku ze stosowaniem lewofloksacyny zaobserwowano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR, ang. severe cutaneous adverse reactions), w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN, ang. toxic epidermal necrolysis, znane również jako zespół Lyella), zespół Stevensa-Johnsona (SJS, ang. Stevens-Johnson syndrome) oraz polekową reakcję z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms), które mogą stanowić zagrożenie dla życia lub powodować zgon (patrz punkt 4.8). Podczas przepisywania leku należy poinformować pacjenta o objawach podmiotowych i przedmiotowych ciężkich reakcji skórnych oraz należy ich ściśle obserwować.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W razie pojawienia się objawów podmiotowych i przedmiotowych wskazujących na występowanie tych reakcji, należy natychmiast przerwać stosowanie lewofloksacyny i rozważyć alternatywną metodę leczenia. Nie należy nigdy ponownie rozpoczynać leczenia lewofloksacyną, jeżeli w związku ze stosowaniem lewofloksacyny u pacjenta wystąpiła ciężka reakcja, taka jak SJS, TEN lub DRESS. Dysglikemia Podobnie jak w przypadku wszystkich chinolonów, zgłaszano zaburzenia stężenia glukozy we krwi, w tym hipoglikemię i hiperglikemię, występujące częściej u osób w podeszłym wieku, zwykle u pacjentów z cukrzycą otrzymujących jednocześnie doustne środki hipoglikemizujące (np. glibenklamid) lub insulinę. Odnotowano przypadki śpiączki hipoglikemicznej. U pacjentów z cukrzycą zaleca się dokładne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli pacjent zgłasza zaburzenia stężenia glukozy we krwi, należy natychmiast przerwać leczenie produktem Tavanic oraz należy rozważyć zastosowanie alternatywnego, niefluorochinolonowego leczenia przeciwbakteryjnego. Zapobieganie nadwrażliwości na światło W trakcie leczenia lewofloksacyną notowano przypadki nadwrażliwości na światło (patrz punkt 4.8). Aby zapobiec wystąpieniu objawów nadwrażliwości na światło zaleca się, aby pacjent niepotrzebnie nie narażał się na działanie silnego światła słonecznego lub sztucznego promieniowania UV (np. lampy słoneczne, solarium) podczas leczenia i przez 48 godzin po zakończeniu leczenia lewofloksacyną. Pacjenci leczeni antagonistami witaminy K U pacjentów leczonych lewofloksacyną w skojarzeniu z antagonistami witaminy K (np. warfaryną), mogą zwiększyć się wartości parametrów krzepnięcia krwi (PT, INR) i (lub) wystąpić krwawienie.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dlatego u pacjentów przyjmujących jednocześnie te produkty lecznicze należy kontrolować wartości parametrów krzepnięcia krwi (patrz punkt 4.5). Reakcje psychotyczne Donoszono o występowaniu reakcji psychotycznych u pacjentów przyjmujących chinolony, w tym lewofloksacynę. Bardzo rzadko następstwem tych reakcji były myśli samobójcze oraz zachowania zagrażające bezpieczeństwu pacjenta, występujące niekiedy po podaniu tylko jednej dawki lewofloksacyny (patrz punkt 4.8). Jeśli u pacjenta wystąpią takie reakcje, to w momencie pojawienia się pierwszych objawów należy natychmiast przerwać stosowanie lewofloksacyny, a pacjenta należy pouczyć, aby skontaktował się z lekarzem przepisującym ten produkt w celu uzyskania porady. Należy rozważyć zastosowanie alternatywnego, niefluorochinolonowego leczenia przeciwbakteryjnego i rozpocząć odpowiednie postępowanie. Należy zachować ostrożność podczas stosowania lewofloksacyny u pacjentów z psychozą lub u pacjentów z chorobą psychiczną w wywiadzie.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Wydłużenie odstępu QT Należy zachować ostrożność stosując fluorochinolony, w tym lewofloksacynę, u pacjentów ze znanymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, takimi jak np: wrodzony zespół długiego odstępu QT; jednoczesne stosowanie produktów leczniczych, które wydłużają odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antybiotyki makrolidowe, leki przeciwpsychotyczne); nieskorygowane zaburzenia elektrolitowe (np. hipokaliemia, hipomagnezemia); choroba serca (np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, rzadkoskurcz). Pacjenci w podeszłym wieku i kobiety mogą być bardziej wrażliwi na działanie produktów leczniczych wydłużających odstęp QT. Dlatego należy zachować ostrożność u tych pacjentów stosując fluorochinolony, w tym lewofloksacynę. (Patrz również punkty 4.2 „Pacjenci w podeszłym wieku”, 4.5, 4.8 i 4.9).
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Neuropatia obwodowa U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony zgłaszano przypadki polineuropatii czuciowej i czuciowo-ruchowej, powodującej parestezje, niedoczulicę, zaburzenia czucia lub osłabienie. Pacjentom leczonym lewofloksacyną należy doradzić, aby przed kontynuacją leczenia poinformowali lekarza, jeżeli pojawią się u nich objawy neuropatii, takie jak: ból, pieczenie, mrowienie, zdrętwienie lub osłabienie, aby zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnej choroby (patrz punkt 4.8). Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Podczas stosowania lewofloksacyny zgłaszano przypadki martwicy wątroby, aż do zakończonej zgonem niewydolności wątroby, głównie u pacjentów z ciężką chorobą zasadniczą, np. posocznicą (patrz punkt 4.8). Pacjenta należy pouczyć, że jeśli wystąpią u niego przedmiotowe i podmiotowe objawy choroby wątroby, takie jak: jadłowstręt, żółtaczka, ciemna barwa moczu, świąd lub tkliwy brzuch, konieczne jest przerwanie leczenia i skontaktowanie się z lekarzem.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zaostrzenie miastenii Fluorochinolony, w tym lewofloksacyna, blokują przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i mogą nasilać osłabienie mięśni u pacjentów z miastenią. Ciężkie działania niepożądane obserwowane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, w tym śmiertelne i powodujące konieczność zastosowania oddychania wspomaganego, były związane ze stosowaniem fluorochinolonów u pacjentów z miastenią. Nie zaleca się stosowania lewofloksacyny u pacjentów z miastenią w wywiadzie. Zaburzenia widzenia Jeśli u pacjenta wystąpią zaburzenia widzenia lub jakiekolwiek zmiany dotyczące oczu, należy niezwłocznie skonsultować się z okulistą (patrz punkty 4.7 i 4.8). Nadkażenie Stosowanie lewofloksacyny, zwłaszcza długotrwałe, może prowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów. Jeśli podczas leczenia wystąpi nadkażenie, należy podjąć odpowiednie środki.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych U pacjentów leczonych lewofloksacyną wynik testu wykrywającego opioidy w moczu może być fałszywie dodatni. Konieczne może być potwierdzenie dodatniego wyniku za pomocą bardziej swoistej metody. Lewofloksacyna może hamować wzrost Mycobacterium tuberculosis, a zatem może wystąpić fałszywie ujemny wynik w diagnostyce bakteriologicznej gruźlicy. Tętniak aorty i rozwarstwienie aorty oraz niedomykalność zastawki serca Badania epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko tętniaka aorty i rozwarstwienia aorty, zwłaszcza u osób starszych, oraz niedomykalności zastawki aortalnej i mitralnej po przyjęciu fluorochinolonów. U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Z tego względu, fluorochinolony można stosować jedynie po uprzedniej starannej ocenie korzyści i ryzyka oraz po rozważeniu innych możliwości leczenia u osób, u których w wywiadzie rodzinnym stwierdzono występowanie tętniaków albo wrodzonej choroby zastawki serca oraz osób z wcześniej rozpoznanym tętniakiem i (lub) rozwarstwieniem aorty albo chorobą zastawki serca lub obciążonych innymi czynnikami ryzyka lub stanami predysponującymi do wystąpienia. sama w przypadku tętniaka i rozwarstwienia aorty, jak i niedomykalności zastawki serca (np. zaburzenia tkanki łącznej, takie jak zespół Marfana lub zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Turnera, choroba Behceta, nadciśnienie tętnicze, reumatoidalne zapalenie stawów); lub dodatkowo w przypadku tętniaka i rozwarstwienia aorty (np. zapalenie tętnic Takayasu lub olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, rozpoznana miażdżyca czy zespół Sjögrena); lub dodatkowo w przypadku tętniaka i rozwarstwienia aorty (np. infekcyjne zapalenie wsierdzia).
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty oraz ich pęknięcia może być także wyższe u pacjentów leczonych jednocześnie układowymi kortykosteroidami. Należy pouczyć pacjenta, że jeśli wystąpi u niego nagły ból brzucha, pleców lub ból w klatce piersiowej, należy natychmiast zgłosić się do lekarza w oddziale ratunkowym. Pacjentów należy poinformować o konieczności niezwłocznego zwrócenia się po pomoc medyczną w przypadku ostrych duszności, pojawienia się kołatania serca lub obrzęku jamy brzusznej czy kończyn dolnych. Ostre zapalenie trzustki U pacjentów stosujących lewofloksacynę może wystąpić ostre zapalenie trzustki. Należy poinformować pacjentów o charakterystycznych objawach ostrego zapalenia trzustki. Pacjentów, u których występują nudności, złe samopoczucie, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, ostry ból brzucha lub wymioty należy poddać natychmiastowej ocenie lekarskiej.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku podejrzenia ostrego zapalenia trzustki, należy przerwać stosowanie lewofloksacyny; w przypadku potwierdzenia ostrego zapalenia trzustki, nie należy wznawiać leczenia lewofloksacyną. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku leczenia pacjentów z zapaleniem trzustki w wywiadzie (patrz punkt 4.8). Produkt leczniczy Tavanic zawiera sód Produkt leczniczy zawiera do 363 mg sodu w butelce (100 ml) roztworu do infuzji, co odpowiada 18% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ innych produktów leczniczych na Tavanic Teofilina, fenbufen lub podobne niesteroidowe leki przeciwzapalne W badaniu klinicznym nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych pomiędzy lewofloksacyną i teofiliną. Jednak podczas jednoczesnego stosowania chinolonów z teofiliną, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi lub innymi produktami leczniczymi obniżającymi próg drgawkowy, może dojść do znacznego obniżenia progu drgawkowego. Stężenie lewofloksacyny podczas stosowania razem z fenbufenem było o około 13% większe, niż podczas podawania samej lewofloksacyny. Probenecyd i cymetydyna Probenecyd i cymetydyna miały statystycznie istotny wpływ na eliminację lewofloksacyny. Klirens nerkowy lewofloksacyny był zmniejszony przez cymetydynę (o 24%) i probenecyd (o 34%). Przyczyną tego jest zdolność blokowania przez oba produkty wydzielania lewofloksacyny do światła kanalików nerkowych.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Interakcje
Jednakże, podczas stosowania dawek ocenianych w tym badaniu, statystycznie znamienne różnice w kinetyce nie mają prawdopodobnie znaczenia klinicznego. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania lewofloksacyny z produktami leczniczymi wpływającymi na wydzielanie do kanalików nerkowych, takimi jak probenecyd i cymetydyna, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Inne istotne informacje Kliniczne badania farmakologiczne wykazały, że farmakokinetyka lewofloksacyny nie ulega istotnej klinicznie zmianie podczas podawania lewofloksacyny razem z następującymi lekami: węglan wapnia, digoksyna, glibenklamid, ranitydyna. Wpływ produktu Tavanic na inne produkty lecznicze Cyklosporyna Okres półtrwania cyklosporyny zwiększył się o 33% podczas jednoczesnego stosowania z lewofloksacyną.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Interakcje
Antagoniści witaminy K Notowano zwiększanie się wartości parametrów krzepnięcia krwi (PT/INR) i (lub) krwawienia, niekiedy ciężkie, u pacjentów przyjmujących lewofloksacynę razem z antagonistą witaminy K (np. warfaryną). Dlatego, u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K, należy kontrolować parametry krzepnięcia krwi (patrz punkt 4.4). Produkty lecznicze wydłużające odstęp QT Lewofloksacynę, tak jak inne fluorochinolony, należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze wydłużające odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne) (patrz punkt 4.4 „Wydłużenie odstępu QT”). Inne istotne informacje W badaniu interakcji farmakokinetycznych, lewofloksacyna nie wpływała na farmakokinetykę teofiliny (która jest wskaźnikowym substratem CYP1A2), co świadczy o tym, że lewofloksacyna nie jest inhibitorem CYP1A2.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania lewofloksacyny u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Z powodu braku danych dotyczących stosowania u ludzi oraz ze względu na dane doświadczalne, świadczące o ryzyku uszkadzania przez fluorochinolony obciążonych chrząstek organizmów w okresie wzrostu, stosowanie lewofloksacyny u kobiet w okresie ciąży jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 5.3). Karmienie piersi? Stosowanie produktu Tavanic jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią. Brak wystarczających danych dotyczących przenikania lewofloksacyny do mleka ludzkiego; jednakże inne fluorochinolony przenikają do mleka ludzkiego. Z powodu braku danych dotyczących stosowania u ludzi oraz ze względu na dane doświadczalne, świadczące o ryzyku uszkadzania przez fluorochinolony obciążonych chrząstek organizmów w okresie wzrostu, stosowanie lewofloksacyny u kobiet karmiących piersią jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 5.3).
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Lewofloksacyna nie spowodowała zaburzeń płodności ani zdolności rozrodczych szczurów.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Tavanic wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niektóre działania niepożądane [np. zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego i (lub) obwodowego (błędnikowego), senność, zaburzenia widzenia] mogą zaburzać zdolność koncentracji i szybkość reakcji pacjenta, a tym samym mogą stanowić ryzyko w sytuacjach, w których zdolności te mają szczególne znaczenie (np. prowadzenie samochodu lub obsługiwanie maszyn).
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Informacje podane poniżej opierają się na danych z badań klinicznych, w których uczestniczyło ponad 8300 pacjentów oraz na obszernym doświadczeniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Częstości występowania działań niepożądanych w poniższej tabeli zostały zdefiniowane następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), niebyt często (≥1/1000, <1/100), rzadko (≥1/10 000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane zostały przedstawione według zmniejszającej się ciężkości. Tabela działań niepożądanych Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: zakażenia grzybicze, w tym zakażenia Candida; oporność drobnoustrojów Zaburzenia krwi i układu chłonnego: leukopenia; eozynofilia; trombocytopenia; neutropenia; pancytopenia; agranulocytoza; niedokrwistość hemolityczna Zaburzenia układu immunologicznego: obrzęk naczynioruchowy; nadwrażliwość (patrz punkt 4.4); wstrząs anafilaktyczny; wstrząs rzekomoanafilaktyczny (patrz punkt 4.4) Zaburzenia endokrynologiczne: zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH, ang.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Działania niepożądane
syndrome of inappropriate antidiuretic hormone) Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: jadłowstręt; hipoglikemia, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą; śpiączka hipoglikemiczna (patrz punkt 4.4); hiperglikemia (patrz punkt 4.4) Zaburzenia psychiczne: bezsenność; niepokój; stan splątania; nerwowość; reakcje psychotyczne (z np. omamami, paranoją); depresja; pobudzenie; niezwykłe sny; koszmary senne; majaczenie; zaburzenia psychotyczne z zachowaniami zagrażającymi bezpieczeństwu pacjenta, w tym myśli lub próby samobójcze (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy; zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego; senność; drżenia mięśniowe; zaburzenia smaku; drgawki (patrz punkty 4.3 i 4.4); parestezja; zaburzenia pamięci; obwodowa neuropatia czuciowa (patrz punkt 4.4); obwodowa neuropatia czuciowo-ruchowa (patrz punkt 4.4); zaburzenia węchu, w tym utrata węchu; dyskineza; zaburzenia pozapiramidowe; brak smaku; omdlenie; łagodne nadciśnienie śródczaszkowe Zaburzenia oka: zaburzenia widzenia, takie jak nieostre widzenie (patrz punkt 4.4); przemijająca utrata widzenia (patrz punkt 4.4); zapalenie naczyniówki Zaburzenia ucha i błędnika: zawroty głowy pochodzenia obwodowego (błędnikowego); szumy uszne; utrata słuchu; zaburzenia słuchu Zaburzenia serca: tachykardia; kołatanie serca; częstoskurcz komorowy, który może prowadzić do zatrzymania akcji serca; arytmia komorowa i zaburzenia typu torsade de pointes (notowane głównie u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT); wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG (patrz punkty 4.4 i 4.9) Zaburzenia naczyniowe: zapalenie żył; niedociśnienie Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: duszność; skurcz oskrzeli; alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych Zaburzenia żołądka i jelit: biegunka; wymioty; nudności; ból brzucha; niestrawność; wzdęcia; zaparcia; biegunka – krwawa, rzadko może być objawem zapalenia jelit, w tym rzekomobłoniastego zapalenia jelit (patrz punkt 4.4); zapalenie trzustki (patrz punkt 4.4) Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfatazy zasadowej, GGTP); zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi; żółtaczka i ciężkie uszkodzenie wątroby, w tym przypadki zakończone zgonem z ostrą niewydolnością wątroby, głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi (patrz punkt 4.4); zapalenie wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka; świąd; pokrzywka; nadmierna potliwość; polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS, ang.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Działania niepożądane
drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms) (patrz punkt 4.4); rumień trwały; polekowy; toksyczna nekroliza naskórka; zespół Stevens-Johnsona; rumień wielopostaciowy; reakcje nadwrażliwości na światło (patrz punkt 4.4); leukocytoklastyczne zapalenie naczyń; zapalenie błon śluzowych Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: ból stawów; ból mięśni; zaburzenia dotyczące ścięgna (patrz punkty 4.3 i 4.4), w tym zapalenie ścięgna (np. ścięgna Achillesa); osłabienie siły mięśni, co może być szczególne ważne u pacjentów z miastenią (patrz punkt 4.4); rabdomioliza; zerwanie ścięgna (np. ścięgna Achillesa) (patrz punkty 4.3 i 4.4); zerwanie więzadła; zerwanie mięśnia; zapalenie stawów Zaburzenia nerek i dróg moczowych: zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi; ostra niewydolność nerek (np.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Działania niepożądane
z powodu śródmiąższowego zapalenia nerek) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: reakcja w miejscu infuzji (ból, zaczerwienienie); osłabienie; gorączka; ból (w tym ból pleców, ból w klatce piersiowej i kończynach) Reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne mogą niekiedy wystąpić już po podaniu pierwszej dawki. Reakcje dotyczące błon śluzowych mogą niekiedy wystąpić już po podaniu pierwszej dawki. Inne działania niepożądane związane ze stosowaniem fluorochinolonów obejmują: napady porfirii u pacjentów z porfirią. * W związku ze stosowaniem chinolonów i fluorochinolonów, w niektórych przypadkach niezależnie od istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych leku, wpływających na różne, czasami liczne układy i narządy oraz zmysły (w tym takie działania, jak zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn, zaburzenia chodu, neuropatie związane z parestezjami, depresja, zmęczenie, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu i zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu) (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Działania niepożądane
** U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Na podstawie badań toksyczności na zwierzętach lub klinicznych badań farmakologicznych z zastosowaniem dawek większych niż lecznicze, najważniejszymi objawami przedmiotowymi, których można się spodziewać w następstwie ostrego przedawkowania produktu Tavanic, roztwór do infuzji, są objawy dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, takie jak: splątanie, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, napady drgawkowe, wydłużenie odstępu QT oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i nadżerki błon śluzowych. Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu obserwowano objawy dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, obejmujące stan splątania, drgawki, omamy i drżenie. W razie przedawkowania, należy zastosować leczenie objawowe. Z uwagi na możliwość wydłużenia odstępu QT, należy kontrolować zapis EKG. Można zastosować leki zobojętniające w celu ochrony śluzówki żołądka.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Przedawkowanie
Hemodializa, w tym dializa otrzewnowa i CADO, są nieskuteczne w usuwaniu lewofloksacyny z organizmu. Nie ma specyficznego antidotum.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: chinolony przeciwbakteryjne, fluorochinolony. Kod ATC: J01MA12 Lewofloksacyna jest syntetycznym lekiem przeciwbakteryjnym z grupy fluorochinolonów i S-enancjomerem racemicznej substancji czynnej – ofloksacyny. Mechanizm działania Tak jak leki przeciwbakteryjne z grupy fluorochinolonów, lewofloksacyna działa na kompleks DNA-gyraza DNA oraz na topoizomerazę IV. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Siła działania przeciwbakteryjnego lewofloksacyny zależy od stosunku maksymalnego stężenia w surowicy (Cmax) lub pola powierzchni pod krzywą (AUC) do minimalnego stężenia hamującego (MIC). Mechanizm oporności Oporność na lewofloksacynę jest nabywana poprzez wielostopniowy proces celowanej mutacji miejsc w obu typach topoizomerazy II, gyrazy DNA i topoizomerazy IV.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Inne mechanizmy oporności, takie jak bariery przepuszczalności (powszechne u Pseudomonas aeruginosa) oraz mechanizm aktywnego usuwania z komórki mogą również wpływać na wrażliwość na lewofloksacynę. Drobnoustroje oporne na lewofloksacynę wykazują oporność również na inne fluorochinolony (oporność krzyżowa). W związku z mechanizmem działania, w zasadzie nie występuje oporność krzyżowa między lewofloksacyną a lekami przeciwbakteryjnymi z innych grup. Wartości graniczne Zalecane przez EUCAST wartości graniczne MIC dla lewofloksacyny, odróżniające drobnoustroje wrażliwe od średnio wrażliwych i średnio wrażliwe od opornych, zamieszczono w poniższej tabeli zawierającej wyniki badań MIC [mg/l]. Zalecane przez EUCAST kliniczne wartości graniczne MIC dla lewofloksacyny (wersja 10.0, 01.01.2020): Drobnoustrój Wrażliwy Oporny Enterobacterales ≤0,5 mg/l >1 mg/l Pseudomonas spp. ≤0,001 mg/l >1 mg/l Acinetobacter spp.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
≤0,5 mg/l >1 mg/l Staphylococcus aureus koagulazo-ujemne gronkowce ≤0,001 mg/l >1 mg/l Enterococcus spp. ≤4 mg/l >4 mg/l Streptococcus pneumoniae ≤0,001 mg/l >2 mg/l Streptococcus grupy A, B, C i G ≤0,001 mg/l >2 mg/l Haemophilus influenzae ≤0,06 mg/l >0,06 mg/l Moraxella catarrhalis ≤0,125 mg/l >0,125 mg/l Helicobacter pylori ≤1 mg/l >1 mg/l Aerococcus sanguinicola i urinae ≤2 mg/l >2 mg/l Aeromonas spp. ≤0,5 mg/l >1 mg/l wartości graniczne farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (niezwiązane z konkretnym gatunkiem) ≤0,5 mg/l >1 mg/l Występowanie oporności wybranych gatunków może różnić się w zależności od rejonu geograficznego oraz od czasu, dlatego konieczna jest informacja o lokalnym występowaniu oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W razie konieczności, jeżeli lokalne występowanie oporności jest takie, że zastosowanie produktu w leczeniu co najmniej niektórych zakażeń jest wątpliwe, należy zasięgnąć porady eksperta. Gatunki zwykle wrażliwe Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Bacillus anthracis Staphylococcus aureus wrażliwy na metycylinę Staphylococcus saprophyticus Paciorkowce grupa C i G Streptococcus agalactiae Streptococcus pneumoniae Streptococcus pyogenes Tlenowe bakterie Gram-ujemne Eikenella corrodens Haemophilus influenzae Haemophilus parainfluenzae Klebsiella oxytoca Moraxella catarrhalis Pasteurella multocida Proteus vulgaris Providencia rettgeri Bakterie beztlenowe Peptostreptococcus Inne Chlamydophila pneumoniae Chlamydophila psittaci Chlamydia trachomatis Legionella pneumophila Mycoplasma pneumoniae Mycoplasma hominis Ureaplasma urealyticum Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus faecalis Staphylococcus aureus oporny na metycylinę Staphylococcus spp koagulazo-ujemny Tlenowe bakterie Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Morganella morganii Proteus mirabilis Providencia stuartii Pseudomonas aeruginosa Serratia marcescens Bakterie beztlenowe Bacteroides fragilis Gatunki o oporności wrodzonej Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus faecium Staphylococcus aureus oporny na metycylinę prawdopodobnie jest także oporny na fluorochinolony, w tym lewofloksacynę.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Lewofloksacyna podana doustnie wchłania się szybko i niemal całkowicie, a maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane w ciągu 1-2 h. Całkowita biodostępność wynosi 99-100%. Pokarm wywiera niewielki wpływ na wchłanianie lewofloksacyny. Stan równowagi jest osiągany w ciągu 48 godzin w schemacie dawkowania 500 mg raz lub dwa razy na dobę. Dystrybucja Około 30-40% lewofloksacyny wiąże się z białkami osocza. Średnia objętość dystrybucji lewofloksacyny wynosi około 100 l po pojedynczym i wielokrotnym podawaniu dawek 500 mg, co wskazuje na szeroką dystrybucję do tkanek. Przenikanie do tkanek i płynów ustrojowych Wykazano, że lewofloksacyna przenika do błony śluzowej oskrzeli, płynu wyściełającego nabłonek dróg oddechowych, makrofagów w pęcherzykach płucnych, tkanki płuc, skóry (płynu surowiczego w pęcherzach), tkanki gruczołu krokowego i moczu. Jednak lewofloksacyna słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolizm Lewofloksacyna jest metabolizowana w bardzo małym stopniu, metabolitami są demetylolewofloksacyna i N-tlenek lewofloksacyny. Metabolity te stanowią poniżej 5% dawki i są wydalane z moczem. Lewofloksacyna jest stabilna stereochemicznie i nie ulega inwersji chiralnej. Eliminacja Po podaniu doustnym i dożylnym, lewofloksacyna jest usuwana z osocza dość powoli (t1/2: 6-8 h). Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (>85% podanej dawki leku). Średni pozorny całkowity klirens lewofloksacyny po podaniu pojedynczej dawki 500 mg wynosił 175 +/- 29,2 ml/min. Nie ma istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny podanej dożylnie i doustnie, co świadczy o tym, że obie drogi podania mogą być stosowane zamiennie. Liniowość Lewofloksacyna wykazuje farmakokinetykę liniową w zakresie od 50 do 1000 mg. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z niewydolnością nerek Na farmakokinetykę lewofloksacyny wpływa niewydolność nerek.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wraz z pogarszaniem się czynności nerek zmniejsza się wydalanie nerkowe i klirens, a okres półtrwania zwiększa się, jak podano w tabeli poniżej. Farmakokinetyka w niewydolności nerek po podaniu doustnym pojedynczej dawki 500 mg Clcr [ml/min] <20: ClR [ml/min] 13, t1/2 [h] 35 Clcr [ml/min] 20-49: ClR [ml/min] 26, t1/2 [h] 27 Clcr [ml/min] 50-80: ClR [ml/min] 57, t1/2 [h] 9 Pacjenci w podeszłym wieku Brak istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny u osób młodych i w podeszłym wieku, z wyjątkiem różnic związanych z klirensem kreatyniny. Różnice związane z płci? Analizy obejmujące osobno mężczyzn i kobiety wykazały małe lub bardzo małe zależne od płci różnice w farmakokinetyce lewofloksacyny. Nie ma dowodów wskazujących na znaczenie kliniczne tych różnic związanych z płcią.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Na podstawie danych nieklinicznych, uzyskanych podczas konwencjonalnych badań dotyczących toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, możliwego działania rakotwórczego oraz toksyczności reprodukcyjnej i rozwojowej, wykazano brak szczególnego ryzyka dla ludzi. Lewofloksacyna nie powodowała zaburzeń płodności ani zdolności rozrodczych u szczurów a jedynie opóźniała dojrzewanie płodu w wyniku toksycznego wpływu lewofloksacyny na organizm matki. Lewofloksacyna nie wywoływała mutacji genowych w hodowlach komórek bakterii lub ssaków, ale wywoływała aberracje chromosomowe w hodowli in vitro komórek płucnych chomika chińskiego. Działanie to można przypisać hamowaniu topoizomerazy II. Badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiana siostrzanych chromatyd, synteza „nieprogramowanego” DNA, test dominacji letalnej) nie wykazały żadnego działania genotoksycznego.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania na myszach wykazały, że lewofloksacyna działa fototoksycznie tylko w bardzo dużych dawkach. Lewofloksacyna nie wykazała wpływu genotoksycznego w testach fotomutagenności, a badania fotokarcinogenności wykazały działanie zmniejszające rozwój komórek guza. Podobnie jak inne fluorochinolony, lewofloksacyna wykazała wpływ na chrząstki stawowe (tworzenie odwarstwień i jam) u szczurów i psów. Wyniki te były bardziej wyraźne u młodych zwierząt.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) Kwas solny (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z heparyną ani z roztworami zasadowymi (np. wodorowęglanem sodu). Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 3 lata Okres ważności po przebiciu gumowego korka: należy użyć natychmiast (patrz punkt 6.6). Z mikrobiologicznego punktu widzenia roztwór do infuzji należy użyć natychmiast. W przeciwnym przypadku, za czas i warunki przechowywania odpowiada użytkownik. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Butelkę przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Obejrzeć przed użyciem. Tylko przejrzyste roztwory, bez stałych cząstek nadają się do użycia.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka ze szkła typu I o pojemności 100 ml z aluminiową nasadką, korkiem z gumy chlorobutylowej i polipropylenowym wieczkiem. Każda butelka zawiera 100 ml roztworu do infuzji. Wielkość opakowania: 1, 5 i 20 butelek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Tavanic, roztwór do infuzji, należy użyć natychmiast (w ciągu 3 godzin) po przebiciu gumowego korka w celu uniknięcia nadkażenia przez bakterie. Podczas infuzji nie jest konieczna ochrona przed światłem. Ten produkt leczniczy jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użycia. Roztwór należy obejrzeć przed użyciem. Można go zastosować jedynie wówczas, gdy jest przezroczysty, zielonkawożółty, bez stałych cząstek. Tak jak w przypadku wszystkich produktów leczniczych, wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Tavanic, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Mieszanie z innymi roztworami do infuzji Tavanic, roztwór do infuzji, jest zgodny z następującymi płynami infuzjnymi: 0,9% roztwór chlorku sodu, 5% roztwór glukozy do wstrzykiwań, 2,5% roztwór glukozy w roztworze Ringera, złożone roztwory do żywienia pozajelitowego (aminokwasy, glukoza, elektrolity). Niezgodności farmaceutyczne, patrz punkt 6.2.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Levoxa, 250 mg, tabletki powlekane Levoxa, 500 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Levoxa, 250 mg: Każda tabletka powlekana produktu leczniczego Levoxa zawiera 250 mg lewofloksacyny (Levofloxacinum), w postaci lewofloksacyny półwodnej. Levoxa, 500 mg: Każda tabletka powlekana produktu leczniczego Levoxa zawiera 500 mg lewofloksacyny (Levofloxacinum), w postaci lewofloksacyny półwodnej. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka powlekana produktu leczniczego Levoxa o mocy 250 mg zawiera 3,84 mg laktozy jednowodnej. Każda tabletka powlekana produktu leczniczego Levoxa o mocy 500 mg zawiera 7,68 mg laktozy jednowodnej. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana. Levoxa, 250 mg: Różowe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z linią podziału po jednej stronie i z oznaczeniem “L” po drugiej stronie.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Długość wynosi około 13 mm, a szerokość 6 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Levoxa, 500 mg: Różowe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z linią podziału po jednej stronie i z oznaczeniem “L” po drugiej stronie. Długość wynosi około 16 mm, a szerokość 8 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Lewofloksacyna jest wskazana do stosowania u dorosłych w leczeniu niżej wymienionych zakażeń (patrz punkty 4.4 i 5.1): ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek i powikłane zakażenia układu moczowego (patrz punkt 4.4) przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego płucna postać wąglika: zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie (patrz punkt 4.4) W przypadku wymienionych poniżej zakażeń, lewofloksacynę należy stosować tylko wtedy, gdy użycie innych leków przeciwbakteryjnych powszechnie zalecanych do leczenia tych zakażeń uzna się za niewłaściwe. ostre bakteryjne zapalenie zatok ostre nasilenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, w tym zapalenia oskrzeli pozaszpitalne zapalenie płuc powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego (patrz punkt 4.4) Produkt leczniczy Levoxa, tabletki powlekane może być także stosowany w celu ukończenia leczenia u pacjentów, u których nastąpiła poprawa po początkowym leczeniu lewofloksacyną w postaci dożylnej.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Wskazania do stosowania
Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Tabletki powlekane produktu leczniczego Levoxa podaje się raz lub dwa razy na dobę. Dawkowanie zależy od rodzaju i stopnia ciężkości zakażenia a także wrażliwości przewidywanego drobnoustroju wywołującego zakażenie. Tabletki powlekane produktu leczniczego Levoxa mogą być także stosowane w celu ukończenia leczenia u pacjentów, u których nastąpiła poprawa po początkowym leczeniu lewofloksacyną w postaci dożylnej; ze względu na biorównoważność postaci parenteralnej i doustnej, można zastosować takie same dawki. Dawkowanie Poniżej zamieszczono zalecenia dotyczące dawkowania produktu leczniczego Levoxa. Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny >50 ml/min) Wskazanie Dawkowanie w ciągu doby (zależnie od ciężkości zakażenia) Czas trwania leczenia Ostre bakteryjne zapalenie zatok 500 mg raz na dobę 10 do 14 dni Zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, w tym bakteryjnego zapalenia oskrzeli 500 mg raz na dobę 7 do 10 dni Pozaszpitalne zapalenie płuc 500 mg raz lub dwa razy na dobę 7 do 14 dni Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek 500 mg raz na dobę 7 do 10 dni Powikłane zakażenia układu moczowego 500 mg raz na dobę 7 do 14 dni Niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego 250 mg raz na dobę 3 dni Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego 500 mg raz na dobę 28 dni Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich 500 mg raz lub dwa razy na dobę 7 do 14 dni Płucna postać wąglika 500 mg raz na dobę 8 tygodni Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤50 ml/min) Klirens kreatyniny 250 mg/24 h 500 mg/24 h 500 mg/12 h 50-20 ml/min pierwsza dawka: 250 mg następnie: 125 mg/24 h następnie: 250 mg/24 h 19-10 ml/min pierwsza dawka: 250 mg następnie: 125 mg/48 h następnie: 125 mg/24 h <10 ml/min (w tym pacjenci poddawani hemodializie lub CADO) pierwsza dawka: 250 mg następnie: 125 mg/48 h następnie: 125 mg/24 h Nie ma konieczności podawania dodatkowych dawek po hemodializie lub ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CADO).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Dawkowanie
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Nie jest konieczne dostosowanie dawki, ponieważ lewofloksacyna nie jest metabolizowana w istotnym stopniu w wątrobie i wydalana jest głównie przez nerki. Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki z innych przyczyn niż zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.4 „Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna” oraz „Wydłużenie odstępu QT”). Dzieci i młodzież Produkt leczniczy Levoxa jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu (patrz punkt 4.3). Sposób podawania Tabletki powlekane produktu leczniczego Levoxa należy połykać bez rozgryzania i popijać odpowiednią ilością płynu. Tabletki można dzielić wzdłuż linii podziału w celu dostosowania dawki. Tabletki można przyjmować w trakcie posiłku lub między posiłkami.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Dawkowanie
Tabletki powlekane produktu leczniczego Levoxa należy przyjmować co najmniej dwie godziny przed lub dwie godziny po przyjęciu soli żelaza, soli cynku, leków zobojętniających sok żołądkowy zawierających magnez lub glin, lub dydanozyny (tylko preparaty dydanozyny z glinem i magnezem zawierające środki buforujące) i sukralfatu, ponieważ mogą one zmniejszać wchłanianie antybiotyku (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu Levoxa, tabletki powlekane nie wolno stosować: u pacjentów z nadwrażliwością na lewofloksacynę lub inne chinolony, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 u pacjentów z padaczk? u pacjentów z zapaleniem ścięgna w wywiadzie, które związane było ze stosowaniem fluorochinolonów u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu u pacjentek w ciąży u kobiet karmiących piersią.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy unikać stosowania lewofloksacyny u pacjentów, u których w przeszłości podczas stosowania produktów zawierających chinolony lub fluorochinolony występowały ciężkie działania niepożądane (patrz punkt 4.8). Leczenie tych pacjentów lewofloksacyną należy rozpoczynać tylko w przypadku braku alternatywnych metod leczenia i po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka (patrz również punkt 4.3). Ryzyko oporności Jest bardzo prawdopodobne, że metycylinooporne szczepy Staphylococcus aureus (MRSA, ang. Methicillin-resistant S. aureus) są także oporne na fluorochinolony, w tym lewofloksacynę. Dlatego nie zaleca się stosowania lewofloksacyny w leczeniu zakażeń wywołanych lub prawdopodobnie wywołanych przez MRSA, chyba że wyniki badań laboratoryjnych potwierdziły wrażliwość drobnoustrojów na lewofloksacynę (i zwykle stosowane leki przeciwbakteryjne w leczeniu zakażeń MRSA są uważane za niewłaściwe).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Lewofloksacynę można stosować w leczeniu ostrego bakteryjnego zapalenia zatok i ostrego zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, jeśli zakażenia te zostały właściwie zdiagnozowane. Oporność na fluorochinolony E. coli – drobnoustroju, który najczęściej wywołuje zakażenia dróg moczowych – jest różna w poszczególnych krajach Unii Europejskiej. Lekarze powinni brać pod uwagę lokalne występowanie oporności E. coli na fluorochinolony. Płucna postać wąglika Stosowanie u ludzi opiera się na wynikach badań in vitro wrażliwości Bacillus anthracis oraz na wynikach badań na zwierzętach wraz z ograniczonymi danymi dotyczącymi stosowania u ludzi. Lekarze powinni się odnieść do krajowych i (lub) międzynarodowych wytycznych dotyczących leczenia wąglika. Długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania niepożądane leku U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony, niezależnie od ich wieku i istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych leku, wpływających na różne, czasami liczne układy organizmu (mięśniowo-szkieletowy, nerwowy, psychiczny i zmysły).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Po wystąpieniu pierwszych objawów przedmiotowych lub podmiotowych jakiegokolwiek ciężkiego działania niepożądanego należy niezwłocznie przerwać stosowanie lewofloksacyny, a pacjentom należy zalecić skontaktowanie się z lekarzem prowadzącym w celu uzyskania porady. Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna (zwłaszcza, ale nie tylko, ścięgna Achillesa), czasami obustronne, może wystąpić już w ciągu 48 h po rozpoczęciu leczenia chinolonami i fluorochinolonami, a ich występowanie zgłaszano nawet do kilku miesięcy po zakończeniu leczenia. Ryzyko zapalenia ścięgna i zerwania ścięgna jest większe u starszych pacjentów, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, pacjentów po przeszczepie narządu miąższowego, u pacjentów otrzymujących dawki dobowe 1000 mg lewofloksacyny i u leczonych jednocześnie kortykosteroidami. Z tego powodu należy unikać jednoczesnego stosowania kortykosteroidów. Po wystąpieniu pierwszych objawów zapalenia ścięgna (np.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
bolesny obrzęk, stan zapalny) należy przerwać leczenie lewofloksacyną i rozważyć alternatywne leczenie. Chorą kończynę (chore kończyny) należy odpowiednio leczyć (np. unieruchomienie). Jeśli wystąpią objawy choroby ścięgien, nie należy stosować kortykosteroidów. Choroba związana z Clostridium difficile Biegunka, zwłaszcza o ciężkim przebiegu, utrzymująca się i (lub) krwawa, występująca podczas lub po zakończeniu stosowania lewofloksacyny (także kilka tygodni po zakończeniu leczenia), może być objawem choroby związanej z Clostridium difficile (CDAD, ang. Clostridium difficile -associated disease). CDAD może mieć różne nasilenie, od lekkiego do zagrażającego życiu, a najcięższą jej postacią jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.8). Dlatego ważne jest, aby rozważyć tę diagnozę u pacjentów, u których wystąpiła ciężka biegunka w trakcie lub po zakończeniu leczenia lewofloksacyną.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli podejrzewa się lub potwierdzono CDAD, należy natychmiast przerwać stosowanie lewofloksacyny i niezwłocznie rozpocząć odpowiednie leczenie. W tej sytuacji klinicznej produkty lecznicze hamujące perystaltykę są przeciwwskazane. Pacjenci ze skłonnością do napadów padaczkowych Chinolony mogą obniżać próg drgawkowy i wywołać drgawki. Lewofloksacyna jest przeciwwskazana u pacjentów z padaczką w wywiadzie (patrz punkt 4.3) i, podobnie tak jak w przypadku innych chinolonów, należy ją stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów ze skłonnością do napadów padaczkowych lub stosujących jednocześnie substancje czynne obniżające próg drgawkowy, takie jak teofilina (patrz punkt 4.5). W przypadku wystąpienia napadu drgawkowego (patrz punkt 4.8), należy przerwać leczenie lewofloksacyną. Pacjenci z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej Pacjenci z utajonym lub jawnym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej mogą być podatni na wystąpienie reakcji hemolitycznej w trakcie leczenia przeciwbakteryjnymi pochodnymi chinolowymi.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Dlatego też, jeśli zastosowanie lewofloksacyny u tych pacjentów jest wskazane, należy obserwować pacjentów pod kątem potencjalnego wystąpienia hemolizy. Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek Ponieważ lewofloksacyna jest wydalana głównie przez nerki, u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek należy zmodyfikować dawkę produktu leczniczego Levoxa (patrz punkt 4.2). Reakcje nadwrażliwości Lewofloksacyna może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości, mogące zakończyć się śmiercią (np. obrzęk naczynioruchowy aż do wstrząsu anafilaktycznego), niekiedy po podaniu pierwszej dawki (patrz punkt 4.8). Jeśli wystąpią takie reakcje, pacjent powinien natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub lekarzem medycyny ratunkowej, który rozpocznie odpowiednie działania ratujące życie. Ciężkie skórne działania niepożądane W związku ze stosowaniem lewofloksacyny zaobserwowano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR, ang.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
severe cutaneous adverse reactions), w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN, ang. toxic epidermal necrolysis, znane również jako zespół Lyella), zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz polekową reakcję z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), które mogą stanowić zagrożenie dla życia lub powodować zgon (patrz punkt 4.8). Podczas przepisywania leku należy poinformować pacjenta o objawach podmiotowych i przedmiotowych ciężkich reakcji skórnych oraz należy ich ściśle obserwować. W razie pojawienia się objawów podmiotowych i przedmiotowych wskazujących na występowanie tych reakcji, należy natychmiast przerwać stosowanie lewofloksacyny i rozważyć alternatywną metodę leczenia. Nie należy nigdy ponownie rozpoczynać leczenia lewofloksacyną, jeżeli w związku ze stosowaniem lewofloksacyny u pacjenta wystąpiła ciężka reakcja, taka jak SJS, TEN lub DRESS.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Dysglikemia Podobnie jak w przypadku wszystkich chinolonów, obserwowano zaburzenia stężenia glukozy we krwi, w tym hipoglikemię i hiperglikemię, występujące częściej u osób w podeszłym wieku, zwykle u pacjentów z cukrzycą, otrzymujących jednocześnie doustne produkty lecznicze o działaniu hipoglikemizującym (np. glibenklamid) lub insulinę. Odnotowano przypadki śpiączki hipoglikemicznej. U pacjentów z cukrzycą zaleca się dokładne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi (patrz punkt 4.8). Leczenie lewofloksacyną powinno zostać niezwłocznie przerwane, jeśli u pacjenta wystąpią zaburzenia poziomu glukozy we krwi. Należy rozważyć wdrożenie alternatywnej terapii przeciwbakteryjnej, nieopartej na fluorochinolonach. Zapobieganie nadwrażliwości na światło W trakcie leczenia lewofloksacyną obserwowano przypadki nadwrażliwości na światło (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
W celu uniknięcia wystąpieniu objawów nadwrażliwości na światło zaleca się, aby pacjent bez potrzeby nie narażał się na działanie silnego światła słonecznego lub sztucznego promieniowania UV (np. lampy słoneczne, solarium) podczas leczenia i przez 48 godzin po zakończeniu leczenia lewofloksacyną. Pacjenci leczeni antagonistami witaminy K Z powodu możliwości zwiększenia wartości wyników badań krzepliwości krwi (PT/INR) i (lub) nasilenia krwawień u pacjentów leczonych lewofloksacyną oraz antagonistami witaminy K (np. warfaryna), badania krzepliwości krwi należy wykonywać regularnie w trakcie jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych (patrz punkt 4.5). Reakcje psychotyczne Obserwowano reakcje psychotyczne u pacjentów przyjmujących chinolony, w tym lewofloksacynę. W bardzo rzadkich przypadkach prowadziły one do myśli samobójczych i zachowań niebezpiecznych dla pacjenta – czasami nawet po pojedynczej dawce lewofloksacyny (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku wystąpienia tych reakcji u pacjenta, należy przerwać stosowanie lewofloksacyny niezwłocznie po wystąpieniu pierwszych objawów tych reakcji. Należy doradzić pacjentom kontakt z lekarzem w celu konsultacji. Należy rozważyć wdrożenie alternatywnej terapii przeciwbakteryjnej, nieopartej na fluorochinolonach i zastosować odpowiednie postępowanie. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas stosowania lewofloksacyny u pacjentów z psychozą lub z chorobą psychiczną w wywiadzie. Wydłużenie odstępu QT Należy zachować ostrożność stosując fluorochinolony, w tym lewofloksacynę, u pacjentów ze znanymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, takimi jak np: wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT jednoczesne stosowanie produktów leczniczych, które wydłużają odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antybiotyki makrolidowe, leki przeciwpsychotyczne) nieskorygowane zaburzenia elektrolitowe (np.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
hipokaliemia, hipomagnezemia) choroba serca (np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, bradykardia). Pacjenci w podeszłym wieku i kobiety mogą być bardziej wrażliwi na działanie produktów leczniczych wydłużających odstęp QT. Dlatego należy zachować ostrożność stosując u tych pacjentów fluorochinolony, w tym lewofloksacynę. (Patrz również punkty 4.2 „Pacjenci w podeszłym wieku”, 4.5, 4.8 i 4.9). Neuropatia obwodowa U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony zgłaszano przypadki polineuropatii czuciowej lub czuciowo-ruchowej, powodujące parestezję, niedoczulicę, zaburzenia czucia lub osłabienie. Pacjentom leczonym lewofloksacyną należy doradzić, aby przed kontynuacją leczenia poinformowali lekarza, jeśli wystąpią u nich objawy neuropatii, takie jak ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie lub osłabienie, aby zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnej choroby (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Podczas stosowania lewofloksacyny odnotowano przypadki martwicy wątroby, aż do zakończonej zgonem niewydolności wątroby, głównie u pacjentów z ciężką chorobą zasadniczą, np. posocznicą (patrz punkt 4.8). Pacjenta należy poinformować, że jeśli wystąpią u niego przedmiotowe i podmiotowe objawy choroby wątroby, takie jak: jadłowstręt, żółtaczka, ciemna barwa moczu, świąd lub tkliwy brzuch, konieczne jest przerwanie leczenia i skontaktowanie się z lekarzem. Zaostrzenie miastenii Fluorochinolony, w tym lewofloksacyna, blokują przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i mogą nasilać osłabienie mięśni u pacjentów z miastenią. Po wprowadzeniu produktu do obrotu obserwowano ciężkie działania niepożądane, w tym śmiertelne i powodujące konieczność zastosowania oddychania wspomaganego, które były związane ze stosowaniem fluorochinolonów u pacjentów z miastenią. Nie zaleca się stosowania lewofloksacyny u pacjentów z miastenią w wywiadzie.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia widzenia Jeśli u pacjenta wystąpią zaburzenia widzenia lub jakiekolwiek zmiany dotyczące oczu, należy niezwłocznie skonsultować się z okulistą (patrz punkty 4.7 i 4.8). Nadkażenie Stosowanie lewofloksacyny, zwłaszcza długotrwałe, może prowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów. Jeśli podczas leczenia wystąpi nadkażenie, należy podjąć odpowiednie środki. Rozwarstwienie aorty i tętniak aorty oraz niedomykalność zastawki serca Badania epidemiologiczne wskazują, że stosowanie fluorochinolonów może zwiększać ryzyko wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty, zwłaszcza u osób starszych, oraz niedomykalności zastawki aortalnej i mitralnej. U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Dlatego fluorochinolony należy stosować wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz po rozważeniu innych opcji terapeutycznych u pacjentów z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku tętniaka albo wrodzonej choroby zastawki serca lub u pacjentów z wcześniej zdiagnozowanym tętniakiem aorty i (lub) rozwarstwieniem aorty albo chorobą zastawki serca lub w przypadku: występowania innych czynników predysponujących do wystąpienia zarówno tętniaka i rozwarstwienia aorty, jak i niedomykalności zastawki serca oraz narażonych na ich wystąpienie (np. zaburzenia tkanki łącznej, takie jak zespół Marfana lub zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Turnera, choroba Behçeta, nadciśnienie tętnicze, reumatoidalne zapalenie stawów) występowania innych czynników ryzyka lub stanów predysponujących do wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty (np.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
zapalenie tętnic Takayasu lub olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, rozpoznana miażdżyca czy zespół Sjögrena) występowania innych czynników ryzyka lub stanów predysponujących do wystąpienia niedomykalności zastawki serca (np. infekcyjne zapalenie wsierdzia). Ryzyko wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty oraz ich pęknięcia może być także wyższe u pacjentów leczonych jednocześnie układowymi kortykosteroidami. Pacjentów należy poinformować o konieczności niezwłocznego skontaktowania się z lekarzem na oddziale ratunkowym w przypadku nagłego wystąpienia bólu brzucha, klatki piersiowej lub pleców. Pacjentów należy poinformować o konieczności niezwłocznego zwrócenia się po pomoc medyczną w przypadku ostrych duszności, pojawienia się kołatania serca lub obrzęku jamy brzusznej czy kończyn dolnych. Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych U pacjentów leczonych lewofloksacyną wynik testu wykrywającego opioidy w moczu może być fałszywie dodatni.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Konieczne może być potwierdzenie dodatniego wyniku za pomocą bardziej swoistej metody. Należy pouczyć pacjenta, że jeśli wystąpi u niego nagły ból brzucha, pleców lub ból w klatce piersiowej, należy natychmiast zgłosić się do lekarza w oddziale ratunkowym. Lewofloksacyna może hamować wzrost Mycobacterium tuberculosis, dlatego też może wystąpić fałszywie ujemny wynik w diagnostyce bakteriologicznej gruźlicy. Substancje pomocnicze Laktoza Pacjenci z rzadko występującą wrodzoną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego. Sód Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ innych produktów leczniczych na produkt Levoxa Sole żelaza, sole cynku, leki zobojętniające kwas żołądkowy zawierające magnez lub glin, dydanozyna. Wchłanianie lewofloksacyny jest znacząco zmniejszone podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Levoxa z solami żelaza lub lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy, zawierającymi sole magnezu lub glinu, lub z dydanozyną (tylko preparaty dydanozyny z glinem i magnezem zawierające środki buforujące). Jednoczesne stosowanie fluorochinolonów i multiwitamin zawierających cynk wydaje się zmniejszać ich wchłanianie po podaniu doustnym. Zaleca się, aby nie przyjmować produktów zawierających kationy dwu- lub trójwartościowe, takie jak: sole żelaza, sole cynku, leki zobojętniające kwas żołądkowy zawierające magnez lub glin, czy dydanozynę (tylko preparaty dydanozyny z glinem i magnezem zawierające środki buforujące) w ciągu 2 godzin przed przyjęciem lub po przyjęciu produktu leczniczego Levoxa (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
Sole wapnia mają minimalny wpływ na wchłanianie lewofloksacyny po podaniu doustnym. Sukralfat Jednoczesne przyjmowanie sukralfatu znacząco zmniejsza biodostępność produktu leczniczego Levoxa. Jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie sukralfat i produkt leczniczy Levoxa, zaleca się przyjmowanie sukralfatu 2 godziny po podaniu produktu leczniczego Levoxa w postaci tabletek powlekanych (patrz punkt 4.2). Teofilina, fenbufen lub podobne niesteroidowe leki przeciwzapalne W badaniu klinicznym nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych pomiędzy lewofloksacyną i teofiliną. Jednakże podczas jednoczesnego stosowania chinolonów z teofiliną, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi lub innymi produktami leczniczymi obniżającymi próg drgawkowy, może dojść do znacznego obniżenia progu drgawkowego. Stężenie lewofloksacyny podczas stosowania razem z fenbufenem było o około 13% większe, niż podczas podawania samej lewofloksacyny.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
Probenecyd i cymetydyna Probenecyd i cymetydyna miały statystycznie istotny wpływ na eliminację lewofloksacyny. Klirens nerkowy lewofloksacyny był zmniejszony przez cymetydynę (o 24%) i probenecyd (o 34%). Przyczyną tego jest zdolność blokowania przez oba leki wydzielania lewofloksacyny do światła kanalików nerkowych. Jednak, podczas stosowania dawek ocenianych w tym badaniu, statystycznie znamienne różnice w kinetyce nie mają prawdopodobnie znaczenia klinicznego. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania lewofloksacyny z lekami wpływającymi na wydzielanie do kanalików nerkowych, takimi jak probenecyd i cymetydyna, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Kortykosteroidy U pacjentów stosujących kortykosteroidy wzrasta ryzyko wystąpienia zapalenia oraz zerwania ścięgien (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
Inne istotne informacje Kliniczne badania farmakologiczne wykazały, że farmakokinetyka lewofloksacyny nie ulega istotnym klinicznie zmianom podczas podawania lewofloksacyny razem z następującymi lekami: węglan wapnia, digoksyna, glibenklamid, ranitydyna. Wpływ produktu Levoxa na inne produkty lecznicze Cyklosporyna Okres półtrwania cyklosporyny zwiększył się o 33% podczas jednoczesnego stosowania z lewofloksacyną. Antagoniści witaminy K Notowano wzrost wartości parametrów krzepnięcia krwi (PT/INR) i (lub) krwawienia, które może być niekiedy ciężkie, u pacjentów przyjmujących lewofloksacynę jednocześnie z antagonistą witaminy K (np. warfaryną). Dlatego, u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K, należy kontrolować parametry krzepnięcia krwi (patrz punkt 4.4). Produkty lecznicze wydłużające odstęp QT Lewofloksacynę, tak jak inne fluorochinolony, należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze wydłużające odstęp QT (np.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne) (patrz punkt 4.4 „Wydłużenie odstępu QT”). Inne istotne informacje W badaniu interakcji farmakokinetycznych, lewofloksacyna nie wpływała na farmakokinetykę teofiliny (która jest wskaźnikowym substratem CYP1A2), co świadczy o tym, że lewofloksacyna nie jest inhibitorem CYP1A2. Inne rodzaje interakcji Pokarm Nie występuje klinicznie istotna interakcja z pokarmem. Dlatego tabletki powlekane produktu leczniczego Levoxa można przyjmować niezależnie od spożywanych posiłków. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania lewofloksacyny u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
Z powodu braku danych dotyczących stosowania u ludzi oraz ze względu na dane doświadczalne, świadczące o ryzyku uszkadzania przez fluorochinolony obciążonych chrząstek organizmów w okresie wzrostu, nie wolno stosować lewofloksacyny u kobiet w okresie ciąży (patrz punkt 4.3 i 5.3). Karmienie piersi? Produkt leczniczy Levoxa jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią. Dane dotyczące przenikania lewofloksacyny do mleka ludzkiego są niewystarczające; jednak inne fluorochinolony przenikają do mleka ludzkiego. Z powodu braku danych dotyczących stosowania u ludzi oraz ze względu na dane doświadczalne, świadczące o ryzyku uszkadzania przez fluorochinolony obciążonych chrząstek organizmów w okresie wzrostu, nie wolno stosować lewofloksacyny u kobiet karmiących piersią (patrz punkt 4.3 i 5.3). Płodność Lewofloksacyna nie powodowała zaburzeń płodności ani zdolności rozrodczych u szczurów.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Lewofloksacyna wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niektóre działania niepożądane (np. zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego lub błędnikowego, senność, zaburzenia widzenia) mogą zaburzać zdolność koncentracji i szybkość reakcji pacjenta, dlatego mogą stanowić ryzyko w sytuacjach, w których te zdolności są szczególnie ważne (np. prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn). 4.8 Działania niepożądane Informacje podane poniżej opierają się na danych z badań klinicznych, w których uczestniczyło ponad 8300 pacjentów oraz na obszernym doświadczeniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Częstość występowania działań niepożądanych w poniższej tabeli została zdefiniowana następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), niebyt często (≥1/1 000, <1/100), rzadko (≥1/10 000, <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane zostały przedstawione według zmniejszającej się ciężkości. Tabela działań niepożądanych Klasyfikacja układów i narządów Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zakażenia grzybicze, w tym zakażenia Candida; oporność drobnoustrojów Zaburzenia krwi i układu chłonnego leukopenia; eozynofilia trombocytopenia; neutropenia pancytopenia; agranulocytoza; niedokrwistość hemolityczna Zaburzenia układu immunologicznego obrzęk naczynioruchowy; nadwrażliwość (patrz punkt 4.4) wstrząs anafilaktyczny; wstrząs rzekomoanafilaktyczny (patrz punkt 4.4) Zaburzenia endokrynologiczne zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) Zaburzenia metabolizmu i odżywiania jadłowstręt; hipoglikemia, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, śpiączka hipoglikemiczna (patrz punkt 4.4) hiperglikemia (patrz punkt 4.4) Zaburzenia psychiczne* bezsenność; niepokój; stan splątania; nerwowość reakcje psychotyczne (np.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
omamy, paranoja); depresja; pobudzenie; niezwykłe sny; koszmary senne; delirium; zaburzenia pamięci zaburzenia psychotyczne z zachowaniami zagrażającymi bezpieczeństwu pacjenta, w tym myśli lub próby samobójcze (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego* ból głowy; zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego senność; drżenia mięśniowe; zaburzenia smaku drgawki (punkt 4.3 i 4.4); parestezja; obwodowa neuropatia czuciowa (patrz punkt 4.4); obwodowa neuropatia czuciowo-ruchowa (patrz punkt 4.4); zaburzenia węchu, w tym utrata węchu; dyskineza; zaburzenia pozapiramidowe; brak smaku; omdlenie; łagodne nadciśnienie śródczaszkowe Zaburzenia oka zaburzenia widzenia, takie jak nieostre widzenie (patrz punkt 4.4) przemijająca utrata widzenia (patrz punkt 4.4); zapalenie błony naczyniowej oka Zaburzenia ucha i błędnika* zawroty głowy pochodzenia błędnikowego szumy uszne; utrata słuchu; zaburzenia słuchu Zaburzenia serca** tachykardia; kołatanie serca częstoskurcz komorowy, który może prowadzić do zatrzymania akcji serca, arytmia komorowa i zaburzenia typu torsade de pointes (zgłaszane głównie u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT), wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG (patrz punkt 4.4 i 4.9) Zaburzenia naczyniowe** Odnosi się tylko do postaci dożylnej: zapalenie żył niedociśnienie Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia duszność skurcz oskrzeli, alergiczne zapalenie płuc Zaburzenia żołądka i jelit biegunka; wymioty; nudności ból brzucha; niestrawność; wzdęcia z oddawaniem wiatrów; zaparcia biegunka – krwawa, w bardzo rzadkich przypadkach może wskazywać na zapalenie jelit, w tym rzekomobłoniastego zapalenia jelit (patrz punkt 4.4); zapalenie trzustki Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfatazy zasadowej, GGT) zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi żółtaczka i ciężkie uszkodzenie wątroby, włączając przypadki zakończone zgonem z ostrą niewydolnością wątroby, głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami zasadniczymi (patrz punkt 4.4); zapalenie wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka; świąd; pokrzywka; nadmierna potliwość polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) (patrz punkt 4.4), rumień trwały polekowy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; zespół Stevensa-Johnsona; rumień wielopostaciowy; nadwrażliwość na światło (patrz punkt 4.4); leukocytoklastyczne zapalenie naczyń; zapalenie jamy ustnej Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej* ból stawów; ból mięśni zaburzenia dotyczące ścięgna (patrz punkty 4.3 i 4.4), w tym zapalenie ścięgna (np.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
ścięgna Achillesa); osłabienie siły mięśni, co może być szczególne ważne u pacjentów z miastenią (patrz punkt 4.4) rabdomioliza; zerwanie ścięgna (np. ścięgna Achillesa) (patrz punkty 4.3 i 4.4); zerwanie więzadła; zerwanie mięśnia; zapalenie stawów Zaburzenia nerek i dróg moczowych zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi ostra niewydolność nerek (np. z powodu śródmiąższowego zapalenia nerek) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania* Odnosi się tylko do postaci dożylnej: reakcje w miejscu wkłucia (ból, zaczerwienienie) osłabienie; gorączka; ból (w tym ból pleców, ból w klatce piersiowej i kończynach) a Reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne mogą niekiedy wystąpić już po podaniu pierwszej dawki. b Reakcje dotyczące błon śluzowych i skóry mogą niekiedy wystąpić już po podaniu pierwszej dawki.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
W związku ze stosowaniem chinolonów i fluorochinolonów, w niektórych przypadkach niezależnie od istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych leku, wpływających na różne, czasami liczne układy i narządy oraz zmysły (w tym takie działania, jak zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn, zaburzenia chodu, neuropatie związane z parestezjami, depresja, zmęczenie, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu i zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu) (patrz punkt 4.4). ** U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.4). Inne działania niepożądane związane ze stosowaniem fluorochinolonów obejmują: napady porfirii u pacjentów z porfirią.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
ZGŁASZANIE PODEJRZEWANYCH DZIAŁAŃ NIEPOŻĄDANYCH Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Na podstawie badań toksyczności na zwierzętach lub klinicznych badań farmakologicznych z zastosowaniem dawek większych niż lecznicze, najważniejszymi objawami przedmiotowymi, których można się spodziewać w następstwie ostrego przedawkowania produktu leczniczego Levoxa w postaci tabletek powlekanych, są objawy dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, takie jak: splątanie, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, napady drgawkowe, wydłużenie odstępu QT oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i nadżerki błon śluzowych.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu obserwowano objawy dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, w tym stan splątania, drgawki, omamy i drżenie. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe. Z powodu możliwości wydłużenia odstępu QT należy monitorować zapis EKG u pacjenta. Można zastosować preparaty zobojętniające kwas żołądkowy, aby chronić błonę śluzową żołądka. Hemodializa, w tym dializa otrzewnowa i ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa nie są skuteczne w usuwaniu lewofloksacyny z organizmu. Nie istnieje specyficzna odtrutka.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania lewofloksacyny u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Z powodu braku danych dotyczących stosowania u ludzi oraz ze względu na dane doświadczalne, świadczące o ryzyku uszkadzania przez fluorochinolony obciążonych chrząstek organizmów w okresie wzrostu, nie wolno stosować lewofloksacyny u kobiet w okresie ciąży (patrz punkt 4.3 i 5.3). Karmienie piersi? Produkt leczniczy Levoxa jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią. Dane dotyczące przenikania lewofloksacyny do mleka ludzkiego są niewystarczające; jednak inne fluorochinolony przenikają do mleka ludzkiego. Z powodu braku danych dotyczących stosowania u ludzi oraz ze względu na dane doświadczalne, świadczące o ryzyku uszkadzania przez fluorochinolony obciążonych chrząstek organizmów w okresie wzrostu, nie wolno stosować lewofloksacyny u kobiet karmiących piersią (patrz punkt 4.3 i 5.3).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Lewofloksacyna nie powodowała zaburzeń płodności ani zdolności rozrodczych u szczurów.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Lewofloksacyna wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niektóre działania niepożądane (np. zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego lub błędnikowego, senność, zaburzenia widzenia) mogą zaburzać zdolność koncentracji i szybkość reakcji pacjenta, dlatego mogą stanowić ryzyko w sytuacjach, w których te zdolności są szczególnie ważne (np. prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Informacje podane poniżej opierają się na danych z badań klinicznych, w których uczestniczyło ponad 8300 pacjentów oraz na obszernym doświadczeniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Częstość występowania działań niepożądanych w poniższej tabeli została zdefiniowana następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), niebyt często (≥1/1 000, <1/100), rzadko (≥1/10 000, <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane zostały przedstawione według zmniejszającej się ciężkości. Tabela działań niepożądanych Klasyfikacja układów i narządów Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zakażenia grzybicze, w tym zakażenia Candida; oporność drobnoustrojów Zaburzenia krwi i układu chłonnego leukopenia; eozynofilia trombocytopenia; neutropenia pancytopenia; agranulocytoza; niedokrwistość hemolityczna Zaburzenia układu immunologicznego obrzęk naczynioruchowy; nadwrażliwość (patrz punkt 4.4) wstrząs anafilaktyczny; wstrząs rzekomoanafilaktyczny (patrz punkt 4.4) Zaburzenia endokrynologiczne zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) Zaburzenia metabolizmu i odżywiania jadłowstręt; hipoglikemia, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, śpiączka hipoglikemiczna (patrz punkt 4.4) hiperglikemia (patrz punkt 4.4) Zaburzenia psychiczne* bezsenność; niepokój; stan splątania; nerwowość reakcje psychotyczne (np.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Działania niepożądane
omamy, paranoja); depresja; pobudzenie; niezwykłe sny; koszmary senne; delirium; zaburzenia pamięci zaburzenia psychotyczne z zachowaniami zagrażającymi bezpieczeństwu pacjenta, w tym myśli lub próby samobójcze (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego* ból głowy; zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego senność; drżenia mięśniowe; zaburzenia smaku drgawki (punkt 4.3 i 4.4); parestezja; obwodowa neuropatia czuciowa (patrz punkt 4.4); obwodowa neuropatia czuciowo-ruchowa (patrz punkt 4.4); zaburzenia węchu, w tym utrata węchu; dyskineza; zaburzenia pozapiramidowe; brak smaku; omdlenie; łagodne nadciśnienie śródczaszkowe Zaburzenia oka zaburzenia widzenia, takie jak nieostre widzenie (patrz punkt 4.4) przemijająca utrata widzenia (patrz punkt 4.4); zapalenie błony naczyniowej oka Zaburzenia ucha i błędnika* zawroty głowy pochodzenia błędnikowego szumy uszne; utrata słuchu; zaburzenia słuchu Zaburzenia serca** tachykardia; kołatanie serca częstoskurcz komorowy, który może prowadzić do zatrzymania akcji serca, arytmia komorowa i zaburzenia typu torsade de pointes (zgłaszane głównie u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT), wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG (patrz punkt 4.4 i 4.9) Zaburzenia naczyniowe** Odnosi się tylko do postaci dożylnej: zapalenie żył niedociśnienie Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia duszność skurcz oskrzeli, alergiczne zapalenie płuc Zaburzenia żołądka i jelit biegunka; wymioty; nudności ból brzucha; niestrawność; wzdęcia z oddawaniem wiatrów; zaparcia biegunka – krwawa, w bardzo rzadkich przypadkach może wskazywać na zapalenie jelit, w tym rzekomobłoniastego zapalenia jelit (patrz punkt 4.4); zapalenie trzustki Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfatazy zasadowej, GGT) zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi żółtaczka i ciężkie uszkodzenie wątroby, włączając przypadki zakończone zgonem z ostrą niewydolnością wątroby, głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami zasadniczymi (patrz punkt 4.4); zapalenie wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka; świąd; pokrzywka; nadmierna potliwość polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) (patrz punkt 4.4), rumień trwały polekowy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; zespół Stevensa-Johnsona; rumień wielopostaciowy; nadwrażliwość na światło (patrz punkt 4.4); leukocytoklastyczne zapalenie naczyń; zapalenie jamy ustnej Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej* ból stawów; ból mięśni zaburzenia dotyczące ścięgna (patrz punkty 4.3 i 4.4), w tym zapalenie ścięgna (np.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Działania niepożądane
ścięgna Achillesa); osłabienie siły mięśni, co może być szczególne ważne u pacjentów z miastenią (patrz punkt 4.4) rabdomioliza; zerwanie ścięgna (np. ścięgna Achillesa) (patrz punkty 4.3 i 4.4); zerwanie więzadła; zerwanie mięśnia; zapalenie stawów Zaburzenia nerek i dróg moczowych zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi ostra niewydolność nerek (np. z powodu śródmiąższowego zapalenia nerek) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania* Odnosi się tylko do postaci dożylnej: reakcje w miejscu wkłucia (ból, zaczerwienienie) osłabienie; gorączka; ból (w tym ból pleców, ból w klatce piersiowej i kończynach) a Reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne mogą niekiedy wystąpić już po podaniu pierwszej dawki. b Reakcje dotyczące błon śluzowych i skóry mogą niekiedy wystąpić już po podaniu pierwszej dawki.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Działania niepożądane
W związku ze stosowaniem chinolonów i fluorochinolonów, w niektórych przypadkach niezależnie od istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych leku, wpływających na różne, czasami liczne układy i narządy oraz zmysły (w tym takie działania, jak zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn, zaburzenia chodu, neuropatie związane z parestezjami, depresja, zmęczenie, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu i zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu) (patrz punkt 4.4). ** U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.4). Inne działania niepożądane związane ze stosowaniem fluorochinolonów obejmują: napady porfirii u pacjentów z porfirią.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Działania niepożądane
ZGŁASZANIE PODEJRZEWANYCH DZIAŁAŃ NIEPOŻĄDANYCH Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Na podstawie badań toksyczności na zwierzętach lub klinicznych badań farmakologicznych z zastosowaniem dawek większych niż lecznicze, najważniejszymi objawami przedmiotowymi, których można się spodziewać w następstwie ostrego przedawkowania produktu leczniczego Levoxa w postaci tabletek powlekanych, są objawy dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, takie jak: splątanie, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, napady drgawkowe, wydłużenie odstępu QT oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i nadżerki błon śluzowych. Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu obserwowano objawy dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, w tym stan splątania, drgawki, omamy i drżenie. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe. Z powodu możliwości wydłużenia odstępu QT należy monitorować zapis EKG u pacjenta. Można zastosować preparaty zobojętniające kwas żołądkowy, aby chronić błonę śluzową żołądka.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Przedawkowanie
Hemodializa, w tym dializa otrzewnowa i ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa nie są skuteczne w usuwaniu lewofloksacyny z organizmu. Nie istnieje specyficzna odtrutka.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: chinolony przeciwbakteryjne, fluorochinolony; kod ATC: J01MA12 Lewofloksacyna jest syntetycznym lekiem przeciwbakteryjnym z grupy fluorochinolonów i S-enancjomerem racemicznej substancji czynnej – ofloksacyny. Mechanizm działania Tak jak leki przeciwbakteryjne z grupy fluorochinolonów, lewofloksacyna działa na kompleks DNA-gyraza DNA oraz na topoizomerazę IV. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Siła działania przeciwbakteryjnego lewofloksacyny zależy od stosunku maksymalnego stężenia w surowicy (Cmax) lub pola powierzchni pod krzywą (AUC) do minimalnego stężenia hamującego (MIC). Mechanizm oporności Oporność na lewofloksacynę jest nabywana poprzez wielostopniowy proces celowanej mutacji miejsc w obu typach topoizomerazy II, gyrazy DNA i topoizomerazy IV.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Inne mechanizmy oporności, takie jak bariery przepuszczalności (powszechne u Pseudomonas aeruginosa) oraz mechanizm aktywnego usuwania z komórki mogą również wpływać na wrażliwość na lewofloksacynę. Drobnoustroje oporne na lewofloksacynę wykazują oporność również na inne fluorochinolony (oporność krzyżowa). W związku z mechanizmem działania, w zasadzie nie występuje oporność krzyżowa między lewofloksacyną a lekami przeciwbakteryjnymi z innych grup. Wartości graniczne Zalecane przez EUCAST wartości graniczne MIC dla lewofloksacyny, odróżniające drobnoustroje wrażliwe od wrażliwych o zwiększonym narażeniu i wrażliwe o zwiększonym narażeniu od opornych, zamieszczono w poniższej tabeli zawierającej wyniki badań MIC (mg/l). Zalecane przez EUCAST kliniczne wartości graniczne MIC dla lewofloksacyny (wersja 12.0, 2022-01-01): Drobnoustrój: Wrażliwy: Oporny Enterobacterales: ≤0,5mg/l >1 mg/l Pseudomonas spp.: ≤0,001 mg/l >2 mg/l Acinetobacter spp.: ≤0,5 mg/l >1 mg/l Staphylococcus aureus koagulazo-ujemne gronkowce: ≤0,001 mg/l >1 mg/l Enterococcus spp.: ≤4 mg/l >4 mg/l Streptococcus grupy A, B, C i G: ≤0,001 mg/l >2 mg/l Streptococcus pneumoniae: ≤0,001 mg/l >2 mg/l Haemophilus influenzae: ≤0,06 mg/l >0,06 mg/l Moraxella catarrhalis: ≤0,125 mg/l >0,125 mg/l Helicobacter pylori: ≤1 mg/l >1 mg/l Aerococcus sanguinicola i urinae: ≤2 mg/l >2 mg/l Aeromonas spp.: ≤0,5 mg/l >1 mg/l Vibrio spp.: ≤0,25 mg/l >0,25 mg/l wartości graniczne farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (niezwiązane z konkretnym gatunkiem): ≤0,5 mg/l >1 mg/l Występowanie oporności wybranych gatunków może różnić się w zależności od rejonu geograficznego oraz od czasu, dlatego konieczna jest informacja o lokalnym występowaniu oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W razie konieczności, jeżeli lokalne występowanie oporności jest takie, że zastosowanie produktu w leczeniu co najmniej niektórych zakażeń jest wątpliwe, należy zasięgnąć porady eksperta. Gatunki zwykle wrażliwe Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Bacillus anthracis Staphylococcus aureus wrażliwy na metycylinę Staphylococcus saprophyticus Paciorkowce grupy C i G Streptococcus agalactiae Streptococcus pneumoniae Streptococcus pyogenes Tlenowe bakterie Gram-ujemne Eikenella corrodens Haemophilus influenzae Haemophilus parainfluenzae Klebsiella oxytoca Moraxella catarrhalis Pasteurella multocida Proteus vulgaris Providencia rettgeri Bakterie beztlenowe Peptostreptococcus Inne Chlamydophila pneumoniae Chlamydophila psittaci Chlamydia trachomatis Legionella pneumophila Mycoplasma pneumoniae Mycoplasma hominis Ureaplasma urealyticum Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus faecalis Staphylococcus aureus oporny na metycylinę Tlenowe bakterie Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Morganella morganii Proteus mirabilis Providencia stuartii Pseudomonas aeruginosa Serratia marcescens Bakterie beztlenowe Bacteroides fragilis Gatunki o oporności wrodzonej Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus faecium Staphylococcus aureus oporny na metycylinę prawdopodobnie jest także oporny na fluorochinolony, w tym lewofloksacynę.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Lewofloksacyna podana doustnie wchłania się szybko i niemal całkowicie, a maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane w ciągu 1-2 godzin. Całkowita biodostępność wynosi 99-100%. Pokarm wywiera niewielki wpływ na wchłanianie lewofloksacyny. Stan równowagi jest osiągany w ciągu 48 godzin w schemacie dawkowania 500 mg raz lub dwa razy na dobę. Dystrybucja Około 30-40% lewofloksacyny wiąże się z białkami osocza. Średnia objętość dystrybucji lewofloksacyny wynosi około 100 l po pojedynczym i wielokrotnym podawaniu dawek 500 mg, co wskazuje na szeroką dystrybucję do tkanek. Przenikanie do tkanek i płynów ustrojowych Wykazano, że lewofloksacyna przenika do błony śluzowej oskrzeli, płynu wyściełającego nabłonek dróg oddechowych, makrofagów w pęcherzykach płucnych, tkanki płuc, skóry (płynu surowiczego w pęcherzach), tkanki gruczołu krokowego i moczu. Jednak lewofloksacyna słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolizm Lewofloksacyna jest metabolizowana w bardzo małym stopniu, metabolitami są demetylolewofloksacyna i N-tlenek lewofloksacyny. Metabolity te stanowią poniżej 5% dawki i są wydalane z moczem. Lewofloksacyna jest stabilna stereochemicznie i nie ulega inwersji chiralnej. Eliminacja Po podaniu doustnym i dożylnym, lewofloksacyna jest usuwana z osocza dość powoli (t1/2: 6-8 godz.). Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (>85% podanej dawki leku). Średni pozorny całkowity klirens lewofloksacyny po podaniu pojedynczej dawki 500 mg wynosił 175 ±29,2 ml/min. Nie ma istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny podanej dożylnie i doustnie, co świadczy o tym, że obie drogi podania mogą być stosowane zamiennie. Liniowość Lewofloksacyna wykazuje farmakokinetykę liniową w zakresie od 50 do 1000 mg. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z niewydolnością nerek Na farmakokinetykę lewofloksacyny wpływa niewydolność nerek.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wraz z pogarszaniem się czynności nerek zmniejsza się wydalanie nerkowe i klirens, a okres półtrwania zwiększa się, jak podano w tabeli poniżej. Farmakokinetyka w niewydolności nerek po podaniu doustnym pojedynczej dawki 500 mg Clcr [ml/min]: <20, 20-49, 50-80 ClR [ml/min]: 13, 26, 57 t1/2 [h]: 35, 27, 9 Pacjenci w podeszłym wieku Brak istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny u osób młodych i w podeszłym wieku, z wyjątkiem różnic związanych z klirensem kreatyniny. Różnice związane z płci? Analizy obejmujące osobno mężczyzn i kobiety wykazały małe lub bardzo małe zależne od płci różnice w farmakokinetyce lewofloksacyny. Nie ma dowodów wskazujących na znaczenie klinicznie tych różnic związanych z płcią.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Lewofloksacyna nie powodowała zaburzeń płodności ani zdolności rozrodczych u szczurów a jedynie opóźniała dojrzewanie płodu w wyniku toksycznego wpływu lewofloksacyny na organizm matki. Lewofloksacyna nie wywoływała mutacji genowych w hodowlach komórek bakterii lub ssaków, ale wywoływała aberracje chromosomalne w hodowli in vitro komórek płucnych chomika chińskiego. Działanie to można przypisać hamowaniu topoizomerazy II. Badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiana siostrzanych chromatyd, synteza „nieprogramowanego” DNA, test dominacji letalnej) nie wykazały żadnego działania genotoksycznego.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania na myszach wykazały, że lewofloksacyna działa fototoksycznie tylko w bardzo dużych dawkach. Lewofloksacyna nie wykazała wpływu genotoksycznego w testach fotomutagenności, a badania fotokarcinogenności wykazały działanie zmniejszające rozwój komórek guza. Podobnie jak inne fluorochinolony, lewofloksacyna wykazała wpływ na chrząstki stawowe (tworzenie odwarstwień i jam) u szczurów i psów. Wyniki te były bardziej wyraźne u młodych zwierząt.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki: Sodu stearylofumaran Krospowidon, typ A Krzemionka koloidalna bezwodna Kopowidon (K 25.2 – 30.8) Celuloza mikrokrystaliczna krzemowana (98% celulozy mikrokrystalicznej i 2% krzemionki koloidalnej bezwodnej) Otoczka tabletki: Opadry II Pink 31K34554 (laktoza jednowodna, hypromeloza 15 cP, tytanu dwutlenek (E 171), triacetyna, żelaza tlenek czerwony (E 172), żelaza tlenek żółty (E 172)) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Wielkości opakowań: Blister Aluminium /PVC, w tekturowym pudełku, w opakowaniach po 1, 3, 5, 7, 10, 14, 50, 200 tabletek powlekanych. Butelka HDPE z wieczkiem LDPE, w tekturowym pudełku, opakowania zawierają 50 lub 100 tabletek powlekanych.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 250 mg
Dane farmaceutyczne
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Levoxa, 250 mg, tabletki powlekane Levoxa, 500 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Levoxa, 250 mg: Każda tabletka powlekana produktu leczniczego Levoxa zawiera 250 mg lewofloksacyny (Levofloxacinum), w postaci lewofloksacyny półwodnej. Levoxa, 500 mg: Każda tabletka powlekana produktu leczniczego Levoxa zawiera 500 mg lewofloksacyny (Levofloxacinum), w postaci lewofloksacyny półwodnej. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka powlekana produktu leczniczego Levoxa o mocy 250 mg zawiera 3,84 mg laktozy jednowodnej. Każda tabletka powlekana produktu leczniczego Levoxa o mocy 500 mg zawiera 7,68 mg laktozy jednowodnej. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana. Levoxa, 250 mg: Różowe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z linią podziału po jednej stronie i z oznaczeniem “L” po drugiej stronie.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Długość wynosi około 13 mm, a szerokość 6 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Levoxa, 500 mg: Różowe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane, z linią podziału po jednej stronie i z oznaczeniem “L” po drugiej stronie. Długość wynosi około 16 mm, a szerokość 8 mm. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Lewofloksacyna jest wskazana do stosowania u dorosłych w leczeniu niżej wymienionych zakażeń (patrz punkty 4.4 i 5.1): ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek i powikłane zakażenia układu moczowego (patrz punkt 4.4) przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego płucna postać wąglika: zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie (patrz punkt 4.4) W przypadku wymienionych poniżej zakażeń, lewofloksacynę należy stosować tylko wtedy, gdy użycie innych leków przeciwbakteryjnych powszechnie zalecanych do leczenia tych zakażeń uzna się za niewłaściwe. ostre bakteryjne zapalenie zatok ostre nasilenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, w tym zapalenia oskrzeli pozaszpitalne zapalenie płuc powikłane zakażenie skóry i tkanek miękkich niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego (patrz punkt 4.4) Produkt leczniczy Levoxa, tabletki powlekane może być także stosowany w celu ukończenia leczenia u pacjentów, u których nastąpiła poprawa po początkowym leczeniu lewofloksacyną w postaci dożylnej.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Wskazania do stosowania
Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Tabletki powlekane produktu leczniczego Levoxa podaje się raz lub dwa razy na dobę. Dawkowanie zależy od rodzaju i stopnia ciężkości zakażenia a także wrażliwości przewidywanego drobnoustroju wywołującego zakażenie. Tabletki powlekane produktu leczniczego Levoxa mogą być także stosowane w celu ukończenia leczenia u pacjentów, u których nastąpiła poprawa po początkowym leczeniu lewofloksacyną w postaci dożylnej; ze względu na biorównoważność postaci parenteralnej i doustnej, można zastosować takie same dawki. Dawkowanie Poniżej zamieszczono zalecenia dotyczące dawkowania produktu leczniczego Levoxa. Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny >50 ml/min) Wskazanie Dawkowanie w ciągu doby (zależnie od ciężkości zakażenia) Czas trwania leczenia Ostre bakteryjne zapalenie zatok 500 mg raz na dobę 10 do 14 dni Zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, w tym bakteryjnego zapalenia oskrzeli 500 mg raz na dobę 7 do 10 dni Pozaszpitalne zapalenie płuc 500 mg raz lub dwa razy na dobę 7 do 14 dni Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek 500 mg raz na dobę 7 do 10 dni Powikłane zakażenia układu moczowego 500 mg raz na dobę 7 do 14 dni Niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego 250 mg raz na dobę 3 dni Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego 500 mg raz na dobę 28 dni Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich 500 mg raz lub dwa razy na dobę 7 do 14 dni Płucna postać wąglika 500 mg raz na dobę 8 tygodni Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤50 ml/min) Klirens kreatyniny 250 mg/24 h 500 mg/24 h 500 mg/12 h 50-20 ml/min pierwsza dawka: 250 mg pierwsza dawka: 500 mg pierwsza dawka: 500 mg 19-10 ml/min następnie: 125 mg/24 h następnie: 250 mg/24 h następnie: 250 mg/12 h <10 ml/min (w tym pacjenci poddawani hemodializie lub CADO) następnie: 125 mg/48 h następnie: 125 mg/24 h następnie: 125 mg/12 h Nie ma konieczności podawania dodatkowych dawek po hemodializie lub ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CADO).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Dawkowanie
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Nie jest konieczne dostosowanie dawki, ponieważ lewofloksacyna nie jest metabolizowana w istotnym stopniu w wątrobie i wydalana jest głównie przez nerki. Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki z innych przyczyn niż zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.4 „Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna” oraz „Wydłużenie odstępu QT”). Dzieci i młodzież Produkt leczniczy Levoxa jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu (patrz punkt 4.3). Sposób podawania Tabletki powlekane produktu leczniczego Levoxa należy połykać bez rozgryzania i popijać odpowiednią ilością płynu. Tabletki można dzielić wzdłuż linii podziału w celu dostosowania dawki. Tabletki można przyjmować w trakcie posiłku lub między posiłkami.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Dawkowanie
Tabletki powlekane produktu leczniczego Levoxa należy przyjmować co najmniej dwie godziny przed lub dwie godziny po przyjęciu soli żelaza, soli cynku, leków zobojętniających sok żołądkowy zawierających magnez lub glin, lub dydanozyny (tylko preparaty dydanozyny z glinem i magnezem zawierające środki buforujące) i sukralfatu, ponieważ mogą one zmniejszać wchłanianie antybiotyku (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu Levoxa, tabletki powlekane nie wolno stosować: u pacjentów z nadwrażliwością na lewofloksacynę lub inne chinolony, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 u pacjentów z padaczk? u pacjentów z zapaleniem ścięgna w wywiadzie, które związane było ze stosowaniem fluorochinolonów u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu u pacjentek w ciąży u kobiet karmiących piersią.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy unikać stosowania lewofloksacyny u pacjentów, u których w przeszłości podczas stosowania produktów zawierających chinolony lub fluorochinolony występowały ciężkie działania niepożądane (patrz punkt 4.8). Leczenie tych pacjentów lewofloksacyną należy rozpoczynać tylko w przypadku braku alternatywnych metod leczenia i po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka (patrz również punkt 4.3). Ryzyko oporności Jest bardzo prawdopodobne, że metycylinooporne szczepy Staphylococcus aureus (MRSA, ang. Methicillin-resistant S. aureus) są także oporne na fluorochinolony, w tym lewofloksacynę. Dlatego nie zaleca się stosowania lewofloksacyny w leczeniu zakażeń wywołanych lub prawdopodobnie wywołanych przez MRSA, chyba że wyniki badań laboratoryjnych potwierdziły wrażliwość drobnoustrojów na lewofloksacynę (i zwykle stosowane leki przeciwbakteryjne w leczeniu zakażeń MRSA są uważane za niewłaściwe).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Lewofloksacynę można stosować w leczeniu ostrego bakteryjnego zapalenia zatok i ostrego zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, jeśli zakażenia te zostały właściwie zdiagnozowane. Oporność na fluorochinolony E. coli – drobnoustroju, który najczęściej wywołuje zakażenia dróg moczowych – jest różna w poszczególnych krajach Unii Europejskiej. Lekarze powinni brać pod uwagę lokalne występowanie oporności E. coli na fluorochinolony. Płucna postać wąglika: Stosowanie u ludzi opiera się na wynikach badań in vitro wrażliwości Bacillus anthracis oraz na wynikach badań na zwierzętach wraz z ograniczonymi danymi dotyczącymi stosowania u ludzi. Lekarze powinni się odnieść do krajowych i (lub) międzynarodowych wytycznych dotyczących leczenia wąglika. Długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania niepożądane leku.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony, niezależnie od ich wieku i istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych leku, wpływających na różne, czasami liczne układy organizmu (mięśniowo-szkieletowy, nerwowy, psychiczny i zmysły). Po wystąpieniu pierwszych objawów przedmiotowych lub podmiotowych jakiegokolwiek ciężkiego działania niepożądanego należy niezwłocznie przerwać stosowanie lewofloksacyny, a pacjentom należy zalecić skontaktowanie się z lekarzem prowadzącym w celu uzyskania porady. Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna (zwłaszcza, ale nie tylko, ścięgna Achillesa), czasami obustronne, może wystąpić już w ciągu 48 h po rozpoczęciu leczenia chinolonami i fluorochinolonami, a ich występowanie zgłaszano nawet do kilku miesięcy po zakończeniu leczenia.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko zapalenia ścięgna i zerwania ścięgna jest większe u starszych pacjentów, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, pacjentów po przeszczepie narządu miąższowego, u pacjentów otrzymujących dawki dobowe 1000 mg lewofloksacyny i u leczonych jednocześnie kortykosteroidami. Z tego powodu należy unikać jednoczesnego stosowania kortykosteroidów. Po wystąpieniu pierwszych objawów zapalenia ścięgna (np. bolesny obrzęk, stan zapalny) należy przerwać leczenie lewofloksacyną i rozważyć alternatywne leczenie. Chorą kończynę (chore kończyny) należy odpowiednio leczyć (np. unieruchomienie). Jeśli wystąpią objawy choroby ścięgien, nie należy stosować kortykosteroidów. Choroba związana z Clostridium difficile Biegunka, zwłaszcza o ciężkim przebiegu, utrzymująca się i (lub) krwawa, występująca podczas lub po zakończeniu stosowania lewofloksacyny (także kilka tygodni po zakończeniu leczenia), może być objawem choroby związanej z Clostridium difficile (CDAD, ang.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Clostridium difficile -associated disease). CDAD może mieć różne nasilenie, od lekkiego do zagrażającego życiu, a najcięższą jej postacią jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.8). Dlatego ważne jest, aby rozważyć tę diagnozę u pacjentów, u których wystąpiła ciężka biegunka w trakcie lub po zakończeniu leczenia lewofloksacyną. Jeśli podejrzewa się lub potwierdzono CDAD, należy natychmiast przerwać stosowanie lewofloksacyny i niezwłocznie rozpocząć odpowiednie leczenie. W tej sytuacji klinicznej produkty lecznicze hamujące perystaltykę są przeciwwskazane. Pacjenci ze skłonnością do napadów padaczkowych Chinolony mogą obniżać próg drgawkowy i wywołać drgawki. Lewofloksacyna jest przeciwwskazana u pacjentów z padaczką w wywiadzie (patrz punkt 4.3) i, podobnie tak jak w przypadku innych chinolonów, należy ją stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów ze skłonnością do napadów padaczkowych lub stosujących jednocześnie substancje czynne obniżające próg drgawkowy, takie jak teofilina (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku wystąpienia napadu drgawkowego (patrz punkt 4.8), należy przerwać leczenie lewofloksacyną. Pacjenci z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej Pacjenci z utajonym lub jawnym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej mogą być podatni na wystąpienie reakcji hemolitycznej w trakcie leczenia przeciwbakteryjnymi pochodnymi chinolowymi. Dlatego też, jeśli zastosowanie lewofloksacyny u tych pacjentów jest wskazane, należy obserwować pacjentów pod kątem potencjalnego wystąpienia hemolizy. Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek Ponieważ lewofloksacyna jest wydalana głównie przez nerki, u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek należy zmodyfikować dawkę produktu leczniczego Levoxa (patrz punkt 4.2). Reakcje nadwrażliwości Lewofloksacyna może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości, mogące zakończyć się śmiercią (np. obrzęk naczynioruchowy aż do wstrząsu anafilaktycznego), niekiedy po podaniu pierwszej dawki (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli wystąpią takie reakcje, pacjent powinien natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub lekarzem medycyny ratunkowej, który rozpocznie odpowiednie działania ratujące życie. Ciężkie skórne działania niepożądane W związku ze stosowaniem lewofloksacyny zaobserwowano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR, ang. severe cutaneous adverse reactions), w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN, ang. toxic epidermal necrolysis, znane również jako zespół Lyella), zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz polekową reakcję z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), które mogą stanowić zagrożenie dla życia lub powodować zgon (patrz punkt 4.8). Podczas przepisywania leku należy poinformować pacjenta o objawach podmiotowych i przedmiotowych ciężkich reakcji skórnych oraz należy ich ściśle obserwować.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
W razie pojawienia się objawów podmiotowych i przedmiotowych wskazujących na występowanie tych reakcji, należy natychmiast przerwać stosowanie lewofloksacyny i rozważyć alternatywną metodę leczenia. Nie należy nigdy ponownie rozpoczynać leczenia lewofloksacyną, jeżeli w związku ze stosowaniem lewofloksacyny u pacjenta wystąpiła ciężka reakcja, taka jak SJS, TEN lub DRESS. Dysglikemia Podobnie jak w przypadku wszystkich chinolonów, obserwowano zaburzenia stężenia glukozy we krwi, w tym hipoglikemię i hiperglikemię, występujące częściej u osób w podeszłym wieku, zwykle u pacjentów z cukrzycą, otrzymujących jednocześnie doustne produkty lecznicze o działaniu hipoglikemizującym (np. glibenklamid) lub insulinę. Odnotowano przypadki śpiączki hipoglikemicznej. U pacjentów z cukrzycą zaleca się dokładne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi (patrz punkt 4.8). Leczenie lewofloksacyną powinno zostać niezwłocznie przerwane, jeśli u pacjenta wystąpią zaburzenia poziomu glukozy we krwi.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy rozważyć wdrożenie alternatywnej terapii przeciwbakteryjnej, nieopartej na fluorochinolonach. Zapobieganie nadwrażliwości na światło W trakcie leczenia lewofloksacyną obserwowano przypadki nadwrażliwości na światło (patrz punkt 4.8). W celu uniknięcia wystąpieniu objawów nadwrażliwości na światło zaleca się, aby pacjent bez potrzeby nie narażał się na działanie silnego światła słonecznego lub sztucznego promieniowania UV (np. lampy słoneczne, solarium) podczas leczenia i przez 48 godzin po zakończeniu leczenia lewofloksacyną. Pacjenci leczeni antagonistami witaminy K Z powodu możliwości zwiększenia wartości wyników badań krzepliwości krwi (PT/INR) i (lub) nasilenia krwawień u pacjentów leczonych lewofloksacyną oraz antagonistami witaminy K (np. warfaryna), badania krzepliwości krwi należy wykonywać regularnie w trakcie jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Reakcje psychotyczne Obserwowano reakcje psychotyczne u pacjentów przyjmujących chinolony, w tym lewofloksacynę. W bardzo rzadkich przypadkach prowadziły one do myśli samobójczych i zachowań niebezpiecznych dla pacjenta – czasami nawet po pojedynczej dawce lewofloksacyny (patrz punkt 4.8). W przypadku wystąpienia tych reakcji u pacjenta, należy przerwać stosowanie lewofloksacyny niezwłocznie po wystąpieniu pierwszych objawów tych reakcji. Należy doradzić pacjentom kontakt z lekarzem w celu konsultacji. Należy rozważyć wdrożenie alternatywnej terapii przeciwbakteryjnej, nieopartej na fluorochinolonach i zastosować odpowiednie postępowanie. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas stosowania lewofloksacyny u pacjentów z psychozą lub z chorobą psychiczną w wywiadzie. Wydłużenie odstępu QT Należy zachować ostrożność stosując fluorochinolony, w tym lewofloksacynę, u pacjentów ze znanymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, takimi jak np: wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT jednoczesne stosowanie produktów leczniczych, które wydłużają odstęp QT (np.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antybiotyki makrolidowe, leki przeciwpsychotyczne) nieskorygowane zaburzenia elektrolitowe (np. hipokaliemia, hipomagnezemia) choroba serca (np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, bradykardia). Pacjenci w podeszłym wieku i kobiety mogą być bardziej wrażliwi na działanie produktów leczniczych wydłużających odstęp QT. Dlatego należy zachować ostrożność stosując u tych pacjentów fluorochinolony, w tym lewofloksacynę. (Patrz również punkty 4.2 „Pacjenci w podeszłym wieku”, 4.5, 4.8 i 4.9). Neuropatia obwodowa U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony zgłaszano przypadki polineuropatii czuciowej lub czuciowo-ruchowej, powodujące parestezję, niedoczulicę, zaburzenia czucia lub osłabienie.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentom leczonym lewofloksacyną należy doradzić, aby przed kontynuacją leczenia poinformowali lekarza, jeśli wystąpią u nich objawy neuropatii, takie jak ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie lub osłabienie, aby zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnej choroby (patrz punkt 4.8). Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Podczas stosowania lewofloksacyny odnotowano przypadki martwicy wątroby, aż do zakończonej zgonem niewydolności wątroby, głównie u pacjentów z ciężką chorobą zasadniczą, np. posocznicą (patrz punkt 4.8). Pacjenta należy poinformować, że jeśli wystąpią u niego przedmiotowe i podmiotowe objawy choroby wątroby, takie jak: jadłowstręt, żółtaczka, ciemna barwa moczu, świąd lub tkliwy brzuch, konieczne jest przerwanie leczenia i skontaktowanie się z lekarzem. Zaostrzenie miastenii Fluorochinolony, w tym lewofloksacyna, blokują przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i mogą nasilać osłabienie mięśni u pacjentów z miastenią.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Po wprowadzeniu produktu do obrotu obserwowano ciężkie działania niepożądane, w tym śmiertelne i powodujące konieczność zastosowania oddychania wspomaganego, które były związane ze stosowaniem fluorochinolonów u pacjentów z miastenią. Nie zaleca się stosowania lewofloksacyny u pacjentów z miastenią w wywiadzie. Zaburzenia widzenia Jeśli u pacjenta wystąpią zaburzenia widzenia lub jakiekolwiek zmiany dotyczące oczu, należy niezwłocznie skonsultować się z okulistą (patrz punkty 4.7 i 4.8). Nadkażenie Stosowanie lewofloksacyny, zwłaszcza długotrwałe, może prowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów. Jeśli podczas leczenia wystąpi nadkażenie, należy podjąć odpowiednie środki. Rozwarstwienie aorty i tętniak aorty oraz niedomykalność zastawki serca Badania epidemiologiczne wskazują, że stosowanie fluorochinolonów może zwiększać ryzyko wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty, zwłaszcza u osób starszych, oraz niedomykalności zastawki aortalnej i mitralnej.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.8). Dlatego fluorochinolony należy stosować wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz po rozważeniu innych opcji terapeutycznych u pacjentów z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku tętniaka albo wrodzonej choroby zastawki serca lub u pacjentów z wcześniej zdiagnozowanym tętniakiem aorty i (lub) rozwarstwieniem aorty albo chorobą zastawki serca lub w przypadku: występowania innych czynników predysponujących do wystąpienia zarówno tętniaka i rozwarstwienia aorty, jak i niedomykalności zastawki serca oraz narażonych na ich wystąpienie (np. zaburzenia tkanki łącznej, takie jak zespół Marfana lub zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Turnera, choroba Behçeta, nadciśnienie tętnicze, reumatoidalne zapalenie stawów) występowania innych czynników ryzyka lub stanów predysponujących do wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty (np.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
zapalenie tętnic Takayasu lub olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, rozpoznana miażdżyca czy zespół Sjögrena) występowania innych czynników ryzyka lub stanów predysponujących do wystąpienia niedomykalności zastawki serca (np. infekcyjne zapalenie wsierdzia). Ryzyko wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty oraz ich pęknięcia może być także wyższe u pacjentów leczonych jednocześnie układowymi kortykosteroidami. Pacjentów należy poinformować o konieczności niezwłocznego skontaktowania się z lekarzem na oddziale ratunkowym w przypadku nagłego wystąpienia bólu brzucha, klatki piersiowej lub pleców. Pacjentów należy poinformować o konieczności niezwłocznego zwrócenia się po pomoc medyczną w przypadku ostrych duszności, pojawienia się kołatania serca lub obrzęku jamy brzusznej czy kończyn dolnych. Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych U pacjentów leczonych lewofloksacyną wynik testu wykrywającego opioidy w moczu może być fałszywie dodatni.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Konieczne może być potwierdzenie dodatniego wyniku za pomocą bardziej swoistej metody. Należy pouczyć pacjenta, że jeśli wystąpi u niego nagły ból brzucha, pleców lub ból w klatce piersiowej, należy natychmiast zgłosić się do lekarza w oddziale ratunkowym. Lewofloksacyna może hamować wzrost Mycobacterium tuberculosis, dlatego też może wystąpić fałszywie ujemny wynik w diagnostyce bakteriologicznej gruźlicy. Substancje pomocnicze Laktoza: Pacjenci z rzadko występującą wrodzoną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego. Sód: Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ innych produktów leczniczych na produkt Levoxa Sole żelaza, sole cynku, leki zobojętniające kwas żołądkowy zawierające magnez lub glin, dydanozyna. Wchłanianie lewofloksacyny jest znacząco zmniejszone podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Levoxa z solami żelaza lub lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy, zawierającymi sole magnezu lub glinu, lub z dydanozyną (tylko preparaty dydanozyny z glinem i magnezem zawierające środki buforujące). Jednoczesne stosowanie fluorochinolonów i multiwitamin zawierających cynk, wydaje się zmniejszać ich wchłanianie po podaniu doustnym. Zaleca się, aby nie przyjmować produktów zawierających kationy dwu- lub trójwartościowe, takie jak: sole żelaza, sole cynku, leki zobojętniające kwas żołądkowy zawierające magnez lub glin, czy dydanozynę (tylko preparaty dydanozyny z glinem i magnezem zawierające środki buforujące) w ciągu 2 godzin przed przyjęciem lub po przyjęciu produktu leczniczego Levoxa (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
Sole wapnia mają minimalny wpływ na wchłanianie lewofloksacyny po podaniu doustnym. Sukralfat Jednoczesne przyjmowanie sukralfatu znacząco zmniejsza biodostępność produktu leczniczego Levoxa. Jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie sukralfat i produkt leczniczy Levoxa, zaleca się przyjmowanie sukralfatu 2 godziny po podaniu produktu leczniczego Levoxa w postaci tabletek powlekanych (patrz punkt 4.2). Teofilina, fenbufen lub podobne niesteroidowe leki przeciwzapalne W badaniu klinicznym nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych pomiędzy lewofloksacyną i teofiliną. Jednakże podczas jednoczesnego stosowania chinolonów z teofiliną, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi lub innymi produktami leczniczymi obniżającymi próg drgawkowy, może dojść do znacznego obniżenia progu drgawkowego. Stężenie lewofloksacyny podczas stosowania razem z fenbufenem było o około 13% większe, niż podczas podawania samej lewofloksacyny.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
Probenecyd i cymetydyna Probenecyd i cymetydyna miały statystycznie istotny wpływ na eliminację lewofloksacyny. Klirens nerkowy lewofloksacyny był zmniejszony przez cymetydynę (o 24%) i probenecyd (o 34%). Przyczyną tego jest zdolność blokowania przez oba leki wydzielania lewofloksacyny do światła kanalików nerkowych. Jednak, podczas stosowania dawek ocenianych w tym badaniu, statystycznie znamienne różnice w kinetyce nie mają prawdopodobnie znaczenia klinicznego. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania lewofloksacyny z lekami wpływającymi na wydzielanie do kanalików nerkowych, takimi jak probenecyd i cymetydyna, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Kortykosteroidy U pacjentów stosujących kortykosteroidy wzrasta ryzyko wystąpienia zapalenia oraz zerwania ścięgien (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
Inne istotne informacje Kliniczne badania farmakologiczne wykazały, że farmakokinetyka lewofloksacyny nie ulega istotnym klinicznie zmianom podczas podawania lewofloksacyny razem z następującymi lekami: węglan wapnia, digoksyna, glibenklamid, ranitydyna. Wpływ produktu Levoxa na inne produkty lecznicze Cyklosporyna Okres półtrwania cyklosporyny zwiększył się o 33% podczas jednoczesnego stosowania z lewofloksacyną. Antagoniści witaminy K Notowano wzrost wartości parametrów krzepnięcia krwi (PT/INR) i (lub) krwawienia, które może być niekiedy ciężkie, u pacjentów przyjmujących lewofloksacynę jednocześnie z antagonistą witaminy K (np. warfaryną). Dlatego, u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K, należy kontrolować parametry krzepnięcia krwi (patrz punkt 4.4). Produkty lecznicze wydłużające odstęp QT Lewofloksacynę, tak jak inne fluorochinolony, należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze wydłużające odstęp QT (np.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne) (patrz punkt 4.4 „Wydłużenie odstępu QT”). Inne istotne informacje W badaniu interakcji farmakokinetycznych, lewofloksacyna nie wpływała na farmakokinetykę teofiliny (która jest wskaźnikowym substratem CYP1A2), co świadczy o tym, że lewofloksacyna nie jest inhibitorem CYP1A2. Inne rodzaje interakcji Pokarm Nie występuje klinicznie istotna interakcja z pokarmem. Dlatego tabletki powlekane produktu leczniczego Levoxa można przyjmować niezależnie od spożywanych posiłków. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania lewofloksacyny u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
Z powodu braku danych dotyczących stosowania u ludzi oraz ze względu na dane doświadczalne, świadczące o ryzyku uszkadzania przez fluorochinolony obciążonych chrząstek organizmów w okresie wzrostu, nie wolno stosować lewofloksacyny u kobiet w okresie ciąży (patrz punkt 4.3 i 5.3). Karmienie piersi? Produkt leczniczy Levoxa jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią. Dane dotyczące przenikania lewofloksacyny do mleka ludzkiego są niewystarczające; jednak inne fluorochinolony przenikają do mleka ludzkiego. Z powodu braku danych dotyczących stosowania u ludzi oraz ze względu na dane doświadczalne, świadczące o ryzyku uszkadzania przez fluorochinolony obciążonych chrząstek organizmów w okresie wzrostu, nie wolno stosować lewofloksacyny u kobiet karmiących piersią (patrz punkt 4.3 i 5.3). Płodność Lewofloksacyna nie powodowała zaburzeń płodności ani zdolności rozrodczych u szczurów.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Lewofloksacyna wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niektóre działania niepożądane (np. zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego lub błędnikowego, senność, zaburzenia widzenia) mogą zaburzać zdolność koncentracji i szybkość reakcji pacjenta, dlatego mogą stanowić ryzyko w sytuacjach, w których te zdolności są szczególnie ważne (np. prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn). 4.8 Działania niepożądane Informacje podane poniżej opierają się na danych z badań klinicznych, w których uczestniczyło ponad 8300 pacjentów oraz na obszernym doświadczeniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Częstość występowania działań niepożądanych w poniższej tabeli została zdefiniowana następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), niebyt często (≥1/1 000, <1/100), rzadko (≥1/10 000, <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane zostały przedstawione według zmniejszającej się ciężkości. Tabela działań niepożądanych Klasyfikacja układów i narządów Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zakażenia grzybicze, w tym zakażenia Candida; oporność drobnoustrojów Zaburzenia krwi i układu chłonnego leukopenia; eozynofilia trombocytopenia; neutropenia pancytopenia; agranulocytoza; niedokrwistość hemolityczna Zaburzenia układu immunologicznego obrzęk naczynioruchowy; nadwrażliwość (patrz punkt 4.4) wstrząs anafilaktyczny; wstrząs rzekomoanafilaktyczny (patrz punkt 4.4) Zaburzenia endokrynologiczne zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) Zaburzenia metabolizmu i odżywiania jadłowstręt; hipoglikemia, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, śpiączka hipoglikemiczna (patrz punkt 4.4) hiperglikemia (patrz punkt 4.4) Zaburzenia psychiczne* bezsenność; niepokój; stan splątania; nerwowość reakcje psychotyczne (np.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
omamy, paranoja); depresja; pobudzenie; niezwykłe sny; koszmary senne; delirium; zaburzenia pamięci zaburzenia psychotyczne z zachowaniami zagrażającymi bezpieczeństwu pacjenta, w tym myśli lub próby samobójcze (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego* ból głowy; zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego senność; drżenia mięśniowe; zaburzenia smaku drgawki (punkt 4.3 i 4.4); parestezja; obwodowa neuropatia czuciowa (patrz punkt 4.4); obwodowa neuropatia czuciowo-ruchowa (patrz punkt 4.4); zaburzenia węchu, w tym utrata węchu; dyskineza; zaburzenia pozapiramidowe; brak smaku; omdlenie; łagodne nadciśnienie śródczaszkowe Zaburzenia oka zaburzenia widzenia, takie jak nieostre widzenie (patrz punkt 4.4) przemijająca utrata widzenia (patrz punkt 4.4); zapalenie błony naczyniowej oka Zaburzenia ucha i błędnika* zawroty głowy pochodzenia błędnikowego szumy uszne; utrata słuchu; zaburzenia słuchu Zaburzenia serca** tachykardia; kołatanie serca częstoskurcz komorowy, który może prowadzić do zatrzymania akcji serca, arytmia komorowa i zaburzenia typu torsade de pointes (zgłaszane głównie u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT), wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG (patrz punkt 4.4 i 4.9) Zaburzenia naczyniowe** Odnosi się tylko do postaci dożylnej: zapalenie żył niedociśnienie Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia duszność skurcz oskrzeli, alergiczne zapalenie płuc Zaburzenia żołądka i jelit biegunka; wymioty; nudności ból brzucha; niestrawność; wzdęcia z oddawaniem wiatrów; zaparcia biegunka – krwawa, w bardzo rzadkich przypadkach może wskazywać na zapalenie jelit, w tym rzekomobłoniastego zapalenia jelit (patrz punkt 4.4); zapalenie trzustki Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfatazy zasadowej, GGT) zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi żółtaczka i ciężkie uszkodzenie wątroby, włączając przypadki zakończone zgonem z ostrą niewydolnością wątroby, głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami zasadniczymi (patrz punkt 4.4); zapalenie wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka; świąd; pokrzywka; nadmierna potliwość polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) (patrz punkt 4.4), rumień trwały polekowy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; zespół Stevensa-Johnsona; rumień wielopostaciowy; nadwrażliwość na światło (patrz punkt 4.4); leukocytoklastyczne zapalenie naczyń; zapalenie jamy ustnej Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej* ból stawów; ból mięśni zaburzenia dotyczące ścięgna (patrz punkty 4.3 i 4.4), w tym zapalenie ścięgna (np.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
ścięgna Achillesa); osłabienie siły mięśni, co może być szczególne ważne u pacjentów z miastenią (patrz punkt 4.4) rabdomioliza; zerwanie ścięgna (np. ścięgna Achillesa) (patrz punkty 4.3 i 4.4); zerwanie więzadła; zerwanie mięśnia; zapalenie stawów Zaburzenia nerek i dróg moczowych zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi ostra niewydolność nerek (np. z powodu śródmiąższowego zapalenia nerek) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania* Odnosi się tylko do postaci dożylnej: reakcje w miejscu wkłucia (ból, zaczerwienienie) osłabienie; gorączka; ból (w tym ból pleców, ból w klatce piersiowej i kończynach) a Reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne mogą niekiedy wystąpić już po podaniu pierwszej dawki. b Reakcje dotyczące błon śluzowych i skóry mogą niekiedy wystąpić już po podaniu pierwszej dawki.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
W związku ze stosowaniem chinolonów i fluorochinolonów, w niektórych przypadkach niezależnie od istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych leku, wpływających na różne, czasami liczne układy i narządy oraz zmysły (w tym takie działania, jak zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn, zaburzenia chodu, neuropatie związane z parestezjami, depresja, zmęczenie, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu i zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu) (patrz punkt 4.4). ** U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.4). Inne działania niepożądane związane ze stosowaniem fluorochinolonów obejmują: napady porfirii u pacjentów z porfirią.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
ZGŁASZANIE PODEJRZEWANYCH DZIAŁAŃ NIEPOŻĄDANYCH Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Na podstawie badań toksyczności na zwierzętach lub klinicznych badań farmakologicznych z zastosowaniem dawek większych niż lecznicze, najważniejszymi objawami przedmiotowymi, których można się spodziewać w następstwie ostrego przedawkowania produktu leczniczego Levoxa w postaci tabletek powlekanych, są objawy dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, takie jak: splątanie, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, napady drgawkowe, wydłużenie odstępu QT oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i nadżerki błon śluzowych.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Interakcje
Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu obserwowano objawy dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, w tym stan splątania, drgawki, omamy i drżenie. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe. Z powodu możliwości wydłużenia odstępu QT należy monitorować zapis EKG u pacjenta. Można zastosować preparaty zobojętniające kwas żołądkowy, aby chronić błonę śluzową żołądka. Hemodializa, w tym dializa otrzewnowa i ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa nie są skuteczne w usuwaniu lewofloksacyny z organizmu. Nie istnieje specyficzna odtrutka.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania lewofloksacyny u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Z powodu braku danych dotyczących stosowania u ludzi oraz ze względu na dane doświadczalne, świadczące o ryzyku uszkadzania przez fluorochinolony obciążonych chrząstek organizmów w okresie wzrostu, nie wolno stosować lewofloksacyny u kobiet w okresie ciąży (patrz punkt 4.3 i 5.3). Karmienie piersi? Produkt leczniczy Levoxa jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią. Dane dotyczące przenikania lewofloksacyny do mleka ludzkiego są niewystarczające; jednak inne fluorochinolony przenikają do mleka ludzkiego. Z powodu braku danych dotyczących stosowania u ludzi oraz ze względu na dane doświadczalne, świadczące o ryzyku uszkadzania przez fluorochinolony obciążonych chrząstek organizmów w okresie wzrostu, nie wolno stosować lewofloksacyny u kobiet karmiących piersią (patrz punkt 4.3 i 5.3).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Lewofloksacyna nie powodowała zaburzeń płodności ani zdolności rozrodczych u szczurów.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Lewofloksacyna wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niektóre działania niepożądane (np. zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego lub błędnikowego, senność, zaburzenia widzenia) mogą zaburzać zdolność koncentracji i szybkość reakcji pacjenta, dlatego mogą stanowić ryzyko w sytuacjach, w których te zdolności są szczególnie ważne (np. prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn).
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Informacje podane poniżej opierają się na danych z badań klinicznych, w których uczestniczyło ponad 8300 pacjentów oraz na obszernym doświadczeniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Częstość występowania działań niepożądanych w poniższej tabeli została zdefiniowana następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), niebyt często (≥1/1 000, <1/100), rzadko (≥1/10 000, <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane zostały przedstawione według zmniejszającej się ciężkości. Tabela działań niepożądanych Klasyfikacja układów i narządów Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zakażenia grzybicze, w tym zakażenia Candida; oporność drobnoustrojów Zaburzenia krwi i układu chłonnego leukopenia; eozynofilia trombocytopenia; neutropenia pancytopenia; agranulocytoza; niedokrwistość hemolityczna Zaburzenia układu immunologicznego obrzęk naczynioruchowy; nadwrażliwość (patrz punkt 4.4) wstrząs anafilaktyczny; wstrząs rzekomoanafilaktyczny (patrz punkt 4.4) Zaburzenia endokrynologiczne zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) Zaburzenia metabolizmu i odżywiania jadłowstręt; hipoglikemia, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, śpiączka hipoglikemiczna (patrz punkt 4.4) hiperglikemia (patrz punkt 4.4) Zaburzenia psychiczne* bezsenność; niepokój; stan splątania; nerwowość reakcje psychotyczne (np.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Działania niepożądane
omamy, paranoja); depresja; pobudzenie; niezwykłe sny; koszmary senne; delirium; zaburzenia pamięci zaburzenia psychotyczne z zachowaniami zagrażającymi bezpieczeństwu pacjenta, w tym myśli lub próby samobójcze (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego* ból głowy; zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego senność; drżenia mięśniowe; zaburzenia smaku drgawki (punkt 4.3 i 4.4); parestezja; obwodowa neuropatia czuciowa (patrz punkt 4.4); obwodowa neuropatia czuciowo-ruchowa (patrz punkt 4.4); zaburzenia węchu, w tym utrata węchu; dyskineza; zaburzenia pozapiramidowe; brak smaku; omdlenie; łagodne nadciśnienie śródczaszkowe Zaburzenia oka zaburzenia widzenia, takie jak nieostre widzenie (patrz punkt 4.4) przemijająca utrata widzenia (patrz punkt 4.4); zapalenie błony naczyniowej oka Zaburzenia ucha i błędnika* zawroty głowy pochodzenia błędnikowego szumy uszne; utrata słuchu; zaburzenia słuchu Zaburzenia serca** tachykardia; kołatanie serca częstoskurcz komorowy, który może prowadzić do zatrzymania akcji serca, arytmia komorowa i zaburzenia typu torsade de pointes (zgłaszane głównie u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT), wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG (patrz punkt 4.4 i 4.9) Zaburzenia naczyniowe** Odnosi się tylko do postaci dożylnej: zapalenie żył niedociśnienie Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia duszność skurcz oskrzeli, alergiczne zapalenie płuc Zaburzenia żołądka i jelit biegunka; wymioty; nudności ból brzucha; niestrawność; wzdęcia z oddawaniem wiatrów; zaparcia biegunka – krwawa, w bardzo rzadkich przypadkach może wskazywać na zapalenie jelit, w tym rzekomobłoniastego zapalenia jelit (patrz punkt 4.4); zapalenie trzustki Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, fosfatazy zasadowej, GGT) zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi żółtaczka i ciężkie uszkodzenie wątroby, włączając przypadki zakończone zgonem z ostrą niewydolnością wątroby, głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami zasadniczymi (patrz punkt 4.4); zapalenie wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka; świąd; pokrzywka; nadmierna potliwość polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS) (patrz punkt 4.4), rumień trwały polekowy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; zespół Stevensa-Johnsona; rumień wielopostaciowy; nadwrażliwość na światło (patrz punkt 4.4); leukocytoklastyczne zapalenie naczyń; zapalenie jamy ustnej Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej* ból stawów; ból mięśni zaburzenia dotyczące ścięgna (patrz punkty 4.3 i 4.4), w tym zapalenie ścięgna (np.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Działania niepożądane
ścięgna Achillesa); osłabienie siły mięśni, co może być szczególne ważne u pacjentów z miastenią (patrz punkt 4.4) rabdomioliza; zerwanie ścięgna (np. ścięgna Achillesa) (patrz punkty 4.3 i 4.4); zerwanie więzadła; zerwanie mięśnia; zapalenie stawów Zaburzenia nerek i dróg moczowych zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi ostra niewydolność nerek (np. z powodu śródmiąższowego zapalenia nerek) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania* Odnosi się tylko do postaci dożylnej: reakcje w miejscu wkłucia (ból, zaczerwienienie) osłabienie; gorączka; ból (w tym ból pleców, ból w klatce piersiowej i kończynach) a Reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne mogą niekiedy wystąpić już po podaniu pierwszej dawki. b Reakcje dotyczące błon śluzowych i skóry mogą niekiedy wystąpić już po podaniu pierwszej dawki.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Działania niepożądane
W związku ze stosowaniem chinolonów i fluorochinolonów, w niektórych przypadkach niezależnie od istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych leku, wpływających na różne, czasami liczne układy i narządy oraz zmysły (w tym takie działania, jak zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn, zaburzenia chodu, neuropatie związane z parestezjami, depresja, zmęczenie, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu i zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu) (patrz punkt 4.4). ** U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.4). Inne działania niepożądane związane ze stosowaniem fluorochinolonów obejmują: napady porfirii u pacjentów z porfirią.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Działania niepożądane
ZGŁASZANIE PODEJRZEWANYCH DZIAŁAŃ NIEPOŻĄDANYCH Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309. Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Na podstawie badań toksyczności na zwierzętach lub klinicznych badań farmakologicznych z zastosowaniem dawek większych niż lecznicze, najważniejszymi objawami przedmiotowymi, których można się spodziewać w następstwie ostrego przedawkowania produktu leczniczego Levoxa w postaci tabletek powlekanych, są objawy dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, takie jak: splątanie, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, napady drgawkowe, wydłużenie odstępu QT oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i nadżerki błon śluzowych. Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu obserwowano objawy dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, w tym stan splątania, drgawki, omamy i drżenie. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe. Z powodu możliwości wydłużenia odstępu QT należy monitorować zapis EKG u pacjenta. Można zastosować preparaty zobojętniające kwas żołądkowy, aby chronić błonę śluzową żołądka.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Przedawkowanie
Hemodializa, w tym dializa otrzewnowa i ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa nie są skuteczne w usuwaniu lewofloksacyny z organizmu. Nie istnieje specyficzna odtrutka.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: chinolony przeciwbakteryjne, fluorochinolony; kod ATC: J01MA12 Lewofloksacyna jest syntetycznym lekiem przeciwbakteryjnym z grupy fluorochinolonów i S-enancjomerem racemicznej substancji czynnej – ofloksacyny. Mechanizm działania Tak jak leki przeciwbakteryjne z grupy fluorochinolonów, lewofloksacyna działa na kompleks DNA-gyraza DNA oraz na topoizomerazę IV. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Siła działania przeciwbakteryjnego lewofloksacyny zależy od stosunku maksymalnego stężenia w surowicy (Cmax) lub pola powierzchni pod krzywą (AUC) do minimalnego stężenia hamującego (MIC). Mechanizm oporności Oporność na lewofloksacynę jest nabywana poprzez wielostopniowy proces celowanej mutacji miejsc w obu typach topoizomerazy II, gyrazy DNA i topoizomerazy IV.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Inne mechanizmy oporności, takie jak bariery przepuszczalności (powszechne u Pseudomonas aeruginosa) oraz mechanizm aktywnego usuwania z komórki mogą również wpływać na wrażliwość na lewofloksacynę. Drobnoustroje oporne na lewofloksacynę wykazują oporność również na inne fluorochinolony (oporność krzyżowa). W związku z mechanizmem działania, w zasadzie nie występuje oporność krzyżowa między lewofloksacyną a lekami przeciwbakteryjnymi z innych grup. Wartości graniczne Zalecane przez EUCAST wartości graniczne MIC dla lewofloksacyny, odróżniające drobnoustroje wrażliwe od wrażliwych o zwiększonym narażeniu i wrażliwe o zwiększonym narażeniu od opornych, zamieszczono w poniższej tabeli zawierającej wyniki badań MIC (mg/l). Zalecane przez EUCAST kliniczne wartości graniczne MIC dla lewofloksacyny (wersja 12.0, 2022-01-01): Drobnoustrój: Wrażliwy: Oporny Enterobacterales: ≤0,5mg/l >1 mg/l Pseudomonas spp.: ≤0,001 mg/l >2 mg/l Acinetobacter spp.: ≤0,5 mg/l >1 mg/l Staphylococcus aureus koagulazo-ujemne gronkowce: ≤0,001 mg/l >1 mg/l Enterococcus spp.: ≤4 mg/l >4 mg/l Streptococcus grupy A, B, C i G: ≤0,001 mg/l >2 mg/l Streptococcus pneumoniae: ≤0,001 mg/l >2 mg/l Haemophilus influenzae: ≤0,06 mg/l >0,06 mg/l Moraxella catarrhalis: ≤0,125 mg/l >0,125 mg/l Helicobacter pylori: ≤1 mg/l >1 mg/l Aerococcus sanguinicola i urinae: ≤2 mg/l >2 mg/l Aeromonas spp.: ≤0,5 mg/l >1 mg/l Vibrio spp.: ≤0,25 mg/l >0,25 mg/l wartości graniczne farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (niezwiązane z konkretnym gatunkiem): ≤0,5 mg/l >1 mg/l Występowanie oporności wybranych gatunków może różnić się w zależności od rejonu geograficznego oraz od czasu, dlatego konieczna jest informacja o lokalnym występowaniu oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W razie konieczności, jeżeli lokalne występowanie oporności jest takie, że zastosowanie produktu w leczeniu co najmniej niektórych zakażeń jest wątpliwe, należy zasięgnąć porady eksperta. Gatunki zwykle wrażliwe Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Bacillus anthracis Staphylococcus aureus wrażliwy na metycylinę Staphylococcus saprophyticus Paciorkowce grupy C i G Streptococcus agalactiae Streptococcus pneumoniae Streptococcus pyogenes Tlenowe bakterie Gram-ujemne Eikenella corrodens Haemophilus influenzae Haemophilus parainfluenzae Klebsiella oxytoca Moraxella catarrhalis Pasteurella multocida Proteus vulgaris Providencia rettgeri Bakterie beztlenowe Peptostreptococcus Inne Chlamydophila pneumoniae Chlamydophila psittaci Chlamydia trachomatis Legionella pneumophila Mycoplasma pneumoniae Mycoplasma hominis Ureaplasma urealyticum Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus faecalis Staphylococcus aureus oporny na metycylinę Tlenowe bakterie Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Morganella morganii Proteus mirabilis Providencia stuartii Pseudomonas aeruginosa Serratia marcescens Bakterie beztlenowe Bacteroides fragilis Gatunki o oporności wrodzonej Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus faecium Staphylococcus aureus oporny na metycylinę prawdopodobnie jest także oporny na fluorochinolony, w tym lewofloksacynę.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Lewofloksacyna podana doustnie wchłania się szybko i niemal całkowicie, a maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane w ciągu 1-2 godzin. Całkowita biodostępność wynosi 99-100%. Pokarm wywiera niewielki wpływ na wchłanianie lewofloksacyny. Stan równowagi jest osiągany w ciągu 48 godzin w schemacie dawkowania 500 mg raz lub dwa razy na dobę. Dystrybucja Około 30-40% lewofloksacyny wiąże się z białkami osocza. Średnia objętość dystrybucji lewofloksacyny wynosi około 100 l po pojedynczym i wielokrotnym podawaniu dawek 500 mg, co wskazuje na szeroką dystrybucję do tkanek. Przenikanie do tkanek i płynów ustrojowych Wykazano, że lewofloksacyna przenika do błony śluzowej oskrzeli, płynu wyściełającego nabłonek dróg oddechowych, makrofagów w pęcherzykach płucnych, tkanki płuc, skóry (płynu surowiczego w pęcherzach), tkanki gruczołu krokowego i moczu. Jednak lewofloksacyna słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolizm Lewofloksacyna jest metabolizowana w bardzo małym stopniu, metabolitami są demetylolewofloksacyna i N-tlenek lewofloksacyny. Metabolity te stanowią poniżej 5% dawki i są wydalane z moczem. Lewofloksacyna jest stabilna stereochemicznie i nie ulega inwersji chiralnej. Eliminacja Po podaniu doustnym i dożylnym, lewofloksacyna jest usuwana z osocza dość powoli (t1/2: 6-8 godz.). Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (>85% podanej dawki leku). Średni pozorny całkowity klirens lewofloksacyny po podaniu pojedynczej dawki 500 mg wynosił 175 ±29,2 ml/min. Nie ma istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny podanej dożylnie i doustnie, co świadczy o tym, że obie drogi podania mogą być stosowane zamiennie. Liniowość Lewofloksacyna wykazuje farmakokinetykę liniową w zakresie od 50 do 1000 mg. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z niewydolnością nerek Na farmakokinetykę lewofloksacyny wpływa niewydolność nerek.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wraz z pogarszaniem się czynności nerek zmniejsza się wydalanie nerkowe i klirens, a okres półtrwania zwiększa się, jak podano w tabeli poniżej. Farmakokinetyka w niewydolności nerek po podaniu doustnym pojedynczej dawki 500 mg Clcr [ml/min]: <20, 20-49, 50-80 ClR [ml/min]: 13, 26, 57 t1/2 [h]: 35, 27, 9 Pacjenci w podeszłym wieku Brak istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny u osób młodych i w podeszłym wieku, z wyjątkiem różnic związanych z klirensem kreatyniny. Różnice związane z płci? Analizy obejmujące osobno mężczyzn i kobiety wykazały małe lub bardzo małe zależne od płci różnice w farmakokinetyce lewofloksacyny. Nie ma dowodów wskazujących na znaczenie klinicznie tych różnic związanych z płcią.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Lewofloksacyna nie powodowała zaburzeń płodności ani zdolności rozrodczych u szczurów a jedynie opóźniała dojrzewanie płodu w wyniku toksycznego wpływu lewofloksacyny na organizm matki. Lewofloksacyna nie wywoływała mutacji genowych w hodowlach komórek bakterii lub ssaków, ale wywoływała aberracje chromosomalne w hodowli in vitro komórek płucnych chomika chińskiego. Działanie to można przypisać hamowaniu topoizomerazy II. Badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiana siostrzanych chromatyd, synteza „nieprogramowanego” DNA, test dominacji letalnej) nie wykazały żadnego działania genotoksycznego.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania na myszach wykazały, że lewofloksacyna działa fototoksycznie tylko w bardzo dużych dawkach. Lewofloksacyna nie wykazała wpływu genotoksycznego w testach fotomutagenności, a badania fotokarcinogenności wykazały działanie zmniejszające rozwój komórek guza. Podobnie jak inne fluorochinolony, lewofloksacyna wykazała wpływ na chrząstki stawowe (tworzenie odwarstwień i jam) u szczurów i psów. Wyniki te były bardziej wyraźne u młodych zwierząt.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki: Sodu stearylofumaran Krospowidon, typ A Krzemionka koloidalna bezwodna Kopowidon (K 25.2 – 30.8) Celuloza mikrokrystaliczna krzemowana (98% celulozy mikrokrystalicznej i 2% krzemionki koloidalnej bezwodnej) Otoczka tabletki: Opadry II Pink 31K34554 (laktoza jednowodna, hypromeloza 15 cP, tytanu dwutlenek (E 171), triacetyna, żelaza tlenek czerwony (E 172), żelaza tlenek żółty (E 172)) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Wielkości opakowań: Blister Aluminium /PVC, w tekturowym pudełku, w opakowaniach po 1, 3, 5, 7, 10, 14, 50, 200 tabletek powlekanych. Butelka HDPE z wieczkiem LDPE, w tekturowym pudełku, opakowania zawierają 50 lub 100 tabletek powlekanych.
CHPL leku Levoxa, tabletki powlekane, 500 mg
Dane farmaceutyczne
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Quinsair 240 mg roztwór do nebulizacji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml roztworu do nebulizacji zawiera lewofloksacynę półwodną w ilości odpowiadającej 100 mg lewofloksacyny. Każda ampułka zawiera 240 mg lewofloksacyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do nebulizacji. Przejrzysty, jasnożółty roztwór.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Quinsair jest wskazany do leczenia przewlekłych zakażeń płuc wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa u dorosłych pacjentów z mukowiscydozą (CF, patrz punkt 5.1). Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania przeciwbakteryjnych produktów leczniczych.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to 240 mg (jedna ampułka), podawana drogą wziewną dwa razy na dobę (patrz punkt 5.2). Dawki należy wdychać w odstępach możliwie najbardziej zbliżonych do 12 godzin. Produkt leczniczy Quinsair przyjmuje się w naprzemiennych cyklach, w których po 28 dniach podawania leku następuje 28 dni przerwy w jego podawaniu. Leczenie cykliczne można kontynuować, dopóki lekarz uzna, że pacjent odnosi korzyść kliniczną. W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć ją jak najszybciej po przypomnieniu sobie o niej, pod warunkiem, że zapewniony będzie co najmniej 8-godzinny odstęp przed przyjęciem wziewnym następnej dawki. Pacjenci nie powinni wdychać zawartości więcej niż jednej ampułki w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Jeśli po otrzymaniu produktu leczniczego Quinsair wystąpi ostry, objawowy skurcz oskrzeli, pacjenci mogą odnieść korzyści z zastosowania krótko działającego, wziewnego leku rozszerzającego oskrzela co najmniej 15 minut do 4 godzin przed kolejnymi dawkami (patrz punkty 4.4 i 4.8).
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Quinsair u pacjentów w podeszłym wieku z mukowiscydozą. Zaburzenia czynności nerek Nie ma konieczności dostosowania dawek u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Produkt leczniczy Quinsair nie jest zalecany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek. Zaburzenia czynności wątroby Nie jest konieczne dostosowanie dawki (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Quinsair u dzieci w wieku ˂18 lat. Aktualne dane przedstawiono w punktach 4.8, 5.1, 5.2 i 5.3, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania. Sposób podawania Podanie wziewne. Po otwarciu ampułki jej zawartość należy natychmiast zużyć (patrz punkt 6.6). Dla pacjentów przyjmujących kilka terapii wziewnych zaleca się następującą kolejność ich podawania: 1. leki rozszerzające oskrzela; 2.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Dawkowanie
dornaza alfa; 3. techniki oczyszczania dróg oddechowych; 4. Quinsair; 5. steroidy wziewne. Produkt leczniczy Quinsair należy stosować wyłącznie z nebulizatorem Zirela (łącznie z głowicą Zirela), dostarczonym w opakowaniu, podłączonym do kontrolera eBase lub jednostki centralnej eFlow rapid (patrz punkt 6.6). Przed pierwszym użyciem produktu leczniczego Quinsair należy zapoznać się z podaną przez producenta instrukcją użycia systemu do nebulizacji Zirela.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną, inne chinolony lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;  Choroby ścięgien związane z podawaniem fluorochinolonów w wywiadzie;  Padaczka;  Ciąża;  Karmienie piersią.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy unikać stosowania lewofloksacyny u pacjentów, u których w przeszłości podczas stosowania produktów zawierających chinolony lub fluorochinolony występowały ciężkie działania niepożądane (patrz punkt 4.8). Leczenie tych pacjentów lewofloksacyną należy rozpoczynać tylko w przypadku braku alternatywnych metod leczenia i po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka (patrz również punkt 4.3). Reakcje nadwrażliwości Lewofloksacyna może powodować ciężkie, mogące prowadzić do zgonu reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny). Ciężkie reakcje pęcherzowe Podczas ogólnoustrojowego podawania lewofloksacyny zgłaszano przypadki ciężkich, pęcherzowych reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona lub martwica toksyczno-rozpływna naskórka (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Podczas ogólnoustrojowego podawania lewofloksacyny zgłaszano przypadki martwicy wątroby, aż do zakończonej zgonem niewydolności wątroby, głównie u pacjentów z ciężką chorobą zasadniczą (np. posocznicą, patrz punkt 4.8). Należy poinformować pacjenta o konieczności przerwania leczenia i skontaktowania się z lekarzem, jeśli wystąpią przedmiotowe i podmiotowe objawy choroby wątroby, takie jak jadłowstręt, żółtaczka, ciemny mocz, świąd lub tkliwość brzucha. Wydłużenie odstępu QT Należy zachować ostrożność stosując fluorochinolony, w tym lewofloksacynę, u pacjentów ze znanymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT (patrz punkty 4.5, 4.8 i 4.9), takimi, jak na przykład:  wrodzony zespół długiego odstępu QT,  jednoczesne stosowanie substancji czynnych wydłużających odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne),  nieskorygowane zaburzenia elektrolitowe (np.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Specjalne środki ostrozności
hipokaliemia, hipomagnezemia),  choroba serca (np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, bradykardia). Pacjenci w podeszłym wieku i kobiety mogą być bardziej wrażliwi na działanie produktów leczniczych wydłużających odstęp QT. Z tego powodu należy zachować ostrożność stosując fluorochinolony, w tym lewofloksacynę, w tych populacjach. Pacjenci ze skłonnością do napadów drgawkowych Chinolony mogą obniżać próg drgawkowy i wywołać drgawki (patrz punkt 4.8). Lewofloksacyna jest przeciwwskazana u pacjentów z padaczką w wywiadzie (patrz punkt 4.3) i, podobnie jak w przypadku innych chinolonów, należy ją stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności u pacjentów ze skłonnością do napadów padaczkowych lub stosujących jednocześnie substancje czynne obniżające mózgowy próg drgawkowy, takie jak teofilina (patrz punkt 4.5). Reakcje psychotyczne Zgłaszano występowanie reakcji psychotycznych u pacjentów przyjmujących chinolony, w tym lewofloksacynę.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Specjalne środki ostrozności
W bardzo rzadkich przypadkach reakcje te nasilały się do wystąpienia myśli i zachowań samobójczych, czasem nawet po podaniu tylko jednej dawki lewofloksacyny (patrz punkt 4.8). Należy zachować ostrożność podczas stosowania lewofloksacyny u pacjentów z psychozą lub u pacjentów z chorobą psychiczną w wywiadzie. Neuropatia obwodowa U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony zgłaszano przypadki polineuropatii czuciowej lub czuciowo-ruchowej, powodujące parestezje, niedoczulicę, zaburzenia czucia lub osłabienie. Pacjentom leczonym lewofloksacyną należy doradzić, aby przed kontynuacją leczenia poinformowali lekarza, jeśli wystąpią u nich objawy neuropatii, takie jak ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie lub osłabienie, aby zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnej choroby (patrz punkt 4.8). Zaostrzenie miastenii Fluorochinolony, w tym lewofloksacyna, blokują przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i mogą nasilać osłabienie mięśni u pacjentów z miastenią.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Specjalne środki ostrozności
Obserwowane po wprowadzeniu produktu do obrotu ciężkie działania niepożądane, w tym zgony i konieczność zastosowania oddychania wspomaganego, były związane ze stosowaniem fluorochinolonów u pacjentów z miastenią. Lewofloksacyna nie jest zalecana u pacjentów z miastenią w wywiadzie. Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna (zwłaszcza, ale nie tylko, ścięgna Achillesa), czasami obustronne, może wystąpić już w ciągu 48 godzin po rozpoczęciu leczenia chinolonami i fluorochinolonami, a ich występowanie zgłaszano nawet do kilku miesięcy po zakończeniu leczenia. Ryzyko zapalenia ścięgna i zerwania ścięgna jest zwiększone u starszych pacjentów, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, pacjentów po przeszczepie narządu miąższowego, pacjentów otrzymujących dawki dobowe 1 000 mg lewofloksacyny oraz u pacjentów leczonych jednocześnie kortykosteroidami. Z tego powodu należy unikać jednoczesnego stosowania kortykosteroidów.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Specjalne środki ostrozności
Po wystąpieniu pierwszych objawów zapalenia ścięgna (np. bolesny obrzęk, stan zapalny) należy przerwać leczenie lewofloksacyną i rozważyć alternatywne leczenie. Chorą kończynę (chore kończyny) należy odpowiednio leczyć (np. unieruchomienie). Jeśli wystąpią objawy choroby ścięgien, nie należy stosować kortykosteroidów. U pacjentów z mukowiscydozą otrzymujących produkt leczniczy Quinsair zgłaszano zapalenie ścięgna jako niezbyt częste działanie niepożądane podczas badań klinicznych (patrz punkt 4.8). Skurcz oskrzeli Skurcz oskrzeli jest powikłaniem związanym z leczeniem wziewnym, w tym produktem leczniczym Quinsair (patrz punkt 4.8). Jeśli po otrzymaniu leczenia wystąpi ostry skurcz oskrzeli, pacjenci mogą odnieść korzyści z zastosowania krótko działającego, wziewnego leku rozszerzającego oskrzela przed kolejnymi dawkami (patrz punkt 4.2). Krwioplucie Stosowanie wziewnych produktów leczniczych może wywoływać odruch kaszlu.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Specjalne środki ostrozności
Podawanie produktu leczniczego Quinsair u pacjentów z klinicznie znaczącym krwiopluciem należy rozpoczynać tylko wtedy, gdy uzna się, że korzyści wynikające z leczenia przeważają ryzyko wywołania późniejszego krwotoku. Pacjenci z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej Pacjenci z utajonym lub rzeczywistym zaburzeniem aktywności dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej mogą być podatni na wystąpienie reakcji hemolitycznych w czasie leczenia produktami leczniczymi z grupy chinolonów. Z tego powodu, jeśli konieczne jest zastosowanie lewofloksacyny u tych pacjentów, należy ich obserwować, czy nie występuje hemoliza. Pacjenci leczeni antagonistami witaminy K Z powodu możliwości zwiększenia wartości parametrów krzepnięcia krwi (PT/INR) i (lub) krwawienia u pacjentów leczonych lewofloksacyną w skojarzeniu z antagonistą witaminy K (np. warfaryną) należy kontrolować krzepliwość krwi podczas jednoczesnego podawania tych substancji czynnych (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Specjalne środki ostrozności
Dysglikemia Zgłaszano zaburzenia stężenia glukozy we krwi, w tym hipoglikemię i hiperglikemię, występujące zwykle u pacjentów z cukrzycą otrzymujących jednocześnie doustny produkt leczniczy o działaniu hipoglikemizującym (np. glibenklamid) lub insulinę. U pacjentów z cukrzycą zaleca się dokładne monitorowanie stężenia glukozy we krwi (patrz punkt 4.8). Choroba związana z Clostridium difficile Biegunka, zwłaszcza o ciężkim przebiegu, uporczywa i (lub) krwawa, występująca w czasie lub po zakończeniu leczenia lewofloksacyną (także kilka tygodni po zakończeniu leczenia), może być objawem choroby związanej z Clostridium difficile (ang. Clostridium difficile -associated disease, CDAD). CDAD może mieć łagodne nasilenie do zagrażającego życiu, najcięższą postacią jest rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy. Oporność na lewofloksacynę, inne przeciwbakteryjne produkty lecznicze i pojawiające się podczas leczenia mikroorganizmy Rozwój opornego na fluorochinolony P.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Specjalne środki ostrozności
aeruginosa i nadkażenie niewrażliwymi na fluorochinolony mikroorganizmami stanowią potencjalne zagrożenia związane ze stosowaniem produktu leczniczego Quinsair. Jeśli podczas leczenia wystąpi nadkażenie, należy podjąć odpowiednie działania. Zaburzenia widzenia Jeśli u pacjenta wystąpią zaburzenia widzenia lub jakiekolwiek zmiany dotyczące oczu, należy niezwłocznie skonsultować się z okulistą (patrz punkty 4.7 i 4.8). Zapobieganie nadwrażliwości na światło Podczas leczenia lewofloksacyną zgłaszano przypadki nadwrażliwości na światło (patrz punkt 4.8). W celu zapobiegania wystąpieniu nadwrażliwości na światło zaleca się, aby pacjenci niepotrzebnie nie narażali się na działanie silnego światła słonecznego lub sztucznego promieniowania UV (np. lampy kwarcowe, solarium) w czasie leczenia i przez 48 godzin po zakończeniu leczenia lewofloksacyną. Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych U pacjentów leczonych lewofloksacyną wynik testu wykrywającego opioidy w moczu może być fałszywie dodatni.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Specjalne środki ostrozności
Konieczne może być potwierdzenie dodatniego wyniku na obecność opioidów za pomocą bardziej swoistych metod. Lewofloksacyna może hamować wzrost Mycobacterium tuberculosis i z tego powodu może wystąpić fałszywie ujemny wynik w diagnostyce bakteriologicznej gruźlicy. Rozwarstwienie aorty i tętniak oraz niedomykalność zastawki serca Badania epidemiologiczne wskazują, że stosowanie fluorochinolonów może zwiększać ryzyko wystąpienia tętniaka aorty i rozwarstwienia aorty, zwłaszcza u osób starszych, oraz niedomykalność zastawki aortalnej i mitralnej po. U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, czasami powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.8). Z tego względu, fluorochinolony należy stosować wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz po rozważeniu innych możliwości leczenia u osób, u których w wywiadzie rodzinnym stwierdzono występowanie tętniaków lub wrodzoną chorobę zastawki serca, lub u pacjentów z wcześniej rozpoznanym tętniakiem aorty i (lub) rozwarstwieniem aorty albo z chorobą zastawki serca, lub obciążonych innymi czynnikami ryzyka lub stanami predysponującymi do: – występowania zarówno tętniaka aorty i rozwarstwienia aorty jak i niedomykalności zastawki serca (np.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Specjalne środki ostrozności
zaburzenia tkanki łącznej, takie jak zespół Marfana lub zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Turnera, choroba Behceta, nadciśnienie tętnicze, reumatoidalne zapalenie stawów) lub dodatkowo – występowania tętniaka aorty i rozwarstwienia aorty (np. zaburzenia naczyniowe, takie jak zapalenie tętnic Takayasu lub olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, rozpoznana miażdżyca tętnic czy zespół Sjögrena) lub dodatkowo – występowania niedomykalności zastawki serca (np. infekcyjne zapalenie wsierdzia). Ryzyko wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty oraz ich pęknięcia może być również zwiększone u pacjentów leczonych jednocześnie kortykosteroidami ogólnoustrojowymi. Należy pouczyć pacjenta, że jeśli wystąpi u niego nagły bólu brzucha, pleców lub ból w klatce piersiowej, należy natychmiast zgłosić się do lekarza w oddziale ratunkowym.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów należy poinformować o konieczności niezwłocznego zwrócenia się po pomoc medyczną w przypadku wystąpienia ostrych duszności, pojawienia się kołatania serca lub obrzęku jamy brzusznej czy kończyn dolnych. Długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania niepożądane leku U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony, niezależnie od ich wieku i istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych leku, wpływających na różne, czasami liczne układy organizmu (mięśniowo-szkieletowy, nerwowy, psychiczny i zmysły). Po wystąpieniu pierwszych objawów przedmiotowych lub podmiotowych jakiegokolwiek ciężkiego działania niepożądanego należy niezwłocznie przerwać stosowanie lewofloksacyny, a pacjentom należy zalecić skontaktowanie się z lekarzem prowadzącym w celu uzyskania porady.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ innych produktów leczniczych na lewofloksacynę Lewofloksacyna jest głównie wydalana w postaci niezmienionej z moczem, a metabolizm jest minimalny (patrz punkt 5.2). Dlatego nie oczekuje się interakcji z inhibitorami i induktorami CYP. Teofilina, fenbufen lub podobne niesteroidowe leki przeciwzapalne W badaniu klinicznym nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych pomiędzy lewofloksacyną i teofiliną. Jednak podczas jednoczesnego stosowania chinolonów z teofiliną, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi lub innymi substancjami obniżającymi próg drgawkowy może wystąpić znaczne obniżenie mózgowego progu drgawkowego. Stężenie lewofloksacyny było o około 13% większe podczas stosowania razem z fenbufenem niż podczas podawania w monoterapii. Probenecyd i cymetydyna Klirens nerkowy lewofloksacyny był zmniejszony przez cymetydynę (24%) i probenecyd (34%).
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Interakcje
Przyczyną tego jest zdolność blokowania przez obie substancje czynne wydzielania kanalikowego lewofloksacyny. Jednak podczas stosowania dawek ocenianych w tym badaniu, statystycznie znamienne różnice w kinetyce nie mają prawdopodobnie znaczenia klinicznego. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania lewofloksacyny z substancjami czynnymi wpływającymi na wydzielanie kanalikowe, takimi jak probenecyd i cymetydyna, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Inne istotne informacje Kliniczne badania farmakologiczne wykazały, że farmakokinetyka lewofloksacyny nie ulega istotnej klinicznie zmianie podczas podawania lewofloksacyny razem z następującymi substancjami czynnymi: węglan wapnia, digoksyna, glibenklamid i ranitydyna. Wpływ lewofloksacyny na inne produkty lecznicze Substraty CYP1A2 W badaniu interakcji farmakokinetycznych lewofloksacyna nie wpływała na farmakokinetykę teofiliny (która jest wskaźnikowym substratem CYP1A2), co wskazuje, że lewofloksacyna nie jest inhibitorem CYP1A2.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Interakcje
Substraty CYP2C9 Badanie in vitro wykazało mały potencjał interakcji między lewofloksacyną a substratami CYP2C9. Interakcje będące wynikiem wpływu na nośniki Badania in vitro wykazały, że hamowanie kluczowych nośników związanych z losem leku w nerkach (polipeptyd transportujący aniony organiczne 1B1 (OATP1B1), OATP1B3, nośnik anionów organicznych 1 (OAT1), OAT3 i nośnik kationów organicznych 2 (OCT2)) jest małe przy narażeniu po podaniu wziewnym 240 mg lewofloksacyny dwa razy na dobę. Ponadto dane kliniczne nie wskazują na interakcje z substratami glikoproteiny P (P-gp), takimi jak digoksyna. Cyklosporyna Okres półtrwania cyklosporyny zwiększył się o 33% podczas jednoczesnego stosowania z lewofloksacyną. Antagoniści witaminy K Zgłaszano zwiększenie wartości parametrów krzepnięcia krwi (PT/INR) i (lub) krwawienia, niekiedy ciężkie, u pacjentów leczonych lewofloksacyną w skojarzeniu z antagonistą witaminy K (np. warfaryną).
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Interakcje
Z tego powodów u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K należy monitorować parametry krzepnięcia krwi (patrz punkt 4.4). Substancje czynne wydłużające odstęp QT Lewofloksacynę należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów przyjmujących substancje czynne wydłużające odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne).
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania lewofloksacyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach z zastosowaniem lewofloksacyny nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Jednak z powodu braku danych dotyczących stosowania u ludzi i ze względu na wyniki badań nieklinicznych, świadczące o ryzyku uszkadzania przez fluorochinolony obciążonych chrząstek organizmów w okresie wzrostu, stosowanie produktu leczniczego Quinsair jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży (patrz punkty 4.3 i 5.3). Karmienie piersią Brak wystarczających danych dotyczących przenikania lewofloksacyny/metabolitów do mleka ludzkiego; jednak inne fluorochinolony przenikają do mleka ludzkiego. Z powodu braku danych dotyczących stosowania u ludzi i ze względu na wyniki badań nieklinicznych, świadczące o ryzyku uszkadzania przez fluorochinolony obciążonych chrząstek organizmów w okresie wzrostu, stosowanie produktu leczniczego Quinsair jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią (patrz punkty 4.3 i 5.3).
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Lewofloksacyna nie powodowała zaburzeń płodności ani zdolności rozrodczych szczurów (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Quinsair wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niektóre działania niepożądane (np. zmęczenie, astenia, zaburzenia widzenia, zawroty głowy) mogą zaburzać zdolność koncentracji i szybkość reakcji pacjenta. Należy poinformować pacjentów, u których występują takie objawy, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali maszyn.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były kaszel/kaszel z odkrztuszaniem (54%), zaburzenia smaku (30%) i zmęczenie/astenia (25%). Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych zgłaszanych podczas stosowania produktu leczniczego Quinsair Działania niepożądane z co najmniej uzasadnioną możliwością związku przyczynowego ze stosowaniem produktu leczniczego Quinsair są przedstawione zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA. Działania niepożądane są uporządkowane według częstości występowania, przy czym najczęściej występujące działania wymienione są na początku. Kategorie częstości występowania są określone zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacjaukładów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze Zakażenia grzybiczesromu i pochwy Zakażenia grzybicze jamyustnej
Zaburzenia krwi iukładu chłonnego Niedokrwistość*,neutropenia*
Zaburzenia układuimmunologicznego Nadwrażliwość*
Zaburzenia metabolizmu iodżywiania Jadłowstręt*
Zaburzenia psychiczne1 Bezsenność* Lęk*,depresja*
Zaburzenia układunerwowego1 Zaburzenia smaku Ból głowy, zawroty głowy* Hiposmia*,senność*,neuropatia obwodowa

CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacjaukładów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często
Zaburzenia oka1 Zaburzenia widzenia*
Zaburzenia ucha ibłędnika1 Szumy uszne* Utrata słuchu*
Zaburzenia serca** Tachykardia*
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Kaszel/kaszel z odkrztuszaniem, duszność, zmiany wydzieliny oskrzelowej (objętości i lepkości)*,krwioplucie Dysfonia Skurcz oskrzeli***, nadreaktywność oskrzeli, choroba obturacyjna dróg oddechowych
Zaburzenia żołądkai jelit Nudności,wymioty,bóle brzucha*,biegunka*, zaparcia* Odruchy wymiotne, niestrawność*, wzdęcia*
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zapalenie wątroby*,hiperbilirubinemia*
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka Pokrzywka*,świąd*
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkankiłącznej1 Ból stawów,ból mięśni* Zapalenie ścięgna, zapalenie chrząstek żebrowych,sztywność stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niewydolność nerek*
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania1 Zmęczenie, astenia, zmniejszenie tolerancjiwysiłku Gorączka
Badania diagnostyczne Zmniejszenie natężonej objętości wydechowej* Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej,zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zmniejszenie parametrów czynności płuc*, zwiększenie i zmniejszenie stężenia glukozy we krwi*, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi*, nieprawidłowe szmeryoddechowe* Nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi*,wydłużenie odstępu QT w elektrokardiogramie*, zwiększenie liczby eozynofili*,zmniejszenie liczby płytekkrwi*

CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacjaukładów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często
1 W związku ze stosowaniem chinolonów i fluorochinolonów, w niektórych przypadkach niezależnie od istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych leku, wpływających na różne, czasami liczne układy i narządy oraz zmysły (w tym takie działania, jak zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn, zaburzenia chodu, depresja, zmęczenie, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu i zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu) (patrzpunkt 4.4).* Działania niepożądane z niepewnym powiązaniem z produktem leczniczym Quinsair, ale ze znanym związkiem z podawaniem ogólnoustrojowym lewofloksacyny i (lub) z prawdopodobnym związkiem z produktem leczniczym Quinsair i zgłaszane częściej niż w przypadku placebo w badaniach klinicznych.** U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, czasami powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.4).*** Dalsze szczegóły, patrz poniżej.

CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Działania niepożądane
Tabelaryczny wykaz dodatkowych działań niepożądanych zgłaszanych po ogólnoustrojowym podawaniu lewofloksacyny Działania niepożądane z co najmniej uzasadnioną możliwością związku przyczynowego ze stosowaniem lewofloksacyny są przedstawione zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA. Działania niepożądane są uporządkowane według częstości występowania, przy czym najcięższe działania wymienione są na początku. Kategorie częstości występowania są określono zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacjaukładów i narządów Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia krwi iukładu chłonnego Pancytopenia*, agranulocytoza*,niedokrwistość hemolityczna*
Zaburzeniaukładuimmunologicznego Obrzęk naczynioruchowy Wstrząs anafilaktyczny, wstrząsrzekomoanafilaktyczny
Zaburzenia endokrynologiczne Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego(SIADH)
Zaburzenia metabolizmu iodżywiania Hipoglikemia Hiperglikemia,śpiączka hipoglikemiczna
Zaburzenia psychiczne1 Stan splątania,nerwowość Reakcje psychotyczne (np. omamy, paranoja), pobudzenie,niezwykłe sny,koszmary nocne Zaburzenia psychotyczne z zachowaniami samobójczymi, w tym myśli lub próby samobójcze
Zaburzenia układu nerwowego1 Drżenie Drgawki, parestezje Czuciowa neuropatia obwodowa,czuciowo-ruchowa neuropatia obwodowa,dyskineza,zaburzenia pozapiramidowe, omdlenie,łagodne nadciśnienie śródczaszkowe

CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia oka1 Przemijająca utrata wzroku
Zaburzenia ucha ibłędnika1 Zawroty głowy
Zaburzenia serca** Kołatanie serca Częstoskurcz komorowy, komorowe zaburzenia rytmu i torsade de pointes
Zaburzenia naczyniowe** Niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia Alergiczne zapalenie płuc
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Żółtaczka i ciężkie uszkodzenie wątroby, w tymprzypadki śmiertelnej ostrej niewydolności wątroby
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmiernapotliwość Polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), rumień trwały polekowy Martwicatoksyczno-rozpływna naskórka,zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, reakcja nadwrażliwości na światło,leukocytoklastyczne zapalenienaczyń,zapalenie jamy ustnej
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej1 Osłabienie mięśni Rabdomioliza, zerwanie ścięgna, zerwanie więzadła, zerwanie mięśnia,zapalenie stawów
Zaburzenia ogólnei stany w miejscu podania1 Ból (w tym ból pleców, klatkipiersiowej i kończyn)
* Dalsze szczegóły, patrz poniżej.1 W związku ze stosowaniem chinolonów i fluorochinolonów, w niektórych przypadkach niezależnie od istniejących wcześniej czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się przez miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych leku, wpływających na różne, czasami liczne układy i narządy oraz zmysły (w tym takie działania, jak zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn, zaburzenia chodu, neuropatie związane z parestezjami, depresja, zmęczenie, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu i zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu) (patrz punkt 4.4).** U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, czasami powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.4)

CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Jeśli po otrzymaniu produktu leczniczego Quinsair wystąpi ostre zwężenie oskrzeli, pacjenci mogą odnieść korzyści z zastosowania krótko działającego, wziewnego leku rozszerzającego oskrzela przed kolejnymi dawkami (patrz punkty 4.2 i 4.4). Po podawaniu ogólnoustrojowym lewofloksacyny zgłaszano ciężkie hematologiczne działania niepożądane, takie jak pancytopenia, agranulocytoza i niedokrwistość hemolityczna. Ich częstości występowania nie można określić na podstawie dostępnych danych. Dzieci i młodzież W badaniach klinicznych 51 nastolatków z mukowiscydozą (w wieku od ≥ 12 do < 18 lat) otrzymywało produkt leczniczy Quinsair w dawce 240 mg dwa razy na dobę, a 6 nastolatków z mukowiscydozą otrzymywało produkt leczniczy Quinsair w dawce 120 mg (n = 3) lub 240 mg (n = 3) raz na dobę.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Działania niepożądane
Ponadto 14 dzieci z mukowiscydozą (w wieku od ≥ 6 do < 12 lat) i 13 nastolatków z mukowiscydozą (w wieku od ≥ 12 do < 17 lat) otrzymywało produkt leczniczy Quinsair w dawce 180 mg lub 240 mg raz na dobę przez 14 dni. Na podstawie tych ograniczonych danych nie wydaje się, aby występowała klinicznie istotna różnica w zakresie profilu bezpieczeństwa produktu leczniczego Quinsair w tych podgrupach populacji dzieci i młodzieży w porównaniu z dorosłymi. W badaniach klinicznych produktu leczniczego Quinsair zaobserwowano jednak dwa przypadki bólu stawów u dzieci i nie ma długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, zwłaszcza dotyczących wpływu na tkankę chrzęstną, obserwowanego u zwierząt (patrz punkty 4.2 i 5.3). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe. Należy obserwować pacjenta i utrzymywać odpowiednie nawodnienie. Należy monitorować EKG z powodu możliwości wydłużenia odstępu QT. Hemodializa, w tym dializa otrzewnowa i ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa (ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis, CAPD), są nieskuteczne w usuwaniu lewofloksacyny z organizmu. Nie istnieje swoiste antidotum.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania wewnętrznego, fluorochinolony, kod ATC: J01MA12 Mechanizm działania Mechanizm działania lewofloksacyny i innych leków przeciwbakteryjnych z grupy fluorochinolonów obejmuje hamowanie enzymów bakteryjnych – gyrazy DNA i topoizomerazy IV. Zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna Parametrami związanymi z działaniem przeciwbakteryjnym lewofloksacyny są stosunki C max /MIC i AUC/MIC (C max = maksymalne stężenie w miejscu zakażenia, AUC = pole powierzchni pod krzywą i MIC = minimalne stężenie hamujące). Oporność Oporność na lewofloksacynę jest najczęściej nabywana poprzez stopniowy proces mutacji miejsc docelowych w gyrazie DNA i topoizomerazie IV. Zmniejszenie wrażliwości na lewofloksacynę może również wynikać z nabycia plazmidów kodujących białka, które chronią te cele przed inhibicją. Zmniejszenie przepuszczalności błony bakteryjnej (częste u P.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakodynamiczne
aeruginosa ) i mechanizmy usuwania mogą również powodować lub przyczyniać się do oporności. Obserwowana jest oporność krzyżowa między lewofloksacyną a innymi fluorochinolonami. Wartości graniczne (ang. breakpoints ) Wartości graniczne wrażliwości ustalone dla podawania ogólnoustrojowego (doustnego lub dożylnego) lewofloksacyny nie dotyczą podawania wziewnego. Skuteczność kliniczna Skuteczność kliniczną wykazano w dwóch badaniach z grupą kontrolną otrzymującą placebo i w jednym badaniu z grupą porównawczą otrzymującą aktywne leczenie z udziałem 448 pacjentów przydzielonych losowo do otrzymywania produktu leczniczego Quinsair w dawce 240 mg dwa razy na dobę. Przeprowadzono dwa randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby, obejmujące jeden cykl badania kliniczne z grupą kontrolną otrzymującą placebo (badania 204 i 207) z udziałem pacjentów z mukowiscydozą i przewlekłym zakażeniem P. aeruginosa .
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Do badania zakwalifikowano dorosłych i nastoletnich pacjentów (w wieku od ≥ 12 do < 18 lat i o masie ciała ≥ 30 kg,) z odsetkiem wartości należnej FEV 1 w zakresie od 25% do 85%. Wszyscy pacjenci otrzymywali również co najmniej 3 cykle wziewnej terapii przeciwbakteryjnej działającej na Pseudomonas w ciągu 12 miesięcy (badanie 204) lub 18 miesięcy (badanie 207) przed włączeniem do badania, ale nie byli poddawani żadnemu leczeniu w ciągu 28 dni bezpośrednio przed włączeniem do badania. Oprócz badanego leku pacjenci otrzymywali standardowe leczenie przewlekłego zakażenia płuc. Łącznie 259 pacjentów przydzielono losowo do otrzymywania produktu leczniczego Quinsair w dawce 240 mg dwa razy na dobę przez 28 dni (w wieku ≥ 18 lat, n = 226; w wieku od ≥ 12 do < 18 lat, n = 33), a 147 pacjentów przydzielono losowo do otrzymywania placebo (w wieku ≥ 18 lat, n = 127; w wieku od ≥ 12 do < 18 lat, n = 20).
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Te dwa badania z grupą kontrolną otrzymującą placebo wykazały, że 28 dni leczenia produktem leczniczym Quinsair w dawce 240 mg dwa razy na dobę prowadziło do znacznej poprawy w zakresie względnej zmiany od punktu początkowego odsetka wartości należnej FEV 1 w porównaniu z placebo (patrz tabela 1). Tabela 1: Względna zmiana odsetka wartości należnej FEV 1 od punktu początkowego do dnia 28. w przeprowadzanych z grupą kontrolną otrzymującą placebo badaniach skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Quinsair u pacjentów z mukowiscydozą

CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Odsetek wartości należnej FEV1 Badania wspomagające
Badanie 207 (ITT) Badanie 204 (ITT) a
Placebo Quinsair 240 mg dwarazy na dobę Placebo Quinsair 240 mg dwarazy na dobę
N = 110 N = 220 N = 37 N = 39
≥ 12 do < 18 lat, n (%) 16 (14,5) 30 (13,6) 4 (10,8) 3 (7,7)
≥ 18 lat, n (%) 94 (85,5) 190 (86,4) 33 (89,2) 36 (92,3)
Średnia początkowa (SD) 56,32 (15,906) 56,53 (15,748) 52,4 (13,42) 48,8 (15,15)
Względna zmiana od punktu początkowego do dnia 28.Średnia LS (SE) 1,24 (1,041) 3,66 (0,866) -3,46 (2,828) 6,11 (2,929)
Różnica w leczeniu wdniu 28. [95% CI] b 2,42 [0,53; 4,31]; P = 0,012 c 9,57 [3,39; 15,75]; P = 0,0026 c
CI = przedział ufności; FEV1 = natężona objętość wydechowa w ciągu 1 sekundy; ITT = populacja zgodna z zaplanowanym leczeniem (wszyscy randomizowani pacjenci); P = wartość P; SD = odchylenie standardowe; SE = błąd standardowy; ANCOVA = analiza kowariancji.a ANCOVA z warunkami leczenia, regionu, wieku (od 16 do 18 lat, > 18 lat) i początkowym odsetkiem wartości należnej FEV1 jako kwartyle. (Uwaga: W badaniu 204 dodatkowych 38 pacjentów było przydzielonych losowo do otrzymywania produktu leczniczego Quinsair w dawce 120 mg raz na dobę (w wieku ≥ 18 lat, n = 35; w wieku od ≥ 16 do < 18 lat, n = 3) i dodatkowych 37 pacjentów było przydzielonych losowo do otrzymywania produktu leczniczego Quinsair w dawce 240 mg raz na dobę (w wieku ≥ 18 lat,n = 34; w wieku od ≥ 16 do < 18 lat, n = 3).)b Średnia różnica LS dla Quinsair minus placebo.c Testowane przy użyciu alfa 0,05.

CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie 209 (faza główna) było randomizowanym, otwartym, prowadzonym w grupach równoległych, z grupą kontrolną otrzymującą aktywne leczenie badaniem mającym na celu wykazanie równoważności, porównującym produkt leczniczy Quinsair z roztworem tobramycyny do inhalacji (ang. tobramycin inhalation solution , TIS) przez 3 cykle leczenia. Każdy cykl leczenia obejmował 28 dni leczenia produktem leczniczym Quinsair w dawce 240 mg dwa razy na dobę lub TIS w dawce 300 mg dwa razy na dobę, po których następowało 28 dni bez podawania antybiotyków wziewnych. Do badania zakwalifikowano dorosłych i nastoletnich pacjentów (w wieku od ≥ 12 do < 18 lat i o masie ciała ≥ 30 kg) z odsetkiem wartości należnej FEV 1 w zakresie od 25% do 85%. Wszyscy pacjenci otrzymywali również co najmniej 3 cykle TIS w ciągu 12 miesięcy przed włączeniem do badania, ale nie byli poddawani żadnemu leczeniu w ciągu 28 dni bezpośrednio przed włączeniem do badania.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oprócz badanego leku pacjenci otrzymywali standardowe leczenie przewlekłego zakażenia płuc. Łącznie 189 pacjentów było przydzielonych losowo do otrzymywania produktu leczniczego Quinsair w dawce 240 mg dwa razy na dobę (w wieku ≥ 18 lat, n = 170; w wieku od ≥ 12 do < 18 lat, n = 19) i 93 pacjentów było przydzielonych losowo do otrzymywania TIS (w wieku ≥ 18 lat, n = 84; w wieku od ≥ 12 do < 18 lat, n = 9). Wyniki uzyskane dla pierwszorzędowego i kluczowych drugorzędowych punktów końcowych są przedstawione w Tabeli 2. Tabela 2: Wyniki uzyskane dla pierwszorzędowego i kluczowych drugorzędowych punktów końcowych w przeprowadzonym z grupą kontrolną otrzymującą aktywne leczenie badaniu skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Quinsair u pacjentów z mukowiscydozą

CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Parametr Badanie podstawowe – Badanie 209 (faza główna; ITT)
TIS300 mg dwa razyna dobęN = 93 Quinsair 240 mg dwa razyna dobęN = 189 Różnica w leczeniu a
≥ 12 do < 18 lat, n (%) 9 (9,7) 19 (10,1) *
≥ 18 lat, n (%) 84 (90,3) 170 (89,9)
Odsetek wartości należnej FEV1 Średnia początkowa (SD) 53,20 (15,700) 54,78 (17,022)
Pierwszorzędowy punkt końcowy:
Względna zmiana FEV1 odpunktu początkowego dodnia 28. w cyklu 1 N = 930,38 (1,262) b N = 1892,24 (1,019) b Średnia LS [95% CI]:1,86 [-0,66; 4,39] c
Drugorzędowe punkty końcowe:
Względna zmiana FEV1 odpunktu początkowego dodnia 28. w cyklu 2 N = 84-0,62 (1,352) b N = 1702,35 (1,025) b Średnia LS [95% CI]:2,96 [-0,03; 5,95]
Względna zmiana FEV1 odpunktu początkowego dodnia 28. w cyklu 3 N = 83-0,09 (1,385) b N = 1661,98 (1,049) b Średnia LS [95% CI]:2,07 [-1,01; 5,15]
Dotycząca oddychania część kwestionariusza dot. mukowiscydozy (ang. Cystic Fibrosis Questionnaire – Revised, CFQ-R)Zmiana odpunktu początkowego dodnia 28. w cyklu 1 N = 91-1,31 (1,576) b N = 1861,88 (1,278) b Średnia LS [95% CI]: 3,19 [0,05; 6,32] P=0,046 e
Mediana czasu do podania leków przeciwbakteryjnych działających na Pseudomonas N = 93110 dni N = 189141 dni Współczynnik ryzyka[95% CI] d:0,73 [0,53; 1,01] P = 0,040 e
Mediana czasu do zaostrzeniazmian płucnych N = 9390,5 dni N = 189131 dni Współczynnik ryzyka[95% CI] d:0,78 [0,57; 1,07] P = 0,154 e
CI = przedział ufności; FEV1 = natężona objętość wydechowa w ciągu 1 sekundy; ITT = populacja zgodna z zaplanowanym leczeniem (wszyscy randomizowani pacjenci); P = wartość P; SD = odchylenie standardowe; SE = błąd standardowy; TIS = roztwór tobramycyny do inhalacji.* Uwaga: Jeden nastolatek przydzielony losowo do otrzymywania produktu leczniczego Quinsair w dawce 240 mg dwa razy na dobę nie otrzymał badanego leku.a Różnica w leczeniu dla Quinsair minus TIS lub współczynnik ryzyka dla Quinsair/TIS.b Średnia LS (SE).c Równoważność badano przy użyciu wstępnie określonego, stałego marginesu równoważności wynoszącego4% w dniu 28. cyklu 1.d Wartości szacunkowe uzyskane z modelu proporcjonalnego ryzyka regresji Coxa.e Wartość P określono przy użyciu testu log-rank.

CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci, którzy ukończyli badanie 209 (faza główna), mogli kontynuować udział w opcjonalnej fazie kontynuacji przez 3 dodatkowe cykle (tzn. 28 dni leczenia produktem leczniczym Quinsair w dawce 240 mg dwa razy na dobę, następnie 28 dni bez leczenia). Łącznie 88 pacjentów otrzymało co najmniej 1 dawkę produktu leczniczego Quinsair w badaniu 209 (faza kontynuacji), 32 z nich otrzymywało TIS, a 56 z nich otrzymywało produkt leczniczy Quinsair podczas fazy głównej. Podczas fazy kontynuacji zmiana średniej LS dla odsetka wartości należnej FEV 1 mieściła się w zakresie 4,83% do 1,46% w 3 dodatkowych cyklach leczenia. Dla podgrupy pacjentów, którzy otrzymywali TIS podczas fazy głównej i zmienili na otrzymywanie produktu leczniczego Quinsair w fazie kontynuacji, poprawa odsetka wartości należnej FEV 1 była bardziej wyraźna podczas otrzymywania produktu leczniczego Quinsair niż TIS (zmiana średniej LS dla odsetka wartości należnej FEV 1 podczas otrzymywania TIS mieściła się w zakresie 0,97% do 3,60% w czasie cykli 1-3 oraz w zakresie 4,00% do 6,91% w czasie cykli 4-6 podczas otrzymywania produktu leczniczego Quinsair).
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dla podgrupy pacjentów, którzy otrzymywali produkt leczniczy Quinsair podczas fazy głównej i fazy kontynuacji (tzn. cykle 1-6), zmiana średniej LS dla odsetka wartości należnej FEV 1 mieściła się w zakresie 3,6% do 4,6%, z wyjątkiem cyklu 6, gdy była bliska wartości początkowej (-0,15%). Odsetek pacjentów, którzy otrzymywali produkt leczniczy Quinsair w fazie głównej i fazie kontynuacji badania 209 (z największym MIC izolatu P. aeruginosa dla lewofloksacyny większym niż 1 µg/ml) był podobny pod koniec leczenia w czasie cykli 1 i 3 w fazie głównej (76,6% do 83,3%) i pod koniec leczenia w czasie cykli 4 do 6 w fazie kontynuacji (77,8% do 87,5%). W badaniach klinicznych opisanych powyżej do podawania produktu leczniczego Quinsair stosowany był system do nebulizacji Zirela. Badania in vitro dotyczące stosowania produktu leczniczego Quinsair przy użyciu systemu do nebulizacji Zirela wykazały następującą charakterystykę dostarczania leku: wartość średnicy aerodynamicznej odpowiadającej medianie rozkładu masowego (rozkład wielkości kropel): 3,56 mikrometrów (1,51 geometryczne odchylenie standardowe); szybkość dostarczania leku: 24,86 mg/minutę (4,05 odchylenie standardowe, SD) i całkowita ilość dostarczonego leku: 236,1 mg (7,1 SD).
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież W badaniach 204, 207 i 209 względna zmiana odsetka wartości należnej FEV 1 od punktu początkowego do zakończenia leczenia w cyklu 1 była podobnej wielkości u 51 nastolatków z mukowiscydozą (w wieku od ≥12 do <18 lat i o masie ciała ≥ 30 kg), otrzymujących produkt leczniczy Quinsair w dawce 240 mg dwa razy na dobę, jak u dorosłych. Nie oceniano skuteczności u 14 dzieci z mukowiscydozą (w wieku od ≥ 6 do < 12 lat) i 13 nastolatków z mukowiscydozą (w wieku od ≥ 12 do < 17 lat), uczestniczących w badaniu 206. Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Quinsair we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży z mukowiscydozą (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Maksymalne stężenie lewofloksacyny w osoczu (C max ) po podaniu wziewnym występowało po około 0,5-1 godziny po podaniu dawki. Wielokrotne podawanie produktu leczniczego Quinsair w dawce 240 mg dwa razy na dobę drogą wziewną prowadzi do ogólnoustrojowego narażenia na lewofloksacynę mniejszego o około 50% niż narażenie obserwowane po podaniu ogólnoustrojowym porównywalnych dawek (patrz tabela 3). Jednak istnieje zmienność narażenia ogólnoustrojowego, co oznacza, że stężenie lewofloksacyny w surowicy po podaniu wziewnym produktu leczniczego Quinsair może czasami mieścić się w zakresie stężeń obserwowanych po podaniu ogólnoustrojowym porównywalnych dawek. Tabela 3: Porównanie średnich (SD) parametrów farmakokinetycznych wielokrotnych dawek lewofloksacyny po podaniu wziewnym produktu leczniczego Quinsair pacjentom z mukowiscydozą oraz po podaniu doustnym i dożylnym lewofloksacyny zdrowym dorosłym ochotnikom

CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Parametr farmakokinetyczny Quinsair Lewofloksacyna podawana ogólnoustrojowo
240 mg wziewnie BID 500 mg doustnie QD* 500 mg iv.QD*
Cmax (μg/ml) 2,4 (1,0) 5,7 (1,4) 6,4 (0,8)
AUC(0-24) (µg•h/ml) 20,9 (12,5) 47,5 (6,7) 54,6 (11,1)
iv. = dożylnie; QD = quaque die (raz na dobę); BID = bis in die (dwa razy na dobę)* Wartość przewidywana na podstawie populacyjnej analizy PK u pacjentów z mukowiscydozą** Zdrowi mężczyźni w wieku 18-53 lat

CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po podawaniu produktu leczniczego Quinsair w dawce 240 mg dwa razy na dobę pacjentom z mukowiscydozą obserwowano duże stężenia lewofloksacyny w plwocinie. Średnie stężenie w plwocinie po podaniu dawki wynosiło około 500-1 900 µg/ml i było około 400-1 700 razy większe niż stężenie obserwowane w surowicy. Dystrybucja Około 30 do 40% lewofloksacyny wiąże się z białkami surowicy. Średnia pozorna objętość dystrybucji lewofloksacyny w surowicy wynosi około 250 l po podaniu wziewnym produktu leczniczego Quinsair w dawce 240 mg dwa razy na dobę. Metabolizm Lewofloksacyna jest metabolizowana w bardzo małym stopniu, metabolitami są demetylo-lewofloksacyna i N-tlenek lewofloksacyny. Metabolity te stanowią < 5% dawki po podaniu ogólnoustrojowym i są wydalane z moczem. Lewofloksacyna jest stabilna stereochemicznie i nie ulega inwersji chiralnej.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Lewofloksacyna jest wchłaniana ogólnoustrojowo po podaniu wziewnym produktu leczniczego Quinsair i jest eliminowana podobnie jak lewofloksacyna po podaniu ogólnoustrojowym. Po podaniu doustnym i dożylnym lewofloksacyna jest wydalana względnie powoli z osocza (t ½ : 6 do 8 godzin). Okres półtrwania lewofloksacyny po podaniu wziewnym produktu leczniczego Quinsair wynosi około 5 – 7 godzin. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (> 85% dawki po podaniu doustnym lub podaniu dożylnym). Średni pozorny całkowity klirens lewofloksacyny w organizmie po ogólnoustrojowym podaniu pojedynczej dawki 500 mg wynosił 175 +/ – 29,2 ml/min. Klirens pozorny (CL/F) lewofloksacyny po podaniu wziewnym produktu leczniczego Quinsair w dawce 240 mg dwa razy na dobę wynosi 31,8 +/ – 22,4 l/godzinę. Liniowość Po podaniu ogólnoustrojowym lewofloksacyna wykazuje farmakokinetykę liniową w zakresie 50 do 1 000 mg.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie badano wpływu zaburzeń czynności nerek na właściwości farmakokinetyczne lewofloksacyny podawanej wziewnie. Jednak w badaniach klinicznych produktu leczniczego Quinsair nie stosowano dostosowania dawek, co pozwoliło na włączenie do badań pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny oszacowany u pacjentów dorosłych przy użyciu wzoru Cockcrofta-Gaulta ≥ 20 ml/min i ≥ 20 ml/min/1,73 m 2 przy użyciu przyłóżkowego wzoru Schwartza u pacjentów < 18 lat). Badania, w których lewofloksacynę podawano ogólnoustrojowo wykazują, że zaburzenia czynności nerek mają wpływ na farmakokinetykę lewofloksacyny; wraz ze zmniejszającą się czynnością nerek (oszacowany klirens kreatyniny < 50 ml/min) zmniejsza się wydalanie przez nerki i klirens, a okres półtrwania w fazie eliminacji zwiększa się.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W związku z tym nie jest konieczne dostosowanie dawek produktu leczniczego Quinsair u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Produkt leczniczy Quinsair nie jest jednak zalecany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min, patrz punkt 4.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Nie przeprowadzono badań farmakokinetycznych produktu leczniczego Quinsair u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Ze względu na ograniczony stopień metabolizmu lewofloksacyny w wątrobie, nie należy spodziewać się, aby zaburzenia czynności wątroby miały wpływ na farmakokinetykę lewofloksacyny. Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Quinsair u dzieci w wieku ˂ 18 lat (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetykę lewofloksacyny po podaniu wziewnym produktu leczniczego Quinsair w dawce 240 mg dwa razy na dobę badano u dzieci i młodzieży z mukowiscydozą, w wieku 12 lat i starszych i o masie ciała ≥ 30 kg. Model farmakokinetyki w populacji na podstawie wybiórczych próbek wykazał, że stężenia lewofloksacyny w surowicy były porównywalne u dzieci i młodzieży oraz pacjentów dorosłych po 28 dniach leczenia. W badaniu 207 obserwowano większe stężenia w plwocinie u dorosłych w porównaniu do dzieci i młodzieży; w badaniu 209 obserwowano podobne stężenia w plwocinie u pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży. Ponadto w badaniu 206 oceniano farmakokinetykę zależnych od masy ciała dawek lewofloksacyny, podawanych wziewnie raz na dobę przez 14 dni dzieciom i młodzieży z mukowiscydozą (w wieku od ≥ 6 do < 12 lat, n = 14 i w wieku od ≥ 12 do < 17 lat, n = 13).
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci o masie ciała od 22 do 30 kg otrzymywali 180 mg lewofloksacyny na dobę, a pacjenci o masie ciała > 30 kg otrzymywali 240 mg lewofloksacyny na dobę. Zależny od masy ciała schemat dawkowania prowadził do spójnej ekspozycji farmakokinetycznej w surowicy i plwocinie w zakresie wieku (od 7 do 16 lat) i masy ciała (od 22 do 61 kg) obserwowanej w badaniu. Ekspozycja farmakokinetyczna w surowicy była podobna u dzieci otrzymujących schemat dawkowania zależny od masy ciała i dorosłych otrzymujących produkt leczniczy Quinsair w dawce 240 mg raz na dobę. Ekspozycja farmakokinetyczna w plwocinie u dzieci w wieku od 7 do 16 lat wynosiła około jedną trzecią ekspozycji dorosłych. Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) Nie badano farmakokinetyki podawanej wziewnie lewofloksacyny u pacjentów w podeszłym wieku.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu ogólnoustrojowym nie było istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny u osób młodych i w podeszłym wieku, z wyjątkiem tych wynikających ze związanego z wiekiem zmniejszenia klirensu kreatyniny. Płeć Wyniki analizy farmakokinetyki populacji nie wykazały zależnych od płci różnic w narażeniu ogólnoustrojowym na lewofloksacynę po podaniu produktu leczniczego Quinsair. Rasa Nie badano wpływu rasy na właściwości farmakokinetyczne lewofloksacyny podawanej wziewnie. Wpływ rasy na farmakokinetykę lewofloksacyny badano po podaniu ogólnoustrojowym za pomocą analizy zmiennych towarzyszących przeprowadzonej na danych od 72 pacjentów: 48 rasy białych i 24 rasy innej niż biała. Rasa pacjentów nie miała wpływu na pozorny całkowity klirens i pozorną objętość dystrybucji.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań toksyczności po podaniu jednorazowym, po podaniu wielokrotnym, rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Wykazano, że fluorochinolony powodują artropatię obciążonych stawów u niedojrzałych zwierząt. Podobnie jak inne fluorochinolony, lewofloksacyna wykazała wpływ na chrząstki (tworzenie odwarstwień i jam) u szczurów i psów. Wyniki te były bardziej wyraźne u młodych zwierząt. Lewofloksacyna nie wywoływała mutacji genowych w hodowlach komórek bakterii lub ssaków, ale wywoływała aberracje chromosomalne w hodowli in vitro komórek płucnych chomika chińskiego. Działanie to można przypisać hamowaniu topoizomerazy II. Badania in vivo (test mikrojądrowy, wymiana siostrzanych chromatyd, synteza „nieprogramowanego” DNA, test dominacji letalnej) nie wykazały żadnego działania genotoksycznego.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania na myszach wykazały, że lewofloksacyna działa fototoksycznie tylko w bardzo dużych dawkach. Lewofloksacyna nie wykazała działania genotoksycznego w teście fotomutagenności. Badanie fotorakotwórczości wykazało działanie zmniejszające rozwój komórek guza. Lewofloksacyna nie powodowała zaburzeń płodności ani zdolności rozrodczych u szczurów, a jedynie opóźniała dojrzewanie płodu w wyniku toksycznego wpływu lewofloksacyny na organizm matki. Badania niekliniczne, przeprowadzane z lewofloksacyną podawaną wziewnie, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla ludzi na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa (oddechowe), badań toksyczności po podaniu jednorazowym i po podaniu wielokrotnym.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Magnezu chlorek sześciowodny Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 3 ml, ampułka z polietylenu o małej gęstości. Produkt leczniczy Quinsair jest dostarczany w opakowaniu 28-dniowym (zawierającym wewnętrzne pudełko tekturowe z 56 ampułkami (14 saszetek po 4)) lub w opakowaniu 4-dniowym (zawierającym 8 ampułek (2 saszetki po 4)). Zewnętrzne pudełko tekturowe zawiera również nebulizator Zirela, zapakowany w oddzielne pudełko tekturowe z instrukcją użycia podaną przez producenta.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Dane farmaceutyczne
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Tylko do jednorazowego użycia. Po otwarciu ampułki jej zawartość należy natychmiast zużyć. Wszelkie niezużyte resztki produktu należy wyrzucić. Produkt leczniczy Quinsair jest podawany drogą wziewną przez 5 minut za pomocą przeznaczonego specjalnie dla produktu leczniczego Quinsair nebulizatora Zirela i głowicy Zirela, podłączonych do kontrolera eBase i jednostki centralnej eFlow rapid (patrz punkt 4.2). Produktu leczniczego Quinsair nie należy używać z innym rodzajem nebulizatora ani głowicy. Podstawowe instrukcje użycia są podane poniżej. Bardziej szczegółowe instrukcje są dostępne w ulotce dla pacjenta i instrukcji użycia urządzenia, podanej przez producenta. Całą zawartość jednej ampułki wycisnąć do zbiornika na lek nebulizatora Zirela.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Dane farmaceutyczne
Zamknąć zbiornik na lek poprzez ułożenie w jednej linii zaczepów pokrywy i rowków zbiornika. Docisnąć pokrywę i obrócić ją jak najbardziej w prawo. Pacjent powinien siedzieć w odprężonej, wyprostowanej pozycji. Trzymając nebulizator prosto, nacisnąć i przytrzymać przycisk wł./wył. na kontrolerze przez kilka sekund. Będzie słychać sygnał dźwiękowy kontrolera, a lampa zmieni kolor na zielony. Po kilku sekundach mgiełka aerozolu zacznie przepływać do komory na aerozol nebulizatora Zirela. Trzymając nebulizator prosto, umieścić ustnik w ustach pacjenta i upewnić się, że wargi pacjenta otaczają szczelnie ustnik. Poprosić pacjenta o wykonywanie wdechów i wydechów przez ustnik aż do zakończenia podawania produktu. Po zakończeniu podawania produktu słychać będzie dwukrotny dźwięk kontrolera. Odłączyć kontroler i rozmontować nebulizator Zirela do czyszczenia i dezynfekcji. Nie umieszczać innych produktów leczniczych w nebulizatorze Zirela.
CHPL leku Quinsair, roztwór do nebulizacji, 240 mg
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Levofloxacin Sandoz, 5 mg/ml, roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml roztworu do infuzji zawiera 5 mg lewofloksacyny (Levofloxacinum) w postaci lewofloksacyny półwodnej. Każdy worek z 50 ml roztworu do infuzji zawiera 250 mg lewofloksacyny w postaci lewofloksacyny półwodnej. Każdy worek z 100 ml roztworu do infuzji zawiera 500 mg lewofloksacyny w postaci lewofloksacyny półwodnej. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każdy ml roztworu do infuzji zawiera 0,15 mmol (3,5 mg) sodu. Każdy worek z 50 ml roztworu do infuzji zawiera 7,76 mmol (178,4 mg) sodu. Każdy worek z 100 ml roztworu do infuzji zawiera 15,53 mmol (357,0 mg) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji Przezroczysty, zielonkawożółty roztwór niezawierający cząstek stałych pH 4,3 – 5,3 Osmolalność 280-340 mOsmol/kg
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Levofloxacin Sandoz jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu następujących zakażeń (patrz punkty 4.4 i 5.1): ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek i powikłane zakażenia dróg moczowych (patrz punkt 4.4) przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego płucna postać wąglika: zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie (patrz punkt 4.4) W niżej wymienionych zakażeniach produkt leczniczy Levofloxacin Sandoz należy podawać tylko wtedy, gdy zastosowanie leków przeciwbakteryjnych zwykle zalecanych do leczenia początkowego tych zakażeń uzna się za niewłaściwe. pozaszpitalne zapalenie płuc powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Levofloxacin Sandoz podaje się w powolnej infuzji dożylnej raz lub dwa razy na dobę. Dawka zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia oraz wrażliwości podejrzewanego patogenu. Po początkowym podawaniu lewofloksacyny w infuzji dożylnej, leczenie można kontynuować stosując produkt leczniczy w odpowiedniej postaci doustnej, zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego dla tabletek powlekanych, uznanej za odpowiednią dla danego pacjenta. Ze względu na biorównoważność postaci do podawania pozajelitowego i doustnego, można zastosować takie same dawki. Dawkowanie Niżej przedstawiono zalecane dawkowanie produktu leczniczego Levofloxacin Sandoz: Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny >50 ml/min) Czas trwania leczenia obejmuje leczenie dożylne i doustne. Czas do zmiany leczenia dożylnego na doustne zależy od stanu klinicznego pacjenta, ale zwykle wynosi od 2 do 4 dni.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≤50 ml/min) Żadne dodatkowe dawki nie są konieczne po zakończeniu hemodializy lub ciągłej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Modyfikacja dawki nie jest konieczna, gdyż lewofloksacyna nie jest metabolizowana w istotnym stopniu przez wątrobę i wydalana jest głównie przez nerki. Osoby w podeszłym wieku: U osób w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki z innych przyczyn niż związana z czynnością nerek (patrz punkt 4.4 „Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna” oraz „Wydłużenie odstępu QT”). Dzieci i młodzież: Stosowanie lewofloksacyny u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Sposób podawania: Produkt leczniczy Levofloxacin Sandoz jest przeznaczony do podawania wyłącznie w powolnej infuzji dożylnej raz lub dwa razy na dobę.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Dawkowanie
Infuzja musi trwać co najmniej 30 minut w przypadku podawania dawki 250 mg lub 60 minut w przypadku podawania dawki 500 mg (patrz punkt 4.4). Informacje dotyczące niezgodności przedstawiono w punkcie 6.2, a dotyczące zgodności z innymi roztworami do infuzji w punkcie 6.6.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Lewofloksacyny w roztworze do infuzji nie wolno stosować: u pacjentów z nadwrażliwością na lewofloksacynę, inne antybiotyki chinolonowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; u pacjentów z padaczką; u pacjentów z zaburzeniami ścięgien w wywiadzie związanymi ze stosowaniem fluorochinolonów; u dzieci lub młodzieży w okresie wzrostu; w okresie ciąży; u kobiet karmiących piersią.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy unikać podawania lewofloksacyny pacjentom, u których zastosowanie w przeszłości produktów leczniczych zawierających chinolony i fluorochinolony wywołało ciężkie działania niepożądane (patrz punkt 4.8). Stosowanie u tych pacjentów lewofloksacyny należy rozpoczynać tylko w razie braku innych opcji leczenia i po dokonaniu uważnej oceny stosunku korzyści do ryzyka (patrz także punkt 4.3). Długotrwałe, powodujące niesprawność i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania niepożądane. U pacjentów otrzymujących antybiotyki chinolonowe i fluorochinolonowe, niezależnie od wieku i obecności czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (trwających miesiące lub lata), powodujących niepełnosprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych, które wpływają na różne (niekiedy wiele) układy i narządy (układ mięśniowo-szkieletowy, układ nerwowy, sprawność psychiczna i zmysły).
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Stosowanie lewofloksacyny należy przerwać natychmiast po wystąpieniu pierwszych przedmiotowych lub podmiotowych objawów jakiegokolwiek ciężkiego działania niepożądanego, a pacjentom należy zalecić zwrócenie się do lekarza prowadzącego w celu uzyskania porady. Ryzyko oporności. Jest bardzo prawdopodobne, że metycylinooporne szczepy Staphylococcus aureus (ang. methicillin-resistant S. aureus, MRSA) są także oporne na fluorochinolony, w tym lewofloksacynę. Dlatego nie zaleca się stosowania lewofloksacyny w leczeniu zakażeń wywołanych lub prawdopodobnie wywołanych przez MRSA, chyba że wyniki badań laboratoryjnych potwierdziły wrażliwość drobnoustrojów na lewofloksacynę (a leki przeciwbakteryjne zalecane zwykle w leczeniu zakażeń MRSA zostały uznane za nieodpowiednie). Oporność E. coli (najczęstszego patogenu związanego z zakażeniem dróg moczowych) na fluorochinolony jest różna w poszczególnych krajach Unii Europejskiej.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Podczas przepisywania leku należy brać pod uwagę lokalne występowanie oporności E. coli na fluorochinolony. Płucna postać wąglika: stosowanie u ludzi opiera się na danych dotyczących wrażliwości in vitro Bacillus anthracis oraz na wynikach badań na zwierzętach wraz z ograniczonymi danymi dotyczącymi stosowania u ludzi. Lekarze powinni się odnieść do krajowych i (lub) międzynarodowych wytycznych dotyczących leczenia zakażenia wąglikiem. Czas trwania infuzji. Należy przestrzegać zalecanego czasu infuzji lewofloksacyny: dawkę 250 mg podaje się przez co najmniej 30 minut, zaś dawkę 500 mg podaje się przez co najmniej 60 minut. Wiadomo, że podczas infuzji dożylnej ofloksacyny może wystąpić tachykardia i czasowe zmniejszenie ciśnienia tętniczego. Rzadko znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego może spowodować zapaść krążeniową. Jeśli podczas infuzji lewofloksacyny (l-izomer ofloksacyny) wystąpi znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, infuzję należy natychmiast przerwać. Zawartość sodu.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Worek z 50 ml roztworu do infuzji. Ten produkt leczniczy zawiera 178,4 mg sodu na worek, co odpowiada 8,92% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Worek ze 100 ml roztworu do infuzji. Ten produkt leczniczy zawiera 357,0 mg sodu na worek, co odpowiada 17,85% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna. Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna (zwłaszcza ścięgna Achillesa, ale nie tylko), czasami obustronne, może występować w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia leczenia chinolonami i fluorochinolonami, i zgłaszano je nawet do kilku miesięcy po przerwaniu leczenia. Ryzyko zapalenia ścięgna i zerwania ścięgna jest zwiększone u pacjentów otrzymujących lewofloksacynę w dawce dobowej 1000 mg, pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, pacjentów po przeszczepieniu narządu miąższowego i u pacjentów otrzymujących kortykosteroidy.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Z tego względu należy unikać jednoczesnego stosowania kortykosteroidów. Po wystąpieniu pierwszych objawów zapalenia ścięgna (tj. bolesny obrzęk, stan zapalny) leczenie lewofloksacyną należy przerwać i rozważyć zastosowanie alternatywnej terapii. Należy rozpocząć odpowiednie leczenie chorej kończyny, np. zastosować jej unieruchomienie. W przypadku wystąpienia objawów choroby dotyczącej ścięgien nie należy stosować kortykosteroidów. Choroba związana z Clostridium difficile. Biegunka, zwłaszcza ciężka, uporczywa i (lub) z krwią, występująca podczas lub po zakończeniu leczenia lewofloksacyną w infuzji (także kilka tygodni po zakończeniu leczenia), może być objawem choroby związanej z Clostridium difficile (ang. Clostridium difficile-associated disease, CDAD). Nasilenie CDAD może sięgać od lekkiego do zagrażającego życiu, a najcięższą jej postacią jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dlatego ważne jest rozważenie takiego rozpoznania u pacjentów, u których ciężka biegunka wystąpiła w trakcie leczenia lub po zakończeniu leczenia lewofloksacyną. Podejrzenie lub potwierdzenie CDAD stanowi podstawę do natychmiastowego przerwania stosowania lewofloksacyny i niezwłocznego rozpoczęcia odpowiedniego leczenia. Stosowanie produktów leczniczych hamujących perystaltykę jelit jest w tej sytuacji przeciwwskazane. Pacjenci ze skłonnością do drgawek. Chinolony mogą obniżać próg drgawkowy i wywołać napady drgawek. Lewofloksacyna w roztworze do infuzji jest przeciwwskazana u pacjentów z padaczką w wywiadzie (patrz punkt 4.3) oraz, podobnie jak inne chinolony, należy ją stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów ze skłonnością do napadów drgawkowych lub otrzymujących jednocześnie substancje czynne obniżające próg drgawkowy, takie jak teofilina (patrz punkt 4.5). W razie wystąpienia napadu drgawkowego (patrz punkt 4.8) należy przerwać leczenie lewofloksacyną.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Pacjenci z utajonym lub rzeczywistym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej mogą być podatni na wystąpienie reakcji hemolitycznej podczas leczenia lekami przeciwbakteryjnymi z grupy chinolonów. Dlatego w razie konieczności zastosowania u nich lewofloksacyny należy kontrolować, czy nie występuje hemoliza. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek. Lewofloksacyna jest wydalana głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmodyfikować dawkę lewofloksacyny (patrz punkt 4.2). Reakcje nadwrażliwości. Lewofloksacyna może powodować ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości (np. obrzęk naczynioruchowy do wstrząsu anafilaktycznego włącznie), niekiedy po podaniu pierwszej dawki (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W razie wystąpienia takich reakcji należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub lekarzem pogotowia ratunkowego, który zastosuje odpowiednie działania ratujące życie. Ciężkie skórne działania niepożądane. W związku ze stosowaniem lewofloksacyny zaobserwowano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR, ang. severe cutaneous adverse reactions), w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN, ang. toxic epidermal necrolysis, znane również jako zespół Lyella), zespół Stevena-Johnsona (SJS) oraz polekową reakcję z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), które mogą stanowić zagrożenie dla życia lub powodować zgon (patrz punkt 4.8). Podczas przepisywania leku należy poinformować pacjentów o objawach podmiotowych i przedmiotowych ciężkich reakcji skórnych oraz należy ich ściśle obserwować.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W razie pojawienia się objawów podmiotowych i przedmiotowych wskazujących na występowanie tych reakcji, należy natychmiast przerwać stosowanie lewofloksacyny i rozważyć alternatywną metodę leczenia. Nie należy nigdy ponownie rozpoczynać leczenia lewofloksacyną, jeżeli w związku ze stosowaniem lewofloksacyny u pacjenta wystąpiła ciężka reakcja, taka jak SJS, TEN lub DRESS. Dysglikemia. W przypadku wszystkich chinolonów opisywano zaburzenia stężenia glukozy we krwi, w tym zarówno hipoglikemię, jak i hiperglikemię (patrz punkt 4.8), zwykle u chorych na cukrzycę poddawanych leczeniu doustnym lekiem hipoglikemizującym (np. glibenklamidem) albo insuliną. Opisywano przypadki śpiączki hipoglikemicznej. U chorych na cukrzycę zaleca się uważne monitorowanie stężenia glukozy we krwi. Zapobieganie nadwrażliwości na światło. Podczas leczenia lewofloksacyną zgłaszano przypadki nadwrażliwości na światło (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W celu zapobiegania nadwrażliwości na światło zaleca się, aby podczas leczenia i przez 48 godzin po zakończeniu leczenia lewofloksacyną pacjent nie narażał się na działanie silnego światła słonecznego lub sztucznego promieniowania UV (np. lampy kwarcowe, solarium). Pacjenci leczeni antagonistami witaminy K. U pacjentów otrzymujących jednocześnie lewofloksacynę i antagonistę witaminy K (np. warfarynę) należy kontrolować parametry krzepnięcia krwi ze względu na możliwość zwiększenia ich wartości (PT, INR) i (lub) ryzyko krwawienia (patrz punkt 4.5). Reakcje psychotyczne. U pacjentów otrzymujących chinolony, w tym lewofloksacynę, notowano występowanie reakcji psychotycznych. Bardzo rzadko, niekiedy już po pojedynczej dawce lewofloksacyny, postępowały one do myśli samobójczych i zachowań zagrażających bezpieczeństwu pacjenta (patrz punkt 4.8). Jeśli u pacjenta wystąpią takie reakcje, należy przerwać podawanie lewofloksacyny i zastosować odpowiednie postępowanie.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas stosowania lewofloksacyny u pacjentów z psychozą lub u pacjentów z chorobą psychiczną w wywiadzie. Wydłużenie odstępu QT. Należy zachować ostrożność podczas stosowania fluorochinolonów, w tym lewofloksacyny, u pacjentów ze znanymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, takimi jak: wrodzony zespół długiego odstępu QT; jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (tj. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antybiotyki makrolidowe, leki przeciwpsychotyczne); niewyrównane zaburzenia elektrolitowe (tj. hipokaliemia, hipomagnezemia); choroba serca (np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, bradykardia). Osoby w podeszłym wieku i kobiety mogą być bardziej wrażliwe na działanie leków wydłużających odstęp QT. Dlatego należy zachować ostrożność podczas stosowania u nich fluorochinolonów, w tym lewofloksacyny (patrz punkty 4.2 „Osoby w podeszłym wieku”, 4.5, 4.8 i 4.9).
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Tętniak aorty i rozwarstwienie aorty oraz niedomykalność zastawki serca. Badania epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko tętniaka aorty i rozwarstwienia aorty po przyjęciu fluorochinolonów, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, oraz niedomykalności zastawki aortalnej i mitralnej. U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.8). Z tego względu fluorochinolony można stosować jedynie po uprzedniej starannej ocenie korzyści i ryzyka oraz po rozważeniu innych możliwości leczenia u osób, u których w wywiadzie rodzinnym stwierdzono występowanie tętniaków albo wrodzonej choroby zastawki serca lub osób z wcześniej rozpoznanym tętniakiem aorty i (lub) rozwarstwieniem aorty albo chorobą zastawki serca lub obciążonych innymi czynnikami ryzyka lub stanami predysponującymi do wystąpienia zarówno tętniaka aorty i rozwarstwienia aorty, jaki i niedomykalności zastawki serca oraz narażonych na ich wystąpienie (np.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
zaburzenia tkanki łącznej, takie jak zespół Marfana lub zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Turnera, choroba Behceta, nadciśnienie tętnicze, reumatoidalne zapalenie stawów). Ryzyko wystąpienia tętniaka i rozwarstwienia aorty oraz ich pęknięcia może być także wyższe u pacjentów leczonych jednocześnie układowymi kortykosteroidami. Należy pouczyć pacjenta, że jeśli wystąpi u niego nagły ból brzucha, pleców lub ból w klatce piersiowej, należy natychmiast zgłosić się do lekarza w oddziale ratunkowym. Pacjentów należy poinformować o konieczności niezwłocznego zwrócenia się po pomoc medyczną w przypadku ostrych duszności, pojawienia się kołatania serca lub obrzęku jamy brzusznej czy kończyn dolnych. Neuropatia obwodowa. U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony zgłaszano przypadki polineuropatii czuciowej lub czuciowo-ruchowej, z takimi objawami, jak parestezje, niedoczulica, zaburzenia czucia lub osłabienie.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Pacjentów leczonych lewofloksacyną należy poinformować o konieczności zwrócenia się do lekarza przed podjęciem dalszego leczenia w razie wystąpienia objawów neuropatii (takich jak ból, odczucie pieczenia, mrowienia, drętwienia lub osłabienia), w celu uniknięcia wystąpienia potencjalnie nieodwracalnych zaburzeń (patrz punkt 4.8). Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych. Podczas stosowania lewofloksacyny zgłaszano przypadki martwicy wątroby, aż do zakończonej zgonem niewydolności wątroby, głównie u pacjentów z ciężką chorobą podstawową, np. posocznicą (patrz punkt 4.8). Pacjentów należy poinformować o konieczności przerwania leczenia i zwrócenia się do lekarza w razie wystąpienia przedmiotowych i podmiotowych objawów choroby wątroby, takich jak: jadłowstręt, żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, świąd lub tkliwość uciskowa brzucha. Zaostrzenie miastenii. Fluorochinolony, w tym lewofloksacyna, blokują przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i mogą nasilać osłabienie mięśni u pacjentów z miastenią.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W okresie po wprowadzeniu do obrotu notowano u pacjentów z miastenią otrzymujących fluorochinolony ciężkie działania niepożądane, w tym zakończone zgonem i wymagające zastosowania oddychania wspomaganego. Nie zaleca się stosowania lewofloksacyny u pacjentów z miastenią w wywiadzie. Zaburzenia widzenia. Jeśli u pacjenta wystąpią zaburzenia widzenia lub jakiekolwiek zmiany dotyczące oczu, należy niezwłocznie skonsultować się z okulistą (patrz punkty 4.7 i 4.8). Nadkażenie. Stosowanie lewofloksacyny, zwłaszcza długotrwałe, może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów. Jeśli podczas leczenia wystąpi nadkażenie, należy podjąć odpowiednie środki. Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych. U pacjentów leczonych lewofloksacyną wynik testu wykrywającego opioidy w moczu może być fałszywie dodatni. Konieczne może być potwierdzenie dodatniego wyniku bardziej swoistą metodą.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Lewofloksacyna może hamować wzrost Mycobacterium tuberculosis, dlatego może powodować fałszywie ujemny wyniki w bakteriologicznej diagnostyce gruźlicy.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ innych produktów leczniczych na lewofloksacynę w postaci roztworu do infuzji Teofilina, fenbufen lub podobne niesteroidowe leki przeciwzapalne W badaniu klinicznym nie stwierdzono żadnych interakcji farmakokinetycznych między lewofloksacyną i teofiliną. Jednak podczas jednoczesnego stosowania chinolonów z teofiliną, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi lub innymi lekami obniżającymi próg drgawkowy, może dojść do znacznego obniżenia progu drgawkowego. Stężenie lewofloksacyny stosowanej razem z fenbufenem było o około 13% większe, niż podczas podawania samej lewofloksacyny. Probenecyd i cymetydyna Probenecyd i cymetydyna wpływały w stopniu statystycznie istotnym na eliminację lewofloksacyny. Cymetydyna i probenecyd zmniejszały klirens nerkowy lewofloksacyny odpowiednio o 24% i 34% w wyniku blokowania wydzielania lewofloksacyny do światła kanalików nerkowych.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Interakcje
Jednak podczas stosowania dawek ocenianych w tym badaniu, statystycznie znamienne różnice w kinetyce nie mają prawdopodobnie znaczenia klinicznego. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania lewofloksacyny z lekami wpływającymi na wydzielanie kanalikowe (takimi jak probenecyd i cymetydyna), zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Inne istotne informacje Kliniczne badania farmakologiczne wykazały, że na farmakokinetykę lewofloksacyny nie wpływa w stopniu znaczącym klinicznie jednoczesne podawanie następujących leków: węglanu wapnia, digoksyny, glibenklamidu, ranitydyny. Wpływ lewofloksacyny w postaci roztworu do infuzji na inne produkty lecznicze Cyklosporyna Okres półtrwania cyklosporyny zwiększył się o 33% podczas jednoczesnego stosowania z lewofloksacyną.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Interakcje
Antagoniści witaminy K Zgłaszano zwiększenie wartości parametrów krzepnięcia krwi (PT/INR) i (lub) krwawienia, które mogą być ciężkie, u pacjentów otrzymujących lewofloksacynę razem z antagonistą witaminy K (np. warfaryną). Dlatego u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K należy kontrolować parametry krzepnięcia krwi (patrz punkt 4.4). Leki wydłużające odstęp QT Lewofloksacynę, tak jak inne fluorochinolony, należy stosować ostrożnie u pacjentów otrzymujących leki wydłużające odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne), patrz punkt 4.4 „Wydłużenie odstępu QT”. Inne istotne informacje W badaniu interakcji farmakokinetycznych lewofloksacyna nie wpływała na farmakokinetykę teofiliny (wskaźnikowy substrat dla CYP1A2), co wskazuje, że lewofloksacyna nie jest inhibitorem CYP1A2.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieje ograniczona liczba danych dotyczących stosowania lewofloksacyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Jednak ze względu na brak danych dotyczących stosowania u ludzi oraz na dane doświadczalne wskazujące na ryzyko uszkodzenia przez fluorochinolony obciążonych chrząstek organizmów w okresie wzrostu, stosowanie lewofloksacyny u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 5.3). Karmienie piersi? Stosowanie lewofloksacyny u kobiet karmiących piersią jest przeciwwskazane. Brak wystarczających danych dotyczących przenikania lewofloksacyny do mleka kobiet karmiących, jednak inne fluorochinolony przenikają do mleka kobiecego. Ze względu na brak danych dotyczących stosowania u ludzi oraz na dane doświadczalne wskazujące na ryzyko uszkodzenia przez fluorochinolony obciążonych chrząstek organizmów w okresie wzrostu, stosowanie lewofloksacyny u kobiet karmiących piersią jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 5.3).
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Lewofloksacyna nie powodowała zaburzeń płodności ani zdolności rozrodczych szczurów.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Niektóre działania niepożądane (np. zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego i (lub) obwodowego, senność, zaburzenia widzenia) mogą zaburzać zdolność koncentracji i szybkość reakcji, więc mogą stanowić ryzyko w sytuacjach, w których zdolności te mają szczególne znaczenie (np. prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn).
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Poniższe informacje opierają się na danych z badań klinicznych z udziałem ponad 8300 pacjentów oraz na obszernym doświadczeniu po wprowadzeniu lewofloksacyny do obrotu. Częstości przedstawione w tabeli zdefiniowano następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niebyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy częstości działania niepożądane zostały przedstawione według zmniejszającej się ciężkości. 4.4 Rumień trwały polekowy Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka Zespół Stevensa-Johnsona Rumień wielopostaciowy Reakcje nadwrażliwości na światło (patrz punkt 4.4) Leukocytoklastyczne zapalenie naczyń Zapalenie jamy ustnej Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Ból stawów Ból mięśni Zaburzenia ścięgien (patrz punkty 4.3 i 4.4), w tym zapalenie ścięgna (np.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Działania niepożądane
ścięgna Achillesa) Osłabienie siły mięśni, które może mieć szczególne znaczenie u pacjentów z miastenią (patrz punkt 4.4) Rabdomioliza Zerwanie ścięgna (np. ścięgna Achillesa) (patrz punkty 4.3 i 4.4) Zerwanie więzadła Zerwanie mięśnia Zapalenie stawów Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zwiększenie stężenia kreatyniny Ostra niewydolność nerek (np. na skutek śródmiąższowego zapalenia nerek) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania* Reakcja w miejscu podania infuzji (ból, zaczerwienienie) Astenia Gorączka Ból (w tym ból pleców, w klatce piersiowej i ból kończyn) a Reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne mogą czasami wystąpić nawet po podaniu pierwszej dawki. b Reakcje w obrębie skóry i błon śluzowych mogą czasami wystąpić nawet po podaniu pierwszej dawki.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Działania niepożądane
* Podczas stosowania chinolonów i fluorochinolonów zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (trwających miesiące lub lata), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych wpływających na szereg (niekiedy wiele) układów i narządów oraz zmysłów (w tym takie reakcje, jak zapalenie ścięgna, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn, zaburzenia chodu, neuropatie powodujące parestezje, depresja, zmęczenie, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu oraz osłabienie słuchu, wzroku, smaku i węchu). Niektóre z nich notowano niezależnie od istniejących czynników ryzyka (patrz punkt 4.4). ** U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty, często powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), a także przypadki niedomykalności zastawek serca (patrz punkt 4.4). Do innych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem fluorochinolonów należą napady porfirii u pacjentów z porfirią.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Działania niepożądane
4.9 Przedawkowanie Zgodnie z wynikami badań toksyczności na zwierzętach lub klinicznych badań farmakologicznych z zastosowaniem dawek większych niż lecznicze, najważniejszymi objawami, których można się spodziewać w następstwie ostrego przedawkowania lewofloksacyny w postaci roztworu do infuzji, są objawy dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, takie jak splątanie, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, napady drgawkowe i wydłużenie odstępu QT. W okresie po wprowadzeniu lewofloksacyny do obrotu obserwowano objawy ze strony OUN, w tym stan splątania, drgawki, omamy i drżenie. W razie przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe. Ze względu na możliwość wydłużenia odstępu QT należy kontrolować zapis EKG. Hemodializa, w tym dializa otrzewnowa i ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, są nieskuteczne w usuwaniu lewofloksacyny z organizmu. Nie ma specyficznej odtrutki.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Zgodnie z wynikami badań toksyczności na zwierzętach lub klinicznych badań farmakologicznych z zastosowaniem dawek większych niż lecznicze, najważniejszymi objawami, których można się spodziewać w następstwie ostrego przedawkowania lewofloksacyny w postaci roztworu do infuzji, są objawy dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, takie jak splątanie, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, napady drgawkowe i wydłużenie odstępu QT. W okresie po wprowadzeniu lewofloksacyny do obrotu obserwowano objawy ze strony OUN, w tym stan splątania, drgawki, omamy i drżenie. W razie przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe. Ze względu na możliwość wydłużenia odstępu QT należy kontrolować zapis EKG. Hemodializa, w tym dializa otrzewnowa i ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, są nieskuteczne w usuwaniu lewofloksacyny z organizmu. Nie ma specyficznej odtrutki.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: chinolony przeciwbakteryjne, fluorochinolony Kod ATC: J01MA12 Lewofloksacyna jest syntetycznym lekiem przeciwbakteryjnym z grupy fluorochinolonów i S-enancjomerem racemicznej substancji czynnej – ofloksacyny. Mechanizm działania Jako lek przeciwbakteryjny z grupy fluorochinolonów, lewofloksacyna działa na kompleks DNA-gyraza DNA oraz na topoizomerazę IV. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) Siła działania przeciwbakteryjnego lewofloksacyny zależy od stosunku maksymalnego stężenia w surowicy (Cmax) lub pola powierzchni pod krzywą (AUC) do minimalnego stężenia hamującego (MIC). Mechanizm oporności Oporność na lewofloksacynę jest nabywana w wielostopniowym procesie celowanej mutacji miejsc w obu typach topoizomerazy II, gyrazy DNA i topoizomerazy IV.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Na wrażliwość na lewofloksacynę mogą również wpływać inne mechanizmy oporności, takie jak bariery przepuszczalności (częste u Pseudomonas aeruginosa) oraz mechanizm aktywnego usuwania z komórki. Obserwuje się krzyżową oporność między lewofloksacyną a innymi fluorochinolonami. Ze względu na mechanizm działania, w zasadzie nie występuje oporność krzyżowa między lewofloksacyną a lekami przeciwbakteryjnymi z innych grup. Stężenia graniczne Zalecane przez EUCAST wartości graniczne MIC dla lewofloksacyny, odróżniające drobnoustroje wrażliwe od średnio wrażliwych i średnio wrażliwe od opornych, zamieszczono w poniższej tabeli zawierającej stężenia MIC [mg/l]. Kliniczne wartości graniczne MIC dla lewofloksacyny wg EUCAST (wersja 2.0, 01.01.2012): Drobnoustrój Wrażliwe Oporne Enterobacteriacae ≤1 mg/l >2 mg/l Pseudomonas spp. Acinetobacter spp. Staphylococcus spp.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Streptococcus grup A, B, C, G S.pneumoniae ≤2 mg/l >2 mg/l H.influenzae ≤1 mg/l >1 mg/l M.catarrhalis ≤1 mg/l >1 mg/l Stężenia graniczne niezwiązane z gatunkiem ≤1 mg/l >2 mg/l 1 Stężenia graniczne lewofloksacyny odnoszą się do leczenia dużymi dawkami. 2 Może wystąpić mała oporność na fluorochinolony (wartości MIC cyprofloksacyny wynoszą 0,12-0,5 mg/l), ale nie ma dowodu, że oporność ta ma znaczenie kliniczne w zakażeniach układu oddechowego wywołanych przez H. influenzae. 3. Szczepy, dla których wartości MIC są powyżej wartości granicznych dla wrażliwości, występują bardzo rzadko lub do tej pory ich nie zgłoszono. Identyfikację i test wrażliwości każdego takiego wyodrębnionego szczepu należy powtórzyć, a w razie potwierdzenia wyniku – przesłać ten szczep do laboratorium referencyjnego.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Do czasu uzyskania dowodu na odpowiedź kliniczną dla potwierdzonych wyodrębnionych szczepów z wartościami MIC powyżej aktualnych wartości granicznych dla oporności, szczepy te należy zgłaszać jako oporne. 4. Wartości graniczne odnoszą się do dawki doustnej 500 mg x 1 d o 500 mg x 2 oraz dawki dożylnej 500 mg x 1 do 500 mg x 2. Rozpowszechnienie oporności wybranych gatunków drobnoustrojów może się różnić w zależności od lokalizacji geograficznej i czasu. Do oceny oporności konieczne są dane lokalne, zwłaszcza podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności, jeżeli częstość oporności na danym obszarze jest tak duża, że przydatność leku (przynajmniej w niektórych rodzajach zakażeń) może budzić wątpliwości, należy zasięgnąć porady specjalisty. Gatunki zwykle wrażliwe Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Bacillus anthracis Staphylococcus aureus wrażliwy na metycylinę Staphylococcus saprophyticus Paciorkowce grupy C i G Streptococcus agalactiae Streptococcus pneumoniae Streptococcus pyogenes Tlenowe bakterie Gram-ujemne Eikenella corrodens Haemophilus influenzae Haemophilus parainfluenzae Klebsiella oxytoca Moraxella catarrhalis Pasteurella multocida Proteus vulgaris Providencia rettgeri Bakterie beztlenowe Peptostreptococcus Inne Chlamydophila pneumoniae Chlamydophila psittaci Chlamydia trachomatis Legionella pneumophila Mycoplasma pneumoniae Mycoplasma hominis Ureaplasma urealyticum Gatunki, wśród których może wystąpić oporność nabyta Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus faecalis Staphylococcus aureus metycylinooporne Staphylococcus spp.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
koagulazoujemne Tlenowe bakterie Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Morganella morganii Proteus mirabilis Providencia stuartii Pseudomonas aeruginosa Serratia marcescens Bakterie beztlenowe Bacteroides fragilis Gatunki o oporności wrodzonej Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus faecium # Jest bardzo duże prawdopodobieństwo, że oporny na metycylinę S.aureus jest również oporny na fluorochinolony, w tym na lewofloksacynę.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Lewofloksacyna podana doustnie wchłania się szybko i niemal całkowicie, a maksymalne stężenie w osoczu osiąga w ciągu 1-2 godzin. Całkowita biodostępność wynosi 99-100%. Pokarm ma niewielki wpływ na wchłanianie lewofloksacyny. Stan stacjonarny jest osiągany w ciągu 48 godzin po zastosowaniu dawki 500 mg raz lub dwa razy na dobę. Dystrybucja Około 30-40% lewofloksacyny wiąże się z białkami osocza. Średnia objętość dystrybucji lewofloksacyny wynosi około 100 l po pojedynczym i wielokrotnym podawaniu dawek 500 mg, co wskazuje na szeroką dystrybucję do tkanek. Przenikanie do tkanek i płynów ustrojowych Wykazano, że lewofloksacyna przenika do błony śluzowej oskrzeli, płynu powlekającego nabłonek dróg oddechowych, makrofagów w pęcherzykach płucnych, tkanki płuc, skóry (płynu surowiczego w pęcherzach), tkanki gruczołu krokowego i do moczu. Przenika jednak słabo do płynu mózgowo-rdzeniowego.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolizm Lewofloksacyna jest metabolizowana w bardzo małym stopniu, a metabolitami są demetylolewofloksacyna i N-tlenek lewofloksacyny. Metabolity te stanowią mniej niż 5% dawki i są wydalane w moczu. Lewofloksacyna jest stabilna stereochemicznie i nie ulega inwersji chiralnej. Wydalanie Lewofloksacyna po podaniu doustnym i dożylnym jest względnie powoli usuwana z osocza (T1/2: 6 do 8 godzin). Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (>85% podanej dawki). Średni pozorny całkowity klirens lewofloksacyny po podaniu pojedynczej dawki 500 mg wynosił 175 ± 29,2 ml/min. Nie ma istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny podanej dożylnie i doustnie, co świadczy o tym, że obie drogi podania mogą być stosowane zamiennie. Liniowość Lewofloksacyna wykazuje farmakokinetykę liniową w zakresie od 50 do 1000 mg. Szczególne grupy pacjentów Osoby z niewydolnością nerek Na farmakokinetykę lewofloksacyny wpływają zaburzenia czynności nerek.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Wraz z pogarszaniem się czynności nerek zmniejsza się wydalanie nerkowe i klirens, a okres półtrwania wydłuża się, jak podano w poniższej tabeli: Clkr [ml/min] <20: ClR [ml/min] 13, T1/2 [h] 35 20-49: ClR [ml/min] 26, T1/2 [h] 27 50-80: ClR [ml/min] 57, T1/2 [h] 9 Osoby w podeszłym wieku Nie ma istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny u osób młodych i w podeszłym wieku, z wyjątkiem różnic związanych z klirensem kreatyniny. Różnice związane z płci? Oddzielne analizy dotyczące mężczyzn i kobiet wykazały małe lub bardzo małe różnice w farmakokinetyce lewofloksacyny zależne od płci. Nie ma dowodów, aby różnice te miały znaczenie kliniczne.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań dotyczących toksyczności po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Lewofloksacyna nie zaburzała płodności ani zdolności rozrodczych u szczurów, a jedynym działaniem było opóźnienie dojrzewania płodów w wyniku toksycznego wpływu lewofloksacyny na organizm matki. Lewofloksacyna nie wywoływała mutacji genowych w hodowlach komórek bakterii lub ssaków, ale wywoływała aberracje chromosomowe w warunkach in vitro w komórkach płucnych chomika chińskiego. Działanie to można przypisać hamowaniu topoizomerazy II. Badania in vivo (test mikrojąderkowy, wymiana siostrzanych chromatyd, synteza „nieprogramowanego” DNA, test dominacji letalnej) nie wykazały żadnego działania genotoksycznego.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania na myszach wykazały, że lewofloksacyna działa fototoksycznie tylko w bardzo dużych dawkach. Nie wykazała wpływu genotoksycznego w testach fotomutagenności, a badania działania fotokarcynogennego wykazały działanie zmniejszające rozwój komórek guza. Tak jak inne fluorochinolony, lewofloksacyna wykazała wpływ na chrząstki stawowe (tworzenie odwarstwień i jam) u szczurów i psów. Wyniki te były wyraźniejsze u młodych zwierząt.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) Kwas solny stężony (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z heparyną ani z roztworami o odczynie zasadowym (np. z wodorowęglanem sodu). Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 3 lata Stabilność przygotowanego roztworu: Wykazano, że zawierający lewofloksacynę roztwór do infuzji o stężeniu 5 mg/ml po zmieszaniu z 9 mg/ml (0,9%) roztworem chlorku sodu, 50 mg/ml (5%) roztworem glukozy i 25 mg/ml (2,5%) roztworem glukozy w płynie Ringera, zachowuje trwałość chemiczną i fizyczną przez 8 godzin w temperaturze pokojowej i nie wymaga ochrony przed światłem. Ze względu na czystość mikrobiologiczną produkt leczniczy należy użyć natychmiast.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
W przeciwnym razie za czas i warunki przechowywania odpowiedzialność ponosi użytkownik. Produkt można przechowywać maksymalnie przez 24 godziny w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że sporządzenie roztworu miało miejsce w kontrolowanych i potwierdzonych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. Warunki przechowywania przygotowanego roztworu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Worek z polietylenu o małej gęstości (LDPE). Wielkość opakowań: 1 x 50 ml 5 x 50 ml 10 x 50 ml 20 x 50 ml 1 x 100 ml 5 x 100 ml 10 x 100 ml 20 x 100 ml Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania produktu leczniczego Przygotowanie do podania: Obejrzeć zawartość worka przed użyciem.
CHPL leku Levofloxacin Sandoz, roztwór do infuzji, 5 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Można podawać wyłącznie przezroczysty, zielonkawo-żółty roztwór, niezawierający cząstek stałych. Usunąć folię ochronną. Podłączyć zestaw do infuzji z igłą dwukanałową. Zawiesić worek na uchwycie. Podczas infuzji nie jest konieczna ochrona zawartości worka przed światłem. Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych niżej roztworów do infuzji. Roztwór do infuzji Levofloxacin Sandoz jest zgodny z następującymi roztworami do infuzji: 9 mg/ml (0,9%) roztwór chlorku sodu 50 mg/ml (5%) roztwór glukozy 25 mg/ml (2,5%) roztwór glukozy w płynie Ringera Niezgodności, patrz punkt 6.2. Do jednorazowego użycia. Wszelkie resztki niewykorzystanego roztworu należy usunąć. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Klasyfikacja układów i narządów	Często	Niezbyt często	Rzadko
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze	Zakażenia grzybicze	Zakażenie Clostridioides difficile (patrz punkt 4.4)	Zakażenie układumoczowego Zapalenie zatok
Zaburzenia krwi iukładu chłonnego		NiedokrwistośćLeukopenia	Trombocytopenia Neutropenia Zwiększenie wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego(INR)
Zaburzenia układuimmunologicznego		Nadwrażliwość (patrz punkt4.4)	Alergia sezonowa
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania		Hiperglikemia (patrz punkt 4.4)Zmniejszenie apetytu	Hipoglikemia (patrz punkt 4.4) Hiperurykemia Hipokaliemia Zwiększenie stężenia potasu we krwi
Zaburzenia psychiczne*		Bezsenność	Omamy słuchowe LękNiezwykłe snyStan splątania
Zaburzenia układunerwowego*	Ból głowy	Neuropatia obwodowa (w tym parestezje i hipoestezje) (patrz punkt 4.4)Zawroty głowy Zaburzenia smaku	Stan przedomdleniowy Senność
Zaburzenia oka*		Nieostre widzenie	Suchość oka
Zaburzenia ucha ibłędnika*			Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego Szumy uszneZaburzenia przedsionkowe
Zaburzenia serca**		Kołatanie serca	Tachykardia zatokowaBradykardia
Zaburzenia		Nadciśnienie tętnicze	Zakrzepica żył

naczyniowe**		Niedociśnienie tętnicze Uderzenia gorąca	głębokich Zapalenie żył
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej iśródpiersia		Duszność	KaszelSuchość w gardle
Zaburzenia żołądka ijelit	Biegunka Wymioty Nudności	Zapalenie jamy ustnej Ból brzucha NiestrawnośćSuchość w jamie ustnej WzdęciaZaparcie	Nadżerkowe zapalenie błony śluzowej żołądka Choroba refluksowa przełykuParestezje jamy ustnej Niedoczulica jamy ustnejBól języka Przebarwienie kału
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych	Zwiększenie aktywności aminotransferaz	Zwiększenie aktywnościfosfatazy zasadowej we krwi	Zmniejszenie stężenia albumin we krwiZwiększonaaktywność gamma- glutamylotransferazy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Świąd	Alergiczne zapalenie skóry PokrzywkaWysypka Nadmierne pocenie	Łysienie Zimne poty Poty nocne
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej*		Bóle stawówBóle mięśniZapalenie ścięgien (patrzpunkt 4.4)Bóle mięśniowo-szkieletowe (np. ból kończyny, ból pleców, ból szyi), osłabienie mięśniZwiększenie aktywnościfosfokinazy kreatynowej we krwi	Reaktywne zapalenie stawów Zapalenie mięśni Kurcze mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych		Zaburzenia czynności nerek	KrwiomoczWystępowanie kryształów w moczu
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania*	Reakcje w miejscu wlewu	GorączkaObrzęki miejscowe Zmęczenie	Obrzęki obwodoweDreszcze Problemy wynikające z zastosowanego urządzenia dopodania leku
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach			Powikłania gojeniaran

			Niedoczulica jamy ustnejBól języka Przebarwienie kału
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych	Zwiększenie aktywności aminotransferaz	Zwiększenie aktywnościfosfatazy zasadowej we krwi	Zmniejszenie stężenia albuminy we krwiZwiększona aktywność gamma- glutamylotransferazy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Świąd	Alergiczne zapalenie skóry PokrzywkaWysypka Nadmierne pocenie	Łysienie Zimne poty Poty nocne
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej*		Bóle stawówBóle mięśniZapalenie ścięgien (patrz punkt4.4)Bóle mięśniowo-szkieletowe (np. ból kończyny, ból pleców, ból szyi), osłabienie mięśni Zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej wekrwi	Reaktywne zapalenie stawówZapalenie mięśni Kurcze mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych		Zaburzenia czynności nerek	KrwiomoczWystępowanie kryształów w moczu
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania*		GorączkaObrzęki miejscowe Zmęczenie	Obrzęki obwodoweDreszcze
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach			Powikłania gojeniaran

Klasyfikacjaukładów i narządów	Bardzo często	Często	Niezbyt często
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze		Zakażenia grzybiczesromu i pochwy	Zakażenia grzybicze jamyustnej
Zaburzenia krwi iukładu chłonnego			Niedokrwistość,neutropenia
Zaburzenia układuimmunologicznego			Nadwrażliwość*
Zaburzenia metabolizmu iodżywiania	Jadłowstręt*
Zaburzenia psychiczne1		Bezsenność*	Lęk,depresja
Zaburzenia układunerwowego1	Zaburzenia smaku	Ból głowy, zawroty głowy*	Hiposmia,senność,neuropatia obwodowa

Odsetek wartości należnej FEV1	Badania wspomagające
Badanie 207 (ITT)	Badanie 204 (ITT) a
Placebo	Quinsair 240 mg dwarazy na dobę	Placebo	Quinsair 240 mg dwarazy na dobę
N = 110	N = 220	N = 37	N = 39
≥ 12 do < 18 lat, n (%)	16 (14,5)	30 (13,6)	4 (10,8)	3 (7,7)
≥ 18 lat, n (%)	94 (85,5)	190 (86,4)	33 (89,2)	36 (92,3)
Średnia początkowa (SD)	56,32 (15,906)	56,53 (15,748)	52,4 (13,42)	48,8 (15,15)
Względna zmiana od punktu początkowego do dnia 28.Średnia LS (SE)	1,24 (1,041)	3,66 (0,866)	-3,46 (2,828)	6,11 (2,929)
Różnica w leczeniu wdniu 28. [95% CI] b	2,42 [0,53; 4,31]; P = 0,012 c	9,57 [3,39; 15,75]; P = 0,0026 c
CI = przedział ufności; FEV1 = natężona objętość wydechowa w ciągu 1 sekundy; ITT = populacja zgodna z zaplanowanym leczeniem (wszyscy randomizowani pacjenci); P = wartość P; SD = odchylenie standardowe; SE = błąd standardowy; ANCOVA = analiza kowariancji.a ANCOVA z warunkami leczenia, regionu, wieku (od 16 do 18 lat, > 18 lat) i początkowym odsetkiem wartości należnej FEV1 jako kwartyle. (Uwaga: W badaniu 204 dodatkowych 38 pacjentów było przydzielonych losowo do otrzymywania produktu leczniczego Quinsair w dawce 120 mg raz na dobę (w wieku ≥ 18 lat, n = 35; w wieku od ≥ 16 do < 18 lat, n = 3) i dodatkowych 37 pacjentów było przydzielonych losowo do otrzymywania produktu leczniczego Quinsair w dawce 240 mg raz na dobę (w wieku ≥ 18 lat,n = 34; w wieku od ≥ 16 do < 18 lat, n = 3).)b Średnia różnica LS dla Quinsair minus placebo.c Testowane przy użyciu alfa 0,05.

Parametr	Badanie podstawowe – Badanie 209 (faza główna; ITT)
TIS300 mg dwa razyna dobęN = 93	Quinsair 240 mg dwa razyna dobęN = 189	Różnica w leczeniu a
≥ 12 do < 18 lat, n (%)	9 (9,7)	19 (10,1) *
≥ 18 lat, n (%)	84 (90,3)	170 (89,9)
Odsetek wartości należnej FEV1 Średnia początkowa (SD)	53,20 (15,700)	54,78 (17,022)
Pierwszorzędowy punkt końcowy:
Względna zmiana FEV1 odpunktu początkowego dodnia 28. w cyklu 1	N = 930,38 (1,262) b	N = 1892,24 (1,019) b	Średnia LS [95% CI]:1,86 [-0,66; 4,39] c
Drugorzędowe punkty końcowe:
Względna zmiana FEV1 odpunktu początkowego dodnia 28. w cyklu 2	N = 84-0,62 (1,352) b	N = 1702,35 (1,025) b	Średnia LS [95% CI]:2,96 [-0,03; 5,95]
Względna zmiana FEV1 odpunktu początkowego dodnia 28. w cyklu 3	N = 83-0,09 (1,385) b	N = 1661,98 (1,049) b	Średnia LS [95% CI]:2,07 [-1,01; 5,15]
Dotycząca oddychania część kwestionariusza dot. mukowiscydozy (ang. Cystic Fibrosis Questionnaire – Revised, CFQ-R)Zmiana odpunktu początkowego dodnia 28. w cyklu 1	N = 91-1,31 (1,576) b	N = 1861,88 (1,278) b	Średnia LS [95% CI]: 3,19 [0,05; 6,32] P=0,046 e
Mediana czasu do podania leków przeciwbakteryjnych działających na Pseudomonas	N = 93110 dni	N = 189141 dni	Współczynnik ryzyka[95% CI] d:0,73 [0,53; 1,01] P = 0,040 e
Mediana czasu do zaostrzeniazmian płucnych	N = 9390,5 dni	N = 189131 dni	Współczynnik ryzyka[95% CI] d:0,78 [0,57; 1,07] P = 0,154 e
CI = przedział ufności; FEV1 = natężona objętość wydechowa w ciągu 1 sekundy; ITT = populacja zgodna z zaplanowanym leczeniem (wszyscy randomizowani pacjenci); P = wartość P; SD = odchylenie standardowe; SE = błąd standardowy; TIS = roztwór tobramycyny do inhalacji.* Uwaga: Jeden nastolatek przydzielony losowo do otrzymywania produktu leczniczego Quinsair w dawce 240 mg dwa razy na dobę nie otrzymał badanego leku.a Różnica w leczeniu dla Quinsair minus TIS lub współczynnik ryzyka dla Quinsair/TIS.b Średnia LS (SE).c Równoważność badano przy użyciu wstępnie określonego, stałego marginesu równoważności wynoszącego4% w dniu 28. cyklu 1.d Wartości szacunkowe uzyskane z modelu proporcjonalnego ryzyka regresji Coxa.e Wartość P określono przy użyciu testu log-rank.

Parametr farmakokinetyczny	Quinsair	Lewofloksacyna podawana ogólnoustrojowo
240 mg wziewnie BID	500 mg doustnie QD*	500 mg iv.QD*
Cmax (μg/ml)	2,4 (1,0)	5,7 (1,4)	6,4 (0,8)
AUC(0-24) (µg•h/ml)	20,9 (12,5)	47,5 (6,7)	54,6 (11,1)
iv. = dożylnie; QD = quaque die (raz na dobę); BID = bis in die (dwa razy na dobę)* Wartość przewidywana na podstawie populacyjnej analizy PK u pacjentów z mukowiscydozą** Zdrowi mężczyźni w wieku 18-53 lat

Delafloksacyna – stosowanie u kierowców

Spis treści

Dlaczego niektóre leki wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn?

Delafloksacyna – charakterystyka i mechanizm działania

Wpływ delafloksacyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn

Indywidualna reakcja na lek – na co warto zwrócić uwagę?

Różnice w zależności od postaci leku i drogi podania

Delafloksacyna – antybiotyk wymagający ostrożności podczas prowadzenia pojazdów

Pytania i odpowiedzi

Czy delafloksacyna wpływa na prowadzenie samochodu?

Jakie objawy po delafloksacynie mogą utrudniać obsługę maszyn?

Czy forma podania delafloksacyny ma znaczenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów?

Co zrobić, jeśli po przyjęciu delafloksacyny pojawią się zawroty głowy?

Najczęstsze działania niepożądane delafloksacyny

O czym pamiętać podczas leczenia delafloksacyną

Delafloksacyna a inne leki

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgDawkowanie

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgDawkowanie

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgInterakcje

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgDawkowanie

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgDawkowanie

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mgInterakcje

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Dawkowanie

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Dawkowanie

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Interakcje

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Quofenix, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 300 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Dawkowanie

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Dawkowanie

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Interakcje

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Interakcje

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Quofenix, tabletki, 450 mg
Właściwości farmakokinetyczne