Menu

Ceftazydym – porównanie substancji czynnych

Ceftazydym, cefepim i cefotaksym to antybiotyki stosowane w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych, szczególnie w szpitalach. Należą do grupy cefalosporyn, ale różnią się zakresem działania, wskazaniami, a także bezpieczeństwem stosowania w szczególnych grupach pacjentów. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i u kogo są wykorzystywane, jakie mają zalety i ograniczenia oraz na co należy zwrócić uwagę podczas leczenia.

Spis treści

Ceftazydym, cefepim i cefotaksym to antybiotyki o szerokim zastosowaniu w leczeniu zakażeń. Różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem u dzieci i kobiet w ciąży oraz wpływem na kierowców.

Porównywane substancje czynne – ceftazydym, cefepim, cefotaksym

Ceftazydym, cefepim i cefotaksym to antybiotyki z grupy cefalosporyn, które stosuje się w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Wszystkie te substancje wykazują działanie bakteriobójcze, czyli zabijają bakterie poprzez hamowanie syntezy ich ściany komórkowej¹²³. Są podawane pozajelitowo, najczęściej w formie wstrzyknięć lub infuzji dożylnych. Ceftazydym i cefotaksym należą do trzeciej generacji cefalosporyn, natomiast cefepim jest przedstawicielem czwartej generacji². Ich głównym zadaniem jest leczenie ciężkich, często szpitalnych zakażeń, gdzie występuje ryzyko oporności bakterii na inne antybiotyki⁴⁵⁶.

Główne wskazania – kiedy stosuje się te antybiotyki?

Wszystkie trzy antybiotyki są stosowane w leczeniu ciężkich zakażeń, jednak różnią się szczegółowymi wskazaniami i grupami pacjentów, u których mogą być używane:

Ceftazydym – wykorzystywany jest do leczenia szpitalnych zapaleń płuc, zakażeń dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, przewlekłego ropnego zapalenia ucha środkowego, powikłanych zakażeń dróg moczowych, skóry i tkanek miękkich, zakażeń kości i stawów, zapalenia otrzewnej, a także w profilaktyce zakażeń po niektórych zabiegach urologicznych⁴.
Cefepim – ma bardzo szerokie zastosowanie w ciężkich zakażeniach, w tym w szpitalnych zapaleniach płuc, powikłanych zakażeniach dróg moczowych, zakażeniach jamy brzusznej, a także w leczeniu bakteriemii i neutropenii z gorączką. Wskazania obejmują zarówno dorosłych, jak i dzieci powyżej 2 miesięcy⁵.
Cefotaksym – stosuje się go w leczeniu zakażeń dolnych dróg oddechowych, zakażeń dróg moczowych, zakażeń narządów jamy brzusznej, zakażeń skóry i tkanek miękkich, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych oraz w profilaktyce okołooperacyjnej. Może być podawany zarówno dorosłym, jak i dzieciom, w tym noworodkom⁶.

Wszystkie te substancje mogą być stosowane u dzieci, ale zakres wiekowy i dawkowanie różnią się między nimi⁴⁵⁷.

Ważne: Wybór odpowiedniego antybiotyku zależy nie tylko od rodzaju zakażenia, ale także od wieku pacjenta, funkcji nerek i wątroby oraz ewentualnych przeciwwskazań. Różnice w zakresie działania oraz bezpieczeństwie stosowania mogą mieć istotne znaczenie w leczeniu pacjentów z chorobami przewlekłymi lub w podeszłym wieku⁸⁹¹⁰.

Mechanizm działania i właściwości farmakokinetyczne

Ceftazydym, cefepim i cefotaksym wykazują podobny mechanizm działania – hamują syntezę ściany komórkowej bakterii, prowadząc do ich śmierci¹²³. Jednak różnią się odpornością na enzymy bakteryjne (beta-laktamazy), co wpływa na zakres ich skuteczności wobec niektórych szczepów opornych bakterii.

Ceftazydym jest szczególnie skuteczny wobec tlenowych bakterii Gram-ujemnych, w tym Pseudomonas aeruginosa, ale jest wrażliwy na niektóre beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum działania (ESBL), co może ograniczać jego skuteczność w przypadku zakażeń wywołanych przez bakterie wytwarzające te enzymy¹¹.
Cefepim wykazuje bardzo szerokie spektrum działania, obejmujące zarówno bakterie Gram-ujemne, jak i Gram-dodatnie. Jest mniej podatny na rozkład przez niektóre beta-laktamazy niż ceftazydym czy cefotaksym¹².
Cefotaksym działa skutecznie na wiele bakterii Gram-ujemnych i Gram-dodatnich, ale podobnie jak ceftazydym może być rozkładany przez niektóre beta-laktamazy³.

Pod względem farmakokinetycznym wszystkie trzy leki są wydalane głównie przez nerki, co ma znaczenie przy wyborze dawki u pacjentów z niewydolnością nerek¹³¹⁴¹⁵.

Przeciwwskazania i środki ostrożności – na co trzeba uważać?

Przeciwwskazania dla wszystkich trzech antybiotyków są bardzo podobne:

Nadwrażliwość na daną substancję czynną lub inne cefalosporyny¹⁶¹⁷¹⁸.
Ciężka reakcja alergiczna na inny antybiotyk beta-laktamowy (np. penicyliny, karbapenemy, monobaktamy)¹⁶¹⁷.

Wszystkie te leki mogą wywoływać ciężkie reakcje alergiczne, dlatego przed rozpoczęciem leczenia należy zebrać szczegółowy wywiad dotyczący uczuleń. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii¹⁹²⁰²¹.

Ważne są także inne środki ostrożności:

Ryzyko wystąpienia biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile, nawet po zakończeniu leczenia²²²³²⁴.
Możliwość wystąpienia nadkażeń przez niewrażliwe drobnoustroje, szczególnie przy długotrwałym leczeniu²⁵²⁶²⁷.
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków mogących uszkadzać nerki (np. aminoglikozydy, silne leki moczopędne), ponieważ zwiększa to ryzyko działań niepożądanych ze strony nerek²⁵²⁸²⁹.

Bezpieczeństwo stosowania u dzieci, kobiet w ciąży, karmiących piersią i kierowców

Antybiotyki te różnią się nieco pod względem bezpieczeństwa stosowania w szczególnych grupach pacjentów:

Stosowanie u dzieci: Wszystkie trzy antybiotyki mogą być stosowane u dzieci, w tym u noworodków, ale różnią się dawkowaniem oraz doświadczeniem klinicznym. Ceftazydym i cefotaksym są szeroko stosowane już od pierwszych dni życia, natomiast cefepim jest zarejestrowany u dzieci od 2 miesięcy życia³⁰³¹⁷.
Kobiety w ciąży: Stosowanie wszystkich tych leków w ciąży powinno być rozważane tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płód, ale u ludzi nie ma wystarczających danych potwierdzających bezpieczeństwo³²³³³⁴.
Karmienie piersią: Wszystkie trzy antybiotyki przenikają w niewielkich ilościach do mleka kobiecego. Podczas stosowania tych leków należy obserwować niemowlę pod kątem możliwych objawów niepożądanych, takich jak biegunka czy reakcje uczuleniowe³²³³³⁴.
Kierowcy i obsługa maszyn: Wszystkie trzy antybiotyki mogą wywoływać działania niepożądane takie jak zawroty głowy, zaburzenia świadomości czy splątanie, szczególnie u osób z zaburzeniami czynności nerek lub przy stosowaniu dużych dawek. Zaleca się ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w trakcie leczenia³⁵³⁶³⁷.

U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawki każdego z tych antybiotyków, aby uniknąć działań niepożądanych ze strony układu nerwowego, takich jak drgawki czy encefalopatia³⁸³⁹¹⁰.

Wskazówka:

Wszystkie omawiane antybiotyki mogą powodować reakcje alergiczne, w tym bardzo poważne.
Niektóre działania niepożądane, takie jak biegunka czy reakcje skórne, mogą pojawić się nawet po zakończeniu leczenia.
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, dawkowanie każdego z tych leków wymaga indywidualnego dostosowania, aby uniknąć działań niepożądanych ze strony układu nerwowego.
W razie wątpliwości dotyczących bezpieczeństwa stosowania, warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Tabela porównawcza: ceftazydym, cefepim, cefotaksym

Substancja czynna	Najważniejsze wskazania	Stosowanie u dzieci	Stosowanie w ciąży	Stosowanie u kierowców
Ceftazydym	Szpitalne zapalenie płuc, zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zakażenia kości, skóry, powikłane zakażenia dróg moczowych	Od urodzenia (noworodki, niemowlęta, dzieci)	Można stosować tylko gdy korzyść przeważa nad ryzykiem	Ostrożność – mogą wystąpić zawroty głowy
Cefepim	Szpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych, jamy brzusznej, bakteriemia, neutropenia z gorączką	Od 2 miesięcy życia	Stosować tylko jeśli to konieczne	Ostrożność – mogą wystąpić zaburzenia świadomości
Cefotaksym	Zakażenia dolnych dróg oddechowych, dróg moczowych, jamy brzusznej, skóry i tkanek miękkich, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych	Od urodzenia (noworodki, niemowlęta, dzieci)	Stosować tylko jeśli korzyść przeważa nad ryzykiem	Ostrożność – mogą wystąpić zaburzenia świadomości

Ceftazydym, cefepim i cefotaksym – różnice i podobieństwa w praktyce

Ceftazydym, cefepim i cefotaksym to antybiotyki o szerokim spektrum działania, wykorzystywane w leczeniu poważnych zakażeń, często w warunkach szpitalnych. Podobieństwa dotyczą mechanizmu działania i ogólnych wskazań, jednak istotne różnice występują w zakresie skuteczności wobec opornych szczepów bakterii, bezpieczeństwa stosowania u najmłodszych pacjentów oraz konieczności dostosowania dawki w przypadku zaburzeń czynności nerek. Wybór konkretnego leku zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta, współistniejących chorób oraz potencjalnych przeciwwskazań.

Pytania i odpowiedzi

Czym różni się ceftazydym od cefepimu i cefotaksymu?

Ceftazydym, cefepim i cefotaksym różnią się spektrum działania oraz skutecznością wobec opornych bakterii. Cefepim jest mniej podatny na rozkład przez niektóre enzymy bakteryjne i ma szersze spektrum działania¹.

Czy te antybiotyki można stosować u dzieci?

Tak, wszystkie trzy antybiotyki mogą być stosowane u dzieci, ale zakres wiekowy i dawkowanie różnią się między nimi²³⁴.

Jakie są najczęstsze działania niepożądane tych leków?

Najczęściej występują biegunka, nudności, wysypka, ból głowy oraz reakcje w miejscu podania. U osób z niewydolnością nerek mogą wystąpić objawy neurologiczne⁵⁶⁷.

Czy można stosować te antybiotyki w ciąży i podczas karmienia piersią?

Stosowanie jest możliwe tylko wtedy, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem. Wszystkie trzy przenikają do mleka kobiecego, dlatego należy zachować ostrożność⁸⁹¹⁰.

Jak rozpoznać reakcję alergiczną na antybiotyk?

Reakcje alergiczne mogą objawiać się nagłą wysypką, świądem, obrzękiem warg, języka, trudnościami w oddychaniu lub zawrotami głowy. Jeśli po przyjęciu antybiotyku pojawią się takie objawy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem¹²³.

Działania niepożądane – na co zwrócić uwagę?

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane dla tych antybiotyków to biegunka, nudności, wysypka, ból głowy, gorączka oraz reakcje w miejscu podania. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek mogą wystąpić drgawki lub inne objawy neurologiczne, jeśli nie dostosuje się dawki leku⁴⁵⁶.

Wydalanie przez nerki a bezpieczeństwo leczenia

Wszystkie omawiane antybiotyki są wydalane głównie przez nerki. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest zmniejszenie dawki, aby uniknąć nagromadzenia leku w organizmie i powikłań neurologicznych¹²³.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Ceftazydym to antybiotyk stosowany głównie w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych, takich jak zapalenie płuc, zakażenia dróg moczowych, skóry czy opon mózgowo-rdzeniowych. Sposób dawkowania tego leku różni się w zależności od wieku pacjenta, masy ciała, rodzaju zakażenia oraz czynności nerek czy wątroby. Dzięki wielu formom podania i szerokiemu zakresowi działania, ceftazydym może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, w tym u noworodków. Poznaj szczegółowe zasady dawkowania, aby leczenie było skuteczne i bezpieczne.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Ceftazydym to antybiotyk o szerokim zastosowaniu, który w większości przypadków jest dobrze tolerowany przez pacjentów. Jednak, jak każdy lek, może powodować różnorodne działania niepożądane – od łagodnych reakcji skórnych po poważniejsze objawy, takie jak reakcje alergiczne czy zaburzenia pracy nerek. Częstość występowania i rodzaj tych działań mogą zależeć od drogi podania, dawki, stanu zdrowia pacjenta oraz tego, czy ceftazydym stosowany jest samodzielnie czy w połączeniu z innymi substancjami, np. awibaktamem. Poznaj najważniejsze informacje o działaniach niepożądanych ceftazydymu oraz dowiedz się, które objawy wymagają szczególnej uwagi.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Ceftazydym to antybiotyk z grupy cefalosporyn trzeciej generacji, który skutecznie zwalcza wiele groźnych bakterii. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu tworzenia ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich zniszczenia. Dzięki różnym drogom podania i szybkiemu osiąganiu skutecznego stężenia w organizmie, ceftazydym jest szeroko stosowany w leczeniu poważnych zakażeń, zarówno u dorosłych, jak i dzieci, w tym noworodków. Poznaj, jak działa ta substancja czynna i jak jest przetwarzana w organizmie.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Ceftazydym to antybiotyk stosowany w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci, również u noworodków. Jego profil bezpieczeństwa wymaga jednak szczególnej uwagi w określonych grupach pacjentów, takich jak osoby z niewydolnością nerek, seniorzy czy kobiety w ciąży i karmiące piersią. Sprawdź, na co zwrócić uwagę podczas stosowania ceftazydymu, jakie są najczęstsze działania niepożądane oraz jakie środki ostrożności powinny być zachowane, by terapia była bezpieczna.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Ceftazydym to antybiotyk z grupy cefalosporyn trzeciej generacji, wykorzystywany w leczeniu wielu poważnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci. Chociaż jest skuteczny w zwalczaniu infekcji, nie każdy pacjent może go bezpiecznie stosować. Istnieją sytuacje, w których ceftazydym jest całkowicie przeciwwskazany, a także przypadki wymagające szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i zasady bezpieczeństwa związane z przyjmowaniem tego leku.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Bezpieczeństwo stosowania ceftazydymu u dzieci jest zagadnieniem, które wymaga szczególnej uwagi. Dzieci różnią się od dorosłych pod względem reakcji na leki, dlatego dawkowanie i monitorowanie terapii muszą być dostosowane do ich wieku i masy ciała. Ceftazydym jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych u dzieci już od pierwszych dni życia, jednak istnieją sytuacje, w których należy zachować szczególną ostrożność. Poznaj zasady bezpiecznego stosowania ceftazydymu u najmłodszych pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Ceftazydym, antybiotyk z grupy cefalosporyn trzeciej generacji, stosowany jest w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Choć nie przeprowadzono badań bezpośrednio oceniających wpływ tej substancji na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn, dostępne informacje wskazują na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, które mogą mieć znaczenie dla bezpieczeństwa kierowców i operatorów urządzeń. Warto zatem dobrze poznać, jak ceftazydym może oddziaływać na codzienne funkcjonowanie.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie leków w ciąży i podczas karmienia piersią to zawsze temat budzący wiele pytań i obaw. Ceftazydym, będący antybiotykiem z grupy cefalosporyn trzeciej generacji, znajduje zastosowanie w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. W przypadku kobiet w ciąży i matek karmiących piersią decyzja o podaniu ceftazydymu powinna być dobrze przemyślana i oparta na ocenie potencjalnych korzyści i ryzyka. Dowiedz się, jak wygląda bezpieczeństwo stosowania ceftazydymu w tych wyjątkowych okresach życia kobiety, jakie są aktualne zalecenia oraz na co należy zwrócić szczególną uwagę.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Ceftazydym to antybiotyk z grupy cefalosporyn trzeciej generacji, który stosuje się w leczeniu wielu poważnych zakażeń bakteryjnych zarówno u dorosłych, jak i u dzieci – także u noworodków. Substancja ta jest często wybierana w terapii infekcji dróg oddechowych, zakażeń układu moczowego czy powikłanych zakażeń jamy brzusznej, a także w sytuacjach wymagających leczenia bakteriemii. W niektórych przypadkach ceftazydym stosuje się również profilaktycznie, aby zapobiec zakażeniom po zabiegach urologicznych. Poznaj szczegółowe wskazania do stosowania ceftazydymu i dowiedz się, kiedy ten antybiotyk jest najczęściej wybierany przez lekarzy.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Przedawkowanie ceftazydymu może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych, takich jak drgawki, śpiączka czy zaburzenia świadomości. Ryzyko to wzrasta szczególnie u osób z niewydolnością nerek, u których lek nie jest odpowiednio wydalany z organizmu. W przypadku przekroczenia zalecanej dawki konieczna jest szybka reakcja i odpowiednie postępowanie, aby ograniczyć skutki uboczne. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące objawów przedawkowania, możliwych powikłań oraz sposobów postępowania.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Biotum, 500 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 500 mg ceftazydymu (Ceftazidimum) w postaci pięciowodzianu buforowanego węglanem sodu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód. Biotum, 500 mg: każda fiolka zawiera 30 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań Biały lub jasnożółty proszek.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Biotum jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u dorosłych i u dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia). Szpitalne zapalenia płuc. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego. Powikłane zakażenia dróg moczowych. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej. Zakażenia kości i stawów. Zapalenie otrzewnej związane z dializami u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis). Leczenie pacjentów z bakteriemią, której związek z którymkolwiek z wymienionych wyżej zakażeń jest stwierdzony lub prawdopodobny. Ceftazydym można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, przypuszczalnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wskazania do stosowania
Ceftazydym można stosować w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP, ang. trans-urethral resection of the prostate). Wybierając ceftazydym należy wziąć pod uwagę spektrum jego działania przeciwbakteryjnego, obejmujące głównie tlenowe bakterie Gram-ujemne (patrz punkty 4.4 i 5.1). Ceftazydym należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania ceftazydymu. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Tabela 1. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Podawanie przerywane Zakażenie: Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą – 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę co 8 godzin, maksymalnie do 9 g na dobę Gorączka neutropeniczna – 2 g co 8 godzin Szpitalne zapalenia płuc – 1 g do 2 g co 8 godzin Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych – 1 g do 2 g co 8 godzin Bakteriemia* – 1 g do 2 g co 8 godzin Zakażenia kości i stawów – 1 g do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich – 1 g do 2 g co 8 lub 12 godzin Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej – 1 g do 2 g co 8 lub 12 godzin Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD – 1 g do 2 g co 8 lub 12 godzin Okołooperacyjna profilaktyka zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP) – 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia, i druga dawka podczas wyjmowania cewnika Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego – 1 g do 2 g co 8 godzin Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego – 1 g do 2 g co 8 godzin Ciągła infuzja Zakażenie: Gorączka neutropeniczna – Wysycająca dawka 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin Szpitalne zapalenia płuc, Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą, Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, Bakteriemia*, Zakażenia kości i stawów, Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej, Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD – 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
U dorosłych z prawidłową czynnością nerek stosowano 9 g na dobę bez wystąpienia działań niepożądanych. * Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. 4.3 Dawkowanie dla dzieci Tabela 2. Dzieci o masie ciała <40 kg Niemowlęta w wieku >2 miesięcy i dzieci <40 kg Powikłane zakażenia dróg moczowych – 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego – 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego – 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Neutropenia u dzieci – 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą – 100 do 150 mg/kg mc.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych – 100 do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Bakteriemia* – 100 do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Zakażenia kości i stawów – 100 do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich – 100 do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej – 100 do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD – 100 do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę Ciągła infuzja Gorączka neutropeniczna – Dawka nasycająca 60 mg/kg mc do 100 mg/kg mc., a następnie ciągła infuzja 100 do 200 mg/kg mc.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę Szpitalne zapalenia płuc, Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą, Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, Bakteriemia*, Zakażenia kości i stawów, Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej, Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD – 100 do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę U noworodków w wieku 0-2 miesięcy, okres półtrwania ceftazydymu w surowicy może być trzy- do czterokrotnie dłuższy niż u dorosłych. * Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. 4.4 Dawkowanie dla noworodków i niemowląt Noworodki i niemowlęta w wieku ≤2 miesięcy Większość zakażeń – 25 mg/kg mc do 60 mg/kg mc.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
na dobę w dwóch dawkach podzielonych U dzieci i młodzieży bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Biotum podawanego w ciągłej infuzji noworodkom i niemowlętom w wieku ≤2 miesięcy nie zostały ustalone. 4.5 Pacjenci w podeszłym wieku Z powodu związanego z wiekiem, zmniejszonego klirensu ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, dobowa dawka u pacjentów w wieku powyżej 80 lat nie powinna zazwyczaj przekraczać 3 g. 4.6 Zaburzenia czynności wątroby Dostępne dane nie wskazują na potrzebę zmiany dawek w lekkich lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby. Brak danych z badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz także punkt 5.2). Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa i skuteczności. 4.7 Zaburzenia czynności nerek Ceftazydym jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz także punkt 4.4).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
Należy podać początkową dawkę wysycającą 1 g ceftazydymu. Dawki podtrzymujące należy ustalić na podstawie klirensu kreatyniny. 4.8 Tabela 3. Zalecane dawki podtrzymujące produktu Biotum w niewydolności nerek – krótkotrwała infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała >40 kg Klirens kreatyniny [ml/min] 50-31: Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl) 150-200 (1,7-2,3) – Zalecana dawka jednorazowa Biotum [g] 1,0 – Przerwa między dawkami [godziny] 12 Klirens kreatyniny [ml/min] 30-16: Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl) 200-350 (2,3-4,0) – Zalecana dawka jednorazowa Biotum [g] 1,0 – Przerwa między dawkami [godziny] 24 Klirens kreatyniny [ml/min] 15-6: Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl) 350-500 (4,0-5,6) – Zalecana dawka jednorazowa Biotum [g] 0,5 – Przerwa między dawkami [godziny] 24 Klirens kreatyniny [ml/min] <5: Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl) >500 (>5,6) – Zalecana dawka jednorazowa Biotum [g] 0,5 – Przerwa między dawkami [godziny] 48 U pacjentów z niewydolnością nerek i z ciężkimi zakażeniami, należy zwiększyć pojedynczą dawkę leku o 50% lub zwiększyć częstość dawkowania.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
U dzieci klirens kreatyniny należy obliczać z uwzględnieniem powierzchni ciała lub beztłuszczowej masy ciała. 4.9 Tabela 4. Zalecane dawki podtrzymujące produktu Biotum w zaburzeniach czynności nerek – ciągła infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała >40 kg Klirens kreatyniny [ml/min] 50–31: Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g do 3 g na 24 godziny Klirens kreatyniny [ml/min] 30–16: Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g na 24 godziny Klirens kreatyniny [ml/min] ≤15: Nieokreślona Należy zachować staranność w dobieraniu dawek. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. 4.10 Dzieci o masie ciała <40 kg Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Biotum podawanego w ciągłej infuzji u dzieci z niewydolnością nerek, o masie ciała <40 kg, nie zostały określone. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
Jeśli u dzieci z niewydolnością nerek stosuje się ciągłą infuzję, klirens kreatyniny należy obliczać uwzględniając powierzchnię ciała lub beztłuszczową masę ciała. 4.11 Hemodializa Okres półtrwania ceftazydymu w surowicy podczas hemodializy wynosi od 3 do 5 godzin. Po zakończeniu każdej hemodializy zaleca się podanie dawki podtrzymującej ceftazydymu według tabel 5 i 6. 4.12 Dializa otrzewnowa Ceftazydym można stosować w dializach otrzewnowych i w ciągłych ambulatoryjnych dializach otrzewnowych (CAPD). Oprócz podawania ceftazydymu dożylnie można go podawać również w płynie dializacyjnym (zwykle 125 do 250 mg na 2 litry płynu do dializy). Pacjentom z niewydolnością nerek poddawanym ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie lub wysoko przepływowej hemofiltracji w oddziałach intensywnej terapii: 1 g na dobę w dawce jednorazowej lub w dawkach podzielonych. U pacjentów poddawanych nisko przepływowej hemofiltracji dawkowanie jest takie, jak zalecane w zaburzeniach czynności nerek.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
U pacjentów poddawanych żylno-żylnej hemofiltracji i żylno-żylnej hemodializie należy podawać dawki zgodnie zaleceniami zamieszczonymi poniżej w tabelach 5 i 6. 4.13 Tabela 5. Zalecane dawki w ciągłej żylno-żylnej hemofiltracji Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości ultrafiltracji [ml/min] 0: 250, 250, 500, 500 5: 250, 250, 500, 500 10: 250, 500, 500, 750 15: 250, 500, 500, 750 20: 500, 500, 500, 750 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin. 4.14 Tabela 6. Zalecane dawki podczas ciągłej żylno-żylnej hemodializy Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości wprowadzanego dializatu 0: 500, 500, 500, 500, 500, 750 5: 500, 500, 750, 500, 500, 750 10: 500, 500, 750, 500, 750, 1000 15: 500, 750, 750, 750, 750, 1000 20: 750, 750, 1000, 750, 750, 1000 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie
4.15 Sposób podawania Dawka zależy od ciężkości, wrażliwości, miejsca i rodzaju zakażenia oraz od wieku i czynności nerek pacjenta. Biotum należy podawać we wstrzyknięciach dożylnie lub głęboko domięśniowo. Zalecanymi miejscami podania domięśniowego są: górny, zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego lub boczna część uda. Roztwory Biotum można podawać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji, jeżeli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Podstawową zalecaną drogą podania jest pojedyncze wstrzyknięcie dożylne lub ciągła infuzja dożylna. Podanie domięśniowe powinno być rozważane jedynie, gdy dożylne podanie nie jest możliwe lub jest mniej właściwe dla pacjenta.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na ceftazydym lub na inne antybiotyki cefalosporynowe, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) w wywiadzie na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, notowano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości, sporadycznie śmiertelnych. W razie wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, konieczne jest natychmiastowe zakończenie leczenia ceftazydymem i wdrożenie odpowiedniego postępowania ratunkowego. Przed wdrożeniem leczenia należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący nadwrażliwości na ceftazydym, na inne cefalosporyny lub na inny rodzaj leków beta-laktamowych. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas podawania ceftazydymu pacjentom, u których wystąpiły reakcje alergiczne na inne beta-laktamy. Ceftazydym ma ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego. Nie jest przydatny do stosowania jako jedyny lek w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wcześniej określono patogen i wiadomo, że jest on wrażliwy lub że podejrzewa się, że najbardziej prawdopodobne bakterie będą reagować na leczenie ceftazydymem.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Dotyczy to szczególnie ustalania sposobu leczenia pacjentów z bakteriemią, a także leczenia bakteryjnego zapalenia opon mózgowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń kości i stawów. Ponadto ceftazydym jest wrażliwy na hydrolizę przez niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL). Dlatego też wybierając ceftazydym do leczenia, należy wziąć pod uwagę informacje dotyczące częstości występowania bakterii wytwarzających ESBL. Podczas stosowania prawie każdego z leków przeciwbakteryjnych, w tym ceftazydymu, opisywano występowanie związanego z antybiotykiem zapalenia jelita oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit, o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu. Dlatego ważne jest wzięcie pod uwagę tego rozpoznania u pacjentów, u których wystąpiła biegunka w trakcie lub po zakończeniu podawania ceftazydymu (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia ceftazydymem i zastosowanie leczenia przeciw Clostridioides difficile.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. Stosowanie dużych dawek cefalosporyn jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek. Ceftazydym jest wydalany przez nerki, dlatego też jego dawkę należy zmniejszyć proporcjonalnie do stopnia niewydolności nerek. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność należy ściśle monitorować u pacjentów z niewydolnością nerek. Donoszono o występowaniu objawów neurologicznych u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono dawki (patrz punkty 4.2 i 4.8). Długotrwałe stosowanie może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoki, grzyby) i może być konieczne przerwanie leczenia i podjęcie stosownych działań. Istotne jest powtarzanie oceny stanu klinicznego pacjenta.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Ceftazydym nie wpływa na wynik testów enzymatycznych wykrywających cukier w moczu, ale mogą wystąpić niewielkie zmiany (fałszywie dodatnie) wyników testów z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Ceftazydym nie wpływa na wynik alkalicznej próby pikrynianowej na kreatyninę. U około 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego wyniku testu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Produkt leczniczy zawiera sód. Biotum, 500 mg: każda fiolka zawiera 30 mg sodu co odpowiada 1,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Produkt leczniczy zawiera 60 mg sodu na 1 g produktu co odpowiada 3% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. Produkt podaje się wyłącznie po rekonstytucji – patrz punkt 6.6.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Przy obliczaniu całkowitej zawartości sodu w przygotowanym rozcieńczeniu produktu należy brać pod uwagę ilość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika. W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia produktu, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego stosowanego rozcieńczalnika. 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Biotum można stosować u kobiet w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często >1/10, często >1/100 do <1/10, niezbyt często >1/1000 do <1/100, rzadko >1/10 000 do <1/1 000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Trombocytoza Neutropenia Leukopenia Trombocytopenia Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka Świąd Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni odczyn Coombs’a * Donoszono o występowaniu powikłań neurologicznych, w tym drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
1 Odnotowano nieliczne przypadki wystąpienia zespołu DRESS związanego z ceftazydymem. 2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridioides difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Biotum można stosować u kobiet w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem. Karmienie piersi?
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Interakcje
Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Interakcje
Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często >1/10, często >1/100 do <1/10, niezbyt często >1/1000 do <1/100, rzadko >1/10 000 do <1/1 000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Interakcje
Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Trombocytoza Neutropenia Leukopenia Trombocytopenia Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka Świąd Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni odczyn Coombs’a * Donoszono o występowaniu powikłań neurologicznych, w tym drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Interakcje
1 Odnotowano nieliczne przypadki wystąpienia zespołu DRESS związanego z ceftazydymem. 2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridioides difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Interakcje
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Biotum można stosować u kobiet w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często >1/10, często >1/100 do <1/10, niezbyt często >1/1000 do <1/100, rzadko >1/10 000 do <1/1 000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Trombocytoza Neutropenia Leukopenia Trombocytopenia Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka Świąd Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni odczyn Coombs’a * Donoszono o występowaniu powikłań neurologicznych, w tym drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
1 Odnotowano nieliczne przypadki wystąpienia zespołu DRESS związanego z ceftazydymem. 2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridioides difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Działania niepożądane
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często >1/10, często >1/100 do <1/10, niezbyt często >1/1000 do <1/100, rzadko >1/10 000 do <1/1 000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Trombocytoza Neutropenia Leukopenia Trombocytopenia Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka Świąd Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni odczyn Coombs’a * Donoszono o występowaniu powikłań neurologicznych, w tym drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Działania niepożądane
1 Odnotowano nieliczne przypadki wystąpienia zespołu DRESS związanego z ceftazydymem. 2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridioides difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, cefalosporyny trzeciej generacji, kod ATC: J01DD02 Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, po związaniu się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Powoduje to przerwanie biosyntezy ściany komórkowej (peptydoglikanu), co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej i jej śmierci. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) Dla cefalosporyn najważniejszym farmakokinetyczno–farmakodynamicznym wskaźnikiem, wykazującym korelację ze skutecznością in vivo, jest odsetek czasu odstępu między dawkami, w którym stężenie niezwiązanego (wolnego) leku jest większe niż minimalne stężenie hamujące (MIC) ceftazydymu w stosunku do docelowego gatunku bakterii (tj. %T>MIC).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm oporności Oporność bakterii na ceftazydym może wynikać z jednego lub więcej spośród następujących mechanizmów: hydroliza przez beta-laktamazy; ceftazydym może być skutecznie hydrolizowany przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL), w tym przez rodzinę SHV tych ESBL, oraz przez enzymy AmpC, które mogą być indukowane lub trwale odblokowywane na etapie genu u niektórych gatunków tlenowych bakterii Gram-ujemnych; zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny do ceftazydymu; nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, co ogranicza dostęp ceftazydymu do białek wiążących penicyliny w bakteriach Gram-ujemnych; bakteryjna pompa usuwająca lek z komórki. Wartości graniczne Następujące wartości graniczne minimalnych stężeń hamujących (MIC) zostały określone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing, EUCAST).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Bakteria Punkty graniczne [mg/l] S I R Enterobacteriaceae ≤1 2-4 >4 Pseudomonas aeruginosa ≤8 – >8 Punkty graniczne niezwiązane z gatunkami ≤4 8 >8 S=wrażliwe, I=pośrednie, R=oporne. Punkty graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami (2 g × 3). Punkty graniczne niezwiązane z gatunkami zostały określone głównie na podstawie danych PK/PD i są niezależne od rozkładu MIC dla poszczególnych gatunków. Są one wyłącznie do zastosowania wobec gatunków nieuwzględnionych w tabeli lub w przypisach. Wrażliwość mikrobiologiczna Częstość nabytej oporności wybranych gatunków może zmieniać się w zależności od położenia geograficznego i czasu i pożądana jest wiedza o lokalnym występowaniu oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby należy zasięgnąć rady ekspertów, jeśli lokalna częstość występowania oporności jest taka, że przydatność ceftazydymu jest wątpliwa co najmniej w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Gatunki zwykle wrażliwe Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Streptococcus pyogenes Streptococcus agalactiae Bakterie tlenowe Gram-ujemne: Citrobacter koseri Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Neisseria meningitidis Pasteurella multocida Proteus mirabilis Proteus spp. (inne) Providencia spp. Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Bakterie tlenowe Gram-ujemne: Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Klebsiella spp. (inne) Pseudomonas aeruginosa Serratia spp. Morganella morganii Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus Streptococcus pneumoniae Paciorkowce zieleniące Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie: Clostridium perfringens Peptostreptococcus spp. Bakterie beztlenowe Gram-ujemne: Fusobacterium spp.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Drobnoustroje o oporności naturalnej Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Enterococcus spp., w tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium Listeria spp. Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie: Clostridioides difficile Bakterie beztlenowe Gram-ujemne: Bacteroides spp. (wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych) Inne: Chlamydia spp. Mycoplasma spp. Legionella spp. S. aureus metycylino-wrażliwy – uważa się, że ma małą wrażliwość wrodzoną na ceftazydym. Wszystkie metycylino-oporne szczepy S. aureus są oporne na ceftazydym. S. pneumoniae, który wykazuje pośrednią wrażliwość na penicyliny, może wykazywać co najmniej zmniejszoną wrażliwość na ceftazydym. Obserwowano dużą częstość oporności w jednym lub więcej obszarach (krajach, regionach) UE.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu domięśniowym 500 mg lub 1 g szybko osiąga maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące odpowiednio 18 mg/l lub 37 mg/l. Po pięciu minutach od podania dożylnego pojedynczej dawki 500 mg, 1 g lub 2 g stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 46 mg/l, 87 mg/l i 170 mg/l. Kinetyka ceftazydymu jest liniowa w zakresie pojedynczych dawek 0,5 do 2,0 g po podaniu dożylnym lub domięśniowym. Dystrybucja Wiązanie ceftazydymu przez białka osocza jest małe i wynosi około 10%. Stężenie ceftazydymu większe od MIC – minimalnego stężenia hamującego wzrost powszechnych patogenów, stwierdza się w kościach, sercu, żółci, plwocinie, ciele szklistym, płynie stawowym, opłucnowym i otrzewnowym. Ceftazydym z łatwością przenika przez łożysko i do mleka matki oraz jest wydzielany z pokarmem kobiecym.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest słabe, z czego wynikają małe stężenia ceftazydymu w płynie mózgowo-rdzeniowym, jeśli nie występuje stan zapalny. Jeśli jednak występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych, w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia od 4 do 20 mg/l lub więcej. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. Eliminacja Po podaniu pozajelitowym stężenie w osoczu zmniejsza się, a okres półtrwania wynosi około 2 godziny. Ceftazydym jest wydzielany w postaci niezmienionej do moczu w wyniku przesączania kłębuszkowego; około 80-90% dawki leku wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin. Mniej niż 1% jest wydalany z żółcią. Szczególne grupy pacjentów Niewydolność nerek Eliminacja ceftazydymu jest zmniejszona u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i dawkę należy wówczas zmniejszyć (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Niewydolność wątroby Lekkie lub umiarkowane zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u osób otrzymujących 2 g dożylnie co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona (patrz punkt 4.2). Pacjenci w podeszłym wieku Zmniejszony klirens obserwowany u pacjentów w podeszłym wieku wynikał przede wszystkim, ze związane z wiekiem, zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich lub starszych, średni okres półtrwania w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu pojedynczym lub po powtarzanym dwa razy na dobę przez 7 dni wstrzyknięciu dożylnym dawki 2 g. Dzieci Okres półtrwania ceftazydymu jest wydłużony u wcześniaków i u noworodków urodzonych o czasie o 4,5 do 7,5 godziny po dawkach 25 do 30 mg/kg masy ciała. Jednakże, od wieku 2 miesięcy okres półtrwania mieści się w takim zakresie, jak u dorosłych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Niekliniczne dane nie wykazują szczególnego ryzyka dla ludzi, na podstawie badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności powtarzanych dawek, genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej. Nie prowadzono badań rakotwórczości ceftazydymu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTY CZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Węglan sodu 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Ceftazydym wykazuje niezgodność w roztworach z wankomycyną (wytrąca się osad), a także z aminoglikozydami. Nie należy mieszać ceftazydymu z aminoglikozydami lub wankomycyną w tej samej strzykawce lub w zestawie do infuzji. Ceftazydym nie jest stabilny w roztworze wodorowęglanu sodu, nie należy stosować go jako rozpuszczalnik. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze do 25ºC. Chronić od światła. Przygotowany roztwór można przechowywać 24 godziny w lodówce, tj. w temperaturze od 2ºC do 8ºC. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka szklana, zamknięta korkiem z gumy bromobutylowej i zabezpieczona aluminiowym kapslem lub aluminiowym kapslem z kapturkiem, w tekturowym pudełku wraz z ulotką informacyjną dla pacjenta. Opakowanie zawiera 1 lub 10 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ciśnienie w fiolkach produktu Biotum każdej wielkości jest mniejsze od atmosferycznego. Podczas rozpuszczania proszku ciśnienie zwiększa się wskutek uwalniania dwutlenku węgla. Można zignorować małe pęcherzyki dwutlenku węgla znajdujące się w przygotowanym roztworze. Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania Należy zapoznać się z tabelą dodawanych objętości i uzyskiwanych stężeń, co może być przydatne, gdy potrzebne są dawki częściowe. Zawartość fiolki Droga podania Objętość rozpuszczalnika do dodania [ml] Przybliżone stężenie ceftazydymu [mg/ml] 500 mg wstrzyknięcie domięśniowe 1,5 ml 260 500 mg wstrzyknięcie dożylne 5 ml 90 Zabarwienie roztworu od jasnożółtego do bursztynowego zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika i warunków przechowywania.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dane farmaceutyczne
Jeśli spełnione są zalecane warunki, zmienność zabarwienia roztworu nie wpływa niekorzystnie na skuteczność działania produktu. Do przygotowania roztworów do infuzji dożylnych o stężeniu ceftazydymu pomiędzy 1 mg/ml a 40 mg/ml stosuje się: 9 mg/ml (0,9%) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań M/6 roztwór mleczanu sodu do wstrzykiwań wieloskładnikowy roztwór mleczanu sodu do wstrzykiwań (Roztwór Hartmanna) 5% roztwór glukozy do wstrzykiwań 0,225% roztwór chlorku sodu z 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 0,45% roztwór chlorku sodu z 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 0,9% roztwór chlorku sodu z 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 0,18% roztwór chlorku sodu z 4% roztworem glukozy do wstrzykiwań 10% roztwór glukozy do wstrzykiwań 10% roztwór dekstranu 40 w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań 10% roztwór dekstranu 40 w 5% roztworze glukozy do wstrzykiwań 6% roztwór dekstranu 70 w 0,9% roztworze chlorku sodu 6% roztwór dekstranu 70 w 5% roztworze glukozy do wstrzykiwań.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dane farmaceutyczne
Ceftazydym w stężeniach pomiędzy 0,05 mg/ml a 0,25 mg/ml jest zgodny z płynem do dializy otrzewnowej (mleczanowym). Ceftazydym do wstrzyknięć domięśniowych można rozpuścić w roztworze zawierającym 0,5% lub 1% chlorowodorek lidokainy do wstrzykiwań. Roztwór 500 mg ceftazydymu w 1,5 ml wody do wstrzykiwań można dodać do roztworu metronidazolu (500 mg w 100 ml) i oba produkty zachowują swoją aktywność. Sporządzanie roztworu do szybkiego wstrzyknięcia Przebić igłą korek i wstrzyknąć do fiolki zalecaną objętość rozpuszczalnika. W celu nakłucia korka należy użyć igły o średnicy nie większej niż 0,8 mm (21 G w skali Gauge [G]). Igłę należy wbić w centralnie wyznaczonym polu pod kątem 90°, zgodnie z poniższym schematem: Podciśnienie wewnątrz fiolki może ułatwić wniknięcie rozpuszczalnika. Wycofać igłę ze strzykawką. Potrząsać aż do rozpuszczenia: uwalnia się dwutlenek węgla i w ciągu 1 do 2 minut uzyskuje się klarowny roztwór. Odwrócić fiolkę.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dane farmaceutyczne
Utrzymując tłok strzykawki w pozycji w pełni wciśniętej, przebić igłą korek fiolki i pobrać całą objętość roztworu do strzykawki (podwyższone ciśnienie w fiolce ułatwi tę czynność). Igłę należy utrzymać wewnątrz roztworu, aby uniknąć zassania powietrza. Roztwór pobrany do strzykawki może zawierać małe pęcherzyki dwutlenku węgla. Te roztwory można podać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji dożylnych, jeśli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Ceftazydym wykazuje zgodność z najczęściej używanymi płynami dożylnymi. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Biotum, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Biotum, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera odpowiednio 1 g lub 2 g ceftazydymu (Ceftazidimum) w postaci pięciowodzianu buforowanego węglanem sodu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód. Biotum, 1 g: każda fiolka zawiera 60 mg sodu. Biotum, 2 g: każda fiolka zawiera 120 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Biały lub jasnożółty proszek.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Biotum jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u dorosłych i u dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia). Szpitalne zapalenia płuc. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego. Powikłane zakażenia dróg moczowych. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej. Zakażenia kości i stawów. Zapalenie otrzewnej związane z dializami u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis). Leczenie pacjentów z bakteriemią, której związek z którymkolwiek z wymienionych wyżej zakażeń jest stwierdzony lub prawdopodobny. Ceftazydym można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, przypuszczalnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
Ceftazydym można stosować w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP, ang. trans-urethral resection of the prostate). Wybierając ceftazydym należy wziąć pod uwagę spektrum jego działania przeciwbakteryjnego, obejmujące głównie tlenowe bakterie Gram-ujemne (patrz punkty 4.4 i 5.1). Ceftazydym należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania ceftazydymu. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Tabela 1. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Podawanie przerywane Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę co 8 godzin, maksymalnie do 9 g na dobę. Gorączka neutropeniczna: 2 g co 8 godzin. Szpitalne zapalenia płuc: 1 g do 2 g co 8 godzin. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 1 g do 2 g co 8 godzin. Bakteriemia*: 1 g do 2 g co 8 godzin. Zakażenia kości i stawów: 1 g do 2 g co 8 godzin. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 g do 2 g co 8 godzin. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 1 g do 2 g co 8 godzin. Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 1 g do 2 g co 8 godzin. Powikłane zakażenia dróg moczowych: 1 g do 2 g co 8 lub 12 godzin.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Okołooperacyjna profilaktyka zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP): 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia, i druga dawka podczas wyjmowania cewnika. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 1 g do 2 g co 8 godzin. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 1 g do 2 g co 8 godzin. Ciągła infuzja Zakażenie: Podawana dawka Gorączka neutropeniczna: Wysycająca dawka 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Szpitalne zapalenia płuc: 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Bakteriemia*: 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Zakażenia kości i stawów: 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. * U dorosłych z prawidłową czynnością nerek stosowano 9 g na dobę bez wystąpienia działań niepożądanych. * Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. Tabela 2. Dzieci o masie ciała <40 kg Niemowlęta w wieku >2 miesięcy i dzieci <40 kg Powikłane zakażenia dróg moczowych: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Neutropenia u dzieci: 150 mg/kg mc.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Bakteriemia*: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Zakażenia kości i stawów: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
na dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g na dobę. Ciągła infuzja Gorączka neutropeniczna: Dawka nasycająca 60 mg/kg mc. do 100 mg/kg mc., a następnie ciągła infuzja 100 mg/kg mc. do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę. Szpitalne zapalenia płuc: 100 mg/kg mc. do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 mg/kg mc. do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 100 mg/kg mc. do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę. Bakteriemia*: 100 mg/kg mc. do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę. Zakażenia kości i stawów: 100 mg/kg mc. do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 100 mg/kg mc. do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 100 mg/kg mc. do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 100 mg/kg mc. do 200 mg/kg mc. na dobę, nie więcej niż 6 g na dobę. Noworodki i niemowlęta w wieku ≤2 miesięcy Zakażenie: Dawka zazwyczaj stosowana: Większość zakażeń 25 mg/kg mc do 60 mg/kg mc. na dobę w dwóch dawkach podzielonych. * U noworodków w wieku 0-2 miesięcy, okres półtrwania ceftazydymu w surowicy może być trzy- do czterokrotnie dłuższy niż u dorosłych. * Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Biotum podawanego w ciągłej infuzji noworodkom i niemowlętom w wieku ≤2 miesięcy nie zostały ustalone. Pacjenci w podeszłym wieku Z powodu związanego z wiekiem, zmniejszonego klirensu ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, dobowa dawka u pacjentów w wieku powyżej 80 lat nie powinna zazwyczaj przekraczać 3 g.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby Dostępne dane nie wskazują na potrzebę zmiany dawek w lekkich lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby. Brak danych z badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz także punkt 5.2). Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa i skuteczności. Zaburzenia czynności nerek Ceftazydym jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz także punkt 4.4). Należy podać początkową dawkę wysycającą 1 g ceftazydymu. Dawki podtrzymujące należy ustalić na podstawie klirensu kreatyniny. Tabela 3. Zalecane dawki podtrzymujące produktu Biotum w niewydolności nerek – krótkotrwała infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała >40 kg Klirens kreatyniny [ml/min]: 50-31, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 150-200 (1,7-2,3), Zalecana dawka jednorazowa Biotum [g]: 1,0, Przerwa między dawkami [godziny]: 12 Klirens kreatyniny [ml/min]: 30-16, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 200-350 (2,3-4,0), Zalecana dawka jednorazowa Biotum [g]: 1,0, Przerwa między dawkami [godziny]: 24 Klirens kreatyniny [ml/min]: 15-6, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 350-500 (4,0-5,6), Zalecana dawka jednorazowa Biotum [g]: 0,5, Przerwa między dawkami [godziny]: 24 Klirens kreatyniny [ml/min]: <5, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): >500 (>5,6), Zalecana dawka jednorazowa Biotum [g]: 0,5, Przerwa między dawkami [godziny]: 48 U pacjentów z niewydolnością nerek i z ciężkimi zakażeniami, należy zwiększyć pojedynczą dawkę leku o 50% lub zwiększyć częstość dawkowania.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
U dzieci klirens kreatyniny należy obliczać z uwzględnieniem powierzchni ciała lub beztłuszczowej masy ciała. Dzieci o masie ciała <40 kg Klirens kreatyniny [ml/min]: 50-31, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 150-200 (1,7-2,3), Zalecana dawka jednorazowa [mg/kg mc.]: 25, Przerwa między dawkami [godziny]: 12 Klirens kreatyniny [ml/min]: 30-16, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 200-350 (2,3-4,0), Zalecana dawka jednorazowa [mg/kg mc.]: 25, Przerwa między dawkami [godziny]: 24 Klirens kreatyniny [ml/min]: 15-6, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 350-500 (4,0-5,6), Zalecana dawka jednorazowa [mg/kg mc.]: 12,5, Przerwa między dawkami [godziny]: 24 Klirens kreatyniny [ml/min]: <5, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): >500 (>5,6), Zalecana dawka jednorazowa [mg/kg mc.]: 12,5, Przerwa między dawkami [godziny]: 48 * Wartości stężenia kreatyniny w surowicy są wartościami wskaźnikowymi, które mogą nie wskazywać tego samego stopnia zmniejszenia czynności nerek u wszystkich pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
* Oszacowany na podstawie powierzchni ciała lub zmierzony. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Tabela 4. Zalecane dawki podtrzymujące produktu Biotum w zaburzeniach czynności nerek – ciągła infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała >40 kg Klirens kreatyniny [ml/min]: 50–31, Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g do 3 g na 24 godziny. Klirens kreatyniny [ml/min]: 30–16, Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g na 24 godziny. Klirens kreatyniny [ml/min]: ≤15, Nieokreślona. Należy zachować staranność w dobieraniu dawek. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Dzieci o masie ciała <40 kg Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Biotum podawanego w ciągłej infuzji u dzieci z niewydolnością nerek, o masie ciała <40 kg, nie zostały określone. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Jeśli u dzieci z niewydolnością nerek stosuje się ciągłą infuzję, klirens kreatyniny należy obliczać uwzględniając powierzchnię ciała lub beztłuszczową masę ciała. Hemodializa Okres półtrwania ceftazydymu w surowicy podczas hemodializy wynosi od 3 do 5 godzin. Po zakończeniu każdej hemodializy zaleca się podanie dawki podtrzymującej ceftazydymu według tabel 5 i 6. Dializa otrzewnowa Ceftazydym można stosować w dializach otrzewnowych i w ciągłych ambulatoryjnych dializach otrzewnowych (CAPD). Oprócz podawania ceftazydymu dożylnie można go podawać również w płynie dializacyjnym (zwykle 125 mg do 250 mg na 2 litry płynu do dializy). Pacjentom z niewydolnością nerek poddawanym ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie lub wysoko przepływowej hemofiltracji w oddziałach intensywnej terapii: 1 g na dobę w dawce jednorazowej lub w dawkach podzielonych. U pacjentów poddawanych nisko przepływowej hemofiltracji dawkowanie jest takie, jak zalecane w zaburzeniach czynności nerek.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
U pacjentów poddawanych żylno-żylnej hemofiltracji i żylno-żylnej hemodializie należy podawać dawki zgodnie zaleceniami zamieszczonymi poniżej w tabelach 5 i 6. Tabela 5. Zalecane dawki w ciągłej żylno-żylnej hemofiltracji Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości ultrafiltracji [ml/min]: 0, 5, 16,7, 33,3, 50 0: 250, 250, 500, 500 5: 250, 250, 500, 500 10: 250, 500, 500, 750 15: 250, 500, 500, 750 20: 500, 500, 500, 750 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin. Tabela 6. Zalecane dawki podczas ciągłej żylno-żylnej hemodializy Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości wprowadzanego dializatu 1,0 litr/godzinę 2,0 litry/godzinę Szybkość ultrafiltracji [litry/godzinę]: 0,5, 1,0, 2,0 0: 500, 500, 500, 500, 500, 750 5: 500, 500, 750, 500, 500, 750 10: 500, 500, 750, 500, 750, 1000 15: 500, 750, 750, 750, 750, 1000 20: 750, 750, 1000, 750, 750, 1000 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Sposób podawania Dawka zależy od ciężkości, wrażliwości, miejsca i rodzaju zakażenia oraz od wieku i czynności nerek pacjenta. Biotum należy podawać dożylnie we wstrzyknięciach albo w infuzjach lub głęboko domięśniowo. Zalecanymi miejscami podania domięśniowego są: górny, zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego lub boczna część uda. Roztwory Biotum można podawać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji, jeżeli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Podstawową zalecaną drogą podania jest pojedyncze wstrzyknięcie dożylne lub ciągła infuzja dożylna. Podanie domięśniowe powinno być rozważane jedynie, gdy dożylne podanie nie jest możliwe lub jest mniej właściwe dla pacjenta.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na ceftazydym lub na inne antybiotyki cefalosporynowe, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) w wywiadzie na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, notowano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości, sporadycznie śmiertelnych. W razie wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, konieczne jest natychmiastowe zakończenie leczenia ceftazydymem i wdrożenie odpowiedniego postępowania ratunkowego. Przed wdrożeniem leczenia należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący nadwrażliwości na ceftazydym, na inne cefalosporyny lub na inny rodzaj leków beta-laktamowych. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas podawania ceftazydymu pacjentom, u których wystąpiły reakcje alergiczne na inne beta-laktamy. Ceftazydym ma ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego. Nie jest przydatny do stosowania jako jedyny lek w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wcześniej określono patogen i wiadomo, że jest on wrażliwy lub że podejrzewa się, że najbardziej prawdopodobne bakterie będą reagować na leczenie ceftazydymem.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Dotyczy to szczególnie ustalania sposobu leczenia pacjentów z bakteriemią, a także leczenia bakteryjnego zapalenia opon mózgowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń kości i stawów. Ponadto ceftazydym jest wrażliwy na hydrolizę przez niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL). Dlatego też wybierając ceftazydym do leczenia, należy wziąć pod uwagę informacje dotyczące częstości występowania bakterii wytwarzających ESBL. Podczas stosowania prawie każdego z leków przeciwbakteryjnych, w tym ceftazydymu, opisywano występowanie związanego z antybiotykiem zapalenia jelita oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit, o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu. Dlatego ważne jest wzięcie pod uwagę tego rozpoznania u pacjentów, u których wystąpiła biegunka w trakcie lub po zakończeniu podawania ceftazydymu (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia ceftazydymem i zastosowanie leczenia przeciw Clostridium difficile.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. Stosowanie dużych dawek cefalosporyn jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek. Ceftazydym jest wydalany przez nerki, dlatego też jego dawkę należy zmniejszyć proporcjonalnie do stopnia niewydolności nerek. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność należy ściśle monitorować u pacjentów z niewydolnością nerek. Donoszono o występowaniu objawów neurologicznych u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono dawki (patrz punkty 4.2 i 4.8). Długotrwałe stosowanie może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoki, grzyby) i może być konieczne przerwanie kuracji i podjęcie stosownych działań. Istotne jest powtarzanie oceny stanu klinicznego pacjenta.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Ceftazydym nie wpływa na wynik testów enzymatycznych wykrywających cukier w moczu, ale mogą wystąpić niewielkie zmiany (fałszywie dodatnie) wyników testów z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Ceftazydym nie wpływa na wynik alkalicznej próby pikrynianowej na kreatyninę. U około 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego wyniku testu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Produkt leczniczy zawiera sód. Biotum, 1 g: każda fiolka zawiera 60 mg sodu co odpowiada 3% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Biotum, 2 g: każda fiolka zawiera 120 mg sodu co odpowiada 6% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Produkt leczniczy zawiera 60 mg sodu na 1 g produktu co odpowiada 3% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. Produkt podaje się wyłącznie po rekonstytucji – patrz punkt 6.6. Przy obliczaniu całkowitej zawartości sodu w przygotowanym rozcieńczeniu produktu należy brać pod uwagę ilość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika. W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia produktu, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego stosowanego rozcieńczalnika.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Biotum można stosować u kobiet w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często >1/10, często >1/100 do <1/10, niezbyt często >1/1 000 do <1/100, rzadko >1/10 000 do <1/1 000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Trombocytoza Neutropenia Leukopenia Trombocytopenia Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka Świąd Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka Zespół Stevensa-Johnsona Rumień wielopostaciowy Obrzęk naczynioruchowy Zespół DRESS Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni odczyn Coombs’a * Donoszono o występowaniu powikłań neurologicznych, w tym drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
1 Odnotowano nieliczne przypadki wystąpienia zespołu DRESS związanego z ceftazydymem. 2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridioides difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, cefalosporyny trzeciej generacji, kod ATC: J01DD02 Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, po związaniu się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Powoduje to przerwanie biosyntezy ściany komórkowej (peptydoglikanu), co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej i jej śmierci. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) Dla cefalosporyn najważniejszym farmakokinetyczno–farmakodynamicznym wskaźnikiem, wykazującym korelację ze skutecznością in vivo, jest odsetek czasu odstępu między dawkami, w którym stężenie niezwiązanego (wolnego) leku jest większe niż minimalne stężenie hamujące (MIC) ceftazydymu w stosunku do docelowego gatunku bakterii (tj. %T>MIC).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm oporności Oporność bakterii na ceftazydym może wynikać z jednego lub więcej spośród następujących mechanizmów: hydroliza przez beta-laktamazy; ceftazydym może być skutecznie hydrolizowany przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL), w tym przez rodzinę SHV tych ESBL, oraz przez enzymy AmpC, które mogą być indukowane lub trwale odblokowywane na etapie genu u niektórych gatunków tlenowych bakterii Gram-ujemnych; zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny do ceftazydymu; nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, co ogranicza dostęp ceftazydymu do białek wiążących penicyliny w bakteriach Gram-ujemnych; bakteryjna pompa usuwająca lek z komórki. Wartości graniczne Następujące wartości graniczne minimalnych stężeń hamujących (MIC) zostały określone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing, EUCAST).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Bakteria Punkty graniczne [mg/l] S I R Enterobacteriaceae ≤1 2-4 >4 Pseudomonas aeruginosa ≤8 – >8 Punkty graniczne niezwiązane z gatunkami ≤4 8 >8 S=wrażliwe, I=pośrednie, R=oporne. Punkty graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami (2 g × 3). Punkty graniczne niezwiązane z gatunkami zostały określone głównie na podstawie danych PK/PD i są niezależne od rozkładu MIC dla poszczególnych gatunków. Są one wyłącznie do zastosowania wobec gatunków nieuwzględnionych w tabeli lub w przypisach. Wrażliwość mikrobiologiczna Częstość nabytej oporności wybranych gatunków może zmieniać się w zależności od położenia geograficznego i czasu i pożądana jest wiedza o lokalnym występowaniu oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby należy zasięgnąć rady ekspertów, jeśli lokalna częstość występowania oporności jest taka, że przydatność ceftazydymu jest wątpliwa co najmniej w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Gatunki zwykle wrażliwe Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Streptococcus pyogenes Streptococcus agalactiae Bakterie tlenowe Gram-ujemne Citrobacter koseri Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Neisseria meningitidis Pasteurella multocida Proteus mirabilis Proteus spp. (inne) Providencia spp. Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Bakterie tlenowe Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Klebsiella spp. (inne) Pseudomonas aeruginosa Serratia spp. Morganella morganii Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Staphylococcus aureus Streptococcus pneumoniae Paciorkowce zieleniące Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridium perfringens Peptostreptococcus spp. Bakterie beztlenowe Gram-ujemne Fusobacterium spp.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Drobnoustroje o oporności naturalnej Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Enterococcus spp., w tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium Listeria spp. Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridioides difficile Bakterie beztlenowe Gram-ujemne Bacteroides spp. (wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych) Inne Chlamydia spp. Mycoplasma spp. Legionella spp. £ S. aureus metycylino-wrażliwy – uważa się, że ma małą wrażliwość wrodzoną na ceftazydym. Wszystkie metycylino-oporne szczepy S. aureus są oporne na ceftazydym. ££ S. pneumoniae, który wykazuje pośrednią wrażliwość na penicyliny, może wykazywać co najmniej zmniejszoną wrażliwość na ceftazydym. + Obserwowano dużą częstość oporności w jednym lub więcej obszarach (krajach, regionach) UE.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu domięśniowym 500 mg lub 1 g szybko osiąga maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące odpowiednio 18 mg/l lub 37 mg/l. Po pięciu minutach od podania dożylnego pojedynczej dawki 500 mg, 1 g lub 2 g stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 46 mg/l, 87 mg/l i 170 mg/l. Kinetyka ceftazydymu jest liniowa w zakresie pojedynczych dawek 0,5 do 2,0 g po podaniu dożylnym lub domięśniowym. Dystrybucja Wiązanie ceftazydymu przez białka osocza jest małe i wynosi około 10%. Stężenie ceftazydymu większe od MIC – minimalnego stężenia hamującego wzrost powszechnych patogenów, stwierdza się w kościach, sercu, żółci, plwocinie, ciele szklistym, płynie stawowym, opłucnowym i otrzewnowym. Ceftazydym z łatwością przenika przez łożysko i do mleka matki oraz jest wydzielany z pokarmem kobiecym.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest słabe, z czego wynikają małe stężenia ceftazydymu w płynie mózgowo-rdzeniowym, jeśli nie występuje stan zapalny. Jeśli jednak występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych, w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia od 4 do 20 mg/l lub więcej. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. Eliminacja Po podaniu pozajelitowym stężenie w osoczu zmniejsza się, a okres półtrwania wynosi około 2 godziny. Ceftazydym jest wydzielany w postaci niezmienionej do moczu w wyniku przesączania kłębuszkowego; około 80-90% dawki leku wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin. Mniej niż 1% jest wydalane z żółcią. Szczególne grupy pacjentów Niewydolność nerek Eliminacja ceftazydymu jest zmniejszona u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i dawkę należy wówczas zmniejszyć (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Niewydolność wątroby Lekkie lub umiarkowane zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u osób otrzymujących 2 g dożylnie co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona (patrz punkt 4.2). Pacjenci w podeszłym wieku Zmniejszony klirens obserwowany u pacjentów w podeszłym wieku wynikał przede wszystkim, ze związane z wiekiem, zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich lub starszych, średni okres półtrwania w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu pojedynczym lub po powtarzanym dwa razy na dobę przez 7 dni wstrzyknięciu dożylnym dawki 2 g. Dzieci Okres półtrwania ceftazydymu jest wydłużony u wcześniaków i u noworodków urodzonych o czasie o 4,5 do 7,5 godziny po dawkach 25 do 30 mg/kg masy ciała. Jednakże, od wieku 2 miesięcy okres półtrwania mieści się w takim zakresie, jak u dorosłych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Niekliniczne dane nie wykazują szczególnego ryzyka dla ludzi, na podstawie badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności powtarzanych dawek, genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej. Nie prowadzono badań rakotwórczości ceftazydymu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Węglan sodu 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Ceftazydym wykazuje niezgodność w roztworach z wankomycyną (wytrąca się osad), a także z aminoglikozydami. Nie należy mieszać ceftazydymu z aminoglikozydami lub wankomycyną w tej samej strzykawce lub w zestawie do infuzji. Ceftazydym nie jest stabilny w roztworze wodorowęglanu sodu, nie należy stosować go jako rozpuszczalnik. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Lek należy przechowywać w temperaturze do 25ºC. Chronić od światła. Przygotowany roztwór można przechowywać 24 godziny w lodówce, tj. w temperaturze od 2ºC do 8ºC. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka szklana, zamknięta korkiem z gumy bromobutylowej i zabezpieczona aluminiowym kapslem lub aluminiowym kapslem z kapturkiem, w tekturowym pudełku wraz z ulotką informacyjną dla pacjenta. Fiolka zawiera 1 g lub 2 g ceftazydymu. Opakowanie zawiera 1 lub 10 fiolek.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ciśnienie w fiolkach produktu Biotum każdej wielkości jest mniejsze od atmosferycznego. Podczas rozpuszczania proszku ciśnienie zwiększa się wskutek uwalniania dwutlenku węgla. Można zignorować małe pęcherzyki dwutlenku węgla znajdujące się w przygotowanym roztworze. Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania Należy zapoznać się z tabelą dodawanych objętości i uzyskiwanych stężeń, co może być przydatne, gdy potrzebne są dawki częściowe. Zawartość fiolki Droga podania Objętość rozpuszczalnika do dodania [ml] Przybliżone stężenie ceftazydymu [mg/ml] 1 g wstrzyknięcie domięśniowe 3 ml 260 1 g wstrzyknięcie dożylne 10 ml 90 1 g infuzja dożylna 50 ml* 20 2 g wstrzyknięcie dożylne 10 ml 170 2 g infuzja dożylna 50 ml* 40 * Uwaga.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Dodawać należy dwustopniowo Zabarwienie roztworu od jasnożółtego do bursztynowego zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika i warunków przechowywania. Jeśli spełnione są zalecane warunki, zmienność zabarwienia roztworu nie wpływa niekorzystnie na skuteczność działania produktu. Do przygotowania roztworów do infuzji dożylnych o stężeniu ceftazydymu pomiędzy 1 mg/ml a 40 mg/ml stosuje się: 9 mg/ml (0,9%) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań M/6 roztwór mleczanu sodu do wstrzykiwań wieloskładnikowy roztwór mleczanu sodu do wstrzykiwań (Roztwór Hartmanna) 5% roztwór glukozy do wstrzykiwań 0,225% roztwór chlorku sodu z 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 0,45% roztwór chlorku sodu z 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 0,9% roztwór chlorku sodu z 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 0,18% roztwór chlorku sodu z 4% roztworem glukozy do wstrzykiwań 10% roztwór glukozy do wstrzykiwań 10% roztwór dekstranu 40 w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań 10% roztwór dekstranu 40 w 5% roztworze glukozy do wstrzykiwań 6% roztwór dekstranu 70 w 0,9% roztworze chlorku sodu 6% roztwór dekstranu 70 w 5% roztworze glukozy do wstrzykiwań.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Ceftazydym w stężeniach pomiędzy 0,05 mg/ml a 0,25 mg/ml jest zgodny z płynem do dializy otrzewnowej (mleczanowym). Ceftazydym do wstrzyknięć domięśniowych można rozpuścić w roztworze zawierającym 0,5% lub 1% chlorowodorek lidokainy do wstrzykiwań. Sporządzanie roztworu do szybkiego wstrzyknięcia Przebić igłą korek i wstrzyknąć do fiolki zalecaną objętość rozpuszczalnika. W celu nakłucia korka należy użyć igły o średnicy nie większej niż 0,8 mm (21 G w skali Gauge [G]). Igłę należy wbić w centralnie wyznaczonym polu pod kątem 90°, zgodnie z poniższym schematem: Podciśnienie wewnątrz fiolki może ułatwić wniknięcie rozpuszczalnika. Wycofać igłę ze strzykawką. Potrząsać aż do rozpuszczenia: uwalnia się dwutlenek węgla i w ciągu 1 do 2 minut uzyskuje się klarowny roztwór. Odwrócić fiolkę. Utrzymując tłok strzykawki w pozycji w pełni wciśniętej, przebić igłą korek fiolki i pobrać całą objętość roztworu do strzykawki (podwyższone ciśnienie w fiolce ułatwi tę czynność).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Igłę należy utrzymać wewnątrz roztworu, aby uniknąć zassania powietrza. Roztwór pobrany do strzykawki może zawierać małe pęcherzyki dwutlenku węgla. Te roztwory można podać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji dożylnych, jeśli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Ceftazydym wykazuje zgodność z najczęściej używanymi płynami dożylnymi. Sporządzanie roztworu do infuzji dożylnych z ceftazydymu w standardowej fiolce (zestaw typu mini-bag lub burette) Sporządzić używając w sumie 50 ml (dla fiolek 1 g i 2 g) zgodnego rozpuszczalnika, dodawanego w DWÓCH etapach, jak opisano poniżej:
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Biotum, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Biotum, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera odpowiednio 1 g lub 2 g ceftazydymu (Ceftazidimum) w postaci pięciowodzianu buforowanego węglanem sodu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód. Biotum, 1 g: każda fiolka zawiera 60 mg sodu. Biotum, 2 g: każda fiolka zawiera 120 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Biały lub jasnożółty proszek.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Biotum jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u dorosłych i u dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia). Szpitalne zapalenia płuc. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego. Powikłane zakażenia dróg moczowych. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej. Zakażenia kości i stawów. Zapalenie otrzewnej związane z dializami u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis). Leczenie pacjentów z bakteriemią, której związek z którymkolwiek z wymienionych wyżej zakażeń jest stwierdzony lub prawdopodobny. Ceftazydym można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, przypuszczalnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
Ceftazydym można stosować w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddawanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP, ang. trans-urethral resection of the prostate). Wybierając ceftazydym należy wziąć pod uwagę spektrum jego działania przeciwbakteryjnego, obejmujące głównie tlenowe bakterie Gram-ujemne (patrz punkty 4.4 i 5.1). Ceftazydym należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania ceftazydymu. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Tabela 1. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Podawanie przerywane Zakażenie Podawana dawka Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą 100 mg/kg mc. do 150 mg/kg mc. na dobę co 8 godzin, maksymalnie do 9 g na dobę Gorączka neutropeniczna 2 g co 8 godzin Szpitalne zapalenia płuc 1 g do 2 g co 8 godzin Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych 1 g do 2 g co 8 godzin Bakteriemia* 1 g do 2 g co 8 godzin Zakażenia kości i stawów 1 g do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich 1 g do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej 1 g do 2 g co 8 godzin Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD 1 g do 2 g co 8 godzin Okołooperacyjna profilaktyka zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP) 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia, i druga dawka podczas wyjmowania cewnika Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego 1 g do 2 g co 8 godzin Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego 1 g do 2 g co 8 godzin Ciągła infuzja Zakażenie Zakażenie Podawana dawka Gorączka neutropeniczna Wysycająca dawka 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 g do 6 g w ciągu każdych 24 godzin Szpitalne zapalenia płuc 2 g co 8 godzin Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą 2 g co 8 godzin Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych 2 g co 8 godzin Bakteriemia* 2 g co 8 godzin Zakażenia kości i stawów 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej 2 g co 8 godzin Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD 2 g co 8 godzin U dorosłych z prawidłową czynnością nerek stosowano 9 g na dobę bez wystąpienia działań niepożądanych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
* Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na ceftazydym lub na inne antybiotyki cefalosporynowe, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) w wywiadzie na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, notowano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości, sporadycznie śmiertelnych. W razie wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, konieczne jest natychmiastowe zakończenie leczenia ceftazydymem i wdrożenie odpowiedniego postępowania ratunkowego. Przed wdrożeniem leczenia należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący nadwrażliwości na ceftazydym, na inne cefalosporyny lub na inny rodzaj leków beta-laktamowych. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas podawania ceftazydymu pacjentom, u których wystąpiły reakcje alergiczne na inne beta-laktamy. Ceftazydym ma ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego. Nie jest przydatny do stosowania jako jedyny lek w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wcześniej określono patogen i wiadomo, że jest on wrażliwy lub że podejrzewa się, że najbardziej prawdopodobne bakterie będą reagować na leczenie ceftazydymem.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Dotyczy to szczególnie ustalania sposobu leczenia pacjentów z bakteriemią, a także leczenia bakteryjnego zapalenia opon mózgowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń kości i stawów. Ponadto ceftazydym jest wrażliwy na hydrolizę przez niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL). Dlatego też wybierając ceftazydym do leczenia, należy wziąć pod uwagę informacje dotyczące częstości występowania bakterii wytwarzających ESBL. Podczas stosowania prawie każdego z leków przeciwbakteryjnych, w tym ceftazydymu, opisywano występowanie związanego z antybiotykiem zapalenia jelita oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit, o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu. Dlatego ważne jest wzięcie pod uwagę tego rozpoznania u pacjentów, u których wystąpiła biegunka w trakcie lub po zakończeniu podawania ceftazydymu (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia ceftazydymem i zastosowanie leczenia przeciw Clostridium difficile.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. Stosowanie dużych dawek cefalosporyn jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek. Ceftazydym jest wydalany przez nerki, dlatego też jego dawkę należy zmniejszyć proporcjonalnie do stopnia niewydolności nerek. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność należy ściśle monitorować u pacjentów z niewydolnością nerek. Donoszono o występowaniu objawów neurologicznych u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono dawki (patrz punkty 4.2 i 4.8). Długotrwałe stosowanie może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoki, grzyby) i może być konieczne przerwanie kuracji i podjęcie stosownych działań. Istotne jest powtarzanie oceny stanu klinicznego pacjenta.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Ceftazydym nie wpływa na wynik testów enzymatycznych wykrywających cukier w moczu, ale mogą wystąpić niewielkie zmiany (fałszywie dodatnie) wyników testów z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Ceftazydym nie wpływa na wynik alkalicznej próby pikrynianowej na kreatyninę. U około 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego wyniku testu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Produkt leczniczy zawiera sód. Biotum, 1 g: każda fiolka zawiera 60 mg sodu co odpowiada 3% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Biotum, 2 g: każda fiolka zawiera 120 mg sodu co odpowiada 6% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Produkt leczniczy zawiera 60 mg sodu na 1 g produktu co odpowiada 3% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. Produkt podaje się wyłącznie po rekonstytucji – patrz punkt 6.6. Przy obliczaniu całkowitej zawartości sodu w przygotowanym rozcieńczeniu produktu należy brać pod uwagę ilość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika. W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia produktu, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego stosowanego rozcieńczalnika.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Biotum można stosować u kobiet w ciąży jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Działania niepożądane
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często >1/10, często >1/100 do <1/10, niezbyt często >1/1 000 do <1/100, rzadko >1/10 000 do <1/1 000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Trombocytoza Neutropenia Leukopenia Trombocytopenia Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka Świąd Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka Zespół Stevensa-Johnsona Rumień wielopostaciowy Obrzęk naczynioruchowy Zespół DRESS Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni odczyn Coombs’a * Donoszono o występowaniu powikłań neurologicznych, w tym drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Działania niepożądane
1 Odnotowano nieliczne przypadki wystąpienia zespołu DRESS związanego z ceftazydymem. 2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridioides difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, cefalosporyny trzeciej generacji, kod ATC: J01DD02 Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, po związaniu się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Powoduje to przerwanie biosyntezy ściany komórkowej (peptydoglikanu), co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej i jej śmierci. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) Dla cefalosporyn najważniejszym farmakokinetyczno–farmakodynamicznym wskaźnikiem, wykazującym korelację ze skutecznością in vivo, jest odsetek czasu odstępu między dawkami, w którym stężenie niezwiązanego (wolnego) leku jest większe niż minimalne stężenie hamujące (MIC) ceftazydymu w stosunku do docelowego gatunku bakterii (tj. %T>MIC).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm oporności Oporność bakterii na ceftazydym może wynikać z jednego lub więcej spośród następujących mechanizmów: hydroliza przez beta-laktamazy; ceftazydym może być skutecznie hydrolizowany przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL), w tym przez rodzinę SHV tych ESBL, oraz przez enzymy AmpC, które mogą być indukowane lub trwale odblokowywane na etapie genu u niektórych gatunków tlenowych bakterii Gram-ujemnych; zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny do ceftazydymu; nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, co ogranicza dostęp ceftazydymu do białek wiążących penicyliny w bakteriach Gram-ujemnych; bakteryjna pompa usuwająca lek z komórki. Wartości graniczne Następujące wartości graniczne minimalnych stężeń hamujących (MIC) zostały określone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing, EUCAST).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Bakteria Punkty graniczne [mg/l] S I R Enterobacteriaceae ≤1 2-4 >4 Pseudomonas aeruginosa ≤8 – >8 Punkty graniczne niezwiązane z gatunkami ≤4 8 >8 S=wrażliwe, I=pośrednie, R=oporne. Punkty graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami (2 g × 3). Punkty graniczne niezwiązane z gatunkami zostały określone głównie na podstawie danych PK/PD i są niezależne od rozkładu MIC dla poszczególnych gatunków. Są one wyłącznie do zastosowania wobec gatunków nieuwzględnionych w tabeli lub w przypisach. Wrażliwość mikrobiologiczna Częstość nabytej oporności wybranych gatunków może zmieniać się w zależności od położenia geograficznego i czasu i pożądana jest wiedza o lokalnym występowaniu oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby należy zasięgnąć rady ekspertów, jeśli lokalna częstość występowania oporności jest taka, że przydatność ceftazydymu jest wątpliwa co najmniej w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Gatunki zwykle wrażliwe Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Streptococcus pyogenes Streptococcus agalactiae Bakterie tlenowe Gram-ujemne: Citrobacter koseri Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Neisseria meningitidis Pasteurella multocida Proteus mirabilis Proteus spp. (inne) Providencia spp. Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Bakterie tlenowe Gram-ujemne: Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Klebsiella spp. (inne) Pseudomonas aeruginosa Serratia spp. Morganella morganii Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus Streptococcus pneumoniae Paciorkowce zieleniące Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie: Clostridium perfringens Peptostreptococcus spp. Bakterie beztlenowe Gram-ujemne: Fusobacterium spp.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Drobnoustroje o oporności naturalnej Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Enterococcus spp., w tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium Listeria spp. Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie: Clostridioides difficile Bakterie beztlenowe Gram-ujemne: Bacteroides spp. (wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych) Inne: Chlamydia spp. Mycoplasma spp. Legionella spp. S. aureus metycylino-wrażliwy – uważa się, że ma małą wrażliwość wrodzoną na ceftazydym. Wszystkie metycylino-oporne szczepy S. aureus są oporne na ceftazydym. S. pneumoniae, który wykazuje pośrednią wrażliwość na penicyliny, może wykazywać co najmniej zmniejszoną wrażliwość na ceftazydym. Obserwowano dużą częstość oporności w jednym lub więcej obszarach (krajach, regionach) UE.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu domięśniowym 500 mg lub 1 g szybko osiąga maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące odpowiednio 18 mg/l lub 37 mg/l. Po pięciu minutach od podania dożylnego pojedynczej dawki 500 mg, 1 g lub 2 g stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 46 mg/l, 87 mg/l i 170 mg/l. Kinetyka ceftazydymu jest liniowa w zakresie pojedynczych dawek 0,5 do 2,0 g po podaniu dożylnym lub domięśniowym. Dystrybucja Wiązanie ceftazydymu przez białka osocza jest małe i wynosi około 10%. Stężenie ceftazydymu większe od MIC – minimalnego stężenia hamującego wzrost powszechnych patogenów, stwierdza się w kościach, sercu, żółci, plwocinie, ciele szklistym, płynie stawowym, opłucnowym i otrzewnowym. Ceftazydym z łatwością przenika przez łożysko i do mleka matki oraz jest wydzielany z pokarmem kobiecym.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest słabe, z czego wynikają małe stężenia ceftazydymu w płynie mózgowo-rdzeniowym, jeśli nie występuje stan zapalny. Jeśli jednak występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych, w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia od 4 do 20 mg/l lub więcej. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. Eliminacja Po podaniu pozajelitowym stężenie w osoczu zmniejsza się, a okres półtrwania wynosi około 2 godziny. Ceftazydym jest wydzielany w postaci niezmienionej do moczu w wyniku przesączania kłębuszkowego; około 80-90% dawki leku wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin. Mniej niż 1% jest wydalane z żółcią. Szczególne grupy pacjentów Niewydolność nerek Eliminacja ceftazydymu jest zmniejszona u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i dawkę należy wówczas zmniejszyć (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Niewydolność wątroby Lekkie lub umiarkowane zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u osób otrzymujących 2 g dożylnie co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona (patrz punkt 4.2). Pacjenci w podeszłym wieku Zmniejszony klirens obserwowany u pacjentów w podeszłym wieku wynikał przede wszystkim, ze związane z wiekiem, zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich lub starszych, średni okres półtrwania w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu pojedynczym lub po powtarzanym dwa razy na dobę przez 7 dni wstrzyknięciu dożylnym dawki 2 g. Dzieci Okres półtrwania ceftazydymu jest wydłużony u wcześniaków i u noworodków urodzonych o czasie o 4,5 do 7,5 godziny po dawkach 25 do 30 mg/kg masy ciała. Jednakże, od wieku 2 miesięcy okres półtrwania mieści się w takim zakresie, jak u dorosłych.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Niekliniczne dane nie wykazują szczególnego ryzyka dla ludzi, na podstawie badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności powtarzanych dawek, genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej. Nie prowadzono badań rakotwórczości ceftazydymu.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Węglan sodu 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Ceftazydym wykazuje niezgodność w roztworach z wankomycyną (wytrąca się osad), a także z aminoglikozydami. Nie należy mieszać ceftazydymu z aminoglikozydami lub wankomycyną w tej samej strzykawce lub w zestawie do infuzji. Ceftazydym nie jest stabilny w roztworze wodorowęglanu sodu, nie należy stosować go jako rozpuszczalnik. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Lek należy przechowywać w temperaturze do 25ºC. Chronić od światła. Przygotowany roztwór można przechowywać 24 godziny w lodówce, tj. w temperaturze od 2ºC do 8ºC. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka szklana, zamknięta korkiem z gumy bromobutylowej i zabezpieczona aluminiowym kapslem lub aluminiowym kapslem z kapturkiem, w tekturowym pudełku wraz z ulotką informacyjną dla pacjenta. Fiolka zawiera 1 g lub 2 g ceftazydymu. Opakowanie zawiera 1 lub 10 fiolek.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ciśnienie w fiolkach produktu Biotum każdej wielkości jest mniejsze od atmosferycznego. Podczas rozpuszczania proszku ciśnienie zwiększa się wskutek uwalniania dwutlenku węgla. Można zignorować małe pęcherzyki dwutlenku węgla znajdujące się w przygotowanym roztworze. Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania Należy zapoznać się z tabelą dodawanych objętości i uzyskiwanych stężeń, co może być przydatne, gdy potrzebne są dawki częściowe. Zawartość fiolki Droga podania Objętość rozpuszczalnika do dodania [ml] Przybliżone stężenie ceftazydymu [mg/ml] 1 g wstrzyknięcie domięśniowe 3 ml 260 1 g wstrzyknięcie dożylne 10 ml 90 1 g infuzja dożylna 50 ml* 20 2 g wstrzyknięcie dożylne 10 ml 170 2 g infuzja dożylna 50 ml* 40 * Uwaga.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Dodawać należy dwustopniowo Zabarwienie roztworu od jasnożółtego do bursztynowego zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika i warunków przechowywania. Jeśli spełnione są zalecane warunki, zmienność zabarwienia roztworu nie wpływa niekorzystnie na skuteczność działania produktu. Do przygotowania roztworów do infuzji dożylnych o stężeniu ceftazydymu pomiędzy 1 mg/ml a 40 mg/ml stosuje się: 9 mg/ml (0,9%) roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań M/6 roztwór mleczanu sodu do wstrzykiwań wieloskładnikowy roztwór mleczanu sodu do wstrzykiwań (Roztwór Hartmanna) 5% roztwór glukozy do wstrzykiwań 0,225% roztwór chlorku sodu z 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 0,45% roztwór chlorku sodu z 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 0,9% roztwór chlorku sodu z 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 0,18% roztwór chlorku sodu z 4% roztworem glukozy do wstrzykiwań 10% roztwór glukozy do wstrzykiwań 10% roztwór dekstranu 40 w 0,9% roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań 10% roztwór dekstranu 40 w 5% roztworze glukozy do wstrzykiwań 6% roztwór dekstranu 70 w 0,9% roztworze chlorku sodu 6% roztwór dekstranu 70 w 5% roztworze glukozy do wstrzykiwań.
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Ceftazydym w stężeniach pomiędzy 0,05 mg/ml a 0,25 mg/ml jest zgodny z płynem do dializy otrzewnowej (mleczanowym). Ceftazydym do wstrzyknięć domięśniowych można rozpuścić w roztworze zawierającym 0,5% lub 1% chlorowodorek lidokainy do wstrzykiwań. Sporządzanie roztworu do szybkiego wstrzyknięcia Przebić igłą korek i wstrzyknąć do fiolki zalecaną objętość rozpuszczalnika. W celu nakłucia korka należy użyć igły o średnicy nie większej niż 0,8 mm (21 G w skali Gauge [G]). Igłę należy wbić w centralnie wyznaczonym polu pod kątem 90°, zgodnie z poniższym schematem: Podciśnienie wewnątrz fiolki może ułatwić wniknięcie rozpuszczalnika. Wycofać igłę ze strzykawką. Potrząsać aż do rozpuszczenia: uwalnia się dwutlenek węgla i w ciągu 1 do 2 minut uzyskuje się klarowny roztwór. Odwrócić fiolkę. Utrzymując tłok strzykawki w pozycji w pełni wciśniętej, przebić igłą korek fiolki i pobrać całą objętość roztworu do strzykawki (podwyższone ciśnienie w fiolce ułatwi tę czynność).
CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Igłę należy utrzymać wewnątrz roztworu, aby uniknąć zassania powietrza. Roztwór pobrany do strzykawki może zawierać małe pęcherzyki dwutlenku węgla. Te roztwory można podać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji dożylnych, jeśli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Ceftazydym wykazuje zgodność z najczęściej używanymi płynami dożylnymi. Sporządzanie roztworu do infuzji dożylnych z ceftazydymu w standardowej fiolce (zestaw typu mini-bag lub burette) Sporządzić używając w sumie 50 ml (dla fiolek 1 g i 2 g) zgodnego rozpuszczalnika, dodawanego w DWÓCH etapach, jak opisano poniżej:
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ceftazidime Kabi, 1000 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 1000 mg ceftazydymu (Ceftazidimum) w postaci ceftazydymu pięciowodnego. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Ten produkt leczniczy zawiera 2,3 mmol (52 mg) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań Proszek o barwie białej do żółtawej
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ceftazydym jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u pacjentów dorosłych i dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia). Szpitalne zapalenie płuc. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego. Powikłane zakażenia dróg moczowych. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne. Zakażenia kości i stawów. Zapalenie otrzewnej związane z dializami u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis). Leczenie pacjentów z bakteriemią, której związek z którymkolwiek z wymienionych wyżej zakażeń jest stwierdzony lub prawdopodobny. Ceftazydym można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, przypuszczalnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Wskazania do stosowania
Ceftazydym można stosować w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP, ang. trans-urethral resection of the prostate). Wybierając ceftazydym należy wziąć pod uwagę spektrum jego działania przeciwbakteryjnego, obejmujące głównie tlenowe bakterie Gram-ujemne (patrz punkty 4.4 i 5.1). Ceftazydym należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania ceftazydymu. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Tabela 1. Pacjenci dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Podawanie przerywane Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę co 8 godzin, do 9 g na dobę Gorączka neutropeniczna: 2 g co 8 godzin Szpitalne zapalenie płuc: 1 do 2 g co 8 godzin Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 1 do 2 g co 8 godzin Bakteriemia*: 1 do 2 g co 8 godzin Zakażenia kości i stawów: 1 do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne: 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Okołooperacyjne zapobieganie zakażeniom dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP): 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia i druga dawka podczas wyjmowania cewnika Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 1 g do 2 g co 8 godzin Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 1 g do 2 g co 8 godzin Podawanie w ciągłej infuzji Gorączka neutropeniczna: Dawka nasycająca 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 do 6 g co 24 godziny Szpitalne zapalenie płuc: 1 g do 2 g co 24 godziny Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 1 g do 2 g co 24 godziny Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 1 g do 2 g co 24 godziny Bakteriemia*: 1 g do 2 g co 24 godziny Zakażenia kości i stawów: 1 g do 2 g co 24 godziny Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 g do 2 g co 24 godziny Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne: 1 g do 2 g co 24 godziny Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 1 g do 2 g co 24 godziny U pacjentów dorosłych z prawidłową czynnością nerek stosowano dawkę 9 g/dobę bez wystąpienia działań niepożądanych.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dawkowanie
* Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. 4.3 Dawkowanie u dzieci Tabela 2. Dzieci o masie ciała <40 kg Niemowlęta w wieku >2 miesięcy i dzieci <40 kg Powikłane zakażenia dróg moczowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Neutropenia u dzieci: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteriemia*: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia kości i stawów: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Podawanie w ciągłej infuzji Gorączka neutropeniczna: Dawka nasycająca 60 do 100 mg/kg mc., a następnie ciągła infuzja w dawce 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę Szpitalne zapalenie płuc: 1 g do 2 g co 24 godziny Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 1 g do 2 g co 24 godziny Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 1 g do 2 g co 24 godziny Bakteriemia*: 1 g do 2 g co 24 godziny Zakażenia kości i stawów: 1 g do 2 g co 24 godziny Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 g do 2 g co 24 godziny Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne: 1 g do 2 g co 24 godziny Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 1 g do 2 g co 24 godziny Noworodki i niemowlęta w wieku ≤2 miesięcy Większość zakażeń: 25 do 60 mg/kg mc./dobę w dwóch dawkach podzielonych * Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dawkowanie
4.4 Pacjenci w podeszłym wieku Ze względu na związany z wiekiem, zmniejszony klirens ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, dobowa dawka u pacjentów w wieku powyżej 80 lat nie powinna zazwyczaj przekraczać 3 g. 4.5 Zaburzenia czynności wątroby Dostępne dane nie wskazują na potrzebę zmiany dawkowania w łagodnych lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby. Brak danych z badań dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz także punkt 5.2). Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu leczniczego. 4.6 Zaburzenia czynności nerek Ceftazydym jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć jego dawkę (patrz także punkt 4.4). Należy podać początkową dawkę nasycającą 1 g ceftazydymu. Dawki podtrzymujące należy dostosować do klirensu kreatyniny.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na ceftazydym lub na inne antybiotyki cefalosporynowe, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) w wywiadzie na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Podobnie jak w przypadku wszystkich antybiotyków beta-laktamowych, obserwowano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości, niekiedy zakończonych zgonem. W razie wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać leczenie ceftazydymem i wdrożyć odpowiednie postępowanie ratunkowe. Przed wdrożeniem leczenia, należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący ciężkich reakcji nadwrażliwości na ceftazydym, inne cefalosporyny lub na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego. Należy zachować ostrożność podczas podawania ceftazydymu pacjentom, u których w przeszłości wystąpiły nieciężkie reakcje nadwrażliwości na inne antybiotyki beta-laktamowe. Zakres działania przeciwbakteryjnego Ceftazydym ma ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie jest odpowiedni do stosowania jako jedyny produkt leczniczy w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wcześniej określono patogen i wiadomo, że jest on wrażliwy lub jest wysoce prawdopodobne, że będzie on wrażliwy na leczenie ceftazydymem. Dotyczy to szczególnie ustalania sposobu leczenia pacjentów z bakteriemią, a także leczenia bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń kości i stawów. Ponadto ceftazydym jest wrażliwy na hydrolizę przez niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL). Dlatego też wybierając ceftazydym do leczenia, należy uwzględnić informacje dotyczące częstości występowania bakterii wytwarzających ESBL. Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego Po podaniu prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym ceftazydymu, opisywano występowanie zapalenia jelita grubego, związanego ze stosowaniem antybiotyku, oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, o nasileniu od łagodnego do zagrażającego życiu.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
Dlatego ważne jest uwzględnienie tego rozpoznania u pacjentów, u których wystąpi biegunka w trakcie lub po zakończeniu podawania ceftazydymu (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia ceftazydymem i podanie produktów leczniczych działających na Clostridium difficile. Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. Długotrwałe stosowanie może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoków, grzybów) i może być konieczne przerwanie leczenia oraz podjęcie właściwego postępowania. Niezbędna jest okresowa ocena stanu pacjenta. Zaburzenia czynności nerek Stosowanie dużych dawek cefalosporyn jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek. Ceftazydym jest wydalany przez nerki, dlatego też jego dawkę należy zmniejszyć proporcjonalnie do stopnia ich zaburzenia.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy ściśle kontrolować bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ceftazydymu. Sporadycznie donoszono o występowaniu objawów neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono dawki (patrz punkty 4.2 i 4.8). Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Ceftazydym nie wpływa na wyniki testów enzymatycznych wykrywających glukozę w moczu, ale mogą wystąpić niewielkie zmiany (fałszywie dodatnie) wyników testów po zastosowaniu metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Ceftazydym nie wpływa na wynik alkalicznej próby pikrynianowej na kreatyninę. U około 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego wyniku testu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności krwi (próby krzyżowej).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
Ważne informacje dotyczące jednego ze składników produktu leczniczego Ceftazidime Kabi Ten produkt leczniczy zawiera 52 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 2,6% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie dużych dawek ceftazydymu jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale należy to uwzględnić podczas jednoczesnego stosowania chloramfenikolu i ceftazydymu. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w okresie ciąży.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Ceftazydym należy stosować u kobiet w okresie ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści wynikające ze stosowania produktu leczniczego przewyższają ryzyko. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych, nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są: eozynofilia, trombocytoza, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Na podstawie danych ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych ustalono częstości często i niezbyt często występujących działań niepożądanych. Częstości występowania wszystkich pozostałych działań niepożądanych ustalono głównie na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu i odnoszą się raczej do częstości ich zgłaszania niż do ich rzeczywistej częstości występowania. W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane przedstawiono według zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano następująco: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Często Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas podawania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego Badania diagnostyczne: Dodatni wynik testu Coombs’a Niezbyt często Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Neutropenia, Leukopenia, Trombocytopenia Zaburzenia układu nerwowego: Powikłania neurologiczne, Parestezje Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka i zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych (patrz punkt 4.4), Ból brzucha, Nudności, Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Żółtaczka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Ostra niewydolność nerek Bardzo rzadko Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Toksyczna nekroliza naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) Częstość nieznana Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu nerwowego: Drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatia i śpiączka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z zakażeniem Clostridium difficile i mogą mieć postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Badania diagnostyczne: Dodatni wynik testu Coombs’a występuje u ok.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
5% pacjentów i może zaburzać wynik próby zgodności krwi (próby krzyżowej) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Donoszono o rzadko występujących przypadkach reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms) powiązanej ze stosowaniem ceftazydymu Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Specjalne środki ostrozności
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl/ Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie dużych dawek ceftazydymu jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale należy to uwzględnić podczas jednoczesnego stosowania chloramfenikolu i ceftazydymu. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Ceftazydym należy stosować u kobiet w okresie ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści wynikające ze stosowania produktu leczniczego przewyższają ryzyko. Karmienie piersi?
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Interakcje
Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych, nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są: eozynofilia, trombocytoza, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Interakcje
Na podstawie danych ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych ustalono częstości często i niezbyt często występujących działań niepożądanych. Częstości występowania wszystkich pozostałych działań niepożądanych ustalono głównie na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu i odnoszą się raczej do częstości ich zgłaszania niż do ich rzeczywistej częstości występowania. W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane przedstawiono według zmniejszającej się ciężkości. Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano następująco: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Interakcje
Klasyfikacja narządów i układów Często Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas podawania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego Badania diagnostyczne: Dodatni wynik testu Coombs’a Niezbyt często Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Neutropenia, Leukopenia, Trombocytopenia Zaburzenia układu nerwowego: Powikłania neurologiczne, Parestezje Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka i zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych (patrz punkt 4.4), Ból brzucha, Nudności, Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Żółtaczka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Ostra niewydolność nerek Bardzo rzadko Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Toksyczna nekroliza naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) Częstość nieznana Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu nerwowego: Drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatia i śpiączka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z zakażeniem Clostridium difficile i mogą mieć postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Badania diagnostyczne: Dodatni wynik testu Coombs’a występuje u ok.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Interakcje
5% pacjentów i może zaburzać wynik próby zgodności krwi (próby krzyżowej) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Donoszono o rzadko występujących przypadkach reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms) powiązanej ze stosowaniem ceftazydymu Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Interakcje
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl/ Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Ceftazydym należy stosować u kobiet w okresie ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści wynikające ze stosowania produktu leczniczego przewyższają ryzyko. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych, nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są: eozynofilia, trombocytoza, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Na podstawie danych ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych ustalono częstości często i niezbyt często występujących działań niepożądanych. Częstości występowania wszystkich pozostałych działań niepożądanych ustalono głównie na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu i odnoszą się raczej do częstości ich zgłaszania niż do ich rzeczywistej częstości występowania. W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane przedstawiono według zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Działania niepożądane
Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano następująco: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Często Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas podawania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego Badania diagnostyczne: Dodatni wynik testu Coombs’a Niezbyt często Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Neutropenia, Leukopenia, Trombocytopenia Zaburzenia układu nerwowego: Powikłania neurologiczne, Parestezje Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka i zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych (patrz punkt 4.4), Ból brzucha, Nudności, Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Żółtaczka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Ostra niewydolność nerek Bardzo rzadko Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Toksyczna nekroliza naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) Częstość nieznana Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu nerwowego: Drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatia i śpiączka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z zakażeniem Clostridium difficile i mogą mieć postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Badania diagnostyczne: Dodatni wynik testu Coombs’a występuje u ok.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Działania niepożądane
5% pacjentów i może zaburzać wynik próby zgodności krwi (próby krzyżowej) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Donoszono o rzadko występujących przypadkach reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms) powiązanej ze stosowaniem ceftazydymu Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl/ Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, cefalosporyny trzeciej generacji; kod ATC: J01DD02. Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii w wyniku związania się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP, ang. penicillin binding proteins). Powoduje to przerwanie biosyntezy ściany komórkowej (peptydoglikanu), co prowadzi do lizy i obumarcia komórki bakteryjnej. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) Wykazano, że dla cefalosporyn najważniejszym wskaźnikiem farmakokinetyczno-farmakodynamicznym, korelującym ze skutecznością tych produktów leczniczych w warunkach in vivo, jest odsetek przedziału czasu między dawkami, w którym stężenie niezwiązanego produktu leczniczego jest większe od minimalnego stężenia hamującego (MIC) ceftazydymu w stosunku do docelowego gatunku bakterii (tj. %T>MIC).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm oporności Oporność bakterii na ceftazydym może wynikać z jednego lub kilku następujących mechanizmów: hydroliza przez beta-laktamazy; ceftazydym może być skutecznie hydrolizowany przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL), w tym przez ich rodzinę SHV, oraz przez enzymy AmpC, które mogą być indukowane lub trwale odblokowywane na etapie genu u niektórych gatunków tlenowych bakterii Gram-ujemnych; zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny do ceftazydymu; nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, co ogranicza dostęp ceftazydymu do białek wiążących penicyliny w bakteriach Gram-ujemnych; bakteryjne pompy usuwające ceftazydym z komórki. Wartości graniczne Graniczne minimalne stężenia hamujące (MIC) ustalone przez Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, ang.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) są następujące: Bakteria Wartości graniczne (mg/l) S I R Enterobacteriaceae ≤1 2-4 >4 Pseudomonas aeruginosa ≤8 1 – >8 Wartości graniczne niezwiązane z gatunkami ≤4 8 >8 S=wrażliwe, I=średnio wrażliwe, R=oporne. Wartości graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami (2 g x 3). Wartości graniczne niezwiązane z gatunkami zostały określone głównie na podstawie danych PK/PD i są niezależne od rozkładu MIC dla poszczególnych gatunków. Są one wyłącznie do zastosowania wobec gatunków nieuwzględnionych w tabeli lub w przypisach. Wrażliwość mikrobiologiczna Występowanie nabytej oporności poszczególnych gatunków może różnić się pod względem położenia geograficznego oraz zmieniać się w czasie. Szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń należy korzystać z lokalnej informacji o oporności.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jeżeli jest to konieczne, należy zasięgnąć porady specjalisty w sytuacji, gdy lokalna oporność powoduje, że zasadność zastosowania ceftazydymu przynajmniej w niektórych rodzajach zakażeń jest wątpliwa. Gatunki zwykle wrażliwe Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Streptococcus pyogenes Streptococcus agalactiae Bakterie tlenowe Gram-ujemne Citrobacter koseri Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Neisseria meningitidis Proteus mirabilis Proteus spp. (inne) Providencia spp. Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Bakterie tlenowe Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Klebsiella spp. (inne) Pseudomonas aeruginosa Serratia spp.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Morganella morganii Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Staphylococcus aureus Streptococcus pneumoniae Streptococcus viridans Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridium perfringens Peptostreptococcus spp. Bakterie beztlenowe Gram-ujemne Fusobacterium spp. Drobnoustroje o oporności naturalnej Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Enterococcus spp., w tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium Listeria spp. Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridium difficile Bakterie beztlenowe Gram-ujemne Bacteroides spp. (wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych) Inne Chlamydia spp. Mycoplasma spp. Legionella spp. £ S. aureus metycylino-wrażliwy – uważa się, że ma małą wrażliwość wrodzoną na ceftazydym. Wszystkie metycylino-oporne szczepy S. aureus są oporne na ceftazydym. ££ S. pneumoniae, który wykazuje pośrednią wrażliwość na penicyliny, może wykazywać co najmniej zmniejszoną wrażliwość na ceftazydym.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
+ Obserwowano dużą częstość występowania oporności w jednym lub więcej obszarach (krajach, regionach) UE.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu domięśniowym 500 mg lub 1 g ceftazydymu, szybko osiąga on maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące odpowiednio 18 mg/l lub 37 mg/l. Po pięciu minutach od wstrzyknięcia dożylnego w bolusie pojedynczej dawki 500 mg, 1 g lub 2 g stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 46 mg/l, 87 mg/l i 170 mg/l. Kinetyka ceftazydymu jest liniowa w zakresie pojedynczych dawek od 0,5 do 2,0 g po podaniu dożylnym lub domięśniowym. Dystrybucja Wiązanie ceftazydymu przez białka surowicy jest małe i wynosi około 10%. Stężenie ceftazydymu większe od MIC – minimalnego stężenia hamującego wzrost powszechnych patogenów, stwierdza się w kościach, sercu, żółci, plwocinie, ciele szklistym, płynie stawowym, opłucnowym i otrzewnowym. Ceftazydym łatwo przenika przez łożysko i do mleka ludzkiego.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest niewielkie, z czego wynikają małe stężenia ceftazydymu w płynie mózgowo-rdzeniowym, jeśli nie występuje stan zapalny. Jeśli jednak występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych, w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia od 4 do 20 mg/l lub więcej. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. Eliminacja Po podaniu pozajelitowym stężenie w osoczu zmniejsza się, a okres półtrwania wynosi około 2 godzin. Ceftazydym jest wydzielany w postaci niezmienionej do moczu, w wyniku przesączania kłębuszkowego; około 80-90% dawki wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin. Mniej niż 1% jest wydalane z żółcią. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja ceftazydymu jest zmniejszona u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i dawkę należy wówczas zmniejszyć (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Łagodne do umiarkowanych zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u pacjentów otrzymujących 2 g dożylnie co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona (patrz punkt 4.2). Pacjenci w podeszłym wieku Zmniejszony klirens obserwowany u pacjentów w podeszłym wieku wynikał przede wszystkim, ze związanego z wiekiem, zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich lub starszych, średni okres półtrwania w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu pojedynczym lub po powtarzanym dwa razy na dobę przez 7 dni wstrzyknięciu dożylnym dawki 2 g. Dzieci Okres półtrwania ceftazydymu jest wydłużony u wcześniaków i noworodków urodzonych o czasie o 4,5 do 7,5 godziny po dawkach 25 do 30 mg/kg masy ciała. Jednak, od wieku 2 miesięcy okres półtrwania mieści się w takim zakresie, jak u pacjentów dorosłych.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i potencjalnego toksycznego wpływu na reprodukcję nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie prowadzono badań dotyczących działania rakotwórczego ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu węglan 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Ceftazydymu nie należy mieszać z roztworami o pH wyższym niż 7,5, na przykład z roztworem wodorowęglanu sodu do wstrzykiwań. Nie należy mieszać ceftazydymu z aminoglikozydami w roztworze do wstrzykiwań ze względu na ryzyko wytrącenia się osadu. Kaniule i cewniki do podawania dożylnego należy przepłukać roztworem soli fizjologicznej pomiędzy podaniem ceftazydymu i wankomycyny, w celu uniknięcia wytrącenia się osadu. Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 3 lata Przygotowany roztwór wykazuje chemiczną i fizyczną stabilność przez 6 godzin w temperaturze 25°C i przez 12 godzin w temperaturze 5°C po rozpuszczeniu w wodzie do wstrzykiwań, 1% roztworze lidokainy, 0,9% roztworze chlorku sodu, roztworze Ringera z mleczanami i 10% roztworze glukozy.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dane farmaceutyczne
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy użyć natychmiast. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki z bezbarwnego szkła (typu II), z korkiem z gumy oraz aluminiowym wieczkiem z plastikową nakładką typu flip-off. Wielkość opakowania: każde opakowanie zawiera 1 fiolkę×10 ml lub 10 fiolek×10 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Podanie dożylne – wstrzyknięcie. W celu podania wstrzyknięcia dożylnego ceftazydym należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań (wg poniższej tabeli). Roztwór należy wstrzykiwać powoli, w ciągu 5 minut, bezpośrednio do żyły lub przez zestaw do infuzji dożylnej.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dane farmaceutyczne
Podanie domięśniowe (dotyczy 500 mg i 1000 mg). Ceftazydym należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań lub 10 mg/ml (1%) roztworze do wstrzykiwań chlorowodorku lidokainy, w sposób wskazany w tabeli poniżej. Przed podaniem ceftazydymu z lidokainą należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi stosowania lidokainy. Podanie dożylne – infuzja (patrz punkt 4.2). Infuzję dożylną należy podawać w ciągu 15 do 30 minut. Infuzję dożylną przez zestaw typu Y można podawać razem z jednym ze zgodnych roztworów. Jednak, w trakcie podawania roztworu zawierającego ceftazydym, należy przerwać podawanie innych roztworów. Ciśnienie w opakowaniach produktu leczniczego Ceftazidime Kabi każdej wielkości jest mniejsze od atmosferycznego. Podczas rozpuszczania proszku ciśnienie zwiększa się wskutek uwalniania dwutlenku węgla. Można zignorować małe pęcherzyki dwutlenku węgla znajdujące się w przygotowanym roztworze.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dane farmaceutyczne
Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania Należy zapoznać się z tabelą dodawanych objętości i uzyskiwanych stężeń, co może być przydatne, gdy potrzebne są dawki częściowe. Wielkość opakowania Objętość rozpuszczalnika do dodania (ml) Przybliżone stężenie ceftazydymu (mg/ml) 500 mg proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 500 mg wstrzyknięcie domięśniowe wstrzyknięcie dożylne 1,5 ml 5 ml 260 90 1 g proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 1 g wstrzyknięcie domięśniowe wstrzyknięcie dożylne 3 ml 10 ml 260 90 2 g proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji 2 g wstrzyknięcie dożylne infuzja dożylna 10 ml 50 ml* 170 40 * Uwaga: należy dodawać dwustopniowo. Zgodne roztwory do podawania dożylnego W celu otrzymania roztworu ceftazydymu o stężeniu pomiędzy 90 mg/ml a 260 mg/ml, Ceftazidime Kabi można zmieszać z ogólnie stosowanymi roztworami do infuzji: 9 mg/ml (0,9%) roztwór chlorku sodu (fizjologiczny roztwór soli); roztwór Ringera z mleczanami; 100 mg/ml (10%) roztwór glukozy.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dane farmaceutyczne
W celu przygotowania roztworu do wstrzyknięcia domięśniowego, Ceftazidime Kabi, 1000 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań można także rozpuścić w 10 mg/ml (1%) roztworze lidokainy. W czasie rozpuszczania się ceftazydymu uwalnia się dwutlenek węgla, co powoduje nadciśnienie. W celu ułatwienia przygotowania produktu leczniczego do użycia, zaleca się zastosowanie następujących technik. Instrukcja dotycząca przygotowania roztworu Przygotowanie roztworu do szybkiego wstrzyknięcia (bolus) 1. Przebić igłą korek i wstrzyknąć do fiolki zalecaną objętość rozpuszczalnika. Podciśnienie wewnątrz fiolki może ułatwić dodanie rozpuszczalnika. Wyjąć igłę ze strzykawką. 2. Potrząsać fiolką aż do rozpuszczenia: uwalnia się dwutlenek węgla i w ciągu 1 do 2 minut uzyskuje się przezroczysty roztwór. 3. Odwrócić fiolkę.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dane farmaceutyczne
Utrzymując tłok strzykawki w pozycji w pełni wciśniętej, przebić igłą korek fiolki i pobrać całą objętość roztworu do strzykawki (podwyższone ciśnienie w fiolce ułatwi tę czynność). Igłę należy utrzymać wewnątrz roztworu, aby uniknąć zassania powietrza. Roztwór pobrany do strzykawki może zawierać małe pęcherzyki dwutlenku węgla. Te roztwory można podać bezpośrednio do żyły lub poprzez zestaw do infuzji dożylnej, jeśli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Ceftazydym wykazuje zgodność z wyżej wymienionymi płynami dożylnymi. UWAGA: w celu zapewnienia jałowości produktu leczniczego ważne jest, aby nie wkłuwać igły odbarczającej przez korek opakowania przed całkowitym rozpuszczeniem produktu leczniczego. Roztwór należy przygotowywać w warunkach aseptycznych. Do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Należy stosować jedynie przezroczysty roztwór, wolny od cząstek stałych.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1000 mg
Dane farmaceutyczne
Roztwór nie zawiera endotoksyn bakteryjnych. Zabarwienie roztworu od jasnożółtego do bursztynowego zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika i warunków przechowywania. Jeśli spełnione są zalecane warunki, zmienność zabarwienia roztworu nie wpływa niekorzystnie na skuteczność działania produktu leczniczego.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ceftazidime Kabi, 2000 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda butelka zawiera 2000 mg ceftazydymu (Ceftazidimum) w postaci ceftazydymu pięciowodnego. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Ten produkt leczniczy zawiera 4,6 mmol (104 mg) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji Proszek o barwie białej do żółtawej
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ceftazydym jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u pacjentów dorosłych i dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia). Szpitalne zapalenie płuc. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego. Powikłane zakażenia dróg moczowych. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne. Zakażenia kości i stawów. Zapalenie otrzewnej związane z dializami u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis). Leczenie pacjentów z bakteriemią, której związek z którymkolwiek z wymienionych wyżej zakażeń jest stwierdzony lub prawdopodobny. Ceftazydym można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, przypuszczalnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Wskazania do stosowania
Ceftazydym można stosować w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP, ang. trans-urethral resection of the prostate). Wybierając ceftazydym należy wziąć pod uwagę spektrum jego działania przeciwbakteryjnego, obejmujące głównie tlenowe bakterie Gram-ujemne (patrz punkty 4.4 i 5.1). Ceftazydym należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania ceftazydymu. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Tabela 1. Pacjenci dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Podawanie przerywane Zakażenie Dawka do podania Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą 100 do 150 mg/kg mc./dobę co 8 godzin, do 9 g na dobę Gorączka neutropeniczna 2 g co 8 godzin Szpitalne zapalenie płuc 1 do 2 g co 8 godzin Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych 1 do 2 g co 8 godzin Bakteriemia* 1 do 2 g co 8 godzin Zakażenia kości i stawów 1 do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Okołooperacyjne zapobieganie zakażeniom dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP) 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia i druga dawka podczas wyjmowania cewnika Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego 1 g do 2 g co 8 godzin Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego 1 g do 2 g co 8 godzin Podawanie w ciągłej infuzji Tabela 2.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dawkowanie
Dzieci o masie ciała <40 kg Niemowlęta w wieku >2 miesięcy i dzieci <40 kg Podawanie przerywane Zakażenie Dawka zazwyczaj stosowana Powikłane zakażenia dróg moczowych 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Neutropenia u dzieci 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteriemia* 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia kości i stawów 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Podawanie w ciągłej infuzji Gorączka neutropeniczna Dawka nasycająca 60 do 100 mg/kg mc., a następnie ciągła infuzja w dawce 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę Szpitalne zapalenie płuc Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydoz?
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dawkowanie
Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Bakteriemia* Zakażenia kości i stawów Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich Powikłane zakażenia wewnątrzbrzuszne Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD Noworodki i niemowlęta w wieku ≤2 miesięcy Zakażenie Dawka zazwyczaj stosowana Podawanie przerywane Większość zakażeń 25 do 60 mg/kg mc./dobę w dwóch dawkach podzielonych U noworodków i niemowląt w wieku ≤2 miesięcy, okres półtrwania ceftazydymu w surowicy może być trzy- do czterokrotnie dłuższy niż u dorosłych pacjentów. * Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. Dzieci Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności ceftazydymu podawanego w ciągłej infuzji u noworodków i niemowląt w wieku ≤2 miesięcy.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku Ze względu na związany z wiekiem, zmniejszony klirens ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, dobowa dawka u pacjentów w wieku powyżej 80 lat nie powinna zazwyczaj przekraczać 3 g. Zaburzenia czynności wątroby Dostępne dane nie wskazują na potrzebę zmiany dawkowania w łagodnych lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby. Brak danych z badań dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz także punkt 5.2). Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu leczniczego. Zaburzenia czynności nerek Ceftazydym jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć jego dawkę (patrz także punkt 4.4). Należy podać początkową dawkę nasycającą 1 g ceftazydymu. Dawki podtrzymujące należy dostosować do klirensu kreatyniny. Tabela 3.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dawkowanie
Zalecane dawki podtrzymujące ceftazydymu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek – infuzja przerywana Pacjenci dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg U pacjentów z ciężkimi zakażeniami, należy zwiększyć pojedynczą dawkę produktu leczniczego o 50% lub zwiększyć częstość dawkowania. U dzieci klirens kreatyniny należy obliczać uwzględniając powierzchnię ciała lub beztłuszczową masę ciała. Dzieci o masie ciała <40 kg Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego. Klirens kreatyniny (ml/min.) Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy µmol/l (mg/dl) Zalecana pojedyncza dawka ceftazydymu (g) Częstość dawkowania (w godzinach) 50-31 150-200 1,0 12 (1,7-2,3) 30-16 200-350 1,0 24 (2,3-4,0) 15-6 350-500 0,5 24 (4,0-5,6) <5 >500 (>5,6) 0,5 48 Klirens kreatyniny (ml/min.)** Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy* µmol/l (mg/dl) Zalecana pojedyncza dawka ceftazydymu (mg/kg mc.) Częstość dawkowania (w godzinach) 50-31 150-200 (1,7-2,3) 25 12 30-16 200-350 (2,3-4,0) 25 24 15-6 350-500 (4,0-5,6) 12,5 24 <5 >500 (>5,6) 12,5 48 * Wartości stężenia kreatyniny w surowicy są wartościami wskaźnikowymi, które mogą nie wskazywać tego samego stopnia zmniejszenia czynności nerek u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dawkowanie
** Oszacowany na podstawie powierzchni ciała lub zmierzony. Tabela 4. Zalecane dawki podtrzymujące ceftazydymu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek – ciągła infuzja Pacjenci dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Należy zachować staranność w dobieraniu dawek. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego. Dzieci o masie ciała <40 kg Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ceftazydymu podawanego w ciągłej infuzji u dzieci z zaburzeniami czynności nerek, o masie ciała <40 kg, nie zostały określone. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego. Jeśli u dzieci z zaburzeniami czynności nerek stosuje się ciągłą infuzję, klirens kreatyniny należy obliczać uwzględniając powierzchnię ciała lub beztłuszczową masę ciała. Hemodializa Okres półtrwania ceftazydymu w surowicy podczas hemodializy wynosi od 3 do 5 godzin.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dawkowanie
Po zakończeniu każdej hemodializy zaleca się podanie dawki podtrzymującej ceftazydymu według poniższej tabeli. Dializa otrzewnowa Ceftazydym można stosować u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej i w ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD). Oprócz podawania ceftazydymu dożylnie, można go podawać również w płynie dializacyjnym (zwykle 125 do 250 mg na 2 litry płynu do dializy). Pacjentom z niewydolnością nerek poddawanym ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie lub wysokoprzepływowej hemofiltracji na oddziałach intensywnej terapii: 1 g ceftazydymu na dobę w dawce jednorazowej lub w dawkach podzielonych. U pacjentów poddawanych niskoprzepływowej hemofiltracji dawkowanie jest takie, jak zalecane w zaburzeniach czynności nerek. Pacjentom poddawanym żylno-żylnej hemofiltracji i żylno-żylnej hemodializie należy podawać dawki zgodnie z zaleceniami zamieszczonymi w tabeli poniżej. Tabela 5.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dawkowanie
Zalecane dawki podczas ciągłej żylno-żylnej hemofiltracji Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin. Klirens kreatyniny (ml/min.) Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy µmol/l (mg/dl) Częstość dawkowania (w godzinach) 50-31 150-200 (1,7-2,3) Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g do 3 g na 24 godziny 30-16 200-350 (2,3-4,0) Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g na 24 godziny ≤15 >350 (>4,0) Nieokreślona Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min) Dawka podtrzymująca (mg) w zależności od szybkości ultrafiltracji (ml/min.) 5 16,7 33,3 50 0 250 250 500 500 5 250 250 500 500 10 250 500 500 750 15 250 500 500 750 20 500 500 500 750 Tabela 6. Zalecane dawki podczas ciągłej żylno-żylnej hemodializy Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin. Sposób podawania Ceftazydym podaje się we wstrzyknięciu albo infuzji dożylnej lub głębokim wstrzyknięciu domięśniowym.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dawkowanie
Zalecane miejsca podania domięśniowego to górny, zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego lub boczna część uda. Roztwory ceftazydymu można podawać bezpośrednio do żyły lub przez zestaw do infuzji, jeżeli pacjent otrzymuje płyny pozajelitowo. Podstawową zalecaną drogą podania jest wstrzyknięcie dożylne lub ciągła infuzja dożylna. Podanie domięśniowe należy rozważyć jedynie, gdy podanie dożylne nie jest możliwe lub jest mniej właściwe dla pacjenta. Dawka zależy od ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów, miejsca i rodzaju zakażenia oraz od wieku i czynności nerek pacjenta. Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na ceftazydym lub na inne antybiotyki cefalosporynowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) w wywiadzie na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Podobnie jak w przypadku wszystkich antybiotyków beta-laktamowych, obserwowano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości, niekiedy zakończonych zgonem. W razie wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać leczenie ceftazydymem i wdrożyć odpowiednie postępowanie ratunkowe. Przed wdrożeniem leczenia, należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący ciężkich reakcji nadwrażliwości na ceftazydym, inne cefalosporyny lub na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego. Należy zachować ostrożność podczas podawania ceftazydymu pacjentom, u których w przeszłości wystąpiły nieciężkie reakcje nadwrażliwości na inne antybiotyki beta-laktamowe. Zakres działania przeciwbakteryjnego Ceftazydym ma ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie jest odpowiedni do stosowania jako jedyny produkt leczniczy w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wcześniej określono patogen i wiadomo, że jest on wrażliwy lub jest wysoce prawdopodobne, że będzie on wrażliwy na leczenie ceftazydymem. Dotyczy to szczególnie ustalania sposobu leczenia pacjentów z bakteriemią, a także leczenia bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń kości i stawów. Ponadto ceftazydym jest wrażliwy na hydrolizę przez niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL). Dlatego też wybierając ceftazydym do leczenia, należy uwzględnić informacje dotyczące częstości występowania bakterii wytwarzających ESBL. Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego Po podaniu prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym ceftazydymu, opisywano występowanie zapalenia jelita grubego, związanego ze stosowaniem antybiotyku, oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, o nasileniu od łagodnego do zagrażającego życiu.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Specjalne środki ostrozności
Dlatego ważne jest uwzględnienie tego rozpoznania u pacjentów, u których wystąpi biegunka w trakcie lub po zakończeniu podawania ceftazydymu (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia ceftazydymem i podanie produktów leczniczych działających na Clostridium difficile. Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. Długotrwałe stosowanie może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoków, grzybów) i może być konieczne przerwanie leczenia oraz podjęcie właściwego postępowania. Niezbędna jest okresowa ocena stanu pacjenta. Zaburzenia czynności nerek Stosowanie dużych dawek cefalosporyn jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek. Ceftazydym jest wydalany przez nerki, dlatego też jego dawkę należy zmniejszyć proporcjonalnie do stopnia ich zaburzenia.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy ściśle kontrolować bezpieczeństwo stosowania i skuteczność ceftazydymu. Sporadycznie donoszono o występowaniu objawów neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono dawki (patrz punkty 4.2 i 4.8). Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Ceftazydym nie wpływa na wyniki testów enzymatycznych wykrywających glukozę w moczu, ale mogą wystąpić niewielkie zmiany (fałszywie dodatnie) wyników testów po zastosowaniu metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Ceftazydym nie wpływa na wynik alkalicznej próby pikrynianowej na kreatyninę. U około 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego wyniku testu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności krwi (próby krzyżowej).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Specjalne środki ostrozności
Ważne informacje dotyczące jednego ze składników produktu leczniczego Ceftazidime Kabi: Ten produkt leczniczy zawiera 104 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 5,2% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie dużych dawek ceftazydymu jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale należy to uwzględnić podczas jednoczesnego stosowania chloramfenikolu i ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Ceftazydym należy stosować u kobiet w okresie ciąży jedynie wtedy, gdy korzyści wynikające ze stosowania produktu leczniczego przewyższają ryzyko. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane (np.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są: eozynofilia, trombocytoza, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Na podstawie danych ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych ustalono częstości często i niezbyt często występujących działań niepożądanych. Częstości występowania wszystkich pozostałych działań niepożądanych ustalono głównie na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu i odnoszą się raczej do częstości ich zgłaszania niż do ich rzeczywistej częstości występowania.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane przedstawiono według zmniejszającej się ciężkości. Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano następująco: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Często Niezbyt często Bardzo rzadko Częstość nieznana Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Trombocytoza Neutropenia Leukopenia Trombocytopenia Agranulocytoza Niedokrwistość hemolityczna Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Powikłania neurologiczne 1 Parestezje Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas podawania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka i zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych 2 (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych 3 Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywka Świąd Toksyczna nekroliza naskórka Zespół Stevensa-Johnsona Rumień wielopostaciowy Obrzęk naczynioruchowy Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) 5 Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni wynik testu Coombs’a 4 1 Donoszono o występowaniu powikłań neurologicznych obejmujących drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatię i śpiączkę u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z zakażeniem Clostridium difficile i mogą mieć postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. 3 AlAT (SGPT), AspAT (SGOT), LDH, GGTP, fosfatazy zasadowej. 4 Dodatni wynik testu Coombs’a występuje u ok. 5% pacjentów i może zaburzać wynik próby zgodności krwi (próby krzyżowej). 5 Donoszono o rzadko występujących przypadkach reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms) powiązanej ze stosowaniem ceftazydymu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są: eozynofilia, trombocytoza, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Na podstawie danych ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych ustalono częstości często i niezbyt często występujących działań niepożądanych. Częstości występowania wszystkich pozostałych działań niepożądanych ustalono głównie na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu i odnoszą się raczej do częstości ich zgłaszania niż do ich rzeczywistej częstości występowania. W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane przedstawiono według zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Działania niepożądane
Częstość występowania działań niepożądanych zdefiniowano następująco: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Często Niezbyt często Bardzo rzadko Częstość nieznana Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Trombocytoza Neutropenia Leukopenia Trombocytopenia Agranulocytoza Niedokrwistość hemolityczna Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Powikłania neurologiczne 1 Parestezje Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas podawania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka i zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych 2 (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych 3 Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywka Świąd Toksyczna nekroliza naskórka Zespół Stevensa-Johnsona Rumień wielopostaciowy Obrzęk naczynioruchowy Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) 5 Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni wynik testu Coombs’a 4 1 Donoszono o występowaniu powikłań neurologicznych obejmujących drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatię i śpiączkę u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Działania niepożądane
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z zakażeniem Clostridium difficile i mogą mieć postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. 3 AlAT (SGPT), AspAT (SGOT), LDH, GGTP, fosfatazy zasadowej. 4 Dodatni wynik testu Coombs’a występuje u ok. 5% pacjentów i może zaburzać wynik próby zgodności krwi (próby krzyżowej). 5 Donoszono o rzadko występujących przypadkach reakcji polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS, ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms) powiązanej ze stosowaniem ceftazydymu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: +48 22 49 21 301 faks: +48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, cefalosporyny trzeciej generacji; kod ATC: J01DD02. Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, w wyniku związania się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP, ang. penicillin binding proteins). Powoduje to przerwanie biosyntezy ściany komórkowej (peptydoglikanu), co prowadzi do lizy i obumarcia komórki bakteryjnej. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) Wykazano, że dla cefalosporyn najważniejszym wskaźnikiem farmakokinetyczno-farmakodynamicznym, korelującym ze skutecznością tych produktów leczniczych w warunkach in vivo, jest odsetek przedziału czasu między dawkami, w którym stężenie niezwiązanego produktu leczniczego jest większe od minimalnego stężenia hamującego (MIC) ceftazydymu w stosunku do docelowego gatunku bakterii (tj. %T>MIC).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm oporności Oporność bakterii na ceftazydym może wynikać z jednego lub kilku następujących mechanizmów: hydroliza przez beta-laktamazy; ceftazydym może być skutecznie hydrolizowany przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL), w tym przez ich rodzinę SHV oraz przez enzymy AmpC, które mogą być indukowane lub trwale odblokowywane na etapie genu u niektórych gatunków tlenowych bakterii Gram-ujemnych; zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny do ceftazydymu; nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, co ogranicza dostęp ceftazydymu do białek wiążących penicyliny w bakteriach Gram-ujemnych; bakteryjne pompy usuwające lek z komórki. Wartości graniczne Graniczne minimalne stężenia hamujące (MIC) ustalone przez Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, ang.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) są następujące: Bakteria Wartości graniczne (mg/l) S I R Enterobacteriaceae ≤1 2-4 >4 Pseudomonas aeruginosa ≤8 – >8 Wartości graniczne niezwiązane z gatunkami ≤4 8 >8 S=wrażliwe, I=średnio wrażliwe, R=oporne. Wartości graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami (2 g x 3). Wartości graniczne niezwiązane z gatunkami zostały określone głównie na podstawie danych PK/PD i są niezależne od rozkładu MIC dla poszczególnych gatunków. Są one wyłącznie do zastosowania wobec gatunków nieuwzględnionych w tabeli lub w przypisach. Wrażliwość mikrobiologiczna Występowanie nabytej oporności poszczególnych gatunków może różnić się pod względem położenia geograficznego oraz zmieniać się w czasie. Szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń należy korzystać z lokalnej informacji o oporności.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jeżeli jest to konieczne, należy zasięgnąć porady specjalisty w sytuacji, gdy lokalna oporność powoduje, że zasadność zastosowania ceftazydymu przynajmniej w niektórych rodzajach zakażeń jest wątpliwa. Gatunki zwykle wrażliwe Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Streptococcus pyogenes Streptococcus agalactiae Bakterie tlenowe Gram-ujemne Citrobacter koseri Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Neisseria meningitidis Proteus mirabilis Proteus spp. (inne) Providencia spp. Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Bakterie tlenowe Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Klebsiella spp. (inne) Pseudomonas aeruginosa Serratia spp.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Morganella morganii Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Staphylococcus aureus Streptococcus pneumoniae Streptococcus viridans Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridium perfringens Peptostreptococcus spp. Bakterie beztlenowe Gram-ujemne Fusobacterium spp. Drobnoustroje o oporności naturalnej Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Enterococcus spp., w tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium Listeria spp. Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridium difficile Bakterie beztlenowe Gram-ujemne Bacteroides spp. (wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych) Inne Chlamydia spp. Mycoplasma spp. Legionella spp. S. aureus metycylino-wrażliwy – uważa się, że ma małą wrażliwość wrodzoną na ceftazydym. Wszystkie metycylino-oporne szczepy S. aureus są oporne na ceftazydym. S. pneumoniae, który wykazuje pośrednią wrażliwość na penicyliny, może wykazywać co najmniej zmniejszoną wrażliwość na ceftazydym.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Obserwowano dużą częstość występowania oporności w jednym lub więcej obszarach (krajach, regionach) UE.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu domięśniowym 500 mg lub 1 g ceftazydymu, szybko osiąga on maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące odpowiednio 18 mg/l lub 37 mg/l. Po pięciu minutach od wstrzyknięcia dożylnego w bolusie pojedynczej dawki 500 mg, 1 g lub 2 g stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 46 mg/l, 87 mg/l i 170 mg/l. Kinetyka ceftazydymu jest liniowa w zakresie pojedynczych dawek od 0,5 do 2,0 g po podaniu dożylnym lub domięśniowym. Dystrybucja Wiązanie ceftazydymu przez białka surowicy jest małe i wynosi około 10%. Stężenie ceftazydymu większe od MIC – minimalnego stężenia hamującego wzrost powszechnych patogenów, stwierdza się w kościach, sercu, żółci, plwocinie, ciele szklistym, płynie stawowym, opłucnowym i otrzewnowym. Ceftazydym łatwo przenika przez łożysko i do mleka ludzkiego.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest niewielkie, z czego wynikają małe stężenia ceftazydymu w płynie mózgowo-rdzeniowym, jeśli nie występuje stan zapalny. Jeśli jednak występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych, w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia od 4 do 20 mg/l lub więcej. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. Eliminacja Po podaniu pozajelitowym stężenie w osoczu zmniejsza się, a okres półtrwania wynosi około 2 godzin. Ceftazydym jest wydzielany w postaci niezmienionej do moczu, w wyniku przesączania kłębuszkowego; około 80-90% dawki wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin. Mniej niż 1% jest wydalane z żółcią. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja ceftazydymu jest zmniejszona u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i dawkę należy wówczas zmniejszyć (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Łagodne do umiarkowanych zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u pacjentów otrzymujących 2 g dożylnie co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona (patrz punkt 4.2). Pacjenci w podeszłym wieku Zmniejszony klirens obserwowany u pacjentów w podeszłym wieku wynikał przede wszystkim, ze związanego z wiekiem, zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich lub starszych, średni okres półtrwania w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu pojedynczym lub po powtarzanym dwa razy na dobę przez 7 dni wstrzyknięciu dożylnym dawki 2 g. Dzieci Okres półtrwania ceftazydymu jest wydłużony u wcześniaków i noworodków urodzonych o czasie o 4,5 do 7,5 godziny po dawkach 25 do 30 mg/kg masy ciała. Jednak, od wieku 2 miesięcy okres półtrwania mieści się w takim zakresie, jak u pacjentów dorosłych.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i potencjalnego toksycznego wpływu na reprodukcję nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie prowadzono badań dotyczących działania rakotwórczego ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu węglan 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Ceftazydymu nie należy mieszać z roztworami o pH wyższym niż 7,5, na przykład z roztworem wodorowęglanu sodu do wstrzykiwań. Nie należy mieszać ceftazydymu z aminoglikozydami w roztworze do wstrzykiwań ze względu na ryzyko wytrącenia się osadu. Kaniule i cewniki do podawania dożylnego należy przepłukać roztworem soli fizjologicznej pomiędzy podaniem ceftazydymu i wankomycyny, w celu uniknięcia wytrącenia się osadu. Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 3 lata Przygotowany roztwór wykazuje chemiczną i fizyczną stabilność przez 6 godzin w temperaturze 25°C i przez 12 godzin w temperaturze 5°C po rozpuszczeniu w wodzie do wstrzykiwań, 1% roztworze lidokainy, 0,9% roztworze chlorku sodu, roztworze Ringera z mleczanami i 10% roztworze glukozy.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dane farmaceutyczne
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy użyć natychmiast. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać butelkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelki z bezbarwnego szkła (typu II), z korkiem z gumy oraz aluminiowym wieczkiem z plastikową nakładką typu flip-off. Wielkość opakowania: każde opakowanie zawiera 1 butelkę x 50 ml lub 10 butelek x 50 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Podanie dożylne – wstrzyknięcie. W celu podania wstrzyknięcia dożylnego ceftazydym należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań (wg poniższej tabeli).
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dane farmaceutyczne
Roztwór należy wstrzykiwać powoli w ciągu 5 minut, bezpośrednio do żyły lub przez zestaw do infuzji dożylnej. Podanie domięśniowe (dotyczy 500 mg i 1000 mg). Ceftazydym należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań lub 10 mg/ml (1%) roztworze do wstrzykiwań chlorowodorku lidokainy, w sposób wskazany w tabeli poniżej. Przed podaniem ceftazydymu z lidokainą należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi stosowania lidokainy. Podanie dożylne – infuzja (patrz punkt 4.2). Do infuzji dożylnej, należy rozpuścić 2000 mg proszku w 10 ml wody do wstrzykiwań (przygotowanie wstrzyknięcia) lub w 50 ml wody do wstrzykiwań (przygotowanie infuzji dożylnej) lub w innym zgodnym roztworze podawanym dożylnie. Infuzję dożylną należy podawać w ciągu 15 do 30 minut. Infuzję dożylną przez zestaw typu Y można podawać razem z jednym ze zgodnych roztworów. Jednak, w trakcie podawania roztworu zawierającego ceftazydym, należy przerwać podawanie innych roztworów.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dane farmaceutyczne
Ciśnienie w opakowaniach produktu leczniczego Ceftazidime Kabi każdej wielkości jest mniejsze od atmosferycznego. Podczas rozpuszczania proszku ciśnienie zwiększa się wskutek uwalniania dwutlenku węgla. Można zignorować małe pęcherzyki dwutlenku węgla znajdujące się w przygotowanym roztworze. Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania Należy zapoznać się z tabelą dodawanych objętości i uzyskiwanych stężeń, co może być przydatne, gdy potrzebne są dawki częściowe. 1. Przebić igłą korek i wstrzyknąć 10 ml rozpuszczalnika. Wyjąć igłę i wstrząsać butelką aż do uzyskania przezroczystego roztworu. Nie wprowadzać igły odbarczającej przed całkowitym rozpuszczeniem produktu leczniczego. Wprowadzić igłę odbarczającą przez korek, aby zmniejszyć nadciśnienie wewnątrz butelki. Przenieść roztwór do końcowego zbiornika (zestaw mini-bag lub burette), uzyskując całkowitą objętość nie mniejszą niż 50 ml i podawać w infuzji dożylnej przez 15 do 30 minut.
CHPL leku Ceftazidime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2000 mg
Dane farmaceutyczne
UWAGA: w celu zapewnienia jałowości produktu leczniczego ważne jest, aby nie wkłuwać igły odbarczającej przez korek opakowania przed całkowitym rozpuszczeniem produktu leczniczego. Roztwór należy przygotowywać w warunkach aseptycznych. Do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Należy stosować jedynie przezroczysty roztwór, wolny od cząstek stałych. Roztwór nie zawiera endotoksyn bakteryjnych. Zabarwienie roztworu od jasnożółtego do bursztynowego zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika i warunków przechowywania. Jeśli spełnione są zalecane warunki, zmienność zabarwienia roztworu nie wpływa niekorzystnie na skuteczność działania produktu leczniczego.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ceftazidim MIP Pharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji Ceftazidim MIP Pharma, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Ceftazidim MIP Pharma, 1 g: 1 fiolka zawiera 1 g ceftazydymu (Ceftazidimum) w postaci ceftazydymu pięciowodnego. Ceftazidim MIP Pharma, 2 g: 1 fiolka zawiera 2 g ceftazydymu (Ceftazidimum) w postaci ceftazydymu pięciowodnego. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Ceftazidim MIP Pharma, 1 g: sodu węglan w ilości odpowiadającej około 52 mg sodu w fiolce. Ceftazidim MIP Pharma, 2 g: sodu węglan w ilości odpowiadającej około 104 mg sodu w fiolce. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji. Biały lub jasnożółty proszek.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ceftazidim MIP Pharma jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u dorosłych i u dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia). Szpitalne zapalenia płuc. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego. Powikłane zakażenia dróg moczowych. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej. Zakażenia kości i stawów. Zapalenie otrzewnej związane z dializami u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis). Leczenie pacjentów z bakteriemią, której związek z którymkolwiek z wymienionych wyżej zakażeń jest stwierdzony lub prawdopodobny. Ceftazydym można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, przypuszczalnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
Ceftazydym można stosować w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP, ang. trans-urethral resection of the prostate). Wybierając ceftazydym należy wziąć pod uwagę spektrum jego działania przeciwbakteryjnego, obejmujące głównie tlenowe bakterie Gram-ujemne (patrz punkty 4.4 i 5.1). Ceftazydym należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania ceftazydymu. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Tabela 1. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Podawanie przerywane Zakażenie Podawana dawka Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę co 8 godzin do 9 g na dobę Gorączka neutropeniczna: 2 g co 8 godzin Szpitalne zapalenia płuc: 1 g do 2 g co 8 godzin Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 1 g do 2 g co 8 godzin Bakteriemia*: 1 g do 2 g co 8 godzin Zakażenia kości i stawów: 1 g do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 g do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 1 g do 2 g co 8 godzin Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 1 g do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia dróg moczowych: 1 g do 2 g co 8 lub 12 godzin Okołooperacyjna profilaktyka zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP): 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia, i druga dawka podczas wyjmowania cewnika Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 1 g do 2 g co 8 godzin Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 1 g do 2 g co 8 godzin Ciągła infuzja Zakażenie Podawana dawka Gorączka neutropeniczna: Wysycająca dawka 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 do 6 g w ciągu każdych 24 godzin Szpitalne zapalenia płuc: 2 g co 8 godzin Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 2 g co 8 godzin Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2 g co 8 godzin Bakteriemia*: 2 g co 8 godzin Zakażenia kości i stawów: 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 2 g co 8 godzin Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 2 g co 8 godzin U dorosłych z prawidłową czynnością nerek stosowano 9 g/dobę bez wystąpienia działań niepożądanych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
* Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. 4.3 Dawkowanie dla dzieci Tabela 2. Dzieci o masie ciała <40 kg Niemowlęta w wieku >2 miesięcy i dzieci <40 kg Zakażenie Dawka zazwyczaj stosowana Podawanie przerywane Powikłane zakażenia dróg moczowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Neutropenia u dzieci: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteriemia*: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia kości i stawów: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Ciągła infuzja Gorączka neutropeniczna: Dawka nasycająca 60 do 100 mg/kg mc.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
a następnie ciągła infuzja 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę Szpitalne zapalenia płuc: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteriemia*: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia kości i stawów: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Noworodki i niemowlęta w wieku ≤2 miesięcy Zakażenie Dawka zazwyczaj stosowana Podawanie przerywane: Większość zakażeń 25 do 60 mg/kg mc./dobę w dwóch dawkach U noworodków w wieku 0-2 miesięcy, okres półtrwania ceftazydymu w surowicy może być trzy-do czterokrotnie dłuższy niż u dorosłych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
* Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. 4.4 Osoby w podeszłym wieku Z powodu związanego z wiekiem zmniejszonego klirensu ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów w wieku powyżej 80 lat nie należy zazwyczaj podawać więcej niż 3 g na dobę. 4.5 Zaburzenia czynności wątroby Dostępne dane nie wskazują na potrzebę zmiany dawek w lekkich lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby. Brak danych z badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz także punkt 5.2). Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa i skuteczności. 4.6 Zaburzenia czynności nerek Ceftazydym jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz także punkt 4.4). Należy podać początkową dawkę wysycającą 1 g ceftazydymu. Dawki podtrzymujące należy ustalić na podstawie klirensu kreatyniny. Tabela 3.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Zalecane dawki podtrzymujące produktu Ceftazidim MIP Pharma w niewydolności nerek – krótkotrwała infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Klirens kreatyniny [ml/min] Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [μmol/l] (mg/dl) Zalecana dawka jednorazowa ceftazydym [g] Przerwa między dawkami [w godzinach] 50–31 150–200 (1,7–2,3) 1,0 12 30–16 200–350 (2,3–4,0) 1,0 24 15–6 350–500 (4,0–5,6) 0,5 24 <5 >500 (>5,6) 0,5 48 U pacjentów z niewydolnością nerek i z ciężkimi zakażeniami, należy zwiększyć pojedynczą dawkę leku o 50% lub zwiększyć częstość dawkowania. U dzieci klirens kreatyniny należy obliczać z uwzględnieniem powierzchni ciała lub beztłuszczowej masy ciała. Dzieci o masie ciała <40 kg Klirens kreatyniny [ml/min] Stężenie kreatyniny w surowicy* [µmol/l] (mg/dl) Zalecana dawka jednorazowa [mg/kg mc.] Przerwa między dawkami [w godzinach] 50–31 150–200 (1,7–2,3) 25 12 30–16 200–350 (2,3–4,0) 25 24 15–6 350–500 (4,0–5,6) 12,5 24 < 5 >500 (>5,6) 12,5 48 * Wartości stężenia kreatyniny w surowicy są wartościami wskaźnikowymi, które mogą nie wskazywać tego samego stopnia zmniejszenia czynności nerek u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
** Oszacowany na podstawie powierzchni ciała lub zmierzony. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. 4.7 Tabela 4. Zalecane dawki podtrzymujące produktu Ceftazidim MIP Pharma w zaburzeniach czynności nerek – ciągła infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Klirens kreatyniny [ml/min] Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl) Częstość dawkowania [w godzinach] 50–31 150–200 (1,7–2,3) Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g do 3 g na 24 godziny 30–16 200–350 (2,3–4,0) Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g na 24 godziny ≤15 >350 (>4,0) Nieokreślona Należy zachować staranność w dobieraniu dawek. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Dzieci o masie <40 kg Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Ceftazidim MIP Pharma podawanego w ciągłej infuzji u dzieci z niewydolnością nerek, o masie ciała < 40 kg, nie zostały określone.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Jeśli u dzieci z niewydolnością nerek stosuje się ciągłą infuzję, klirens kreatyniny należy obliczać uwzględniając powierzchnię ciała lub beztłuszczową masę ciała. 4.8 Hemodializa Okres półtrwania ceftazydymu w surowicy podczas hemodializy wynosi od 3 do 5 godzin. Po zakończeniu każdej hemodializy zaleca się podanie dawki podtrzymującej ceftazydymu według tabel poniżej. 4.9 Dializa otrzewnowa Ceftazydym można stosować w dializach otrzewnowych i w ciągłych ambulatoryjnych dializach otrzewnowych (CAPD). Oprócz podawania ceftazydymu dożylnie można go podawać również w płynie dializacyjnym (zwykle 125 do 250 mg na 2 litry płynu do dializy). Pacjentom z niewydolnością nerek poddawanym ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie lub wysoko przepływowej hemofiltracji w oddziałach intensywnej terapii: 1 g na dobę w dawce jednorazowej lub w dawkach podzielonych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
U pacjentów poddawanych nisko przepływowej hemofiltracji dawkowanie jest takie, jak zalecane w zaburzeniach czynności nerek. U pacjentów poddawanych żylno-żylnej hemofiltracji i żylno-żylnej hemodializie należy podawać dawki zgodnie zaleceniami zamieszczonymi w tabelach poniżej. 4.10 Tabela 5. Zalecane dawki w ciągłej żylno-żylnej hemofiltracji Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości ultrafiltracji [ml/min] 0 250 250 500 500 5 250 250 500 500 10 250 500 500 750 15 250 500 500 750 20 500 500 500 750 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin. 4.11 Tabela 6. Zalecane dawki podczas ciągłej żylno-żylnej hemodializy Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości wprowadzanego dializatu 0 500 500 500 500 500 750 5 500 500 750 500 500 750 10 500 500 750 500 750 1000 15 500 750 750 750 750 1000 20 750 750 1000 750 750 1000 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
4.12 Sposób podawania Ceftazidim MIP Pharma należy podawać dożylnie we wstrzyknięciach albo w infuzjach lub głęboko domięśniowo. Zalecanymi miejscami podania domięśniowego są: górny, zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego lub boczna część uda. Roztwory produktu leczniczego Ceftazidim MIP Pharma można podawać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji, jeżeli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Podstawową zalecaną drogą podania jest wstrzyknięcie dożylne lub infuzja dożylna. Podanie domięśniowe należy rozważać jedynie, gdy dożylne podanie nie jest możliwe lub jest mniej właściwe dla pacjenta. Dawka zależy od ciężkości, wrażliwości, miejsca i rodzaju zakażenia oraz od wieku i czynności nerek pacjenta. Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na inne antybiotyki cefalosporynowe, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) w wywiadzie na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nadwrażliwość Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, notowano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości, sporadycznie śmiertelnych. W razie wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, konieczne jest natychmiastowe zakończenie leczenia ceftazydymem i wdrożenie odpowiedniego postępowania ratunkowego. Przed wdrożeniem leczenia należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący nadwrażliwości na ceftazydym, na inne cefalosporyny lub na inny rodzaj leków beta-laktamowych. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas podawania ceftazydymu pacjentom, u których wystąpiły reakcje alergiczne na inne beta-laktamy. Spektrum działania Ceftazydym ma ograniczone spektrum działania przeciwbakteryjnego.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Nie jest przydatny do stosowania jako jedyny lek w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wcześniej określono patogen i wiadomo, że jest on wrażliwy lub że podejrzewa się, że najbardziej prawdopodobne bakterie będą reagować na leczenie ceftazydymem. Dotyczy to szczególnie ustalania sposobu leczenia pacjentów z bakteriemią, a także leczenia bakteryjnego zapalenia opon mózgowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń kości i stawów. Ponadto ceftazydym jest wrażliwy na hydrolizę przez niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL). Dlatego też wybierając ceftazydym do leczenia, należy wziąć pod uwagę informacje dotyczące częstości występowania bakterii wytwarzających ESBL. Rzekomobłoniaste zapalenie jelit Podczas stosowania prawie każdego z leków przeciwbakteryjnych, w tym ceftazydymu, opisywano występowanie związanego z antybiotykiem zapalenia jelita oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit, o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Dlatego ważne jest wzięcie pod uwagę tego rozpoznania u pacjentów, u których wystąpiła biegunka w trakcie lub po zakończeniu podawania ceftazydymu (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia ceftazydymem i zastosowanie leczenia przeciw Clostridium difficile. Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. Czynność nerek Stosowanie dużych dawek cefalosporyn jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek. Ceftazydym jest wydalany przez nerki, dlatego też jego dawkę należy zmniejszyć proporcjonalnie do stopnia niewydolności nerek. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność należy ściśle monitorować u pacjentów z niewydolnością nerek. Donoszono o występowaniu objawów neurologicznych u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono dawki (patrz punkty 4.2, 4.7 i 4.8).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów Długotrwałe stosowanie może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoki, grzyby) i może być konieczne przerwanie kuracji i podjęcie stosownych działań. Istotne jest powtarzanie oceny stanu klinicznego pacjenta. Wpływ na wynik testów Ceftazydym nie wpływa na wynik testów enzymatycznych wykrywających cukier w moczu, ale mogą wystąpić niewielkie zmiany (fałszywie dodatnie) wyników testów z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Ceftazydym nie wpływa na wynik alkalicznej próby pikrynianowej na kreatyninę. U około 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego wyniku testu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zawartość sodu Ważne informacje dotyczące jednego ze składników Ceftazidim MIP Pharma: Ceftazidim MIP Pharma, 1 g, zawiera około 52 mg sodu w jednej fiolce co odpowiada 2,6 % zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Ceftazidim MIP Pharma, 2 g, zawiera około 104 mg sodu w jednej fiolce co odpowiada 5,2 % zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi oraz inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Ceftazidim MIP Pharma można stosować u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do pokarmu kobiecego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Trombocytopenia, Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy, Następstwa neurologiczne, Parestezje Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka, Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4), Ból brzucha, Nudności, Wymioty, Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych, Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd, Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym, Gorączka Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombs’a 1 Donoszono o następstwach neurologicznych, obejmujących drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatię i śpiączkę, u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfataza zasadowa. 4 Odnotowano rzadkie doniesienia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi oraz inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Ceftazidim MIP Pharma można stosować u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko. Karmienie piersi?
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Interakcje
Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do pokarmu kobiecego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Interakcje
Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Interakcje
Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Trombocytopenia, Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy, Następstwa neurologiczne, Parestezje Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka, Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4), Ból brzucha, Nudności, Wymioty, Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych, Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd, Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym, Gorączka Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombs’a 1 Donoszono o następstwach neurologicznych, obejmujących drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatię i śpiączkę, u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Interakcje
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfataza zasadowa. 4 Odnotowano rzadkie doniesienia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Ceftazidim MIP Pharma można stosować u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do pokarmu kobiecego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Trombocytopenia, Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy, Następstwa neurologiczne, Parestezje Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka, Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4), Ból brzucha, Nudności, Wymioty, Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych, Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd, Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym, Gorączka Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombs’a 1 Donoszono o następstwach neurologicznych, obejmujących drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatię i śpiączkę, u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfataza zasadowa. 4 Odnotowano rzadkie doniesienia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Trombocytopenia, Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy, Następstwa neurologiczne, Parestezje Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka, Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4), Ból brzucha, Nudności, Wymioty, Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych, Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd, Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym, Gorączka Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombs’a 1 Donoszono o następstwach neurologicznych, obejmujących drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatię i śpiączkę, u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfataza zasadowa. 4 Odnotowano rzadkie doniesienia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, cefalosporyny trzeciej generacji Kod ATC: J 01 DD02 Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, po związaniu się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Powoduje to przerwanie biosyntezy ściany komórkowej (peptydoglikanu), co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej i jej śmierci. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) Dla cefalosporyn najważniejszym farmakokinetyczno–farmakodynamicznym wskaźnikiem, wykazującym korelację ze skutecznością in vivo, jest odsetek czasu odstępu między dawkami, w którym stężenie niezwiązanego (wolnego) leku jest większe niż minimalne stężenie hamujące (MIC) ceftazydymu w stosunku do docelowego gatunku bakterii (tj. %T>MIC).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm oporności Oporność bakterii na ceftazydym może wynikać z jednego lub więcej spośród następujących mechanizmów: hydroliza przez beta-laktamazy; ceftazydym może być skutecznie hydrolizowany przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL), w tym przez rodzinę SHV tych ESBL, oraz przez enzymy AmpC, które mogą być indukowane lub trwale odblokowywane na etapie genu u niektórych gatunków tlenowych bakterii Gram-ujemnych; zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny do ceftazydymu; nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, co ogranicza dostęp ceftazydymu do białek wiążących penicyliny w bakteriach Gram-ujemnych; bakteryjna pompa usuwająca lek z komórki. Wartości graniczne Następujące wartości graniczne minimalnych stężeń hamujących (MIC) zostały określone przez European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) (2020-01-01). Bakteria Punkty graniczne [mg/l] Enterobacterales ≤1 / >4 Pseudomonas spp. ≤0,001 / >8 Aeromonas spp.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
≤1 / >4 Farmakokinetyczno-farmakodynamiczne stężenia graniczne (niezwiązane z gatunkiem drobnoustroju) ≤4 / >8 S=wrażliwe, R=oporne. Punkty graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami. Stężenia graniczne dotyczą dobowej dawki dożylnej 1 g × 3 oraz dużych dawek – co najmniej 2 g × 3. Wrażliwość mikrobiologiczna Częstość nabytej oporności wybranych gatunków może zmieniać się w zależności od położenia geograficznego i czasu i pożądana jest wiedza o lokalnym występowaniu oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby należy zasięgnąć rady ekspertów, jeśli lokalna częstość występowania oporności jest taka, że przydatność ceftazydymu jest wątpliwa co najmniej w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń. Gatunki zwykle wrażliwe Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Streptococcus pyogenes Streptococcus agalactiae Bakterie tlenowe Gram-ujemne Citrobacter koseri Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Neisseria meningitidis Pasteurella multocida Proteus mirabilis Proteus spp.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
(inne) Providencia spp. Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Bakterie tlenowe Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Klebsiella spp. (inne) Pseudomonas aeruginosa Serratia spp. Morganella morganii Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Staphylococcus aureus Streptococcus pneumoniae Paciorkowce zieleniące Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridium perfringens Peptostreptococcus spp. Bakterie beztlenowe Gram-ujemne Fusobacterium spp. Drobnoustroje o oporności naturalnej Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Enterococcus spp., w tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium Listeria spp. Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridium difficile Bakterie beztlenowe Gram-ujemne Bacteroides spp. (wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych). Inne Chlamydia spp.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Mycoplasma spp. Legionella spp. £ S. aureus metycylino-wrażliwy – uważa się, że ma małą naturalną wrażliwość na ceftazydym. Wszystkie metycylino-oporne szczepy S. aureus są oporne na ceftazydym. ££ S. pneumoniae, który wykazuje pośrednią wrażliwość na penicyliny, może wykazywać co najmniej zmniejszoną wrażliwość na ceftazydym. + Obserwowano dużą częstość oporności w jednym lub więcej obszarach (krajach, regionach) UE.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu domięśniowym 500 mg lub 1 g szybko osiąga maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące odpowiednio 18 mg/l lub 37 mg/l. Po pięciu minutach od podania dożylnego pojedynczej dawki 500 mg, 1 g lub 2 g stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 46 mg/l, 87 mg/l i 170 mg/l. Kinetyka ceftazydymu jest liniowa w zakresie pojedynczych dawek 0,5 do 2,0 g po podaniu dożylnym lub domięśniowym. Dystrybucja Wiązanie ceftazydymu przez białka osocza jest małe i wynosi około 10%. Stężenie ceftazydymu większe od MIC – minimalnego stężenia hamującego wzrost powszechnych patogenów, stwierdza się w kościach, sercu, żółci, plwocinie, ciele szklistym, płynie stawowym, opłucnowym i otrzewnowym. Ceftazydym z łatwością przenika przez łożysko i do mleka matki oraz jest wydzielany z pokarmem kobiecym.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest słabe, z czego wynikają małe stężenia ceftazydymu w płynie mózgowo-rdzeniowym, jeśli nie występuje stan zapalny. Jeśli jednak występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych, w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia od 4 do 20 mg/l lub więcej. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. Wydalanie Po podaniu pozajelitowym stężenie w osoczu zmniejsza się, a okres półtrwania wynosi około 2 godziny. Ceftazydym jest wydzielany w postaci niezmienionej do moczu w wyniku przesączania kłębuszkowego; około 80-90% dawki leku wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin. Mniej niż 1% jest wydalane z żółcią. Szczególne grupy pacjentów Niewydolność nerek Eliminacja ceftazydymu jest zmniejszona u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i dawkę należy wówczas zmniejszyć (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Niewydolność wątroby Lekkie lub umiarkowane zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u osób otrzymujących 2 g dożylnie co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona (patrz punkt 4.2). Osoby w podeszłym wieku Zmniejszony klirens obserwowany u pacjentów w podeszłym wieku wynikał przede wszystkim, ze związane z wiekiem, zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich lub starszych, średni okres półtrwania w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu pojedynczym lub po powtarzanym dwa razy na dobę przez 7 dni wstrzyknięciu dożylnym dawki 2 g. Dzieci Okres półtrwania ceftazydymu jest wydłużony u wcześniaków i u noworodków urodzonych o czasie o 4,5 do 7,5 godziny po dawkach 25 do 30 mg/kg masy ciała. Jednakże, od wieku 2 miesięcy okres półtrwania mieści się w takim zakresie, jak u dorosłych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Niekliniczne dane nie wykazują szczególnego ryzyka dla ludzi, na podstawie badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności powtarzanych dawek, genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej. Nie prowadzono badań rakotwórczości ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu węglan bezwodny 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Ceftazydym wykazuje mniejszą stabilność w roztworach wodorowęglanu sodu niż w innych płynach do podawania dożylnego. Nie zaleca się stosowania wodorowęglanu sodu jako rozpuszczalnika. Nie należy mieszać ceftazydymu z aminoglikozydami w tym samym zestawie do infuzji ani w tej samej strzykawce. Notowano strącanie się osadu, kiedy do roztworu ceftazydymu dodawano wankomycynę. Zaleca się przepłukanie zestawów do infuzji dożylnych i kaniuli pomiędzy podawaniem obu antybiotyków. 6.3 Okres ważności 4 lata Okres ważności sporządzonego roztworu: Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność sporządzonego roztworu przez 6 godzin w temperaturze 25°C i przez 12 godzin w temperaturze 2-8°C. Po zmieszaniu z lidokainą: należy zużyć niezwłocznie (w ciągu 2 godzin).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, sporządzony roztwór należy zużyć niezwłocznie. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30˚C. Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozpuszczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ceftazidim MIP Pharma, 1 g Fiolka o pojemności 15 ml z bezbarwnego szkła typu I, z korkiem z gumy bromobutylowej (typu I), z aluminiowym wieczkiem typu „flip-off”, w tekturowym pudełku. Ceftazidim MIP Pharma, 2 g Fiolka o pojemności 50 ml z bezbarwnego szkła typu II, z korkiem z gumy bromobutylowej (typu I), z aluminiowym wieczkiem typu „flip-off”, w tekturowym pudełku. Wielkości opakowań: pudełka tekturowe zawierające 1, 5 lub 10 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Podczas rozpuszczania proszku ciśnienie zwiększa się wskutek uwalniania dwutlenku węgla. Można zignorować małe pęcherzyki dwutlenku węgla znajdujące się w sporządzanym roztworze. Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania Należy zapoznać się z tabelą dodawanych objętości i uzyskiwanych stężeń, co może być przydatne, gdy potrzebne są dawki częściowe. Wielkość fiolki Objętość rozpuszczalnika do dodania [ml] Przybliżone stężenie ceftazydymu [mg/ml] 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji 1 g wstrzyknięcie domięśniowe: 3 ml, 260 mg/ml wstrzyknięcie dożylne: 10 ml, 90 mg/ml infuzja dożylna: 50 ml*, 20 mg/ml 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji 2 g wstrzyknięcie dożylne: 10 ml, 170 mg/ml infuzja dożylna: 50 ml*, 40 mg/ml * Uwaga.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Dodawać należy dwuetapowo Zabarwienie roztworu od jasnożółtego do bursztynowego zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika i warunków przechowywania. Jeśli spełnione są zalecane warunki, zmienność zabarwienia roztworu nie wpływa niekorzystnie na skuteczność działania produktu. Zgodność z płynami dożylnymi Do sporządzenia roztworu można stosować następujące rozpuszczalniki: woda do wstrzykiwań, roztwór glukozy 50 mg/ml (5%), roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%). Ceftazydym do wstrzykiwań domięśniowych można rozpuścić w roztworze zawierającym 1% chlorowodorku lidokainy do wstrzykiwań. Sporządzanie roztworu do szybkiego wstrzyknięcia Przebić igłą korek i wstrzyknąć do fiolki zalecaną objętość rozpuszczalnika. Wycofać igłę ze strzykawką. Potrząsać aż do rozpuszczenia: uwalnia się dwutlenek węgla i w ciągu 1 do 2 minut uzyskuje się klarowny roztwór. Odwrócić fiolkę.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Utrzymując tłok strzykawki w pozycji w pełni wciśniętej, przebić igłą korek fiolki i pobrać całą objętość roztworu do strzykawki (podwyższone ciśnienie w fiolce ułatwi tę czynność). Igłę należy utrzymać wewnątrz roztworu, aby uniknąć zassania powietrza. Roztwór pobrany do strzykawki może zawierać małe pęcherzyki dwutlenku węgla. Te roztwory można podać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji dożylnych, jeśli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Ceftazydym wykazuje zgodność z najczęściej używanymi płynami dożylnymi. Sporządzanie roztworu do infuzji Sporządzić używając w sumie 50 ml zgodnego rozpuszczalnika, dodawanego w DWÓCH etapach, jak opisano poniżej. Przebić igłą korek i wstrzyknąć 10 ml rozpuszczalnika. Usunąć igłę i wstrząsać fiolką aż do uzyskania klarownego roztworu. Nie wprowadzać igły odbarczającej zanim lek rozpuści się całkowicie. Wprowadzić igłę odbarczającą przez korek w celu zmniejszenia nadciśnienia wewnątrz fiolki.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Przemieścić roztwór do końcowego zbiornika (zestaw mini bag lub burette), uzyskując całkowitą objętość 50 ml i podawać w infuzji dożylnej przez 15 do 30 minut. Uwaga: w celu zapewnienia jałowości leku ważne jest, aby nie wkłuwać igły odbarczającej przez korek fiolki przed całkowitym rozpuszczeniem leku. Niewykorzystany lek lub zużyte materiały należy wyrzucić zgodnie z lokalnymi wymaganiami.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ceftazidim MIP Pharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji Ceftazidim MIP Pharma, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Ceftazidim MIP Pharma, 1 g: 1 fiolka zawiera 1 g ceftazydymu (Ceftazidimum) w postaci ceftazydymu pięciowodnego. Ceftazidim MIP Pharma, 2 g: 1 fiolka zawiera 2 g ceftazydymu (Ceftazidimum) w postaci ceftazydymu pięciowodnego. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Ceftazidim MIP Pharma, 1 g: sodu węglan w ilości odpowiadającej około 52 mg sodu w fiolce. Ceftazidim MIP Pharma, 2 g: sodu węglan w ilości odpowiadającej około 104 mg sodu w fiolce. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji. Biały lub jasnożółty proszek.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ceftazidim MIP Pharma jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u dorosłych i u dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia). Szpitalne zapalenia płuc. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego. Powikłane zakażenia dróg moczowych. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej. Zakażenia kości i stawów. Zapalenie otrzewnej związane z dializami u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis). Leczenie pacjentów z bakteriemią, której związek z którymkolwiek z wymienionych wyżej zakażeń jest stwierdzony lub prawdopodobny. Ceftazydym można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, przypuszczalnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
Ceftazydym można stosować w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP, ang. trans-urethral resection of the prostate). Wybierając ceftazydym należy wziąć pod uwagę spektrum jego działania przeciwbakteryjnego, obejmujące głównie tlenowe bakterie Gram-ujemne (patrz punkty 4.4 i 5.1). Ceftazydym należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania ceftazydymu. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Tabela 1. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Podawanie przerywane Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę co 8 godzin do 9 g na dobę. Gorączka neutropeniczna: 2 g co 8 godzin. Szpitalne zapalenia płuc: 1 g do 2 g co 8 godzin. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 1 g do 2 g co 8 godzin. Bakteriemia*: 1 g do 2 g co 8 godzin. Zakażenia kości i stawów: 1 g do 2 g co 8 godzin. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 g do 2 g co 8 godzin. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 1 g do 2 g co 8 godzin. Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 1 g do 2 g co 8 godzin. Powikłane zakażenia dróg moczowych: 1 g do 2 g co 8 lub 12 godzin. Okołooperacyjna profilaktyka zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP): 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia, i druga dawka podczas wyjmowania cewnika.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 1 g do 2 g co 8 godzin. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 1 g do 2 g co 8 godzin. Ciągła infuzja Gorączka neutropeniczna: Wysycająca dawka 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Szpitalne zapalenia płuc: 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Bakteriemia*: 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Zakażenia kości i stawów: 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 do 6 g w ciągu każdych 24 godzin.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 do 6 g w ciągu każdych 24 godzin. U dorosłych z prawidłową czynnością nerek stosowano 9 g/dobę bez wystąpienia działań niepożądanych. * Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. 4.3 Dawkowanie dla dzieci Tabela 2. Dzieci o masie ciała <40 kg Niemowlęta w wieku >2 miesięcy i dzieci <40 kg Podawanie przerywane Powikłane zakażenia dróg moczowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę. Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę. Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
Neutropenia u dzieci: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę. Bakteriemia*: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę. Zakażenia kości i stawów: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę. Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
Ciągła infuzja Gorączka neutropeniczna: Dawka nasycająca 60 do 100 mg/kg mc. a następnie ciągła infuzja 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę. Szpitalne zapalenia płuc: Dawka nasycająca 60 do 100 mg/kg mc. a następnie ciągła infuzja 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę. Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: Dawka nasycająca 60 do 100 mg/kg mc. a następnie ciągła infuzja 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę. Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: Dawka nasycająca 60 do 100 mg/kg mc. a następnie ciągła infuzja 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę. Bakteriemia*: Dawka nasycająca 60 do 100 mg/kg mc. a następnie ciągła infuzja 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę. Zakażenia kości i stawów: Dawka nasycająca 60 do 100 mg/kg mc. a następnie ciągła infuzja 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę. Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: Dawka nasycająca 60 do 100 mg/kg mc.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
a następnie ciągła infuzja 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę. Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: Dawka nasycająca 60 do 100 mg/kg mc. a następnie ciągła infuzja 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę. Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: Dawka nasycająca 60 do 100 mg/kg mc. a następnie ciągła infuzja 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę. Noworodki i niemowlęta w wieku ≤2 miesięcy: Większość zakażeń 25 do 60 mg/kg mc./dobę w dwóch dawkach. * Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. 4.4 Osoby w podeszłym wieku Z powodu związanego z wiekiem zmniejszonego klirensu ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów w wieku powyżej 80 lat nie należy zazwyczaj podawać więcej niż 3 g na dobę. 4.5 Zaburzenia czynności wątroby Dostępne dane nie wskazują na potrzebę zmiany dawek w lekkich lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
Brak danych z badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz także punkt 5.2). Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa i skuteczności. 4.6 Zaburzenia czynności nerek Ceftazydym jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz także punkt 4.4). Należy podać początkową dawkę wysycającą 1 g ceftazydymu. Dawki podtrzymujące należy ustalić na podstawie klirensu kreatyniny. 4.7 Tabela 3. Zalecane dawki podtrzymujące produktu Ceftazidim MIP Pharma w niewydolności nerek – krótkotrwała infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Klirens kreatyniny [ml/min]: 50–31, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [μmol/l] (mg/dl): 150–200 (1,7–2,3), Zalecana dawka jednorazowa ceftazydym [g]: 1,0, Przerwa między dawkami [w godzinach]: 12 Klirens kreatyniny [ml/min]: 30–16, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [μmol/l] (mg/dl): 200–350 (2,3–4,0), Zalecana dawka jednorazowa ceftazydym [g]: 1,0, Przerwa między dawkami [w godzinach]: 24 Klirens kreatyniny [ml/min]: 15–6, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [μmol/l] (mg/dl): 350–500 (4,0–5,6), Zalecana dawka jednorazowa ceftazydym [g]: 0,5, Przerwa między dawkami [w godzinach]: 24 Klirens kreatyniny [ml/min]: <5, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [μmol/l] (mg/dl): >500 (>5,6), Zalecana dawka jednorazowa ceftazydym [g]: 0,5, Przerwa między dawkami [w godzinach]: 48 U pacjentów z niewydolnością nerek i z ciężkimi zakażeniami, należy zwiększyć pojedynczą dawkę leku o 50% lub zwiększyć częstość dawkowania.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
U dzieci klirens kreatyniny należy obliczać z uwzględnieniem powierzchni ciała lub beztłuszczowej masy ciała. 4.8 Tabela 4. Zalecane dawki podtrzymujące produktu Ceftazidim MIP Pharma w zaburzeniach czynności nerek – ciągła infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg Klirens kreatyniny [ml/min]: 50–31, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 150–200 (1,7–2,3), Częstość dawkowania [w godzinach]: Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g do 3 g na 24 godziny Klirens kreatyniny [ml/min]: 30–16, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 200–350 (2,3–4,0), Częstość dawkowania [w godzinach]: Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g na 24 godziny Klirens kreatyniny [ml/min]: ≤15, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): >350 (>4,0), Częstość dawkowania [w godzinach]: Nieokreślona Należy zachować staranność w dobieraniu dawek. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
4.9 Dzieci o masie <40 kg Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Ceftazidim MIP Pharma podawanego w ciągłej infuzji u dzieci z niewydolnością nerek, o masie ciała < 40 kg, nie zostały określone. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Jeśli u dzieci z niewydolnością nerek stosuje się ciągłą infuzję, klirens kreatyniny należy obliczać uwzględniając powierzchnię ciała lub beztłuszczową masę ciała. 4.10 Hemodializa Okres półtrwania ceftazydymu w surowicy podczas hemodializy wynosi od 3 do 5 godzin. Po zakończeniu każdej hemodializy zaleca się podanie dawki podtrzymującej ceftazydymu według tabel poniżej. 4.11 Dializa otrzewnowa Ceftazydym można stosować w dializach otrzewnowych i w ciągłych ambulatoryjnych dializach otrzewnowych (CAPD). Oprócz podawania ceftazydymu dożylnie można go podawać również w płynie dializacyjnym (zwykle 125 do 250 mg na 2 litry płynu do dializy).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
Pacjentom z niewydolnością nerek poddawanym ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie lub wysoko przepływowej hemofiltracji w oddziałach intensywnej terapii: 1 g na dobę w dawce jednorazowej lub w dawkach podzielonych. U pacjentów poddawanych nisko przepływowej hemofiltracji dawkowanie jest takie, jak zalecane w zaburzeniach czynności nerek. U pacjentów poddawanych żylno-żylnej hemofiltracji i żylno-żylnej hemodializie należy podawać dawki zgodnie zaleceniami zamieszczonymi w tabelach poniżej. 4.12 Tabela 5. Zalecane dawki w ciągłej żylno-żylnej hemofiltracji Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości ultrafiltracji [ml/min] 0: 250, 250, 500, 500 5: 250, 250, 500, 500 10: 250, 500, 500, 750 15: 250, 500, 500, 750 20: 500, 500, 500, 750 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin. 4.13 Tabela 6.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
Zalecane dawki podczas ciągłej żylno-żylnej hemodializy Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości wprowadzanego dializatu 0: 500, 500, 500, 500, 500, 750 5: 500, 500, 750, 500, 500, 750 10: 500, 500, 750, 500, 750, 1000 15: 500, 750, 750, 750, 750, 1000 20: 750, 750, 1000, 750, 750, 1000 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin. 4.14 Sposób podawania Ceftazidim MIP Pharma należy podawać dożylnie we wstrzyknięciach albo w infuzjach lub głęboko domięśniowo. Zalecanymi miejscami podania domięśniowego są: górny, zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego lub boczna część uda. Roztwory produktu leczniczego Ceftazidim MIP Pharma można podawać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji, jeżeli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Podstawową zalecaną drogą podania jest wstrzyknięcie dożylne lub infuzja dożylna.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
Podanie domięśniowe należy rozważać jedynie, gdy dożylne podanie nie jest możliwe lub jest mniej właściwe dla pacjenta. Dawka zależy od ciężkości, wrażliwości, miejsca i rodzaju zakażenia oraz od wieku i czynności nerek pacjenta. Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na inne antybiotyki cefalosporynowe, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) w wywiadzie na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nadwrażliwość Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, notowano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości, sporadycznie śmiertelnych. W razie wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, konieczne jest natychmiastowe zakończenie leczenia ceftazydymem i wdrożenie odpowiedniego postępowania ratunkowego. Przed wdrożeniem leczenia należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący nadwrażliwości na ceftazydym, na inne cefalosporyny lub na inny rodzaj leków beta-laktamowych. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas podawania ceftazydymu pacjentom, u których wystąpiły reakcje alergiczne na inne beta-laktamy. Spektrum działania Ceftazydym ma ograniczone spektrum działania przeciwbakteryjnego.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Nie jest przydatny do stosowania jako jedyny lek w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wcześniej określono patogen i wiadomo, że jest on wrażliwy lub że podejrzewa się, że najbardziej prawdopodobne bakterie będą reagować na leczenie ceftazydymem. Dotyczy to szczególnie ustalania sposobu leczenia pacjentów z bakteriemią, a także leczenia bakteryjnego zapalenia opon mózgowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń kości i stawów. Ponadto ceftazydym jest wrażliwy na hydrolizę przez niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL). Dlatego też wybierając ceftazydym do leczenia, należy wziąć pod uwagę informacje dotyczące częstości występowania bakterii wytwarzających ESBL. Rzekomobłoniaste zapalenie jelit Podczas stosowania prawie każdego z leków przeciwbakteryjnych, w tym ceftazydymu, opisywano występowanie związanego z antybiotykiem zapalenia jelita oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit, o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Dlatego ważne jest wzięcie pod uwagę tego rozpoznania u pacjentów, u których wystąpiła biegunka w trakcie lub po zakończeniu podawania ceftazydymu (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia ceftazydymem i zastosowanie leczenia przeciw Clostridium difficile. Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. Czynność nerek Stosowanie dużych dawek cefalosporyn jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek. Ceftazydym jest wydalany przez nerki, dlatego też jego dawkę należy zmniejszyć proporcjonalnie do stopnia niewydolności nerek. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność należy ściśle monitorować u pacjentów z niewydolnością nerek. Donoszono o występowaniu objawów neurologicznych u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono dawki (patrz punkty 4.2, 4.7 i 4.8).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów Długotrwałe stosowanie może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoki, grzyby) i może być konieczne przerwanie kuracji i podjęcie stosownych działań. Istotne jest powtarzanie oceny stanu klinicznego pacjenta. Wpływ na wynik testów Ceftazydym nie wpływa na wynik testów enzymatycznych wykrywających cukier w moczu, ale mogą wystąpić niewielkie zmiany (fałszywie dodatnie) wyników testów z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Ceftazydym nie wpływa na wynik alkalicznej próby pikrynianowej na kreatyninę. U około 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego wyniku testu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zawartość sodu Ważne informacje dotyczące jednego ze składników Ceftazidim MIP Pharma: Ceftazidim MIP Pharma, 1 g, zawiera około 52 mg sodu w jednej fiolce co odpowiada 2,6 % zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Ceftazidim MIP Pharma, 2 g, zawiera około 104 mg sodu w jednej fiolce co odpowiada 5,2 % zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi oraz inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Ceftazidim MIP Pharma można stosować u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do pokarmu kobiecego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Trombocytopenia, Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy, Następstwa neurologiczne, Parestezje Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka, Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4), Ból brzucha, Nudności, Wymioty, Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych, Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd, Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym, Gorączka Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombs’a 1 Donoszono o następstwach neurologicznych, obejmujących drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatię i śpiączkę, u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfataza zasadowa. 4 Odnotowano rzadkie doniesienia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Jerozolimskie 181C, PL-02 222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi oraz inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Ceftazidim MIP Pharma można stosować u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko. Karmienie piersi?
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Interakcje
Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do pokarmu kobiecego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Interakcje
Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Interakcje
Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Trombocytopenia, Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy, Następstwa neurologiczne, Parestezje Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka, Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4), Ból brzucha, Nudności, Wymioty, Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych, Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd, Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym, Gorączka Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombs’a 1 Donoszono o następstwach neurologicznych, obejmujących drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatię i śpiączkę, u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Interakcje
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfataza zasadowa. 4 Odnotowano rzadkie doniesienia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Interakcje
Jerozolimskie 181C, PL-02 222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Produkt Ceftazidim MIP Pharma można stosować u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do pokarmu kobiecego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Trombocytopenia, Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy, Następstwa neurologiczne, Parestezje Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka, Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4), Ból brzucha, Nudności, Wymioty, Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych, Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd, Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym, Gorączka Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombs’a 1 Donoszono o następstwach neurologicznych, obejmujących drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatię i śpiączkę, u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfataza zasadowa. 4 Odnotowano rzadkie doniesienia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Jerozolimskie 181C, PL-02 222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombs’a. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Działania niepożądane
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Trombocytopenia, Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy, Następstwa neurologiczne, Parestezje Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka, Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4), Ból brzucha, Nudności, Wymioty, Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przemijające zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych, Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd, Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym, Gorączka Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombs’a 1 Donoszono o następstwach neurologicznych, obejmujących drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatię i śpiączkę, u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Działania niepożądane
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfataza zasadowa. 4 Odnotowano rzadkie doniesienia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombs’a może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, PL-02 222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, cefalosporyny trzeciej generacji Kod ATC: J 01 DD02 Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, po związaniu się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Powoduje to przerwanie biosyntezy ściany komórkowej (peptydoglikanu), co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej i jej śmierci. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) Dla cefalosporyn najważniejszym farmakokinetyczno–farmakodynamicznym wskaźnikiem, wykazującym korelację ze skutecznością in vivo, jest odsetek czasu odstępu między dawkami, w którym stężenie niezwiązanego (wolnego) leku jest większe niż minimalne stężenie hamujące (MIC) ceftazydymu w stosunku do docelowego gatunku bakterii (tj. %T>MIC).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm oporności Oporność bakterii na ceftazydym może wynikać z jednego lub więcej spośród następujących mechanizmów: hydroliza przez beta-laktamazy; ceftazydym może być skutecznie hydrolizowany przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL), w tym przez rodzinę SHV tych ESBL, oraz przez enzymy AmpC, które mogą być indukowane lub trwale odblokowywane na etapie genu u niektórych gatunków tlenowych bakterii Gram-ujemnych; zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny do ceftazydymu; nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, co ogranicza dostęp ceftazydymu do białek wiążących penicyliny w bakteriach Gram-ujemnych; bakteryjna pompa usuwająca lek z komórki. Wartości graniczne Następujące wartości graniczne minimalnych stężeń hamujących (MIC) zostały określone przez European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) (2020-01-01). Bakteria Punkty graniczne [mg/l] Enterobacterales ≤1 / >4 Pseudomonas spp. ≤0,001 / >8 Aeromonas spp.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
≤1 / >4 Farmakokinetyczno-farmakodynamiczne stężenia graniczne (niezwiązane z gatunkiem drobnoustroju) ≤4 / >8 S=wrażliwe, R=oporne. Punkty graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami. Stężenia graniczne dotyczą dobowej dawki dożylnej 1 g × 3 oraz dużych dawek – co najmniej 2 g × 3. Wrażliwość mikrobiologiczna Częstość nabytej oporności wybranych gatunków może zmieniać się w zależności od położenia geograficznego i czasu i pożądana jest wiedza o lokalnym występowaniu oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby należy zasięgnąć rady ekspertów, jeśli lokalna częstość występowania oporności jest taka, że przydatność ceftazydymu jest wątpliwa co najmniej w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń. Gatunki zwykle wrażliwe Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Streptococcus pyogenes Streptococcus agalactiae Bakterie tlenowe Gram-ujemne Citrobacter koseri Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Neisseria meningitidis Pasteurella multocida Proteus mirabilis Proteus spp.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
(inne) Providencia spp. Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Bakterie tlenowe Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Klebsiella spp. (inne) Pseudomonas aeruginosa Serratia spp. Morganella morganii Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Staphylococcus aureus Streptococcus pneumoniae Paciorkowce zieleniące Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridium perfringens Peptostreptococcus spp. Bakterie beztlenowe Gram-ujemne Fusobacterium spp. Drobnoustroje o oporności naturalnej Bakterie tlenowe Gram-dodatnie Enterococcus spp., w tym Enterococcus faecalis i Enterococcus faecium Listeria spp. Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie Clostridium difficile Bakterie beztlenowe Gram-ujemne Bacteroides spp. (wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych). Inne Chlamydia spp.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Mycoplasma spp. Legionella spp. £ S. aureus metycylino-wrażliwy – uważa się, że ma małą naturalną wrażliwość na ceftazydym. Wszystkie metycylino-oporne szczepy S. aureus są oporne na ceftazydym. ££ S. pneumoniae, który wykazuje pośrednią wrażliwość na penicyliny, może wykazywać co najmniej zmniejszoną wrażliwość na ceftazydym. + Obserwowano dużą częstość oporności w jednym lub więcej obszarach (krajach, regionach) UE.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu domięśniowym 500 mg lub 1 g szybko osiąga maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące odpowiednio 18 mg/l lub 37 mg/l. Po pięciu minutach od podania dożylnego pojedynczej dawki 500 mg, 1 g lub 2 g stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 46 mg/l, 87 mg/l i 170 mg/l. Kinetyka ceftazydymu jest liniowa w zakresie pojedynczych dawek 0,5 do 2,0 g po podaniu dożylnym lub domięśniowym. Dystrybucja Wiązanie ceftazydymu przez białka osocza jest małe i wynosi około 10%. Stężenie ceftazydymu większe od MIC – minimalnego stężenia hamującego wzrost powszechnych patogenów, stwierdza się w kościach, sercu, żółci, plwocinie, ciele szklistym, płynie stawowym, opłucnowym i otrzewnowym. Ceftazydym z łatwością przenika przez łożysko i do mleka matki oraz jest wydzielany z pokarmem kobiecym.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest słabe, z czego wynikają małe stężenia ceftazydymu w płynie mózgowo-rdzeniowym, jeśli nie występuje stan zapalny. Jeśli jednak występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych, w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia od 4 do 20 mg/l lub więcej. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. Wydalanie Po podaniu pozajelitowym stężenie w osoczu zmniejsza się, a okres półtrwania wynosi około 2 godziny. Ceftazydym jest wydzielany w postaci niezmienionej do moczu w wyniku przesączania kłębuszkowego; około 80-90% dawki leku wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin. Mniej niż 1% jest wydalane z żółcią. Szczególne grupy pacjentów Niewydolność nerek Eliminacja ceftazydymu jest zmniejszona u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i dawkę należy wówczas zmniejszyć (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Niewydolność wątroby Lekkie lub umiarkowane zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u osób otrzymujących 2 g dożylnie co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona (patrz punkt 4.2). Osoby w podeszłym wieku Zmniejszony klirens obserwowany u pacjentów w podeszłym wieku wynikał przede wszystkim, ze związane z wiekiem, zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich lub starszych, średni okres półtrwania w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu pojedynczym lub po powtarzanym dwa razy na dobę przez 7 dni wstrzyknięciu dożylnym dawki 2 g. Dzieci Okres półtrwania ceftazydymu jest wydłużony u wcześniaków i u noworodków urodzonych o czasie o 4,5 do 7,5 godziny po dawkach 25 do 30 mg/kg masy ciała. Jednakże, od wieku 2 miesięcy okres półtrwania mieści się w takim zakresie, jak u dorosłych.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Niekliniczne dane nie wykazują szczególnego ryzyka dla ludzi, na podstawie badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności powtarzanych dawek, genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej. Nie prowadzono badań rakotwórczości ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu węglan bezwodny 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Ceftazydym wykazuje mniejszą stabilność w roztworach wodorowęglanu sodu niż w innych płynach do podawania dożylnego. Nie zaleca się stosowania wodorowęglanu sodu jako rozpuszczalnika. Nie należy mieszać ceftazydymu z aminoglikozydami w tym samym zestawie do infuzji ani w tej samej strzykawce. Notowano strącanie się osadu, kiedy do roztworu ceftazydymu dodawano wankomycynę. Zaleca się przepłukanie zestawów do infuzji dożylnych i kaniuli pomiędzy podawaniem obu antybiotyków. 6.3 Okres ważności 4 lata Okres ważności sporządzonego roztworu: Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność sporządzonego roztworu przez 6 godzin w temperaturze 25°C i przez 12 godzin w temperaturze 2-8°C. Po zmieszaniu z lidokainą: należy zużyć niezwłocznie (w ciągu 2 godzin).
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, sporządzony roztwór należy zużyć niezwłocznie. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30˚C. Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozpuszczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ceftazidim MIP Pharma, 1 g Fiolka o pojemności 15 ml z bezbarwnego szkła typu I, z korkiem z gumy bromobutylowej (typu I), z aluminiowym wieczkiem typu „flip-off”, w tekturowym pudełku. Ceftazidim MIP Pharma, 2 g Fiolka o pojemności 50 ml z bezbarwnego szkła typu II, z korkiem z gumy bromobutylowej (typu I), z aluminiowym wieczkiem typu „flip-off”, w tekturowym pudełku. Wielkości opakowań: pudełka tekturowe zawierające 1, 5 lub 10 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Podczas rozpuszczania proszku ciśnienie zwiększa się wskutek uwalniania dwutlenku węgla. Można zignorować małe pęcherzyki dwutlenku węgla znajdujące się w sporządzanym roztworze. Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania Należy zapoznać się z tabelą dodawanych objętości i uzyskiwanych stężeń, co może być przydatne, gdy potrzebne są dawki częściowe. Wielkość fiolki 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji Objętość rozpuszczalnika do dodania [ml] 1 g wstrzyknięcie domięśniowe: 3 ml 1 g wstrzyknięcie dożylne: 10 ml 1 g infuzja dożylna: 50 ml* 2 g wstrzyknięcie dożylne: 10 ml 2 g infuzja dożylna: 50 ml* Przybliżone stężenie ceftazydymu [mg/ml] 1 g wstrzyknięcie domięśniowe: 260 1 g wstrzyknięcie dożylne: 90 1 g infuzja dożylna: 20 2 g wstrzyknięcie dożylne: 170 2 g infuzja dożylna: 40 * Uwaga.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Dodawać należy dwuetapowo. Zabarwienie roztworu od jasnożółtego do bursztynowego zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika i warunków przechowywania. Jeśli spełnione są zalecane warunki, zmienność zabarwienia roztworu nie wpływa niekorzystnie na skuteczność działania produktu. Zgodność z płynami dożylnymi Do sporządzenia roztworu można stosować następujące rozpuszczalniki: woda do wstrzykiwań, roztwór glukozy 50 mg/ml (5%), roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%). Ceftazydym do wstrzykiwań domięśniowych można rozpuścić w roztworze zawierającym 1% chlorowodorku lidokainy do wstrzykiwań. Sporządzanie roztworu do szybkiego wstrzyknięcia Przebić igłą korek i wstrzyknąć do fiolki zalecaną objętość rozpuszczalnika. Wycofać igłę ze strzykawką. Potrząsać aż do rozpuszczenia: uwalnia się dwutlenek węgla i w ciągu 1 do 2 minut uzyskuje się klarowny roztwór. Odwrócić fiolkę.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Utrzymując tłok strzykawki w pozycji w pełni wciśniętej, przebić igłą korek fiolki i pobrać całą objętość roztworu do strzykawki (podwyższone ciśnienie w fiolce ułatwi tę czynność). Igłę należy utrzymać wewnątrz roztworu, aby uniknąć zassania powietrza. Roztwór pobrany do strzykawki może zawierać małe pęcherzyki dwutlenku węgla. Te roztwory można podać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji dożylnych, jeśli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Ceftazydym wykazuje zgodność z najczęściej używanymi płynami dożylnymi. Sporządzanie roztworu do infuzji Sporządzić używając w sumie 50 ml zgodnego rozpuszczalnika, dodawanego w DWÓCH etapach, jak opisano poniżej. Przebić igłą korek i wstrzyknąć 10 ml rozpuszczalnika. Usunąć igłę i wstrząsać fiolką aż do uzyskania klarownego roztworu. Nie wprowadzać igły odbarczającej zanim lek rozpuści się całkowicie. Wprowadzić igłę odbarczającą przez korek w celu zmniejszenia nadciśnienia wewnątrz fiolki.
CHPL leku Ceftazidim MIP Pharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Przemieścić roztwór do końcowego zbiornika (zestaw mini bag lub burette), uzyskując całkowitą objętość 50 ml i podawać w infuzji dożylnej przez 15 do 30 minut. Uwaga: w celu zapewnienia jałowości leku ważne jest, aby nie wkłuwać igły odbarczającej przez korek fiolki przed całkowitym rozpuszczeniem leku. Niewykorzystany lek lub zużyte materiały należy wyrzucić zgodnie z lokalnymi wymaganiami.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zavicefta 2 g/0,5 g proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera ceftazydym pięciowodny w ilości odpowiadającej 2 g ceftazydymu oraz awibaktam sodowy w ilości odpowiadającej 0,5 g awibaktamu. Po rekonstytucji 1 ml roztworu zawiera 167,3 mg ceftazydymu oraz 41,8 mg awibaktamu (patrz punkt 6.6). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Produkt leczniczy Zavicefta zawiera około 146 mg sodu na fiolkę. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (proszek do sporządzania koncentratu). Proszek barwy białej do żółtej.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Zavicefta jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży od urodzenia w leczeniu następujących rodzajów zakażeń (patrz punkty 4.4 oraz 5.1):  Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej (ang. complicated intra-abdominal infection , cIAI)  Powikłane zakażenia układu moczowego (ang. complicated urinary tract infection , cUTI), w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek  Szpitalne zapalenie płuc (ang. hospital-acquired pneumonia , HAP), w tym respiratorowe zapalenie płuc (ang. ventilator associated pneumonia , VAP) Leczenie dorosłych pacjentów z bakteriemią wywołaną lub przypuszczalnie wywołaną jednym z powyższych zakażeń. Produkt leczniczy Zavicefta jest również wskazany do leczenia zakażeń wywołanych tlenowymi drobnoustrojami Gram-ujemnymi u dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży od urodzenia z ograniczonymi opcjami terapeutycznymi (patrz punkty 4.2, 4.4 oraz 5.1).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Wskazania do stosowania
Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Stosowanie produktu leczniczego Zavicefta w leczeniu dorosłych pacjentów oraz dzieci i młodzieży od urodzenia z zakażeniami wywołanymi przez tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne z ograniczonymi opcjami terapeutycznymi zaleca się wyłącznie po konsultacji z lekarzem posiadającym odpowiednie doświadczenie w leczeniu chorób infekcyjnych (patrz punkt 4.4). Dawkowanie Dawkowanie u dorosłych z klirensem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min Tabela 1 przedstawia zalecane dawkowanie dożylne u dorosłych z szacowanym klirensem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min (patrz punkty 4.4 oraz 5.1). Tabela 1. Zalecany schemat dawkowania u dorosłych z szacowanym CrCL > 50 ml/min 1

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie

Rodzaj zakażenia Dawka ceftazydymu/awibaktamu Częstość podawania Czas trwania infuzji Czas trwania leczenia
cIAI2,3 2 g/0,5 g Co8 godzin 2 godziny 5-14 dni
cUTI, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek3 2 g/0,5 g Co8 godzin 2 godziny 5-10 dni4
HAP/VAP3 2 g/0,5 g Co8 godzin 2 godziny 7-14 dni
Bakteriemia wywołana lub przypuszczalnie wywołana jednym z powyższych zakażeń 2 g/0,5 g Co8 godzin 2 godziny Czas trwania leczenia należy ustalić w zależności od miejsca zakażenia.
Zakażenia wywołane tlenowymi drobnoustrojami Gram-ujemnymi u pacjentówz ograniczonymi opcjami terapeutycznymi2,3 2 g/0,5 g Co8 godzin 2 godziny Zależnie od ciężkości zakażenia, rodzaju patogenu(ów) wywołujących zakażenia oraz odpowiedzi kliniczneji mikrobiologicznej na leczenie5

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
1 CrCL oszacowany na podstawie wzoru Cockcrofta-Gaulta 2. Należy stosować w skojarzeniu z metronidazolem w przypadku, gdy wiadomo lub podejrzewa się udział patogenów beztlenowych w procesie zapalnym. 3. Należy stosować w skojarzeniu z lekiem przeciwbakteryjnym wykazującym aktywność przeciwko patogenom Gram-dodatnim, gdy wiadomo lub podejrzewa się, że mają one udział w procesie zapalnym. 4. Przedstawiony całkowity czas trwania leczenia może obejmować dożylne stosowanie produktu leczniczego Zavicefta, a następnie odpowiedniej terapii doustnej. 5. Doświadczenia dotyczące stosowaniu produktu leczniczego Zavicefta dłużej niż 14 dni są ograniczone. Dawkowanie u dzieci i młodzieży z klirensem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min/1,73 m 2 W tabeli 2 przedstawiono zalecane dawkowanie dożylne u dzieci i młodzieży z szacowanym klirensem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min/1,73 m 2 (patrz punkty 4.4 i 5.1). Tabela 2.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
Zalecane dawkowanie u dzieci i młodzieży w wieku od 3 miesięcy z szacowanym CrCL 1 > 50 ml/min/1,73 m 2

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie

Rodzaj zakażenia Grupa wiekowa8 Dawka ceftazydymu/awibaktamu7 Częstośćpodawa nia Czastrwania infuzji Czas trwania leczenia
cIAI2, 3
LUB cUTI,w tymodmiednicz kowe zapalenie nerek3 Od 6 miesięcy do < 18 lat 50 mg/kg mc./12,5 mg/kg mc.do maksymalnie 2 g/0,5 g Co 8 godzin 2godziny cIAI: 5–14 dnicUTI4: 5–14 dni
Co 8 godzin 2godziny
LUB HAP/VAP: 7–14dni
HAP/VAP3
LUB
Zakażenia wywołane tlenowymi drobnoustro jamiGram-ujem nymiu pacjentów z ograniczo nymi opcjami terapeutyczn ymi (ang. limited treatment options,LTO)2, 3 Od 3 miesięcy do < 6 miesięcy6 40 mg/kg mc./10 mg/kg mc. Co 8 godzin 2godziny LTO: zależnie od ciężkości zakażenia, rodzaju drobnoustroju(-ów) wywołujących zakażenia oraz kliniczneji mikrobiologicznej odpowiedzina leczenie5

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
1 CrCL oszacowano na podstawie przyłóżkowego wzoru Schwartza. 2. Należy stosować w skojarzeniu z metronidazolem, gdy wykryto lub podejrzewa się udział drobnoustrojów beztlenowych w procesie zapalnym. 3. Należy stosować w skojarzeniu z lekiem przeciwbakteryjnym wykazującym aktywność przeciwko drobnoustrojom Gram-dodatnim, gdy wykryto lub podejrzewa się ich udział w procesie zapalnym. 4. Przedstawiony całkowity czas trwania leczenia może obejmować dożylne stosowanie produktu leczniczego Zavicefta, a następnie odpowiedniej terapii doustnej. 5. Doświadczenia dotyczące stosowania produktu leczniczego Zavicefta przez okres dłuższy niż 14 dni są bardzo ograniczone. 6. Doświadczenia dotyczące stosowania produktu leczniczego Zavicefta u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 6 miesięcy są ograniczone (patrz punkt 5.2). 7. Ceftazydym/awibaktam jest produktem złożonym w stałym stosunku 4:1, a zalecenia dotyczące dawkowania sformułowane są wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym (patrz punkt 6.6).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
8. Badani pacjenci z grupy dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy urodzili się w terminie (ciąża ≥ 37 tygodnia) Tabela 3. Zalecane dawkowanie u dzieci w wieku poniżej 3 miesięcy 9

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie

Rodzaj zakażenia Grupa wiekowa Dawkaceftazydymu/awibakta- mu5 Częstość podawania Czas trwaniainfuzji Czas trwanialeczenia
cIAI1,2 LUBcUTI, w tym odmiedniczko- we zapalenie nerek2LUB Noworodkii niemowlęta urodzone w terminie Od > 28 dni do< 3 miesię- cy 30 mg/kg mc./7,5 mg/ kg mc. Co8 godzin 2godziny cIAI:5 – 14 dnicUTI3:5 – 14 dniHAP/VAP:7 – 14 dni
Od urodzenia do ≤ 28 dni 20 mg/kg mc./5 mg/ kg mc
HAP/VAP2 LUBZakażenia wywołane tlenowymi drobnoustro- jamiGram-ujemny- miu pacjentów z ograniczo- nymi opcjamiterapeutyczny- mi (ang. limited treatment options,LTO)1,2 Wcześniaki i niemowlęta urodzone przed terminem6 Od > 44tygodni do< 53 tygo- dni PMA7 30 mg/kg mc./7,5 mg/ kg mc. Co8 godzin 2godziny LTO:Zależnie od ciężkości zakażenia, rodzaju drobno- ustroju(-ów) wywołują- cych zakażenia oraz kliniczneji mikrobio- logicznej odpowiedzi na leczenie4
Od 31tygodni do≤44 tygo- dni PMA7 20 mg/kg mc./5 mg/ kg mc.
Od 26 do<31 tygo-dni PMA7, 8 20 mg/kg mc./5 mg/ kg mc. Co12 godzin 2godziny

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
1 Należy stosować w skojarzeniu z metronidazolem, gdy wykryto lub podejrzewa się udział drobnoustrojów beztlenowych w procesie zapalnym. 2. Należy stosować w skojarzeniu z lekiem przeciwbakteryjnym, wykazującym aktywność przeciwko drobnoustrojom Gram-dodatnim, gdy wykryto lub podejrzewa się ich udział w procesie zapalnym. 3. Przedstawiony całkowity czas trwania leczenia może obejmować dożylne stosowanie produktu leczniczego Zavicefta, a następnie odpowiednią terapię doustną. 4. Doświadczenia dotyczące stosowania produktu leczniczego Zavicefta przez okres dłuższy niż 14 dni są ograniczone. 5. Ceftazydym+awibaktam jest produktem złożonym w stałym stosunku 4:1, a zalecenia dotyczące dawkowania sformułowane są wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym (patrz punkt 6.6). 6. Terminem „wcześniak” określano dzieci urodzone w < 37. tygodniu ciąży. 7. Wiek dziecka wydłużony o wiek płodowy. 8.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
Zalecenia dotyczące dawki dla pacjentów w wieku od 26 do <31 tygodni PMA są oparte wyłącznie na modelowaniu farmakokinetycznym (patrz punkt 5.2). 9. Pacjenci ze stężeniem kreatyniny w surowicy na poziomie lub poniżej górnej granicy normy dla wieku. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w wieku podeszłym U pacjentów w wieku podeszłym nie ma konieczności dostosowywania dawki (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Tabela 4 pokazuje zalecane modyfikacje dawkowania u dorosłych z szacowanym CrCL ≤ 50 ml/min (patrz punkty 4.4 oraz 5.2). Dawkowanie u dorosłych z CrCL ≤ 50 ml/min Tabela 4. Zalecane dawki u dorosłych z szacowanym CrCL 1 ≤ 50 ml/min

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie

Grupa wiekowa Szacowany klirens kreatyniny CrCL (ml/min) Dawka ceftazydymu/ awibaktamu2,4 Częstość dawkowania Czas trwania infuzji
Dorośli 31-50 1 g/0,25 g Co 8 godzin 2 godziny
16-30 0,75 g/0,1875 mg Co 12 godzin
6-15 Co 24 godziny
Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek, w tym poddawanihemodializie3 Co 48 godzin

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
1 CrCL oszacowano na podstawie wzoru Cockcrofta-Gaulta. 2. Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są na modelowaniu farmakokinetycznym (patrz punkt 5.2). 3. Ceftazydym i awibaktam są usuwane podczas hemodializy (patrz punkty 4.9 i 5.2). W dniach, w których pacjent poddawany jest hemodializie, dawkę produktu leczniczego Zavicefta należy podać po zakończeniu hemodializy. 4. Ceftazydym/awibaktam jest produktem złożonym w stałym stosunku 4:1, a zalecenia dotyczące dawkowania sformułowane są wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym (patrz punkt 6.6). W tabeli 5 i tabeli 6 przedstawiono zalecane modyfikacje dawki u dzieci i młodzieży z szacowanym CrCL ≤ 50 ml/min/1,73m 2 w podziale na różne grupy wiekowe (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dawkowanie u dzieci i młodzieży w wieku ≥ 2 lat z CrCL ≤ 50 ml/min/1,73 m 2 Tabela 5. Zalecane dawkowanie u dzieci i młodzieży w wieku od 2 lat do < 18 lat z szacowanym CrCL 1 ≤ 50 ml/min/1,73 m 2

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie

Grupa wiekowa Szacowany CrCL (ml/min/1,73 m2) Dawkaceftazydymu/awibaktamu2,4 Częstość dawkowania Czas trwania infuzji
31–50 Od25 mg/kg mc./6,25 mg/kg mc.do maksymalnie 1 g/0,25 g Co 8 godzin
16–30 Co 12 godzin
Dziecii młodzież w wieku od 2 do < 18 lat Od 18,75 mg/kg mc.4,7 mg/kg mc.
2 godziny
6–15 Co24 godziny
do maksymalnie 0,75 g/0,1875 g
Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek, w tym poddawanihemodializie3 Co 48 godzin

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
1 CrCL oszacowano na podstawie przyłóżkowego wzoru Schwartza. 2. Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są na modelowaniu farmakokinetycznym (patrz punkt 5.2). 3. Ceftazydym i awibaktam są usuwane podczas hemodializy (patrz punkty 4.9 i 5.2). W dniach, w których pacjent poddawany jest hemodializie, dawkę produktu leczniczego Zavicefta należy podać po zakończeniu hemodializy 4. Ceftazydym/awibaktam jest produktem złożonym w stałym stosunku 4:1, a zalecenia dotyczące dawkowania sformułowane są wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym (patrz punkt 6.6). Dawkowanie u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 2 lat z CrCL < 50 ml/min/1,73 m 2 Tabela 6. Zalecane dawkowanie u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 2 lat z szacowanym CrCL 1 ≤ 50 ml/min/1,73 m 2

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie

Grupa wiekowa4 Szacowany CrCL (ml/min/1,73 m2) Dawkaceftazydymu/awibaktamu2,3 Częstość dawkowania Czas trwaniainfuzji
Od6 miesięcy do < 2 lat Od 31 do 50 25 mg/kg mc./6,25 mg/kg mc. Co8 godzin 2 godziny
Od 3 do< 6 miesięcy 20 mg/kg mc./5 mg/kg mc. Co8 godzin
Od6 miesięcy do < 2 lat Od 16 do 30 18,75 mg/kg mc./4,7 mg/kg mc. Co12 godzin
Od 3 do< 6 miesięcy 15 mg/kg mc./3,75 mg/kg mc. Co12 godzin

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
1 Obliczono na podstawie przyłóżkowego wzoru Schwartza. 2. Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są na modelowaniu farmakokinetycznym (patrz punkt 5.2). 3. Ceftazydym/awibaktam jest produktem złożonym w stałym stosunku 4:1, a zalecenia dotyczące dawkowania sformułowane są wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym (patrz punkt 6.6). 4. Badani pacjenci z grupy dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy urodzili się w terminie (ciąża ≥ 37 tygodnia). Brak jest wystarczających danych, aby zalecić schemat dawkowania u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 2 lat z CrCL < 16 ml/min/1,73 m 2 . Brak jest wystarczających danych, aby zalecić schemat dawkowania u dzieci od urodzenia do wieku 3 miesięcy z objawami zaburzeń czynności nerek. Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby modyfikacja dawki nie jest wymagana (patrz punkt 5.2). Sposób podawania Podanie dożylne.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
Produkt leczniczy Zavicefta podaje się we wlewie dożylnym o odpowiedniej objętości trwającym 120 minut (patrz punkt 6.6). Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nadwrażliwość na jakiekolwiek leki przeciwbakteryjne z grupy cefalosporyn. Ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. reakcja anafilaktyczna, ciężka reakcja skórna) na jakikolwiek inny beta-laktamowy lek przeciwbakteryjny (np. penicyliny, monobaktamy lub karbapenemy).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Możliwe jest występowanie ciężkich i niekiedy prowadzących do zgonu reakcji nadwrażliwości (patrz punkty 4.3 oraz 4.8). W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości, leczenie produktem leczniczym Zavicefta należy natychmiast przerwać i zastosować odpowiednie czynności ratunkowe. Zgłaszano przypadki reakcji nadwrażliwości, które prowadziły do zespołu Kounisa (ostrego alergicznego skurczu tętnic wieńcowych, który może spowodować zawał mięśnia sercowego, patrz punkt 4.8). Przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić, czy u pacjenta kiedykolwiek w przeszłości występowały ciężkie reakcje nadwrażliwości na ceftazydym, na inne cefalosporyny lub na jakiekolwiek inne beta-laktamowe leki przeciwbakteryjne. Należy zachować ostrożność, jeżeli produkt złożony zawierający ceftazydym+awibaktam jest stosowany u pacjentów, u których uprzednio występowały mniej nasilone reakcje nadwrażliwości na penicyliny, monobaktamy lub karbapenemy.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Biegunka wywołana przez Clostridioides difficile Podczas stosowania produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam zgłaszano występowanie biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile o przebiegu od łagodnego do zagrażającego życiu. Należy wziąć pod uwagę takie rozpoznanie u pacjentów, u których wystąpi biegunka podczas lub po zastosowaniu produktu leczniczego Zavicefta (patrz punkt 4.8). W takim przypadku należy rozważyć przerwanie leczenia produktem leczniczym Zavicefta oraz podanie odpowiedniego leczenia skierowanego przeciwko Clostridioides difficile . Nie należy stosować produktów leczniczych, które hamują perystaltykę jelit. Zaburzenia czynności nerek Ceftazydym oraz awibaktam są eliminowane przez nerki; z tego względu konieczna jest redukcja dawki stosownie do stopnia zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
W przypadkach, gdy ceftazydym był stosowany u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek bez zmniejszania dawki zgłaszano niekiedy występowanie następstw neurologicznych, w tym drżenia, mioklonii, bezdrgawkowego stanu padaczkowego, drgawek, encefalopatii oraz śpiączki. U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek należy dokładnie kontrolować wartości szacowanego klirensu kreatyniny, ponieważ u niektórych pacjentów, szczególnie w początkowej fazie zakażenia, klirens kreatyniny szacowany na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy może szybko ulegać zmianom. Nefrotoksyczność Równoczesne leczenie z zastosowaniem dużych dawek cefalosporyn oraz produktów leczniczych o działaniu nefrotoksycznym, takich jak aminoglikozydy lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Serokonwersja w bezpośrednim teście antyglobulinowym (test Coombs’a) oraz ryzyko niedokrwistości hemolitycznej Stosowanie produktu złożonego zawierającego ceftazydym+awibaktam może powodować występowanie dodatniego wyniku bezpośredniego testu antyglobulinowego (ang. direct antiglobulin test , DAGT lub testu bezpośredniego Coombsa), co może zakłócać wyniki próby krzyżowej krwi i (lub) może powodować lekozależną niedokrwistość immunohemolityczną (patrz punkt 4.8). O ile serokonwersja w teście bezpośrednim Coombsa u pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Zavicefta występowała często w badaniach klinicznych (u pacjentów z wyjściowo ujemnym wynikiem testu Coombsa oraz co najmniej jednym kolejnym testem kontrolnym szacowany zakres serokonwersji obserwowany w badaniach III fazy wynosił od 3,2% do 20,8%), nie stwierdzono oznak hemolizy u pacjentów, u których w trakcie leczenia wystąpił dodatni wynik bezpośredniego testu antyglobulinowego.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Jednakże, nie można wykluczyć możliwości wystąpienia niedokrwistości hemolitycznej w związku z leczeniem produktem leczniczym Zavicefta. Pacjentów, u których wystąpiła niedokrwistość w trakcie lub po zakończeniu leczenia produktem leczniczym Zavicefta należy przebadać pod kątem takiej możliwości. Ograniczenie danych klinicznych Badania skuteczności klinicznej oraz bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Zavicefta zostały przeprowadzone w powikłanych zakażeniach w obrębie jamy brzusznej, powikłanych zakażeniach układu moczowego oraz szpitalnym zapaleniu płuc (w tym respiratorowym zapaleniu płuc). Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej u dorosłych W dwóch badaniach u pacjentów z powikłanymi zakażeniami w obrębie jamy brzusznej najczęstszym rozpoznaniem (w przybliżeniu 42%) była perforacja wyrostka robaczkowego lub ropień okołowyrostkowy. W przybliżeniu 87% pacjentów uzyskało wynik ≤ 10 punktów wg skali APACHE a u 4% pacjentów na początku badania występowała bakteriemia.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Zgony wystąpiły u 2,1% pacjentów (18/857) otrzymujących produkt leczniczy Zavicefta w połączeniu z metronidazolem i u 1,4% (12/863) pacjentów, którzy otrzymali meropenem. W podgrupie pacjentów z wyjściowym CrCL 30-50 ml/min zgony wystąpiły u 16,7% (9/54) pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Zavicefta w połączeniu metronidazolem i u 6,8% (4/59) otrzymujących meropenem. Pacjenci z CrCL 30-50 ml/min otrzymywali zmniejszone dawki produktu leczniczego Zavicefta w stosunku do obecnie rekomendowanych w tej podgrupie pacjentów. Powikłane zakażenia układu moczowego u dorosłych Do dwóch badaniach u pacjentów z powikłanymi zakażeniami układu moczowego, zostało włączonych 381/1091 (34,9%) pacjentów z powikłanymi zakażeniami układu moczowego bez odmiedniczkowego zapalenia nerek oraz 710 (65,1%) pacjentów z ostrym odmiedniczkowym zapaleniem nerek (populacja mMITT). Łącznie bakteriemię na początku badania stwierdzono u 81 (7,4%) pacjentów z powikłanymi zakażeniami układu moczowego.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Szpitalne zapalenie płuc (w tym respiratorowe zapalenie płuc) u dorosłych W pojedynczym badaniu klinicznym u pacjentów ze szpitalnym zapaleniem płuc, 280 z 808 (34,7%) miało respiratorowe zapalenie płuc (VAP), natomiast 40 z 808 (5%) miało bakteriemię w stanie wyjściowym. Pacjenci z ograniczonymi opcjami leczenia Stosowanie produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam w leczeniu pacjentów z zakażeniami wywołanymi tlenowymi drobnoustrojami Gram-ujemnymi, z ograniczonymi opcjami terapeutycznymi, jest oparte na doświadczeniu ze stosowania samego ceftazydymu oraz na ekstrapolacjach zależności farmakokinetyczno-farmakodynamicznych (PK/PD) produktu złożonego zawierającego ceftazydym+awibaktam (patrz punkt 5.1). Spektrum działania produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam Ceftazydym wykazuje niewielką lub nie wykazuje żadnej aktywności wobec większości drobnoustrojów Gram-dodatnich i beztlenowych (patrz punkty 4.2 oraz 5.1).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
W przypadku, gdy stwierdza się lub podejrzewa udział takich patogenów w procesie zapalnym należy zastosować dodatkowe leki przeciwbakteryjne. Spektrum hamującego działania awibaktamu obejmuje wiele enzymów, które inaktywują ceftazydym, w tym beta-laktamazy klasy A oraz klasy C wg klasyfikacji Amblera. Awibaktam nie hamuje enzymów klasy B (metalo-beta-laktamaz) i nie jest w stanie zahamować aktywności wielu enzymów z klasy D (patrz punkt 5.1). Drobnoustroje niewrażliwe Przedłużone stosowanie może skutkować nadmiernym wzrostem niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoków, grzybów), co może wymagać przerwania leczenia lub zastosowania innych odpowiednich działań terapeutycznych. Wpływ na wynik testów laboratoryjnych Ceftazydym może wpływać na testy z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (metody Benedicta, Fehlinga, Clinitest) służących do wykrywania cukru w moczu prowadząc do uzyskania wyników fałszywie dodatnich.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Ceftazydym nie wpływa na wyniki testów enzymatycznych wykrywających cukier w moczu. Dieta o kontrolowanej zawartości sodu Ten produkt leczniczy zawiera około 146 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 7,3% maksymalnej zalecanej przez WHO 2 g dobowej dawki (RDI, ang. recommended daily intake ) sodu u osób dorosłych. Maksymalna dobowa dawka tego produktu jest równoważna 22% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia sodu. Produkt leczniczy Zavicefta jest uważany za bogaty w sód. Należy wziąć to pod uwagę podczas stosowania produktu leczniczego Zavicefta u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. Ten produkt leczniczy może być rozcieńczany roztworami zawierającymi sód (patrz punkt 6.6) i należy to rozpatrywać w odniesieniu do całkowitej zawartości sodu ze wszystkich źródeł, które zostaną podane pacjentowi. Dzieci i młodzież Istnieje ryzyko przedawkowania, szczególnie u dzieci w wieku poniżej 12 miesięcy.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
W związku z tym podczas obliczania objętości podawanej dawki należy zachować ostrożność (patrz punkty 4.9 i 6.6).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji W warunkach in vitro , awibaktam jest substratem transporterów OAT1 oraz OAT3, co może przyczyniać się do czynnego wychwytu awibaktamu z krwi i w ten sposób wpływać na wydalanie leku z organizmu. Probenecyd (silnie działający inhibitor OAT) hamuje ten wychwyt o 56% do 70% w warunkach in vitro i może wpływać na eliminację awibaktamu. Ponieważ nie przeprowadzono badań dotyczących klinicznych interakcji awibaktamu z probenecydem, dlatego nie zaleca się jednoczesnego podawania awibaktamu oraz probenecydu. Awibaktam nie wykazywał w warunkach in vitro istotnego działania hamującego wobec enzymów cytochromu P450. Awibaktam oraz ceftazydym w stężeniach istotnych klinicznie nie wykazywały w warunkach in vitro działania indukującego wobec enzymów cytochromu P450.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Interakcje
Awibaktam oraz ceftazydym w stężeniach istotnych klinicznie nie hamują głównych transporterów nerkowych lub wątrobowych, a zatem prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji na tle tych mechanizmów jest oceniane jako małe. Dane kliniczne wykazały, że nie występuje żadna interakcja między ceftazydymem a awibaktamem, a także między produktem złożonym zawierającym ceftazydym/awibaktam a metronidazolem. Inne rodzaje interakcji Równoczesne leczenie z zastosowaniem dużych dawek cefalosporyn oraz produktów leczniczych o działaniu nefrotoksycznym, takich jak aminoglikozydy lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid) może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol wykazuje w warunkach in vitro działanie antagonistyczne względem ceftazydymu oraz innych cefalosporyn. Kliniczna istotność tego spostrzeżenia jest nieznana, lecz ze względu na możliwość oddziaływania antagonistycznego w warunkach in vivo należy unikać stosowania tej kombinacji leków.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania na zwierzętach, dotyczące ceftazydymu nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, przebieg porodu lub rozwój w okresie postnatalnym. Badania na zwierzętach, którym podawano awibaktam wykazały toksyczny wpływ na rozród bez udowodnionego działania teratogennego (patrz punkt 5.3). Produkt złożony zawierający ceftazydym/awibaktam powinien być stosowany podczas ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści leczenia przewyższają możliwe ryzyko. Karmienie piersią Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego. Nie wiadomo czy awibaktam przenika do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć istnienia zagrożenia dla noworodków/niemowląt karmionych piersią. Decyzję dotyczącą przerwania karmienie piersią lub przerwania/odstąpienia od leczenia ceftazydymem/awibaktamem, należy podjąć po rozważeniu korzyści wynikających dla dziecka z karmienia piersią oraz korzyści wynikających dla kobiety z leczenia produktem złożonym zawierającym ceftazydym/awibaktam.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Nie badano wpływu ceftazydymu/awibaktamu na płodność u ludzi. Nie są dostępne żadne dane dotyczące wyników badań u zwierząt z zastosowaniem ceftazydymu. Badania na zwierzętach nie wykazują szkodliwego wpływu awibaktamu na płodność (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Po podaniu produktu leczniczego Zavicefta możliwe jest wystąpienie działań niepożądanych (np. zawroty głowy), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W siedmiu badaniach klinicznych fazy 2 i 3 fazy, 2024 dorosłych było leczonych produktem leczniczym Zavicefta. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi występującymi u ≥ 5% pacjentów leczonych produktem leczniczym Zavicefta były: pozytywny wynik bezpośredniego testu Coombs’a, nudności oraz biegunka. Nudności oraz biegunka miały zazwyczaj nasilenie łagodne lub umiarkowane. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Następujące działania niepożądane zgłaszano w związku ze stosowaniem samego ceftazydymu i (lub) zidentyfikowano podczas badań klinicznych fazy 2 i fazy 3 produktu leczniczego Zavicefta. Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z częstością występowania oraz klasyfikacją układów i narządów. Częstości występowania określono na podstawie obserwacji działań niepożądanych i (lub) istotnych klinicznie odchyleń w wynikach badań laboratoryjnych oraz zostały zdefiniowane zgodnie z następującą konwencją: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 i <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 i <1/100) Rzadko (≥1/10 000 i <1/1000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Tabela 7.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane
Częstość występowania działań niepożądanych w oparciu o klasyfikację układów i narządów

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Bardzo rzadko Nieznana
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze Kandydoza (w tym drożdżakowe zapaleniepochwy i sromu oraz drożdżyca jamy ustnej) Zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridioides difficileRzekomobłoniastezapalenie jelita grubego
Zaburzenia krwii układu chłonnego Pozytywny wynik bezpo- średniego testu Coombsa EozynofiliaZwiększona liczba płytek krwiMałopłytkowość NeutropeniaLeukopeniaZwiększona liczba limfocytów AgranulocytozaNiedokrwistość hemolityczna
Zaburzenia układu immunologicznego Reakcja anafilaktyczna
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowyZawroty głowy Parestezje
Zaburzenia serca Zespół Kounisaa,*
Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Ból brzucha NudnościWymioty Nieprawidłowe odczuwanie smaku

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Bardzo rzadko Nieznana
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowejZwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowejZwiększenie aktywności fosfatazy zasadowejZwiększenie aktywności gamma- glutamylotransfe- razyZwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej we krwi Żółtaczka
Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej Wysypka plamisto-grudko- waPokrzywka Świąd Toksyczna nekroliza naskórkaZespół Stevensa- JohnsonaRumień wielopostaciowyObrzęk naczynioruchowyReakcja polekowa z eozynofilią oraz objawami ogólno- ustrojowymi (ang. Drug Reaction with Eosinophilia andSystemic Symptoms, DRESS)
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwiZwiększenie stężenia mocznika we krwiOstre uszkodzenie nerek Cewkowo- śródmiąższowe zapalenie nerek

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Bardzo rzadko Nieznana
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zakrzep w miejscupodania lekuZapalenie żyływ miejscu wlewuGorączka

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane
* Działanie niepożądane zidentyfikowane po wprowadzeniu produktu do obrotu. a Ostry zespół wieńcowy związany z reakcją alergiczną. Dzieci i młodzież Pacjenci w wieku od urodzenia do poniżej 3 miesięcy Ocenę bezpieczeństwa stosowania tego produktu leczniczego u noworodków i niemowląt w wieku poniżej 3 miesięcy przeprowadzono na podstawie danych dotyczących bezpieczeństwa pochodzących z badania klinicznego, w którym produkt leczniczy Zavicefta podawano 46 pacjentom (w wieku od urodzenia do poniżej 3 miesięcy). Ogólnie reakcje niepożądane zgłaszane dla tej grupy dzieci były zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Zavicefta w starszych populacjach (tj. u dzieci i młodzieży w wieku od 3 miesięcy i u dorosłych). Pacjenci w wieku 3 miesięcy i starsi Ocenę bezpieczeństwa stosowania tego produktu leczniczego u dzieci i młodzieży w wieku 3 miesięcy i starszych przeprowadzono na podstawie danych dotyczących bezpieczeństwa pochodzących z dwóch badań klinicznych, w których produkt leczniczy Zavicefta podawano 61 pacjentom (w wieku od 3 lat do poniżej 18 lat) z powikłanymi zakażeniami w obrębie jamy brzusznej i 67 pacjentom z cUTI (w wieku od 3 miesięcy do poniżej 18 lat).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane
Ogólnie profil bezpieczeństwa u tych 128 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży był podobny do profilu obserwowanego w populacji osób dorosłych z powikłanymi zakażeniami w obrębie jamy brzusznej i cUTI. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam może prowadzić do następstw neurologicznych, w tym do encefalopatii, drgawek i śpiączki, wywołanych przez ceftazydym. Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową. Podczas 4-godzinnej hemodializy obserwowano eliminację 55% podanej dawki awibaktamu.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, inne antybiotyki beta- laktamowe, cefalosporyny trzeciej generacji, kod ATC: J01DD52 Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę peptydoglikanowej ściany komórkowej bakterii po związaniu się z białkami wiążącymi penicyliny (ang. penicillin binding proteins , PBPs), co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej i jej śmierci. Awibaktam jest niebetalaktamowym inhibitorem beta-laktamazy, którego działanie polega na tworzeniu z cząsteczką enzymu kowalencyjnego kompleksu, który jest stabilny, oporny na hydrolizę. Skutkiem takiego wiązania jest hamowanie β-laktamaz zarówno klas A i C oraz niektórych enzymów klasy D wg klasyfikacji Amblera, w tym beta-laktamaz o szerokim spektrum substratowym (ang. extended-spectrum β-lactamases , ESBL), karbapenemaz serynowych KPC i OXA-48 oraz enzymów AmpC.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
Awibaktam nie hamuje enzymów klasy B (metalo-beta-laktamaz) i nie jest w stanie zahamować aktywności wielu enzymów z klasy D. Oporność Do mechanizmów rozwoju oporności bakterii, które mogłyby potencjalnie wpływać na skuteczność produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam należą zmutowane lub nabyte od innych organizmów białka PBP, zmniejszona przepuszczalność zewnętrznej błony komórkowej względem którejkolwiek z tych substancji, czynny wypływ którejkolwiek z tych substancji na zewnątrz komórki oraz enzymy (β-laktamazy) oporne na działanie awibaktamu i zdolne do hydrolizowania ceftazydymu. Aktywność przeciwbakteryjna w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi W badaniach in vitro nie wykazano synergii ani działania antagonistycznego w czasie skojarzonego stosowania leków: ceftazydymu/awibaktamu z metronidazolem, tobramycyną, lewofloksacyną, wankomycyną, linezolidem, kolistyną oraz tigecykliną.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
Wartości graniczne w teście wrażliwości Wartości graniczne minimalnego stężenia hamującego (MIC) ustalone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing , EUCAST) dla produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam można sprawdzić na następującej stronie internetowej: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic- breakpoints_en.xlsx Zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna Wykazano, że przeciwbakteryjna aktywność ceftazydymu wobec konkretnych patogenów najlepiej koreluje z odsetkiem czasu utrzymywania się stężenia wolnego leku powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam w okresie przerwy miedzy dawkami (% f T >MIC ceftazydymu/awibaktamu).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku awibaktamu wskaźnik PK-PD został określony jako procentowy udział przerw w podawaniu leku, podczas których stężenie awibaktamu w osoczu przekracza stężenie progowe (% f T >C T ). Skuteczność kliniczna wobec konkretnych patogenów Skuteczność działania wykazano w badaniach klinicznych, wobec następujących patogenów, które wykazywały wrażliwość na produkt złożony zawierający ceftazydym/awibaktam w warunkach in vitro . Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej Drobnoustroje Gram-ujemne  Citrobacter freundii  Enterobacter cloacae  Escherichia coli  Klebsiella oxytoca  Klebsiella pneumoniae  Pseudomonas aeruginosa Powikłane zakażenia układu moczowego Drobnoustroje Gram-ujemne  Escherichia coli  Klebsiella pneumoniae  Proteus mirabilis  Enterobacter cloacae  Pseudomonas aeruginosa Szpitalne zapalenie płuc, w tym respiratorowe zapalenie płuc Drobnoustroje Gram-ujemne  Enterobacter cloacae  Escherichia coli  Klebsiella pneumoniae  Proteus mirabilis  Serratia marcescens  Pseudomonas aeruginosa Nie określono skuteczności klinicznej wobec wymienionych niżej patogenów, które są istotne dla zarejestrowanych wskazań, choć badania in vitro wskazują, że drobnoustroje te mogą być wrażliwe na produkt złożony zawierający ceftazydym/awibaktam jeśli nie wystąpi oporność nabyta.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
Drobnoustroje Gram-ujemne  Citrobacter koseri  Enterobacter aerogenes  Morganella morganii  Proteus vulgaris  Providencia rettgeri Badania in vitro wskazują, że poniższe drobnoustroje nie są wrażliwe na produkt złożony zawierający ceftazydym/awibaktam:  Staphylococcus aureus (metycylinowrażliwy oraz metycylinooporny)  Bakterie beztlenowe  Enterococcus spp.  Stenotrophomonas maltophilia  Acinetobacter spp. Dzieci i młodzież Pacjenci w wieku od urodzenia do poniżej 3 miesięcy Stosowanie produktu leczniczego Zavicefta oceniano u dzieci w wieku od urodzenia do poniżej 3 miesięcy w badaniu klinicznym fazy IIa, złożonym z dwóch części (część A i część B), prowadzonym metodą otwartej próby, bez randomizacji, u pacjentów z podejrzewanymi lub potwierdzonymi zakażeniami wywołanymi przez patogeny Gram-ujemne.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
W części A stosowano pojedynczą dawkę w celu oceny profilu farmakokinetycznego (PK) (cel pierwszorzędowy) oraz oceny bezpieczeństwa stosowania i tolerancji (cel drugorzędowy) leczenia ceftazydymem/awibaktamem. W części B stosowano dawki wielokrotne w celu oceny bezpieczeństwa stosowania i tolerancji (cel pierwszorzędowy), a profil PK i skuteczność stanowiły cele drugorzędowe. Skuteczność była jedynie opisowym punktem końcowym. Odsetki wyleczeń klinicznych lub poprawy klinicznej w części B, oceniane w czasie wizyty dotyczącej wyniku leczenia (ang. test of cure , TOC), wynosiły 81% (17/21) w populacji zakwalifikowanej do leczenia (ang. intention to treat , ITT) oraz 75,0% (12/16) w populacji poddanej zmodyfikowanej analizie ITT (ang. modified – ITT ). Wskaźnik eradykacji mikrobiologicznej lub zakładanej eradykacji mikrobiologicznej, ocenianej w czasie wizyty TOC, wynosił 80% (8/10) w populacji zakwalifikowanej do leczenia i (populacja micro-ITT ).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci w wieku 3 miesięcy i starsi Stosowanie produktu leczniczego Zavicefta oceniano u dzieci i młodzieży w wieku od 3 miesięcy do < 18 lat w dwóch porównawczych badaniach klinicznych II fazy z randomizacją, prowadzonych metodą pojedynczej ślepej próby. Uczestnikami pierwszego badania byli pacjenci z cIAI, a w drugim brali udział pacjenci z cUTI. Pierwszorzędowym celem każdego badania była ocena bezpieczeństwa i tolerancji leczenia ceftazydymem/awibaktamem (+/− metronidazolem). Drugorzędowe cele obejmowały ocenę parametrów farmakokinetycznych i skuteczności; skuteczność stanowiła opisowy punkt końcowy w obu badaniach. U dzieci z cIAI odsetek wyleczeń klinicznych ocenianych w czasie wizyty dotyczącej wyniku leczenia (ang. test of cure , TOC) w populacji zakwalifikowanej do leczenia (ang. intention to treat , ITT) wyniósł 91,8% (56/61) w grupie leczonej produktem leczniczym Zavicefta i 95,5% (21/22) w grupie leczonej meropenemem.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów pediatrycznych z cUTI wskaźnik eradykacji mikrobiologicznej ocenianej w czasie wizyty TOC w populacji zakwalifikowanej do leczenia i mającej dodatni wynik badania mikrobiologicznego (populacja micro-ITT ) wyniósł 79,6% (43/54) w grupie leczonej produktem leczniczym Zavicefta i 60,9% (14/23) w grupie leczonej cefepimem.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Dystrybucja Wiązanie z białkami ceftazydymu jak i awibaktamu wynosi odpowiednio około 10% oraz 8%. Objętości dystrybucji w stanie stacjonarnym u zdrowych osób dorosłych ceftazydymu oraz awibaktamu wynosiły odpowiednio około 17 l oraz 22 l po podaniu dawek wielokrotnych 2 g/0,5 g ceftazydymu/awibaktamu we wlewie trwającym 2 godziny w odstępach 8-godzinnych. Zarówno ceftazydym jak i awibaktam przenikają do warstwy śluzowej pokrywającej nabłonek dróg oddechowych (ang. Epithelial Lining Fluid , ELF) w takim samym stopniu, osiągając w nim stężenia wynoszące około 30% stężenia w osoczu. Profile stężenia w czasie są podobne w warstwie śluzowej (ELF) i w osoczu. Przenikanie ceftazydymu przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest słabe. W warunkach stanu zapalnego opon mózgowo-rdzeniowych w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia ceftazydymu od 4 do 20 mg/l lub więcej.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Przenikanie awibaktamu przez barierę krew-mózg nie było przedmiotem badań klinicznych; jednakże, u królików z zapaleniem opon mózgowych poziomy ekspozycji na ceftazydym i awibaktam w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosiły odpowiednio 43% i 38% pola powierzchni pod krzywą. Ceftazydym łatwo przechodzi przez łożysko i przenika do mleka matki. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. W preparatach wątroby ludzkiej (mikrosomach i hepatocytach) nie zaobserwowano metabolizmu awibaktamu. Awibaktam w postaci niezmienionej stanowił główny składnik pochodny leku w osoczu i w moczu u człowieka po podaniu [ 14 C]-awibaktamu. Eliminacja Okres półtrwania w fazie eliminacji (t ½ ) zarówno ceftazydymu jak i awibaktamu po podaniu dożylnym wynosi około 2 godziny. Ceftazydym jest wydalany w postaci niezmienionej z moczem, na drodze przesączania kłębuszkowego; w przybliżeniu 80-90% dawki leku wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Awibaktam jest wydalany w postaci niezmienionej w moczu, przy czym jego klirens nerkowy wynosi w przybliżeniu 158 ml/min, co wskazuje na udział czynnego wydzielania kanalikowego, dodatkowo, poza filtracją kłębuszkową. Około 97% podanej dawki awibaktamu wydalane jest z moczem, przy czym 95% dawki wydalane jest w ciągu 12 godzin od podania. Mniej niż 1% ceftazydymu wydalane jest z żółcią, a mniej niż 0,25% awibaktamu wydalane jest z kałem. Liniowość lub nieliniowość Charakterystyka farmakokinetyczna zarówno ceftazydymu jak i awibaktamu w przypadku pojedynczego podania dożylnego jest w przybliżeniu liniowa w całym badanym zakresie dawek (od 0,05 g do 2 g). U zdrowych osób dorosłych z prawidłową czynnością nerek nie obserwowano znaczącej kumulacji ceftazydymu lub awibaktamu po wielokrotnych wlewach dożylnych produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam 2 g/0,5 g podawanych co 8 godzin przez okres do 11 dni.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Szczególne populacje pacjentów Zaburzenia czynności nerek Eliminacja ceftazydymu i awibaktamu jest zmniejszona u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. AUC awibaktamu zwiększa się przeciętnie 3,8-krotnie oraz 7-krotnie u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności wątroby Lekkie lub umiarkowane zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u osób otrzymujących lek dożylnie w dawce 2 g co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona. Farmakokinetyka ceftazydymu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie została określona. Farmakokinetyka awibaktamu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dowolnego stopnia nie była przedmiotem badań. Ponieważ ceftazydym oraz awibaktam nie podlegają istotnym przemianom metabolicznym w wątrobie, klirens ogólnoustrojowy tych substancji nie powinien ulegać istotnej zmianie wskutek zaburzeń czynności wątroby.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci w podeszłym wieku (≥ 65 lat) Obserwowano zmniejszony klirens ogólnoustrojowy ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, który wynika głównie ze związanego z wiekiem zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich i starszych, średni okres półtrwania ceftazydymu w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu dożylnym (bolus) ceftazydymu w dawce 2 g co 12 godzin. Po jednorazowym podaniu dożylnym dawki 500 mg awibaktamu w postaci 30-minutowego wlewu dożylnego u pacjentów w podeszłym wieku stwierdzano dłuższy okres półtrwania awibaktamu, który można przypisywać związanemu z wiekiem zmniejszonemu klirensowi nerkowemu. Dzieci i młodzież Farmakokinetykę ceftazydymu i awibaktamu oceniano u dzieci i młodzieży w wieku od 3 miesięcy do < 18 lat z podejrzewanymi lub potwierdzonymi zakażeniami po podaniu pojedynczej dawki ceftazydymu 50 mg/kg mc. i awibaktamu 12,5 mg/kg mc.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
pacjentom o masie ciała < 40 kg albo produktu leczniczego Zavicefta w dawce 2 g/0,5 g (2 g ceftazydymu i 0,5 g awibaktamu) pacjentom o masie ciała ≥ 40 kg. Stężenia ceftazydymu i awibaktamu w osoczu były podobne we wszystkich czterech grupach wiekowych biorących udział w badaniu (od 3 miesięcy do < 2 lat, od 2 do < 6 lat, od 6 do < 12 lat i od 12 do < 18 lat). Wartości AUC 0-t i C max ceftazydymu i awibaktamu w dwóch starszych grupach wiekowych (dzieci i młodzieży w wieku od 6 do < 18 lat), od których pobrano więcej próbek do oceny parametrów farmakokinetycznych, były podobne do obserwowanych u zdrowych dorosłych uczestników z prawidłową czynnością nerek, którzy otrzymywali produkt leczniczy Zavicefta w dawce 2 g/0,5 g. Dane z tego badania, jak również z dwóch badań fazy II z udziałem dzieci i młodzieży z cIAI i cUTI, połączono z danymi farmakokinetycznymi zebranymi od pacjentów dorosłych (z badań fazy I, II i III) w celu zaktualizowania populacyjnego modelu farmakokinetycznego, który wykorzystano do przeprowadzenia symulacji mających na celu ocenę osiągnięcia docelowych wartości parametrów PK i PD.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Wyniki tych symulacji wykazały, że zalecane schematy dawkowania u dzieci i młodzieży z cIAI, cUTI i HAP/VAP, w tym dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zapewniają podobną ekspozycję ogólnoustrojową i osiągnięcie docelowych wartości PK i PD zbliżonych do wartości uzyskiwanych u dorosłych leczonych zatwierdzoną dawką produktu leczniczego Zavicefta wynoszącą 2 g/0,5 g, podawaną przez 2 godziny co 8 godzin. Doświadczenie w stosowaniu ceftazydymu z awibaktamem u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 6 miesięcy jest ograniczone. Zalecane schematy dawkowania oparte są na symulacjach przeprowadzonych przy użyciu ostatecznych populacyjnych modeli farmakokinetycznych. Symulacje wykazały, że zalecane schematy dawkowania zapewniają ekspozycję porównywalną do ekspozycji w innych grupach wiekowych, w których stopień osiągnięcia docelowych wartości parametrów PK i PD wynosił ponad 90%.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Na podstawie danych z zakończonych badań klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży, którym podawano niniejszy produkt leczniczy w zalecanych schematach dawkowania, nie stwierdzono przypadków nadmiernej ani niedostatecznej ekspozycji u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 6 miesięcy. Ponadto, biorąc pod uwagę zakończone badania kliniczne z udziałem dzieci i młodzieży, istnieją bardzo ograniczone dane dotyczące stosowania niniejszego produktu leczniczego u dzieci w wieku od 3 miesięcy do < 2 lat z zaburzeniami czynności nerek (CrCL ≤ 50 ml/min/1,73 m 2 ) i brak jest danych dotyczących stosowania tego produktu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Do przeprowadzenia symulacji u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek użyto modeli farmakokinetyki populacyjnej dla ceftazydymu i awibaktamu.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetykę ceftazydymu i awibaktamu oceniano u 45 pacjentów z grupy dzieci w wieku od urodzenia do poniżej 3 miesięcy z podejrzewanymi lub potwierdzonymi zakażeniami po podaniu pojedynczej dawki oraz wielokrotnych dawek ceftazydymu 20 mg/kg mc. i awibaktamu 5 mg/kg mc. pacjentom w wieku od urodzenia do 28 dni (w tym wcześniakom) lub ceftazydymu 30 mg/kg mc. i awibaktamu 7,5 mg/kg mc. pacjentom w wieku od jednego miesiąca do poniżej 3 miesięcy. Stężenia ceftazydymu i awibaktamu w osoczu były podobne we wszystkich grupach wiekowych. Dane z tego badania wykorzystano w celu zaktualizowania wcześniejszego populacyjnego modelu farmakokinetycznego oraz do przeprowadzenia symulacji mających na celu ocenę osiągnięcia docelowych wartości parametrów PK i PD. Wyniki tych symulacji wykazały, że zalecane schematy dawkowania u noworodków urodzonych w terminie (wiek ciąży ≥ 37 tygodni), wcześniaków (wiek ciąży od > 26 tygodni do < 31 tygodni i od 31 do < 37 tygodni) i niemowląt w wieku od 28 dni do < 3 miesięcy, zapewniają podobną ekspozycję ogólnoustrojową i osiągnięcie docelowych wartości PK i PD zbliżonych do wartości uzyskiwanych u dorosłych leczonych zatwierdzoną dawką produktu leczniczego Zavicefta, wynoszącą 2 g/0,5 g, podawaną przez 2 godziny co 8 godzin.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Nie ma danych z zakończonych badań klinicznych dotyczących wcześniaków urodzonych przed 31. tygodniem ciąży, a zalecenia dotyczące dawkowania w tej grupie wiekowej opierają się wyłącznie na modelowaniu farmakokinetycznym. Płeć i rasa Płeć i rasa pacjenta nie wpływają znacząco na farmakokinetykę produktu złożonego zawierającego ceftazydym/awibaktam.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Ceftazydym Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na rozród lub genotoksyczności, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań rakotwórczości ceftazydymu. Awibaktam Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym lub genotoksyczności, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań rakotwórczości awibaktamu. Toksykologia reprodukcyjna U ciężarnych samic królika, którym podawano awibaktam w dawkach 300 oraz 1000 mg/kg na dobę stwierdzono zależne od dawki zmniejszenia masy płodu oraz opóźnienia kostnienia szkieletu, prawdopodobnie związane z toksycznym oddziaływaniem na organizm matki.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Poziomy stężenia osoczowego u matki i płodu odpowiadające stężeniom, przy których nie obserwuje się działań niepożądanych (wartość NOAEL) (100 mg/kg na dobę) wskazują na umiarkowane do małych marginesy bezpieczeństwa. U samic szczura nie obserwowano żadnego niepożądanego wpływu leku na rozwój zarodka i płodu lub na płodność osobników dojrzałych. Po podawaniu awibaktamu przez cały okres ciąży i laktacji u samic szczura nie obserwowano żadnego wpływu na przeżycie potomstwa, ich wzrost lub rozwój. Niemniej jednak stwierdzono u mniej niż 10% potomstwa zwiększoną częstość występowania poszerzenia miedniczek nerkowych i moczowodów po ekspozycjach matek na dawkę leku równą lub przekraczającą około 1,5-krotność ekspozycji terapeutycznych u człowieka.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu węglan bezwodny 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie określono zgodności produktu leczniczego Zavicefta z innymi lekami. Produktu leczniczego Zavicefta nie należy mieszać z roztworami zawierającymi inne produkty lecznicze ani fizycznie go dodawać do takich roztworów. Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Suchy proszek 3 lata. Po rekonstytucji Zawartość fiolki należy użyć niezwłocznie po rozpuszczeniu. Po rozcieńczeniu Worki do infuzji Jeśli roztwór dożylny przygotowywano z rozcieńczalnikami podanymi w punkcie 6.6 (stężenie ceftazydymu wynosi 8 mg/ml), wykazano stabilność chemiczną i fizyczną produktu (od pierwszego nakłucia fiolki) do 12 godzin w temperaturze 2-8°C oraz przez kolejne 4 godziny w temperaturze nie wyższej niż 25°C.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Jeśli roztwór dożylny przygotowywano z rozcieńczalnikami podanymi w punkcie 6.6 (stężenie ceftazydymu wynosi od > 8 mg/ml do 40 mg/ml), wykazano stabilność chemiczną i fizyczną produktu (od pierwszego nakłucia fiolki) do 4 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Z punktu widzenia czystości mikrobiologicznej ten produkt leczniczy należy użyć natychmiast po przygotowaniu, chyba że rekonstytucja i rozcieńczenie zostały przeprowadzone w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Jeśli nie został on zużyty natychmiast, za inny czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiedzialność ponosi użytkownik, przy czym nie mogą one przekraczać wyżej podanych limitów. Strzykawki do infuzji Jeśli roztwór dożylny przygotowywano z rozcieńczalnikami podanymi w punkcie 6.6 (stężenie ceftazydymu wynosi od ≥ 8 mg/ml do 40 mg/ml), wykazano, że stabilność chemiczna i fizyczna produktu utrzymuje się do 6 godzin (od pierwszego nakłucia fiolki) w temperaturze nie wyższej niż 25°C.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Z punktu widzenia czystości mikrobiologicznej ten produkt leczniczy należy użyć natychmiast po przygotowaniu, chyba że rekonstytucja i rozcieńczenie zostały przeprowadzone w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Jeśli nie zostanie on zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiedzialność ponosi użytkownik, przy czym czas ten nie powinien być dłuższy niż 6 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25ºC. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka szklana o pojemności 20 ml (Typ 1) zamknięta gumowym (halobutylowym) korkiem i aluminiowym kapslem typu flip-off. Produkt leczniczy dostępny jest w opakowaniu zawierającym 10 fiolek.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Proszek należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań, a uzyskany koncentrat musi zostać natychmiast rozcieńczony. Tak przygotowany roztwór ma barwę bladożółtą i nie zawiera żadnych stałych cząstek. Zavicefta (ceftazydym/awibaktam) jest produktem złożonym; każda fiolka zawiera 2 g ceftazydymu i 0,5 g awibaktamu w stałym stosunku 4:1. Zalecenia dotyczące dawkowania oparte są wyłącznie na składniku ceftazydymowym. Podczas przygotowywania i podawania roztworu należy stosować standardowe techniki postępowania aseptycznego. Dawki można przygotowywać w worku do infuzji lub strzykawce do infuzji o odpowiednim rozmiarze. Przed podaniem pacjentowi produkty lecznicze podawane pozajelitowo należy sprawdzić wzrokowo pod kątem obecności cząstek stałych. Każda fiolka przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użytku.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Całkowity czas od rozpoczęcia rekonstytucji do zakończenia przygotowywania roztworu do infuzji dożylnej nie powinien być dłuższy niż 30 minut. Instrukcje przygotowywania dawek dla pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży w WORKU DO INFUZJI lub w STRZYKAWCE DO INFUZJI UWAGA: W poniższej procedurze opisano etapy przygotowywania roztworu do infuzji o końcowym stężeniu ceftazydymu wynoszącym od 8 do 40 mg/ml. Wszystkie obliczenia należy przeprowadzić przed rozpoczęciem tych etapów.  Poniżej przedstawiono uszczegółowione etapy uzyskania stężenia 20 mg/ml dla dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy (wystarczającego w większości przypadków).  Poniżej przedstawiono uszczegółowione etapy uzyskania stężenia 10 mg/ml dla dzieci w wieku od urodzenia (w tym wcześniaków) do < 3 miesięcy (wystarczającego w większości przypadków). 1.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Sporządzić roztwór metodą rekonstytucji (167,3 mg/ml ceftazydymu): a) Wprowadzić igłę strzykawki przez korek fiolki i wstrzyknąć do fiolki 10 ml jałowej wody do wstrzykiwań. b) Wycofać igłę z fiolki i wstrząsać fiolką do uzyskania przejrzystego roztworu. c) Po rozpuszczeniu produktu wbić do fiolki igłę do usuwania nadmiaru gazu w celu zmniejszenia ciśnienia wewnątrz fiolki (jest to istotne dla zachowania sterylności produktu). 2. Przygotować końcowy roztwór do infuzji (stężenie końcowe ceftazydymu musi wynosić od 8 do 40 mg/ml ): a) Worek do infuzji: Roztwór uzyskany w wyniku rekonstytucji należy dodatkowo rozcieńczyć, przenosząc odpowiednio wyliczoną objętość tego roztworu do worka infuzyjnego zawierającego którykolwiek z następujących roztworów: roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 0,9% (9 mg/ml), roztwór dekstrozy do wstrzykiwań o stężeniu 5% (50 mg/ml) lub mleczanowy roztwór Ringera.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
b) Strzykawka do infuzji: Roztwór uzyskany w wyniku rekonstytucji należy dodatkowo rozcieńczyć, przenosząc odpowiednio wyliczoną objętość tego roztworu oraz potrzebną ilość rozcieńczalnika [roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 0,9% (9 mg/ml) lub roztworu dekstrozy do wstrzykiwań o stężeniu 5% (50 mg/ml)] do strzykawki do infuzji. Patrz tabela 8 poniżej. Tabela 8. Przygotowywanie dawek produktu leczniczego Zavicefta dla dorosłych oraz dzieci i młodzieży w WORKU DO INFUZJI lub w STRZYKAWCE DO INFUZJI

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne

Dawka produktu Zavicefta(ceftazydymu)1 Objętość do pobraniaz fiolki po rekonstytucji Końcowa objętość po rozcieńczeniu w worku do infuzji2 Końcowa objętość po rozcieńczeniuw strzykawce do infuzji3
2 g Cała zawartość (około 12 ml) Od 50 ml do 250 ml 50 ml
1 g 6 ml Od 25 ml do 125 ml Od 25 ml do 50 ml
0,75 g 4,5 ml Od 19 ml do 93 ml Od 19 ml do 50 ml
Wszystkie inne dawki Objętość (ml) obliczona w oparciu o wymaganą dawkę:dawka (mg ceftazydymu) ÷ 167,3 mg/ml ceftazydymu Objętość (ml) będzie się różnić w zależności od dostępnego rozmiaru worka do infuzji oraz preferowanego stężenia końcowego(musi ono wynosić od 8 do 40 mg/mlceftazydymu) Objętość (ml) będzie się różnić w zależności od dostępnego rozmiaru strzykawki do infuzji oraz preferowanego stężenia końcowego(musi ono wynosić od 8 do 40 mg/mlceftazydymu)

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
1 Wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym 2. Rozcieńczyć do stężenia końcowego ceftazydymu wynoszącego 8 mg/ml w celu uzyskania stabilności do 12 godzin w temperaturze od 2 do 8°C, a następnie do 4 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25°C (tj. dawkę ceftazydymu wynoszącą 2 g rozcieńczyć w 250 ml, dawkę ceftazydymu wynoszącą 1 g rozcieńczyć w 125 ml, dawkę ceftazydymu wynoszącą 0,75 g rozcieńczyć w 93 ml itd.). Wszystkie inne stężenia ceftazydymu (wynoszące od > 8 mg/ml do 40 mg/ml) wykazują stabilność do 4 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25°C. 3. Rozcieńczyć do stężenia końcowego ceftazydymu, wynoszącego od ≥ 8 mg/ml do 40 mg/ml, w celu uzyskania stabilności do 6 godzin w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy UWAGA: W poniższej procedurze opisano etapy przygotowywania roztworu do infuzji o końcowym stężeniu ceftazydymu wynoszącym 20 mg/ml (wystarczającego w większości przypadków).
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Można przygotować inne stężenia, ale stężenie końcowe musi wynosić od 8 do 40 mg/ml ceftazydymu. 1. Sporządzić roztwór metodą rekonstytucji (167,3 mg/ml ceftazydymu): a) Wprowadzić igłę strzykawki przez korek fiolki i wstrzyknąć do fiolki 10 ml jałowej wody do wstrzykiwań. b) Wycofać igłę z fiolki i wstrząsać fiolką do uzyskania przejrzystego roztworu. c) Po rozpuszczeniu produktu wbić do fiolki igłę do usuwania nadmiaru gazu w celu zmniejszenia ciśnienia wewnątrz fiolki (jest to istotne dla zachowania sterylności produktu). 2. Przygotować końcowy roztwór do infuzji — stężenie końcowe ceftazydymu musi wynosić 2 0 mg/ml : a) Roztwór uzyskany w wyniku rekonstytucji należy dodatkowo rozcieńczyć, przenosząc odpowiednio wyliczoną objętość tego roztworu oraz potrzebną ilość rozcieńczalnika [roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 0,9% (9 mg/ml) lub roztworu dekstrozy do wstrzykiwań o stężeniu 5% (50 mg/ml)] do strzykawki do infuzji.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
b) W celu weryfikacji obliczeń należy skorzystać z tabeli 9, 10 lub 11 poniżej. Wartości w nich przedstawione są przybliżone, gdyż może zaistnieć konieczność zaokrąglenia danej wartości do najbliższej kreski na podziałce strzykawki o danym rozmiarze. Należy zauważyć, że tabele NIE zawierają wszystkich możliwych obliczonych dawek, ale można z nich skorzystać w celu oszacowania objętości podczas weryfikacji obliczeń. Tabela 9. Przygotowywanie dawek produktu leczniczego Zavicefta (końcowe stężenie ceftazydymu wynoszące 20 mg/ml) do stosowania u dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy z klirensem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min/1,73 m 2

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne

Wiek dziecka oraz dawka produktu leczniczego Zavicefta(mg/kg mc.)1 Masa ciała (kg) Dawka(mg ceftazydymu) Objętość roztworu do pobrania z fiolki po rekonstytucji(ml) Objętość rozcieńczalnika do dodania (ml)
5 250 1,5 11
6 300 1,8 13
Od 6 miesięcy do 7 350 2,1 15
12 miesięcy
8 400 2,4 18
50 mg/kg mc. 9 450 2,7 20
10 500 3 22
ceftazydymu
11 550 3,3 24
12 600 3,6 27
Od 3 miesięcy do 4 160 1 7,4
5 200 1,2 8,8
6 240 1,4 10
< 6 miesięcy
7 280 1,7 13
40 mg/kg mc. 8 320 1,9 14
ceftazydymu
9 360 2,2 16
10 400 2,4 18

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
1 Wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym Tabela 10. Przygotowywanie dawek produktu leczniczego Zavicefta (końcowe stężenie ceftazydymu wynoszące 20 mg/ml) do stosowania u dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy z CrCL od 31 do 50 ml/min/1,73 m 2

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne

Wiek dziecka oraz dawka produktu leczniczego Zavicefta(mg/kg mc.)1 Masa ciała (kg) Dawka(mg ceftazydymu) Objętość roztworu do pobrania z fiolki po rekonstytucji(ml) Objętość rozcieńczalnika do dodania (ml)
5 125 0,75 5,5
Od 6 miesięcy do 6 150 0,9 6,6
7 175 1 7,4
12 miesięcy
8 200 1,2 8,8
25 mg/kg mc. 9 225 1,3 9,6
10 250 1,5 11
ceftazydymu
11 275 1,6 12
12 300 1,8 13
4 80 0,48 3,5
Od 3 miesięcy do 5 100 0,6 4,4
6 120 0,72 5,3
< 6 miesięcy
7 140 0,84 6,2
20 mg/kg mc. 8 160 1 7,4
ceftazydymu
9 180 1,1 8,1
10 200 1,2 8,8

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
1 Wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym Tabela 11. Przygotowywanie dawek produktu leczniczego Zavicefta (końcowe stężenie ceftazydymu wynoszące 20 mg/ml) do stosowania u dzieci w wieku od 3 do 12 miesięcy z CrCL od 16 do 30 ml/min/1,73 m 2

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne

Wiek dziecka oraz dawka produktu leczniczego Zavicefta(mg/kg mc.)1 Masa ciała (kg) Dawka(mg ceftazydymu) Objętość roztworu do pobrania z fiolki po rekonstytucji(ml) Objętość rozcieńczalnika do dodania (ml)
5 93,75 0,56 4,1
Od 6 miesięcy do 6 112,5 0,67 4,9
7 131,25 0,78 5,7
12 miesięcy
8 150 0,9 6,6
18,75 mg/kg mc. 9 168,75 1 7,4
10 187,5 1,1 8,1
ceftazydymu
11 206,25 1,2 8,8
12 225 1,3 9,6
4 60 0,36 2,7
Od 3 miesięcy do 5 75 0,45 3,3
6 90 0,54 4
< 6 miesięcy
7 105 0,63 4,6
15 mg/kg mc. 8 120 0,72 5,3
ceftazydymu
9 135 0,81 6
10 150 0,9 6,6

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
1 Wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym Dzieci w wieku od urodzenia (w tym wcześniaki) do < 3 miesięcy: UWAGA: W poniższej procedurze opisano etapy przygotowywania roztworu podstawowego do infuzji o końcowym stężeniu ceftazydymu wynoszącym 10 mg/ml, odpowiedniego do podawania dawek poniżej 250 mg dzieciom w wieku od urodzenia (w tym wcześniakom) do < 3 miesięcy. Można przygotować inne stężenia, ale stężenie końcowe musi wynosić od 8 do 40 mg/ml ceftazydymu. 1. Sporządzić roztwór metodą rekonstytucji (167,3 mg/ml ceftazydymu): a) Wprowadzić igłę strzykawki przez korek fiolki i wstrzyknąć do fiolki 10 ml jałowej wody do wstrzykiwań. b) Wycofać igłę z fiolki i wstrząsać fiolką do uzyskania przejrzystego roztworu. c) Po rozpuszczeniu produktu wbić do fiolki igłę do usuwania nadmiaru gazu w celu zmniejszenia ciśnienia wewnątrz fiolki (jest to istotne dla zachowania sterylności produktu). 2.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Przygotować końcowy roztwór podstawowy do infuzji — stężenie końcowe ceftazydymu musi wynosić 10 mg/ml : a) Roztwór uzyskany w wyniku rekonstytucji należy dodatkowo rozcieńczyć, przenosząc 3 ml uzyskanego w wyniku rekonstytucji roztworu do worka infuzyjnego lub strzykawki zawierającej 47 ml rozcieńczalnika [roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 0,9% (9 mg/ml) lub roztworu dekstrozy do wstrzykiwań o stężeniu 5% (50 mg/ml)], aby uzyskać końcową objętość wynoszącą 50 ml. b) Dokładnie wymieszać (np. delikatnie odwrócić worek infuzyjny lub za pomocą łącznika strzykawki delikatnie przepuścić roztwór tam i z powrotem co najmniej 5 razy między 2 strzykawkami). c) Przenieść odpowiednią objętość 10 mg/ml roztworu podstawowego ceftazydymu do strzykawki do infuzji. Aby sprawdzić objętość roztworu podstawowego, którą należy przenieść do strzykawki do infuzji w celu podania, należy skorzystać z tabeli 12 poniżej.
CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Wartości w niej przedstawione są przybliżone, gdyż może zaistnieć konieczność zaokrąglenia danej wartości do najbliższej kreski na podziałce strzykawki o danym rozmiarze. Należy zauważyć, że tabele NIE zawierają wszystkich możliwych obliczonych dawek, ale można z nich skorzystać w celu oszacowania objętości podczas weryfikacji obliczeń. Tabela 12. Dawkowanie produktu leczniczego Zavicefta u dzieci w wieku od urodzenia (w tym wcześniaków) do < 3. miesiąca życia przy użyciu 50 ml roztworu podstawowego produktu leczniczego Zavicefta (końcowe stężenie ceftazydymu wynoszące 10 mg/ml) przygotowanego z 3 ml poddanego rekonstytucji roztworu pobranego z fiolki i dodanego do 47 ml rozcieńczalnika.

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne

Wiek dziecka i dawka produktu leczniczegoZavicefta (mg/kg mc.)1 Masa ciała (kg) Dawka (mgceftazydymu) Objętość roztworu podstawowego 10 mg/ml (ceftazydymu) dopodania (ml)
Niemowlęta urodzone w 3 90 9
terminie (wiek ciąży 3,5 105 10,5
≥ 37 tygodni) od > 28 dni
4 120 12
do < 3 miesięcy
4,5 135 13,5
LUB 5 150 15
5,5 165 16,5
Wcześniaki od > 44 6 180 18
6,5 195 19,5
tygodni do < 53 tygodni
PMA 7 210 21
30 mg/kg mc. 7,5 225 22,5
8 240 24
ceftazydymu
0,8 16 1,6
1 20 2
Noworodki urodzone w 1,2 24 2,4
1,4 28 2,8
terminie (wiek ciąży
1,6 32 3,2
≥ 37 tygodni) od
1,8 36 3,6
urodzenia do ≤ 28 dni
2 40 4
LUB 2,2 44 4,4
2,4 48 4,8
Wcześniaki i niemowlęta 2,6 52 5,2
urodzone przed terminem 2,8 56 5,6
od 26 do ≤ 44 tygodni
3 60 6
PMA
3,5 70 7
20 mg/kg mc. 4 80 8
4,5 90 9
ceftazydymu
5 100 10
5,5 110 11
6 120 12

CHPL leku Zavicefta, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
1 Wyłącznie w oparciu o składnik ceftazydym
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ceftazidim AptaPharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 1 g ceftazydymu (w postaci ceftazydymu pięciowodnego) z sodu węglanem (121 mg na 1 g ceftazydymu). Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda fiolka zawiera 52,44 mg (2,28 mmol) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji Fiolki zawierające biały lub kremowy proszek.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie Ceftazidim AptaPharma jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u dorosłych i u dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia). Szpitalne zapalenia płuc Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydoz? Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego Powikłane zakażenia dróg moczowych Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej Zakażenia kości i stawów Zapalenie otrzewnej związane z dializami u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis) Leczenie pacjentów z bakteriemią, której związek z którymkolwiek z wymienionych wyżej zakażeń jest stwierdzony lub prawdopodobny. Ceftazydym można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, przypuszczalnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
Profilaktyka Ceftazydym można stosować w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP, ang. trans-urethral resection of the prostate). Wybierając ceftazydym należy wziąć pod uwagę spektrum jego działania przeciwbakteryjnego, obejmujące głównie tlenowe bakterie Gram-ujemne (patrz punkty 4.4 i 5.1). Ceftazydym należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania ceftazydymu. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Tabela 1. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg Podawanie przerywane Zakażenie Podawana dawka Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę co 8 godzin, do 9 g na dobę Gorączka neutropeniczna: 2 g co 8 godzin Szpitalne zapalenia płuc: 1 do 2 g co 8 godzin Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 1 do 2 g co 8 godzin Bakteriemia*: 1 do 2 g co 8 godzin Zakażenia kości i stawów: 1 do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Powikłane zakażenia dróg moczowych: 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Okołooperacyjna profilaktyka zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP): 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia, i druga dawka podczas wyjmowania cewnika Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 1 g do 2 g co 8 godzin Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 1 g do 2 g co 8 godzin Ciągła infuzja Zakażenie Podawana dawka Gorączka neutropeniczna: Wysycająca dawka 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 do 6 g w ciągu każdych 24 godzin Szpitalne zapalenia płuc: 1 g do 2 g co 8 godzin Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 1 g do 2 g co 8 godzin Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 1 g do 2 g co 8 godzin Bakteriemia*: 1 g do 2 g co 8 godzin Zakażenia kości i stawów: 1 g do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 g do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 1 g do 2 g co 8 godzin Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 1 g do 2 g co 8 godzin U dorosłych z prawidłową czynnością nerek stosowano 9 g/dobę bez wystąpienia działań niepożądanych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
* Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. 4.3 Dawkowanie dla dzieci Tabela 2. Dzieci o masie ciała < 40 kg Niemowlęta w wieku >2 miesięcy i dzieci <40 kg Zakażenie Dawka zazwyczaj stosowana Powikłane zakażenia dróg moczowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Neutropenia u dzieci: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteriemia*: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia kości i stawów: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Ciągła infuzja Gorączka neutropeniczna: Dawka nasycająca 60 do 100 mg/kg mc.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
a następnie ciągła infuzja 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę Szpitalne zapalenia płuc: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteriemia*: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia kości i stawów: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Noworodki i niemowlęta w wieku ≤2 miesięcy Zakażenie Dawka zazwyczaj stosowana Większość zakażeń: 25 do 60 mg/kg mc./dobę w dwóch dawkach U noworodków w wieku 0-2 miesięcy, okres półtrwania ceftazydymu w surowicy może być trzy-do czterokrotnie dłuższy niż u dorosłych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
* Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1 4.4 Osoby w podeszłym wieku Z powodu związanego z wiekiem, zmniejszonego klirensu ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, dobowa dawka u pacjentów w wieku powyżej 80 lat nie powinna zazwyczaj przekraczać 3 g. 4.5 Zaburzenia czynności wątroby Dostępne dane nie wskazują na potrzebę zmiany dawek w lekkich lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby. Brak danych z badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz także punkt 5.2). Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa i skuteczności. 4.6 Zaburzenia czynności nerek Ceftazydym jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz także punkt 4.4). Należy podać początkową dawkę wysycającą 1 g ceftazydymu. Dawki podtrzymujące należy ustalić na podstawie klirensu kreatyniny. 4.7 Tabela 3.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
Zalecane dawki podtrzymujące produktu Ceftazidim AptaPharma w niewydolności nerek – krótkotrwała infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg Klirens kreatyniny [ml/min]: 50-31, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 150-200 (1,7-2,3), Zalecana dawka jednorazowa Ceftazidim AptaPharma [g]: 1, Przerwa między dawkami [w godzinach]: 12 Klirens kreatyniny [ml/min]: 30-16, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 200-350 (2,3-4,0), Zalecana dawka jednorazowa Ceftazidim AptaPharma [g]: 1, Przerwa między dawkami [w godzinach]: 24 Klirens kreatyniny [ml/min]: 15-6, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 350-500 (4,0-5,6), Zalecana dawka jednorazowa Ceftazidim AptaPharma [g]: 0,5, Przerwa między dawkami [w godzinach]: 24 Klirens kreatyniny [ml/min]: < 5, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): > 500 (> 5,6), Zalecana dawka jednorazowa Ceftazidim AptaPharma [g]: 0,5, Przerwa między dawkami [w godzinach]: 48 U pacjentów z ciężkimi zakażeniami, należy zwiększyć pojedynczą dawkę leku o 50% lub zwiększyć częstość dawkowania.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
U dzieci klirens kreatyniny należy obliczać z uwzględnieniem powierzchni ciała lub beztłuszczowej masy ciała. 4.8 Tabela 4. Zalecane dawki podtrzymujące produktu Ceftazidim AptaPharma w zaburzeniach czynności nerek – ciągła infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg Klirens kreatyniny [ml/min]: 50-31, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 150-200 (1,7-2,3), Przerwa między dawkami [w godzinach]: 12, Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g do 3 g na 24 godziny Klirens kreatyniny [ml/min]: 30-16, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): 200-350 (2,3-4,0), Przerwa między dawkami [w godzinach]: 24, Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g na 24 godziny Klirens kreatyniny [ml/min]: ≤ 15, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l] (mg/dl): > 350 (> 4,0), Przerwa między dawkami [w godzinach]: Nieokreślona Należy zachować staranność w dobieraniu dawek.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. 4.9 Dzieci o masie <40 kg Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Ceftazidim AptaPharma podawanego w ciągłej infuzji u dzieci z niewydolnością nerek, o masie ciała < 40 kg, nie zostały określone. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Jeśli u dzieci z niewydolnością nerek stosuje się ciągłą infuzję, klirens kreatyniny należy obliczać uwzględniając powierzchnię ciała lub beztłuszczową masę ciała. 4.10 Hemodializa Okres półtrwania ceftazydymu w surowicy podczas hemodializy wynosi od 3 do 5 godzin. Po zakończeniu każdej hemodializy zaleca się podanie dawki podtrzymującej ceftazydymu według tabel 5 i 6. 4.11 Dializa otrzewnowa Ceftazydym można stosować w dializach otrzewnowych i w ciągłych ambulatoryjnych dializach otrzewnowych (CAPD).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
Oprócz podawania ceftazydymu dożylnie można go podawać również w płynie dializacyjnym (zwykle 125 do 250 mg na 2 litry płynu do dializy). Pacjentom z niewydolnością nerek poddawanym ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie lub wysoko przepływowej hemofiltracji w oddziałach intensywnej terapii: 1 g na dobę w dawce jednorazowej lub w dawkach podzielonych. U pacjentów poddawanych nisko przepływowej hemofiltracji dawkowanie jest takie, jak zalecane w zaburzeniach czynności nerek. U pacjentów poddawanych żylno-żylnej hemofiltracji i żylno-żylnej hemodializie należy podawać dawki zgodnie z zaleceniami zamieszczonymi poniżej w tabelach 5 i 6. 4.12 Tabela 5. Zalecane dawki w ciągłej żylno-żylnej hemofiltracji Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości ultrafiltracji [ml/min]: 5, 16,7, 33,3, 50 0: 250, 250, 500, 500 5: 250, 250, 500, 500 10: 250, 500, 500, 750 15: 250, 500, 500, 750 20: 500, 500, 500, 750 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
4.13 Tabela 6. Zalecane dawki podczas ciągłej żylno-żylnej hemodializy Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w ml/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości wprowadzanego dializatu 1,0 litr/godzinę: 0,5, 1,0, 2,0 Szybkość ultrafiltracji (litry/godzinę): 0,5, 1,0, 2,0 0: 500, 500, 500, 500, 500, 750 5: 500, 500, 750, 500, 500, 750 10: 500, 500, 750, 500, 750, 1000 15: 500, 750, 750, 750, 750, 1000 20: 750, 750, 1000, 750, 750, 1000 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin. 4.14 Sposób podawania Dawka zależy od ciężkości, wrażliwości, miejsca i rodzaju zakażenia oraz od wieku i czynności nerek pacjenta. Ceftazidim AptaPharma 1 g należy podawać dożylnie we wstrzyknięciach albo w infuzjach lub głęboko domięśniowo. Zalecanymi miejscami podania domięśniowego są: górny, zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego lub boczna część uda.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
Roztwory Ceftazidim AptaPharma można podawać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji, jeżeli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Podstawową zalecaną drogą podania jest pojedyncze wstrzyknięcie dożylne lub ciągła infuzja dożylna. Podanie domięśniowe należy rozważać jedynie wtedy, gdy dożylne podanie nie jest możliwe lub jest mniej właściwe dla pacjenta.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na ceftazydym lub na inne antybiotyki cefalosporynowe, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) w wywiadzie na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nadwrażliwość Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, notowano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości, sporadycznie śmiertelnych. W razie wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, konieczne jest natychmiastowe zakończenie leczenia ceftazydymem i wdrożenie odpowiedniego postępowania ratunkowego. Przed wdrożeniem leczenia należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący nadwrażliwości na ceftazydym, na inne cefalosporyny lub na inny rodzaj leków beta-laktamowych. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas podawania ceftazydymu pacjentom, u których wystąpiły reakcje alergiczne na inne beta-laktamy. Spektrum działania Ceftazydym ma ograniczone spektrum działania przeciwbakteryjnego.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Nie jest przydatny do stosowania jako jedyny lek w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wcześniej określono patogen i wiadomo, że jest on wrażliwy lub że podejrzewa się, że najbardziej prawdopodobne bakterie będą reagować na leczenie ceftazydymem. Dotyczy to szczególnie ustalania sposobu leczenia pacjentów z bakteriemią, a także leczenia bakteryjnego zapalenia opon mózgowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń kości i stawów. Ponadto ceftazydym jest wrażliwy na hydrolizę przez niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL). Dlatego też wybierając ceftazydym do leczenia, należy wziąć pod uwagę informacje dotyczące częstości występowania bakterii wytwarzających ESBL. Rzekomobłoniaste zapalenie jelit Podczas stosowania prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym ceftazydymu, opisywano występowanie związanego z antybiotykiem zapalenia jelita oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit, o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Dlatego ważne jest wzięcie pod uwagę tego rozpoznania u pacjentów, u których wystąpiła biegunka w trakcie lub po zakończeniu podawania ceftazydymu (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia ceftazydymem i zastosowanie leczenia przeciw Clostridium difficile. Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. Czynność nerek Stosowanie dużych dawek cefalosporyn jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek. Ceftazydym jest wydalany przez nerki, dlatego też jego dawkę należy zmniejszyć proporcjonalnie do stopnia niewydolności nerek. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność należy ściśle monitorować u pacjentów z niewydolnością nerek. Donoszono o występowaniu objawów neurologicznych u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono dawki (patrz punkty 4.2, 4.7 i 4.8).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów Długotrwałe stosowanie może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoki, grzyby) i może być konieczne przerwanie kuracji i podjęcie stosownych działań. Istotne jest powtarzanie oceny stanu klinicznego pacjenta. Wpływ na wynik testów Ceftazydym nie wpływa na wynik testów enzymatycznych wykrywających cukier w moczu, ale mogą wystąpić niewielkie zmiany (fałszywie dodatnie) wyników testów z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Ceftazydym nie wpływa na wynik alkalicznej próby pikrynianowej na kreatyninę. U około 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego wyniku testu Coombsa może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zawartość sodu Ten produkt leczniczy zawiera 52,44 mg sodu w jednym gramie, co stanowi równoważnik 2,62% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki spożycia sodu (2 g) u osób dorosłych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi oraz inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Ceftazidim AptaPharma można stosować u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko. Karmienie piersi?
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka kobiecego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombsa.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często 1/10 często 1/100 do 1/10 niezbyt często 1/1000 do 1/100 rzadko 1/10 000 do 1/1000 bardzo rzadko 1/10 000 częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Często Niezbyt często Bardzo rzadko Częstość nieznana Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Agranulocytoza Trombocytoza Niedokrwistość hemolityczna Neutropenia Limfocytoza Leukopenia Małopłytkowość Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Następstwa neurologiczne 1 Parestezje Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego 2 (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych 3 Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka Świąd Martwica toksyczno-rozpływna naskórka Zespół Stevensa-Johnsona Rumień wielopostaciowy Obrzęk naczynioruchowy Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) 4 Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni odczyn Coombsa 5 1 Zgłaszano występowanie drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu. 2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 Odnotowano rzadkie zgłoszenia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombsa może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi oraz inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Ceftazidim AptaPharma można stosować u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko. Karmienie piersi?
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Interakcje
Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka kobiecego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombsa.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Interakcje
Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często 1/10 często 1/100 do 1/10 niezbyt często 1/1000 do 1/100 rzadko 1/10 000 do 1/1000 bardzo rzadko 1/10 000 częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Często Niezbyt często Bardzo rzadko Częstość nieznana Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Agranulocytoza Trombocytoza Niedokrwistość hemolityczna Neutropenia Limfocytoza Leukopenia Małopłytkowość Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Następstwa neurologiczne 1 Parestezje Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego 2 (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych 3 Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka Świąd Martwica toksyczno-rozpływna naskórka Zespół Stevensa-Johnsona Rumień wielopostaciowy Obrzęk naczynioruchowy Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) 4 Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Interakcje
Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni odczyn Coombsa 5 1 Zgłaszano występowanie drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu. 2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 Odnotowano rzadkie zgłoszenia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombsa może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Interakcje
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Ceftazidim AptaPharma można stosować u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka kobiecego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombsa. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często 1/10 często 1/100 do 1/10 niezbyt często 1/1000 do 1/100 rzadko 1/10 000 do 1/1000 bardzo rzadko 1/10 000 częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Często Niezbyt często Bardzo rzadko Częstość nieznana Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Agranulocytoza Trombocytoza Niedokrwistość hemolityczna Neutropenia Limfocytoza Leukopenia Małopłytkowość Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Następstwa neurologiczne 1 Parestezje Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego 2 (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych 3 Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka Świąd Martwica toksyczno-rozpływna naskórka Zespół Stevensa-Johnsona Rumień wielopostaciowy Obrzęk naczynioruchowy Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) 4 Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni odczyn Coombsa 5 1 Zgłaszano występowanie drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu. 2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 Odnotowano rzadkie zgłoszenia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombsa może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombsa. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Działania niepożądane
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często 1/10 często 1/100 do 1/10 niezbyt często 1/1000 do 1/100 rzadko 1/10 000 do 1/1000 bardzo rzadko 1/10 000 częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Często Niezbyt często Bardzo rzadko Częstość nieznana Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia Agranulocytoza Trombocytoza Niedokrwistość hemolityczna Neutropenia Limfocytoza Leukopenia Małopłytkowość Zaburzenia układu immunologicznego Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zawroty głowy Następstwa neurologiczne 1 Parestezje Zaburzenia naczyniowe Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego 2 (patrz punkt 4.4) Ból brzucha Nudności Wymioty Zaburzenia smaku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych 3 Żółtaczka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka Świąd Martwica toksyczno-rozpływna naskórka Zespół Stevensa-Johnsona Rumień wielopostaciowy Obrzęk naczynioruchowy Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) 4 Zaburzenia nerek i dróg moczowych Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi Śródmiąższowe zapalenie nerek Ostra niewydolność nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Działania niepożądane
Gorączka Badania diagnostyczne Dodatni odczyn Coombsa 5 1 Zgłaszano występowanie drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z niewydolnością nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu. 2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 Odnotowano rzadkie zgłoszenia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombsa może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki beta-laktamowe przeciwbakteryjne, cefalosporyny trzeciej generacji; kod ATC: J 01 DD02 Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, po związaniu się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Powoduje to przerwanie biosyntezy ściany komórkowej (peptydoglikanu), co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej i jej śmierci. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) Dla cefalosporyn najważniejszym farmakokinetyczno–farmakodynamicznym wskaźnikiem wykazującym korelację ze skutecznością in vivo jest odsetek czasu odstępu między dawkami, w którym stężenie niezwiązanego (wolnego) leku jest większe niż minimalne stężenie hamujące (MIC) ceftazydymu w stosunku do docelowego gatunku bakterii (tj. %T>MIC).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm oporności Oporność bakterii na ceftazydym może wynikać z jednego lub więcej spośród następujących mechanizmów: hydroliza przez beta-laktamazy; ceftazydym może być skutecznie hydrolizowany przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL), w tym przez rodzinę SHV tych ESBL, oraz przez enzymy AmpC, które mogą być indukowane lub trwale odblokowywane na etapie genu u niektórych gatunków tlenowych bakterii Gram-ujemnych; zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny do ceftazydymu; nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, co ogranicza dostęp ceftazydymu do białek wiążących penicyliny w bakteriach Gram-ujemnych; bakteryjna pompa usuwająca lek z komórki. Wartości graniczne Następujące wartości graniczne minimalnych stężeń hamujących (MIC) zostały określone przez European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST, 2019.01.01, v9.0).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Bakteria Punkty graniczne [mg/l] Enterobacteriaceae S (≤) 1, R (> 4) Pseudomonas aeruginosa S (≤) 1, R (≥ 8) Aeromonas spp. S (≤) 1, R (> 4) Punkty graniczne niezwiązane z gatunkami 2, S (≤) 4, R (≥ 8) S=wrażliwe, R=oporne Punkty graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami (2 g × 3 IV). Punkty graniczne niezwiązane z gatunkami zostały określone głównie na podstawie danych PK/PD i są niezależne od rozkładu MIC dla poszczególnych gatunków. Są one wyłącznie do zastosowania wobec gatunków nieuwzględnionych w tabeli lub w przypisach. Wrażliwość mikrobiologiczna Częstość nabytej oporności wybranych gatunków może zmieniać się w zależności od położenia geograficznego i czasu i pożądana jest wiedza o lokalnym występowaniu oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
W razie potrzeby należy zasięgnąć rady ekspertów, jeśli lokalna częstość występowania oporności jest taka, że przydatność ceftazydymu jest wątpliwa co najmniej w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń. Gatunki zwykle wrażliwe Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Streptococcus pyogenes Streptococcus agalactiae Bakterie tlenowe Gram-ujemne: Citrobacter koseri Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Neisseria menigitidis Pasteurella multocida Proteus mirabilis Proteus spp. (inne) Providencia spp. Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Bakterie tlenowe Gram-ujemne: Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Klebsiella spp. (inne) Pseudomonas aeruginosa Serratia spp.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Morganella morganii Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus Streptococcus pneumoniae Viridans group streptococcus Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie: Clostridium perfringens Peptostreptococcus spp. Bakterie beztlenowe Gram-ujemne: Fusobacterium spp. Drobnoustroje o oporności naturalnej: Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Enterococcus spp including Enterococcus faecalis and Enterococcus faecium Listeria spp. Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie: Clostridium difficile Bakterie beztlenowe Gram-ujemne: Bacteroides spp. (wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych). Inne: Chlamydia spp. Mycoplasma spp. Legionella spp. S. aureus metycylino-wrażliwy – uważa się, że ma małą wrażliwość wrodzoną na ceftazydym. Wszystkie metycylino-oporne szczepy S. aureus są oporne na ceftazydym. S. pneumoniae, który wykazuje pośrednią wrażliwość na penicyliny, może wykazywać co najmniej zmniejszoną wrażliwość na ceftazydym.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Obserwowano dużą częstość oporności w jednym lub więcej obszarach (krajach, regionach) UE.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu domięśniowym 500 mg lub 1 g szybko osiąga maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące odpowiednio 18 mg/l lub 37 mg/l. Po pięciu minutach od podania dożylnego pojedynczej dawki 500 mg, 1 g lub 2 g stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 46 mg/l, 87 mg/l i 170 mg/l. Kinetyka ceftazydymu jest liniowa w zakresie pojedynczych dawek 0,5 do 2,0 g po podaniu dożylnym lub domięśniowym. Dystrybucja Wiązanie ceftazydymu przez białka osocza jest małe i wynosi około 10%. Stężenie ceftazydymu większe od MIC – minimalnego stężenia hamującego wzrost powszechnych patogenów, stwierdza się w kościach, sercu, żółci, plwocinie, ciele szklistym, płynie stawowym, opłucnowym i otrzewnowym. Ceftazydym z łatwością przenika przez łożysko i do mleka kobiecego. Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest słabe, z czego wynikają małe stężenia ceftazydymu w płynie mózgowo-rdzeniowym, jeśli nie występuje stan zapalny.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Jeśli jednak występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych, w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia od 4 do 20 mg/l lub więcej. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. Eliminacja Po podaniu pozajelitowym stężenie w osoczu zmniejsza się, a okres półtrwania wynosi około 2 godziny. Ceftazydym jest wydzielany w postaci niezmienionej do moczu w wyniku przesączania kłębuszkowego; około 80-90% dawki leku wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin. Mniej niż 1% jest wydalane z żółcią. Szczególne grupy pacjentów Niewydolność nerek Eliminacja ceftazydymu jest zmniejszona u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i dawkę należy wówczas zmniejszyć (patrz punkt 4.2). Niewydolność wątroby Lekkie lub umiarkowane zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u osób otrzymujących 2 g dożylnie co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Osoby w podeszłym wieku Zmniejszony klirens obserwowany u pacjentów w podeszłym wieku wynikał przede wszystkim ze związane z wiekiem zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich lub starszych, średni okres półtrwania w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu pojedynczym lub po powtarzanym dwa razy na dobę przez 7 dni wstrzyknięciu dożylnym dawki 2 g. Dzieci Okres półtrwania ceftazydymu jest wydłużony u wcześniaków i u noworodków urodzonych o czasie o 4,5 do 7,5 godziny po dawkach 25 do 30 mg/kg masy ciała. Jednakże, od wieku 2 miesięcy okres półtrwania mieści się w takim zakresie, jak u dorosłych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Niekliniczne dane nie wykazują szczególnego ryzyka dla ludzi, na podstawie badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności powtarzanych dawek, genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej. Nie prowadzono badań rakotwórczości ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu węglan 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Ceftazidim AptaPharma wykazuje mniejszą stabilność w roztworach wodorowęglanu sodu niż w innych płynach do podawania dożylnego. Wodorowęglan sodu nie jest zalecany jako rozpuszczalnik. Nie należy mieszać produktu leczniczego Ceftazidim AptaPharma z aminoglikozydami w tej samej strzykawce ani w tym samym zestawie do infuzji. Po dodaniu wankomycyny do ceftazydymu w roztworze zanotowano wytrącenie osadu, dlatego istotne jest przepłukiwanie zestawu do infuzji dożylnych pomiędzy podawaniem obu antybiotyków. 6.3 Okres ważności Zamknięte fiolki: 3 lata. Rozwór po odtworzeniu/rozcieńczeniu do podania dożylnego: przechowywać do 24 godzin w temperaturze od 2ºC do 8ºC (w lodówce). Rozwór po odtworzeniu/rozcieńczeniu do podania domięśniowego: produkt należy zużyć natychmiast.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Zamknięte fiolki: Ten produkt nie wymaga szczególnej temperatury przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Rozwór po odtworzeniu/rozcieńczeniu: Wykazano, że fizyczna i chemiczna trwałość roztworu po odtworzeniu/rozcieńczeniu do podania dożylnego wynosi 24 godziny w temperaturze 2°C do 8°C. Ze względów mikrobiologicznych roztwór powstały po odtworzeniu/rozcieńczeniu należy zużyć natychmiast po przygotowaniu. Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, do czasu podania produktu to użytkownik ponosi odpowiedzialność za warunki i czas przechowywania roztworu, które zwykle nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze 2°C do 8°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ceftazidim AptaPharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji jest pakowany w fiolki z bezbarwnego szkła (typu III), o pojemności 10 ml, z szarym korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym wieczkiem typu flip-off.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Opakowanie zawiera 10 fiolek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania. Należy zapoznać się z tabelą 7 i tabelą 8, dotyczącymi dodawanych objętości i uzyskiwanych stężeń, co może być przydatne, gdy potrzebne są dawki częściowe. Tabela 7. Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań Zawartość fiolki: 1 g Objętość rozpuszczalnika do dodania [ml]: wstrzyknięcie domięśniowe: 3 ml wstrzyknięcie dożylne (bolus): 10 ml Przybliżone stężenie ceftazydymu [mg/ml]: wstrzyknięcie domięśniowe: 260 wstrzyknięcie dożylne (bolus): 90 Uwaga: Otrzymana objętość roztworu ceftazydymu w rozpuszczalniku zwiększa się z powodu współczynnika przesuwu fazowego substancji czynnej, z czego wynikają stężenia [mg/ml] przedstawione w tabeli powyżej. Ceftazydym w stężeniu 90 mg/ml jest zgodny z: wodą do wstrzykiwań roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań 9 mg/ml (0,9%). Tabela 8.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Proszek do sporządzania roztworu do infuzji Zawartość fiolki: 1 g Objętość rozpuszczalnika do dodania [ml]: infuzja dożylna 50 ml* Przybliżone stężenie ceftazydymu [mg/ml]: 20 * Należy dodawać dwustopniowo. Uwaga: Otrzymana objętość roztworu ceftazydymu w rozpuszczalniku zwiększa się z powodu współczynnika przesuwu fazowego substancji czynnej, z czego wynikają stężenia [mg/ml] przedstawione w tabeli powyżej. Zabarwienie roztworu od jasnożółtego do bursztynowego zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika i warunków przechowywania. Jeśli spełnione są zalecane warunki, zmienność zabarwienia roztworu nie wpływa niekorzystnie na skuteczność działania produktu. Ceftazydym w stężeniach pomiędzy 1 mg/ml a 40 mg/ml jest zgodny z: roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań 9 mg/ml (0,9%) roztworem mleczanu sodu do wstrzykiwań M/6 wieloskładnikowym roztworem mleczanu sodu do wstrzykiwań (roztwór Hartmanna) roztworem glukozy do wstrzykiwań 5% roztworem chlorku sodu 0,225% z roztworem glukozy do wstrzykiwań 5% roztworem chlorku sodu 0,45% z roztworem glukozy do wstrzykiwań 5% roztworem chlorku sodu 0,9% z roztworem glukozy do wstrzykiwań 5% roztworem chlorku sodu 0,18% z roztworem glukozy do wstrzykiwań 4% roztworem glukozy do wstrzykiwań 10% roztworem dekstranu 40 10% w roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań 0,9% roztworem dekstranu 40 10% w roztworze glukozy do wstrzykiwań 5% roztworem dekstranu 70 6% w roztworze chlorku sodu 0,9% roztworem dekstranu 70 6% w roztworze glukozy do wstrzykiwań 5%.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Ceftazydym w stężeniach pomiędzy 0,05 mg/ml a 0,25 mg/ml jest zgodny z płynem do dializy otrzewnowej (mleczanowym). Ceftazydym w stężeniach wyszczególnionych w Tabeli 7 do wstrzyknięć domięśniowych można rozpuścić w roztworze zawierającym 0,5% lub 1% chlorowodorku lidokainy do wstrzykiwań. Sporządzanie roztworu do szybkiego wstrzyknięcia (bolus) 1. Sporządzanie roztworu do infuzji dożylnych z ceftazydymu w standardowej fiolce (zestaw typu mini-bag lub burette) 1. Przebić igłą korek i wstrzyknąć do fiolki zalecaną objętość rozpuszczalnika. Podciśnienie wewnątrz fiolki może ułatwić wniknięcie rozpuszczalnika. Wycofać igłę ze strzykawką. 2. Potrząsać aż do rozpuszczenia: uwalnia się dwutlenek węgla i w ciągu 1 do 2 minut uzyskuje się klarowny roztwór. 3. Odwrócić fiolkę. Utrzymując tłok strzykawki w pozycji w pełni wciśniętej, przebić igłą korek fiolki i pobrać całą objętość roztworu do strzykawki (podwyższone ciśnienie w fiolce ułatwi tę czynność).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Igłę należy utrzymać wewnątrz roztworu, aby uniknąć zassania powietrza. Roztwór pobrany do strzykawki może zawierać małe pęcherzyki dwutlenku węgla, które można zignorować. Te roztwory można podać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji dożylnych, jeśli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Ceftazydym wykazuje zgodność z płynami dożylnymi wymienionymi powyżej. Sporządzić używając w sumie 50 ml zgodnego rozpuszczalnika (wymienionego powyżej), dodawanego w DWÓCH etapach, jak opisano poniżej: 1. Przebić igłą korek i wstrzyknąć 10 ml rozpuszczalnika do fiolki 1 g. 2. Usunąć igłę i wstrząsać fiolką aż do uzyskania klarownego roztworu. 3. Nie wprowadzać igły odbarczającej zanim lek rozpuści się całkowicie. Wprowadzić igłę odbarczającą przez korek w celu zmniejszenia nadciśnienia wewnątrz fiolki. 4. Przemieścić roztwór do końcowego zbiornika (zestaw mini-bag lub burette), uzyskując całkowitą objętość nie mniejszą niż 50 ml i podawać w infuzji dożylnej przez 15 do 30 minut.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Uwaga: w celu zapewnienia jałowości leku ważne jest, aby nie wkłuwać igły odbarczającej przez korek fiolki przed całkowitym rozpuszczeniem leku. Niewykorzystany roztwór antybiotyku należy usunąć. Rozwory produktu Ceftazidim AptaPharma mają barwę od jasnożótlej do bursztynowej. Tylko do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Ceftazidim AptaPharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji Ceftazidim AptaPharma, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Ceftazidim AptaPharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji Każda fiolka zawiera 1 g ceftazydymu (w postaci ceftazydymu pięciowodnego). Ceftazidim AptaPharma, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji Każda fiolka zawiera 2 g ceftazydymu (w postaci ceftazydymu pięciowodnego). Substancja pomocnicza o znanym działaniu Ceftazidim AptaPharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji Każda fiolka zawiera 52,44 mg (2,28 mmol) sodu. Ceftazidim AptaPharma, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji Każda fiolka zawiera 104,88 mg (4,56 mmol) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji Roztwór ma pH 6,41 i osmolalność 341 mOsm/kg. Fiolki zawierające biały lub jasnożółty proszek.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie Ceftazidim AptaPharma jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u dorosłych i u dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia). Szpitalne zapalenia płuc Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydoz? Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego Powikłane zakażenia dróg moczowych Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej Zakażenia kości i stawów Zapalenie otrzewnej związane z dializami u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis) Leczenie pacjentów z bakteriemią, której związek z którymkolwiek z wymienionych wyżej zakażeń jest stwierdzony lub prawdopodobny. Ceftazydym można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią z gorączką, przypuszczalnie wywołaną zakażeniem bakteryjnym.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
Profilaktyka Ceftazydym można stosować w okołooperacyjnej profilaktyce zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP, ang. trans-urethral resection of the prostate). Wybierając ceftazydym należy wziąć pod uwagę spektrum jego działania przeciwbakteryjnego, obejmujące głównie tlenowe bakterie Gram-ujemne (patrz punkty 4.4 i 5.1). Ceftazydym należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania ceftazydymu. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Tabela 1. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg Podawanie przerywane Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę co 8 godzin, maksymalnie 9 g na dobę Gorączka neutropeniczna: 2 g co 8 godzin Szpitalne zapalenia płuc: 1 do 2 g co 8 godzin Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 1 do 2 g co 8 godzin Bakteriemia*: 1 do 2 g co 8 godzin Zakażenia kości i stawów: 1 do 2 g co 8 godzin Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Powikłane zakażenia dróg moczowych: 1 do 2 g co 8 lub 12 godzin Okołooperacyjna profilaktyka zakażeń dróg moczowych u pacjentów poddanych przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (ang.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
TURP): 1 g podczas wprowadzenia do znieczulenia, i druga dawka podczas wyjmowania cewnika Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 1 g do 2 g co 8 godzin Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 1 g do 2 g co 8 godzin Ciągła infuzja Gorączka neutropeniczna: Dawka nasycająca 2 g, a następnie ciągła infuzja 4 do 6 g co 24 godziny Szpitalne zapalenia płuc: 1 g do 2 g co 24 godziny Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 1 g do 2 g co 24 godziny Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 1 g do 2 g co 24 godziny Bakteriemia*: 1 g do 2 g co 24 godziny Zakażenia kości i stawów: 1 g do 2 g co 24 godziny Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 1 g do 2 g co 24 godziny Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 1 g do 2 g co 24 godziny Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 1 g do 2 g co 24 godziny U dorosłych z prawidłową czynnością nerek stosowano 9 g/dobę bez wystąpienia działań niepożądanych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
* Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. 4.3 Dawkowanie dla dzieci Tabela 2. Dzieci o masie ciała < 40 kg Niemowlęta w wieku >2 miesięcy i dzieci <40 kg Powikłane zakażenia dróg moczowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Neutropenia u dzieci: 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteriemia*: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia kości i stawów: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Ciągła infuzja Gorączka neutropeniczna: Dawka nasycająca 60 do 100 mg/kg mc.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
a następnie ciągła infuzja 100 do 200 mg/kg mc./dobę, nie więcej niż 6 g/dobę Szpitalne zapalenia płuc: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Bakteriemia*: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zakażenia kości i stawów: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę Zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD: 100 do 150 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podzielonych, nie więcej niż 6 g/dobę U noworodków i niemowląt w wieku ≤ 2 miesięcy, okres półtrwania ceftazydymu w surowicy może być trzy- do czterokrotnie dłuższy niż u dorosłych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
* Jeśli stwierdzono lub podejrzewa się związek z którymkolwiek z zakażeń wymienionych w punkcie 4.1. 4.4 Osoby w podeszłym wieku Z powodu związanego z wiekiem, zmniejszonego klirensu ceftazydymu u pacjentów w podeszłym wieku, dobowa dawka u pacjentów w wieku powyżej 80 lat nie powinna zazwyczaj przekraczać 3 g. 4.5 Zaburzenia czynności wątroby Dostępne dane nie wskazują na potrzebę zmiany dawek w lekkich lub umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby. Brak danych z badań u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz także punkt 5.2). Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa i skuteczności. 4.6 Zaburzenia czynności nerek Ceftazydym jest wydalany przez nerki w postaci niezmienionej. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć dawkę (patrz także punkt 4.4). Należy podać początkową dawkę nasycającą 1 g ceftazydymu. Dawki podtrzymujące należy ustalić na podstawie klirensu kreatyniny. 4.7 Tabela 3.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
Zalecane dawki podtrzymujące produktu Ceftazidim AptaPharma u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek – krótkotrwała infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg Klirens kreatyniny [mL/min]: 50-31, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/L] (mg/dl): 150-200 (1,7-2,3), Zalecana dawka jednorazowa Ceftazidim AptaPharma [g]: 1, Częstość dawkowania [w godzinach]: 12 Klirens kreatyniny [mL/min]: 30-16, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/L] (mg/dl): 200-350 (2,3-4), Zalecana dawka jednorazowa Ceftazidim AptaPharma [g]: 1, Częstość dawkowania [w godzinach]: 24 Klirens kreatyniny [mL/min]: 15-6, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/L] (mg/dl): 350-500 (4-5,6), Zalecana dawka jednorazowa Ceftazidim AptaPharma [g]: 0,5, Częstość dawkowania [w godzinach]: 24 Klirens kreatyniny [mL/min]: < 5, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/L] (mg/dl): > 500 (> 5,6), Zalecana dawka jednorazowa Ceftazidim AptaPharma [g]: 0,5, Częstość dawkowania [w godzinach]: 48 U pacjentów z ciężkimi zakażeniami, należy zwiększyć pojedynczą dawkę leku o 50% lub zwiększyć częstość dawkowania.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
U dzieci klirens kreatyniny należy obliczać z uwzględnieniem powierzchni ciała lub beztłuszczowej masy ciała. 4.8 Tabela 4. Zalecane dawki podtrzymujące produktu Ceftazidim AptaPharma w zaburzeniach czynności nerek – ciągła infuzja Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg Klirens kreatyniny [mL/min]: 50-31, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/L] (mg/dl): 150-200 (1,7-2,3), Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g do 3 g na 24 godziny Klirens kreatyniny [mL/min]: 30-16, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/L] (mg/dl): 200-350 (2,3-4), Dawka nasycająca 2 g, a następnie 1 g na 24 godziny Klirens kreatyniny [mL/min]: ≤ 15, Przybliżone stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/L] (mg/dl): > 350 (> 4), Dawka nasycająca: Nieokreślona Należy zachować staranność w dobieraniu dawek. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
4.9 Dzieci o masie ciała <40 kg Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Ceftazidim AptaPharma podawanego w ciągłej infuzji u dzieci z zaburzeniami czynności nerek, o masie ciała < 40 kg, nie zostały określone. Zalecana jest ścisła obserwacja kliniczna bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Jeśli u dzieci z zaburzeniami czynności nerek stosuje się ciągłą infuzję, klirens kreatyniny należy obliczać uwzględniając powierzchnię ciała lub beztłuszczową masę ciała. 4.10 Hemodializa Okres półtrwania ceftazydymu w surowicy podczas hemodializy wynosi od 3 do 5 godzin. Po zakończeniu każdej hemodializy zaleca się powtórzenie dawki podtrzymującej ceftazydymu według tabel 5 i 6. 4.11 Dializa otrzewnowa Ceftazydym można stosować w dializach otrzewnowych i w ciągłych ambulatoryjnych dializach otrzewnowych (ang. CAPD). Oprócz podawania ceftazydymu dożylnie można go podawać również w płynie dializacyjnym (zwykle 125 do 250 mg na 2 litry płynu do dializy).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
Pacjentom z zaburzeniami czynności nerek poddawanym ciągłej tętniczo-żylnej hemodializie lub wysoko przepływowej hemofiltracji w oddziałach intensywnej terapii: 1 g na dobę w dawce jednorazowej lub w dawkach podzielonych. U pacjentów poddawanych nisko przepływowej hemofiltracji dawkowanie jest takie, jak zalecane w zaburzeniach czynności nerek. U pacjentów poddawanych żylno-żylnej hemofiltracji i żylno-żylnej hemodializie należy podawać dawki zgodnie z zaleceniami zamieszczonymi poniżej w tabelach 5 i 6. 4.12 Tabela 5. Zalecane dawki w ciągłej żylno-żylnej hemofiltracji Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w mL/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości ultrafiltracji [mL/min] 0: 250, 250, 500, 500 5: 250, 250, 500, 500 10: 250, 500, 500, 750 15: 250, 500, 500, 750 20: 500, 500, 500, 750 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin. 4.13 Tabela 6.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
Zalecane dawki podczas ciągłej żylno-żylnej hemodializy Resztkowa czynność nerek (klirens kreatyniny w mL/min) Dawka podtrzymująca [mg] w zależności od szybkości wprowadzanego dializatu 0: 500, 500, 500, 500, 500, 750 5: 500, 500, 750, 500, 500, 750 10: 500, 500, 750, 500, 750, 1000 15: 500, 750, 750, 750, 750, 1000 20: 750, 750, 1000, 750, 750, 1000 Dawkę podtrzymującą należy podawać co 12 godzin. 4.14 Sposób podawania Dawka zależy od ciężkości, wrażliwości, miejsca i rodzaju zakażenia oraz od wieku i czynności nerek pacjenta. Ceftazidim AptaPharma 1 g należy podawać dożylnie we wstrzyknięciach albo w infuzjach lub głęboko domięśniowo. Zalecanymi miejscami podania domięśniowego są: górny, zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego lub boczna część uda. Roztwory Ceftazidim AptaPharma można podawać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji, jeżeli pacjent otrzymuje płyny dożylnie.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dawkowanie
Podstawową zalecaną drogą podania jest pojedyncze wstrzyknięcie dożylne lub ciągła infuzja dożylna. Podanie domięśniowe należy rozważać jedynie wtedy, gdy dożylne podanie nie jest możliwe lub jest mniej właściwe dla pacjenta. Ceftazidim AptaPharma 2 g należy podawać we wstrzyknięciu dożylnym lub w infuzji. Roztwory Ceftazidim AptaPharma można podawać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji, jeżeli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Podstawową zalecaną drogą podania jest pojedyncze wstrzyknięcie dożylne lub ciągła infuzja dożylna.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na ceftazydym lub na inne antybiotyki cefalosporynowe, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) w wywiadzie na inny rodzaj antybiotyku beta-laktamowego (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nadwrażliwość Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, notowano występowanie ciężkich reakcji nadwrażliwości, sporadycznie śmiertelnych. W razie wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, konieczne jest natychmiastowe zakończenie leczenia ceftazydymem i wdrożenie odpowiedniego postępowania ratunkowego. Przed wdrożeniem leczenia należy przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący nadwrażliwości na ceftazydym, na inne cefalosporyny lub na inny rodzaj leków beta-laktamowych. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas podawania ceftazydymu pacjentom, u których wystąpiły reakcje alergiczne na inne beta-laktamy. Spektrum działania Ceftazydym ma ograniczone spektrum działania przeciwbakteryjnego.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Nie jest przydatny do stosowania jako jedyny lek w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wcześniej określono patogen i wiadomo, że jest on wrażliwy lub że podejrzewa się, że najbardziej prawdopodobne bakterie będą reagować na leczenie ceftazydymem. Dotyczy to szczególnie ustalania sposobu leczenia pacjentów z bakteriemią, a także leczenia bakteryjnego zapalenia opon mózgowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz zakażeń kości i stawów. Ponadto ceftazydym jest wrażliwy na hydrolizę przez niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ESBL, ang. the extended spectrum beta lactamases). Dlatego też wybierając ceftazydym do leczenia, należy wziąć pod uwagę informacje dotyczące częstości występowania bakterii wytwarzających ESBL. Rzekomobłoniaste zapalenie jelit Podczas stosowania prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym ceftazydymu, opisywano występowanie związanego z antybiotykiem zapalenia jelita oraz rzekomobłoniastego zapalenia jelit, o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Dlatego ważne jest wzięcie pod uwagę tego rozpoznania u pacjentów, u których wystąpiła biegunka w trakcie lub po zakończeniu podawania ceftazydymu (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia ceftazydymem i zastosowanie leczenia przeciw Clostridium difficile. Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. Czynność nerek Stosowanie dużych dawek cefalosporyn jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może niekorzystnie wpływać na czynność nerek. Ceftazydym jest wydalany przez nerki, dlatego też jego dawkę należy zmniejszyć proporcjonalnie do stopnia ich zaburzenia. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność należy ściśle monitorować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Donoszono o występowaniu objawów neurologicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono dawki (patrz punkty 4.2, 4.7 i 4.8).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów Długotrwałe stosowanie może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów (np. enterokoki, grzyby) i może być konieczne przerwanie kuracji i podjęcie stosownych działań. Istotne jest powtarzanie oceny stanu klinicznego pacjenta. Wpływ na wynik testów Ceftazydym nie wpływa na wynik testów enzymatycznych wykrywających cukier w moczu, ale mogą wystąpić niewielkie zmiany (fałszywie dodatnie) wyników testów z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Ceftazydym nie wpływa na wynik alkalicznej próby pikrynianowej na kreatyninę. U około 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego wyniku testu Coombsa może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zawartość sodu Ceftazidim AptaPharma, 1 g: Produkt leczniczy zawiera 52,44 mg sodu w jednym gramie, co odpowiada 2,62% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Ceftazidim AptaPharma, 2 g: Produkt leczniczy zawiera 104,88 mg sodu w dwóch gramach, co odpowiada 5,24% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi oraz inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka i(lub) płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Ceftazidim AptaPharma można stosować u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombsa. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10 często ≥1/100 do <1/10 niezbyt często ≥1/1000 do <1/100 rzadko ≥1/10 000 do <1/1000 bardzo rzadko <1/10 000 częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Często Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Małopłytkowość Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombsa Niezbyt często Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Żółtaczka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Bardzo rzadko Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Częstość nieznana Zaburzenia układu nerwowego: Następstwa neurologiczne 1 Zgłaszano występowani e drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 Odnotowano rzadkie zgłoszenia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombsa może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi oraz inne rodzaje interakcji Badania interakcji prowadzono tylko z probenecydem i z furosemidem. Stosowanie w dużych dawkach, jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi, może niekorzystnie wpływać na czynność nerek (patrz punkt 4.4). Chloramfenikol jest in vitro antagonistą ceftazydymu i innych cefalosporyn. Znaczenie kliniczne tej obserwacji jest nieznane, ale jeśli zamierza się podawać chloramfenikol w skojarzeniu z ceftazydymem, należy wziąć pod uwagę możliwość działania antagonistycznego. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka i(lub) płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Ceftazidim AptaPharma można stosować u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko. Karmienie piersi?
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Interakcje
Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombsa.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Interakcje
Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10 często ≥1/100 do <1/10 niezbyt często ≥1/1000 do <1/100 rzadko ≥1/10 000 do <1/1000 bardzo rzadko <1/10 000 częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Interakcje
Klasyfikacja narządów i układów Często Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Małopłytkowość Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym. Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombsa Niezbyt często Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Żółtaczka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Bardzo rzadko Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Częstość nieznana Zaburzenia układu nerwowego: Następstwa neurologiczne 1 Zgłaszano występowani e drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Interakcje
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 Odnotowano rzadkie zgłoszenia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombsa może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Interakcje
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftazydymu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój zarodka i(lub) płodu, poród lub rozwój po urodzeniu (patrz punkt 5.3). Ceftazidim AptaPharma można stosować u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyść przeważa ryzyko. Karmienie piersi? Ceftazydym przenika w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego, ale podczas podawania ceftazydymu w dawkach terapeutycznych nie jest spodziewany jego wpływ na karmione piersią niemowlę. Ceftazydym można stosować podczas karmienia piersią. Płodność Brak danych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Mogą jednak wystąpić działania niepożądane (np. zawroty głowy), mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8). 4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombsa. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości. Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10 często ≥1/100 do <1/10 niezbyt często ≥1/1000 do <1/100 rzadko ≥1/10 000 do <1/1000 bardzo rzadko <1/10 000 częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Często Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Małopłytkowość Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombsa Niezbyt często Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Żółtaczka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Bardzo rzadko Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Częstość nieznana Zaburzenia układu nerwowego: Następstwa neurologiczne 1 Zgłaszano występowani e drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 Odnotowano rzadkie zgłoszenia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombsa może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występującymi reakcjami niepożądanymi są eozynofilia, nadpłytkowość, zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył związane z podawaniem dożylnym, biegunka, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka grudkowo-plamista lub pokrzywkowa, ból i (lub) zapalenie po podaniu domięśniowym oraz dodatni wynik testu Coombsa. Dane ze sponsorowanych i niesponsorowanych badań klinicznych zostały użyte w celu określenia częstości częstych i niezbyt częstych działań niepożądanych. Częstości przypisane do wszystkich pozostałych działań niepożądanych zostały głównie określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu leku do obrotu i odnoszą się w większym stopniu do częstości zgłaszania niż do rzeczywistej częstości. W każdej grupie częstości działania niepożądane są przedstawione w kolejności zmniejszającej się ciężkości.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Działania niepożądane
Następujące zasady zostały zastosowane do klasyfikacji częstości: bardzo często ≥1/10 często ≥1/100 do <1/10 niezbyt często ≥1/1000 do <1/100 rzadko ≥1/10 000 do <1/1000 bardzo rzadko <1/10 000 częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja narządów i układów Często Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Kandydoza (w tym zapalenie pochwy i pleśniawki jamy ustnej) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Eozynofilia, Trombocytoza, Neutropenia, Leukopenia, Małopłytkowość Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, Zawroty głowy Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Przejściowe zwiększenie aktywności jednego lub więcej enzymów wątrobowych Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Grudkowo-plamista lub pokrzywkowa wysypka, Świąd Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Ból i (lub) zapalenie w miejscu wstrzyknięcia po podaniu domięśniowym.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Działania niepożądane
Badania diagnostyczne: Dodatni odczyn Coombsa Niezbyt często Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Agranulocytoza, Niedokrwistość hemolityczna, Limfocytoza Zaburzenia układu immunologicznego: Anafilaksja, (w tym skurcz oskrzeli i (lub) zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia naczyniowe: Zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył podczas stosowania dożylnego Zaburzenia żołądka i jelit: Biegunka związana z lekiem przeciwbakteryjnym i zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Żółtaczka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Przemijające zwiększenie stężeń mocznika, azotu mocznikowego we krwi i (lub) kreatyniny w surowicy krwi, Śródmiąższowe zapalenie nerek, Ostra niewydolność nerek Bardzo rzadko Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Obrzęk naczynioruchowy, Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) Częstość nieznana Zaburzenia układu nerwowego: Następstwa neurologiczne 1 Zgłaszano występowani e drżeń, mioklonii, drgawek, encefalopatii i śpiączki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Działania niepożądane
2 Biegunka i zapalenie jelita grubego mogą być związane z Clostridium difficile i przybrać postać zapalenia rzekomobłoniastego. 3 AlAT (GPT), AspAT (GOT), LDH, GGTP i fosfatazy alkalicznej. 4 Odnotowano rzadkie zgłoszenia o występowaniu zespołu DRESS związanego z przyjmowaniem ceftazydymu. 5 U ok. 5% pacjentów leczonych ceftazydymem występowanie fałszywie dodatniego odczynu Coombsa może zaburzać wynik próby zgodności (czyli próby krzyżowej) krwi. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie może prowadzić do powikłań neurologicznych, w tym encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, kiedy dawkowanie nie jest odpowiednio zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Stężenie ceftazydymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne leki beta-laktamowe przeciwbakteryjne, cefalosporyny trzeciej generacji; kod ATC: J 01 DD02 Mechanizm działania Ceftazydym hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, po związaniu się z białkami wiążącymi penicyliny (PBPs, ang. penicillin binding proteins). Powoduje to przerwanie biosyntezy ściany komórkowej (peptydoglikanu), co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej i jej śmierci. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne (PK/PD) Dla cefalosporyn najważniejszym farmakokinetyczno–farmakodynamicznym wskaźnikiem wykazującym korelację ze skutecznością in vivo jest odsetek czasu odstępu między dawkami, w którym stężenie niezwiązanego (wolnego) leku jest większe niż minimalne stężenie hamujące (MIC) ceftazydymu w stosunku do docelowego gatunku bakterii (tj. %T>MIC).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm oporności Oporność bakterii na ceftazydym może wynikać z jednego lub więcej spośród następujących mechanizmów: hydroliza przez beta-laktamazy; ceftazydym może być skutecznie hydrolizowany przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL), w tym przez rodzinę SHV tych ESBL, oraz przez enzymy AmpC, które mogą być indukowane lub trwale odblokowywane na etapie genu u niektórych gatunków tlenowych bakterii Gram-ujemnych; zmniejszone powinowactwo białek wiążących penicyliny do ceftazydymu; nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, co ogranicza dostęp ceftazydymu do białek wiążących penicyliny w bakteriach Gram-ujemnych; bakteryjna pompa usuwająca lek z komórki. Wartości graniczne Następujące wartości graniczne minimalnych stężeń hamujących (MIC) zostały określone przez Europejską Komisję Testowania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing 2019.01.01, v9.0).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Bakteria Punkty graniczne [mg/L] Enterobacteriaceae S (≤) 1, R (>) 4 Pseudomonas aeruginosa S (≤) 1, R (>) 8 Aeromonas spp. S (≤) 1, R (>) 4 Punkty graniczne niezwiązane z gatunkami S (≤) 2, R (>) 4 S=wrażliwe, R=oporne Punkty graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami (2 g × 3 IV). Punkty graniczne niezwiązane z gatunkami zostały określone głównie na podstawie danych PK/PD i są niezależne od rozkładu MIC dla poszczególnych gatunków. Są one wyłącznie do zastosowania wobec gatunków nieuwzględnionych w tabeli lub w przypisach. Wrażliwość mikrobiologiczna Częstość nabytej oporności wybranych gatunków może zmieniać się w zależności od położenia geograficznego i czasu i pożądana jest wiedza o lokalnym występowaniu oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
W razie potrzeby należy zasięgnąć rady ekspertów, jeśli lokalna częstość występowania oporności jest taka, że przydatność ceftazydymu jest wątpliwa co najmniej w leczeniu niektórych rodzajów zakażeń. Gatunki zwykle wrażliwe Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Streptococcus pyogenes Streptococcus agalactiae Bakterie tlenowe Gram-ujemne: Citrobacter koseri Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Neisseria menigitidis Pasteurella multocida Proteus mirabilis Proteus spp. (inne) Providencia spp. Gatunki, wśród których może wystąpić problem oporności nabytej Bakterie tlenowe Gram-ujemne: Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Klebsiella spp. (inne) Pseudomonas aeruginosa Serratia spp.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Morganella morganii Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus Streptococcus pneumoniae Viridans group streptococcus Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie: Clostridium perfringens Peptostreptococcus spp. Bakterie beztlenowe Gram-ujemne: Fusobacterium spp. Drobnoustroje o oporności naturalnej: Bakterie tlenowe Gram-dodatnie: Enterococcus spp including Enterococcus faecalis and Enterococcus faecium Listeria spp. Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie: Clostridium difficile Bakterie beztlenowe Gram-ujemne: Bacteroides spp. (wiele szczepów Bacteroides fragilis jest opornych). Inne: Chlamydia spp. Mycoplasma spp. Legionella spp. S. aureus metycylino-wrażliwy – uważa się, że ma małą wrażliwość wrodzoną na ceftazydym. Wszystkie metycylino-oporne szczepy S. aureus są oporne na ceftazydym. S. pneumoniae, który wykazuje pośrednią wrażliwość na penicyliny, może wykazywać co najmniej zmniejszoną wrażliwość na ceftazydym.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Obserwowano dużą częstość oporności w jednym lub więcej obszarach (krajach, regionach) UE.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu domięśniowym 500 mg lub 1 g szybko osiąga maksymalne stężenie w osoczu, wynoszące odpowiednio 18 mg/L lub 37 mg/L. Po pięciu minutach od podania dożylnego pojedynczej dawki 500 mg, 1 g lub 2 g stężenia w osoczu wynoszą odpowiednio 46 mg/L, 87 mg/L i 170 mg/L. Kinetyka ceftazydymu jest liniowa w zakresie pojedynczych dawek 0,5 do 2 g po podaniu dożylnym lub domięśniowym. Dystrybucja Wiązanie ceftazydymu przez białka osocza jest małe i wynosi około 10%. Stężenie ceftazydymu większe od MIC – minimalnego stężenia hamującego wzrost powszechnych patogenów, stwierdza się w kościach, sercu, żółci, plwocinie, ciele szklistym, płynie stawowym, opłucnowym i otrzewnowym. Ceftazydym z łatwością przenika przez łożysko i do mleka ludzkiego. Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego przez nienaruszoną barierę krew-mózg jest słabe, z czego wynikają małe stężenia ceftazydymu w płynie mózgowo-rdzeniowym, jeśli nie występuje stan zapalny.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Jeśli jednak występuje stan zapalny opon mózgowo-rdzeniowych, w płynie mózgowo-rdzeniowym osiągane są stężenia od 4 do 20 mg/L lub więcej. Metabolizm Ceftazydym nie jest metabolizowany. Eliminacja Po podaniu pozajelitowym stężenie w osoczu zmniejsza się, a okres półtrwania wynosi około 2 godziny. Ceftazydym jest wydzielany w postaci niezmienionej do moczu w wyniku przesączania kłębuszkowego; około 80-90% dawki leku wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin. Mniej niż 1% jest wydalane z żółcią. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja ceftazydymu jest zmniejszona u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i dawkę należy wówczas zmniejszyć (patrz punkt 4.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Lekkie lub umiarkowane zaburzenia czynności wątroby nie miały wpływu na farmakokinetykę ceftazydymu u osób otrzymujących 2 g dożylnie co 8 godzin przez 5 dni, jeśli czynność nerek nie była zaburzona (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Osoby w podeszłym wieku Zmniejszony klirens obserwowany u pacjentów w podeszłym wieku wynikał przede wszystkim ze związane z wiekiem zmniejszonego klirensu nerkowego ceftazydymu. U pacjentów w podeszłym wieku, 80-letnich lub starszych, średni okres półtrwania w fazie eliminacji zawierał się w przedziale od 3,5 do 4 godzin po podaniu pojedynczym lub po powtarzanym dwa razy na dobę przez 7 dni wstrzyknięciu dożylnym w bolusie dawki 2 g. Dzieci Okres półtrwania ceftazydymu jest wydłużony u wcześniaków i u noworodków urodzonych o czasie o 4,5 do 7,5 godziny po dawkach 25 do 30 mg/kg masy ciała. Jednakże, od wieku 2 miesięcy okres półtrwania mieści się w takim zakresie, jak u dorosłych.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Niekliniczne dane nie wykazują szczególnego ryzyka dla ludzi, na podstawie badań farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności powtarzanych dawek, genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej. Nie prowadzono badań rakotwórczości ceftazydymu.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu węglan 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Ceftazidim AptaPharma wykazuje mniejszą stabilność w roztworach wodorowęglanu sodu niż w innych płynach do podawania dożylnego. Wodorowęglan sodu nie jest zalecany jako rozpuszczalnik. Nie należy mieszać produktu leczniczego Ceftazidim AptaPharma z aminoglikozydami w tej samej strzykawce ani w tym samym zestawie do infuzji. Po dodaniu wankomycyny do ceftazydymu w roztworze zanotowano wytrącenie osadu, dlatego istotne jest przepłukiwanie zestawu do infuzji dożylnych pomiędzy podawaniem obu antybiotyków. 6.3 Okres ważności Zamknięte fiolki: 3 lata. Rozwór po rekonstytucji/rozcieńczeniu do podania dożylnego: przechowywać do 24 godzin w temperaturze od 2ºC do 8ºC (w lodówce). Produkt Ceftazidim AptaPharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji po rekonstytucji/rozcieńczeniu do podania domięśniowego: produkt należy zużyć natychmiast.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Zamknięte fiolki: Ten produkt nie wymaga szczególnej temperatury przechowywania. Fiolkę przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Rozwór po rekonstytucji/rozcieńczeniu: Wykazano, że fizyczna i chemiczna trwałość roztworu po rekonstytucji/rozcieńczeniu do podania dożylnego wynosi 24 godziny w temperaturze 2°C do 8°C. Ze względów mikrobiologicznych roztwór powstały po rekonstytucji/rozcieńczeniu należy zużyć natychmiast po przygotowaniu. Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, do czasu podania produktu to użytkownik ponosi odpowiedzialność za warunki i czas przechowywania roztworu, które zwykle nie powinny przekraczać 24 godzin w temperaturze 2°C do 8°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ceftazidim AptaPharma, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji jest pakowany w fiolki z bezbarwnego szkła (typu III), o pojemności 10 mL, z szarym korkiem z gumy bromobutylowej (typu I) i aluminiowym wieczkiem typu flip-off.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Opakowanie zawiera 10 fiolek. Ceftazidim AptaPharma, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/ do infuzji jest pakowany w fiolki z bezbarwnego szkła (typu III), o pojemności 50 mL, z szarym korkiem z gumy bromobutylowej (typu I) i aluminiowym wieczkiem typu flip-off. Opakowanie zawiera 5 lub 10 fiolek w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Instrukcja dotycząca przygotowania leku do stosowania. Należy zapoznać się z tabelą 7 i tabelą 8, dotyczącymi dodawanych objętości i uzyskiwanych stężeń, co może być przydatne, gdy potrzebne są dawki częściowe. Tabela 7. Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań Zawartość fiolki i droga podania Objętość rozpuszczalnika do dodania [mL] Przybliżone stężenie ceftazydymu [mg/mL] 1 g wstrzyknięcie domięśniowe: 3 mL, 260 1 g wstrzyknięcie dożylne (bolus): 10 mL, 90 2 g wstrzyknięcie dożylne (bolus): 10 mL, 170 Uwaga: Otrzymana objętość roztworu ceftazydymu w rozpuszczalniku zwiększa się z powodu współczynnika przesuwu fazowego substancji czynnej, z czego wynikają stężenia [mg/mL] przedstawione w tabeli powyżej.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Ceftazydym w stężeniu 90 mg/mL jest zgodny z: wodą do wstrzykiwań roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań 9 mg/mL (0,9%). Tabela 8. Proszek do sporządzania roztworu do infuzji Zawartość fiolki i droga podania Objętość rozpuszczalnika do dodania [mL] Przybliżone stężenie ceftazydymu [mg/mL] 1 g infuzja dożylna: 50 mL*, 20 2 g infuzja dożylna: 50 mL*, 40 * Należy dodawać dwustopniowo. Uwaga: Otrzymana objętość roztworu ceftazydymu w rozpuszczalniku zwiększa się z powodu współczynnika przesuwu fazowego substancji czynnej, z czego wynikają stężenia [mg/mL] przedstawione w tabeli powyżej. Zabarwienie roztworu od jasnożółtego do bursztynowego zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika i warunków przechowywania. Jeśli spełnione są zalecane warunki, zmienność zabarwienia roztworu nie wpływa niekorzystnie na skuteczność działania produktu.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Ceftazydym w stężeniach pomiędzy 1 mg/mL a 40 mg/mL jest zgodny z: roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań 9 mg/mL (0,9%) roztworem mleczanu sodu do wstrzykiwań M/6 wieloskładnikowym roztworem mleczanu sodu do wstrzykiwań (roztwór Hartmanna) roztworem glukozy do wstrzykiwań 5% roztworem chlorku sodu 0,225% z roztworem glukozy do wstrzykiwań 5% roztworem chlorku sodu 0,45% z roztworem glukozy do wstrzykiwań 5% roztworem chlorku sodu 0,9% z roztworem glukozy do wstrzykiwań 5% roztworem chlorku sodu 0,18% z roztworem glukozy do wstrzykiwań 4% roztworem glukozy do wstrzykiwań 10% roztworem dekstranu 40 do wstrzykiwań 10% w roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań 0,9% roztworem dekstranu 40 do wstrzykiwań 10% w roztworze glukozy do wstrzykiwań 5% roztworem dekstranu 70 do wstrzykiwań 6% w roztworze chlorku sodu 0,9% roztworem dekstranu 70 do wstrzykiwań 6% w roztworze glukozy do wstrzykiwań 5% Ceftazydym w stężeniach pomiędzy 0,05 mg/mL a 0,25 mg/mL jest zgodny z płynem do dializy otrzewnowej (mleczanowym).
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Ceftazydym w stężeniach wyszczególnionych w Tabeli 7 do wstrzyknięć domięśniowych można rozpuścić w roztworze zawierającym 0,5% lub 1% chlorowodorku lidokainy do wstrzykiwań. Sporządzanie roztworu do szybkiego wstrzyknięcia (bolus) 1. Sporządzanie roztworu do infuzji dożylnych z ceftazydymu w standardowej fiolce (zestaw typu mini-bag lub burette) Przebić igłą korek i wstrzyknąć do fiolki zalecaną objętość rozpuszczalnika. Podciśnienie wewnątrz fiolki może ułatwić wniknięcie rozpuszczalnika. Wycofać igłę ze strzykawką. Potrząsać aż do rozpuszczenia: uwalnia się dwutlenek węgla i w ciągu 1 do 2 minut uzyskuje się klarowny roztwór. Odwrócić fiolkę. Utrzymując tłok strzykawki w pozycji w pełni wciśniętej, przebić igłą korek fiolki i pobrać całą objętość roztworu do strzykawki (podwyższone ciśnienie w fiolce ułatwi tę czynność). Igłę należy utrzymać wewnątrz roztworu, aby uniknąć zassania powietrza.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Roztwór pobrany do strzykawki może zawierać małe pęcherzyki dwutlenku węgla, które można zignorować. Te roztwory można podać bezpośrednio do żyły lub do zestawu do infuzji dożylnych, jeśli pacjent otrzymuje płyny dożylnie. Ceftazydym wykazuje zgodność z płynami dożylnymi wymienionymi powyżej. Sporządzić używając w sumie 50 mL zgodnego rozpuszczalnika (wymienionego powyżej), dodawanego w DWÓCH etapach, jak opisano poniżej: Przebić igłą korek i wstrzyknąć 10 mL rozpuszczalnika do fiolki 1 g. Usunąć igłę i wstrząsać fiolką aż do uzyskania klarownego roztworu. Nie wprowadzać igły odbarczającej zanim lek rozpuści się całkowicie. Wprowadzić igłę odbarczającą przez korek w celu zmniejszenia nadciśnienia wewnątrz fiolki. Przemieścić roztwór do końcowego zbiornika (zestaw mini-bag lub burette), uzyskując całkowitą objętość nie mniejszą niż 50 mL i podawać w infuzji dożylnej przez 15 do 30 minut.
CHPL leku Ceftazidim AptaPharma, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Uwaga: w celu zapewnienia jałowości leku ważne jest, aby nie wkłuwać igły odbarczającej przez korek fiolki przed całkowitym rozpuszczeniem leku. Niewykorzystany roztwór antybiotyku należy usunąć. Rozwory produktu Ceftazidim AptaPharma mają barwę od jasnożótlej do bursztynowej. Roztwór powinien być przejrzysty i praktycznie wolny od cząstek. Tylko do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Cefepime Kabi, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Cefepime Kabi, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Cefepime Kabi, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Każda fiolka zawiera 1 g cefepimu (Cefepimum) w postaci cefepimu dichlorowodorku jednowodnego (1189,2 mg). Cefepime Kabi, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Każda fiolka zawiera 2 g cefepimu (Cefepimum) w postaci cefepimu dichlorowodorku jednowodnego (2378,5 mg). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Fiolki z proszkiem o barwie białej do bladożółtej pH roztworu po sporządzeniu: 4,0–6,0
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Cefepim jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń. U dorosłych pacjentów i dzieci w wieku powyżej 12 lat (patrz punkty 4.4 oraz 5.1): szpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia dróg moczowych; powikłane zakażenia jamy brzusznej; zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis). Cefepim jest wskazany w leczeniu pacjentów z bakteriemią, która występuje w związku z którymkolwiek z wyżej wymienionych zakażeń lub jest podejrzewana o taki związek. Cefepim można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, jeśli podejrzewa się, że gorączka spowodowana jest zakażeniem bakteryjnym. U dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat o masie ciała ≤40 kg: szpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia dróg moczowych.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
Cefepim jest wskazany w leczeniu pacjentów z bakteriemią, która występuje w związku z którymkolwiek z wyżej wymienionych zakażeń lub jest podejrzewana o taki związek. Cefepim można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, jeśli podejrzewa się, że gorączka spowodowana jest zakażeniem bakteryjnym. Cefepim należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania cefepimu. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Cefepime Kabi podaje się dożylnie (patrz punkt 4.2 „Sposób podawania”) po sporządzeniu roztworu (patrz punkt 6.6). Dawkowanie cefepimu zależy od ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenu, miejsca i rodzaju zakażenia oraz wieku i czynności nerek pacjenta. Dorośli pacjenci i młodzież (w wieku powyżej 12 lat) o masie ciała >40 kg Zalecany schemat dawkowania u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku powyżej 12 lat) o masie ciała >40 kg z prawidłową czynnością nerek. Ciężkość zakażenia Dawka i droga podania Przerwy między dawkami Ciężkie zakażenia, w tym: szpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia dróg moczowych; powikłane zakażenia jamy brzusznej; zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD. 2 g iv. 12 godzin Zakażenia bardzo ciężkie lub mogące zagrażać życiu, w tym: gorączka spowodowana zakażeniami bakteryjnymi u pacjentów z neutropenią. 2 g iv.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
8 godzin Leczenie trwa zazwyczaj od 7 do 10 dni, jednak w cięższych zakażeniach może być dłuższe. Empiryczne leczenie gorączki neutropenicznej trwa zazwyczaj 7 dni lub do czasu ustąpienia neutropenii. Niemowlęta i dzieci [w wieku od 2 miesięcy do 12 lat i(lub) o masie ciała ≤40 kg, z prawidłową czynnością nerek] Poniżej przedstawiono zwykle zalecane dawkowanie. Niemowlęta w wieku poniżej 2 miesięcy Brak wystarczających danych klinicznych uzasadniających stosowanie cefepimu u niemowląt w wieku poniżej 2 miesięcy. Niemowlęta i dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat o masie ciała ≤40 kg: Szpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych: 50 mg/kg mc. co 12 godzin przez 10 dni. W zakażeniach o cięższym przebiegu dawkę można podawać co 8 godzin. Empiryczne leczenie gorączki neutropenicznej: 50 mg/kg mc. co 8 godzin przez 7-10 dni. Dzieci o masie ciała >40 kg Należy uwzględnić zalecenia dotyczące dawkowania u dorosłych pacjentów.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
U pacjentów w wieku powyżej 12 lat o masie ciała <40 kg należy podawać mniejsze dawki, takie jak u dzieci o masie ciała <40 kg. Dawka stosowana u dzieci nie powinna przekraczać maksymalnej dawki stosowanej u dorosłych pacjentów (2 g co 8 godzin). Dorośli pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę cefepimu należy dostosować w celu skompensowania zmniejszonego wydalania nerkowego. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, od lekkich do umiarkowanych, zaleca się podawanie dawki początkowej cefepimu takiej, jak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. W tabeli poniżej podano dawki podtrzymujące cefepimu zalecane u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku powyżej 12 lat) z zaburzeniami czynności nerek. Jeśli dostępna jest tylko wartość stężenia kreatyniny, klirens kreatyniny można obliczyć, stosując poniższy wzór Cockcrofta i Gaulta.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Stężenie kreatyniny w surowicy powinno odpowiadać czynności nerek w stanie stacjonarnym: Mężczyźni: klirens kreatyniny (ml/min) = masa ciała (kg) × (140 – wiek) / (72 × stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl)) Kobiety: 0,85 × klirens kreatyniny obliczony dla mężczyzn Schemat dawkowania podtrzymującego u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku powyżej 12 lat) z zaburzeniami czynności nerek Klirens kreatyniny (ml/min) Zalecana dawka podtrzymująca w zależności od ciężkości zakażenia (+ przerwa między dawkami) >50 (zwykła dawka, dostosowanie nie jest konieczne) 2 g co 8 godzin 30-50 2 g co 12 godzin 11-29 2 g co 24 godziny ≤10 1 g co 24 godziny Hemodializa* 500 mg co 24 godziny * Jak wynika z danych farmakokinetycznych, w tej grupie pacjentów niezbędne jest zmniejszenie dawki. Należy zastosować następujące dawki cefepimu u pacjentów poddawanych równocześnie hemodializie: dawka nasycająca 1 g cefepimu w pierwszej dobie leczenia, a następnie 500 mg na dobę.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
W dniu dializy cefepim należy podawać po zakończeniu cyklu hemodializy. Jeśli to możliwe, cefepim należy zawsze podawać o tej samej porze dnia. Pacjenci poddawani dializie Informacje dotyczące pacjentów poddawanych dializie – patrz tabela powyżej. U pacjentów poddawanych hemodializie około 68% całkowitej ilości cefepimu obecnego w organizmie na początku cyklu zostaje usunięte z organizmu w ciągu 3-godzinnej dializy. Pacjentom poddawanym ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej cefepim można podawać w zwykłych dawkach, zalecanych pacjentom z prawidłową czynnością nerek, co 48 godzin. Niemowlęta i dzieci w wieku do 12 lat o masie ciała ≤40 kg z zaburzeniami czynności nerek Ponieważ u dzieci cefepim jest wydalany głównie przez nerki (patrz punkt 5.2), należy rozważyć konieczność dostosowania dawki u pacjentów w wieku poniżej 12 lat z zaburzeniami czynności nerek. Brak danych klinicznych dotyczących tej grupy pacjentów.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Jednak z uwagi na porównywalne właściwości farmakokinetyczne cefepimu u dzieci i dorosłych pacjentów (patrz punkt 5.2), w leczeniu dzieci i młodzieży zaleca się takie same zasady zmiany dawkowania, jak u dorosłych pacjentów. Dawka 50 mg/kg mc. u pacjentów w wieku od 2 miesięcy do 12 lat oraz dawka 30 mg/kg mc. u niemowląt w wieku od 1 do 2 miesięcy są porównywalne z dawką 2 g u dorosłych pacjentów. Należy stosować takie same zasady zmniejszania dawek i(lub) wydłużania odstępów między dawkami, jakie podano w tabeli powyżej. Jeśli dostępna jest tylko wartość stężenia kreatyniny, klirens kreatyniny można określić stosując jeden z następujących wzorów: klirens kreatyniny (ml/min/1,73 m2) = 0,55 × wzrost (cm) / stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl) lub klirens kreatyniny (ml/min/1,73 m2) = 0,52 × wzrost (cm) – 3,6 / stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl) Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dostosowanie dawki nie jest konieczne.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku Pacjenci w podeszłym wieku znajdują się w grupie zwiększonego ryzyka wystąpienia zaburzeń czynności nerek, dlatego w tej grupie należy zachować ostrożność podczas dobierania dawki i kontrolować czynność nerek (patrz punkty 4.4 i 4.8). Jeśli występują zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.2 „Dorośli pacjenci z zaburzeniami czynności nerek” i punkt 5.2), zaleca się dostosowanie dawki. Sposób podawania Droga podania Cefepime Kabi po prawidłowym przygotowaniu roztworu należy podawać w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym przez 3 do 5 minut lub do zestawu do infuzji, gdy pacjent otrzymuje zgodny farmaceutycznie płyn infuzyjny, lub w infuzji dożylnej trwającej 30 minut. Instrukcje dotyczące rozpuszczenia/rozcieńczenia produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Cefepim jest przeciwwskazany u pacjentów, u których wystąpiły w przeszłości reakcje nadwrażliwości na cefepim, którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, inne cefalosporyny lub jakikolwiek inny antybiotyk beta-laktamowy (np. penicyliny, monobaktamy i karbapenemy).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Tak jak w przypadku wszystkich antybiotyków beta-laktamowych, zgłaszano ciężkie i sporadycznie zakończone zgonem reakcje nadwrażliwości. Przed rozpoczęciem leczenia cefepimem należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący występowania w przeszłości u pacjenta reakcji nadwrażliwości na cefepim, beta-laktamy lub inne produkty lecznicze. Należy zachować ostrożność podczas stosowania cefepimu u pacjentów, u których kiedykolwiek rozpoznano astmę lub skłonność do alergii. Po podaniu pierwszej dawki należy uważnie obserwować stan pacjenta. Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, należy natychmiast przerwać leczenie. W leczeniu ciężkich reakcji nadwrażliwości należy stosować epinefrynę lub inne metody ratunkowe.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Zakres działania przeciwbakteryjnego Ze względu na ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego, cefepim nie jest odpowiedni do leczenia niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wrażliwość na cefepim bakterii, które wywołały zakażenie jest potwierdzona lub bardzo prawdopodobna (patrz punkt 5.1). Nadkażenia Tak jak w przypadku innych antybiotyków, stosowanie cefepimu może prowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów. W przypadku wystąpienia nadkażenia należy wdrożyć odpowiednie postępowanie. Biegunka związana z zakażeniem Clostridium difficile Podczas stosowania prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym cefepimu, zgłaszano występowanie biegunki związanej z zakażeniem Clostridium difficile (CDAD, ang. Clostridium difficile associated diarrhoea), o nasileniu od łagodnego do zagrażającego życiu zapalenia jelita grubego. Możliwość wystąpienia CDAD należy rozważyć u wszystkich pacjentów, u których po leczeniu antybiotykiem wystąpi biegunka.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Należy starannie przeprowadzić wywiad medyczny, gdyż przypadki CDAD opisywano do 2 miesięcy po zakończeniu leczenia lekami przeciwbakteryjnymi. W razie podejrzenia lub potwierdzenia wystąpienia CDAD może być konieczne przerwanie stosowania antybiotyku, który nie jest skierowany przeciwko C. difficile. Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤50 ml/min) lub z innymi stanami, które mogą zaburzać czynność nerek, dawkę cefepimu należy dostosować w celu skompensowania zmniejszonego wydalania. Ze względu na to, że standardowe dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub z innymi stanami, które mogą zaburzać czynność nerek, może być przyczyną dużego i przedłużonego utrzymywania się stężenia antybiotyku w surowicy, należy zmniejszyć u tych pacjentów dawkę podtrzymującą cefepimu. Dalsze dawkowanie zależy od nasilenia zaburzenia czynności nerek, ciężkości zakażenia i wrażliwości drobnoustrojów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Po wprowadzeniu cefepimu do obrotu zgłaszano następujące ciężkie działania niepożądane: przemijającą encefalopatię (zaburzenia świadomości ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką), drgawki miokloniczne, napady drgawkowe (w tym niedrgawkowy stan padaczkowy) i(lub) niewydolność nerek (patrz punkt 4.8). W większości przypadków działania te występowały u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którzy otrzymywali cefepim w dawkach większych niż zalecane. Objawy toksycznego działania na układ nerwowy ustępowały na ogół po przerwaniu leczenia i(lub) hemodializie, ale zdarzały się również przypadki zakończone zgonem. Pacjenci w podeszłym wieku W badaniach klinicznych z udziałem ponad 6400 pacjentów dorosłych leczonych cefepimem 35% pacjentów było w wieku 65 lat i powyżej, a 16% w wieku 75 lat i powyżej.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów w podeszłym wieku, z wyjątkiem pacjentów z niewydolnością nerek, skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania cefepimu w dawkach zalecanych u dorosłych pacjentów jest porównywalna ze skutecznością kliniczną i bezpieczeństwem stosowania u młodszych pacjentów. W porównaniu z młodszymi pacjentami u pacjentów w podeszłym wieku stwierdza się umiarkowanie wydłużony okres półtrwania w fazie eliminacji oraz mniejsze wartości klirensu nerkowego. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się dostosowanie dawkowania (patrz punkty 4.2 i 5.2). Cefepim wydalany jest głównie przez nerki, w związku z czym u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ryzyko wystąpienia reakcji toksycznych może być większe. Ponieważ u pacjentów w podeszłym wieku istnieje większe prawdopodobieństwo zaburzenia czynności nerek, należy starannie ustalać dawkowanie i kontrolować czynność nerek (patrz punkty 4.8 i 5.2).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek, u których nie dostosowano dawki cefepimu, występowały ciężkie działania niepożądane, w tym przemijająca encefalopatia (zaburzona świadomość ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką), drgawki miokloniczne, napady drgawkowe (w tym niedrgawkowy stan padaczkowy) i(lub) niewydolność nerek (patrz punkt 4.8). Wpływ na wyniki testów diagnostycznych Opisywano dodatni odczyn Coombs’a bez hemolizy u pacjentów otrzymujących cefepim dwa razy na dobę. Antybiotyki z grupy cefalosporyn mogą powodować fałszywie dodatni wynik testu redukcyjnego oznaczania glukozy w moczu z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest), ale nie wpływają na wyniki testów metodą enzymatyczną (oksydazową). Z tego powodu zaleca się stosowanie enzymatycznej metody oznaczania glukozy w moczu.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Należy starannie kontrolować czynność nerek, jeśli cefepim stosuje się w skojarzeniu z produktami leczniczymi mogącymi działać nefrotoksycznie, takimi jak aminoglikozydy i silnie działające leki moczopędne. Cefalosporyny mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych – pochodnych kumaryny. Jednoczesne stosowanie antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym może wpływać na działanie antybiotyków beta-laktamowych.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Płodność U szczurów cefepim nie wpływał na płodność. Brak danych dotyczących wpływu cefepimu na płodność u ludzi. Ciąża Badania na myszach, szczurach i królikach nie wykazały szkodliwego wpływu na płód. Jednak brak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań klinicznych dotyczących stosowania cefepimu u kobiet w okresie ciąży. Ponieważ wyniki badań na zwierzętach nie zawsze odnoszą się do ludzi, ten produkt leczniczy należy stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Karmienie piersi? Cefepim przenika w bardzo małym stężeniu do mleka ludzkiego. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego karmienia piersią i stosowania cefepimu w zalecanych dawkach. Niemowlę należy ściśle kontrolować.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu cefepimu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak możliwe działania niepożądane np. zmieniony stan świadomości, zawroty głowy, stan splątania lub omamy mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkty 4.4, 4.8 i 4.9).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Poniższa tabela zawiera działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych lub po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Listę działań niepożądanych przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych lub po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania działań niepożądanych Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Nieznana Dzieci U niemowląt i dzieci profil bezpieczeństwa cefepimu jest podobny do obserwowanego u dorosłych pacjentów.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
W badaniach klinicznych najczęściej występującym działaniem niepożądanym związanym ze stosowaniem cefepimu była wysypka. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W przypadkach ciężkiego przedawkowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, hemodializa może być pomocna w usunięciu cefepimu z organizmu. Zastosowanie dializy otrzewnowej nie przynosi korzyści. Niezamierzone przedawkowanie występowało, gdy pacjenci z zaburzeniami czynności nerek otrzymywali cefepim w dużych dawkach (patrz punkty 4.2 i 4.4). Do objawów przedawkowania należą: encefalopatia (zaburzenia świadomości ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką), drgawki miokloniczne oraz napady drgawkowe (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: cefalosporyny czwartej generacji, kod ATC: J01D E01. Chlorowodorek cefepimu jest proszkiem o barwie od białej do bladożółtej. Przygotowane roztwory cefepimu mogą mieć barwę od bezbarwnej do bursztynowej. Mechanizm działania Cefepim jest antybiotykiem o szerokim zakresie działania, działającym in vitro bakteriobójczo na wiele bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Cefepim działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Cefepim szybko wnika do wnętrza komórek bakterii Gram-ujemnych. Ma silne powinowactwo do białek wiążących penicyliny (PBP), zwłaszcza PBP3 Escherichia coli i Enterobacter cloacae oraz PBP2. Ogólne działanie bakteriobójcze cefepimu jest prawdopodobnie również następstwem umiarkowanego powinowactwa do PBP1a i 1b.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizmy oporności Cefepim wykazuje niewielkie powinowactwo do kodowanych chromosomowo beta-laktamaz i znaczną oporność na hydrolizę przez większość beta-laktamaz. Oporność bakterii na cefepim może wynikać z jednego lub kilku następujących mechanizmów: zmniejszone powinowactwo cefepimu do białek wiążących penicyliny; wytwarzanie beta-laktamaz, które są zdolne do skutecznej hydrolizy cefepimu (np. niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum substratowym oraz modyfikowanych chromosomalnie); nieprzepuszczalność zewnętrznej błony komórkowej, co ogranicza dostęp cefepimu do białek wiążących penicylinę u bakterii Gram-ujemnych; usuwanie substancji czynnych z komórki na zasadzie pompy wypływowej. Wartości graniczne Wartości graniczne (2015.01.01, v. 5.0) ustalone przez Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, ang.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) są następujące: Drobnoustrój Wrażliwy Oporny Enterobacteriaceae ≤1 mg/l >4 mg/l Pseudomonas spp. ≤8 mg/l >8 mg/l Staphylococcus spp. — — Streptococcus spp. (Grupy A, B, C, G) — — Streptococcus pneumoniae ≤1 mg/l >2 mg/l Viridans group streptococci ≤0,5 mg/l >0,5 mg/l Haemophilus influenzae ≤0,25 mg/l >0,25 mg/l Moraxella catarrhalis ≤4 mg/l >4 mg/l Stężenia graniczne niezwiązane z gatunkiem drobnoustroju ≤4 mg/l >8 mg/l a) Wartości graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami. b) Wrażliwość gronkowców na cefalosporyny wnioskuje się na podstawie wrażliwości na cefoksytynę, z wyjątkiem ceftazydymu, cefiksymu i ceftybutenu, dla których nie określono stężeń granicznych i nie należy ich stosować w zakażeniach gronkowcami. Niektóre gatunki S. aureus (oporne na metycylinę) są wrażliwe na ceftarolinę i ceftobiprol.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
c) O wrażliwości paciorkowców grup A, B, C i G na cefalosporyny wnioskuje się na podstawie ich wrażliwości na benzylopenicylinę. d) Szczepy, dla których wartości MIC są powyżej wartości granicznej dla wrażliwości występują bardzo rzadko lub do tej pory ich nie notowano. Identyfikację i testy lekowrażliwości takiego wyizolowanego szczepu należy powtórzyć i, w razie potwierdzenia wyniku, przesłać ten szczep do laboratorium referencyjnego. Dopóki brak dowodów na skuteczność kliniczną dla potwierdzonych szczepów, dla których wartość MIC jest powyżej aktualnej wartości granicznej, należy je zgłaszać jako oporne. e) Wartości graniczne mają zastosowanie dla dożylnej dawki dobowej 2 g x 2 i większej dawki co najmniej 2 g x 3. Rozpowszechnienie oporności wybranego gatunku drobnoustroju może różnić się w zależności od lokalizacji geograficznej i czasu. Do oceny oporności konieczne są dane lokalne przed rozpoczęciem leczenia.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Gatunki zwykle wrażliwe Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę) Streptococcus pyogenes Streptococcus pneumoniae (w tym szczepy oporne na penicylinę) Tlenowe bakterie Gram-ujemne Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Morganella morganii Proteus mirabilis Proteus vulgaris Serratia marcescens Serratia liquefaciens Gatunki, wśród których może występować problem oporności nabytej w trakcie leczenia Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus Staphylococcus epidermidis Staphylococcus haemolyticus Staphylococcus hominis Tlenowe bakterie Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella oxytoca Klebsiella pneumoniae Pseudomonas aeruginosa Gatunki z wrodzoną oporności? Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus spp.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Listeria monocytogenes Staphylococcus aureus (oporne na metycylinę) Tlenowe bakterie Gram-ujemne Stenotrophomonas maltophilia Bakterie beztlenowe Bacteroides spp. Clostridium difficile Inne drobnoustroje Chlamydia spp. Chlamydophila spp. Legionella spp. Mycoplasma spp. ° W czasie publikacji tej tabeli bieżące dane nie były dostępne. Dane na temat wrażliwości pozyskano z podstawowej literatury, standardowych opracowań i zaleceń terapeutycznych. + W co najmniej jednym regionie notuje się oporność występującą u ponad 50% drobnoustrojów. % Szczepy wytwarzające beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL) są zawsze oporne. 3 W warunkach ambulatoryjnych notuje się częstość oporności wynoszącą <10%.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetyka cefepimu ma przebieg liniowy w zakresie dawek od 250 mg do 2 g (iv.). Nie zmienia się to w trakcie leczenia. Dystrybucja W tabeli poniżej podano średnie stężenia cefepimu w osoczu u dorosłych mężczyzn po 30 minutach od podania 500 mg, 1 g i 2 g cefepimu w pojedynczej infuzji iv. Średnie stężenia cefepimu w osoczu (g/ml) Dawka cefepimu 0,5 godz. 1,0 godz. 2,0 godz. 4,0 godz. 8,0 godz. 12,0 godz. 1 g iv. 78,7 44,5 24,3 10,5 2,4 0,6 2 g iv. 163,1 85,8 44,8 19,2 3,9 1,1 W następujących tkankach i płynach ustrojowych: mocz, żółć, płyn śródmiąższowy, płyn otrzewnowy, błona śluzowa oskrzeli, wyrostek robaczkowy i pęcherzyk żółciowy stwierdzono stężenia terapeutyczne wystarczające w przypadku większości zwykle występujących drobnoustrojów. Stężenia przedstawiono w tabeli poniżej.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Średnie stężenia cefepimu w tkankach (g/g) i płynach ustrojowych (g/ml) Tkanka lub płyn ustrojowy Dawka i droga podania Próbka: średni odstęp czasu (godz.) Średnie stężenie w tkankach (g/g) i płynach ustrojowych (g/ml) Średnie stężenie w osoczu (g/ml) Mocz 500 mg iv. 1 g iv. 2 g iv. 0-4* 0-4* 0-4* 292 926 3120 4,9** 10,5** 20,1** Żółć 2 g iv. 9,4 17,8 9,2 Płyn otrzewnowy 2 g iv. 4,4 18,3 24,8 Płyn śródmiąższowy 2 g iv. 1,5 81,4 72,5 Błona śluzowa oskrzeli 2 g iv. 4,8 24,1 40,4 Wyrostek robaczkowy 2 g iv. 5,7 5,2 17,8 Pęcherzyk żółciowy 2 g iv. 8,9 11,9 8,5 Płyn mózgowo-rdzeniowy 50 mg/kg mc. iv. 4,0 4,2 16,7 Plwocina 2 g iv. 4,0 7,4 – Gruczoł krokowy 2 g iv. 1,0 31,5 – * Próbka moczu pobrana w ciągu 0-4 godz. po podaniu leku ** Próbka osocza pobrana 4 godziny po wstrzyknięciu Średnie stężenia cefepimu w osoczu (O), stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) i stosunek CSF/O* Czas pobrania próbki (w godzinach po podaniu leku) Liczba pacjentów Średnie stężenie w osoczu (g/ml) Stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym (g/ml) Stosunek CSF/O 0,5 7 67,1 (51,2) 5,7 (7,3) 0,12 (0,14) 1 4 44,1 (7,8) 4,3 (1,5) 0,10 (0,04) 2 5 23,9 (12,9) 3,6 (2,0) 0,17 (0,09) 4 5 11,7 (15,7) 4,2 (1,1) 0,87 (0,56) 8 5 4,9 (5,9) 3,3 (2,8) 1,02 (0,64) * pacjenci w wieku od 3,1 miesiąca do 12 lat (średni wiek 2,6 roku) Pacjentom z podejrzeniem zakażenia ośrodkowego układu nerwowego podawano cefepim w dawce 50 mg/kg mc.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
co 8 godzin, w 5-20-minutowej infuzji dożylnej. Od wybranych pacjentów pobrano próbkę osocza i płynu mózgowo-rdzeniowego w drugim i trzecim dniu leczenia, po około 1/2, 1, 2, 4 i 8 godzinach po zakończeniu infuzji. Dystrybucja cefepimu do tkanek nie zmienia się po zastosowaniu dawek w zakresie 250 mg – 2 g. Średnia objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi 18 l. Wiązanie cefepimu z białkami osocza wynosi <16,4% i nie zależy od stężenia cefepimu w surowicy. Metabolizm Cefepim jest metabolizowany do pochodnej N-metylopirolidyny, która jest szybko przekształcana do N-tlenku. Około 85% podanej dawki cefepimu jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Mniej niż 1% jest wydalane w postaci pochodnej N-metylopirolidyny, 6,8% w postaci N-tlenku, a 2,5% – w postaci epimeru cefepimu. Eliminacja Średni okres półtrwania cefepimu w fazie eliminacji wynosi około 2 godzin i nie zależy od podanej dawki (w przedziale 250 mg do 2 g).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych osób otrzymujących dawki do 2 g dożylnie co 8 godzin przez okres 9 dni nie obserwowano kumulacji leku w organizmie. Średni klirens całkowity wynosi 120 ml/min. Średni klirens nerkowy wynosi 110 ml/min. Wydalanie następuje niemal w całości przez nerki, głównie w procesie przesączania kłębuszkowego. Pacjenci w podeszłym wieku Spośród ponad 6400 dorosłych pacjentów otrzymujących cefepim w badaniach klinicznych, 35% stanowili pacjenci w wieku 65 lat lub więcej, a 16% w wieku 75 lat lub więcej. W badaniach klinicznych, w których pacjenci w podeszłym wieku otrzymywali dawki zalecane zwykle dla dorosłych pacjentów, stwierdzono skuteczność kliniczną i bezpieczeństwo stosowania porównywalne jak w grupie młodszych dorosłych, z wyjątkiem osób z zaburzeniami czynności nerek. U zdrowych ochotników w wieku 65 lat lub starszych po dożylnym podaniu 1 g cefepimu w pojedynczej dawce obserwowano zwiększenie pola powierzchni pod krzywą (AUC) i zmniejszenie klirensu nerkowego w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami w młodszym wieku.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Zaleca się dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności wątroby Podanie cefepimu w pojedynczej dawce 1 g nie wpływało na parametry farmakokinetyczne u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma zatem konieczności dostosowania dawki cefepimu, o ile nie współistnieją zaburzenia czynności nerek. Farmakokinetyka cefepimu nie ulega istotnym klinicznie zmianom u pacjentów z mukowiscydozą. Zaburzenia czynności nerek Badania u pacjentów z niewydolnością nerek o różnym nasileniu wykazały istotne wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek istnieje liniowa zależność pomiędzy klirensem całkowitym a klirensem kreatyniny. Średni okres półtrwania w fazie eliminacji u pacjentów poddawanych hemodializie wynosi 13 godzin, a u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej 19 godzin.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci i młodzież Farmakokinetykę cefepimu, podawanego w infuzji dożylnej w pojedynczych i wielokrotnych dawkach wynoszących 50 mg/kg mc., badano u pacjentów w wieku od 2 miesięcy do 16 lat. Dawki wielokrotne podawano co 8 lub 12 godzin przez co najmniej 48 godzin. Średnie stężenia cefepimu w osoczu po podaniu dawki początkowej były podobne do stężeń w stanie stacjonarnym. Nieznaczną kumulację leku obserwowano po podaniu dodatkowych dawek. Wartości innych parametrów farmakokinetycznych u niemowląt i dzieci po podaniu dawki początkowej i po uzyskaniu stanu stacjonarnego były takie same, niezależnie od schematu dawkowania (co 12 godzin lub co 8 godzin). Nie stwierdzono różnic w wartościach parametrów farmakokinetycznych w zależności od wieku ani od płci. Po jednorazowym podaniu dożylnym średni klirens całkowity cefepimu wynosił 3,3 ml/min/kg, a objętość dystrybucji 0,3 l/kg. Całkowity średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosił 1,7 godziny.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Z moczem wydalane jest w postaci niezmienionej 60,4% podanej dawki cefepimu. Cefepim wydalany jest głównie przez nerki, średni klirens nerkowy wynosi 2,0 ml/min/kg. W tabeli powyżej przedstawiono stężenia cefepimu w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) w porównaniu ze stężeniami w osoczu „Średnie stężenia w osoczu (O), stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) i stosunek CSF/O cefepimu”.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne otrzymane z konwencjonalnych badań dotyczących bezpieczeństwa farmakologicznego, badań toksyczności po dawkowaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na reprodukcję nie ujawniają szczególnego ryzyka dla człowieka. Nie prowadzono długoterminowych badań dotyczących rakotwórczości.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych L-arginina 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Jak w przypadku większości antybiotyków beta-laktamowych, roztworów cefepimu nie należy mieszać z roztworami zawierających metronidazol lub siarczan netylmycyny, z uwagi na niezgodności fizyczne i chemiczne. Jeśli jednak wskazane jest leczenie skojarzone, każdy z tych antybiotyków należy podawać osobno. Uwaga Roztwory te są niezgodne z aminofiliną. Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Przed otwarciem fiolki: 2 lata Po rozpuszczeniu/rozcieńczeniu: Roztwór cefepimu należy zużyć natychmiast po rozpuszczeniu. Przygotowany roztwór wykazuje chemiczną i fizyczną stabilność przez 2 godziny w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt leczniczy należy zużyć natychmiast.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki jego przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik. Czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze 2ºC-8ºC, chyba, że przygotowanie roztworu miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać fiolki w pudełku tekturowym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozpuszczeniu/rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Cefepime Kabi, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Fiolka zawierająca 1 g cefepimu, o pojemności 15 ml ze szkła (typu III) lub 20 ml ze szkła (typu II), z korkiem z gumy chlorobutylowej.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Cefepime Kabi, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Fiolka zawierająca 2 g cefepimu, o pojemności 15 ml ze szkła (typu III) lub 20 ml ze szkła (typu II), z korkiem z gumy chlorobutylowej. Wielkości opakowań: 1 fiolka 10 fiolek 50 fiolek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przed podaniem produktu leczniczego zaleca się sprawdzenie, czy roztwór do podawania pozajelitowego nie zawiera widocznych cząstek stałych. Podczas przechowywania roztwór może zmienić barwę (z bezbarwnej na bursztynowożółtą), co nie wpływa na skuteczność produktu leczniczego. Zgodności Cefepim jest zgodny z następującymi rozpuszczalnikami i roztworami: 0,9% roztwór chlorku sodu (z 5% roztworem glukozy lub bez), 10% roztwór glukozy, roztwór Ringera (z 5% roztworem glukozy lub bez), mleczan sodu M/6.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Instrukcje dotyczące przygotowania roztworu W celu podania w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym, Cefepime Kabi należy rozpuścić w jałowej wodzie do wstrzykiwań, 5% roztworze glukozy do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu, stosując objętości wymienione w poniższej tabeli „Sporządzanie roztworów cefepimu”. W celu podania w infuzji dożylnej należy przygotować roztwór cefepimu 1 g lub 2 g analogicznie jak do bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego i dodać odpowiednią ilość uzyskanego roztworu do pojemnika zawierającego zgodny farmaceutycznie płyn infuzyjny. Sporządzanie roztworów cefepimu Dawka i droga podania Objętość dodawanego rozpuszczalnika (ml) Przybliżona objętość w fiolce (ml) Przybliżone stężenie cefepimu (mg/ml) iv. fiolka 1 g 10 11,4 90 fiolka 2 g 10 12,8 160 Usuwanie Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Cefepime Kabi, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Cefepime Kabi, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Cefepime Kabi, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Każda fiolka zawiera 1 g cefepimu (Cefepimum) w postaci cefepimu dichlorowodorku jednowodnego (1189,2 mg). Cefepime Kabi, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Każda fiolka zawiera 2 g cefepimu (Cefepimum) w postaci cefepimu dichlorowodorku jednowodnego (2378,5 mg). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Fiolki z proszkiem o barwie białej do bladożółtej pH roztworu po sporządzeniu: 4,0–6,0
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Cefepim jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń. U dorosłych pacjentów i dzieci w wieku powyżej 12 lat (patrz punkty 4.4 oraz 5.1): szpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia dróg moczowych; powikłane zakażenia jamy brzusznej; zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis). Cefepim jest wskazany w leczeniu pacjentów z bakteriemią, która występuje w związku z którymkolwiek z wyżej wymienionych zakażeń lub jest podejrzewana o taki związek. Cefepim można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, jeśli podejrzewa się, że gorączka spowodowana jest zakażeniem bakteryjnym. U dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat o masie ciała ≤40 kg: szpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia dróg moczowych.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
Cefepim jest wskazany w leczeniu pacjentów z bakteriemią, która występuje w związku z którymkolwiek z wyżej wymienionych zakażeń lub jest podejrzewana o taki związek. Cefepim można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, jeśli podejrzewa się, że gorączka spowodowana jest zakażeniem bakteryjnym. Cefepim należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania cefepimu. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Cefepime Kabi podaje się dożylnie (patrz punkt 4.2 „Sposób podawania”) po sporządzeniu roztworu (patrz punkt 6.6). Dawkowanie cefepimu zależy od ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenu, miejsca i rodzaju zakażenia oraz wieku i czynności nerek pacjenta. Dorośli pacjenci i młodzież (w wieku powyżej 12 lat) o masie ciała >40 kg Zalecany schemat dawkowania u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku powyżej 12 lat) o masie ciała >40 kg z prawidłową czynnością nerek. Ciężkość zakażenia Dawka i droga podania Przerwy między dawkami Ciężkie zakażenia, w tym: szpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia dróg moczowych; powikłane zakażenia jamy brzusznej; zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD. 2 g iv. 12 godzin Zakażenia bardzo ciężkie lub mogące zagrażać życiu, w tym: gorączka spowodowana zakażeniami bakteryjnymi u pacjentów z neutropenią. 2 g iv.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
8 godzin Leczenie trwa zazwyczaj od 7 do 10 dni, jednak w cięższych zakażeniach może być dłuższe. Empiryczne leczenie gorączki neutropenicznej trwa zazwyczaj 7 dni lub do czasu ustąpienia neutropenii. Niemowlęta i dzieci [w wieku od 2 miesięcy do 12 lat i(lub) o masie ciała ≤40 kg, z prawidłową czynnością nerek] Poniżej przedstawiono zwykle zalecane dawkowanie. Niemowlęta w wieku poniżej 2 miesięcy Brak wystarczających danych klinicznych uzasadniających stosowanie cefepimu u niemowląt w wieku poniżej 2 miesięcy. Niemowlęta i dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat o masie ciała ≤40 kg: Szpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych: 50 mg/kg mc. co 12 godzin przez 10 dni. W zakażeniach o cięższym przebiegu dawkę można podawać co 8 godzin. Empiryczne leczenie gorączki neutropenicznej: 50 mg/kg mc. co 8 godzin przez 7-10 dni. Dzieci o masie ciała >40 kg Należy uwzględnić zalecenia dotyczące dawkowania u dorosłych pacjentów.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
U pacjentów w wieku powyżej 12 lat o masie ciała <40 kg należy podawać mniejsze dawki, takie jak u dzieci o masie ciała <40 kg. Dawka stosowana u dzieci nie powinna przekraczać maksymalnej dawki stosowanej u dorosłych pacjentów (2 g co 8 godzin). Dorośli pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę cefepimu należy dostosować w celu skompensowania zmniejszonego wydalania nerkowego. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, od lekkich do umiarkowanych, zaleca się podawanie dawki początkowej cefepimu takiej, jak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. W tabeli poniżej podano dawki podtrzymujące cefepimu zalecane u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku powyżej 12 lat) z zaburzeniami czynności nerek. Jeśli dostępna jest tylko wartość stężenia kreatyniny, klirens kreatyniny można obliczyć, stosując poniższy wzór Cockcrofta i Gaulta.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
Stężenie kreatyniny w surowicy powinno odpowiadać czynności nerek w stanie stacjonarnym: Mężczyźni: klirens kreatyniny (ml/min) = masa ciała (kg) × (140 – wiek) / (72 × stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl)) Kobiety: 0,85 × klirens kreatyniny obliczony dla mężczyzn Schemat dawkowania podtrzymującego u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku powyżej 12 lat) z zaburzeniami czynności nerek Klirens kreatyniny (ml/min) Zalecana dawka podtrzymująca w zależności od ciężkości zakażenia (+ przerwa między dawkami) >50 (zwykła dawka, dostosowanie nie jest konieczne) 2 g co 8 godzin 30-50 2 g co 12 godzin 11-29 2 g co 24 godziny ≤10 1 g co 24 godziny Hemodializa* 500 mg co 24 godziny * Jak wynika z danych farmakokinetycznych, w tej grupie pacjentów niezbędne jest zmniejszenie dawki. Należy zastosować następujące dawki cefepimu u pacjentów poddawanych równocześnie hemodializie: dawka nasycająca 1 g cefepimu w pierwszej dobie leczenia, a następnie 500 mg na dobę.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
W dniu dializy cefepim należy podawać po zakończeniu cyklu hemodializy. Jeśli to możliwe, cefepim należy zawsze podawać o tej samej porze dnia. Pacjenci poddawani dializie Informacje dotyczące pacjentów poddawanych dializie – patrz tabela powyżej. U pacjentów poddawanych hemodializie około 68% całkowitej ilości cefepimu obecnego w organizmie na początku cyklu zostaje usunięte z organizmu w ciągu 3-godzinnej dializy. Pacjentom poddawanym ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej cefepim można podawać w zwykłych dawkach, zalecanych pacjentom z prawidłową czynnością nerek, co 48 godzin. Niemowlęta i dzieci w wieku do 12 lat o masie ciała ≤40 kg z zaburzeniami czynności nerek Ponieważ u dzieci cefepim jest wydalany głównie przez nerki (patrz punkt 5.2), należy rozważyć konieczność dostosowania dawki u pacjentów w wieku poniżej 12 lat z zaburzeniami czynności nerek. Brak danych klinicznych dotyczących tej grupy pacjentów.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
Jednak z uwagi na porównywalne właściwości farmakokinetyczne cefepimu u dzieci i dorosłych pacjentów (patrz punkt 5.2), w leczeniu dzieci i młodzieży zaleca się takie same zasady zmiany dawkowania, jak u dorosłych pacjentów. Dawka 50 mg/kg mc. u pacjentów w wieku od 2 miesięcy do 12 lat oraz dawka 30 mg/kg mc. u niemowląt w wieku od 1 do 2 miesięcy są porównywalne z dawką 2 g u dorosłych pacjentów. Należy stosować takie same zasady zmniejszania dawek i(lub) wydłużania odstępów między dawkami, jakie podano w tabeli powyżej. Jeśli dostępna jest tylko wartość stężenia kreatyniny, klirens kreatyniny można określić stosując jeden z następujących wzorów: klirens kreatyniny (ml/min/1,73 m2) = 0,55 × wzrost (cm) / stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl) lub klirens kreatyniny (ml/min/1,73 m2) = 0,52 × wzrost (cm) – 3,6 / stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl) Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dostosowanie dawki nie jest konieczne.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku Pacjenci w podeszłym wieku znajdują się w grupie zwiększonego ryzyka wystąpienia zaburzeń czynności nerek, dlatego w tej grupie należy zachować ostrożność podczas dobierania dawki i kontrolować czynność nerek (patrz punkty 4.4 i 4.8). Jeśli występują zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.2 „Dorośli pacjenci z zaburzeniami czynności nerek” i punkt 5.2), zaleca się dostosowanie dawki. Sposób podawania Droga podania Cefepime Kabi po prawidłowym przygotowaniu roztworu należy podawać w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym przez 3 do 5 minut lub do zestawu do infuzji, gdy pacjent otrzymuje zgodny farmaceutycznie płyn infuzyjny, lub w infuzji dożylnej trwającej 30 minut. Instrukcje dotyczące rozpuszczenia/rozcieńczenia produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Cefepim jest przeciwwskazany u pacjentów, u których wystąpiły w przeszłości reakcje nadwrażliwości na cefepim, którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, inne cefalosporyny lub jakikolwiek inny antybiotyk beta-laktamowy (np. penicyliny, monobaktamy i karbapenemy).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Tak jak w przypadku wszystkich antybiotyków beta-laktamowych, zgłaszano ciężkie i sporadycznie zakończone zgonem reakcje nadwrażliwości. Przed rozpoczęciem leczenia cefepimem należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący występowania w przeszłości u pacjenta reakcji nadwrażliwości na cefepim, beta-laktamy lub inne produkty lecznicze. Należy zachować ostrożność podczas stosowania cefepimu u pacjentów, u których kiedykolwiek rozpoznano astmę lub skłonność do alergii. Po podaniu pierwszej dawki należy uważnie obserwować stan pacjenta. Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, należy natychmiast przerwać leczenie. W leczeniu ciężkich reakcji nadwrażliwości należy stosować epinefrynę lub inne metody ratunkowe.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Zakres działania przeciwbakteryjnego Ze względu na ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego, cefepim nie jest odpowiedni do leczenia niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wrażliwość na cefepim bakterii, które wywołały zakażenie jest potwierdzona lub bardzo prawdopodobna (patrz punkt 5.1). Nadkażenia Tak jak w przypadku innych antybiotyków, stosowanie cefepimu może prowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów. W przypadku wystąpienia nadkażenia należy wdrożyć odpowiednie postępowanie. Biegunka związana z zakażeniem Clostridium difficile Podczas stosowania prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym cefepimu, zgłaszano występowanie biegunki związanej z zakażeniem Clostridium difficile (CDAD, ang. Clostridium difficile associated diarrhoea), o nasileniu od łagodnego do zagrażającego życiu zapalenia jelita grubego. Możliwość wystąpienia CDAD należy rozważyć u wszystkich pacjentów, u których po leczeniu antybiotykiem wystąpi biegunka.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Należy starannie przeprowadzić wywiad medyczny, gdyż przypadki CDAD opisywano do 2 miesięcy po zakończeniu leczenia lekami przeciwbakteryjnymi. W razie podejrzenia lub potwierdzenia wystąpienia CDAD może być konieczne przerwanie stosowania antybiotyku, który nie jest skierowany przeciwko C. difficile. Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤50 ml/min) lub z innymi stanami, które mogą zaburzać czynność nerek, dawkę cefepimu należy dostosować w celu skompensowania zmniejszonego wydalania. Ze względu na to, że standardowe dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub z innymi stanami, które mogą zaburzać czynność nerek, może być przyczyną dużego i przedłużonego utrzymywania się stężenia antybiotyku w surowicy, należy zmniejszyć u tych pacjentów dawkę podtrzymującą cefepimu. Dalsze dawkowanie zależy od nasilenia zaburzenia czynności nerek, ciężkości zakażenia i wrażliwości drobnoustrojów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Po wprowadzeniu cefepimu do obrotu zgłaszano następujące ciężkie działania niepożądane: przemijającą encefalopatię (zaburzenia świadomości ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką), drgawki miokloniczne, napady drgawkowe (w tym niedrgawkowy stan padaczkowy) i(lub) niewydolność nerek (patrz punkt 4.8). W większości przypadków działania te występowały u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którzy otrzymywali cefepim w dawkach większych niż zalecane. Objawy toksycznego działania na układ nerwowy ustępowały na ogół po przerwaniu leczenia i(lub) hemodializie, ale zdarzały się również przypadki zakończone zgonem. Pacjenci w podeszłym wieku W badaniach klinicznych z udziałem ponad 6400 pacjentów dorosłych leczonych cefepimem 35% pacjentów było w wieku 65 lat i powyżej, a 16% w wieku 75 lat i powyżej.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów w podeszłym wieku, z wyjątkiem pacjentów z niewydolnością nerek, skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania cefepimu w dawkach zalecanych u dorosłych pacjentów jest porównywalna ze skutecznością kliniczną i bezpieczeństwem stosowania u młodszych pacjentów. W porównaniu z młodszymi pacjentami u pacjentów w podeszłym wieku stwierdza się umiarkowanie wydłużony okres półtrwania w fazie eliminacji oraz mniejsze wartości klirensu nerkowego. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się dostosowanie dawkowania (patrz punkty 4.2 i 5.2). Cefepim wydalany jest głównie przez nerki, w związku z czym u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ryzyko wystąpienia reakcji toksycznych może być większe. Ponieważ u pacjentów w podeszłym wieku istnieje większe prawdopodobieństwo zaburzenia czynności nerek, należy starannie ustalać dawkowanie i kontrolować czynność nerek (patrz punkty 4.8 i 5.2).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek, u których nie dostosowano dawki cefepimu, występowały ciężkie działania niepożądane, w tym przemijająca encefalopatia (zaburzona świadomość ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką), drgawki miokloniczne, napady drgawkowe (w tym niedrgawkowy stan padaczkowy) i(lub) niewydolność nerek (patrz punkt 4.8). Wpływ na wyniki testów diagnostycznych Opisywano dodatni odczyn Coombs’a bez hemolizy u pacjentów otrzymujących cefepim dwa razy na dobę. Antybiotyki z grupy cefalosporyn mogą powodować fałszywie dodatni wynik testu redukcyjnego oznaczania glukozy w moczu z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest), ale nie wpływają na wyniki testów metodą enzymatyczną (oksydazową). Z tego powodu zaleca się stosowanie enzymatycznej metody oznaczania glukozy w moczu.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Należy starannie kontrolować czynność nerek, jeśli cefepim stosuje się w skojarzeniu z produktami leczniczymi mogącymi działać nefrotoksycznie, takimi jak aminoglikozydy i silnie działające leki moczopędne. Cefalosporyny mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych – pochodnych kumaryny. Jednoczesne stosowanie antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym może wpływać na działanie antybiotyków beta-laktamowych.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Płodność U szczurów cefepim nie wpływał na płodność. Brak danych dotyczących wpływu cefepimu na płodność u ludzi. Ciąża Badania na myszach, szczurach i królikach nie wykazały szkodliwego wpływu na płód. Jednak brak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań klinicznych dotyczących stosowania cefepimu u kobiet w okresie ciąży. Ponieważ wyniki badań na zwierzętach nie zawsze odnoszą się do ludzi, ten produkt leczniczy należy stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Karmienie piersi? Cefepim przenika w bardzo małym stężeniu do mleka ludzkiego. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego karmienia piersią i stosowania cefepimu w zalecanych dawkach. Niemowlę należy ściśle kontrolować.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu cefepimu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak możliwe działania niepożądane np. zmieniony stan świadomości, zawroty głowy, stan splątania lub omamy mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkty 4.4, 4.8 i 4.9).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Poniższa tabela zawiera działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych lub po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Listę działań niepożądanych przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych lub po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania działań niepożądanych Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Nieznana U niemowląt i dzieci profil bezpieczeństwa cefepimu jest podobny do obserwowanego u dorosłych pacjentów.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Działania niepożądane
W badaniach klinicznych najczęściej występującym działaniem niepożądanym związanym ze stosowaniem cefepimu była wysypka.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W przypadkach ciężkiego przedawkowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, hemodializa może być pomocna w usunięciu cefepimu z organizmu. Zastosowanie dializy otrzewnowej nie przynosi korzyści. Niezamierzone przedawkowanie występowało, gdy pacjenci z zaburzeniami czynności nerek otrzymywali cefepim w dużych dawkach (patrz punkty 4.2 i 4.4). Do objawów przedawkowania należą: encefalopatia (zaburzenia świadomości ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką), drgawki miokloniczne oraz napady drgawkowe (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: cefalosporyny czwartej generacji, kod ATC: J01D E01. Chlorowodorek cefepimu jest proszkiem o barwie od białej do bladożółtej. Przygotowane roztwory cefepimu mogą mieć barwę od bezbarwnej do bursztynowej. Mechanizm działania Cefepim jest antybiotykiem o szerokim zakresie działania, działającym in vitro bakteriobójczo na wiele bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Cefepim działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Cefepim szybko wnika do wnętrza komórek bakterii Gram-ujemnych. Ma silne powinowactwo do białek wiążących penicyliny (PBP), zwłaszcza PBP3 Escherichia coli i Enterobacter cloacae oraz PBP2. Ogólne działanie bakteriobójcze cefepimu jest prawdopodobnie również następstwem umiarkowanego powinowactwa do PBP1a i 1b.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizmy oporności Cefepim wykazuje niewielkie powinowactwo do kodowanych chromosomowo beta-laktamaz i znaczną oporność na hydrolizę przez większość beta-laktamaz. Oporność bakterii na cefepim może wynikać z jednego lub kilku następujących mechanizmów: zmniejszone powinowactwo cefepimu do białek wiążących penicyliny; wytwarzanie beta-laktamaz, które są zdolne do skutecznej hydrolizy cefepimu (np. niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum substratowym oraz modyfikowanych chromosomalnie); nieprzepuszczalność zewnętrznej błony komórkowej, co ogranicza dostęp cefepimu do białek wiążących penicylinę u bakterii Gram-ujemnych; usuwanie substancji czynnych z komórki na zasadzie pompy wypływowej. Wartości graniczne Wartości graniczne (2015.01.01, v. 5.0) ustalone przez Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, ang.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) są następujące: Drobnoustrój Wrażliwy Oporny Enterobacteriaceae ≤1 mg/l >4 mg/l Pseudomonas spp. ≤8 mg/l >8 mg/l Staphylococcus spp. — — Streptococcus spp. (Grupy A, B, C, G) — — Streptococcus pneumoniae ≤1 mg/l >2 mg/l Viridans group streptococci ≤0,5 mg/l >0,5 mg/l Haemophilus influenzae ≤0,25 mg/l >0,25 mg/l Moraxella catarrhalis ≤4 mg/l >4 mg/l Stężenia graniczne niezwiązane z gatunkiem drobnoustroju ≤4 mg/l >8 mg/l a) Wartości graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami. b) Wrażliwość gronkowców na cefalosporyny wnioskuje się na podstawie wrażliwości na cefoksytynę, z wyjątkiem ceftazydymu, cefiksymu i ceftybutenu, dla których nie określono stężeń granicznych i nie należy ich stosować w zakażeniach gronkowcami. Niektóre gatunki S. aureus (oporne na metycylinę) są wrażliwe na ceftarolinę i ceftobiprol.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
c) O wrażliwości paciorkowców grup A, B, C i G na cefalosporyny wnioskuje się na podstawie ich wrażliwości na benzylopenicylinę. d) Szczepy, dla których wartości MIC są powyżej wartości granicznej dla wrażliwości występują bardzo rzadko lub do tej pory ich nie notowano. Identyfikację i testy lekowrażliwości takiego wyizolowanego szczepu należy powtórzyć i, w razie potwierdzenia wyniku, przesłać ten szczep do laboratorium referencyjnego. Dopóki brak dowodów na skuteczność kliniczną dla potwierdzonych szczepów, dla których wartość MIC jest powyżej aktualnej wartości granicznej, należy je zgłaszać jako oporne. e) Wartości graniczne mają zastosowanie dla dożylnej dawki dobowej 2 g x 2 i większej dawki co najmniej 2 g x 3. Rozpowszechnienie oporności wybranego gatunku drobnoustroju może różnić się w zależności od lokalizacji geograficznej i czasu. Do oceny oporności konieczne są dane lokalne przed rozpoczęciem leczenia.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Gatunki zwykle wrażliwe Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę) Streptococcus pyogenes Streptococcus pneumoniae (w tym szczepy oporne na penicylinę) Tlenowe bakterie Gram-ujemne Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Morganella morganii Proteus mirabilis Proteus vulgaris Serratia marcescens Serratia liquefaciens Gatunki, wśród których może występować problem oporności nabytej w trakcie leczenia Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus Staphylococcus epidermidis Staphylococcus haemolyticus Staphylococcus hominis Tlenowe bakterie Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella oxytoca Klebsiella pneumoniae Pseudomonas aeruginosa Gatunki z wrodzoną oporności? Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus spp.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Listeria monocytogenes Staphylococcus aureus (oporne na metycylinę) Tlenowe bakterie Gram-ujemne Stenotrophomonas maltophilia Bakterie beztlenowe Bacteroides spp. Clostridium difficile Inne drobnoustroje Chlamydia spp. Chlamydophila spp. Legionella spp. Mycoplasma spp. ° W czasie publikacji tej tabeli bieżące dane nie były dostępne. Dane na temat wrażliwości pozyskano z podstawowej literatury, standardowych opracowań i zaleceń terapeutycznych. + W co najmniej jednym regionie notuje się oporność występującą u ponad 50% drobnoustrojów. % Szczepy wytwarzające beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL) są zawsze oporne. 3 W warunkach ambulatoryjnych notuje się częstość oporności wynoszącą <10%.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetyka cefepimu ma przebieg liniowy w zakresie dawek od 250 mg do 2 g (iv.). Nie zmienia się to w trakcie leczenia. Dystrybucja W tabeli poniżej podano średnie stężenia cefepimu w osoczu u dorosłych mężczyzn po 30 minutach od podania 500 mg, 1 g i 2 g cefepimu w pojedynczej infuzji iv. Średnie stężenia cefepimu w osoczu (g/ml) Dawka cefepimu 0,5 godz. 1,0 godz. 2,0 godz. 4,0 godz. 8,0 godz. 12,0 godz. 1 g iv. 78,7 44,5 24,3 10,5 2,4 0,6 2 g iv. 163,1 85,8 44,8 19,2 3,9 1,1 W następujących tkankach i płynach ustrojowych: mocz, żółć, płyn śródmiąższowy, płyn otrzewnowy, błona śluzowa oskrzeli, wyrostek robaczkowy i pęcherzyk żółciowy stwierdzono stężenia terapeutyczne wystarczające w przypadku większości zwykle występujących drobnoustrojów. Stężenia przedstawiono w tabeli poniżej.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Średnie stężenia cefepimu w tkankach (g/g) i płynach ustrojowych (g/ml) Tkanka lub płyn ustrojowy Dawka i droga podania Próbka: średni odstęp czasu (godz.) Średnie stężenie w tkankach (g/g) i płynach ustrojowych (g/ml) Średnie stężenie w osoczu (g/ml) Mocz 500 mg iv. 1 g iv. 2 g iv. 0-4* 0-4* 0-4* 292 926 3120 4,9** 10,5** 20,1** Żółć 2 g iv. 9,4 17,8 9,2 Płyn otrzewnowy 2 g iv. 4,4 18,3 24,8 Płyn śródmiąższowy 2 g iv. 1,5 81,4 72,5 Błona śluzowa oskrzeli 2 g iv. 4,8 24,1 40,4 Wyrostek robaczkowy 2 g iv. 5,7 5,2 17,8 Pęcherzyk żółciowy 2 g iv. 8,9 11,9 8,5 Płyn mózgowo-rdzeniowy 50 mg/kg mc. iv. 4,0 4,2 16,7 Plwocina 2 g iv. 4,0 7,4 – Gruczoł krokowy 2 g iv. 1,0 31,5 – * Próbka moczu pobrana w ciągu 0-4 godz. po podaniu leku ** Próbka osocza pobrana 4 godziny po wstrzyknięciu Średnie stężenia cefepimu w osoczu (O), stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) i stosunek CSF/O* Czas pobrania próbki (w godzinach po podaniu leku) Liczba pacjentów Średnie stężenie w osoczu (g/ml) Stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym (g/ml) Stosunek CSF/O 0,5 7 67,1 (51,2) 5,7 (7,3) 0,12 (0,14) 1 4 44,1 (7,8) 4,3 (1,5) 0,10 (0,04) 2 5 23,9 (12,9) 3,6 (2,0) 0,17 (0,09) 4 5 11,7 (15,7) 4,2 (1,1) 0,87 (0,56) 8 5 4,9 (5,9) 3,3 (2,8) 1,02 (0,64) * pacjenci w wieku od 3,1 miesiąca do 12 lat (średni wiek 2,6 roku) Pacjentom z podejrzeniem zakażenia ośrodkowego układu nerwowego podawano cefepim w dawce 50 mg/kg mc.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
co 8 godzin, w 5-20-minutowej infuzji dożylnej. Od wybranych pacjentów pobrano próbkę osocza i płynu mózgowo-rdzeniowego w drugim i trzecim dniu leczenia, po około 1/2, 1, 2, 4 i 8 godzinach po zakończeniu infuzji. Dystrybucja cefepimu do tkanek nie zmienia się po zastosowaniu dawek w zakresie 250 mg – 2 g. Średnia objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi 18 l. Wiązanie cefepimu z białkami osocza wynosi <16,4% i nie zależy od stężenia cefepimu w surowicy. Metabolizm Cefepim jest metabolizowany do pochodnej N-metylopirolidyny, która jest szybko przekształcana do N-tlenku. Około 85% podanej dawki cefepimu jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Mniej niż 1% jest wydalane w postaci pochodnej N-metylopirolidyny, 6,8% w postaci N-tlenku, a 2,5% – w postaci epimeru cefepimu. Eliminacja Średni okres półtrwania cefepimu w fazie eliminacji wynosi około 2 godzin i nie zależy od podanej dawki (w przedziale 250 mg do 2 g).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych osób otrzymujących dawki do 2 g dożylnie co 8 godzin przez okres 9 dni nie obserwowano kumulacji leku w organizmie. Średni klirens całkowity wynosi 120 ml/min. Średni klirens nerkowy wynosi 110 ml/min. Wydalanie następuje niemal w całości przez nerki, głównie w procesie przesączania kłębuszkowego. Pacjenci w podeszłym wieku Spośród ponad 6400 dorosłych pacjentów otrzymujących cefepim w badaniach klinicznych, 35% stanowili pacjenci w wieku 65 lat lub więcej, a 16% w wieku 75 lat lub więcej. W badaniach klinicznych, w których pacjenci w podeszłym wieku otrzymywali dawki zalecane zwykle dla dorosłych pacjentów, stwierdzono skuteczność kliniczną i bezpieczeństwo stosowania porównywalne jak w grupie młodszych dorosłych, z wyjątkiem osób z zaburzeniami czynności nerek. U zdrowych ochotników w wieku 65 lat lub starszych po dożylnym podaniu 1 g cefepimu w pojedynczej dawce obserwowano zwiększenie pola powierzchni pod krzywą (AUC) i zmniejszenie klirensu nerkowego w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami w młodszym wieku.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Zaleca się dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności wątroby Podanie cefepimu w pojedynczej dawce 1 g nie wpływało na parametry farmakokinetyczne u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma zatem konieczności dostosowania dawki cefepimu, o ile nie współistnieją zaburzenia czynności nerek. Farmakokinetyka cefepimu nie ulega istotnym klinicznie zmianom u pacjentów z mukowiscydozą. Zaburzenia czynności nerek Badania u pacjentów z niewydolnością nerek o różnym nasileniu wykazały istotne wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek istnieje liniowa zależność pomiędzy klirensem całkowitym a klirensem kreatyniny. Średni okres półtrwania w fazie eliminacji u pacjentów poddawanych hemodializie wynosi 13 godzin, a u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej 19 godzin.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci i młodzież Farmakokinetykę cefepimu, podawanego w infuzji dożylnej w pojedynczych i wielokrotnych dawkach wynoszących 50 mg/kg mc., badano u pacjentów w wieku od 2 miesięcy do 16 lat. Dawki wielokrotne podawano co 8 lub 12 godzin przez co najmniej 48 godzin. Średnie stężenia cefepimu w osoczu po podaniu dawki początkowej były podobne do stężeń w stanie stacjonarnym. Nieznaczną kumulację leku obserwowano po podaniu dodatkowych dawek. Wartości innych parametrów farmakokinetycznych u niemowląt i dzieci po podaniu dawki początkowej i po uzyskaniu stanu stacjonarnego były takie same, niezależnie od schematu dawkowania (co 12 godzin lub co 8 godzin). Nie stwierdzono różnic w wartościach parametrów farmakokinetycznych w zależności od wieku ani od płci. Po jednorazowym podaniu dożylnym średni klirens całkowity cefepimu wynosił 3,3 ml/min/kg, a objętość dystrybucji 0,3 l/kg. Całkowity średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosił 1,7 godziny.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Z moczem wydalane jest w postaci niezmienionej 60,4% podanej dawki cefepimu. Cefepim wydalany jest głównie przez nerki, średni klirens nerkowy wynosi 2,0 ml/min/kg. W tabeli powyżej przedstawiono stężenia cefepimu w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) w porównaniu ze stężeniami w osoczu „Średnie stężenia w osoczu (O), stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) i stosunek CSF/O cefepimu”.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne otrzymane z konwencjonalnych badań dotyczących bezpieczeństwa farmakologicznego, badań toksyczności po dawkowaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na reprodukcję nie ujawniają szczególnego ryzyka dla człowieka. Nie prowadzono długoterminowych badań dotyczących rakotwórczości.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych L-arginina 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Jak w przypadku większości antybiotyków beta-laktamowych, roztworów cefepimu nie należy mieszać z roztworami zawierających metronidazol lub siarczan netylmycyny, z uwagi na niezgodności fizyczne i chemiczne. Jeśli jednak wskazane jest leczenie skojarzone, każdy z tych antybiotyków należy podawać osobno. Uwaga Roztwory te są niezgodne z aminofiliną. Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Przed otwarciem fiolki: 2 lata Po rozpuszczeniu/rozcieńczeniu: Roztwór cefepimu należy zużyć natychmiast po rozpuszczeniu. Przygotowany roztwór wykazuje chemiczną i fizyczną stabilność przez 2 godziny w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt leczniczy należy zużyć natychmiast.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki jego przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik. Czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze 2ºC-8ºC, chyba, że przygotowanie roztworu miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać fiolki w pudełku tekturowym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozpuszczeniu/rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Cefepime Kabi, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Fiolka zawierająca 1 g cefepimu, o pojemności 15 ml ze szkła (typu III) lub 20 ml ze szkła (typu II), z korkiem z gumy chlorobutylowej.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Cefepime Kabi, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Fiolka zawierająca 2 g cefepimu, o pojemności 15 ml ze szkła (typu III) lub 20 ml ze szkła (typu II), z korkiem z gumy chlorobutylowej. Wielkości opakowań: 1 fiolka 10 fiolek 50 fiolek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przed podaniem produktu leczniczego zaleca się sprawdzenie, czy roztwór do podawania pozajelitowego nie zawiera widocznych cząstek stałych. Podczas przechowywania roztwór może zmienić barwę (z bezbarwnej na bursztynowożółtą), co nie wpływa na skuteczność produktu leczniczego. Zgodności Cefepim jest zgodny z następującymi rozpuszczalnikami i roztworami: 0,9% roztwór chlorku sodu (z 5% roztworem glukozy lub bez), 10% roztwór glukozy, roztwór Ringera (z 5% roztworem glukozy lub bez), mleczan sodu M/6.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Instrukcje dotyczące przygotowania roztworu W celu podania w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym, Cefepime Kabi należy rozpuścić w jałowej wodzie do wstrzykiwań, 5% roztworze glukozy do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu, stosując objętości wymienione w poniższej tabeli „Sporządzanie roztworów cefepimu”. W celu podania w infuzji dożylnej należy przygotować roztwór cefepimu 1 g lub 2 g analogicznie jak do bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego i dodać odpowiednią ilość uzyskanego roztworu do pojemnika zawierającego zgodny farmaceutycznie płyn infuzyjny. Sporządzanie roztworów cefepimu Dawka i droga podania: fiolka 1 g: 10 ml, Przybliżona objętość w fiolce: 11,4 ml, Przybliżone stężenie cefepimu: 90 mg/ml fiolka 2 g: 10 ml, Przybliżona objętość w fiolce: 12,8 ml, Przybliżone stężenie cefepimu: 160 mg/ml Usuwanie Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Cefepime TZF, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna fiolka zawiera 1 g cefepimu (cefepimum) w postaci cefepimu dichlorowodorku jednowodnego. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji. Proszek barwy białej do jasnożółtej. Wartość pH przygotowanego roztworu wynosi 4,0 do 6,0.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dorośli Cefepime TZF jest wskazany w leczeniu zakażeń wymienionych poniżej, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na działanie cefepimu: bakteriemia współistniejąca z jednym z wymienionych poniżej zakażeń lub potencjalnie z nim związana; ciężkie zapalenie płuc; ciężkie zakażenia dróg moczowych; zakażenia w obrębie jamy brzusznej, w tym zapalenie otrzewnej; zakażenia pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych; leczenie empiryczne epizodów gorączkowych u pacjentów z umiarkowaną (liczba granulocytów obojętnochłonnych ≤ 1000/mm3) lub ciężką (liczba granulocytów obojętnochłonnych ≤ 500/mm3) neutropenią. U pacjentów z wysokim ryzykiem ciężkiego zakażenia (np. u pacjentów po przebytym ostatnio zabiegu przeszczepienia szpiku kostnego, z niskim ciśnieniem tętniczym krwi, z nowotworem układu krwiotwórczego stanowiącym chorobę podstawową lub z ciężką lub długotrwałą neutropenią) stosowanie antybiotyku w monoterapii może nie być właściwe.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
Brak wystarczających danych potwierdzających skuteczność stosowania u tych pacjentów cefepimu w monoterapii. Ewentualnie można zlecić leczenie skojarzone z antybiotykiem z grupy aminoglikozydów lub glikopeptydów, biorąc pod uwagę indywidualny profil ryzyka pacjenta. Dzieci Cefepime TZF jest wskazany w leczeniu zakażeń wymienionych poniżej, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na działanie cefepimu: bakteriemia współistniejąca z jednym z wymienionych poniżej zakażeń lub potencjalnie z nim związana; ciężkie zapalenie płuc; ciężkie zakażenia dróg moczowych; bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych; leczenie empiryczne epizodów gorączkowych u pacjentów z umiarkowaną (liczba granulocytów obojętnochłonnych ≤ 1000/mm3) lub ciężką (liczba granulocytów obojętnochłonnych ≤ 500/mm3) neutropenią. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Po rekonstytucji cefepim może być podawany domięśniowo lub poprzez powolne wstrzyknięcie dożylne trwające od 3 do 5 minut lub poprzez krótkotrwały wlew dożylny trwający około 30 min. Dawkowanie i sposób podawania zależą od rodzaju i ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenu, wydolności nerek oraz ogólnego stanu pacjenta. Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek Dorośli i młodzież o masie ciała powyżej 40 kg (w przybliżeniu w wieku powyżej 12 lat) Wielkość pojedynczej dawki cefepimu i odstęp pomiędzy dawkami Ciężkie zakażenia: Posocznica Zapalenie płuc Powikłane zakażenia dróg moczowych Zakażenia pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych Bardzo ciężkie zakażenia: Zakażenia w obrębie jamy brzusznej, w tym zapalenie otrzewnej Leczenie empiryczne epizodów gorączkowych u pacjentów z neutropeni? 2 g co 12 godzin 2 g co 8 godzin Czas leczenia wynosi zwykle 7 – 10 dni.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
Na ogół produktu Cefepime TZF nie należy podawać krócej niż przez 7 dni i dłużej niż przez 14 dni. W przypadku leczenia empirycznego epizodów gorączkowych u pacjentów z neutropenią czas leczenia wynosi zwykle 7 dni lub do ustąpienia neutropenii. Dzieci w wieku od 1 miesiąca do 12 lat i (lub) o masie ciała poniżej lub równiej 40 kg Pojedyncza dawka cefepimu (mg/kg mc.) / przerwy pomiędzy dawkami / czas trwania leczenia Ciężkie zakażenia: Zapalenie płuc Powikłane zakażenia dróg moczowych Bardzo ciężkie zakażenia: Posocznica Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Leczenie empiryczne epizodów gorączkowych u pacjentów z neutropeni? Dzieci w wieku od 2 miesięcy, o masie ciała ≤ 40 kg: 50 mg/kg mc. co 12 godzin cięższe zakażenia: 50 mg/kg mc. co 8 godzin Czas trwania leczenia: 10 dni 50 mg/kg mc. co 8 godzin Czas trwania leczenia: 7 – 10 dni Niemowlęta w wieku od 1 do 2 miesięcy: 30 mg/kg mc. co 12 godzin 30 mg/kg mc.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
co 8 godzin cięższe zakażenia: 30 mg/kg mc. co 8 godzin Czas trwania leczenia: 10 dni Czas trwania leczenia: 7 – 10 dni Doświadczenia z dziećmi w wieku do 2 miesięcy, którym podawano cefepim w dawce 50 mg/kg mc. są ograniczone. Jednak z danych dotyczących farmakokinetyki u pacjentów w wieku ponad 2 miesięcy wynika, że u dzieci w wieku 1 – 2 miesięcy wystarcza dawkowanie 30 mg/kg mc. co 12 lub 8 godzin. Podczas podawania cefepimu dzieci w tym wieku powinny być pod stałą kontrolą. U dzieci o masie ciała powyżej 40 kg zalecane jest dawkowanie jak u dorosłych (patrz tabela). U dzieci w wieku powyżej 12 lat o masie ciała poniżej 40 kg należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u młodszych pacjentów o masie ciała ≤ 40 kg. Dawkowanie u dzieci nie może przekraczać maksymalnej dawki dla dorosłych (2 g co 8 godzin).
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Dorośli i dzieci o masie ciała powyżej 40 kg (w wieku około 12 lat) U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania, aby zrekompensować wolniejsze wydalanie przez nerki. Pierwsza dawka dla pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek jest taka sama, jak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, czyli 2 g cefepimu. Zalecane dawki podtrzymujące: wielkość pojedynczej dawki cefepimu i odstęp pomiędzy dawkami Klirens kreatyniny (ml/min) Ciężkie zakażenia: Posocznica Zapalenie płuc Powikłane zakażenia dróg moczowych Zakażenia pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych Bardzo ciężkie zakażenia: Zakażenia w obrębie jamy brzusznej, w tym zapalenie otrzewnej Leczenie empiryczne epizodów gorączkowych u pacjentów z neutropeni?
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
Pacjenci dializowani U pacjentów poddawanych hemodializie w ciągu 3 godzin dializy z organizmu jest wydalane około 68% całkowitej ilości cefepimu. Modelowanie farmakokinetyczne wskazuje na to, że u pacjentów poddawanych hemodializie konieczna jest redukcja dawki. Zaleca się następujące dawkowanie: 1 g cefepimu w pierwszej dobie leczenia, następnie 0,5 g cefepimu na dobę, we wszystkich zakażeniach, z wyjątkiem pacjentów z gorączką neutropeniczną. W tym ostatnim przypadku dawka wynosi 1 g na dobę. Cefepim należy w miarę możliwości podawać codziennie o tej samej porze dnia, a w dniach, w których odbywa się dializa, po jej zakończeniu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej zaleca się następujące dawkowanie: 1 g cefepimu co 48 godzin w ciężkich zakażeniach (posocznica, zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych, zakażenia pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych); 2 g cefepimu co 48 godzin w bardzo ciężkich zakażeniach (zakażenia w obrębie jamy brzusznej, w tym zapalenie otrzewnej, leczenie empiryczne gorączki neutropenicznej).
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
Dzieci w wieku od 1 miesiąca i o masie ciała do 40 kg (w wieku około 12 lat) Jedna dawka 50 mg/kg mc. u dzieci w wieku od ponad 2 miesięcy do 12 lat oraz jedna dawka 30 mg/kg mc. u dzieci w wieku 1 – 2 miesięcy odpowiada dawce 2 g u dorosłych. Z tego względu u dzieci zaleca się podobne wydłużenie odstępu pomiędzy dawkami i/lub zmniejszenie dawki, jak u dorosłych, zgodnie z poniższymi tabelami. Dzieci w wieku od 2 miesięcy i o masie ciała do 40 kg (odpowiadającej wiekowi ok. 12 lat) Wielkość pojedynczej dawki cefepimu (mg/kg mc.) / Odstęp pomiędzy dawkami Klirens kreatyniny (ml/min) Ciężkie zakażenia: Zapalenie płuc Powikłane zakażenia dróg moczowych Bardzo ciężkie zakażenia: Posocznica Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Leczenie empiryczne epizodów gorączkowych u pacjentów z neutropeni? U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby modyfikacja dawki nie jest konieczna (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku Ze względu na zwiększone ryzyko zaburzenia czynności nerek, u pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas dobierania dawki i monitorować czynność nerek. Jeśli występują zaburzenia czynności nerek, zaleca się modyfikację dawki (patrz punkt 4.4). 5. Sposób podawania Informacje dotyczące przygotowania roztworu produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. Wskazówki dotyczące stosowania przygotowanego roztworu: Przed podaniem leku należy sprawdzić wygląd roztworu. Roztwór można podać tylko wtedy, jeśli jest przezroczysty i jest praktycznie wolny od cząstek widocznych gołym okiem. Roztwory mogą mieć zabarwienie od żółtego do żółtobrązowego. Nie ma to niekorzystnego wpływu na działanie produktu leczniczego Cefepime TZF. Zawartość fiolki jest przeznaczona do jednorazowego użycia. Wszelkie pozostałości gotowego do stosowania roztworu należy usunąć. Po każdym przygotowaniu roztworu należy go przed użyciem obejrzeć gołym okiem.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
Roztwór można stosować wyłącznie jeśli jest przejrzysty, bez widocznych cząstek.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną cefepim lub na grupę antybiotyków – cefalosporyny – lub na dowolny inny antybiotyk beta-laktamowy (np. na penicyliny, monobaktamy lub karbapenemy) lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych podczas stosowania cefepimu obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w pojedynczych przypadkach prowadzące do zgonu. Przed rozpoczęciem leczenia cefepimem należy przeprowadzić dokładny wywiad w celu ustalenia, czy u pacjenta występowały w przeszłości reakcje nadwrażliwości na cefepim, beta-laktamy lub inne leki. Należy zachować ostrożność podczas stosowania cefepimu u pacjentów, u których kiedykolwiek rozpoznano astmę lub skłonność do alergii. Po podaniu pierwszej dawki należy uważnie obserwować pacjenta. W przypadku wystąpienia jakiejkolwiek reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać leczenie. W przypadku ciężkich reakcji nadwrażliwości może być konieczne podanie adrenaliny lub zastosowanie innych właściwych metod leczenia.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Aktywność przeciwbakteryjna cefepimu Ze względu na ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego, cefepim nie jest odpowiedni do leczenia niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wrażliwość na cefepim bakterii, które wywołały zakażenie jest potwierdzona lub bardzo prawdopodobna (patrz punkt 5.1). Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 50 ml/min) lub innymi stanami, które mogą osłabiać czynność nerek, dawkowanie cefepimu należy odpowiednio zmodyfikować w celu wyrównania wolniejszego tempa wydalania przez nerki. W tej grupie pacjentów dawki podtrzymujące cefepimu powinny być zmniejszone, ponieważ po podaniu zwykle stosowanych dawek mogą występować wysokie stężenia antybiotyku w surowicy, a czas ich utrzymywania się może być wydłużony. Dalsze dawkowanie należy określić w zależności od stopnia wydolności nerek, nasilenia zakażenia i wrażliwości drobnoustrojów (patrz punkty 4.2 oraz 5.2).
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Po wprowadzeniu produktu do obrotu opisywano przypadki ciężkich działań niepożądanych: przemijającą encefalopatię (zaburzenia świadomości, w tym dezorientacja, omamy, stupor i śpiączka), mioklonie, drgawki (w tym bezdrgawkowy stan padaczkowy) i (lub) niewydolność nerek (patrz punkt 4.8). W większości przypadków działania te występowały u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którzy otrzymywali cefepim w dawkach większych niż zalecane. Objawy neurotoksyczne ustępowały na ogół po przerwaniu leczenia i (lub) po hemodializie, chociaż zdarzały się pojedyncze przypadki zakończone zgonem. Podczas stosowania niemal wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym cefepimu, obserwowano biegunkę związaną z zakażeniem Clostridium difficile (CDAD, ang. Clostridium difficile associated diarrhoea) o różnym nasileniu – od łagodnej biegunki po zagrażające życiu zapalenie okrężnicy. Możliwość CDAD należy rozważyć u wszystkich pacjentów, u których po leczeniu antybiotykiem wystąpi biegunka.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Niezbędny jest staranny wywiad medyczny, gdyż opisywano przypadki wystąpienia CDAD ponad 2 miesiące po podaniu leków przeciwbakteryjnych. W razie podejrzenia lub potwierdzenia wystąpienia CDAD może być konieczne przerwanie antybiotykoterapii, która nie jest skierowana przeciwko C. difficile. Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków, stosowanie cefepimu może wywołać nasilony wzrost niewrażliwych drobnoustrojów. Jeśli w trakcie leczenia rozwinie się dodatkowe zakażenie, należy wdrożyć odpowiednie postępowanie. Produktu Cefepime TZF nie należy stosować podczas ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. W okresie karmienia piersią cefepim należy stosować z zachowaniem ostrożności (patrz punkt 4.6). W przypadku stosowania cefepimu jednocześnie z innymi lekami mogącymi działać nefrotoksycznie, np. antybiotykami aminoglikozydowymi lub silnie działającymi lekami moczopędnymi, należy uważnie kontrolować czynność nerek.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Wpływ na wyniki testów diagnostycznych Opisywano dodatni odczyn Coombs’a bez hemolizy u pacjentów otrzymujących cefepim dwa razy na dobę. Antybiotyki z grupy cefalosporyn mogą powodować fałszywie dodatni wynik testu redukcyjnego oznaczania glukozy w moczu z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (test Benedicta, Fehlinga, Clinitest), ale nie wpływają na wyniki testów metodą enzymatyczną (oksydazową). Z tego powodu zaleca się stosowanie enzymatycznej metody oznaczania glukozy w moczu. Pacjenci w podeszłym wieku Z ponad 6400 dorosłych pacjentów leczonych cefepimem w badaniach klinicznych, 35% było w wieku powyżej 65 lat, a 16% w wieku powyżej – 75 lat. W badaniach klinicznych skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania cefepimu u pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową wydolnością nerek, otrzymujących dawki zalecane dla dorosłych, były porównywalne do skuteczności i bezpieczeństwa stosowania tego antybiotyku u dorosłych pacjentów z pozostałych grup wiekowych.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów w podeszłym wieku obserwowano umiarkowane wydłużenie okresu półtrwania i mniejszy klirens nerkowy niż u młodszych osób. W przypadku zaburzenia czynności nerek zalecane jest dostosowanie dawkowania (patrz punkty 4.2 i 5.2). Cefepim jest wydalany przede wszystkim przez nerki, dlatego ryzyko wystąpienia toksyczności tego leku jest większe u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek. Jako że u pacjentów w podeszłym wieku częściej obserwuje się osłabioną czynność nerek, należy zachować ostrożność w doborze dawek oraz kontrolować czynność nerek. Ciężkie działania niepożądane, w tym przemijająca encefalopatia (zaburzenia świadomości, w tym dezorientacja, omamy, stupor i śpiączka), mioklonie, drgawki (w tym bezdrgawkowy stan padaczkowy) i (lub) niewydolność nerek, występowały u pacjentów w podeszłym wieku z niewydolnością nerek, otrzymujących zwykle stosowane dawki cefepimu (patrz punkty 4.2 i 4.8).
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Jednoczesne stosowanie antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym może zmniejszać działanie antybiotyków beta-laktamowych. U pacjentów otrzymujących cefepim dwa razy na dobę opisywano występowanie fałszywie dodatnich wyników odczynu Coombsa, bez hemolizy (patrz punkty 4.4 i 4.8). Wyniki oznaczania glukozy w moczu metodą nieenzymatyczną mogą być fałszywie dodatnie, dlatego zaleca się stosowanie enzymatycznej metody oznaczania glukozy w moczu.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Płodność W badaniach na szczurach stosowanie cefepimu nie wywierało wpływu na płodność. Brak danych dotyczących wpływu leczenia cefepimem na płodność u ludzi. Ciąża Badania wpływu cefepimu na rozrodczość prowadzone na myszach, szczurach i królikach nie wykazały żadnych dowodów szkodliwego oddziaływania na płód, nie przeprowadzono jednak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań klinicznych w tym zakresie u kobiet ciężarnych. Badania na zwierzętach dotyczące wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, przebieg porodu i rozwój pourodzeniowy są niewystarczające. Produktu Cefepime TZF nie należy stosować podczas ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Cefepim przenika przez barierę łożyskową. Jak dotąd brak wystarczających danych dotyczących stosowania cefepimu u kobiet w ciąży.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dlatego, do czasu uzyskania większej ilości danych, cefepim może być stosowany w ciąży, zwłaszcza podczas pierwszych trzech miesięcy, wyłącznie po starannym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Karmienie piersi? Cefepim przenika do mleka ludzkiego, dlatego powinien być stosowany w okresie karmienia piersią po starannym rozważeniu korzyści i zagrożeń i z uwzględnieniem ewentualnego negatywnego wpływu na karmione piersią niemowlę (wpływ na florę jelitową z możliwą kolonizacją przez drożdżaki i rozwojem uczulenia na cefalosporyny).
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W trakcie leczenia cefepimem mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zaburzenia świadomości, zawroty głowy, splątanie lub omamy (patrz punkt 4.8), które mogą mieć niekorzystny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, dlatego pacjentom należy odradzać prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane W badaniach klinicznych z udziałem 5598 pacjentów najczęstszymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia żołądkowo-jelitowe i reakcje nadwrażliwości. W ocenie działań niepożądanych brano pod uwagę następującą klasyfikację ich częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10) często (od ≥ 1/100 do < 1/10) niezbyt często (od ≥ 1/1000 do < 1/100) rzadko (od ≥ 1/10 000 do < 1/1000) bardzo rzadko (< 1/10 000) częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Działania niepożądane występujące w trakcie badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu: Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Niezbyt często: kandydoza jamy ustnej, zapalenie pochwy Rzadko: nieswoista kandydoza Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często: dodatni odczyn Coombsa Często: wydłużenie czasu protrombinowego i czasu koalinowo-kefalinowego, niedokrwistość, eozynofilia Niezbyt często: małopłytkowość, leukopenia, neutropenia Częstość nieznana: niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: reakcja alergiczna Częstość nieznana: wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana: fałszywie dodatni wynik oznaczenia glukozy w moczu Zaburzenia psychiczne Częstość nieznana: splątanie, omamy Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często: bóle głowy Rzadko: drgawki, parestezje, zaburzenia smaku, zawroty głowy Częstość nieznana: śpiączka, odrętwienie, encefalopatia, zaburzenia świadomości, drgawki miokloniczne Zaburzenia naczyniowe Często: zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia Rzadko: rozszerzenie naczyń krwionośnych Częstość nieznana: krwotoki Zaburzenia ucha i błędnika Rzadko: szum uszny Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko: duszność Zaburzenia żołądka i jelit Często: biegunka Niezbyt często: zapalenie okrężnicy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, nudności, wymioty Rzadko: bóle brzucha, zaparcia Częstość nieznana: zaburzenia żołądkowo-jelitowe Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Często: zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej, zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowej, zwiększone stężenie bilirubiny we krwi Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: wysypka Niezbyt często: rumień, pokrzywka, świąd Rzadko: obrzęki Częstość nieznana: toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella), zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Rzadko: bóle stawowe Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często: zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy Częstość nieznana: niewydolność nerek, toksyczna nefropatia Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko: świąd narządów płciowych Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: podrażnienia w miejscu infuzji, zapalenie i ból w miejscu wstrzyknięcia Niezbyt często: gorączka, stan zapalny w miejscu infuzji Rzadko: dreszcze Badania diagnostyczne Często: zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej Profil bezpieczeństwa stosowania cefepimu u niemowląt i dzieci jest podobny do obserwowanego u dorosłych.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym cefepimu w badaniach klinicznych było zaczerwienienie skóry. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel: + 48 22 49 21 301 Fax: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Możliwe jest niezamierzone przedawkowanie leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którzy otrzymają dawki cefepimu niedostosowane do stopnia wydolności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). W przypadkach ciężkiego przedawkowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, cefepim może zostać wyeliminowany z organizmu w drodze hemodializy. Dializa otrzewnowa jest nieskuteczna w tym przypadku.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: cefalosporyny czwartej generacji Kod ATC: J01DE01 Mechanizm działania Mechanizm działania cefepimu polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii (w fazie wzrostu) poprzez blokowanie białek wiążących penicyliny (PBPs, ang. penicillin-binding proteins), np. transpeptydaz. Wynikiem tego jest działanie bakteriobójcze. Zależność między farmakokinetyką i farmakodynamik? Skuteczność zależy przede wszystkim od długości okresu, podczas którego stężenie substancji czynnej utrzymuje się powyżej wartości minimalnego stężenia hamującego (MIC) wzrost danego drobnoustroju chorobotwórczego. Mechanizmy oporności Oporność na cefepim może wynikać z następujących mechanizmów: Unieczynnienie przez beta-laktamazy. Cefepim może być hydrolizowany przez niektóre beta-laktamazy, szczególnie przez beta-laktamazy o szerokim spektrum (tzw ESBLs, ang. extended spectrum beta-lactamases), np.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
szczepów Escherichia coli i Klebsiella pneumoniae. Zmniejszone powinowactwo PBPs do cefepimu. Nabyta oporność pneumokoków i innych paciorkowców bazuje na powstałej w wyniku mutacji modyfikacji istniejących białek wiążących penicyliny. Z drugiej strony rozwój oporności u gronkowców opornych na metycylinę (oksacylinę) jest warunkowany powstawaniem dodatkowego PBP ze zmniejszonym powinowactwem do cefepimu. Niewystarczająca penetracja cefepimu przez zewnętrzną błonę komórkową bakterii Gram-ujemnych może prowadzić do niewystarczającego hamowania aktywności PBPs. Cefepim może być aktywnie usuwany z komórek przez tzw. pompy błonowe. Istnieje częściowa lub całkowita oporność krzyżowa pomiędzy cefepimem a innymi cefalosporynami i penicylinami. Stężenia graniczne Badanie wrażliwości drobnoustrojów na cefepim przeprowadza się, stosując standardowe serie rozcieńczeń.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Ustalono następujące minimalne stężenia hamujące w przypadku opornych i wrażliwych drobnoustrojów: Stężenia graniczne wg EUCAST (ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) Drobnoustrój Wrażliwy Oporny Enterobacteriaceae ≤ 1 mg/l > 4 mg/l Pseudomonas aeruginosa ≤ 8 mg/l > 8 mg/l Staphylococcus spp. __ __ Streptococcus spp. (grupy A, B, C, G) __ __ Streptococcus pneumoniae ≤ 1 mg/l > 2 mg/l Haemophilus influenzae ≤ 0,25 mg/l > 0,25 mg/l Moraxella catarrhalis ≤ 4 mg/l > 4 mg/l Stężenia graniczne nieswoiste gatunkowo ≤ 4 mg/l > 8 mg/l 1) Stężenia graniczne dotyczą leczenia wysokimi dawkami (2 g trzy razy na dobę). 2) Wrażliwość na lek bakterii z rodzaju Staphylococcus spp. jest zgodna z wynikiem oznaczenia wrażliwości na oksacylinę lub cefoksytynę. Paciorkowce oporne na metycylinę (oksacylinę) zostały również ocenione jako oporne na cefalosporyny. 3) Wrażliwość na lek bakterii z rodzaju Streptococcus spp.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
(grupy A, B, C, G) jest zgodna z wynikiem oznaczenia wrażliwości na penicylinę G. 4) Stężenia graniczne odnoszą się do dożylnej dawki dobowej 2 g dwa razy na dobę i leczenia dużymi dawkami wynoszącymi co najmniej 2 g trzy razy na dobę. * Głównie na podstawie farmakokinetyki w surowicy. Rozpowszechnienie oporności nabytej w Niemczech Rozpowszechnienie oporności nabytej pewnych gatunków może się różnić w zależności od położenia geograficznego i czasu. Dlatego do oceny oporności konieczne są dane lokalne, zwłaszcza w celu zapewnienia skutecznego leczenia ciężkich zakażeń. Jeśli z powodu lokalnej oporności skuteczność cefepimu może być wątpliwa, należy zasięgnąć porady specjalisty. Szczególnie w przypadku ciężkich zakażeń lub niepowodzenia terapeutycznego wskazane jest wykonanie badań mikrobiologicznych w celu wykrycia drobnoustroju chorobotwórczego i określenia jego wrażliwości na cefepim.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Występowanie nabytej oporności w Niemczech na podstawie danych wynikających z badań i kontroli krajowych w kierunku oporności w okresie ostatnich 5 lat (stan: styczeń 2016 r.): Gatunek zwykle wrażliwy Tlenowe drobnoustroje Gram-dodatnie Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę) Streptococcus pneumoniae (w tym szczepy oporne na penicylinę) Streptococcus pyogenes Tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne Acinetobacter pittii Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Morganella morganii Proteus mirabilis Proteus vulgaris Serratia liquefaciens Serratia marcescens Gatunki, w przypadku których może występować problem oporności nabytej Tlenowe drobnoustroje Gram-dodatnie Staphylococcus aureus Staphylococcus epidermidis Staphylococcus haemolyticus Staphylococcus hominis Tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella oxytoca Klebsiella pneumoniae Pseudomonas aeruginosa Gatunki z wrodzoną oporności?
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Tlenowe drobnoustroje Gram-dodatnie Enterococcus spp. Listeria monocytogenes Staphylococcus aureus (oporne na metycylinę) Tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne Legionella spp. Stenotrophomonas maltophilia Drobnoustroje beztlenowe Bacteroides fragilis Clostridium difficile Inne drobnoustroje Chlamydia spp. Chlamydophila spp. Mycoplasma spp. ° W chwili publikacji tej tabeli aktualne dane nie były dostępne. Dane na temat wrażliwości uzyskano z piśmiennictwa podstawowego, standardowych opracowań i zaleceń terapeutycznych. + W co najmniej jednym regionie wskaźnik oporności wynosi powyżej 50%. % Szczepy wytwarzające beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL) są zawsze oporne. ∋ W warunkach pozaszpitalnych wskaźnik oporności jest <10%.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne W tabeli poniżej podano średnie stężenie cefepimu w osoczu u dorosłych mężczyzn, w różnym czasie od jednorazowego podania cefepimu w infuzji dożylnej (iv.) w ciągu 30 minut lub we wstrzyknięciu domięśniowym (im.) w dawce 500 mg, 1 g i 2 g. Dawka cefepimu Średnie stężenie cefepimu w osoczu (μg/ml) u zdrowych dorosłych 0,5 h 1,0 h 2,0 h 4,0 h 8,0 h 12,0 h 500 mg iv. 38,2 21,6 11,6 5,0 1,4 0,2 1 g iv. 78,7 44,5 24,3 10,5 2,4 0,6 2 g iv. 163,1 85,8 44,8 19,2 3,9 1,1 500 mg im. 8,2 12,5 12,0 6,9 1,9 0,7 1 g im. 14,8 25,9 26,3 16,0 4,5 1,4 2 g im. 36,1 49,9 51,3 31,5 8,7 2,3 Dybrybucja Stopień związania cefepimu z białkami osocza wynosi 16,4% i nie zależy od stężenia leku w surowicy. Metabolizm Cefepim jest metabolizowany do N-metylopirolidyny, która jest szybko przekształcana w N-tlenek N-metylopirolidyny. 85% podanej dawki jest wykrywane w moczu w postaci niezmienionej.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
W moczu stwierdza się wysokie stężenia cefepimu w postaci niezmienionej. Mniej niż 1% podanej dawki jest wydalane z moczem w postaci N-metylopirolidyny, 6,8% w postaci N-tlenku, a 2,5% – w postaci epimeru cefepimu. Eliminacja Średni okres półtrwania w fazie eliminacji cefepimu wynosi 2 godziny i nie zmienia się w przedziale dawek od 250 mg do 2 g. Nie obserwowano kumulacji leku u osób zdrowych, które otrzymywały dawki 2 g dożylnie co 8 godzin przez okres do 9 dni. Średni klirens całkowity wynosi 120 ml/min, a średni klirens nerkowy cefepimu wynosi 110 ml/min. Cefepim jest niemal całkowicie wydalany drogą nerkową, przede wszystkim w procesie przesączania kłębuszkowego. Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z różnie nasilonymi zaburzeniami czynności nerek dochodzi do istotnego wydłużenia okresu półtrwania w fazie eliminacji. U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek istnieje liniowa zależność pomiędzy klirensem całkowitym a klirensem kreatyniny (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Średni okres półtrwania w fazie eliminacji u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek poddawanych hemodializie wynosi 13 godzin, a u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej – 19 godzin. Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie stwierdzono zmian w parametrach farmakokinetycznych po podaniu jednorazowej dawki 1 g. Nie ma zatem konieczności modyfikacji dawkowania. Pacjenci w podeszłym wieku U ochotników w wieku ≥ 65 lat, którym podano dożylnie jednorazową dawkę cefepimu 1 g, stwierdzono zwiększenie pola powierzchni pod krzywą i zmniejszenie klirensu nerkowego w porównaniu z dorosłymi w młodszym wieku. U pacjentów w podeszłym wieku modyfikacja dawki jest konieczna w przypadku zaburzeń czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.3). Dzieci Farmakokinetykę cefepimu badano u pacjentów w wieku od 2,1 miesiąca do 11,2 roku, którym podawano jednorazowe i wielokrotne dawki 50 mg/kg mc. w infuzji dożylnej lub we wstrzyknięciu domięśniowym.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Dawki wielokrotne podawano co 8 lub 12 godzin przez okres co najmniej 48 godzin. Po jednorazowym podaniu dożylnym klirens całkowity wynosił 3,3 ml/min/kg, a średnia objętość dystrybucji wynosiła 0,3 l/kg. Średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosił 1,7 godziny. W moczu wykrywano 60,4% podanej dawki w stanie niezmienionym, a klirens nerkowy wynosił około 2 ml/min/kg mc., co wskazuje, że cefepim jest głównie wydalany przez nerki. Średnie stężenie cefepimu w osoczu po podaniu pierwszej dawki było zbliżone do stężeń w stanie stacjonarnym. Niewielką kumulację leku obserwowano po podaniu dodatkowych dawek. Wartości innych parametrów farmakokinetycznych u niemowląt i dzieci po podaniu dawki początkowej i po uzyskaniu stanu stacjonarnego były takie same, niezależnie od schematu dawkowania (co 12 godzin lub co 8 godzin). Nie stwierdzono różnic w wartościach parametrów farmakokinetycznych w zależności od wieku ani od płci pacjentów.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach, ukierunkowanych na ocenę ryzyka rakotwórczego działania cefepimu. Wyniki badań in vitro i in vivo wskazują, że cefepim nie jest genotoksyczny. Nie stwierdzono wpływu leku na płodność u szczurów.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych L-Arginina 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Lek wykazuje niezgodności fizykochemiczne z metronidazolem, wankomycyną, gentamycyną, tobramycyną, netylmycyną i aminofiliną. Jeśli wskazane jest jednoczesne podanie dożylne któregoś z tych leków, nie wolno ich mieszać z cefepimem ani podawać przez ten sam dostęp dożylny. 6.3 Okres ważności 3 lata. Po otwarciu fiolki i przygotowaniu roztworu roztwory cefepimu należy zużyć natychmiast po przygotowaniu. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania po rozpuszczeniu i rozcieńczeniu leku, patrz punkt 6.3.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka z bezbarwnego, przezroczystego szkła (typu III), z korkiem z gumy bromobutylowej (typu I) i aluminiowym wieczkiem, w tekturowym pudełku. 1 fiolka w tekturowym pudełku z ulotką dla pacjenta. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przed podaniem leku należy sprawdzić wygląd roztworu. Roztwór można podać tylko wtedy, jeśli jest przezroczysty i jest praktycznie wolny od cząstek widocznych gołym okiem. Roztwory mogą mieć zabarwienie od żółtego do żółtobrązowego. Nie ma to niekorzystnego wpływu na działanie produktu leczniczego Cefepime TZF. Zawartość fiolki jest przeznaczona do jednorazowego użycia. Wszelkie pozostałości gotowego do użycia roztworu należy usunąć. Sposób sporządzania roztworów Przygotowanie roztworu do wstrzyknięcia domięśniowego Produkt Cefepime TZF należy rozpuścić w 2,4 ml jednego z płynów podanego w poniższej tabeli.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Tak przygotowany roztwór należy wstrzykiwać głęboko domięśniowo w duży mięsień (np. górny zewnętrzny kwadrat mięśnia pośladkowego wielkiego gluteus maximus). Dawki przekraczające 1 g zaleca się wstrzykiwać w dwa różne miejsca. Produkt Cefepime TZF może być rozpuszczany w 0,5% lub 1% roztworze chlorowodorku lidokainy, jednak dodatek środka miejscowo znieczulającego zazwyczaj nie jest konieczny, gdyż domięśniowe wstrzykiwanie leku jest bezbolesne lub powoduje niewielki ból. Ilość i rozpuszczalniki (oraz przybliżone stężenie) stosowane do przygotowania roztworów do wstrzyknięcia domięśniowego woda do wstrzykiwań: 2,4 ml ~280 mg/ml 0,9% roztwór chlorku sodu 5% roztwór glukozy 0,5% roztwór lidokainy 1% roztwór lidokainy Przygotowanie roztworu do wstrzyknięcia dożylnego Zawartość fioki należy rozpuścić w odpowiedniej ilości rozpuszczalnika podanego w poniższej tabeli.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Sporządzony roztwór podaje się powoli w ciągu 3 do 5 minut bezpośrednio do żyły lub poprzez zestaw do infuzji w sytuacji, gdy pacjent otrzymuje jednocześnie w infuzji dożylnej inny zgodny roztwór. Przygotowanie roztworu do infuzji dożylnej W celu podania infuzji dożylnej należy przygotować roztwór cefepimu w taki sam sposób, jak dla wstrzyknięcia dożylnego. Odpowiednią ilość sporządzonego roztworu należy dodać do pojemnika infuzyjnego zawierającego zgodny płyn infuzyjny. Czas trwania infuzji dożylnej powinien wynosić około 30 minut. Ilości i rozpuszczalniki (oraz przybliżone stężenia) stosowane do przygotowania roztworów do wstrzyknięcia dożylnego i infuzji woda do wstrzykiwań: 3 ml 230 mg/ml 0,9% roztwór chlorku sodu 5% roztwór glukozy woda do wstrzykiwań: 10 ml 90 mg/ml 0,9% roztwór chlorku sodu: 25 ml 40 mg/ml 5% roztwór glukozy mleczanowy roztwór Ringera Roztwór Ringera 0,9% roztwór chlorku sodu: 1000 ml 1 mg/ml 5% roztwór glukozy 10% roztwór glukozy 5% roztwór glukozy w 0.9% roztworze chlorku sodu Przygotowywanie roztworów musi się odbywać w warunkach aseptycznych.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO EXBLIFEP 2 g/0,5 g proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera cefepimu dichlorowodorek jednowodny odpowiadający 2 g cefepimu i 0,5 g enmetazobaktamu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (proszek do sporządzania koncentratu). Proszek o barwie białej do żółtawej.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania EXBLIFEP jest wskazany do leczenia następujących zakażeń u dorosłych (patrz punkty 4.4 i 5.1): – powikłane zakażenia układu moczowego, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek – szpitalne zapalenie płuc, w tym zapalenie płuc związane ze stosowaniem respiratora Leczenie pacjentów z bakteriemią, która przebiega w powiązaniu z zakażeniami wymienionymi powyżej lub podejrzewa się, że przebiega w powiązaniu z tymi zakażeniami. Należy przestrzegać oficjalnych zaleceń dotyczących właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie W powikłanych zakażeniach dróg moczowych, w tym odmiedniczkowym zapaleniu nerek, zalecana dawka dla pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynosi 2,0 g/0,5 g cefepimu/enmetazobaktamu co 8 godzin podawane w postaci wlewu dożylnego trwającego 2 godziny. W przypadku pacjentów z nasilonym klirensem nerkowym (eGFR > 150 ml/min) zaleca się wydłużenie czasu infuzji do 4 godzin (patrz punkt 5.2). W szpitalnym zapaleniu płuc, w tym zapaleniu płuc związanym ze stosowaniem respiratora, zalecana dawka dla pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynosi 2,0 g/0,5 g cefepimu/enmetazobaktamu co 8 godzin podawane w infuzji dożylnej przez 4 godziny. Zazwyczaj leczenie prowadzi się przez 7 do 10 dni. Ogólnie, produkt leczniczy należy podawać przez nie mniej niż 7 dni i nie dłużej niż 14 dni. W przypadku pacjentów z bakteriemią może być konieczne leczenie przez maksymalnie 14 dni.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna zmiana dawki produktu leczniczego u osób w podeszłym wieku wyłącznie ze względu na wiek (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Zaleca się zmianę dawki w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którzy mają bezwzględny szacowany wskaźnik przesączania kłębuszkowego (eGFR) poniżej 60 ml/min (patrz punkt 5.2). Zalecana dawka u pacjentów z różnymi stopniami czynności nerek została podana w Tabeli 1. Pacjenci poddawani ciągłemu leczeniu nerkozastępczemu wymagają większej dawki niż pacjenci poddawani hemodializom. U pacjentów poddawanych ciągłemu leczeniu nerkozastępczemu dawkę trzeba zmienić w oparciu o klirens CRRT ( CL CRRT w ml/min). U pacjentów ze zmienną czynnością nerek należy monitorować stężenia kreatyniny w surowicy i eGFR co najmniej codziennie i odpowiednio dostosowywać dawkę.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
W przypadku pacjentów ze szpitalnym zapaleniem płuc, w tym zapaleniem płuc związanym ze stosowaniem respiratora, czas infuzji powinien wynosić 4 godziny niezależnie od statusu zaburzenia czynności nerek. Tabela 1: Zalecana dawka produktu leczniczego EXBLIFEP u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek

CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie

Bezwzględne eGFR (ml/min) Zalecany schemat dawkowania produktu leczniczego EXBLIFEP(cefepim i enmetazobaktam) Przerwapomiędzy dawkami
Łagodne (60 – <90) cefepim 2 g i enmetazobaktam 0,5 g co 8 godzin
Umiarkowane (30 – <60) cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 g co 8 godzin
Ciężkie (15 – <30) cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 g co 12 godzin
Schyłkowa niewydolność nerek(<15) cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 g co 24godziny
Pacjenci wymagający hemodializy cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 g dawka wysycająca pierwszego dnia leczenia, a następnie cefepim 0,5 g i enmetazobaktam 0,125 g (co 24 godziny, ale po sesjihemodializy w dniach prowadzenia hemodializy) co 24 godziny
Pacjenci poddawani ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej cefepim 2 g i enmetazobaktam 0,5 g Co 48godzin

CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby Nie jest konieczna zmiana dawki leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego EXBLIFEP u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Produkt leczniczy EXBLIFEP podaje się w infuzji dożylnej. Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. – Nadwrażliwość na jakikolwiek środek przeciwbakteryjny należący do cefalosporyn. – Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna, ciężkie reakcje skórne) na jakikolwiek inny rodzaj beta-laktamowego środka przeciwbakteryjnego (np. penicyliny, karbapenemy lub monobaktamy).
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Zgłaszano poważne, sporadycznie prowadzące do zgonu reakcje nadwrażliwości po zastosowaniu cefepimu i cefepimu z enmetazobaktamem (patrz punkt 4.3 i 4.8). Pacjenci z wywiadem wskazującym na nadwrażliwość na inne antybiotyki beta-laktamowe mogą wykazywać też nadwrażliwość na cefepim z enmetazobaktamem. Przed rozpoczęciem leczenia należy zebrać staranny wywiad w celu ustalenia, czy u pacjenta występowały wcześniej reakcje nadwrażliwości na antybiotyki beta-laktamowe (patrz punkt 4.3). Cefepim z enmetazobaktamem należy podawać ostrożnie pacjentom z wywiadem wskazującym na astmę lub skazę alergiczną. Pacjenta należy uważnie monitorować podczas podawania pierwszej dawki produktu leczniczego. W razie wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie leczenie doraźne.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia czynności nerek Należy dostosować dawkę w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którzy mają bezwzględny eGFR poniżej 60 ml/min (patrz punkt 4.2). Podczas stosowania cefepimu/enmetazobaktamu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, jeśli dawka nie została zmniejszona, zgłaszano przemijającą encefalopatię (zaburzenia świadomości ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką), drgawki miokloniczne, napady drgawkowe (również niedrgawkowy stan padaczkowy) i (lub) niewydolność nerek. W niektórych przypadkach u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zgłaszano toksyczne działanie na układ nerwowy pomimo skorygowania dawki. Należy uważnie monitorować czynność nerek w razie stosowania produktów leczniczych o potencjalnym działaniu toksycznym na nerki, takich jak aminoglikozydy i silne diuretyki, jednocześnie z cefepimem i enmetazobaktamem.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Biegunka związana z zakażeniem Clostridioides difficile (CDAD) Podczas stosowania cefepimu wraz z enmetazobaktamem zgłaszano CDAD o stopniu ciężkości wahającym się od łagodnej biegunki do śmiertelnego zapalenia płuc. CDAD należy brać pod uwagę u pacjentów, u których wystąpi biegunka w trakcie lub po podawaniu cefepimu wraz z enmetazobaktamem. Należy rozważyć przerwanie leczenia cefepimem wraz z enmetazobaktamem oraz zastosowanie środków podtrzymujących wraz z podawaniem specyficznego leczenia C. difficile . Nie należy podawać produktów leczniczych hamujących perystaltykę. Niewrażliwe drobnoustroje Stosowanie cefepimu wraz z enmetazobaktamem może doprowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów, co może wymagać przerwania leczenia lub zastosowania innych odpowiednich środków. Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna zmiana dawki produktu leczniczego w oparciu o wiek.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na większe prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek u osób w wieku podeszłym należy zachować ostrożność podczas wyboru dawki i monitorować czynność nerek. Ograniczenia danych klinicznych Szpitalne zapalenie płuc, w tym zapalenie płuc związane ze stosowaniem respiratora Stosowanie cefepimu wraz z enmetazobaktamem do leczenia pacjentów ze szpitalnym zapaleniem płuc, w tym zapaleniem płuc związanym ze stosowaniem respiratora, opiera się na doświadczeniach z samym cefepimem i analizach farmakokinetyczno-farmakodynamicznych dla cefepimu wraz z enmetazobaktamem. Ograniczenia spektrum działania przeciwbakteryjnego Cefepim wykazuje niewielkie działanie lub brak działania na większość mikroorganizmów Gram- dodatnich i bakterii beztlenowych (patrz punkty 4.2 i 5.1). Jeśli wiadomo, lub podejrzewa się, że te patogeny przyczyniają się do procesu zakaźnego, należy zastosować dodatkowe środki przeciwbakteryjne.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Spektrum działania hamującego enmetazobaktamu obejmuje klasę A beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum działania (ESBL). Enmetazobaktam nie hamuje w sposób wiarygodny karbapenemazy klasy A karbapenemazy Klebsiella pneumoniae i nie hamuje beta-laktamaz klasy B, klasy C ani klasy D. Cefepim na ogół zachowuje stabilność wobec hydrolizy przez enzymy należące do klasy C AmpC oraz klasy D OXA-48 (patrz punkt 5.1). Wpływ na badania serologiczne Podczas leczenia cefepimem wraz z enmetazobaktamem, podobnie jak przy leczeniu cefepimem, może wystąpić dodatni wynik pośredniego i bezpośredniego testu Coombsa bez oznak hemolizy. Antybiotyki cefalosporynowe mogą powodować fałszywie dodatnią reakcję przy wykrywaniu glukozy w moczu za pomocą testu redukcji miedzi (roztwór Benedicta lub Fehlinga albo z tabletkami Clinitest), ale nie przy stosowaniu testów enzymatycznych (oksydaza glukozowa) w celu wykrywania glikozurii.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Z tego powodu zaleca się badanie obecności glukozy z zastosowaniem metody enzymatycznej oksydazy glukozowej.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących interakcji z enmetazobaktamem. Jednak na podstawie badań in vitro i ze względu na drogi eliminacji potencjał interakcji farmakokinetycznych enmetazobaktamu uznaje się za niski. Jednoczesne leczenie antybiotykami bakteriostatycznymi może wpływać na działanie antybiotyków beta-laktamowych. Antybiotyki cefalosporynowe mogą nasilać działanie kumarynowych antykoagulantów, co obserwuje się w przypadku cefepimu.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania cefepimu z enmetazobaktamem u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję przy odpowiedniej ekspozycji klinicznej na enmetazobaktam, ale bez oznak działania teratogennego (patrz punkt 5.3). Enmetazobaktam można stosować w okresie ciąży wyłącznie w razie wyraźnych wskazań i tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają zagrożenie dla dziecka. Karmienie piersią Dane fizyko-chemiczne sugerują przenikanie cefepimu z enmetazobaktamem do mleka ludzkiego. Wykazano też przenikanie cefepimu z enmetazobaktamem do mleka szczurów. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków i niemowląt. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie cefepimem z enmetazobaktamem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie badano wpływu cefepimu z enmetazobaktamem na płodność ludzi.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie obserwowano upośledzenia płodności u samców i samic szczurów leczonych cefepimem lub enmetazobaktamem (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn EXBLIFEP wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Możliwe reakcje niepożądane, takie jak zaburzenia świadomości, zawroty głowy, splątanie lub omamy, mogą zmieniać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkty 4.4, 4.8 i 4.9).
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęstszymi reakcjami niepożądanymi, które występowały w badaniu Fazy III były: wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT) (4.8%), wzrost aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AST) (3,5%), biegunka (2,9%) i zapalenie żyły w miejscu podania infuzji (1,9%). Poważne działanie niepożądane w postaci zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridioides difficile wystąpiło u 0,2% (1/516) pacjentów. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Następujące reakcje niepożądane zgłaszano podczas stosowania cefepimu w monoterapii podczas badań klinicznych lub w trakcie nadzoru nad bezpieczeństwem stosowania po wprowadzeniu do obrotu i (lub) zidentyfikowano podczas badań Fazy II i /lub Fazy III z cefepimem i enmetazobaktamem. Reakcje niepożądane są klasyfikowane zgodnie z klasyfikacją układowo-narządową, preferowanymi terminami terminologii MedDRA.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane
Częstości występowania są określone jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/ 1 000 do <1/100), rzadko (≥1/ 10 000 do <1/ 1 000), bardzo rzadko (<1/ 10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 2. Częstość reakcji niepożądanych według układów i narządów

CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Częstość Preferowany termin MedDRA
Zakażenia i zakażenia pasożytnicze Niezbyt często Biegunka związana z zakażeniem Clostridioides difficile, kandydoza jamy ustnej a, zakażenie pochwy
Rzadko Zakażenie drożdżakami Candidaa
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często Dodatni odczyn Coombsaa
Często Wydłużenie czasu protrombinowegoa, wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacjia, niedokrwistośća, eozynofiliaa
Niezbyt często Małopłytkowość, leukopeniaa, neutropeniaa
Nieznana Niedokrwistość aplastycznab, niedokrwistość hemolitycznab,agranulocytozaa
Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko Reakcja anafilaktycznaa, obrzęk naczynioruchowyaalergiczne zapalenie skóry
Nieznana wstrząs anafilaktycznya
Zaburzenia metabolizmu i odżywania Nieznana Fałszywie dodatni wynik oznaczeniaglukozy w moczua
Zaburzenia psychiczne Nieznana Stan splątaniaa, omamya
Zaburzenia układu nerwowego często Ból głowy
Niezbyt często Zawroty głowy
Rzadko Drgawkia, parestezjea, zaburzenia smaku
Nieznana Śpiączkaa, stupora, encefalopatiaa, zaburzenia świadomościa, miokloniea
Zaburzenia naczyniowe Często Zapalenie żyły w miejscu podaniainfuzji
Rzadko Rozkurcz naczyńa
Nieznana Krwotokb
Choroby układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia Rzadko Dusznośća
Zaburzenia żołądka i jelit Często Biegunka

CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Częstość Preferowany termin MedDRA
Niezbyt często Rzekomobłoniaste zapalenie jelitagrubego, zapalenie jelita grubego, nudności, wymioty
Rzadko Ból brzucha, zaparcia
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Często Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie aktywności fosfatazyalkalicznej
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często Wysypka
Niezbyt często Rumień, pokrzywka, świąd
Nieznana Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórkab, zespół Stevensa-Johnsonab, rumień wielopostaciowyb
Zaburzenia nerek i układu moczowego Niezbyt często Zwiększenie stężenia mocznika wekrwi, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi
Nieznana Niewydolność nereka, nefropatia toksycznab
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko Świąd sromu i pochwy
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często Reakcja w miejscu podania infuzji, bólw miejscu wstrzyknięcia, reakcja zapalna w miejscu wstrzyknięcia
Niezbyt często Gorączkaa, reakcja zapalna w miejscupodania wlewu
Rzadko Dreszczea
Badania diagnostyczne Często Zwiększenie aktywności amylazy, zwiększenie aktywności lipazy, zwiększenie aktywności dehydrogenazymleczanowej

CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane
a : Reakcje niepożądane zgłaszane po zastosowaniu tylko cefepimu. b : Reakcje niepożądane, które w powszechnym odczuciu można przypisać innym związkom z tej klasy (efekt klasy). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Załączniku V.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Objawy przedawkowania obejmują encefalopatię (zaburzenia świadomości ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką), drgawki miokloniczne, napady drgawkowe (patrz punkt 4.8). Leczenie Przypadkowe przedawkowanie występowało po podawaniu dużych dawek pacjentom z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). W razie ciężkiego przedawkowania, szczególnie w przypadku pacjentów z upośledzeniem czynności nerek, hemodializa pomoże usunąć cefepim i enmetazobaktam z organizmu. Dializa otrzewnowa nie wykazuje skuteczności (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbakteryjne stosowane ogólnie, inne antybiotyki beta- laktamowe, cefalosporyny IV generacji kod ATC: J01DE51 Mechanizm działania Cefepim wywiera działanie bakteriobójcze poprzez hamowanie syntezy złożonej z peptydoglikanów ściany komórkowej w wyniku wiązania z białkami wiążącymi penicyliny (PBP, ang. penicillin- binding proteins) i ich hamowanie. Cefepim wykazuje ogólnie odporność na hydrolizę przez enzymy AmpC klasy C i OXA-48 klasy D. Enmetazobaktam jest związkiem sulfonowym kwasu penicylanowego, wykazującym działanie hamujące beta-laktamazy, strukturalnie związanym z penicyliną. Enmetazobaktam wiąże się z beta- laktamazami i zapobiega hydrolizie cefepimu. Wykazuje aktywność przeciw ESBL klasy A. Enmetazobaktam nie hamuje w sposób wiarygodny karbapenemazy klasy A KPC ani nie hamuje beta- laktamaz klasy B, klasy C ani klasy D.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność na lek Mechanizmy oporności bakteryjnej, które mogłyby potencjalnie wpływać na cefepim z enmetazobaktamem obejmują zmutowane lub nabyte PBP, zmniejszoną przepuszczalność błony zewnętrznej dla któregoś ze związków, aktywny transport któregoś ze związków na zewnątrz komórki i enzymy beta-laktamaz oporne na hamowanie przez enmetazobaktam i zdolne do hydrolizowania cefepimu. Działanie przeciwbakteryjne w skojarzeniu z innymi środkami Nie wykazano antagonistycznego działania w badaniach in vitro dotyczących skojarzeń produktów leczniczych obejmujących cefepim z enmetazobaktamem i azytromycynę, aztreonam, klindamycynę, daptomycynę, doksycyklinę, gentamycynę, lewofloksacynę, linezolid, metronidazol, trimetoprim z sulfametoksazolem lub wankomycyną. Wartości graniczne badania wrażliwości Kryteria interpretacyjne MIC (minimalnego stężenia hamującego) dla badania wrażliwości zostały ustanowione przez Europejski Komitet ds.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
Oceny Wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe (EUCAST) dla cefepimu z enmetazobaktamem. Są one wymienione tutaj: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic- breakpoints_en.xlsx Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Wykazano, że aktywność przeciwbakteryjna cefepimu jest najlepiej skorelowana z odsetkiem czasu przerw pomiędzy dawkami, w których stężenie wolnej substancji czynnej było większe niż MIC cefepimu z enmetazobaktamem (%fT>MIC). W przypadku enmetazobaktamu wskaźnik farmakokinetyki/farmakodynamiki P(K-PD) stanowi odsetek czasu przerw pomiędzy dawkami, w których stężenie wolnej substancji czynnej było większe niż stężenie progowe (%fT>C T ). Skuteczność kliniczna wobec konkretnych drobnoustrojów chorobotwórczych W badaniach klinicznych wykazano skuteczność wobec wymienionych pod każdym wskazaniem patogenów, które były in vitro wrażliwe na cefepim z enmetazobaktamem.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
Powikłane zakażenia układu moczowego w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek Drobnoustroje Gram-ujemne: – Escherichia coli – Klebsiella pneumoniae – Proteus mirabilis Nie ustalono skuteczności klinicznej wobec następujących patogenów, które mają znaczenie dla zatwierdzonych wskazań, chociaż badania in vitro sugerują, że byłyby wrażliwe na cefepim i cefepim z enmetazobaktamem przy braku nabytych mechanizmów oporności: Drobnoustroje Gram-ujemne: – Klebsiella aerogenes – Klebsiella oxytoca – Serratia marcescens – Citrobacter freundii – Citrobacter koseri – Providencia rettgeri – Providencia stuartii – Acinetobacter baumannii – Pseudomonas aeruginosa – Enterobacter cloacae Drobnoustroje Gram-dodatnie: – Staphylococcus aureus (tylko metycylinowrażliwy) Dane in vitro wskazują, że następujące gatunki nie są wrażliwe na cefepim z enmetazobaktamem: – Enteroccocus spp.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego EXBLIFEP w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje gram ujemne (w dopuszczonych wskazaniach: „Leczenie powikłanych zakażeń układu moczowego, w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek”, „Leczenie szpitalnego zapalenia płuc, w tym zapalenia płuc związanego ze stosowaniem respiratora” oraz „Leczenie pacjentów z bakteriemią, która przebiega w powiązaniu z zakażeniami wymienionymi powyżej lub podejrzewa się, że przebiega w powiązaniu z tymi zakażeniami”) (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po dożylnym podawaniu 2 g cefepimu i 0,5 g enmetazobaktamu w ciągu 2 godzin co 8 godzin pacjentom z powikłanym zakażeniem dróg moczowych, maksymalne stężenie w osoczu (C max ) ocenione w Dniu 1. i Dniu 7. wynosiło 87–100 µg/ml i 17–20 µg/ml odpowiednio dla cefepimu i enmetazobaktamu. Nie było istotnej różnicy w zakresie C max i AUC pomiędzy zdrowymi ochotnikami a pacjentami w powikłanym zakażeniem dróg moczowych w populacyjnej analizie PK. Dystrybucja Cefepim i enmetazobaktam są dobrze dystrybuowane w płynach i tkankach organizmu, w tym w błonie śluzowej oskrzeli. Na podstawie populacyjnej analizy PK, całkowita objętość dystrybucji wynosiła 16,9 l dla cefepimu i 20,6 l dla enmetazobaktamu. Wiązanie cefepimu przez białka osocza wynosi około 20% i nie zależy od jego stężenia w surowicy. W przypadku enmetazobaktamu wiązanie z białkami osocza jest pomijalne.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Badanie płynu powlekającego nabłonek dróg oddechowych (ELF) u zdrowych ochotników wykazało, że penetracja cefepimu i enmetazobaktamu do płuc jest podobna i wynosi maksymalnie, odpowiednio, 73% i 62% po upływie 8 godzin od rozpoczęcia infuzji, przy współczynniku biodystrybucji fAUC (ELF/osocze) w ciągu całej 8-godzinnej przerwy wynoszącym 47% dla cefepimu i 46% dla enmetazobaktamu. Metabolizm Cefepim ulega metabolizmowi w małym stopniu. Głównym metabolitem jest N-metylopirolidyna, która stanowi ok. 7% podanej dawki. Enmetazobaktam ulega minimalnemu metabolizmowi w wątrobie. Eliminacja Zarówno cefepim, jak i enmetazobaktam są wydalane głównie przez nerki w postaci niezmienionej. Średni czas półtrwania w fazie eliminacji dla 2 g cefepimu i 500 mg enmetazobaktamu przy podawaniu ich łącznie wynosił u pacjentów z powikłanym zakażeniem dróg moczowym, odpowiednio, 2,7 godzin i 2,6 godzin. Około 85% podanej dawki cefepimu wydala się w postaci niezmienionej z moczem.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
W przypadku enmetazobaktamu około 90% dawki było wydalane w postaci niezmienionej w moczu w ciągu 24 godzin. Średni klirens nerkowy dla enmetazobaktamu wynosił 5,4 l/h, a średni całkowity klirens wynosił 8,1 l/h. Po wielokrotnych infuzjach dożylnych podawanych co 8 godzin przez 7 dni u osób z prawidłową czynnością nerek nie następowała kumulacja cefepimu ani enmetazobaktamu. Liniowość lub nieliniowość Maksymalne stężenie w osoczu (C max ) i pole pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu (AUC) dla cefepimu i enmetazobaktamu wzrastały proporcjonalnie wraz z dawką w badanym zakresie dawek (1 gram do 2 gramów dla cefepimu i 0,6 grama do 4 gramów dla enmetazobaktamu) po podawaniu z pojedynczej infuzji dożylnej. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Farmakokinetykę cefepimu badano u mężczyzn i kobiet w podeszłym wieku (65 lat i powyżej).
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Bezpieczeństwo i skuteczność u pacjentów w podeszłym wieku były porównywalne z osobami dorosłymi, natomiast okres półtrwania w fazie eliminacji był nieco dłuższy, a klirens nerkowy niższy u pacjentów w podeszłym wieku. Zmiana dawki jest konieczna u pacjentów w podeszłym wieku z obniżoną czynnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Populacyjna analiza PK dla enmetazobaktamu nie wykazywała żadnych klinicznie znaczących zmian parametrów PK u pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek W przypadku cefepimu, bez zmiany dawki AUC 0inf jest odpowiednio około 1,9-krotnie, 3-krotnie i 5- krotnie wyższe u osób z łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek i 12-krotnie większe u osób ze schyłkową niewydolnością nerek, którzy byli poddawani dializom przed podaniem cefepimu z enmetazobaktamem w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
W przypadku cefepimu, bez zmiany dawki AUC 0inf jest odpowiednio około 1,8-krotnie, 3-krotnie i 5- krotnie wyższe u osób z łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek i 11-krotnie większe u osób ze schyłkową niewydolnością nerek, którzy byli poddawani dializom przed podaniem cefepimu z enmetazobaktamem w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek. W celu utrzymania podobnych ekspozycji ogólnoustrojowych jak w przypadku prawidłowej czynności nerek konieczna jest zmiana dawki (patrz punkt 4.2). Średni okres półtrwania w fazie eliminacji u ochotników poddawanych hemodializie (n=6), po podaniu dawki wynosił odpowiednio 23,8 godzin i 16,5 godzin dla cefepimu i enmetazobaktamu. Przy hemodializie dawkę należy podawać niezwłocznie po ukończeniu dializy (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Hemodializa zwiększała ogólnoustrojowy klirens u pacjentów ze schyłkową chorobą nerek, gdy dializę przeprowadzano po podaniu dawki (klirens 2,1 l/h i 3,0 l/h, odpowiednio dla cefepimu i enmetazobaktamu) w porównaniu z wartościami w sytuacji, gdy dializę przeprowadzano przed podaniem dawki (klirens dla cefepimu i enmetazobaktamu, odpowiednio, 0,7 l/hi 0,8 l/h). Dla cefepimu okres półtrwania wynosił 19 godzin w przypadku ciągłej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej. Nasilony klirens nerkowy Symulacja przy użyciu modelu populacyjnej PK wykazała, że pacjenci z większym niż prawidłowy klirensem kreatyniny (>150 ml/min) wykazywali spadek ogólnoustrojowej ekspozycji o 28% w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek (80–150 ml/min). W tej populacji, na podstawie rozważań farmakokinetycznych-farmakodynamicznych, przedłużenie czasu trwania infuzji jest zalecane dla utrzymania odpowiedniej ekspozycji ogólnoustrojowej (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby Po podaniu pojedynczej dawki wynoszącej 1,0 g kinetyka cefepimu była niezmieniona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Enmetazobaktam ulega minimalnemu metabolizmowi w wątrobie i ma niski potencjał zmiany PK przy zaburzeniach czynności wątroby. Nie jest więc wymagana zmiana dawki. Dzieci i młodzież Farmakokinetyka cefepimu z enmetazobaktamem nie została jeszcze oceniona u pacjentów w wieku od urodzenia do 18 lat.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Cefepim Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na rozród i genotoksyczności nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach dla oceny potencjalnego działania rakotwórczego. Enmetazobaktam Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa i genotoksyczności nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań rakotwórczości enmetazobaktamu. Ogólne działanie toksyczne Po 28 dniach podawania dożylnie raz na dobę samego enmetazobaktamu zaobserwowano zależne od dawki zmiany w wątrobie – u szczurów nagromadzenie glikogenu w komórkach wątroby, któremu towarzyszyło zwiększenie masy wątroby oraz zwyrodnienie torbielowate i martwica pojedynczych komórek, podwyższone stężenie cholesterolu i enzymów wątrobowych u psów.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wpływ enmetazobaktamu na wątrobę nie ulegał zmianie ani nasileniu, gdy podawano go razem z cefepimem. Po maksymalnie 4 tygodniach (u szczurów) i 13 tygodniach (u psów) podawania dożylnie raz na dobę enmetazobaktamu i cefepimu, obserwowano powiązane niepożądane działania na wątrobę (co najmniej częściowo przemijające) po dawkach 250/500 mg/kg/dobę u szczurów (AUC 0-24 195 μg*h/ml) oraz po dawkach 200/400 mg/kg/dobę u psów (AUC 0-24 639 μg*h/ml). Zastosowane tych dawek skutkuje osiągnięciem marginesu narażenia stanowiącego 0,86 -krotność u szczurów oraz 2,8- krotność u psów w odniesieniu do ekspozycji po maksymalnej zalecanej dawce u ludzi (AUC 0-24 226 μg*h/ml). Dla dawek NOAEL ( ang. no observed adverse effects level), wynoszących 125/250 mg/kg/dobę u szczurów i 50/100 mg/kg/dobę u psów, margines narażenia stanowił, odpowiednio, 0,57-krotność i 0,71-krotność narażenia po maksymalnej zalecanej dawce u ludzi.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksyczny wpływ na rozród W odniesieniu do toksycznego wpływu enmetazobaktamu na rozród szczurów i królików odnotowano opóźnienie kostnienia szkieletu (zlokalizowane, dotyczące czaszki), zarówno u szczurów, jak i królików. U królików odnotowano zwiększenie liczby utrat ciąży w fazie poimplantacyjnej, mniejszą średnią masę płodu i zmiany szkieletu (mostek ze zlaniem segmentów mostka płodowego). Te działania obserwowano wraz z toksycznym działaniem na matkę i po znaczących klinicznie dawkach. Tym samym NOAEL dla szczurów wynosi 250 mg/kg/dobę, dla królików 50 mg/kg/dobę z marginesem w odniesieniu do ekspozycji po maksymalnej zalecanej dawce u ludzi wynoszącym odpowiednio 1,14-krotność i 1,10-krotność. W badaniach na szczurach dotyczących okresu około- i poporodowego w pokoleniu F1 zaobserwowano mniejszą masę potomstwa, niewielkie opóźnienie rozwoju przed zakończeniem karmienia przez matkę i zmniejszoną aktywność motoryczną kilku samców w fazie dojrzewania.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie obserwowano nieprawidłowości u młodych oddzielonych w dniu 4. post partum , z wyjątkiem uszkodzeń tylnych łap (rotacja i(lub) obrzęk), które odnotowano w 2 młodych z różnych miotów w pokoleniu F2 po stosowaniu 500 mg/kg/dobę. NOAEL dla pokolenia F1 wynosił 125 mg/kg/dobę, a względem toksycznego wpływu na matkę i rozwoju pokolenia F2 — 250 mg/kg/dobę z marginesem w odniesieniu do ekspozycji po maksymalnej zalecanej dawce u ludzi wynoszącym odpowiednio 0,68- krotność i 1,14-krotność.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych L-arginina 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Istnieje fizyko-chemiczna niezgodność z następującymi antybiotykami: metronidazolem, wankomycyną, gentamycyną, siarczanem tobramycyny i siarczanem netylmycyny. W razie wskazań do jednoczesnej terapii, takie środki należy podawać oddzielnie. 6.3 Okres ważności 2 lata. Po rekonstytucji Zrekonstytuowaną zawartość fiolki należy niezwłocznie dalej rozcieńczać. Po rozcieńczeniu Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną podczas przechowywania przez nie więcej niż 6 godzin w przypadku przechowywania w temperaturze 2°C–8ºC, a następnie przez 2 godziny w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, o ile metoda otwierania/rekonstytucji/rozcieńczania wyklucza ryzyko skażenia mikrobiologicznego produkt leczniczy powinien być wykorzystany niezwłocznie.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Jeśli nie zostanie zużyty niezwłocznie, za czas i warunki przechowywania odpowiada użytkownik. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C –8°C). Fiolkę przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka o pojemności 20 ml (szkło przezroczyste typu I) z korkiem (guma bromobutylowa) i kapslem typu flip-off . Wielkość opakowania: 10 fiolek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowywania produktu leczniczego do stosowania Ten produkt leczniczy jest przeznaczony do infuzji dożylnej, a każda fiolka jest wyłącznie do jednorazowego użytku. Przy przygotowaniu roztworu do infuzji należy przestrzegać techniki aseptycznej.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Przygotowanie dawek Cefepim z enmetazobaktamem jest zgodny z roztworem chlorku sodowego 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań, roztworem 5% glukozy do wstrzykiwań oraz połączeniem roztworu glukozy do wstrzykiwań i roztworu chlorku sodowego do wstrzykiwań (zawierającego 2,5 % glukozy i 0,45% chlorku sodowego). Produkt leczniczy EXBLIFEP jest dostarczany w postaci suchego proszku w fiolkach zawierających pojedynczą dawkę. Przed infuzją dożylną proszek wymaga rekonstytucji i dalszego rozcieńczenia w sposób opisany poniżej. Aby przygotować wymaganą dawkę do infuzji dożylnej, należy dokonać rekonstytucji zawartości fiolki, w sposób określony w Tabeli 3, poniżej: 1. Pobrać 10 ml płynu z worka do infuzji zawierającego 250 ml (zgodnego roztworu do wstrzykiwań) i dokonać rekonstytucji zawartości fiolki z cefepimem i enmetazobaktamem. 2. Delikatnie wymieszać do rozpuszczenia.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Zrekonstytuowany roztwór cefepimu z enmetazobaktamem będzie w przybliżeniu wykazywał stężenie cefepimu wynoszące 0,20 g/ml oraz stężenie enmetazobaktamu wynoszące 0,05 g/ml. Objętość końcowa wynosi około 10 ml. UWAGA: ZREKONSTYTUOWANY ROZTWÓR NIE JEST PRZEZNACZONY DO BEZPOŚREDNIEGO WSTRZYKNIĘCIA Przed infuzją dożylną zrekonstytuowany roztwór musi być dalej niezwłocznie rozcieńczony w worku infuzyjnym o objętości 250 ml (zgodnego roztworu do wstrzykiwań). Aby rozcieńczyć zrekonstytuowany roztwór, należy pobrać całą zrekonstytuowaną zawartość fiolki, lub jej część, i dodać z powrotem do worka infuzyjnego, jak podano w Tabeli 3 poniżej. 3. Infuzja dożylna rozcieńczonego roztworu musi zostać ukończona w ciągu 8 godzin, w razie przechowywania w warunkach chłodniczych (tzn. w temperaturze 2°C–8°C. Jeśli roztwór był przechowywany w lodówce przez mniej niż 6 godzin, przed infuzją powinien osiągnąć temperaturę pokojową, a następnie być podany w temperaturze pokojowej przez 2 lub 4 godziny).
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Tabela 3: Przygotowanie dawek cefepimu z enmetazobaktamem

CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne

Dawka cefepimu/enmetazobaktam u Liczba fiolek do rekonstytucji Objętość roztworu do pobrania z każdej zrekonstytuowanej fiolkido dalszego rozcieńczenia Końcowa objętość worka infuzyjnego
2,5 g (2 g / 0,5 g) 1 Cała zawartość (około 10 ml) 250 ml
1,25 g (1 g / 0,25 g) 1 5,0 ml(wyrzucić niezużytą część) 245 ml
0,625 g (0,5 g / 0,125 g) 1 2,5 ml(wyrzucić niezużytą część) 242,5 ml

CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Przed użyciem dokonać oceny wzrokowej fiolki. Roztwór można używać tylko wówczas, gdy jest przezroczysty i nie zawiera cząstek stałych. Należy używać wyłącznie przezroczyste roztwory. Podobnie jak w przypadku innych cefalosporyn, roztwory cefepimu z enmetazobaktamem mogą przybrać kolor żółty do bursztynowego, w zależności od warunków przechowywania. Jednak nie ma to negatywnego wpływu na działanie produktu. Przygotowany roztwór powinien być podany w infuzji dożylnej. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO BIOTAKSYM, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji BIOTAKSYM, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera odpowiednio 1 g lub 2 g cefotaksymu (Cefotaximum) w postaci cefotaksymu sodowego. Produkt leczniczy zawiera sód: 1 g produktu zawiera 48 mg sodu (2,09 mmol). 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Biały lub nieznacznie żółty, higroskopijny proszek.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Cefotaksym stosuje się w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez wrażliwe bakterie: zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenie płuc, wywołane przez Streptococcus pneumoniae (o obniżonej wrażliwości na penicylinę), Escherichia coli, Klebsiella spp., Haemophilus influenzae (w tym szczepy oporne na ampicylinę), Proteus mirabilis, Serratia marcescens i Enterobacter spp.; zakażenia układu moczowego wywołane m.in. przez Citrobacter spp., Enterobacter spp., Escherichia coli, Klebsiella spp., Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Morganella morganii, Providencia rettgeri i Serratia marcescens; również niepowikłane przypadki rzeżączki, w tym wywołane przez szczepy Neisseria gonorrhoeae wytwarzające penicylinazy; zakażenia w obrębie miednicy mniejszej, w tym wywołane przez Escherichia coli, Proteus mirabilis, beztlenowe ziarenkowce – Peptostreptococcus spp. i Peptococcus spp. oraz niektóre szczepy Bacteroides spp. w tym B.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
fragilis, Clostridium spp.; posocznica wywołana m.in. przez szczepy Escherichia coli, Klebsiella spp., Serratia marcescens; zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez Escherichia coli, Enterobacter spp., Klebsiella spp., Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Morganella morganii, Providencia rettgeri, Pseudomonas spp., Serratia marcescens, Bacteroides spp. i beztlenowe ziarenkowce – Peptostreptococcus spp. i Peptococcus spp.; zakażenia wewnątrz jamy brzusznej, w tym zapalenie otrzewnej, wywołane przez Escherichia coli, Klebsiella spp., Bacteroides spp. oraz Peptostreptococcus spp. i Peptococcus spp.; zakażenia kości i stawów, w tym wywołane przez szczepy Haemophilus influenzae, Streptococcus spp., Proteus mirabilis; zakażenia ośrodkowego układu nerwowego, w tym zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, wywołane przez Neisseria meningitidis, Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae i Escherichia coli; zapobieganiu zakażeniom okołooperacyjnym.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
Cefotaksym z antybiotykami aminoglikozydowymi wykazuje in vitro synergizm działania wobec bakterii Gram-ujemnych, m.in. niektórych szczepów Pseudomonas aeruginosa. Należy uwzględnić oficjalne, krajowe wytyczne dotyczące oporności bakterii oraz prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Cefotaksym jest przeznaczony do podawania pozajelitowego – domięśniowego lub dożylnego. Dawkowanie i sposób podawania ustala się w zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia, wieku, masy ciała oraz wydolności nerek pacjenta. Dawkowanie Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat: W zakażeniach lekkich i umiarkowanych stosuje się 1 g co 12 godzin. W ciężkich zakażeniach dawkę dobową można zwiększyć do 12 g w 3 lub 4 dawkach podzielonych. Dawki dobowe do 6 g należy podzielić na co najmniej dwie dawki, podawane co 12 godzin. Większe dawki dobowe należy podzielić na co najmniej 3 do 4 dawek podawanych co 8 lub 6 godzin. Wytyczne dotyczące dawkowania podano w poniższej tabeli. Rodzaj zakażenia Pojedyncza dawka cefotaksymu Odstęp pomiędzy dawkami Dobowa dawka cefotaksymu Typowe zakażenie, gdy potwierdzono lub podejrzewa się wrażliwość drobnoustroju: 1 g, 12 godz., 2 g Zakażenia, w których potwierdzono lub podejrzewa się kilka drobnoustrojów o dużej lub średniej wrażliwości: 2 g, 12 godz., 4 g Niewyjaśnione zakażenia bakteryjne, w których nie udało się zlokalizować miejsca zakażenia i w których stan pacjenta jest krytyczny: 2 do 3 g, 8 godz., 6 godz., od 6 g do 9 g, od 8 g do 12 g Niemowlęta i dzieci w wieku do 12 lat: W zależności od ciężkości zakażenia stosuje się od 50 mg do 150 mg/kg mc.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
na dobę cefotaksymu w 2 lub 4 dawkach podzielonych. W bardzo ciężkich zakażeniach, zwłaszcza zagrażających życiu, może być konieczne zwiększenie dawki dobowej cefotaksymu do 200 mg/kg mc. na dobę w dawkach podzielonych. Wcześniaki i noworodki urodzone w terminie: Nie należy przekraczać dawki 50 mg/kg mc. na dobę cefotaksymu w 2 do 4 dawkach podzielonych. W ciężkich zakażeniach zagrażających życiu może być konieczne zwiększenie dawki dobowej i podawanie od 150 do 200 mg/kg mc. na dobę, w dawkach podzielonych. W takich sytuacjach zaleca się dawkowanie podane w tabeli poniżej. Wiek dziecka Od 0 do 7. doby życia: 50 mg/kg mc. co 12 godzin dożylnie Od 8. doby do 1. miesiąca życia: 50 mg/kg mc. co 8 godzin dożylnie Rzeżączka Niepowikłana rzeżączka: pojedyncze wstrzyknięcie domięśniowe 1 g cefotaksymu. Przed rozpoczęciem leczenia cefotaksymem należy wykonać odpowiednie badania w celu upewnienia się, czy nie występuje jednoczesne zakażenie kiłą.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym Należy podać pojedynczą dawkę 1 g cefotaksymu na 30 do 90 minut przed zabiegiem chirurgicznym. W zależności od ryzyka zakażenia można kontynuować podawanie produktu po zabiegu. Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek Zmniejszenie dawki produktu jest konieczne tylko u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 5 ml/min, stężenie kreatyniny w surowicy 751 mikromoli/l). Po podaniu początkowej, nasycającej dawki 1 g, dawkę dobową należy zmniejszyć o połowę bez zmiany częstości podawania produktu, np. dawkę 1 g co 12 godzin zmniejszyć do 500 mg co 12 godzin, dawkę 1 g co 8 godzin zmniejszyć do 500 mg co 8 godzin, dawkę 2 g co 8 godzin zmniejszyć do 1 g co 8 godzin itd. U niektórych pacjentów może być konieczna dalsza modyfikacja dawki w zależności od przebiegu zakażenia i ogólnego stanu pacjenta. Sposób podawania Nie podawać dożylnie roztworów cefotaksymu z lidokainą.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Produkt, po odpowiednim rozcieńczeniu, podaje się dożylnie w 3-5 minutowym wstrzyknięciu lub domięśniowo – głęboko w górny, zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego lub boczną część uda. Produkt można podawać w infuzji dożylnej, trwającej od 20 do 60 minut. Szczegółowa instrukcja, patrz punkt 6.6. W okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano potencjalnie zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca u bardzo niewielu pacjentów, którzy otrzymali cefotaksym w szybkim wstrzyknięciu przez cewnik do żyły centralnej. Cefotaksymu nie należy podawać razem z aminoglikozydami w jednej strzykawce ani w płynie do infuzji.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na cefotaksym lub inne cefalosporyny. U osób uczulonych na penicyliny może wystąpić reakcja alergiczna na cefalosporyny (nadwrażliwość krzyżowa) (patrz punkt 4.4). Cefotaksymu rozpuszczonego w roztworze lidokainy nigdy nie należy podawać w następujących przypadkach: nadwrażliwość na lidokainę lub inne amidowe leki do znieczulenia miejscowego; blok serca (bez rozrusznika); ciężka niewydolność mięśnia sercowego; dożylna droga podania; niemowlęta w wieku poniżej 30 miesięcy.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje anafilaktyczne Przed rozpoczęciem leczenia cefotaksymem należy ustalić, czy pacjent jest uczulony na cefotaksym, cefalosporyny lub penicyliny (i inne antybiotyki β-laktamowe). Nadwrażliwość krzyżowa występuje u 5-10% pacjentów. U pacjentów otrzymujących cefotaksym obserwowano ciężkie, w tym zakończone zgonem, reakcje nadwrażliwości (patrz punkt 4.3 i 4.8). Jeśli wystąpi reakcja alergiczna należy bezwzględnie przerwać stosowanie cefotaksymu i w razie konieczności zastosować odpowiednie leczenie. Szczególną ostrożność zachować podczas stosowania cefotaksymu u pacjentów ze skazą alergiczną lub astmą. Stosowanie cefotaksymu jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów, u których wcześniej wystąpiła natychmiastowa reakcja nadwrażliwości na cefalosporyny. Pacjenci uczuleni na penicyliny mogą być uczuleni również na cefalosporyny. Istnieje wówczas niebezpieczeństwo wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania cefotaksymu pacjentom, u których wystąpiły reakcje nadwrażliwości (szczególnie jeśli wystąpiła reakcja anafilaktyczna) na penicyliny lub inne antybiotyki β-laktamowe. Wzrost niewrażliwych drobnoustrojów Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków, podczas stosowania cefotaksymu przez dłuższy czas, pierwotnie wrażliwe szczepy mogą stać się oporne oraz może wystąpić wzrost bakterii z rodziny Enterococcus spp. Niezbędne jest przeprowadzenie oceny stanu pacjenta, zaleca się wykonać antybiogram. Ciężkie reakcje skórne Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu w związku ze stosowaniem cefotaksymu zgłaszano występowanie poważnych niepożądanych reakcji skórnych (SCAR), tym ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP), zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS), mogących zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
W momencie przepisania leku należy poinformować pacjentów o objawach przedmiotowych i podmiotowych dotyczących reakcji skórnych. Jeśli pojawią się objawy przedmiotowe i podmiotowe świadczące o wystąpieniu tych reakcji, należy natychmiast odstawić cefotaksym. Jeśli podczas stosowania cefotaksymu u pacjenta wystąpi AGEP, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka lub zespół DRESS, nie należy rozpoczynać ponownie leczenia cefotaksymem i należy je trwale przerwać. U dzieci pojawienie się wysypki może być mylone z zakażeniem podstawowym lub alternatywnym procesem zakaźnym, a lekarze powinni rozważyć możliwość wystąpienia reakcji na cefotaksym u dzieci, u których podczas leczenia cefotaksymem występują objawy wysypki i gorączki. Powikłania związane z Clostridium difficile W trakcie lub po zakończeniu leczenia może wystąpić rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego na skutek nadmiernego wzrostu niewrażliwych na produkt bakterii Clostridium difficile.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
W razie wystąpienia biegunki, należy brać pod uwagę możliwość tego powikłania. W lżejszych przypadkach wystarczy odstawić produkt, w cięższych, po odstawieniu produktu, należy właściwie nawodnić pacjenta, uzupełnić elektrolity i wykonać badanie w celu wykrycia bakterii. Jeśli wykryje się C. difficile, należy zastosować doustnie metronidazol lub wankomycynę. Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę ani innych działających zapierająco. Należy zachować ostrożność podczas stosowania cefotaksymu u pacjentów, u których w przeszłości występowało zapalenie jelit, zwłaszcza zapalenie okrężnicy. Pacjenci z niewydolnością nerek Pacjenci z niewydolnością nerek powinni otrzymać dawkę odpowiednio zmniejszoną w zależności od klirensu kreatyniny (patrz pkt. 4.2). Należy zachować ostrożność podczas podawania cefotaksymu razem z aminoglikozydami, probenecydem lub innymi lekami nefrotoksycznymi (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów tych, a także u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów, u których wcześniej występowało zaburzenie czynności nerek, należy kontrolować czynność nerek. Neurotoksyczność Duże dawki antybiotyków beta-laktamowych, w tym cefotaksymu, zwłaszcza stosowane u pacjentów z niewydolnością nerek, mogą powodować encefalopatię, tj. zaburzenia świadomości, nieprawidłowe ruchy i drgawki (patrz punkt 4.8). Należy poinstruować pacjenta, że w razie wystąpienia takich reakcji nie należy kontynuować leczenia bez wcześniejszego omówienia tego z lekarzem. Reakcje hematologiczne Podczas terapii cefotaksymem, szczególnie jeśli jest on podawany przez długi okres, może rozwinąć się leukopenia, neutropenia i, rzadziej, agranulocytoza. Jeśli cykl leczenia trwa dłużej niż 7-10 dni, należy kontrolować liczbę białych krwinek i wstrzymać podawanie produktu w przypadku pojawienia się neutropenii.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Zgłoszono kilka przypadków eozynofilii i trombocytopenii, szybko ustępujących po zaprzestaniu leczenia. Zgłaszano również przypadki niedokrwistości hemolitycznej (patrz punkt 4.8). Kontrolowanie czynności wątroby Jeśli produkt stosowany jest długotrwale, należy kontrolować czynność wątroby. Szybkość podawania Cefotaksym podawany zbyt szybko dożylnie (krócej niż przez 1 minutę) może powodować zaburzenia rytmu serca. Produkt leczniczy zawiera sód Produkt leczniczy zawiera 48 mg sodu na 1 g produktu co odpowiada 2,4% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. Produkt podaje się wyłącznie po rekonstytucji – patrz punkt 6.6. Przy obliczaniu całkowitej zawartości sodu w przygotowanym rozcieńczeniu produktu należy brać pod uwagę ilość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia produktu, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego stosowanego rozcieńczalnika.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie należy stosować cefotaksymu w skojarzeniu z substancjami o działaniu bakteriostatycznym (np. tetracyklina, erytromycyna, chloramfenikol, sulfonamidy), ponieważ in vitro zaobserwowano ich antagonistyczne działanie przeciwbakteryjne. Działanie synergiczne może występować podczas leczenia skojarzonego cefotaksymem i aminoglikozydami. Antybiotyki aminoglikozydowe i leki moczopędne. Jak w przypadku innych cefalosporyn, stosowanie cefotaksymu jednocześnie z lekami działającymi nefrotoksycznie, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe lub silnie działające leki moczopędne (np. furosemid), może nasilać ich szkodliwy wpływ na czynność nerek. Należy wówczas kontrolować u pacjenta czynność nerek (patrz punkt 4.4). Produkty zwiększające wydalanie kwasu moczowego.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Interakcje
Probenecyd zakłóca wydzielanie cefotaksymu w kanalikach nerkowych, zwiększając tym samym ogólny wpływ cefotaksymu na organizm około 2-krotnie i hamując klirens nerkowy o około połowę, po podaniu w dawkach terapeutycznych. Ze względu na szeroki przedział terapeutyczny cefotaksymu, nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może być konieczna modyfikacja dawki (patrz punkt 4.4 i 4.2). Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych Cefotaksym nie wpływa na wynik testów enzymatycznych wykrywających cukier w moczu. Cefotaksym, podobnie jak inne cefalosporyny, może powodować fałszywie dodatni wynik testu Coombsa. Wyniki oznaczania stężenia glukozy w moczu z użyciem niespecyficznych czynników redukcyjnych mogą być fałszywie pozytywne. Zjawisko to nie jest obserwowane, jeśli używa się testu oksydazowego.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Bezpieczeństwo stosowania cefotaksymu u kobiet w ciąży nie zostało ustalone. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na rozmnażanie. Nie ma jednak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Cefotaksym przenika przez barierę łożyska. Dlatego cefotaksymu nie należy stosować podczas ciąży, chyba że przewidywane korzyści przewyższają ryzyko. Karmienie piersi? Cefotaksym przenika do mleka kobiecego. Nie można wykluczyć wpływu na fizjologiczną florę jelitową u noworodków karmionych piersią, co prowadzi do biegunki i kolonizacji grzybami drożdżakopodobnymi. U noworodka może też wystąpić reakcja uczuleniowa. Dlatego też należy podjąć decyzję, czy zaprzestać karmienia piersią, czy przerwać leczenie, biorąc pod uwagę korzyść z karmienia piersią dla dziecka i korzyść wynikającą z leczenia dla matki.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie ma dowodów na to, że cefotaksym bezpośrednio zaburza zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Duże dawki cefotaksymu, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, mogą powodować encefalopatię (np. zaburzenia świadomości, zaburzenia ruchu i drgawki) (patrz punkt 4.8). Należy ostrzec pacjenta, że jeśli wystąpią takie objawy, nie powinien on prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Częstość występowania działań niepożądanych określono w następujący sposób: bardzo często 1/10; często 1/100 do 1/10; niezbyt często 1/1000 do 1/100; rzadko 1/10 000 do 1/1000; bardzo rzadko 1/10 000; częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)*. Układy i narządy Bardzo często: Zakażenia i zarażenia pasożytnicze – nadkażenia (patrz punkt 4.4) Często: Zaburzenia krwi i układu chłonnego – leukopenia, eozynofilia, trombocytopenia Niezbyt często: neutropenia, agranulocytoza (patrz punkt 4.4), niedokrwistość hemolityczna Rzadko: Zaburzenia układu immunologicznego – reakcja Herxheimera Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny Układy i narządy Bardzo często: Zaburzenia układu nerwowego – drgawki (patrz punkt 4.4) Często: bóle i zawroty głowy, encefalopatia (np.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
zaburzenia świadomości, nieprawidłowe ruchy) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia serca – arytmia spowodowana szybką infuzją przez cewnik do żyły centralnej Zaburzenia żołądka i jelit – biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha, rzekomo-błoniaste zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych – zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, LDH, GGTP, fosfatazy alkalicznej) i (lub) stężenia bilirubiny, zapalenie wątroby* (czasami z żółtaczką) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej – wysypka, świąd skóry, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia nerek i dróg moczowych – pogorszenie czynności nerek i (lub) zwiększenie stężenia kreatyniny (podczas stosowania z aminoglikozydami), śródmiąższowe zapalenie nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania – Po podaniu domięśniowym ból w miejscu podania, gorączka, reakcje zapalne w miejscu podania w tym zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył, reakcje ogólnoustrojowe na lidokainę (jeśli domięśniowo podano roztwór zawierający lidokainę) * na podstawie doświadczeń uzyskanych po wprowadzeniu produktu do obrotu.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
Reakcja Herxheimera W ciągu kilku pierwszych dni leczenia boreliozy może rozwinąć się reakcja Herxheimera. Występowanie jednego lub kilku z poniżej wymienionych objawów zanotowano w ciągu kilku tygodni po rozpoczęciu leczenia boreliozy: wysypka na skórze, świąd, gorączka, leukopenia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, trudności w oddychaniu, dolegliwości stawowe. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Obserwowano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, LDH, GGTP, fosfatazy alkalicznej) i (lub) stężenia bilirubiny. Te nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych rzadko mogą przekroczyć dwukrotnie górną granicę prawidłowego stężenia i wskazywać na uszkodzenie wątroby, zwykle polegające na zatrzymaniu żółci i najczęściej przebiegające bezobjawowo. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy przedawkowania w dużym stopniu odpowiadają profilowi działań niepożądanych. Podanie dużych dawek antybiotyków β-laktamowych, w tym cefotaksymu, może spowodować odwracalną encefalopatię. W razie przedawkowania należy przerwać podawanie cefotaksymu i wdrożyć postępowanie polegające na przyspieszeniu eliminacji produktu z organizmu i leczeniu objawowym objawów niepożądanych (np. drgawek). Nie ma specyficznego antidotum. Stężenie cefotaksymu w surowicy można obniżyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: produkt przeciwbakteryjny do stosowania ogólnego; antybiotyki β-laktamowe; cefalosporyny III generacji, kod ATC: J01DD01 Cefotaksym jest półsyntetyczną cefalosporyną III generacji o szerokim zakresie działania bakteriobójczego, do stosowania pozajelitowego. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii. Cefotaksym jest w organizmie rozkładany przez nieswoiste esterazy do aktywnego produktu – deacetylocefotaksymu. Właściwość ta znacznie przedłuża bakteriobójcze działanie i zwiększa aktywność przeciwbakteryjną produktu. Mechanizmy powstawania oporności hydrolizę z udziałem β-laktamaz; cefotaksym może być hydrolizowany przez niektóre β-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym, może być również hydrolizowany przez aktywację i (lub) utworzenie zakodowanego chromosomalnie enzymu (AmpC); mechanizm oporności oparty na braku przepuszczalności ściany komórkowej; aktywne usuwanie leku z komórki bakterii.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Drobnoustroje oporne na cefotaksym mogą być w różnym stopniu oporne również na inne antybiotyki β-laktamowe. Gram-ujemne drobnoustroje oporne na cefotaksym wykazują pełną oporność krzyżową na inne cefalosporyny trzeciej generacji o szerokim spektrum działania (np. ceftazydym, ceftriakson). Zakres działania cefotaksymu Drobnoustroje wrażliwe Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus* wrażliwe na metycylinę Staphylococcus epidermidis* wrażliwe na metycylinę Staphylococcus haemolyticus wrażliwe na metycylinę Staphylococcus spp. wrażliwe na metycylinę, koagulazo-ujemne Streptococcus spp. grupa A (w tym Streptococcus pyogenes)* Streptococcus spp. grupa B Streptococcus pneumoniae* Streptococcus viridans* Tlenowe bakterie Gram-ujemne Citrobacter freundii Enterobacter spp.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
(bez Enterobacter cloacae)* Escherichia coli* Haemophilus influenzae* Haemophilus parainfluenzae* Moraxella catarrhalis* Neisseria gonorrhoeae* Neisseria meningitidis* Klebsiella spp.* Morganella morganii Proteus mirabilis* Serratia spp.* Yersinia enterocolitica Bakterie beztlenowe Clostridium spp. (bez Clostridium difficile) Peptostreptococcus spp. Propionibacterium spp. Inne Borrelia spp. Drobnoustroje, wśród których może wystąpić problemem oporności nabytej Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterobacter cloacae Staphylococcus aureus# oporne na metycylinę Staphylococcus spp.# oporne na metycylinę, koagulazo-ujemne Tlenowe bakterie Gram-ujemne Acinetobacter spp. Pseudomonas aeruginosa# Stenotrophomonas maltophilia# Bakterie beztlenowe Bacteroides fragilis Clostridium difficile# Drobnoustroje oporne Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus spp. Inne Chlamydia spp.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Legionella pneumophila Listeria spp. Mycoplasma spp. * Skuteczność kliniczną wykazano w stosunku do wrażliwych szczepów wyizolowanych podczas stosowania w potwierdzonych wskazaniach. # Należy traktować jako oporne.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Cefotaksym podaje się pozajelitowo. Wchłanianie Po podaniu dożylnym 1 g cefotaksymu stężenie w surowicy wynosiło po 5 minutach 81-102 mg/l, a po 15 minutach do 46 mg/l. Po 8 minutach od dożylnego wstrzyknięcia 2 g cefotaksymu, stężenie w surowicy wyniosło 167-214 mg/l. Po podaniu domięśniowym 1 g cefotaksymu, maksymalne stężenie w surowicy wynosiło około 20 mg/l i występowało w ciągu 30 minut. Dystrybucja Pozorna objętość dystrybucji wynosi 21-37 l. Cefotaksym w 25-40% wiąże się z białkami surowicy. Stężenie cefotaksymu (zwykle oznaczane niespecyficznymi metodami) badano w próbkach wielu tkanek i płynów ustrojowych pochodzących od ludzi. Stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym jest niskie, kiedy nie ma stanu zapalnego, ale osiąga poziom pomiędzy 3 a 30 μg/ml u dzieci z zapaleniem opon mózgowych. Cefotaksym zwykle przenika przez barierę krew-mózg.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
W stanie zapalnym opon mózgowych osiąga w płynie mózgowo-rdzeniowym stężenie powyżej wartości MIC dla powszechnie wrażliwych patogenów. Stężenia (0,2-5,4 μg/ml) hamujące rozwój większości bakterii Gram-ujemnych są osiągane w ropnej plwocinie, wydzielinie oskrzelowej i płynie opłucnej po podaniu 1 g lub 2 g. Metabolizm Cefotaksym w dużym stopniu ulega przemianom metabolicznym. Około 15-25% dawki podanej pozajelitowo zostaje wydalone w postaci O-deacetylocefotaksymu (wykazuje działanie przeciwbakteryjne). Powstałe dwa inne nieczynne laktony są prawdopodobnie wydalane z moczem. Eliminacja Wydalanie cefotaksymu i deacetylocefotaksymu następuje głównie przez nerki. Około 40-60% podanej dawki cefotaksymu jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej w ciągu 24 godzin, a około 20% w postaci deacetylocefotaksymu. Klirens osoczowy cefotaksymu wynosi 260-390 ml/min, a klirens nerkowy 145-217 ml/min.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Okres półtrwania cefotaksymu w surowicy wynosi 50-80 minut, a jego aktywnego metabolitu – 125 minut. U pacjentów w podeszłym wieku (>80 lat) stwierdzony okres półtrwania cefotaksymu wynosił 120-150 minut, a aktywnego metabolitu – 5 godzin. W ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny 3-10 ml/min) okres półtrwania cefotaksymu może wynosić od 2,5 do 10 godzin.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Cefotaksym nie ma właściwości mutagennych. Badania na szczurach i myszach nie wykazały wpływu teratogennego cefotaksymu. Nie odnotowano zmniejszenia płodności zwierząt.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Nie zawiera. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Cefotaksym wykazuje niezgodności z: roztworami o pH większym od 7,5, np. wodorowęglanem sodu; aminoglikozydami, podczas mieszania w roztworach do podawania parenteralnego; podczas równoczesnego stosowania leki te należy wstrzykiwać w różne miejsca ciała. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze do 25ºC. Chronić od światła. Przygotowany roztwór można przechowywać 24 godziny w lodówce, tj. w temperaturze od 2C do 8C. Zaleca się podanie roztworu produktu leczniczego Biotaksym bezpośrednio po sporządzeniu. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Szklana fiolka, zamknięta korkiem z gumy bromobutylowej i zabezpieczona aluminiowym kapslem lub aluminiowym kapslem z kapturkiem, umieszczona jest w tekturowym pudełku z ulotką informacyjną dla pacjenta.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Fiolka o pojemności 26 ml zawiera 1 g lub 2 g cefotaksymu. Opakowanie zawiera 1 lub 10 fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przed zastosowaniem produktu sprawdzić termin ważności. Nie stosować po terminie podanym na opakowaniu. Po dodaniu do fiolki rozpuszczalnika należy ją potrząsnąć aż do rozpuszczenia się proszku, po 1-2 minutach roztwór powinien być klarowny. Przed podaniem produktu należy sprawdzić, czy roztwór jest klarowny i nie zawiera cząstek nierozpuszczalnych. Jeśli jest mętny lub zawiera stałe cząstki, nie nadaje się do użycia. Roztwór produktu może być bezbarwny lub jasnożółty. Dzieciom do 2 miesiąca życia produkt podawać wyłącznie dożylnie. W celu nakłucia korka należy użyć igły o średnicy nie większej niż 0,8 mm (21 G w skali Gauge [G]). Igłę należy wbić w centralnie wyznaczonym polu pod kątem 90°.
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Przygotowanie roztworów do wstrzykiwań i infuzji Zawartość antybiotyku w fiolce 1 g 2 g Objętość rozpuszczalnika 4 ml 10 ml 50-100 ml Wstrzyknięcie domięśniowe dożylne Infuzja dożylna Wstrzyknięcie domięśniowe: Produkt należy podawać głęboko domięśniowo po rozpuszczeniu w odpowiedniej ilości wody do wstrzykiwań lub 1% roztworu lidokainy. Nie podawać dożylnie roztworu produktu z lidokainą. Wstrzyknięcie dożylne (od 3 do 5 minut): Zawartość fiolki rozpuszcza się w wodzie do wstrzykiwań, w objętości zależnej od dawki, tak jak to przedstawiono w powyższej tabeli. Infuzja dożylna (od 20 do 60 minut): W celu sporządzenia roztworów do infuzji dożylnej proszek rozpuszcza się w wodzie do wstrzykiwań (jak do wstrzyknięć dożylnych). Otrzymany roztwór należy następnie rozcieńczyć jednym z następujących roztworów: 0,9% roztwór chlorku sodu, 5% roztwór glukozy, 5% roztwór glukozy z 0,45% roztworem chlorku sodu, 5% roztwór glukozy z 0,2% roztworem chlorku sodu, mleczanowy roztwór Ringera, mleczan sodu do wstrzykiwań (M/6).
CHPL leku Biotaksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Nie zaleca się stosowania płynów infuzyjnych zawierających wodorowęglan sodu, gdyż cefotaksym jest niestabilny w tych roztworach. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tarcefoksym, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna fiolka zawiera 1 g cefotaksymu (Cefotaximum) w postaci soli sodowej cefotaksymu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód. 1 g proszku zawiera 48 mg sodu (2,1 mmol). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Biały lub jasnożółty proszek.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Cefotaksym jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń, wywołanych przez wrażliwe na ten antybiotyk bakterie. Zakażenia dolnych dróg oddechowych: zwłaszcza ostre i przewlekłe zapalenie oskrzeli, bakteryjne zapalenie płuc, ropień płuc. Zakażenia dróg moczowych: np. ostre i przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza, bezobjawowy bakteriomocz. Niepowikłana rzeżączka w przypadku uczulenia na penicyliny lub oporności (szczepy Neisseria gonorrhoeae wytwarzające penicylinazę). Zakażenia w położnictwie i ginekologii. Zakażenia narządów jamy brzusznej: np. zakażenie otrzewnej. Zakażenia skóry i tkanek miękkich: np. zapalenie tkanki łącznej, zakażenie ran. Zakażenia kości i szpiku: np. zapalenie szpiku, septyczne zapalenie stawów. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Wskazania do stosowania
Zapobiegawczo przed zabiegami chirurgicznymi, szczególnie w obrębie jamy brzusznej, przewodu pokarmowego, dróg moczowo-płciowych, podczas cesarskiego cięcia, jeśli istnieje ryzyko zakażenia bakteryjnego. Podając cefotaksym należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne, dotyczące odpowiedniego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawka zależy od stopnia ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie, stanu pacjenta, wieku i masy ciała. Produkt Tarcefoksym jest dostępny również w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań o mocy 2 g. Dawkowanie Dorośli zakażenia niepowikłane: 1 g co 12 godzin; zakażenia średnio-ciężkie: 2 g co 12 godzin; zakażenia ciężkie (np. posocznica): 2 g co 6 do 8 godzin; zakażenia zagrażające życiu: dawki mogą być zwiększone do 2 g co 4 godziny (maksymalnie 12 g na dobę); rzeżączka niepowikłana: 1 g jednorazowo. Zapobiegawczo: przed zabiegiem chirurgicznym: 1 g iv. lub im. 90 do 30 minut przed zabiegiem; cięcie cesarskie: pierwszą dawkę 1 g należy podać jak najszybciej po zaciśnięciu pępowiny, a następnie tę samą dawkę należy podać iv. lub im. po 6 i 12 godzinach. Dzieci Poniżej przedstawiono zwykle stosowane dawki. Noworodki: 50 mg/kg mc. na dobę im. lub iv. w 2 do 4 dawkach podzielonych.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Dawkowanie
W ciężkich zakażeniach można podawać 150 do 200 mg/kg mc. na dobę, w dawkach podzielonych. Niemowlęta i dzieci: 100 do 150 mg/kg mc. na dobę im. lub iv. w 2 do 4 dawkach podzielonych. W ciężkich zakażeniach dobową dawkę leku można zwiększyć do 200 mg/kg mc. Dzieci w wieku powyżej 12 lat (o masie ciała powyżej 50 kg): dawkowanie jak u dorosłych. Pacjenci w podeszłym wieku Leczenie należy prowadzić według ściśle ustalonego dawkowania. U osób w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek konieczna jest modyfikacja dawki (patrz: Dawkowanie leku u pacjentów z niewydolnością nerek). Pacjenci z niewydolnością nerek Ze względu na spowolnienie procesu eliminacji leku i ryzyko zwiększenia stężenia w surowicy, u pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie cefotaksymu należy dostosować do klirensu kreatyniny. Nie stwierdzono konieczności modyfikacji dawki leku, jeśli klirens kreatyniny jest większy niż 20 ml/min/1,73 m2.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Dawkowanie
Jeśli klirens kreatyniny jest mniejszy, dawkę należy zmniejszyć o połowę. Nie jest konieczne wydłużanie odstępów między poszczególnymi dawkami. Czas leczenia Czas leczenia zależy od ciężkości i rodzaju zakażenia. Po ustąpieniu objawów klinicznych lek należy podawać jeszcze przez 2 do 3 dni. W przypadku zakażeń spowodowanych szczepami paciorkowców β-hemolizujących grupy A, leczenie nie powinno trwać krócej niż 10 dni (zapobieganie paciorkowcowemu kłębuszkowemu zapaleniu nerek i gorączce reumatycznej). Sposób podawania Podanie domięśniowe Dawki przekraczające 1 g zaleca się wstrzykiwać w dwa różne miejsca. W celu zmniejszenia bólu lek należy wstrzykiwać w duże grupy mięśni. Podanie dożylne Zalecane jest w ciężkich zakażeniach (posocznica, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych) oraz u pacjentów w stanach zagrażających życiu. Lek dożylnie należy wstrzykiwać powoli w ciągu 3 do 5 minut lub podawać w infuzji przez 20 do 60 minut.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Dawkowanie
Instrukcja dotycząca sporządzania roztworu do podania, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na cefotaksym, penicyliny lub cefalosporyny.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje anafilaktyczne Przed rozpoczęciem leczenia cefotaksymem niezbędne jest zebranie dokładnego wywiadu dotyczącego uprzednio występujących reakcji nadwrażliwości na penicyliny lub cefalosporyny lub inne leki beta-laktamowe (patrz punkty 4.3 i 4.8). W trakcie leczenia cefotaksymem rzadko mogą wystąpić ciężkie objawy nadwrażliwości w postaci reakcji anafilaktycznej. Większe prawdopodobieństwo takiej reakcji występuje po podaniu antybiotyku drogą parenteralną. Prawdopodobieństwo reakcji nadwrażliwości jest większe u osób ze skłonnością do reakcji alergicznych na wiele różnych substancji. Jeśli wystąpi wstrząs anafilaktyczny lub obrzęk naczynioruchowy, w pierwszej kolejności należy podać epinefrynę, następnie lek przeciwhistaminowy, a jako ostatni – kortykosteroid. Należy również kontrolować podstawowe czynności życiowe (oddech, tętno, ciśnienie tętnicze krwi).
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Szybkość podawania Zbyt szybkie dożylne podanie leku (krócej niż 60 sekund), zwłaszcza do żył centralnych, może spowodować wystąpienie zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Ostrzeżenia dotyczące przewodu pokarmowego Cefotaksym należy ostrożnie podawać pacjentom ze stwierdzonymi w wywiadzie chorobami przewodu pokarmowego, szczególnie zapaleniem okrężnicy. Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli u pacjenta wystąpi ciężka, uporczywa biegunka w okresie stosowania leku. Może ona być objawem rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy (w większości przypadków wywołanego toksynami nadmiernie namnożonej w jelitach bakterii Clostridium difficile). Należy wówczas przerwać stosowanie cefotaksymu i rozpocząć odpowiednie leczenie. W lżejszych przypadkach wystarcza zwykle odstawienie leku, w cięższych podaje się doustnie metronidazol lub wankomycynę. Podawanie środków hamujących perystaltykę jest przeciwwskazane.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z niewydolnością nerek Cefalosporyny podawane w dużych dawkach, zwłaszcza pacjentom z niewydolnością nerek, mogą spowodować zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (drgawki). Objawy te występują rzadko, najczęściej po podaniu cefalosporyny I generacji, jakkolwiek w sporadycznych przypadkach mogą pojawić się po podaniu cefalosporyn II lub III generacji. Lek należy ostrożnie dawkować u pacjentów z niewydolnością nerek. Jeśli lekarz dysponuje jedynie oznaczeniem stężenia kreatyniny w surowicy, klirens można obliczyć używając wzoru: klirens kreatyniny [ml/min] = mc. [kg] × (140 – wiek [lata]) / (72 × stężenie kreatyniny [mg/100 ml]) U kobiet powyższą wartość należy pomnożyć przez 0,85. Reakcje hematologiczne Cefotaksym, podobnie jak i inne antybiotyki z grupy cefalosporyn, stosowany przez długi czas może powodować neutropenię, rzadziej agranulocytozę, eozynofilię, trombocytopenię, niedokrwistość hemolityczną.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Specjalne środki ostrozności
W terapii trwającej ponad 10 dni wskazane jest kontrolowanie morfologii krwi obwodowej. Zawartość sodu W jednej fiolce produktu Tarcefoksym, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, znajduje się 48 mg sodu. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. Roztwory z lidokain? Cefotaksymu rozpuszczonego w roztworze lidokainy nie należy podawać: dożylnie, dzieciom do 30. miesiąca życia, pacjentom uczulonym na lidokainę, pacjentom z zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego (nie dotyczy chorych z implantowanym układem stymulującym), pacjentom z ciężką niewydolnością krążenia.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Pacjenci uczuleni na penicyliny mogą być uczuleni na cefalosporyny (tak zwana krzyżowa alergia). Antybiotyki działające bakteriostatycznie, np. tetracykliny, erytromycyna, chloramfenikol lub sulfonamidy, mogą hamować bakteriobójcze działanie cefalosporyn, co jest szczególnie istotne podczas leczenia ciężkich zakażeń. Jednoczesne podanie cefotaksymu z aminoglikozydami, kolistyną, polimiksynami, wankomycyną, furosemidem lub kwasem etakrynowym, podanymi w dużych dawkach, zwiększa ryzyko nefrotoksyczności. U pacjentów leczonych cefotaksymem mogą wystąpić fałszywie dodatnie wyniki testów redukcyjnych na oznaczanie glukozy w moczu. Jeśli konieczne jest wykonanie takiego oznaczenia, zaleca się używanie testów enzymatycznych. Probenecyd podawany jednocześnie z cefotaksymem zwiększa stężenie cefotaksymu i deacetylocefotaksymu oraz przedłuża czas utrzymywania się ich w surowicy.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Interakcje
U niektórych pacjentów otrzymujących cefotaksym można obserwować fałszywie dodatni odczyn Coombs’a.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu cefotaksymu na płód. Z uwagi na brak badań dotyczących stosowania cefotaksymu u kobiet w ciąży, może on być stosowany podczas ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, jedynie po dokładnym rozważeniu przez lekarza prowadzącego korzyści i ryzyka, jakie daje zastosowanie leku. Karmienie piersi? Niewielkie ilości cefotaksymu przenikają do mleka kobiet karmiących. Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna zachować dużą ostrożność. Należy obserwować karmione dziecko.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Brak danych dotyczących wpływu cefotaksymu na sprawność psychofizyczną. Jeśli jednak pojawią się działania niepożądane zmniejszające zdolność koncentracji (np. ból, zawroty głowy; patrz punkt 4.8), nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane po podaniu cefotaksymu występują rzadko i z reguły są lekkie i przemijające. Poniżej przedstawione możliwe działania niepożądane. Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: zakażenia (np. pochwy) drożdżakami z rodzaju Candida występują bardzo rzadko. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: niedokrwistość, leukopenia, neutropenia, przemijająca eozynofilia, trombocytopenia, granulocytopenia i agranulocytoza. Reakcje nadwrażliwości: Zaburzenia układu immunologicznego: gorączka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, reakcje anafilaktyczne są bardzo rzadko opisywane. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka, pokrzywka, plamica. Ponadto w pojedynczych przypadkach i najczęściej u pacjentów z astmą, katarem siennym lub pokrzywką w wywiadzie, obserwowano zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, martwicę toksyczno-rozpływną naskórka.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Działania niepożądane
Jeśli wystąpi którakolwiek z powyżej przedstawionych reakcji uczuleniowych, należy natychmiast odstawić lek. Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy; cefotaksym stosowany w dużych dawkach, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, może powodować zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (np. zaburzenia świadomości, drgawki). Zaburzenia serca: obserwowano nieliczne przypadki arytmii komorowej, w wyniku zbyt szybkiej infuzji dożylnej. Zaburzenia żołądka i jelit: bóle w nadbrzuszu, nudności, wymioty, biegunka, bardzo rzadko rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny oraz aktywności fosfatazy alkalicznej i aminotransferaz, przemijające zapalenie wątroby i żółtaczka cholestatyczna. Zaburzenia nerek i dróg moczowych: przemijające podwyższenie stężenia mocznika i kreatyniny, rzadko śródmiąższowe zapalenie nerek.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Działania niepożądane
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: ból, podrażnienie, zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia – bardzo rzadko są powodem przerwania podawania cefotaksymu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W wyniku przedawkowania leku mogą pojawić się nasilone działania niepożądane. U pacjentów z niewydolnością nerek zwiększa się ryzyko wystąpienia przemijającej encefalopatii. W razie przedawkowania należy przerwać podawanie leku, monitorować podstawowe czynności życiowe i w razie konieczności wdrożyć odpowiednie postępowanie objawowe. Lek może być usuwany z organizmu poprzez hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego; antybiotyki beta-laktamowe; cefalosporyny. Kod ATC: J01DD01 Cefotaksym wykazuje działanie bakteriobójcze, polegające na hamowaniu biosyntezy ściany komórkowej bakterii. W wyniku blokowania aktywności transpeptydazy cefotaksym hamuje tworzenie wiązań pomiędzy pentapeptydami mukopolisacharydu ściany komórkowej bakterii. W dalszym etapie, na skutek aktywacji hydrolaz komórkowych, dochodzi do lizy komórki bakteryjnej. Poniżej przedstawiono zakres działania przeciwbakteryjnego cefotaksymu in vitro. Bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus (szczepy wytwarzające i niewytwarzające ß-laktamazy) Staphylococcus epidermidis Enterococcus spp. Streptococcus pyogenes (grupa A, ß-hemolizujące) Streptococcus agalactiae (grupa B) Streptococcus pneumoniae Bakterie Gram-ujemne Citrobacter spp. Enterobacter spp.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Escherichia coli Haemophilus influenzae (również szczepy oporne na ampicylinę) Haemophilus parainfluenzae Klebsiella spp. (również Klebsiella pneumoniae) Neisseria gonorrhoeae (szczepy wytwarzające i niewytwarzające penicylinazy) Neisseria meningitidis Proteus mirabilis Proteus vulgaris Proteus inconstans Morganella morganii* Providencia rettgeri* Serratia spp.* Acinetobacter spp.* * wiele szczepów wykazujących oporność wielolekową jest wrażliwych na cefotaksym. Bakterie beztlenowe Bacteroides spp. (również niektóre szczepy B. fragilis) Clostridium spp. (większość szczepów C. difficile jest oporna) Peptococcus spp. Peptostreptococcus spp. Fusobacterium spp. (również F. nucleatum)
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie i dystrybucja Cefotaksym nie wchłania się po podaniu doustnym. Po podaniu domięśniowym i dożylnym bardzo szybko osiąga stężenie terapeutyczne w surowicy krwi. Po domięśniowym podaniu leku w dawce 500 mg lub 1 g maksymalne stężenie cefotaksymu w surowicy krwi obserwowano po około 30 minutach i wynosiło ono odpowiednio 11,7 µg/ml i 20,5 µg/ml. Po dożylnym podaniu cefotaksymu w dawce 500 mg, 1 g lub 2 g stężenie antybiotyku wzrastało proporcjonalnie do dawki, osiągając maksymalne stężenie odpowiednio 38,9 µg/ml; 101,7 µg/ml i 214,4 µg/ml. Nie stwierdzono kumulacji leku w organizmie. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek okres półtrwania cefotaksymu wynosi 1,2 godziny, a deacetylocefotaksymu – 1,6 godziny. U pacjentów z niewydolnością nerek, wcześniaków i noworodków z małą masą urodzeniową okres półtrwania zarówno cefotaksymu, jak i jego metabolitu – deacetylocefotaksymu – wydłuża się.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 3–10 ml/min) okres półtrwania cefotaksymu wzrasta do 2,6 godzin, a deacetylocefotaksymu do 10 godzin. Około 40% podanego cefotaksymu wiąże się z białkami krwi. Metabolizm Cefotaksym jest metabolizowany w wątrobie. 1/3 podanej dawki antybiotyku jest przekształcana do biologicznie czynnego deacetylocefotaksymu oraz do nieczynnego laktonu. Deacetylocefotaksym, jako jedyny wśród metabolitów cefalosporyn III generacji, działa synergicznie ze związkiem macierzystym. Deacetylocefotaksym ma mniejszą aktywność biologiczną, ale jest bardziej oporny na hydrolityczne działanie ß-laktamaz wytwarzanych przez szczepy oporne, w tym beztlenowce. Cefotaksym stosowny w zwykłych dawkach osiąga stężenie hamujące wzrost większości wrażliwych drobnoustrojów w wielu tkankach, narządach i płynach ustrojowych.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Cefotaksym dobrze przenika do szpiku, wydzieliny oskrzelowej, opłucnej, ściany pęcherzyka żółciowego, otrzewnej, osierdzia, kości, a także do narządów płciowych i ucha środkowego. Cefotaksym i jego metabolit – deacetylocefotaksym osiągają duże stężenie w żółci. W stanie zapalnym również dobrze przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, osiągając stężenia przekraczające wartość MIC dla drobnoustrojów wywołujących zakażenie. Cefotaksym przenika przez łożysko i jest wydzielany do mleka matki. Deacetylocefotaksym również osiąga w tkankach i płynach ustrojowych stężenia wystarczające do zahamowania wzrostu bakterii. Wydalanie Około 80% podanej dawki cefotaksymu wydalane jest przez nerki (50–60% w postaci niezmienionej), a pozostała część leku z kałem. Cefotaksym i deacetylocefotaksym mogą być eliminowane z organizmu metodą hemodializy lub dializy otrzewnowej.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania przeprowadzone na zwierzętach, które otrzymywały wielokrotnie większe dawki cefotaksymu od przeciętnych dawek stosowanych u ludzi, nie wykazały teratogennego działania leku. Cefotaksym nie wykazywał również właściwości mutagennych w teście Ames’a i teście jąderkowym.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Nie zawiera. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Cefotaksymu nie należy łączyć w strzykawce z aminoglikozydami. Cefotaksym najefektywniej działa na bakterie w roztworach o pH 5 do 7. Roztworu cefotaksymu nie należy rozcieńczać rozpuszczalnikami o pH powyżej 7,5 ani roztworem wodorowęglanu sodu. 6. Okres ważności 6.3 Okres ważności Przed otwarciem fiolki: 2 lata Po otwarciu fiolki i sporządzeniu roztworu: Zgodnie z zasadami poprawnego postępowania roztwór należy podać bezpośrednio po sporządzeniu. Roztwory cefotaksymu do podawania dożylnego przygotowane w 0,9% roztworze chlorku sodu zachowują trwałość w temperaturze od 2°C do 8°C (w lodówce) przez 24 godziny, natomiast w 5% roztworze glukozy zachowują trwałość przez 12 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C (lodówka). Zabarwienie roztworów od jasnożółtego do ciemnożółtego nie ma wpływu na aktywność ani na właściwości preparatu.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. Chronić od światła. Warunki przechowywania produktu leczniczego po sporządzeniu roztworu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka ze szkła bezbarwnego, o pojemności 20 ml, zabezpieczona gumowym korkiem i aluminiowym kapslem, zawierająca 1 g proszku, pakowana jest wraz z ulotką w tekturowe pudełko. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Sporządzanie roztworów Wstrzyknięcie domięśniowe Zawartość fiolki 1 g rozpuścić w 4 ml wody do wstrzykiwań lub 1% roztworu lidokainy (patrz punkt 4.4.). Roztwór cefotaksymu w 1% roztworze lidokainy należy podawać zaraz po sporządzeniu. Roztwór lidokainy należy stosować tylko do wstrzyknięć domięśniowych. Wstrzyknięcie dożylne Zawartość fiolki 1 g rozpuścić w 10 ml wody do wstrzykiwań, 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 g
Dane farmaceutyczne
Cefotaksymu nie należy mieszać w jednej strzykawce z aminoglikozydem. Roztwór 1 g cefotaksymu w 14 ml wody do wstrzykiwań jest roztworem izotonicznym. Infuzja dożylna Cefotaksym można podawać w postaci infuzji dożylnych. W celu przygotowania roztworu do infuzji zawartość fiolki 1 g należy rozpuścić w 50 ml do 100 ml 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy. Infuzję należy podawać przez 20 do 60 minut. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 fiolka zawiera 1 g cefotaksymu (Cefotaximum) w postaci cefotaksymu sodowego (1,048 g). 1 fiolka zawiera 2 g cefotaksymu (Cefotaximum) w postaci cefotaksymu sodowego (2,096 g). Produkt zawiera sód. 1 g zawiera 48 mg sodu (około 2,1 mmol). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Cefotaksym jest wskazany w leczeniu niżej wymienionych zakażeń, wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje. Zakażenia dolnych dróg oddechowych, wywołane przez: Streptococcus pneumoniae (dawniej Diplococcus pneumoniae) Streptococcus pyogenes* (grupa A) inne paciorkowce (w tym enterokoki, np. Enterococcus faecalis) Staphylococcus aureus (wytwarzające penicylinazę oraz niewytwarzające penicylinazy) Escherichia coli Klebsiella spp. Haemophilus influenzae (w tym szczepy oporne na ampicylinę) Haemophilus parainfluenzae Proteus mirabilis Serratia marcescens* Enterobacter spp. indolo-dodatnie Proteus Pseudomonas spp. (w tym P. aeruginosa) Zakażenia dróg moczowych, wywołane przez: Enterococcus spp. Staphylococcus epidermidis Staphylococcus aureus* (wytwarzające penicylinazę oraz niewytwarzające penicylinazy) Citrobacter spp. Enterobacter spp. Escherichia coli Klebsiella spp.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
Proteus mirabilis Proteus vulgaris* Providencia stuartii Morganella morganii* Providencia rettgeri* Serratia marcescens Pseudomonas spp. (w tym P. aeruginosa) Zakażenia narządów płciowych, wywołane przez: Staphylococcus epidermidis Streptococcus spp. Enterococcus spp. Enterobacter spp.* Klebsiella spp.* Escherichia coli Proteus mirabilis Bacteroides spp. (w tym Bacteroides fragilis*) Clostridium spp. beztlenowe ziarniaki (w tym Peptostreptococcus spp. i Peptococcus spp.) Fusobacterium spp. (w tym F. nucleatum*) nieskomplikowane postacie rzeżączki (szyjkowa, cewkowa lub odbytnicza) wywołane przez Neisseria gonorrhoeae, w tym szczepy wytwarzające penicylinazę Cefotaksym, podobnie jak inne cefalosporyny, nie wykazuje skuteczności wobec Chlamydia trachomatis. U pacjentów z zapalnymi chorobami miednicy, wywołanymi między innymi przez C. trachomatis, należy dodatkowo zastosować odpowiednie leczenie przeciwko chlamydiom.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
Posocznica wywołana przez: Escherichia coli Klebsiella spp. Serratia marcescens Staphylococcus aureus Streptococcus spp. (w tym S. pneumoniae) Zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez: Staphylococcus aureus (wytwarzające penicylinazę oraz niewytwarzające penicylinazy) Staphylococcus epidermidis Staphylococcus pyogenes (grupa A) i inne paciorkowce Enterococcus spp. Acinetobacter spp.* Escherichia coli Citrobacter spp. (w tym C. freundii*) Enterobacter spp. Klebsiella spp. Proteus mirabilis Proteus vulgaris* Morganella morganii Providencia rettgeri* Pseudomonas spp. Serratia marcescens Bacteroides spp. beztlenowe ziarniaki (w tym Peptostreptococcus spp.* i Peptococcus spp.) Zakażenia w obrębie jamy brzusznej, w tym zapalenie otrzewnej, wywołane przez: Streptococcus spp.* Escherichia coli Klebsiella spp. Bacteroides spp.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
beztlenowe i tlenowe ziarniaki (w tym Peptostreptococcus spp.* i Peptococcus spp.*) Proteus mirabilis* Clostridium spp* Zakażenia kości i stawów wywołane przez: Staphylococcus aureus (wytwarzające penicylinazę oraz niewytwarzające penicylinazy) Streptococcus spp. (w tym S. pyogenes*) Pseudomonas spp. (w tym P. aeruginosa*) Proteus mirabilis* Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, wywołane przez: Neisseria meningitidis Haemophilus influenzae Streptococcus pneumoniae Klebsiella pneumoniae* Escherichia coli* Zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym w przypadku zwiększonego zagrożenia wystąpienia zakażenia u pacjenta. * – skuteczność wykazana na niewielkiej liczbie pacjentów, poniżej 10. Podejmując decyzję o leczeniu cefotaksymem należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie i sposób podawania zależy od ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu pacjenta. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat: Zazwyczaj 1 do 2 g cefotaksymu na dobę, w dwóch dawkach podzielonych, podawanych co 12 godzin. W ciężkich przypadkach dawkę dobową można zwiększyć do 12 g. Dawki dobowe do 6 g należy podzielić na co najmniej dwie dawki pojedyncze, podawane w odstępie 12 godzin. Większe dawki dobowe należy podzielić na co najmniej 3 do 4 dawek pojedynczych, podawanych w odstępach odpowiednio co 8 lub 6 godzin. Poniższa tabela może stanowić wytyczne dotyczące dawkowania: Rodzaj zakażenia: Rzeżączka (z wyjątkiem rzeżączki odbytnicy u mężczyzn) – Dawka dobowa: 500 mg – Częstotliwość i droga podania: 500 mg jednorazowo i.m. Rodzaj zakażenia: Rzeżączka odbytnicy u mężczyzn – Dawka dobowa: 1 g – Częstotliwość i droga podania: 1 g jednorazowo i.m.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Dawkowanie
Rodzaj zakażenia: Zakażenia niepowikłane – Dawka dobowa: 2 g – Częstotliwość i droga podania: 1 g co 12 h i.m. lub i.v. Rodzaj zakażenia: Zakażenia umiarkowane do ciężkich – Dawka dobowa: 3 do 6 g – Częstotliwość i droga podania: 1 lub 2 g co 8 h i.m. lub i.v. Rodzaj zakażenia: Zakażenia ciężkie, w których konieczne jest podawanie wysokich dawek (np. posocznica) – Dawka dobowa: 6 do 8 g – Częstotliwość i droga podania: 2 g co 6 lub 8 h i.v. Rodzaj zakażenia: Zakażenia zagrażające życiu – Dawka dobowa: do 12 g – Częstotliwość i droga podania: 2 g co 4 h i.v. W leczeniu rzeżączki u dorosłych kobiet należy podać pojedynczą dawkę 500 mg cefotaksymu. U mężczyzn oraz w leczeniu zakażeń wywołanych mniej wrażliwymi drobnoustrojami może być konieczne zwiększenie dawki do 1 g. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badania wykrywające ewentualne zakażenie kiłą.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Dawkowanie
W zapobieganiu zakażeniom okołooperacyjnym należy podać pojedynczą dawkę 1 g cefotaksymu w odstępie od 30 do 90 minut przed planowaną operacją. W zależności od ryzyka zakażenia można kontynuować podawanie leku po zabiegu. Niemowlęta i dzieci w wieku do lat 12: W zależności od ciężkości zakażenia stosuje się 50 do 100 mg cefotaksymu na kilogram masy ciała na dobę, podzielone na 2, 3 lub 4 dawki pojedyncze o jednakowej wielkości, które podawane są, odpowiednio, co 12, 8 lub 6 godzin. W pojedynczych przypadkach – zwłaszcza w zakażeniach zagrażających życiu – może być konieczne zwiększenie dawki dobowej do 200 mg cefotaksymu na kilogram masy ciała. Noworodki, w tym wcześniaki: Ze względu na nie w pełni wykształconą czynność nerek, nie należy przekraczać dawki 50 mg cefotaksymu na kilogram masy ciała na dobę, w 2, 3 lub 4 dawkach podzielonych, podawanych, odpowiednio, co 12, 8 lub 6 godzin.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Dawkowanie
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek: W związku z pozanerkową eliminacją cefotaksymu, zmniejszenie dawki produktu leczniczego jest konieczne tylko w ciężkiej niewydolności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego poniżej 5 ml/min, stężenie kreatyniny w surowicy około 751 mikromoli/l). Po podaniu początkowej dawki nasycającej 1 g, dawkę dobową należy zmniejszyć o połowę bez zmiany częstości podawania, np. dawkę 1 g co 12 godzin należy zmniejszyć do dawki 500 mg co 12 godzin, 1 g co 8 godzin należy zmniejszyć do 500 mg co 8 godzin, 2 g co 8 godzin do 1 g co 8 godzin itd. Podobnie jak w innych grupach pacjentów, może być konieczne dalsze dostosowanie dawkowania do przebiegu zakażenia i ogólnego stanu pacjenta. U pacjentów ze znacznie ograniczoną czynnością nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego poniżej 10 ml/min) obowiązują osobne zasady dawkowania (patrz tabela dawkowania).
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na cefotaksym lub inne cefalosporyny. Nie stosować u osób uczulonych na penicyliny, gdyż może u nich wystąpić reakcja alergiczna na cefalosporyny (nadwrażliwość krzyżowa) (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Alergia krzyżowa Przed zastosowaniem cefalosporyn należy ustalić, czy pacjent ma nadwrażliwość na penicyliny i inne antybiotyki beta-laktamowe, gdyż może występować alergia krzyżowa (5-10% przypadków). Reakcje anafilaktyczne U pacjentów otrzymujących cefotaksym opisywano ciężkie, w tym śmiertelne, reakcje nadwrażliwości (patrz punkt 4.3. i 4.8). Jeśli wystąpi reakcja nadwrażliwości, leczenie należy bezwzględnie przerwać. Zastosowanie cefotaksymu jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na cefalosporyny typu natychmiastowego, stwierdzoną w wywiadzie. Leczenie cefalosporynami należy podejmować ze szczególną ostrożnością u pacjentów nadwrażliwych na penicylinę, ponieważ między penicylinami i cefalosporynami występuje alergia krzyżowa. Szczególną ostrożność należy zachować u osób, u których wcześniej występowała ciężka alergia lub astma.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów mających skłonność do alergii istnieje możliwość wystąpienia reakcji alergicznej. Należy wówczas przerwać stosowanie cefotaksymu. Ciężkie reakcje pęcherzowe Po zastosowaniu cefotaksymu zgłaszano przypadki ciężkich skórnych reakcji pęcherzowych, jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna nekroliza naskórka (patrz punkt 4.8). Należy poinformować pacjenta, że w razie wystąpienia niepożądanych reakcji obejmujących skórę i (lub) błony śluzowe, konieczny jest natychmiastowy kontakt z lekarzem przed kontynuacją leczenia. Pacjenci z niewydolnością nerek Dawkowanie należy zmodyfikować w zależności od obliczonego klirensu kreatyniny. Należy zachować ostrożność, jeśli cefotaksym jest podawany razem z aminoglikozydami lub innymi lekami nefrotoksycznymi (patrz punkt 4.5). U tych pacjentów, osób w wieku podeszłym oraz u pacjentów z występującą wcześniej niewydolnością nerek, należy monitorować czynność nerek.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Neurotoksyczność Duże dawki antybiotyków beta-laktamowych, w tym cefotaksymu, zawłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, mogą prowadzić do encefalopatii (np. zaburzenia świadomości, nieprawidłowe ruchy i drgawki) (patrz punkt 4.8). Należy poinformować pacjenta, że w razie wystąpienia powyższych reakcji konieczny jest natychmiastowy kontakt z lekarzem przed kontynuacją leczenia. Dzieci Nie należy stosować cefotaksymu z dodatkiem lidokainy do wstrzykiwań domięśniowych u dzieci w pierwszym roku życia. Choroby związane z Clostridum difficile (np. rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego) Ciężkie i utrzymujące się biegunki mogą wskazywać na rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, które może być groźne dla życia. W pojedynczych przypadkach podczas stosowania antybiotyków o szerokim zakresie działania zaobserwowano występowanie rzekomobłoniastego zapalenia jelita cienkiego i okrężnicy.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Należy wówczas zakończyć leczenie cefotaksymem i w razie konieczności natychmiast podjąć odpowiednie leczenie (np. podanie specjalnych antybiotyków lub chemioterapeutyków, których skuteczność jest potwierdzona klinicznie). Nie należy przyjmować leków hamujących perystaltykę jelit. Reakcje hematologiczne Podczas leczenia cefotaksymem, zwłaszcza podawanym przez długi okres czasu, może rozwinąć się leukopenia, neutropenia i znacznie rzadziej, agranulocytoza. Jeśli leczenie trwa dłużej niż 7-10 dni, należy kontrolować parametry krwi i przerwać leczenie w przypadku wystąpienia neutropenii. Odnotowano kilka, szybko ustępujących po zaprzestaniu leczenia, przypadków eozynofilii i trombocytopenii. Zgłaszano również przypadki niedokrwistości hemolitycznej (patrz punkt 4.8). Wpływ na diagnostyczne badania laboratoryjne Fałszywie dodatnie wyniki testu wykrywającego glukozę mogą wystąpić po zmniejszeniu dawek, chyba że użyto specyficznej metody z oksydazą.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Podczas określania stężenia glukozy w moczu i krwi, w zależności od zastosowanej metody, może dojść do wyniku fałszywie dodatniego; można tego uniknąć stosując metody enzymatyczne. W czasie leczenia cefotaksymem w rzadkich przypadkach wyniki testu Coombsa mogą być fałszywie dodatnie. W razie stosowania produktu leczniczego przez dłuższy okres, należy kontrolować czynność wątroby i nerek. Zawartość sodu Należy brać pod uwagę zawartość sodu w cefotaksymie sodowym (48 mg/g, czyli około 2,1 mmol). Środki ostrożności dotyczące podawania Należy przestrzegać zalecanego czasu wstrzykiwań lub infuzji (patrz punkt 6.6). Jeśli cefotaksym jest zbyt szybko podawany we wstrzyknięciu przez żyły środkowe za pomocą cewnika (krócej niż przez 1 minutę), może dojść do ciężkich zaburzeń rytmu serca. Nadkażenia Każde zastosowanie antybiotyków może powodować wzrost drobnoustrojów niewrażliwych na dany antybiotyk. Należy zwrócić uwagę na objawy nowo powstałego zakażenia i odpowiednio je leczyć.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Cefotaksym i inne antybiotyki Ze względu na działanie antagonistyczne, cefotaksymu nie należy stosować razem z innymi chemioterapeutykami o działaniu bakteriostatycznym (np. tetracykliny, erytromycyna, chloramfenikol, sulfonamidy). Z powodu niezgodności ze wszystkimi aminoglikozydami, cefotaksymu nie należy podawać z aminoglikozydami w jednym wstrzyknięciu lub roztworze do infuzji. W razie konieczności zastosowania obu antybiotyków, należy podać je za pomocą osobnych przyrządów i wstrzyknąć w różne miejsca. Cefotaksym i probenecyd Jednoczesne podawanie probenecydu prowadzi do zahamowania wydalania cefotaksymu przez nerki, a przez to do zwiększenia jego stężenia w surowicy i wydłużenia czasu działania. Cefotaksym i leki działające toksycznie na nerki lub leki moczopędne oddziałujące na pętlę Henlego W razie jednoczesnego stosowania z cefotaksymem leków mogących uszkadzać nerki (np.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Interakcje
antybiotyków aminoglikozydowych, polimiksyny B i kolistyny) oraz leków moczopędnych działających na pętlę Henlego, może dojść do wzmocnienia toksycznego działania tych leków na nerki. Jeżeli konieczne jest jednoczesne leczenie cefotaksymem i antybiotykiem aminoglikozydowym, leki te należy podawać osobno oraz kontrolować czynność nerek (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Bezpieczeństwo stosowania cefotaksymu u kobiet w ciąży nie zostało ustalone. Cefotaksym przenika przez barierę łożyska. Dlatego nie należy go stosować w okresie ciąży, zwłaszcza w pierwszych trzech miesiącach, chyba że oczekiwane korzyści przewyższają ryzyko. Dotychczas nie ma odpowiednich badań na temat zastosowania cefotaksymu u kobiet w ciąży. Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu cefotaksymu na płód. Laktacja Cefotaksym przenika do mleka matki. W razie stosowania cefotaksymu w czasie karmienia piersią może wystąpić u noworodków zaburzenie składu flory bakteryjnej jelit i biegunka, mogą namnożyć się drożdżaki oraz może dojść do reakcji uczuleniowej. W związku z tym należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla kobiety.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Cefotaksym podawany w małych lub średnich dawkach nie wpływa na zdolność koncentracji i szybkość reakcji (patrz punkt 4.8). Duże dawki cefotaksymu, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, mogą powodować encefalopatię (np. zaburzenie świadomości, nieprawidłowe ruchy i drgawki) (patrz punkt 4.8). Należy poinformować pacjenta, że w razie wystąpienia powyższych reakcji, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często 1/10 Często 1/100 i 1/10 Niezbyt często 1/1 000 i 1/100 Rzadko 1/10 000 i 1/1 000 Bardzo rzadko 1/10 000 Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze nadkażenia (patrz punkt 4.4) Zaburzenia krwi i układu chłonnego leukopenia, eozynofilia, trombocytopenia neutropenia, granulocytopenia, agranulocytoza (patrz punkt 4.4), niedokrwistość hemolityczna Zaburzenia układu immunologicznego alergiczne reakcje skórne (pokrzywka, wyprysk), świąd, gorączka polekowa, zaburzenia stawów (obrzęk) reakcja Herxheimera reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny Zaburzenia układu nerwowego drgawki (patrz punkt 4.4) skurcze, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, mioklonie, szczególnie po podaniu dużych dawek u osób z niewydolnością nerek bóle i zawroty głowy, encefalopatia (np.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Działania niepożądane
zaburzenia świadomości, nieprawidłowe ruchy) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia serca arytmia spowodowana zbyt szybką infuzją przez cewnik do żyły centralnej Zaburzenia żołądka i jelit biegunka, brak łaknienia nudności, wymioty, bóle brzucha, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Reakcja Herxheimera W ciągu kilku pierwszych dni leczenia boreliozy może rozwinąć się reakcja Herxheimera. Występowanie jednego lub kilku z poniżej wymienionych objawów zanotowano w ciągu kilku tygodni po rozpoczęciu leczenia boreliozy: wysypka na skórze, świąd, gorączka, leukopenia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, trudności w oddychaniu, dolegliwości stawowe. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Obserwowano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, LDH, GGTP, fosfatazy alkalicznej) i (lub) stężenia bilirubiny.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Działania niepożądane
Te nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych rzadko mogą przekroczyć dwukrotnie górną granicę prawidłowego stężenia i wskazywać na uszkodzenie wątroby, zwykle polegające na zatrzymaniu żółci i najczęściej przebiegające bezobjawowo. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, wiąże się z ryzykiem wystąpienia przemijającej encefalopatii. Nie ma swoistej odtrutki. W razie przedawkowania stosuje się leczenie objawowe. Poziom cefotaksymu w surowicy można zmniejszyć stosując dializę otrzewnową lub hemodializę.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, cefalosporyny, kod ATC: J01DA10 Cefotaksym jest lekiem z grupy cefalosporyn trzeciej generacji do stosowania pozajelitowego. Cefotaksym w ludzkim organizmie w znacznym stopniu ulega hydrolizie. Mechanizm bakteriobójczego działania cefotaksymu polega na zahamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii. Zakres działania jest bardzo szeroki. Cefotaksym charakteryzuje się bardzo dużą odpornością na hydrolizę pod wpływem beta-laktamaz. Może jednak ulec hydrolizie z udziałem beta-laktamaz o tzw. poszerzonym spektrum (np. Bacteroides fragilis, Proteus vulgaris). Poniżej przedstawiono zakres działania cefotaksymu in vitro. Gram-dodatnie: Staphylococcus spp. (wytwarzające penicylinazy oraz niewytwarzające penicylinaz, koagulazo-dodatnie i koagulazo-ujemne szczepy) Streptococcus spp.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
beta-hemolizujące i inne paciorkowce jak Streptococcus viridans (oraz inne szczepy enterokoków, w tym względnie oporny Streptococcus faecalis) Streptococcus (Diplococcus) pneumoniae Clostridium spp. Gram-ujemne: Escherichia coli Haemophilus influenzae (w tym szczepy oporne na ampicylinę) Klebsiella spp. Proteus spp. (w tym szczepy indolo-dodatnie i indolo-ujemne) Enterobacter spp. Neisseria spp. (w tym szczepy N. gonorrhoea wytwarzające beta-laktamazy) Salmonella spp. (w tym S. typhi) Shigella spp. Providencia spp. Serratia spp. Citrobacter spp. Pseudomonas spp. i Bacteroides spp. – niektóre szczepy Bacteroides fragilis są oporne
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Cefotaksym jest podawany pozajelitowo. Po podaniu dożylnym dawki 1 g cefotaksymu stężenie w surowicy po 5 minutach wynosiło od 81 do 102 ml/l, a po upływie 15 minut 46 ml/l. Po 8 minutach po podaniu dożylnym dawki 2 g cefotaksymu stężenie w surowicy wynosiło od 167 do 214 mg/l. Po podaniu domięśniowym maksymalne stężenie w surowicy (około 20 mg/l po podaniu dawki 1 g) występowało po 30 minutach. Dystrybucja Cefotaksym dobrze przenika do tkanek. Przenika przez barierę łożyska i osiąga wysokie stężenia w tkankach płodu (do 6 mg/kg). Tylko w niewielkiej ilości wydzielany jest z mlekiem matki (stężenia w mleku matki: 0,4 mg/l po podaniu 2 g cefotaksymu). W zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych cefotaksym i deacetylocefotaksym przenikają do płynu mózgowo-rdzeniowego, gdzie osiągają stężenie terapeutyczne (np. w przypadku zakażeń wywołanych przez Gram-ujemne bakterie i pneumokoki). Pozorna objętość dystrybucji waha się od 21 do 37 litrów.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Wiązanie przez białka surowicy wynosi około 25-40%. Metabolizm Cefotaksym jest w dużym stopniu metabolizowany przez organizm ludzki. Około 15 do 25% dawki podanej pozajelitowo jest wydalane w postaci O-deacetylocefotaksymu. Metabolit działa przeciwbakteryjnie na wiele drobnoustrojów. Oprócz deacetylocefotaksymu występują dwa nieczynne laktony. Z deacetylocefotaksymu powstaje lakton, jako nietrwały produkt pośredni, którego nie można wykryć ani w moczu, ani w osoczu, ponieważ ulega on szybkiemu przekształceniu w stereoizomery laktonu o otwartym pierścieniu beta-laktamowym. Metabolity te są również wydalane z moczem. Eliminacja Wydalanie cefotaksymu i deacetylocefotaksymu następuje głównie przez nerki. Niewielka ilość (około 2%) jest wydalana z żółcią. W 6-godzinnej zbiórce moczu stwierdzono 40 do 60% dawki w postaci niezmienionej i około 20 % dawki w postaci deacetylocefotaksymu.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Po dożylnym podaniu oznakowanego radioaktywnie cefotaksymu stwierdzono nieco więcej niż 80% podanej dawki w moczu; niezmieniona postać cefotaksymu stanowiła 50 do 60%, reszta składała się z 3 metabolitów. Całkowity klirens cefotaksymu wynosi 240-390 ml/min, a klirens nerkowy 130-150 ml/min. Okres półtrwania w surowicy wynosi od 50 do 80 minut. U pacjentów w podeszłym wieku okres półtrwania wynosił 120 do 150 minut. W ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny 3-10 ml/min) okres półtrwania cefotaksymu może wydłużyć się od 2,5 do 10 godzin. W takich warunkach cefotaksym kumuluje się tylko w niewielkim stopniu, w przeciwieństwie do czynnych i nieczynnych metabolitów. Zarówno cefotaksym jak i deacetylocefotaksym w znacznym stopniu usuwane są z krwi podczas hemodializy.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Nie zawiera. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Cefotaksym wykazuje niezgodności z: roztworami wodorowęglanu sodu, roztworami do infuzji o wartości pH wyższej niż 7, aminoglikozydami. Zgodność z roztworami do infuzji dożylnych Cefotaksym może być mieszany z następującymi płynami: wodą do wstrzykiwań, 0,9% roztworem chlorku sodu, 5% roztworem glukozy. 6.3 Okres ważności 2 lata Przygotowany roztwór przechowywać nie dłużej niż przez 24 godziny w temperaturze od 2C do 8C. Najlepiej podawać zaraz po sporządzeniu. Lekko żółtawy kolor roztworu nie wpływa na skuteczność i bezpieczeństwo stosowania antybiotyku. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Proszek: przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. Chronić od światła. Sporządzony roztwór: patrz punkt 6.3.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki ze szkła typu II o pojemności 10 ml, zamknięte gumowym korkiem i kapslem aluminiowym typu „flip-off”, w tekturowym pudełku. 1 fiolka 5 fiolek 10 fiolek (2×5 fiolek) 25 fiolek (5×5 fiolek) Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wstrzyknięcia dożylne Przed wykonaniem wstrzyknięcia dożylnego Cefotaxim-MIP 1 g należy rozpuścić w co najmniej 4 ml, a Cefotaxim-MIP 2 g w co najmniej 10 ml wody do wstrzykiwań, następnie w ciągu 3 do 5 minut wstrzyknąć bezpośrednio do żyły lub do obwodowej końcówki wężyka (po odblokowaniu wężyka do wlewu). Infuzje dożylne Przed wykonaniem krótkotrwałej infuzji należy 1 g lub 2 g cefotaksymu rozpuścić w 40 do 50 ml wody do wstrzykiwań lub innego zgodnego roztworu do infuzji, a następnie wykonać infuzję dożylną trwającą około 20 minut.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Przed wykonaniem długotrwałej infuzji należy 2 g cefotaksymu rozpuścić w 100 ml izotonicznego roztworu chlorku sodu lub glukozy, a następnie wykonać infuzję dożylną trwającą około 50 do 60 minut. Jako rozpuszczalnik można zastosować również inny zgodny roztwór do infuzji. Wstrzyknięcia domięśniowe Przed wykonaniem wstrzyknięcia domięśniowego należy rozpuścić Cefotaxim-MIP 1 g w 4 ml wody do wstrzykiwań. Następnie należy wykonać głębokie wstrzyknięcie w mięsień pośladkowy. W celu złagodzenia bólu podczas wstrzyknięcia domięśniowego należy rozpuścić Cefotaxim-MIP 1 g w 4 ml 1% roztworu lidokainy. Należy przy tym uważać, by nie podać leku do naczynia, ponieważ donaczyniowe podanie lidokainy może powodować wystąpienie niepokoju, zaburzeń przewodzenia bodźców, wymiotów lub drgawek. Produktu leczniczego Cefotaxim-MIP z dodatkiem lidokainy nie należy podawać dzieciom w pierwszym roku życia. Nie należy podawać więcej niż 4 ml w jednym wstrzyknięciu.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Jeśli dawka dobowa przekracza 2 g cefotaksymu lub jeśli cefotaksym wstrzykiwany jest częściej niż dwa razy na dobę, zaleca się dożylne podawanie leku.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji Cefotaxim-MIP 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 fiolka zawiera 1 g cefotaksymu (Cefotaximum) w postaci cefotaksymu sodowego (1,048 g). 1 fiolka zawiera 2 g cefotaksymu (Cefotaximum) w postaci cefotaksymu sodowego (2,096 g). Produkt zawiera sód. 1 g zawiera 48 mg sodu (około 2,1 mmol). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Cefotaksym jest wskazany w leczeniu niżej wymienionych zakażeń, wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje. Zakażenia dolnych dróg oddechowych, wywołane przez: Streptococcus pneumoniae (dawniej Diplococcus pneumoniae) Streptococcus pyogenes* (grupa A) inne paciorkowce (w tym enterokoki, np. Enterococcus faecalis) Staphylococcus aureus (wytwarzające penicylinazę oraz niewytwarzające penicylinazy) Escherichia coli Klebsiella spp. Haemophilus influenzae (w tym szczepy oporne na ampicylinę) Haemophilus parainfluenzae Proteus mirabilis Serratia marcescens* Enterobacter spp. indolo-dodatnie Proteus Pseudomonas spp. (w tym P. aeruginosa) Zakażenia dróg moczowych, wywołane przez: Enterococcus spp. Staphylococcus epidermidis Staphylococcus aureus* (wytwarzające penicylinazę oraz niewytwarzające penicylinazy) Citrobacter spp. Enterobacter spp. Escherichia coli Klebsiella spp.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
Proteus mirabilis Proteus vulgaris* Providencia stuartii Morganella morganii* Providencia rettgeri* Serratia marcescens Pseudomonas spp. (w tym P. aeruginosa) Zakażenia narządów płciowych, wywołane przez: Staphylococcus epidermidis Streptococcus spp. Enterococcus spp. Enterobacter spp.* Klebsiella spp.* Escherichia coli Proteus mirabilis Bacteroides spp. (w tym Bacteroides fragilis*) Clostridium spp. beztlenowe ziarniaki (w tym Peptostreptococcus spp. i Peptococcus spp.) Fusobacterium spp. (w tym F. nucleatum*) nieskomplikowane postacie rzeżączki (szyjkowa, cewkowa lub odbytnicza) wywołane przez Neisseria gonorrhoeae, w tym szczepy wytwarzające penicylinazę Cefotaksym, podobnie jak inne cefalosporyny, nie wykazuje skuteczności wobec Chlamydia trachomatis. U pacjentów z zapalnymi chorobami miednicy, wywołanymi między innymi przez C. trachomatis, należy dodatkowo zastosować odpowiednie leczenie przeciwko chlamydiom.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
Posocznica wywołana przez: Escherichia coli Klebsiella spp. Serratia marcescens Staphylococcus aureus Streptococcus spp. (w tym S. pneumoniae) Zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez: Staphylococcus aureus (wytwarzające penicylinazę oraz niewytwarzające penicylinazy) Staphylococcus epidermidis Staphylococcus pyogenes (grupa A) i inne paciorkowce Enterococcus spp. Acinetobacter spp.* Escherichia coli Citrobacter spp. (w tym C. freundii*) Enterobacter spp. Klebsiella spp. Proteus mirabilis Proteus vulgaris* Morganella morganii Providencia rettgeri* Pseudomonas spp. Serratia marcescens Bacteroides spp. beztlenowe ziarniaki (w tym Peptostreptococcus spp.* i Peptococcus spp.) Zakażenia w obrębie jamy brzusznej, w tym zapalenie otrzewnej, wywołane przez: Streptococcus spp.* Escherichia coli Klebsiella spp. Bacteroides spp.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
beztlenowe i tlenowe ziarniaki (w tym Peptostreptococcus spp.* i Peptococcus spp.*) Proteus mirabilis* Clostridium spp* Zakażenia kości i stawów wywołane przez: Staphylococcus aureus (wytwarzające penicylinazę oraz niewytwarzające penicylinazy) Streptococcus spp. (w tym S. pyogenes*) Pseudomonas spp. (w tym P. aeruginosa*) Proteus mirabilis* Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, wywołane przez: Neisseria meningitidis Haemophilus influenzae Streptococcus pneumoniae Klebsiella pneumoniae* Escherichia coli* Zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym w przypadku zwiększonego zagrożenia wystąpienia zakażenia u pacjenta. * – skuteczność wykazana na niewielkiej liczbie pacjentów, poniżej 10. Podejmując decyzję o leczeniu cefotaksymem należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie i sposób podawania zależy od ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów i stanu pacjenta. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat Zazwyczaj 1 do 2 g cefotaksymu na dobę, w dwóch dawkach podzielonych, podawanych co 12 godzin. W ciężkich przypadkach dawkę dobową można zwiększyć do 12 g. Dawki dobowe do 6 g należy podzielić na co najmniej dwie dawki pojedyncze, podawane w odstępie 12 godzin. Większe dawki dobowe należy podzielić na co najmniej 3 do 4 dawek pojedynczych, podawanych w odstępach odpowiednio co 8 lub 6 godzin. Poniższa tabela może stanowić wytyczne dotyczące dawkowania: Rodzaj zakażenia Dawka dobowa Częstotliwość i droga podania Rzeżączka (z wyjątkiem rzeżączki odbytnicy u mężczyzn) 500 mg 500 mg jednorazowo i.m. Rzeżączka odbytnicy u mężczyzn 1 g 1 g jednorazowo i.m. Zakażenia niepowikłane 2 g 1 g co 12 h i.m. lub i.v. Zakażenia umiarkowane do ciężkich 3 do 6 g 1 lub 2 g co 8 h i.m. lub i.v.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Dawkowanie
Zakażenia ciężkie, w których konieczne jest podawanie wysokich dawek (np. posocznica) 6 do 8 g 2 g co 6 lub 8 h i.v. Zakażenia zagrażające życiu do 12 g 2 g co 4 h i.v. W leczeniu rzeżączki u dorosłych kobiet należy podać pojedynczą dawkę 500 mg cefotaksymu. U mężczyzn oraz w leczeniu zakażeń wywołanych mniej wrażliwymi drobnoustrojami może być konieczne zwiększenie dawki do 1 g. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać badania wykrywające ewentualne zakażenie kiłą. W zapobieganiu zakażeniom okołooperacyjnym należy podać pojedynczą dawkę 1 g cefotaksymu w odstępie od 30 do 90 minut przed planowaną operacją. W zależności od ryzyka zakażenia można kontynuować podawanie leku po zabiegu. Niemowlęta i dzieci w wieku do lat 12 W zależności od ciężkości zakażenia stosuje się 50 do 100 mg cefotaksymu na kilogram masy ciała na dobę, podzielone na 2, 3 lub 4 dawki pojedyncze o jednakowej wielkości, które podawane są, odpowiednio, co 12, 8 lub 6 godzin.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Dawkowanie
W pojedynczych przypadkach – zwłaszcza w zakażeniach zagrażających życiu – może być konieczne zwiększenie dawki dobowej do 200 mg cefotaksymu na kilogram masy ciała. Noworodki, w tym wcześniaki Ze względu na nie w pełni wykształconą czynność nerek, nie należy przekraczać dawki 50 mg cefotaksymu na kilogram masy ciała na dobę, w 2, 3 lub 4 dawkach podzielonych, podawanych, odpowiednio, co 12, 8 lub 6 godzin. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek W związku z pozanerkową eliminacją cefotaksymu, zmniejszenie dawki produktu leczniczego jest konieczne tylko w ciężkiej niewydolności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego poniżej 5 ml/min, stężenie kreatyniny w surowicy około 751 mikromoli/l). Po podaniu początkowej dawki nasycającej 1 g, dawkę dobową należy zmniejszyć o połowę bez zmiany częstości podawania, np.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Dawkowanie
dawkę 1 g co 12 godzin należy zmniejszyć do dawki 500 mg co 12 godzin, 1 g co 8 godzin należy zmniejszyć do 500 mg co 8 godzin, 2 g co 8 godzin do 1 g co 8 godzin itd. Podobnie jak w innych grupach pacjentów, może być konieczne dalsze dostosowanie dawkowania do przebiegu zakażenia i ogólnego stanu pacjenta. U pacjentów ze znacznie ograniczoną czynnością nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego poniżej 10 ml/min) obowiązują osobne zasady dawkowania (patrz tabela dawkowania).
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na cefotaksym lub inne cefalosporyny. Nie stosować u osób uczulonych na penicyliny, gdyż może u nich wystąpić reakcja alergiczna na cefalosporyny (nadwrażliwość krzyżowa) (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Alergia krzyżowa Przed zastosowaniem cefalosporyn należy ustalić, czy pacjent ma nadwrażliwość na penicyliny i inne antybiotyki beta-laktamowe, gdyż może występować alergia krzyżowa (5-10% przypadków). Reakcje anafilaktyczne U pacjentów otrzymujących cefotaksym opisywano ciężkie, w tym śmiertelne, reakcje nadwrażliwości (patrz punkt 4.3. i 4.8). Jeśli wystąpi reakcja nadwrażliwości, leczenie należy bezwzględnie przerwać. Zastosowanie cefotaksymu jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na cefalosporyny typu natychmiastowego, stwierdzoną w wywiadzie. Leczenie cefalosporynami należy podejmować ze szczególną ostrożnością u pacjentów nadwrażliwych na penicylinę, ponieważ między penicylinami i cefalosporynami występuje alergia krzyżowa. Szczególną ostrożność należy zachować u osób, u których wcześniej występowała ciężka alergia lub astma.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów mających skłonność do alergii istnieje możliwość wystąpienia reakcji alergicznej. Należy wówczas przerwać stosowanie cefotaksymu. Ciężkie reakcje pęcherzowe Po zastosowaniu cefotaksymu zgłaszano przypadki ciężkich skórnych reakcji pęcherzowych, jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna nekroliza naskórka (patrz punkt 4.8). Należy poinformować pacjenta, że w razie wystąpienia niepożądanych reakcji obejmujących skórę i (lub) błony śluzowe, konieczny jest natychmiastowy kontakt z lekarzem przed kontynuacją leczenia. Pacjenci z niewydolnością nerek Dawkowanie należy zmodyfikować w zależności od obliczonego klirensu kreatyniny. Należy zachować ostrożność, jeśli cefotaksym jest podawany razem z aminoglikozydami lub innymi lekami nefrotoksycznymi (patrz punkt 4.5). U tych pacjentów, osób w wieku podeszłym oraz u pacjentów z występującą wcześniej niewydolnością nerek, należy monitorować czynność nerek.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Neurotoksyczność Duże dawki antybiotyków beta-laktamowych, w tym cefotaksymu, zawłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, mogą prowadzić do encefalopatii (np. zaburzenia świadomości, nieprawidłowe ruchy i drgawki) (patrz punkt 4.8). Należy poinformować pacjenta, że w razie wystąpienia powyższych reakcji konieczny jest natychmiastowy kontakt z lekarzem przed kontynuacją leczenia. Dzieci Nie należy stosować cefotaksymu z dodatkiem lidokainy do wstrzykiwań domięśniowych u dzieci w pierwszym roku życia. Choroby związane z Clostridum difficile (np. rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego) Ciężkie i utrzymujące się biegunki mogą wskazywać na rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, które może być groźne dla życia. W pojedynczych przypadkach podczas stosowania antybiotyków o szerokim zakresie działania zaobserwowano występowanie rzekomobłoniastego zapalenia jelita cienkiego i okrężnicy.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Należy wówczas zakończyć leczenie cefotaksymem i w razie konieczności natychmiast podjąć odpowiednie leczenie (np. podanie specjalnych antybiotyków lub chemioterapeutyków, których skuteczność jest potwierdzona klinicznie). Nie należy przyjmować leków hamujących perystaltykę jelit. Reakcje hematologiczne Podczas leczenia cefotaksymem, zwłaszcza podawanym przez długi okres czasu, może rozwinąć się leukopenia, neutropenia i znacznie rzadziej, agranulocytoza. Jeśli leczenie trwa dłużej niż 7-10 dni, należy kontrolować parametry krwi i przerwać leczenie w przypadku wystąpienia neutropenii. Odnotowano kilka, szybko ustępujących po zaprzestaniu leczenia, przypadków eozynofilii i trombocytopenii. Zgłaszano również przypadki niedokrwistości hemolitycznej (patrz punkt 4.8). Wpływ na diagnostyczne badania laboratoryjne Fałszywie dodatnie wyniki testu wykrywającego glukozę mogą wystąpić po zmniejszeniu dawek, chyba że użyto specyficznej metody z oksydazą.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Podczas określania stężenia glukozy w moczu i krwi, w zależności od zastosowanej metody, może dojść do wyniku fałszywie dodatniego; można tego uniknąć stosując metody enzymatyczne. W czasie leczenia cefotaksymem w rzadkich przypadkach wyniki testu Coombsa mogą być fałszywie dodatnie. W razie stosowania produktu leczniczego przez dłuższy okres, należy kontrolować czynność wątroby i nerek. Zawartość sodu Należy brać pod uwagę zawartość sodu w cefotaksymie sodowym (48 mg/g, czyli około 2,1 mmol). Środki ostrożności dotyczące podawania Należy przestrzegać zalecanego czasu wstrzykiwań lub infuzji (patrz punkt 6.6). Jeśli cefotaksym jest zbyt szybko podawany we wstrzyknięciu przez żyły środkowe za pomocą cewnika (krócej niż przez 1 minutę), może dojść do ciężkich zaburzeń rytmu serca. Nadkażenia Każde zastosowanie antybiotyków może powodować wzrost drobnoustrojów niewrażliwych na dany antybiotyk. Należy zwrócić uwagę na objawy nowo powstałego zakażenia i odpowiednio je leczyć.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Cefotaksym i inne antybiotyki Ze względu na działanie antagonistyczne, cefotaksymu nie należy stosować razem z innymi chemioterapeutykami o działaniu bakteriostatycznym (np. tetracykliny, erytromycyna, chloramfenikol, sulfonamidy). Z powodu niezgodności ze wszystkimi aminoglikozydami, cefotaksymu nie należy podawać z aminoglikozydami w jednym wstrzyknięciu lub roztworze do infuzji. W razie konieczności zastosowania obu antybiotyków, należy podać je za pomocą osobnych przyrządów i wstrzyknąć w różne miejsca. Cefotaksym i probenecyd Jednoczesne podawanie probenecydu prowadzi do zahamowania wydalania cefotaksymu przez nerki, a przez to do zwiększenia jego stężenia w surowicy i wydłużenia czasu działania. Cefotaksym i leki działające toksycznie na nerki lub leki moczopędne oddziałujące na pętlę Henlego W razie jednoczesnego stosowania z cefotaksymem leków mogących uszkadzać nerki (np.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Interakcje
antybiotyków aminoglikozydowych, polimiksyny B i kolistyny) oraz leków moczopędnych działających na pętlę Henlego, może dojść do wzmocnienia toksycznego działania tych leków na nerki. Jeżeli konieczne jest jednoczesne leczenie cefotaksymem i antybiotykiem aminoglikozydowym, leki te należy podawać osobno oraz kontrolować czynność nerek (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Bezpieczeństwo stosowania cefotaksymu u kobiet w ciąży nie zostało ustalone. Cefotaksym przenika przez barierę łożyska. Dlatego nie należy go stosować w okresie ciąży, zwłaszcza w pierwszych trzech miesiącach, chyba że oczekiwane korzyści przewyższają ryzyko. Dotychczas nie ma odpowiednich badań na temat zastosowania cefotaksymu u kobiet w ciąży. Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu cefotaksymu na płód. Laktacja Cefotaksym przenika do mleka matki. W razie stosowania cefotaksymu w czasie karmienia piersią może wystąpić u noworodków zaburzenie składu flory bakteryjnej jelit i biegunka, mogą namnożyć się drożdżaki oraz może dojść do reakcji uczuleniowej. W związku z tym należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla kobiety.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Cefotaksym podawany w małych lub średnich dawkach nie wpływa na zdolność koncentracji i szybkość reakcji (patrz punkt 4.8). Duże dawki cefotaksymu, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, mogą powodować encefalopatię (np. zaburzenie świadomości, nieprawidłowe ruchy i drgawki) (patrz punkt 4.8). Należy poinformować pacjenta, że w razie wystąpienia powyższych reakcji, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często ≥1/10 Często ≥1/100 i <1/10 Niezbyt często ≥1/1 000 i <1/100 Rzadko ≥1/10 000 i <1/1 000 Bardzo rzadko <1/10 000 Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze nadkażenia (patrz punkt 4.4) Zaburzenia krwi i układu chłonnego leukopenia, eozynofilia, trombocytopenia neutropenia, granulocytopenia, agranulocytoza (patrz punkt 4.4), niedokrwistość hemolityczna Zaburzenia układu immunologicznego alergiczne reakcje skórne (pokrzywka, wyprysk), świąd, gorączka polekowa, zaburzenia stawów (obrzęk) reakcja Herxheimera reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny Zaburzenia układu nerwowego drgawki (patrz punkt 4.4) skurcze, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, mioklonie, szczególnie po podaniu dużych dawek u osób z niewydolnością nerek bóle i zawroty głowy, encefalopatia (np.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Działania niepożądane
zaburzenia świadomości, nieprawidłowe ruchy) (patrz punkt 4.4) Zaburzenia serca arytmia spowodowana zbyt szybką infuzją przez cewnik do żyły centralnej Zaburzenia żołądka i jelit biegunką, brak łaknienia nudności, wymioty, bóle brzucha, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.4) Reakcja Herxheimera W ciągu kilku pierwszych dni leczenia boreliozy może rozwinąć się reakcja Herxheimera. Występowanie jednego lub kilku z poniżej wymienionych objawów zanotowano w ciągu kilku tygodni po rozpoczęciu leczenia boreliozy: wysypka na skórze, świąd, gorączka, leukopenia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, trudności w oddychaniu, dolegliwości stawowe. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, LDH, GGTP, fosfatazy alkalicznej) i (lub) stężenia bilirubiny zapalenie wątroby* (czasami z żółtaczką) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej wysypka, świąd skóry, pokrzywka rumień wielo-postaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka (patrz punkt 4.4) Zaburzenia nerek i dróg moczowych zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy pogorszenie czynności nerek i (lub) zwiększenie stężenia kreatyniny (podczas stosowania z aminoglikozydami) śródmiąższowe zapalenie nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania po podaniu domięśniowym ból w miejscu podania gorączka, reakcje zapalne w miejscu podania, w tym zapalenie żył lub zakrzepowe zapalenie żył reakcje ogólnoustrojowe na lidokainę (jeśli domięśniowo podano roztwór zawierający lidokainę), reakcje niezgodności (nudności i uczucie gorąca) po szybkim podaniu dożylnym Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Obserwowano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, LDH, GGTP, fosfatazy alkalicznej) i (lub) stężenia bilirubiny.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Działania niepożądane
Te nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych rzadko mogą przekroczyć dwukrotnie górną granicę prawidłowego stężenia i wskazywać na uszkodzenie wątroby, zwykle polegające na zatrzymaniu żółci i najczęściej przebiegające bezobjawowo. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, wiąże się z ryzykiem wystąpienia przemijającej encefalopatii. Nie ma swoistej odtrutki. W razie przedawkowania stosuje się leczenie objawowe. Poziom cefotaksymu w surowicy można zmniejszyć stosując dializę otrzewnową lub hemodializę.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, cefalosporyny, kod ATC: J01DA10 Cefotaksym jest lekiem z grupy cefalosporyn trzeciej generacji do stosowania pozajelitowego. Cefotaksym w ludzkim organizmie w znacznym stopniu ulega hydrolizie. Mechanizm bakteriobójczego działania cefotaksymu polega na zahamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii. Zakres działania jest bardzo szeroki. Cefotaksym charakteryzuje się bardzo dużą odpornością na hydrolizę pod wpływem beta-laktamaz. Może jednak ulec hydrolizie z udziałem beta-laktamaz o tzw. poszerzonym spektrum (np. Bacteroides fragilis, Proteus vulgaris). Poniżej przedstawiono zakres działania cefotaksymu in vitro. Gram-dodatnie: Staphylococcus spp. (wytwarzające penicylinazy oraz niewytwarzające penicylinaz, koagulazo-dodatnie i koagulazo-ujemne szczepy) Streptococcus spp.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
beta-hemolizujące i inne paciorkowce jak Streptococcus viridans (oraz inne szczepy enterokoków, w tym względnie oporny Streptococcus faecalis) Streptococcus (Diplococcus) pneumoniae Clostridium spp. Gram-ujemne: Escherichia coli Haemophilus influenzae (w tym szczepy oporne na ampicylinę) Klebsiella spp. Proteus spp. (w tym szczepy indolo-dodatnie i indolo-ujemne) Enterobacter spp. Neisseria spp. (w tym szczepy N. gonorrhoea wytwarzające beta-laktamazy) Salmonella spp. (w tym S. typhi) Shigella spp. Providencia spp. Serratia spp. Citrobacter spp. Pseudomonas spp. i Bacteroides spp. – niektóre szczepy Bacteroides fragilis są oporne
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Cefotaksym jest podawany pozajelitowo. Po podaniu dożylnym dawki 1 g cefotaksymu stężenie w surowicy po 5 minutach wynosiło od 81 do 102 ml/l, a po upływie 15 minut 46 ml/l. Po 8 minutach po podaniu dożylnym dawki 2 g cefotaksymu stężenie w surowicy wynosiło od 167 do 214 mg/l. Po podaniu domięśniowym maksymalne stężenie w surowicy (około 20 mg/l po podaniu dawki 1 g) występowało po 30 minutach. Dystrybucja Cefotaksym dobrze przenika do tkanek. Przenika przez barierę łożyska i osiąga wysokie stężenia w tkankach płodu (do 6 mg/kg). Tylko w niewielkiej ilości wydzielany jest z mlekiem matki (stężenia w mleku matki: 0,4 mg/l po podaniu 2 g cefotaksymu). W zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych cefotaksym i deacetylocefotaksym przenikają do płynu mózgowo-rdzeniowego, gdzie osiągają stężenie terapeutyczne (np. w przypadku zakażeń wywołanych przez Gram-ujemne bakterie i pneumokoki). Pozorna objętość dystrybucji waha się od 21 do 37 litrów.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Wiązanie przez białka surowicy wynosi około 25-40%. Metabolizm Cefotaksym jest w dużym stopniu metabolizowany przez organizm ludzki. Około 15 do 25% dawki podanej pozajelitowo jest wydalane w postaci O-deacetylocefotaksymu. Metabolit działa przeciwbakteryjnie na wiele drobnoustrojów. Oprócz deacetylocefotaksymu występują dwa nieczynne laktony. Z deacetylocefotaksymu powstaje lakton, jako nietrwały produkt pośredni, którego nie można wykryć ani w moczu, ani w osoczu, ponieważ ulega on szybkiemu przekształceniu w stereoizomery laktonu o otwartym pierścieniu beta-laktamowym. Metabolity te są również wydalane z moczem. Eliminacja Wydalanie cefotaksymu i deacetylocefotaksymu następuje głównie przez nerki. Niewielka ilość (około 2%) jest wydalana z żółcią. W 6-godzinnej zbiórce moczu stwierdzono 40 do 60% dawki w postaci niezmienionej i około 20 % dawki w postaci deacetylocefotaksymu.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Po dożylnym podaniu oznakowanego radioaktywnie cefotaksymu stwierdzono nieco więcej niż 80% podanej dawki w moczu; niezmieniona postać cefotaksymu stanowiła 50 do 60%, reszta składała się z 3 metabolitów. Całkowity klirens cefotaksymu wynosi 240-390 ml/min, a klirens nerkowy 130-150 ml/min. Okres półtrwania w surowicy wynosi od 50 do 80 minut. U pacjentów w podeszłym wieku okres półtrwania wynosił 120 do 150 minut. W ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny 3-10 ml/min) okres półtrwania cefotaksymu może wydłużyć się od 2,5 do 10 godzin. W takich warunkach cefotaksym kumuluje się tylko w niewielkim stopniu, w przeciwieństwie do czynnych i nieczynnych metabolitów. Zarówno cefotaksym jak i deacetylocefotaksym w znacznym stopniu usuwane są z krwi podczas hemodializy.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Nie zawiera. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Cefotaksym wykazuje niezgodności z: roztworami wodorowęglanu sodu, roztworami do infuzji o wartości pH wyższej niż 7, aminoglikozydami. Zgodność z roztworami do infuzji dożylnych Cefotaksym może być mieszany z następującymi płynami: wodą do wstrzykiwań, 0,9% roztworem chlorku sodu, 5% roztworem glukozy. 6.3 Okres ważności 2 lata Przygotowany roztwór przechowywać nie dłużej niż przez 24 godziny w temperaturze od 2C do 8C. Najlepiej podawać zaraz po sporządzeniu. Lekko żółtawy kolor roztworu nie wpływa na skuteczność i bezpieczeństwo stosowania antybiotyku. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Proszek: przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. Chronić od światła. Sporządzony roztwór: patrz punkt 6.3.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolki ze szkła typu II o pojemności 10 ml, zamknięte gumowym korkiem i kapslem aluminiowym typu „flip-off”, w tekturowym pudełku. 1 fiolka 5 fiolek 10 fiolek (2×5 fiolek) 25 fiolek (5×5 fiolek) Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wstrzyknięcia dożylne Przed wykonaniem wstrzyknięcia dożylnego Cefotaxim-MIP 1 g należy rozpuścić w co najmniej 4 ml, a Cefotaxim-MIP 2 g w co najmniej 10 ml wody do wstrzykiwań, następnie w ciągu 3 do 5 minut wstrzyknąć bezpośrednio do żyły lub do obwodowej końcówki wężyka (po odblokowaniu wężyka do wlewu). Infuzje dożylne Przed wykonaniem krótkotrwałej infuzji należy 1 g lub 2 g cefotaksymu rozpuścić w 40 do 50 ml wody do wstrzykiwań lub innego zgodnego roztworu do infuzji, a następnie wykonać infuzję dożylną trwającą około 20 minut.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Przed wykonaniem długotrwałej infuzji należy 2 g cefotaksymu rozpuścić w 100 ml izotonicznego roztworu chlorku sodu lub glukozy, a następnie wykonać infuzję dożylną trwającą około 50 do 60 minut. Jako rozpuszczalnik można zastosować również inny zgodny roztwór do infuzji. Wstrzyknięcia domięśniowe Przed wykonaniem wstrzyknięcia domięśniowego należy rozpuścić Cefotaxim-MIP 1 g w 4 ml wody do wstrzykiwań. Następnie należy wykonać głębokie wstrzyknięcie w mięsień pośladkowy. W celu złagodzenia bólu podczas wstrzyknięcia domięśniowego należy rozpuścić Cefotaxim-MIP 1 g w 4 ml 1% roztworu lidokainy. Należy przy tym uważać, by nie podać leku do naczynia, ponieważ donaczyniowe podanie lidokainy może powodować wystąpienie niepokoju, zaburzeń przewodzenia bodźców, wymiotów lub drgawek. Produktu leczniczego Cefotaxim-MIP z dodatkiem lidokainy nie należy podawać dzieciom w pierwszym roku życia. Nie należy podawać więcej niż 4 ml w jednym wstrzyknięciu.
CHPL leku Cefotaxim-MIP 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Jeśli dawka dobowa przekracza 2 g cefotaksymu lub jeśli cefotaksym wstrzykiwany jest częściej niż dwa razy na dobę, zaleca się dożylne podawanie leku.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Tarcefoksym, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna fiolka zawiera 2 g cefotaksymu (Cefotaximum) w postaci soli sodowej cefotaksymu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód. 2 g proszku zawierają 96 mg sodu (4,2 mmol). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Biały lub jasnożółty proszek.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Cefotaksym jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń, wywołanych przez wrażliwe na ten antybiotyk bakterie. Zakażenia dolnych dróg oddechowych: zwłaszcza ostre i przewlekłe zapalenie oskrzeli, bakteryjne zapalenie płuc, ropień płuc. Zakażenia dróg moczowych: np. ostre i przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza, bezobjawowy bakteriomocz. Niepowikłana rzeżączka w przypadku uczulenia na penicyliny lub oporności (szczepy Neisseria gonorrhoeae wytwarzające penicylinazę). Zakażenia w położnictwie i ginekologii. Zakażenia narządów jamy brzusznej: np. zakażenie otrzewnej. Zakażenia skóry i tkanek miękkich: np. zapalenie tkanki łącznej, zakażenie ran. Zakażenia kości i szpiku: np. zapalenie szpiku, septyczne zapalenie stawów. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
Zapobiegawczo przed zabiegami chirurgicznymi, szczególnie w obrębie jamy brzusznej, przewodu pokarmowego, dróg moczowo-płciowych, podczas cesarskiego cięcia, jeśli istnieje ryzyko zakażenia bakteryjnego. Podając cefotaksym należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne, dotyczące odpowiedniego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawka zależy od stopnia ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie, stanu pacjenta, wieku i masy ciała. Produkt Tarcefoksym jest dostępny również w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań o mocy 1 g. Dawkowanie Dorośli zakażenia niepowikłane: 1 g co 12 godzin; zakażenia średnio-ciężkie: 2 g co 12 godzin; zakażenia ciężkie (np. posocznica): 2 g co 6 do 8 godzin; zakażenia zagrażające życiu: dawki mogą być zwiększone do 2 g co 4 godziny (maksymalnie 12 g na dobę); rzeżączka niepowikłana: 1 g jednorazowo. Zapobiegawczo: przed zabiegiem chirurgicznym: 1 g iv. lub im. 90 do 30 minut przed zabiegiem; cięcie cesarskie: pierwszą dawkę 1 g należy podać jak najszybciej po zaciśnięciu pępowiny, a następnie tę samą dawkę należy podać iv. lub im. po 6 i 12 godzinach. Dzieci Poniżej przedstawiono zwykle stosowane dawki. Noworodki: 50 mg/kg mc. na dobę im. lub iv. w 2 do 4 dawkach podzielonych.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Dawkowanie
W ciężkich zakażeniach można podawać 150 do 200 mg/kg mc. na dobę, w dawkach podzielonych. Niemowlęta i dzieci: 100 do 150 mg/kg mc. na dobę im. lub iv. w 2 do 4 dawkach podzielonych. W ciężkich zakażeniach dobową dawkę leku można zwiększyć do 200 mg/kg mc. Dzieci w wieku powyżej 12 lat (o masie ciała powyżej 50 kg): dawkowanie jak u dorosłych. Pacjenci w podeszłym wieku Leczenie należy prowadzić według ściśle ustalonego dawkowania. U osób w podeszłym wieku z zaburzoną czynnością nerek konieczna jest modyfikacja dawki (patrz: Dawkowanie leku u pacjentów z niewydolnością nerek). Pacjenci z niewydolnością nerek Ze względu na spowolnienie procesu eliminacji leku i ryzyko zwiększenia stężenia w surowicy, u pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie cefotaksymu należy dostosować do klirensu kreatyniny. Nie stwierdzono konieczności modyfikacji dawki leku, jeśli klirens kreatyniny jest większy niż 20 ml/min/1,73 m2.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Dawkowanie
Jeśli klirens kreatyniny jest mniejszy, dawkę należy zmniejszyć o połowę. Nie jest konieczne wydłużanie odstępów między poszczególnymi dawkami. Czas leczenia Czas leczenia zależy od ciężkości i rodzaju zakażenia. Po ustąpieniu objawów klinicznych lek należy podawać jeszcze przez 2 do 3 dni. W przypadku zakażeń spowodowanych szczepami paciorkowców β-hemolizujących grupy A, leczenie nie powinno trwać krócej niż 10 dni (zapobieganie paciorkowcowemu kłębuszkowemu zapaleniu nerek i gorączce reumatycznej). Sposób podawania Podanie domięśniowe Dawki przekraczające 1 g zaleca się wstrzykiwać w dwa różne miejsca. W celu zmniejszenia bólu lek należy wstrzykiwać w duże grupy mięśni. Podanie dożylne Zalecane jest w ciężkich zakażeniach (posocznica, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych) oraz u pacjentów w stanach zagrażających życiu. Lek dożylnie należy wstrzykiwać powoli w ciągu 3 do 5 minut lub podawać w infuzji przez 20 do 60 minut.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Dawkowanie
Instrukcja dotycząca sporządzania roztworu do podania, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na cefotaksym, penicyliny lub cefalosporyny.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje anafilaktyczne Przed rozpoczęciem leczenia cefotaksymem niezbędne jest zebranie dokładnego wywiadu dotyczącego uprzednio występujących reakcji nadwrażliwości na penicyliny lub cefalosporyny lub inne leki beta-laktamowe (patrz punkty 4.3 i 4.8). W trakcie leczenia cefotaksymem rzadko mogą wystąpić ciężkie objawy nadwrażliwości w postaci reakcji anafilaktycznej. Większe prawdopodobieństwo takiej reakcji występuje po podaniu antybiotyku drogą parenteralną. Prawdopodobieństwo reakcji nadwrażliwości jest większe u osób ze skłonnością do reakcji alergicznych na wiele różnych substancji. Jeśli wystąpi wstrząs anafilaktyczny lub obrzęk naczynioruchowy, w pierwszej kolejności należy podać epinefrynę, następnie lek przeciwhistaminowy, a jako ostatni – kortykosteroid. Należy również kontrolować podstawowe czynności życiowe (oddech, tętno, ciśnienie tętnicze krwi).
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Szybkość podawania Zbyt szybkie dożylne podanie leku (krócej niż 60 sekund), zwłaszcza do żył centralnych, może spowodować wystąpienie zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Ostrzeżenia dotyczące przewodu pokarmowego Cefotaksym należy ostrożnie podawać pacjentom ze stwierdzonymi w wywiadzie chorobami przewodu pokarmowego, szczególnie zapaleniem okrężnicy. Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli u pacjenta wystąpi ciężka, uporczywa biegunka w okresie stosowania leku. Może ona być objawem rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy (w większości przypadków wywołanego toksynami nadmiernie namnożonej w jelitach bakterii Clostridium difficile). Należy wówczas przerwać stosowanie cefotaksymu i rozpocząć odpowiednie leczenie. W lżejszych przypadkach wystarcza zwykle odstawienie leku, w cięższych podaje się doustnie metronidazol lub wankomycynę. Podawanie środków hamujących perystaltykę jest przeciwwskazane.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z niewydolnością nerek Cefalosporyny podawane w dużych dawkach, zwłaszcza pacjentom z niewydolnością nerek, mogą spowodować zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (drgawki). Objawy te występują rzadko, najczęściej po podaniu cefalosporyny I generacji, jakkolwiek w sporadycznych przypadkach mogą pojawić się po podaniu cefalosporyn II lub III generacji. Lek należy ostrożnie dawkować u pacjentów z niewydolnością nerek. Jeśli lekarz dysponuje jedynie oznaczeniem stężenia kreatyniny w surowicy, klirens można obliczyć używając wzoru: klirens kreatyniny [ml/min] = mc. [kg] × (140 – wiek [lata]) / (72 × stężenie kreatyniny [mg/100 ml]) U kobiet powyższą wartość należy pomnożyć przez 0,85. Reakcje hematologiczne Cefotaksym, podobnie jak i inne antybiotyki z grupy cefalosporyn, stosowany przez długi czas może powodować neutropenię, rzadziej agranulocytozę, eozynofilię, trombocytopenię, niedokrwistość hemolityczną.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
W terapii trwającej ponad 10 dni wskazane jest kontrolowanie morfologii krwi obwodowej. Zawartość sodu W jednej fiolce produktu Tarcefoksym, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, znajduje się 96 mg sodu. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. Roztwory z lidokain? Cefotaksymu rozpuszczonego w roztworze lidokainy nie należy podawać: dożylnie dzieciom do 30. miesiąca życia pacjentom uczulonym na lidokainę pacjentom z zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego (nie dotyczy chorych z implantowanym układem stymulującym) pacjentom z ciężką niewydolnością krążenia.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Pacjenci uczuleni na penicyliny mogą być uczuleni na cefalosporyny (tak zwana krzyżowa alergia). Antybiotyki działające bakteriostatycznie, np. tetracykliny, erytromycyna, chloramfenikol lub sulfonamidy, mogą hamować bakteriobójcze działanie cefalosporyn, co jest szczególnie istotne podczas leczenia ciężkich zakażeń. Jednoczesne podanie cefotaksymu z aminoglikozydami, kolistyną, polimiksynami, wankomycyną, furosemidem lub kwasem etakrynowym, podanymi w dużych dawkach, zwiększa ryzyko nefrotoksyczności. U pacjentów leczonych cefotaksymem mogą wystąpić fałszywie dodatnie wyniki testów redukcyjnych na oznaczanie glukozy w moczu. Jeśli konieczne jest wykonanie takiego oznaczenia, zaleca się używanie testów enzymatycznych. Probenecyd podawany jednocześnie z cefotaksymem zwiększa stężenie cefotaksymu i deacetylocefotaksymu oraz przedłuża czas utrzymywania się ich w surowicy.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Interakcje
U niektórych pacjentów otrzymujących cefotaksym można obserwować fałszywie dodatni odczyn Coombs’a.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu cefotaksymu na płód. Z uwagi na brak badań dotyczących stosowania cefotaksymu u kobiet w ciąży, może on być stosowany podczas ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, jedynie po dokładnym rozważeniu przez lekarza prowadzącego korzyści i ryzyka, jakie daje zastosowanie leku. Karmienie piersi? Niewielkie ilości cefotaksymu przenikają do mleka kobiet karmiących. Jeśli pacjentka karmi piersią, powinna zachować dużą ostrożność. Należy obserwować karmione dziecko.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Brak danych dotyczących wpływu cefotaksymu na sprawność psychofizyczną. Jeśli jednak pojawią się działania niepożądane zmniejszające zdolność koncentracji (np. ból, zawroty głowy; patrz punkt 4.8), nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane po podaniu cefotaksymu występują rzadko i z reguły są lekkie i przemijające. Poniżej przedstawione możliwe działania niepożądane. Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: zakażenia (np. pochwy) drożdżakami z rodzaju Candida występują bardzo rzadko. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: niedokrwistość, leukopenia, neutropenia, przemijająca eozynofilia, trombocytopenia, granulocytopenia i agranulocytoza. Reakcje nadwrażliwości: Zaburzenia układu immunologicznego: gorączka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, reakcje anafilaktyczne są bardzo rzadko opisywane. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka, pokrzywka, plamica. Ponadto w pojedynczych przypadkach i najczęściej u pacjentów z astmą, katarem siennym lub pokrzywką w wywiadzie, obserwowano zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, martwicę toksyczno-rozpływną naskórka.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Działania niepożądane
Jeśli wystąpi którakolwiek z powyżej przedstawionych reakcji uczuleniowych, należy natychmiast odstawić lek. Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy; cefotaksym stosowany w dużych dawkach, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, może powodować zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (np. zaburzenia świadomości, drgawki). Zaburzenia serca: obserwowano nieliczne przypadki arytmii komorowej, w wyniku zbyt szybkiej infuzji dożylnej. Zaburzenia żołądka i jelit: bóle w nadbrzuszu, nudności, wymioty, biegunka, bardzo rzadko rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny oraz aktywności fosfatazy alkalicznej i aminotransferaz, przemijające zapalenie wątroby i żółtaczka cholestatyczna. Zaburzenia nerek i dróg moczowych: przemijające podwyższenie stężenia mocznika i kreatyniny, rzadko śródmiąższowe zapalenie nerek.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Działania niepożądane
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: ból, podrażnienie, zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia – bardzo rzadko są powodem przerwania podawania cefotaksymu. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W wyniku przedawkowania leku mogą pojawić się nasilone działania niepożądane. U pacjentów z niewydolnością nerek zwiększa się ryzyko wystąpienia przemijającej encefalopatii. W razie przedawkowania należy przerwać podawanie leku, monitorować podstawowe czynności życiowe i w razie konieczności wdrożyć odpowiednie postępowanie objawowe. Lek może być usuwany z organizmu poprzez hemodializę lub dializę otrzewnową.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego; antybiotyki beta-laktamowe; cefalosporyny. Kod ATC: J01DD01 Cefotaksym wykazuje działanie bakteriobójcze, polegające na hamowaniu biosyntezy ściany komórkowej bakterii. W wyniku blokowania aktywności transpeptydazy cefotaksym hamuje tworzenie wiązań pomiędzy pentapeptydami mukopolisacharydu ściany komórkowej bakterii. W dalszym etapie, na skutek aktywacji hydrolaz komórkowych, dochodzi do lizy komórki bakteryjnej. Poniżej przedstawiono zakres działania przeciwbakteryjnego cefotaksymu in vitro. Bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus (szczepy wytwarzające i niewytwarzające ß-laktamazy) Staphylococcus epidermidis Enterococcus spp. Streptococcus pyogenes (grupa A, ß-hemolizujące) Streptococcus agalactiae (grupa B) Streptococcus pneumoniae Bakterie Gram-ujemne Citrobacter spp. Enterobacter spp.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Escherichia coli Haemophilus influenzae (również szczepy oporne na ampicylinę) Haemophilus parainfluenzae Klebsiella spp. (również Klebsiella pneumoniae) Neisseria gonorrhoeae (szczepy wytwarzające i niewytwarzające penicylinazy) Neisseria meningitidis Proteus mirabilis Proteus vulgaris Proteus inconstans Morganella morganii* Providencia rettgeri* Serratia spp.* Acinetobacter spp.* * wiele szczepów wykazujących oporność wielolekową jest wrażliwych na cefotaksym. Bakterie beztlenowe Bacteroides spp. (również niektóre szczepy B. fragilis) Clostridium spp. (większość szczepów C. difficile jest oporna) Peptococcus spp. Peptostreptococcus spp. Fusobacterium spp. (również F. nucleatum)
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie i dystrybucja Cefotaksym nie wchłania się po podaniu doustnym. Po podaniu domięśniowym i dożylnym bardzo szybko osiąga stężenie terapeutyczne w surowicy krwi. Po domięśniowym podaniu leku w dawce 500 mg lub 1 g maksymalne stężenie cefotaksymu w surowicy krwi obserwowano po około 30 minutach i wynosiło ono odpowiednio 11,7 µg/ml i 20,5 µg/ml. Po dożylnym podaniu cefotaksymu w dawce 500 mg, 1 g lub 2 g stężenie antybiotyku wzrastało proporcjonalnie do dawki, osiągając maksymalne stężenie odpowiednio 38,9 µg/ml; 101,7 µg/ml i 214,4 µg/ml. Nie stwierdzono kumulacji leku w organizmie. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek okres półtrwania cefotaksymu wynosi 1,2 godziny, a deacetylocefotaksymu – 1,6 godziny. U pacjentów z niewydolnością nerek, wcześniaków i noworodków z małą masą urodzeniową okres półtrwania zarówno cefotaksymu, jak i jego metabolitu – deacetylocefotaksymu – wydłuża się.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 3–10 ml/min) okres półtrwania cefotaksymu wzrasta do 2,6 godzin, a deacetylocefotaksymu do 10 godzin. Około 40% podanego cefotaksymu wiąże się z białkami krwi. Metabolizm Cefotaksym jest metabolizowany w wątrobie. 1/3 podanej dawki antybiotyku jest przekształcana do biologicznie czynnego deacetylocefotaksymu oraz do nieczynnego laktonu. Deacetylocefotaksym, jako jedyny wśród metabolitów cefalosporyn III generacji, działa synergicznie ze związkiem macierzystym. Deacetylocefotaksym ma mniejszą aktywność biologiczną, ale jest bardziej oporny na hydrolityczne działanie ß-laktamaz wytwarzanych przez szczepy oporne, w tym beztlenowce. Cefotaksym stosowny w zwykłych dawkach osiąga stężenie hamujące wzrost większości wrażliwych drobnoustrojów w wielu tkankach, narządach i płynach ustrojowych.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Cefotaksym dobrze przenika do szpiku, wydzieliny oskrzelowej, opłucnej, ściany pęcherzyka żółciowego, otrzewnej, osierdzia, kości, a także do narządów płciowych i ucha środkowego. Cefotaksym i jego metabolit – deacetylocefotaksym osiągają duże stężenie w żółci. W stanie zapalnym również dobrze przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, osiągając stężenia przekraczające wartość MIC dla drobnoustrojów wywołujących zakażenie. Cefotaksym przenika przez łożysko i jest wydzielany do mleka matki. Deacetylocefotaksym również osiąga w tkankach i płynach ustrojowych stężenia wystarczające do zahamowania wzrostu bakterii. Wydalanie Około 80% podanej dawki cefotaksymu wydalane jest przez nerki (50–60% w postaci niezmienionej), a pozostała część leku z kałem. Cefotaksym i deacetylocefotaksym mogą być eliminowane z organizmu metodą hemodializy lub dializy otrzewnowej.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania przeprowadzone na zwierzętach, które otrzymywały wielokrotnie większe dawki cefotaksymu od przeciętnych dawek stosowanych u ludzi, nie wykazały teratogennego działania leku. Cefotaksym nie wykazywał również właściwości mutagennych w teście Ames’a i teście jąderkowym.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Nie zawiera. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Cefotaksymu nie należy łączyć w strzykawce z aminoglikozydami. Cefotaksym najefektywniej działa na bakterie w roztworach o pH 5 do 7. Roztworu cefotaksymu nie należy rozcieńczać rozpuszczalnikami o pH powyżej 7,5 ani roztworem wodorowęglanu sodu. 6.3 Okres ważności Przed otwarciem fiolki: 2 lata Po otwarciu fiolki i sporządzeniu roztworu: Zgodnie z zasadami poprawnego postępowania roztwór należy podać bezpośrednio po sporządzeniu. Roztwory cefotaksymu do podawania dożylnego przygotowane w 0,9% roztworze chlorku sodu zachowują trwałość w temperaturze od 2°C do 8°C (w lodówce) przez 24 godziny, natomiast w 5% roztworze glukozy zachowują trwałość przez 12 godzin w temperaturze od 2°C do 8°C (lodówka). Zabarwienie roztworów od jasnożółtego do ciemnożółtego nie ma wpływu na aktywność ani na właściwości preparatu.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. Chronić od światła. Warunki przechowywania produktu leczniczego po sporządzeniu roztworu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka ze szkła bezbarwnego, o pojemności 20 ml, zabezpieczona gumowym korkiem i aluminiowym kapslem, zawierająca 2 g proszku, pakowana jest wraz z ulotką w tekturowe pudełko. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Sporządzanie roztworów Wstrzyknięcie domięśniowe Zawartość fiolki 2 g rozpuścić w 10 ml wody do wstrzykiwań lub 1% roztworu lidokainy. Roztwór cefotaksymu w 1% roztworze lidokainy należy podawać zaraz po sporządzeniu. Roztwór lidokainy należy stosować tylko do wstrzyknięć domięśniowych. Wstrzyknięcie dożylne Zawartość fiolki 2 g rozpuścić w 10 ml wody do wstrzykiwań, 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy.
CHPL leku Tarcefoksym, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Cefotaksymu nie należy mieszać w jednej strzykawce z aminoglikozydem. Roztwór 1 g cefotaksymu w 14 ml wody do wstrzykiwań jest roztworem izotonicznym. Infuzja dożylna Cefotaksym można podawać w postaci infuzji dożylnych. W celu przygotowania roztworu do infuzji zawartość fiolki 2 g należy rozpuścić w 50 ml do 100 ml 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy. Infuzję należy podawać przez 20 do 60 minut. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Enterol

lek probiotyczny

Biegunka

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Wyrób medyczny

FEMINUM FIT

żel dopochwowy

Infekcje intymne

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Kosmetyk

Ginexid

pianka ginekologiczna

Higiena intymna

Poznaj działanie

Kosmetyk

L3 Prurigo

maść

Ukąszenia i świąd

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Rodzaj zakażenia	Dawka ceftazydymu/awibaktamu	Częstość podawania	Czas trwania infuzji	Czas trwania leczenia
cIAI2,3	2 g/0,5 g	Co8 godzin	2 godziny	5-14 dni
cUTI, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek3	2 g/0,5 g	Co8 godzin	2 godziny	5-10 dni4
HAP/VAP3	2 g/0,5 g	Co8 godzin	2 godziny	7-14 dni
Bakteriemia wywołana lub przypuszczalnie wywołana jednym z powyższych zakażeń	2 g/0,5 g	Co8 godzin	2 godziny	Czas trwania leczenia należy ustalić w zależności od miejsca zakażenia.
Zakażenia wywołane tlenowymi drobnoustrojami Gram-ujemnymi u pacjentówz ograniczonymi opcjami terapeutycznymi2,3	2 g/0,5 g	Co8 godzin	2 godziny	Zależnie od ciężkości zakażenia, rodzaju patogenu(ów) wywołujących zakażenia oraz odpowiedzi kliniczneji mikrobiologicznej na leczenie5

Rodzaj zakażenia	Grupa wiekowa8	Dawka ceftazydymu/awibaktamu7	Częstośćpodawa nia	Czastrwania infuzji	Czas trwania leczenia
cIAI2, 3
LUB cUTI,w tymodmiednicz kowe zapalenie nerek3	Od 6 miesięcy do < 18 lat	50 mg/kg mc./12,5 mg/kg mc.do maksymalnie 2 g/0,5 g	Co 8 godzin	2godziny	cIAI: 5–14 dnicUTI4: 5–14 dni
Co 8 godzin	2godziny
LUB					HAP/VAP: 7–14dni
HAP/VAP3
LUB
Zakażenia wywołane tlenowymi drobnoustro jamiGram-ujem nymiu pacjentów z ograniczo nymi opcjami terapeutyczn ymi (ang. limited treatment options,LTO)2, 3	Od 3 miesięcy do < 6 miesięcy6	40 mg/kg mc./10 mg/kg mc.	Co 8 godzin	2godziny	LTO: zależnie od ciężkości zakażenia, rodzaju drobnoustroju(-ów) wywołujących zakażenia oraz kliniczneji mikrobiologicznej odpowiedzina leczenie5

Rodzaj zakażenia	Grupa wiekowa	Dawkaceftazydymu/awibakta- mu5	Częstość podawania	Czas trwaniainfuzji	Czas trwanialeczenia
cIAI1,2 LUBcUTI, w tym odmiedniczko- we zapalenie nerek2LUB	Noworodkii niemowlęta urodzone w terminie	Od > 28 dni do< 3 miesię- cy	30 mg/kg mc./7,5 mg/ kg mc.	Co8 godzin	2godziny	cIAI:5 – 14 dnicUTI3:5 – 14 dniHAP/VAP:7 – 14 dni
Od urodzenia do ≤ 28 dni	20 mg/kg mc./5 mg/ kg mc

HAP/VAP2 LUBZakażenia wywołane tlenowymi drobnoustro- jamiGram-ujemny- miu pacjentów z ograniczo- nymi opcjamiterapeutyczny- mi (ang. limited treatment options,LTO)1,2	Wcześniaki i niemowlęta urodzone przed terminem6	Od > 44tygodni do< 53 tygo- dni PMA7	30 mg/kg mc./7,5 mg/ kg mc.	Co8 godzin	2godziny	LTO:Zależnie od ciężkości zakażenia, rodzaju drobno- ustroju(-ów) wywołują- cych zakażenia oraz kliniczneji mikrobio- logicznej odpowiedzi na leczenie4
Od 31tygodni do≤44 tygo- dni PMA7	20 mg/kg mc./5 mg/ kg mc.
Od 26 do<31 tygo-dni PMA7, 8	20 mg/kg mc./5 mg/ kg mc.	Co12 godzin	2godziny

Grupa wiekowa	Szacowany klirens kreatyniny CrCL (ml/min)	Dawka ceftazydymu/ awibaktamu2,4	Częstość dawkowania	Czas trwania infuzji
Dorośli	31-50	1 g/0,25 g	Co 8 godzin	2 godziny
16-30	0,75 g/0,1875 mg	Co 12 godzin
6-15	Co 24 godziny
Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek, w tym poddawanihemodializie3	Co 48 godzin

Grupa wiekowa	Szacowany CrCL (ml/min/1,73 m2)	Dawkaceftazydymu/awibaktamu2,4	Częstość dawkowania	Czas trwania infuzji
	31–50	Od25 mg/kg mc./6,25 mg/kg mc.do maksymalnie 1 g/0,25 g	Co 8 godzin
	16–30		Co 12 godzin
Dziecii młodzież w wieku od 2 do < 18 lat		Od 18,75 mg/kg mc.4,7 mg/kg mc.
	2 godziny
6–15	Co24 godziny
		do maksymalnie 0,75 g/0,1875 g
Pacjenci ze schyłkową niewydolnością nerek, w tym poddawanihemodializie3	Co 48 godzin

Grupa wiekowa4	Szacowany CrCL (ml/min/1,73 m2)	Dawkaceftazydymu/awibaktamu2,3	Częstość dawkowania	Czas trwaniainfuzji
Od6 miesięcy do < 2 lat	Od 31 do 50	25 mg/kg mc./6,25 mg/kg mc.	Co8 godzin	2 godziny
Od 3 do< 6 miesięcy	20 mg/kg mc./5 mg/kg mc.	Co8 godzin
Od6 miesięcy do < 2 lat	Od 16 do 30	18,75 mg/kg mc./4,7 mg/kg mc.	Co12 godzin
Od 3 do< 6 miesięcy	15 mg/kg mc./3,75 mg/kg mc.	Co12 godzin

Klasyfikacja układówi narządów	Bardzo często	Często	Niezbyt często	Bardzo rzadko	Nieznana
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze		Kandydoza (w tym drożdżakowe zapaleniepochwy i sromu oraz drożdżyca jamy ustnej)	Zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridioides difficileRzekomobłoniastezapalenie jelita grubego
Zaburzenia krwii układu chłonnego	Pozytywny wynik bezpo- średniego testu Coombsa	EozynofiliaZwiększona liczba płytek krwiMałopłytkowość	NeutropeniaLeukopeniaZwiększona liczba limfocytów		AgranulocytozaNiedokrwistość hemolityczna
Zaburzenia układu immunologicznego					Reakcja anafilaktyczna
Zaburzenia układu nerwowego		Ból głowyZawroty głowy	Parestezje
Zaburzenia serca					Zespół Kounisaa,*
Zaburzenia żołądka i jelit		Biegunka Ból brzucha NudnościWymioty	Nieprawidłowe odczuwanie smaku

Dawka produktu Zavicefta(ceftazydymu)1	Objętość do pobraniaz fiolki po rekonstytucji	Końcowa objętość po rozcieńczeniu w worku do infuzji2	Końcowa objętość po rozcieńczeniuw strzykawce do infuzji3
2 g	Cała zawartość (około 12 ml)	Od 50 ml do 250 ml	50 ml
1 g	6 ml	Od 25 ml do 125 ml	Od 25 ml do 50 ml
0,75 g	4,5 ml	Od 19 ml do 93 ml	Od 19 ml do 50 ml
Wszystkie inne dawki	Objętość (ml) obliczona w oparciu o wymaganą dawkę:dawka (mg ceftazydymu) ÷ 167,3 mg/ml ceftazydymu	Objętość (ml) będzie się różnić w zależności od dostępnego rozmiaru worka do infuzji oraz preferowanego stężenia końcowego(musi ono wynosić od 8 do 40 mg/mlceftazydymu)	Objętość (ml) będzie się różnić w zależności od dostępnego rozmiaru strzykawki do infuzji oraz preferowanego stężenia końcowego(musi ono wynosić od 8 do 40 mg/mlceftazydymu)

Wiek dziecka oraz dawka produktu leczniczego Zavicefta(mg/kg mc.)1	Masa ciała (kg)	Dawka(mg ceftazydymu)	Objętość roztworu do pobrania z fiolki po rekonstytucji(ml)	Objętość rozcieńczalnika do dodania (ml)
	5	250	1,5	11
	6	300	1,8	13
Od 6 miesięcy do	7	350	2,1	15
12 miesięcy
8	400	2,4	18
50 mg/kg mc.	9	450	2,7	20
10	500	3	22
ceftazydymu
11	550	3,3	24
	12	600	3,6	27
Od 3 miesięcy do	4	160	1	7,4
5	200	1,2	8,8
6	240	1,4	10
< 6 miesięcy
7	280	1,7	13
40 mg/kg mc.	8	320	1,9	14
ceftazydymu
9	360	2,2	16
	10	400	2,4	18

Wiek dziecka i dawka produktu leczniczegoZavicefta (mg/kg mc.)1	Masa ciała (kg)	Dawka (mgceftazydymu)	Objętość roztworu podstawowego 10 mg/ml (ceftazydymu) dopodania (ml)
Niemowlęta urodzone w	3	90	9
terminie (wiek ciąży	3,5	105	10,5
≥ 37 tygodni) od > 28 dni
4	120	12
do < 3 miesięcy
4,5	135	13,5
LUB	5	150	15
5,5	165	16,5
Wcześniaki od > 44	6	180	18
6,5	195	19,5
tygodni do < 53 tygodni
PMA	7	210	21
30 mg/kg mc.	7,5	225	22,5
8	240	24
ceftazydymu
	0,8	16	1,6
	1	20	2
Noworodki urodzone w	1,2	24	2,4
1,4	28	2,8
terminie (wiek ciąży
1,6	32	3,2
≥ 37 tygodni) od
1,8	36	3,6
urodzenia do ≤ 28 dni
2	40	4
LUB	2,2	44	4,4
2,4	48	4,8
Wcześniaki i niemowlęta	2,6	52	5,2
urodzone przed terminem	2,8	56	5,6
od 26 do ≤ 44 tygodni
3	60	6
PMA
3,5	70	7
20 mg/kg mc.	4	80	8
4,5	90	9
ceftazydymu
5	100	10
	5,5	110	11
	6	120	12

Bezwzględne eGFR (ml/min)	Zalecany schemat dawkowania produktu leczniczego EXBLIFEP(cefepim i enmetazobaktam)	Przerwapomiędzy dawkami
Łagodne (60 – <90)	cefepim 2 g i enmetazobaktam 0,5 g	co 8 godzin
Umiarkowane (30 – <60)	cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 g	co 8 godzin
Ciężkie (15 – <30)	cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 g	co 12 godzin
Schyłkowa niewydolność nerek(<15)	cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 g	co 24godziny
Pacjenci wymagający hemodializy	cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 g dawka wysycająca pierwszego dnia leczenia, a następnie cefepim 0,5 g i enmetazobaktam 0,125 g (co 24 godziny, ale po sesjihemodializy w dniach prowadzenia hemodializy)	co 24 godziny
Pacjenci poddawani ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej	cefepim 2 g i enmetazobaktam 0,5 g	Co 48godzin

Klasyfikacja układów i narządów	Częstość	Preferowany termin MedDRA
Zakażenia i zakażenia pasożytnicze	Niezbyt często	Biegunka związana z zakażeniem Clostridioides difficile, kandydoza jamy ustnej a, zakażenie pochwy
Rzadko	Zakażenie drożdżakami Candidaa
Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Bardzo często	Dodatni odczyn Coombsaa
Często	Wydłużenie czasu protrombinowegoa, wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacjia, niedokrwistośća, eozynofiliaa
Niezbyt często	Małopłytkowość, leukopeniaa, neutropeniaa
Nieznana	Niedokrwistość aplastycznab, niedokrwistość hemolitycznab,agranulocytozaa
Zaburzenia układu immunologicznego	Rzadko	Reakcja anafilaktycznaa, obrzęk naczynioruchowyaalergiczne zapalenie skóry
Nieznana	wstrząs anafilaktycznya
Zaburzenia metabolizmu i odżywania	Nieznana	Fałszywie dodatni wynik oznaczeniaglukozy w moczua
Zaburzenia psychiczne	Nieznana	Stan splątaniaa, omamya
Zaburzenia układu nerwowego	często	Ból głowy
Niezbyt często	Zawroty głowy
Rzadko	Drgawkia, parestezjea, zaburzenia smaku
Nieznana	Śpiączkaa, stupora, encefalopatiaa, zaburzenia świadomościa, miokloniea
Zaburzenia naczyniowe	Często	Zapalenie żyły w miejscu podaniainfuzji
Rzadko	Rozkurcz naczyńa
Nieznana	Krwotokb
Choroby układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia	Rzadko	Dusznośća
Zaburzenia żołądka i jelit		Często	Biegunka

Dawka cefepimu/enmetazobaktam u	Liczba fiolek do rekonstytucji	Objętość roztworu do pobrania z każdej zrekonstytuowanej fiolkido dalszego rozcieńczenia	Końcowa objętość worka infuzyjnego
2,5 g (2 g / 0,5 g)	1	Cała zawartość (około 10 ml)	250 ml
1,25 g (1 g / 0,25 g)	1	5,0 ml(wyrzucić niezużytą część)	245 ml
0,625 g (0,5 g / 0,125 g)	1	2,5 ml(wyrzucić niezużytą część)	242,5 ml

Podkategorie

Polecane produkty:

Podkategorie

Polecane produkty:

Podkategorie

Polecane produkty:

Podkategorie

Polecane produkty:

Podkategorie

Polecane produkty:

Podkategorie

Polecane produkty:

Podkategorie

Polecane produkty:

Podkategorie

Polecane produkty:

Ceftazydym – porównanie substancji czynnych

Spis treści

Porównywane substancje czynne – ceftazydym, cefepim, cefotaksym

Główne wskazania – kiedy stosuje się te antybiotyki?

Mechanizm działania i właściwości farmakokinetyczne

Przeciwwskazania i środki ostrożności – na co trzeba uważać?

Bezpieczeństwo stosowania u dzieci, kobiet w ciąży, karmiących piersią i kierowców

Tabela porównawcza: ceftazydym, cefepim, cefotaksym

Ceftazydym, cefepim i cefotaksym – różnice i podobieństwa w praktyce

Pytania i odpowiedzi

Czym różni się ceftazydym od cefepimu i cefotaksymu?

Czy te antybiotyki można stosować u dzieci?

Jakie są najczęstsze działania niepożądane tych leków?

Czy można stosować te antybiotyki w ciąży i podczas karmienia piersią?

Jak rozpoznać reakcję alergiczną na antybiotyk?

Działania niepożądane – na co zwrócić uwagę?

Wydalanie przez nerki a bezpieczeństwo leczenia

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgInterakcje

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgInterakcje

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgInterakcje

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgInterakcje

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgInterakcje

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgInterakcje

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Interakcje

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Interakcje

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Interakcje

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Interakcje

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Interakcje

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Interakcje

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 500 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przeciwwskazania

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Interakcje

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane

CHPL leku Biotum, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane