Menu

Ceftarolina – stosowanie u dzieci

Ceftarolina to antybiotyk stosowany w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz pozaszpitalnego zapalenia płuc u dzieci w różnych grupach wiekowych. Bezpieczeństwo jej stosowania u najmłodszych pacjentów zostało ocenione w badaniach klinicznych i przedklinicznych, a dawkowanie jest dostosowywane do wieku i masy ciała dziecka. Warto poznać, jakie środki ostrożności obowiązują przy stosowaniu ceftaroliny w pediatrii oraz kiedy jej użycie nie jest zalecane.

Spis treści

Stosowanie leków u dzieci – dlaczego wymaga szczególnej ostrożności?

Podawanie leków dzieciom to zagadnienie wymagające wyjątkowej uwagi. Dzieci różnią się od dorosłych nie tylko masą ciała, ale także sposobem wchłaniania, rozkładu i wydalania leków. Ich organizm może reagować inaczej na leki, dlatego dawki i schematy leczenia muszą być starannie dobrane, a bezpieczeństwo stosowania regularnie monitorowane¹.

Zakres stosowania ceftaroliny u dzieci

Ceftarolina (Ceftarolinum fosamilum) jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn, stosowanym u dzieci w leczeniu:

powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich (cSSTI)²
pozaszpitalnego zapalenia płuc (CAP)²

Lek może być stosowany u noworodków, niemowląt, dzieci i młodzieży, jednak przed rozpoczęciem terapii zawsze należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące antybiotykoterapii. W przypadku niektórych ciężkich schorzeń, takich jak ciężka posocznica, wstrząs septyczny, zaburzenia odporności czy ciężkie choroby płuc, doświadczenie w stosowaniu ceftaroliny u dzieci jest ograniczone i zaleca się szczególną ostrożność³.

Ważne dla rodziców:

Ceftarolina jest przeznaczona do leczenia poważnych zakażeń u dzieci, takich jak powikłane zakażenia skóry oraz pozaszpitalne zapalenie płuc.
Lek można podawać dzieciom już od okresu noworodkowego, ale dawkowanie musi być ściśle dostosowane do wieku i masy ciała dziecka.
W przypadku dzieci z obniżoną odpornością lub innymi poważnymi schorzeniami lekarz rozważa stosowanie ceftaroliny indywidualnie, ze względu na ograniczone dane kliniczne w tych grupach.
Nie należy stosować ceftaroliny, jeśli dziecko ma uczulenie na cefalosporyny lub inne leki beta-laktamowe.

Dawkowanie ceftaroliny u dzieci

Dawkowanie ceftaroliny zależy od wieku i masy ciała dziecka oraz wskazania do leczenia. U dzieci poniżej 2 miesięcy dawkowanie oparte jest na modelach farmakokinetycznych i symulacjach, a nie na bezpośrednich badaniach klinicznych⁴. W przypadku dzieci starszych i młodzieży stosuje się dawki ustalone na podstawie badań klinicznych oraz zaleceń ekspertów.

Noworodki i niemowlęta poniżej 2 miesięcy – dawkowanie ustalane indywidualnie na podstawie masy ciała i wskazań, zgodnie z modelowaniem farmakokinetycznym⁴
Dzieci powyżej 2 miesięcy i młodzież – dawkowanie dostosowane do masy ciała oraz rodzaju zakażenia⁴
Nie stosować krótszych czasów infuzji niż 60 minut, jeśli nie zaleci tego lekarz prowadzący⁵

U dzieci z niewydolnością nerek lekarz może dostosować dawkę indywidualnie. Warto podkreślić, że schemat dawkowania może być inny w zależności od wrażliwości bakterii na ceftarolinę (MIC) oraz rodzaju zakażenia⁴.

Bezpieczeństwo stosowania ceftaroliny u dzieci

Stosowanie ceftaroliny u dzieci jest ogólnie dobrze tolerowane, jednak jak każdy lek, może powodować działania niepożądane. Wśród najważniejszych środków ostrożności należy wymienić:

Możliwość wystąpienia reakcji alergicznych, w tym ciężkich, zwłaszcza u dzieci z uczuleniem na inne antybiotyki beta-laktamowe (np. penicyliny, cefalosporyny)¹¹¹²
Ryzyko ciężkich skórnych działań niepożądanych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka czy ostra uogólniona osutka krostkowa⁶
Możliwość wystąpienia biegunki związanej z zakażeniem Clostridium difficile⁷
Potencjalne ryzyko wystąpienia niedokrwistości hemolitycznej – w przypadku pojawienia się objawów niedokrwistości lekarz może zlecić odpowiednie badania⁸
Drgawki mogą wystąpić przy bardzo wysokim stężeniu leku we krwi – dotyczy to jednak głównie sytuacji przekroczenia zalecanych dawek¹⁶¹⁷

Badania przedkliniczne wskazują, że nerki są głównym narządem narażonym na toksyczność, jednak obserwowane zmiany w nerkach nie powodowały istotnych zaburzeń czynnościowych i nie były uznane za niepożądane przy dawkach stosowanych u dzieci¹⁷¹⁸. Toksyczność na organizmy młode była dobrze tolerowana przy stężeniach leku nieprzekraczających poziomów osiąganych u dzieci podczas leczenia¹.

O czym pamiętać podczas terapii ceftaroliną u dzieci?

W przypadku wystąpienia objawów alergii (wysypka, trudności w oddychaniu, obrzęk) należy niezwłocznie poinformować lekarza.
W trakcie leczenia lub po jego zakończeniu może pojawić się biegunka – nie wolno tego bagatelizować, zwłaszcza jeśli jest uporczywa.
Nie należy przerywać leczenia bez porozumienia z lekarzem, nawet jeśli objawy infekcji ustąpią.
Lek jest przeznaczony do stosowania pod nadzorem personelu medycznego (podawany dożylnie).

Podsumowanie – ceftarolina w leczeniu zakażeń u dzieci

Ceftarolina to antybiotyk, który można stosować u dzieci w różnym wieku, w tym u noworodków i niemowląt, przy zachowaniu odpowiednich środków ostrożności. Lek wykazuje skuteczność w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz pozaszpitalnego zapalenia płuc. W niektórych grupach pacjentów, takich jak dzieci z ciężkimi chorobami lub zaburzeniami odporności, doświadczenie kliniczne jest ograniczone, dlatego w tych przypadkach zalecana jest ostrożność. Dawkowanie ceftaroliny u dzieci zależy od wieku, masy ciała oraz rodzaju zakażenia, a decyzja o leczeniu powinna być zawsze podejmowana przez lekarza. Reakcje alergiczne i działania niepożądane, choć rzadkie, mogą wystąpić, dlatego ważna jest ścisła obserwacja dziecka podczas terapii^2111257.

Grupa wiekowa	Możliwość stosowania	Dawkowanie
Niemowlęta (0–2 mies.)	Możliwe, z zachowaniem ostrożności	Dawkowanie ustalane indywidualnie, oparte na modelowaniu farmakokinetycznym
Dzieci (2 mies.–12 lat)	Możliwe	Dawkowanie dostosowane do masy ciała i rodzaju zakażenia
Młodzież (≥12 lat)	Możliwe	Dawkowanie jak u dorosłych

Pytania i odpowiedzi

Czy ceftarolina może być stosowana u niemowląt?

Tak, ceftarolina może być stosowana u niemowląt, jednak dawkowanie ustalane jest indywidualnie i oparte na modelach farmakokinetycznych.

W jakich chorobach stosuje się ceftarolinę u dzieci?

Ceftarolina jest stosowana u dzieci w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz pozaszpitalnego zapalenia płuc.

Jakie są przeciwwskazania do stosowania ceftaroliny u dzieci?

Ceftaroliny nie stosuje się u dzieci uczulonych na cefalosporyny, inne antybiotyki beta-laktamowe lub składniki leku.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić podczas leczenia ceftaroliną u dzieci?

Mogą wystąpić reakcje alergiczne, biegunka związana z Clostridium difficile, rzadko ciężkie skórne działania niepożądane lub niedokrwistość hemolityczna.

Ceftarolina a reakcje alergiczne

Reakcje alergiczne mogą wystąpić zarówno u dzieci, które wcześniej reagowały uczuleniem na inne antybiotyki beta-laktamowe, jak i u tych, które nie miały takich doświadczeń. W razie pojawienia się wysypki, duszności czy obrzęku należy natychmiast poinformować lekarza.¹

Biegunka podczas leczenia ceftaroliną

Podczas leczenia ceftaroliną może wystąpić biegunka, która niekiedy jest związana z zakażeniem bakterią Clostridium difficile. Jeśli biegunka jest uporczywa lub pojawia się po zakończeniu leczenia, wymaga to natychmiastowej konsultacji z lekarzem.²

Znaczenie indywidualnego doboru dawki u dzieci

Dawkowanie ceftaroliny u dzieci zależy od wieku, masy ciała oraz ciężkości zakażenia. Lekarz indywidualnie dobiera dawkę, aby zapewnić skuteczność leczenia i zminimalizować ryzyko działań niepożądanych.³

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Ceftarolina to antybiotyk stosowany w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz pozaszpitalnego zapalenia płuc. Dawkowanie tej substancji jest ściśle określone i zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz czynności nerek. Poznaj szczegóły dotyczące sposobu podawania, długości terapii oraz zalecanych dawek w różnych grupach pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Ceftarolina to antybiotyk z grupy cefalosporyn, który stosowany jest głównie w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Większość działań niepożądanych związanych z jej stosowaniem ma łagodny lub umiarkowany charakter, jednak jak każdy lek, także ceftarolina może wywołać poważniejsze reakcje. Występowanie działań niepożądanych zależy między innymi od dawki, drogi podania, wieku pacjenta oraz ogólnego stanu zdrowia.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Ceftarolina to antybiotyk stosowany w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych, takich jak powikłane infekcje skóry czy zapalenie płuc. Mechanizm jej działania opiera się na skutecznym zwalczaniu zarówno bakterii Gram-dodatnich, jak i Gram-ujemnych, w tym groźnych szczepów opornych na inne leki. Poznaj, jak ceftarolina działa w organizmie, jak jest wchłaniana i wydalana, a także jakie badania potwierdzają jej bezpieczeństwo i skuteczność.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Ceftarolina, ceftobiprol i cefepim to antybiotyki z grupy cefalosporyn, stosowane w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Choć należą do tej samej grupy leków i wykazują podobny mechanizm działania, różnią się zakresem zastosowań, skutecznością wobec wybranych drobnoustrojów oraz zaleceniami dotyczącymi stosowania u dzieci, kobiet w ciąży czy pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice pomiędzy tymi trzema substancjami czynnymi, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dla kogo są one przeznaczone.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Ceftarolina to antybiotyk stosowany głównie w leczeniu powikłanych zakażeń skóry oraz pozaszpitalnego zapalenia płuc. Jej profil bezpieczeństwa wymaga jednak szczególnej uwagi w niektórych grupach pacjentów, takich jak osoby z zaburzeniami nerek, dzieci, kobiety w ciąży czy osoby starsze. Poznaj najważniejsze informacje na temat bezpiecznego stosowania ceftaroliny, możliwych działań niepożądanych i zaleceń dotyczących różnych grup pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Ceftarolina to antybiotyk z grupy cefalosporyn, stosowany w leczeniu poważnych zakażeń skóry, tkanek miękkich oraz pozaszpitalnego zapalenia płuc. Mimo skuteczności, jej stosowanie nie zawsze jest możliwe – u niektórych pacjentów istnieją bezwzględne przeciwwskazania, a w innych przypadkach wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj, w jakich sytuacjach podanie ceftaroliny jest niewskazane lub wymaga dokładnej oceny ryzyka.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Ceftarolina to antybiotyk nowej generacji, stosowany w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Chociaż jego głównym zadaniem jest zwalczanie bakterii, u niektórych pacjentów podczas stosowania mogą pojawić się działania niepożądane, takie jak zawroty głowy. To właśnie te objawy mogą mieć znaczenie dla osób prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie leków w ciąży i podczas karmienia piersią zawsze wymaga ostrożności, ponieważ wiele substancji czynnych może wpływać na zdrowie dziecka. Ceftarolina, będąca antybiotykiem z grupy cefalosporyn, jest stosowana w leczeniu poważnych zakażeń, ale jej bezpieczeństwo w tych szczególnych okresach życia kobiety jest ograniczone do wyników badań oraz ostrożnych zaleceń. Warto poznać, kiedy i w jakich sytuacjach jej stosowanie jest możliwe oraz jakie są zalecenia producenta w przypadku kobiet w ciąży lub karmiących piersią.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Ceftarolina to nowoczesny antybiotyk należący do grupy cefalosporyn, wykazujący silne działanie przeciwko wielu bakteriom, także tym opornym na inne leki. Stosuje się ją do leczenia poważnych zakażeń skóry, tkanek miękkich oraz pozaszpitalnego zapalenia płuc u dorosłych, młodzieży, dzieci, niemowląt i noworodków. Sprawdź, w jakich sytuacjach stosuje się ceftarolinę oraz jakie ograniczenia i szczególne zalecenia obowiązują przy jej użyciu.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Ceftarolina to antybiotyk podawany dożylnie, stosowany w leczeniu poważnych zakażeń. Przedawkowanie tej substancji może prowadzić do wystąpienia niepożądanych reakcji, w tym objawów neurologicznych, zwłaszcza u osób z zaburzeniami pracy nerek. Poznaj, jak rozpoznać przedawkowanie, jakie objawy mogą się pojawić i jak wygląda postępowanie w takiej sytuacji.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zinforo, 600 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 600 mg fosamilu ceftaroliny w postaci solwatu z kwasem octowym jednowodnym. Po rozpuszczeniu proszku 1 ml koncentratu zawiera 30 mg fosamilu ceftaroliny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (proszek do sporządzania koncentratu). Proszek barwy bladożółtobiałej lub jasnożółtej.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Zinforo jest wskazany do stosowania w leczeniu następujących zakażeń u noworodków, niemowląt, dzieci, młodzieży i dorosłych (patrz punkty 4.4 i 5.1):  powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (ang. complicated skin and soft tissue infections, cSSTI);  pozaszpitalne zapalenie płuc (ang. community-acquired pneumonia, CAP). Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecany czas leczenia w przypadku cSSTI wynosi od 5 do 14 dni, a w przypadku CAP od 5 do 7 dni. Tabela 1 Dawkowanie u pacjentów dorosłych z prawidłową czynnością nerek, z klirensem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie

Wskazania Dawkowanie (mg/infuzję) Czas trwania infuzji (minuty)/częstość podawania
Dawka standardowaaPowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (cSSTI) Pozaszpitalne zapalenie płuc (CAP) 600 mg 5–60b/co 12 godzin
Duża dawkabPotwierdzone lub podejrzewane cSSTI wywołaneprzez S. aureus, dla którego wartość MIC ceftaroliny wynosi 2 mg/l lub 4 mg/lc 120/co 8 godzin

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie
a U pacjentów z ponad przeciętnym klirensem kreatyniny, otrzymujących standardową dawkę, preferowany czas trwania infuzji może wynosić 60 minut. b Czasy trwania infuzji krótsze niż 60 minut i zalecenia dotyczące dużej dawki opierają się wyłącznie na analizach farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Patrz punkty 4.4 i 5.1. c W leczeniu zakażeń wywołanych przez S. aureus , dla którego wartość MIC ceftaroliny wynosi ≤ 1 mg/l, zalecana jest dawka standardowa. Tabela 2 Dawkowanie u dzieci i młodzieży z prawidłową czynnością nerek, z klirensem kreatyniny (CrCL) > 50 ml/min*

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie

Wskazania Grupa wiekowa Dawkowanie (mg/infuzję) Czas trwania infuzji (minuty)/częstość podawania
Dawka standardowaaPowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (cSSTI)Pozaszpitalne zapalenie płuc (CAP) Młodzież w wieku od 12 do< 18 lat o masie ciała ≥ 33 kg 600 mg 5–60b/co 12 godzin
Młodzież w wieku od 12 do< 18 lat o masie ciała < 33 kgoraz dzieci w wieku od ≥ 2 do < 12 lat 12 mg/kg do maksymalnie 400 mg 5–60b/co 8 godzin
Niemowlęta w wiekuod ≥ 2 miesięcy do < 2 lat 8 mg/kg 5–60b/co 8 godzin
Noworodki od urodzenia do< 2 miesięcyb 6 mg/kg 60/co 8 godzin
Duża dawkabPotwierdzone lub podejrzewane cSSTI wywołane przez S. aureus, dla którego wartość MIC ceftaroliny = 2 mg/l lub4 mg/lc Dzieci i młodzież w wieku od ≥ 2 lat do < 18 lat 12 mg/kg do maksymalnie600 mg 120/co 8 godzin
Niemowlęta w wiekuod ≥ 2 miesięcy do < 2 lat 10 mg/kg 120/co 8 godzin

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie
a U pacjentów z ponad przeciętnym klirensem kreatyniny, otrzymujących standardową dawkę, preferowany czas trwania infuzji może wynosić 60 minut. b Czasy trwania infuzji krótsze niż 60 minut oraz zalecenia dotyczące dawki dla noworodków i dużej dawki opierają się wyłącznie na analizach farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Patrz punkty 4.4 i 5.1. c W leczeniu zakażeń wywołanych przez S. aureus , dla którego wartość MIC ceftaroliny wynosi ≤ 1 mg/l, zalecana jest dawka standardowa. * Obliczenia wykonane za pomocą wzoru Schwartza (w ml/min/1,73 m 2 ) dla dzieci i młodzieży. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku z klirensem kreatyniny > 50 ml/min modyfikacja dawki nie jest konieczna (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Jeśli klirens kreatyniny (CrCL) wynosi ≤50 ml/min, dawkę należy dostosować tak, jak przedstawiono w tabeli 3 oraz w tabeli 4 (patrz punkty 4.9 i 5.2).
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie
Zalecany czas leczenia w przypadku cSSTI wynosi od 5 do 14 dni, a dla CAP od 5 do 7 dni. Tabela 3 Dawkowanie u pacjentów dorosłych z zaburzeniami czynności nerek, z klirensem kreatyniny (CrCL) ≤ 50 ml/min

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie

Wskazania Klirens kreatyniny (ml/min)a Dawkowanie (mg/infuzję) Czas trwania infuzji (minuty)/częstość podawania
Dawka standardowaPowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (cSSTI)Pozaszpitalne zapalenie płuc (CAP) > 30 do ≤ 50 400 mg 5–60c/co 12 godzin
≥ 15 do ≤ 30 300 mg
Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD), w tymhemodializyb 200 mg
Duża dawkacPotwierdzone lub podejrzewane cSSTI wywołane przez S. aureus, dla którego wartość MIC ceftaroliny = 2 mg/l lub4 mg/ld > 30 do ≤ 50 400 mg 120/co 8 godzin
≥ 15 do ≤ 30 300 mg
Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD), w tym hemodializyb 200 mg

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie
a. U osób dorosłych obliczono ze wzoru Cockcrofta-Gaulta. Dawka zależna jest od CrCL. Należy ściśle monitorować CrCL, a dawkę dostosowywać do zmieniającej się czynności nerek. b. Ceftarolina ulega hemodializie, dlatego w dniu hemodializy Zinforo należy podawać po jej zakończeniu. c. Czasy trwania infuzji krótsze niż 60 minut i zalecenia dotyczące dużej dawki opierają się wyłącznie na analizach farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Patrz punkty 4.4 i 5.1. d. W leczeniu zakażeń wywołanych przez S. aureus , dla którego wartość MIC ceftaroliny wynosi ≤ 1 mg/l, zalecana jest dawka standardowa. Zalecenia dotyczące dawkowania u noworodków, niemowląt oraz dzieci i młodzieży są oparte na wynikach modelowania farmakokinetycznego (PK). Nie są dostępne wystarczające informacje, aby zalecić dostosowanie dawkowania u młodzieży w wieku od 12 do < 18 lat o masie ciała < 33 kg oraz u dzieci w wieku od 2 do 12 lat ze schyłkową niewydolnością nerek (ang. end-stage renal disease, ESRD).
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie
Nie są dostępne wystarczające informacje, aby zalecić dostosowanie dawkowania u dzieci w wieku < 2 lat z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek lub ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD). Tabela 4 Dawkowanie u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek, z klirensem kreatyniny (CrCL) ≤ 50 ml/min

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie

Wskazania Grupa wiekowa Klirens kreatyniny (ml/min)a Dawkowanie (mg/infuzję) Czas trwania infuzji (minuty)/częstość podawania
Dawka standardowa > 30 do ≤ 50 400 mg
≥ 15 do ≤ 30 300 mg
Powikłane zakażenia skóryi tkanek miękkich (cSSTI) Młodzież w wieku od 12 do < 18 lat o masie ciała ≥ 33 kg Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD), w tymhemodializyb 200 mg 5–60c/co 12 godzin
Pozaszpitalne zapalenie płuc (CAP) Młodzież w wieku od 12 do < 18 lat o masie ciała < 33 kg oraz dzieci w wieku od ≥ 2 do < 12 lat > 30 to ≤ 50 8 mg/kg domaksymalnie 300 mg 5–60c/co 8 godzin
≥ 15 to ≤ 30 6 mg/kg do maksymalnie 200 mg

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie

Wskazania Grupa wiekowa Klirens kreatyniny (ml/min)a Dawkowanie (mg/infuzję) Czas trwania infuzji (minuty)/częstość podawania
Duża dawkacPotwierdzone lub podejrzewane cSSTI wywołane przez S. aureus, dla którego wartość MIC ceftaroliny =2 mg/l lub 4 mg/ld Dzieci i młodzież w wieku od ≥ 2 lat do < 18 lat > 30 to ≤ 50 10 mg/kg do maksymalnie 400 mg 120/co 8 godzin
≥ 15 to ≤ 30 8 mg/kg do maksymalnie 300 mg

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie
a. Obliczenia wykonane za pomocą wzoru Schwartza u dzieci i młodzieży (w ml/min/1,73 m 2 ). Dawka zależna jest od CrCL. Należy ściśle monitorować CrCL, a dawkę dostosowywać do zmieniającej się czynności nerek. b. Ceftarolina ulega hemodializie, dlatego w dniu hemodializy Zinforo należy podawać po jej zakończeniu. c. Czasy trwania infuzji krótsze niż 60 minut i zalecenia dotyczące dużej dawki opierają się wyłącznie na analizach farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Patrz punkty 4.4 i 5.1. d. W leczeniu zakażeń wywołanych przez S. aureus , dla którego wartość MIC ceftaroliny wynosi ≤ 1 mg/l, zalecana jest dawka standardowa. Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby modyfikacja dawki nie jest konieczna (patrz punkt 5.2). Sposób podawania Podanie dożylne. Produkt leczniczy Zinforo podaje się w infuzji dożylnej trwającej od 5 do 60 minut przy dawce standardowej lub 120 minut przy dużej dawce (w leczeniu cSSTI wywołanych przez S.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie
aureus , dla którego wartość MIC ceftaroliny wynosi 2 lub 4 mg/l) w objętości wlewu wynoszącej 50 ml, 100 ml lub 250 ml (patrz punkt 6.6). Reakcje związane z infuzją (na przykład zapalenie żył) można kontrolować przez wydłużenie czasu trwania infuzji. Objętości podawane we wlewie u dzieci i młodzieży będą różne, zależnie od masy ciała dziecka. Stężenie roztworu do infuzji podczas przygotowania i podawania nie powinno przekraczać 12 mg/ml fosamilu ceftaroliny. Instrukcja dotycząca rozpuszczania i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nadwrażliwość na leki przeciwbakteryjne z grupy cefalosporyn. Natychmiastowe i ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. reakcje anafilaktyczne) na jakiekolwiek inne beta-laktamowe leki przeciwbakteryjne (np. penicylina lub karbapenemy).
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Mogą wystąpić ciężkie, a czasami śmiertelne, reakcje nadwrażliwości (patrz punkty 4.3 i 4.8). Zgłaszano przypadki ciężkich skórnych działań niepożądanych (ang. severe cutaneous adverse reactions , SCARs), w tym zespół Stevensa-Johnsona (ZSJ), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis , TEN), osutkę polekową z eozynofilią i objawami układowymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms , DRESS) oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (ang. acute generalised exanthematous pustulosis, AGEP), które były związane ze stosowaniem antybiotyków beta-laktamowych, między innymi cefalosporyn. U pacjentów, u których kiedykolwiek wystąpiły reakcje nadwrażliwości na cefalosporyny, penicyliny lub inne antybiotyki beta-laktamowe, mogą również wystąpić reakcje nadwrażliwości na fosamil ceftaroliny.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Specjalne środki ostrozności
Ceftarolinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z nieciężkimi reakcjami nadwrażliwości na inne antybiotyki beta-laktamowe (np. penicyliny lub karbapenemy) w wywiadzie. Jeśli podczas stosowania produktu leczniczego Zinforo wystąpi ciężka reakcja alergiczna lub ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR), należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego i rozpocząć odpowiednie leczenie. Biegunka związana z zakażeniem Clostridium difficile Podczas stosowania fosamilu ceftaroliny obserwowano przypadki zapalenia okrężnicy związanego ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych oraz rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia biegunki związanej z zakażeniem Clostridium difficile (ang. Clostridium difficile- associated diarrhoea, CDAD) u każdego pacjenta, u którego w trakcie lub po leczeniu fosamilem ceftaroliny wystąpiła biegunka (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Specjalne środki ostrozności
W takiej sytuacji konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia fosamilem ceftaroliny i podjęcie leczenia wspomagającego, w tym leczenia skierowanego przeciwko Clostridium difficile. Drobnoustroje niewrażliwe Podczas lub po zakończeniu stosowania produktu leczniczego Zinforo mogą wystąpić nadkażenia. Pacjenci z występującymi wcześniej napadami drgawkowymi W badaniach toksykologicznych występowały drgawki, jeśli wartość C max ceftaroliny dla ludzi była przekroczona 7-25-krotnie (patrz punkt 5.3). Doświadczenie kliniczne w stosowaniu fosamilu ceftaroliny u pacjentów z napadami drgawkowymi jest bardzo ograniczone. Dlatego też produkt leczniczy Zinforo należy stosować ostrożnie w tej grupie pacjentów. Serokonwersja bezpośredniego testu antyglobulinowego (test Coombs’a) i ryzyko niedokrwistości hemolitycznej Podczas stosowania cefalosporyn może wystąpić pozytywny wynik bezpośredniego testu antyglobulinowego.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Specjalne środki ostrozności
Częstość serokonwersji bezpośredniego testu antyglobulinowego u pacjentów stosujących fosamil ceftaroliny wynosiła 11,2% w pięciu połączonych głównych badaniach przy podawaniu leku co 12 godzin (600 mg podawanych w ciągu 60 minut co 12 godzin) i 32,3% w badaniu u pacjentów stosujących fosamil ceftaroliny co 8 godzin (600 mg podawanych w ciągu 120 minut co 8 godzin), (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych nie stwierdzono oznak hemolizy u pacjentów, u których wystąpił pozytywny wynik bezpośredniego testu antyglobulinowego. Jednak nie można wykluczyć możliwości wystąpienia niedokrwistości hemolitycznej podczas stosowania cefalosporyn, w tym produktu leczniczego Zinforo. Pacjentów, u których niedokrwistość wystąpiła w trakcie lub po zakończeniu leczenia produktem leczniczym Zinforo, należy przebadać również ze względu na taką możliwość.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Specjalne środki ostrozności
Ograniczone dane kliniczne Brak doświadczenia w stosowaniu ceftaroliny w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc w następujących grupach pacjentów: pacjenci z zaburzoną odpornością, pacjenci z ciężką posocznicą lub ze wstrząsem septycznym, pacjenci z ciężką pierwotną chorobą płuc (np. mukowiscydoza, patrz punkt 5.2), należący do klasy V skali PORT i (lub) z pozaszpitalnym zapaleniem płuc, u których konieczne jest wspomaganie oddychania, pacjenci z pozaszpitalnym zapaleniem płuc wywołanym opornymi na metycylinę bakteriami S. aureus lub pacjenci, u których konieczna jest intensywna opieka medycznej. W tych grupach pacjentów zalecane jest zachowanie ostrożności podczas stosowania leku. Brak doświadczenia w stosowaniu ceftaroliny w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich w następujących grupach pacjentów: pacjenci z zaburzoną odpornością, z ciężką posocznicą lub ze wstrząsem septycznym, pacjenci z martwiczym zapaleniem powięzi, ropniem okołoodbytniczym i pacjenci z poparzeniami trzeciego stopnia lub z rozległym poparzeniem.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Specjalne środki ostrozności
Doświadczenie w leczeniu pacjentów z zakażoną stopą cukrzycową jest ograniczone. W tych grupach pacjentów zalecane jest zachowanie ostrożności podczas stosowania leku. Dostępne są ograniczone dane z badań klinicznych dotyczące zastosowania ceftaroliny w leczeniu cSSTI wywołanych przez S. aureus , dla którego MIC wynosi > 1 mg/l. Przedstawione w tabelach od 1 do 4 zalecenia dotyczące dawkowania produktu Zinforo w leczeniu cSSTI wywołanych przez S. aureus, dla którego MIC ceftaroliny wynosi 2 lub 4 mg/l, opierają się na modelowaniu oraz symulacjach farmakokinetyczno-farmakodynamicznych (patrz punkty 4.2 i 5.1). Produktu Zinforo nie należy stosować w leczeniu cSSTI wywołanych przez S. aureus, dla którego MIC ceftaroliny wynosi > 4 mg/l. Przedstawione w Tabeli 2 zalecenia dotyczące dawkowania produktu Zinforo u dzieci w wieku < 2 miesięcy oparte są na farmakokinetyczno-farmakodynamicznym modelowaniu i symulacji.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Specjalne środki ostrozności
Czasy infuzji krótsze niż 60 minut oparte są wyłącznie na analizach farmakokinetycznych i farmakodynamicznych.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących klinicznych interakcji fosamilu ceftaroliny z innymi lekami. Prawdopodobieństwo wystąpienia interakcji ceftaroliny lub fosamilu ceftaroliny z produktami leczniczymi metabolizowanymi przez układ enzymatyczny CYP450 jest małe, ponieważ nie są one inhibitorami ani induktorami enzymu CYP450 in vitro . Ceftarolina lub fosamil ceftaroliny nie są metabolizowane przez enzymy CYP450 in vitro , dlatego jest mało prawdopodobne, aby jednoczesne stosowanie induktorów lub inhibitorów CYP450 wpływało na farmakokinetykę ceftaroliny. Ceftarolina nie jest ani substratem ani inhibitorem transporterów wychwytu nerkowego (OCT2, OAT1 i OAT3) in vitro . Dlatego też nie oczekuje się wystąpienia interakcji pomiędzy ceftaroliną a produktami leczniczymi będącymi substratami lub inhibitorami (np. probenecyd) tych transporterów.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Interakcje
Dzieci i młodzież Podobnie jak u dorosłych pacjentów, oczekuje się, że możliwość wystąpienia interakcji u dzieci i młodzieży jest niewielka.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dane dotyczące stosowania ceftaroliny fosamilu u kobiet ciężarnych są ograniczone lub niedostępne. Badania na zwierzętach, przeprowadzone na szczurach i królikach, nie wykazują szkodliwego wpływu w odniesieniu do toksyczności reprodukcyjnej, gdy całkowity wpływ leku na organizm jest zbliżony do występującego podczas stosowania dawek terapeutycznych. Po podawaniu leku samicom szczurów przez cały okres ciąży i karmienia, nie obserwowano wpływu na masę urodzeniową potomstwa ani na jego rozwój, jednakże obserwowano niewielkie zmiany masy płodu i opóźnienie kostnienia kości międzyciemieniowej, jeśli fosamil ceftaroliny podawano podczas organogenezy (patrz punkt 5.3). Z ostrożności należy unikać stosowania produktu leczniczego Zinforo podczas ciąży, chyba że ze względu na stan kliniczny kobiety konieczne jest jej leczenie antybiotykiem o takim działaniu przeciwbakteryjnym, jakie wykazuje produkt Zinforo.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią Nie wiadomo, czy fosamil ceftaroliny lub ceftarolina przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu leczniczego Zinforo, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie badano wpływu fosamilu ceftaroliny na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazują szkodliwego wpływu fosamilu ceftaroliny na płodność (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Podczas stosowania produktu leczniczego mogą wystąpić działania niepożądane, np. zawroty głowy, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi, obserwowanymi u ≥ 3% spośród 3242 pacjentów leczonych produktem Zinforo w badaniach klinicznych były biegunka, ból głowy, nudności i świąd, a ich nasilenie było zazwyczaj łagodne lub umiarkowane. Mogą również wystąpić choroby związane z Clostridium difficile (CDAD) oraz ciężkie reakcje nadwrażliwości. Zwiększona częstość występowania wysypki u pacjentów z Azji (patrz poniżej) oraz zwiększona częstość występowania serokonwersji bezpośredniego testu antyglobulinowego (patrz punkt 4.4), były obserwowane w badaniu klinicznym z udziałem dorosłych pacjentów z cSSTI, w którym produkt Zinforo w dawce 600 mg był podawany w czasie 120 minut co 8 godzin. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Poniższe działania niepożądane zidentyfikowano podczas badań klinicznych i na podstawie doświadczenia uzyskanego po wprowadzeniu do obrotu produktu leczniczego Zinforo.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Działania niepożądane
Działania niepożądane zostały wymienione zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością występowania. Częstość występowania działań niepożądanych została zdefiniowana zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (  1/10), często (  1/100 do < 1/10), niezbyt często (  1/1000 do < 1/100), rzadko (  1/10 000 do < 1/1000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 5 Częstość występowania działań niepożądanych według klasyfikacji układów i narządów określona podczas badań klinicznych i na podstawie doświadczenia uzyskanego po wprowadzeniu do obrotu produktu leczniczego

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze zapalenie jelit wywołane Clostridiumdifficile (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia krwii układu chłonnego niedokrwistość, leukopenia, neutropenia*, trombocytopenia, wydłużenie czasu protrombinowego (PT), wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT), zwiększenie międzynarodoweg o współczynnikaznormalizowanego (INR) agranulocytoza*, eozynofilia*
Zaburzenia układu immunologicznego wysypka, pokrzywka reakcje anafilaktyczne, reakcje nadwrażliwości (np. pokrzywka, obrzęk wargi twarzy) (patrz punkty 4.3 i 4.4)
Zaburzenia układu nerwowego ból głowy,zawroty głowy encefalopatia*, +
Zaburzenia naczyniowe zapalenie naczyń
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia eozynofilowe zapalenie płuc*
Zaburzenia żołądka i jelit biegunka, nudności, wymioty,ból brzucha
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych zwiększona aktywność aminotrans- ferazwątrobo- wych
Zaburzenia nerek i dróg moczowych zwiększone stężeniekreatyniny we krwi

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania gorączka, reakcje w miejscu podania (rumień, zapalenienaczyń, ból)
Badania diagnostyczne pozytywny wynik bezpośredni ego testu Coombs’a(patrz punkt 4.4)

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Działania niepożądane
* działanie niepożądane leku zgłoszone po wprowadzeniu go do obrotu + Ryzyko wystąpienia encefalopatii jest większe u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których nie zmniejszono odpowiednio dawki ceftaroliny (patrz punkty 4.2 i 4.9). Opis wybranych działań niepożądanych Ciężkie skórne działania niepożądane Podczas stosowania antybiotyków beta-laktamowych, w tym cefalosporyn, zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, osutkę polekową z eozynofilią i objawami układowymi, ostrą uogólnioną osutkę krostkową) (patrz punkt 4.4). Wysypka Zaobserwowano częste występowanie wysypki zarówno w połączonych badaniach III fazy u pacjentów z powikłanymi zakażeniami skóry i tkanek miękkich z zastosowaniem produktu leczniczego Zinforo co 12 godzin (600 mg podawane w ciągu 60 minut co 12 godzin) i w badaniu u pacjentów z powikłanymi zakażeniami skóry i tkanek miękkich z zastosowaniem co 8 godzin (600 mg podawane w ciągu 120 minut co 8 godzin).
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Działania niepożądane
Jednakże, częstość występowania wysypki w podgrupie pacjentów z Azji przyjmujących produkt leczniczy Zinforo co 8 godzin była bardzo częsta (18,5%). Dzieci i młodzież Ocena bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest oparta na danych bezpieczeństwa pochodzących z 2 badań, w których produkt leczniczy Zinforo otrzymywało 227 pacjentów w wieku od 2 miesięcy do 17 lat z powikłanymi zakażeniami skóry i tkanek miękkich lub z pozaszpitalnym zapaleniem płuc. Ogólnie, profil bezpieczeństwa u tych 227 pacjentów był podobny do obserwowanego w populacji pacjentów dorosłych. Ponadto ocena bezpieczeństwa u noworodków oparta jest na danych dotyczących bezpieczeństwa z 2 badań, w których 34 pacjentów (w wieku od urodzenia do mniej niż 60 dni) otrzymywało produkt Zinforo; 23 z tych pacjentów otrzymało tylko pojedynczą dawkę Zinforo. Ogólnie, działania niepożądane zgłoszone w tych badaniach były zgodne ze znanym profilem bezpieczeństwa produktu Zinforo.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Ograniczone dane dotyczące pacjentów otrzymujących większe niż zalecane dawki produktu leczniczego Zinforo wykazują działania niepożądane podobne do tych, które obserwowano u pacjentów otrzymujących zalecane dawki. Przedawkowanie należy leczyć zgodnie ze standardowym postępowaniem medycznym. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić przedawkowanie względne. Przypadki następstw neurologicznych, w tym encefalopatii, zgłaszano u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek leczonych antybiotykami beta-laktamowymi (w tym cefalosporynami) bez odpowiedniego zmniejszenia dawki (patrz punkt 4.2). Ceftarolinę można usunąć za pomocą hemodializy; w ciągu 4-godzinnej dializy, około 74% podanej dawki znajduje się w dializacie.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, inne cefalosporyny oraz penemy, kod ATC: J01DI02 Substancją wykazującą działanie po podaniu produktu leczniczego Zinforo jest ceftarolina. Mechanizm działania Ceftarolina jest cefalosporyną o bakteriobójczym działaniu in vitro przeciwko bakteriom Gram- dodatnim i Gram-ujemnym . Działanie bakteriobójcze ceftaroliny odbywa się poprzez wiązanie z białkami wiążącymi penicylinę (PBP). Badania biochemiczne wykazały, że ceftarolina ma duże powinowactwo do PBP2a u opornych na metycylinę szczepów Staphylococcus aureus (MRSA) i PBP2x niewrażliwych na penicylinę Streptococcus pneumoniae (PNSP). W wyniku tego minimalne stężenie hamujące (MIC) ceftaroliny w stosunku do badanych organizmów powinno znajdować się w zakresie wrażliwości (patrz poniżej Oporność). Oporność Ceftarolina nie działa na szczepy Enterobacterales wytwarzające beta-laktamazy o szerokim spektrum substratowym (ESBL, ang.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakodynamiczne
extended-spectrum beta-lactamases) z rodziny TEM, SHV lub CTX-M, karbapenemazy serynowe (takie jak KPC), metalo-beta-laktamazy z grupy B lub cefalosporynazy z grupy C (AmpC). Drobnoustroje, u których występuje ekspresja tych enzymów i które w związku z tym są oporne na ceftarolinę, pojawiają się z różną częstością w różnych krajach. Jeśli rozpocznie się stosowanie ceftaroliny przed uzyskaniem wyników testu wrażliwości drobnoustrojów, należy wziąć pod uwagę lokalne dane o występowaniu organizmów wykazujących ekspresję wyżej wymienionych enzymów. Oporność może również zależeć od nieprzepuszczalności błony komórkowej lub od pomp usuwających lek z wnętrza komórki bakteryjnej. W wyodrębnionym szczepie bakteryjnym może występować jednocześnie kilka mechanizmów oporności. Interakcje z innymi lekami przeciwbakteryjnymi Badania in vitro nie wykazały żadnych antagonizmów pomiędzy ceftaroliną stosowaną w skojarzeniu z innymi często stosowanymi lekami przeciwbakteryjnymi (np.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakodynamiczne
amikacyna, azytromycyna, aztreonam, daptomycyna, lewofloksacyna, linezolid, meropenem, tygecyklina i wankomycyna). Wartości graniczne w teście wrażliwości Poniżej przedstawiono wartości graniczne w teście wrażliwości wg Europejskiego Komitetu ds. Oznaczania Lekowrażliwości (EUCAST).

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Drobnoustroje Minimalne stężenie hamujące (MIC) [mg/l]
Wrażliwe (≤ S) Oporne (R >)
Staphylococcus aureus 11 22
Streptococcus pneumoniae 0,25 0,25
Streptococcus grupy A, B, C, G Uwaga3 Uwaga3
Haemophilus influenzae 0,03 0,03
Enterobacterales 0,5 0,5

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakodynamiczne
1. Dotyczy dawkowania u dorosłych i młodzieży (w wieku od 12 lat i masie ciała od 33 kg), podanie ceftaroliny co 12 godzin, w czasie infuzj trwającej 1 godzinę (patrz punkt 4.2). Uwaga: Dane z badań klinicznych dotyczące stosowania ceftaroliny w leczeniu CAP wywołanego przez S. aureus, dla którego MIC ceftaroliny wynosi > 1 mg/l, nie są dostępne. 2. Dotyczy dawkowania u dorosłych i młodzieży (w wieku od 12 lat i masie ciała od 33 kg), podanie ceftaroliny co 8 godzin, w czasie infuzji trwającej 2 godziny, w leczeniu cSSTI (patrz punkt 4.2). S. aureus, dla którego MIC ceftaroliny wynosi ≥ 4 mg/l występuje rzadko. Analizy farmakokinetyczno- farmakodynamiczne wskazują na możliwość leczenia cSSTI wywołanych przez S. aureus, dla którego MIC ceftaroliny wynosi 4 mg/l, u dorosłych i młodzieży (w wieku od 12 lat i masie ciała od 33 kg) z zastosowaniem ceftaroliny co 8 godzin, w infuzji trwającej 2 godziny. 3. Wnioskowane na podstawie wrażliwości na penicylinę benzylową.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Tak jak dla innych antybiotyków beta-laktamowych wykazano, że najważniejszym parametrem powiązanym ze skutecznością ceftaroliny jest wyrażona procentowo część odstępu między dawkami, w której stężenie antybiotyku pozostaje powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) wzrost drobnoustroju wywołującego zakażenie (%T > MIC). Działanie kliniczne na szczególne patogeny Skuteczność działania wykazano w badaniach klinicznych, podczas stosowania w wyszczególnionych we wskazaniach zakażeniach, wywołanych przez wymienione poniżej drobnoustroje, które były wrażliwe na ceftarolinę in vitro . Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich Drobnoustroje Gram-dodatnie  Staphylococcus aureus (w tym szczepy oporne na metycylinę)  Streptococcus pyogenes  Streptococcus agalactiae  Grupa Streptococcus anginosus (w tym S. anginosus , S. intermedius i S.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakodynamiczne
constellatus )  Streptococcus dysgalactiae Drobnoustroje Gram-ujemne  Escherichia coli  Klebsiella pneumoniae  Klebsiella oxytoca  Morganella morganii Pozaszpitalne zapalenie płuc Żaden przypadek pozaszpitalnego zapalenia płuc wywołanego przez MRSA nie został zakwalifikowany do badań. Na podstawie dostępnych danych klinicznych nie można wyciągać wniosków dotyczących skuteczności ceftaroliny przeciwko niewrażliwym na penicylinę szczepom S. pneumoniae. Drobnoustroje Gram-dodatnie  Streptococcus pneumoniae  Staphylococcus aureus (tylko szczepy wrażliwe na metycylinę) Drobnoustroje Gram-ujemne  Escherichia coli  Haemophilus influenzae  Haemophilus parainfluenzae  Klebsiella pneumoniae Działanie przeciwbakteryjne na inne ważne patogeny Nie określono skuteczności klinicznej działania na poniższe patogeny, jednakże badania in vitro świadczą o tym, że drobnoustroje te mogą być wrażliwe na ceftarolinę, jeśli nie wystąpi oporność nabyta.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Drobnoustroje beztlenowe Drobnoustroje Gram-dodatnie  Peptostreptococcus spp . Drobnoustroje Gram-ujemne  Fusobacterium spp. Badania in vitro wykazały, że poniższe drobnoustroje nie są wrażliwe na ceftarolinę:  Chlamydophila spp .  Legionella spp .  Mycoplasma spp .  Proteus spp.  Pseudomonas aeruginosa
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wartości C max i AUC ceftaroliny zwiększają się w przybliżeniu proporcjonalnie do dawki, po podaniu w pojedynczej dawce z zakresu od 50 do 1000 mg. Nie obserwowano kumulacji ceftaroliny po wielokrotnych infuzjach dożylnych po 600 mg co 8 godzin lub 12 godzin u zdrowych dorosłych ochotników z CrCL > 50 ml/min. Dystrybucja Wiązanie ceftaroliny z białkami osocza jest niewielkie (około 20%), a ceftarolina nie przenika do erytrocytów. Średnia objętość dystrybucji ceftaroliny w stanie stacjonarnym u zdrowych dorosłych mężczyzn po podanej dożylnie pojedynczej dawce radioaktywnie znakowanego fosamilu ceftaroliny, wynoszącej 600 mg, wynosiła 20,3 litra i była podobna do objętości płynu pozakomórkowego. Metabolizm Fosamil ceftaroliny (prolek) jest przekształcany w osoczu w czynną ceftarolinę przez enzymy o aktywności fosfatazy, a stężenie proleku jest mierzalne w osoczu głównie podczas infuzji dożylnych.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Hydroliza pierścienia beta-laktamowego ceftaroliny występuje do mikrobiologicznie nieczynnego metabolitu z otwartym pierścieniem beta-laktamowym – M-1 ceftaroliny. Średnie stężenia M-1 ceftaroliny w osoczu w odniesieniu do AUC ceftaroliny po podaniu pojedynczej dawki 600 mg ceftaroliny fosamilu w infuzji dożylnej u zdrowych ochotników stanowi w przybliżeniu 20-30%. Całkowita przemiana metaboliczna ceftaroliny w mikrosomach wątroby ludzkiej była niska, co wskazuje na to, że ceftarolina nie jest metabolizowana przez enzymy wątrobowe CYP450. Eliminacja Ceftarolina jest wydalana głównie przez nerki. Klirens nerkowy ceftaroliny jest w przybliżeniu równy lub nieznacznie mniejszy od wskaźnika szybkości przesączania kłębuszkowego w nerkach, a badania in vitro dotyczące nośników wykazały, że aktywne wydzielanie nie przyczynia się do nerkowego wydalania ceftaroliny. Średni końcowy okres półtrwania ceftaroliny w fazie wydalania u zdrowych dorosłych wynosi w przybliżeniu 2,5 godziny.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po dożylnym podaniu zdrowym dorosłym mężczyznom pojedynczej dawki 600 mg radioaktywnie znakowanego fosamilu ceftaroliny, około 88% radioaktywności wykryto w moczu, a 6% w kale. Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Modyfikacje dawkowania są konieczne u pacjentów dorosłych, młodzieży i dzieci z klirensem kreatyniny (CrCL) ≤ 50 ml/min (patrz punkt 4.2). Nie ma wystarczających informacji, aby zalecić modyfikację dawkowania u młodzieży w wieku od 12 do < 18 lat o masie ciała < 33 kg ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) oraz u dzieci w wieku od 2 do < 12 lat z ESRD. Dostępne informacje są niewystarczające, aby zalecić modyfikację dawkowania u dzieci w wieku < 2 lat z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek. Zaburzenia czynności wątroby Nie określono farmakokinetyki ceftaroliny u pacjentów z niewydolnością wątroby.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ponieważ nie wydaje się, aby ceftarolina podlegała znaczącemu metabolizmowi wątrobowemu, nie oczekuje się, aby niewydolność wątroby znacząco wpływała na klirens ogólnoustrojowy ceftaroliny. Dlatego też nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z niewydolnością wątroby. Pacjenci w podeszłym wieku Po dożylnym podaniu pojedynczej dawki 600 mg fosamilu ceftaroliny, farmakokinetyka ceftaroliny u zdrowych ochotników w podeszłym wieku (≥ 65 lat) była podobna jak u zdrowych młodych dorosłych (18-45 lat). U osób w podeszłym wieku obserwowano zwiększenie AUC 0-  o 33%, co jest głównie związane z zależnymi wieku zmianami czynności nerek. Modyfikacja dawkowania produktu leczniczego Zinforo nie jest konieczna u pacjentów w podeszłym wieku z klirensem kreatyniny powyżej 50 ml/min. Dzieci i młodzież Konieczne jest dostosowanie dawkowania u noworodków, niemowląt, dzieci i młodzieży o masie ciała < 33 kg (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci z mukowiscydozą Pacjenci z mukowiscydozą zostali wyłączeni z badań klinicznych CAP. Niektóre opisy przypadków oraz opublikowane badania wskazują na potrzebę zastosowania większej dawki fosamilu ceftaroliny u pacjentów z mukowiscydozą ze względu na możliwość zmiany farmakokinetyki ceftaroliny, prowadzącej do uzyskania stężeń subterapeutycznych. Wyniki badania farmakokinetyki populacyjnej, oparte na danych zebranych z różnych badań, ogółem nie wykazały znacznych, klinicznie istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych ceftaroliny u pacjentów z mukowiscydozą (w wieku 6 lat i powyżej). Klirens ceftaroliny był podobny u pacjentów z mukowiscydozą i u pacjentów z CAP lub cSSTI, podczas gdy objętość dystrybucji ceftaroliny dla kompartmentu centralnego była podobna jak u osób zdrowych.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nerki są głównym narządem, na który wywierany jest toksyczny wpływ, zarówno u małp, jak i szczurów. Obserwowane zmiany histopatologiczne obejmowały złogi barwnika i zapalenie nabłonka cewek. Zmiany w obrębie nerek były nieodwracalne, ale ich nasilenie zmniejszało się po 4 tygodniach od odstawienia leku. Podczas badań z zastosowaniem pojedynczych i wielokrotnych dawek u szczurów i małp obserwowano drgawki, gdy narażenie na działanie leku było stosunkowo duże (≥ 7-krotność szacowanego C max ceftaroliny, występującego po podawaniu dawki 600 mg 2 razy na dobę). U szczurów i małp obserwowano również inne zmiany wywołane toksycznością, w tym zmiany histologiczne w pęcherzu i śledzionie. Toksyczność genetyczna Fosamil ceftaroliny i ceftarolina wykazały działanie klastogeniczne w podczas badań aberracji chromosomalnych in vitro , jednakże nie obserwowano aktywności mutagenicznej w teście Amesa, mysiego chłoniaka i teście nieplanowanej syntezy DNA.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ponadto wynik testu mikrojąderkowego in vivo u szczurów i myszy był negatywny. Nie prowadzono badań dotyczących działania rakotwórczego. Toksyczność reprodukcyjna Ogólnie, nie obserwowano żadnego niepożądanego wpływu na płodność ani rozwój poporodowy, gdy całkowity wpływ leku na organizm był do około 5-krotnie większy niż obserwowany podczas stosowania u ludzi. U szczurów obserwowano niewielkie zmiany masy płodu i opóźnienie kostnienia kości międzyciemieniowej, kiedy ceftarolinę podawano podczas organogenezy. Jeśli jednak fosamil ceftaroliny podawano przez cały okres ciąży i karmienia, nie obserwowano wpływu na masę urodzeniową potomstwa ani na jego rozwój. Badania dotyczące reprodukcji przeprowadzone na ciężarnych królikach wykazały zwiększoną częstość występowania zakrzywienia skrzydeł kości gnykowej u płodu, często występującej zmiany szkieletowej u płodów królików, gdy całkowity wpływ leku na organizm był zbliżony do obserwowanego u ludzi.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksyczne oddziaływanie na organizmy młode Podawanie fosamilu ceftaroliny w bolusie dożylnym oseskom szczurów od 7. do 20. dnia po urodzeniu było dobrze tolerowane przy stężeniach w osoczu w przybliżeniu 2-krotnie większych niż te osiągane u dzieci i młodzieży. We wszystkich grupach, w tym również w grupie kontrolnej, obserwowano występowanie torbieli korowych w nerkach w 50. dniu po urodzeniu. Torbiele obejmowały niewielki fragment nerki i występowały bez istotnych zmian czynności nerek i parametrów moczu. Z tego względu nie uznano tych zmian za działanie niepożądane.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Arginina 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Suchy proszek: 3 lata Po rozpuszczeniu Sporządzony koncentrat należy rozcieńczyć natychmiast. Po rozcieńczeniu Wykazano, że roztwór zachowuje trwałość chemiczną i fizyczną do 12 godzin w temperaturze 2-8⁰C i do 6 godzin w temperaturze 25⁰C. Z punktu widzenia czystości mikrobiologicznej produkt leczniczy należy użyć natychmiast, chyba że metoda otwierania/rozpuszczania/rozcieńczania wyklucza ryzyko zanieczyszczenia mikrobiologicznego. Jeśli nie został on użyty natychmiast, za inny czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiedzialność ponosi użytkownik. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30  C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dane farmaceutyczne
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozpuszczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 20 ml szklana fiolka (typ I) zamykana gumowym korkiem (z gumy halogenobutylowej) i aluminiowym wieczkiem typu flip-off. Produkt leczniczy dostępny jest w opakowaniu zawierającym 10 fiolek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Proszek należy rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań, a uzyskany koncentrat należy natychmiast rozcieńczyć przed użyciem. Sporządzony roztwór ma barwę jasnożółtą i nie zawiera żadnych stałych cząstek. Podczas sporządzania i podawania roztworu należy stosować standardowe techniki aseptyczności. Produkt Zinforo, proszek, należy rozpuścić w 20 ml wody do wstrzykiwań. Uzyskany koncentrat należy wstrząsnąć i przelać do worka lub butelki infuzyjnej zawierającej 9 mg/ml (0,9%) chlorku sodu do wstrzykiwań lub 50 mg/ml (5%) glukozy do wstrzykiwań, lub 4,5 mg/ml chlorku sodu i 25 mg/ml glukozy do wstrzykiwań (0,45% chlorku sodu i 2,5% glukozy), lub płynu Ringera z mleczanami.
CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dane farmaceutyczne
Aby przygotować infuzję, można użyć worka infuzyjnego o pojemności 250 ml, 100 ml czy 50 ml w zależności od objętości wlewu wymaganej dla danego pacjenta. Całkowity czas od rozpoczęcia rozpuszczania proszku do zakończenia sporządzania roztworu do infuzji dożylnej nie może przekraczać 30 minut. Objętości podawane we wlewie u dzieci i młodzieży będą różne, zależnie od masy ciała dziecka. Stężenie roztworu do infuzji podczas przygotowania i podawania nie powinno przekraczać 12 mg/ml fosamilu ceftaroliny. Każda fiolka przeznaczona jest wyłącznie do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zevtera, 500 mg, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera 500 mg ceftobiprolu (w postaci 666,6 mg ceftobiprolu medokarylu sodowego). Po rekonstytucji 1 mL koncentratu zawiera 50 mg ceftobiprolu (w postaci 66,7 mg ceftobiprolu medokarylu sodowego). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Jedna fiolka zawiera około 1,3 mmol (29 mg) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Biały, żółtawy lub lekko brązowy, krążek lub pokruszony krążek sprasowanego proszku lub proszek. Wartość pH roztworu po rekonstytucji wynosi od 4,5 do 5,5.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Zevtera jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń u noworodków urodzonych w terminie, niemowląt, dzieci, młodzieży i dorosłych (patrz punkty 4.4 i 5.1): Szpitalne zapalenie płuc (ang. hospital-acquired pneumonia, HAP), z wyjątkiem respiratorowego zapalenia płuc (ang. ventilator-associated pneumonia, VAP) Pozaszpitalne zapalenie płuc (ang. community-acquired pneumonia, CAP) Należy brać pod uwagę oficjalne zalecenia dotyczące odpowiedniego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecany schemat leczenia u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży z prawidłową czynnością nerek przedstawiono w Tabeli 1. Tabela 1 Dawkowanie u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży z prawidłową czynnością nerek lub z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (tj. klirens kreatyniny [CLCR] ≥ 50 mL/min) Grupa wiekowa Masa ciała [kg] Dawka ceftobiprolu Stężenie roztworu do infuzji a Czas trwania infuzji/Częstość podawania Dorośli – 500 mg 2 mg/mL Młodzież w wieku od 12 do < 18 lat ≥ 50 kg 500 mg Infuzja trwająca 2 godziny/co 8 godzin < 50 kg 10 mg/kg mc. Niemowlęta w wieku ≥ 3 miesięcy i dzieci w wieku < 12 lat ≥ 33 kg 500 mg 4 mg/mL Infuzja trwająca 2 godziny/co 8 godzin < 33 kg 15 mg/kg mc. Noworodki urodzone w terminie i niemowlęta w wieku < 3 miesięcy ≥ 4 kg 15 mg/kg mc. Infuzja trwająca 2 godziny/co 12 godzin < 4 kg 10 mg/kg mc.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie
a Patrz punkt 6.6 U pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku ≥ 12 lat, stężenie ceftobiprolu w roztworze do infuzji wynosi 2 mg/mL. W celu ograniczenia objętości infuzji u dzieci w wieku < 12 lat, u tych pacjentów stężenie ceftobiprolu w roztworze do infuzji wynosi 4 mg/mL. W przypadku CAP, zmianę leczenia na odpowiedni antybiotyk doustny można rozważyć po ukończeniu co najmniej 3 dni leczenia solą sodową medokarilu ceftobiprolu w infuzji dożylnej, zależnie od odpowiedzi klinicznej pacjenta. Dzieci i młodzież Nie ustalono dotychczas bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu Zevtera u wcześniaków. Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Zevtera u wcześniaków. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie jest konieczna zmiana dawki u pacjentów w podeszłym wieku, z wyjątkiem pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz poniżej i punkt 5.2).
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek i schyłkowa niewydolność nerek, pacjenci wymagający dializy W przypadku dorosłych oraz dzieci i młodzieży z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (tj. CLCR od 50 do 80 mL/min), nie jest konieczna zmiana dawki produktu leczniczego. U dorosłych pacjentów oraz u dzieci i młodzieży z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CLCR od 30 do < 50 mL/min), dorosłych oraz dzieci i młodzieży z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLCR od 10 mL/min do < 30 mL/min) oraz u dorosłych ze schyłkową niewydolnością nerek, wymagających dializy (ang. end-stage renal disease, ESRD), dawkę produktu leczniczego Zevtera należy dostosować zgodnie zaleceniami podanymi w Tabeli 2. Dostępne dane są niewystarczające, aby zalecić dostosowanie dawkowania u dzieci i młodzieży ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD).
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie
Tabela 2 Dawkowanie u dorosłych oraz dzieci i młodzieży z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CLCR od 30 do < 50 mL/min), z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLCR < 30 mL/min) lub u pacjentów z ESRD, wymagających dializy Grupa wiekowa Klirens kreatyniny, CLCR [mL/min] a Dawka ceftobiprolu Stężenie roztworu do infuzji a Czas trwania infuzji [godziny]/Częstość podawania Dorośli 30 do < 50 500 mg 2 mg/mL Infuzja trwająca 2 godziny/co 12 godzin 10 do < 30 250 mg ESRD, w tym hemodializa b 250 mg Infuzja trwająca 2 godziny/co 24 godziny Młodzież w wieku od 12 do < 18 lat 30 do < 50 7,5 mg/kg mc. Infuzja trwająca 2 godziny/co 12 godzin 10 do < 30 7,5 mg/kg mc. c Dzieci w wieku od 6 do < 12 lat 30 do < 50 7,5 mg/kg mc. 4 mg/mL Infuzja trwająca 2 godziny/co 12 godzin 10 do < 30 7,5 mg/kg mc. c Infuzja trwająca 2 godziny/co 24 godziny Niemowlęta w wieku ≥ 3 miesięcy i dzieci w wieku < 6 lat 30 do < 50 10 mg/kg mc.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie
Infuzja trwająca 2 godziny/co 12 godzin 10 do < 30 10 mg/kg mc. Infuzja trwająca 2 godziny/co 24 godziny Noworodki urodzone w terminie i niemowlęta w wieku < 3 miesięcy, o masie ciała ≥ 4 kg 30 do < 50 15 mg/kg mc. Infuzja trwająca 2 godziny/co 12 godzin 10 do < 30 15 mg/kg mc. Infuzja trwająca 2 godziny/co 24 godziny Noworodki urodzone w terminie i niemowlęta w wieku < 3 miesięcy, o masie ciała < 4 kg 30 do < 50 10 mg/kg mc. Infuzja trwająca 2 godziny/co 12 godzin 10 do < 30 10 mg/kg mc. Infuzja trwająca 2 godziny/co 24 godziny Uwaga: O ile nie określono inaczej, we wszystkich schematach dawkowania, produkt leczniczy podawany jest w trwającej 2 godziny infuzji, a maksymalna dopuszczalna dawka wynosi 500 mg, niezależnie od masy ciała pacjenta. a Obliczenia w mL/min/1,73 m2 pc. wykonane przy użyciu wzoru Schwartza dla dzieci i młodzieży. Należy ściśle monitorować CLCR, a dawkę dostosowywać do zmieniającej się czynności nerek.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie
b Ceftobiprolu medokaryl sodowy jest usuwany podczas hemodializy; dlatego w dniu hemodializy produkt leczniczy Zevtera należy podawać po zabiegu hemodializy. c Do maksymalnej dawki 250 mg. d Patrz punkt 6.6. Zalecenia dotyczące dawkowania u noworodków urodzonych w terminie, niemowląt, dzieci i młodzieży zostało sformułowane w oparciu o modelowanie farmakokinetyczne. W związku z ograniczonymi danymi klinicznymi i przewidywaną większą ekspozycją na produkt Zevtera i jego metabolit, produkt Zevtera należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). Pacjenci z klirensem kreatyniny > 150 mL/min Na początku leczenia lekarz zlecający leczenie powinien ocenić czynności nerek pacjenta na podstawie klirensu kreatyniny wyrażonego w mL/min. U pacjentów z ponadprzeciętnym klirensem kreatyniny (> 150 mL/min), na podstawie danych farmakokinetycznych/farmakodynamicznych, zaleca się wydłużenie czasu infuzji do 4 godzin (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby Brak doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania leku u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Pomimo, że ceftobiprol podlega minimalnemu metabolizmowi wątrobowemu i jest eliminowany głównie przez nerki, nie jest konieczna zmiana dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Sposób podawania Produkt leczniczy Zevtera musi zostać rozpuszczony, a następnie dodatkowo rozcieńczony (patrz punkt 6.6), przed podaniem go w infuzji dożylnej w ciągu dwóch godzin. Jeśli produkt leczniczy Zevtera został zmieszany w tej samej linii dożylnej z roztworami zawierającymi wapń, może pojawić się osad. Dlatego nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie w tej samej linii dożylnej produktu leczniczego Zevtera i roztworów zawierających wapń, z wyjątkiem roztworu mleczanu Ringera do wstrzykiwań (patrz punkty 4.4, 6.2).
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nadwrażliwość na antybiotyki należące do grupy cefalosporyn. Bezpośrednia i ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) na jakikolwiek inny lek z grupy antybiotyków beta-laktamowych (np. penicyliny lub karbapenemy).
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Podobnie jak w przypadku wszystkich antybiotyków beta-laktamowych, zgłaszano ciężkie i czasami zakończone zgonem reakcje nadwrażliwości (anafilaktyczne). W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, należy niezwłocznie przerwać leczenie produktem leczniczym Zevtera i zastosować odpowiednie leczenie ratunkowe. Przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić, czy u pacjenta wystąpiły wcześniej ciężkie reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy Zevtera, inne cefalosporyny lub na inny typ leku beta-laktamowego. Należy zachować ostrożność podczas podawania produktu leczniczego Zevtera u pacjentów z łagodnymi reakcjami nadwrażliwości na inne leki beta-laktamowe. Dawkowanie powyżej zalecanego zakresu dawkowania Nie ma doświadczenia klinicznego w zakresie stosowania dawek produktu leczniczego Zevtera większych niż zalecana dawka 500 mg, podawana co osiem godzin.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z istniejącymi wcześniej zaburzeniami drgawkowymi Napady drgawkowe wiążą się ze stosowaniem produktu leczniczego Zevtera. Napady drgawkowe podczas leczenia produktem leczniczym Zevtera występowały najczęściej u pacjentów z istniejącymi wcześniej zaburzeniami OUN/drgawkowymi. Dlatego zaleca się zachowanie ostrożności podczas leczenia takich pacjentów. Biegunka związana z zakażeniem Clostridoides difficile Zgłaszano przypadki zapalenia okrężnicy związanego z antybiotykiem i rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy występujące podczas stosowania produktu leczniczego Zevtera, które mogą mieć nasilenie od łagodnych po zagrażające życiu. Takie rozpoznanie należy rozważyć u pacjentów z biegunką występującą podczas podawania lub po podaniu produktu leczniczego Zevtera (patrz punkt 4.8). Należy przerwać leczenie produktem leczniczym Zevtera i rozważyć podawanie swoistego leku przeciwko Clostridoides difficile. Nie należy podawać produktów leczniczych hamujących perystaltykę.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Nadkażenie niewrażliwymi drobnoustrojami chorobotwórczymi Stosowanie produktu leczniczego Zevtera może powodować nadmierne namnażanie niewrażliwych drobnoustrojów chorobotwórczych, w tym grzybów. Jeśli podczas leczenia wystąpią dowody nadkażenia, należy podjąć odpowiednie środki. Toksyczne działanie na nerki u zwierząt U zwierząt po podaniu dużych dawek produktu leczniczego Zevtera obserwowano odwracalne działanie toksyczne na nerki, któremu towarzyszyło odkładanie się materiału podobnego do leku w dystalnych kanalikach nerkowych (patrz punkt 5.3). Pomimo, że kliniczne znaczenie tych obserwacji nie jest znane, zaleca się skorygowanie hipowolemii w celu utrzymania prawidłowej objętości moczu u pacjentów otrzymujących produkt leczniczy Zevtera. Osad podczas stosowania z roztworami zawierającymi wapń Jeśli produkt leczniczy Zevtera został zmieszany w tej samej linii dożylnej z roztworami zawierającymi wapń, może pojawić się osad.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Dlatego nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie w tej samej linii dożylnej produktu leczniczego Zevtera i roztworów zawierających wapń, z wyjątkiem roztworu mleczanu Ringera do wstrzykiwań (patrz punkt 6.2). Ograniczenia danych klinicznych Nie ma doświadczenia w zakresie stosowania ceftobiprolu w leczeniu HAP (z wyłączeniem VAP) i CAP u pacjentów z zakażeniem HIV, pacjentów z neutropenią, pacjentów z obniżonym poziomem odporności i pacjentów z mielosupresją. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas leczenia takich pacjentów. Pacjenci z zapaleniem płuc związanym z mechaniczną wentylacją płuc (VAP) Nie wykazano skuteczności produktu leczniczego Zevtera w leczeniu pacjentów z VAP. Nie należy rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Zevtera u pacjentów z VAP (patrz punkt 5.1). Ponadto na podstawie analizy post-hoc wykazującej trend na korzyść ceftobiprolu, zaleca się, aby u pacjentów ze szpitalnym zapaleniem płuc (HAP), którzy następnie wymagają mechanicznej wentylacji płuc, zachować ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego Zevtera.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Skuteczność kliniczna przeciwko określonym drobnoustrojom chorobotwórczym Podatność na Enterobacteriaceae Podobnie jak inne cefalosporyny, ceftobiprol jest podatny na hydrolizę, która może być powodowana przez Enterobacteriaceae, w tym między innymi na wiele beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum (ang. extended-spectrum beta-lactamases, ESBL), karbapenemaz serynowych, metalo-beta-laktamaz klasy B. Dlatego podczas wybierania do leczenia produktu leczniczego Zevtera należy brać pod uwagę informacje o częstości występowania Enterobacteriaceae produkujących beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL) (patrz punkt 5.1). Zakłócenia wyników testów serologicznych Bezpośredni odczyn antyglobulinowy (odczyn Coombsa) serokonwersji i potencjalnego ryzyka niedokrwistości hemolitycznej Podczas leczenia cefalosporyną może pojawić się dodatni bezpośredni odczyn antyglobulinowy. Podczas badań klinicznych nie stwierdzono przypadków niedokrwistości hemolitycznej.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Jednak nie można wykluczyć prawdopodobieństwa niedokrwistości hemolitycznej w związku z leczeniem produktem leczniczym Zevtera. Pacjentów, u których niedokrwistość wystąpiła w trakcie leczenia lub po leczeniu produktem leczniczym Zevtera, należy zbadać w zakresie takiego prawdopodobieństwa. Potencjalne zakłócenia oznaczania stężenia kreatyniny w surowicy Nie wiadomo, czy ceftobiprol, podobnie jak niektóre inne cefalosporyny, zakłóca test z użyciem alkalicznego pikrynianu (sól kwasu pikrynowego) do pomiaru stężenia kreatyniny w surowicy (reakcja Jaffégo), co może prowadzić do błędnie zawyżonych wyników kreatyniny. Podczas leczenia produktem leczniczym Zevtera zaleca się stosowanie metody enzymatycznej do pomiaru stężenia kreatyniny w surowicy. Potencjalne zakłócenia oznaczania glukozy w moczu W związku z możliwymi zakłóceniami badań z użyciem metody redukcji miedzi, podczas leczenia produktem leczniczym Zevtera zaleca się stosowanie metody enzymatycznej do wykrywania cukromoczu.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Ten produkt leczniczy zawiera około 1,3 mmol (29 mg) sodu na dawkę. Należy to wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Prowadzono badania in vitro w celu zbadania potencjalnych interakcji na poziomie enzymów CYP. Niemniej, w związku z ograniczeniem stężeń ceftobiprolu stosowanych w tych badaniach przez zakres rozpuszczalności, nie można wykluczyć potencjalnych interakcji na poziomie enzymów CYP z lekiem. Badania in vitro wykazały, że ceftobiprol hamuje aktywność OATP1B1 i OATP1B3 odpowiednio z wartością IC50 wynoszącą 67,6 µM i 44,1 µM. Produkt Zevtera może zwiększać stężenie leków eliminowanych przez OATP1B1 i OATP1B3, takich jak statyny (pitawastatyna, prawastatyna, rosuwastatyna), gliburyd i bozentan. Nie przeprowadzono oficjalnych badań klinicznych interakcji. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania produktu leczniczego Zevtera z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ma odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań klinicznych produktu leczniczego Zevtera u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wskazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka/płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Ponieważ brak danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Zevtera u kobiet w ciąży, produktu nie należy stosować w okresie ciąży o ile nie jest to absolutnie konieczne. Karmienie piersi? Badania na zwierzętach wykazały przenikanie ceftobiprolu/metabolitów w małych stężeniach do mleka ludzkiego. Nie wiadomo, czy ceftobiprol przenika do mleka ludzkiego i nie można wykluczyć ryzyka biegunki i zakażenia grzybiczego błon śluzowych u dziecka karmionego piersią. Należy również brać pod uwagę możliwość uczulenia.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie produktu Zevtera biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie badano wpływu medokarilu ceftobiprolu na płodność u ludzi. Badania medokarilu ceftobiprolu na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Jednak, ponieważ zawroty głowy są częstymi działaniami niepożądanymi, nie zaleca się prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas leczenia produktem leczniczym Zevtera.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych u dorosłych, 1 668 uczestników otrzymało produkt leczniczy Zevtera. Podczas tych badań łącznie 1 239 uczestników (696 uczestników z pozaszpitalnym zapaleniem płuc i szpitalnym zapaleniem płuc oraz 543 uczestników z powikłanymi zakażeniami skóry i tkanek miękkich [cSSTI]) otrzymywało dawkę 500 mg trzy razy na dobę, 389 uczestników (cSSTI) otrzymywało dawkę 500 mg dwa razy na dobę i 40 uczestników (cSSTI) otrzymywało dawkę 750 mg dwa razy na dobę. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi występującymi u ≥ 3% pacjentów leczonych produktem leczniczym Zevtera były nudności, wymioty, biegunka, reakcje w miejscu podania infuzji, nadwrażliwość (w tym pokrzywka, wysypka ze świądem i nadwrażliwość na lek) oraz zaburzenia smaku.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Działania niepożądane
Dzieci i młodzież W jednym badaniu klinicznym terapeutycznym z udziałem dzieci i młodzieży z pozaszpitalnym lub szpitalnym zapaleniem płuc, 94 pacjentów w wieku od 3 miesięcy do 17 lat otrzymało produkt leczniczy Zevtera. W dwóch innych badaniach klinicznych, 64 pacjentów w wieku od 3 miesięcy do 17 lat i 15 pacjentów w wieku od 0 (od urodzenia) do < 3 miesięcy otrzymało pojedynczą dawkę produktu leczniczego Zevtera. Ogólnie, profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży był podobny do obserwowanego w populacji osób dorosłych. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Podczas leczenia i obserwacji zgłaszano następujące działania niepożądane występujące z częstością odpowiadającą: bardzo często (1/10), często (1/100 do <1/10); niezbyt często (1/1 000 do <1/100), rzadko (1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): Działania niepożądane występujące podczas badań klinicznych i zgłoszenia po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Często: Zakażenie grzybicze (w tym zakażenia grzybicze sromu i pochwy, jamy ustnej i skóry) Niezbyt często: Zapalenie okrężnicy wywołane przez Clostridoides difficile (w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego) Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często: Eozynofilia, leukopenia, niedokrwistość, trombocytoza, małopłytkowość Nieznana: Agranulocytoza Zaburzenia układu immunologicznego Często: Reakcje nadwrażliwości (w tym pokrzywka, wysypka ze świądem i nadwrażliwość na lek) Niezbyt często: Reakcje anafilaktyczne Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często: Hiponatremia Niezbyt często: Hipokaliemia Zaburzenia psychiczne Niezbyt często: Bezsenność, pobudzenie (w tym lęk, napady paniki i koszmary senne) Zaburzenia układu nerwowego Często: Zaburzenia smaku, ból głowy, zawroty głowy, senność Niezbyt często: Drgawki (w tym napad padaczkowy, padaczka, uogólnione napady toniczno-kloniczne, padaczka miokloniczna, mioklonie, zjawiska padaczkopodobne i stan padaczkowy) Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: Duszność, ból gardła i krtani, astma Zaburzenia żołądka i jelit Często: Nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, niestrawność Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Często: Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (w tym AspAT, AlAT, LDH i fosfatazy alkalicznej) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Wysypka (w tym plamkowa, plamkowo-grudkowa i uogólniona), świąd Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często: Skurcze mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często: Niewydolność nerek (w tym potencjalne interakcje z lekami nefrotoksycznymi) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: Reakcje w miejscu podania infuzji Niezbyt często: Obrzęk obwodowy Badania diagnostyczne Niezbyt często: Zwiększone stężenie triglicerydów, zwiększone stężenie kreatyniny we krwi, zwiększone stężenie glukozy we krwi Nieznana: Dodatni odczyn Coombsa Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Brak informacji o przedawkowaniu produktu leczniczego Zevtera u ludzi. Największa łączna dawka dobowa podana podczas badań I fazy wynosiła 3 g (1 g co 8 godzin). Jeśli nastąpi przedawkowanie, należy podjąć leczenie objawowe. Stężenie ceftobiprolu w osoczu można zmniejszyć za pomocą hemodializy.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: inne cefalosporyny, kod ATC: J01DI01 Mechanizm działania Ceftobiprol wykazuje działanie bakteriobójcze poprzez wiązanie się z ważnymi białkami wiążącymi penicyliny (ang. penicillin-binding proteins, PBP) u wrażliwych gatunków. W szczepach bakterii Gram-dodatnich, w tym w metycylinoopornym Staphylococcus aureus (ang. methicillin-resistant Staphylococcus aureus, MRSA), ceftobiprol wiąże się z białkami PBP2a. W badaniu in vitro ceftobiprol wykazywał aktywność przeciwko szczepom z rozbieżnym homologiem mecA (mecC lub mecALGA251). Ponadto ceftobiprol wiąże się z białkami PBP2b Streptococcus pneumoniae (średnio wrażliwy na penicyliny), z białkami PBP2x S. pneumoniae (oporny na penicylinę) i z białkami PBP5 Enterococcus faecalis.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm oporności Ceftobiprol nie jest aktywny wobec szczepów Enterobacteriaceae, z ekspresją β-laktamaz klasy A wg klasyfikacji Amblera, szczególnie produkujących β-laktamazy o rozszerzonym spektrum (ESBL) TEM, SHV i CTX-M i karbapenemazy typu KPC-, β-laktamazy klasy B wg klasyfikacji Amblera i β-laktamazy klasy D wg klasyfikacji Amblera, szczególnie warianty ESBL i karbapenemazy (OXA-48). Ceftobiprol nie jest również aktywny wobec szczepów o wysokim poziomie ekspresji β-laktamaz klasy C wg klasyfikacji Amblera. Ceftobiprol nie jest aktywny wobec szczepów P. aeruginosa z ekspresją enzymów należących do klasy A wg klasyfikacji Amblera (np. PSE-1), do klasy B wg klasyfikacji Amblera (np. IMP-1, VIM-1, VIM-2) i do klasy D wg klasyfikacji Amblera (np. OXA-10). Ponadto nie jest aktywny wobec izolatów z nabytymi mutacjami w genach regulacyjnych prowadzących do obniżonych poziomów ekspresji chromosomalnej β-laktamazy klasy C wg klasyfikacji Amblera lub z nadekspresją pompy efluksowej Mex XY.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ceftobiprol nie jest aktywny wobec szczepów Acinetobacter spp. z ekspresją enzymów należących do klasy A wg klasyfikacji Amblera (np. VEB-1), do klasy B wg klasyfikacji Amblera (np. IMP-1, IMP-4) do klasy D wg klasyfikacji Amblera (np. OXA-25, OXA-26) lub szczepów z podwyższonymi poziomami ekspresji chromosomalnej β-laktamazy klasy C wg klasyfikacji Amblera. Wartości graniczne badań lekowrażliwości Wartości graniczne minimalnego stężenia hamującego (MIC) ustalone przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości (EUCAST) są następujące: Drobnoustrój chorobotwórczy: Wrażliwy (≤S) – Oporny (R>) Staphylococcus aureus (w tym MRSA): 2 – 2 Streptococcus pneumoniae: 0,5 – 0,5 Enterobacteriaceae: 0,25 – 0,25 Pseudomonas aeruginosa: IEa – IEa Nieswoista dla gatunku wartość graniczna: 4 – 4 a Niewystarczające potwierdzenie. b Na podstawie docelowych PK/PD dla drobnoustrojów Gram-ujemnych.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, wykazano, że procentowy czas powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC) dla zakażającego drobnoustroju w okresie pomiędzy dawkowaniem (%T > MIC) jest parametrem, który najlepiej koreluje ze skutecznością ceftobiprolu. Skuteczność kliniczna przeciwko określonym drobnoustrojom chorobotwórczym W badaniach klinicznych wykazano skuteczność przeciwko następującym drobnoustrojom chorobotwórczym u pacjentów z HAP (z pominięciem VAP) i CAP, które były wrażliwe na ceftobiprol w badaniach in vitro: Staphylococcus aureus (w tym MRSA) Streptococcus pneumoniae (w tym MDRSP) Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Działanie przeciwbakteryjne przeciwko innym istotnym drobnoustrojom chorobotwórczym Nie określono skuteczności klinicznej przeciwko następującym drobnoustrojom chorobotwórczym, jednak badania in vitro sugerują, że te drobnoustroje są często wrażliwe na ceftobiprol przy braku nabytego mechanizmu oporności: Acinetobacter spp.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Citrobacter spp. Enterobacter spp. Haemophilus influenzae Klebsiella oxytoca Moraxella catarrhalis Morganella morganii Proteus mirabilis Providencia spp. Pseudomonas spp. Serratia spp. Dane z badań in vitro wskazują, że następujące gatunki nie są wrażliwe na ceftobiprol: Chlamydophila (Chlamydia) pneumoniae Burkholderia cepacia complex Mycoplasma pneumoniae Prątki Nocardia spp. Stenotrophomonas maltophilia Dane z badań klinicznych Szpitalne zapalenie płuc. Wykazano skuteczność produktu leczniczego Zevtera w randomizowanym, dobrze kontrolowanym badaniu III fazy, prowadzonym u pacjentów z HAP. Nie można było wykazać równoważności pomiędzy produktem leczniczym Zevtera, a grupą otrzymującą lek porównawczy u pacjentów z VAP (tj. u pacjentów, u których zapalenie płuc wystąpiło > 48 godzin po rozpoczęciu mechanicznej wentylacji płuc).
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wśród pacjentów z VAP, odsetek klinicznych wyleczeń u pacjentów z grupy otrzymującej produkt leczniczy Zevtera wynosił 37,7% (20 na 53 pacjentów) w porównaniu do 55,9% w grupie otrzymującej ceftazydym z linezolidem (33 na 59 pacjentów), patrz również punkty 4.1 i 4.4.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Stężenia w osoczu W Tabeli 1 zestawiono średnie parametry farmakokinetyczne produktu leczniczego Zevtera u zdrowych osób dorosłych po podaniu pojedynczej dawki 500 mg podczas 2-godzinnej infuzji oraz po podaniu kilku dawek 500 mg podawanych co 8 godzin podczas 2-godzinnych infuzji (patrz punkt 4.2). Charakterystyki farmakokinetyczne były podobne po podaniu pojedynczej dawki i po podaniu dawek wielokrotnych. Średnie parametry farmakokinetyczne (standardowe odchylenie) produktu leczniczego Zevtera u zdrowych osób dorosłych Parametr Pojedyncza dawka 500 mg podawana w trwającej 120 minut infuzji Kilka dawek 500 mg podawanych co 8 godzin w trwającej 120 minut infuzji Cmax (µg/mL) 29,2 (5,52) 33,0 (4,83) AUC (µg• h/mL) 90,0 (12,4) 102 (11,9) t 1/2 (godziny) 3,1 (0,3) 3,3 (0,3) CL (L/h) 4,89 (0,69) 4,98 (0,58) Dystrybucja Ceftobiprol w minimalnym stopniu (16%) wiąże się z białkami osocza i wiązanie jest niezależne od jego stężenia.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych osób dorosłych objętość dystrybucji ceftobiprolu w stanie stacjonarnym (18 litrów) jest zbliżona do objętości płynów zewnątrzkomórkowych. Metabolizm Substancją czynną produktu leczniczego Zevtera jest sól sodowa medokarilu ceftobiprolu, która jest pro-lekiem ceftobiprolu – substancji czynnej. Przekształcenie proleku – soli sodowej medokarilu ceftobiprolu do substancji czynnej – ceftobiprolu, następuje szybko i uczestniczą w nim nieswoiste esterazy osocza. Stężenia proleku są niewielkie i możliwe do zmierzenia w osoczu i moczu jedynie podczas infuzji. Metabolitem powstałym podczas rozpadu proleku jest diacetyl, który jest związkiem endogennym. Ceftobiprol podlega minimalnemu metabolizmowi do metabolitu z otwartym pierścieniem, który biologicznie jest nieaktywny. Układowa ekspozycja na metabolit z otwartym pierścieniem była znacznie mniejsza w porównaniu do ceftobiprolu, stanowiła około 4% ekspozycji na związek macierzysty u uczestników z prawidłową czynnością nerek.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Badania in vitro wykazały, że ceftobiprol jest inhibitorem transporterów wychwytu wątrobowego OATP1B1 i OATP1B3, ale nie jest inhibitorem PgP, BCRP, MDR1, MRP2, OAT1, OAT3, OCT1 ani OCT2. Ceftobiprol jest potencjalnie słabym substratem transporterów wychwytu komórkowego kanalików nerkowych OAT1 i OCT2. Wiązanie ceftobiprolu z białkami jest niewielkie (16%) i nie jest on ani inhibitorem, ani substratem PgP. Możliwości interakcji innych leków z ceftobiprolem są minimalne, ponieważ tylko niewielka część ceftobiprolu podlega metabolizmowi. Dlatego nie przewiduje się istotnych interakcji z innymi produktami leczniczymi (patrz punkt 4.5). Ponieważ ceftobiprol nie podlega wydzielaniu w kanalikach nerkowych i jedynie część jest ponownie wchłaniana, nie przewiduje się interakcji z innymi produktami leczniczymi na poziomie nerek. Eliminacja Ceftobiprol jest usuwany głównie w postaci niezmienionej przez nerki, z okresem półtrwania wynoszącym około 3 godziny.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Głównym mechanizmem odpowiedzialnym za eliminację jest przesączanie kłębuszkowe z pewną aktywną reabsorpcją. Po podaniu pojedynczej dawki u zdrowych osób dorosłych około 89% podanej dawki jest odzyskiwane w moczu jako: czynny ceftobiprol (83%), metabolit z otwartym pierścieniem (5%) i medokarilu ceftobiprol (<1%). Liniowość/nieliniowość Ceftobiprol wykazuje liniową i niezależną od czasu farmakokinetykę. Wartości Cmax i AUC produktu leczniczego Zevtera zwiększają się proporcjonalnie do dawki w zakresie od 125 mg do 1 g. Stężenia substancji czynnej w stanie stacjonarnym są osiągane w pierwszym dniu dawkowania; u uczestników z prawidłową czynnością nerek nie występuje istotna kumulacja w przypadku dawkowania co 8 godzin. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych, wykazano, że czas kiedy stężenie produktu leczniczego Zevtera przekracza minimalne stężenie hamujące zakażającego drobnoustroju (%T>MIC), najlepiej koreluje ze skutecznością w klinicznych i przedklinicznych badaniach farmakokinetyki/farmakodynamiki.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Szczególne grupy pacjentów Zaburzenia czynności nerek Szacunkowy klirens kreatyniny powinien opierać się na wzorze Cockcrofta-Gaulta przy wykorzystaniu rzeczywistej masy ciała u dorosłych pacjentów i na wzorze Schwartza dla dzieci i młodzieży. Podczas leczenia ceftobiprolem zaleca się stosowanie metody enzymatycznej do pomiaru stężenia kreatyniny w surowicy (patrz punkt 4.4). Farmakokinetyka ceftobiprolu jest podobna u zdrowych dorosłych pacjentów i u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (CLCR od 50 do 80 mL/min). Wartość AUC ceftobiprolu była odpowiednio 2,5-krotnie i 3,3-krotnie wyższa u uczestników z umiarkowanymi (CLCR od 30 do < 50 mL/min) i ciężkimi (CLCR < 30 mL/min) zaburzeniami czynności nerek w porównaniu do zdrowych dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Konieczne jest dostosowanie dawki u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zalecenia dotyczące dawkowania u noworodków urodzonych w terminie, niemowląt, dzieci i młodzieży zostały sformułowane w oparciu o modelowanie farmakokinetyczne. Schyłkowa niewydolność nerek, pacjenci wymagający dializy Wartości AUC ceftobiprolu i nieczynnego mikrobiologicznie metabolitu z otwartym łańcuchem są znacznie zwiększone u pacjentów dorosłych ze schyłkową niewydolnością nerek wymagających hemodializy w porównaniu ze zdrowymi dorosłymi pacjentami. W badaniu z udziałem sześciu dorosłych pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie po podaniu pojedynczej dawki produktu leczniczego Zevtera wynoszącej 250 mg w infuzji dożylnej, wykazano możliwość usuwania ceftobiprolu podczas hemodializy, przy współczynniku ekstrakcji wynoszącym 0,7 (patrz punkt 4.2). Dostępne dane są niewystarczające, aby zalecić dostosowanie dawkowania u dzieci i młodzieży z CLCR < 10 mL/min /1,73 m2 pc. lub ze schyłkową niewydolnością nerek, wymagających dializy.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Pacjenci z klirensem kreatyniny > 150 mL/min Klirens ceftobiprolu (CLSS) był o 40% większy u dorosłych uczestników z CLCR > 150 mL/min w porównaniu do uczestników z prawidłowymi czynnościami nerek (CLCR = 80-150 mL/min). Objętość dystrybucji była o 30% większa. W tej populacji na podstawie danych farmakokinetycznych/farmakodynamicznych zaleca się wydłużenie czasu trwania infuzji (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności wątroby Nie określono farmakokinetyki ceftobiprolu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Ponieważ ceftobiprol podlega minimalnemu metabolizmowi wątrobowemu i jest głównie eliminowany w postaci niezmienionej z moczem, nie przewiduje się, aby zaburzenia czynności wątroby miały wpływ na klirens produktu leczniczego Zevtera (patrz punkt 4.2). Pacjenci w podeszłym wieku Dane farmakokinetyczne populacji wykazały, że wiek, jako niezależny parametr, nie ma wpływu na farmakokinetykę ceftobiprolu.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek (patrz punkt 4.2) dostosowanie dawki nie jest uważane za konieczne. Dzieci i młodzież Dane farmakokinetyczne populacji wykazały, że na farmakokinetykę ceftobiprolu u dzieci w wieku 1 roku i młodszych wpływa szybkość przesączania kłębuszkowego, wynikająca z dojrzewania organizmu dziecka. U noworodków urodzonych w terminie, niemowląt, dzieci i młodzieży o masie ciała < 50 kg konieczne jest dostosowanie dawki (patrz punkt 4.2). Stężenia w osoczu u dzieci i młodzieży Poniżej przedstawiono średnie narażenia na produkt leczniczy Zevtera u dzieci i młodzieży z prawidłową czynnością nerek, oparte o modelowanie farmakokinetyczne populacji (patrz punkt 4.2) i są one podobne do średnich narażeń obserwowanych u dorosłych. Średnie (odchylenie standardowe) parametry farmakokinetyczne produktu leczniczego Zevtera u dzieci i młodzieży, oszacowane na podstawie modelowania PK populacji Grupa wiekowa Schemat dawkowania Cmax (µg/mL) AUC (h.µg/mL) Od urodzenia do < 3 miesięcy 15 mg/kg mc.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
co 12 godzin 31,1 (7,05) 298 (66,4) 3 miesiące do < 2 lat 15 mg/kg mc. co 8 godzin 30,3 (5,32) 278 (69,9) 2 do <6 lat 15 mg/kg mc. co 8 godzin 30,8 (4,98) 266 (55,3) 6 do <12 lat 15 mg/kg mc. co 8 godzin 35,2 (5,94) 312 (68,7) 12 do <18 lat 10 mg/kg mc. co 8 godzin 26,6 (4,92) 245 (56,9) Dorośli 500 mg co 8 godzin 33,0 (4,83) 306 (35,7) Pacjenci o masie ciała < 4 kg otrzymywali dawkę 10 mg/kg mc. co 12 godzin, w trwającej 2 godziny infuzji. Płeć Pomimo, że ekspozycja ogólnoustrojowa na ceftobiprol była większa u dorosłych kobiet niż u dorosłych mężczyzn (21% w przypadku wartości Cmax i 15% w przypadku wartości AUC), to jednak wartość %T>MIC była podobna u kobiet i u mężczyzn. Dlatego dostosowanie dawki ze względu na płeć nie jest uważane za konieczne.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Rasa Populacyjne analizy farmakokinetyczne (w tym u rasy białej, czarnej i w innych grupach) oraz dedykowane badanie farmakokinetyczne u zdrowych dorosłych pacjentów z Japonii nie wykazały żadnego wpływu rasy na farmakokinetykę ceftobiprolu. Dlatego dostosowanie dawki ze względu na rasę nie jest uważane za konieczne. Masa ciała Przeprowadzono badanie u chorobliwie otyłych pacjentów. Dostosowanie dawki ze względu na masę ciała nie było wymagane.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Po podaniu dużych dawek tego produktu leczniczego wyłącznie u małych zwierząt, takich jak szczury i marmozety oraz po podaniu w postaci bolusa obserwowano odwracalne działanie toksyczne na nerki, powodowane przez odkładanie się materiału podobnego do leku w dystalnych kanalikach nerkowych. Brak działania toksycznego na nerki obserwowano u zwierząt przy stężeniach w moczu maksymalnie 12-krotnie większych niż stężenia obserwowane u ludzi po podaniu dawki terapeutycznej. Konwulsje obserwowano po podaniu pojedynczej dawki i po wielokrotnych dawkach przy ekspozycji sześciokrotnie większej i większej niż ekspozycja u ludzi na podstawie wartości Cmax. Podrażnienie w miejscu podania infuzji prowadzące do utworzenia się skrzepliny obserwowano u małych zwierząt (szczury i marmozety), ale nie u psów.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniu rozwoju przed i po urodzeniu u szczurów, wielkość miotów i przeżycie do 4 dni po urodzeniu były zmniejszone po podaniu dawek toksycznych dla matki. Znaczenie tych odkryć dla ludzi nie jest znane.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas cytrynowy jednowodny Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych 6.6. Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie w tej samej linii dożylnej z roztworem zawierającym wapń (z wyjątkiem roztworu mleczanu Ringera do wstrzykiwań). Patrz punkty 4.2, 4.4, 6.6. Nie podawać produktu leczniczego jednocześnie za pomocą łącznika Y z: solą sodową acyklowiru siarczanem amikacyny chlorowodorkiem amiodaronu amfoterycyną B (koloidalną) glukonianem wapnia octanem kaspofunginy cyprofloksacyn? bezylanem cisatrakurium diazepamem chlorowodorkiem diltiazemu chlorowodorkiem difenhydraminy chlorowodorkiem dobutaminy chlorowodorkiem dopaminy esomeprazolem sodu famotydyn?
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dane farmaceutyczne
filgrastymem siarczanem gentamycyny mleczanem haloperidolu chlorowodorkiem hydromorfonu chlorowodorkiem hydroksyzyny insuliną ludzką zwykł? insuliną lispro chlorowodorkiem labetalolu lewofloksacyn? chlorowodorkiem lidokainy siarczanem magnezu chlorowodorkiem meperydyny chlorowodorkiem metoklopramidu chlorowodorkiem midazolamu mleczanem milirynonu siarczanem morfiny chlorowodorkiem moksyfloksacyny chlorowodorkiem ondansetronu solą sodową pantoprazolu fosforanami potasu chlorowodorkiem prometazyny chlorowodorkiem remifentanylu fosforanami sodu siarczanem tobramycyny 6.3 Okres ważności Fiolka z proszkiem: 4 lata. Po rekonstytucji: Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność podczas przechowywania rekonstytuowanego roztworu (50 mg/mL) przez 1 godzinę w temperaturze 25°C i do 24 godzin w temperaturze 2°C–8°C.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dane farmaceutyczne
Po rozcieńczeniu: Dane dotyczące chemicznej i fizycznej stabilności podczas przechowywania potwierdzają łączny czas dla rekonstytucji i infuzji dawki 2 mg/mL lub 4 mg/mL rozcieńczonego roztworu ceftobiprolu i opisano je w tabeli poniżej: Stosowanie u dorosłych i młodzieży w wieku ≥ 12 lat (2 mg/mL ceftobiprolu): Łączny czas, w którym należy ukończyć rekonstytucję i infuzję (w tym czas podawania infuzji, patrz punkt 4.2) Rozpuszczalnik do rekonstytucji roztworu do infuzji Roztwór do rozcieńczenia roztworu do infuzji Roztwory do infuzji przechowywane w temperaturze 25°C Roztwory do infuzji przechowywane w temperaturze od 2°C do 8°C Chronione przed światłem BEZ ochrony przed światłem Chronione przed światłem Glukoza 50 mg/mL (5%) roztwór do wstrzykiwań lub woda do wstrzykiwań: 24 godziny 8 godzin 96 godzin Glukoza 50 mg/mL (5%), roztwór do wstrzykiwań: 12 godzin 8 godzin 96 godzin Roztwór mleczanu Ringera do wstrzykiwań: 24 godziny 8 godzin Nie zamrażać Stosowanie u dzieci, niemowląt i noworodków (w wieku < 12 lat) (4 mg/mL ceftobiprolu): Łączny czas, w którym należy ukończyć rekonstytucję i infuzję (w tym czas podawania infuzji, patrz punkt 4.2) Rozpuszczalnik do rekonstytucji roztworu do infuzji Roztwór do rozcieńczenia roztworu do infuzji Roztwory do infuzji przechowywane w temperaturze 25°C Roztwory do infuzji przechowywane w temperaturze od 2°C do 8°C (w lodówce) BEZ ochrony przed światłem Chronione przed światłem Glukoza 50 mg/mL (5%), roztwór do wstrzykiwań: 12 godzin 24 godziny Woda do wstrzykiwań Chlorek sodu 9 mg/mL (0,9%), roztwór do wstrzykiwań: 8 godzin 8 godzin Z mikrobiologicznego punktu widzenia, o ile sposób rekonstytucji/rozcieńczenia nie eliminuje ryzyka skażenia mikrobiologicznego, produkt należy zużyć natychmiast.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dane farmaceutyczne
Jeśli produkt nie jest zużyty natychmiast, użytkownik ponosi odpowiedzialność za dalszy okres oraz warunki przechowywania. Nie zamrażać ani nie narażać na bezpośrednie światło słoneczne rekonstytuowanych roztworów i roztworów do infuzji. Jeśli roztwór do infuzji jest przechowywany w lodówce, przed podaniem należy doprowadzić jego temperaturę do temperatury pokojowej. Podczas infuzji roztwór do infuzji nie musi być chroniony przed światłem. Roztwór do infuzji powinien być przygotowany i użyty zgodnie z informacjami podanymi w punkcie 6.6. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2° C–8°C). Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i (lub) rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka o pojemności 20 mL z bezbarwnego szkła typu I zamykane szarym korkiem z gumy butylowej i aluminiowym uszczelnieniem z niebieską plastikową nakładką typu flip-off. Wielkość opakowania: 10 fiolek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Każda fiolka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użycia. Produkt Zevtera należy rekonstytuować, a następnie rozcieńczyć przed podaniem infuzji. Krok 1. Rekonstytucja W przypadku dorosłych i młodzieży w wieku ≥ 12 lat, wymagających podania roztworu do infuzji o stężeniu 2 mg/mL ceftobiprolu, liofilizowany proszek należy rekonstytuować w 10 mL jałowej wody do wstrzykiwań lub glukozy 50 mg/mL (5%) roztworu do wstrzykiwań. W przypadku dzieci w wieku < 12 lat, wymagających podania roztworu do infuzji o stężeniu 4 mg/mL ceftobiprolu, liofilizowany proszek należy rekonstytuować w 10 mL glukozy 50 mg/mL (5%) roztworu do wstrzykiwań, jałowej wody do wstrzykiwań lub glukozy 50 mg/mL (5%) roztworu do wstrzykiwań, jeśli do dalszego rozcieńczenia zostanie użyty ten sam rozcieńczalnik (tj.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dane farmaceutyczne
glukoza 50 mg/mL (5%) roztwór do wstrzykiwań) lub w 10 mL wody do wstrzykiwań, jeśli do dalszego rozcieńczania będzie użyty roztwór chlorku sodu 9 mg/mL (0,9%) do wstrzykiwań (patrz tabele w punkcie 6.3). Należy energicznie potrząsnąć fiolką do pełnego rozpuszczenia. W niektórych przypadkach może to zająć do 10 minut. Objętość uzyskanego koncentratu wynosi około 10,6 mL. W razie pojawienia się piany pozostawić do ustąpienia i sprawdzić wzrokowo rekonstytuowany roztwór, aby potwierdzić, że produkt został rozpuszczony i nie ma w nim cząstek materii. Rekonstytuowany koncentrat zawiera 50 mg/mL ceftobiprolu (w postaci 66,7 mg ceftobiprolu medokarylu sodowego) i należy go dodatkowo rozcieńczyć przed podaniem. Zaleca się niezwłoczne dalsze rozcieńczenie rekonstytuowanego roztworu. Jeśli nie jest to możliwe, roztwór po rekonstytucji należy przechowywać w temperaturze pokojowej maksymalnie przez 1 godzinę lub w lodówce maksymalnie przez 24 godziny. Krok 2.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dane farmaceutyczne
Rozcieńczenie (roztwór do infuzji) Stosowanie u dorosłych i młodzieży w wieku ≥ 12 lat Przygotowanie dawki 500 mg roztworu do infuzji produktu leczniczego Zevtera (2 mg/mL ceftobiprolu): Należy pobrać z fiolki 10 mL rekonstytuowanego roztworu i wstrzyknąć do odpowiedniego pojemnika (np. worek infuzyjny z PVC lub PE, butelka szklana) zawierającego 250 mL chlorku sodu 9 mg/mL (0,9%) roztwór do wstrzykiwań, glukozę 50 mg/mL (5%) roztwór do wstrzykiwań lub mleczan Ringera, roztwór do wstrzykiwań. Roztwór do infuzji należy ostrożnie odwrócić 5-10 razy, aby uzyskać jednorodny roztwór. Należy unikać energicznego wstrząsania, ponieważ może to powodować powstanie piany. W przypadku dorosłych, w celu podania dawki 500 mg produktu leczniczego Zevtera należy podać w infuzji całą zawartość worka infuzyjnego. U młodzieży w wieku ≥ 12 lat, podawana objętość odpowiada dawce obliczonej w mg/kg mc., ale nie przekracza maksymalnej dawki 500 mg produktu leczniczego Zevtera (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dane farmaceutyczne
Przygotowanie dawki 250 mg roztworu do infuzji produktu Zevtera w przypadku dorosłych pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek: Należy pobrać z fiolki 5 mL rekonstytuowanego roztworu i wstrzyknąć do odpowiedniego pojemnika (np. worek infuzyjny z PVC lub PE, butelka szklana) zawierającego 125 mL chlorku sodu 9 mg/mL (0,9%) roztwór do wstrzykiwań, glukozę 50 mg/mL (5%) roztwór do wstrzykiwań lub mleczan Ringera, roztwór do wstrzykiwań. Roztwór do infuzji należy ostrożnie odwrócić 5-10 razy, aby uzyskać jednorodny roztwór. Należy unikać energicznego wstrząsania, ponieważ może to powodować powstanie piany. W celu podania dawki 250 mg produktu leczniczego Zevtera należy podać w infuzji całą zawartość worka infuzyjnego. Stosowanie u dzieci w wieku < 12 lat Przygotowanie roztworu do infuzji produktu leczniczego Zevtera o stężeniu 4 mg/ml ceftobiprolu: Podawanie za pomocą worków infuzyjnych, butelek lub strzykawek: Roztwór rekonstytuowany w 10 mL glukozy 50 mg/mL (5%) roztwór do wstrzykiwań należy rozcieńczyć tym samym roztworem rozcieńczalnika (tj.
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dane farmaceutyczne
glukozą 50 mg/mL (5%) roztwór do wstrzykiwań). Roztwór rekonstytuowany w 10 mL roztworu wody do wstrzykiwań należy rozcieńczyć 9 mg/ml (0,9%) chlorku sodu, roztworem do wstrzykiwań. Należy pobrać 10 mL roztworu z pojemnika infuzyjnego (np. worek infuzyjny z PVC lub PE, butelka szklana) zawierającego 125 mL roztworu rozcieńczalnika i zastąpić je 10 mL rekonstytuowanego roztworu, pobranego z fiolki. Roztwór do infuzji należy ostrożnie odwrócić 5-10 razy, aby uzyskać jednorodny roztwór. Należy unikać energicznego wstrząsania, ponieważ może to powodować powstanie piany. Podawana objętość odpowiada dawce obliczonej w mg/kg mc., ale nie przekracza maksymalnej dawki 500 mg produktu leczniczego Zevtera (patrz punkt 4.2). Jeśli obliczona dawka nie przekracza 200 mg, w celu podania za pomocą strzykawki o pojemności 50 mL należy pobrać z fiolki 4 mL roztworu (co odpowiada 200 mg ceftobiprolu) rekonstytuowanego w glukozie 50 mg/mL (5%) roztwór do wstrzykiwań lub wodzie do wstrzykiwań i rozcieńczyć 46 mL odpowiedniego roztworu rozcieńczalnika do infuzji (patrz punkt 6.3).
CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dane farmaceutyczne
Roztwór do infuzji należy ostrożnie odwrócić 5-10 razy, aby uzyskać jednorodny roztwór. Należy unikać energicznego wstrząsania, ponieważ może to powodować powstanie piany. Podawana objętość odpowiada dawce obliczonej w mg/kg mc., ale nie przekracza maksymalnej dawki 500 mg produktu leczniczego Zevtera (patrz punkt 4.2). Wygląd rozcieńczonego roztworu Roztwór do infuzji powinien być przejrzysty lub lekko opalizujący i żółtawy. Przed podaniem roztwór do infuzji należy skontrolować wzrokowo pod kątem obecności cząstek materii i w razie ich obecności wyrzucić roztwór. Szczegółowe informacje dotyczące czasu w jakim należy ukończyć rekonstytucję, rozcieńczenie i podanie infuzji podano w punkcie 6.3. Usuwanie Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Cefepime Kabi, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Cefepime Kabi, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Cefepime Kabi, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Każda fiolka zawiera 1 g cefepimu (Cefepimum) w postaci cefepimu dichlorowodorku jednowodnego (1189,2 mg). Cefepime Kabi, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Każda fiolka zawiera 2 g cefepimu (Cefepimum) w postaci cefepimu dichlorowodorku jednowodnego (2378,5 mg). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Fiolki z proszkiem o barwie białej do bladożółtej pH roztworu po sporządzeniu: 4,0–6,0
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Cefepim jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń. U dorosłych pacjentów i dzieci w wieku powyżej 12 lat (patrz punkty 4.4 oraz 5.1): szpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia dróg moczowych; powikłane zakażenia jamy brzusznej; zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis). Cefepim jest wskazany w leczeniu pacjentów z bakteriemią, która występuje w związku z którymkolwiek z wyżej wymienionych zakażeń lub jest podejrzewana o taki związek. Cefepim można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, jeśli podejrzewa się, że gorączka spowodowana jest zakażeniem bakteryjnym. U dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat o masie ciała ≤40 kg: szpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia dróg moczowych.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
Cefepim jest wskazany w leczeniu pacjentów z bakteriemią, która występuje w związku z którymkolwiek z wyżej wymienionych zakażeń lub jest podejrzewana o taki związek. Cefepim można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, jeśli podejrzewa się, że gorączka spowodowana jest zakażeniem bakteryjnym. Cefepim należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania cefepimu. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Cefepime Kabi podaje się dożylnie (patrz punkt 4.2 „Sposób podawania”) po sporządzeniu roztworu (patrz punkt 6.6). Dawkowanie cefepimu zależy od ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenu, miejsca i rodzaju zakażenia oraz wieku i czynności nerek pacjenta. Dorośli pacjenci i młodzież (w wieku powyżej 12 lat) o masie ciała >40 kg Zalecany schemat dawkowania u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku powyżej 12 lat) o masie ciała >40 kg z prawidłową czynnością nerek. Ciężkość zakażenia Dawka i droga podania Przerwy między dawkami Ciężkie zakażenia, w tym: szpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia dróg moczowych; powikłane zakażenia jamy brzusznej; zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD. 2 g iv. 12 godzin Zakażenia bardzo ciężkie lub mogące zagrażać życiu, w tym: gorączka spowodowana zakażeniami bakteryjnymi u pacjentów z neutropenią. 2 g iv.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
8 godzin Leczenie trwa zazwyczaj od 7 do 10 dni, jednak w cięższych zakażeniach może być dłuższe. Empiryczne leczenie gorączki neutropenicznej trwa zazwyczaj 7 dni lub do czasu ustąpienia neutropenii. Niemowlęta i dzieci [w wieku od 2 miesięcy do 12 lat i(lub) o masie ciała ≤40 kg, z prawidłową czynnością nerek] Poniżej przedstawiono zwykle zalecane dawkowanie. Niemowlęta w wieku poniżej 2 miesięcy Brak wystarczających danych klinicznych uzasadniających stosowanie cefepimu u niemowląt w wieku poniżej 2 miesięcy. Niemowlęta i dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat o masie ciała ≤40 kg: Szpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych: 50 mg/kg mc. co 12 godzin przez 10 dni. W zakażeniach o cięższym przebiegu dawkę można podawać co 8 godzin. Empiryczne leczenie gorączki neutropenicznej: 50 mg/kg mc. co 8 godzin przez 7-10 dni. Dzieci o masie ciała >40 kg Należy uwzględnić zalecenia dotyczące dawkowania u dorosłych pacjentów.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
U pacjentów w wieku powyżej 12 lat o masie ciała <40 kg należy podawać mniejsze dawki, takie jak u dzieci o masie ciała <40 kg. Dawka stosowana u dzieci nie powinna przekraczać maksymalnej dawki stosowanej u dorosłych pacjentów (2 g co 8 godzin). Dorośli pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę cefepimu należy dostosować w celu skompensowania zmniejszonego wydalania nerkowego. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, od lekkich do umiarkowanych, zaleca się podawanie dawki początkowej cefepimu takiej, jak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. W tabeli poniżej podano dawki podtrzymujące cefepimu zalecane u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku powyżej 12 lat) z zaburzeniami czynności nerek. Jeśli dostępna jest tylko wartość stężenia kreatyniny, klirens kreatyniny można obliczyć, stosując poniższy wzór Cockcrofta i Gaulta.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Stężenie kreatyniny w surowicy powinno odpowiadać czynności nerek w stanie stacjonarnym: Mężczyźni: klirens kreatyniny (ml/min) = masa ciała (kg) × (140 – wiek) / (72 × stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl)) Kobiety: 0,85 × klirens kreatyniny obliczony dla mężczyzn Schemat dawkowania podtrzymującego u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku powyżej 12 lat) z zaburzeniami czynności nerek Klirens kreatyniny (ml/min) Zalecana dawka podtrzymująca w zależności od ciężkości zakażenia (+ przerwa między dawkami) >50 (zwykła dawka, dostosowanie nie jest konieczne) 2 g co 8 godzin 30-50 2 g co 12 godzin 11-29 2 g co 24 godziny ≤10 1 g co 24 godziny Hemodializa* 500 mg co 24 godziny * Jak wynika z danych farmakokinetycznych, w tej grupie pacjentów niezbędne jest zmniejszenie dawki. Należy zastosować następujące dawki cefepimu u pacjentów poddawanych równocześnie hemodializie: dawka nasycająca 1 g cefepimu w pierwszej dobie leczenia, a następnie 500 mg na dobę.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
W dniu dializy cefepim należy podawać po zakończeniu cyklu hemodializy. Jeśli to możliwe, cefepim należy zawsze podawać o tej samej porze dnia. Pacjenci poddawani dializie Informacje dotyczące pacjentów poddawanych dializie – patrz tabela powyżej. U pacjentów poddawanych hemodializie około 68% całkowitej ilości cefepimu obecnego w organizmie na początku cyklu zostaje usunięte z organizmu w ciągu 3-godzinnej dializy. Pacjentom poddawanym ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej cefepim można podawać w zwykłych dawkach, zalecanych pacjentom z prawidłową czynnością nerek, co 48 godzin. Niemowlęta i dzieci w wieku do 12 lat o masie ciała ≤40 kg z zaburzeniami czynności nerek Ponieważ u dzieci cefepim jest wydalany głównie przez nerki (patrz punkt 5.2), należy rozważyć konieczność dostosowania dawki u pacjentów w wieku poniżej 12 lat z zaburzeniami czynności nerek. Brak danych klinicznych dotyczących tej grupy pacjentów.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Jednak z uwagi na porównywalne właściwości farmakokinetyczne cefepimu u dzieci i dorosłych pacjentów (patrz punkt 5.2), w leczeniu dzieci i młodzieży zaleca się takie same zasady zmiany dawkowania, jak u dorosłych pacjentów. Dawka 50 mg/kg mc. u pacjentów w wieku od 2 miesięcy do 12 lat oraz dawka 30 mg/kg mc. u niemowląt w wieku od 1 do 2 miesięcy są porównywalne z dawką 2 g u dorosłych pacjentów. Należy stosować takie same zasady zmniejszania dawek i(lub) wydłużania odstępów między dawkami, jakie podano w tabeli powyżej. Jeśli dostępna jest tylko wartość stężenia kreatyniny, klirens kreatyniny można określić stosując jeden z następujących wzorów: klirens kreatyniny (ml/min/1,73 m2) = 0,55 × wzrost (cm) / stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl) lub klirens kreatyniny (ml/min/1,73 m2) = 0,52 × wzrost (cm) – 3,6 / stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl) Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dostosowanie dawki nie jest konieczne.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku Pacjenci w podeszłym wieku znajdują się w grupie zwiększonego ryzyka wystąpienia zaburzeń czynności nerek, dlatego w tej grupie należy zachować ostrożność podczas dobierania dawki i kontrolować czynność nerek (patrz punkty 4.4 i 4.8). Jeśli występują zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.2 „Dorośli pacjenci z zaburzeniami czynności nerek” i punkt 5.2), zaleca się dostosowanie dawki. Sposób podawania Droga podania Cefepime Kabi po prawidłowym przygotowaniu roztworu należy podawać w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym przez 3 do 5 minut lub do zestawu do infuzji, gdy pacjent otrzymuje zgodny farmaceutycznie płyn infuzyjny, lub w infuzji dożylnej trwającej 30 minut. Instrukcje dotyczące rozpuszczenia/rozcieńczenia produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Cefepim jest przeciwwskazany u pacjentów, u których wystąpiły w przeszłości reakcje nadwrażliwości na cefepim, którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, inne cefalosporyny lub jakikolwiek inny antybiotyk beta-laktamowy (np. penicyliny, monobaktamy i karbapenemy).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Tak jak w przypadku wszystkich antybiotyków beta-laktamowych, zgłaszano ciężkie i sporadycznie zakończone zgonem reakcje nadwrażliwości. Przed rozpoczęciem leczenia cefepimem należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący występowania w przeszłości u pacjenta reakcji nadwrażliwości na cefepim, beta-laktamy lub inne produkty lecznicze. Należy zachować ostrożność podczas stosowania cefepimu u pacjentów, u których kiedykolwiek rozpoznano astmę lub skłonność do alergii. Po podaniu pierwszej dawki należy uważnie obserwować stan pacjenta. Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, należy natychmiast przerwać leczenie. W leczeniu ciężkich reakcji nadwrażliwości należy stosować epinefrynę lub inne metody ratunkowe.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Zakres działania przeciwbakteryjnego Ze względu na ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego, cefepim nie jest odpowiedni do leczenia niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wrażliwość na cefepim bakterii, które wywołały zakażenie jest potwierdzona lub bardzo prawdopodobna (patrz punkt 5.1). Nadkażenia Tak jak w przypadku innych antybiotyków, stosowanie cefepimu może prowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów. W przypadku wystąpienia nadkażenia należy wdrożyć odpowiednie postępowanie. Biegunka związana z zakażeniem Clostridium difficile Podczas stosowania prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym cefepimu, zgłaszano występowanie biegunki związanej z zakażeniem Clostridium difficile (CDAD, ang. Clostridium difficile associated diarrhoea), o nasileniu od łagodnego do zagrażającego życiu zapalenia jelita grubego. Możliwość wystąpienia CDAD należy rozważyć u wszystkich pacjentów, u których po leczeniu antybiotykiem wystąpi biegunka.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Należy starannie przeprowadzić wywiad medyczny, gdyż przypadki CDAD opisywano do 2 miesięcy po zakończeniu leczenia lekami przeciwbakteryjnymi. W razie podejrzenia lub potwierdzenia wystąpienia CDAD może być konieczne przerwanie stosowania antybiotyku, który nie jest skierowany przeciwko C. difficile. Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤50 ml/min) lub z innymi stanami, które mogą zaburzać czynność nerek, dawkę cefepimu należy dostosować w celu skompensowania zmniejszonego wydalania. Ze względu na to, że standardowe dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub z innymi stanami, które mogą zaburzać czynność nerek, może być przyczyną dużego i przedłużonego utrzymywania się stężenia antybiotyku w surowicy, należy zmniejszyć u tych pacjentów dawkę podtrzymującą cefepimu. Dalsze dawkowanie zależy od nasilenia zaburzenia czynności nerek, ciężkości zakażenia i wrażliwości drobnoustrojów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Po wprowadzeniu cefepimu do obrotu zgłaszano następujące ciężkie działania niepożądane: przemijającą encefalopatię (zaburzenia świadomości ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką), drgawki miokloniczne, napady drgawkowe (w tym niedrgawkowy stan padaczkowy) i(lub) niewydolność nerek (patrz punkt 4.8). W większości przypadków działania te występowały u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którzy otrzymywali cefepim w dawkach większych niż zalecane. Objawy toksycznego działania na układ nerwowy ustępowały na ogół po przerwaniu leczenia i(lub) hemodializie, ale zdarzały się również przypadki zakończone zgonem. Pacjenci w podeszłym wieku W badaniach klinicznych z udziałem ponad 6400 pacjentów dorosłych leczonych cefepimem 35% pacjentów było w wieku 65 lat i powyżej, a 16% w wieku 75 lat i powyżej.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów w podeszłym wieku, z wyjątkiem pacjentów z niewydolnością nerek, skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania cefepimu w dawkach zalecanych u dorosłych pacjentów jest porównywalna ze skutecznością kliniczną i bezpieczeństwem stosowania u młodszych pacjentów. W porównaniu z młodszymi pacjentami u pacjentów w podeszłym wieku stwierdza się umiarkowanie wydłużony okres półtrwania w fazie eliminacji oraz mniejsze wartości klirensu nerkowego. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się dostosowanie dawkowania (patrz punkty 4.2 i 5.2). Cefepim wydalany jest głównie przez nerki, w związku z czym u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ryzyko wystąpienia reakcji toksycznych może być większe. Ponieważ u pacjentów w podeszłym wieku istnieje większe prawdopodobieństwo zaburzenia czynności nerek, należy starannie ustalać dawkowanie i kontrolować czynność nerek (patrz punkty 4.8 i 5.2).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek, u których nie dostosowano dawki cefepimu, występowały ciężkie działania niepożądane, w tym przemijająca encefalopatia (zaburzona świadomość ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką), drgawki miokloniczne, napady drgawkowe (w tym niedrgawkowy stan padaczkowy) i(lub) niewydolność nerek (patrz punkt 4.8). Wpływ na wyniki testów diagnostycznych Opisywano dodatni odczyn Coombs’a bez hemolizy u pacjentów otrzymujących cefepim dwa razy na dobę. Antybiotyki z grupy cefalosporyn mogą powodować fałszywie dodatni wynik testu redukcyjnego oznaczania glukozy w moczu z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest), ale nie wpływają na wyniki testów metodą enzymatyczną (oksydazową). Z tego powodu zaleca się stosowanie enzymatycznej metody oznaczania glukozy w moczu.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Należy starannie kontrolować czynność nerek, jeśli cefepim stosuje się w skojarzeniu z produktami leczniczymi mogącymi działać nefrotoksycznie, takimi jak aminoglikozydy i silnie działające leki moczopędne. Cefalosporyny mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych – pochodnych kumaryny. Jednoczesne stosowanie antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym może wpływać na działanie antybiotyków beta-laktamowych.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Płodność U szczurów cefepim nie wpływał na płodność. Brak danych dotyczących wpływu cefepimu na płodność u ludzi. Ciąża Badania na myszach, szczurach i królikach nie wykazały szkodliwego wpływu na płód. Jednak brak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań klinicznych dotyczących stosowania cefepimu u kobiet w okresie ciąży. Ponieważ wyniki badań na zwierzętach nie zawsze odnoszą się do ludzi, ten produkt leczniczy należy stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Karmienie piersi? Cefepim przenika w bardzo małym stężeniu do mleka ludzkiego. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego karmienia piersią i stosowania cefepimu w zalecanych dawkach. Niemowlę należy ściśle kontrolować.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu cefepimu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak możliwe działania niepożądane np. zmieniony stan świadomości, zawroty głowy, stan splątania lub omamy mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkty 4.4, 4.8 i 4.9).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Poniższa tabela zawiera działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych lub po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Listę działań niepożądanych przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych lub po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania działań niepożądanych Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Nieznana Dzieci U niemowląt i dzieci profil bezpieczeństwa cefepimu jest podobny do obserwowanego u dorosłych pacjentów.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Działania niepożądane
W badaniach klinicznych najczęściej występującym działaniem niepożądanym związanym ze stosowaniem cefepimu była wysypka. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W przypadkach ciężkiego przedawkowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, hemodializa może być pomocna w usunięciu cefepimu z organizmu. Zastosowanie dializy otrzewnowej nie przynosi korzyści. Niezamierzone przedawkowanie występowało, gdy pacjenci z zaburzeniami czynności nerek otrzymywali cefepim w dużych dawkach (patrz punkty 4.2 i 4.4). Do objawów przedawkowania należą: encefalopatia (zaburzenia świadomości ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką), drgawki miokloniczne oraz napady drgawkowe (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: cefalosporyny czwartej generacji, kod ATC: J01D E01. Chlorowodorek cefepimu jest proszkiem o barwie od białej do bladożółtej. Przygotowane roztwory cefepimu mogą mieć barwę od bezbarwnej do bursztynowej. Mechanizm działania Cefepim jest antybiotykiem o szerokim zakresie działania, działającym in vitro bakteriobójczo na wiele bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Cefepim działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Cefepim szybko wnika do wnętrza komórek bakterii Gram-ujemnych. Ma silne powinowactwo do białek wiążących penicyliny (PBP), zwłaszcza PBP3 Escherichia coli i Enterobacter cloacae oraz PBP2. Ogólne działanie bakteriobójcze cefepimu jest prawdopodobnie również następstwem umiarkowanego powinowactwa do PBP1a i 1b.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizmy oporności Cefepim wykazuje niewielkie powinowactwo do kodowanych chromosomowo beta-laktamaz i znaczną oporność na hydrolizę przez większość beta-laktamaz. Oporność bakterii na cefepim może wynikać z jednego lub kilku następujących mechanizmów: zmniejszone powinowactwo cefepimu do białek wiążących penicyliny; wytwarzanie beta-laktamaz, które są zdolne do skutecznej hydrolizy cefepimu (np. niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum substratowym oraz modyfikowanych chromosomalnie); nieprzepuszczalność zewnętrznej błony komórkowej, co ogranicza dostęp cefepimu do białek wiążących penicylinę u bakterii Gram-ujemnych; usuwanie substancji czynnych z komórki na zasadzie pompy wypływowej. Wartości graniczne Wartości graniczne (2015.01.01, v. 5.0) ustalone przez Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, ang.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) są następujące: Drobnoustrój Wrażliwy Oporny Enterobacteriaceae ≤1 mg/l >4 mg/l Pseudomonas spp. ≤8 mg/l >8 mg/l Staphylococcus spp. — — Streptococcus spp. (Grupy A, B, C, G) — — Streptococcus pneumoniae ≤1 mg/l >2 mg/l Viridans group streptococci ≤0,5 mg/l >0,5 mg/l Haemophilus influenzae ≤0,25 mg/l >0,25 mg/l Moraxella catarrhalis ≤4 mg/l >4 mg/l Stężenia graniczne niezwiązane z gatunkiem drobnoustroju ≤4 mg/l >8 mg/l a) Wartości graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami. b) Wrażliwość gronkowców na cefalosporyny wnioskuje się na podstawie wrażliwości na cefoksytynę, z wyjątkiem ceftazydymu, cefiksymu i ceftybutenu, dla których nie określono stężeń granicznych i nie należy ich stosować w zakażeniach gronkowcami. Niektóre gatunki S. aureus (oporne na metycylinę) są wrażliwe na ceftarolinę i ceftobiprol.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
c) O wrażliwości paciorkowców grup A, B, C i G na cefalosporyny wnioskuje się na podstawie ich wrażliwości na benzylopenicylinę. d) Szczepy, dla których wartości MIC są powyżej wartości granicznej dla wrażliwości występują bardzo rzadko lub do tej pory ich nie notowano. Identyfikację i testy lekowrażliwości takiego wyizolowanego szczepu należy powtórzyć i, w razie potwierdzenia wyniku, przesłać ten szczep do laboratorium referencyjnego. Dopóki brak dowodów na skuteczność kliniczną dla potwierdzonych szczepów, dla których wartość MIC jest powyżej aktualnej wartości granicznej, należy je zgłaszać jako oporne. e) Wartości graniczne mają zastosowanie dla dożylnej dawki dobowej 2 g x 2 i większej dawki co najmniej 2 g x 3. Rozpowszechnienie oporności wybranego gatunku drobnoustroju może różnić się w zależności od lokalizacji geograficznej i czasu. Do oceny oporności konieczne są dane lokalne przed rozpoczęciem leczenia.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Gatunki zwykle wrażliwe Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę) Streptococcus pyogenes Streptococcus pneumoniae (w tym szczepy oporne na penicylinę) Tlenowe bakterie Gram-ujemne Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Morganella morganii Proteus mirabilis Proteus vulgaris Serratia marcescens Serratia liquefaciens Gatunki, wśród których może występować problem oporności nabytej w trakcie leczenia Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus Staphylococcus epidermidis Staphylococcus haemolyticus Staphylococcus hominis Tlenowe bakterie Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella oxytoca Klebsiella pneumoniae Pseudomonas aeruginosa Gatunki z wrodzoną oporności? Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus spp.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Listeria monocytogenes Staphylococcus aureus (oporne na metycylinę) Tlenowe bakterie Gram-ujemne Stenotrophomonas maltophilia Bakterie beztlenowe Bacteroides spp. Clostridium difficile Inne drobnoustroje Chlamydia spp. Chlamydophila spp. Legionella spp. Mycoplasma spp. ° W czasie publikacji tej tabeli bieżące dane nie były dostępne. Dane na temat wrażliwości pozyskano z podstawowej literatury, standardowych opracowań i zaleceń terapeutycznych. + W co najmniej jednym regionie notuje się oporność występującą u ponad 50% drobnoustrojów. % Szczepy wytwarzające beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL) są zawsze oporne. 3 W warunkach ambulatoryjnych notuje się częstość oporności wynoszącą <10%.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetyka cefepimu ma przebieg liniowy w zakresie dawek od 250 mg do 2 g (iv.). Nie zmienia się to w trakcie leczenia. Dystrybucja W tabeli poniżej podano średnie stężenia cefepimu w osoczu u dorosłych mężczyzn po 30 minutach od podania 500 mg, 1 g i 2 g cefepimu w pojedynczej infuzji iv. Średnie stężenia cefepimu w osoczu (g/ml) Dawka cefepimu 0,5 godz. 1,0 godz. 2,0 godz. 4,0 godz. 8,0 godz. 12,0 godz. 1 g iv. 78,7 44,5 24,3 10,5 2,4 0,6 2 g iv. 163,1 85,8 44,8 19,2 3,9 1,1 W następujących tkankach i płynach ustrojowych: mocz, żółć, płyn śródmiąższowy, płyn otrzewnowy, błona śluzowa oskrzeli, wyrostek robaczkowy i pęcherzyk żółciowy stwierdzono stężenia terapeutyczne wystarczające w przypadku większości zwykle występujących drobnoustrojów. Stężenia przedstawiono w tabeli poniżej.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Średnie stężenia cefepimu w tkankach (g/g) i płynach ustrojowych (g/ml) Tkanka lub płyn ustrojowy Dawka i droga podania Próbka: średni odstęp czasu (godz.) Średnie stężenie w tkankach (g/g) i płynach ustrojowych (g/ml) Średnie stężenie w osoczu (g/ml) Mocz 500 mg iv. 1 g iv. 2 g iv. 0-4* 0-4* 0-4* 292 926 3120 4,9** 10,5** 20,1** Żółć 2 g iv. 9,4 17,8 9,2 Płyn otrzewnowy 2 g iv. 4,4 18,3 24,8 Płyn śródmiąższowy 2 g iv. 1,5 81,4 72,5 Błona śluzowa oskrzeli 2 g iv. 4,8 24,1 40,4 Wyrostek robaczkowy 2 g iv. 5,7 5,2 17,8 Pęcherzyk żółciowy 2 g iv. 8,9 11,9 8,5 Płyn mózgowo-rdzeniowy 50 mg/kg mc. iv. 4,0 4,2 16,7 Plwocina 2 g iv. 4,0 7,4 – Gruczoł krokowy 2 g iv. 1,0 31,5 – * Próbka moczu pobrana w ciągu 0-4 godz. po podaniu leku ** Próbka osocza pobrana 4 godziny po wstrzyknięciu Średnie stężenia cefepimu w osoczu (O), stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) i stosunek CSF/O* Czas pobrania próbki (w godzinach po podaniu leku) Liczba pacjentów Średnie stężenie w osoczu (g/ml) Stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym (g/ml) Stosunek CSF/O 0,5 7 67,1 (51,2) 5,7 (7,3) 0,12 (0,14) 1 4 44,1 (7,8) 4,3 (1,5) 0,10 (0,04) 2 5 23,9 (12,9) 3,6 (2,0) 0,17 (0,09) 4 5 11,7 (15,7) 4,2 (1,1) 0,87 (0,56) 8 5 4,9 (5,9) 3,3 (2,8) 1,02 (0,64) * pacjenci w wieku od 3,1 miesiąca do 12 lat (średni wiek 2,6 roku) Pacjentom z podejrzeniem zakażenia ośrodkowego układu nerwowego podawano cefepim w dawce 50 mg/kg mc.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
co 8 godzin, w 5-20-minutowej infuzji dożylnej. Od wybranych pacjentów pobrano próbkę osocza i płynu mózgowo-rdzeniowego w drugim i trzecim dniu leczenia, po około 1/2, 1, 2, 4 i 8 godzinach po zakończeniu infuzji. Dystrybucja cefepimu do tkanek nie zmienia się po zastosowaniu dawek w zakresie 250 mg – 2 g. Średnia objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi 18 l. Wiązanie cefepimu z białkami osocza wynosi <16,4% i nie zależy od stężenia cefepimu w surowicy. Metabolizm Cefepim jest metabolizowany do pochodnej N-metylopirolidyny, która jest szybko przekształcana do N-tlenku. Około 85% podanej dawki cefepimu jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Mniej niż 1% jest wydalane w postaci pochodnej N-metylopirolidyny, 6,8% w postaci N-tlenku, a 2,5% – w postaci epimeru cefepimu. Eliminacja Średni okres półtrwania cefepimu w fazie eliminacji wynosi około 2 godzin i nie zależy od podanej dawki (w przedziale 250 mg do 2 g).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych osób otrzymujących dawki do 2 g dożylnie co 8 godzin przez okres 9 dni nie obserwowano kumulacji leku w organizmie. Średni klirens całkowity wynosi 120 ml/min. Średni klirens nerkowy wynosi 110 ml/min. Wydalanie następuje niemal w całości przez nerki, głównie w procesie przesączania kłębuszkowego. Pacjenci w podeszłym wieku Spośród ponad 6400 dorosłych pacjentów otrzymujących cefepim w badaniach klinicznych, 35% stanowili pacjenci w wieku 65 lat lub więcej, a 16% w wieku 75 lat lub więcej. W badaniach klinicznych, w których pacjenci w podeszłym wieku otrzymywali dawki zalecane zwykle dla dorosłych pacjentów, stwierdzono skuteczność kliniczną i bezpieczeństwo stosowania porównywalne jak w grupie młodszych dorosłych, z wyjątkiem osób z zaburzeniami czynności nerek. U zdrowych ochotników w wieku 65 lat lub starszych po dożylnym podaniu 1 g cefepimu w pojedynczej dawce obserwowano zwiększenie pola powierzchni pod krzywą (AUC) i zmniejszenie klirensu nerkowego w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami w młodszym wieku.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Zaleca się dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności wątroby Podanie cefepimu w pojedynczej dawce 1 g nie wpływało na parametry farmakokinetyczne u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma zatem konieczności dostosowania dawki cefepimu, o ile nie współistnieją zaburzenia czynności nerek. Farmakokinetyka cefepimu nie ulega istotnym klinicznie zmianom u pacjentów z mukowiscydozą. Zaburzenia czynności nerek Badania u pacjentów z niewydolnością nerek o różnym nasileniu wykazały istotne wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek istnieje liniowa zależność pomiędzy klirensem całkowitym a klirensem kreatyniny. Średni okres półtrwania w fazie eliminacji u pacjentów poddawanych hemodializie wynosi 13 godzin, a u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej 19 godzin.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci i młodzież Farmakokinetykę cefepimu, podawanego w infuzji dożylnej w pojedynczych i wielokrotnych dawkach wynoszących 50 mg/kg mc., badano u pacjentów w wieku od 2 miesięcy do 16 lat. Dawki wielokrotne podawano co 8 lub 12 godzin przez co najmniej 48 godzin. Średnie stężenia cefepimu w osoczu po podaniu dawki początkowej były podobne do stężeń w stanie stacjonarnym. Nieznaczną kumulację leku obserwowano po podaniu dodatkowych dawek. Wartości innych parametrów farmakokinetycznych u niemowląt i dzieci po podaniu dawki początkowej i po uzyskaniu stanu stacjonarnego były takie same, niezależnie od schematu dawkowania (co 12 godzin lub co 8 godzin). Nie stwierdzono różnic w wartościach parametrów farmakokinetycznych w zależności od wieku ani od płci. Po jednorazowym podaniu dożylnym średni klirens całkowity cefepimu wynosił 3,3 ml/min/kg, a objętość dystrybucji 0,3 l/kg. Całkowity średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosił 1,7 godziny.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Z moczem wydalane jest w postaci niezmienionej 60,4% podanej dawki cefepimu. Cefepim wydalany jest głównie przez nerki, średni klirens nerkowy wynosi 2,0 ml/min/kg. W tabeli powyżej przedstawiono stężenia cefepimu w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) w porównaniu ze stężeniami w osoczu „Średnie stężenia w osoczu (O), stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) i stosunek CSF/O cefepimu”.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne otrzymane z konwencjonalnych badań dotyczących bezpieczeństwa farmakologicznego, badań toksyczności po dawkowaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na reprodukcję nie ujawniają szczególnego ryzyka dla człowieka. Nie prowadzono długoterminowych badań dotyczących rakotwórczości.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych L-arginina 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Jak w przypadku większości antybiotyków beta-laktamowych, roztworów cefepimu nie należy mieszać z roztworami zawierających metronidazol lub siarczan netylmycyny, z uwagi na niezgodności fizyczne i chemiczne. Jeśli jednak wskazane jest leczenie skojarzone, każdy z tych antybiotyków należy podawać osobno. Uwaga Roztwory te są niezgodne z aminofiliną. Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Przed otwarciem fiolki: 2 lata Po rozpuszczeniu/rozcieńczeniu: Roztwór cefepimu należy zużyć natychmiast po rozpuszczeniu. Przygotowany roztwór wykazuje chemiczną i fizyczną stabilność przez 2 godziny w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt leczniczy należy zużyć natychmiast.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki jego przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik. Czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze 2ºC-8ºC, chyba, że przygotowanie roztworu miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać fiolki w pudełku tekturowym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozpuszczeniu/rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Cefepime Kabi, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Fiolka zawierająca 1 g cefepimu, o pojemności 15 ml ze szkła (typu III) lub 20 ml ze szkła (typu II), z korkiem z gumy chlorobutylowej.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Cefepime Kabi, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Fiolka zawierająca 2 g cefepimu, o pojemności 15 ml ze szkła (typu III) lub 20 ml ze szkła (typu II), z korkiem z gumy chlorobutylowej. Wielkości opakowań: 1 fiolka 10 fiolek 50 fiolek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przed podaniem produktu leczniczego zaleca się sprawdzenie, czy roztwór do podawania pozajelitowego nie zawiera widocznych cząstek stałych. Podczas przechowywania roztwór może zmienić barwę (z bezbarwnej na bursztynowożółtą), co nie wpływa na skuteczność produktu leczniczego. Zgodności Cefepim jest zgodny z następującymi rozpuszczalnikami i roztworami: 0,9% roztwór chlorku sodu (z 5% roztworem glukozy lub bez), 10% roztwór glukozy, roztwór Ringera (z 5% roztworem glukozy lub bez), mleczan sodu M/6.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Instrukcje dotyczące przygotowania roztworu W celu podania w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym, Cefepime Kabi należy rozpuścić w jałowej wodzie do wstrzykiwań, 5% roztworze glukozy do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu, stosując objętości wymienione w poniższej tabeli „Sporządzanie roztworów cefepimu”. W celu podania w infuzji dożylnej należy przygotować roztwór cefepimu 1 g lub 2 g analogicznie jak do bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego i dodać odpowiednią ilość uzyskanego roztworu do pojemnika zawierającego zgodny farmaceutycznie płyn infuzyjny. Sporządzanie roztworów cefepimu Dawka i droga podania Objętość dodawanego rozpuszczalnika (ml) Przybliżona objętość w fiolce (ml) Przybliżone stężenie cefepimu (mg/ml) iv. fiolka 1 g 10 11,4 90 fiolka 2 g 10 12,8 160 Usuwanie Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Cefepime Kabi, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Cefepime Kabi, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Cefepime Kabi, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Każda fiolka zawiera 1 g cefepimu (Cefepimum) w postaci cefepimu dichlorowodorku jednowodnego (1189,2 mg). Cefepime Kabi, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Każda fiolka zawiera 2 g cefepimu (Cefepimum) w postaci cefepimu dichlorowodorku jednowodnego (2378,5 mg). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Fiolki z proszkiem o barwie białej do bladożółtej pH roztworu po sporządzeniu: 4,0–6,0
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Cefepim jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń. U dorosłych pacjentów i dzieci w wieku powyżej 12 lat (patrz punkty 4.4 oraz 5.1): szpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia dróg moczowych; powikłane zakażenia jamy brzusznej; zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis). Cefepim jest wskazany w leczeniu pacjentów z bakteriemią, która występuje w związku z którymkolwiek z wyżej wymienionych zakażeń lub jest podejrzewana o taki związek. Cefepim można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, jeśli podejrzewa się, że gorączka spowodowana jest zakażeniem bakteryjnym. U dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat o masie ciała ≤40 kg: szpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia dróg moczowych.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wskazania do stosowania
Cefepim jest wskazany w leczeniu pacjentów z bakteriemią, która występuje w związku z którymkolwiek z wyżej wymienionych zakażeń lub jest podejrzewana o taki związek. Cefepim można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, jeśli podejrzewa się, że gorączka spowodowana jest zakażeniem bakteryjnym. Cefepim należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zawsze, gdy tylko rodzaj bakterii wywołujących zakażenie mógłby wykraczać poza zakres działania cefepimu. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Cefepime Kabi podaje się dożylnie (patrz punkt 4.2 „Sposób podawania”) po sporządzeniu roztworu (patrz punkt 6.6). Dawkowanie cefepimu zależy od ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenu, miejsca i rodzaju zakażenia oraz wieku i czynności nerek pacjenta. Dorośli pacjenci i młodzież (w wieku powyżej 12 lat) o masie ciała >40 kg Zalecany schemat dawkowania u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku powyżej 12 lat) o masie ciała >40 kg z prawidłową czynnością nerek. Ciężkość zakażenia Dawka i droga podania Przerwy między dawkami Ciężkie zakażenia, w tym: szpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia dróg moczowych; powikłane zakażenia jamy brzusznej; zapalenie otrzewnej związane z dializą u pacjentów poddawanych CAPD. 2 g iv. 12 godzin Zakażenia bardzo ciężkie lub mogące zagrażać życiu, w tym: gorączka spowodowana zakażeniami bakteryjnymi u pacjentów z neutropenią. 2 g iv.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
8 godzin Leczenie trwa zazwyczaj od 7 do 10 dni, jednak w cięższych zakażeniach może być dłuższe. Empiryczne leczenie gorączki neutropenicznej trwa zazwyczaj 7 dni lub do czasu ustąpienia neutropenii. Niemowlęta i dzieci [w wieku od 2 miesięcy do 12 lat i(lub) o masie ciała ≤40 kg, z prawidłową czynnością nerek] Poniżej przedstawiono zwykle zalecane dawkowanie. Niemowlęta w wieku poniżej 2 miesięcy Brak wystarczających danych klinicznych uzasadniających stosowanie cefepimu u niemowląt w wieku poniżej 2 miesięcy. Niemowlęta i dzieci w wieku od 2 miesięcy do 12 lat o masie ciała ≤40 kg: Szpitalne zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych: 50 mg/kg mc. co 12 godzin przez 10 dni. W zakażeniach o cięższym przebiegu dawkę można podawać co 8 godzin. Empiryczne leczenie gorączki neutropenicznej: 50 mg/kg mc. co 8 godzin przez 7-10 dni. Dzieci o masie ciała >40 kg Należy uwzględnić zalecenia dotyczące dawkowania u dorosłych pacjentów.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
U pacjentów w wieku powyżej 12 lat o masie ciała <40 kg należy podawać mniejsze dawki, takie jak u dzieci o masie ciała <40 kg. Dawka stosowana u dzieci nie powinna przekraczać maksymalnej dawki stosowanej u dorosłych pacjentów (2 g co 8 godzin). Dorośli pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę cefepimu należy dostosować w celu skompensowania zmniejszonego wydalania nerkowego. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, od lekkich do umiarkowanych, zaleca się podawanie dawki początkowej cefepimu takiej, jak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. W tabeli poniżej podano dawki podtrzymujące cefepimu zalecane u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku powyżej 12 lat) z zaburzeniami czynności nerek. Jeśli dostępna jest tylko wartość stężenia kreatyniny, klirens kreatyniny można obliczyć, stosując poniższy wzór Cockcrofta i Gaulta.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
Stężenie kreatyniny w surowicy powinno odpowiadać czynności nerek w stanie stacjonarnym: Mężczyźni: klirens kreatyniny (ml/min) = masa ciała (kg) × (140 – wiek) / (72 × stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl)) Kobiety: 0,85 × klirens kreatyniny obliczony dla mężczyzn Schemat dawkowania podtrzymującego u dorosłych pacjentów i młodzieży (w wieku powyżej 12 lat) z zaburzeniami czynności nerek Klirens kreatyniny (ml/min) Zalecana dawka podtrzymująca w zależności od ciężkości zakażenia (+ przerwa między dawkami) >50 (zwykła dawka, dostosowanie nie jest konieczne) 2 g co 8 godzin 30-50 2 g co 12 godzin 11-29 2 g co 24 godziny ≤10 1 g co 24 godziny Hemodializa* 500 mg co 24 godziny * Jak wynika z danych farmakokinetycznych, w tej grupie pacjentów niezbędne jest zmniejszenie dawki. Należy zastosować następujące dawki cefepimu u pacjentów poddawanych równocześnie hemodializie: dawka nasycająca 1 g cefepimu w pierwszej dobie leczenia, a następnie 500 mg na dobę.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
W dniu dializy cefepim należy podawać po zakończeniu cyklu hemodializy. Jeśli to możliwe, cefepim należy zawsze podawać o tej samej porze dnia. Pacjenci poddawani dializie Informacje dotyczące pacjentów poddawanych dializie – patrz tabela powyżej. U pacjentów poddawanych hemodializie około 68% całkowitej ilości cefepimu obecnego w organizmie na początku cyklu zostaje usunięte z organizmu w ciągu 3-godzinnej dializy. Pacjentom poddawanym ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej cefepim można podawać w zwykłych dawkach, zalecanych pacjentom z prawidłową czynnością nerek, co 48 godzin. Niemowlęta i dzieci w wieku do 12 lat o masie ciała ≤40 kg z zaburzeniami czynności nerek Ponieważ u dzieci cefepim jest wydalany głównie przez nerki (patrz punkt 5.2), należy rozważyć konieczność dostosowania dawki u pacjentów w wieku poniżej 12 lat z zaburzeniami czynności nerek. Brak danych klinicznych dotyczących tej grupy pacjentów.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
Jednak z uwagi na porównywalne właściwości farmakokinetyczne cefepimu u dzieci i dorosłych pacjentów (patrz punkt 5.2), w leczeniu dzieci i młodzieży zaleca się takie same zasady zmiany dawkowania, jak u dorosłych pacjentów. Dawka 50 mg/kg mc. u pacjentów w wieku od 2 miesięcy do 12 lat oraz dawka 30 mg/kg mc. u niemowląt w wieku od 1 do 2 miesięcy są porównywalne z dawką 2 g u dorosłych pacjentów. Należy stosować takie same zasady zmniejszania dawek i(lub) wydłużania odstępów między dawkami, jakie podano w tabeli powyżej. Jeśli dostępna jest tylko wartość stężenia kreatyniny, klirens kreatyniny można określić stosując jeden z następujących wzorów: klirens kreatyniny (ml/min/1,73 m2) = 0,55 × wzrost (cm) / stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl) lub klirens kreatyniny (ml/min/1,73 m2) = 0,52 × wzrost (cm) – 3,6 / stężenie kreatyniny w surowicy (mg/dl) Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dostosowanie dawki nie jest konieczne.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku Pacjenci w podeszłym wieku znajdują się w grupie zwiększonego ryzyka wystąpienia zaburzeń czynności nerek, dlatego w tej grupie należy zachować ostrożność podczas dobierania dawki i kontrolować czynność nerek (patrz punkty 4.4 i 4.8). Jeśli występują zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.2 „Dorośli pacjenci z zaburzeniami czynności nerek” i punkt 5.2), zaleca się dostosowanie dawki. Sposób podawania Droga podania Cefepime Kabi po prawidłowym przygotowaniu roztworu należy podawać w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym przez 3 do 5 minut lub do zestawu do infuzji, gdy pacjent otrzymuje zgodny farmaceutycznie płyn infuzyjny, lub w infuzji dożylnej trwającej 30 minut. Instrukcje dotyczące rozpuszczenia/rozcieńczenia produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Cefepim jest przeciwwskazany u pacjentów, u których wystąpiły w przeszłości reakcje nadwrażliwości na cefepim, którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, inne cefalosporyny lub jakikolwiek inny antybiotyk beta-laktamowy (np. penicyliny, monobaktamy i karbapenemy).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Tak jak w przypadku wszystkich antybiotyków beta-laktamowych, zgłaszano ciężkie i sporadycznie zakończone zgonem reakcje nadwrażliwości. Przed rozpoczęciem leczenia cefepimem należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący występowania w przeszłości u pacjenta reakcji nadwrażliwości na cefepim, beta-laktamy lub inne produkty lecznicze. Należy zachować ostrożność podczas stosowania cefepimu u pacjentów, u których kiedykolwiek rozpoznano astmę lub skłonność do alergii. Po podaniu pierwszej dawki należy uważnie obserwować stan pacjenta. Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, należy natychmiast przerwać leczenie. W leczeniu ciężkich reakcji nadwrażliwości należy stosować epinefrynę lub inne metody ratunkowe.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Zakres działania przeciwbakteryjnego Ze względu na ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego, cefepim nie jest odpowiedni do leczenia niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wrażliwość na cefepim bakterii, które wywołały zakażenie jest potwierdzona lub bardzo prawdopodobna (patrz punkt 5.1). Nadkażenia Tak jak w przypadku innych antybiotyków, stosowanie cefepimu może prowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów. W przypadku wystąpienia nadkażenia należy wdrożyć odpowiednie postępowanie. Biegunka związana z zakażeniem Clostridium difficile Podczas stosowania prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym cefepimu, zgłaszano występowanie biegunki związanej z zakażeniem Clostridium difficile (CDAD, ang. Clostridium difficile associated diarrhoea), o nasileniu od łagodnego do zagrażającego życiu zapalenia jelita grubego. Możliwość wystąpienia CDAD należy rozważyć u wszystkich pacjentów, u których po leczeniu antybiotykiem wystąpi biegunka.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Należy starannie przeprowadzić wywiad medyczny, gdyż przypadki CDAD opisywano do 2 miesięcy po zakończeniu leczenia lekami przeciwbakteryjnymi. W razie podejrzenia lub potwierdzenia wystąpienia CDAD może być konieczne przerwanie stosowania antybiotyku, który nie jest skierowany przeciwko C. difficile. Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤50 ml/min) lub z innymi stanami, które mogą zaburzać czynność nerek, dawkę cefepimu należy dostosować w celu skompensowania zmniejszonego wydalania. Ze względu na to, że standardowe dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub z innymi stanami, które mogą zaburzać czynność nerek, może być przyczyną dużego i przedłużonego utrzymywania się stężenia antybiotyku w surowicy, należy zmniejszyć u tych pacjentów dawkę podtrzymującą cefepimu. Dalsze dawkowanie zależy od nasilenia zaburzenia czynności nerek, ciężkości zakażenia i wrażliwości drobnoustrojów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
Po wprowadzeniu cefepimu do obrotu zgłaszano następujące ciężkie działania niepożądane: przemijającą encefalopatię (zaburzenia świadomości ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką), drgawki miokloniczne, napady drgawkowe (w tym niedrgawkowy stan padaczkowy) i(lub) niewydolność nerek (patrz punkt 4.8). W większości przypadków działania te występowały u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którzy otrzymywali cefepim w dawkach większych niż zalecane. Objawy toksycznego działania na układ nerwowy ustępowały na ogół po przerwaniu leczenia i(lub) hemodializie, ale zdarzały się również przypadki zakończone zgonem. Pacjenci w podeszłym wieku W badaniach klinicznych z udziałem ponad 6400 pacjentów dorosłych leczonych cefepimem 35% pacjentów było w wieku 65 lat i powyżej, a 16% w wieku 75 lat i powyżej.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów w podeszłym wieku, z wyjątkiem pacjentów z niewydolnością nerek, skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania cefepimu w dawkach zalecanych u dorosłych pacjentów jest porównywalna ze skutecznością kliniczną i bezpieczeństwem stosowania u młodszych pacjentów. W porównaniu z młodszymi pacjentami u pacjentów w podeszłym wieku stwierdza się umiarkowanie wydłużony okres półtrwania w fazie eliminacji oraz mniejsze wartości klirensu nerkowego. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się dostosowanie dawkowania (patrz punkty 4.2 i 5.2). Cefepim wydalany jest głównie przez nerki, w związku z czym u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ryzyko wystąpienia reakcji toksycznych może być większe. Ponieważ u pacjentów w podeszłym wieku istnieje większe prawdopodobieństwo zaburzenia czynności nerek, należy starannie ustalać dawkowanie i kontrolować czynność nerek (patrz punkty 4.8 i 5.2).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek, u których nie dostosowano dawki cefepimu, występowały ciężkie działania niepożądane, w tym przemijająca encefalopatia (zaburzona świadomość ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką), drgawki miokloniczne, napady drgawkowe (w tym niedrgawkowy stan padaczkowy) i(lub) niewydolność nerek (patrz punkt 4.8). Wpływ na wyniki testów diagnostycznych Opisywano dodatni odczyn Coombs’a bez hemolizy u pacjentów otrzymujących cefepim dwa razy na dobę. Antybiotyki z grupy cefalosporyn mogą powodować fałszywie dodatni wynik testu redukcyjnego oznaczania glukozy w moczu z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest), ale nie wpływają na wyniki testów metodą enzymatyczną (oksydazową). Z tego powodu zaleca się stosowanie enzymatycznej metody oznaczania glukozy w moczu.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Należy starannie kontrolować czynność nerek, jeśli cefepim stosuje się w skojarzeniu z produktami leczniczymi mogącymi działać nefrotoksycznie, takimi jak aminoglikozydy i silnie działające leki moczopędne. Cefalosporyny mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych – pochodnych kumaryny. Jednoczesne stosowanie antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym może wpływać na działanie antybiotyków beta-laktamowych.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Płodność U szczurów cefepim nie wpływał na płodność. Brak danych dotyczących wpływu cefepimu na płodność u ludzi. Ciąża Badania na myszach, szczurach i królikach nie wykazały szkodliwego wpływu na płód. Jednak brak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań klinicznych dotyczących stosowania cefepimu u kobiet w okresie ciąży. Ponieważ wyniki badań na zwierzętach nie zawsze odnoszą się do ludzi, ten produkt leczniczy należy stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Karmienie piersi? Cefepim przenika w bardzo małym stężeniu do mleka ludzkiego. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego karmienia piersią i stosowania cefepimu w zalecanych dawkach. Niemowlę należy ściśle kontrolować.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu cefepimu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak możliwe działania niepożądane np. zmieniony stan świadomości, zawroty głowy, stan splątania lub omamy mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkty 4.4, 4.8 i 4.9).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Poniższa tabela zawiera działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych lub po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Listę działań niepożądanych przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstością: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy częstości, działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych lub po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania działań niepożądanych Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Nieznana U niemowląt i dzieci profil bezpieczeństwa cefepimu jest podobny do obserwowanego u dorosłych pacjentów.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Działania niepożądane
W badaniach klinicznych najczęściej występującym działaniem niepożądanym związanym ze stosowaniem cefepimu była wysypka.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W przypadkach ciężkiego przedawkowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, hemodializa może być pomocna w usunięciu cefepimu z organizmu. Zastosowanie dializy otrzewnowej nie przynosi korzyści. Niezamierzone przedawkowanie występowało, gdy pacjenci z zaburzeniami czynności nerek otrzymywali cefepim w dużych dawkach (patrz punkty 4.2 i 4.4). Do objawów przedawkowania należą: encefalopatia (zaburzenia świadomości ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką), drgawki miokloniczne oraz napady drgawkowe (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: cefalosporyny czwartej generacji, kod ATC: J01D E01. Chlorowodorek cefepimu jest proszkiem o barwie od białej do bladożółtej. Przygotowane roztwory cefepimu mogą mieć barwę od bezbarwnej do bursztynowej. Mechanizm działania Cefepim jest antybiotykiem o szerokim zakresie działania, działającym in vitro bakteriobójczo na wiele bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Cefepim działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Cefepim szybko wnika do wnętrza komórek bakterii Gram-ujemnych. Ma silne powinowactwo do białek wiążących penicyliny (PBP), zwłaszcza PBP3 Escherichia coli i Enterobacter cloacae oraz PBP2. Ogólne działanie bakteriobójcze cefepimu jest prawdopodobnie również następstwem umiarkowanego powinowactwa do PBP1a i 1b.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizmy oporności Cefepim wykazuje niewielkie powinowactwo do kodowanych chromosomowo beta-laktamaz i znaczną oporność na hydrolizę przez większość beta-laktamaz. Oporność bakterii na cefepim może wynikać z jednego lub kilku następujących mechanizmów: zmniejszone powinowactwo cefepimu do białek wiążących penicyliny; wytwarzanie beta-laktamaz, które są zdolne do skutecznej hydrolizy cefepimu (np. niektóre z beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum substratowym oraz modyfikowanych chromosomalnie); nieprzepuszczalność zewnętrznej błony komórkowej, co ogranicza dostęp cefepimu do białek wiążących penicylinę u bakterii Gram-ujemnych; usuwanie substancji czynnych z komórki na zasadzie pompy wypływowej. Wartości graniczne Wartości graniczne (2015.01.01, v. 5.0) ustalone przez Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, ang.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) są następujące: Drobnoustrój Wrażliwy Oporny Enterobacteriaceae ≤1 mg/l >4 mg/l Pseudomonas spp. ≤8 mg/l >8 mg/l Staphylococcus spp. — — Streptococcus spp. (Grupy A, B, C, G) — — Streptococcus pneumoniae ≤1 mg/l >2 mg/l Viridans group streptococci ≤0,5 mg/l >0,5 mg/l Haemophilus influenzae ≤0,25 mg/l >0,25 mg/l Moraxella catarrhalis ≤4 mg/l >4 mg/l Stężenia graniczne niezwiązane z gatunkiem drobnoustroju ≤4 mg/l >8 mg/l a) Wartości graniczne odnoszą się do leczenia dużymi dawkami. b) Wrażliwość gronkowców na cefalosporyny wnioskuje się na podstawie wrażliwości na cefoksytynę, z wyjątkiem ceftazydymu, cefiksymu i ceftybutenu, dla których nie określono stężeń granicznych i nie należy ich stosować w zakażeniach gronkowcami. Niektóre gatunki S. aureus (oporne na metycylinę) są wrażliwe na ceftarolinę i ceftobiprol.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
c) O wrażliwości paciorkowców grup A, B, C i G na cefalosporyny wnioskuje się na podstawie ich wrażliwości na benzylopenicylinę. d) Szczepy, dla których wartości MIC są powyżej wartości granicznej dla wrażliwości występują bardzo rzadko lub do tej pory ich nie notowano. Identyfikację i testy lekowrażliwości takiego wyizolowanego szczepu należy powtórzyć i, w razie potwierdzenia wyniku, przesłać ten szczep do laboratorium referencyjnego. Dopóki brak dowodów na skuteczność kliniczną dla potwierdzonych szczepów, dla których wartość MIC jest powyżej aktualnej wartości granicznej, należy je zgłaszać jako oporne. e) Wartości graniczne mają zastosowanie dla dożylnej dawki dobowej 2 g x 2 i większej dawki co najmniej 2 g x 3. Rozpowszechnienie oporności wybranego gatunku drobnoustroju może różnić się w zależności od lokalizacji geograficznej i czasu. Do oceny oporności konieczne są dane lokalne przed rozpoczęciem leczenia.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Gatunki zwykle wrażliwe Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę) Streptococcus pyogenes Streptococcus pneumoniae (w tym szczepy oporne na penicylinę) Tlenowe bakterie Gram-ujemne Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Morganella morganii Proteus mirabilis Proteus vulgaris Serratia marcescens Serratia liquefaciens Gatunki, wśród których może występować problem oporności nabytej w trakcie leczenia Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus Staphylococcus epidermidis Staphylococcus haemolyticus Staphylococcus hominis Tlenowe bakterie Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella oxytoca Klebsiella pneumoniae Pseudomonas aeruginosa Gatunki z wrodzoną oporności? Tlenowe bakterie Gram-dodatnie Enterococcus spp.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakodynamiczne
Listeria monocytogenes Staphylococcus aureus (oporne na metycylinę) Tlenowe bakterie Gram-ujemne Stenotrophomonas maltophilia Bakterie beztlenowe Bacteroides spp. Clostridium difficile Inne drobnoustroje Chlamydia spp. Chlamydophila spp. Legionella spp. Mycoplasma spp. ° W czasie publikacji tej tabeli bieżące dane nie były dostępne. Dane na temat wrażliwości pozyskano z podstawowej literatury, standardowych opracowań i zaleceń terapeutycznych. + W co najmniej jednym regionie notuje się oporność występującą u ponad 50% drobnoustrojów. % Szczepy wytwarzające beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL) są zawsze oporne. 3 W warunkach ambulatoryjnych notuje się częstość oporności wynoszącą <10%.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Farmakokinetyka cefepimu ma przebieg liniowy w zakresie dawek od 250 mg do 2 g (iv.). Nie zmienia się to w trakcie leczenia. Dystrybucja W tabeli poniżej podano średnie stężenia cefepimu w osoczu u dorosłych mężczyzn po 30 minutach od podania 500 mg, 1 g i 2 g cefepimu w pojedynczej infuzji iv. Średnie stężenia cefepimu w osoczu (g/ml) Dawka cefepimu 0,5 godz. 1,0 godz. 2,0 godz. 4,0 godz. 8,0 godz. 12,0 godz. 1 g iv. 78,7 44,5 24,3 10,5 2,4 0,6 2 g iv. 163,1 85,8 44,8 19,2 3,9 1,1 W następujących tkankach i płynach ustrojowych: mocz, żółć, płyn śródmiąższowy, płyn otrzewnowy, błona śluzowa oskrzeli, wyrostek robaczkowy i pęcherzyk żółciowy stwierdzono stężenia terapeutyczne wystarczające w przypadku większości zwykle występujących drobnoustrojów. Stężenia przedstawiono w tabeli poniżej.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Średnie stężenia cefepimu w tkankach (g/g) i płynach ustrojowych (g/ml) Tkanka lub płyn ustrojowy Dawka i droga podania Próbka: średni odstęp czasu (godz.) Średnie stężenie w tkankach (g/g) i płynach ustrojowych (g/ml) Średnie stężenie w osoczu (g/ml) Mocz 500 mg iv. 1 g iv. 2 g iv. 0-4* 0-4* 0-4* 292 926 3120 4,9** 10,5** 20,1** Żółć 2 g iv. 9,4 17,8 9,2 Płyn otrzewnowy 2 g iv. 4,4 18,3 24,8 Płyn śródmiąższowy 2 g iv. 1,5 81,4 72,5 Błona śluzowa oskrzeli 2 g iv. 4,8 24,1 40,4 Wyrostek robaczkowy 2 g iv. 5,7 5,2 17,8 Pęcherzyk żółciowy 2 g iv. 8,9 11,9 8,5 Płyn mózgowo-rdzeniowy 50 mg/kg mc. iv. 4,0 4,2 16,7 Plwocina 2 g iv. 4,0 7,4 – Gruczoł krokowy 2 g iv. 1,0 31,5 – * Próbka moczu pobrana w ciągu 0-4 godz. po podaniu leku ** Próbka osocza pobrana 4 godziny po wstrzyknięciu Średnie stężenia cefepimu w osoczu (O), stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) i stosunek CSF/O* Czas pobrania próbki (w godzinach po podaniu leku) Liczba pacjentów Średnie stężenie w osoczu (g/ml) Stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym (g/ml) Stosunek CSF/O 0,5 7 67,1 (51,2) 5,7 (7,3) 0,12 (0,14) 1 4 44,1 (7,8) 4,3 (1,5) 0,10 (0,04) 2 5 23,9 (12,9) 3,6 (2,0) 0,17 (0,09) 4 5 11,7 (15,7) 4,2 (1,1) 0,87 (0,56) 8 5 4,9 (5,9) 3,3 (2,8) 1,02 (0,64) * pacjenci w wieku od 3,1 miesiąca do 12 lat (średni wiek 2,6 roku) Pacjentom z podejrzeniem zakażenia ośrodkowego układu nerwowego podawano cefepim w dawce 50 mg/kg mc.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
co 8 godzin, w 5-20-minutowej infuzji dożylnej. Od wybranych pacjentów pobrano próbkę osocza i płynu mózgowo-rdzeniowego w drugim i trzecim dniu leczenia, po około 1/2, 1, 2, 4 i 8 godzinach po zakończeniu infuzji. Dystrybucja cefepimu do tkanek nie zmienia się po zastosowaniu dawek w zakresie 250 mg – 2 g. Średnia objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi 18 l. Wiązanie cefepimu z białkami osocza wynosi <16,4% i nie zależy od stężenia cefepimu w surowicy. Metabolizm Cefepim jest metabolizowany do pochodnej N-metylopirolidyny, która jest szybko przekształcana do N-tlenku. Około 85% podanej dawki cefepimu jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Mniej niż 1% jest wydalane w postaci pochodnej N-metylopirolidyny, 6,8% w postaci N-tlenku, a 2,5% – w postaci epimeru cefepimu. Eliminacja Średni okres półtrwania cefepimu w fazie eliminacji wynosi około 2 godzin i nie zależy od podanej dawki (w przedziale 250 mg do 2 g).
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
U zdrowych osób otrzymujących dawki do 2 g dożylnie co 8 godzin przez okres 9 dni nie obserwowano kumulacji leku w organizmie. Średni klirens całkowity wynosi 120 ml/min. Średni klirens nerkowy wynosi 110 ml/min. Wydalanie następuje niemal w całości przez nerki, głównie w procesie przesączania kłębuszkowego. Pacjenci w podeszłym wieku Spośród ponad 6400 dorosłych pacjentów otrzymujących cefepim w badaniach klinicznych, 35% stanowili pacjenci w wieku 65 lat lub więcej, a 16% w wieku 75 lat lub więcej. W badaniach klinicznych, w których pacjenci w podeszłym wieku otrzymywali dawki zalecane zwykle dla dorosłych pacjentów, stwierdzono skuteczność kliniczną i bezpieczeństwo stosowania porównywalne jak w grupie młodszych dorosłych, z wyjątkiem osób z zaburzeniami czynności nerek. U zdrowych ochotników w wieku 65 lat lub starszych po dożylnym podaniu 1 g cefepimu w pojedynczej dawce obserwowano zwiększenie pola powierzchni pod krzywą (AUC) i zmniejszenie klirensu nerkowego w porównaniu ze zdrowymi ochotnikami w młodszym wieku.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Zaleca się dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności wątroby Podanie cefepimu w pojedynczej dawce 1 g nie wpływało na parametry farmakokinetyczne u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma zatem konieczności dostosowania dawki cefepimu, o ile nie współistnieją zaburzenia czynności nerek. Farmakokinetyka cefepimu nie ulega istotnym klinicznie zmianom u pacjentów z mukowiscydozą. Zaburzenia czynności nerek Badania u pacjentów z niewydolnością nerek o różnym nasileniu wykazały istotne wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek istnieje liniowa zależność pomiędzy klirensem całkowitym a klirensem kreatyniny. Średni okres półtrwania w fazie eliminacji u pacjentów poddawanych hemodializie wynosi 13 godzin, a u pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej 19 godzin.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Dzieci i młodzież Farmakokinetykę cefepimu, podawanego w infuzji dożylnej w pojedynczych i wielokrotnych dawkach wynoszących 50 mg/kg mc., badano u pacjentów w wieku od 2 miesięcy do 16 lat. Dawki wielokrotne podawano co 8 lub 12 godzin przez co najmniej 48 godzin. Średnie stężenia cefepimu w osoczu po podaniu dawki początkowej były podobne do stężeń w stanie stacjonarnym. Nieznaczną kumulację leku obserwowano po podaniu dodatkowych dawek. Wartości innych parametrów farmakokinetycznych u niemowląt i dzieci po podaniu dawki początkowej i po uzyskaniu stanu stacjonarnego były takie same, niezależnie od schematu dawkowania (co 12 godzin lub co 8 godzin). Nie stwierdzono różnic w wartościach parametrów farmakokinetycznych w zależności od wieku ani od płci. Po jednorazowym podaniu dożylnym średni klirens całkowity cefepimu wynosił 3,3 ml/min/kg, a objętość dystrybucji 0,3 l/kg. Całkowity średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosił 1,7 godziny.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Właściwości farmakokinetyczne
Z moczem wydalane jest w postaci niezmienionej 60,4% podanej dawki cefepimu. Cefepim wydalany jest głównie przez nerki, średni klirens nerkowy wynosi 2,0 ml/min/kg. W tabeli powyżej przedstawiono stężenia cefepimu w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) w porównaniu ze stężeniami w osoczu „Średnie stężenia w osoczu (O), stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym (CSF) i stosunek CSF/O cefepimu”.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne otrzymane z konwencjonalnych badań dotyczących bezpieczeństwa farmakologicznego, badań toksyczności po dawkowaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na reprodukcję nie ujawniają szczególnego ryzyka dla człowieka. Nie prowadzono długoterminowych badań dotyczących rakotwórczości.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych L-arginina 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Jak w przypadku większości antybiotyków beta-laktamowych, roztworów cefepimu nie należy mieszać z roztworami zawierających metronidazol lub siarczan netylmycyny, z uwagi na niezgodności fizyczne i chemiczne. Jeśli jednak wskazane jest leczenie skojarzone, każdy z tych antybiotyków należy podawać osobno. Uwaga Roztwory te są niezgodne z aminofiliną. Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Przed otwarciem fiolki: 2 lata Po rozpuszczeniu/rozcieńczeniu: Roztwór cefepimu należy zużyć natychmiast po rozpuszczeniu. Przygotowany roztwór wykazuje chemiczną i fizyczną stabilność przez 2 godziny w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt leczniczy należy zużyć natychmiast.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki jego przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik. Czas przechowywania nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze 2ºC-8ºC, chyba, że przygotowanie roztworu miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać fiolki w pudełku tekturowym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozpuszczeniu/rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Cefepime Kabi, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Fiolka zawierająca 1 g cefepimu, o pojemności 15 ml ze szkła (typu III) lub 20 ml ze szkła (typu II), z korkiem z gumy chlorobutylowej.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Cefepime Kabi, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji Fiolka zawierająca 2 g cefepimu, o pojemności 15 ml ze szkła (typu III) lub 20 ml ze szkła (typu II), z korkiem z gumy chlorobutylowej. Wielkości opakowań: 1 fiolka 10 fiolek 50 fiolek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przed podaniem produktu leczniczego zaleca się sprawdzenie, czy roztwór do podawania pozajelitowego nie zawiera widocznych cząstek stałych. Podczas przechowywania roztwór może zmienić barwę (z bezbarwnej na bursztynowożółtą), co nie wpływa na skuteczność produktu leczniczego. Zgodności Cefepim jest zgodny z następującymi rozpuszczalnikami i roztworami: 0,9% roztwór chlorku sodu (z 5% roztworem glukozy lub bez), 10% roztwór glukozy, roztwór Ringera (z 5% roztworem glukozy lub bez), mleczan sodu M/6.
CHPL leku Cefepime Kabi, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g
Dane farmaceutyczne
Instrukcje dotyczące przygotowania roztworu W celu podania w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym, Cefepime Kabi należy rozpuścić w jałowej wodzie do wstrzykiwań, 5% roztworze glukozy do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu, stosując objętości wymienione w poniższej tabeli „Sporządzanie roztworów cefepimu”. W celu podania w infuzji dożylnej należy przygotować roztwór cefepimu 1 g lub 2 g analogicznie jak do bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego i dodać odpowiednią ilość uzyskanego roztworu do pojemnika zawierającego zgodny farmaceutycznie płyn infuzyjny. Sporządzanie roztworów cefepimu Dawka i droga podania: fiolka 1 g: 10 ml, Przybliżona objętość w fiolce: 11,4 ml, Przybliżone stężenie cefepimu: 90 mg/ml fiolka 2 g: 10 ml, Przybliżona objętość w fiolce: 12,8 ml, Przybliżone stężenie cefepimu: 160 mg/ml Usuwanie Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Cefepime TZF, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna fiolka zawiera 1 g cefepimu (cefepimum) w postaci cefepimu dichlorowodorku jednowodnego. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji. Proszek barwy białej do jasnożółtej. Wartość pH przygotowanego roztworu wynosi 4,0 do 6,0.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dorośli Cefepime TZF jest wskazany w leczeniu zakażeń wymienionych poniżej, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na działanie cefepimu: bakteriemia współistniejąca z jednym z wymienionych poniżej zakażeń lub potencjalnie z nim związana; ciężkie zapalenie płuc; ciężkie zakażenia dróg moczowych; zakażenia w obrębie jamy brzusznej, w tym zapalenie otrzewnej; zakażenia pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych; leczenie empiryczne epizodów gorączkowych u pacjentów z umiarkowaną (liczba granulocytów obojętnochłonnych ≤ 1000/mm3) lub ciężką (liczba granulocytów obojętnochłonnych ≤ 500/mm3) neutropenią. U pacjentów z wysokim ryzykiem ciężkiego zakażenia (np. u pacjentów po przebytym ostatnio zabiegu przeszczepienia szpiku kostnego, z niskim ciśnieniem tętniczym krwi, z nowotworem układu krwiotwórczego stanowiącym chorobę podstawową lub z ciężką lub długotrwałą neutropenią) stosowanie antybiotyku w monoterapii może nie być właściwe.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Wskazania do stosowania
Brak wystarczających danych potwierdzających skuteczność stosowania u tych pacjentów cefepimu w monoterapii. Ewentualnie można zlecić leczenie skojarzone z antybiotykiem z grupy aminoglikozydów lub glikopeptydów, biorąc pod uwagę indywidualny profil ryzyka pacjenta. Dzieci Cefepime TZF jest wskazany w leczeniu zakażeń wymienionych poniżej, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na działanie cefepimu: bakteriemia współistniejąca z jednym z wymienionych poniżej zakażeń lub potencjalnie z nim związana; ciężkie zapalenie płuc; ciężkie zakażenia dróg moczowych; bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych; leczenie empiryczne epizodów gorączkowych u pacjentów z umiarkowaną (liczba granulocytów obojętnochłonnych ≤ 1000/mm3) lub ciężką (liczba granulocytów obojętnochłonnych ≤ 500/mm3) neutropenią. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Po rekonstytucji cefepim może być podawany domięśniowo lub poprzez powolne wstrzyknięcie dożylne trwające od 3 do 5 minut lub poprzez krótkotrwały wlew dożylny trwający około 30 min. Dawkowanie i sposób podawania zależą od rodzaju i ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenu, wydolności nerek oraz ogólnego stanu pacjenta. Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek Dorośli i młodzież o masie ciała powyżej 40 kg (w przybliżeniu w wieku powyżej 12 lat) Wielkość pojedynczej dawki cefepimu i odstęp pomiędzy dawkami Ciężkie zakażenia: Posocznica Zapalenie płuc Powikłane zakażenia dróg moczowych Zakażenia pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych Bardzo ciężkie zakażenia: Zakażenia w obrębie jamy brzusznej, w tym zapalenie otrzewnej Leczenie empiryczne epizodów gorączkowych u pacjentów z neutropeni? 2 g co 12 godzin 2 g co 8 godzin Czas leczenia wynosi zwykle 7 – 10 dni.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
Na ogół produktu Cefepime TZF nie należy podawać krócej niż przez 7 dni i dłużej niż przez 14 dni. W przypadku leczenia empirycznego epizodów gorączkowych u pacjentów z neutropenią czas leczenia wynosi zwykle 7 dni lub do ustąpienia neutropenii. Dzieci w wieku od 1 miesiąca do 12 lat i (lub) o masie ciała poniżej lub równiej 40 kg Pojedyncza dawka cefepimu (mg/kg mc.) / przerwy pomiędzy dawkami / czas trwania leczenia Ciężkie zakażenia: Zapalenie płuc Powikłane zakażenia dróg moczowych Bardzo ciężkie zakażenia: Posocznica Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Leczenie empiryczne epizodów gorączkowych u pacjentów z neutropeni? Dzieci w wieku od 2 miesięcy, o masie ciała ≤ 40 kg: 50 mg/kg mc. co 12 godzin cięższe zakażenia: 50 mg/kg mc. co 8 godzin Czas trwania leczenia: 10 dni 50 mg/kg mc. co 8 godzin Czas trwania leczenia: 7 – 10 dni Niemowlęta w wieku od 1 do 2 miesięcy: 30 mg/kg mc. co 12 godzin 30 mg/kg mc.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
co 8 godzin cięższe zakażenia: 30 mg/kg mc. co 8 godzin Czas trwania leczenia: 10 dni Czas trwania leczenia: 7 – 10 dni Doświadczenia z dziećmi w wieku do 2 miesięcy, którym podawano cefepim w dawce 50 mg/kg mc. są ograniczone. Jednak z danych dotyczących farmakokinetyki u pacjentów w wieku ponad 2 miesięcy wynika, że u dzieci w wieku 1 – 2 miesięcy wystarcza dawkowanie 30 mg/kg mc. co 12 lub 8 godzin. Podczas podawania cefepimu dzieci w tym wieku powinny być pod stałą kontrolą. U dzieci o masie ciała powyżej 40 kg zalecane jest dawkowanie jak u dorosłych (patrz tabela). U dzieci w wieku powyżej 12 lat o masie ciała poniżej 40 kg należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u młodszych pacjentów o masie ciała ≤ 40 kg. Dawkowanie u dzieci nie może przekraczać maksymalnej dawki dla dorosłych (2 g co 8 godzin).
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Dorośli i dzieci o masie ciała powyżej 40 kg (w wieku około 12 lat) U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania, aby zrekompensować wolniejsze wydalanie przez nerki. Pierwsza dawka dla pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek jest taka sama, jak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, czyli 2 g cefepimu. Zalecane dawki podtrzymujące: wielkość pojedynczej dawki cefepimu i odstęp pomiędzy dawkami Klirens kreatyniny (ml/min) Ciężkie zakażenia: Posocznica Zapalenie płuc Powikłane zakażenia dróg moczowych Zakażenia pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych Bardzo ciężkie zakażenia: Zakażenia w obrębie jamy brzusznej, w tym zapalenie otrzewnej Leczenie empiryczne epizodów gorączkowych u pacjentów z neutropeni?
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
Pacjenci dializowani U pacjentów poddawanych hemodializie w ciągu 3 godzin dializy z organizmu jest wydalane około 68% całkowitej ilości cefepimu. Modelowanie farmakokinetyczne wskazuje na to, że u pacjentów poddawanych hemodializie konieczna jest redukcja dawki. Zaleca się następujące dawkowanie: 1 g cefepimu w pierwszej dobie leczenia, następnie 0,5 g cefepimu na dobę, we wszystkich zakażeniach, z wyjątkiem pacjentów z gorączką neutropeniczną. W tym ostatnim przypadku dawka wynosi 1 g na dobę. Cefepim należy w miarę możliwości podawać codziennie o tej samej porze dnia, a w dniach, w których odbywa się dializa, po jej zakończeniu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej zaleca się następujące dawkowanie: 1 g cefepimu co 48 godzin w ciężkich zakażeniach (posocznica, zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych, zakażenia pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych); 2 g cefepimu co 48 godzin w bardzo ciężkich zakażeniach (zakażenia w obrębie jamy brzusznej, w tym zapalenie otrzewnej, leczenie empiryczne gorączki neutropenicznej).
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
Dzieci w wieku od 1 miesiąca i o masie ciała do 40 kg (w wieku około 12 lat) Jedna dawka 50 mg/kg mc. u dzieci w wieku od ponad 2 miesięcy do 12 lat oraz jedna dawka 30 mg/kg mc. u dzieci w wieku 1 – 2 miesięcy odpowiada dawce 2 g u dorosłych. Z tego względu u dzieci zaleca się podobne wydłużenie odstępu pomiędzy dawkami i/lub zmniejszenie dawki, jak u dorosłych, zgodnie z poniższymi tabelami. Dzieci w wieku od 2 miesięcy i o masie ciała do 40 kg (odpowiadającej wiekowi ok. 12 lat) Wielkość pojedynczej dawki cefepimu (mg/kg mc.) / Odstęp pomiędzy dawkami Klirens kreatyniny (ml/min) Ciężkie zakażenia: Zapalenie płuc Powikłane zakażenia dróg moczowych Bardzo ciężkie zakażenia: Posocznica Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Leczenie empiryczne epizodów gorączkowych u pacjentów z neutropeni? U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby modyfikacja dawki nie jest konieczna (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku Ze względu na zwiększone ryzyko zaburzenia czynności nerek, u pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas dobierania dawki i monitorować czynność nerek. Jeśli występują zaburzenia czynności nerek, zaleca się modyfikację dawki (patrz punkt 4.4). 5. Sposób podawania Informacje dotyczące przygotowania roztworu produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. Wskazówki dotyczące stosowania przygotowanego roztworu: Przed podaniem leku należy sprawdzić wygląd roztworu. Roztwór można podać tylko wtedy, jeśli jest przezroczysty i jest praktycznie wolny od cząstek widocznych gołym okiem. Roztwory mogą mieć zabarwienie od żółtego do żółtobrązowego. Nie ma to niekorzystnego wpływu na działanie produktu leczniczego Cefepime TZF. Zawartość fiolki jest przeznaczona do jednorazowego użycia. Wszelkie pozostałości gotowego do stosowania roztworu należy usunąć. Po każdym przygotowaniu roztworu należy go przed użyciem obejrzeć gołym okiem.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dawkowanie
Roztwór można stosować wyłącznie jeśli jest przejrzysty, bez widocznych cząstek.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną cefepim lub na grupę antybiotyków – cefalosporyny – lub na dowolny inny antybiotyk beta-laktamowy (np. na penicyliny, monobaktamy lub karbapenemy) lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków beta-laktamowych podczas stosowania cefepimu obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w pojedynczych przypadkach prowadzące do zgonu. Przed rozpoczęciem leczenia cefepimem należy przeprowadzić dokładny wywiad w celu ustalenia, czy u pacjenta występowały w przeszłości reakcje nadwrażliwości na cefepim, beta-laktamy lub inne leki. Należy zachować ostrożność podczas stosowania cefepimu u pacjentów, u których kiedykolwiek rozpoznano astmę lub skłonność do alergii. Po podaniu pierwszej dawki należy uważnie obserwować pacjenta. W przypadku wystąpienia jakiejkolwiek reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać leczenie. W przypadku ciężkich reakcji nadwrażliwości może być konieczne podanie adrenaliny lub zastosowanie innych właściwych metod leczenia.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Aktywność przeciwbakteryjna cefepimu Ze względu na ograniczony zakres działania przeciwbakteryjnego, cefepim nie jest odpowiedni do leczenia niektórych rodzajów zakażeń, chyba że wrażliwość na cefepim bakterii, które wywołały zakażenie jest potwierdzona lub bardzo prawdopodobna (patrz punkt 5.1). Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 50 ml/min) lub innymi stanami, które mogą osłabiać czynność nerek, dawkowanie cefepimu należy odpowiednio zmodyfikować w celu wyrównania wolniejszego tempa wydalania przez nerki. W tej grupie pacjentów dawki podtrzymujące cefepimu powinny być zmniejszone, ponieważ po podaniu zwykle stosowanych dawek mogą występować wysokie stężenia antybiotyku w surowicy, a czas ich utrzymywania się może być wydłużony. Dalsze dawkowanie należy określić w zależności od stopnia wydolności nerek, nasilenia zakażenia i wrażliwości drobnoustrojów (patrz punkty 4.2 oraz 5.2).
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Po wprowadzeniu produktu do obrotu opisywano przypadki ciężkich działań niepożądanych: przemijającą encefalopatię (zaburzenia świadomości, w tym dezorientacja, omamy, stupor i śpiączka), mioklonie, drgawki (w tym bezdrgawkowy stan padaczkowy) i (lub) niewydolność nerek (patrz punkt 4.8). W większości przypadków działania te występowały u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którzy otrzymywali cefepim w dawkach większych niż zalecane. Objawy neurotoksyczne ustępowały na ogół po przerwaniu leczenia i (lub) po hemodializie, chociaż zdarzały się pojedyncze przypadki zakończone zgonem. Podczas stosowania niemal wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym cefepimu, obserwowano biegunkę związaną z zakażeniem Clostridium difficile (CDAD, ang. Clostridium difficile associated diarrhoea) o różnym nasileniu – od łagodnej biegunki po zagrażające życiu zapalenie okrężnicy. Możliwość CDAD należy rozważyć u wszystkich pacjentów, u których po leczeniu antybiotykiem wystąpi biegunka.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Niezbędny jest staranny wywiad medyczny, gdyż opisywano przypadki wystąpienia CDAD ponad 2 miesiące po podaniu leków przeciwbakteryjnych. W razie podejrzenia lub potwierdzenia wystąpienia CDAD może być konieczne przerwanie antybiotykoterapii, która nie jest skierowana przeciwko C. difficile. Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków, stosowanie cefepimu może wywołać nasilony wzrost niewrażliwych drobnoustrojów. Jeśli w trakcie leczenia rozwinie się dodatkowe zakażenie, należy wdrożyć odpowiednie postępowanie. Produktu Cefepime TZF nie należy stosować podczas ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. W okresie karmienia piersią cefepim należy stosować z zachowaniem ostrożności (patrz punkt 4.6). W przypadku stosowania cefepimu jednocześnie z innymi lekami mogącymi działać nefrotoksycznie, np. antybiotykami aminoglikozydowymi lub silnie działającymi lekami moczopędnymi, należy uważnie kontrolować czynność nerek.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
Wpływ na wyniki testów diagnostycznych Opisywano dodatni odczyn Coombs’a bez hemolizy u pacjentów otrzymujących cefepim dwa razy na dobę. Antybiotyki z grupy cefalosporyn mogą powodować fałszywie dodatni wynik testu redukcyjnego oznaczania glukozy w moczu z zastosowaniem metod opartych na redukcji miedzi (test Benedicta, Fehlinga, Clinitest), ale nie wpływają na wyniki testów metodą enzymatyczną (oksydazową). Z tego powodu zaleca się stosowanie enzymatycznej metody oznaczania glukozy w moczu. Pacjenci w podeszłym wieku Z ponad 6400 dorosłych pacjentów leczonych cefepimem w badaniach klinicznych, 35% było w wieku powyżej 65 lat, a 16% w wieku powyżej – 75 lat. W badaniach klinicznych skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania cefepimu u pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową wydolnością nerek, otrzymujących dawki zalecane dla dorosłych, były porównywalne do skuteczności i bezpieczeństwa stosowania tego antybiotyku u dorosłych pacjentów z pozostałych grup wiekowych.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów w podeszłym wieku obserwowano umiarkowane wydłużenie okresu półtrwania i mniejszy klirens nerkowy niż u młodszych osób. W przypadku zaburzenia czynności nerek zalecane jest dostosowanie dawkowania (patrz punkty 4.2 i 5.2). Cefepim jest wydalany przede wszystkim przez nerki, dlatego ryzyko wystąpienia toksyczności tego leku jest większe u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek. Jako że u pacjentów w podeszłym wieku częściej obserwuje się osłabioną czynność nerek, należy zachować ostrożność w doborze dawek oraz kontrolować czynność nerek. Ciężkie działania niepożądane, w tym przemijająca encefalopatia (zaburzenia świadomości, w tym dezorientacja, omamy, stupor i śpiączka), mioklonie, drgawki (w tym bezdrgawkowy stan padaczkowy) i (lub) niewydolność nerek, występowały u pacjentów w podeszłym wieku z niewydolnością nerek, otrzymujących zwykle stosowane dawki cefepimu (patrz punkty 4.2 i 4.8).
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Jednoczesne stosowanie antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym może zmniejszać działanie antybiotyków beta-laktamowych. U pacjentów otrzymujących cefepim dwa razy na dobę opisywano występowanie fałszywie dodatnich wyników odczynu Coombsa, bez hemolizy (patrz punkty 4.4 i 4.8). Wyniki oznaczania glukozy w moczu metodą nieenzymatyczną mogą być fałszywie dodatnie, dlatego zaleca się stosowanie enzymatycznej metody oznaczania glukozy w moczu.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Płodność W badaniach na szczurach stosowanie cefepimu nie wywierało wpływu na płodność. Brak danych dotyczących wpływu leczenia cefepimem na płodność u ludzi. Ciąża Badania wpływu cefepimu na rozrodczość prowadzone na myszach, szczurach i królikach nie wykazały żadnych dowodów szkodliwego oddziaływania na płód, nie przeprowadzono jednak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań klinicznych w tym zakresie u kobiet ciężarnych. Badania na zwierzętach dotyczące wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, przebieg porodu i rozwój pourodzeniowy są niewystarczające. Produktu Cefepime TZF nie należy stosować podczas ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Cefepim przenika przez barierę łożyskową. Jak dotąd brak wystarczających danych dotyczących stosowania cefepimu u kobiet w ciąży.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dlatego, do czasu uzyskania większej ilości danych, cefepim może być stosowany w ciąży, zwłaszcza podczas pierwszych trzech miesięcy, wyłącznie po starannym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Karmienie piersi? Cefepim przenika do mleka ludzkiego, dlatego powinien być stosowany w okresie karmienia piersią po starannym rozważeniu korzyści i zagrożeń i z uwzględnieniem ewentualnego negatywnego wpływu na karmione piersią niemowlę (wpływ na florę jelitową z możliwą kolonizacją przez drożdżaki i rozwojem uczulenia na cefalosporyny).
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W trakcie leczenia cefepimem mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zaburzenia świadomości, zawroty głowy, splątanie lub omamy (patrz punkt 4.8), które mogą mieć niekorzystny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, dlatego pacjentom należy odradzać prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane W badaniach klinicznych z udziałem 5598 pacjentów najczęstszymi działaniami niepożądanymi były zaburzenia żołądkowo-jelitowe i reakcje nadwrażliwości. W ocenie działań niepożądanych brano pod uwagę następującą klasyfikację ich częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10) często (od ≥ 1/100 do < 1/10) niezbyt często (od ≥ 1/1000 do < 1/100) rzadko (od ≥ 1/10 000 do < 1/1000) bardzo rzadko (< 1/10 000) częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Działania niepożądane występujące w trakcie badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu: Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Niezbyt często: kandydoza jamy ustnej, zapalenie pochwy Rzadko: nieswoista kandydoza Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często: dodatni odczyn Coombsa Często: wydłużenie czasu protrombinowego i czasu koalinowo-kefalinowego, niedokrwistość, eozynofilia Niezbyt często: małopłytkowość, leukopenia, neutropenia Częstość nieznana: niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: reakcja alergiczna Częstość nieznana: wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Częstość nieznana: fałszywie dodatni wynik oznaczenia glukozy w moczu Zaburzenia psychiczne Częstość nieznana: splątanie, omamy Zaburzenia układu nerwowego Niezbyt często: bóle głowy Rzadko: drgawki, parestezje, zaburzenia smaku, zawroty głowy Częstość nieznana: śpiączka, odrętwienie, encefalopatia, zaburzenia świadomości, drgawki miokloniczne Zaburzenia naczyniowe Często: zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia Rzadko: rozszerzenie naczyń krwionośnych Częstość nieznana: krwotoki Zaburzenia ucha i błędnika Rzadko: szum uszny Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Rzadko: duszność Zaburzenia żołądka i jelit Często: biegunka Niezbyt często: zapalenie okrężnicy, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, nudności, wymioty Rzadko: bóle brzucha, zaparcia Częstość nieznana: zaburzenia żołądkowo-jelitowe Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Często: zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej, zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowej, zwiększone stężenie bilirubiny we krwi Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: wysypka Niezbyt często: rumień, pokrzywka, świąd Rzadko: obrzęki Częstość nieznana: toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella), zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Rzadko: bóle stawowe Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często: zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy Częstość nieznana: niewydolność nerek, toksyczna nefropatia Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko: świąd narządów płciowych Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: podrażnienia w miejscu infuzji, zapalenie i ból w miejscu wstrzyknięcia Niezbyt często: gorączka, stan zapalny w miejscu infuzji Rzadko: dreszcze Badania diagnostyczne Często: zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej Profil bezpieczeństwa stosowania cefepimu u niemowląt i dzieci jest podobny do obserwowanego u dorosłych.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Działania niepożądane
Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym cefepimu w badaniach klinicznych było zaczerwienienie skóry. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel: + 48 22 49 21 301 Fax: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Możliwe jest niezamierzone przedawkowanie leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którzy otrzymają dawki cefepimu niedostosowane do stopnia wydolności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). W przypadkach ciężkiego przedawkowania, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, cefepim może zostać wyeliminowany z organizmu w drodze hemodializy. Dializa otrzewnowa jest nieskuteczna w tym przypadku.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: cefalosporyny czwartej generacji Kod ATC: J01DE01 Mechanizm działania Mechanizm działania cefepimu polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii (w fazie wzrostu) poprzez blokowanie białek wiążących penicyliny (PBPs, ang. penicillin-binding proteins), np. transpeptydaz. Wynikiem tego jest działanie bakteriobójcze. Zależność między farmakokinetyką i farmakodynamik? Skuteczność zależy przede wszystkim od długości okresu, podczas którego stężenie substancji czynnej utrzymuje się powyżej wartości minimalnego stężenia hamującego (MIC) wzrost danego drobnoustroju chorobotwórczego. Mechanizmy oporności Oporność na cefepim może wynikać z następujących mechanizmów: Unieczynnienie przez beta-laktamazy. Cefepim może być hydrolizowany przez niektóre beta-laktamazy, szczególnie przez beta-laktamazy o szerokim spektrum (tzw ESBLs, ang. extended spectrum beta-lactamases), np.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
szczepów Escherichia coli i Klebsiella pneumoniae. Zmniejszone powinowactwo PBPs do cefepimu. Nabyta oporność pneumokoków i innych paciorkowców bazuje na powstałej w wyniku mutacji modyfikacji istniejących białek wiążących penicyliny. Z drugiej strony rozwój oporności u gronkowców opornych na metycylinę (oksacylinę) jest warunkowany powstawaniem dodatkowego PBP ze zmniejszonym powinowactwem do cefepimu. Niewystarczająca penetracja cefepimu przez zewnętrzną błonę komórkową bakterii Gram-ujemnych może prowadzić do niewystarczającego hamowania aktywności PBPs. Cefepim może być aktywnie usuwany z komórek przez tzw. pompy błonowe. Istnieje częściowa lub całkowita oporność krzyżowa pomiędzy cefepimem a innymi cefalosporynami i penicylinami. Stężenia graniczne Badanie wrażliwości drobnoustrojów na cefepim przeprowadza się, stosując standardowe serie rozcieńczeń.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Ustalono następujące minimalne stężenia hamujące w przypadku opornych i wrażliwych drobnoustrojów: Stężenia graniczne wg EUCAST (ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) Drobnoustrój Wrażliwy Oporny Enterobacteriaceae ≤ 1 mg/l > 4 mg/l Pseudomonas aeruginosa ≤ 8 mg/l > 8 mg/l Staphylococcus spp. __ __ Streptococcus spp. (grupy A, B, C, G) __ __ Streptococcus pneumoniae ≤ 1 mg/l > 2 mg/l Haemophilus influenzae ≤ 0,25 mg/l > 0,25 mg/l Moraxella catarrhalis ≤ 4 mg/l > 4 mg/l Stężenia graniczne nieswoiste gatunkowo ≤ 4 mg/l > 8 mg/l 1) Stężenia graniczne dotyczą leczenia wysokimi dawkami (2 g trzy razy na dobę). 2) Wrażliwość na lek bakterii z rodzaju Staphylococcus spp. jest zgodna z wynikiem oznaczenia wrażliwości na oksacylinę lub cefoksytynę. Paciorkowce oporne na metycylinę (oksacylinę) zostały również ocenione jako oporne na cefalosporyny. 3) Wrażliwość na lek bakterii z rodzaju Streptococcus spp.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
(grupy A, B, C, G) jest zgodna z wynikiem oznaczenia wrażliwości na penicylinę G. 4) Stężenia graniczne odnoszą się do dożylnej dawki dobowej 2 g dwa razy na dobę i leczenia dużymi dawkami wynoszącymi co najmniej 2 g trzy razy na dobę. * Głównie na podstawie farmakokinetyki w surowicy. Rozpowszechnienie oporności nabytej w Niemczech Rozpowszechnienie oporności nabytej pewnych gatunków może się różnić w zależności od położenia geograficznego i czasu. Dlatego do oceny oporności konieczne są dane lokalne, zwłaszcza w celu zapewnienia skutecznego leczenia ciężkich zakażeń. Jeśli z powodu lokalnej oporności skuteczność cefepimu może być wątpliwa, należy zasięgnąć porady specjalisty. Szczególnie w przypadku ciężkich zakażeń lub niepowodzenia terapeutycznego wskazane jest wykonanie badań mikrobiologicznych w celu wykrycia drobnoustroju chorobotwórczego i określenia jego wrażliwości na cefepim.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Występowanie nabytej oporności w Niemczech na podstawie danych wynikających z badań i kontroli krajowych w kierunku oporności w okresie ostatnich 5 lat (stan: styczeń 2016 r.): Gatunek zwykle wrażliwy Tlenowe drobnoustroje Gram-dodatnie Staphylococcus aureus (wrażliwe na metycylinę) Streptococcus pneumoniae (w tym szczepy oporne na penicylinę) Streptococcus pyogenes Tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne Acinetobacter pittii Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Haemophilus influenzae Moraxella catarrhalis Morganella morganii Proteus mirabilis Proteus vulgaris Serratia liquefaciens Serratia marcescens Gatunki, w przypadku których może występować problem oporności nabytej Tlenowe drobnoustroje Gram-dodatnie Staphylococcus aureus Staphylococcus epidermidis Staphylococcus haemolyticus Staphylococcus hominis Tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne Acinetobacter baumannii Enterobacter cloacae Escherichia coli Klebsiella oxytoca Klebsiella pneumoniae Pseudomonas aeruginosa Gatunki z wrodzoną oporności?
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakodynamiczne
Tlenowe drobnoustroje Gram-dodatnie Enterococcus spp. Listeria monocytogenes Staphylococcus aureus (oporne na metycylinę) Tlenowe drobnoustroje Gram-ujemne Legionella spp. Stenotrophomonas maltophilia Drobnoustroje beztlenowe Bacteroides fragilis Clostridium difficile Inne drobnoustroje Chlamydia spp. Chlamydophila spp. Mycoplasma spp. ° W chwili publikacji tej tabeli aktualne dane nie były dostępne. Dane na temat wrażliwości uzyskano z piśmiennictwa podstawowego, standardowych opracowań i zaleceń terapeutycznych. + W co najmniej jednym regionie wskaźnik oporności wynosi powyżej 50%. % Szczepy wytwarzające beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL) są zawsze oporne. ∋ W warunkach pozaszpitalnych wskaźnik oporności jest <10%.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne W tabeli poniżej podano średnie stężenie cefepimu w osoczu u dorosłych mężczyzn, w różnym czasie od jednorazowego podania cefepimu w infuzji dożylnej (iv.) w ciągu 30 minut lub we wstrzyknięciu domięśniowym (im.) w dawce 500 mg, 1 g i 2 g. Dawka cefepimu Średnie stężenie cefepimu w osoczu (μg/ml) u zdrowych dorosłych 0,5 h 1,0 h 2,0 h 4,0 h 8,0 h 12,0 h 500 mg iv. 38,2 21,6 11,6 5,0 1,4 0,2 1 g iv. 78,7 44,5 24,3 10,5 2,4 0,6 2 g iv. 163,1 85,8 44,8 19,2 3,9 1,1 500 mg im. 8,2 12,5 12,0 6,9 1,9 0,7 1 g im. 14,8 25,9 26,3 16,0 4,5 1,4 2 g im. 36,1 49,9 51,3 31,5 8,7 2,3 Dybrybucja Stopień związania cefepimu z białkami osocza wynosi 16,4% i nie zależy od stężenia leku w surowicy. Metabolizm Cefepim jest metabolizowany do N-metylopirolidyny, która jest szybko przekształcana w N-tlenek N-metylopirolidyny. 85% podanej dawki jest wykrywane w moczu w postaci niezmienionej.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
W moczu stwierdza się wysokie stężenia cefepimu w postaci niezmienionej. Mniej niż 1% podanej dawki jest wydalane z moczem w postaci N-metylopirolidyny, 6,8% w postaci N-tlenku, a 2,5% – w postaci epimeru cefepimu. Eliminacja Średni okres półtrwania w fazie eliminacji cefepimu wynosi 2 godziny i nie zmienia się w przedziale dawek od 250 mg do 2 g. Nie obserwowano kumulacji leku u osób zdrowych, które otrzymywały dawki 2 g dożylnie co 8 godzin przez okres do 9 dni. Średni klirens całkowity wynosi 120 ml/min, a średni klirens nerkowy cefepimu wynosi 110 ml/min. Cefepim jest niemal całkowicie wydalany drogą nerkową, przede wszystkim w procesie przesączania kłębuszkowego. Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z różnie nasilonymi zaburzeniami czynności nerek dochodzi do istotnego wydłużenia okresu półtrwania w fazie eliminacji. U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek istnieje liniowa zależność pomiędzy klirensem całkowitym a klirensem kreatyniny (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Średni okres półtrwania w fazie eliminacji u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek poddawanych hemodializie wynosi 13 godzin, a u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej – 19 godzin. Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby nie stwierdzono zmian w parametrach farmakokinetycznych po podaniu jednorazowej dawki 1 g. Nie ma zatem konieczności modyfikacji dawkowania. Pacjenci w podeszłym wieku U ochotników w wieku ≥ 65 lat, którym podano dożylnie jednorazową dawkę cefepimu 1 g, stwierdzono zwiększenie pola powierzchni pod krzywą i zmniejszenie klirensu nerkowego w porównaniu z dorosłymi w młodszym wieku. U pacjentów w podeszłym wieku modyfikacja dawki jest konieczna w przypadku zaburzeń czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.3). Dzieci Farmakokinetykę cefepimu badano u pacjentów w wieku od 2,1 miesiąca do 11,2 roku, którym podawano jednorazowe i wielokrotne dawki 50 mg/kg mc. w infuzji dożylnej lub we wstrzyknięciu domięśniowym.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Właściwości farmakokinetyczne
Dawki wielokrotne podawano co 8 lub 12 godzin przez okres co najmniej 48 godzin. Po jednorazowym podaniu dożylnym klirens całkowity wynosił 3,3 ml/min/kg, a średnia objętość dystrybucji wynosiła 0,3 l/kg. Średni okres półtrwania w fazie eliminacji wynosił 1,7 godziny. W moczu wykrywano 60,4% podanej dawki w stanie niezmienionym, a klirens nerkowy wynosił około 2 ml/min/kg mc., co wskazuje, że cefepim jest głównie wydalany przez nerki. Średnie stężenie cefepimu w osoczu po podaniu pierwszej dawki było zbliżone do stężeń w stanie stacjonarnym. Niewielką kumulację leku obserwowano po podaniu dodatkowych dawek. Wartości innych parametrów farmakokinetycznych u niemowląt i dzieci po podaniu dawki początkowej i po uzyskaniu stanu stacjonarnego były takie same, niezależnie od schematu dawkowania (co 12 godzin lub co 8 godzin). Nie stwierdzono różnic w wartościach parametrów farmakokinetycznych w zależności od wieku ani od płci pacjentów.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach, ukierunkowanych na ocenę ryzyka rakotwórczego działania cefepimu. Wyniki badań in vitro i in vivo wskazują, że cefepim nie jest genotoksyczny. Nie stwierdzono wpływu leku na płodność u szczurów.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych L-Arginina 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Lek wykazuje niezgodności fizykochemiczne z metronidazolem, wankomycyną, gentamycyną, tobramycyną, netylmycyną i aminofiliną. Jeśli wskazane jest jednoczesne podanie dożylne któregoś z tych leków, nie wolno ich mieszać z cefepimem ani podawać przez ten sam dostęp dożylny. 6.3 Okres ważności 3 lata. Po otwarciu fiolki i przygotowaniu roztworu roztwory cefepimu należy zużyć natychmiast po przygotowaniu. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania po rozpuszczeniu i rozcieńczeniu leku, patrz punkt 6.3.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka z bezbarwnego, przezroczystego szkła (typu III), z korkiem z gumy bromobutylowej (typu I) i aluminiowym wieczkiem, w tekturowym pudełku. 1 fiolka w tekturowym pudełku z ulotką dla pacjenta. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przed podaniem leku należy sprawdzić wygląd roztworu. Roztwór można podać tylko wtedy, jeśli jest przezroczysty i jest praktycznie wolny od cząstek widocznych gołym okiem. Roztwory mogą mieć zabarwienie od żółtego do żółtobrązowego. Nie ma to niekorzystnego wpływu na działanie produktu leczniczego Cefepime TZF. Zawartość fiolki jest przeznaczona do jednorazowego użycia. Wszelkie pozostałości gotowego do użycia roztworu należy usunąć. Sposób sporządzania roztworów Przygotowanie roztworu do wstrzyknięcia domięśniowego Produkt Cefepime TZF należy rozpuścić w 2,4 ml jednego z płynów podanego w poniższej tabeli.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Tak przygotowany roztwór należy wstrzykiwać głęboko domięśniowo w duży mięsień (np. górny zewnętrzny kwadrat mięśnia pośladkowego wielkiego gluteus maximus). Dawki przekraczające 1 g zaleca się wstrzykiwać w dwa różne miejsca. Produkt Cefepime TZF może być rozpuszczany w 0,5% lub 1% roztworze chlorowodorku lidokainy, jednak dodatek środka miejscowo znieczulającego zazwyczaj nie jest konieczny, gdyż domięśniowe wstrzykiwanie leku jest bezbolesne lub powoduje niewielki ból. Ilość i rozpuszczalniki (oraz przybliżone stężenie) stosowane do przygotowania roztworów do wstrzyknięcia domięśniowego woda do wstrzykiwań: 2,4 ml ~280 mg/ml 0,9% roztwór chlorku sodu 5% roztwór glukozy 0,5% roztwór lidokainy 1% roztwór lidokainy Przygotowanie roztworu do wstrzyknięcia dożylnego Zawartość fioki należy rozpuścić w odpowiedniej ilości rozpuszczalnika podanego w poniższej tabeli.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Sporządzony roztwór podaje się powoli w ciągu 3 do 5 minut bezpośrednio do żyły lub poprzez zestaw do infuzji w sytuacji, gdy pacjent otrzymuje jednocześnie w infuzji dożylnej inny zgodny roztwór. Przygotowanie roztworu do infuzji dożylnej W celu podania infuzji dożylnej należy przygotować roztwór cefepimu w taki sam sposób, jak dla wstrzyknięcia dożylnego. Odpowiednią ilość sporządzonego roztworu należy dodać do pojemnika infuzyjnego zawierającego zgodny płyn infuzyjny. Czas trwania infuzji dożylnej powinien wynosić około 30 minut. Ilości i rozpuszczalniki (oraz przybliżone stężenia) stosowane do przygotowania roztworów do wstrzyknięcia dożylnego i infuzji woda do wstrzykiwań: 3 ml 230 mg/ml 0,9% roztwór chlorku sodu 5% roztwór glukozy woda do wstrzykiwań: 10 ml 90 mg/ml 0,9% roztwór chlorku sodu: 25 ml 40 mg/ml 5% roztwór glukozy mleczanowy roztwór Ringera Roztwór Ringera 0,9% roztwór chlorku sodu: 1000 ml 1 mg/ml 5% roztwór glukozy 10% roztwór glukozy 5% roztwór glukozy w 0.9% roztworze chlorku sodu Przygotowywanie roztworów musi się odbywać w warunkach aseptycznych.
CHPL leku Cefepime TZF, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji, 1 g
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO EXBLIFEP 2 g/0,5 g proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda fiolka zawiera cefepimu dichlorowodorek jednowodny odpowiadający 2 g cefepimu i 0,5 g enmetazobaktamu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (proszek do sporządzania koncentratu). Proszek o barwie białej do żółtawej.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania EXBLIFEP jest wskazany do leczenia następujących zakażeń u dorosłych (patrz punkty 4.4 i 5.1): – powikłane zakażenia układu moczowego, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek – szpitalne zapalenie płuc, w tym zapalenie płuc związane ze stosowaniem respiratora Leczenie pacjentów z bakteriemią, która przebiega w powiązaniu z zakażeniami wymienionymi powyżej lub podejrzewa się, że przebiega w powiązaniu z tymi zakażeniami. Należy przestrzegać oficjalnych zaleceń dotyczących właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie W powikłanych zakażeniach dróg moczowych, w tym odmiedniczkowym zapaleniu nerek, zalecana dawka dla pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynosi 2,0 g/0,5 g cefepimu/enmetazobaktamu co 8 godzin podawane w postaci wlewu dożylnego trwającego 2 godziny. W przypadku pacjentów z nasilonym klirensem nerkowym (eGFR > 150 ml/min) zaleca się wydłużenie czasu infuzji do 4 godzin (patrz punkt 5.2). W szpitalnym zapaleniu płuc, w tym zapaleniu płuc związanym ze stosowaniem respiratora, zalecana dawka dla pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynosi 2,0 g/0,5 g cefepimu/enmetazobaktamu co 8 godzin podawane w infuzji dożylnej przez 4 godziny. Zazwyczaj leczenie prowadzi się przez 7 do 10 dni. Ogólnie, produkt leczniczy należy podawać przez nie mniej niż 7 dni i nie dłużej niż 14 dni. W przypadku pacjentów z bakteriemią może być konieczne leczenie przez maksymalnie 14 dni.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna zmiana dawki produktu leczniczego u osób w podeszłym wieku wyłącznie ze względu na wiek (patrz punkt 5.2). Zaburzenia czynności nerek Zaleca się zmianę dawki w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którzy mają bezwzględny szacowany wskaźnik przesączania kłębuszkowego (eGFR) poniżej 60 ml/min (patrz punkt 5.2). Zalecana dawka u pacjentów z różnymi stopniami czynności nerek została podana w Tabeli 1. Pacjenci poddawani ciągłemu leczeniu nerkozastępczemu wymagają większej dawki niż pacjenci poddawani hemodializom. U pacjentów poddawanych ciągłemu leczeniu nerkozastępczemu dawkę trzeba zmienić w oparciu o klirens CRRT ( CL CRRT w ml/min). U pacjentów ze zmienną czynnością nerek należy monitorować stężenia kreatyniny w surowicy i eGFR co najmniej codziennie i odpowiednio dostosowywać dawkę.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
W przypadku pacjentów ze szpitalnym zapaleniem płuc, w tym zapaleniem płuc związanym ze stosowaniem respiratora, czas infuzji powinien wynosić 4 godziny niezależnie od statusu zaburzenia czynności nerek. Tabela 1: Zalecana dawka produktu leczniczego EXBLIFEP u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek

CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie

Bezwzględne eGFR (ml/min) Zalecany schemat dawkowania produktu leczniczego EXBLIFEP(cefepim i enmetazobaktam) Przerwapomiędzy dawkami
Łagodne (60 – <90) cefepim 2 g i enmetazobaktam 0,5 g co 8 godzin
Umiarkowane (30 – <60) cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 g co 8 godzin
Ciężkie (15 – <30) cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 g co 12 godzin
Schyłkowa niewydolność nerek(<15) cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 g co 24godziny
Pacjenci wymagający hemodializy cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 g dawka wysycająca pierwszego dnia leczenia, a następnie cefepim 0,5 g i enmetazobaktam 0,125 g (co 24 godziny, ale po sesjihemodializy w dniach prowadzenia hemodializy) co 24 godziny
Pacjenci poddawani ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej cefepim 2 g i enmetazobaktam 0,5 g Co 48godzin

CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby Nie jest konieczna zmiana dawki leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego EXBLIFEP u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Produkt leczniczy EXBLIFEP podaje się w infuzji dożylnej. Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. – Nadwrażliwość na jakikolwiek środek przeciwbakteryjny należący do cefalosporyn. – Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna, ciężkie reakcje skórne) na jakikolwiek inny rodzaj beta-laktamowego środka przeciwbakteryjnego (np. penicyliny, karbapenemy lub monobaktamy).
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje nadwrażliwości Zgłaszano poważne, sporadycznie prowadzące do zgonu reakcje nadwrażliwości po zastosowaniu cefepimu i cefepimu z enmetazobaktamem (patrz punkt 4.3 i 4.8). Pacjenci z wywiadem wskazującym na nadwrażliwość na inne antybiotyki beta-laktamowe mogą wykazywać też nadwrażliwość na cefepim z enmetazobaktamem. Przed rozpoczęciem leczenia należy zebrać staranny wywiad w celu ustalenia, czy u pacjenta występowały wcześniej reakcje nadwrażliwości na antybiotyki beta-laktamowe (patrz punkt 4.3). Cefepim z enmetazobaktamem należy podawać ostrożnie pacjentom z wywiadem wskazującym na astmę lub skazę alergiczną. Pacjenta należy uważnie monitorować podczas podawania pierwszej dawki produktu leczniczego. W razie wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie leczenie doraźne.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia czynności nerek Należy dostosować dawkę w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którzy mają bezwzględny eGFR poniżej 60 ml/min (patrz punkt 4.2). Podczas stosowania cefepimu/enmetazobaktamu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, jeśli dawka nie została zmniejszona, zgłaszano przemijającą encefalopatię (zaburzenia świadomości ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką), drgawki miokloniczne, napady drgawkowe (również niedrgawkowy stan padaczkowy) i (lub) niewydolność nerek. W niektórych przypadkach u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zgłaszano toksyczne działanie na układ nerwowy pomimo skorygowania dawki. Należy uważnie monitorować czynność nerek w razie stosowania produktów leczniczych o potencjalnym działaniu toksycznym na nerki, takich jak aminoglikozydy i silne diuretyki, jednocześnie z cefepimem i enmetazobaktamem.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Biegunka związana z zakażeniem Clostridioides difficile (CDAD) Podczas stosowania cefepimu wraz z enmetazobaktamem zgłaszano CDAD o stopniu ciężkości wahającym się od łagodnej biegunki do śmiertelnego zapalenia płuc. CDAD należy brać pod uwagę u pacjentów, u których wystąpi biegunka w trakcie lub po podawaniu cefepimu wraz z enmetazobaktamem. Należy rozważyć przerwanie leczenia cefepimem wraz z enmetazobaktamem oraz zastosowanie środków podtrzymujących wraz z podawaniem specyficznego leczenia C. difficile . Nie należy podawać produktów leczniczych hamujących perystaltykę. Niewrażliwe drobnoustroje Stosowanie cefepimu wraz z enmetazobaktamem może doprowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów, co może wymagać przerwania leczenia lub zastosowania innych odpowiednich środków. Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczna zmiana dawki produktu leczniczego w oparciu o wiek.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na większe prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek u osób w wieku podeszłym należy zachować ostrożność podczas wyboru dawki i monitorować czynność nerek. Ograniczenia danych klinicznych Szpitalne zapalenie płuc, w tym zapalenie płuc związane ze stosowaniem respiratora Stosowanie cefepimu wraz z enmetazobaktamem do leczenia pacjentów ze szpitalnym zapaleniem płuc, w tym zapaleniem płuc związanym ze stosowaniem respiratora, opiera się na doświadczeniach z samym cefepimem i analizach farmakokinetyczno-farmakodynamicznych dla cefepimu wraz z enmetazobaktamem. Ograniczenia spektrum działania przeciwbakteryjnego Cefepim wykazuje niewielkie działanie lub brak działania na większość mikroorganizmów Gram- dodatnich i bakterii beztlenowych (patrz punkty 4.2 i 5.1). Jeśli wiadomo, lub podejrzewa się, że te patogeny przyczyniają się do procesu zakaźnego, należy zastosować dodatkowe środki przeciwbakteryjne.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Spektrum działania hamującego enmetazobaktamu obejmuje klasę A beta-laktamaz o rozszerzonym spektrum działania (ESBL). Enmetazobaktam nie hamuje w sposób wiarygodny karbapenemazy klasy A karbapenemazy Klebsiella pneumoniae i nie hamuje beta-laktamaz klasy B, klasy C ani klasy D. Cefepim na ogół zachowuje stabilność wobec hydrolizy przez enzymy należące do klasy C AmpC oraz klasy D OXA-48 (patrz punkt 5.1). Wpływ na badania serologiczne Podczas leczenia cefepimem wraz z enmetazobaktamem, podobnie jak przy leczeniu cefepimem, może wystąpić dodatni wynik pośredniego i bezpośredniego testu Coombsa bez oznak hemolizy. Antybiotyki cefalosporynowe mogą powodować fałszywie dodatnią reakcję przy wykrywaniu glukozy w moczu za pomocą testu redukcji miedzi (roztwór Benedicta lub Fehlinga albo z tabletkami Clinitest), ale nie przy stosowaniu testów enzymatycznych (oksydaza glukozowa) w celu wykrywania glikozurii.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Specjalne środki ostrozności
Z tego powodu zaleca się badanie obecności glukozy z zastosowaniem metody enzymatycznej oksydazy glukozowej.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących interakcji z enmetazobaktamem. Jednak na podstawie badań in vitro i ze względu na drogi eliminacji potencjał interakcji farmakokinetycznych enmetazobaktamu uznaje się za niski. Jednoczesne leczenie antybiotykami bakteriostatycznymi może wpływać na działanie antybiotyków beta-laktamowych. Antybiotyki cefalosporynowe mogą nasilać działanie kumarynowych antykoagulantów, co obserwuje się w przypadku cefepimu.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych dotyczących stosowania cefepimu z enmetazobaktamem u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję przy odpowiedniej ekspozycji klinicznej na enmetazobaktam, ale bez oznak działania teratogennego (patrz punkt 5.3). Enmetazobaktam można stosować w okresie ciąży wyłącznie w razie wyraźnych wskazań i tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają zagrożenie dla dziecka. Karmienie piersią Dane fizyko-chemiczne sugerują przenikanie cefepimu z enmetazobaktamem do mleka ludzkiego. Wykazano też przenikanie cefepimu z enmetazobaktamem do mleka szczurów. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków i niemowląt. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie cefepimem z enmetazobaktamem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Płodność Nie badano wpływu cefepimu z enmetazobaktamem na płodność ludzi.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie obserwowano upośledzenia płodności u samców i samic szczurów leczonych cefepimem lub enmetazobaktamem (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn EXBLIFEP wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Możliwe reakcje niepożądane, takie jak zaburzenia świadomości, zawroty głowy, splątanie lub omamy, mogą zmieniać zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkty 4.4, 4.8 i 4.9).
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęstszymi reakcjami niepożądanymi, które występowały w badaniu Fazy III były: wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT) (4.8%), wzrost aktywności aminotransferazy asparaginianowej (AST) (3,5%), biegunka (2,9%) i zapalenie żyły w miejscu podania infuzji (1,9%). Poważne działanie niepożądane w postaci zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridioides difficile wystąpiło u 0,2% (1/516) pacjentów. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych Następujące reakcje niepożądane zgłaszano podczas stosowania cefepimu w monoterapii podczas badań klinicznych lub w trakcie nadzoru nad bezpieczeństwem stosowania po wprowadzeniu do obrotu i (lub) zidentyfikowano podczas badań Fazy II i /lub Fazy III z cefepimem i enmetazobaktamem. Reakcje niepożądane są klasyfikowane zgodnie z klasyfikacją układowo-narządową, preferowanymi terminami terminologii MedDRA.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane
Częstości występowania są określone jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/ 1 000 do <1/100), rzadko (≥1/ 10 000 do <1/ 1 000), bardzo rzadko (<1/ 10 000) i częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Tabela 2. Częstość reakcji niepożądanych według układów i narządów

CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Częstość Preferowany termin MedDRA
Zakażenia i zakażenia pasożytnicze Niezbyt często Biegunka związana z zakażeniem Clostridioides difficile, kandydoza jamy ustnej a, zakażenie pochwy
Rzadko Zakażenie drożdżakami Candidaa
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często Dodatni odczyn Coombsaa
Często Wydłużenie czasu protrombinowegoa, wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacjia, niedokrwistośća, eozynofiliaa
Niezbyt często Małopłytkowość, leukopeniaa, neutropeniaa
Nieznana Niedokrwistość aplastycznab, niedokrwistość hemolitycznab,agranulocytozaa
Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko Reakcja anafilaktycznaa, obrzęk naczynioruchowyaalergiczne zapalenie skóry
Nieznana wstrząs anafilaktycznya
Zaburzenia metabolizmu i odżywania Nieznana Fałszywie dodatni wynik oznaczeniaglukozy w moczua
Zaburzenia psychiczne Nieznana Stan splątaniaa, omamya
Zaburzenia układu nerwowego często Ból głowy
Niezbyt często Zawroty głowy
Rzadko Drgawkia, parestezjea, zaburzenia smaku
Nieznana Śpiączkaa, stupora, encefalopatiaa, zaburzenia świadomościa, miokloniea
Zaburzenia naczyniowe Często Zapalenie żyły w miejscu podaniainfuzji
Rzadko Rozkurcz naczyńa
Nieznana Krwotokb
Choroby układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia Rzadko Dusznośća
Zaburzenia żołądka i jelit Często Biegunka

CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządów Częstość Preferowany termin MedDRA
Niezbyt często Rzekomobłoniaste zapalenie jelitagrubego, zapalenie jelita grubego, nudności, wymioty
Rzadko Ból brzucha, zaparcia
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Często Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zwiększenie aktywności fosfatazyalkalicznej
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często Wysypka
Niezbyt często Rumień, pokrzywka, świąd
Nieznana Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórkab, zespół Stevensa-Johnsonab, rumień wielopostaciowyb
Zaburzenia nerek i układu moczowego Niezbyt często Zwiększenie stężenia mocznika wekrwi, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi
Nieznana Niewydolność nereka, nefropatia toksycznab
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko Świąd sromu i pochwy
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często Reakcja w miejscu podania infuzji, bólw miejscu wstrzyknięcia, reakcja zapalna w miejscu wstrzyknięcia
Niezbyt często Gorączkaa, reakcja zapalna w miejscupodania wlewu
Rzadko Dreszczea
Badania diagnostyczne Często Zwiększenie aktywności amylazy, zwiększenie aktywności lipazy, zwiększenie aktywności dehydrogenazymleczanowej

CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Działania niepożądane
a : Reakcje niepożądane zgłaszane po zastosowaniu tylko cefepimu. b : Reakcje niepożądane, które w powszechnym odczuciu można przypisać innym związkom z tej klasy (efekt klasy). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Załączniku V.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Objawy przedawkowania obejmują encefalopatię (zaburzenia świadomości ze splątaniem, omamami, stuporem i śpiączką), drgawki miokloniczne, napady drgawkowe (patrz punkt 4.8). Leczenie Przypadkowe przedawkowanie występowało po podawaniu dużych dawek pacjentom z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). W razie ciężkiego przedawkowania, szczególnie w przypadku pacjentów z upośledzeniem czynności nerek, hemodializa pomoże usunąć cefepim i enmetazobaktam z organizmu. Dializa otrzewnowa nie wykazuje skuteczności (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbakteryjne stosowane ogólnie, inne antybiotyki beta- laktamowe, cefalosporyny IV generacji kod ATC: J01DE51 Mechanizm działania Cefepim wywiera działanie bakteriobójcze poprzez hamowanie syntezy złożonej z peptydoglikanów ściany komórkowej w wyniku wiązania z białkami wiążącymi penicyliny (PBP, ang. penicillin- binding proteins) i ich hamowanie. Cefepim wykazuje ogólnie odporność na hydrolizę przez enzymy AmpC klasy C i OXA-48 klasy D. Enmetazobaktam jest związkiem sulfonowym kwasu penicylanowego, wykazującym działanie hamujące beta-laktamazy, strukturalnie związanym z penicyliną. Enmetazobaktam wiąże się z beta- laktamazami i zapobiega hydrolizie cefepimu. Wykazuje aktywność przeciw ESBL klasy A. Enmetazobaktam nie hamuje w sposób wiarygodny karbapenemazy klasy A KPC ani nie hamuje beta- laktamaz klasy B, klasy C ani klasy D.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność na lek Mechanizmy oporności bakteryjnej, które mogłyby potencjalnie wpływać na cefepim z enmetazobaktamem obejmują zmutowane lub nabyte PBP, zmniejszoną przepuszczalność błony zewnętrznej dla któregoś ze związków, aktywny transport któregoś ze związków na zewnątrz komórki i enzymy beta-laktamaz oporne na hamowanie przez enmetazobaktam i zdolne do hydrolizowania cefepimu. Działanie przeciwbakteryjne w skojarzeniu z innymi środkami Nie wykazano antagonistycznego działania w badaniach in vitro dotyczących skojarzeń produktów leczniczych obejmujących cefepim z enmetazobaktamem i azytromycynę, aztreonam, klindamycynę, daptomycynę, doksycyklinę, gentamycynę, lewofloksacynę, linezolid, metronidazol, trimetoprim z sulfametoksazolem lub wankomycyną. Wartości graniczne badania wrażliwości Kryteria interpretacyjne MIC (minimalnego stężenia hamującego) dla badania wrażliwości zostały ustanowione przez Europejski Komitet ds.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
Oceny Wrażliwości na środki przeciwdrobnoustrojowe (EUCAST) dla cefepimu z enmetazobaktamem. Są one wymienione tutaj: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-mic- breakpoints_en.xlsx Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Wykazano, że aktywność przeciwbakteryjna cefepimu jest najlepiej skorelowana z odsetkiem czasu przerw pomiędzy dawkami, w których stężenie wolnej substancji czynnej było większe niż MIC cefepimu z enmetazobaktamem (%fT>MIC). W przypadku enmetazobaktamu wskaźnik farmakokinetyki/farmakodynamiki P(K-PD) stanowi odsetek czasu przerw pomiędzy dawkami, w których stężenie wolnej substancji czynnej było większe niż stężenie progowe (%fT>C T ). Skuteczność kliniczna wobec konkretnych drobnoustrojów chorobotwórczych W badaniach klinicznych wykazano skuteczność wobec wymienionych pod każdym wskazaniem patogenów, które były in vitro wrażliwe na cefepim z enmetazobaktamem.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
Powikłane zakażenia układu moczowego w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek Drobnoustroje Gram-ujemne: – Escherichia coli – Klebsiella pneumoniae – Proteus mirabilis Nie ustalono skuteczności klinicznej wobec następujących patogenów, które mają znaczenie dla zatwierdzonych wskazań, chociaż badania in vitro sugerują, że byłyby wrażliwe na cefepim i cefepim z enmetazobaktamem przy braku nabytych mechanizmów oporności: Drobnoustroje Gram-ujemne: – Klebsiella aerogenes – Klebsiella oxytoca – Serratia marcescens – Citrobacter freundii – Citrobacter koseri – Providencia rettgeri – Providencia stuartii – Acinetobacter baumannii – Pseudomonas aeruginosa – Enterobacter cloacae Drobnoustroje Gram-dodatnie: – Staphylococcus aureus (tylko metycylinowrażliwy) Dane in vitro wskazują, że następujące gatunki nie są wrażliwe na cefepim z enmetazobaktamem: – Enteroccocus spp.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków wstrzymała obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego EXBLIFEP w jednej lub kilku podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje gram ujemne (w dopuszczonych wskazaniach: „Leczenie powikłanych zakażeń układu moczowego, w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek”, „Leczenie szpitalnego zapalenia płuc, w tym zapalenia płuc związanego ze stosowaniem respiratora” oraz „Leczenie pacjentów z bakteriemią, która przebiega w powiązaniu z zakażeniami wymienionymi powyżej lub podejrzewa się, że przebiega w powiązaniu z tymi zakażeniami”) (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po dożylnym podawaniu 2 g cefepimu i 0,5 g enmetazobaktamu w ciągu 2 godzin co 8 godzin pacjentom z powikłanym zakażeniem dróg moczowych, maksymalne stężenie w osoczu (C max ) ocenione w Dniu 1. i Dniu 7. wynosiło 87–100 µg/ml i 17–20 µg/ml odpowiednio dla cefepimu i enmetazobaktamu. Nie było istotnej różnicy w zakresie C max i AUC pomiędzy zdrowymi ochotnikami a pacjentami w powikłanym zakażeniem dróg moczowych w populacyjnej analizie PK. Dystrybucja Cefepim i enmetazobaktam są dobrze dystrybuowane w płynach i tkankach organizmu, w tym w błonie śluzowej oskrzeli. Na podstawie populacyjnej analizy PK, całkowita objętość dystrybucji wynosiła 16,9 l dla cefepimu i 20,6 l dla enmetazobaktamu. Wiązanie cefepimu przez białka osocza wynosi około 20% i nie zależy od jego stężenia w surowicy. W przypadku enmetazobaktamu wiązanie z białkami osocza jest pomijalne.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Badanie płynu powlekającego nabłonek dróg oddechowych (ELF) u zdrowych ochotników wykazało, że penetracja cefepimu i enmetazobaktamu do płuc jest podobna i wynosi maksymalnie, odpowiednio, 73% i 62% po upływie 8 godzin od rozpoczęcia infuzji, przy współczynniku biodystrybucji fAUC (ELF/osocze) w ciągu całej 8-godzinnej przerwy wynoszącym 47% dla cefepimu i 46% dla enmetazobaktamu. Metabolizm Cefepim ulega metabolizmowi w małym stopniu. Głównym metabolitem jest N-metylopirolidyna, która stanowi ok. 7% podanej dawki. Enmetazobaktam ulega minimalnemu metabolizmowi w wątrobie. Eliminacja Zarówno cefepim, jak i enmetazobaktam są wydalane głównie przez nerki w postaci niezmienionej. Średni czas półtrwania w fazie eliminacji dla 2 g cefepimu i 500 mg enmetazobaktamu przy podawaniu ich łącznie wynosił u pacjentów z powikłanym zakażeniem dróg moczowym, odpowiednio, 2,7 godzin i 2,6 godzin. Około 85% podanej dawki cefepimu wydala się w postaci niezmienionej z moczem.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
W przypadku enmetazobaktamu około 90% dawki było wydalane w postaci niezmienionej w moczu w ciągu 24 godzin. Średni klirens nerkowy dla enmetazobaktamu wynosił 5,4 l/h, a średni całkowity klirens wynosił 8,1 l/h. Po wielokrotnych infuzjach dożylnych podawanych co 8 godzin przez 7 dni u osób z prawidłową czynnością nerek nie następowała kumulacja cefepimu ani enmetazobaktamu. Liniowość lub nieliniowość Maksymalne stężenie w osoczu (C max ) i pole pod krzywą zależności stężenia w osoczu od czasu (AUC) dla cefepimu i enmetazobaktamu wzrastały proporcjonalnie wraz z dawką w badanym zakresie dawek (1 gram do 2 gramów dla cefepimu i 0,6 grama do 4 gramów dla enmetazobaktamu) po podawaniu z pojedynczej infuzji dożylnej. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Farmakokinetykę cefepimu badano u mężczyzn i kobiet w podeszłym wieku (65 lat i powyżej).
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Bezpieczeństwo i skuteczność u pacjentów w podeszłym wieku były porównywalne z osobami dorosłymi, natomiast okres półtrwania w fazie eliminacji był nieco dłuższy, a klirens nerkowy niższy u pacjentów w podeszłym wieku. Zmiana dawki jest konieczna u pacjentów w podeszłym wieku z obniżoną czynnością nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Populacyjna analiza PK dla enmetazobaktamu nie wykazywała żadnych klinicznie znaczących zmian parametrów PK u pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek W przypadku cefepimu, bez zmiany dawki AUC 0inf jest odpowiednio około 1,9-krotnie, 3-krotnie i 5- krotnie wyższe u osób z łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek i 12-krotnie większe u osób ze schyłkową niewydolnością nerek, którzy byli poddawani dializom przed podaniem cefepimu z enmetazobaktamem w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
W przypadku cefepimu, bez zmiany dawki AUC 0inf jest odpowiednio około 1,8-krotnie, 3-krotnie i 5- krotnie wyższe u osób z łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek i 11-krotnie większe u osób ze schyłkową niewydolnością nerek, którzy byli poddawani dializom przed podaniem cefepimu z enmetazobaktamem w porównaniu do osób z prawidłową czynnością nerek. W celu utrzymania podobnych ekspozycji ogólnoustrojowych jak w przypadku prawidłowej czynności nerek konieczna jest zmiana dawki (patrz punkt 4.2). Średni okres półtrwania w fazie eliminacji u ochotników poddawanych hemodializie (n=6), po podaniu dawki wynosił odpowiednio 23,8 godzin i 16,5 godzin dla cefepimu i enmetazobaktamu. Przy hemodializie dawkę należy podawać niezwłocznie po ukończeniu dializy (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Hemodializa zwiększała ogólnoustrojowy klirens u pacjentów ze schyłkową chorobą nerek, gdy dializę przeprowadzano po podaniu dawki (klirens 2,1 l/h i 3,0 l/h, odpowiednio dla cefepimu i enmetazobaktamu) w porównaniu z wartościami w sytuacji, gdy dializę przeprowadzano przed podaniem dawki (klirens dla cefepimu i enmetazobaktamu, odpowiednio, 0,7 l/hi 0,8 l/h). Dla cefepimu okres półtrwania wynosił 19 godzin w przypadku ciągłej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej. Nasilony klirens nerkowy Symulacja przy użyciu modelu populacyjnej PK wykazała, że pacjenci z większym niż prawidłowy klirensem kreatyniny (>150 ml/min) wykazywali spadek ogólnoustrojowej ekspozycji o 28% w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek (80–150 ml/min). W tej populacji, na podstawie rozważań farmakokinetycznych-farmakodynamicznych, przedłużenie czasu trwania infuzji jest zalecane dla utrzymania odpowiedniej ekspozycji ogólnoustrojowej (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby Po podaniu pojedynczej dawki wynoszącej 1,0 g kinetyka cefepimu była niezmieniona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Enmetazobaktam ulega minimalnemu metabolizmowi w wątrobie i ma niski potencjał zmiany PK przy zaburzeniach czynności wątroby. Nie jest więc wymagana zmiana dawki. Dzieci i młodzież Farmakokinetyka cefepimu z enmetazobaktamem nie została jeszcze oceniona u pacjentów w wieku od urodzenia do 18 lat.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Cefepim Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na rozród i genotoksyczności nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach dla oceny potencjalnego działania rakotwórczego. Enmetazobaktam Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa i genotoksyczności nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono badań rakotwórczości enmetazobaktamu. Ogólne działanie toksyczne Po 28 dniach podawania dożylnie raz na dobę samego enmetazobaktamu zaobserwowano zależne od dawki zmiany w wątrobie – u szczurów nagromadzenie glikogenu w komórkach wątroby, któremu towarzyszyło zwiększenie masy wątroby oraz zwyrodnienie torbielowate i martwica pojedynczych komórek, podwyższone stężenie cholesterolu i enzymów wątrobowych u psów.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wpływ enmetazobaktamu na wątrobę nie ulegał zmianie ani nasileniu, gdy podawano go razem z cefepimem. Po maksymalnie 4 tygodniach (u szczurów) i 13 tygodniach (u psów) podawania dożylnie raz na dobę enmetazobaktamu i cefepimu, obserwowano powiązane niepożądane działania na wątrobę (co najmniej częściowo przemijające) po dawkach 250/500 mg/kg/dobę u szczurów (AUC 0-24 195 μg*h/ml) oraz po dawkach 200/400 mg/kg/dobę u psów (AUC 0-24 639 μg*h/ml). Zastosowane tych dawek skutkuje osiągnięciem marginesu narażenia stanowiącego 0,86 -krotność u szczurów oraz 2,8- krotność u psów w odniesieniu do ekspozycji po maksymalnej zalecanej dawce u ludzi (AUC 0-24 226 μg*h/ml). Dla dawek NOAEL ( ang. no observed adverse effects level), wynoszących 125/250 mg/kg/dobę u szczurów i 50/100 mg/kg/dobę u psów, margines narażenia stanowił, odpowiednio, 0,57-krotność i 0,71-krotność narażenia po maksymalnej zalecanej dawce u ludzi.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksyczny wpływ na rozród W odniesieniu do toksycznego wpływu enmetazobaktamu na rozród szczurów i królików odnotowano opóźnienie kostnienia szkieletu (zlokalizowane, dotyczące czaszki), zarówno u szczurów, jak i królików. U królików odnotowano zwiększenie liczby utrat ciąży w fazie poimplantacyjnej, mniejszą średnią masę płodu i zmiany szkieletu (mostek ze zlaniem segmentów mostka płodowego). Te działania obserwowano wraz z toksycznym działaniem na matkę i po znaczących klinicznie dawkach. Tym samym NOAEL dla szczurów wynosi 250 mg/kg/dobę, dla królików 50 mg/kg/dobę z marginesem w odniesieniu do ekspozycji po maksymalnej zalecanej dawce u ludzi wynoszącym odpowiednio 1,14-krotność i 1,10-krotność. W badaniach na szczurach dotyczących okresu około- i poporodowego w pokoleniu F1 zaobserwowano mniejszą masę potomstwa, niewielkie opóźnienie rozwoju przed zakończeniem karmienia przez matkę i zmniejszoną aktywność motoryczną kilku samców w fazie dojrzewania.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie obserwowano nieprawidłowości u młodych oddzielonych w dniu 4. post partum , z wyjątkiem uszkodzeń tylnych łap (rotacja i(lub) obrzęk), które odnotowano w 2 młodych z różnych miotów w pokoleniu F2 po stosowaniu 500 mg/kg/dobę. NOAEL dla pokolenia F1 wynosił 125 mg/kg/dobę, a względem toksycznego wpływu na matkę i rozwoju pokolenia F2 — 250 mg/kg/dobę z marginesem w odniesieniu do ekspozycji po maksymalnej zalecanej dawce u ludzi wynoszącym odpowiednio 0,68- krotność i 1,14-krotność.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych L-arginina 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. Istnieje fizyko-chemiczna niezgodność z następującymi antybiotykami: metronidazolem, wankomycyną, gentamycyną, siarczanem tobramycyny i siarczanem netylmycyny. W razie wskazań do jednoczesnej terapii, takie środki należy podawać oddzielnie. 6.3 Okres ważności 2 lata. Po rekonstytucji Zrekonstytuowaną zawartość fiolki należy niezwłocznie dalej rozcieńczać. Po rozcieńczeniu Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną podczas przechowywania przez nie więcej niż 6 godzin w przypadku przechowywania w temperaturze 2°C–8ºC, a następnie przez 2 godziny w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, o ile metoda otwierania/rekonstytucji/rozcieńczania wyklucza ryzyko skażenia mikrobiologicznego produkt leczniczy powinien być wykorzystany niezwłocznie.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Jeśli nie zostanie zużyty niezwłocznie, za czas i warunki przechowywania odpowiada użytkownik. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w lodówce (2°C –8°C). Fiolkę przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka o pojemności 20 ml (szkło przezroczyste typu I) z korkiem (guma bromobutylowa) i kapslem typu flip-off . Wielkość opakowania: 10 fiolek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowywania produktu leczniczego do stosowania Ten produkt leczniczy jest przeznaczony do infuzji dożylnej, a każda fiolka jest wyłącznie do jednorazowego użytku. Przy przygotowaniu roztworu do infuzji należy przestrzegać techniki aseptycznej.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Przygotowanie dawek Cefepim z enmetazobaktamem jest zgodny z roztworem chlorku sodowego 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań, roztworem 5% glukozy do wstrzykiwań oraz połączeniem roztworu glukozy do wstrzykiwań i roztworu chlorku sodowego do wstrzykiwań (zawierającego 2,5 % glukozy i 0,45% chlorku sodowego). Produkt leczniczy EXBLIFEP jest dostarczany w postaci suchego proszku w fiolkach zawierających pojedynczą dawkę. Przed infuzją dożylną proszek wymaga rekonstytucji i dalszego rozcieńczenia w sposób opisany poniżej. Aby przygotować wymaganą dawkę do infuzji dożylnej, należy dokonać rekonstytucji zawartości fiolki, w sposób określony w Tabeli 3, poniżej: 1. Pobrać 10 ml płynu z worka do infuzji zawierającego 250 ml (zgodnego roztworu do wstrzykiwań) i dokonać rekonstytucji zawartości fiolki z cefepimem i enmetazobaktamem. 2. Delikatnie wymieszać do rozpuszczenia.
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Zrekonstytuowany roztwór cefepimu z enmetazobaktamem będzie w przybliżeniu wykazywał stężenie cefepimu wynoszące 0,20 g/ml oraz stężenie enmetazobaktamu wynoszące 0,05 g/ml. Objętość końcowa wynosi około 10 ml. UWAGA: ZREKONSTYTUOWANY ROZTWÓR NIE JEST PRZEZNACZONY DO BEZPOŚREDNIEGO WSTRZYKNIĘCIA Przed infuzją dożylną zrekonstytuowany roztwór musi być dalej niezwłocznie rozcieńczony w worku infuzyjnym o objętości 250 ml (zgodnego roztworu do wstrzykiwań). Aby rozcieńczyć zrekonstytuowany roztwór, należy pobrać całą zrekonstytuowaną zawartość fiolki, lub jej część, i dodać z powrotem do worka infuzyjnego, jak podano w Tabeli 3 poniżej. 3. Infuzja dożylna rozcieńczonego roztworu musi zostać ukończona w ciągu 8 godzin, w razie przechowywania w warunkach chłodniczych (tzn. w temperaturze 2°C–8°C. Jeśli roztwór był przechowywany w lodówce przez mniej niż 6 godzin, przed infuzją powinien osiągnąć temperaturę pokojową, a następnie być podany w temperaturze pokojowej przez 2 lub 4 godziny).
CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Tabela 3: Przygotowanie dawek cefepimu z enmetazobaktamem

CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne

Dawka cefepimu/enmetazobaktam u Liczba fiolek do rekonstytucji Objętość roztworu do pobrania z każdej zrekonstytuowanej fiolkido dalszego rozcieńczenia Końcowa objętość worka infuzyjnego
2,5 g (2 g / 0,5 g) 1 Cała zawartość (około 10 ml) 250 ml
1,25 g (1 g / 0,25 g) 1 5,0 ml(wyrzucić niezużytą część) 245 ml
0,625 g (0,5 g / 0,125 g) 1 2,5 ml(wyrzucić niezużytą część) 242,5 ml

CHPL leku Exblifep, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 2 g + 0,5 g
Dane farmaceutyczne
Przed użyciem dokonać oceny wzrokowej fiolki. Roztwór można używać tylko wówczas, gdy jest przezroczysty i nie zawiera cząstek stałych. Należy używać wyłącznie przezroczyste roztwory. Podobnie jak w przypadku innych cefalosporyn, roztwory cefepimu z enmetazobaktamem mogą przybrać kolor żółty do bursztynowego, w zależności od warunków przechowywania. Jednak nie ma to negatywnego wpływu na działanie produktu. Przygotowany roztwór powinien być podany w infuzji dożylnej. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Wskazania	Dawkowanie (mg/infuzję)	Czas trwania infuzji (minuty)/częstość podawania
Dawka standardowaaPowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (cSSTI) Pozaszpitalne zapalenie płuc (CAP)	600 mg	5–60b/co 12 godzin
Duża dawkabPotwierdzone lub podejrzewane cSSTI wywołaneprzez S. aureus, dla którego wartość MIC ceftaroliny wynosi 2 mg/l lub 4 mg/lc	120/co 8 godzin

Wskazania	Klirens kreatyniny (ml/min)a	Dawkowanie (mg/infuzję)	Czas trwania infuzji (minuty)/częstość podawania
Dawka standardowaPowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich (cSSTI)Pozaszpitalne zapalenie płuc (CAP)	> 30 do ≤ 50	400 mg	5–60c/co 12 godzin
≥ 15 do ≤ 30	300 mg
Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD), w tymhemodializyb	200 mg
Duża dawkacPotwierdzone lub podejrzewane cSSTI wywołane przez S. aureus, dla którego wartość MIC ceftaroliny = 2 mg/l lub4 mg/ld	> 30 do ≤ 50	400 mg	120/co 8 godzin
≥ 15 do ≤ 30	300 mg
Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD), w tym hemodializyb	200 mg

Klasyfikacja układówi narządów	Bardzo często	Często	Niezbyt często	Rzadko	Częstość nieznana
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze			zapalenie jelit wywołane Clostridiumdifficile (patrz punkt 4.4)
Zaburzenia krwii układu chłonnego			niedokrwistość, leukopenia, neutropenia*, trombocytopenia, wydłużenie czasu protrombinowego (PT), wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT), zwiększenie międzynarodoweg o współczynnikaznormalizowanego (INR)	agranulocytoza, eozynofilia
Zaburzenia układu immunologicznego		wysypka, pokrzywka	reakcje anafilaktyczne, reakcje nadwrażliwości (np. pokrzywka, obrzęk wargi twarzy) (patrz punkty 4.3 i 4.4)
Zaburzenia układu nerwowego		ból głowy,zawroty głowy	encefalopatia*, +
Zaburzenia naczyniowe		zapalenie naczyń
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia					eozynofilowe zapalenie płuc*
Zaburzenia żołądka i jelit		biegunka, nudności, wymioty,ból brzucha
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych		zwiększona aktywność aminotrans- ferazwątrobo- wych
Zaburzenia nerek i dróg moczowych			zwiększone stężeniekreatyniny we krwi

Drobnoustroje	Minimalne stężenie hamujące (MIC) [mg/l]
Wrażliwe (≤ S)	Oporne (R >)
Staphylococcus aureus	11	22
Streptococcus pneumoniae	0,25	0,25
Streptococcus grupy A, B, C, G	Uwaga3	Uwaga3
Haemophilus influenzae	0,03	0,03
Enterobacterales	0,5	0,5

Bezwzględne eGFR (ml/min)	Zalecany schemat dawkowania produktu leczniczego EXBLIFEP(cefepim i enmetazobaktam)	Przerwapomiędzy dawkami
Łagodne (60 – <90)	cefepim 2 g i enmetazobaktam 0,5 g	co 8 godzin
Umiarkowane (30 – <60)	cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 g	co 8 godzin
Ciężkie (15 – <30)	cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 g	co 12 godzin
Schyłkowa niewydolność nerek(<15)	cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 g	co 24godziny
Pacjenci wymagający hemodializy	cefepim 1 g i enmetazobaktam 0,25 g dawka wysycająca pierwszego dnia leczenia, a następnie cefepim 0,5 g i enmetazobaktam 0,125 g (co 24 godziny, ale po sesjihemodializy w dniach prowadzenia hemodializy)	co 24 godziny
Pacjenci poddawani ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej	cefepim 2 g i enmetazobaktam 0,5 g	Co 48godzin

Klasyfikacja układów i narządów	Częstość	Preferowany termin MedDRA
Zakażenia i zakażenia pasożytnicze	Niezbyt często	Biegunka związana z zakażeniem Clostridioides difficile, kandydoza jamy ustnej a, zakażenie pochwy
Rzadko	Zakażenie drożdżakami Candidaa
Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Bardzo często	Dodatni odczyn Coombsaa
Często	Wydłużenie czasu protrombinowegoa, wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacjia, niedokrwistośća, eozynofiliaa
Niezbyt często	Małopłytkowość, leukopeniaa, neutropeniaa
Nieznana	Niedokrwistość aplastycznab, niedokrwistość hemolitycznab,agranulocytozaa
Zaburzenia układu immunologicznego	Rzadko	Reakcja anafilaktycznaa, obrzęk naczynioruchowyaalergiczne zapalenie skóry
Nieznana	wstrząs anafilaktycznya
Zaburzenia metabolizmu i odżywania	Nieznana	Fałszywie dodatni wynik oznaczeniaglukozy w moczua
Zaburzenia psychiczne	Nieznana	Stan splątaniaa, omamya
Zaburzenia układu nerwowego	często	Ból głowy
Niezbyt często	Zawroty głowy
Rzadko	Drgawkia, parestezjea, zaburzenia smaku
Nieznana	Śpiączkaa, stupora, encefalopatiaa, zaburzenia świadomościa, miokloniea
Zaburzenia naczyniowe	Często	Zapalenie żyły w miejscu podaniainfuzji
Rzadko	Rozkurcz naczyńa
Nieznana	Krwotokb
Choroby układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia	Rzadko	Dusznośća
Zaburzenia żołądka i jelit		Często	Biegunka

Dawka cefepimu/enmetazobaktam u	Liczba fiolek do rekonstytucji	Objętość roztworu do pobrania z każdej zrekonstytuowanej fiolkido dalszego rozcieńczenia	Końcowa objętość worka infuzyjnego
2,5 g (2 g / 0,5 g)	1	Cała zawartość (około 10 ml)	250 ml
1,25 g (1 g / 0,25 g)	1	5,0 ml(wyrzucić niezużytą część)	245 ml
0,625 g (0,5 g / 0,125 g)	1	2,5 ml(wyrzucić niezużytą część)	242,5 ml

Ceftarolina – stosowanie u dzieci

Spis treści

Stosowanie leków u dzieci – dlaczego wymaga szczególnej ostrożności?

Zakres stosowania ceftaroliny u dzieci

Dawkowanie ceftaroliny u dzieci

Bezpieczeństwo stosowania ceftaroliny u dzieci

Podsumowanie – ceftarolina w leczeniu zakażeń u dzieci

Pytania i odpowiedzi

Czy ceftarolina może być stosowana u niemowląt?

W jakich chorobach stosuje się ceftarolinę u dzieci?

Jakie są przeciwwskazania do stosowania ceftaroliny u dzieci?

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić podczas leczenia ceftaroliną u dzieci?

Ceftarolina a reakcje alergiczne

Biegunka podczas leczenia ceftaroliną

Znaczenie indywidualnego doboru dawki u dzieci

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgInterakcje

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgInterakcje

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mgDawkowanie

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Interakcje

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Interakcje

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Zinforo, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 600 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Dawkowanie

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Interakcje

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Zevtera, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, 500 mg
Przedawkowanie