Menu

Buprenorfina – przeciwwskazania

Buprenorfina to silny lek z grupy opioidów, wykorzystywany w leczeniu bólu oraz uzależnienia od opioidów. Choć przynosi ulgę wielu pacjentom, jej stosowanie wiąże się z określonymi przeciwwskazaniami, które mogą zależeć od postaci leku, drogi podania czy współistniejących chorób. Poznanie tych ograniczeń jest kluczowe, aby terapia była bezpieczna i skuteczna.

Spis treści

Czym jest buprenorfina i kiedy należy uważać?

Buprenorfina to substancja czynna należąca do grupy opioidowych leków przeciwbólowych oraz środków stosowanych w leczeniu uzależnienia od opioidów¹²³. Jej działanie polega na łagodzeniu bólu oraz łagodzeniu objawów odstawienia u osób uzależnionych. Występuje w różnych postaciach, takich jak roztwory do wstrzykiwań, tabletki podjęzykowe, plastry transdermalne, a także złożone preparaty z naloksonem⁴⁵⁶.

Stosowanie buprenorfiny nie zawsze jest możliwe. W niektórych przypadkach istnieją przeciwwskazania bezwzględne – czyli takie, które całkowicie wykluczają jej użycie. Są też sytuacje, w których lek można stosować tylko wyjątkowo, po ocenie ryzyka przez lekarza (przeciwwskazania względne), lub z zachowaniem szczególnej ostrożności. Przeciwwskazania mogą różnić się w zależności od postaci leku, drogi podania oraz tego, czy buprenorfina stosowana jest samodzielnie, czy z innymi substancjami, np. z naloksonem⁷.

Przeciwwskazania bezwzględne – kiedy nie wolno stosować buprenorfiny?

Nadwrażliwość na buprenorfinę lub składniki pomocnicze – jeśli pacjent kiedykolwiek miał reakcję alergiczną na buprenorfinę lub inne składniki leku, nie wolno go stosować, ponieważ może to prowadzić do poważnych reakcji uczuleniowych, w tym wstrząsu anafilaktycznego⁸⁹⁷.
Ciężka niewydolność oddechowa – w przypadku poważnych zaburzeń oddychania, buprenorfina może dodatkowo osłabić oddech, co grozi nawet zatrzymaniem oddechu i śmiercią⁷¹⁰.
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby – u osób z ciężką niewydolnością wątroby organizm nie jest w stanie odpowiednio metabolizować buprenorfiny, co może prowadzić do nagromadzenia leku i toksycznych skutków⁷¹⁰.
Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens – w tych stanach buprenorfina może pogłębić zaburzenia świadomości i oddychania, zwiększając ryzyko zgonu⁹⁷¹⁰.
Jednoczesne stosowanie antagonistów opioidów (naltrekson, nalmefen) – te leki znoszą działanie buprenorfiny i mogą prowadzić do nagłego wystąpienia objawów odstawienia⁷.
Myasthenia gravis (męczliwość mięśni) – dotyczy szczególnie plastrów transdermalnych; stosowanie buprenorfiny może pogorszyć przebieg tej choroby⁹.
Delirium tremens (majaczenie alkoholowe) – buprenorfina może nasilić zaburzenia świadomości⁹.
Ciąża – przeciwwskazanie dla plastrów i niektórych innych postaci leku, ze względu na brak wystarczających danych o bezpieczeństwie stosowania w tym okresie⁹.
Uzależnienie od opioidów i leczenie zespołu odstawienia – dotyczy plastrów transdermalnych, które nie są przeznaczone do leczenia uzależnienia, lecz do łagodzenia bólu¹¹.
Stosowanie inhibitorów MAO lub niedawne ich odstawienie – buprenorfina nie powinna być stosowana razem z inhibitorami MAO ani w ciągu 2 tygodni po ich odstawieniu, gdyż może dojść do poważnych działań niepożądanych⁹.
Rzadkie zaburzenia metaboliczne – w przypadku niektórych postaci, np. tabletek podjęzykowych, przeciwwskazaniem jest dziedziczna nietolerancja galaktozy, brak laktazy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy¹².

Przeciwwskazania względne – kiedy buprenorfinę można stosować tylko wyjątkowo?

Są sytuacje, w których lekarz może zdecydować się na leczenie buprenorfiną po dokładnej analizie korzyści i ryzyka. Do takich przypadków należą:

Zaburzenia czynności nerek – u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lek może się kumulować i powodować działania niepożądane. W takich przypadkach dawka powinna być dostosowana, a pacjent wymaga szczególnej obserwacji¹³¹⁴.
Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby – u tych pacjentów lek może działać silniej lub dłużej, dlatego konieczna jest kontrola czynności wątroby i monitorowanie ewentualnych objawów przedawkowania lub toksyczności¹⁵¹⁶.
Stosowanie leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepiny, niektóre leki przeciwdepresyjne, leki nasenne, alkohol) – połączenie z buprenorfiną może prowadzić do groźnych dla życia działań, takich jak depresja oddechowa, śpiączka czy nawet zgon¹⁷¹⁸.
Stosowanie leków serotoninergicznych (np. SSRI, SNRI, inhibitory MAO) – zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, czyli groźnego zaburzenia objawiającego się zmianami świadomości, niestabilnością układu autonomicznego i problemami mięśniowymi¹⁹²⁰.
Stosowanie innych opioidów – może to prowadzić do nagłych objawów odstawienia lub przedawkowania⁷.
Zespół wydłużonego QT lub stosowanie leków wydłużających ten odstęp w EKG – buprenorfina może dodatkowo wydłużać QT, zwiększając ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca¹⁴.

Ważne: Buprenorfina może być przeciwwskazana lub wymagać szczególnej ostrożności u osób starszych, osłabionych, dzieci, osób z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, płuc, a także u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, niedoczynnością tarczycy, chorobą Addisona, rozrostem gruczołu krokowego, zwężeniem cewki moczowej czy kifoskoliozą. W tych przypadkach konieczne jest dostosowanie dawki i ścisła obserwacja pacjenta, aby uniknąć powikłań takich jak depresja oddechowa czy nadmierna sedacja²¹²²²³.

Stosowanie buprenorfiny – kiedy należy zachować szczególną ostrożność?

W pewnych grupach pacjentów stosowanie buprenorfiny nie jest przeciwwskazane, ale wymaga wzmożonej uwagi i często indywidualnego dostosowania dawki. Dotyczy to m.in.:

Osób starszych i osłabionych – są bardziej podatni na działania niepożądane, dlatego leczenie powinno być rozpoczynane od najmniejszej skutecznej dawki, z częstą oceną stanu zdrowia²¹.
Dzieci i młodzież – brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa, zwłaszcza u dzieci poniżej 15-16 lat. W tej grupie wiekowej buprenorfinę stosuje się bardzo ostrożnie lub wcale²⁴²⁵.
Pacjentów z chorobami układu oddechowego (np. astma, przewlekła obturacyjna choroba płuc, serce płucne, kifoskolioza) – ryzyko depresji oddechowej jest wyższe i może być konieczne zmniejszenie dawki²⁶¹⁸.
Pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby – należy regularnie monitorować czynność wątroby, a w przypadku pogorszenia jej funkcji dostosować dawkowanie lub rozważyć przerwanie leczenia¹⁵¹⁶.
Pacjentów z zaburzeniami czynności nerek – zalecana jest ostrożność, szczególnie przy ciężkiej niewydolności nerek¹³¹⁴.
Osób z niedoczynnością tarczycy, niewydolnością kory nadnerczy, obrzękiem śluzowatym, chorobami dróg żółciowych, przerostem gruczołu krokowego, zwężeniem cewki moczowej – mogą być bardziej podatne na działania niepożądane buprenorfiny, takie jak zaburzenia oddawania moczu czy pogorszenie stanu ogólnego²¹²²²³.
Pacjentów z urazami głowy lub podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym – buprenorfina może utrudniać ocenę stanu neurologicznego i pogarszać objawy²⁷²⁸.
Pacjentów uzależnionych od opioidów – buprenorfina może wywołać objawy odstawienia, jeśli zostanie podana zbyt wcześnie po ostatniej dawce innego opioidu²⁹¹⁶.
Osób z zaburzeniami psychicznymi (np. psychozy, depresja, zaburzenia lękowe) – mogą być bardziej narażone na uzależnienie lub nadużywanie leku³⁰.

Dawkowanie i monitorowanie

W przypadkach wymagających szczególnej ostrożności konieczne może być zmniejszenie dawki buprenorfiny i regularna kontrola stanu zdrowia. Monitorowanie obejmuje ocenę czynności wątroby, nerek, układu oddechowego oraz obserwację objawów przedawkowania lub odstawienia¹⁵¹⁶.

Tabela podsumowująca

Przeciwwskazanie	Typ (bezwzględne/względne)
Nadwrażliwość na buprenorfinę lub składniki pomocnicze	Przeciwwskazane
Ciężka niewydolność oddechowa	Przeciwwskazane
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby	Przeciwwskazane
Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens	Przeciwwskazane
Stosowanie antagonistów opioidów (naltrekson, nalmefen)	Przeciwwskazane
Myasthenia gravis, delirium tremens, ciąża (dla niektórych postaci)	Przeciwwskazane
Uzależnienie od opioidów i leczenie zespołu odstawienia (plastry)	Przeciwwskazane
Stosowanie inhibitorów MAO lub niedawne ich odstawienie	Przeciwwskazane
Rzadkie zaburzenia metaboliczne (w zależności od postaci leku)	Przeciwwskazane
Zaburzenia czynności nerek	Należy zachować ostrożność
Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby	Należy zachować ostrożność
Stosowanie leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy	Należy zachować ostrożność
Stosowanie leków serotoninergicznych	Należy zachować ostrożność
Stosowanie innych opioidów	Należy zachować ostrożność
Zespół wydłużonego QT lub stosowanie leków wydłużających QT	Należy zachować ostrożność
Wiek podeszły, osłabienie, dzieci i młodzież	Należy zachować ostrożność
Zaburzenia czynności oddechowej, wątroby, nerek, choroby dróg żółciowych	Należy zachować ostrożność
Niedoczynność tarczycy, choroba Addisona, przerost gruczołu krokowego, zwężenie cewki moczowej, kifoskolioza	Należy zachować ostrożność
Urazy głowy, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe	Należy zachować ostrożność
Uzależnienie od opioidów (początek leczenia)	Należy zachować ostrożność

Informacje praktyczne:

Przeciwwskazania mogą różnić się w zależności od postaci leku (np. tabletki podjęzykowe, plastry, zastrzyki, preparaty złożone z naloksonem).
Niektóre przeciwwskazania dotyczą tylko określonych grup pacjentów (np. dzieci, osoby z rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi).
W przypadku współistniejących chorób lub przyjmowania innych leków (zwłaszcza działających na układ nerwowy lub serotoninowy), buprenorfina może być stosowana tylko pod ścisłym nadzorem i często wymaga modyfikacji dawki.
Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia podczas terapii buprenorfiną, zwłaszcza u osób z chorobami przewlekłymi.

Buprenorfina – bezpieczeństwo przede wszystkim

Buprenorfina to skuteczny lek stosowany w leczeniu bólu oraz uzależnienia od opioidów, jednak nie jest odpowiednia dla każdego. Lista przeciwwskazań jest długa i zależy od wielu czynników – od chorób towarzyszących, przez wiek pacjenta, aż po inne stosowane leki. Szczególnie istotne jest indywidualne podejście do każdego przypadku, uwzględniające zarówno postać leku, jak i drogę jego podania. Prawidłowe stosowanie oraz regularne kontrole są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności terapii³¹³²³³.

Pytania i odpowiedzi

Kiedy nie wolno stosować buprenorfiny?

Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na buprenorfinę lub jej składniki, ciężka niewydolność oddechowa, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens oraz stosowanie antagonistów opioidów (naltrekson, nalmefen).

Czy buprenorfina może być stosowana u dzieci?

Nie zaleca się stosowania buprenorfiny u dzieci i młodzieży poniżej 15-16 lat z powodu braku wystarczających danych o bezpieczeństwie.

Czy buprenorfina jest bezpieczna dla osób z chorobami wątroby?

U osób z ciężką niewydolnością wątroby buprenorfina jest przeciwwskazana. W umiarkowanych zaburzeniach konieczne jest zachowanie ostrożności i regularne monitorowanie czynności wątroby.

Czy można stosować buprenorfinę razem z innymi lekami?

Buprenorfiny nie należy łączyć z lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepiny, alkohol), inhibitorami MAO czy lekami serotoninergicznymi bez oceny ryzyka przez lekarza, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych.

Jakie są przeciwwskazania do stosowania buprenorfiny w plastrach?

Plastry z buprenorfiną są przeciwwskazane m.in. w przypadku uzależnienia od opioidów, leczenia zespołu odstawienia, myasthenia gravis, delirium tremens, ciąży oraz przyjmowania inhibitorów MAO.

Wpływ zaburzeń czynności wątroby i nerek na bezpieczeństwo terapii

Buprenorfina jest metabolizowana głównie w wątrobie. U osób z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby lek może się kumulować, powodując działania niepożądane – konieczne jest monitorowanie i ewentualne dostosowanie dawki. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby buprenorfina jest przeciwwskazana. W przypadku zaburzeń czynności nerek, szczególnie ciężkich, lek może się dłużej utrzymywać w organizmie, dlatego stosuje się go ostrożnie i pod kontrolą lekarza¹²³.

Ryzyko depresji oddechowej i interakcje z innymi lekami

Buprenorfina, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepiny, leki nasenne, alkohol), może powodować groźną dla życia depresję oddechową. Ryzyko to jest szczególnie wysokie u osób starszych, osłabionych oraz pacjentów z zaburzeniami oddychania. Jeśli konieczne jest łączenie tych leków, należy stosować najniższe skuteczne dawki i skrócić czas leczenia do minimum⁴⁵.

Zespół serotoninowy – co warto wiedzieć?

Stosowanie buprenorfiny razem z lekami zwiększającymi poziom serotoniny (np. SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, inhibitory MAO) może prowadzić do wystąpienia zespołu serotoninowego. Objawy tego stanu to m.in. pobudzenie, zaburzenia świadomości, drżenia mięśni i niestabilność układu autonomicznego. W razie podejrzenia zespołu serotoninowego należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i rozważyć przerwanie leczenia⁶⁷.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Buprenorfina to substancja czynna stosowana w leczeniu bólu o umiarkowanym i dużym nasileniu oraz w terapii substytucyjnej uzależnienia od opioidów. Jej dawkowanie zależy od wybranej postaci leku, drogi podania oraz stanu zdrowia pacjenta. Występuje w różnych formach, takich jak tabletki podjęzykowe, plastry transdermalne, roztwory do wstrzykiwań czy długodziałające zastrzyki podskórne. Właściwe dobranie dawki jest kluczowe dla skuteczności leczenia i bezpieczeństwa pacjenta.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Buprenorfina to lek stosowany w leczeniu bólu i uzależnienia od opioidów. Może powodować różnorodne działania niepożądane, które zależą od formy podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Objawy te bywają łagodne, jak nudności czy ból głowy, ale zdarzają się także poważniejsze reakcje, takie jak zaburzenia oddychania czy reakcje alergiczne. Zrozumienie możliwych skutków ubocznych jest ważne dla bezpiecznego stosowania buprenorfiny.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Buprenorfina to substancja czynna, która odgrywa kluczową rolę zarówno w leczeniu silnego bólu, jak i w terapii uzależnienia od opioidów. Jej mechanizm działania łączy cechy klasycznych leków opioidowych z wyjątkowymi właściwościami, dzięki którym skutecznie łagodzi objawy bólu oraz ogranicza potrzebę sięgania po inne opioidy. Buprenorfina dostępna jest w różnych postaciach – od tabletek podjęzykowych, przez plastry, aż po roztwory do wstrzykiwań czy preparaty o przedłużonym uwalnianiu – a jej działanie i losy w organizmie mogą się różnić w zależności od drogi podania.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Porównanie buprenorfiny, fentanylu i metadonu pozwala zrozumieć, kiedy i dla kogo poszczególne substancje są najlepszym wyborem. Wszystkie należą do silnych leków opioidowych, ale różnią się zakresem zastosowań, formami podania i bezpieczeństwem stosowania. Poznaj kluczowe różnice i podobieństwa, by świadomie podchodzić do leczenia bólu przewlekłego, bólu przebijającego oraz terapii substytucyjnej uzależnień. W artykule znajdziesz zestawienie dotyczące skuteczności, przeciwwskazań oraz praktycznych aspektów stosowania tych trzech ważnych leków opioidowych.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Buprenorfina to substancja czynna o szerokim zastosowaniu, szczególnie w leczeniu bólu oraz terapii uzależnień od opioidów. Profil bezpieczeństwa jej stosowania zależy od postaci leku, drogi podania i indywidualnych cech pacjenta. Kluczowe jest zachowanie ostrożności u osób z zaburzeniami wątroby, nerek czy chorobami układu oddechowego, a także podczas łączenia buprenorfiny z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy. Poznaj najważniejsze aspekty bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny w różnych grupach pacjentów.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Stosowanie buprenorfiny u dzieci i młodzieży budzi wiele pytań dotyczących bezpieczeństwa i zasadności jej podawania. W zależności od postaci leku i wskazań, ograniczenia wiekowe oraz brak danych klinicznych mogą mieć kluczowe znaczenie dla decyzji terapeutycznych. Warto przyjrzeć się, jakie są zalecenia i ostrzeżenia dotyczące tej substancji w różnych formach, aby zapewnić najmłodszym pacjentom maksymalne bezpieczeństwo.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Buprenorfina to silny lek przeciwbólowy i preparat stosowany w leczeniu uzależnienia od opioidów. Wpływa na układ nerwowy, dlatego jej stosowanie może mieć znaczenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ryzyko zaburzeń koncentracji, senności czy zawrotów głowy zależy od postaci leku, dawki oraz indywidualnej reakcji organizmu. Warto poznać, jak poszczególne formy buprenorfiny wpływają na codzienne funkcjonowanie, zwłaszcza w kontekście aktywności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie buprenorfiny w ciąży i podczas karmienia piersią budzi wiele pytań dotyczących bezpieczeństwa zarówno dla przyszłej mamy, jak i jej dziecka. Różne postacie leku i drogi podania, a także połączenia z innymi substancjami, mogą wpływać na zalecenia i ryzyko związane z jej stosowaniem. W tym opisie wyjaśniamy, na co zwrócić szczególną uwagę w tych wyjątkowych okresach życia kobiety.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Buprenorfina to nowoczesna substancja wykorzystywana zarówno w leczeniu bólu o umiarkowanym i silnym nasileniu, jak i w terapii substytucyjnej uzależnienia od opioidów. Różnorodność dostępnych form – od plastrów przezskórnych, przez tabletki podjęzykowe, po zastrzyki – pozwala na indywidualne dopasowanie leczenia do potrzeb pacjenta. Wskazania do stosowania buprenorfiny różnią się w zależności od postaci leku, a jej skuteczność i bezpieczeństwo potwierdzają liczne badania kliniczne. Sprawdź, w jakich sytuacjach buprenorfina znajduje zastosowanie i jakie ograniczenia dotyczą jej stosowania u dzieci, osób starszych czy pacjentów z chorobami wątroby lub nerek.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Przedawkowanie buprenorfiny, stosowanej jako silny lek przeciwbólowy i w leczeniu uzależnienia od opioidów, może prowadzić do poważnych objawów, szczególnie ze strony układu oddechowego i nerwowego. W zależności od postaci leku – tabletek podjęzykowych, plastrów, roztworów do wstrzykiwań czy preparatów złożonych z naloksonem – ryzyko i przebieg przedawkowania mogą się różnić. Poznaj, jakie są objawy przedawkowania, jak wygląda postępowanie w takiej sytuacji oraz dlaczego szybka pomoc jest kluczowa.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO BUNONDOL, 0,3 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml roztworu zawiera 0,3 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) w postaci buprenorfiny chlorowodorku. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Bezbarwny lub prawie bezbarwny, przezroczysty płyn
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Bóle różnego pochodzenia umiarkowane do silnych, wymagające zastosowania opioidowego leku przeciwbólowego.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie W bólach różnego pochodzenia Dorośli i młodzież powyżej 12 lat: Zwykle 1 do 2 ml (0,3 do 0,6 mg) co 6 do 8 godzin. Dzieci poniżej 12 lat: 3 do 6 μg/kg mc. co 6 do 8 godzin. Nie przekraczać dawki 9 μg/kg mc. Nie zbadano bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny u dzieci poniżej 6. miesiąca życia. W premedykacji u dorosłych lub jako uzupełniający lek przeciwbólowy: premedykacja: 1 ml (0,3 mg) domięśniowo na godzinę przed zabiegiem. jako uzupełniający lek przeciwbólowy: dożylnie od 1 ml do 1½ ml (0,3 mg do 0,45 mg). U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Sposób podawania Produkt podawać domięśniowo lub w powolnym wstrzyknięciu dożylnym.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, inne opioidowe leki przeciwbólowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Szczególna ostrożność jest zalecana w przypadku podawania buprenorfiny pacjentom otrzymującym leki o działaniu hamującym czynność ośrodkowego układu nerwowego, takie jak leki stosowane w znieczuleniu ogólnym, przeciwhistaminowe, pochodne fenotiazyny, uspokajające, nasenne. W przypadku stosowania takiego leczenia skojarzonego zaleca się zmniejszenie dawki jednego lub obu stosowanych leków. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych: Jednoczesne stosowanie produktu Bunondol i leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych, może prowadzić do wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci. Z tego względu leczenie skojarzone z takimi lekami uspokajającymi należy stosować wyłącznie u pacjentów, u których nie są dostępne alternatywne metody leczenia.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli zostanie podjęta decyzja o stosowaniu produktu Bunondol w skojarzeniu z lekami uspokajającymi, należy podać możliwie najmniejszą skuteczną dawkę, a czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy. Należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy związane z depresją oddechową i nadmierne uspokojenie. W tym kontekście zdecydowanie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia takich objawów (patrz punkt 4.5). Buprenorfiny chlorowodorek, tak jak inne opioidowe leki przeciwbólowe, może powodować wzrost ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego i powinien być podawany z zachowaniem ostrożności pacjentom z urazami głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz innymi, w przebiegu których możliwy jest wzrost ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego. Buprenorfina może powodować zwężenie źrenic oraz zaburzenia świadomości, które mogą utrudniać ocenę stanu pacjenta.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Buprenorfiny chlorowodorek powinien być podawany z zachowaniem ostrożności pacjentom w podeszłym wieku, osłabionym, dzieciom oraz osobom z zaburzeniami czynności nerek lub płuc. Ostrożnie stosować u osób, u których występują niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy (np. choroba Addisona), myasthenia gravis, zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego, psychozy, śpiączka, przerost gruczołu krokowego lub zwężenie cewki moczowej, alkoholizm, delirium tremens lub kifoskolioza. Badania przeprowadzone u ludzi oraz na zwierzętach wykazały, że buprenorfina ma niższy potencjał uzależniający w porównaniu z tzw. czystymi agonistami receptorów opioidowych. Wykazano, że u osób uzależnionych od opioidów podanie małych dawek buprenorfiny zapobiegało wystąpieniu zespołu abstynencyjnego. Sporadycznie, u osób uzależnionych po podaniu buprenorfiny obserwowano euforię.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dlatego pacjentom uzależnionym lub podejrzanym o uzależnienie od opioidów, buprenorfinę należy podawać z zachowaniem ostrożności. Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie produktu Bunondol i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Zaburzenia oddychania podczas snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania podczas snu, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Specjalne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności układu oddechowego: Podobnie jak w przypadku stosowania innych silnie działających opioidów, po podaniu zalecanych dawek buprenorfiny mogą wystąpić zaburzenia oddychania. Dlatego buprenorfinę należy stosować ostrożnie u osób z zaburzeniami czynności układu oddechowego, np. astmą, niewydolnością oddechową, przerostem prawej komory serca, obniżeniem rezerwy oddechowej, niedotlenieniem narządów, hiperkapnią, uprzednio występującym zahamowaniem oddychania.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Mimo, że badania przeprowadzone u zdrowych ochotników wykazały, że antagoniści receptora opioidowego mogą nie odwracać całkowicie działania buprenorfiny, z praktyki klinicznej wynika, że w przeciwdziałaniu depresji oddechowej korzystne jest stosowanie naloksonu. Skuteczne są również leki pobudzające ośrodek oddechowy, takie jak doksapram. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Ponieważ buprenorfina jest metabolizowana w wątrobie, jej działanie może być nasilone u osób z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego też u tych pacjentów lek ten należy stosować ostrożnie. Buprenorfina, podobnie jak inne opioidy, powoduje wzrost ciśnienia w drogach żółciowych, dlatego powinna być podawana ostrożnie pacjentom z chorobami utrudniającymi odpływ żółci.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Buprenorfiny chlorowodorek nasila działanie leków uspokajających, nasennych, środków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy. Leki uspokajające, np. benzodiazepiny lub leki pochodne. Jednoczesne stosowanie opioidowych leków przeciwbólowych i leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych, zwiększa ryzyko wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci na skutek addytywnego działania depresyjnego na OUN. Należy ograniczyć dawkę leku i czas trwania leczenia skojarzonego (patrz punkt 4.4). Alkohol nasila hamujące działanie buprenorfiny na ośrodkowy układ nerwowy. Produkt Bunondol należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania serotoninergicznych produktów leczniczych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne stosowanie pochodnych fenotiazyny i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych zwiększa ryzyko wystąpienia zahamowania czynności oddechowej. Wykazano, że terapeutyczne dawki buprenorfiny nie zmniejszają skuteczności przeciwbólowej standardowych dawek agonistycznych opioidowych leków przeciwbólowych. W przypadku stosowania dawek leczniczych buprenorfiny, standardowe dawki opioidowych leków przeciwbólowych mogą być podawane pod koniec działania buprenorfiny i nie ma to wpływu na analgezję. Nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących poniżej wymienionych interakcji. Jednak ponieważ buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, przypuszcza się, że leki takie jak gestoden, troleandomycyna, ketokonazol, norfluoksetyna, rytonawir, indynawir i sakwinawir hamują jej metabolizm. Natomiast fenobarbital, karbamazepina, fenytoina i ryfampicyna mogą powodować indukcję CYP3A4 i zmniejszać stężenie buprenorfiny.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Interakcje
Ponieważ znaczenie skutków hamowania lub indukowania nie zostało wyjaśnione, nie zaleca się stosowania buprenorfiny z lekami wpływającymi na aktywność izoenzymu CYP3A4. Buprenorfina nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania przeprowadzone na zwierzętach wskazują na istnienie zagrożenia dla płodu. Odpowiednich badań u kobiet ciężarnych nie wykonano. Nie zaleca się stosowania buprenorfiny w okresie ciąży. Karmienie piersi? Buprenorfina przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach. Badania przeprowadzone na zwierzętach, u których zastosowano dawki buprenorfiny znacznie przewyższające dawki stosowane u ludzi wykazały, że buprenorfina może zmniejszać wydzielanie mleka. Należy o tym pamiętać podczas zalecania tego leku pacjentkom karmiącym piersią.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjentów leczonych ambulatoryjnie należy ostrzec, aby nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn w przypadku występowania działań niepożądanych.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000): reakcje alergiczne o ciężkim przebiegu (odnotowywano po zastosowaniu jednorazowej dawki). Odnotowywano przypadki skurczu oskrzeli, obrzęku naczynioruchowego i wstrząsu anafilaktycznego. Wysypki (występowały sporadycznie). Zaburzenia psychiczne Omamy i inne działania niepożądane o charakterze psychomimetycznym – stwierdzano rzadziej po zastosowaniu buprenorfiny, niż po zastosowaniu innych agonistów/antagonistów. U pacjentów w podeszłym wieku jest większe prawdopodobieństwo wystąpienia tego rodzaju działań niepożądanych. Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy, ból głowy, senność (występowały częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie). Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia (występowały sporadycznie). Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie tętnicze prowadzące do omdleń.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Zahamowanie oddychania (występowało sporadycznie). Zaburzenia żołądka i jelit Nudności, wymioty (występowały one częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie). Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zaburzenia oddawania moczu (występowały sporadycznie). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawami przedawkowania buprenorfiny chlorowodorku są: senność, nudności, wymioty, znaczne zwężenie źrenic, zahamowanie czynności układu oddechowego. W przypadku wystąpienia niewydolności oddechowej należy przede wszystkim zapewnić pacjentowi prawidłową wentylację. W przypadku wystąpienia zahamowania czynności układu oddechowego, właściwe jest podanie naloksonu lub leków pobudzających czynność oddechową. Można zastosować doksapram w dawce 0,5 do 2,0 mg/kg mc. w ciągłym wlewie dożylnym, nie jest to jednak specyficzna odtrutka.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe, opioidy, pochodne orypawiny, kod ATC: N02AE01 Buprenorfiny chlorowodorek jest silnym lekiem przeciwbólowym, należącym do grupy egzogennych opioidów, z bardzo silną komponentą antagonistyczną. Działa agonistycznie na receptor μ i antagonistycznie na receptor κ. Buprenorfina wykazuje silne i długotrwałe działanie przeciwbólowe. W porównaniu z morfiną działa słabiej kurcząco na mięśnie gładkie. Może powodować zwężenie źrenic. Buprenorfiny chlorowodorek wykazuje niewielki potencjał uzależniający: zespół abstynencyjny, jeżeli wystąpi, ma łagodny przebieg. W zawale mięśnia sercowego wykazuje mniejszy wpływ na parametry układu krążenia – nie zmienia lub nieznacznie obniża ciśnienie późnorozkurczowe w prawej komorze, nie zmienia oporu obwodowego, nieznacznie i tylko w dużych dawkach obniża ciśnienie tętnicze, wskaźnik sercowy i ciśnienie w tętnicy płucnej.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Buprenorfinę w postaci roztworu do wstrzykiwań można podawać dożylnie lub domięśniowo. Względna dostępność biologiczna leku podanego domięśniowo w stosunku do podanego dożylnie wynosiła 1,07. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu kilku minut. Po 10 minutach od podania domięśniowego stężenie w osoczu nie różniło się znacząco od stężeń stwierdzanych po podaniu dożylnym takich samych dawek leku. Buprenorfina jest metabolizowana do norbuprenorfiny, która jest agonistą receptora μ, charakteryzującym się słabą wewnętrzną aktywnością. Eliminacja charakteryzuje się długo trwającą fazą końcową (od 20 do 25 godzin), co wynika z częściowej reabsorpcji buprenorfiny po hydrolizie jej sprzężonych metabolitów oraz z właściwości lipofilnych cząsteczki. Buprenorfina jest wydalana głównie w kale (80%), pozostałe ilości wydalane są w moczu.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie ma innych danych, niż zamieszczone w poprzednich punktach Charakterystyki Produktu Leczniczego.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glukoza Kwas solny 10% (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produktu nie należy mieszać ani podawać jednocześnie przez ten sam dostęp żylny z roztworami o odczynie zasadowym. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać ampułki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki z bezbarwnego szkła w tekturowym pudełku. 5 ampułek po 1 ml 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowywania produktu leczniczego do stosowania Instrukcja otwierania ampułki Przed otwarciem ampułki należy upewnić się, że cały roztwór znajduje się w dolnej części ampułki. Można delikatnie potrząsnąć ampułką lub postukać w nią palcem, aby ułatwić spłynięcie roztworu.
CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Na każdej ampułce umieszczono kolorową kropkę (patrz rysunek 1.) jako oznaczenie znajdującego się poniżej niej punktu nacięcia. Aby otworzyć ampułkę należy trzymać ją pionowo, w obu dłoniach, kolorową kropką do siebie – patrz rysunek 2. Górną część ampułki należy uchwycić w taki sposób, aby kciuk znajdował się powyżej kolorowej kropki. Ampułki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku, należy je otwierać bezpośrednio przed użyciem. Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO BUNONDOL, 0,2 mg , tabletki podjęzykowe BUNONDOL, 0,4 mg , tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka podjęzykowa zawiera 0,2 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) w postaci buprenorfiny chlorowodorku. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna 57,6 mg. Każda tabletka podjęzykowa zawiera 0,4 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) w postaci buprenorfiny chlorowodorku. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna 115,2 mg. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki podjęzykowe Tabletki o barwie białej do kremowej, okrągłe, obustronnie płaskie ze ściętym obrzeżem.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Bóle różnego pochodzenia umiarkowane do silnych, wymagające zastosowania opioidowego leku przeciwbólowego.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: Jednorazowa dawka przeciwbólowa wynosi 0,2 mg do 0,4 mg. W miarę potrzeby stosuje się 0,2 mg do 0,4 mg co 6 do 8 godzin. W premedykacji podaje się podjęzykowo 0,4 mg na 2 godziny przed zabiegiem. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Dzieci od 6 do 12 lat: w bólach różnego pochodzenia: dzieci o masie ciała 16-25 kg: 0,1 mg dzieci o masie ciała 25-37,5 kg: 0,1 mg do 0,2 mg dzieci o masie ciała 37,5-50 kg: 0,2 mg do 0,3 mg Zalecane dawki należy podawać co 6 do 8 godzin. U dzieci należy kontrolować, czy tabletka została prawidłowo umieszczona pod językiem. Tabletki podjęzykowe nie są przeznaczone dla dzieci poniżej 6 lat. Sposób podawania Tabletkę należy włożyć pod język i trzymać do momentu całkowitego rozpuszczenia. Tabletek nie należy rozgryzać ani połykać. W przypadku suchości w jamie ustnej, przed włożeniem tabletki przepłukać usta wodą.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, inne opioidowe leki przeciwbólowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku stosowania innych silnie działających opioidów, po podaniu zalecanych dawek buprenorfiny mogą wystąpić zaburzenia oddychania. Dlatego buprenorfinę należy stosować ostrożnie u osób z zaburzeniami czynności układu oddechowego, np. z astmą, niewydolnością oddechową, przerostem prawej komory serca, obniżeniem rezerwy oddechowej, niedotlenieniem narządów, hiperkapnią, uprzednio występującym zahamowaniem oddychania. Mimo że badania przeprowadzone u zdrowych ochotników wykazały, że antagoniści receptora opioidowego mogą nie odwracać całkowicie działania buprenorfiny, z praktyki klinicznej wynika, że w przeciwdziałaniu depresji oddechowej korzystne jest stosowanie naloksonu. Skuteczne są również leki pobudzające ośrodek oddechowy, takie jak doksapram.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Specjalne środki ostrozności
Szczególna ostrożność zalecana jest w przypadku podawania buprenorfiny pacjentom otrzymującym leki o działaniu hamującym czynność ośrodkowego układu nerwowego, takie jak leki stosowane w znieczuleniu ogólnym, przeciwhistaminowe, pochodne fenotiazyny, uspokajające, nasenne. W przypadku stosowania leczenia skojarzonego zaleca się zmniejszenie dawki jednego lub obu stosowanych leków. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych: Jednoczesne stosowanie produktu Bunondol i leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych, może prowadzić do wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci. Z tego względu leczenie skojarzone z takimi lekami uspokajającymi należy stosować wyłącznie u pacjentów, u których nie są dostępne alternatywne metody leczenia.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli zostanie podjęta decyzja o stosowaniu produktu Bunondol w skojarzeniu z lekami uspokajającymi, należy podać możliwie najmniejszą skuteczną dawkę, a czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy. Należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy związane z depresją oddechową i nadmierne uspokojenie. W tym kontekście zdecydowanie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia takich objawów (patrz punkt 4.5). Buprenorfiny chlorowodorek, tak jak inne opioidowe leki przeciwbólowe, może powodować wzrost ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego i należy go podawać z zachowaniem ostrożności pacjentom z urazami głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz innymi, w przebiegu których możliwy jest wzrost ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego. Buprenorfina może powodować zwężenie źrenic oraz zaburzenia świadomości, które mogą utrudniać ocenę stanu pacjenta.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Specjalne środki ostrozności
Buprenorfiny chlorowodorek należy podawać z zachowaniem ostrożności pacjentom w podeszłym wieku, osłabionym, dzieciom oraz osobom z zaburzeniami czynności nerek lub płuc. Ponieważ buprenorfina jest metabolizowana w wątrobie, jej działanie może być nasilone u osób z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego też u tych pacjentów lek ten należy stosować ostrożnie. Buprenorfina, podobnie jak inne opioidy, powoduje wzrost ciśnienia w drogach żółciowych, dlatego należy ją podawać ostrożnie pacjentom z chorobami utrudniającymi odpływ żółci. Ostrożnie stosować u osób, u których występują niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy (np. choroba Addisona), myasthenia gravis, zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego, psychozy, śpiączka, rozrost gruczołu krokowego lub zwężenie cewki moczowej, alkoholizm, delirium tremens lub kifoskolioza. Badania przeprowadzone u ludzi oraz na zwierzętach wykazały, że buprenorfina ma niższy potencjał uzależniający w porównaniu z tzw.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Specjalne środki ostrozności
czystymi agonistami receptorów opioidowych. Wykazano, że u osób uzależnionych od opioidów podanie małych dawek buprenorfiny zapobiegało wystąpieniu zespołu abstynencyjnego. Sporadycznie, u osób uzależnionych, po podaniu buprenorfiny obserwowano euforię. Dlatego pacjentom uzależnionym lub podejrzanym o uzależnienie od opioidów, buprenorfinę należy podawać z zachowaniem ostrożności. Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie produktu Bunondol i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Specjalne środki ostrozności
Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Zaburzenia oddychania podczas snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania podczas snu, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Buprenorfiny chlorowodorek nasila działanie leków uspokajających, nasennych, środków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy. Leki uspokajające, np. benzodiazepiny lub leki pochodne. Jednoczesne stosowanie opioidowych leków przeciwbólowych i leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych, zwiększa ryzyko wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci na skutek addytywnego działania depresyjnego na OUN. Należy ograniczyć dawkę leku i czas trwania leczenia skojarzonego (patrz punkt 4.4). Alkohol nasila hamujące działanie buprenorfiny na ośrodkowy układ nerwowy. Produkt Bunondol należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania serotoninergicznych produktów leczniczych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Interakcje
Jednoczesne stosowanie pochodnych fenotiazyny i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych zwiększa ryzyko wystąpienia zahamowania czynności oddechowej. Wykazano, że terapeutyczne dawki buprenorfiny nie zmniejszają skuteczności przeciwbólowej standardowych dawek agonistycznych opioidowych leków przeciwbólowych. W przypadku stosowania dawek leczniczych buprenorfiny, standardowe dawki opioidowych leków przeciwbólowych można podawać pod koniec działania buprenorfiny i nie ma to wpływu na analgezję. Nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących poniżej wymienionych interakcji. Jednak ponieważ buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, przypuszcza się, że leki takie jak gestoden, troleandomycyna, ketokonazol, norfluoksetyna, rytonawir, indynawir i sakwinawir hamują jej metabolizm. Natomiast fenobarbital, karbamazepina, fenytoina i ryfampicyna mogą powodować indukcję CYP3A4 i zmniejszać stężenie buprenorfiny.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Interakcje
Ponieważ nie wyjaśniono znaczenia skutków hamowania lub indukowania, nie zaleca się stosowania buprenorfiny z lekami wpływającymi na aktywność izoenzymu CYP3A4. Leki cholinolityczne, zmniejszając ilość śliny utrudniają przyjmowanie preparatów podjęzykowych. Buprenorfina nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania przeprowadzone na zwierzętach wskazują na istnienie zagrożenia dla płodu. Odpowiednich badań u kobiet ciężarnych nie wykonano. Nie zaleca się stosowania buprenorfiny w okresie ciąży. Karmienie piersi? Buprenorfina przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach. Badania przeprowadzone na zwierzętach, u których zastosowano dawki buprenorfiny znacznie przewyższające dawki stosowane u ludzi wykazały, że buprenorfina może zmniejszać wydzielanie mleka. Należy o tym pamiętać podczas zalecania tego leku pacjentkom karmiącym piersią.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjentów leczonych ambulatoryjnie należy ostrzec, aby nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn w przypadku występowania działań niepożądanych.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Zaburzenia układu immunologicznego: Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000): reakcje alergiczne o ciężkim przebiegu (odnotowywano po zastosowaniu jednorazowej dawki). Odnotowywano przypadki skurczu oskrzeli, obrzęku naczynioruchowego i wstrząsu anafilaktycznego. Wysypki (występowały sporadycznie). Zaburzenia psychiczne: Omamy i inne działania niepożądane o charakterze psychomimetycznym – stwierdzano rzadziej po zastosowaniu buprenorfiny, niż po zastosowaniu innych agonistów/antagonistów. U pacjentów w podeszłym wieku jest większe prawdopodobieństwo wystąpienia tego rodzaju działań niepożądanych. Zaburzenia układu nerwowego: Zawroty głowy, ból głowy, senność (występowały częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie). Zaburzenia oka: Zaburzenia widzenia (występowały sporadycznie). Zaburzenia naczyniowe: Niedociśnienie tętnicze prowadzące do omdleń.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Zahamowanie oddychania (występowało sporadycznie). Zaburzenia żołądka i jelit: Nudności, wymioty (występowały one częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie). Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Zaburzenia oddawania moczu (występowały sporadycznie). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawami przedawkowania buprenorfiny chlorowodorku są: senność, nudności, wymioty, znaczne zwężenie źrenic, zahamowanie czynności układu oddechowego. W przypadku wystąpienia niewydolności oddechowej należy przede wszystkim zapewnić pacjentowi prawidłową wentylację. W przypadku wystąpienia zahamowania czynności układu oddechowego, właściwe jest podanie naloksonu lub leków pobudzających czynność oddechową. Można zastosować doksapram w dawce 0,5 do 2,0 mg/kg mc. w ciągłym wlewie dożylnym, nie jest to jednak specyficzna odtrutka.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe, opioidy, pochodne orypawiny, kod ATC: N02AE01 Buprenorfiny chlorowodorek jest silnym lekiem przeciwbólowym, należącym do grupy egzogennych opioidów, z bardzo silną komponentą antagonistyczną. Działa agonistycznie na receptor μ i antagonistycznie na receptor κ. Po podaniu podjęzykowym wykazuje silne i długotrwałe działanie przeciwbólowe. W porównaniu z morfiną, buprenorfina słabiej kurczy mięśnie gładkie. Może powodować zwężenie źrenic. Buprenorfiny chlorowodorek wykazuje niewielki potencjał uzależniający; zespół abstynencyjny, jeżeli wystąpi, ma łagodny przebieg. W zawale mięśnia sercowego wykazuje mniejszy wpływ na parametry układu krążenia – nie zmienia lub nieznacznie obniża ciśnienie późnorozkurczowe w prawej komorze, nie zmienia oporu obwodowego, nieznacznie i tylko w dużych dawkach obniża ciśnienie tętnicze, wskaźnik sercowy i ciśnienie w tętnicy płucnej.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Buprenorfiny chlorowodorek dobrze wchłania się z błony śluzowej jamy ustnej, a także z przewodu pokarmowego. Jednak po podaniu doustnym następuje inaktywacja w jelitach i wątrobie, dlatego nie zaleca się tej drogi podania. Maksymalne stężenie w osoczu występuje po 90 minutach po podaniu podjęzykowym. Buprenorfina jest metabolizowana do norbuprenorfiny, która jest agonistą receptora μ, charakteryzującym się słabą wewnętrzną aktywnością. Eliminacja charakteryzuje się długo trwającą fazą końcową (od 20 do 25 godzin), co wynika z częściowej reabsorpcji buprenorfiny po hydrolizie jej sprzężonych metabolitów, oraz z właściwości lipofilnych cząsteczki. Buprenorfina jest wydalana głównie w kale (80%), pozostałe ilości wydalane są w moczu.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie ma innych danych, niż zamieszczone w poprzednich punktach Charakterystyki Produktu Leczniczego.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Skrobia kukurydziana Powidon K-25 Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności Fiolka z oranżowego szkła – 3 lata Blister Aluminium/PVC/PVDC – 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tabletki podjęzykowe 0,2 mg Fiolka z oranżowego szkła w tekturowym pudełku. 60 tabletek Blistry Aluminium /PVC/PVDC w tekturowym pudełku. 60 tabletek Tabletki podjęzykowe 0,4 mg Fiolka z oranżowego szkła w tekturowym pudełku. 30 tabletek Blistry Aluminium /PVC/PVDC w tekturowym pudełku. 30 tabletek 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO BUNONDOL, 0,2 mg , tabletki podjęzykowe BUNONDOL, 0,4 mg , tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka podjęzykowa zawiera 0,2 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) w postaci buprenorfiny chlorowodorku. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna 57,6 mg. Każda tabletka podjęzykowa zawiera 0,4 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) w postaci buprenorfiny chlorowodorku. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna 115,2 mg. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki podjęzykowe Tabletki o barwie białej do kremowej, okrągłe, obustronnie płaskie ze ściętym obrzeżem.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Bóle różnego pochodzenia umiarkowane do silnych, wymagające zastosowania opioidowego leku przeciwbólowego.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: Jednorazowa dawka przeciwbólowa wynosi 0,2 mg do 0,4 mg. W miarę potrzeby stosuje się 0,2 mg do 0,4 mg co 6 do 8 godzin. W premedykacji podaje się podjęzykowo 0,4 mg na 2 godziny przed zabiegiem. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Dzieci od 6 do 12 lat: w bólach różnego pochodzenia: dzieci o masie ciała 16-25 kg: 0,1 mg dzieci o masie ciała 25-37,5 kg: 0,1 mg do 0,2 mg dzieci o masie ciała 37,5-50 kg: 0,2 mg do 0,3 mg Zalecane dawki należy podawać co 6 do 8 godzin. U dzieci należy kontrolować, czy tabletka została prawidłowo umieszczona pod językiem. Tabletki podjęzykowe nie są przeznaczone dla dzieci poniżej 6 lat. Sposób podawania Tabletkę należy włożyć pod język i trzymać do momentu całkowitego rozpuszczenia. Tabletek nie należy rozgryzać ani połykać. W przypadku suchości w jamie ustnej, przed włożeniem tabletki przepłukać usta wodą.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, inne opioidowe leki przeciwbólowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku stosowania innych silnie działających opioidów, po podaniu zalecanych dawek buprenorfiny mogą wystąpić zaburzenia oddychania. Dlatego buprenorfinę należy stosować ostrożnie u osób z zaburzeniami czynności układu oddechowego, np. z astmą, niewydolnością oddechową, przerostem prawej komory serca, obniżeniem rezerwy oddechowej, niedotlenieniem narządów, hiperkapnią, uprzednio występującym zahamowaniem oddychania. Mimo że badania przeprowadzone u zdrowych ochotników wykazały, że antagoniści receptora opioidowego mogą nie odwracać całkowicie działania buprenorfiny, z praktyki klinicznej wynika, że w przeciwdziałaniu depresji oddechowej korzystne jest stosowanie naloksonu. Skuteczne są również leki pobudzające ośrodek oddechowy, takie jak doksapram.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Szczególna ostrożność zalecana jest w przypadku podawania buprenorfiny pacjentom otrzymującym leki o działaniu hamującym czynność ośrodkowego układu nerwowego, takie jak leki stosowane w znieczuleniu ogólnym, przeciwhistaminowe, pochodne fenotiazyny, uspokajające, nasenne. W przypadku stosowania leczenia skojarzonego zaleca się zmniejszenie dawki jednego lub obu stosowanych leków. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych: Jednoczesne stosowanie produktu Bunondol i leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych, może prowadzić do wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci. Z tego względu leczenie skojarzone z takimi lekami uspokajającymi należy stosować wyłącznie u pacjentów, u których nie są dostępne alternatywne metody leczenia.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli zostanie podjęta decyzja o stosowaniu produktu Bunondol w skojarzeniu z lekami uspokajającymi, należy podać możliwie najmniejszą skuteczną dawkę, a czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy. Należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy związane z depresją oddechową i nadmierne uspokojenie. W tym kontekście zdecydowanie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia takich objawów (patrz punkt 4.5). Buprenorfiny chlorowodorek, tak jak inne opioidowe leki przeciwbólowe, może powodować wzrost ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego i należy go podawać z zachowaniem ostrożności pacjentom z urazami głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz innymi, w przebiegu których możliwy jest wzrost ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego. Buprenorfina może powodować zwężenie źrenic oraz zaburzenia świadomości, które mogą utrudniać ocenę stanu pacjenta.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Buprenorfiny chlorowodorek należy podawać z zachowaniem ostrożności pacjentom w podeszłym wieku, osłabionym, dzieciom oraz osobom z zaburzeniami czynności nerek lub płuc. Ponieważ buprenorfina jest metabolizowana w wątrobie, jej działanie może być nasilone u osób z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego też u tych pacjentów lek ten należy stosować ostrożnie. Buprenorfina, podobnie jak inne opioidy, powoduje wzrost ciśnienia w drogach żółciowych, dlatego należy ją podawać ostrożnie pacjentom z chorobami utrudniającymi odpływ żółci. Ostrożnie stosować u osób, u których występują niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy (np. choroba Addisona), myasthenia gravis, zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego, psychozy, śpiączka, rozrost gruczołu krokowego lub zwężenie cewki moczowej, alkoholizm, delirium tremens lub kifoskolioza. Badania przeprowadzone u ludzi oraz na zwierzętach wykazały, że buprenorfina ma niższy potencjał uzależniający w porównaniu z tzw.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności
czystymi agonistami receptorów opioidowych. Wykazano, że u osób uzależnionych od opioidów podanie małych dawek buprenorfiny zapobiegało wystąpieniu zespołu abstynencyjnego. Sporadycznie, u osób uzależnionych, po podaniu buprenorfiny obserwowano euforię. Dlatego pacjentom uzależnionym lub podejrzanym o uzależnienie od opioidów, buprenorfinę należy podawać z zachowaniem ostrożności. Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie produktu Bunondol i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Zaburzenia oddychania podczas snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania podczas snu, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Buprenorfiny chlorowodorek nasila działanie leków uspokajających, nasennych, środków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy. Leki uspokajające, np. benzodiazepiny lub leki pochodne. Jednoczesne stosowanie opioidowych leków przeciwbólowych i leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych, zwiększa ryzyko wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci na skutek addytywnego działania depresyjnego na OUN. Należy ograniczyć dawkę leku i czas trwania leczenia skojarzonego (patrz punkt 4.4). Alkohol nasila hamujące działanie buprenorfiny na ośrodkowy układ nerwowy. Produkt Bunondol należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania serotoninergicznych produktów leczniczych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Interakcje
Jednoczesne stosowanie pochodnych fenotiazyny i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych zwiększa ryzyko wystąpienia zahamowania czynności oddechowej. Wykazano, że terapeutyczne dawki buprenorfiny nie zmniejszają skuteczności przeciwbólowej standardowych dawek agonistycznych opioidowych leków przeciwbólowych. W przypadku stosowania dawek leczniczych buprenorfiny, standardowe dawki opioidowych leków przeciwbólowych można podawać pod koniec działania buprenorfiny i nie ma to wpływu na analgezję. Nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących poniżej wymienionych interakcji. Jednak ponieważ buprenorfina jest metabolizowana przez CYP3A4, przypuszcza się, że leki takie jak gestoden, troleandomycyna, ketokonazol, norfluoksetyna, rytonawir, indynawir i sakwinawir hamują jej metabolizm. Natomiast fenobarbital, karbamazepina, fenytoina i ryfampicyna mogą powodować indukcję CYP3A4 i zmniejszać stężenie buprenorfiny.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Interakcje
Ponieważ nie wyjaśniono znaczenia skutków hamowania lub indukowania, nie zaleca się stosowania buprenorfiny z lekami wpływającymi na aktywność izoenzymu CYP3A4. Leki cholinolityczne, zmniejszając ilość śliny, utrudniają przyjmowanie preparatów podjęzykowych. Buprenorfina nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania przeprowadzone na zwierzętach wskazują na istnienie zagrożenia dla płodu. Odpowiednich badań u kobiet ciężarnych nie wykonano. Nie zaleca się stosowania buprenorfiny w okresie ciąży. Karmienie piersi? Buprenorfina przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach. Badania przeprowadzone na zwierzętach, u których zastosowano dawki buprenorfiny znacznie przewyższające dawki stosowane u ludzi, wykazały, że buprenorfina może zmniejszać wydzielanie mleka. Należy o tym pamiętać podczas zalecania tego leku pacjentkom karmiącym piersią.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjentów leczonych ambulatoryjnie należy ostrzec, aby nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn w przypadku występowania działań niepożądanych.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Zaburzenia układu immunologicznego: Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000): reakcje alergiczne o ciężkim przebiegu (odnotowywano po zastosowaniu jednorazowej dawki). Odnotowywano przypadki skurczu oskrzeli, obrzęku naczynioruchowego i wstrząsu anafilaktycznego. Wysypki (występowały sporadycznie). Zaburzenia psychiczne: Omamy i inne działania niepożądane o charakterze psychomimetycznym – stwierdzano rzadziej po zastosowaniu buprenorfiny, niż po zastosowaniu innych agonistów/antagonistów. U pacjentów w podeszłym wieku jest większe prawdopodobieństwo wystąpienia tego rodzaju działań niepożądanych. Zaburzenia układu nerwowego: Zawroty głowy, ból głowy, senność (występowały częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie). Zaburzenia oka: Zaburzenia widzenia (występowały sporadycznie). Zaburzenia naczyniowe: Niedociśnienie tętnicze prowadzące do omdleń.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Zahamowanie oddychania (występowało sporadycznie). Zaburzenia żołądka i jelit: Nudności, wymioty (występowały one częściej u pacjentów leczonych ambulatoryjnie). Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Zaburzenia oddawania moczu (występowały sporadycznie). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawami przedawkowania buprenorfiny chlorowodorku są: senność, nudności, wymioty, znaczne zwężenie źrenic, zahamowanie czynności układu oddechowego. W przypadku wystąpienia niewydolności oddechowej należy przede wszystkim zapewnić pacjentowi prawidłową wentylację. W przypadku wystąpienia zahamowania czynności układu oddechowego, właściwe jest podanie naloksonu lub leków pobudzających czynność oddechową. Można zastosować doksapram w dawce 0,5 do 2,0 mg/kg mc. w ciągłym wlewie dożylnym, nie jest to jednak specyficzna odtrutka.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe, opioidy, pochodne orypawiny, kod ATC: N02AE01 Buprenorfiny chlorowodorek jest silnym lekiem przeciwbólowym, należącym do grupy egzogennych opioidów, z bardzo silną komponentą antagonistyczną. Działa agonistycznie na receptor μ i antagonistycznie na receptor κ. Po podaniu podjęzykowym wykazuje silne i długotrwałe działanie przeciwbólowe. W porównaniu z morfiną, buprenorfina słabiej kurczy mięśnie gładkie. Może powodować zwężenie źrenic. Buprenorfiny chlorowodorek wykazuje niewielki potencjał uzależniający; zespół abstynencyjny, jeżeli wystąpi, ma łagodny przebieg. W zawale mięśnia sercowego wykazuje mniejszy wpływ na parametry układu krążenia – nie zmienia lub nieznacznie obniża ciśnienie późnorozkurczowe w prawej komorze, nie zmienia oporu obwodowego, nieznacznie i tylko w dużych dawkach obniża ciśnienie tętnicze, wskaźnik sercowy i ciśnienie w tętnicy płucnej.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Buprenorfiny chlorowodorek dobrze wchłania się z błony śluzowej jamy ustnej, a także z przewodu pokarmowego. Jednak po podaniu doustnym następuje inaktywacja w jelitach i wątrobie, dlatego nie zaleca się tej drogi podania. Maksymalne stężenie w osoczu występuje po 90 minutach po podaniu podjęzykowym. Buprenorfina jest metabolizowana do norbuprenorfiny, która jest agonistą receptora μ, charakteryzującym się słabą wewnętrzną aktywnością. Eliminacja charakteryzuje się długo trwającą fazą końcową (od 20 do 25 godzin), co wynika z częściowej reabsorpcji buprenorfiny po hydrolizie jej sprzężonych metabolitów, oraz z właściwości lipofilnych cząsteczki. Buprenorfina jest wydalana głównie w kale (80%), pozostałe ilości wydalane są w moczu.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie ma innych danych, niż zamieszczone w poprzednich punktach Charakterystyki Produktu Leczniczego.
CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Skrobia kukurydziana Powidon K-25 Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności Fiolka z oranżowego szkła – 3 lata Blister Aluminium/PVC/PVDC – 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tabletki podjęzykowe 0,2 mg Fiolka z oranżowego szkła w tekturowym pudełku. 60 tabletek Blistry Aluminium /PVC/PVDC w tekturowym pudełku. 60 tabletek Tabletki podjęzykowe 0,4 mg Fiolka z oranżowego szkła w tekturowym pudełku. 30 tabletek Blistry Aluminium /PVC/PVDC w tekturowym pudełku. 30 tabletek 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Transtec 35 μg/h, 20 mg, system transdermalny, plaster Transtec 52,5 μg/h, 30 mg, system transdermalny, plaster Transtec 70 μg/h, 40 mg, system transdermalny, plaster 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Transtec 35 μg/h system transdermalny, plaster zawiera 20 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) i uwalnia 35 mikrogramów buprenorfiny na godzinę w ciągu 96 godzin. Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 25 cm². Transtec 52,5 μg/h system transdermalny, plaster zawiera 30 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) i uwalnia 52,5 mikrogramów buprenorfiny na godzinę w ciągu 96 godzin. Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 37,5 cm². Transtec 70 μg/h system transdermalny, plaster zawiera 40 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) i uwalnia 70 mikrogramów buprenorfiny na godzinę w ciągu 96 godzin. Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 50 cm². Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Transtec 35 μg/h – system transdermalny, plaster (w postaci plastra koloru cielistego o zaokrąglonych brzegach i powierzchni zawierającej substancję czynną 25 cm²). Transtec 52,5 μg/h – system transdermalny, plaster (w postaci plastra koloru cielistego o zaokrąglonych brzegach i powierzchni zawierającej substancję czynną 37,5 cm²). Transtec 70 μg/h – system transdermalny, plaster (w postaci plastra koloru cielistego o zaokrąglonych brzegach i powierzchni zawierającej substancję czynną 50 cm²).
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ból o średnim i dużym nasileniu w przebiegu chorób nowotworowych i ból o dużym nasileniu w przebiegu innych schorzeń, jeżeli nie ustępuje po zastosowaniu nieopioidowych środków przeciwbólowych. Transtec nie jest lekiem odpowiednim do leczenia ostrego bólu.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Pacjenci w wieku powyżej 18 lat. Dawkowanie zależy od osobniczej wrażliwości pacjenta (nasilenia dolegliwości bólowych, odczuwania bólu, indywidualnych reakcji). Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku. Dostępne są trzy systemy transdermalne o różnej mocy w celu dostosowania terapii: Transtec 35 μg/h, Transtec 52,5 μg/h i Transtec 70 μg/h. Ustalenie dawki początkowej U pacjentów, u których nie stosowano uprzednio żadnych środków przeciwbólowych leczenie należy rozpocząć od najmniejszej dawki – produktu leczniczego Transtec 35 μg/h. U pacjentów, u których uprzednio stosowano leki nieopioidowe zaliczane przez WHO do I stopnia drabiny analgetycznej lub słabe opioidy zaliczane przez WHO do II stopnia drabiny analgetycznej leczenie także należy rozpocząć od najmniejszej dawki – produktu leczniczego Transtec 35 μg/h.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie
Zgodnie z zaleceniami WHO, podawanie nieopioidowego środka przeciwbólowego może być kontynuowane w zależności od ogólnego stanu zdrowia pacjenta. U pacjentów, u których stosowano już opioidy należące do III stopnia drabiny analgetycznej (silnie działające), aby zapobiec nawrotowi bólu, należy przy wyborze dawki początkowej buprenorfiny uwzględnić rodzaj stosowanego uprzednio produktu leczniczego, średnią dawkę dobową i drogę podawania. Jako zasadę zaleca się stopniowo zwiększać dawkę zaczynając leczenie od najmniejszej dawki zawartej w systemie transdermalnym Transtec 35 μg/h i indywidualnej oceny działania leku. Doświadczenie kliniczne wykazało, że u pacjentów leczonych uprzednio dużymi dawkami silnie działających opioidów (odpowiadających około 120 mg morfiny doustnie na dobę), można rozpocząć leczenie od większej dawki zawartej w systemie transdermalnym Transtec 52,5 μg/h (patrz także punkt 5.1).
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie
W okresie stopniowego zwiększania dawki W okresie stopniowego zwiększania dawki do czasu uzyskania pełnego działania większej dawki zawartej w systemie transdermalnym Transtec, należy w razie potrzeby zastosować krótko działające leki przeciwbólowe o natychmiastowym uwalnianiu. Dawkowanie buprenorfiny może ulegać zmianie wraz ze zmianą stopnia nasilenia dolegliwości bólowych i powinno być regularnie weryfikowane. Po zastosowaniu po raz pierwszy produktu leczniczego Transtec system transdermalny, plaster stężenie buprenorfiny w surowicy zwiększa się stopniowo i powoli, zarówno u pacjentów, którzy wcześniej przyjmowali leki przeciwbólowe, jak i ich nie przyjmowali. Dlatego też na początku leczenia mało prawdopodobny jest szybki początek działania. Pierwszej oceny działania przeciwbólowego produktu należy dokonać po upływie 24 godzin.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie
Uprzednio stosowane leczenie przeciwbólowe (z wyjątkiem systemów transdermalnych zawierających opioidy) należy kontynuować podczas pierwszych 12 godzin po zastosowaniu systemu transdermalnego Transtec, a w ciągu następnych 12 godzin w razie potrzeby stosować krótko działający odpowiedni lek przeciwbólowy. Ustalanie dawki i dawkowanie podtrzymujące Pojedynczy system transdermalny należy zmieniać co 96 godzin (najpóźniej po 4 dobach). W celu wygodniejszego stosowania, system transdermalny należy zmieniać dwa razy w tygodniu, w regularnych odstępach czasu, w te same dni tygodnia, np. w poniedziałki rano i czwartki wieczorem. W celu uzyskania skutecznego działania przeciwbólowego dawkę produktu należy ustalać indywidualnie. Jeżeli działanie przeciwbólowe produktu jest niewystarczające pod koniec okresu działania pierwszego systemu transdermalnego (po 96 godzinach), można zastosować większą dawkę zarówno poprzez równoczesne zastosowanie drugiego systemu transdermalnego z tą samą dawką, jak i zmianę na system zawierający większą dawkę.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie
Niezależnie od dawki, jednocześnie można zastosować tylko dwa plastry. Przed zastosowaniem większej dawki produktu Transtec należy wziąć pod uwagę dawkę buprenorfiny w postaci tabletek podjęzykowych przyjmowaną jako uzupełnienie wcześniejszej terapii systemem transdermalnym w mniejszej dawce. Pacjenci wymagający dodatkowych leków przeciwbólowych (np. do opanowania bólu) jako uzupełnienie leczenia systemem transdermalnym mogą przyjmować 1 do 2 tabletek 0,2 mg buprenorfiny podjęzykowo co 24 godziny. Jeżeli do wystarczającego działania przeciwbólowego Jeżeli do wystarczającego działania przeciwbólowego konieczne jest systematyczne stosowanie dodatkowo (oprócz plastra) 0,4 mg do 0,6 mg buprenorfiny w postaci tabletek podjęzykowych, należy zastosować system transdermalny zawierający większą dawkę. Dzieci i młodzież Nie ma badań dotyczących stosowania produktu Transtec u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, w związku z czym nie zaleca się stosowania produktu w tej grupie wiekowej.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności zmiany dawkowania produktu. Pacjenci z niewydolnością nerek Buprenorfinę można stosować u pacjentów z niewydolnością nerek, ponieważ u tych pacjentów jej farmakokinetyka nie ulega zmianie. Pacjenci z niewydolnością wątroby Buprenorfina jest metabolizowana w wątrobie. Siła i czas działania mogą ulec zmianie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Pacjentów z niewydolnością wątroby leczonych buprenorfiną należy poddać dokładnej obserwacji. Sposób podawania Plastry produktu Transtec należy umieszczać na obszarach skóry płaskich, niepodrażnionych, nieowłosionych, bez rozległych zbliznowaceń. Zalecane miejsca aplikacji w górnej części ciała, to górna część pleców i okolica podobojczykowa klatki piersiowej. Przed zastosowaniem produktu owłosienie należy usunąć nożyczkami (nie golić). Jeżeli skóra przed zastosowaniem produktu wymaga oczyszczenia, należy umyć ją wodą.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie
Nie należy w tym celu stosować mydła ani żadnego innego środka myjącego. Należy unikać stosowania preparatów pielęgnacyjnych na obszary skóry, na które ma być przyklejony system transdermalny, ponieważ może to pogorszyć jego przyczepność. Skórę przed nałożeniem systemu transdermalnego należy dokładnie osuszyć. Transtec należy umieścić na skórze niezwłocznie po wyjęciu z saszetki. Po usunięciu osłonki warstwy uwalniającej substancję czynną, system transdermalny należy silnie przycisnąć dłonią i trzymać przez około 30 sekund. W trakcie noszenia systemu transdermalnego można kąpać się, brać prysznic i pływać; nie należy poddawać go nadmiernemu działaniu gorąca (jak sauna, promieniowanie podczerwone). System transdermalny Transtec należy nosić do 96 godzin, następnie usunąć. Każdy następny system transdermalny należy umieszczać w innym miejscu na skórze. Produkt można zastosować w to samo miejsce dopiero po upływie co najmniej tygodnia.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie
Okres stosowania Produktu Transtec nie należy stosować dłużej niż to jest konieczne. Podczas długotrwałego stosowania, biorąc pod uwagę charakter i nasilenie choroby, należy uważnie obserwować pacjenta w celu ustalenia, czy właściwe jest dalsze leczenie i jak długo powinno ono trwać, w razie konieczności robiąc przerwy w leczeniu. Odstawienie produktu Po usunięciu produktu Transtec stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się stopniowo, dlatego działanie przeciwbólowe utrzymuje się jeszcze przez pewien czas. Należy to brać pod uwagę w razie zmiany na inny lek opioidowy. Przez 24 godziny po usunięciu systemu transdermalnego Transtec nie należy stosować innego leku opioidowego. Informacje dotyczące początkowej dawki innych opioidów po odstawieniu produktu Transtec są jak dotychczas ograniczone.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; stosowanie w celu leczenia pacjentów uzależnionych od opioidów i zespołu abstynencyjnego; istniejąca lub zagrażająca niewydolność ośrodka oddechowego; stosowanie u pacjentów leczonych inhibitorami MAO, również w ciągu 2 tygodni przed zastosowaniem produktu Transtec (patrz punkt 4.5); miasthenia gravis (męczliwość mięśni); delirium tremens (majaczenie alkoholowe); ciąża (patrz punkt 4.6).
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ostrym zatruciem alkoholowym, napadami drgawek, urazami głowy, we wstrząsie, z zaburzeniami świadomości o nieznanej etiologii, ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym i bez możliwości zastosowania wentylacji mechanicznej. Buprenorfina czasami powoduje zahamowanie czynności ośrodka oddechowego. Dlatego też należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami oddychania lub stosujących leki mogące hamować ośrodek oddechowy. Buprenorfina ma znacznie mniejszy potencjał uzależniający niż opioidy, będące czystymi agonistami. U zdrowych ochotników i pacjentów w badaniach klinicznych nie obserwowano zespołu abstynencyjnego po jej odstawieniu. Jednakże po długotrwałym stosowaniu nie można całkowicie wykluczyć wystąpienia zespołu uzależnienia podobnego do występującego po innych opioidach (patrz punkt 4.8), do objawów którego należą: pobudzenie, niepokój, nerwowość, bezsenność, pobudzenie ruchowe, drżenie oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów nadużywających opioidów, substytucja buprenorfiną może zapobiec wystąpieniu objawów zespołu abstynencyjnego. W wyniku tego odnotowano przypadki nadużywania buprenorfiny, w związku z czym należy zachować ostrożność w przepisywaniu produktu pacjentom podejrzanym o uzależnienie od leków. Buprenorfina jest metabolizowana przez wątrobę. Jej siła i czas działania mogą ulec zmianie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, w związku z tym należy takich pacjentów uważnie obserwować podczas stosowania produktu leczniczego Transtec. Sportowcy powinni mieć świadomość, że ten produkt leczniczy może powodować pozytywny wynik kontrolnych testów antydopingowych. Zaburzenia oddychania w czasie snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania w czasie snu, w tym centralny bezdech senny (CBS) oraz niedotlenienie podczas snu. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów, u których występuje centralny bezdech senny (CBS) należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Ryzyko jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub pokrewne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Transtec i uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub pokrewne produkty lecznicze, może powodować działanie uspokajające, depresję oddechową, śpiączkę i zgon. Ze względu na takie zagrożenia jednoczesne przepisywanie takich produktów leczniczych o działaniu uspokajającym powinno być ograniczone do pacjentów, u których alternatywne opcje leczenia nie są możliwe. Jeżeli zostanie podjęta decyzja o przepisaniu produktu Transtec jednocześnie z uspokajającymi produktami leczniczymi, należy zastosować najmniejszą możliwą dawkę produktu Transtec, a czas jednoczesnego leczenia powinien być jak najkrótszy.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Specjalne środki ostrozności
Stan pacjentów należy ściśle monitorować w celu wykrycia wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych depresji oddechowej i działania uspokajającego. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia takich objawów (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Transtec i innych leków serotoninergicznych, takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Specjalne środki ostrozności
Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Transtec u osób w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak wystarczających badań w tej grupie pacjentów. Pacjenci z gorączką i narażeni na działanie zewnętrznych źródeł ciepła Gorączka i wysoka temperatura otoczenia mogą zwiększyć przenikanie leku przez skórę. Teoretycznie w takich przypadkach stężenie buprenorfiny w surowicy może ulec zwiększeniu podczas stosowania produktu leczniczego Transtec. Tym samym należy brać po uwagę możliwość nasilenia działania produktu u pacjentów gorączkujących lub o zwiększonej z innych powodów temperaturze skóry.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji W wypadku stosowania inhibitorów MAO w ciągu 14 dni poprzedzających zastosowanie opioidu petydyny obserwowano zagrażające życiu reakcje dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia czynności ośrodka oddechowego i naczyniowo-sercowego. Nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia takich samych interakcji w przypadku stosowania buprenorfiny (patrz punkt 4.3). W razie równoczesnego stosowania produktu leczniczego Transtec z innymi opioidami, środkami znieczulającymi, lekami nasennymi, uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami i innymi lekami hamującymi czynność ośrodkowego układu nerwowego (OUN), objawy ze strony OUN mogą ulec nasileniu. Dotyczy to również alkoholu. Lek Transtec należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania: serotonergicznych produktów leczniczych, takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Interakcje
Jednoczesne stosowanie inhibitorów lub induktorów CYP 3A4 może odpowiednio zwiększyć (inhibitory) lub zmniejszyć (induktory) skuteczność produktu Transtec. Uspokajające produkty lecznicze takie jak benzodiazepiny lub pokrewne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub pokrewne zwiększa ryzyko działania uspokajającego, depresji oddechowej, śpiączki i śmierci ze względu na dodatkowe działanie depresyjne na OUN. Dawka produktu leczniczego Transtec i czas jednoczesnego stosowania powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Transtec w okresie ciąży. W badaniach na zwierzętach obserwowano toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko stosowania u kobiet ciężarnych jest nieznane. Buprenorfina stosowana w wysokich dawkach w ostatnich tygodniach ciąży zwiększa możliwość zahamowania czynności ośrodka oddechowego noworodka nawet po krótkim okresie stosowania. Długotrwałe stosowanie buprenorfiny w ciągu 3 ostatnich miesięcy ciąży może spowodować wystąpienie zespołu abstynencyjnego u noworodka. Stosowanie produktu podczas ciąży jest przeciwwskazane. Karmienie piersi? Buprenorfina przenika do mleka ludzkiego. U szczurów buprenorfina hamuje laktację. Nie należy jej stosować podczas karmienia piersią. Płodność Nie jest znany efekt działania buprenorfiny na płodność u ludzi. Buprenorfina nie wpływała na płodność w badaniach na zwierzętach (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Transtec wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Stosowany nawet zgodnie z zaleceniami produkt leczniczy Transtec może wpłynąć niekorzystnie na reakcje pacjenta, pogarszając zdolność uczestniczenia w ruchu ulicznym i obsługiwania maszyn. Dotyczy to zwłaszcza etapu rozpoczęcia leczenia, momentu zmiany dawki i jeżeli produkt leczniczy Transtec jest stosowany jednocześnie z innymi substancjami działającymi ośrodkowo jak alkohol, leki uspokajające i nasenne. Pacjenci, których to dotyczy (np. z zawrotami głowy, senni, u których występuje nieostre lub podwójne widzenie) nie powinni prowadzić pojazdów lub obsługiwać maszyn podczas stosowania produktu leczniczego Transtec i co najmniej 24 godziny po usunięciu systemu transdermalnego. U pacjentów z ustaloną, specyficzną dawką nie ma konieczności podjęcia restrykcyjnych działań, jeżeli objawy wymienione powyżej nie występują.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podane niżej działania niepożądane po zastosowaniu buprenorfiny wystąpiły w badaniach klinicznych i codziennej praktyce. Częstość ich występowania określono następująco: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) a) Najczęściej zgłaszanymi układowymi działaniami niepożądanymi były nudności i wymioty. Najczęściej zgłaszanymi miejscowymi działaniami niepożądanymi były rumień i świąd. b) Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: ciężkie odczyny alergiczne* Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Rzadko: utrata łaknienia Zaburzenia psychiczne Niezbyt często: splątanie, zaburzenia snu, niepokój ruchowy Rzadko: objawy psychotyczne (np.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Działania niepożądane
omamy, uczucie lęku, koszmary senne), zmniejszenie popędu płciowego Bardzo rzadko: uzależnienie, nagłe zmiany nastroju Zaburzenia układu nerwowego Często: zawroty, bóle głowy Niezbyt często: nadmierne uspokojenie, senność Rzadko: pogorszenie koncentracji, zaburzenia mowy, uczucie zdrętwienia, zaburzenia równowagi, parestezje (np. uczucie kłucia lub palenia skóry) Bardzo rzadko: drgania pęczkowe mięśni, nieprawidłowe odczuwanie smaku Zaburzenia oka Rzadko: zaburzenia widzenia, nieostre widzenie, obrzęk powiek Bardzo rzadko: zwężenie źrenic Zaburzenia ucha i błędnika Bardzo rzadko: ból uszu Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często: zaburzenia krążenia (jak niedociśnienie tętnicze lub rzadko nawet zapaść naczyniowa) Rzadko: uderzenia gorąca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: duszność Rzadko: zahamowanie ośrodka oddechowego Bardzo rzadko: hiperwentylacja, czkawka Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często: nudności Często: wymioty, zaparcia Niezbyt często: suchość w jamie ustnej Rzadko: zgaga Bardzo rzadko: odruchy wymiotne Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często: rumień, świąd Często: wysypka, obfite pocenie Niezbyt często: osutka Rzadko: miejscowe reakcje alergiczne z zaznaczonymi cechami zapalenia Bardzo rzadko: krosty i pęcherzyki Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często: zatrzymanie moczu, zaburzenia mikcji Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko: zmniejszenie wzwodu Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: obrzęki, uczucie zmęczenia Niezbyt często: znużenie Rzadko: zespół abstynencyjny*, reakcje związane z miejscem podania Bardzo rzadko: ból w klatce piersiowej *patrz część c) c) W niektórych przypadkach występują opóźnione odczyny alergiczne z zaznaczonymi cechami zapalenia.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Działania niepożądane
W takich przypadkach lek należy odstawić. Buprenorfina ma mały potencjał uzależniający. Po jej odstawieniu wystąpienie zespołu abstynencyjnego jest mało prawdopodobne. Spodowane jest to bardzo powolną dysocjacją buprenorfiny od receptora opioidowego i stopniowym zmniejszaniem się (zwykle ponad 30 godzin od usunięcia systemu transdermalnego) jej stężenia w surowicy. Jednak po długotrwałym stosowaniu leku nie można całkowicie wykluczyć wystąpienia zespołu abstynencyjnego podobnego do występującego po odstawieniu opioidów. Do objawów tego zespołu należą: pobudzenie, uczucie lęku, nerwowość, bezsenność, nadmierna ruchliwość, drżenia i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Buprenorfina ma szeroki margines bezpieczeństwa. Wystąpienie dużego czy toksycznego stężenia buprenorfiny w surowicy jest nieprawdopodobne ze względu na kontrolowane uwalnianie małej dawki substancji do krwi. Maksymalne stężenie buprenorfiny w surowicy po zastosowaniu systemu transdermalnego Transtec 70 μg/h jest sześć razy mniejsze niż po dożylnej dawce terapeutycznej 0,3 mg. Objawy Zasadniczo po przedawkowaniu buprenorfiny należy spodziewać się objawów podobnych do występujących po innych ośrodkowo działających opioidach. Należą do nich: zahamowanie czynności ośrodka oddechowego, nadmierne uspokojenie, senność, nudności, wymioty, zapaść sercowo-naczyniowa oraz zwężenie źrenic. Postępowanie w przypadku przedawkowania Stosuje się ogólnie przyjęte metody. Należy zapewnić drożność dróg oddechowych (niebezpieczeństwo aspiracji!), kontrolować oddychanie i czynność układu krążenia, zależnie od istniejących objawów.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Przedawkowanie
Przydatność naloksonu w antagonizowaniu zahamowania ośrodka oddechowego jest ograniczona i występuje tylko po stosowaniu dużych dawek. Konieczne są wysokie dawki, podawane w postaci powtarzanych bolusów lub wlewów (na przykład rozpoczynając od podania dożylnego w bolusie 1-2 mg. Po osiągnięciu odpowiedniego działania antagonistycznego zaleca się podawanie wlewu w celu utrzymania stałego poziomu naloksonu w osoczu). Dlatego też należy zapewnić właściwą wentylację.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: opioidy, pochodne oripawiny; kod ATC: N02AE01. Buprenorfina jest silnym opioidem o działaniu agonistycznym na receptory mi i antagonistycznym na receptory kappa. Buprenorfina wykazuje zasadniczo cechy charakterystyczne dla morfiny, lecz ma szczególne zalety farmakologiczne i kliniczne. Ponadto, na działanie przeciwbólowe mają wpływ liczne czynniki, jak wskazania, miejsce w klinicznym stosowaniu, sposób stosowania i zmienność międzyosobnicza i należy je uwzględnić przy porównywaniu leków przeciwbólowych. W praktyce codziennej jest stosowany ranking różnych opioidów co do ich siły działania przeciwbólowego, chociaż należy to uważać za uproszczenie. Względna siła działania buprenorfiny w różnych postaciach farmaceutycznych i różnych wskazaniach została opisana w literaturze jak poniżej: morfina p.o.: BUP i.m. jak 1 : 67 – 150 (dawka pojedyncza, model ostrego bólu); morfina p.o.: BUP s.l.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Właściwości farmakodynamiczne
jak 1 : 60 – 100 (dawka pojedyncza, model ostrego bólu; dawka wielokrotna, ból przewlekły, ból nowotworowy); morfina p.o.: BUP TTS jak 1 : 75 – 115 (dawka wielokrotna, ból przewlekły). Skróty: p.o. = doustnie; i.m. = domięśniowo; s.l. = podjęzykowo; TTS = przezskórnie; BUP = buprenorfina. Działania niepożądane są podobne do występujących po innych silnych opioidowych środkach przeciwbólowych. Buprenorfina wydaje się mieć mniejsze właściwości uzależniające niż morfina.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne a) Ogólna charakterystyka substancji czynnej Buprenorfina wiąże się w około 96% z białkami osocza. Metabolizowana jest w wątrobie do N-dealkilobuprenorfiny (norbuprenorfiny) i do sprzężonych z kwasem glukuronowym metabolitów. 2/3 leku jest wydalane w postaci nie zmienionej w kale, a 1/3 w postaci sprzężonej lub zdealkilowanej w moczu. Istnieją dowody, że lek podlega krążeniu jelitowo-wątrobowemu. Badania przeprowadzone u ciężarnych i nieciężarnych samic szczurów wykazały przenikanie leku przez barierę krew – mózg i również przez łożysko. Stężenia buprenorfiny w tkance mózgowej (zawierającej jedynie niezmienioną substancję) po podaniu parenteralnym były od 2 do 3 razy większe niż po podaniu doustnym. Po domięśniowym lub doustnym podaniu buprenorfina osiągała duże stężenie w świetle przewodu pokarmowego płodu – prawdopodobnie wskutek wydzielania z żółcią, jako że krążenie jelitowo-wątrobowe nie było jeszcze w pełni rozwinięte.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Właściwości farmakokinetyczne
b) Ogólna charakterystyka produktu leczniczego Transtec u zdrowych ochotników Po przyklejeniu systemu transdermalnego buprenorfina jest wchłaniana przez skórę. Ciągłe przenikanie leku do krążenia ustrojowego następuje poprzez kontrolowane uwalnianie z układu adhezyjnej matrycy zbudowanej z polimerów. Po pierwszym zastosowaniu systemu transdermalnego stężenie buprenorfiny w surowicy stopniowo zwiększa się. Po 12 do 24 godzinach występuje minimalne stężenie skuteczne 100 pg/ml. Z badań z systemem uwalniającym 35 μg/h, przeprowadzonych z udziałem zdrowych ochotników wynikało średnie Cmax od 200 do 300 pg/ml, a średnie tmax od 60 do 80 godzin. W jednym badaniu przeprowadzonym jako skrzyżowane, zastosowano Transtec 35 μg/h i Transtec 70 μg/h. Na podstawie tego badania wykazano proporcjonalność działania w zależności od zastosowanej dawki.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Właściwości farmakokinetyczne
Po usunięciu systemu transdermalnego stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się w sposób ciągły; ulega ona wydaleniu ze średnim okresem półtrwania około 30 godzin (od 22 do 36). Ze względu na utrzymujące się po usunięciu systemu transdermalnego wchłanianie buprenorfiny ze skóry, wydalanie jest wolniejsze niż po zastosowaniu dożylnym.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Standardowe badania toksykologiczne nie wykazały ryzyka stosowania produktu u ludzi. Długotrwale stosowana w badaniach u szczurów buprenorfina powodowała zmniejszenie przyrostu masy ciała. W badaniach płodności oraz zdolności reprodukcyjnej u szczurów nie obserwowano działania szkodliwego. W badaniach u szczurów i królików wykazano toksyczne działanie na płód i zwiększoną liczbę wczesnych poronień, jednak tylko w dawkach toksycznych dla matki. Badania przeprowadzone u ciężarnych i karmiących samic szczurów wykazały zmniejszenie wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, opóźnienie rozwoju niektórych funkcji neurologicznych oraz dużą śmiertelność około i pourodzeniową noworodków. Wykazano, że przyczyniły się do powyższych zaburzeń powikłania porodu oraz upośledzenie laktacji. Nie stwierdzono działania toksycznego ani teratogennego na płód u szczurów i królików.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania in vitro i in vivo działania mutagennego buprenorfiny nie wykazały żadnych związanych z jej stosowaniem skutków klinicznych. W badaniach przewlekłych u szczurów i myszy nie było żadnych danych na działanie kancerogenne produktu, które można by było odnieść do ludzi. Dostępne dane toksykologiczne nie wykazują właściwości uczulających substancji pomocniczych systemu transdermalnego Transtec.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Matryca adhezyjna (zawierająca buprenorfinę): oleinian (Z)-oktadeka-9-en-1-ylu, powidon K90, kwas 4-oksopentanowy, usieciowany poli(kwas akrylowy-ko-akrylan butylu-ko-akrylan-2-etyloheksylu-ko-octan winylu), w stosunku 5:15:75:5. Matryca adhezyjna (nie zawierająca buprenorfiny): nieusieciowany poli(kwas akrylowy-ko-akrylan butylu-ko-akrylan-2-etyloheksylu-ko-octan winylu), w stosunku 5:15:75:5. Folia separująca umieszczona między matrycami adhezyjnymi z i bez buprenorfiny: folia z poli(tereftalanu etylenu). Zewnętrzna warstwa pokrywająca: poli(tereftalan etylenu). Osłonka usuwalna pokrywająca powierzchnię matrycy adhezyjnej zawierającej buprenorfinę – (powinna być usunięta bezpośrednio przed zastosowaniem) silikonowana folia z poli (tereftalanu etylenu), jednostronnie aluminiowana. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy.
CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dane farmaceutyczne
6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Rodzaj opakowania bezpośredniego: Saszetka z laminatu Papier/PET/LDPE/Aluminium/Surlyn, zawierająca zabezpieczenie przed otwarciem przez dzieci. Rodzaj opakowania zewnętrznego: Pudełko tekturowe zawierające systemy transdermalne w saszetkach. Wielkość opakowania: Opakowania zawierające 3, 5 i 10 pakowanych pojedynczo w saszetki plastrów. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Transtec 35 μg/h, 20 mg, system transdermalny, plaster Transtec 52,5 μg/h, 30 mg, system transdermalny, plaster Transtec 70 μg/h, 40 mg, system transdermalny, plaster 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Transtec 35 μg/h system transdermalny, plaster zawiera 20 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) i uwalnia 35 mikrogramów buprenorfiny na godzinę w ciągu 96 godzin. Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 25 cm². Transtec 52,5 μg/h system transdermalny, plaster zawiera 30 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) i uwalnia 52,5 mikrogramów buprenorfiny na godzinę w ciągu 96 godzin. Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 37,5 cm². Transtec 70 μg/h system transdermalny, plaster zawiera 40 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) i uwalnia 70 mikrogramów buprenorfiny na godzinę w ciągu 96 godzin. Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 50 cm². Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Transtec 35 μg/h – system transdermalny, plaster (w postaci plastra koloru cielistego o zaokrąglonych brzegach i powierzchni zawierającej substancję czynną 25 cm²). Transtec 52,5 μg/h – system transdermalny, plaster (w postaci plastra koloru cielistego o zaokrąglonych brzegach i powierzchni zawierającej substancję czynną 37,5 cm²). Transtec 70 μg/h – system transdermalny, plaster (w postaci plastra koloru cielistego o zaokrąglonych brzegach i powierzchni zawierającej substancję czynną 50 cm²).
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ból o średnim i dużym nasileniu w przebiegu chorób nowotworowych i ból o dużym nasileniu w przebiegu innych schorzeń, jeżeli nie ustępuje po zastosowaniu nieopioidowych środków przeciwbólowych. Transtec nie jest lekiem odpowiednim do leczenia ostrego bólu.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Pacjenci w wieku powyżej 18 lat. Dawkowanie zależy od osobniczej wrażliwości pacjenta (nasilenia dolegliwości bólowych, odczuwania bólu, indywidualnych reakcji). Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leku. Dostępne są trzy systemy transdermalne o różnej mocy w celu dostosowania terapii: Transtec 35 μg/h, Transtec 52,5 μg/h i Transtec 70 μg/h. Ustalenie dawki początkowej U pacjentów, u których nie stosowano uprzednio żadnych środków przeciwbólowych leczenie należy rozpocząć od najmniejszej dawki – produktu leczniczego Transtec 35 μg/h. U pacjentów, u których uprzednio stosowano leki nieopioidowe zaliczane przez WHO do I stopnia drabiny analgetycznej lub słabe opioidy zaliczane przez WHO do II stopnia drabiny analgetycznej leczenie także należy rozpocząć od najmniejszej dawki – produktu leczniczego Transtec 35 μg/h.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dawkowanie
Zgodnie z zaleceniami WHO, podawanie nieopioidowego środka przeciwbólowego może być kontynuowane w zależności od ogólnego stanu zdrowia pacjenta. U pacjentów, u których stosowano już opioidy należące do III stopnia drabiny analgetycznej (silnie działające), aby zapobiec nawrotowi bólu, należy przy wyborze dawki początkowej buprenorfiny uwzględnić rodzaj stosowanego uprzednio produktu leczniczego, średnią dawkę dobową i drogę podawania. Jako zasadę zaleca się stopniowo zwiększać dawkę zaczynając leczenie od najmniejszej dawki zawartej w systemie transdermalnym Transtec 35 μg/h i indywidualnej oceny działania leku. Doświadczenie kliniczne wykazało, że u pacjentów leczonych uprzednio dużymi dawkami silnie działających opioidów (odpowiadających około 120 mg morfiny doustnie na dobę), można rozpocząć leczenie od większej dawki zawartej w systemie transdermalnym Transtec 52,5 μg/h (patrz także punkt 5.1).
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dawkowanie
W okresie stopniowego zwiększania dawki W okresie stopniowego zwiększania dawki do czasu uzyskania pełnego działania większej dawki zawartej w systemie transdermalnym Transtec, należy w razie potrzeby zastosować krótko działające leki przeciwbólowe o natychmiastowym uwalnianiu. Dawkowanie buprenorfiny może ulegać zmianie wraz ze zmianą stopnia nasilenia dolegliwości bólowych i powinno być regularnie weryfikowane. Po zastosowaniu po raz pierwszy produktu leczniczego Transtec system transdermalny, plaster stężenie buprenorfiny w surowicy zwiększa się stopniowo i powoli, zarówno u pacjentów, którzy wcześniej przyjmowali leki przeciwbólowe, jak i ich nie przyjmowali. Dlatego też na początku leczenia mało prawdopodobny jest szybki początek działania. Pierwszej oceny działania przeciwbólowego produktu należy dokonać po upływie 24 godzin.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dawkowanie
Uprzednio stosowane leczenie przeciwbólowe Uprzednio stosowane leczenie przeciwbólowe (z wyjątkiem systemów transdermalnych zawierających opioidy) należy kontynuować podczas pierwszych 12 godzin po zastosowaniu systemu transdermalnego Transtec, a w ciągu następnych 12 godzin w razie potrzeby stosować krótko działający odpowiedni lek przeciwbólowy. Ustalanie dawki i dawkowanie podtrzymujące Pojedynczy system transdermalny należy zmieniać co 96 godzin (najpóźniej po 4 dobach). W celu wygodniejszego stosowania, system transdermalny należy zmieniać dwa razy w tygodniu, w regularnych odstępach czasu, w te same dni tygodnia, np. w poniedziałki rano i czwartki wieczorem. W celu uzyskania skutecznego działania przeciwbólowego dawkę produktu należy ustalać indywidualnie. Jeżeli działanie przeciwbólowe produktu jest niewystarczające pod koniec okresu działania pierwszego systemu transdermalnego (po 96 godzinach), można zastosować większą dawkę zarówno poprzez równoczesne zastosowanie drugiego systemu transdermalnego z tą samą dawką, jak i zmianę na system zawierający większą dawkę.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dawkowanie
Niezależnie od dawki, jednocześnie można zastosować tylko dwa plastry. Przed zastosowaniem większej dawki produktu Transtec Przed zastosowaniem większej dawki produktu Transtec należy wziąć pod uwagę dawkę buprenorfiny w postaci tabletek podjęzykowych przyjmowaną jako uzupełnienie wcześniejszej terapii systemem transdermalnym w mniejszej dawce. Pacjenci wymagający dodatkowych leków przeciwbólowych (np. do opanowania bólu) jako uzupełnienie leczenia systemem transdermalnym mogą przyjmować 1 do 2 tabletek 0,2 mg buprenorfiny podjęzykowo co 24 godziny. Jeżeli do wystarczającego działania przeciwbólowego Jeżeli do wystarczającego działania przeciwbólowego konieczne jest systematyczne stosowanie dodatkowo (oprócz plastra) 0,4 mg do 0,6 mg buprenorfiny w postaci tabletek podjęzykowych, należy zastosować system transdermalny zawierający większą dawkę.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie ma badań dotyczących stosowania produktu Transtec u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, w związku z czym nie zaleca się stosowania produktu w tej grupie wiekowej. Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności zmiany dawkowania produktu. Pacjenci z niewydolnością nerek Buprenorfinę można stosować u pacjentów z niewydolnością nerek, ponieważ u tych pacjentów jej farmakokinetyka nie ulega zmianie. Pacjenci z niewydolnością wątroby Buprenorfina jest metabolizowana w wątrobie. Siła i czas działania mogą ulec zmianie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Pacjentów z niewydolnością wątroby leczonych buprenorfiną należy poddać dokładnej obserwacji. Sposób podawania Plastry produktu Transtec należy umieszczać na obszarach skóry płaskich, niepodrażnionych, nieowłosionych, bez rozległych zbliznowaceń.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dawkowanie
Zalecane miejsca aplikacji w górnej części ciała, to górna część pleców i okolica podobojczykowa klatki piersiowej. Przed zastosowaniem produktu owłosienie należy usunąć nożyczkami (nie golić). Jeżeli skóra przed zastosowaniem produktu wymaga oczyszczenia, należy umyć ją wodą. Nie należy w tym celu stosować mydła ani żadnego innego środka myjącego. Należy unikać stosowania preparatów pielęgnacyjnych na obszary skóry, na które ma być przyklejony system transdermalny, ponieważ może to pogorszyć jego przyczepność. Skórę przed nałożeniem systemu transdermalnego należy dokładnie osuszyć. Transtec należy umieścić na skórze niezwłocznie po wyjęciu z saszetki. Po usunięciu osłonki warstwy uwalniającej substancję czynną, system transdermalny należy silnie przycisnąć dłonią i trzymać przez około 30 sekund. W trakcie noszenia systemu transdermalnego można kąpać się, brać prysznic i pływać; nie należy poddawać go nadmiernemu działaniu gorąca (jak sauna, promieniowanie podczerwone).
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dawkowanie
System transdermalny Transtec należy nosić do 96 godzin, następnie usunąć. Każdy następny system transdermalny należy umieszczać w innym miejscu na skórze. Produkt można zastosować w to samo miejsce dopiero po upływie co najmniej tygodnia. Okres stosowania Produktu Transtec nie należy stosować dłużej niż to jest konieczne. Podczas długotrwałego stosowania, biorąc pod uwagę charakter i nasilenie choroby, należy uważnie obserwować pacjenta w celu ustalenia, czy właściwe jest dalsze leczenie i jak długo powinno ono trwać, w razie konieczności robiąc przerwy w leczeniu. Odstawienie produktu Po usunięciu produktu Transtec stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się stopniowo, dlatego działanie przeciwbólowe utrzymuje się jeszcze przez pewien czas. Należy to brać pod uwagę w razie zmiany na inny lek opioidowy. Przez 24 godziny po usunięciu systemu transdermalnego Transtec nie należy stosować innego leku opioidowego.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dawkowanie
Informacje dotyczące początkowej dawki innych opioidów po odstawieniu produktu Transtec są jak dotychczas ograniczone.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; stosowanie w celu leczenia pacjentów uzależnionych od opioidów i zespołu abstynencyjnego; istniejąca lub zagrażająca niewydolność ośrodka oddechowego; stosowanie u pacjentów leczonych inhibitorami MAO, również w ciągu 2 tygodni przed zastosowaniem produktu Transtec (patrz punkt 4.5); miasthenia gravis (męczliwość mięśni); delirium tremens (majaczenie alkoholowe); ciąża (patrz punkt 4.6).
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ostrym zatruciem alkoholowym, napadami drgawek, urazami głowy, we wstrząsie, z zaburzeniami świadomości o nieznanej etiologii, ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym i bez możliwości zastosowania wentylacji mechanicznej. Buprenorfina czasami powoduje zahamowanie czynności ośrodka oddechowego. Dlatego też należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami oddychania lub stosujących leki mogące hamować ośrodek oddechowy. Buprenorfina ma znacznie mniejszy potencjał uzależniający niż opioidy, będące czystymi agonistami. U zdrowych ochotników i pacjentów w badaniach klinicznych nie obserwowano zespołu abstynencyjnego po jej odstawieniu. Jednakże po długotrwałym stosowaniu nie można całkowicie wykluczyć wystąpienia zespołu uzależnienia podobnego do występującego po innych opioidach (patrz punkt 4.8), do objawów którego należą: pobudzenie, niepokój, nerwowość, bezsenność, pobudzenie ruchowe, drżenie oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów nadużywających opioidów, substytucja buprenorfiną może zapobiec wystąpieniu objawów zespołu abstynencyjnego. W wyniku tego odnotowano przypadki nadużywania buprenorfiny, w związku z czym należy zachować ostrożność w przepisywaniu produktu pacjentom podejrzanym o uzależnienie od leków. Buprenorfina jest metabolizowana przez wątrobę. Jej siła i czas działania mogą ulec zmianie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, w związku z tym należy takich pacjentów uważnie obserwować podczas stosowania produktu leczniczego Transtec. Sportowcy powinni mieć świadomość, że ten produkt leczniczy może powodować pozytywny wynik kontrolnych testów antydopingowych. Zaburzenia oddychania w czasie snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania w czasie snu, w tym centralny bezdech senny (CBS) oraz niedotlenienie podczas snu. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów, u których występuje centralny bezdech senny (CBS) należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Ryzyko jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub pokrewne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Transtec i uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub pokrewne produkty lecznicze, może powodować działanie uspokajające, depresję oddechową, śpiączkę i zgon. Ze względu na takie zagrożenia jednoczesne przepisywanie takich produktów leczniczych o działaniu uspokajającym powinno być ograniczone do pacjentów, u których alternatywne opcje leczenia nie są możliwe. Jeżeli zostanie podjęta decyzja o przepisaniu produktu Transtec jednocześnie z uspokajającymi produktami leczniczymi, należy zastosować najmniejszą możliwą dawkę produktu Transtec, a czas jednoczesnego leczenia powinien być jak najkrótszy.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Specjalne środki ostrozności
Stan pacjentów należy ściśle monitorować w celu wykrycia wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych depresji oddechowej i działania uspokajającego. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia takich objawów (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Transtec i innych leków serotoninergicznych, takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Specjalne środki ostrozności
Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Transtec u osób w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak wystarczających badań w tej grupie pacjentów. Pacjenci z gorączką i narażeni na działanie zewnętrznych źródeł ciepła Gorączka i wysoka temperatura otoczenia mogą zwiększyć przenikanie leku przez skórę. Teoretycznie w takich przypadkach stężenie buprenorfiny w surowicy może ulec zwiększeniu podczas stosowania produktu leczniczego Transtec. Tym samym należy brać po uwagę możliwość nasilenia działania produktu u pacjentów gorączkujących lub o zwiększonej z innych powodów temperaturze skóry.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji W wypadku stosowania inhibitorów MAO w ciągu 14 dni poprzedzających zastosowanie opioidu petydyny obserwowano zagrażające życiu reakcje dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia czynności ośrodka oddechowego i naczyniowo-sercowego. Nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia takich samych interakcji w przypadku stosowania buprenorfiny (patrz punkt 4.3). W razie równoczesnego stosowania produktu leczniczego Transtec z innymi opioidami, środkami znieczulającymi, lekami nasennymi, uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami i innymi lekami hamującymi czynność ośrodkowego układu nerwowego (OUN), objawy ze strony OUN mogą ulec nasileniu. Dotyczy to również alkoholu. Lek Transtec należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania: serotonergicznych produktów leczniczych, takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Interakcje
Jednoczesne stosowanie inhibitorów lub induktorów CYP 3A4 może odpowiednio zwiększyć (inhibitory) lub zmniejszyć (induktory) skuteczność produktu Transtec. Uspokajające produkty lecznicze takie jak benzodiazepiny lub pokrewne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub pokrewne zwiększa ryzyko działania uspokajającego, depresji oddechowej, śpiączki i śmierci ze względu na dodatkowe działanie depresyjne na OUN. Dawka produktu leczniczego Transtec i czas jednoczesnego stosowania powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania produktu leczniczego Transtec w okresie ciąży. W badaniach na zwierzętach obserwowano toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko stosowania u kobiet ciężarnych jest nieznane. Buprenorfina stosowana w wysokich dawkach w ostatnich tygodniach ciąży zwiększa możliwość zahamowania czynności ośrodka oddechowego noworodka nawet po krótkim okresie stosowania. Długotrwałe stosowanie buprenorfiny w ciągu 3 ostatnich miesięcy ciąży może spowodować wystąpienie zespołu abstynencyjnego u noworodka. Stosowanie produktu podczas ciąży jest przeciwwskazane. Karmienie piersi? Buprenorfina przenika do mleka ludzkiego. U szczurów buprenorfina hamuje laktację. Nie należy jej stosować podczas karmienia piersią. Płodność Nie jest znany efekt działania buprenorfiny na płodność u ludzi. Buprenorfina nie wpływała na płodność w badaniach na zwierzętach (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Transtec wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Stosowany nawet zgodnie z zaleceniami produkt leczniczy Transtec może wpłynąć niekorzystnie na reakcje pacjenta, pogarszając zdolność uczestniczenia w ruchu ulicznym i obsługiwania maszyn. Dotyczy to zwłaszcza etapu rozpoczęcia leczenia, momentu zmiany dawki i jeżeli produkt leczniczy Transtec jest stosowany jednocześnie z innymi substancjami działającymi ośrodkowo jak alkohol, leki uspokajające i nasenne. Pacjenci, których to dotyczy (np. z zawrotami głowy, senni, u których występuje nieostre lub podwójne widzenie) nie powinni prowadzić pojazdów lub obsługiwać maszyn podczas stosowania produktu leczniczego Transtec i co najmniej 24 godziny po usunięciu systemu transdermalnego. U pacjentów z ustaloną, specyficzną dawką nie ma konieczności podjęcia restrykcyjnych działań, jeżeli objawy wymienione powyżej nie występują.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podane niżej działania niepożądane po zastosowaniu buprenorfiny wystąpiły w badaniach klinicznych i codziennej praktyce. Częstość ich występowania określono następująco: Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) a) Najczęściej zgłaszanymi układowymi działaniami niepożądanymi były nudności i wymioty. Najczęściej zgłaszanymi miejscowymi działaniami niepożądanymi były rumień i świąd. b) Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko: ciężkie odczyny alergiczne* Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Rzadko: utrata łaknienia Zaburzenia psychiczne Niezbyt często: splątanie, zaburzenia snu, niepokój ruchowy Rzadko: objawy psychotyczne (np.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Działania niepożądane
omamy, uczucie lęku, koszmary senne), zmniejszenie popędu płciowego Bardzo rzadko: uzależnienie, nagłe zmiany nastroju Zaburzenia układu nerwowego Często: zawroty, bóle głowy Niezbyt często: nadmierne uspokojenie, senność Rzadko: pogorszenie koncentracji, zaburzenia mowy, uczucie zdrętwienia, zaburzenia równowagi, parestezje (np. uczucie kłucia lub palenia skóry) Bardzo rzadko: drgania pęczkowe mięśni, nieprawidłowe odczuwanie smaku Zaburzenia oka Rzadko: zaburzenia widzenia, nieostre widzenie, obrzęk powiek Bardzo rzadko: zwężenie źrenic Zaburzenia ucha i błędnika Bardzo rzadko: ból uszu Zaburzenia naczyniowe Niezbyt często: zaburzenia krążenia (jak niedociśnienie tętnicze lub rzadko nawet zapaść naczyniowa) Rzadko: uderzenia gorąca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: duszność Rzadko: zahamowanie ośrodka oddechowego Bardzo rzadko: hiperwentylacja, czkawka Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często: nudności Często: wymioty, zaparcia Niezbyt często: suchość w jamie ustnej Rzadko: zgaga Bardzo rzadko: odruchy wymiotne Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często: rumień, świąd Często: wysypka, obfite pocenie Niezbyt często: osutka Rzadko: miejscowe reakcje alergiczne z zaznaczonymi cechami zapalenia Bardzo rzadko: krosty i pęcherzyki Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niezbyt często: zatrzymanie moczu, zaburzenia mikcji Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Rzadko: zmniejszenie wzwodu Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: obrzęki, uczucie zmęczenia Niezbyt często: znużenie Rzadko: zespół abstynencyjny*, reakcje związane z miejscem podania Bardzo rzadko: ból w klatce piersiowej *patrz część c) c) W niektórych przypadkach występują opóźnione odczyny alergiczne z zaznaczonymi cechami zapalenia.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Działania niepożądane
W takich przypadkach lek należy odstawić. Buprenorfina ma mały potencjał uzależniający. Po jej odstawieniu wystąpienie zespołu abstynencyjnego jest mało prawdopodobne. Spodowane jest to bardzo powolną dysocjacją buprenorfiny od receptora opioidowego i stopniowym zmniejszaniem się (zwykle ponad 30 godzin od usunięcia systemu transdermalnego) jej stężenia w surowicy. Jednak po długotrwałym stosowaniu leku nie można całkowicie wykluczyć wystąpienia zespołu abstynencyjnego podobnego do występującego po odstawieniu opioidów. Do objawów tego zespołu należą: pobudzenie, uczucie lęku, nerwowość, bezsenność, nadmierna ruchliwość, drżenia i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Buprenorfina ma szeroki margines bezpieczeństwa. Wystąpienie dużego czy toksycznego stężenia buprenorfiny w surowicy jest nieprawdopodobne ze względu na kontrolowane uwalnianie małej dawki substancji do krwi. Maksymalne stężenie buprenorfiny w surowicy po zastosowaniu systemu transdermalnego Transtec 70 μg/h jest sześć razy mniejsze niż po dożylnej dawce terapeutycznej 0,3 mg. Objawy Zasadniczo po przedawkowaniu buprenorfiny należy spodziewać się objawów podobnych do występujących po innych ośrodkowo działających opioidach. Należą do nich: zahamowanie czynności ośrodka oddechowego, nadmierne uspokojenie, senność, nudności, wymioty, zapaść sercowo-naczyniowa oraz zwężenie źrenic. Postępowanie w przypadku przedawkowania Stosuje się ogólnie przyjęte metody. Należy zapewnić drożność dróg oddechowych (niebezpieczeństwo aspiracji!), kontrolować oddychanie i czynność układu krążenia, zależnie od istniejących objawów.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Przedawkowanie
Przydatność naloksonu w antagonizowaniu zahamowania ośrodka oddechowego jest ograniczona i występuje tylko po stosowaniu dużych dawek. Konieczne są wysokie dawki, podawane w postaci powtarzanych bolusów lub wlewów (na przykład rozpoczynając od podania dożylnego w bolusie 1-2 mg. Po osiągnięciu odpowiedniego działania antagonistycznego zaleca się podawanie wlewu w celu utrzymania stałego poziomu naloksonu w osoczu). Dlatego też należy zapewnić właściwą wentylację.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: opioidy, pochodne oripawiny; kod ATC: N02AE01. Buprenorfina jest silnym opioidem o działaniu agonistycznym na receptory mi i antagonistycznym na receptory kappa. Buprenorfina wykazuje zasadniczo cechy charakterystyczne dla morfiny, lecz ma szczególne zalety farmakologiczne i kliniczne. Ponadto, na działanie przeciwbólowe mają wpływ liczne czynniki, jak wskazania, miejsce w klinicznym stosowaniu, sposób stosowania i zmienność międzyosobnicza i należy je uwzględnić przy porównywaniu leków przeciwbólowych. W praktyce codziennej jest stosowany ranking różnych opioidów co do ich siły działania przeciwbólowego, chociaż należy to uważać za uproszczenie. Względna siła działania buprenorfiny w różnych postaciach farmaceutycznych i różnych wskazaniach została opisana w literaturze jak poniżej: morfina p.o.: BUP i.m. jak 1 : 67 – 150 (dawka pojedyncza, model ostrego bólu); morfina p.o.: BUP s.l.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Właściwości farmakodynamiczne
jak 1 : 60 – 100 (dawka pojedyncza, model ostrego bólu; dawka wielokrotna, ból przewlekły, ból nowotworowy); morfina p.o.: BUP TTS jak 1 : 75 – 115 (dawka wielokrotna, ból przewlekły). Skróty: p.o. = doustnie; i.m. = domięśniowo; s.l. = podjęzykowo; TTS = przezskórnie; BUP = buprenorfina. Działania niepożądane są podobne do występujących po innych silnych opioidowych środkach przeciwbólowych. Buprenorfina wydaje się mieć mniejsze właściwości uzależniające niż morfina.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne a) Ogólna charakterystyka substancji czynnej Buprenorfina wiąże się w około 96% z białkami osocza. Metabolizowana jest w wątrobie do N-dealkilobuprenorfiny (norbuprenorfiny) i do sprzężonych z kwasem glukuronowym metabolitów. 2/3 leku jest wydalane w postaci nie zmienionej w kale, a 1/3 w postaci sprzężonej lub zdealkilowanej w moczu. Istnieją dowody, że lek podlega krążeniu jelitowo-wątrobowemu. Badania przeprowadzone u ciężarnych i nieciężarnych samic szczurów wykazały przenikanie leku przez barierę krew – mózg i również przez łożysko. Stężenia buprenorfiny w tkance mózgowej (zawierającej jedynie niezmienioną substancję) po podaniu parenteralnym były od 2 do 3 razy większe niż po podaniu doustnym. Po domięśniowym lub doustnym podaniu buprenorfina osiągała duże stężenie w świetle przewodu pokarmowego płodu – prawdopodobnie wskutek wydzielania z żółcią, jako że krążenie jelitowo-wątrobowe nie było jeszcze w pełni rozwinięte.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Właściwości farmakokinetyczne
b) Ogólna charakterystyka produktu leczniczego Transtec u zdrowych ochotników Po przyklejeniu systemu transdermalnego buprenorfina jest wchłaniana przez skórę. Ciągłe przenikanie leku do krążenia ustrojowego następuje poprzez kontrolowane uwalnianie z układu adhezyjnej matrycy zbudowanej z polimerów. Po pierwszym zastosowaniu systemu transdermalnego stężenie buprenorfiny w surowicy stopniowo zwiększa się. Po 12 do 24 godzinach występuje minimalne stężenie skuteczne 100 pg/ml. Z badań z systemem uwalniającym 35 μg/h, przeprowadzonych z udziałem zdrowych ochotników wynikało średnie Cmax od 200 do 300 pg/ml, a średnie tmax od 60 do 80 godzin. W jednym badaniu przeprowadzonym jako skrzyżowane, zastosowano Transtec 35 μg/h i Transtec 70 μg/h. Na podstawie tego badania wykazano proporcjonalność działania w zależności od zastosowanej dawki.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Właściwości farmakokinetyczne
Po usunięciu systemu transdermalnego stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się w sposób ciągły; ulega ona wydaleniu ze średnim okresem półtrwania około 30 godzin (od 22 do 36). Ze względu na utrzymujące się po usunięciu systemu transdermalnego wchłanianie buprenorfiny ze skóry, wydalanie jest wolniejsze niż po zastosowaniu dożylnym.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Standardowe badania toksykologiczne nie wykazały ryzyka stosowania produktu u ludzi. Długotrwale stosowana w badaniach u szczurów buprenorfina powodowała zmniejszenie przyrostu masy ciała. W badaniach płodności oraz zdolności reprodukcyjnej u szczurów nie obserwowano działania szkodliwego. W badaniach u szczurów i królików wykazano toksyczne działanie na płód i zwiększoną liczbę wczesnych poronień, jednak tylko w dawkach toksycznych dla matki. Badania przeprowadzone u ciężarnych i karmiących samic szczurów wykazały zmniejszenie wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, opóźnienie rozwoju niektórych funkcji neurologicznych oraz dużą śmiertelność około i pourodzeniową noworodków. Wykazano, że przyczyniły się do powyższych zaburzeń powikłania porodu oraz upośledzenie laktacji. Nie stwierdzono działania toksycznego ani teratogennego na płód u szczurów i królików.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania in vitro i in vivo działania mutagennego buprenorfiny nie wykazały żadnych związanych z jej stosowaniem skutków klinicznych. W badaniach przewlekłych u szczurów i myszy nie było żadnych danych na działanie kancerogenne produktu, które można by było odnieść do ludzi. Dostępne dane toksykologiczne nie wykazują właściwości uczulających substancji pomocniczych systemu transdermalnego Transtec.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Matryca adhezyjna (zawierająca buprenorfinę): oleinian (Z)-oktadeka-9-en-1-ylu, powidon K90, kwas 4-oksopentanowy, usieciowany poli(kwas akrylowy-ko-akrylan butylu-ko-akrylan-2-etyloheksylu-ko-octan winylu), w stosunku 5:15:75:5. Matryca adhezyjna (nie zawierająca buprenorfiny): nieusieciowany poli(kwas akrylowy-ko-akrylan butylu-ko-akrylan-2-etyloheksylu-ko-octan winylu), w stosunku 5:15:75:5. Folia separująca umieszczona między matrycami adhezyjnymi z i bez buprenorfiny: folia z poli(tereftalanu etylenu). Zewnętrzna warstwa pokrywająca: poli(tereftalan etylenu). Osłonka usuwalna pokrywająca powierzchnię matrycy adhezyjnej zawierającej buprenorfinę – (powinna być usunięta bezpośrednio przed zastosowaniem) silikonowana folia z poli (tereftalanu etylenu), jednostronnie aluminiowana. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy.
CHPL leku Transtec 52,5 mcg/h, system transdermalny, plaster, 52,5 mcg/h (30 mg)
Dane farmaceutyczne
6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Rodzaj opakowania bezpośredniego: Saszetka z laminatu Papier/PET/LDPE/Aluminium/Surlyn, zawierająca zabezpieczenie przed otwarciem przez dzieci. Rodzaj opakowania zewnętrznego: Pudełko tekturowe zawierające systemy transdermalne w saszetkach. Wielkość opakowania: Opakowania zawierające 3, 5 i 10 pakowanych pojedynczo w saszetki plastrów. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Norvipren, 35 mikrogramów/godzinę, system transdermalny, plaster Norvipren, 52,5 mikrograma /godzinę, system transdermalny, plaster Norvipren, 70 mikrogramów /godzinę, system transdermalny, plaster 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Norvipren, 35 mikrogramów /godzinę Każdy system transdermalny zawiera 20 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 25 cm2. Nominalna szybkość uwalniania: 35 mikrogramów buprenorfiny na godzinę (w ciągu 96 godzin). Norvipren, 52,5 mikrogramów /godzinę Każdy system transdermalny zawiera 30 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 37,5 cm2. Nominalna szybkość uwalniania: 52,5 mikrograma buprenorfiny na godzinę (w ciągu 96 godzin). Norvipren, 70 mikrogramów /godzinę Każdy system transdermalny zawiera 40 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 50 cm2.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Nominalna szybkość uwalniania: 70 mikrogramów buprenorfiny na godzinę (w ciągu 96 godzin). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA System transdermalny, plaster Norvipren, 35 mikrogramów/godzinę Prostokątny system transdermalny, plaster koloru beżowego o zaokrąglonych brzegach, z niebieskim nadrukiem “Buprenorphin” i “35 μg/h”. Norvipren, 52,5 mikrogramów/godzinę Prostokątny system transdermalny, plaster koloru beżowego o zaokrąglonych brzegach, z niebieskim nadrukiem “Buprenorphin” i “52,5 μg/h”. Norvipren, 70 mikrogramów/godzinę Prostokątny system transdermalny, plaster koloru beżowego o zaokrąglonych brzegach, z niebieskim nadrukiem “Buprenorphin” i “70 μg/h”.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ból nowotworowy o średnim i dużym nasileniu i ból o dużym nasileniu w przebiegu innych chorób, który nie ustępuje po zastosowaniu nieopioidowych leków przeciwbólowych. Norvipren nie jest odpowiedni do leczenia ostrego bólu.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Pacjenci w wieku powyżej 18 lat Dawkę należy dostosować do stanu pacjenta (nasilenie bólu, dokuczliwość bólu, indywidualna reakcja). Należy stosować najmniejszą możliwą dawkę zapewniającą skuteczne złagodzenie bólu. Do tego celu dostępne są trzy systemy transdermalne, plastry o różnej mocy: Norvipren 35 mikrogramów/godzinę, Norvipren 52,5 mikrograma/godzinę oraz Norvipren 70 mikrogramów/godzinę. Ustalenie dawki początkowej U pacjentów, u których nie stosowano wcześniej żadnych leków przeciwbólowych, leczenie należy rozpocząć od systemu transdermalnego, plastra o najmniejszej mocy (Norvipren 35 mikrogramów/godzinę). U pacjentów, którzy otrzymywali uprzednio leki zaliczane przez WHO do I stopnia (leki nieopioidowe) do II stopnia (słabe opioidy) drabiny analgetycznej, leczenie także należy rozpocząć od produktu leczniczego Norvipren 35 mikrogramów/godzinę.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dawkowanie
Zgodnie z zaleceniami WHO, stosowanie nieopioidowych leków przeciwbólowych można kontynuować w zależności od ogólnego stanu klinicznego pacjenta. Podczas zamiany produktu leczniczego przeciwbólowego należącego do III stopnia drabiny analgetycznej (silne opioidy) na produkt leczniczy Norvipren oraz wyboru początkowej mocy systemu transdermalnego, należy w celu uniknięcia nawrotu bólu uwzględnić rodzaj wcześniej stosowanego produktu leczniczego, sposób jego podawania i średnią dawkę dobową. Zasadniczo zaleca się stopniowe, indywidualne zwiększanie dawki, rozpoczynając leczenie od systemu transdermalnego o najmniejszej mocy (Norvipren 35 mikrogramów/godzinę). Doświadczenie kliniczne wykazało, że u pacjentów leczonych uprzednio dużymi dawkami silnie działających opioidów (odpowiadających około 120 mg podawanej doustnie morfiny na dobę) można rozpocząć leczenie od większej dawki zawartej w systemie transdermalnym (patrz także punkt 5.1).
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dawkowanie
W celu umożliwienia indywidualnego dostosowania dawkowania w odpowiednim czasie podczas stopniowego zwiększania dawki, należy stosować dodatkowo produkty przeciwbólowe o natychmiastowym uwalnianiu. Konieczną moc produktu Norvipren należy dostosowywać indywidualnie do potrzeb pacjenta i regularnie ją weryfikować. Po zastosowaniu po raz pierwszy systemu transdermalnego Norvipren stężenie buprenorfiny w surowicy zwiększa się powoli zarówno u pacjentów leczonych, jak i nieleczonych uprzednio przeciwbólowymi produktami leczniczymi. Dlatego w pierwszej fazie leczenia nie należy oczekiwać szybkiego efektu terapeutycznego, a pierwszej oceny działania przeciwbólowego należy dokonać po 24 godzinach. Stosowany wcześniej przeciwbólowy produkt leczniczy (z wyjątkiem systemów transdermalnych zawierających opioidy) należy podawać w tej samej dawce przez pierwsze 12 godzin po zmianie na system transdermalny Norvipren, a przez następne 12 godzin stosować w razie konieczności krótko działający odpowiedni lek przeciwbólowy.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dawkowanie
Ustalanie dawki i leczenie podtrzymujące System transdermalny Norvipren należy zmieniać co 96 godzin (4 doby). Dla wygodniejszego stosowania system transdermalny można zmieniać dwa razy w tygodniu, w regularnych odstępach czasu, np. w poniedziałki rano i czwartki wieczorem. Dawkę należy ustalać indywidualnie aż do uzyskania skutecznego działania przeciwbólowego. Jeśli pod koniec okresu stosowania pierwszego systemu transdermalnego działanie przeciwbólowe jest niewystarczające, dawkowanie można zwiększyć albo przez zastosowanie dodatkowego plastra o tej samej mocy, albo zamianę na system transdermalny o większej mocy. Niezależnie od ich mocy, jednocześnie można zastosować nie więcej niż dwa systemy transdermalne. Przed zastosowaniem produktu Norvipren w kolejnej mocy należy wziąć pod uwagę całkowitą dawkę opioidów podawanych jako uzupełnienie wcześniejszej terapii systemem transdermalnym w mniejszej dawce, tj. ocenić całkowitą potrzebną dawkę opioidów i dostosować odpowiednio dawkę.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dawkowanie
Pacjenci wymagający dodatkowych leków przeciwbólowych (np. w razie bólu przebijającego) w trakcie leczenia podtrzymującego systemem transdermalnym mogą przyjmować podjęzykowo np. 0,2 mg do 0,4 mg buprenorfiny co 24 godziny. Jeśli konieczne jest regularne stosowanie dodatkowo 0,4 do 0,6 mg buprenorfiny w postaci tabletek podjęzykowych, należy zastosować system transdermalny o większej mocy. Czas trwania leczenia Produktu leczniczego Norvipren nie należy w żadnym wypadku stosować dłużej niż to absolutnie konieczne. Jeśli ze względu na rodzaj i nasilenie choroby konieczne jest długotrwałe leczenie bólu produktem leczniczym Norvipren, należy uważnie i regularnie kontrolować stan pacjenta (robiąc w razie konieczności przerwy w leczeniu) w celu ustalenia, czy niezbędne jest dalsze leczenie i jak długo powinno ono trwać.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dawkowanie
Przerwanie stosowania produktu Norvipren Po zdjęciu systemu transdermalnego Norvipren stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się stopniowo, więc działanie przeciwbólowe utrzymuje się przez pewien czas. Należy to brać pod uwagę, jeśli po stosowaniu produktu Norvipren zastosowany będzie inny produkt leczniczy zawierający opioidy. Zgodnie z ogólną zasadą nie należy stosować kolejnych produktów leczniczych zwierających opioidy w ciągu 24 godzin od zdjęcia plastra Norvipren. Obecnie dostępne są ograniczone dane dotyczące dawki początkowej innych opioidów stosowanych po zakończeniu stosowania produktu leczniczego Norvipren. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu leczniczego Norvipren u pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek. Ponieważ niewydolność nerek nie zmienia farmakokinetyki buprenorfiny, może być ona stosowana u pacjentów z niewydolnością nerek, w tym u pacjentów dializowanych.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby Buprenorfina jest metabolizowana w wątrobie. Zaburzenia czynności wątroby mogą wpływać na nasilenie i czas działania buprenorfiny. Dlatego stan pacjentów z niewydolnością wątroby należy uważnie monitorować podczas stosowania produktu leczniczego Norvipren. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Norvipren u pacjentów w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak badań w tej grupie wiekowej. Sposób stosowania Podanie przezskórne. System transdermalny Norvipren należy stosować na płaski obszar niepodrażnionej, czystej, nieowłosionej skóry, bez rozległych zbliznowaceń. Preferowane miejsca na górne części ciała to: górna część pleców i okolica podobojczykowa klatki piersiowej. Włosy na skórze w planowanym miejscu naklejenia należy usunąć nożyczkami (nie golić). Jeśli skóra wymaga oczyszczenia, należy umyć ją wodą. Nie należy używać mydła ani innych środków myjących.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dawkowanie
Należy unikać stosowania środków pielęgnujących skórę, które mogłyby zaburzyć przyczepność plastra w miejscu aplikacji. Przed naklejeniem plastra skóra musi być dokładnie osuszona. Plaster należy nakładać bezpośrednio po wyjęciu z saszetki. Po wyjęciu plastra z saszetki i zdjęciu folii ochronnej należy nałożyć plaster na skórę i mocno przyciskać go dłonią przez około 30 sekund. Plaster nie będzie naruszony podczas kąpieli, natrysku lub pływania. System transdermalny Norvipren należy nosić maksymalnie przez 4 dni. Po zdjęciu plastra kolejny należy nałożyć w innym miejscu. Należy zachować co najmniej tygodniowy odstęp przed nałożeniem plastra w tym samym miejscu.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Uzależnienie od opioidów i leczenie narkotykowego zespołu odstawienia. Stany z istniejącą lub zagrażającą niewydolnością oddechową. Przyjmowanie inhibitorów MAO obecnie lub w ciągu ostatnich 2 tygodni (patrz punkt 4.5). Miastenia (myastenia gravis). Majaczenie alkoholowe (delirium tremens). Ciąża (patrz punkt 4.6).
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Jeśli nie ma możliwości zastosowania wentylacji mechanicznej, buprenorfinę należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z ostrym zatruciem alkoholem, zaburzeniami drgawkowymi, urazami głowy, we wstrząsie, z zaburzeniami świadomości o nieznanej etiologii, ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym. Buprenorfina sporadycznie powoduje zahamowanie czynności oddechowej, dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami oddychania lub otrzymujących produkty lecznicze, które mogą powodować zaburzenia oddychania. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem produktów leczniczych o działaniu sedatywnym, takich jak benzodiazepiny lub produkty pokrewne. Jednoczesne stosowanie buprenorfiny i produktów leczniczych o działaniu sedatywnym, takich jak benzodiazepiny lub substancje pokrewne, może spowodować sedację, zahamowanie czynności oddechowej, śpiączkę i zgon.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Specjalne środki ostrozności
Z uwagi na zagrożenia, podawanie buprenorfiny razem z tymi sedatywnymi produktami leczniczymi należy ograniczyć do pacjentów, u których zastosowanie innych opcji terapeutycznych nie jest możliwe. W razie podjęcia decyzji o takim leczeniu skojarzonym należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę buprenorfiny i możliwie najkrótszy czas leczenia skojarzonego. Należy uważnie kontrolować, czy u pacjenta nie występują przedmiotowe i podmiotowe objawy zahamowania czynności oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o konieczności zwrócenia uwagi na te objawy (patrz punkt 4.5). Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Specjalne środki ostrozności
Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie buprenorfiny i innych leków serotoninergicznych, takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Buprenorfina ma znacznie mniejszy potencjał uzależniający niż opioidy będące czystymi agonistami.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Specjalne środki ostrozności
Podczas badań klinicznych u zdrowych ochotników i u pacjentów otrzymujących buprenorfinę nie obserwowano reakcji z odstawienia. Jednak po długotrwałym stosowaniu buprenorfiny nie można wykluczyć możliwości wystąpienia reakcji z odstawienia, podobnych do występujących po odstawieniu innych opioidów (patrz punkt 4.8). Do objawów tych należą: pobudzenie, niepokój, nerwowość, bezsenność, nadmierna aktywność ruchowa, drżenie i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. U pacjentów nadużywających opioidów zamiana na buprenorfinę może zapobiegać reakcjom z odstawienia. Ponieważ odnotowano przypadki nadużywania buprenorfiny, dlatego należy zachować szczególną ostrożność przy przepisywaniu produktu leczniczego pacjentom z podejrzeniem uzależnienia od leków. Buprenorfina metabolizowana jest w wątrobie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby możliwa jest zmiana siły i czasu działania buprenorfiny. Pacjentów tych należy dokładnie obserwować podczas stosowania buprenorfiny.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z gorączką i (lub) narażeni na zewnętrzne źródła ciepła. Gorączka i wysoka temperatura otoczenia mogą zwiększać przenikanie produktu przez skórę, co teoretycznie może spowodować zwiększenie stężenia buprenorfiny w surowicy podczas jej stosowania. Dlatego podczas leczenia buprenorfiną pacjentów gorączkujących lub o temperaturze skóry zwiększonej z innych powodów należy brać pod uwagę możliwość nasilenia działania opioidu. Systemu transdermalnego nie należy narażać na działanie wysokiej temperatury (np. sauna, promieniowanie podczerwone). Należy poinformować sportowców, że buprenorfina może dawać dodatnią reakcję w kontrolnych badaniach antydopingowych. Stosowanie produktu Norvipren jako środka dopingującego może stanowić zagrożenie dla zdrowia.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Podczas stosowania inhibitorów MAO w ciągu 14 dni poprzedzających podanie opioidu – petydyny, obserwowano zagrażające życiu interakcje wpływające na ośrodkowy układ nerwowy oraz czynność oddechową i sercowo-naczyniową. Nie można wykluczyć takich samych interakcji między inhibitorami MAO i buprenorfiną (patrz punkt 4.3). Buprenorfinę należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania serotoninergicznych produktów leczniczych, takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Interakcje
Podczas jednoczesnego stosowania buprenorfiny z innymi opioidami, lekami znieczulającymi, nasennymi, uspokajającymi (patrz niżej), przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami i, ogólnie, wszystkimi produktami leczniczymi o działaniu hamującym czynność oddechową i ośrodkowy układ nerwowy, nasilone mogą być objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Dotyczy to również działania alkoholu. Produkty lecznicze o działaniu sedatywnym, takie jak benzodiazepiny lub pokrewne produkty lecznicze: Jednoczesne stosowanie opioidów i produktów leczniczych o działaniu sedatywnym, takich jak benzodiazepiny lub substancje pokrewne zwiększa ryzyko sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu na skutek addycyjnego działania hamującego na OUN. Należy ograniczyć dawkę oraz czas trwania leczenia skojarzonego (patrz punkt 4.4). Jednoczesne stosowanie z inhibitorami lub induktorami izoenzymu CYP3A4 może wzmacniać (inhibitory) lub osłabiać (induktory) działanie buprenorfiny.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania buprenorfiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczne działanie na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi jest nieznane. Duże dawki buprenorfiny stosowane pod koniec ciąży mogą powodować depresję oddechową u noworodka, nawet jeśli były stosowane przez krótki czas. Długotrwałe stosowanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może powodować zespół z odstawienia u noworodka. Z tego względu buprenorfiny nie należy stosować w czasie ciąży. Karmienie piersi? Buprenorfina przenika do mleka kobiecego. Badania na szczurach wykazały, że buprenorfina może zahamować laktację. Buprenorfiny nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Płodność Wpływ buprenorfiny na płodność u ludzi nie jest znany. W badaniach na zwierzętach buprenorfina nie wpływała na płodność (patrz punkt 5.3).
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina wywiera znaczący wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nawet stosowana zgodnie z zaleceniami może zaburzać reakcje pacjenta w stopniu osłabiającym jego zdolność bezpiecznego uczestniczenia w ruchu ulicznym oraz zdolność obsługiwania maszyn. Dotyczy to zwłaszcza początku leczenia, zmian dawk i i stosowania razem z innymi substancjami działającymi ośrodkowo, w tym z alkoholem, lekami uspokajającymi i nasennymi. Pacjenci, u których występują zawroty głowy, senność, niewyraźne lub podwójne widzenie, nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas stosowania buprenorfiny i przez co najmniej 24 godziny po zdjęciu plastra. Ograniczenia te nie muszą dotyczyć pacjentów, którzy stosują produkt leczniczy w stałej dawce i u których nie występują wymienione objawy.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Poniższe działania niepożądane obserwowano podczas badań klinicznych i w okresie po wprowadzeniu buprenorfiny w systemach transdermalnych do obrotu. Częstości określono następująco: bardzo często (≥1/10) często (≥1/100 do <1/10) niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) rzadko (≥1/10000 do <1/1000) bardzo rzadko (<1/10000) częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Najczęściej zgłaszanymi układowymi działaniami niepożądanymi były nudności i wymioty. Najczęściej zgłaszanymi miejscowymi działaniami niepożądanymi były rumień i świąd. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Klasyfikacja układów i narządów: Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana W niektórych przypadkach występowały opóźnione reakcje alergiczne z widocznymi objawami zapalenia. Należy wówczas przerwać stosowanie buprenorfiny.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Działania niepożądane
Stosowanie buprenorfiny wiąże się z małym ryzykiem uzależnienia. Wystąpienie objawów odstawienia po przerwaniu stosowania jest mało prawdopodobne. Przyczyną jest bardzo powolna dysocjacja buprenorfiny z receptora opioidowego i stopniowe zmniejszanie się jej stężenia w surowicy (zwykle po ponad 30 godzinach od usunięcia ostatniego plastra). Jednak po długotrwałym stosowaniu produktu nie można całkowicie wykluczyć możliwości wystąpienia objawów odstawienia podobnych do tych, które występują po odstawieniu opioidów. Do objawów tych należą: pobudzenie, uczucie lęku, nerwowość, bezsenność, nadmierna ruchliwość, drżenie i zaburzenia żołądka i jelit. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Buprenorfina ma szeroki margines bezpieczeństwa. Wystąpienie dużego czy toksycznego stężenia buprenorfiny w surowicy nie jest prawdopodobne ze względu na kontrolowane uwalnianie małej ilości substancji do krwi. Maksymalne stężenie buprenorfiny w surowicy po zastosowaniu leku o mocy 70 mikrogramów/godzinę jest 6 razy mniejsze niż po podaniu dożylnej dawki terapeutycznej 0,3 mg. Objawy Zasadniczo po przedawkowaniu buprenorfiny należy spodziewać się objawów podobnych do występujących po innych ośrodkowo działających lekach przeciwbólowych (opioidach). Są to: zahamowanie czynności ośrodka oddechowego nadmierne uspokojenie senność nudności wymioty zapaść krążeniowa zwężenie źrenic Leczenie Stosuje się ogólnie przyjęte metody. Należy zapewnić drożność dróg oddechowych (ryzyko aspiracji!). Należy podtrzymywać oddech i czynność układu krążenia, zależnie od objawów.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Przedawkowanie
Wpływ naloksonu na zahamowanie ośrodka oddechowego spowodowane przez działanie buprenorfiny jest ograniczony. Konieczne jest zastosowanie dużych dawek, podawanych w postaci powtarzalnego bolusa lub w infuzji (np. podawanie na początku 1-2 mg w bolusie dożylnym). Po uzyskaniu odpowiedniego działania antagonistycznego zaleca się dalsze podawanie naloksonu w infuzji, w celu uzyskania jego stałego stężenia w osoczu. Dlatego też należy zapewnić właściwą wentylację.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe, opioidy, pochodne orypawiny Kod ATC: N02AE01 Mechanizm działania Buprenorfina jest silnym opioidem o działaniu agonistycznym na receptor mu i antagonistycznym na receptor opioidowy kappa. Buprenorfina wykazuje zasadniczo cechy charakterystyczne dla morfiny, lecz ma swoje szczególne właściwości farmakologiczne i kliniczne. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Ponadto liczne czynniki, takie jak wskazania, kliniczne zastosowanie, sposób stosowania i zmienność międzyosobnicza, mają wpływ na działanie przeciwbólowe i powinny być uwzględnione przy porównywaniu leków przeciwbólowych. W codziennej praktyce klinicznej różne opioidy klasyfikowane są według siły działania przeciwbólowego, chociaż jest to rodzaj uproszczenia.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Właściwości farmakodynamiczne
Względna moc buprenorfiny w różnych formach podania W różnych sytuacjach klinicznych opisano w literaturze następująco: Morfina po.: BUP im., jak 1:67-150 (dawka pojedyncza; ostry ból) Morfina po.: BUP sl., jak 1:60-100 (dawka pojedyncza, ostry ból; dawka wielokrotna, ból przewlekły, ból nowotworowy) Morfina po.: BUP TTS, jak 1:75-115 (dawka wielokrotna, ból przewlekły) Skróty: po. – doustnie im. – domięśniowo sl. – podjęzykowo TTS – system transdermalny BUP – buprenorfina Działania niepożądane są podobne do występujących po zastosowaniu innych silnych opioidowych leków przeciwbólowych. Wydaje się, że buprenorfina ma słabsze właściwości uzależniające niż morfina.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Ogólna charakterystyka substancji czynnej: Buprenorfina wiąże się z białkami osocza w około 96%. Buprenorfina metabolizowana jest w wątrobie do N-dealkilobuprenorfiny (norbuprenorfiny) i do metabolitów sprzężonych z kwasem glukuronowym. 2/3 substancji czynnej wydalane są w postaci niezmienionej w kale, a 1/3 w moczu w postaci glukuronidów niezmienionej lub dealkilowanej buprenorfiny. Istnieją dowody, że buprenorfina podlega krążeniu jelitowo-wątrobowemu. Badania na ciężarnych i nieciężarnych samicach szczura wykazały przenikanie buprenorfiny przez barierę krew – mózg i łożyskową. Stężenia buprenorfiny w tkance mózgowej (zawierającej tylko niezmienioną substancję) po podaniu pozajelitowym były 2 do 3 razy większe niż po podaniu doustnym. Po podaniu domięśniowym lub doustnym buprenorfina gromadziła się w świetle przewodu pokarmowego płodu, prawdopodobnie wskutek wydzielania z żółcią, gdyż krążenie jelitowo-wątrobowe nie było jeszcze w pełni rozwinięte.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Właściwości farmakokinetyczne
Charakterystyka buprenorfiny w systemach transdermalnych u zdrowych ochotników Po zastosowaniu systemu transdermalnego buprenorfina jest wchłaniana przez skórę. Ciągłe przenikanie leku do krążenia następuje przez kontrolowane uwalnianie z układu adhezyjnej matrycy zbudowanej z polimerów. Po pierwszym zastosowaniu systemu transdermalnego stężenie buprenorfiny w osoczu zwiększa się stopniowo, osiągając po 12-24 godzinach minimalne stężenie skuteczne 100 pg/ml. W badaniach z zastosowaniem buprenorfiny w systemach transdermalnych o mocy 35 mikrogramów/godzinę u zdrowych ochotników ustalono, że średnie wartości Cmax wynoszą od 200 do 300 pg/ml, a tmax 60-80 godzin. W jednym krzyżowym badaniu z udziałem ochotników zastosowano buprenorfinę w systemach transdermalnych o mocy 35 i 70 mikrogramów/godzinę. Badanie wykazało proporcjonalność dawek dla różnych mocy.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Właściwości farmakokinetyczne
Po usunięciu systemu transdermalnego stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się w sposób ciągły, a okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 30 godzin (od 22 do 36). Ze względu na utrzymujące się wchłanianie buprenorfiny ze skóry po usunięciu plastra, eliminacja jest wolniejsza niż po podaniu dożylnym.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Standardowe badania toksykologiczne nie wykazały żadnego szczególnego ryzyka dla ludzi. W badaniach na szczurach z zastosowaniem dawki wielokrotnej buprenorfina powodowała zmniejszenie przyrostu masy ciała. W badaniach płodności i zdolności reprodukcyjnej u szczurów nie obserwowano szkodliwego działania. Badania na szczurach i królikach wykazały toksyczne działanie na płód i zwiększoną liczbę poimplantacyjnych strat zarodków, jednak tylko w dawkach toksycznych dla matki. Badania, w których buprenorfinę podawano ciężarnym lub karmiącym samicom szczura, wykazały zmniejszenie wewnątrzmacicznego wzrostu płodów, opóźnienie rozwoju niektórych funkcji neurologicznych i dużą śmiertelność około- i pourodzeniową noworodków. Wykazano, że powikłania porodu oraz zaburzenia laktacji przyczyniły się do powyższych zaburzeń. Nie stwierdzono działania toksycznego ani teratogennego na płód u szczurów i królików.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania in vitro i in vivo działania mutagennego buprenorfiny nie wykazały żadnych skutków klinicznych związanych z jej stosowaniem. Długotrwałe badania na szczurach i myszach nie dowiodły żadnego działania rakotwórczego, które miałoby znaczenie dla ludzi. Dostępne dane toksykologiczne nie wykazują właściwości uczulających substancji pomocniczych systemu transdermalnego.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Matryca adhezyjna (zawierająca buprenorfina): powidon K90, kwas lewulinowy, oleilowy oleinian, kopolimer 2-etyloheksylu akrylanu, butylu akrylanu, kwasu akrylowego i winylu octanu (75:15:5:5) Matryca adhezyjna (bez buprenorfiny): kopolimer 2-etyloheksylu akrylanu, winylu octanu, 2-heksyluetylu akrylanu i glicydylu metakrylanu (68:27:5:0,15) Folia separująca umieszczona między matrycami adhezyjnymi z i bez buprenorfiny: folia z poli(tereftalanu etylenu) Zewnętrzna warstwa pokrywająca: poliester Osłonka usuwalna (pokrywająca powierzchnię matrycy adhezyjnej zawierającej buprenorfinę): silikonowana folia z poli(tereftalanu etylenu). Niebieski tusz do nadruku. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
CHPL leku o rpl_id: 100343263
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Saszetka papier/PET/PE/Aluminium/Surlyn (kopolimer kwasu poliakrylowego z etylenem), zabezpieczona przed dostępem dzieci. Jedna saszetka zawiera jeden system transdermalny, plaster. Wielkość opakowań: Opakowania zawierające 3, 4, 5, 6, 8, 10, 12, 16, 18, 20 lub 24 pakowanych pojedynczo systemów transdermalnych, plastrów. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Zużyty system transdermalny należy złożyć na pół, warstwą przylepną do wewnątrz, włożyć do oryginalnej saszetki i usunąć w bezpieczny sposób lub, jeśli to możliwe, odnieść do apteki w celu utylizacji. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami lub zwrócić do apteki.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Norvipren, 35 mikrogramów/godzinę, system transdermalny, plaster Norvipren, 52,5 mikrograma /godzinę, system transdermalny, plaster Norvipren, 70 mikrogramów /godzinę, system transdermalny, plaster 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Norvipren, 35 mikrogramów /godzinę Każdy system transdermalny zawiera 20 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 25 cm2. Nominalna szybkość uwalniania: 35 mikrogramów buprenorfiny na godzinę (w ciągu 96 godzin). Norvipren, 52,5 mikrogramów /godzinę Każdy system transdermalny zawiera 30 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 37,5 cm2. Nominalna szybkość uwalniania: 52,5 mikrograma buprenorfiny na godzinę (w ciągu 96 godzin). Norvipren, 70 mikrogramów /godzinę Każdy system transdermalny zawiera 40 mg buprenorfiny (Buprenorphinum) Powierzchnia zawierająca substancję czynną: 50 cm2.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Nominalna szybkość uwalniania: 70 mikrogramów buprenorfiny na godzinę (w ciągu 96 godzin). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA System transdermalny, plaster Norvipren, 35 mikrogramów/godzinę Prostokątny system transdermalny, plaster koloru beżowego o zaokrąglonych brzegach, z niebieskim nadrukiem “Buprenorphin” i “35 μg/h”. Norvipren, 52,5 mikrogramów/godzinę Prostokątny system transdermalny, plaster koloru beżowego o zaokrąglonych brzegach, z niebieskim nadrukiem “Buprenorphin” i “52,5 μg/h”. Norvipren, 70 mikrogramów/godzinę Prostokątny system transdermalny, plaster koloru beżowego o zaokrąglonych brzegach, z niebieskim nadrukiem “Buprenorphin” i “70 μg/h”.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ból nowotworowy o średnim i dużym nasileniu i ból o dużym nasileniu w przebiegu innych chorób, który nie ustępuje po zastosowaniu nieopioidowych leków przeciwbólowych. Norvipren nie jest odpowiedni do leczenia ostrego bólu.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Pacjenci w wieku powyżej 18 lat Dawkę należy dostosować do stanu pacjenta (nasilenie bólu, dokuczliwość bólu, indywidualna reakcja). Należy stosować najmniejszą możliwą dawkę zapewniającą skuteczne złagodzenie bólu. Do tego celu dostępne są trzy systemy transdermalne, plastry o różnej mocy: Norvipren 35 mikrogramów/godzinę, Norvipren 52,5 mikrograma/godzinę oraz Norvipren 70 mikrogramów/godzinę. Ustalenie dawki początkowej U pacjentów, u których nie stosowano wcześniej żadnych leków przeciwbólowych, leczenie należy rozpocząć od systemu transdermalnego, plastra o najmniejszej mocy (Norvipren 35 mikrogramów/godzinę). U pacjentów, którzy otrzymywali uprzednio leki zaliczane przez WHO do I stopnia (leki nieopioidowe) do II stopnia (słabe opioidy) drabiny analgetycznej, leczenie także należy rozpocząć od produktu leczniczego Norvipren 35 mikrogramów/godzinę.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dawkowanie
Zgodnie z zaleceniami WHO, stosowanie nieopioidowych leków przeciwbólowych można kontynuować w zależności od ogólnego stanu klinicznego pacjenta. Podczas zamiany produktu leczniczego przeciwbólowego należącego do III stopnia drabiny analgetycznej (silne opioidy) na produkt leczniczy Norvipren oraz wyboru początkowej mocy systemu transdermalnego, należy w celu uniknięcia nawrotu bólu uwzględnić rodzaj wcześniej stosowanego produktu leczniczego, sposób jego podawania i średnią dawkę dobową. Zasadniczo zaleca się stopniowe, indywidualne zwiększanie dawki, rozpoczynając leczenie od systemu transdermalnego o najmniejszej mocy (Norvipren 35 mikrogramów/godzinę). Doświadczenie kliniczne wykazało, że u pacjentów leczonych uprzednio dużymi dawkami silnie działających opioidów (odpowiadających około 120 mg podawanej doustnie morfiny na dobę) można rozpocząć leczenie od większej dawki zawartej w systemie transdermalnym (patrz także punkt 5.1).
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dawkowanie
W celu umożliwienia indywidualnego dostosowania dawkowania w odpowiednim czasie podczas stopniowego zwiększania dawki, należy stosować dodatkowo produkty przeciwbólowe o natychmiastowym uwalnianiu. Konieczną moc produktu Norvipren należy dostosowywać indywidualnie do potrzeb pacjenta i regularnie ją weryfikować. Po zastosowaniu po raz pierwszy systemu transdermalnego Norvipren stężenie buprenorfiny w surowicy zwiększa się powoli zarówno u pacjentów leczonych, jak i nieleczonych uprzednio przeciwbólowymi produktami leczniczymi. Dlatego w pierwszej fazie leczenia nie należy oczekiwać szybkiego efektu terapeutycznego, a pierwszej oceny działania przeciwbólowego należy dokonać po 24 godzinach. Stosowany wcześniej przeciwbólowy produkt leczniczy (z wyjątkiem systemów transdermalnych zawierających opioidy) należy podawać w tej samej dawce przez pierwsze 12 godzin po zmianie na system transdermalny Norvipren, a przez następne 12 godzin stosować w razie konieczności krótko działający odpowiedni lek przeciwbólowy.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dawkowanie
Ustalanie dawki i leczenie podtrzymujące System transdermalny Norvipren należy zmieniać co 96 godzin (4 doby). Dla wygodniejszego stosowania system transdermalny można zmieniać dwa razy w tygodniu, w regularnych odstępach czasu, np. w poniedziałki rano i czwartki wieczorem. Dawkę należy ustalać indywidualnie aż do uzyskania skutecznego działania przeciwbólowego. Jeśli pod koniec okresu stosowania pierwszego systemu transdermalnego działanie przeciwbólowe jest niewystarczające, dawkowanie można zwiększyć albo przez zastosowanie dodatkowego plastra o tej samej mocy, albo zamianę na system transdermalny o większej mocy. Niezależnie od ich mocy, jednocześnie można zastosować nie więcej niż dwa systemy transdermalne. Przed zastosowaniem produktu Norvipren w kolejnej mocy należy wziąć pod uwagę całkowitą dawkę opioidów podawanych jako uzupełnienie wcześniejszej terapii systemem transdermalnym w mniejszej dawce, tj. ocenić całkowitą potrzebną dawkę opioidów i dostosować odpowiednio dawkę.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dawkowanie
Pacjenci wymagający dodatkowych leków przeciwbólowych (np. w razie bólu przebijającego) w trakcie leczenia podtrzymującego systemem transdermalnym mogą przyjmować podjęzykowo np. 0,2 mg do 0,4 mg buprenorfiny co 24 godziny. Jeśli konieczne jest regularne stosowanie dodatkowo 0,4 do 0,6 mg buprenorfiny w postaci tabletek podjęzykowych, należy zastosować system transdermalny o większej mocy. Czas trwania leczenia Produktu leczniczego Norvipren nie należy w żadnym wypadku stosować dłużej niż to absolutnie konieczne. Jeśli ze względu na rodzaj i nasilenie choroby konieczne jest długotrwałe leczenie bólu produktem leczniczym Norvipren, należy uważnie i regularnie kontrolować stan pacjenta (robiąc w razie konieczności przerwy w leczeniu) w celu ustalenia, czy niezbędne jest dalsze leczenie i jak długo powinno ono trwać.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dawkowanie
Przerwanie stosowania produktu Norvipren Po zdjęciu systemu transdermalnego Norvipren stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się stopniowo, więc działanie przeciwbólowe utrzymuje się przez pewien czas. Należy to brać pod uwagę, jeśli po stosowaniu produktu Norvipren zastosowany będzie inny produkt leczniczy zawierający opioidy. Zgodnie z ogólną zasadą nie należy stosować kolejnych produktów leczniczych zawierających opioidy w ciągu 24 godzin od zdjęcia plastra Norvipren. Obecnie dostępne są ograniczone dane dotyczące dawki początkowej innych opioidów stosowanych po zakończeniu stosowania produktu leczniczego Norvipren. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu leczniczego Norvipren u pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek. Ponieważ niewydolność nerek nie zmienia farmakokinetyki buprenorfiny, może być ona stosowana u pacjentów z niewydolnością nerek, w tym u pacjentów dializowanych.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby Buprenorfina jest metabolizowana w wątrobie. Zaburzenia czynności wątroby mogą wpływać na nasilenie i czas działania buprenorfiny. Dlatego stan pacjentów z niewydolnością wątroby należy uważnie monitorować podczas stosowania produktu leczniczego Norvipren. Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Norvipren u pacjentów w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak badań w tej grupie wiekowej. Sposób stosowania Podanie przezskórne. System transdermalny Norvipren należy stosować na płaski obszar niepodrażnionej, czystej, nieowłosionej skóry, bez rozległych zbliznowaceń. Preferowane miejsca na górne części ciała to: górna część pleców i okolica podobojczykowa klatki piersiowej. Włosy na skórze w planowanym miejscu naklejenia należy usunąć nożyczkami (nie golić). Jeśli skóra wymaga oczyszczenia, należy umyć ją wodą. Nie należy używać mydła ani innych środków myjących.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dawkowanie
Należy unikać stosowania środków pielęgnujących skórę, które mogłyby zaburzyć przyczepność plastra w miejscu aplikacji. Przed naklejeniem plastra skóra musi być dokładnie osuszona. Plaster należy nakładać bezpośrednio po wyjęciu z saszetki. Po wyjęciu plastra z saszetki i zdjęciu folii ochronnej należy nałożyć plaster na skórę i mocno przyciskać go dłonią przez około 30 sekund. Plaster nie będzie naruszony podczas kąpieli, natrysku lub pływania. System transdermalny Norvipren należy nosić maksymalnie przez 4 dni. Po zdjęciu plastra kolejny należy nałożyć w innym miejscu. Należy zachować co najmniej tygodniowy odstęp przed nałożeniem plastra w tym samym miejscu.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Uzależnienie od opioidów i leczenie narkotykowego zespołu odstawienia. Stany z istniejącą lub zagrażającą niewydolnością oddechową. Przyjmowanie inhibitorów MAO obecnie lub w ciągu ostatnich 2 tygodni (patrz punkt 4.5). Miastenia (myastenia gravis). Majaczenie alkoholowe (delirium tremens). Ciąża (patrz punkt 4.6).
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Jeśli nie ma możliwości zastosowania wentylacji mechanicznej, buprenorfinę należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z ostrym zatruciem alkoholem, zaburzeniami drgawkowymi, urazami głowy, we wstrząsie, z zaburzeniami świadomości o nieznanej etiologii, ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym. Buprenorfina sporadycznie powoduje zahamowanie czynności oddechowej, dlatego należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami oddychania lub otrzymujących produkty lecznicze, które mogą powodować zaburzenia oddychania. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem produktów leczniczych o działaniu sedatywnym, takich jak benzodiazepiny lub produkty pokrewne. Jednoczesne stosowanie buprenorfiny i produktów leczniczych o działaniu sedatywnym, takich jak benzodiazepiny lub substancje pokrewne, może spowodować sedację, zahamowanie czynności oddechowej, śpiączkę i zgon.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Specjalne środki ostrozności
Z uwagi na zagrożenia, podawanie buprenorfiny razem z tymi sedatywnymi produktami leczniczymi należy ograniczyć do pacjentów, u których zastosowanie innych opcji terapeutycznych nie jest możliwe. W razie podjęcia decyzji o takim leczeniu skojarzonym należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę buprenorfiny i możliwie najkrótszy czas leczenia skojarzonego. Należy uważnie kontrolować, czy u pacjenta nie występują przedmiotowe i podmiotowe objawy zahamowania czynności oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o konieczności zwrócenia uwagi na te objawy (patrz punkt 4.5). Zaburzenia oddychania związane ze snem. Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Zespół serotoninowy.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Specjalne środki ostrozności
Jednoczesne podawanie buprenorfiny i innych leków serotoninergicznych, takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Buprenorfina ma znacznie mniejszy potencjał uzależniający niż opioidy będące czystymi agonistami.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Specjalne środki ostrozności
Podczas badań klinicznych u zdrowych ochotników i u pacjentów otrzymujących buprenorfinę nie obserwowano reakcji z odstawienia. Jednak po długotrwałym stosowaniu buprenorfiny nie można wykluczyć możliwości wystąpienia reakcji z odstawienia, podobnych do występujących po odstawieniu innych opioidów (patrz punkt 4.8). Do objawów tych należą: pobudzenie, niepokój, nerwowość, bezsenność, nadmierna aktywność ruchowa, drżenie i zaburzenia żołądkowo-jelitowe. U pacjentów nadużywających opioidów zamiana na buprenorfinę może zapobiegać reakcjom z odstawienia. Ponieważ odnotowano przypadki nadużywania buprenorfiny, dlatego należy zachować szczególną ostrożność przy przepisywaniu produktu leczniczego pacjentom z podejrzeniem uzależnienia od leków. Buprenorfina metabolizowana jest w wątrobie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby możliwa jest zmiana siły i czasu działania buprenorfiny. Pacjentów tych należy dokładnie obserwować podczas stosowania buprenorfiny.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z gorączką i (lub) narażeni na zewnętrzne źródła ciepła. Gorączka i wysoka temperatura otoczenia mogą zwiększać przenikanie produktu przez skórę, co teoretycznie może spowodować zwiększenie stężenia buprenorfiny w surowicy podczas jej stosowania. Dlatego podczas leczenia buprenorfiną pacjentów gorączkujących lub o temperaturze skóry zwiększonej z innych powodów należy brać pod uwagę możliwość nasilenia działania opioidu. Systemu transdermalnego nie należy narażać na działanie wysokiej temperatury (np. sauna, promieniowanie podczerwone). Należy poinformować sportowców, że buprenorfina może dawać dodatnią reakcję w kontrolnych badaniach antydopingowych. Stosowanie produktu Norvipren jako środka dopingującego może stanowić zagrożenie dla zdrowia.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Podczas stosowania inhibitorów MAO w ciągu 14 dni poprzedzających podanie opioidu – petydyny, obserwowano zagrażające życiu interakcje wpływające na ośrodkowy układ nerwowy oraz czynność oddechową i sercowo-naczyniową. Nie można wykluczyć takich samych interakcji między inhibitorami MAO i buprenorfiną (patrz punkt 4.3). Buprenorfinę należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania serotoninergicznych produktów leczniczych, takich jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Interakcje
Podczas jednoczesnego stosowania buprenorfiny z innymi opioidami, lekami znieczulającymi, nasennymi, uspokajającymi (patrz niżej), przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami i, ogólnie, wszystkimi produktami leczniczymi o działaniu hamującym czynność oddechową i ośrodkowy układ nerwowy, nasilone mogą być objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Dotyczy to również działania alkoholu. Produkty lecznicze o działaniu sedatywnym, takie jak benzodiazepiny lub pokrewne produkty lecznicze: Jednoczesne stosowanie opioidów i produktów leczniczych o działaniu sedatywnym, takich jak benzodiazepiny lub substancje pokrewne zwiększa ryzyko sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu na skutek addycyjnego działania hamującego na OUN. Należy ograniczyć dawkę oraz czas trwania leczenia skojarzonego (patrz punkt 4.4). Jednoczesne stosowanie z inhibitorami lub induktorami izoenzymu CYP3A4 może wzmacniać (inhibitory) lub osłabiać (induktory) działanie buprenorfiny.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania buprenorfiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczne działanie na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi jest nieznane. Duże dawki buprenorfiny stosowane pod koniec ciąży mogą powodować depresję oddechową u noworodka, nawet jeśli były stosowane przez krótki czas. Długotrwałe stosowanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może powodować zespół z odstawienia u noworodka. Z tego względu buprenorfiny nie należy stosować w czasie ciąży. Karmienie piersi? Buprenorfina przenika do mleka kobiecego. Badania na szczurach wykazały, że buprenorfina może zahamować laktację. Buprenorfiny nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Płodność Wpływ buprenorfiny na płodność u ludzi nie jest znany. W badaniach na zwierzętach buprenorfina nie wpływała na płodność (patrz punkt 5.3).
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina wywiera znaczący wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nawet stosowana zgodnie z zaleceniami może zaburzać reakcje pacjenta w stopniu osłabiającym jego zdolność bezpiecznego uczestniczenia w ruchu ulicznym oraz zdolność obsługiwania maszyn. Dotyczy to zwłaszcza początku leczenia, zmian dawk i i stosowania razem z innymi substancjami działającymi ośrodkowo, w tym z alkoholem, lekami uspokajającymi i nasennymi. Pacjenci, u których występują zawroty głowy, senność, niewyraźne lub podwójne widzenie, nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn podczas stosowania buprenorfiny i przez co najmniej 24 godziny po zdjęciu plastra. Ograniczenia te nie muszą dotyczyć pacjentów, którzy stosują produkt leczniczy w stałej dawce i u których nie występują wymienione objawy.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Poniższe działania niepożądane obserwowano podczas badań klinicznych i w okresie po wprowadzeniu buprenorfiny w systemach transdermalnych do obrotu. Częstości określono następująco: bardzo często (≥1/10) często (≥1/100 do <1/10) niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) rzadko (≥1/10000 do <1/1000) bardzo rzadko (<1/10000) częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Najczęściej zgłaszanymi układowymi działaniami niepożądanymi były nudności i wymioty. Najczęściej zgłaszanymi miejscowymi działaniami niepożądanymi były rumień i świąd. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Klasyfikacja układów i narządów: Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana Najczęściej zgłaszanymi układowymi działaniami niepożądanymi były nudności i wymioty. Najczęściej zgłaszanymi miejscowymi działaniami niepożądanymi były rumień i świąd.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Działania niepożądane
W niektórych przypadkach występowały opóźnione reakcje alergiczne z widocznymi objawami zapalenia. Należy wówczas przerwać stosowanie buprenorfiny. Stosowanie buprenorfiny wiąże się z małym ryzykiem uzależnienia. Wystąpienie objawów odstawienia po przerwaniu stosowania jest mało prawdopodobne. Przyczyną jest bardzo powolna dysocjacja buprenorfiny z receptora opioidowego i stopniowe zmniejszanie się jej stężenia w surowicy (zwykle po ponad 30 godzinach od usunięcia ostatniego plastra). Jednak po długotrwałym stosowaniu produktu nie można całkowicie wykluczyć możliwości wystąpienia objawów odstawienia podobnych do tych, które występują po odstawieniu opioidów. Do objawów tych należą: pobudzenie, uczucie lęku, nerwowość, bezsenność, nadmierna ruchliwość, drżenie i zaburzenia żołądka i jelit. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Buprenorfina ma szeroki margines bezpieczeństwa. Wystąpienie dużego czy toksycznego stężenia buprenorfiny w surowicy nie jest prawdopodobne ze względu na kontrolowane uwalnianie małej ilości substancji do krwi. Maksymalne stężenie buprenorfiny w surowicy po zastosowaniu leku o mocy 70 mikrogramów/godzinę jest 6 razy mniejsze niż po podaniu dożylnej dawki terapeutycznej 0,3 mg. Objawy Zasadniczo po przedawkowaniu buprenorfiny należy spodziewać się objawów podobnych do występujących po innych ośrodkowo działających lekach przeciwbólowych (opioidach). Są to: zahamowanie czynności ośrodka oddechowego nadmierne uspokojenie senność nudności wymioty zapaść krążeniowa zwężenie źrenic Leczenie Stosuje się ogólnie przyjęte metody. Należy zapewnić drożność dróg oddechowych (ryzyko aspiracji!). Należy podtrzymywać oddech i czynność układu krążenia, zależnie od objawów.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Przedawkowanie
Wpływ naloksonu na zahamowanie ośrodka oddechowego spowodowane przez działanie buprenorfiny jest ograniczony. Konieczne jest zastosowanie dużych dawek, podawanych w postaci powtarzalnego bolusa lub w infuzji (np. podawanie na początku 1-2 mg w bolusie dożylnym). Po uzyskaniu odpowiedniego działania antagonistycznego zaleca się dalsze podawanie naloksonu w infuzji, w celu uzyskania jego stałego stężenia w osoczu. Dlatego też należy zapewnić właściwą wentylację.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe, opioidy, pochodne orypawiny Kod ATC: N02AE01 Mechanizm działania Buprenorfina jest silnym opioidem o działaniu agonistycznym na receptor mu i antagonistycznym na receptor opioidowy kappa. Buprenorfina wykazuje zasadniczo cechy charakterystyczne dla morfiny, lecz ma swoje szczególne właściwości farmakologiczne i kliniczne. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Ponadto liczne czynniki, takie jak wskazania, kliniczne zastosowanie, sposób stosowania i zmienność międzyosobnicza, mają wpływ na działanie przeciwbólowe i powinny być uwzględnione przy porównywaniu leków przeciwbólowych. W codziennej praktyce klinicznej różne opioidy klasyfikowane są według siły działania przeciwbólowego, chociaż jest to rodzaj uproszczenia.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Właściwości farmakodynamiczne
Względna moc buprenorfiny w różnych formach podania i w różnych sytuacjach klinicznych opisano w literaturze następująco: Morfina po.: BUP im., jak 1:67-150 (dawka pojedyncza; ostry ból) Morfina po.: BUP sl., jak 1:60-100 (dawka pojedyncza, ostry ból; dawka wielokrotna, ból przewlekły, ból nowotworowy) Morfina po.: BUP TTS, jak 1:75-115 (dawka wielokrotna, ból przewlekły) Skróty: po. – doustnie im. – domięśniowo sl. – podjęzykowo TTS – system transdermalny BUP – buprenorfina Działania niepożądane są podobne do występujących po zastosowaniu innych silnych opioidowych leków przeciwbólowych. Wydaje się, że buprenorfina ma słabsze właściwości uzależniające niż morfina.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Ogólna charakterystyka substancji czynnej: Buprenorfina wiąże się z białkami osocza w około 96%. Buprenorfina metabolizowana jest w wątrobie do N-dealkilobuprenorfiny (norbuprenorfiny) i do metabolitów sprzężonych z kwasem glukuronowym. 2/3 substancji czynnej wydalane są w postaci niezmienionej w kale, a 1/3 w moczu w postaci glukuronidów niezmienionej lub dealkilowanej buprenorfiny. Istnieją dowody, że buprenorfina podlega krążeniu jelitowo-wątrobowemu. Badania na ciężarnych i nieciężarnych samicach szczura wykazały przenikanie buprenorfiny przez barierę krew – mózg i łożyskową. Stężenia buprenorfiny w tkance mózgowej (zawierającej tylko niezmienioną substancję) po podaniu pozajelitowym były 2 do 3 razy większe niż po podaniu doustnym. Po podaniu domięśniowym lub doustnym buprenorfina gromadziła się w świetle przewodu pokarmowego płodu, prawdopodobnie wskutek wydzielania z żółcią, gdyż krążenie jelitowo-wątrobowe nie było jeszcze w pełni rozwinięte.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Właściwości farmakokinetyczne
Charakterystyka buprenorfiny w systemach transdermalnych u zdrowych ochotników Po zastosowaniu systemu transdermalnego buprenorfina jest wchłaniana przez skórę. Ciągłe przenikanie leku do krążenia następuje przez kontrolowane uwalnianie z układu adhezyjnej matrycy zbudowanej z polimerów. Po pierwszym zastosowaniu systemu transdermalnego stężenie buprenorfiny w osoczu zwiększa się stopniowo, osiągając po 12-24 godzinach minimalne stężenie skuteczne 100 pg/ml. W badaniach z zastosowaniem buprenorfiny w systemach transdermalnych o mocy 35 mikrogramów/godzinę u zdrowych ochotników ustalono, że średnie wartości Cmax wynoszą od 200 do 300 pg/ml, a tmax 60-80 godzin. W jednym krzyżowym badaniu z udziałem ochotników zastosowano buprenorfinę w systemach transdermalnych o mocy 35 i 70 mikrogramów/godzinę. Badanie wykazało proporcjonalność dawek dla różnych mocy.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Właściwości farmakokinetyczne
Po usunięciu systemu transdermalnego stężenie buprenorfiny w surowicy zmniejsza się w sposób ciągły, a okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 30 godzin (od 22 do 36). Ze względu na utrzymujące się wchłanianie buprenorfiny ze skóry po usunięciu plastra, eliminacja jest wolniejsza niż po podaniu dożylnym.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Standardowe badania toksykologiczne nie wykazały żadnego szczególnego ryzyka dla ludzi. W badaniach na szczurach z zastosowaniem dawki wielokrotnej buprenorfina powodowała zmniejszenie przyrostu masy ciała. W badaniach płodności i zdolności reprodukcyjnej u szczurów nie obserwowano szkodliwego działania. Badania na szczurach i królikach wykazały toksyczne działanie na płód i zwiększoną liczbę poimplantacyjnych strat zarodków, jednak tylko w dawkach toksycznych dla matki. Badania, w których buprenorfinę podawano ciężarnym lub karmiącym samicom szczura, wykazały zmniejszenie wewnątrzmacicznego wzrostu płodów, opóźnienie rozwoju niektórych funkcji neurologicznych i dużą śmiertelność około- i pourodzeniową noworodków. Wykazano, że powikłania porodu oraz zaburzenia laktacji przyczyniły się do powyższych zaburzeń. Nie stwierdzono działania toksycznego ani teratogennego na płód u szczurów i królików.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania in vitro i in vivo działania mutagennego buprenorfiny nie wykazały żadnych skutków klinicznych związanych z jej stosowaniem. Długotrwałe badania na szczurach i myszach nie dowiodły żadnego działania rakotwórczego, które miałoby znaczenie dla ludzi. Dostępne dane toksykologiczne nie wykazują właściwości uczulających substancji pomocniczych systemu transdermalnego.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Matryca adhezyjna (zawierająca buprenorfina): powidon K90, kwas lewulinowy, oleilowy oleinian, kopolimer 2-etyloheksylu akrylanu, butylu akrylanu, kwasu akrylowego i winylu octanu (75:15:5:5) Matryca adhezyjna (bez buprenorfiny): kopolimer 2-etyloheksylu akrylanu, winylu octanu, 2-heksyluetylu akrylanu i glicydylu metakrylanu (68:27:5:0,15) Folia separująca umieszczona między matrycami adhezyjnymi z i bez buprenorfiny: folia z poli(tereftalanu etylenu) Zewnętrzna warstwa pokrywająca: poliester Osłonka usuwalna (pokrywająca powierzchnię matrycy adhezyjnej zawierającej buprenorfinę): silikonowana folia z poli(tereftalanu etylenu). Niebieski tusz do nadruku. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
CHPL leku o rpl_id: 100343270
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Saszetka papier/PET/PE/Aluminium/Surlyn (kopolimer kwasu poliakrylowego z etylenem), zabezpieczona przed dostępem dzieci. Jedna saszetka zawiera jeden system transdermalny, plaster. Wielkość opakowań: Opakowania zawierające 3, 4, 5, 6, 8, 10, 12, 16, 18, 20 lub 24 pakowanych pojedynczo systemów transdermalnych, plastrów. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Zużyty system transdermalny należy złożyć na pół, warstwą przylepną do wewnątrz, włożyć do oryginalnej saszetki i usunąć w bezpieczny sposób lub, jeśli to możliwe, odnieść do apteki w celu utylizacji. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami lub zwrócić do apteki.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Suboxone 2 mg/0,5 mg tabletki podjęzykowe Suboxone 8 mg/2 mg tabletki podjęzykowe Suboxone 16 mg/4 mg tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Suboxone 2 mg/0,5 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa zawiera 2 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,5 mg naloksonu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka podjęzykowa zawiera 42 mg laktozy (jednowodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. Suboxone 8 mg/2 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa zawiera 8 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2 mg naloksonu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka podjęzykowa zawiera 168 mg laktozy (jednowodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Suboxone 16 mg/4 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa zawiera 16 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 4 mg naloksonu (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka podjęzykowa zawiera 156,64 mg laktozy (jednowodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podjęzykowa Suboxone 2 mg/0,5 mg tabletki podjęzykowe Białe, sześciokątne, obustronnie wypukłe tabletki o wielkości 6,5 mm z wytłoczonym napisem „N2” po jednej stronie. Suboxone 8 mg/2 mg tabletki podjęzykowe Białe, sześciokątne, obustronnie wypukłe tabletki o wielkości 11 mm z wytłoczonym napisem „N8” po jednej stronie. Suboxone 16 mg/4 mg tabletki podjęzykowe Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki o wielkości 10,5 mm z wytłoczonym napisem „N16” po jednej stronie.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych, w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Celem dodania naloksonu jest zniechęcenie do używania produktu leczniczego dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Suboxone jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat, którzy wyrazili zgodę na leczenie uzależnienia.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności/uzależnienia od opioidów. Środki ostrożności wymagane przed wprowadzeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. opioid długo lub krótko działający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć wywołania zespołu abstynencyjnego, podawanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu lub buprenorfiny należy rozpoczynać wyłącznie w obecności obiektywnych, wyraźnych objawów zespołu abstynencyjnego (potwierdzonych np. wynikiem oceny w skali klinicznej objawów związanych z odstawieniem opioidów [ang. Clinical Opioid Withdrawal Scale , COWS] wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy abstynencyjne).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dawkowanie
o – U pacjentów uzależnionych od heroiny lub krótko działających opioidów pierwszą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu trzeba przyjąć po pojawieniu się objawów abstynencyjnych, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu przez pacjenta opioidów. o – U pacjentów przyjmujących metadon przed rozpoczęciem leczenia skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg/dobę. Rozpoczynając stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, należy wziąć pod uwagę długi okres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów abstynencyjnych, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu przez pacjenta metadonu. Buprenorfina może wywołać objawy abstynencyjne u pacjentów uzależnionych od metadonu.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dawkowanie
Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 4 mg/1 mg i można ją powtórzyć do maksymalnej dawki 12 mg/3 mg w pierwszym dniu leczenia, aby zminimalizować niepożądane objawy abstynencyjne i utrzymać pacjenta przy leczeniu. Na początku leczenia zalecany jest codzienny nadzór nad dawkowaniem, aby upewnić się, że dawka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwala to też na obserwację reakcji pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki, opartej na efekcie klinicznym. Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu wprowadzania leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej przez jej dostosowywanie aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dawkowanie
Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 24 mg buprenorfiny. Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji częstość dawkowania produktu leczniczego Suboxone można zmniejszyć, podając co drugi dzień dwukrotność indywidualnie dobranej dawki dobowej. Na przykład pacjentowi, u którego ustabilizowano dawkę dobową na poziomie 8 mg/2 mg, można podawać dawkę 16 mg/4 mg co drugi dzień, a między tymi dniami stosować dzień bez dawkowania. U niektórych pacjentów, po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji, częstość dawkowania produktu leczniczego Suboxone można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (np. w poniedziałek, środę i piątek).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dawkowanie
Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej, a dawka w piątek powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej, bez dawkowania w pozostałe dni tygodnia. Jednak dawka podana w ciągu jednego dnia nie powinna przekroczyć 24 mg. Schemat ten może okazać się nieodpowiedni dla pacjentów wymagających dobranej dawki dobowej większej niż 8 mg/dobę. Zmniejszenie dawkowania i zakończenie leczenia Po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji, jeśli pacjent wyrazi zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do mniejszej dawki podtrzymującej. W niektórych przypadkach, gdy leczenie daje korzystne wyniki, można je przerwać. Dostępność tabletki podjęzykowej w dawkach 2 mg/0,5 mg i 8 mg/2 mg umożliwia stopniowe zmniejszanie dawki. U pacjentów, którzy mogą wymagać mniejszej dawki buprenorfiny, można stosować tabletki podjęzykowe z buprenorfiną o mocy 0,4 mg.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dawkowanie
Pacjentów należy monitorować po zakończeniu leczenia z powodu ryzyka nawrotu uzależnienia. Zmiana buprenorfiny na skojarzenie buprenorfiny i naloksonu lub odwrotnie W przypadku podania podjęzykowego skojarzenie buprenorfiny i naloksonu oraz buprenorfina mają podobne działanie kliniczne i są zamienne. Zanim jednak zmieni się skojarzenie buprenorfiny i naloksonu na buprenorfinę lub odwrotnie, lekarz przepisujący produkt leczniczy i pacjent powinni wyrazić zgodę na tę zmianę, a pacjenta należy obserwować na wypadek, gdyby zaistniała potrzeba dostosowania dawki. Zmiana tabletek podjęzykowych na lamelkę podjęzykową lub odwrotnie (w stosownych wypadkach) U pacjentów, u których zmienia się tabletki podjęzykowe Suboxone na lamelkę Suboxone lub odwrotnie, leczenie należy rozpoczynać od tej samej dawki, którą stosowano w przypadku poprzednio podawanego produktu leczniczego. Po zmianie jednego produktu leczniczego na drugi może być jednak wymagane dostosowanie dawki.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dawkowanie
Z uwagi na możliwie większą względną dostępność biologiczną lamelki Suboxone w porównaniu z tabletkami podjęzykowymi Suboxone pacjentów zmieniających leczenie z tabletek podjęzykowych na lamelkę należy monitorować w celu wykrycia objawów przedawkowania. Takie przypadki zmiany leczenia z lamelki na tabletki podjęzykowe należy monitorować w celu wykrycia objawów zespołu abstynencyjnego i innych objawów otrzymywania niewystarczającej dawki. W badaniach klinicznych nie uzyskano spójnych wyników oceny podobieństwa farmakokinetyki lamelki Suboxone względem tabletek podjęzykowych Suboxone o odpowiedniej mocy, a także względem skojarzeń (patrz punkt 5.2). W przypadku zmiany lamelki Suboxone na tabletki podjęzykowe Suboxone lub odwrotnie pacjenta należy obserwować na wypadek, gdyby zaistniała potrzeba dostosowania dawki. Nie zaleca się kojarzenia różnych postaci ani naprzemiennego stosowania lamelek i tabletek podjęzykowych.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dawkowanie
Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat). Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania. Zaburzenia czynności wątroby Farmakokinetyka skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może być zmieniona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i staranne dobieranie dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2). Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dawkowanie
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania produktu leczniczego pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Lekarze muszą ostrzec pacjentów, że podanie podjęzykowe jest jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podawania tego produktu leczniczego (patrz punkt 4.4). Tabletkę należy umieścić pod językiem i pozostawić aż do całkowitego rozpuszczenia. Pacjenci nie powinni przełykać ani spożywać jedzenia ani picia, dopóki tabletka się całkowicie nie rozpuści . W celu uzyskania pożądanej dawki można łączyć kilka tabletek produktu leczniczego Suboxone o różnej mocy, które można przyjąć jednocześnie lub w dwóch porcjach; drugą porcję należy przyjąć bezpośrednio po rozpuszczeniu pierwszej porcji.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens. Jednoczesne stosowanie antagonistów receptorów opioidowych (naltrekson, nalmefen) w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanie niezgodne z przeznaczeniem Buprenorfina może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem obejmują między innymi przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych lub miejscowych i ogólnoustrojowych zakażeń wirusowych, zahamowanie czynności oddechowej i uszkodzenie wątroby. Niewłaściwe stosowanie buprenorfiny przez osoby inne niż pacjent, któremu ją przepisano, stwarza ryzyko wystąpienia uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli produkt leczniczy jest dystrybuowany w celu nielegalnego użycia bezpośrednio przez pacjenta lub jeżeli nie jest odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Nieoptymalne leczenie z zastosowaniem skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może powodować niewłaściwe realizowanie zaleceń dotyczących przyjmowania produktu leczniczego przez pacjenta, prowadząc do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent otrzymujący niewystarczającą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może reagować na niekontrolowane objawy zespołu abstynencyjnego, przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub innego rodzaju substancje o działaniu uspokajającym bądź nasennym, takie jak benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i stosowania niezgodnego z przeznaczeniem należy podejmować odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu i wydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia, a także przyjmowanie pacjentów na wizyty kontrolne połączone z monitorowaniem klinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Suboxone ma na celu zniechęcenie do niewłaściwego stosowania i nadużywania buprenorfiny. Przewiduje się, że niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu leczniczego Suboxone jest mniej prawdopodobne niż samej buprenorfiny, gdyż nalokson zawarty w tym produkcie leczniczym może prowadzić do wystąpienia objawów abstynencyjnych u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów receptorów opioidowych. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Zahamowanie czynności oddechowej Odnotowano szereg przypadków zgonu z powodu zahamowania czynności oddechowej, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) lub gdy stosowano ją niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonu związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inne opioidy. Jeśli buprenorfina jest podawana nieuzależnionym od opioidów osobom o niskiej tolerancji na działanie opioidów, może dojść do potencjalnie śmiertelnego w skutkach zahamowania czynności oddechowej. Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, niedotlenieniem, hiperkapnią, wcześniejszym zahamowaniem czynności oddechowej lub kifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa mogącym prowadzić do duszności]).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może powodować ciężkie, potencjalnie śmiertelne w skutkach zahamowanie czynności oddechowej u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo spożyją ten produkt. Należy ostrzec pacjentów, by przechowywali blister w bezpiecznym miejscu niedostępnym dla dzieci i innych domowników, nigdy nie otwierali go z wyprzedzeniem i nie przyjmowali tego produktu leczniczego w obecności dzieci. W razie przypadkowego spożycie lub podejrzewania spożycia należy natychmiast skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może powodować senność, zwłaszcza gdy jest przyjmowane razem z alkoholem lub lekami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (OUN) (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne; patrz punkty 4.5 i 4.7).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są dostępne alternatywne opcje leczenia. Jeśli podejmie się decyzję o jednoczesnym przepisaniu skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia powinien być możliwie najkrótszy. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
W związku z tym zdecydowanie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Suboxone i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego µ (mi) i jej przewlekłe podawanie prowadzi do uzależnienia typu opioidowego. Badania na zwierzętach, jak i doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, ale słabsze niż pełny agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu abstynencyjnego. Zapalenie wątroby i zaburzenia czynności wątroby U osób uzależnionych od opioidów odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby, zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach o działaniach niepożądanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, martwicy wątroby, zespołu wątrobowo-nerkowego, encefalopatii wątrobowej i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna, zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innego, potencjalnie hepatotoksycznego produktu leczniczego) i dalsze stosowanie narkotyków dożylnych. Te podstawowe czynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz w czasie leczenia. W razie podejrzewania zaburzenia czynności wątroby konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Zależnie od wyników można ostrożnie zaprzestać podawania produktu leczniczego, aby zapobiec objawom abstynencyjnym i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. Jeżeli leczenie jest kontynuowane, należy ściśle monitorować czynność wątroby. Występowanie opioidowego zespołu abstynencyjnego Rozpoczynając leczenie skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu, lekarz musi pamiętać o częściowym agonizmie buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów abstynencyjnych u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podawana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu bądź wcześniej niż 24 godziny po ostatniej dawce metadonu. Z uwagi na odnotowane objawy zespołu abstynencyjnego w okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu pacjentów należy dokładnie monitorować.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Aby uniknąć wywołania zespołu abstynencyjnego, podawanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu abstynencyjnego są wyraźne (patrz punkt 4.2). Objawy abstynencyjne mogą też być związane z nieoptymalnym dawkowaniem. Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonu oceniano w badaniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Zarówno buprenorfina, jak i nalokson są intensywnie metabolizowane w wątrobie i wykryto wyższe stężenia w osoczu obu związków u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem czynności wątroby w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować w celu wykrycia objawów opioidowego zespołu abstynencyjnego, toksyczności lub przedawkowania spowodowanego zwiększeniem stężenia naloksonu i (lub) buprenorfiny. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu jest przeciwwskazane. Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podawanej dawki jest usuwane drogą nerkową. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Inhibitory CYP3A4 Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. W przypadku pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, gdyż skuteczna może się u nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów ambulatoryjnych opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Podawanie opioidów może być przyczyną podwyższenia ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych, należy zatem zachować ostrożność, podając opioidy pacjentom z urazami głowy, uszkodzeniami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone lub gdy w wywiadzie stwierdzono występowanie napadów drgawkowych.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewki moczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawy choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta lub zaciemniać rozpoznanie albo przebieg kliniczny współwystępującej choroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych i u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowane ostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom w podeszłym wieku i osłabionym. Biorąc pod uwagę doświadczenie wynikające ze stosowania morfiny, jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (ang.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Specjalne środki ostrozności
monoamine oxidase , MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5). Substancje pomocnicze Produkt leczniczy zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do < 18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do < 18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia buprenorfiny i naloksonu nie należy przyjmować razem z następującymi środkami: • Napoje alkoholowe lub produkty lecznicze zawierające alkohol, ponieważ alkohol zwiększa uspokajające działanie buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Produkt leczniczy Suboxone należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania następujących produktów leczniczych: • Leki uspokajające, takie jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Interakcje
Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne. Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Suboxone z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4). • Inne środki tłumiące czynność ośrodkowego układu nerwowego, inne pochodne opioidowe (np. metadon, leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), niektóre leki przeciwdepresyjne, działające uspokajająco leki z grupy antagonistów receptora H1, barbiturany, anksjolityki inne niż benzodiazepiny, neuroleptyki, klonidyna i podobne: skojarzenia te nasilają zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Interakcje
Obniżony stopień uwagi może powodować, że prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn będzie niebezpieczne. • Dodatkowo może być utrudnione uzyskanie odpowiedniej analgezji podczas podawania pełnego agonisty receptorów opioidowych pacjentom otrzymujących skojarzenie buprenorfiny i naloksonu. Dlatego w przypadku stosowania pełnego agonisty istnieje możliwość przedawkowania, zwłaszcza przy próbach zahamowania działania częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu zmniejsza się. • Serotoninergiczne produkty lecznicze, takie jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4) • Naltrekson i nalmefen są antagonistami receptorów opioidowych, które mogą blokować farmakologiczne działanie buprenorfiny.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Interakcje
Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów opioidowego zespołu abstynencyjnego (patrz punkt 4.3). • Inhibitory CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silny inhibitor CYP3A4) wykazało zwiększenie wartości parametrów C max i AUC (pole pod krzywą, ang. area under the curve ) buprenorfiny (odpowiednio o ok. 50% i 70%) oraz, w mniejszym stopniu, norbuprenorfiny. Pacjenci otrzymujący produkt leczniczy Suboxone muszą być ściśle monitorowani i mogą wymagać zmniejszenia dawki, jeżeli produkt leczniczy jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir bądź azolowymi lekami przeciwgrzybicznymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotykami makrolidowymi).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Interakcje
• Induktory CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 i buprenorfiny może doprowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną nieoptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów za pomocą buprenorfiny. Zaleca się, aby otrzymujący skojarzenie buprenorfiny i naloksonu pacjenci, którym podaje się równocześnie induktory (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna), byli dokładnie monitorowani. Może być konieczne stosowne zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4. • Biorąc pod uwagę doświadczenie wynikające ze stosowania morfiny, jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka jest nieznane. Stosowana pod koniec ciąży buprenorfina może spowodować zahamowanie czynności oddechowej u noworodków nawet po krótkim okresie podawania. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie zespołu abstynencyjnego u noworodka. (np. hipertonię, drżenie u noworodków, pobudzenie u noworodków, drgawki kloniczne lub inne drgawki). Zespół ten zwykle występuje od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z powodu długiego okresu półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia u noworodków zahamowania czynności oddechowej lub zespołu abstynencyjnego.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ponadto stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu w czasie ciąży powinien przeanalizować lekarz. Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować w okresie ciąży wyłącznie w przypadku, gdy potencjalne korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson przenika do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Suboxone należy przerwać karmienie piersią. Płodność Badania na zwierzętach wykazały obniżenie płodności u samic przyjmujących duże dawki (ekspozycja ogólnoustrojowa > 2,4 razy ekspozycji u ludzi po maksymalnej zalecanej dawce 24 mg buprenorfiny, w oparciu o AUC, patrz punkt 5.3).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn u pacjentów uzależnionych od opioidów. Produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy lub zaburzenia procesów myślowych, szczególnie na początku leczenia i w okresie dostosowania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami tłumiącymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilić wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5) . Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów mechanicznych lub obsługiwaniem maszyn, ponieważ skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem podczas podstawowych badań klinicznych były zaparcia i objawy zazwyczaj związane z odstawieniem narkotyku (tj. bezsenność, ból głowy, nudności, zwiększona potliwość i ból). Niektóre przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższonych wyników badań czynności wątroby były uznawane za ciężkie. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Tabela 1 zawiera podsumowanie działań niepożądanych, zgłaszanych w podstawowych badaniach klinicznych, w których 342 z 472 pacjentów (72,5%) zgłaszało działania niepożądane oraz działania niepożądane zgłaszane w ramach nadzoru po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Częstość występowania możliwych działań niepożądanych przedstawionych poniżej określono za pomocą następującej konwencji: Bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1,000 do < 1/100), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Działania niepożądane
Tabela 1. Związane z leczeniem działania niepożądane, opisywane w badaniach klinicznych nad skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu oraz zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu

CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstośćnieznana
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze Grypa, zakażenie, zapalenie gardła,nieżyt nosa Zakażenie dróg moczowych, zakażenie pochwy
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niedokrwistość, leukocytoza, leukopenia,limfadenopatia, trombocytopenia
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość Wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zmniejszony apetyt, hiperglikemia, hiperlipidemia,hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne Bezsenność Lęk, depresja,obniżenie libido, nerwowość, zaburzenia myślenia Niezwykłe sny, pobudzenie, apatia, depersonalizacja, uzależnienie od narkotyków, euforia,wrogość Omamy
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Migrena, zawroty głowy, hipertonia, parestezja, senność Amnezja, hiperkineza, drgawki, zaburzenia mowy, drżenie Encefalopatia wątrobowa, omdlenie
Zaburzenia oka Niedowidzenie, zaburzeniałzawienia Zapaleniespojówek, zwężenie źrenicy

CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstośćnieznana
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego
Zaburzenia serca Dusznica bolesna, bradykardia, zawał mięśnia sercowego,kołatanie serca, tachykardia
Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie, rozszerzenienaczyń Niedociśnienie Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego,klatki piersiowej i śródpiersia Kaszel Astma, duszność, ziewanie Skurcz oskrzeli, zahamowanie czynności oddechowej
Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcia Nudności Ból brzucha, biegunka, niestrawność,wzdęcia, wymioty Owrzodzenie jamy ustnej, przebarwienie języka Próchnica zębów
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Wirusowe zapalenie wątroby,ostre zapalenie wątroby, żółtaczka, martwica wątroby, zespółwątrobowo- nerkowy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Zwiększona potliwość Świąd, wysypka, pokrzywka Trądzik, łysienie, złuszczające zapalenie skóry,suchość skóry, guzki skórne Obrzęk naczynioruchow y
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowei tkanki łącznej Ból pleców, ból stawów, kurcze mięśni, ból mięśni Zapalenie stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Nieprawidłowośc i moczu Albuminuria, trudnościz oddawaniem moczu, krwiomocz, kamica nerkowa,zatrzymanie moczu

CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstośćnieznana
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji Brak miesiączki, zaburzenia ejakulacji, krwotok miesiączkowy,krwawienie maciczne
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zespół abstynencyjny Astenia,ból w klatce piersiowej, dreszcze, gorączka, złesamopoczucie, ból,obrzęk obwodowy Hipotermia Noworodkowy zespół abstynencyjny
Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zmniejszenie masy ciała Wzrost stężenia kreatyniny we krwi Zwiększenie aktywności aminotransferaz
Urazy, zatrucia i powikłania pozabiegach Uraz Udar cieplny

CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania produktu leczniczego drogą dożylną niektóre działania niepożądane są przypisywane raczej faktowi niewłaściwego stosowania niż wywoływania ich przez sam produkt leczniczy. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki łącznej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby i inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc czy zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów ze znacznym uzależnieniem od narkotyków w początkowej fazie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół abstynencyjny, podobny do zespołu abstynencyjnego związanego z naloksonem (patrz punkt 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Zahamowanie czynności oddechowej wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego jest głównym objawem wymagającym interwencji w przypadku przedawkowania, ponieważ może ono prowadzić do zatrzymania oddechu i śmierci. Objawami przedawkowania mogą być również senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie stanu oddechowego i kardiologicznego pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania czynności oddechowej i standardowe środki intensywnej opieki. Konieczne jest zapewnienie drożności dróg oddechowych i wspomaganej lub kontrolowanej wentylacji. Pacjenta należy przenieść w miejsce, w którym dostępne są pełne możliwości wykonania resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Przedawkowanie
Zaleca się zastosowanie antagonisty receptorów opioidowych (tzn. naloksonu), pomimo niewielkiego wpływu, jaki może on wywierać podczas odwracania objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące pełnymi agonistami receptorów opioidowych. W przypadku stosowania naloksonu podczas określania długości okresu leczenia i nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, co może być przyczyną nawrotu wcześniej stłumionych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, może być wymagane wielokrotne podanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej powinna być dostosowana do odpowiedzi pacjenta.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w podtrzymującym leczeniu uzależnienia opioidowego jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Nalokson podawany w zwykłych dawkach doustnie lub podjęzykowo pacjentom doświadczającym opioidowych objawów abstynencyjnych wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny, co wynika z jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jednakże, w przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, obecność naloksonu w produkcie leczniczym Suboxone wywołuje wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, zniechęcając w ten sposób do dożylnego nadużywania produktu. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Dane o skuteczności i bezpieczeństwie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego, obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, buprenorfiny oraz placebo, po którym następowało 48-tygodniowe badanie bezpieczeństwa stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. W badaniu tym 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono do grup otrzymujących skojarzenie buprenorfiny i naloksonu w dawce 16 mg na dobę, 16 mg buprenorfiny na dobę lub placebo.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku uczestników przydzielonych w drodze randomizacji do jednej z grup aktywnego leczenia w dniu 1. podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. podawano 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. u osób przydzielonych w drodze randomizacji do grupy, która miała otrzymywać skojarzenie buprenorfiny i naloksonu, zmieniano leczenie na tabletkę złożoną. Uczestnicy przychodzili codziennie do przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. Głównym porównaniem w badaniu była ocena skuteczności buprenorfiny oraz skojarzenia buprenorfiny i naloksonu podawanych indywidualnie w stosunku do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu, był statystycznie większy zarówno w przypadku skojarzenia buprenorfiny i naloksonu względem placebo (p < 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p < 0,0001).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W podwójnie pozorowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby w grupach równoległych porównującym etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywną kontrolą w postaci pełnego agonisty 162 osoby zostały przydzielone w drodze randomizacji do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu) lub dwie względnie małe dawki aktywnej kontroli, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, podczas fazy wprowadzania leczenia trwającej od 3 do 10 dni, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3.; dawki w grupie aktywnej kontroli dobierano bardziej stopniowo.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Biorąc pod uwagę liczbę osób kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych wyników badań próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu w celu oznaczenia opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki kontroli w utrzymywaniu osób uzależnionych od heroiny w leczeniu i zmniejszaniu przez nich zużycia opioidów w czasie leczenia. Skuteczność buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki kontroli aktywnej, jednakże równoważność nie została wykazana.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Dlatego podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po 90 minutach od podania podjęzykowego. Stężenie buprenorfiny w osoczu zwiększało się ze wzrostem podjęzykowej dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. Zarówno C max , jak i AUC buprenorfiny zwiększały się wraz ze wzrostem dawki (w zakresie 4–16 mg), chociaż zwiększenie to było mniejsze od proporcjonalnego do dawki. Tabela 2. Średnie wartości parametrów farmakokinetycznych buprenorfiny
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Parametr farmakokinetyczny Suboxone 4 mg Suboxone 8 mg Suboxone 16 mg
Cmax (ng/ml) 1,84 (39) 3,0 (51) 5,95 (38)
AUC0-48h∙ng/ml 12,52 (35) 20,22 (43) 34,89 (33)
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Tabela 3. Zmiany parametrów farmakokinetycznych lamelki Suboxone podawanej podjęzykowo lub podpoliczkowo w porównaniu z tabletką podjęzykową Suboxone

CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Dawka Parametr farmakok inetyczny Zwiększenie stężenia buprenorfiny Parametr farmakoki netyczny Zwiększenie stężenia naloksonu
Lamelk a podana podjęzy kowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kową Lamelk a podana podpoli czkowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kową Lamelka podana podpolic zkowo w porów naniuz lamelką podaną podjęzyk owo Lamelka podana podjęzyk owow porównaniuz tabletką podjęzyk ową Lamelka podana podpoliczko wow porównani u z tabletką podjęzykow ą Lamelka podana podpoliczko wow porównani u z lamelką podaną podjęzykow o
1 ×2 mg/0,5 mg Cmax 22% 25% – Cmax – – –
AUC0-last – 19% – AUC0-last – – –
2 ×2 mg/0,5 mg Cmax – 21% 21% Cmax – 17% 21%
AUC0-last – 23% 16% AUC0-last – 22% 24%
1 ×8 mg/2 mg Cmax 28% 34% – Cmax 41% 54% –
AUC0-last 20% 25% – AUC0-last 30% 43% –
1 ×12 mg/3 mg Cmax 37% 47% – Cmax 57% 72% 9%
AUC0-last 21% 29% – AUC0-last 45% 57% –
1 ×8 mg/2 mg plus2 ×2 mg/0,5 mg Cmax – 27% 13% Cmax 17% 38% 19%
AUC0-last – 23% – AUC0-last – 30% 19%

CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Uwaga 1: Znak „–” oznacza brak zmiany, gdy 90-procentowe przedziały ufności dla parametrów AUC 0-last i C max zawierają się w zakresie od 80% do 125% wartości granicznych. Uwaga 2: Brak danych dotyczących lamelki o mocy 4 mg/1 mg; jej skład jest proporcjonalny do składu lamelki o mocy 2 mg/0,5 mg, a wielkość odpowiada wielkości 2 lamelek o mocy 2 mg/0,5 mg. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres półtrwania w fazie dystrybucji od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro .
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. Eliminacja Eliminacja buprenorfiny ma charakter dwu- lub trójwykładniczy, a średni okres półtrwania z osocza wynosi 32 godziny. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana z moczem. Liniowość lub nieliniowość Wartości obu C max i AUC zwiększały się liniowo wraz ze wzrostem dawki (w zakresie 4–16 mg), chociaż zwiększenie to nie było wprost proporcjonalne do dawki. Nalokson Wchłanianie i dystrybucja Po podaniu podjęzykowym skojarzenia buprenorfiny i naloksonu stężenie naloksonu w osoczu jest małe i szybko się zmniejsza. Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu było zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie wykryto, by nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny i zarówno tabletki podjęzykowe z buprenorfiną, jak i lamelka podjęzykowa ze skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu skutkują podobnym stężeniem buprenorfiny w osoczu. Dystrybucja Nalokson wiąże się z białkami w około 45%, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6. Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 0,9 do 9 godzin. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie są dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (ok. 30%) w ogólnym klirensie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonu oceniano w badaniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Tabela 4 zawiera zestawienie wyników badania klinicznego, w którym ekspozycję na buprenorfinę i nalokson ustalano po podaniu tabletek podjęzykowych skojarzenia buprenorfiny i naloksonu 2,0/0,5 mg u osób zdrowych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby różnego stopnia.

CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Tabela 4. Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu produktu leczniczego Suboxone (zmiana w stosunku do osób zdrowych)
Parametr farmakokinetycz ny Łagodne zaburzenia czynności wątroby(klasa A wg skali Childa- Pugha)(n = 9) Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(klasa B wg skali Childa- Pugha)(n = 8) Ciężkie zaburzenia czynności wątroby(klasa C wg skali Childa- Pugha)(n = 8)
Buprenorfina
Cmax 1,2-krotne zwiększenie 1,1-krotne zwiększenie 1,7-krotne zwiększenie
AUClast Podobne do grupy kontrolnej 1,6-krotne zwiększenie 2,8-krotne zwiększenie
Nalokson
Cmax Podobne do grupy kontrolnej 2,7-krotne zwiększenie 11,3-krotne zwiększenie
AUClast 0,2-krotne zwiększenie 3,2-krotne zwiększenie 14,0-krotne zwiększenie

CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ogólnie rzecz biorąc, stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, podczas gdy stężenie naloksonu w osoczu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wzrosło 14-krotnie.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki jednorazowej (toksyczność ostra) i dawek wielokrotnych (do 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego działania toksycznego. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i (lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (proporcja 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i nie działała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojądrowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w proporcji 1:1) wykazały, że działanie embrioletalne występowało u szczurów w przypadku wszystkich dawek powodujących toksyczność dla matek.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Najmniejsza badana dawka odpowiadała 1- krotności ekspozycji w przypadku buprenorfiny i 5-krotności ekspozycji w przypadku naloksonu, po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m 2 pc. U królików nie obserwowano toksyczności rozwojowej przy dawkach toksycznych dla matek. Ponadto ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych i pourodzeniowych dla skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicom w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (być może w wyniku uspokajającego działania buprenorfiny), wysoką śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (odruch prostowania się na powierzchni oraz odruch wzdrygnięcia) u noworodków szczurów.
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Podawanie szczurom skojarzenia buprenorfiny i naloksonu w diecie w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę. Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja równa w przybliżeniu 2,4-krotności ekspozycji po podaniu buprenorfiny w dawce 24 mg w skojarzeniu buprenorfiny i naloksonu u człowieka, w oparciu o AUC; stężenie naloksonu w osoczu szczurów było poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości skojarzenia buprenorfiny i naloksonu wykonano u szczurów, podając im dawki 7, 30 i 120 mg/kg mc./dobę. Szacowana wielokrotność ekspozycji była od 3 do 75 razy większa, biorąc pod uwagę dobową dawkę podjęzykową dla człowieka, wynoszącą 16 mg w przeliczeniu na mg/m 2 pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
CHPL leku Suboxone, tabletki podjęzykowe, 16 mg + 4 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna Mannitol Skrobia kukurydziana Powidon K30 Kwas cytrynowy bezwodny Sodu cytrynian Magnezu stearynian Acesulfam potasowy Naturalny aromat cytrynowy i limonkowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 7 tabletek w blistrach papier/aluminium/nylon/aluminium/PVC. 28 tabletek w blistrach papier/aluminium/nylon/aluminium/PVC. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 0,7 mg + 0,18 mg zawiera 0,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,18 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 1,4 mg + 0,36 mg zawiera 1,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,36 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 2,9 mg + 0,71 mg zawiera 2,9 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,71 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 5,7 mg + 1,4 mg zawiera 5,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 1,4 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 8,6 mg + 2,1 mg zawiera 8,6 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,1 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 11,4 mg + 2,9 mg zawiera 11,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,9 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podjęzykowa Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli owalne tabletki o długości 6,8 mm i szerokości 4,0 mm z wytłoczonym napisem „7” po jednej stronie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Barwy bialaej do złamanej bieli trójkątne tabletki o podstawie 7,2 mm i wysokości 6,9 mm z wytłoczonym napisem „1,4” po jednej stronie. Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie litery D o wysokości 7,3 mm i szerokości 5,65 mm z wytłoczonym napisem „2,9” po jednej stronie. Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli okrągłe tabletki o średnicy 7 mm z wytłoczonym napisem „5,7” po jednej stronie. Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie rombu o długości 9,5 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „8,6” po jednej stronie. Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie kapsułki o długości 10,3 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „11,4” po jednej stronie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Nalokson został dodany w celu zniechęcenia do używania leku dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Zubsolv jest wskazany dla osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat wyrażających zgodę na leczenieuzależnienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności (uzależnienia) od opioidów. Produkt leczniczy Zubsolv nie może być stosowany zamiennie z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę, ponieważ różne produkty zawierające buprenorfinę wykazują różną biodostępność. W związku z tym potrzebna dawka w mg może się różnić pomiędzy produktami. Po dobraniu dla pacjenta odpowiedniej dawki konkretnego produktu zawierającego buprenorfinę, produkt ten nie powinien być zmieniany na inny. Jeśli u pacjenta nastąpi zamiana produktu z zawierającego buprenorfinę na buprenorfinę inalokson, konieczne może być dostosowanie dawki z uwagi na możliwe różnice w biodostępności (patrz punkty 4.4 i 5.2). Nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolvw celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego (na przykład w razie tymczasowej niedostępności większych dawek) (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dawkowanie
Środki ostrożności wymagane przed wdrożeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. czy opioid jest długo- czy krótkodziałający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć przyspieszenia zespołu odstawienia, leczenie buprenorfiną z naloksonem lub buprenorfiną należy rozpocząć dopiero, gdy pojawiają się obiektywne i wyraźne objawy odstawienia [np. wyrażone wynikiem w zatwierdzonej skali klinicznej oceny zespołu odstawienia po odstawieniu opioidów (Clinical Opioid Withdrawal Scale, COWS) wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy odstawienia].  W przypadku pacjentów uzależnionych od heroiny lub opioidów krótkodziałających, pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć, gdy pojawią się objawy odstawienia, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu opioidów przez pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dawkowanie
 W przypadku pacjentów otrzymujących metadon, przed rozpoczęciem leczeniabuprenorfiną z naloksonem dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg na dobę. Rozpoczynając podawanie buprenorfiny z naloksonem, należy wziąć pod uwagę długiokres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów odstawienia, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu metadonu przez pacjenta. Buprenorfina może przyspieszyć objawy odstawienia upacjentów uzależnionych od metadonu. Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg na dobę. W pierwszymdniu, zależnie od indywidualnych potrzeb pacjenta, można podać dodatkową tabletkę produktu leczniczego Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dawkowanie
Na początku leczenia zaleca się codzienny nadzór nad przyjmowaniem leku, aby upewnić się, że tabletka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwoli to też obserwować reakcję pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki na podstawie efektu klinicznego. Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu rozpoczęcia leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta.Maksymalna jednorazowa dawka dobowa nie powinna przekraczać 17,2 mg buprenorfiny (np. podawana jako11,4 + 5,7 mg, 2 x 8,6 mg czy 3 x 5,7 mg). Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dawkowanie
Dawka 0,7 mg + 0,18 mg jest przeznaczona do precyzyjnego dopasowania dawki upacjentów, zwłaszcza podczas stopniowego zmniejszania dawki lub w razie problemów z tolerancją podczas dostosowywania dawki. Lekarzy zachęca się, aby w miarę możliwości, zalecali pacjentom schemat dawkowania jedna tabletka raz na dobę w celu maksymalnego ograniczenia ryzyka nieprawidłowego stosowania. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość stosowania produktu leczniczego Zubsolv można zmniejszyć, podając go raz na dwa dni w dawce dwukrotnie większej od indywidualnie dobranej dawki dobowej. U niektórych pacjentów po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość przyjmowania produktu leczniczego można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (na przykład w poniedziałek, środę i piątek. Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranejdawki dobowej, a dawka piątkowa powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dawkowanie
W pozostałe dni pacjent nie przyjmuje leku). W żadnym dniu nie należy jednak przekraczać dawki dobowej powyżej 17,2 mg buprenorfiny. W przypadku pacjentów, u których koniecznejest zastosowanie dawki buprenorfiny >5,7 mg/dobę, ten schemat dawkowania może okazać się nieodpowiedni. Odstawienie leku Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, jeżeli pacjent wyraża zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do niższej dawki podtrzymującej, a niekiedy leczenie można przerwać. Dostępność tabletek podjęzykowych w sześciu różnych mocach pomaga w indywidualnym doborze dawki i stopniowym jej obniżaniu. Ze względu na ryzyko nawrotu uzależnienia, po zakończeniu leczenia pacjentów należy monitorować. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u pacjentów w podeszłym wieku, powyżej 65 roku życia. Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dawkowanie
Osoby z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka buprenorfiny z naloksonem może być zmieniona, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i ostrożne ich zwiększanie u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3 i 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma potrzeby modyfikacji dawki buprenorfiny z naloksonem u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się ostrożne dawkowanie leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dawkowanie
Sposób podawania Lekarze muszą przestrzec pacjentów, że jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podania tego produktu leczniczego jest podanie podjęzykowe (patrz punkt 4.4). Tabletkę należy umieścić pod językiem i trzymać tam, aż się całkowicie rozpuści. Pacjenci nie powinni połykać tabletki ani przyjmować pokarmów, czy napojów, do momentu jej całkowitego rozpuszczenia. Produkt leczniczy Zubsolv rozpada się zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednak pacjent może odczuwać obecność leku w jamie ustnej nawet przez 5 do 10 minut. Jeżeli konieczne jest przyjęcie więcej niż jednej tabletki, można je przyjąć jednocześnie lub w dwóch porcjach. Drugą dawkę należy przyjąć bezpośrednio po rozpuszczeniu się pierwszej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Ciężka niewydolność wątroby. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens . Jednoczesne stosowanie antagonistów opioidów (naltrekson, nalmefen) stosowanych w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanierekreacyjne Buprenorfina podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne, może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem lub nadużywaniem opioidów to, między innymi: przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych infekcji wirusowych lub umiejscowionych i ogólnoustrojowych infekcji, zahamowanie czynności ośrodka oddechowego i uszkodzenie wątroby. Przyjmowanie buprenorfiny przez osoby, którym nie została przepisana, stwarza ryzyko rozwoju uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli leczony pacjent sam bezpośrednio dystrybuuje produkt leczniczy wcelu nielegalnego użycia lub produkt nie został odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Suboptymalne leczenie buprenorfiną z naloksonem może prowokować nieodpowiednie stosowanie produktu leczniczego przez pacjenta, co z kolei może prowadzić do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent leczony zbyt małą dawką buprenorfiny z naloksonem może reagować na niekontrolowaneobjawy głodu polekowego przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub inne substancje o działaniu uspokajającym lub nasennym, takie jak na przykład benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i rozpowszechniania należy podjąć odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu iwydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia oraz przeprowadzanie wizyt kontrolnych połączonych z monitorowaniemklinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta. Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Zubsolv ma powstrzymać przed niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Uważa się, że mniej prawdopodobne jest niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu Zubsolv niż samej buprenorfiny, gdyż zawarty w nim nalokson może wywołać objawy odstawienia u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów opioidów. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (central sleep apnoea, CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Zahamowanie ośrodka oddechowego Odnotowano wiele przypadków zgonu w wyniku zahamowania ośrodka oddechowego, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) albo niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonów związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inneopioidy.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Po podaniu buprenorfiny niektórym osobom nieuzależnionym od opioidów, które nie tolerują działania opioidów, może wystąpić potencjalnie śmiertelne zahamowanie ośrodka oddechowego. Ten produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, hipoksją, hiperkapnią, istniejącym wcześniej zahamowaniem ośrodka oddechowego lubkifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa prowadzącym potencjalnie do występowania duszności]). Buprenorfina z naloksonem mogą powodować poważne, śmiertelne w skutkach zahamowanie ośrodka oddechowego u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo połkną tenprodukt. Pacjentów należy poinformować o konieczności bezpiecznego przechowywania blistra, nieotwierania go nigdy przed czasem przyjęcia leku i przechowywania w miejscu niedostępnym dla dzieci oraz innych domowników. Nie wolno też przyjmować produktu leczniczego w obecności dzieci.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Wrazie przypadkowego połknięcia lub podejrzewania takiego faktu, należy bezzwłocznie skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) Buprenorfina z naloksonem mogą powodować senność, zwłaszcza przyjmowane jednocześnie z alkoholem lub innymi środkami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne, patrz punkty 4.5 i 4.7). Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie połączenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są możliwe alternatywne opcje leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Decydując się na jednoczesne przepisanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia ograniczyć do minimum. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Zubsolv i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ (mi) i jej przewlekłepodawanie prowadzi do uzależnienia od opioidu. Badania na zwierzętach, a także doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, jednakże słabsze niż całkowity agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu odstawienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Zapalenie wątroby i incydenty wątrobowe Zarówno w badaniach klinicznych, jak też w zgłoszeniach działań niepożądanych po wprowadzeniu do obrotu odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby u osób uzależnionych od opioidów. Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, marskość wątroby, zespół wątrobowo-nerkowy, encefalopatię wątrobową i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna), zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapaleniawątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych i jednoczesne stosowanie narkotyków dożylnych. Te obciążająceczynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem podawania buprenorfiny z naloksonem oraz wtrakcie leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
W razie podejrzenia występowania zaburzeń czynności wątroby, konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna. Zależnie od jej wyniku można ostrożnie wycofywać podawany produkt leczniczy, aby zapobiec objawom odstawienia i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. W przypadku kontynuowania leczenia należy uważnie monitorować czynnośćwątroby. Wywołanie zespołu odstawienia Rozpoczynając leczenie buprenorfiną z naloksonem, lekarz musi pamiętać o częściowym wpływie agonistycznym buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów odstawienia u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu, lub wcześniej niż 24 godziny po ostatniejdawce metadonu. W okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu buprenorfiną z naloksonem, pacjentów należy uważnie monitorować, ponieważ zgłaszano występowanie objawów zespołu odstawienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Aby uniknąć pogłębienia zespołu odstawienia podawanie buprenorfiny znaloksonem należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu odstawienia są wyraźnie widoczne (patrz punkt 4.2). Objawy odstawienia mogą też być związane z wyborem niewystarczających dawek (dawkowanie suboptymalne). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniach po wprowadzeniu do obrotu. Ponieważ zarówno buprenorfina, jak i nalokson są w znacznym stopniu metabolizowane w wątrobie, stężenia w osoczu, zarówno buprenorfiny i naloksonu po podaniu pojedynczej dawki były wyższe u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować pod kątem występowania objawów podmiotowych i przedmiotowych nagłego odstawienia opioidów, toksyczności lub przedawkowania w wyniku wzrostu stężenia naloksonu i(lub) buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby. Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Tabletki podjęzykowe Zubsolv należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podanej dawki jest usuwane przez nerki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom zciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Inhibitory CYP 3A4 Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki buprenorfiny z naloksonem. U pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę buprenorfiny z naloksonem, gdyż skuteczna może sięu nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów leczonych ambulatoryjnie opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Opioidy mogą powodować podwyższenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych. Dlatego należy zachować ostrożność, podając produkt pacjentom po urazach głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone, lub gdy u pacjenta w przeszłości występowały napady padaczkowe.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem tętniczym, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewkimoczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawu choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta i ustalenie rozpoznania oraz zaciemniać przebieg kliniczny współwystępującejchoroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych, dlatego u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowaneostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów osobom starszym i osłabionym. Jak wynika z doświadczenia ze stosowaniem morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Specjalne środki ostrozności
Zmiana między produktami leczniczymi zawierającymi buprenorfinę Różne produkty lecznicze zawierające buprenorfinę mogą zawierać jej różne dawki i takie produkty lecznicze nie są bezpośrednio wymienne. Dlatego pacjenci powinni być monitorowani podczas zmiany pomiędzy różnymi produktami leczniczymi z buprenorfiną, ponieważ w niektórych indywidualnych przypadkach różnice w biodostępności (patrz punkt 5.2) mogą być zauważalne. Dlatego też może być konieczne dostosowanie dawki. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia. Sunstancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Produktu leczniczego Zubsolv nie należy stosować równocześnie z:  napojami alkoholowymi lub produktami leczniczymi zawierającymi alkohol, ponieważ alkohol nasila wpływ sedatywny buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania produktu Zubsolv z:  Lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4). Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Interakcje
Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Zubslov z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4).  Innymi środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego, innymi pochodnymi opioidowymi (np. metadonem, lekami przeciwbólowymi i przeciwkaszlowymi), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, działającymi sedatywnie antagonistami receptora H1, barbituranami, anksjolitykami innymi niż benzodiazepiny, neuroleptykami, klonidyną i substancjami pochodnych: połączenia te nasilają tłumienie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Z uwagi na wpływ leku na obniżenie koncentracji prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn mogą być niebezpieczne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Interakcje
 Dodatkowo uzyskanie odpowiedniej analgezji może być utrudnione, jeśli podano pełnego agonistę opioidowego pacjentom otrzymującym buprenorfinę z naloksonem. Istnieje zatem możliwość przedawkowania pełnego agonisty, zwłaszcza przy próbach zahamowania wpływu częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu się zmniejsza.  Serotoninergicznymi produktami leczniczymi, takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).  Naltreksonem i nalmefenem będącymi antagonistami opioidów, które mogą hamować farmakologiczny wpływ buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Interakcje
Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia buprenorfiną z naloksonem ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów odstawienia opioidów (patrz punkt 4.3).  Inhibitorami CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silnyminhibitorem CYP3A4) wykazało zwiększenie Cmax i AUC (pola pod krzywą) buprenorfiny (w przybliżeniu, odpowiednio, o 50% i 70%) oraz – w mniejszym stopniu – norbuprenorfiny. Pacjentów otrzymujących produkt Zubsolv należy uważnie monitorować i, jeśli konieczne, zmniejszyć dawkę produktu Zubsolv, jeżeli jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir albo azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotyki makrolidowe).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Interakcje
 Induktorami CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 z buprenorfiną może prowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną suboptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów z użyciem buprenorfiny. Zaleca się uważne monitorowanie pacjentów leczonych buprenorfiną z naloksonem, którym podaje się równocześnie induktory CYP3A4 (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna). Może być konieczne odpowiednie zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4.  Jak wskazuje doświadczenie ze stosowania morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działaniaopioidów.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania buprenorfiny z naloksonem u kobiet wciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla ludzi jest nieznane. Buprenorfina stosowana pod koniec ciąży, nawet przez krótki czas, może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie u noworodka zespołu odstawienia (np. hipertonię, drżenie noworodków, pobudzenie, drgawki kloniczne, inne drgawki). Zespół ten zwykle trwa od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z uwagi na długi okres półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia zahamowania ośrodka oddechowego lub zespołu odstawienia u noworodka. Ponadto lekarz powinien ocenić zasadność stosowania buprenorfiny z naloksonem podczas ciąży.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Buprenorfinę z naloksonem można stosować podczas ciąży wyłącznie, jeśli potencjalnekorzyści przeważają nad zagrożeniem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Zubsolv należy przerwać karmienie piersią. Płodność W badaniach na zwierzętach wykazano zmniejszenie płodności u samic (po narażeniu ogólnoustrojowym na poziomie >2,4-krotnie przewyższającym narażeniu u ludzi po zastosowaniu maksymalnej dawki 17,2 mg buprenorfiny na podstawie AUC) (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina z naloksonem wywierają niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas stosowania u pacjentów uzależnionych od opioidów. Ten produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia procesów myślowych, zwłaszcza w okresie wprowadzania leczenia i dostosowywania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilać wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5). Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn, ponieważ buprenorfina z naloksonem może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem były: zaparcia i objawy towarzyszące zwykle odstawieniu narkotyku (czyli bezsenność, ból głowy, nudności, wzmożona potliwość i ból). Niektóre zgłaszane przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższenia wyników badań czynności wątroby były ciężkie. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli 1 podsumowano działania niepożądane zgłoszone przez 342 z 472 pacjentów (72,5%) w podstawowych badaniach klinicznych oraz działania niepożądane zgłoszone podczas obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Częstość wymienionych poniżej możliwych działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Działania niepożądane
Tabela 1: Działania niepożądane związane z leczeniem buprenorfiną z naloksonemzgłaszane podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażeniapasożytnicze GrypaZakażenieZapalenie gardła Nieżyt nosa Zakażenie dróg moczowychZakażenie pochwy
Zaburzenia krwi i układuchłonnego Niedokrwistość Leukocytoza Leukopenia LimfadenopatiaMałopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość Wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zmniejszenie łaknienia HiperglikemiaHiperlipidemia Hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne Bezsenność Lęk Depresja Zmniejszenie libido Nerwowość Zaburzenia myślenia Nietypowe sny Pobudzenie Apatia Depersonalizacja Uzależnienie od narkotyków Euforyczny nastrójWrogość Omamy
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Migrena Zawroty głowy Hipertonia ParestezjeSenność Amnezja Hiperkineza Drgawki Zaburzenia mowyDrżenie Encefalopatia wątrobowa Omdlenie
Zaburzenia oka Niedowidzenie Zaburzeniałzawienia Zapalenie spojówekZwężenie źrenic
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy
Zaburzenia serca Dusznica bolesna Bradykardia Zawał mięśnia sercowegoKołatanie serca Tachykardia
Zaburzenia naczyniowe NadciśnienieRozszerzenie naczyń Niedociśnienie Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia Kaszel Astma Duszność Ziewanie Skurcz oskrzeli Depresja oddechowa
Zaburzeniażołądka i jelit Zaparcie Nudności Ból brzucha Biegunka Niestrawność WzdęciaWymioty Owrzodzenie jamy ustnej Przebarwieniejęzyka Próchnica zębów

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zapalenie wątrobyOstre zapalenie wątrobyŻółtaczka Martwica wątroby Zespółwątrobowo- nerkowy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierna potliwość Świąd Wysypka Pokrzywka Trądzik Wypadanie włosów Złuszczającezapalenie skóry Suchość skóryGuzki skórne Obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznej Ból pleców Bóle stawów Kurcze mięśniBóle mięśni Zapalenie stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Nieprawidłowości moczu Albuminuria Trudności z oddawaniem moczu Krwiomocz Kamica nerkowaZatrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Impotencja Brak miesiączki Zaburzenia ejakulacji KrwotokmiesiączkowyKrwawienie maciczne
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zespół odstawienia Osłabienie Ból w klatce piersiowej Dreszcze GorączkaZłe samopoczucie BólObrzęk obwodowy Hipotermia Zespół odstawienia u noworodka
Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badańczynności wątroby Zmniejszeniemasy ciała Wzrost stężenia kreatyniny we krwi Zwiększenie aktywnościaminotransferaz
Urazy, zatruciai powikłania po zabiegach Uraz Udar cieplny

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania leku drogą dożylną, niektóre reakcje niepożądane należy przypisać raczej faktowi niewłaściwego użycia produktu leczniczego, niż jego działaniu. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki podskórnej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby oraz inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów silnie uzależnionych od narkotyków w początkowym okresie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół odstawienia podobny do zespołu odstawienia występującego po zastosowaniu naloksonu (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Głównym objawem wymagającym interwencji w razie przedawkowania jest zahamowanie ośrodka oddechowego wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu. Innymi objawami przedawkowania są: senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie oddechu i czynności serca pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania ośrodka oddechowego i standardowe środki intensywnej opieki. Musi być zapewniona drożność dróg oddechowych i wspomagana lub kontrolowana wentylacja. Pacjenta należy umieścić w placówce, gdzie dostępne są pełne możliwości przeprowadzenia resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami. Zaleca się zastosowanie antagonisty opioidów (tzn.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Przedawkowanie
naloksonu), chociaż wywiera niewielki wpływ na odwracanie objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące całkowitymi agonistami opioidowymi. W przypadku stosowania naloksonu, określając długość okresu leczenia i wymaganego nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania, należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, przez co może dojść do nawrotu wcześniej opanowanych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, konieczne może być wielokrotne podawanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej należy dostosować do reakcji pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w leczeniu podtrzymującym uzależnienia od opioidów jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Podawany w standardowych dawkachdoustnie lub podjęzykowo pacjentom z objawami odstawienia po odstawieniu opioidów wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny z powodu jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, nalokson obecny w produkcie Zubsolv wykazuje jednak wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, co zniechęca do nieprawidłowego stosowania produktu drogą dożylną. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie buprenorfiny z naloksonem, buprenorfiny i placebo i następującą po tym 48-tygodniową ocenę bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem. W ramach tego badania 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono albo do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem w dawce 16 mg na dobę, albo do grupy otrzymującej buprenorfinę w dawce 16 mg na dobę lub do grupy placebo. Uczestnikom zrandomizowanym do jednej z grup leczenia aktywnego w dniu 1.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakodynamiczne
podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. – 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. osoby zrandomizowane do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem przestawiano na stosowanie tabletki złożonej. Uczestnicy stawiali się codziennie w przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. W badaniu porównywano głównie skuteczność buprenorfiny oraz buprenorfiny z naloksonem w odniesieniu do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu był statystycznie większy zarówno wgrupie buprenorfiny z naloksonem względem placebo (p< 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p< 0,0001).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, podwójnie pozorowanym badaniu grup równoległych porównywano etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywnym lekiem kontrolnym – całkowitym agonistą, podczas trwającej od 3 do 10 dni fazy indukcji, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Uczestników badania (162 osoby) zrandomizowano do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobębuprenorfiny z naloksonem) lub dwie względnie małe dawki leku kontrolnego, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3. Dawki w aktywnie leczonej grupie kontrolnej dobierano bardziej stopniowo. Biorąc pod uwagę liczbę uczestników kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu do badania na obecność opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki leku stosowanego w grupie kontrolnej w utrzymywaniu w leczeniu osób uzależnionych od heroiny i zmniejszaniu zużycia przez nich opioidów w trakcie leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność buprenorfiny podawanej w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki leku podawanego w grupie kontrolnej, jednakże równoważność nie została wykazana.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Produkt leczniczy Zubsolv ulega rozpadowi zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednakże jeszcze przez 5 do 10 minut pacjent może odczuwać jej obecność w jamie ustnej. Tabletki podjęzykowe produktu leczniczego Zubsolv mają wyższą dostępność biologiczną niż tradycyjne tabletki podjęzykowe. Z tego względu mogą istnieć różnice w dawkach w mg pomiędzy różnymi produktami. Produkt leczniczy Zubsolv nie jest zamienny z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę. W badaniach porównawczych dostępności biologicznej po zastosowaniu tabletki produktu Zubsolv o mocy 11,4 + 2,9 mg uzyskiwano równoważne narażenie na buprenorfinę jak po podaniu 16 + 4 mg (2 x 8 + 2 mg) buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej, jednak produkt Zubsolv o mocy 2 x 1,4 + 0,36 mg zapewniał o 20% niższe narażenie na buprenorfinę niż podanie 2 x 2 + 5 mg buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Narażenie na nalokson podczas podawania produktu leczniczego Zubsolv nie było wyższe dla żadnej z badanych dawek. Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Z tego względu podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Istnieją niewielkie odchylenia w parametrach ekspozycji proporcjonalnej do dawki buprenorfiny, jak również odchylenia od ścisłej proporcjonalności do składu dla trzech mniejszych dawek (2,9 + 0,71, 1,4 + 0,36 i 0,7 + 0,18 mg) w porównaniu do trzech większych dawek produktu leczniczego. Zatem nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolv w celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego Zubsolv. Maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po około 90 minutach po podaniu podjęzykowym.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Stężenia buprenorfiny w osoczu zwiększały się wraz ze wzrostempodjęzykowej dawki buprenorfiny z naloksonem. Zarówno Cmax jak i AUC buprenorfiny zwiększały się wraz ze wzrostem dawki, chociaż ten wzrost był mniejszy niż proporcjonalny do dawki. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres połowicznej dystrybucji wynosi od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro . Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Eliminacja buprenorfiny jest dwu- lub trójwykładnicza, a średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji z osocza wynosi 32 godziny. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana zmoczem. Nalokson Wchłanianie Po podaniu podjęzykowym buprenorfiny z naloksonem stężenia osoczowe naloksonu są niskie i szybkosię zmniejszają. Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu były zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki. Nie stwierdzono, aby nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny. Dystrybucja Nalokson wiąże się w około 45% z białkami, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 0,9 do 9 godzin. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (około 30%) w ogólnym klirensie buprenorfiny z naloksonem. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z poważnymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniu przeprowadzonym po wprowadzeniu do obrotu. W tabeli 2.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne
podsumowano wyniki badania klinicznego oceniającego ekspozycję po podaniu pojedynczej dawki buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z różnym stopniem zaburzenia czynności wątroby. Tabela 2: Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu (zmiana w porównaniu z osobami zdrowymi)

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Parametr farmakokinetyczny Łagodne zaburzenia czynności wątroby (Klasa A wg skali Child-Pugh)(n=9) Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(Klasa B wg skali Child-Pugh) (n=8) Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (Klasa C wg skali Child-Pugh)(n=8)
Buprenorfina
Cmax 1,2-krotne zwiększenie 1,1-krotne zwiększenie 1,7-krotne zwiększenie
AUClast Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej 1,6-krotne zwiększenie 2,8-krotne zwiększenie
Nalokson
Cmax Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej 2,7-krotne zwiększenie 11,3-krotne zwiększenie

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne
AUClast 0,2-krotne zmniejszenie 3,2-krotne zwiększenie 14,0-krotne zwiększenie
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ogólnie, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie, a stężenie naloksonu w osoczu wzrosło 14-krotnie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Połączenie buprenorfiny z naloksonem badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki w ostrej fazie leczenia i dawki wielokrotnej (do maksymalnie 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego zwiększenia toksyczności. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i(lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (w stosunku 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i niedziałała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojąderkowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w stosunku 1:1) wykazały działanie embrioletalne u szczurów dla wszystkich dawek powodujących toksyczność u matek.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Najniższa badana dawka odpowiadała wielokrotności ekspozycji 1-krotnej dla buprenorfiny i 5-krotnej dla naloksonu po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m² pc. U królików po dawkach toksycznych dla matek nie obserwowano toksyczności rozwojowej. Ponadto, ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych ani pourodzeniowych dla buprenorfiny z naloksonem,jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicy w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (prawdopodobnie w wyniku sedatywnego działania buprenorfiny), dużą śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (powierzchniowy odruch postawy i ułożenia oraz odruch Moro – wzdryganie) u noworodków szczurów. Podawanie szczurom w diecie buprenorfiny i naloksonu w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja na buprenorfinę około 2,4-krotnie wyższa w porównaniu z ekspozycją po stosowanej u ludzi dawce 17,2 mg buprenorfiny z naloksonem na podstawie AUC; stężenia naloksonu w osoczu szczurów były poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości buprenorfiny z naloksonem wykonano u szczurów z zastosowaniem dawek 7, 30 i 120 mg/kg na dobę, szacunkowo wielokrotnośc ekspozycji była od 3 do 75 razy większa od dawki podjęzykowej buprenorfiny stosowanej u ludzi (produkt leczniczy Zubsolv), wynoszącej 11,4 mg w przeliczeniuna mg/m² pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol (E 421) Kwas cytrynowy (E 330) Sodu cytrynian (E 331) Celuloza mikrokrystaliczna Kroskalmeloza sodowa Sukraloza Lewomentol Krzemionka koloidalna bezwodna Sodu fumaran stearylowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 0,7 mg + 0,18 mg 2 lata 1,4 mg + 0,36 mg 4 lata 2,9 mg + 0,71 mg 3 lata 5,7 mg + 1,4 mg 4 lata 8,6 mg + 2,1 mg 4 lata 11,4 mg + 2,9 mg 4 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z PVC/OPA/Aluminium/PVC // Aluminium/PET/Papier chroniące przed dostępemdzieci. Wielkość opakowania 7, 28 lub 30 tabletek podjęzykowych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 0,7 mg + 0,18 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 0,7 mg + 0,18 mg zawiera 0,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,18 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 1,4 mg + 0,36 mg zawiera 1,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,36 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 2,9 mg + 0,71 mg zawiera 2,9 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,71 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 5,7 mg + 1,4 mg zawiera 5,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 1,4 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 8,6 mg + 2,1 mg zawiera 8,6 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,1 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 11,4 mg + 2,9 mg zawiera 11,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,9 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podjęzykowa Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli owalne tabletki o długości 6,8 mm i szerokości 4,0 mm z wytłoczonym napisem „7” po jednej stronie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Barwy bialaej do złamanej bieli trójkątne tabletki o podstawie 7,2 mm i wysokości 6,9 mm z wytłoczonym napisem „1,4” po jednej stronie. Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie litery D o wysokości 7,3 mm i szerokości 5,65 mm z wytłoczonym napisem „2,9” po jednej stronie. Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli okrągłe tabletki o średnicy 7 mm z wytłoczonym napisem „5,7” po jednej stronie. Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie rombu o długości 9,5 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „8,6” po jednej stronie. Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie kapsułki o długości 10,3 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „11,4” po jednej stronie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Nalokson został dodany w celu zniechęcenia do używania leku dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Zubsolv jest wskazany dla osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat wyrażających zgodę na leczenieuzależnienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności (uzależnienia) od opioidów. Produkt leczniczy Zubsolv nie może być stosowany zamiennie z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę, ponieważ różne produkty zawierające buprenorfinę wykazują różną biodostępność. W związku z tym potrzebna dawka w mg może się różnić pomiędzy produktami. Po dobraniu dla pacjenta odpowiedniej dawki konkretnego produktu zawierającego buprenorfinę, produkt ten nie powinien być zmieniany na inny. Jeśli u pacjenta nastąpi zamiana produktu z zawierającego buprenorfinę na buprenorfinę inalokson, konieczne może być dostosowanie dawki z uwagi na możliwe różnice w biodostępności (patrz punkty 4.4 i 5.2). Nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolvw celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego (na przykład w razie tymczasowej niedostępności większych dawek) (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dawkowanie
Środki ostrożności wymagane przed wdrożeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. czy opioid jest długo- czy krótkodziałający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć przyspieszenia zespołu odstawienia, leczenie buprenorfiną z naloksonem lub buprenorfiną należy rozpocząć dopiero, gdy pojawiają się obiektywne i wyraźne objawy odstawienia [np. wyrażone wynikiem w zatwierdzonej skali klinicznej oceny zespołu odstawienia po odstawieniu opioidów (Clinical Opioid Withdrawal Scale, COWS) wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy odstawienia].  W przypadku pacjentów uzależnionych od heroiny lub opioidów krótkodziałających, pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć, gdy pojawią się objawy odstawienia, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu opioidów przez pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dawkowanie
 W przypadku pacjentów otrzymujących metadon, przed rozpoczęciem leczeniabuprenorfiną z naloksonem dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg na dobę. Rozpoczynając podawanie buprenorfiny z naloksonem, należy wziąć pod uwagę długiokres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów odstawienia, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu metadonu przez pacjenta. Buprenorfina może przyspieszyć objawy odstawienia upacjentów uzależnionych od metadonu. Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg na dobę. W pierwszymdniu, zależnie od indywidualnych potrzeb pacjenta, można podać dodatkową tabletkę produktu leczniczego Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dawkowanie
Na początku leczenia zaleca się codzienny nadzór nad przyjmowaniem leku, aby upewnić się, że tabletka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwoli to też obserwować reakcję pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki na podstawie efektu klinicznego. Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu rozpoczęcia leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta.Maksymalna jednorazowa dawka dobowa nie powinna przekraczać 17,2 mg buprenorfiny (np. podawana jako11,4 + 5,7 mg, 2 x 8,6 mg czy 3 x 5,7 mg). Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dawkowanie
Dawka 0,7 mg + 0,18 mg jest przeznaczona do precyzyjnego dopasowania dawki upacjentów, zwłaszcza podczas stopniowego zmniejszania dawki lub w razie problemów z tolerancją podczas dostosowywania dawki. Lekarzy zachęca się, aby w miarę możliwości, zalecali pacjentom schemat dawkowania jedna tabletka raz na dobę w celu maksymalnego ograniczenia ryzyka nieprawidłowego stosowania. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość stosowania produktu leczniczego Zubsolv można zmniejszyć, podając go raz na dwa dni w dawce dwukrotnie większej od indywidualnie dobranej dawki dobowej. U niektórych pacjentów po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość przyjmowania produktu leczniczego można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (na przykład w poniedziałek, środę i piątek. Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranejdawki dobowej, a dawka piątkowa powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dawkowanie
W pozostałe dni pacjent nie przyjmuje leku). W żadnym dniu nie należy jednak przekraczać dawki dobowej powyżej 17,2 mg buprenorfiny. W przypadku pacjentów, u których koniecznejest zastosowanie dawki buprenorfiny >5,7 mg/dobę, ten schemat dawkowania może okazać się nieodpowiedni. Odstawienie leku Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, jeżeli pacjent wyraża zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do niższej dawki podtrzymującej, a niekiedy leczenie można przerwać. Dostępność tabletek podjęzykowych w sześciu różnych mocach pomaga w indywidualnym doborze dawki i stopniowym jej obniżaniu. Ze względu na ryzyko nawrotu uzależnienia, po zakończeniu leczenia pacjentów należy monitorować. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u pacjentów w podeszłym wieku, powyżej 65 roku życia. Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dawkowanie
Osoby z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka buprenorfiny z naloksonem może być zmieniona, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i ostrożne ich zwiększanie u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3 i 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma potrzeby modyfikacji dawki buprenorfiny z naloksonem u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się ostrożne dawkowanie leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dawkowanie
Sposób podawania Lekarze muszą przestrzec pacjentów, że jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podania tego produktu leczniczego jest podanie podjęzykowe (patrz punkt 4.4). Tabletkę należy umieścić pod językiem i trzymać tam, aż się całkowicie rozpuści. Pacjenci nie powinni połykać tabletki ani przyjmować pokarmów, czy napojów, do momentu jej całkowitego rozpuszczenia. Produkt leczniczy Zubsolv rozpada się zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednak pacjent może odczuwać obecność leku w jamie ustnej nawet przez 5 do 10 minut. Jeżeli konieczne jest przyjęcie więcej niż jednej tabletki, można je przyjąć jednocześnie lub w dwóch porcjach. Drugą dawkę należy przyjąć bezpośrednio po rozpuszczeniu się pierwszej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Ciężka niewydolność wątroby. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens . Jednoczesne stosowanie antagonistów opioidów (naltrekson, nalmefen) stosowanych w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanierekreacyjne Buprenorfina podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne, może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem lub nadużywaniem opioidów to, między innymi: przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych infekcji wirusowych lub umiejscowionych i ogólnoustrojowych infekcji, zahamowanie czynności ośrodka oddechowego i uszkodzenie wątroby. Przyjmowanie buprenorfiny przez osoby, którym nie została przepisana, stwarza ryzyko rozwoju uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli leczony pacjent sam bezpośrednio dystrybuuje produkt leczniczy wcelu nielegalnego użycia lub produkt nie został odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Suboptymalne leczenie buprenorfiną z naloksonem może prowokować nieodpowiednie stosowanie produktu leczniczego przez pacjenta, co z kolei może prowadzić do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent leczony zbyt małą dawką buprenorfiny z naloksonem może reagować na niekontrolowaneobjawy głodu polekowego przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub inne substancje o działaniu uspokajającym lub nasennym, takie jak na przykład benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i rozpowszechniania należy podjąć odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu iwydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia oraz przeprowadzanie wizyt kontrolnych połączonych z monitorowaniemklinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta. Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Zubsolv ma powstrzymać przed niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Uważa się, że mniej prawdopodobne jest niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu Zubsolv niż samej buprenorfiny, gdyż zawarty w nim nalokson może wywołać objawy odstawienia u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów opioidów. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (central sleep apnoea, CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Zahamowanie ośrodka oddechowego Odnotowano wiele przypadków zgonu w wyniku zahamowania ośrodka oddechowego, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) albo niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonów związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inneopioidy.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Po podaniu buprenorfiny niektórym osobom nieuzależnionym od opioidów, które nie tolerują działania opioidów, może wystąpić potencjalnie śmiertelne zahamowanie ośrodka oddechowego. Ten produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, hipoksją, hiperkapnią, istniejącym wcześniej zahamowaniem ośrodka oddechowego lubkifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa prowadzącym potencjalnie do występowania duszności]). Buprenorfina z naloksonem mogą powodować poważne, śmiertelne w skutkach zahamowanie ośrodka oddechowego u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo połkną tenprodukt. Pacjentów należy poinformować o konieczności bezpiecznego przechowywania blistra, nieotwierania go nigdy przed czasem przyjęcia leku i przechowywania w miejscu niedostępnym dla dzieci oraz innych domowników. Nie wolno też przyjmować produktu leczniczego w obecności dzieci.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Wrazie przypadkowego połknięcia lub podejrzewania takiego faktu, należy bezzwłocznie skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) Buprenorfina z naloksonem mogą powodować senność, zwłaszcza przyjmowane jednocześnie z alkoholem lub innymi środkami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne, patrz punkty 4.5 i 4.7). Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie połączenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są możliwe alternatywne opcje leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Decydując się na jednoczesne przepisanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia ograniczyć do minimum. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Zubsolv i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ (mi) i jej przewlekłepodawanie prowadzi do uzależnienia od opioidu. Badania na zwierzętach, a także doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, jednakże słabsze niż całkowity agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu odstawienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Zapalenie wątroby i incydenty wątrobowe Zarówno w badaniach klinicznych, jak też w zgłoszeniach działań niepożądanych po wprowadzeniu do obrotu odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby u osób uzależnionych od opioidów. Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, marskość wątroby, zespół wątrobowo-nerkowy, encefalopatię wątrobową i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna), zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapaleniawątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych i jednoczesne stosowanie narkotyków dożylnych. Te obciążająceczynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem podawania buprenorfiny z naloksonem oraz wtrakcie leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
W razie podejrzenia występowania zaburzeń czynności wątroby, konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna. Zależnie od jej wyniku można ostrożnie wycofywać podawany produkt leczniczy, aby zapobiec objawom odstawienia i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. W przypadku kontynuowania leczenia należy uważnie monitorować czynnośćwątroby. Wywołanie zespołu odstawienia Rozpoczynając leczenie buprenorfiną z naloksonem, lekarz musi pamiętać o częściowym wpływie agonistycznym buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów odstawienia u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu, lub wcześniej niż 24 godziny po ostatniejdawce metadonu. W okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu buprenorfiną z naloksonem, pacjentów należy uważnie monitorować, ponieważ zgłaszano występowanie objawów zespołu odstawienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Aby uniknąć pogłębienia zespołu odstawienia podawanie buprenorfiny znaloksonem należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu odstawienia są wyraźnie widoczne (patrz punkt 4.2). Objawy odstawienia mogą też być związane z wyborem niewystarczających dawek (dawkowanie suboptymalne). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniach po wprowadzeniu do obrotu. Ponieważ zarówno buprenorfina, jak i nalokson są w znacznym stopniu metabolizowane w wątrobie, stężenia w osoczu, zarówno buprenorfiny i naloksonu po podaniu pojedynczej dawki były wyższe u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować pod kątem występowania objawów podmiotowych i przedmiotowych nagłego odstawienia opioidów, toksyczności lub przedawkowania w wyniku wzrostu stężenia naloksonu i(lub) buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby. Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Tabletki podjęzykowe Zubsolv należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podanej dawki jest usuwane przez nerki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom zciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Inhibitory CYP 3A4 Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki buprenorfiny z naloksonem. U pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę buprenorfiny z naloksonem, gdyż skuteczna może sięu nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów leczonych ambulatoryjnie opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Opioidy mogą powodować podwyższenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych. Dlatego należy zachować ostrożność, podając produkt pacjentom po urazach głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone, lub gdy u pacjenta w przeszłości występowały napady padaczkowe.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem tętniczym, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewkimoczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawu choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta i ustalenie rozpoznania oraz zaciemniać przebieg kliniczny współwystępującejchoroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych, dlatego u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowaneostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów osobom starszym i osłabionym. Jak wynika z doświadczenia ze stosowaniem morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Specjalne środki ostrozności
Zmiana między produktami leczniczymi zawierającymi buprenorfinę Różne produkty lecznicze zawierające buprenorfinę mogą zawierać jej różne dawki i takie produkty lecznicze nie są bezpośrednio wymienne. Dlatego pacjenci powinni być monitorowani podczas zmiany pomiędzy różnymi produktami leczniczymi z buprenorfiną, ponieważ w niektórych indywidualnych przypadkach różnice w biodostępności (patrz punkt 5.2) mogą być zauważalne. Dlatego też może być konieczne dostosowanie dawki. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia. Sunstancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Produktu leczniczego Zubsolv nie należy stosować równocześnie z:  napojami alkoholowymi lub produktami leczniczymi zawierającymi alkohol, ponieważ alkohol nasila wpływ sedatywny buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania produktu Zubsolv z:  Lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4). Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Interakcje
Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Zubslov z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4).  Innymi środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego, innymi pochodnymi opioidowymi (np. metadonem, lekami przeciwbólowymi i przeciwkaszlowymi), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, działającymi sedatywnie antagonistami receptora H1, barbituranami, anksjolitykami innymi niż benzodiazepiny, neuroleptykami, klonidyną i substancjami pochodnych: połączenia te nasilają tłumienie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Z uwagi na wpływ leku na obniżenie koncentracji prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn mogą być niebezpieczne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Interakcje
 Dodatkowo uzyskanie odpowiedniej analgezji może być utrudnione, jeśli podano pełnego agonistę opioidowego pacjentom otrzymującym buprenorfinę z naloksonem. Istnieje zatem możliwość przedawkowania pełnego agonisty, zwłaszcza przy próbach zahamowania wpływu częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu się zmniejsza.  Serotoninergicznymi produktami leczniczymi, takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).  Naltreksonem i nalmefenem będącymi antagonistami opioidów, które mogą hamować farmakologiczny wpływ buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Interakcje
Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia buprenorfiną z naloksonem ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów odstawienia opioidów (patrz punkt 4.3).  Inhibitorami CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silnyminhibitorem CYP3A4) wykazało zwiększenie Cmax i AUC (pola pod krzywą) buprenorfiny (w przybliżeniu, odpowiednio, o 50% i 70%) oraz – w mniejszym stopniu – norbuprenorfiny. Pacjentów otrzymujących produkt Zubsolv należy uważnie monitorować i, jeśli konieczne, zmniejszyć dawkę produktu Zubsolv, jeżeli jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir albo azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotyki makrolidowe).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Interakcje
 Induktorami CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 z buprenorfiną może prowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną suboptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów z użyciem buprenorfiny. Zaleca się uważne monitorowanie pacjentów leczonych buprenorfiną z naloksonem, którym podaje się równocześnie induktory CYP3A4 (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna). Może być konieczne odpowiednie zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4.  Jak wskazuje doświadczenie ze stosowania morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działaniaopioidów.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania buprenorfiny z naloksonem u kobiet wciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla ludzi jest nieznane. Buprenorfina stosowana pod koniec ciąży, nawet przez krótki czas, może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie u noworodka zespołu odstawienia (np. hipertonię, drżenie noworodków, pobudzenie, drgawki kloniczne, inne drgawki). Zespół ten zwykle trwa od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z uwagi na długi okres półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia zahamowania ośrodka oddechowego lub zespołu odstawienia u noworodka. Ponadto lekarz powinien ocenić zasadność stosowania buprenorfiny z naloksonem podczas ciąży.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Buprenorfinę z naloksonem można stosować podczas ciąży wyłącznie, jeśli potencjalnekorzyści przeważają nad zagrożeniem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Zubsolv należy przerwać karmienie piersią. Płodność W badaniach na zwierzętach wykazano zmniejszenie płodności u samic (po narażeniu ogólnoustrojowym na poziomie >2,4-krotnie przewyższającym narażeniu u ludzi po zastosowaniu maksymalnej dawki 17,2 mg buprenorfiny na podstawie AUC) (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina z naloksonem wywierają niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas stosowania u pacjentów uzależnionych od opioidów. Ten produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia procesów myślowych, zwłaszcza w okresie wprowadzania leczenia i dostosowywania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilać wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5). Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn, ponieważ buprenorfina z naloksonem może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem były: zaparcia i objawy towarzyszące zwykle odstawieniu narkotyku (czyli bezsenność, ból głowy, nudności, wzmożona potliwość i ból). Niektóre zgłaszane przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższenia wyników badań czynności wątroby były ciężkie. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli 1 podsumowano działania niepożądane zgłoszone przez 342 z 472 pacjentów (72,5%) w podstawowych badaniach klinicznych oraz działania niepożądane zgłoszone podczas obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Częstość wymienionych poniżej możliwych działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Działania niepożądane
Tabela 1: Działania niepożądane związane z leczeniem buprenorfiną z naloksonemzgłaszane podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażeniapasożytnicze GrypaZakażenieZapalenie gardła Nieżyt nosa Zakażenie dróg moczowychZakażenie pochwy
Zaburzenia krwi i układuchłonnego Niedokrwistość Leukocytoza Leukopenia LimfadenopatiaMałopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość Wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zmniejszenie łaknienia HiperglikemiaHiperlipidemia Hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne Bezsenność Lęk Depresja Zmniejszenie libido Nerwowość Zaburzenia myślenia Nietypowe sny Pobudzenie Apatia Depersonalizacja Uzależnienie od narkotyków Euforyczny nastrójWrogość Omamy
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Migrena Zawroty głowy Hipertonia ParestezjeSenność Amnezja Hiperkineza Drgawki Zaburzenia mowyDrżenie Encefalopatia wątrobowa Omdlenie
Zaburzenia oka Niedowidzenie Zaburzeniałzawienia Zapalenie spojówekZwężenie źrenic
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy
Zaburzenia serca Dusznica bolesna Bradykardia Zawał mięśnia sercowegoKołatanie serca Tachykardia
Zaburzenia naczyniowe NadciśnienieRozszerzenie naczyń Niedociśnienie Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia Kaszel Astma Duszność Ziewanie Skurcz oskrzeli Depresja oddechowa
Zaburzeniażołądka i jelit Zaparcie Nudności Ból brzucha Biegunka Niestrawność WzdęciaWymioty Owrzodzenie jamy ustnej Przebarwieniejęzyka Próchnica zębów

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zapalenie wątrobyOstre zapalenie wątrobyŻółtaczka Martwica wątroby Zespółwątrobowo- nerkowy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierna potliwość Świąd Wysypka Pokrzywka Trądzik Wypadanie włosów Złuszczającezapalenie skóry Suchość skóryGuzki skórne Obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznej Ból pleców Bóle stawów Kurcze mięśniBóle mięśni Zapalenie stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Nieprawidłowości moczu Albuminuria Trudności z oddawaniem moczu Krwiomocz Kamica nerkowaZatrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Impotencja Brak miesiączki Zaburzenia ejakulacji KrwotokmiesiączkowyKrwawienie maciczne
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zespół odstawienia Osłabienie Ból w klatce piersiowej Dreszcze GorączkaZłe samopoczucie BólObrzęk obwodowy Hipotermia Zespół odstawienia u noworodka
Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badańczynności wątroby Zmniejszeniemasy ciała Wzrost stężenia kreatyniny we krwi Zwiększenie aktywnościaminotransferaz
Urazy, zatruciai powikłania po zabiegach Uraz Udar cieplny

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania leku drogą dożylną, niektóre reakcje niepożądane należy przypisać raczej faktowi niewłaściwego użycia produktu leczniczego, niż jego działaniu. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki podskórnej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby oraz inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów silnie uzależnionych od narkotyków w początkowym okresie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół odstawienia podobny do zespołu odstawienia występującego po zastosowaniu naloksonu (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Głównym objawem wymagającym interwencji w razie przedawkowania jest zahamowanie ośrodka oddechowego wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu. Innymi objawami przedawkowania są: senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie oddechu i czynności serca pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania ośrodka oddechowego i standardowe środki intensywnej opieki. Musi być zapewniona drożność dróg oddechowych i wspomagana lub kontrolowana wentylacja. Pacjenta należy umieścić w placówce, gdzie dostępne są pełne możliwości przeprowadzenia resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami. Zaleca się zastosowanie antagonisty opioidów (tzn.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Przedawkowanie
naloksonu), chociaż wywiera niewielki wpływ na odwracanie objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące całkowitymi agonistami opioidowymi. W przypadku stosowania naloksonu, określając długość okresu leczenia i wymaganego nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania, należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, przez co może dojść do nawrotu wcześniej opanowanych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, konieczne może być wielokrotne podawanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej należy dostosować do reakcji pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w leczeniu podtrzymującym uzależnienia od opioidów jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Podawany w standardowych dawkachdoustnie lub podjęzykowo pacjentom z objawami odstawienia po odstawieniu opioidów wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny z powodu jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, nalokson obecny w produkcie Zubsolv wykazuje jednak wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, co zniechęca do nieprawidłowego stosowania produktu drogą dożylną. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie buprenorfiny z naloksonem, buprenorfiny i placebo i następującą po tym 48-tygodniową ocenę bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem. W ramach tego badania 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono albo do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem w dawce 16 mg na dobę, albo do grupy otrzymującej buprenorfinę w dawce 16 mg na dobę lub do grupy placebo. Uczestnikom zrandomizowanym do jednej z grup leczenia aktywnego w dniu 1.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakodynamiczne
podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. – 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. osoby zrandomizowane do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem przestawiano na stosowanie tabletki złożonej. Uczestnicy stawiali się codziennie w przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. W badaniu porównywano głównie skuteczność buprenorfiny oraz buprenorfiny z naloksonem w odniesieniu do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu był statystycznie większy zarówno wgrupie buprenorfiny z naloksonem względem placebo (p< 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p< 0,0001).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, podwójnie pozorowanym badaniu grup równoległych porównywano etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywnym lekiem kontrolnym – całkowitym agonistą, podczas trwającej od 3 do 10 dni fazy indukcji, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Uczestników badania (162 osoby) zrandomizowano do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobębuprenorfiny z naloksonem) lub dwie względnie małe dawki leku kontrolnego, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3. Dawki w aktywnie leczonej grupie kontrolnej dobierano bardziej stopniowo. Biorąc pod uwagę liczbę uczestników kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu do badania na obecność opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki leku stosowanego w grupie kontrolnej w utrzymywaniu w leczeniu osób uzależnionych od heroiny i zmniejszaniu zużycia przez nich opioidów w trakcie leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność buprenorfiny podawanej w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki leku podawanego w grupie kontrolnej, jednakże równoważność nie została wykazana.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Produkt leczniczy Zubsolv ulega rozpadowi zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednakże jeszcze przez 5 do 10 minut pacjent może odczuwać jej obecność w jamie ustnej. Tabletki podjęzykowe produktu leczniczego Zubsolv mają wyższą dostępność biologiczną niż tradycyjne tabletki podjęzykowe. Z tego względu mogą istnieć różnice w dawkach w mg pomiędzy różnymi produktami. Produkt leczniczy Zubsolv nie jest zamienny z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę. W badaniach porównawczych dostępności biologicznej po zastosowaniu tabletki produktu Zubsolv o mocy 11,4 + 2,9 mg uzyskiwano równoważne narażenie na buprenorfinę jak po podaniu 16 + 4 mg (2 x 8 + 2 mg) buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej, jednak produkt Zubsolv o mocy 2 x 1,4 + 0,36 mg zapewniał o 20% niższe narażenie na buprenorfinę niż podanie 2 x 2 + 5 mg buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Narażenie na nalokson podczas podawania produktu leczniczego Zubsolv nie było wyższe dla żadnej z badanych dawek. Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Z tego względu podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Istnieją niewielkie odchylenia w parametrach ekspozycji proporcjonalnej do dawki buprenorfiny, jak również odchylenia od ścisłej proporcjonalności do składu dla trzech mniejszych dawek (2,9 + 0,71, 1,4 + 0,36 i 0,7 + 0,18 mg) w porównaniu do trzech większych dawek produktu leczniczego. Zatem nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolv w celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego Zubsolv. Maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po około 90 minutach po podaniu podjęzykowym.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Stężenia buprenorfiny w osoczu zwiększały się wraz ze wzrostempodjęzykowej dawki buprenorfiny z naloksonem. Zarówno Cmax jak i AUC buprenorfiny zwiększały się wraz ze wzrostem dawki, chociaż ten wzrost był mniejszy niż proporcjonalny do dawki. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres połowicznej dystrybucji wynosi od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro . Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Eliminacja buprenorfiny jest dwu- lub trójwykładnicza, a średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji z osocza wynosi 32 godziny. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana zmoczem. Nalokson Wchłanianie Po podaniu podjęzykowym buprenorfiny z naloksonem stężenia osoczowe naloksonu są niskie i szybkosię zmniejszają. Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu były zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki. Nie stwierdzono, aby nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny. Dystrybucja Nalokson wiąże się w około 45% z białkami, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 0,9 do 9 godzin. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (około 30%) w ogólnym klirensie buprenorfiny z naloksonem. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z poważnymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniu przeprowadzonym po wprowadzeniu do obrotu. W tabeli 2.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakokinetyczne
podsumowano wyniki badania klinicznego oceniającego ekspozycję po podaniu pojedynczej dawki buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z różnym stopniem zaburzenia czynności wątroby. Tabela 2: Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu (zmiana w porównaniu z osobami zdrowymi)

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Parametr farmakokinetyczny Łagodne zaburzenia czynności wątroby (Klasa A wg skali Child-Pugh)(n=9) Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(Klasa B wg skali Child-Pugh) (n=8) Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (Klasa C wg skali Child-Pugh)(n=8)
Buprenorfina
Cmax 1,2-krotne zwiększenie 1,1-krotne zwiększenie 1,7-krotne zwiększenie
AUClast Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej 1,6-krotne zwiększenie 2,8-krotne zwiększenie
Nalokson
Cmax Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej 2,7-krotne zwiększenie 11,3-krotne zwiększenie

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakokinetyczne
AUClast 0,2-krotne zmniejszenie 3,2-krotne zwiększenie 14,0-krotne zwiększenie
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ogólnie, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie, a stężenie naloksonu w osoczu wzrosło 14-krotnie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Połączenie buprenorfiny z naloksonem badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki w ostrej fazie leczenia i dawki wielokrotnej (do maksymalnie 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego zwiększenia toksyczności. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i(lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (w stosunku 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i niedziałała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojąderkowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w stosunku 1:1) wykazały działanie embrioletalne u szczurów dla wszystkich dawek powodujących toksyczność u matek.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Najniższa badana dawka odpowiadała wielokrotności ekspozycji 1-krotnej dla buprenorfiny i 5-krotnej dla naloksonu po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m² pc. U królików po dawkach toksycznych dla matek nie obserwowano toksyczności rozwojowej. Ponadto, ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych ani pourodzeniowych dla buprenorfiny z naloksonem,jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicy w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (prawdopodobnie w wyniku sedatywnego działania buprenorfiny), dużą śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (powierzchniowy odruch postawy i ułożenia oraz odruch Moro – wzdryganie) u noworodków szczurów. Podawanie szczurom w diecie buprenorfiny i naloksonu w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja na buprenorfinę około 2,4-krotnie wyższa w porównaniu z ekspozycją po stosowanej u ludzi dawce 17,2 mg buprenorfiny z naloksonem na podstawie AUC; stężenia naloksonu w osoczu szczurów były poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości buprenorfiny z naloksonem wykonano u szczurów z zastosowaniem dawek 7, 30 i 120 mg/kg na dobę, szacunkowo wielokrotnośc ekspozycji była od 3 do 75 razy większa od dawki podjęzykowej buprenorfiny stosowanej u ludzi (produkt leczniczy Zubsolv), wynoszącej 11,4 mg w przeliczeniuna mg/m² pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol (E 421) Kwas cytrynowy (E 330) Sodu cytrynian (E 331) Celuloza mikrokrystaliczna Kroskalmeloza sodowa Sukraloza Lewomentol Krzemionka koloidalna bezwodna Sodu fumaran stearylowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 0,7 mg + 0,18 mg 2 lata 1,4 mg + 0,36 mg 4 lata 2,9 mg + 0,71 mg 3 lata 5,7 mg + 1,4 mg 4 lata 8,6 mg + 2,1 mg 4 lata 11,4 mg + 2,9 mg 4 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z PVC/OPA/Aluminium/PVC // Aluminium/PET/Papier chroniące przed dostępemdzieci. Wielkość opakowania 7, 28 lub 30 tabletek podjęzykowych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 1,4 mg + 0,36 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 0,7 mg + 0,18 mg zawiera 0,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,18 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 1,4 mg + 0,36 mg zawiera 1,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,36 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 2,9 mg + 0,71 mg zawiera 2,9 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,71 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 5,7 mg + 1,4 mg zawiera 5,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 1,4 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 8,6 mg + 2,1 mg zawiera 8,6 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,1 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 11,4 mg + 2,9 mg zawiera 11,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,9 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podjęzykowa Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli owalne tabletki o długości 6,8 mm i szerokości 4,0 mm z wytłoczonym napisem „7” po jednej stronie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Barwy bialaej do złamanej bieli trójkątne tabletki o podstawie 7,2 mm i wysokości 6,9 mm z wytłoczonym napisem „1,4” po jednej stronie. Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie litery D o wysokości 7,3 mm i szerokości 5,65 mm z wytłoczonym napisem „2,9” po jednej stronie. Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli okrągłe tabletki o średnicy 7 mm z wytłoczonym napisem „5,7” po jednej stronie. Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie rombu o długości 9,5 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „8,6” po jednej stronie. Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie kapsułki o długości 10,3 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „11,4” po jednej stronie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Nalokson został dodany w celu zniechęcenia do używania leku dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Zubsolv jest wskazany dla osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat wyrażających zgodę na leczenieuzależnienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności (uzależnienia) od opioidów. Produkt leczniczy Zubsolv nie może być stosowany zamiennie z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę, ponieważ różne produkty zawierające buprenorfinę wykazują różną biodostępność. W związku z tym potrzebna dawka w mg może się różnić pomiędzy produktami. Po dobraniu dla pacjenta odpowiedniej dawki konkretnego produktu zawierającego buprenorfinę, produkt ten nie powinien być zmieniany na inny. Jeśli u pacjenta nastąpi zamiana produktu z zawierającego buprenorfinę na buprenorfinę inalokson, konieczne może być dostosowanie dawki z uwagi na możliwe różnice w biodostępności (patrz punkty 4.4 i 5.2). Nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolvw celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego (na przykład w razie tymczasowej niedostępności większych dawek) (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dawkowanie
Środki ostrożności wymagane przed wdrożeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. czy opioid jest długo- czy krótkodziałający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć przyspieszenia zespołu odstawienia, leczenie buprenorfiną z naloksonem lub buprenorfiną należy rozpocząć dopiero, gdy pojawiają się obiektywne i wyraźne objawy odstawienia [np. wyrażone wynikiem w zatwierdzonej skali klinicznej oceny zespołu odstawienia po odstawieniu opioidów (Clinical Opioid Withdrawal Scale, COWS) wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy odstawienia].  W przypadku pacjentów uzależnionych od heroiny lub opioidów krótkodziałających, pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć, gdy pojawią się objawy odstawienia, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu opioidów przez pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dawkowanie
 W przypadku pacjentów otrzymujących metadon, przed rozpoczęciem leczeniabuprenorfiną z naloksonem dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg na dobę. Rozpoczynając podawanie buprenorfiny z naloksonem, należy wziąć pod uwagę długiokres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów odstawienia, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu metadonu przez pacjenta. Buprenorfina może przyspieszyć objawy odstawienia upacjentów uzależnionych od metadonu. Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg na dobę. W pierwszymdniu, zależnie od indywidualnych potrzeb pacjenta, można podać dodatkową tabletkę produktu leczniczego Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dawkowanie
Na początku leczenia zaleca się codzienny nadzór nad przyjmowaniem leku, aby upewnić się, że tabletka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwoli to też obserwować reakcję pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki na podstawie efektu klinicznego. Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu rozpoczęcia leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta.Maksymalna jednorazowa dawka dobowa nie powinna przekraczać 17,2 mg buprenorfiny (np. podawana jako11,4 + 5,7 mg, 2 x 8,6 mg czy 3 x 5,7 mg). Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dawkowanie
Dawka 0,7 mg + 0,18 mg jest przeznaczona do precyzyjnego dopasowania dawki upacjentów, zwłaszcza podczas stopniowego zmniejszania dawki lub w razie problemów z tolerancją podczas dostosowywania dawki. Lekarzy zachęca się, aby w miarę możliwości, zalecali pacjentom schemat dawkowania jedna tabletka raz na dobę w celu maksymalnego ograniczenia ryzyka nieprawidłowego stosowania. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość stosowania produktu leczniczego Zubsolv można zmniejszyć, podając go raz na dwa dni w dawce dwukrotnie większej od indywidualnie dobranej dawki dobowej. U niektórych pacjentów po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość przyjmowania produktu leczniczego można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (na przykład w poniedziałek, środę i piątek. Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranejdawki dobowej, a dawka piątkowa powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dawkowanie
W pozostałe dni pacjent nie przyjmuje leku). W żadnym dniu nie należy jednak przekraczać dawki dobowej powyżej 17,2 mg buprenorfiny. W przypadku pacjentów, u których koniecznejest zastosowanie dawki buprenorfiny >5,7 mg/dobę, ten schemat dawkowania może okazać się nieodpowiedni. Odstawienie leku Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, jeżeli pacjent wyraża zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do niższej dawki podtrzymującej, a niekiedy leczenie można przerwać. Dostępność tabletek podjęzykowych w sześciu różnych mocach pomaga w indywidualnym doborze dawki i stopniowym jej obniżaniu. Ze względu na ryzyko nawrotu uzależnienia, po zakończeniu leczenia pacjentów należy monitorować. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u pacjentów w podeszłym wieku, powyżej 65 roku życia. Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dawkowanie
Osoby z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka buprenorfiny z naloksonem może być zmieniona, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i ostrożne ich zwiększanie u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3 i 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma potrzeby modyfikacji dawki buprenorfiny z naloksonem u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się ostrożne dawkowanie leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dawkowanie
Sposób podawania Lekarze muszą przestrzec pacjentów, że jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podania tego produktu leczniczego jest podanie podjęzykowe (patrz punkt 4.4). Tabletkę należy umieścić pod językiem i trzymać tam, aż się całkowicie rozpuści. Pacjenci nie powinni połykać tabletki ani przyjmować pokarmów, czy napojów, do momentu jej całkowitego rozpuszczenia. Produkt leczniczy Zubsolv rozpada się zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednak pacjent może odczuwać obecność leku w jamie ustnej nawet przez 5 do 10 minut. Jeżeli konieczne jest przyjęcie więcej niż jednej tabletki, można je przyjąć jednocześnie lub w dwóch porcjach. Drugą dawkę należy przyjąć bezpośrednio po rozpuszczeniu się pierwszej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Ciężka niewydolność wątroby. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens . Jednoczesne stosowanie antagonistów opioidów (naltrekson, nalmefen) stosowanych w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanierekreacyjne Buprenorfina podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne, może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem lub nadużywaniem opioidów to, między innymi: przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych infekcji wirusowych lub umiejscowionych i ogólnoustrojowych infekcji, zahamowanie czynności ośrodka oddechowego i uszkodzenie wątroby. Przyjmowanie buprenorfiny przez osoby, którym nie została przepisana, stwarza ryzyko rozwoju uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli leczony pacjent sam bezpośrednio dystrybuuje produkt leczniczy wcelu nielegalnego użycia lub produkt nie został odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Suboptymalne leczenie buprenorfiną z naloksonem może prowokować nieodpowiednie stosowanie produktu leczniczego przez pacjenta, co z kolei może prowadzić do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent leczony zbyt małą dawką buprenorfiny z naloksonem może reagować na niekontrolowaneobjawy głodu polekowego przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub inne substancje o działaniu uspokajającym lub nasennym, takie jak na przykład benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i rozpowszechniania należy podjąć odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu iwydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia oraz przeprowadzanie wizyt kontrolnych połączonych z monitorowaniemklinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta. Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Zubsolv ma powstrzymać przed niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Uważa się, że mniej prawdopodobne jest niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu Zubsolv niż samej buprenorfiny, gdyż zawarty w nim nalokson może wywołać objawy odstawienia u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów opioidów. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (central sleep apnoea, CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Zahamowanie ośrodka oddechowego Odnotowano wiele przypadków zgonu w wyniku zahamowania ośrodka oddechowego, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) albo niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonów związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inneopioidy.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Po podaniu buprenorfiny niektórym osobom nieuzależnionym od opioidów, które nie tolerują działania opioidów, może wystąpić potencjalnie śmiertelne zahamowanie ośrodka oddechowego. Ten produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, hipoksją, hiperkapnią, istniejącym wcześniej zahamowaniem ośrodka oddechowego lubkifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa prowadzącym potencjalnie do występowania duszności]). Buprenorfina z naloksonem mogą powodować poważne, śmiertelne w skutkach zahamowanie ośrodka oddechowego u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo połkną tenprodukt. Pacjentów należy poinformować o konieczności bezpiecznego przechowywania blistra, nieotwierania go nigdy przed czasem przyjęcia leku i przechowywania w miejscu niedostępnym dla dzieci oraz innych domowników. Nie wolno też przyjmować produktu leczniczego w obecności dzieci.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Wrazie przypadkowego połknięcia lub podejrzewania takiego faktu, należy bezzwłocznie skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) Buprenorfina z naloksonem mogą powodować senność, zwłaszcza przyjmowane jednocześnie z alkoholem lub innymi środkami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne, patrz punkty 4.5 i 4.7). Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie połączenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są możliwe alternatywne opcje leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Decydując się na jednoczesne przepisanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia ograniczyć do minimum. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Zubsolv i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ (mi) i jej przewlekłepodawanie prowadzi do uzależnienia od opioidu. Badania na zwierzętach, a także doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, jednakże słabsze niż całkowity agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu odstawienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Zapalenie wątroby i incydenty wątrobowe Zarówno w badaniach klinicznych, jak też w zgłoszeniach działań niepożądanych po wprowadzeniu do obrotu odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby u osób uzależnionych od opioidów. Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, marskość wątroby, zespół wątrobowo-nerkowy, encefalopatię wątrobową i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna), zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapaleniawątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych i jednoczesne stosowanie narkotyków dożylnych. Te obciążająceczynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem podawania buprenorfiny z naloksonem oraz wtrakcie leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
W razie podejrzenia występowania zaburzeń czynności wątroby, konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna. Zależnie od jej wyniku można ostrożnie wycofywać podawany produkt leczniczy, aby zapobiec objawom odstawienia i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. W przypadku kontynuowania leczenia należy uważnie monitorować czynnośćwątroby. Wywołanie zespołu odstawienia Rozpoczynając leczenie buprenorfiną z naloksonem, lekarz musi pamiętać o częściowym wpływie agonistycznym buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów odstawienia u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu, lub wcześniej niż 24 godziny po ostatniejdawce metadonu. W okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu buprenorfiną z naloksonem, pacjentów należy uważnie monitorować, ponieważ zgłaszano występowanie objawów zespołu odstawienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Aby uniknąć pogłębienia zespołu odstawienia podawanie buprenorfiny znaloksonem należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu odstawienia są wyraźnie widoczne (patrz punkt 4.2). Objawy odstawienia mogą też być związane z wyborem niewystarczających dawek (dawkowanie suboptymalne). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniach po wprowadzeniu do obrotu. Ponieważ zarówno buprenorfina, jak i nalokson są w znacznym stopniu metabolizowane w wątrobie, stężenia w osoczu, zarówno buprenorfiny i naloksonu po podaniu pojedynczej dawki były wyższe u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować pod kątem występowania objawów podmiotowych i przedmiotowych nagłego odstawienia opioidów, toksyczności lub przedawkowania w wyniku wzrostu stężenia naloksonu i(lub) buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby. Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Tabletki podjęzykowe Zubsolv należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podanej dawki jest usuwane przez nerki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom zciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Inhibitory CYP 3A4 Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki buprenorfiny z naloksonem. U pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę buprenorfiny z naloksonem, gdyż skuteczna może sięu nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów leczonych ambulatoryjnie opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Opioidy mogą powodować podwyższenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych. Dlatego należy zachować ostrożność, podając produkt pacjentom po urazach głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone, lub gdy u pacjenta w przeszłości występowały napady padaczkowe.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem tętniczym, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewkimoczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawu choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta i ustalenie rozpoznania oraz zaciemniać przebieg kliniczny współwystępującejchoroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych, dlatego u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowaneostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów osobom starszym i osłabionym. Jak wynika z doświadczenia ze stosowaniem morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Specjalne środki ostrozności
Zmiana między produktami leczniczymi zawierającymi buprenorfinę Różne produkty lecznicze zawierające buprenorfinę mogą zawierać jej różne dawki i takie produkty lecznicze nie są bezpośrednio wymienne. Dlatego pacjenci powinni być monitorowani podczas zmiany pomiędzy różnymi produktami leczniczymi z buprenorfiną, ponieważ w niektórych indywidualnych przypadkach różnice w biodostępności (patrz punkt 5.2) mogą być zauważalne. Dlatego też może być konieczne dostosowanie dawki. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia. Sunstancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Produktu leczniczego Zubsolv nie należy stosować równocześnie z:  napojami alkoholowymi lub produktami leczniczymi zawierającymi alkohol, ponieważ alkohol nasila wpływ sedatywny buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania produktu Zubsolv z:  Lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4). Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Interakcje
Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Zubslov z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4).  Innymi środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego, innymi pochodnymi opioidowymi (np. metadonem, lekami przeciwbólowymi i przeciwkaszlowymi), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, działającymi sedatywnie antagonistami receptora H1, barbituranami, anksjolitykami innymi niż benzodiazepiny, neuroleptykami, klonidyną i substancjami pochodnych: połączenia te nasilają tłumienie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Z uwagi na wpływ leku na obniżenie koncentracji prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn mogą być niebezpieczne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Interakcje
 Dodatkowo uzyskanie odpowiedniej analgezji może być utrudnione, jeśli podano pełnego agonistę opioidowego pacjentom otrzymującym buprenorfinę z naloksonem. Istnieje zatem możliwość przedawkowania pełnego agonisty, zwłaszcza przy próbach zahamowania wpływu częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu się zmniejsza.  Serotoninergicznymi produktami leczniczymi, takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).  Naltreksonem i nalmefenem będącymi antagonistami opioidów, które mogą hamować farmakologiczny wpływ buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Interakcje
Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia buprenorfiną z naloksonem ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów odstawienia opioidów (patrz punkt 4.3).  Inhibitorami CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silnyminhibitorem CYP3A4) wykazało zwiększenie Cmax i AUC (pola pod krzywą) buprenorfiny (w przybliżeniu, odpowiednio, o 50% i 70%) oraz – w mniejszym stopniu – norbuprenorfiny. Pacjentów otrzymujących produkt Zubsolv należy uważnie monitorować i, jeśli konieczne, zmniejszyć dawkę produktu Zubsolv, jeżeli jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir albo azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotyki makrolidowe).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Interakcje
 Induktorami CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 z buprenorfiną może prowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną suboptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów z użyciem buprenorfiny. Zaleca się uważne monitorowanie pacjentów leczonych buprenorfiną z naloksonem, którym podaje się równocześnie induktory CYP3A4 (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna). Może być konieczne odpowiednie zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4.  Jak wskazuje doświadczenie ze stosowania morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działaniaopioidów.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania buprenorfiny z naloksonem u kobiet wciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla ludzi jest nieznane. Buprenorfina stosowana pod koniec ciąży, nawet przez krótki czas, może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie u noworodka zespołu odstawienia (np. hipertonię, drżenie noworodków, pobudzenie, drgawki kloniczne, inne drgawki). Zespół ten zwykle trwa od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z uwagi na długi okres półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia zahamowania ośrodka oddechowego lub zespołu odstawienia u noworodka. Ponadto lekarz powinien ocenić zasadność stosowania buprenorfiny z naloksonem podczas ciąży.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Buprenorfinę z naloksonem można stosować podczas ciąży wyłącznie, jeśli potencjalnekorzyści przeważają nad zagrożeniem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Zubsolv należy przerwać karmienie piersią. Płodność W badaniach na zwierzętach wykazano zmniejszenie płodności u samic (po narażeniu ogólnoustrojowym na poziomie >2,4-krotnie przewyższającym narażeniu u ludzi po zastosowaniu maksymalnej dawki 17,2 mg buprenorfiny na podstawie AUC) (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina z naloksonem wywierają niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas stosowania u pacjentów uzależnionych od opioidów. Ten produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia procesów myślowych, zwłaszcza w okresie wprowadzania leczenia i dostosowywania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilać wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5). Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn, ponieważ buprenorfina z naloksonem może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem były: zaparcia i objawy towarzyszące zwykle odstawieniu narkotyku (czyli bezsenność, ból głowy, nudności, wzmożona potliwość i ból). Niektóre zgłaszane przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższenia wyników badań czynności wątroby były ciężkie. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli 1 podsumowano działania niepożądane zgłoszone przez 342 z 472 pacjentów (72,5%) w podstawowych badaniach klinicznych oraz działania niepożądane zgłoszone podczas obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Częstość wymienionych poniżej możliwych działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Działania niepożądane
Tabela 1: Działania niepożądane związane z leczeniem buprenorfiną z naloksonemzgłaszane podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażeniapasożytnicze GrypaZakażenieZapalenie gardła Nieżyt nosa Zakażenie dróg moczowychZakażenie pochwy
Zaburzenia krwi i układuchłonnego Niedokrwistość Leukocytoza Leukopenia LimfadenopatiaMałopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość Wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zmniejszenie łaknienia HiperglikemiaHiperlipidemia Hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne Bezsenność Lęk Depresja Zmniejszenie libido Nerwowość Zaburzenia myślenia Nietypowe sny Pobudzenie Apatia Depersonalizacja Uzależnienie od narkotyków Euforyczny nastrójWrogość Omamy
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Migrena Zawroty głowy Hipertonia ParestezjeSenność Amnezja Hiperkineza Drgawki Zaburzenia mowyDrżenie Encefalopatia wątrobowa Omdlenie
Zaburzenia oka Niedowidzenie Zaburzeniałzawienia Zapalenie spojówekZwężenie źrenic
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy
Zaburzenia serca Dusznica bolesna Bradykardia Zawał mięśnia sercowegoKołatanie serca Tachykardia
Zaburzenia naczyniowe NadciśnienieRozszerzenie naczyń Niedociśnienie Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia Kaszel Astma Duszność Ziewanie Skurcz oskrzeli Depresja oddechowa
Zaburzeniażołądka i jelit Zaparcie Nudności Ból brzucha Biegunka Niestrawność WzdęciaWymioty Owrzodzenie jamy ustnej Przebarwieniejęzyka Próchnica zębów

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zapalenie wątrobyOstre zapalenie wątrobyŻółtaczka Martwica wątroby Zespółwątrobowo- nerkowy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierna potliwość Świąd Wysypka Pokrzywka Trądzik Wypadanie włosów Złuszczającezapalenie skóry Suchość skóryGuzki skórne Obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznej Ból pleców Bóle stawów Kurcze mięśniBóle mięśni Zapalenie stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Nieprawidłowości moczu Albuminuria Trudności z oddawaniem moczu Krwiomocz Kamica nerkowaZatrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Impotencja Brak miesiączki Zaburzenia ejakulacji KrwotokmiesiączkowyKrwawienie maciczne
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zespół odstawienia Osłabienie Ból w klatce piersiowej Dreszcze GorączkaZłe samopoczucie BólObrzęk obwodowy Hipotermia Zespół odstawienia u noworodka
Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badańczynności wątroby Zmniejszeniemasy ciała Wzrost stężenia kreatyniny we krwi Zwiększenie aktywnościaminotransferaz
Urazy, zatruciai powikłania po zabiegach Uraz Udar cieplny

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania leku drogą dożylną, niektóre reakcje niepożądane należy przypisać raczej faktowi niewłaściwego użycia produktu leczniczego, niż jego działaniu. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki podskórnej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby oraz inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów silnie uzależnionych od narkotyków w początkowym okresie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół odstawienia podobny do zespołu odstawienia występującego po zastosowaniu naloksonu (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Głównym objawem wymagającym interwencji w razie przedawkowania jest zahamowanie ośrodka oddechowego wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu. Innymi objawami przedawkowania są: senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie oddechu i czynności serca pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania ośrodka oddechowego i standardowe środki intensywnej opieki. Musi być zapewniona drożność dróg oddechowych i wspomagana lub kontrolowana wentylacja. Pacjenta należy umieścić w placówce, gdzie dostępne są pełne możliwości przeprowadzenia resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami. Zaleca się zastosowanie antagonisty opioidów (tzn.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Przedawkowanie
naloksonu), chociaż wywiera niewielki wpływ na odwracanie objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące całkowitymi agonistami opioidowymi. W przypadku stosowania naloksonu, określając długość okresu leczenia i wymaganego nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania, należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, przez co może dojść do nawrotu wcześniej opanowanych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, konieczne może być wielokrotne podawanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej należy dostosować do reakcji pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w leczeniu podtrzymującym uzależnienia od opioidów jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Podawany w standardowych dawkachdoustnie lub podjęzykowo pacjentom z objawami odstawienia po odstawieniu opioidów wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny z powodu jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, nalokson obecny w produkcie Zubsolv wykazuje jednak wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, co zniechęca do nieprawidłowego stosowania produktu drogą dożylną. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie buprenorfiny z naloksonem, buprenorfiny i placebo i następującą po tym 48-tygodniową ocenę bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem. W ramach tego badania 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono albo do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem w dawce 16 mg na dobę, albo do grupy otrzymującej buprenorfinę w dawce 16 mg na dobę lub do grupy placebo. Uczestnikom zrandomizowanym do jednej z grup leczenia aktywnego w dniu 1.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakodynamiczne
podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. – 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. osoby zrandomizowane do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem przestawiano na stosowanie tabletki złożonej. Uczestnicy stawiali się codziennie w przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. W badaniu porównywano głównie skuteczność buprenorfiny oraz buprenorfiny z naloksonem w odniesieniu do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu był statystycznie większy zarówno wgrupie buprenorfiny z naloksonem względem placebo (p< 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p< 0,0001).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, podwójnie pozorowanym badaniu grup równoległych porównywano etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywnym lekiem kontrolnym – całkowitym agonistą, podczas trwającej od 3 do 10 dni fazy indukcji, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Uczestników badania (162 osoby) zrandomizowano do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobębuprenorfiny z naloksonem) lub dwie względnie małe dawki leku kontrolnego, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3. Dawki w aktywnie leczonej grupie kontrolnej dobierano bardziej stopniowo. Biorąc pod uwagę liczbę uczestników kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu do badania na obecność opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki leku stosowanego w grupie kontrolnej w utrzymywaniu w leczeniu osób uzależnionych od heroiny i zmniejszaniu zużycia przez nich opioidów w trakcie leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność buprenorfiny podawanej w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki leku podawanego w grupie kontrolnej, jednakże równoważność nie została wykazana.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Produkt leczniczy Zubsolv ulega rozpadowi zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednakże jeszcze przez 5 do 10 minut pacjent może odczuwać jej obecność w jamie ustnej. Tabletki podjęzykowe produktu leczniczego Zubsolv mają wyższą dostępność biologiczną niż tradycyjne tabletki podjęzykowe. Z tego względu mogą istnieć różnice w dawkach w mg pomiędzy różnymi produktami. Produkt leczniczy Zubsolv nie jest zamienny z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę. W badaniach porównawczych dostępności biologicznej po zastosowaniu tabletki produktu Zubsolv o mocy 11,4 + 2,9 mg uzyskiwano równoważne narażenie na buprenorfinę jak po podaniu 16 + 4 mg (2 x 8 + 2 mg) buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej, jednak produkt Zubsolv o mocy 2 x 1,4 + 0,36 mg zapewniał o 20% niższe narażenie na buprenorfinę niż podanie 2 x 2 + 5 mg buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Narażenie na nalokson podczas podawania produktu leczniczego Zubsolv nie było wyższe dla żadnej z badanych dawek. Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Z tego względu podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Istnieją niewielkie odchylenia w parametrach ekspozycji proporcjonalnej do dawki buprenorfiny, jak również odchylenia od ścisłej proporcjonalności do składu dla trzech mniejszych dawek (2,9 + 0,71, 1,4 + 0,36 i 0,7 + 0,18 mg) w porównaniu do trzech większych dawek produktu leczniczego. Zatem nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolv w celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego Zubsolv. Maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po około 90 minutach po podaniu podjęzykowym.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Stężenia buprenorfiny w osoczu zwiększały się wraz ze wzrostempodjęzykowej dawki buprenorfiny z naloksonem. Zarówno Cmax jak i AUC buprenorfiny zwiększały się wraz ze wzrostem dawki, chociaż ten wzrost był mniejszy niż proporcjonalny do dawki. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres połowicznej dystrybucji wynosi od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro . Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Eliminacja buprenorfiny jest dwu- lub trójwykładnicza, a średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji z osocza wynosi 32 godziny. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana zmoczem. Nalokson Wchłanianie Po podaniu podjęzykowym buprenorfiny z naloksonem stężenia osoczowe naloksonu są niskie i szybkosię zmniejszają. Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu były zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki. Nie stwierdzono, aby nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny. Dystrybucja Nalokson wiąże się w około 45% z białkami, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 0,9 do 9 godzin. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (około 30%) w ogólnym klirensie buprenorfiny z naloksonem. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z poważnymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniu przeprowadzonym po wprowadzeniu do obrotu. W tabeli 2.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakokinetyczne
podsumowano wyniki badania klinicznego oceniającego ekspozycję po podaniu pojedynczej dawki buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z różnym stopniem zaburzenia czynności wątroby. Tabela 2: Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu (zmiana w porównaniu z osobami zdrowymi)

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Parametr farmakokinetyczny Łagodne zaburzenia czynności wątroby (Klasa A wg skali Child-Pugh)(n=9) Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(Klasa B wg skali Child-Pugh) (n=8) Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (Klasa C wg skali Child-Pugh)(n=8)
Buprenorfina
Cmax 1,2-krotne zwiększenie 1,1-krotne zwiększenie 1,7-krotne zwiększenie
AUClast Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej 1,6-krotne zwiększenie 2,8-krotne zwiększenie
Nalokson
Cmax Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej 2,7-krotne zwiększenie 11,3-krotne zwiększenie

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakokinetyczne
AUClast 0,2-krotne zmniejszenie 3,2-krotne zwiększenie 14,0-krotne zwiększenie
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ogólnie, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie, a stężenie naloksonu w osoczu wzrosło 14-krotnie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Połączenie buprenorfiny z naloksonem badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki w ostrej fazie leczenia i dawki wielokrotnej (do maksymalnie 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego zwiększenia toksyczności. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i(lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (w stosunku 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i niedziałała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojąderkowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w stosunku 1:1) wykazały działanie embrioletalne u szczurów dla wszystkich dawek powodujących toksyczność u matek.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Najniższa badana dawka odpowiadała wielokrotności ekspozycji 1-krotnej dla buprenorfiny i 5-krotnej dla naloksonu po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m² pc. U królików po dawkach toksycznych dla matek nie obserwowano toksyczności rozwojowej. Ponadto, ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych ani pourodzeniowych dla buprenorfiny z naloksonem,jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicy w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (prawdopodobnie w wyniku sedatywnego działania buprenorfiny), dużą śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (powierzchniowy odruch postawy i ułożenia oraz odruch Moro – wzdryganie) u noworodków szczurów. Podawanie szczurom w diecie buprenorfiny i naloksonu w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja na buprenorfinę około 2,4-krotnie wyższa w porównaniu z ekspozycją po stosowanej u ludzi dawce 17,2 mg buprenorfiny z naloksonem na podstawie AUC; stężenia naloksonu w osoczu szczurów były poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości buprenorfiny z naloksonem wykonano u szczurów z zastosowaniem dawek 7, 30 i 120 mg/kg na dobę, szacunkowo wielokrotnośc ekspozycji była od 3 do 75 razy większa od dawki podjęzykowej buprenorfiny stosowanej u ludzi (produkt leczniczy Zubsolv), wynoszącej 11,4 mg w przeliczeniuna mg/m² pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol (E 421) Kwas cytrynowy (E 330) Sodu cytrynian (E 331) Celuloza mikrokrystaliczna Kroskalmeloza sodowa Sukraloza Lewomentol Krzemionka koloidalna bezwodna Sodu fumaran stearylowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 0,7 mg + 0,18 mg 2 lata 1,4 mg + 0,36 mg 4 lata 2,9 mg + 0,71 mg 3 lata 5,7 mg + 1,4 mg 4 lata 8,6 mg + 2,1 mg 4 lata 11,4 mg + 2,9 mg 4 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z PVC/OPA/Aluminium/PVC // Aluminium/PET/Papier chroniące przed dostępemdzieci. Wielkość opakowania 7, 28 lub 30 tabletek podjęzykowych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 2,9 mg + 0,71 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 0,7 mg + 0,18 mg zawiera 0,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,18 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 1,4 mg + 0,36 mg zawiera 1,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,36 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku). Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 2,9 mg + 0,71 mg zawiera 2,9 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 0,71 mg naloksonu (w postaci dwuwodnego chlorowodorku).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 5,7 mg + 1,4 mg zawiera 5,7 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 1,4 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 8,6 mg + 2,1 mg zawiera 8,6 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,1 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Każda tabletka podjęzykowa o mocy 11,4 mg + 2,9 mg zawiera 11,4 mg buprenorfiny (w postaci chlorowodorku) i 2,9 mg naloksonu (w postaci dwuwodnegochlorowodorku). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podjęzykowa Zubsolv 0,7 mg + 0,18 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli owalne tabletki o długości 6,8 mm i szerokości 4,0 mm z wytłoczonym napisem „7” po jednej stronie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg tabletki podjęzykowe Barwy bialaej do złamanej bieli trójkątne tabletki o podstawie 7,2 mm i wysokości 6,9 mm z wytłoczonym napisem „1,4” po jednej stronie. Zubsolv 2,9 mg + 0,71 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie litery D o wysokości 7,3 mm i szerokości 5,65 mm z wytłoczonym napisem „2,9” po jednej stronie. Zubsolv 5,7 mg + 1,4 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli okrągłe tabletki o średnicy 7 mm z wytłoczonym napisem „5,7” po jednej stronie. Zubsolv 8,6 mg + 2,1 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie rombu o długości 9,5 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „8,6” po jednej stronie. Zubsolv 11,4 mg + 2,9 mg tabletki podjęzykowe Barwy białej do złamanej bieli tabletki w kształcie kapsułki o długości 10,3 mm i szerokości 8,2 mm z wytłoczonym napisem „11,4” po jednej stronie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Nalokson został dodany w celu zniechęcenia do używania leku dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Zubsolv jest wskazany dla osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat wyrażających zgodę na leczenieuzależnienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności (uzależnienia) od opioidów. Produkt leczniczy Zubsolv nie może być stosowany zamiennie z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę, ponieważ różne produkty zawierające buprenorfinę wykazują różną biodostępność. W związku z tym potrzebna dawka w mg może się różnić pomiędzy produktami. Po dobraniu dla pacjenta odpowiedniej dawki konkretnego produktu zawierającego buprenorfinę, produkt ten nie powinien być zmieniany na inny. Jeśli u pacjenta nastąpi zamiana produktu z zawierającego buprenorfinę na buprenorfinę inalokson, konieczne może być dostosowanie dawki z uwagi na możliwe różnice w biodostępności (patrz punkty 4.4 i 5.2). Nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolvw celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego (na przykład w razie tymczasowej niedostępności większych dawek) (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dawkowanie
Środki ostrożności wymagane przed wdrożeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. czy opioid jest długo- czy krótkodziałający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć przyspieszenia zespołu odstawienia, leczenie buprenorfiną z naloksonem lub buprenorfiną należy rozpocząć dopiero, gdy pojawiają się obiektywne i wyraźne objawy odstawienia [np. wyrażone wynikiem w zatwierdzonej skali klinicznej oceny zespołu odstawienia po odstawieniu opioidów (Clinical Opioid Withdrawal Scale, COWS) wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy odstawienia].  W przypadku pacjentów uzależnionych od heroiny lub opioidów krótkodziałających, pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć, gdy pojawią się objawy odstawienia, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu opioidów przez pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dawkowanie
 W przypadku pacjentów otrzymujących metadon, przed rozpoczęciem leczeniabuprenorfiną z naloksonem dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg na dobę. Rozpoczynając podawanie buprenorfiny z naloksonem, należy wziąć pod uwagę długiokres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę buprenorfiny z naloksonem należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów odstawienia, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu metadonu przez pacjenta. Buprenorfina może przyspieszyć objawy odstawienia upacjentów uzależnionych od metadonu. Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u osób dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg na dobę. W pierwszymdniu, zależnie od indywidualnych potrzeb pacjenta, można podać dodatkową tabletkę produktu leczniczego Zubsolv 1,4 mg + 0,36 mg lub 2,9 mg + 0,71 mg.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dawkowanie
Na początku leczenia zaleca się codzienny nadzór nad przyjmowaniem leku, aby upewnić się, że tabletka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwoli to też obserwować reakcję pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki na podstawie efektu klinicznego. Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu rozpoczęcia leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta.Maksymalna jednorazowa dawka dobowa nie powinna przekraczać 17,2 mg buprenorfiny (np. podawana jako11,4 + 5,7 mg, 2 x 8,6 mg czy 3 x 5,7 mg). Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dawkowanie
Dawka 0,7 mg + 0,18 mg jest przeznaczona do precyzyjnego dopasowania dawki upacjentów, zwłaszcza podczas stopniowego zmniejszania dawki lub w razie problemów z tolerancją podczas dostosowywania dawki. Lekarzy zachęca się, aby w miarę możliwości, zalecali pacjentom schemat dawkowania jedna tabletka raz na dobę w celu maksymalnego ograniczenia ryzyka nieprawidłowego stosowania. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość stosowania produktu leczniczego Zubsolv można zmniejszyć, podając go raz na dwa dni w dawce dwukrotnie większej od indywidualnie dobranej dawki dobowej. U niektórych pacjentów po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, częstość przyjmowania produktu leczniczego można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (na przykład w poniedziałek, środę i piątek. Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranejdawki dobowej, a dawka piątkowa powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dawkowanie
W pozostałe dni pacjent nie przyjmuje leku). W żadnym dniu nie należy jednak przekraczać dawki dobowej powyżej 17,2 mg buprenorfiny. W przypadku pacjentów, u których koniecznejest zastosowanie dawki buprenorfiny >5,7 mg/dobę, ten schemat dawkowania może okazać się nieodpowiedni. Odstawienie leku Po uzyskaniu zadowalającej stabilizacji, jeżeli pacjent wyraża zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do niższej dawki podtrzymującej, a niekiedy leczenie można przerwać. Dostępność tabletek podjęzykowych w sześciu różnych mocach pomaga w indywidualnym doborze dawki i stopniowym jej obniżaniu. Ze względu na ryzyko nawrotu uzależnienia, po zakończeniu leczenia pacjentów należy monitorować. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u pacjentów w podeszłym wieku, powyżej 65 roku życia. Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dawkowanie
Osoby z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka buprenorfiny z naloksonem może być zmieniona, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i ostrożne ich zwiększanie u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3 i 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma potrzeby modyfikacji dawki buprenorfiny z naloksonem u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się ostrożne dawkowanie leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny z naloksonem u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dawkowanie
Sposób podawania Lekarze muszą przestrzec pacjentów, że jedyną skuteczną i bezpieczną drogą podania tego produktu leczniczego jest podanie podjęzykowe (patrz punkt 4.4). Tabletkę należy umieścić pod językiem i trzymać tam, aż się całkowicie rozpuści. Pacjenci nie powinni połykać tabletki ani przyjmować pokarmów, czy napojów, do momentu jej całkowitego rozpuszczenia. Produkt leczniczy Zubsolv rozpada się zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednak pacjent może odczuwać obecność leku w jamie ustnej nawet przez 5 do 10 minut. Jeżeli konieczne jest przyjęcie więcej niż jednej tabletki, można je przyjąć jednocześnie lub w dwóch porcjach. Drugą dawkę należy przyjąć bezpośrednio po rozpuszczeniu się pierwszej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Ciężka niewydolność wątroby. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens . Jednoczesne stosowanie antagonistów opioidów (naltrekson, nalmefen) stosowanych w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanierekreacyjne Buprenorfina podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne, może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem lub nadużywaniem opioidów to, między innymi: przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych infekcji wirusowych lub umiejscowionych i ogólnoustrojowych infekcji, zahamowanie czynności ośrodka oddechowego i uszkodzenie wątroby. Przyjmowanie buprenorfiny przez osoby, którym nie została przepisana, stwarza ryzyko rozwoju uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli leczony pacjent sam bezpośrednio dystrybuuje produkt leczniczy wcelu nielegalnego użycia lub produkt nie został odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Suboptymalne leczenie buprenorfiną z naloksonem może prowokować nieodpowiednie stosowanie produktu leczniczego przez pacjenta, co z kolei może prowadzić do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent leczony zbyt małą dawką buprenorfiny z naloksonem może reagować na niekontrolowaneobjawy głodu polekowego przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub inne substancje o działaniu uspokajającym lub nasennym, takie jak na przykład benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i rozpowszechniania należy podjąć odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu iwydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia oraz przeprowadzanie wizyt kontrolnych połączonych z monitorowaniemklinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta. Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Zubsolv ma powstrzymać przed niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Uważa się, że mniej prawdopodobne jest niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu Zubsolv niż samej buprenorfiny, gdyż zawarty w nim nalokson może wywołać objawy odstawienia u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów opioidów. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (central sleep apnoea, CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Zahamowanie ośrodka oddechowego Odnotowano wiele przypadków zgonu w wyniku zahamowania ośrodka oddechowego, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) albo niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonów związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inneopioidy.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Po podaniu buprenorfiny niektórym osobom nieuzależnionym od opioidów, które nie tolerują działania opioidów, może wystąpić potencjalnie śmiertelne zahamowanie ośrodka oddechowego. Ten produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, hipoksją, hiperkapnią, istniejącym wcześniej zahamowaniem ośrodka oddechowego lubkifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa prowadzącym potencjalnie do występowania duszności]). Buprenorfina z naloksonem mogą powodować poważne, śmiertelne w skutkach zahamowanie ośrodka oddechowego u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo połkną tenprodukt. Pacjentów należy poinformować o konieczności bezpiecznego przechowywania blistra, nieotwierania go nigdy przed czasem przyjęcia leku i przechowywania w miejscu niedostępnym dla dzieci oraz innych domowników. Nie wolno też przyjmować produktu leczniczego w obecności dzieci.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Wrazie przypadkowego połknięcia lub podejrzewania takiego faktu, należy bezzwłocznie skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN) Buprenorfina z naloksonem mogą powodować senność, zwłaszcza przyjmowane jednocześnie z alkoholem lub innymi środkami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne, patrz punkty 4.5 i 4.7). Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie połączenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są możliwe alternatywne opcje leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Decydując się na jednoczesne przepisanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia ograniczyć do minimum. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Zubsolv i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ (mi) i jej przewlekłepodawanie prowadzi do uzależnienia od opioidu. Badania na zwierzętach, a także doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, jednakże słabsze niż całkowity agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu odstawienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Zapalenie wątroby i incydenty wątrobowe Zarówno w badaniach klinicznych, jak też w zgłoszeniach działań niepożądanych po wprowadzeniu do obrotu odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby u osób uzależnionych od opioidów. Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, marskość wątroby, zespół wątrobowo-nerkowy, encefalopatię wątrobową i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna), zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapaleniawątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych i jednoczesne stosowanie narkotyków dożylnych. Te obciążająceczynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem podawania buprenorfiny z naloksonem oraz wtrakcie leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
W razie podejrzenia występowania zaburzeń czynności wątroby, konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna. Zależnie od jej wyniku można ostrożnie wycofywać podawany produkt leczniczy, aby zapobiec objawom odstawienia i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. W przypadku kontynuowania leczenia należy uważnie monitorować czynnośćwątroby. Wywołanie zespołu odstawienia Rozpoczynając leczenie buprenorfiną z naloksonem, lekarz musi pamiętać o częściowym wpływie agonistycznym buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów odstawienia u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu, lub wcześniej niż 24 godziny po ostatniejdawce metadonu. W okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu buprenorfiną z naloksonem, pacjentów należy uważnie monitorować, ponieważ zgłaszano występowanie objawów zespołu odstawienia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Aby uniknąć pogłębienia zespołu odstawienia podawanie buprenorfiny znaloksonem należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu odstawienia są wyraźnie widoczne (patrz punkt 4.2). Objawy odstawienia mogą też być związane z wyborem niewystarczających dawek (dawkowanie suboptymalne). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniach po wprowadzeniu do obrotu. Ponieważ zarówno buprenorfina, jak i nalokson są w znacznym stopniu metabolizowane w wątrobie, stężenia w osoczu, zarówno buprenorfiny i naloksonu po podaniu pojedynczej dawki były wyższe u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować pod kątem występowania objawów podmiotowych i przedmiotowych nagłego odstawienia opioidów, toksyczności lub przedawkowania w wyniku wzrostu stężenia naloksonu i(lub) buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby. Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Tabletki podjęzykowe Zubsolv należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie buprenorfiny z naloksonem jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podanej dawki jest usuwane przez nerki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom zciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2). Inhibitory CYP 3A4 Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki buprenorfiny z naloksonem. U pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę buprenorfiny z naloksonem, gdyż skuteczna może sięu nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów leczonych ambulatoryjnie opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Opioidy mogą powodować podwyższenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych. Dlatego należy zachować ostrożność, podając produkt pacjentom po urazach głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone, lub gdy u pacjenta w przeszłości występowały napady padaczkowe.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem tętniczym, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewkimoczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawu choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta i ustalenie rozpoznania oraz zaciemniać przebieg kliniczny współwystępującejchoroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych, dlatego u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowaneostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów osobom starszym i osłabionym. Jak wynika z doświadczenia ze stosowaniem morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Specjalne środki ostrozności
Zmiana między produktami leczniczymi zawierającymi buprenorfinę Różne produkty lecznicze zawierające buprenorfinę mogą zawierać jej różne dawki i takie produkty lecznicze nie są bezpośrednio wymienne. Dlatego pacjenci powinni być monitorowani podczas zmiany pomiędzy różnymi produktami leczniczymi z buprenorfiną, ponieważ w niektórych indywidualnych przypadkach różnice w biodostępności (patrz punkt 5.2) mogą być zauważalne. Dlatego też może być konieczne dostosowanie dawki. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do <18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia. Sunstancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Produktu leczniczego Zubsolv nie należy stosować równocześnie z:  napojami alkoholowymi lub produktami leczniczymi zawierającymi alkohol, ponieważ alkohol nasila wpływ sedatywny buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania produktu Zubsolv z:  Lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4). Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Interakcje
Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Zubslov z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4).  Innymi środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego, innymi pochodnymi opioidowymi (np. metadonem, lekami przeciwbólowymi i przeciwkaszlowymi), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, działającymi sedatywnie antagonistami receptora H1, barbituranami, anksjolitykami innymi niż benzodiazepiny, neuroleptykami, klonidyną i substancjami pochodnych: połączenia te nasilają tłumienie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Z uwagi na wpływ leku na obniżenie koncentracji prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn mogą być niebezpieczne.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Interakcje
 Dodatkowo uzyskanie odpowiedniej analgezji może być utrudnione, jeśli podano pełnego agonistę opioidowego pacjentom otrzymującym buprenorfinę z naloksonem. Istnieje zatem możliwość przedawkowania pełnego agonisty, zwłaszcza przy próbach zahamowania wpływu częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu się zmniejsza.  Serotoninergicznymi produktami leczniczymi, takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4).  Naltreksonem i nalmefenem będącymi antagonistami opioidów, które mogą hamować farmakologiczny wpływ buprenorfiny.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Interakcje
Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia buprenorfiną z naloksonem ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów odstawienia opioidów (patrz punkt 4.3).  Inhibitorami CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silnyminhibitorem CYP3A4) wykazało zwiększenie Cmax i AUC (pola pod krzywą) buprenorfiny (w przybliżeniu, odpowiednio, o 50% i 70%) oraz – w mniejszym stopniu – norbuprenorfiny. Pacjentów otrzymujących produkt Zubsolv należy uważnie monitorować i, jeśli konieczne, zmniejszyć dawkę produktu Zubsolv, jeżeli jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir albo azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotyki makrolidowe).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Interakcje
 Induktorami CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 z buprenorfiną może prowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną suboptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów z użyciem buprenorfiny. Zaleca się uważne monitorowanie pacjentów leczonych buprenorfiną z naloksonem, którym podaje się równocześnie induktory CYP3A4 (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna). Może być konieczne odpowiednie zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4.  Jak wskazuje doświadczenie ze stosowania morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) może spowodować nasilenie działaniaopioidów.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania buprenorfiny z naloksonem u kobiet wciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla ludzi jest nieznane. Buprenorfina stosowana pod koniec ciąży, nawet przez krótki czas, może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie u noworodka zespołu odstawienia (np. hipertonię, drżenie noworodków, pobudzenie, drgawki kloniczne, inne drgawki). Zespół ten zwykle trwa od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z uwagi na długi okres półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia zahamowania ośrodka oddechowego lub zespołu odstawienia u noworodka. Ponadto lekarz powinien ocenić zasadność stosowania buprenorfiny z naloksonem podczas ciąży.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Buprenorfinę z naloksonem można stosować podczas ciąży wyłącznie, jeśli potencjalnekorzyści przeważają nad zagrożeniem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Zubsolv należy przerwać karmienie piersią. Płodność W badaniach na zwierzętach wykazano zmniejszenie płodności u samic (po narażeniu ogólnoustrojowym na poziomie >2,4-krotnie przewyższającym narażeniu u ludzi po zastosowaniu maksymalnej dawki 17,2 mg buprenorfiny na podstawie AUC) (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina z naloksonem wywierają niewielki do umiarkowanego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas stosowania u pacjentów uzależnionych od opioidów. Ten produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia procesów myślowych, zwłaszcza w okresie wprowadzania leczenia i dostosowywania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilać wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5). Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn, ponieważ buprenorfina z naloksonem może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas badań klinicznych najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem były: zaparcia i objawy towarzyszące zwykle odstawieniu narkotyku (czyli bezsenność, ból głowy, nudności, wzmożona potliwość i ból). Niektóre zgłaszane przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższenia wyników badań czynności wątroby były ciężkie. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli 1 podsumowano działania niepożądane zgłoszone przez 342 z 472 pacjentów (72,5%) w podstawowych badaniach klinicznych oraz działania niepożądane zgłoszone podczas obserwacji po wprowadzeniu do obrotu. Częstość wymienionych poniżej możliwych działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Działania niepożądane
Tabela 1: Działania niepożądane związane z leczeniem buprenorfiną z naloksonemzgłaszane podczas badań klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Działania niepożądane

Zakażenia i zarażeniapasożytnicze GrypaZakażenieZapalenie gardła Nieżyt nosa Zakażenie dróg moczowychZakażenie pochwy
Zaburzenia krwi i układuchłonnego Niedokrwistość Leukocytoza Leukopenia LimfadenopatiaMałopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość Wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zmniejszenie łaknienia HiperglikemiaHiperlipidemia Hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne Bezsenność Lęk Depresja Zmniejszenie libido Nerwowość Zaburzenia myślenia Nietypowe sny Pobudzenie Apatia Depersonalizacja Uzależnienie od narkotyków Euforyczny nastrójWrogość Omamy
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Migrena Zawroty głowy Hipertonia ParestezjeSenność Amnezja Hiperkineza Drgawki Zaburzenia mowyDrżenie Encefalopatia wątrobowa Omdlenie
Zaburzenia oka Niedowidzenie Zaburzeniałzawienia Zapalenie spojówekZwężenie źrenic
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy
Zaburzenia serca Dusznica bolesna Bradykardia Zawał mięśnia sercowegoKołatanie serca Tachykardia
Zaburzenia naczyniowe NadciśnienieRozszerzenie naczyń Niedociśnienie Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia Kaszel Astma Duszność Ziewanie Skurcz oskrzeli Depresja oddechowa
Zaburzeniażołądka i jelit Zaparcie Nudności Ból brzucha Biegunka Niestrawność WzdęciaWymioty Owrzodzenie jamy ustnej Przebarwieniejęzyka Próchnica zębów

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zapalenie wątrobyOstre zapalenie wątrobyŻółtaczka Martwica wątroby Zespółwątrobowo- nerkowy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierna potliwość Świąd Wysypka Pokrzywka Trądzik Wypadanie włosów Złuszczającezapalenie skóry Suchość skóryGuzki skórne Obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznej Ból pleców Bóle stawów Kurcze mięśniBóle mięśni Zapalenie stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Nieprawidłowości moczu Albuminuria Trudności z oddawaniem moczu Krwiomocz Kamica nerkowaZatrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Impotencja Brak miesiączki Zaburzenia ejakulacji KrwotokmiesiączkowyKrwawienie maciczne
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zespół odstawienia Osłabienie Ból w klatce piersiowej Dreszcze GorączkaZłe samopoczucie BólObrzęk obwodowy Hipotermia Zespół odstawienia u noworodka
Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badańczynności wątroby Zmniejszeniemasy ciała Wzrost stężenia kreatyniny we krwi Zwiększenie aktywnościaminotransferaz
Urazy, zatruciai powikłania po zabiegach Uraz Udar cieplny

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania leku drogą dożylną, niektóre reakcje niepożądane należy przypisać raczej faktowi niewłaściwego użycia produktu leczniczego, niż jego działaniu. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki podskórnej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby oraz inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów silnie uzależnionych od narkotyków w początkowym okresie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół odstawienia podobny do zespołu odstawienia występującego po zastosowaniu naloksonu (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Głównym objawem wymagającym interwencji w razie przedawkowania jest zahamowanie ośrodka oddechowego wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu. Innymi objawami przedawkowania są: senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie oddechu i czynności serca pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania ośrodka oddechowego i standardowe środki intensywnej opieki. Musi być zapewniona drożność dróg oddechowych i wspomagana lub kontrolowana wentylacja. Pacjenta należy umieścić w placówce, gdzie dostępne są pełne możliwości przeprowadzenia resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami. Zaleca się zastosowanie antagonisty opioidów (tzn.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Przedawkowanie
naloksonu), chociaż wywiera niewielki wpływ na odwracanie objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące całkowitymi agonistami opioidowymi. W przypadku stosowania naloksonu, określając długość okresu leczenia i wymaganego nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania, należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, przez co może dojść do nawrotu wcześniej opanowanych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, konieczne może być wielokrotne podawanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej należy dostosować do reakcji pacjenta.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w leczeniu podtrzymującym uzależnienia od opioidów jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Podawany w standardowych dawkachdoustnie lub podjęzykowo pacjentom z objawami odstawienia po odstawieniu opioidów wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny z powodu jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, nalokson obecny w produkcie Zubsolv wykazuje jednak wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, co zniechęca do nieprawidłowego stosowania produktu drogą dożylną. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie buprenorfiny z naloksonem, buprenorfiny i placebo i następującą po tym 48-tygodniową ocenę bezpieczeństwa stosowania buprenorfiny z naloksonem. W ramach tego badania 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono albo do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem w dawce 16 mg na dobę, albo do grupy otrzymującej buprenorfinę w dawce 16 mg na dobę lub do grupy placebo. Uczestnikom zrandomizowanym do jednej z grup leczenia aktywnego w dniu 1.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. – 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. osoby zrandomizowane do grupy otrzymującej buprenorfinę z naloksonem przestawiano na stosowanie tabletki złożonej. Uczestnicy stawiali się codziennie w przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. W badaniu porównywano głównie skuteczność buprenorfiny oraz buprenorfiny z naloksonem w odniesieniu do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu był statystycznie większy zarówno wgrupie buprenorfiny z naloksonem względem placebo (p< 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p< 0,0001).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby, podwójnie pozorowanym badaniu grup równoległych porównywano etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywnym lekiem kontrolnym – całkowitym agonistą, podczas trwającej od 3 do 10 dni fazy indukcji, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Uczestników badania (162 osoby) zrandomizowano do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobębuprenorfiny z naloksonem) lub dwie względnie małe dawki leku kontrolnego, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3. Dawki w aktywnie leczonej grupie kontrolnej dobierano bardziej stopniowo. Biorąc pod uwagę liczbę uczestników kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu do badania na obecność opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki leku stosowanego w grupie kontrolnej w utrzymywaniu w leczeniu osób uzależnionych od heroiny i zmniejszaniu zużycia przez nich opioidów w trakcie leczenia.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Skuteczność buprenorfiny podawanej w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki leku podawanego w grupie kontrolnej, jednakże równoważność nie została wykazana.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Produkt leczniczy Zubsolv ulega rozpadowi zazwyczaj w ciągu 40 sekund, jednakże jeszcze przez 5 do 10 minut pacjent może odczuwać jej obecność w jamie ustnej. Tabletki podjęzykowe produktu leczniczego Zubsolv mają wyższą dostępność biologiczną niż tradycyjne tabletki podjęzykowe. Z tego względu mogą istnieć różnice w dawkach w mg pomiędzy różnymi produktami. Produkt leczniczy Zubsolv nie jest zamienny z innymi produktami zawierającymi buprenorfinę. W badaniach porównawczych dostępności biologicznej po zastosowaniu tabletki produktu Zubsolv o mocy 11,4 + 2,9 mg uzyskiwano równoważne narażenie na buprenorfinę jak po podaniu 16 + 4 mg (2 x 8 + 2 mg) buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej, jednak produkt Zubsolv o mocy 2 x 1,4 + 0,36 mg zapewniał o 20% niższe narażenie na buprenorfinę niż podanie 2 x 2 + 5 mg buprenorfiny z naloksonem w tradycyjnej tabletce podjęzykowej.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Narażenie na nalokson podczas podawania produktu leczniczego Zubsolv nie było wyższe dla żadnej z badanych dawek. Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Z tego względu podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Istnieją niewielkie odchylenia w parametrach ekspozycji proporcjonalnej do dawki buprenorfiny, jak również odchylenia od ścisłej proporcjonalności do składu dla trzech mniejszych dawek (2,9 + 0,71, 1,4 + 0,36 i 0,7 + 0,18 mg) w porównaniu do trzech większych dawek produktu leczniczego. Zatem nie zaleca się stosować wielokrotności trzech mniejszych dawek produktu leczniczego Zubsolv w celu zastąpienia jakiejkolwiek z trzech większych dawek produktu leczniczego Zubsolv. Maksymalne stężenie w osoczu uzyskuje się po około 90 minutach po podaniu podjęzykowym.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Stężenia buprenorfiny w osoczu zwiększały się wraz ze wzrostempodjęzykowej dawki buprenorfiny z naloksonem. Zarówno Cmax jak i AUC buprenorfiny zwiększały się wraz ze wzrostem dawki, chociaż ten wzrost był mniejszy niż proporcjonalny do dawki. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres połowicznej dystrybucji wynosi od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro . Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Eliminacja buprenorfiny jest dwu- lub trójwykładnicza, a średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji z osocza wynosi 32 godziny. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana zmoczem. Nalokson Wchłanianie Po podaniu podjęzykowym buprenorfiny z naloksonem stężenia osoczowe naloksonu są niskie i szybkosię zmniejszają. Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu były zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki. Nie stwierdzono, aby nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny. Dystrybucja Nalokson wiąże się w około 45% z białkami, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 0,9 do 9 godzin. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (około 30%) w ogólnym klirensie buprenorfiny z naloksonem. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z poważnymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonuoceniano w badaniu przeprowadzonym po wprowadzeniu do obrotu. W tabeli 2.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
podsumowano wyniki badania klinicznego oceniającego ekspozycję po podaniu pojedynczej dawki buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z różnym stopniem zaburzenia czynności wątroby. Tabela 2: Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu (zmiana w porównaniu z osobami zdrowymi)

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Parametr farmakokinetyczny Łagodne zaburzenia czynności wątroby (Klasa A wg skali Child-Pugh)(n=9) Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(Klasa B wg skali Child-Pugh) (n=8) Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (Klasa C wg skali Child-Pugh)(n=8)
Buprenorfina
Cmax 1,2-krotne zwiększenie 1,1-krotne zwiększenie 1,7-krotne zwiększenie
AUClast Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej 1,6-krotne zwiększenie 2,8-krotne zwiększenie
Nalokson
Cmax Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej 2,7-krotne zwiększenie 11,3-krotne zwiększenie

CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
AUClast 0,2-krotne zmniejszenie 3,2-krotne zwiększenie 14,0-krotne zwiększenie
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ogólnie, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie, a stężenie naloksonu w osoczu wzrosło 14-krotnie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Połączenie buprenorfiny z naloksonem badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki w ostrej fazie leczenia i dawki wielokrotnej (do maksymalnie 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego zwiększenia toksyczności. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i(lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (w stosunku 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i niedziałała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojąderkowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w stosunku 1:1) wykazały działanie embrioletalne u szczurów dla wszystkich dawek powodujących toksyczność u matek.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Najniższa badana dawka odpowiadała wielokrotności ekspozycji 1-krotnej dla buprenorfiny i 5-krotnej dla naloksonu po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m² pc. U królików po dawkach toksycznych dla matek nie obserwowano toksyczności rozwojowej. Ponadto, ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych ani pourodzeniowych dla buprenorfiny z naloksonem,jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicy w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (prawdopodobnie w wyniku sedatywnego działania buprenorfiny), dużą śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (powierzchniowy odruch postawy i ułożenia oraz odruch Moro – wzdryganie) u noworodków szczurów. Podawanie szczurom w diecie buprenorfiny i naloksonu w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja na buprenorfinę około 2,4-krotnie wyższa w porównaniu z ekspozycją po stosowanej u ludzi dawce 17,2 mg buprenorfiny z naloksonem na podstawie AUC; stężenia naloksonu w osoczu szczurów były poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości buprenorfiny z naloksonem wykonano u szczurów z zastosowaniem dawek 7, 30 i 120 mg/kg na dobę, szacunkowo wielokrotnośc ekspozycji była od 3 do 75 razy większa od dawki podjęzykowej buprenorfiny stosowanej u ludzi (produkt leczniczy Zubsolv), wynoszącej 11,4 mg w przeliczeniuna mg/m² pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol (E 421) Kwas cytrynowy (E 330) Sodu cytrynian (E 331) Celuloza mikrokrystaliczna Kroskalmeloza sodowa Sukraloza Lewomentol Krzemionka koloidalna bezwodna Sodu fumaran stearylowy 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 0,7 mg + 0,18 mg 2 lata 1,4 mg + 0,36 mg 4 lata 2,9 mg + 0,71 mg 3 lata 5,7 mg + 1,4 mg 4 lata 8,6 mg + 2,1 mg 4 lata 11,4 mg + 2,9 mg 4 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z PVC/OPA/Aluminium/PVC // Aluminium/PET/Papier chroniące przed dostępemdzieci. Wielkość opakowania 7, 28 lub 30 tabletek podjęzykowych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Zubsolv, tabletki podjęzykowe, 5,7 mg + 1,4 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Buvidal, 8 mg, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Buvidal, 16 mg, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Buvidal, 24 mg, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Buvidal, 32 mg, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Buvidal 8 mg roztworu do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Każda ampułko-strzykawka zawiera 8 mg buprenorfiny. Buvidal 16 mg roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Każda ampułko-strzykawka zawiera 16 mg buprenorfiny. Buvidal 24 mg roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Każda ampułko-strzykawka zawiera 24 mg buprenorfiny. Buvidal 32 mg roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Każda ampułko-strzykawka zawiera 32 mg buprenorfiny. Substancje pomocnicze o znanym działaniu Produkt o mocy 8 mg, 16 mg, 24 mg oraz 32 mg zawiera 95,7 mg alkoholu (etanolu) w każdym ml (10% w/w). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Przezroczysty płyn o barwie żółtawej do żółtej.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od opioidów w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Leczenie jest przeznaczone dla osób dorosłych i młodzieży w wieku 16 bądź więcej lat.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Buvidal może być podawany wyłącznie przez fachowy personel medyczny. Leczenie powinno być rozpoczęte i odbywać się pod nadzorem lekarza doświadczonego w prowadzeniu terapii uzależnienia od opioidów. Przepisując i wydając buprenorfinę należy zachować odpowiednie środki ostrożności, jak przeprowadzanie wizyt kontrolnych z monitoringiem klinicznym w zależności od potrzeb pacjenta. Przyjmowanie produktu przez pacjentów w domu bądź też samodzielnie jest niedozwolone. Środki ostrożności wymagane przed wdrożeniem leczenia Aby uniknąć przyspieszenia zespołu odstawienia, leczenie produktem Buvidal można rozpocząć dopiero, gdy pojawiają się obiektywne i wyraźne objawy odstawienia (patrz punkt 4.4). Należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. czy opioid jest długo- czy krótko działający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
 W przypadku pacjentów uzależnionych od heroiny lub opioidów krótko działających, pierwszą dawkę produktu Buvidal można przyjąć nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu opioidów przez pacjenta.  W przypadku pacjentów otrzymujących metadon, przed rozpoczęciem leczenia produktem Buvidal dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg na dobę, a Buvidal można przyjąć nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu metadonu przez pacjenta. Buvidal może przyspieszyć objawy odstawienia u pacjentów uzależnionych od metadonu. Dawkowanie Rozpoczęcie leczenia u pacjentów nieprzyjmujących jeszcze buprenorfiny Pacjentom, którzy nigdy wcześniej nie przyjmowali buprenorfiny, należy podać buprenorfinę w postaci podjęzykowej w dawce 4 mg a następnie obserwować ich przez godzinę przed pierwszym podaniem produktu Buvidal do stosowania raz na tydzień w celu ustalenia tolerancji buprenorfiny.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
Zalecana dawka początkowa produktu Buvidal wynosi 16 mg, po której należy przyjąć dodatkowo, zachowując odstęp co najmniej jednego dnia, jedną albo dwie dawki o mocy 8 mg, aby w ciągu pierwszego tygodnia leczenia osiągnąć dawkę docelową wynoszącą 24 mg albo 32 mg. W drugim tygodniu leczenia zaleca się dawkę stanowiącą całkowitą dawkę podaną w pierwszym tygodniu leczenia. Leczenie za pomocą produktu Buvidal do stosowania raz na miesiąc może zostać wdrożone po rozpoczęciu leczenia produktem Buvidal przeznaczonym do podawania raz na tydzień, zgodnie z zasadami konwersji dawek przedstawionymi w tabeli 1 oraz po ustabilizowaniu leczenia pacjentów w dawkach cotygodniowych (cztery tygodnie lub dłużej, jeśli jest to praktyczne). Zmiana produktów buprenorfiny w postaci podjęzykowej na lek Buvidal Pacjenci leczeni buprenorfiną w postaci podjęzykowej mogą zostać od razu przestawieni na lek Buvidal do stosowania raz na tydzień albo raz na miesiąc, począwszy od następnego dnia po ostatnim przyjęciu dawki buprenorfiny w postaci produktu do stosowania raz na dobę podjęzykowo, zgodnie z zalecanym dawkowaniem podanym w tabeli 1.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
W okresie po zmianie produktów zaleca się dokładniejsze monitorowanie pacjentów.

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie

Tabela 1. Standardowe dawki stosowane w leczeniu buprenorfiną w postaci produktu do stosowania podjęzykowo jeden raz na dobę oraz zalecane odpowiadające im dawki leku Buvidal do stosowania jeden raz na tydzień i jeden raz na miesiąc
Dawka buprenorfiny do stosowania podjęzykowo razna dobę Dawka Buvidal dostosowania raz na tydzień Dawka Buvidal dostosowania raz na miesiąc
2-6 mg 8 mg
8-10 mg 16 mg 64 mg
12-16 mg 24 mg 96 mg
18-24 mg 32 mg 128 mg
26-32 mg 160 mg

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
Pacjentów można przestawić z przyjmowania podjęzykowej postaci buprenorfiny w dawce 26-32 mg bezpośrednio na produkt leczniczy Buvidal 160 mg do stosowania raz na miesiąc, z zachowaniem ścisłej kontroli w okresie po zmianie dawkowania produktów. Dawka wyrażona w mg może się różnić pomiędzy produktami (do podania podjęzykowego) zawierającymi buprenorfinę, co należy uwzględniać indywidualnie dla każdego produktu. Właściwości farmakokinetyczne leku Buvidal zostały przedstawione w punkcie 5.2. Dostosowywanie dawki i leczenie podtrzymujące Lek Buvidal może być podawany jeden raz na tydzień albo jeden raz na miesiąc. Dopuszczalne jest zwiększanie albo zmniejszanie dawek a produkty do stosowania jeden raz na tydzień i jeden raz na miesiąc można zamieniać w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta i oceny jego stanu klinicznego dokonywanej przez lekarza prowadzącego leczenie, zgodnie z zaleceniami przedstawionymi w tabeli 1.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
Po zmianie produktu należy prowadzić dokładniejszą obserwację stanu pacjentów. Ocena leczenia długookresowego opiera się na danych zebranych w ciągu 48 tygodni. Dawkowanie uzupełniające W zależności od indywidualnych, bieżących potrzeb pacjenta można mu podać maksymalnie jedną dawkę uzupełniającą leku Buvidal 8 mg podczas nieplanowej wizyty odbywającej się w okresie pomiędzy normalnymi cotygodniowymi i comiesięcznymi dawkami. Maksymalna dawka na tydzień dla pacjentów, którzy są w cotygodniowym leczeniu lekiem Buvidal wynosi 32 mg z dodatkową dawką wynoszącą 8 mg. Maksymalna dawka na miesiąc dla pacjentów, którzy są w comiesięcznym leczeniu lekiem Buvidal wynosi 160 mg. Pominięte dawki Aby uniknąć pominięcia dawek, dawkę cotygodniową można podawać do 2 dni wcześniej i do 2 dni później niż stały cotygodniowy czas podawania, natomiast dawka comiesięczna może być podawana do 1 tygodnia przed albo do 1 tygodnia po stałym czasie podawania.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
W przypadku pominięcia dawki, należy możliwie jak najszybciej podać kolejną dawkę. Cel leczenia i jego przerwanie Przed rozpoczęciem leczenia produktem Buvidal należy uzgodnić cele leczenia wspólnie z pacjentem. Odstawiając leczenie produktem leczniczym Buvidal trzeba uwzględnić właściwości produktu o przedłużonym uwalnianiu i rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki, aby zapobiec objawom odstawienia (patrz punkt 4.4). W przypadku przestawienia pacjenta na leczenie buprenorfiną w postaci podjęzykowej, powinno to mieć miejsce jeden tydzień po podaniu ostatniej dawki tygodniowej albo jeden miesiąc po podaniu ostatniej miesięcznej dawki produktu Buvidal, zgodnie z zaleceniami przedstawionymi w tabeli 1 . Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Skuteczność i bezpieczeństwo buprenorfiny u pacjentów w podeszłym wieku, powyżej 65. roku życia, nie zostały ustalone. Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
Zasadniczo, dawkowanie zalecane dla pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek jest takie samo jak w przypadku młodszych osób dorosłych z prawidłową czynnością nerek. Niemniej jednak, jako że pacjenci w podeszłym wieku mogą mieć upośledzoną czynność nerek i (lub) wątroby, konieczne może być dostosowanie dawki (patrz poniżej). Zaburzenia czynności wątroby Buprenorfinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkt 5.2.). U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby stosowanie buprenorfiny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma potrzeby modyfikacji dawki buprenorfiny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się ostrożne dawkowanie leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat (patrz punkt 4.4). Dane nie są dostępne. Sposób podawania Lek Buvidal jest przeznaczony wyłącznie do podawania podskórnego. Całą zawartość ampułko- strzykawki należy powoli wstrzyknąć w tkankę podskórną w różnych obszarach ciała (pośladki, udo, brzuch albo ramię), o ile posiadają one dostateczną warstwę tkanki podskórnej. Na poszczególnych obszarach wstrzyknięcia można podawać w wiele miejsc. Miejsca wstrzyknięć należy zmieniać dla wstrzyknięć cotygodniowych i comiesięcznych. Nie należy podawać wstrzyknięć ponownie w to samo miejsce przed upływem co najmniej 8 tygodni przy dawkowaniu cotygodniowym. Nie ma danych klinicznych na poparcie podawania wstrzyknięcia miesięcznej dawki ponownie w to samo miejsce. Mało prawdopodobne jest, że wiąże się to z bezpieczeństwem.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dawkowanie
Decyzja o podaniu wstrzyknięcia ponownie w to samo miejsce należy do oceny stanu klinicznego przeprowadzonej przez lekarza prowadzącego. Przy podawaniu dawki nie wolno jej dzielić i należy ją podać w pojedynczym wstrzyknięciu. Nie wolno podawać dawek donaczyniowo (dożylnie), śródmięśniowo ani śródskórnie (w skórę) (patrz punkt 4.4). Instrukcje podawania, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Zaburzenia czynności wątroby o nasileniu ciężkim. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens .
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podanie Należy zachować ostrożność, aby nie dopuścić do przypadkowego wstrzyknięcia produktu Buvidal. Nie wolno podawać dawki donaczyniowo (dożylnie), śródmięśniowo ani śródskórnie. Podanie śródnaczyniowe, na przykład wstrzyknięcie dożylne, stanowiłoby poważne zagrożenie z uwagi na fakt, że w kontakcie z płynami ustrojowymi produkt Buvidal zamienia się w litą masę, która potencjalnie mogłaby uszkodzić naczynie krwionośne albo doprowadzić do jego niedrożności bądź też powstania incydentów zakrzepowo-zatorowych. Aby zminimalizować ryzyko niewłaściwego stosowania, nadużywania i stosowania niezgodnego z przeznaczeniem, przy przepisywaniu i wydawaniu buprenorfiny należy zachować odpowiednie środki ostrożności. Buvidal powinien być podawany bezpośrednio pacjentowi przez fachowy personel medyczny. Przyjmowanie produktu przez pacjentów w domu bądź też samodzielnie jest niedozwolone.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Wszelkie próby odstawienia leczenia w formie depot powinny być monitorowane przez cały okres leczenia. Właściwości produktu o przedłużonym uwalnianiu W trakcie leczenia, w tym także w momencie jego rozpoczęcia i zakończenia, należy wziąć pod uwagę właściwości produktu o przedłużonym uwalnianiu (patrz punkt 4.2). W szczególności należy obserwować pacjentów z chorobami współistniejącymi i (lub) przyjmujących jednocześnie inne produkty lecznicze pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych toksyczności, przedawkowania bądź zespołu odstawienia, spowodowanych podwyższonym bądź obniżonym stężeniem buprenorfiny (patrz punkty 4.5 oraz 5.2). Depresja ośrodka oddechowego Odnotowano szereg przypadków zgonu z powodu depresji ośrodka oddechowego, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) albo gdy buprenorfinę stosowano niezgodnie z zaleceniami.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Odnotowano również przypadki zgonów związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol, gabapentynoidy (na przykład pregabalina i gabapentyna) (patrz punkt 4.5) lub inne opioidy. Buprenorfinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, astmą, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, hipoksją, hiperkapnią, istniejącym wcześniej zahamowaniem ośrodka oddechowego lub kifoskoliozą). Buprenorfina może powodować poważne, śmiertelne w skutkach zahamowanie ośrodka oddechowego u dzieci i osób nieuzależnionych od opioidów, które przypadkowo lub celowo przyjmą ten produkt. Depresja OUN Buprenorfina może powodować senność, zwłaszcza przyjmowana jednocześnie z alkoholem lub innymi środkami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak benzodiazepiny, leki uspokajające, nasenne, gabapentynoidy lub produkty nasenne (patrz punkt 4.5 i 4.7).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Tolerancja i zaburzenia wynikające ze stosowania opioidów (nadużywanie i uzależnienie) Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ (mi) i jej przewlekłe podawanie może prowadzić do uzależnienia od opioidów. W wyniku wielokrotnego podania opioidów, takich jak buprenorfina może rozwinąć się tolerancja, uzależnienie fizyczne i psychiczne oraz zaburzenia związane z używaniem opioidów (OUD). Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie buprenorfiny może prowadzić do przedawkowania i(lub) zgonu. Ryzyko wystąpienia OUD jest zwiększone u pacjentów z zaburzeniami związanymi z używaniem substancji psychoaktywnych (w tym z zaburzeniami związanymi z nadużywaniem alkoholu) w wywiadzie osobistym lub rodzinnym (rodzice lub rodzeństwo), u pacjentów aktualnie palących tytoń lub u osób z innymi zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie (np. duża depresja, zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia buprenorfiną i w trakcie leczenia należy uzgodnić z pacjentem cele leczenia i plan odstawienia leku (patrz punkt 4.2). Pacjenci będą wymagali monitorowania pod kątem oznak zachowań związanych z poszukiwaniem narkotyków (np. zbyt wczesne prośby o uzupełnienie leków). Obejmuje to przegląd jednocześnie przyjmowanych opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). W przypadku pacjentów z oznakami i objawami OUD należy rozważyć konsultację ze specjalistą ds. uzależnień. Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie produktu leczniczego Buvidal i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Zapalenie wątroby i incydenty wątrobowe Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających wyjściową czynność wątroby i udokumentowanie statusu pod względem wirusowego zapalenia wątroby. Pacjenci z dodatnim wynikiem testu na obecność wirusowego zapalenia wątroby przyjmujący określone towarzyszące produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) z zaburzeniami czynności wątroby są narażeni na ryzyko przyspieszonego uszkodzenia wątroby.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby. U osób uzależnionych od opioidów odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby, zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach o działaniach niepożądanych po wprowadzeniu do obrotu produktów leczniczych zawierających buprenorfinę. Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, jak również przypadki cytolitycznego zapalenia wątroby, niewydolności wątroby, marskości wątroby, zespołu wątrobowo- nerkowego, encefalopatii wątrobowej i zgonu. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, choroba genetyczna, zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych i jednoczesne stosowanie narkotyków dożylnych.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Te obciążające czynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem podawania buprenorfiny oraz w trakcie leczenia. W razie podejrzenia występowania zaburzeń czynności wątroby konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna. Zależnie od jej wyniku lek Buvidal można wycofać. Konieczne może być monitorowanie pacjenta dłużej niż przez jednotygodniowy bądź jednomiesięczny okres leczenia. W przypadku kontynuowania leczenia należy uważnie monitorować czynność wątroby . Wywołanie zespołu odstawienia Rozpoczynając leczenie buprenorfiną, ważne jest, aby pamiętać o częściowym wpływie agonistycznym buprenorfiny. Produkty zawierające buprenorfinę wywoływały u pacjentów uzależnionych od opioidów objawy odstawienia, jeśli były podawane przed ustąpieniem działań agonistycznych spowodowanych niedawnym zastosowaniem bądź niewłaściwym zastosowaniem opioidów.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Aby nie dopuścić do wywołania objawów odstawienia, w razie zaobserwowania obiektywnych i wyraźnych objawów podmiotowych i przedmiotowych odstawienia o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, należy ponownie wdrożyć leczenie (patrz punkt 4.2). Przerwanie leczenia może prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu abstynencyjnego. Zaburzenia czynności wątroby Buprenorfina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby należy monitorować w celu wykrycia objawów podmiotowych i przedmiotowych odstawienia opioidów, toksyczności lub przedawkowania spowodowanego zwiększeniem stężenia buprenorfiny. Buprenorfinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2). W trakcie leczenia należy regularnie monitorować czynność wątroby. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby stosowanie buprenorfiny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), patrz punkty 4.2 i 5.2. Wydłużenie odstępu QT Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania produktu Buvidal jednocześnie z innymi produktami leczniczymi powodującymi wydłużenie odstępu QT oraz u pacjentów z zespołem wydłużonego QT w wywiadzie lub obciążonych innymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT. Kontrola ostrego bólu W trakcie ciągłego stosowania produktu Buvidal, kontrola ostrego bólu może wymagać podania opioidów w skojarzeniu z lekiem wykazującym duże powinowactwo do receptorów opioidowych μ (np. fentanyl), nieopioidowymi lekami przeciwbólowymi i znieczuleniem miejscowym.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów leczonych produktem Buvidal, dostosowanie dawki doustnego albo dożylnych krótko działających opioidowych przeciwbólowych produktów leczniczych (morfiny w postaci o natychmiastowym uwalnianiu, oksykodonu albo fentanylu) w celu uzyskania pożądanego efektu przeciwbólowego może wymagać podwyższenia dawek. W trakcie leczenia należy prowadzić obserwację pacjentów. Stosowanie u dzieci i młodzieży Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny u dzieci w wieku poniżej 16 lat (patrz punkt 4.2). Ze względu na ograniczoną liczbę danych dotyczących stosowania u młodzieży (w wieku od 16 do 17 lat) pacjenci z tej grupy wiekowej wymagają uważnego monitorowania w trakcie leczenia. Zaburzenia oddychania podczas snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania podczas snu, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Działania typowe dla klasy leków Opioidy mogą wywoływać hipotonię ortostatyczną. Opioidy mogą powodować podwyższenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych. Dlatego należy zachować ostrożność, podając opioidy pacjentom po urazach głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone, lub jeśli w przeszłości występowały napady padaczkowe. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem tętniczym, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewki moczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawu choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta bądź ustalenie rozpoznania lub też zaciemniać przebieg kliniczny współwystępującej choroby.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych, dlatego u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowane ostrożnie. Lateks Do produkcji osłony na igły nie użyto naturalnej gumy ani lateksu. Niemniej nie można wykluczyć obecności znikomych ich śladów i dlatego u osób wrażliwych na lateks istnieje ryzyko reakcji alergicznych, którego nie można całkowicie wykluczyć.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji produktu Buvidal z innymi produktami leczniczymi. Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania buprenorfiny z:  naltreksonem i nalmefenem: Są one antagonistami opioidów, które mogą hamować farmakologiczny wpływ buprenorfiny. U pacjentów uzależnionych od opioidów i przyjmujących aktualnie leczenie buprenorfiną, naltrekson może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów odstawienia opioidów. W przypadku pacjentów otrzymujących leczenie naltreksonem, może on hamować zamierzony efekt terapeutyczny buprenorfiny;  napojami alkoholowymi lub produktami leczniczymi zawierającymi alkohol, ponieważ alkohol nasila wpływ sedatywny buprenorfiny (patrz punkt 4.7);  benzodiazepinami: połączenie to może spowodować śmierć w wyniku zahamowania czynności oddechowej pochodzenia ośrodkowego.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Interakcje
Dlatego dawki muszą być dokładnie monitorowane, a połączenia tego należy unikać w przypadkach, gdy istnieje ryzyko niewłaściwego użycia. Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne. Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4);  gabapentynoidami: jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Buvidal z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może prowadzić do depresji oddechowej, niedociśnienia, głębokiej sedacji, śpiączki lub zgonu. Dlatego dawki muszą być dokładnie monitorowane, a połączenia takiego nie wolno stosować w przypadkach, gdy istnieje ryzyko niewłaściwego użycia. Należy ostrzec pacjentów, że stosowanie gabapentynoidów jednocześnie z tym produktem powinno odbywać się ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4);  produktami leczniczymi o działaniu serotoninergicznym, takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4);  innymi środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego: innymi pochodnymi opioidowymi (np.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Interakcje
metadonem, lekami przeciwbólowymi i przeciwkaszlowymi), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, działającymi sedatywnie antagonistami receptora H 1 , barbituranami, anksjolitykami innymi niż benzodiazepiny, lekami antypsychotycznymi, klonidyną i substancjami pochodnymi. Połączenia te nasilają tłumienie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Z uwagi na wpływ leku na obniżenie koncentracji prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn mogą być niebezpieczne (patrz punkt 4.7);  opioidowymi lekami przeciwbólowymi: Uzyskanie odpowiedniej analgezji może być utrudnione, jeśli podano pełnego agonistę opioidowego pacjentom otrzymującym buprenorfinę. Istnieje zatem możliwość przedawkowania pełnego agonisty, zwłaszcza przy próbach zahamowania efektów działania częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu się zmniejsza (patrz punkt 4.4);  Buprenorfina jest metabolizowana do norbuprenorfiny w głównej mierze przez CYP3A4.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Interakcje
Interakcje z jednocześnie podawanymi induktorami lub inhibitorami zostały określone w badaniach obejmujących buprenorfinę do stosowania przezśluzówkowo bądź przezskórnie. Buprenorfina jest również metabolizowana do buprenorfiny-3β-glukuronidu pod wpływem UGT1A1;  inhibitory CYP3A4 mogą wykazywać metabolizm buprenorfiny prowadzący do zwiększonego C max i AUC buprenorfiny i norbuprenorfiny: Produkt Buvidal nie wykazuje efektów pierwszego przejścia a inhibitory CYP3A4 (np. inhibitory proteazy, takie jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir albo azolowe leki przeciwgrzybicze, takie jak ketokonazol, itrakonazol lub antybiotyki makrolidowe) podawane jednocześnie z produktem Buvidal będą prawdopodobnie miały mniejszy wpływ na metabolizm buprenorfiny niż w przypadku podawania razem z buprenorfiną w postaci podjęzykowej.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Interakcje
Przy zmianie buprenorfiny w postaci podjęzykowej na produkt Buvidal , konieczne może być monitorowanie pacjentów w celu zapewnienia odpowiedniego stężenia buprenorfiny w osoczu. U pacjentów już leczonych produktem Buvidal i rozpoczynających przyjmowanie inhibitorów CYP3A4 należy stosować Buvidal przeznaczony do przyjmowania raz na tydzień i obserwować ich pod kątem wystąpienia objawów podmiotowych i przedmiotowych przedawkowania. W sytuacji odwrotnej, kiedy pacjent przyjmujący produkt Buvidal jednocześnie z inhibitorem CYP3A4 odstawi leczenie inhibitorem CYP3A4 należy go obserwować pod kątem objawów odstawienia (patrz punkt 4.4);  induktory CYP3A4 mogą wykazywać metabolizm buprenorfiny prowadzący do niższych poziomów buprenorfiny: Produkt Buvidal nie wykazuje efektów pierwszego przejścia a induktory CYP3A4 (np.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Interakcje
fenobarbital, karbamazepina, fenytoina albo ryfampicyna) podawane jednocześnie z produktem Buvidal będą prawdopodobnie miały mniejszy wpływ na metabolizm buprenorfiny niż w przypadku podawania razem z buprenorfiną w postaci podjęzykowej. Jeśli u pacjenta nastąpi zamiana produktu zawierającego buprenorfinę do stosowania podjęzykowego na produkt Buvidal, konieczne może być monitorowanie stężenia buprenorfiny w osoczu krwi i utrzymywanie go na odpowiednim poziomie. U pacjentów już leczonych produktem Buvidal i rozpoczynających przyjmowanie induktorów CYP3A4 należy stosować Buvidal przeznaczony do przyjmowania raz na tydzień i obserwować ich pod kątem wystąpienia objawów podmiotowych i przedmiotowych odstawienia. W sytuacji odwrotnej, kiedy pacjent przyjmujący produkt Buvidal jednocześnie z induktorem CYP3A4 odstawi leczenie induktorem CYP3A4, należy go obserwować pod kątem objawów przedawkowania;  inhibitory UGT1A1 mogą mieć wpływ na ogólnoustrojowe wystawienie na buprenorfinę;  inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitorami MAO): jak wskazuje doświadczenie ze stosowania morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami MAO może spowodować nasilenie działania opioidów.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Interakcje
 jednoczesne podawanie buprenorfiny z lekami przeciwcholinergicznymi lub lekami o działaniu przeciwcholinergicznym (np. trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami antyhistaminowymi, lekami przeciwpsychotycznymi, lekami zwiotczającymi mięśnie, lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona) może powodować nasilenie przeciwcholinergicznych działań niepożądanych.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania buprenorfiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Buprenorfinę należy stosować podczas ciąży wyłącznie, jeśli potencjalne korzyści przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Buprenorfina stosowana pod koniec ciąży, nawet przez krótki czas, może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka. Długotrwałe podawanie w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie u noworodka zespołu odstawienia (np. hipertonię, drżenie noworodków, pobudzenie, drgawki kloniczne albo inne drgawki). Zespół ten zwykle trwa od kliku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z uwagi na długi okres półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie noworodka, aby zapobiec ryzyku wystąpienia zahamowania ośrodka oddechowego lub zespołu odstawienia u noworodka.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego, a produkt Buvidal powinien być stosowany w okresie karmienia piersią ostrożnie. Płodność Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące wpływu buprenorfiny na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu buprenorfiny na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas stosowania u pacjentów uzależnionych od opioidów. Buprenorfina może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia procesów myślowych, zwłaszcza w okresie wprowadzania leczenia i dostosowywania dawki. Stosowanie produktu z alkoholem lub środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilać wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5). Pacjenta należy ostrzec przed obsługiwaniem lub prowadzeniem niebezpiecznych maszyn podczas przyjmowania tego leku, dopóki nie zostanie ustalone, w jaki sposób lek wpływa na pacjenta. Personel medyczny sprawujący opiekę przekaże indywidualne zalecenia.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Do najczęściej zgłaszanych reakcji niepożądanych związanych z leczeniem buprenorfiną należą ból głowy, nudności, wzmożona potliwość, bezsenność, zespół odstawienia i ból. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli 2 podsumowano działania niepożądane zgłoszone przez osoby przyjmujące buprenorfinę, w tym produkt Buvidal. Częstość wymienionych poniżej możliwych działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zestawione według klasyfikacji układów narządów
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana
Zakażeniai zarażenia pasożytnicze Zakażenie Grypa Zapalenie gardła Nieżyt nosa Zapalenie tkanki łącznej w miejscu wstrzyknięcia
Zaburzenia krwii układu chłonnego Limfadenopatia
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Osłabienie łaknienia
Zaburzeniapsychiczne Bezsenność Lęk Pobudzenie Depresja Odczuwanie wrogości NerwowośćZaburzenia procesu myślowego ParanojaZależność lekowa OmamyStan euforyczny
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Senność Zawroty głowy Migrena Parestezje Omdlenie Drżenie HipertoniaZaburzenia mowy

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zestawione według klasyfikacji układów narządów
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana
Zaburzenia oka Zaburzenia łzawienia Rozszerzenie źrenicZwężenie źrenic
Zaburzenia uchai błędnika Zawroty głowy
Zaburzenia serca Kołatanie serca
Zaburzenianaczyniowe Rozszerzenie naczyń Niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia Kaszel Duszność Ziewanie AstmaZapalenie oskrzeli
Zaburzenia żołądkai jelit Nudności Zaparcie Wymioty Ból brzucha Wzdęcia NiestrawnośćSuchość jamy ustnej BiegunkaZaburzenia żołądka i jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej Zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowej Wzrost poziomu enzymówwątrobowych
Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej Wysypka ŚwiądPokrzywka Wysypkagrudkowata Rumień
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów Ból pleców Ból mięśni Kurcze mięśni Ból szyiBól kości
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zatrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Bolesne miesiączkowanie
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Nadmierna potliwość Zespół odstawienia Ból Ból w miejscu wstrzyknięcia Świąd w miejscu wstrzyknięcia Rumień w miejscu wstrzyknięcia Obrzęk w miejscuwstrzyknięcia Stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia Zasinieniew miejscu wstrzyknięcia Ropień w miejscu wstrzyknięcia Owrzodzenie w miejscu wstrzyknięcia Martwica wmiejscu wstrzyknięcia

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zestawione według klasyfikacji układów narządów
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana
Reakcja w miejscu wkłucia Stwardnieniew miejscu wstrzyknięcia Zgrubieniew miejscu wstrzyknięcia Obrzęk obwodowy OsłabienieZłe samopoczucie Gorączka DreszczeZespół odstawienia u noworodkaBól w klatce piersiowej Pokrzywka w miejscuwstrzyknięcia
Badaniadiagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Zawroty głowy związanez wykonywaniem procedury

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych reakcji niepożądanych Reakcje w miejscu wstrzyknięcia W badaniu fazy III prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby i oceniającym skuteczność leczenia, 36 (16,9%) z 213 pacjentów z grupy leczenia przyjmującej Buvidal (5% wszystkich podanych wstrzyknięć) zgłosiło reakcje niepożądane w miejscu wstrzyknięcia. Do najczęstszych reakcji niepożądanych należał ból w miejscu wstrzyknięcia (8,9%), świąd w miejscu wstrzyknięcia (6,1%) oraz rumień w miejscu wstrzyknięcia (4,7%). Wszystkie reakcje w miejscu wstrzyknięcia miały łagodne albo umiarkowane nasilenie i w większości przypadków były przemijające. Podczas stosowania produktu Buvidal po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano działania niepożądane związane z miejscem wstrzyknięcia, takie jak ropień, owrzodzenie i martwica. Uzależnienie od leku Wielokrotne stosowanie buprenorfiny, nawet w dawkach terapeutycznych, może prowadzić do uzależnienia od leku.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Działania niepożądane
Ryzyko uzależnienia od narkotyków może różnić się w zależności od indywidualnych czynników ryzyka u pacjenta, dawki i czasu trwania leczenia opioidami (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Głównym objawem wymagającym interwencji w razie przedawkowania buprenorfiny jest zahamowanie ośrodka oddechowego wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu. Pierwszymi objawami przedawkowania są: nadmierna potliwość, senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie oddechu i czynności serca pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania ośrodka oddechowego i standardowe środki intensywnej opieki. Musi być zapewniona drożność dróg oddechowych i wspomagana lub kontrolowana wentylacja. Pacjenta należy umieścić w placówce, gdzie dostępne są pełne możliwości przeprowadzenia resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami. Zaleca się zastosowanie antagonisty opioidów (tzn.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Przedawkowanie
naloksonu), chociaż wywiera niewielki wpływ na odwracanie objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na substancje będące całkowitymi agonistami opioidowymi. Określając długość okresu leczenia potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania , należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny oraz właściwość przedłużonego uwalniania produktu Buvidal (patrz punkt 4.4). Nalokson może zostać usunięty z organizmu szybciej niż buprenorfina, przez co może dojść do nawrotu wcześniej opanowanych objawów przedawkowania buprenorfiny.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnienia od opioidów, kod ATC: N07BC01 Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ (mi) i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w leczeniu podtrzymującym uzależnienia od opioidów jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania nielegalnych opioidów przez pacjentów uzależnionych od opioidów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Skuteczność kliniczna Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu Buvidal w leczeniu uzależnienia opioidowego pochodzą głównie z przedrejestracyjnego randomizowanego badania klinicznego fazy III prowadzonego metodą podwójnie ślepej próby z zastosowaniem podwójnego pozorowania i grupy kontrolnej przyjmującej aktywny lek oraz zmiennych dawek u pacjentów uzależnionych od opioidów w stopniu umiarkowanym do ciężkiego.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W trakcie tego badania 428 pacjentów zostało losowo przydzielonych do jednej z dwóch grup leczenia. Pacjenci w grupie leczenia przyjmującej Buvidal (n=213) otrzymywali cotygodniowe wstrzyknięcia (16 mg do 32 mg) przez pierwszych 12 tygodni, a następnie – przez ostatnie 12 tygodni – wstrzyknięcia comiesięczne (64 mg do 160 mg), a dodatkowo, przez cały okres leczenia przyjmowali także dobowe dawki placebo w postaci tabletek podjęzykowych. Pacjenci w grupie leczenia przyjmującej podjęzykowo buprenorfinę z naloksonem (n=215) otrzymywali cotygodniowe wstrzyknięcia placebo przez pierwszych 12 tygodni, a następnie – przez ostatnie 12 tygodni – wstrzyknięcia comiesięczne, a dodatkowo, przez cały okres leczenia przyjmowali codziennie podjęzykowe tabletki buprenorfiny z naloksonem (8 mg do 24 mg przez pierwsze 12 tygodni oraz 8 mg do 32 mg przez ostatnie 12 tygodni).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W ciągu 12 tygodni, w których wstrzyknięcia podawane były raz na miesiąc, pacjenci z obydwu grup mogli, w razie konieczności, otrzymać jednokrotnie w ciągu miesiąca jedną dodatkową dawkę 8 mg produktu Buvidal do stosowania jeden raz na tydzień. W ciągu pierwszych 12 tygodni pacjenci odbyli 12 cotygodniowych wizyt, natomiast w ciągu ostatnich 12 tygodni – 6 wizyt (3 planowe wizyty comiesięczne i 3 wizyty związane z wykonaniem losowych badań toksykologicznych moczu). Podczas każdej wizyty oceniano także parametry związane ze skutecznością i bezpieczeństwem leczenia. Spośród 428 zrandomizowanych pacjentów, 24-tygodniowy okres leczenia zakończyło 69,0% (147/213) pacjentów z grupy leczenia przyjmującej Buvidal oraz 72,6% (156/215) pacjentów z grupy leczenia przyjmującej buprenorfinę z naloksonem w postaci podjęzykowej.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu osiągnięto główny punkt końcowy obejmujący równoważność stwierdzoną na podstawie średniego odsetka próbek moczu, w których nie wykryto obecności nielegalnych opioidów w okresie od 1 do 24 tygodnia leczenia w grupie z produktem Buvidal w porównaniu do grupy przyjmującej buprenorfinę z naloksonem w postaci podjęzykowej (Tabela 3). Dowiedziono nadrzędności produktu Buvidal w stosunku do buprenorfiny z naloksonem w postaci podjęzykowej (wcześniej przyjęte założenie) w odniesieniu do drugorzędowego punktu końcowego obejmującego funkcję rozkładu prawdopodobieństwa (CDF) dla odsetka próbek moczu, w których nie stwierdzono opioidów w okresie od 4 do 24 tygodnia leczenia (Tabela 3).

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Tabela 3. Zmienne dotyczące skuteczności uzyskane w przedrejestracyjnym randomizowanym badaniu klinicznym fazy III prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z zastosowaniem podwójnego pozorowania i grupy kontrolnej przyjmującej aktywny lek oraz zmiennych dawek u pacjentówuzależnionych od opioidów w stopniu umiarkowanym do ciężkiego
Zmienna dotycząca skuteczności Statystyka Buvidal SL BPN/NX Różnica wleczeniu (%)a (95 % CI) Wartośćp
Odsetek próbek moczu,w których nie stwierdzono nielegalnych opioidów N 213 215
Średnia LS (%) (SE) 35,1 (2,48) 28,4 (2,47) 6,7 <0,001
95% CI 30,3 – 40,0 23,5 – 33,3 -0,1 – 13,6
CDF odsetka próbek moczu, w których nie stwierdzono obecności nielegalnych opioidóww tygodniach 4-24. N 213 215
Mediana 26,7 6,7 – 0,008b

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CDF = funkcja rozkładu prawdopodobieństwa, CI = przedział ufności, LS = metoda najmniejszych kwadratów; SE = błąd standardowy, SL BPN/NX = buprenorfina z naloksonem w postaci podjęzykowej a Różnica = Buvidal – SL BPN/NX. b Wartość p przyjęta dla nadrzędności Przeprowadzono długookresowe otwarte badanie fazy III, w którym oceniano Buvidal do stosowania raz na tydzień oraz raz na miesiąc podawany w zmiennych dawkach przez 48 tygodni. Do badania włączono łącznie 227 pacjentów uzależnionych od opioidów w stopniu umiarkowanym do ciężkiego, z których 190 osób zmieniło leczenie z buprenorfiny (w połączeniu z naloksonem albo bez naloksonu) w postaci podjęzykowej, natomiast 37 pacjentów nie przyjmowało wcześniej buprenorfiny. W ciągu 48 tygodni leczenia pacjenci mogli zmieniać leczenie pomiędzy produktem Buvidal we wstrzyknięciach cotygodniowych oraz comiesięcznych a także pomiędzy dawkami (8 mg na 32 mg produktu Buvidal raz na tydzień oraz 64 mg na 160 mg produktu Buvidal raz na miesiąc), w zależności od oceny stanu klinicznego przeprowadzonej przez lekarza.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W grupie pacjentów, u których leczenie zostało zmienione z buprenorfiny w postaci podjęzykowej, odsetek pacjentów, u których nie stwierdzono nielegalnych opioidów w moczu wynosił 78,8% w punkcie wyjściowym oraz 84,0% po zakończeniu 48-tygodniowego okresu leczenia. W przypadku pacjentów, którzy wcześniej nie przyjmowali tego rodzaju leczenia, odsetek osób, u których nie stwierdzono nielegalnych opioidów w moczu wynosił 0,0% w punkcie wyjściowym oraz 63,0% po zakończeniu 48-tygodniowego okresu leczenia. Ogółem, 48-tygodniowy okres leczenia zakończyło 156 pacjentów (68,7%).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Buvidal do stosowania raz na tydzień Wchłanianie Po wstrzyknięciu stężenie buprenorfiny w osoczu wzrasta, a mediana czasu, w którym uzyskuje się maksymalne stężenie w osoczu (t max ), wynosi około 24 godziny. Lek Buvidal charakteryzuje się całkowitą biodostępnością bezwzględną. Stałe stężenie ogólnoustrojowe osiąga się po podaniu czwartej dawki cotygodniowej. W przedziale dawek od 8 mg do 32 mg obserwuje się zwiększenie ekspozycji proporcjonalne do wielkości dawki. Dystrybucja Pozorna objętość dystrybucji buprenorfiny wynosi około 1900 l. Około 96% buprenorfiny ulega wiązaniu z białkami, głównie z globuliną alfa i beta. Metabolizm i eliminacja Buprenorfina jest metabolizowana w procesie utleniania przez 14-N-dealkilację do N-dealkilobuprenorfiny (zwanej również norbuprenorfiną) przy udziale cytochromu P450 CYP3A4 i przez sprzęganie z kwasem glukuronowym cząsteczki macierzystej i metabolitu dealkilowanego.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
N-dealkilobuprenorfina jest agonistą receptora opioidowego μ o słabej aktywności wewnętrznej. Po podskórnym podaniu produktu Buvidal, stężenie metabolitów norbuprenorfiny w osoczu krwi jest istotnie niższe niż w przypadku podjęzykowego przyjmowania buprenorfiny dzięki ominięciu efektu pierwszego przejścia. Eliminacja buprenorfiny uwalnianej z produktu Buvidal jest zależna od tempa uwalniania, a końcowy okres półtrwania wynosi od 3 do 5 dni. Buprenorfina jest głównie eliminowana z kałem, poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów (70 %), reszta jest wydalana z moczem. Całkowity klirens buprenorfiny wynosi około 68 l/godz. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (  30%) w ogólnym klirensie buprenorfiny.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z poważnymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zaburzenia czynności wątroby W tabeli 4. podsumowano wyniki badania klinicznego oceniającego ekspozycję po podaniu 2,0/0,5 mg buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby o różnym stopniu nasilenia.

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Tabela 4. Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny po podaniu 2,0/0,5 mg buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z zaburzeniami czynnościwątroby o różnym stopniu nasilenia (zmiana w porównaniu z osobami zdrowymi)
Parametr farmakokinetyczny Łagodne zaburzenia czynności wątroby(Klasa A wg skali Childa-Pugha) (n=9) Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(Klasa B wg skali Childa- Pugha)(n=8) Ciężkie zaburzenia czynności wątroby(Klasa C wg skali Childa-Pugha) (n=8)
Buprenorfina
Cmax 1,2-krotnezwiększenie 1,1-krotne zwiększenie 1,7-krotne zwiększenie
AUClast Wyniki podobne do wyników w grupiekontrolnej 1,6-krotne zwiększenie 2,8-krotne zwiększenie

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ogólnie, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie (patrz punkty 4.2, 4.3 oraz 4.4). Dzieci i młodzież Dane farmakokinetyczne u dzieci i młodzieży (poniżej 18 roku życia) nie są znane. Symulowane dane dotyczące wystawienia na buprenorfinę u młodzieży w wieku 16 lat wykazują niższe wartości C max i AUC w porównaniu z wartościami obserwowanymi u dorosłych dla cotygodniowych i comiesięcznych dawek Buvidal.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Ostra toksyczność buprenorfiny została przebadana na myszach i szczurach po podaniu doustnym i pozajelitowym (dożylnym, dootrzewnowym). Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością buprenorfiny. Stwierdzono niewielkie działanie toksyczne buprenorfiny na tkanki i parametry biochemiczne u psów rasy beagle, którym podawano ją podskórnie przez jeden miesiąc, u małp z gatunku Rhesus, którym podawano ją doustnie przez jeden miesiąc oraz u szczurów i pawianów, którym podawano ją śródmięśniowo przez sześć miesięcy. Badania teratogenności i toksycznego wpływu na reprodukcję przeprowadzone na szczurach i królikach, którym podawano buprenorfinę śródmięśniowo, nie wykazały szkodliwego wpływu na zarodek ani też działania teratogennego i nie zaobserwowano żadnego widocznego wpływu na zdolność do odstawienia. U szczurów nie zaobserwowano żadnych działań niepożądanych dotyczących płodności czy ogólnej rozrodczości.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przewlekłej toksyczności podłoża stosowanego dla Buvidal przeprowadzone u szczurów i psów nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Fosfatydylocholina sojowa Glicerolu dioleinian Etanol bezwodny 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułko-strzykawka o pojemności 1 ml (ze szkła typu I) z ogranicznikiem tłoka (z gumy bromobutylowej pokrytym fluoropolimerem) z igłą (rozmiar 23 G, ½ cala, 12 mm) i osłonką igły (z kauczuku butadienowo-styrenowego). Ampułko-strzykawka posiada zabezpieczenie przed przypadkowym zakłuciem igłą po zakończeniu wstrzyknięcia. Osłonka na igłę, w którą zaopatrzona jest strzykawka z systemem zabezpieczającym, może zawierać lateks. Wielkości opakowań: Każde opakowanie zawiera 1 ampułko-strzykawkę z ogranicznikiem, igłę, osłonkę na igłę, urządzenie zabezpieczające i 1 tłok.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ważna informacja  Produkt należy podawać w tkankę podskórną.  Należy unikać podawania donaczyniowego, śródmięśniowego i śródskórnego.  Produktu nie wolno używać w przypadku uszkodzenia strzykawki z systemem zabezpieczającym bądź opakowania.  Osłonka na igłę, w którą zaopatrzona jest strzykawka, może zawierać lateks, który u osób wrażliwych na tę substancję może wywoływać reakcje alergiczne.  Podczas użytkowania strzykawki z systemem zabezpieczającym należy zachować ostrożność, aby nie dopuścić do zakłucia. Strzykawka z systemem zabezpieczającym jest zaopatrzona w urządzenie zabezpieczające igłę, uruchamiające się po podaniu wstrzyknięcia. Nie zdejmować osłonki ze strzykawki z systemem zabezpieczającym, dopóki nie jest się gotowym do wykonania iniekcji. Po zdjęciu osłonki, w żadnym wypadku nie wolno próbować nałożyć jej z powrotem na igłę.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 8 mg
Dane farmaceutyczne
 Zużytą strzykawkę z systemem zabezpieczającym należy od razu po użyciu wyrzucić. Nie wolno używać strzykawki z systemem zabezpieczającym ponownie. Pełna instrukcja użycia znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Buvidal, 8 mg, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Buvidal, 16 mg, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Buvidal, 24 mg, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Buvidal, 32 mg, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Buvidal 8 mg roztworu do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Każda ampułko-strzykawka zawiera 8 mg buprenorfiny. Buvidal 16 mg roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Każda ampułko-strzykawka zawiera 16 mg buprenorfiny. Buvidal 24 mg roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Każda ampułko-strzykawka zawiera 24 mg buprenorfiny. Buvidal 32 mg roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu Każda ampułko-strzykawka zawiera 32 mg buprenorfiny. Substancje pomocnicze o znanym działaniu Produkt o mocy 8 mg, 16 mg, 24 mg oraz 32 mg zawiera 95,7 mg alkoholu (etanolu) w każdym ml (10% w/w). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. Przezroczysty płyn o barwie żółtawej do żółtej.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od opioidów w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Leczenie jest przeznaczone dla osób dorosłych i młodzieży w wieku 16 bądź więcej lat.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Buvidal może być podawany wyłącznie przez fachowy personel medyczny. Leczenie powinno być rozpoczęte i odbywać się pod nadzorem lekarza doświadczonego w prowadzeniu terapii uzależnienia od opioidów. Przepisując i wydając buprenorfinę należy zachować odpowiednie środki ostrożności, jak przeprowadzanie wizyt kontrolnych z monitoringiem klinicznym w zależności od potrzeb pacjenta. Przyjmowanie produktu przez pacjentów w domu bądź też samodzielnie jest niedozwolone. Środki ostrożności wymagane przed wdrożeniem leczenia Aby uniknąć przyspieszenia zespołu odstawienia, leczenie produktem Buvidal można rozpocząć dopiero, gdy pojawiają się obiektywne i wyraźne objawy odstawienia (patrz punkt 4.4). Należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. czy opioid jest długo- czy krótko działający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
 W przypadku pacjentów uzależnionych od heroiny lub opioidów krótko działających, pierwszą dawkę produktu Buvidal można przyjąć nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu opioidów przez pacjenta.  W przypadku pacjentów otrzymujących metadon, przed rozpoczęciem leczenia produktem Buvidal dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg na dobę, a Buvidal można przyjąć nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu metadonu przez pacjenta. Buvidal może przyspieszyć objawy odstawienia u pacjentów uzależnionych od metadonu. Dawkowanie Rozpoczęcie leczenia u pacjentów nieprzyjmujących jeszcze buprenorfiny Pacjentom, którzy nigdy wcześniej nie przyjmowali buprenorfiny, należy podać buprenorfinę w postaci podjęzykowej w dawce 4 mg a następnie obserwować ich przez godzinę przed pierwszym podaniem produktu Buvidal do stosowania raz na tydzień w celu ustalenia tolerancji buprenorfiny.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
Zalecana dawka początkowa produktu Buvidal wynosi 16 mg, po której należy przyjąć dodatkowo, zachowując odstęp co najmniej jednego dnia, jedną albo dwie dawki o mocy 8 mg, aby w ciągu pierwszego tygodnia leczenia osiągnąć dawkę docelową wynoszącą 24 mg albo 32 mg. W drugim tygodniu leczenia zaleca się dawkę stanowiącą całkowitą dawkę podaną w pierwszym tygodniu leczenia. Leczenie za pomocą produktu Buvidal do stosowania raz na miesiąc może zostać wdrożone po rozpoczęciu leczenia produktem Buvidal przeznaczonym do podawania raz na tydzień, zgodnie z zasadami konwersji dawek przedstawionymi w tabeli 1 oraz po ustabilizowaniu leczenia pacjentów w dawkach cotygodniowych (cztery tygodnie lub dłużej, jeśli jest to praktyczne). Zmiana produktów buprenorfiny w postaci podjęzykowej na lek Buvidal Pacjenci leczeni buprenorfiną w postaci podjęzykowej mogą zostać od razu przestawieni na lek Buvidal do stosowania raz na tydzień albo raz na miesiąc, począwszy od następnego dnia po ostatnim przyjęciu dawki buprenorfiny w postaci produktu do stosowania raz na dobę podjęzykowo, zgodnie z zalecanym dawkowaniem podanym w tabeli 1.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
W okresie po zmianie produktów zaleca się dokładniejsze monitorowanie pacjentów.

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie

Tabela 1. Standardowe dawki stosowane w leczeniu buprenorfiną w postaci produktu do stosowania podjęzykowo jeden raz na dobę oraz zalecane odpowiadające im dawki leku Buvidal do stosowania jeden raz na tydzień i jeden raz na miesiąc
Dawka buprenorfiny do stosowania podjęzykowo razna dobę Dawka Buvidal dostosowania raz na tydzień Dawka Buvidal dostosowania raz na miesiąc
2-6 mg 8 mg
8-10 mg 16 mg 64 mg
12-16 mg 24 mg 96 mg
18-24 mg 32 mg 128 mg
26-32 mg 160 mg

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
Pacjentów można przestawić z przyjmowania podjęzykowej postaci buprenorfiny w dawce 26-32 mg bezpośrednio na produkt leczniczy Buvidal 160 mg do stosowania raz na miesiąc, z zachowaniem ścisłej kontroli w okresie po zmianie dawkowania produktów. Dawka wyrażona w mg może się różnić pomiędzy produktami (do podania podjęzykowego) zawierającymi buprenorfinę, co należy uwzględniać indywidualnie dla każdego produktu. Właściwości farmakokinetyczne leku Buvidal zostały przedstawione w punkcie 5.2. Dostosowywanie dawki i leczenie podtrzymujące Lek Buvidal może być podawany jeden raz na tydzień albo jeden raz na miesiąc. Dopuszczalne jest zwiększanie albo zmniejszanie dawek a produkty do stosowania jeden raz na tydzień i jeden raz na miesiąc można zamieniać w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta i oceny jego stanu klinicznego dokonywanej przez lekarza prowadzącego leczenie, zgodnie z zaleceniami przedstawionymi w tabeli 1.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
Po zmianie produktu należy prowadzić dokładniejszą obserwację stanu pacjentów. Ocena leczenia długookresowego opiera się na danych zebranych w ciągu 48 tygodni. Dawkowanie uzupełniające W zależności od indywidualnych, bieżących potrzeb pacjenta można mu podać maksymalnie jedną dawkę uzupełniającą leku Buvidal 8 mg podczas nieplanowej wizyty odbywającej się w okresie pomiędzy normalnymi cotygodniowymi i comiesięcznymi dawkami. Maksymalna dawka na tydzień dla pacjentów, którzy są w cotygodniowym leczeniu lekiem Buvidal wynosi 32 mg z dodatkową dawką wynoszącą 8 mg. Maksymalna dawka na miesiąc dla pacjentów, którzy są w comiesięcznym leczeniu lekiem Buvidal wynosi 160 mg. Pominięte dawki Aby uniknąć pominięcia dawek, dawkę cotygodniową można podawać do 2 dni wcześniej i do 2 dni później niż stały cotygodniowy czas podawania, natomiast dawka comiesięczna może być podawana do 1 tygodnia przed albo do 1 tygodnia po stałym czasie podawania.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
W przypadku pominięcia dawki, należy możliwie jak najszybciej podać kolejną dawkę. Cel leczenia i jego przerwanie Przed rozpoczęciem leczenia produktem Buvidal należy uzgodnić cele leczenia wspólnie z pacjentem. Odstawiając leczenie produktem leczniczym Buvidal trzeba uwzględnić właściwości produktu o przedłużonym uwalnianiu i rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki, aby zapobiec objawom odstawienia (patrz punkt 4.4). W przypadku przestawienia pacjenta na leczenie buprenorfiną w postaci podjęzykowej, powinno to mieć miejsce jeden tydzień po podaniu ostatniej dawki tygodniowej albo jeden miesiąc po podaniu ostatniej miesięcznej dawki produktu Buvidal, zgodnie z zaleceniami przedstawionymi w tabeli 1 . Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Skuteczność i bezpieczeństwo buprenorfiny u pacjentów w podeszłym wieku, powyżej 65. roku życia, nie zostały ustalone. Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
Zasadniczo, dawkowanie zalecane dla pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek jest takie samo jak w przypadku młodszych osób dorosłych z prawidłową czynnością nerek. Niemniej jednak, jako że pacjenci w podeszłym wieku mogą mieć upośledzoną czynność nerek i (lub) wątroby, konieczne może być dostosowanie dawki (patrz poniżej). Zaburzenia czynności wątroby Buprenorfinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkt 5.2.). U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby stosowanie buprenorfiny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Nie ma potrzeby modyfikacji dawki buprenorfiny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się ostrożne dawkowanie leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny< 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat (patrz punkt 4.4). Dane nie są dostępne. Sposób podawania Lek Buvidal jest przeznaczony wyłącznie do podawania podskórnego. Całą zawartość ampułko- strzykawki należy powoli wstrzyknąć w tkankę podskórną w różnych obszarach ciała (pośladki, udo, brzuch albo ramię), o ile posiadają one dostateczną warstwę tkanki podskórnej. Na poszczególnych obszarach wstrzyknięcia można podawać w wiele miejsc. Miejsca wstrzyknięć należy zmieniać dla wstrzyknięć cotygodniowych i comiesięcznych. Nie należy podawać wstrzyknięć ponownie w to samo miejsce przed upływem co najmniej 8 tygodni przy dawkowaniu cotygodniowym. Nie ma danych klinicznych na poparcie podawania wstrzyknięcia miesięcznej dawki ponownie w to samo miejsce. Mało prawdopodobne jest, że wiąże się to z bezpieczeństwem.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dawkowanie
Decyzja o podaniu wstrzyknięcia ponownie w to samo miejsce należy do oceny stanu klinicznego przeprowadzonej przez lekarza prowadzącego. Przy podawaniu dawki nie wolno jej dzielić i należy ją podać w pojedynczym wstrzyknięciu. Nie wolno podawać dawek donaczyniowo (dożylnie), śródmięśniowo ani śródskórnie (w skórę) (patrz punkt 4.4). Instrukcje podawania, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność oddechowa. Zaburzenia czynności wątroby o nasileniu ciężkim. Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens .
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podanie Należy zachować ostrożność, aby nie dopuścić do przypadkowego wstrzyknięcia produktu Buvidal. Nie wolno podawać dawki donaczyniowo (dożylnie), śródmięśniowo ani śródskórnie. Podanie śródnaczyniowe, na przykład wstrzyknięcie dożylne, stanowiłoby poważne zagrożenie z uwagi na fakt, że w kontakcie z płynami ustrojowymi produkt Buvidal zamienia się w litą masę, która potencjalnie mogłaby uszkodzić naczynie krwionośne albo doprowadzić do jego niedrożności bądź też powstania incydentów zakrzepowo-zatorowych. Aby zminimalizować ryzyko niewłaściwego stosowania, nadużywania i stosowania niezgodnego z przeznaczeniem, przy przepisywaniu i wydawaniu buprenorfiny należy zachować odpowiednie środki ostrożności. Buvidal powinien być podawany bezpośrednio pacjentowi przez fachowy personel medyczny. Przyjmowanie produktu przez pacjentów w domu bądź też samodzielnie jest niedozwolone.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Wszelkie próby odstawienia leczenia w formie depot powinny być monitorowane przez cały okres leczenia. Właściwości produktu o przedłużonym uwalnianiu W trakcie leczenia, w tym także w momencie jego rozpoczęcia i zakończenia, należy wziąć pod uwagę właściwości produktu o przedłużonym uwalnianiu (patrz punkt 4.2). W szczególności należy obserwować pacjentów z chorobami współistniejącymi i (lub) przyjmujących jednocześnie inne produkty lecznicze pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych toksyczności, przedawkowania bądź zespołu odstawienia, spowodowanych podwyższonym bądź obniżonym stężeniem buprenorfiny (patrz punkty 4.5 oraz 5.2). Depresja ośrodka oddechowego Odnotowano szereg przypadków zgonu z powodu depresji ośrodka oddechowego, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) albo gdy buprenorfinę stosowano niezgodnie z zaleceniami.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Odnotowano również przypadki zgonów związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol, gabapentynoidy (na przykład pregabalina i gabapentyna) (patrz punkt 4.5) lub inne opioidy. Buprenorfinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, astmą, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, hipoksją, hiperkapnią, istniejącym wcześniej zahamowaniem ośrodka oddechowego lub kifoskoliozą). Buprenorfina może powodować poważne, śmiertelne w skutkach zahamowanie ośrodka oddechowego u dzieci i osób nieuzależnionych od opioidów, które przypadkowo lub celowo przyjmą ten produkt. Depresja OUN Buprenorfina może powodować senność, zwłaszcza przyjmowana jednocześnie z alkoholem lub innymi środkami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak benzodiazepiny, leki uspokajające, nasenne, gabapentynoidy lub produkty nasenne (patrz punkt 4.5 i 4.7).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Tolerancja i zaburzenia wynikające ze stosowania opioidów (nadużywanie i uzależnienie) Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego μ (mi) i jej przewlekłe podawanie może prowadzić do uzależnienia od opioidów. W wyniku wielokrotnego podania opioidów, takich jak buprenorfina może rozwinąć się tolerancja, uzależnienie fizyczne i psychiczne oraz zaburzenia związane z używaniem opioidów (OUD). Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie buprenorfiny może prowadzić do przedawkowania i(lub) zgonu. Ryzyko wystąpienia OUD jest zwiększone u pacjentów z zaburzeniami związanymi z używaniem substancji psychoaktywnych (w tym z zaburzeniami związanymi z nadużywaniem alkoholu) w wywiadzie osobistym lub rodzinnym (rodzice lub rodzeństwo), u pacjentów aktualnie palących tytoń lub u osób z innymi zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie (np. duża depresja, zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia buprenorfiną i w trakcie leczenia należy uzgodnić z pacjentem cele leczenia i plan odstawienia leku (patrz punkt 4.2). Pacjenci będą wymagali monitorowania pod kątem oznak zachowań związanych z poszukiwaniem narkotyków (np. zbyt wczesne prośby o uzupełnienie leków). Obejmuje to przegląd jednocześnie przyjmowanych opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). W przypadku pacjentów z oznakami i objawami OUD należy rozważyć konsultację ze specjalistą ds. uzależnień. Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie produktu leczniczego Buvidal i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe. Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Zapalenie wątroby i incydenty wątrobowe Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających wyjściową czynność wątroby i udokumentowanie statusu pod względem wirusowego zapalenia wątroby. Pacjenci z dodatnim wynikiem testu na obecność wirusowego zapalenia wątroby przyjmujący określone towarzyszące produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) z zaburzeniami czynności wątroby są narażeni na ryzyko przyspieszonego uszkodzenia wątroby.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby. U osób uzależnionych od opioidów odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby, zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach o działaniach niepożądanych po wprowadzeniu do obrotu produktów leczniczych zawierających buprenorfinę. Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, jak również przypadki cytolitycznego zapalenia wątroby, niewydolności wątroby, marskości wątroby, zespołu wątrobowo- nerkowego, encefalopatii wątrobowej i zgonu. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, choroba genetyczna, zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych i jednoczesne stosowanie narkotyków dożylnych.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Te obciążające czynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem podawania buprenorfiny oraz w trakcie leczenia. W razie podejrzenia występowania zaburzeń czynności wątroby konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna. Zależnie od jej wyniku lek Buvidal można wycofać. Konieczne może być monitorowanie pacjenta dłużej niż przez jednotygodniowy bądź jednomiesięczny okres leczenia. W przypadku kontynuowania leczenia należy uważnie monitorować czynność wątroby . Wywołanie zespołu odstawienia Rozpoczynając leczenie buprenorfiną, ważne jest, aby pamiętać o częściowym wpływie agonistycznym buprenorfiny. Produkty zawierające buprenorfinę wywoływały u pacjentów uzależnionych od opioidów objawy odstawienia, jeśli były podawane przed ustąpieniem działań agonistycznych spowodowanych niedawnym zastosowaniem bądź niewłaściwym zastosowaniem opioidów.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Aby nie dopuścić do wywołania objawów odstawienia, w razie zaobserwowania obiektywnych i wyraźnych objawów podmiotowych i przedmiotowych odstawienia o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, należy ponownie wdrożyć leczenie (patrz punkt 4.2). Przerwanie leczenia może prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu abstynencyjnego. Zaburzenia czynności wątroby Buprenorfina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby należy monitorować w celu wykrycia objawów podmiotowych i przedmiotowych odstawienia opioidów, toksyczności lub przedawkowania spowodowanego zwiększeniem stężenia buprenorfiny. Buprenorfinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2). W trakcie leczenia należy regularnie monitorować czynność wątroby. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby stosowanie buprenorfiny jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), patrz punkty 4.2 i 5.2. Wydłużenie odstępu QT Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania produktu Buvidal jednocześnie z innymi produktami leczniczymi powodującymi wydłużenie odstępu QT oraz u pacjentów z zespołem wydłużonego QT w wywiadzie lub obciążonych innymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT. Kontrola ostrego bólu W trakcie ciągłego stosowania produktu Buvidal, kontrola ostrego bólu może wymagać podania opioidów w skojarzeniu z lekiem wykazującym duże powinowactwo do receptorów opioidowych μ (np. fentanyl), nieopioidowymi lekami przeciwbólowymi i znieczuleniem miejscowym.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów leczonych produktem Buvidal, dostosowanie dawki doustnego albo dożylnych krótko działających opioidowych przeciwbólowych produktów leczniczych (morfiny w postaci o natychmiastowym uwalnianiu, oksykodonu albo fentanylu) w celu uzyskania pożądanego efektu przeciwbólowego może wymagać podwyższenia dawek. W trakcie leczenia należy prowadzić obserwację pacjentów. Stosowanie u dzieci i młodzieży Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności buprenorfiny u dzieci w wieku poniżej 16 lat (patrz punkt 4.2). Ze względu na ograniczoną liczbę danych dotyczących stosowania u młodzieży (w wieku od 16 do 17 lat) pacjenci z tej grupy wiekowej wymagają uważnego monitorowania w trakcie leczenia. Zaburzenia oddychania podczas snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania podczas snu, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Działania typowe dla klasy leków Opioidy mogą wywoływać hipotonię ortostatyczną. Opioidy mogą powodować podwyższenie ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych. Dlatego należy zachować ostrożność, podając opioidy pacjentom po urazach głowy, ze zmianami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone, lub jeśli w przeszłości występowały napady padaczkowe. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem tętniczym, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewki moczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawu choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta bądź ustalenie rozpoznania lub też zaciemniać przebieg kliniczny współwystępującej choroby.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych, dlatego u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowane ostrożnie. Lateks Do produkcji osłony na igły nie użyto naturalnej gumy ani lateksu. Niemniej nie można wykluczyć obecności znikomych ich śladów i dlatego u osób wrażliwych na lateks istnieje ryzyko reakcji alergicznych, którego nie można całkowicie wykluczyć.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji produktu Buvidal z innymi produktami leczniczymi. Należy zachować ostrożność podczas równoczesnego stosowania buprenorfiny z:  naltreksonem i nalmefenem: Są one antagonistami opioidów, które mogą hamować farmakologiczny wpływ buprenorfiny. U pacjentów uzależnionych od opioidów i przyjmujących aktualnie leczenie buprenorfiną, naltrekson może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów odstawienia opioidów. W przypadku pacjentów otrzymujących leczenie naltreksonem, może on hamować zamierzony efekt terapeutyczny buprenorfiny;  napojami alkoholowymi lub produktami leczniczymi zawierającymi alkohol, ponieważ alkohol nasila wpływ sedatywny buprenorfiny (patrz punkt 4.7);  benzodiazepinami: połączenie to może spowodować śmierć w wyniku zahamowania czynności oddechowej pochodzenia ośrodkowego.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Interakcje
Dlatego dawki muszą być dokładnie monitorowane, a połączenia tego należy unikać w przypadkach, gdy istnieje ryzyko niewłaściwego użycia. Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem jest bardzo niebezpieczne. Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4);  gabapentynoidami: jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Buvidal z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może prowadzić do depresji oddechowej, niedociśnienia, głębokiej sedacji, śpiączki lub zgonu. Dlatego dawki muszą być dokładnie monitorowane, a połączenia takiego nie wolno stosować w przypadkach, gdy istnieje ryzyko niewłaściwego użycia. Należy ostrzec pacjentów, że stosowanie gabapentynoidów jednocześnie z tym produktem powinno odbywać się ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4);  produktami leczniczymi o działaniu serotoninergicznym, takimi jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4);  innymi środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego: innymi pochodnymi opioidowymi (np.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Interakcje
metadonem, lekami przeciwbólowymi i przeciwkaszlowymi), niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, działającymi sedatywnie antagonistami receptora H 1 , barbituranami, anksjolitykami innymi niż benzodiazepiny, lekami antypsychotycznymi, klonidyną i substancjami pochodnymi. Połączenia te nasilają tłumienie czynności ośrodkowego układu nerwowego. Z uwagi na wpływ leku na obniżenie koncentracji prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn mogą być niebezpieczne (patrz punkt 4.7);  opioidowymi lekami przeciwbólowymi: Uzyskanie odpowiedniej analgezji może być utrudnione, jeśli podano pełnego agonistę opioidowego pacjentom otrzymującym buprenorfinę. Istnieje zatem możliwość przedawkowania pełnego agonisty, zwłaszcza przy próbach zahamowania efektów działania częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu się zmniejsza (patrz punkt 4.4);  Buprenorfina jest metabolizowana do norbuprenorfiny w głównej mierze przez CYP3A4.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Interakcje
Interakcje z jednocześnie podawanymi induktorami lub inhibitorami zostały określone w badaniach obejmujących buprenorfinę do stosowania przezśluzówkowo bądź przezskórnie. Buprenorfina jest również metabolizowana do buprenorfiny-3β-glukuronidu pod wpływem UGT1A1;  inhibitory CYP3A4 mogą wykazywać metabolizm buprenorfiny prowadzący do zwiększonego C max i AUC buprenorfiny i norbuprenorfiny: Produkt Buvidal nie wykazuje efektów pierwszego przejścia a inhibitory CYP3A4 (np. inhibitory proteazy, takie jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir albo azolowe leki przeciwgrzybicze, takie jak ketokonazol, itrakonazol lub antybiotyki makrolidowe) podawane jednocześnie z produktem Buvidal będą prawdopodobnie miały mniejszy wpływ na metabolizm buprenorfiny niż w przypadku podawania razem z buprenorfiną w postaci podjęzykowej.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Interakcje
Przy zmianie buprenorfiny w postaci podjęzykowej na produkt Buvidal , konieczne może być monitorowanie pacjentów w celu zapewnienia odpowiedniego stężenia buprenorfiny w osoczu. U pacjentów już leczonych produktem Buvidal i rozpoczynających przyjmowanie inhibitorów CYP3A4 należy stosować Buvidal przeznaczony do przyjmowania raz na tydzień i obserwować ich pod kątem wystąpienia objawów podmiotowych i przedmiotowych przedawkowania. W sytuacji odwrotnej, kiedy pacjent przyjmujący produkt Buvidal jednocześnie z inhibitorem CYP3A4 odstawi leczenie inhibitorem CYP3A4 należy go obserwować pod kątem objawów odstawienia (patrz punkt 4.4);  induktory CYP3A4 mogą wykazywać metabolizm buprenorfiny prowadzący do niższych poziomów buprenorfiny: Produkt Buvidal nie wykazuje efektów pierwszego przejścia a induktory CYP3A4 (np.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Interakcje
fenobarbital, karbamazepina, fenytoina albo ryfampicyna) podawane jednocześnie z produktem Buvidal będą prawdopodobnie miały mniejszy wpływ na metabolizm buprenorfiny niż w przypadku podawania razem z buprenorfiną w postaci podjęzykowej. Jeśli u pacjenta nastąpi zamiana produktu zawierającego buprenorfinę do stosowania podjęzykowego na produkt Buvidal, konieczne może być monitorowanie stężenia buprenorfiny w osoczu krwi i utrzymywanie go na odpowiednim poziomie. U pacjentów już leczonych produktem Buvidal i rozpoczynających przyjmowanie induktorów CYP3A4 należy stosować Buvidal przeznaczony do przyjmowania raz na tydzień i obserwować ich pod kątem wystąpienia objawów podmiotowych i przedmiotowych odstawienia. W sytuacji odwrotnej, kiedy pacjent przyjmujący produkt Buvidal jednocześnie z induktorem CYP3A4 odstawi leczenie induktorem CYP3A4, należy go obserwować pod kątem objawów przedawkowania;  inhibitory UGT1A1 mogą mieć wpływ na ogólnoustrojowe wystawienie na buprenorfinę;  inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitorami MAO): jak wskazuje doświadczenie ze stosowania morfiny, jednoczesne użycie z inhibitorami MAO może spowodować nasilenie działania opioidów.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Interakcje
 jednoczesne podawanie buprenorfiny z lekami przeciwcholinergicznymi lub lekami o działaniu przeciwcholinergicznym (np. trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami antyhistaminowymi, lekami przeciwpsychotycznymi, lekami zwiotczającymi mięśnie, lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona) może powodować nasilenie przeciwcholinergicznych działań niepożądanych.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania buprenorfiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Buprenorfinę należy stosować podczas ciąży wyłącznie, jeśli potencjalne korzyści przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Buprenorfina stosowana pod koniec ciąży, nawet przez krótki czas, może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka. Długotrwałe podawanie w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie u noworodka zespołu odstawienia (np. hipertonię, drżenie noworodków, pobudzenie, drgawki kloniczne albo inne drgawki). Zespół ten zwykle trwa od kliku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z uwagi na długi okres półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie noworodka, aby zapobiec ryzyku wystąpienia zahamowania ośrodka oddechowego lub zespołu odstawienia u noworodka.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego, a produkt Buvidal powinien być stosowany w okresie karmienia piersią ostrożnie. Płodność Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące wpływu buprenorfiny na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu buprenorfiny na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Buprenorfina wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn podczas stosowania u pacjentów uzależnionych od opioidów. Buprenorfina może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia procesów myślowych, zwłaszcza w okresie wprowadzania leczenia i dostosowywania dawki. Stosowanie produktu z alkoholem lub środkami osłabiającymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilać wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5). Pacjenta należy ostrzec przed obsługiwaniem lub prowadzeniem niebezpiecznych maszyn podczas przyjmowania tego leku, dopóki nie zostanie ustalone, w jaki sposób lek wpływa na pacjenta. Personel medyczny sprawujący opiekę przekaże indywidualne zalecenia.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Do najczęściej zgłaszanych reakcji niepożądanych związanych z leczeniem buprenorfiną należą ból głowy, nudności, wzmożona potliwość, bezsenność, zespół odstawienia i ból. Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych W tabeli 2 podsumowano działania niepożądane zgłoszone przez osoby przyjmujące buprenorfinę, w tym produkt Buvidal. Częstość wymienionych poniżej możliwych działań niepożądanych zdefiniowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zestawione według klasyfikacji układów narządów
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana
Zakażeniai zarażenia pasożytnicze Zakażenie Grypa Zapalenie gardła Nieżyt nosa Zapalenie tkanki łącznej w miejscu wstrzyknięcia
Zaburzenia krwii układu chłonnego Limfadenopatia
Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Osłabienie łaknienia
Zaburzeniapsychiczne Bezsenność Lęk Pobudzenie Depresja Odczuwanie wrogości NerwowośćZaburzenia procesu myślowego ParanojaZależność lekowa OmamyStan euforyczny
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Senność Zawroty głowy Migrena Parestezje Omdlenie Drżenie HipertoniaZaburzenia mowy

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zestawione według klasyfikacji układów narządów
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana
Zaburzenia oka Zaburzenia łzawienia Rozszerzenie źrenicZwężenie źrenic
Zaburzenia uchai błędnika Zawroty głowy
Zaburzenia serca Kołatanie serca
Zaburzenianaczyniowe Rozszerzenie naczyń Niedociśnienie
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia Kaszel Duszność Ziewanie AstmaZapalenie oskrzeli
Zaburzenia żołądkai jelit Nudności Zaparcie Wymioty Ból brzucha Wzdęcia NiestrawnośćSuchość jamy ustnej BiegunkaZaburzenia żołądka i jelit
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej Zwiększona aktywność aminotransferazy asparaginianowej Wzrost poziomu enzymówwątrobowych
Zaburzenia skóryi tkanki podskórnej Wysypka ŚwiądPokrzywka Wysypkagrudkowata Rumień
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów Ból pleców Ból mięśni Kurcze mięśni Ból szyiBól kości
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zatrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Bolesne miesiączkowanie
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Nadmierna potliwość Zespół odstawienia Ból Ból w miejscu wstrzyknięcia Świąd w miejscu wstrzyknięcia Rumień w miejscu wstrzyknięcia Obrzęk w miejscuwstrzyknięcia Stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia Zasinieniew miejscu wstrzyknięcia Ropień w miejscu wstrzyknięcia Owrzodzenie w miejscu wstrzyknięcia Martwica wmiejscu wstrzyknięcia

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Działania niepożądane

Tabela 2. Działania niepożądane zestawione według klasyfikacji układów narządów
Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana
Reakcja w miejscu wkłucia Stwardnieniew miejscu wstrzyknięcia Zgrubieniew miejscu wstrzyknięcia Obrzęk obwodowy OsłabienieZłe samopoczucie Gorączka DreszczeZespół odstawienia u noworodkaBól w klatce piersiowej Pokrzywka w miejscuwstrzyknięcia
Badaniadiagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Zawroty głowy związanez wykonywaniem procedury

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych reakcji niepożądanych Reakcje w miejscu wstrzyknięcia W badaniu fazy III prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby i oceniającym skuteczność leczenia, 36 (16,9%) z 213 pacjentów z grupy leczenia przyjmującej Buvidal (5% wszystkich podanych wstrzyknięć) zgłosiło reakcje niepożądane w miejscu wstrzyknięcia. Do najczęstszych reakcji niepożądanych należał ból w miejscu wstrzyknięcia (8,9%), świąd w miejscu wstrzyknięcia (6,1%) oraz rumień w miejscu wstrzyknięcia (4,7%). Wszystkie reakcje w miejscu wstrzyknięcia miały łagodne albo umiarkowane nasilenie i w większości przypadków były przemijające. Podczas stosowania produktu Buvidal po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano działania niepożądane związane z miejscem wstrzyknięcia, takie jak ropień, owrzodzenie i martwica. Uzależnienie od leku Wielokrotne stosowanie buprenorfiny, nawet w dawkach terapeutycznych, może prowadzić do uzależnienia od leku.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Działania niepożądane
Ryzyko uzależnienia od narkotyków może różnić się w zależności od indywidualnych czynników ryzyka u pacjenta, dawki i czasu trwania leczenia opioidami (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Głównym objawem wymagającym interwencji w razie przedawkowania buprenorfiny jest zahamowanie ośrodka oddechowego wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego, ponieważ może prowadzić do zatrzymania oddechu i zgonu. Pierwszymi objawami przedawkowania są: nadmierna potliwość, senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie oddechu i czynności serca pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania ośrodka oddechowego i standardowe środki intensywnej opieki. Musi być zapewniona drożność dróg oddechowych i wspomagana lub kontrolowana wentylacja. Pacjenta należy umieścić w placówce, gdzie dostępne są pełne możliwości przeprowadzenia resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami. Zaleca się zastosowanie antagonisty opioidów (tzn.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Przedawkowanie
naloksonu), chociaż wywiera niewielki wpływ na odwracanie objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na substancje będące całkowitymi agonistami opioidowymi. Określając długość okresu leczenia potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania , należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny oraz właściwość przedłużonego uwalniania produktu Buvidal (patrz punkt 4.4). Nalokson może zostać usunięty z organizmu szybciej niż buprenorfina, przez co może dojść do nawrotu wcześniej opanowanych objawów przedawkowania buprenorfiny.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnienia od opioidów, kod ATC: N07BC01 Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ (mi) i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w leczeniu podtrzymującym uzależnienia od opioidów jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania nielegalnych opioidów przez pacjentów uzależnionych od opioidów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Skuteczność kliniczna Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu Buvidal w leczeniu uzależnienia opioidowego pochodzą głównie z przedrejestracyjnego randomizowanego badania klinicznego fazy III prowadzonego metodą podwójnie ślepej próby z zastosowaniem podwójnego pozorowania i grupy kontrolnej przyjmującej aktywny lek oraz zmiennych dawek u pacjentów uzależnionych od opioidów w stopniu umiarkowanym do ciężkiego.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W trakcie tego badania 428 pacjentów zostało losowo przydzielonych do jednej z dwóch grup leczenia. Pacjenci w grupie leczenia przyjmującej Buvidal (n=213) otrzymywali cotygodniowe wstrzyknięcia (16 mg do 32 mg) przez pierwszych 12 tygodni, a następnie – przez ostatnie 12 tygodni – wstrzyknięcia comiesięczne (64 mg do 160 mg), a dodatkowo, przez cały okres leczenia przyjmowali także dobowe dawki placebo w postaci tabletek podjęzykowych. Pacjenci w grupie leczenia przyjmującej podjęzykowo buprenorfinę z naloksonem (n=215) otrzymywali cotygodniowe wstrzyknięcia placebo przez pierwszych 12 tygodni, a następnie – przez ostatnie 12 tygodni – wstrzyknięcia comiesięczne, a dodatkowo, przez cały okres leczenia przyjmowali codziennie podjęzykowe tabletki buprenorfiny z naloksonem (8 mg do 24 mg przez pierwsze 12 tygodni oraz 8 mg do 32 mg przez ostatnie 12 tygodni).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W ciągu 12 tygodni, w których wstrzyknięcia podawane były raz na miesiąc, pacjenci z obydwu grup mogli, w razie konieczności, otrzymać jednokrotnie w ciągu miesiąca jedną dodatkową dawkę 8 mg produktu Buvidal do stosowania jeden raz na tydzień. W ciągu pierwszych 12 tygodni pacjenci odbyli 12 cotygodniowych wizyt, natomiast w ciągu ostatnich 12 tygodni – 6 wizyt (3 planowe wizyty comiesięczne i 3 wizyty związane z wykonaniem losowych badań toksykologicznych moczu). Podczas każdej wizyty oceniano także parametry związane ze skutecznością i bezpieczeństwem leczenia. Spośród 428 zrandomizowanych pacjentów, 24-tygodniowy okres leczenia zakończyło 69,0% (147/213) pacjentów z grupy leczenia przyjmującej Buvidal oraz 72,6% (156/215) pacjentów z grupy leczenia przyjmującej buprenorfinę z naloksonem w postaci podjęzykowej.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniu osiągnięto główny punkt końcowy obejmujący równoważność stwierdzoną na podstawie średniego odsetka próbek moczu, w których nie wykryto obecności nielegalnych opioidów w okresie od 1 do 24 tygodnia leczenia w grupie z produktem Buvidal w porównaniu do grupy przyjmującej buprenorfinę z naloksonem w postaci podjęzykowej (Tabela 3). Dowiedziono nadrzędności produktu Buvidal w stosunku do buprenorfiny z naloksonem w postaci podjęzykowej (wcześniej przyjęte założenie) w odniesieniu do drugorzędowego punktu końcowego obejmującego funkcję rozkładu prawdopodobieństwa (CDF) dla odsetka próbek moczu, w których nie stwierdzono opioidów w okresie od 4 do 24 tygodnia leczenia (Tabela 3).

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne

Tabela 3. Zmienne dotyczące skuteczności uzyskane w przedrejestracyjnym randomizowanym badaniu klinicznym fazy III prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z zastosowaniem podwójnego pozorowania i grupy kontrolnej przyjmującej aktywny lek oraz zmiennych dawek u pacjentówuzależnionych od opioidów w stopniu umiarkowanym do ciężkiego
Zmienna dotycząca skuteczności Statystyka Buvidal SL BPN/NX Różnica wleczeniu (%)a (95 % CI) Wartośćp
Odsetek próbek moczu,w których nie stwierdzono nielegalnych opioidów N 213 215
Średnia LS (%) (SE) 35,1 (2,48) 28,4 (2,47) 6,7 <0,001
95% CI 30,3 – 40,0 23,5 – 33,3 -0,1 – 13,6
CDF odsetka próbek moczu, w których nie stwierdzono obecności nielegalnych opioidóww tygodniach 4-24. N 213 215
Mediana 26,7 6,7 – 0,008b

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne
CDF = funkcja rozkładu prawdopodobieństwa, CI = przedział ufności, LS = metoda najmniejszych kwadratów; SE = błąd standardowy, SL BPN/NX = buprenorfina z naloksonem w postaci podjęzykowej a Różnica = Buvidal – SL BPN/NX. b Wartość p przyjęta dla nadrzędności Przeprowadzono długookresowe otwarte badanie fazy III, w którym oceniano Buvidal do stosowania raz na tydzień oraz raz na miesiąc podawany w zmiennych dawkach przez 48 tygodni. Do badania włączono łącznie 227 pacjentów uzależnionych od opioidów w stopniu umiarkowanym do ciężkiego, z których 190 osób zmieniło leczenie z buprenorfiny (w połączeniu z naloksonem albo bez naloksonu) w postaci podjęzykowej, natomiast 37 pacjentów nie przyjmowało wcześniej buprenorfiny. W ciągu 48 tygodni leczenia pacjenci mogli zmieniać leczenie pomiędzy produktem Buvidal we wstrzyknięciach cotygodniowych oraz comiesięcznych a także pomiędzy dawkami (8 mg na 32 mg produktu Buvidal raz na tydzień oraz 64 mg na 160 mg produktu Buvidal raz na miesiąc), w zależności od oceny stanu klinicznego przeprowadzonej przez lekarza.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W grupie pacjentów, u których leczenie zostało zmienione z buprenorfiny w postaci podjęzykowej, odsetek pacjentów, u których nie stwierdzono nielegalnych opioidów w moczu wynosił 78,8% w punkcie wyjściowym oraz 84,0% po zakończeniu 48-tygodniowego okresu leczenia. W przypadku pacjentów, którzy wcześniej nie przyjmowali tego rodzaju leczenia, odsetek osób, u których nie stwierdzono nielegalnych opioidów w moczu wynosił 0,0% w punkcie wyjściowym oraz 63,0% po zakończeniu 48-tygodniowego okresu leczenia. Ogółem, 48-tygodniowy okres leczenia zakończyło 156 pacjentów (68,7%).
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Buvidal do stosowania raz na tydzień Wchłanianie Po wstrzyknięciu stężenie buprenorfiny w osoczu wzrasta, a mediana czasu, w którym uzyskuje się maksymalne stężenie w osoczu (t max ), wynosi około 24 godziny. Lek Buvidal charakteryzuje się całkowitą biodostępnością bezwzględną. Stałe stężenie ogólnoustrojowe osiąga się po podaniu czwartej dawki cotygodniowej. W przedziale dawek od 8 mg do 32 mg obserwuje się zwiększenie ekspozycji proporcjonalne do wielkości dawki. Dystrybucja Pozorna objętość dystrybucji buprenorfiny wynosi około 1900 l. Około 96% buprenorfiny ulega wiązaniu z białkami, głównie z globuliną alfa i beta. Metabolizm i eliminacja Buprenorfina jest metabolizowana w procesie utleniania przez 14-N-dealkilację do N-dealkilobuprenorfiny (zwanej również norbuprenorfiną) przy udziale cytochromu P450 CYP3A4 i przez sprzęganie z kwasem glukuronowym cząsteczki macierzystej i metabolitu dealkilowanego.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakokinetyczne
N-dealkilobuprenorfina jest agonistą receptora opioidowego μ o słabej aktywności wewnętrznej. Po podskórnym podaniu produktu Buvidal, stężenie metabolitów norbuprenorfiny w osoczu krwi jest istotnie niższe niż w przypadku podjęzykowego przyjmowania buprenorfiny dzięki ominięciu efektu pierwszego przejścia. Eliminacja buprenorfiny uwalnianej z produktu Buvidal jest zależna od tempa uwalniania, a końcowy okres półtrwania wynosi od 3 do 5 dni. Buprenorfina jest głównie eliminowana z kałem, poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów (70 %), reszta jest wydalana z moczem. Całkowity klirens buprenorfiny wynosi około 68 l/godz. Specjalne populacje Osoby w podeszłym wieku Brak dostępnych danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (  30%) w ogólnym klirensie buprenorfiny.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z poważnymi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zaburzenia czynności wątroby W tabeli 4. podsumowano wyniki badania klinicznego oceniającego ekspozycję po podaniu 2,0/0,5 mg buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby o różnym stopniu nasilenia.

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Tabela 4. Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny po podaniu 2,0/0,5 mg buprenorfiny z naloksonem w tabletce podjęzykowej osobom zdrowym oraz pacjentom z zaburzeniami czynnościwątroby o różnym stopniu nasilenia (zmiana w porównaniu z osobami zdrowymi)
Parametr farmakokinetyczny Łagodne zaburzenia czynności wątroby(Klasa A wg skali Childa-Pugha) (n=9) Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(Klasa B wg skali Childa- Pugha)(n=8) Ciężkie zaburzenia czynności wątroby(Klasa C wg skali Childa-Pugha) (n=8)
Buprenorfina
Cmax 1,2-krotnezwiększenie 1,1-krotne zwiększenie 1,7-krotne zwiększenie
AUClast Wyniki podobne do wyników w grupiekontrolnej 1,6-krotne zwiększenie 2,8-krotne zwiększenie

CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ogólnie, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie (patrz punkty 4.2, 4.3 oraz 4.4). Dzieci i młodzież Dane farmakokinetyczne u dzieci i młodzieży (poniżej 18 roku życia) nie są znane. Symulowane dane dotyczące wystawienia na buprenorfinę u młodzieży w wieku 16 lat wykazują niższe wartości C max i AUC w porównaniu z wartościami obserwowanymi u dorosłych dla cotygodniowych i comiesięcznych dawek Buvidal.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Ostra toksyczność buprenorfiny została przebadana na myszach i szczurach po podaniu doustnym i pozajelitowym (dożylnym, dootrzewnowym). Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością buprenorfiny. Stwierdzono niewielkie działanie toksyczne buprenorfiny na tkanki i parametry biochemiczne u psów rasy beagle, którym podawano ją podskórnie przez jeden miesiąc, u małp z gatunku Rhesus, którym podawano ją doustnie przez jeden miesiąc oraz u szczurów i pawianów, którym podawano ją śródmięśniowo przez sześć miesięcy. Badania teratogenności i toksycznego wpływu na reprodukcję przeprowadzone na szczurach i królikach, którym podawano buprenorfinę śródmięśniowo, nie wykazały szkodliwego wpływu na zarodek ani też działania teratogennego i nie zaobserwowano żadnego widocznego wpływu na zdolność do odstawienia. U szczurów nie zaobserwowano żadnych działań niepożądanych dotyczących płodności czy ogólnej rozrodczości.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przewlekłej toksyczności podłoża stosowanego dla Buvidal przeprowadzone u szczurów i psów nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Fosfatydylocholina sojowa Glicerolu dioleinian Etanol bezwodny 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułko-strzykawka o pojemności 1 ml (ze szkła typu I) z ogranicznikiem tłoka (z gumy bromobutylowej pokrytym fluoropolimerem) z igłą (rozmiar 23 G, ½ cala, 12 mm) i osłonką igły (z kauczuku butadienowo-styrenowego). Ampułko-strzykawka posiada zabezpieczenie przed przypadkowym zakłuciem igłą po zakończeniu wstrzyknięcia. Osłonka na igłę, w którą zaopatrzona jest strzykawka z systemem zabezpieczającym, może zawierać lateks. Wielkości opakowań: Każde opakowanie zawiera 1 ampułko-strzykawkę z ogranicznikiem, igłę, osłonkę na igłę, urządzenie zabezpieczające i 1 tłok.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Ważna informacja  Produkt należy podawać w tkankę podskórną.  Należy unikać podawania donaczyniowego, śródmięśniowego i śródskórnego.  Produktu nie wolno używać w przypadku uszkodzenia strzykawki z systemem zabezpieczającym bądź opakowania.  Osłonka na igłę, w którą zaopatrzona jest strzykawka, może zawierać lateks, który u osób wrażliwych na tę substancję może wywoływać reakcje alergiczne.  Podczas użytkowania strzykawki z systemem zabezpieczającym należy zachować ostrożność, aby nie dopuścić do zakłucia. Strzykawka z systemem zabezpieczającym jest zaopatrzona w urządzenie zabezpieczające igłę, uruchamiające się po podaniu wstrzyknięcia. Nie zdejmować osłonki ze strzykawki z systemem zabezpieczającym, dopóki nie jest się gotowym do wykonania iniekcji. Po zdjęciu osłonki, w żadnym wypadku nie wolno próbować nałożyć jej z powrotem na igłę.
CHPL leku Buvidal, roztwór do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, 16 mg
Dane farmaceutyczne
 Zużytą strzykawkę z systemem zabezpieczającym należy od razu po użyciu wyrzucić. Nie wolno używać strzykawki z systemem zabezpieczającym ponownie. Pełna instrukcja użycia znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Suboxone 2 mg/0,5 mg lamelka podjęzykowa Suboxone 4 mg/1 mg lamelka podjęzykowa Suboxone 8 mg/2 mg lamelka podjęzykowa Suboxone 12 mg/3 mg lamelka podjęzykowa 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Suboxone 2 mg/0,5 mg lamelka podjęzykowa Każda lamelka zawiera 2 mg buprenorfiny (buprenorphinum) (w postaci chlorowodorku) i 0,5 mg naloksonu (naloxonum) (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każda lamelka zawiera 5,87 mg maltitolu ciekłego i 0,01 mg żółcieni pomarańczowej (E110). Suboxone 4 mg/1 mg lamelka podjęzykowa Każda lamelka zawiera 4 mg buprenorfiny (buprenorphinum) (w postaci chlorowodorku) i 1 mg naloksonu (naloxonum) (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każda lamelka zawiera 11,74 mg maltitolu ciekłego i 0,02 mg żółcieni pomarańczowej (E110).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Suboxone 8 mg/2 mg lamelka podjęzykowa Każda lamelka zawiera 8 mg buprenorfiny (buprenorphinum) (w postaci chlorowodorku) i 2 mg naloksonu (naloxonum) (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każda lamelka zawiera 6,02 mg maltitolu ciekłego i 0,02 mg żółcieni pomarańczowej (E110). Suboxone 12 mg/3 mg lamelka podjęzykowa Każda lamelka zawiera 12 mg buprenorfiny (buprenorphinum) (w postaci chlorowodorku) i 3 mg naloksonu (naloxonum) (w postaci chlorowodorku dwuwodnego). Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każda lamelka zawiera 9,03 mg maltitolu ciekłego i 0,02 mg żółcieni pomarańczowej (E110). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Lamelka podjęzykowa Suboxone 2 mg/0,5 mg lamelka podjęzykowa Pomarańczowa prostokątna lamelka o mocy 2 mg/0,5 mg i wymiarach nominalnych 22,0 mm × 12,8 mm, z napisem „N2” nadrukowanym białym tuszem.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Suboxone 4 mg/1 mg lamelka podjęzykowa Pomarańczowa prostokątna lamelka o mocy 4 mg/1 mg i wymiarach nominalnych 22,0 mm × 25,6 mm, z napisem „N4” nadrukowanym białym tuszem. Suboxone 8 mg/2 mg lamelka podjęzykowa Pomarańczowa prostokątna lamelka o mocy 8 mg/2 mg i wymiarach nominalnych 22,0 mm × 12,8 mm, z napisem „N8” nadrukowanym białym tuszem. Suboxone 12 mg/3 mg lamelka podjęzykowa Pomarańczowa prostokątna lamelka o mocy 12 mg/3 mg i wymiarach nominalnych 22,0 mm × 19,2 mm, z napisem „N12” nadrukowanym białym tuszem.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne uzależnienia od narkotyków opioidowych, w ramach leczenia medycznego, społecznego i psychologicznego. Celem dodania naloksonu jest zniechęcenie do używania produktu leczniczego dożylnie, niezgodnie z zaleceniami. Produkt leczniczy Suboxone jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat, którzy wyrazili zgodę na leczenie uzależnienia.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie musi się odbywać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zależności/uzależnienia od opioidów. Środki ostrożności wymagane przed wprowadzeniem leczenia Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć rodzaj zależności opioidowej (tzn. opioid długo lub krótko działający), czas od ostatniego użycia opioidu i stopień uzależnienia od opioidu. Aby uniknąć wywołania zespołu abstynencyjnego, podawanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu lub buprenorfiny należy rozpoczynać wyłącznie w obecności obiektywnych, wyraźnych objawów zespołu abstynencyjnego (potwierdzonych wynikiem oceny w skali klinicznej objawów związanych z odstawieniem opioidów [ang. Clinical Opioid Withdrawal Scale , COWS] wskazującym na łagodne lub umiarkowane objawy abstynencyjne).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
– U pacjentów uzależnionych od heroiny lub krótko działających opioidów pierwszą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu trzeba przyjąć po pojawieniu się objawów abstynencyjnych, ale nie wcześniej niż 6 godzin po ostatnim przyjęciu przez pacjenta opioidów. – U pacjentów przyjmujących metadon przed rozpoczęciem leczenia skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu dawkę metadonu należy zmniejszyć do maksymalnie 30 mg/dobę. Rozpoczynając stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, należy wziąć pod uwagę długi okres półtrwania metadonu. Pierwszą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu należy przyjąć dopiero po pojawieniu się objawów abstynencyjnych, ale nie wcześniej niż 24 godziny po ostatnim przyjęciu przez pacjenta metadonu. Buprenorfina może wywołać objawy abstynencyjne u pacjentów uzależnionych od metadonu.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
Dawkowanie Leczenie początkowe (wprowadzenie leku) Zalecana dawka początkowa u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 15 lat to 4 mg/1 mg i można ją powtórzyć do maksymalnej dawki 12 mg/ 3 mg w pierwszym dniu leczenia, aby zminimalizować niepożądane objawy abstynencyjne i utrzymać pacjenta przy leczeniu. Jako że ekspozycja na nalokson jest nieco większa po podaniu podpoliczkowym niż po podaniu podjęzykowym, w czasie wprowadzania leczenia zalecane jest podanie podjęzykowe. Pozwoli to zminimalizować ekspozycję na nalokson i zmniejszyć ryzyko wywołania objawów abstynencyjnych. Na początku leczenia zalecany jest codzienny nadzór nad dawkowaniem, aby upewnić się, że dawka jest we właściwy sposób umieszczana podjęzykowo. Pozwala to też na obserwację reakcji pacjenta na leczenie, co stanowi wskazówkę dla doboru skutecznej dawki, opartej na efekcie klinicznym.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
Stabilizacja dawki i leczenie podtrzymujące Po pierwszym dniu wprowadzania leczenia konieczne jest szybkie ustabilizowanie odpowiedniej dawki podtrzymującej przez jej dostosowywanie aż do osiągnięcia dawki, która utrzymuje pacjenta przy leczeniu i hamuje objawy opioidowego zespołu abstynencyjnego. Powinna być ona ustalana na podstawie powtarzanej oceny stanu klinicznego i psychicznego pacjenta. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 24 mg buprenorfiny. Podczas leczenia podtrzymującego może być konieczne okresowe stabilizowanie dawki podtrzymującej na nowym poziomie w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby pacjenta. Dawkowanie rzadziej niż raz na dobę Po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji częstość dawkowania produktu leczniczego Suboxone można zmniejszyć, podając co drugi dzień dwukrotność indywidualnie dobranej dawki dobowej.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
Na przykład pacjentowi, u którego ustabilizowano dawkę dobową na poziomie 8 mg/2 mg, można podawać dawkę 16 mg/4 mg co drugi dzień, a między tymi dniami stosować dzień bez dawkowania. U niektórych pacjentów, po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji, częstość dawkowania produktu leczniczego Suboxone można zmniejszyć do 3 razy w tygodniu (np. w poniedziałek, środę i piątek). Dawka w poniedziałek i środę powinna być dwa razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej, a dawka w piątek powinna być trzy razy większa od indywidualnie dobranej dawki dobowej, bez dawkowania w pozostałe dni tygodnia. Jednak dawka podana w ciągu jednego dnia nie powinna przekroczyć 24 mg. Schemat ten może okazać się nieodpowiedni dla pacjentów wymagających dobranej dawki dobowej większej niż 8 mg/dobę. Zmniejszenie dawkowania i zakończenie leczenia Po osiągnięciu zadowalającej stabilizacji, jeśli pacjent wyrazi zgodę, dawkę można stopniowo zmniejszać do mniejszej dawki podtrzymującej.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
W niektórych przypadkach, gdy leczenie daje korzystne wyniki, można je przerwać. Dostępność lamelki podjęzykowej w dawkach 2 mg/0,5 mg, 4 mg/1 mg i 8 mg/2 mg umożliwia stopniowe zmniejszanie dawki. U pacjentów, którzy mogą wymagać mniejszej dawki buprenorfiny, można stosować tabletki podjęzykowe z buprenorfiną o mocy 0,4 mg. Pacjentów należy monitorować po zakończeniu leczenia z powodu ryzyka nawrotu uzależnienia. Zmiana podjęzykowej drogi podania na podpoliczkową lub odwrotnie Ekspozycja ogólnoustrojowa na buprenorfinę w przypadku podania podpoliczkowego i podjęzykowego lamelki Suboxone jest zbliżona (patrz punkt 5.2). Dlatego po zakończeniu wprowadzania leczenia można zmieniać sposób podania z podpoliczkowego na podjęzykowy i odwrotnie bez istotnego ryzyka podania za małej lub zbyt dużej dawki.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
Zmiana buprenorfiny na skojarzenie buprenorfiny i naloksonu lub odwrotnie W przypadku podania podjęzykowego skojarzenie buprenorfiny i naloksonu oraz buprenorfina mają podobne działanie kliniczne i są zamienne. Zanim jednak zmieni się skojarzenie buprenorfiny i naloksonu na buprenorfinę lub odwrotnie, lekarz przepisujący produkt leczniczy i pacjent powinni wyrazić zgodę na tę zmianę, a pacjenta należy obserwować na wypadek, gdyby zaistniała potrzeba dostosowania dawki. Zmiana tabletek podjęzykowych na lamelkę podjęzykową lub odwrotnie (w stosownych wypadkach) U pacjentów, u których zmienia się tabletki podjęzykowe Suboxone na lamelkę Suboxone lub odwrotnie, leczenie należy rozpoczynać od tej samej dawki, którą stosowano w przypadku poprzednio podawanego produktu leczniczego. Po zmianie jednego produktu leczniczego na drugi może być jednak wymagane dostosowanie dawki.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
Z uwagi na możliwie większą względną dostępność biologiczną lamelki Suboxone w porównaniu z tabletkami podjęzykowymi Suboxone pacjentów zmieniających leczenie z tabletek podjęzykowych na lamelkę należy monitorować w celu wykrycia objawów przedawkowania. Takie przypadki zmiany leczenia z lamelki na tabletki podjęzykowe należy monitorować w celu wykrycia objawów zespołu abstynencyjnego i innych objawów otrzymywania niewystarczającej dawki. W badaniach klinicznych nie uzyskano spójnych wyników oceny podobieństwa farmakokinetyki lamelki Suboxone względem tabletek podjęzykowych Suboxone o odpowiedniej mocy, a także względem skojarzeń (patrz punkt 5.2). W przypadku zmiany lamelki Suboxone na tabletki podjęzykowe Suboxone lub odwrotnie pacjenta należy obserwować na wypadek, gdyby zaistniała potrzeba dostosowania dawki. Nie zaleca się kojarzenia różnych postaci ani naprzemiennego stosowania lamelek i tabletek podjęzykowych.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat). Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania. Zaburzenia czynności wątroby Farmakokinetyka skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może być zmieniona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego zaleca się stosowanie mniejszych dawek początkowych i staranne dobieranie dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2). Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania produktu leczniczego pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkty 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u dzieci w wieku poniżej 15 lat. Dane nie są dostępne. Sposób podawania Tylko do podania podjęzykowego i (lub) podania podpoliczkowego. W czasie wprowadzania leczenia skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy podawać podjęzykowo. W leczeniu podtrzymującym lamelkę Suboxone można podawać podpoliczkowo i (lub) podjęzykowo. Lamelki nie należy połykać. Lamelkę należy umieścić pod językiem lub na wewnętrznej stronie jednego z policzków i pozostawić aż do całkowitego rozpuszczenia. Zaleca się, aby pacjenci zwilżyli wnętrze jamy ustnej przed podaniem dawki. Pacjenci nie powinni przełykać ani spożywać jedzenia ani picia, dopóki lamelka się całkowicie nie rozpuści.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
Nie należy zmieniać położenia lamelki po jej umieszczeniu i należy pokazać pacjentowi prawidłową technikę podawania. W celu podania podpoliczkowego należy położyć jedną lamelkę na wewnętrznej stronie prawego lub lewego policzka. Jeśli do osiągnięcia przepisanej dawki konieczne jest podanie dodatkowej lamelki, należy umieścić dodatkową lamelkę po drugiej stronie. Lamelkę należy trzymać na wewnętrznej stronie policzka aż do całkowitego rozpuszczenia. Jeśli do osiągnięcia przepisanej dawki konieczne jest podanie trzeciej lamelki, należy ją umieścić na wewnętrznej stronie prawego lub lewego policzka po rozpuszczeniu dwóch pierwszych lamelek. W celu podania podjęzykowego należy położyć jedną lamelkę pod językiem. Jeśli do osiągnięcia przepisanej dawki konieczne jest podanie dodatkowej lamelki, należy umieścić pod językiem dodatkową lamelkę po drugiej stronie. Lamelkę należy trzymać pod językiem aż do całkowitego rozpuszczenia.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dawkowanie
Jeśli do osiągnięcia przepisanej dawki konieczne jest podanie trzeciej lamelki, należy ją umieścić pod językiem po rozpuszczeniu dwóch pierwszych lamelek. W celu uzyskania dawki dobowej można łączyć kilka lamelek produktu leczniczego Suboxone o różnej mocy. Można przyjmować całą dawkę jednorazowo lub dzielić na dwie porcje. Drugą porcję należy umieścić podjęzykowo i (lub) podpoliczkowo bezpośrednio po rozpuszczeniu pierwszej porcji. Jednocześnie nie wolno podawać więcej niż dwie lamelki. Należy się upewnić, że lamelki się na siebie nie nakładają. Lamelki nie należy przełamywać ani dzielić na mniejsze dawki.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania • Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 • Ciężka niewydolność oddechowa • Ciężkie zaburzenia czynności wątroby • Ostra choroba alkoholowa lub delirium tremens • Jednoczesne stosowanie antagonistów receptorów opioidowych (naltrekson, nalmefen) w leczeniu uzależnienia od alkoholu lub opioidów
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Niewłaściwe stosowanie, nadużywanie i stosowanie niezgodne z przeznaczeniem Buprenorfina może być niewłaściwie stosowana lub nadużywana podobnie jak inne opioidy, legalne lub nielegalne. Zagrożenia związane z niewłaściwym stosowaniem i nadużywaniem obejmują między innymi przedawkowanie, rozprzestrzenianie się krwiopochodnych lub miejscowych i ogólnoustrojowych zakażeń wirusowych, zahamowanie czynności oddechowej i uszkodzenie wątroby. Niewłaściwe stosowanie buprenorfiny przez osoby inne niż pacjent, któremu ją przepisano, stwarza ryzyko wystąpienia uzależnienia u nowych osób stosujących buprenorfinę jako podstawowy narkotyk. Może do tego dojść, jeżeli produkt leczniczy jest dystrybuowany w celu nielegalnego użycia bezpośrednio przez pacjenta lub jeżeli nie jest odpowiednio zabezpieczony przed kradzieżą.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Nieoptymalne leczenie z zastosowaniem skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może powodować niewłaściwe realizowanie zaleceń dotyczących przyjmowania produktu leczniczego przez pacjenta, prowadząc do przedawkowania lub przerwania leczenia. Pacjent otrzymujący niewystarczającą dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu może reagować na niekontrolowane objawy zespołu abstynencyjnego, przyjmując na własną rękę opioidy, alkohol lub innego rodzaju substancje o działaniu uspokajającym bądź nasennym, takie jak benzodiazepiny. W celu zminimalizowania ryzyka niewłaściwego stosowania, nadużywania i stosowania niezgodnego z przeznaczeniem należy podejmować odpowiednie środki ostrożności przy przepisywaniu i wydawaniu buprenorfiny, takie jak unikanie przepisywania większej liczby dawek w początkowym okresie leczenia, a także przyjmowanie pacjentów na wizyty kontrolne połączone z monitorowaniem klinicznym dostosowanym do potrzeb pacjenta.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Połączenie buprenorfiny z naloksonem w produkcie leczniczym Suboxone ma na celu zniechęcenie do niewłaściwego stosowania i nadużywania buprenorfiny. Przewiduje się, że niewłaściwe stosowanie dożylnie lub donosowo produktu leczniczego Suboxone jest mniej prawdopodobne niż samej buprenorfiny, gdyż nalokson zawarty w tym produkcie leczniczym może prowadzić do wystąpienia objawów abstynencyjnych u osób uzależnionych od heroiny, metadonu lub innych agonistów receptorów opioidowych. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (CBS) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CBS w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CBS, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Zahamowanie czynności oddechowej Odnotowano szereg przypadków zgonu z powodu zahamowania czynności oddechowej, zwłaszcza gdy buprenorfinę stosowano w połączeniu z benzodiazepinami (patrz punkt 4.5) lub gdy stosowano ją niezgodnie z zaleceniami. Odnotowano również przypadki zgonu związane z jednoczesnym podawaniem buprenorfiny i innych środków tłumiących, takich jak alkohol lub inne opioidy. Jeśli buprenorfina jest podawana nieuzależnionym od opioidów osobom o niskiej tolerancji na działanie opioidów, może dojść do potencjalnie śmiertelnego w skutkach zahamowania czynności oddechowej. Produkt leczniczy należy stosować ostrożnie u pacjentów z astmą lub niewydolnością oddechową (np. przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, sercem płucnym, zmniejszoną rezerwą oddechową, niedotlenieniem, hiperkapnią, wcześniejszym zahamowaniem czynności oddechowej lub kifoskoliozą [skrzywieniem kręgosłupa mogącym prowadzić do duszności]).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może powodować ciężkie, potencjalnie śmiertelne w skutkach zahamowanie czynności oddechowej u dzieci i osób nieuzależnionych, które przypadkowo lub celowo spożyją ten produkt. Należy ostrzec pacjentów, by przechowywali saszetkę w bezpiecznym miejscu niedostępnym dla dzieci i innych domowników, nigdy nie otwierali jej z wyprzedzeniem i nie stosowali tego produktu leczniczego w obecności dzieci. W razie przypadkowego spożycie lub podejrzewania spożycia należy natychmiast skontaktować się z pogotowiem ratunkowym. Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może powodować senność, zwłaszcza gdy jest przyjmowane razem z alkoholem lub lekami tłumiącymi ośrodkowy układ nerwowy (OUN) (takimi jak benzodiazepiny, trankwilizatory, leki uspokajające lub nasenne; patrz punkty 4.5 i 4.7).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem uspokajających produktów leczniczych, takich jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze Jednoczesne stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, może prowadzić do sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na te zagrożenia jednoczesne przepisywanie produktu leczniczego z tymi uspokajającymi produktami leczniczymi powinno ograniczać się do pacjentów, u których nie są dostępne alternatywne opcje leczenia. Jeśli podejmie się decyzję o jednoczesnym przepisaniu skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz uspokajających produktów leczniczych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę leków uspokajających, a czas trwania leczenia powinien być możliwie najkrótszy. Należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych zahamowania czynności oddechowej i sedacji.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
W związku z tym zdecydowanie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy Jednoczesne podawanie leku Suboxone i innych leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, może prowadzić do zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.5). Jeśli jednoczesne przyjmowanie innych leków serotoninergicznych jest klinicznie uzasadnione, zaleca się uważną obserwację pacjenta, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia i podczas zwiększania dawki. Objawy zespołu serotoninowego mogą obejmować zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczną, zaburzenia nerwowo-mięśniowe lub objawy dotyczące układu pokarmowego.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli podejrzewa się występowanie zespołu serotoninowego, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia, w zależności od nasilenia objawów. Uzależnienie Buprenorfina jest częściowym agonistą receptora opioidowego µ (mi) i jej przewlekłe podawanie prowadzi do uzależnienia typu opioidowego. Badania na zwierzętach, jak i doświadczenie kliniczne wskazują, że buprenorfina może wywoływać uzależnienie, ale słabsze niż pełny agonista, np. morfina. Nagłe przerwanie leczenia nie jest zalecane, może bowiem prowadzić do wystąpienia opóźnionego zespołu abstynencyjnego. Zapalenie wątroby i zaburzenia czynności wątroby U osób uzależnionych od opioidów odnotowano przypadki ostrego uszkodzenia wątroby, zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach o działaniach niepożądanych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Zakres nieprawidłowości obejmuje przemijające, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, przypadki niewydolności wątroby, martwicy wątroby, zespołu wątrobowo-nerkowego, encefalopatii wątrobowej i zgon. W wielu przypadkach czynnikiem wywołującym lub przyczyniającym się mogły być wcześniej istniejące defekty mitochondrialne (wada genetyczna, zaburzenia aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B lub C, nadużywanie alkoholu, anoreksja, równoczesne stosowanie innych, potencjalnie hepatotoksycznych produktów leczniczych) i dalsze stosowanie narkotyków dożylnych. Te podstawowe czynniki muszą być brane pod uwagę przed zaleceniem skojarzenia buprenorfiny i naloksonu oraz w czasie leczenia. W razie podejrzewania zaburzenia czynności wątroby konieczna jest dalsza ocena biologiczna i etiologiczna.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Zależnie od wyników można ostrożnie zaprzestać podawania produktu leczniczego, aby zapobiec objawom abstynencyjnym i powrotowi do nielegalnego stosowania narkotyków. Jeżeli leczenie jest kontynuowane, należy ściśle monitorować czynność wątroby. Występowanie opioidowego zespołu abstynencyjnego Rozpoczynając leczenie skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu, lekarz musi pamiętać o częściowym agonizmie buprenorfiny i możliwości wywołania przez nią objawów abstynencyjnych u pacjentów uzależnionych od opioidów, zwłaszcza gdy jest podawana wcześniej niż 6 godzin po ostatniej dawce heroiny lub innego krótko działającego opioidu bądź wcześniej niż 24 godziny po ostatniej dawce metadonu. Z uwagi na odnotowane objawy zespołu abstynencyjnego w okresie zastępowania buprenorfiny lub metadonu skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu pacjentów należy monitorować.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Aby uniknąć wywołania zespołu abstynencyjnego, podawanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu należy rozpocząć, gdy obiektywne objawy zespołu abstynencyjnego są wyraźne (patrz punkt 4.2). Objawy abstynencyjne mogą też być związane z nieoptymalnym dawkowaniem. Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny i naloksonu oceniano w badaniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Zarówno buprenorfina, jak i nalokson są intensywnie metabolizowane w wątrobie i wykryto wyższe stężenia w osoczu obu związków u pacjentów z umiarkowanym i ciężkim zaburzeniem czynności wątroby w porównaniu z osobami zdrowymi. Pacjentów należy monitorować w celu wykrycia objawów opioidowego zespołu abstynencyjnego, toksyczności lub przedawkowania spowodowanego zwiększeniem stężenia naloksonu i (lub) buprenorfiny. Przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wykonanie testów określających czynność wątroby i badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci z dodatnim wynikiem badania w kierunku wirusowego zapalenia wątroby, otrzymujący równocześnie inne produkty lecznicze (patrz punkt 4.5) i (lub) mający zaburzenia czynności wątroby są narażeni na większe ryzyko uszkodzenia wątroby. Zaleca się regularne monitorowanie czynności wątroby (patrz punkt 4.4). Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować ostrożnie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu jest przeciwwskazane. Zaburzenia czynności nerek Wydalanie produktu z moczem może być wydłużone, ponieważ 30% podawanej dawki jest usuwane drogą nerkową. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do kumulacji metabolitów buprenorfiny. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania leku pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkty 4.2 i 5.2).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Inhibitory CYP3A Produkty lecznicze hamujące enzym CYP3A4 mogą powodować zwiększenie stężenia buprenorfiny. Konieczne może być zmniejszenie dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. W przypadku pacjentów już leczonych inhibitorami CYP3A4 należy starannie dobierać dawkę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, gdyż skuteczna może się u nich okazać mniejsza dawka (patrz punkt 4.5). Efekty klasowe U pacjentów ambulatoryjnych opioidy mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Podawanie opioidów może być przyczyną podwyższenia ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego, co może prowadzić do napadów padaczkowych, należy zatem zachować ostrożność, podając opioidy pacjentom z urazami głowy, uszkodzeniami wewnątrzczaszkowymi oraz w innych przypadkach, w których ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego może być podwyższone lub gdy w wywiadzie stwierdzono występowanie napadów drgawkowych.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z niedociśnieniem, przerostem gruczołu krokowego lub zwężeniem cewki moczowej. Zwężenie źrenic spowodowane podawaniem opioidów, zmiany poziomu świadomości lub zmiany percepcji bólu jako objawy choroby mogą utrudniać ocenę stanu zdrowia pacjenta lub zaciemniać rozpoznanie albo przebieg kliniczny współwystępującej choroby. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom z obrzękiem śluzowatym, niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy (np. chorobą Addisona). Wykazano, że opioidy zwiększają ciśnienie wewnątrz przewodów żółciowych i u pacjentów z zaburzeniami dróg żółciowych powinny być stosowane ostrożnie. Należy zachować ostrożność podczas podawania opioidów pacjentom w podeszłym wieku i osłabionym. Biorąc pod uwagę doświadczenie wynikające ze stosowania morfiny, jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (ang.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Specjalne środki ostrozności
monoamine oxidase , MAO) może spowodować nasilenie działania opioidów (patrz punkt 4.5). Substancje pomocnicze Produkt leczniczy zawiera maltitol ciekły. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy. Produkt leczniczy zawiera żółcień pomarańczową (E110). Żółcień pomarańczowa może powodować reakcje alergiczne. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na lamelkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. Dzieci i młodzież Stosowanie u młodzieży (w wieku od 15 do < 18 lat) Ze względu na brak danych dotyczących młodzieży (w wieku od 15 do < 18 lat) pacjentów z tej grupy wiekowej należy uważniej monitorować w czasie leczenia.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Skojarzenia buprenorfiny i naloksonu nie należy przyjmować razem z następującymi środkami: • Napoje alkoholowe lub produkty lecznicze zawierające alkohol, ponieważ alkohol zwiększa uspokajające działanie buprenorfiny (patrz punkt 4.7). Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować ostrożnie w przypadku jednoczesnego podawania następujących produktów leczniczych: • Leki uspokajające, takie jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze. Jednoczesne stosowanie opioidów z uspokajającymi produktami leczniczymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne produkty lecznicze, zwiększa ryzyko sedacji, zahamowania czynności oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addycyjne działanie depresyjne na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania uspokajających produktów leczniczych powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Interakcje
Należy ostrzec pacjentów, że samodzielne stosowanie nieprzepisanych przez lekarza benzodiazepin podczas leczenia tym produktem leczniczym jest bardzo niebezpieczne. Jeżeli lekarz zalecił równoczesne przyjmowanie benzodiazepin z tym produktem leczniczym, należy postępować ściśle według wskazań lekarza (patrz punkt 4.4).  Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Suboxone z gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną) może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon (patrz punkt 4.4). • Inne środki tłumiące czynność ośrodkowego układu nerwowego, inne pochodne opioidowe (np. metadon, leki przeciwbólowe i przeciwkaszlowe), niektóre leki przeciwdepresyjne, działające uspokajająco leki z grupy antagonistów receptora H1, barbiturany, anksjolityki inne niż benzodiazepiny, neuroleptyki, klonidyna i podobne: skojarzenia te nasilają zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Interakcje
Obniżony stopień uwagi może powodować, że prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn będzie niebezpieczne. • Dodatkowo może być utrudnione uzyskanie odpowiedniej analgezji podczas podawania pełnego agonisty receptorów opioidowych pacjentom otrzymujących skojarzenie buprenorfiny i naloksonu. Dlatego w przypadku stosowania pełnego agonisty istnieje możliwość przedawkowania, zwłaszcza przy próbach zahamowania działania częściowego agonisty buprenorfiny lub gdy stężenie buprenorfiny w osoczu zmniejsza się. • Serotoninergiczne produkty lecznicze, takie jak inhibitory MAO, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, ponieważ zwiększają one ryzyko zespołu serotoninowego, choroby mogącej zagrażać życiu (patrz punkt 4.4) • Naltrekson i nalmefen są antagonistami receptorów opioidowych, które mogą blokować farmakologiczne działanie buprenorfiny.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Interakcje
Przeciwwskazane jest ich równoczesne podawanie podczas leczenia skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu ze względu na potencjalnie niebezpieczną interakcję, która może wywołać nagłe wystąpienie długotrwałych i intensywnych objawów opioidowego zespołu abstynencyjnego (patrz punkt 4.3). • Inhibitory CYP3A4: badanie interakcji buprenorfiny z ketokonazolem (silny inhibitor CYP3A4) wykazało zwiększenie wartości parametrów C max i AUC (pole pod krzywą, ang. area under the curve ) buprenorfiny (odpowiednio o ok. 50% i 70%) oraz, w mniejszym stopniu, norbuprenorfiny. Pacjenci otrzymujący produkt leczniczy Suboxone muszą być ściśle monitorowani i mogą wymagać zmniejszenia dawki, jeżeli produkt leczniczy jest podawany z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitorami proteazy, takimi jak rytonawir, nelfinawir lub indynawir bądź azolowymi lekami przeciwgrzybicznymi, takimi jak ketokonazol lub itrakonazol, antybiotykami makrolidowymi).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Interakcje
• Induktory CYP3A4: równoczesne stosowanie induktorów CYP3A4 i buprenorfiny może doprowadzić do zmniejszenia stężenia buprenorfiny w osoczu, co może być przyczyną nieoptymalnego leczenia uzależnienia od opioidów za pomocą buprenorfiny. Zaleca się, aby otrzymujący skojarzenie buprenorfiny i naloksonu pacjenci, którym podaje się równocześnie induktory (np. fenobarbital, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna), byli dokładnie monitorowani. Może być konieczne stosowne zmodyfikowanie dawki buprenorfiny lub induktora CYP3A4. • Biorąc pod uwagę doświadczenie wynikające ze stosowania morfiny, jednoczesne stosowanie z inhibitorami MAO może spowodować nasilenie działania opioidów.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka jest nieznane. Stosowana pod koniec ciąży buprenorfina może spowodować zahamowanie czynności oddechowej u noworodków nawet po krótkim okresie podawania. Długotrwałe podawanie buprenorfiny w ostatnim trymestrze ciąży może spowodować wystąpienie zespołu abstynencyjnego u noworodka. (np. hipertonię, drżenie u noworodków, pobudzenie u noworodków, drgawki kloniczne lub inne drgawki). Zespół ten zwykle występuje od kilku godzin do kilku dni po urodzeniu. Z powodu długiego okresu półtrwania buprenorfiny należy rozważyć kilkudniowe monitorowanie nienarodzonego dziecka pod koniec ciąży, aby zapobiec ryzyku wystąpienia u noworodków zahamowania czynności oddechowej lub zespołu abstynencyjnego.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ponadto stosowanie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu w czasie ciąży powinien przeanalizować lekarz. Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu należy stosować w okresie ciąży wyłącznie w przypadku, gdy potencjalne korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Karmienie piersią Nie wiadomo, czy nalokson przenika do mleka ludzkiego. Buprenorfina i jej metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Stwierdzono hamowanie laktacji przez buprenorfinę u szczurów. Dlatego podczas leczenia produktem Suboxone należy przerwać karmienie piersią. Płodność Badania na zwierzętach wykazały obniżenie płodności u samic przyjmujących duże dawki (ekspozycja ogólnoustrojowa > 2,4 razy ekspozycji u ludzi po maksymalnej zalecanej dawce 24 mg buprenorfiny, w oparciu o AUC; patrz punkt 5.3).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn u pacjentów uzależnionych od opioidów. Produkt leczniczy może powodować senność, zawroty głowy lub zaburzenia procesów myślowych, szczególnie na początku leczenia i w okresie dostosowania dawki. Przyjmowanie produktu z alkoholem lub środkami tłumiącymi czynność ośrodkowego układu nerwowego może nasilić wymienione objawy (patrz punkty 4.4 i 4.5) . Pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów mechanicznych lub obsługiwaniem maszyn, ponieważ skojarzenie buprenorfiny i naloksonu może niekorzystnie wpływać na ich zdolność do wykonywania tych czynności.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Najczęściej zgłaszanymi reakcjami niepożądanymi związanymi z leczeniem podczas podstawowych badań klinicznych były zaparcia i objawy zazwyczaj związane z odstawieniem narkotyku (tj. bezsenność, ból głowy, nudności, zwiększona potliwość i ból). Niektóre przypadki napadów drgawkowych, wymiotów, biegunki i podwyższonych wyników badań czynności wątroby były uznawane za ciężkie. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi związanymi z leczeniem w przypadku podjęzykowego lub podpoliczkowego podania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu były odpowiednio niedoczulica jamy ustnej i przekrwienie błony śluzowej jamy ustnej. Pozostałymi działaniami niepożądanymi związanymi z leczeniem, które zgłoszono u więcej niż jednego pacjenta, były zaparcia, ból języka i wymioty. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Uwzględniono także działania niepożądane zgłaszane w ramach nadzoru po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Działania niepożądane
Częstość występowania możliwych działań niepożądanych przedstawionych poniżej określono za pomocą następującej konwencji: Bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1,000 do < 1/100), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1. Związane z leczeniem działania niepożądane, opisywane w badaniach klinicznych nad skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu oraz zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstośćnieznana
Zakażenia Grypa, Zakażenie dróg
i zarażenia zakażenie, moczowych,
pasożytnicze zapalenie gardła, zakażenie pochwy
nieżyt nosa
Zaburzenia krwi Niedokrwistość,
i układu leukocytoza,
chłonnego leukopenia,
limfadenopatia,
trombocytopenia
Zaburzenia Nadwrażliwość Wstrząs
układu anafilaktyczny
immunologiczneg
o
Zaburzenia Zmniejszony
metabolizmu apetyt,
i odżywiania hiperglikemia,
hiperlipidemia,

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstośćnieznana
hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne Bezsenność Lęk, depresja,obniżenie libido, nerwowość, zaburzenia myślenia Niezwykłe sny, pobudzenie, apatia, depersonalizacja, uzależnienie od narkotyków, euforia,wrogość Omamy
Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Migrena, zawroty głowy, hipertonia, parestezja, senność Amnezja, zaburzenia uwagi, hiperkineza, drgawki,zaburzenia mowy, drżenie Encefalopatia wątrobowa, omdlenie
Zaburzenia oka Niedowidzenie, zaburzenia łzawienia Zapalenie spojówek, zwężenie źrenicy,niewyraźne widzenie
Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy pochodzeniabłędnikowego
Zaburzenia serca Dusznica bolesna, bradykardia, zawał mięśnia sercowego,kołatanie serca, tachykardia
Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie, rozszerzenienaczyń Niedociśnienie Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Kaszel Astma, duszność, ziewanie Skurcz oskrzeli, zahamowanie czynności oddechowej
Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcia, nudności Ból brzucha, biegunka, niestrawność, wzdęcia, przekrwienie błony śluzowej jamy ustnej, wymioty Niedoczulica jamyustnej,ból języka, owrzodzenie jamy ustnej,obrzęk ust,ból w jamie ustnej, parestezja jamy ustnej, przebarwieniejęzyka Zapalenie języka, zapalenie jamy ustnej, próchnica zębów
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Nieprawidłowa czynność wątroby Wirusowe zapalenie wątroby,ostre zapalenie wątroby,żółtaczka,

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układówi narządów Bardzo często Często Niezbyt często Częstośćnieznana
martwica wątroby, zespółwątrobowo- nerkowy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Zwiększona potliwość Świąd, wysypka, pokrzywka Trądzik, łysienie, złuszczające zapalenie skóry,suchość skóry, guzki skórne Obrzęk naczynioruchow y
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowei tkanki łącznej Ból pleców, ból stawów, kurcze mięśni,ból mięśni Zapalenie stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Nieprawidłowośc i moczu Albuminuria, trudnościz oddawaniem moczu, krwiomocz, kamica nerkowa,zatrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji Brak miesiączki, zaburzenia ejakulacji, krwotok miesiączkowy,krwawienie maciczne
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Zespół abstynencyjny Astenia,ból w klatce piersiowej, dreszcze, gorączka, złesamopoczucie, ból,obrzęk obwodowy Hipotermia Noworodkowy zespół abstynencyjny
Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby,zmniejszenie masy ciała Wzrost stężenia kreatyniny we krwi Zwiększenie aktywności aminotransferaz
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Uraz Udar cieplny, zatrucie

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych W przypadkach niewłaściwego podania produktu leczniczego drogą dożylną niektóre działania niepożądane są przypisywane raczej faktowi niewłaściwego stosowania niż wywoływania ich przez sam produkt leczniczy. Do działań tych należą reakcje miejscowe, niekiedy septyczne (ropień, zapalenie tkanki łącznej). Ponadto zgłaszano potencjalnie ciężkie ostre zapalenie wątroby i inne zakażenia, takie jak zapalenie płuc czy zapalenie wsierdzia (patrz punkt 4.4). U pacjentów ze znacznym uzależnieniem od narkotyków w początkowej fazie podawania buprenorfiny może wystąpić zespół abstynencyjny, podobny do zespołu abstynencyjnego związanego z naloksonem (patrz punkt 4.2 i 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Zahamowanie czynności oddechowej wynikające z zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego jest głównym objawem wymagającym interwencji w przypadku przedawkowania, ponieważ może ono prowadzić do zatrzymania oddechu i śmierci. Objawami przedawkowania mogą być również senność, niedowidzenie, zwężenie źrenic, niedociśnienie, nudności, wymioty i (lub) zaburzenia mowy. Postępowanie Należy zastosować ogólne środki wspomagające, w tym ścisłe monitorowanie stanu oddechowego i kardiologicznego pacjenta. Należy wdrożyć objawowe leczenie zahamowania czynności oddechowej i standardowe środki intensywnej opieki. Konieczne jest zapewnienie drożności dróg oddechowych i wspomaganej lub kontrolowanej wentylacji. Pacjenta należy przenieść w miejsce, w którym dostępne są pełne możliwości wykonania resuscytacji. Jeżeli pacjent wymiotuje, należy podjąć odpowiednie działania, aby zapobiec zachłyśnięciu się wymiocinami.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Przedawkowanie
Zaleca się zastosowanie antagonisty receptorów opioidowych (tzn. naloksonu), pomimo niewielkiego wpływu, jaki może on wywierać podczas odwracania objawów oddechowych wywołanych przez buprenorfinę w porównaniu z jego działaniem na środki będące pełnymi agonistami receptorów opioidowych. W przypadku stosowania naloksonu podczas określania długości okresu leczenia i nadzoru medycznego potrzebnego do odwrócenia efektów przedawkowania należy wziąć pod uwagę długi czas działania buprenorfiny. Nalokson jest usuwany z organizmu szybciej niż buprenorfina, co może być przyczyną nawrotu wcześniej stłumionych objawów przedawkowania buprenorfiny, dlatego może być konieczne stosowanie infuzji ciągłej. Jeśli infuzja nie jest możliwa, może być wymagane wielokrotne podanie naloksonu. Szybkość infuzji dożylnej powinna być dostosowana do odpowiedzi pacjenta.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Inne leki stosowane w leczeniu chorób układu nerwowego, leki stosowane w leczeniu uzależnień, kod ATC: N07BC51. Mechanizm działania Buprenorfina jest częściowym agonistą/antagonistą receptorów opioidowych, wiążącym się z receptorami μ i κ (kappa) w mózgu. Jej aktywność w podtrzymującym leczeniu uzależnienia opioidowego jest przypisywana wolno odwracalnemu wiązaniu z receptorami μ, co w dłuższym czasie może zminimalizować potrzebę przyjmowania narkotyków przez uzależnionych pacjentów. Podczas badań farmakologii klinicznej u osób uzależnionych od opioidów obserwowano pułapowe agonistyczne efekty opioidowe. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych μ. Nalokson podawany w zwykłych dawkach doustnie lub podjęzykowo pacjentom doświadczającym opioidowych objawów abstynencyjnych wykazuje niewielki lub zerowy efekt farmakologiczny, co wynika z jego prawie całkowitego metabolizmu pierwszego przejścia.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Jednakże, w przypadku podawania dożylnego osobom uzależnionym od opioidów, obecność naloksonu w produkcie leczniczym Suboxone wywołuje wyraźne działanie antagonistyczne w stosunku do opioidów i opioidowy zespół abstynencyjny, zniechęcając w ten sposób do dożylnego nadużywania produktu. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Dane o skuteczności i bezpieczeństwie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu pochodzą głównie z rocznego badania klinicznego, obejmującego 4-tygodniowe randomizowane, prowadzone metodą podwójnie ślepej próby porównanie działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, buprenorfiny oraz placebo, po którym następowało 48-tygodniowe badanie bezpieczeństwa stosowania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. W badaniu tym 326 osób uzależnionych od heroiny losowo przydzielono do grup otrzymujących skojarzenie buprenorfiny i naloksonu w dawce 16 mg na dobę, 16 mg buprenorfiny na dobę lub placebo.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku uczestników przydzielonych w drodze randomizacji do jednej z grup aktywnego leczenia w dniu 1. podawano 8 mg buprenorfiny, a następnie w dniu 2. podawano 16 mg (dwie tabletki po 8 mg) buprenorfiny. W dniu 3. u osób przydzielonych w drodze randomizacji do grupy, która miała otrzymywać skojarzenie buprenorfiny i naloksonu, zmieniano leczenie na tabletkę złożoną. Uczestnicy przychodzili codziennie do przychodni (od poniedziałku do piątku) w celu otrzymania leku i dokonania oceny skuteczności. Na soboty i niedziele pacjenci otrzymywali odpowiednią ilość leku do domu. Głównym porównaniem w badaniu była ocena skuteczności buprenorfiny oraz skojarzenia buprenorfiny i naloksonu podawanych indywidualnie w stosunku do placebo. Odsetek próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu, w których nie stwierdzono obecności opioidów innych niż stosowane w badaniu, był statystycznie większy zarówno w przypadku skojarzenia buprenorfiny i naloksonu względem placebo (p < 0,0001), jak i buprenorfiny względem placebo (p < 0,0001).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W podwójnie pozorowanym badaniu prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby w grupach równoległych porównującym etanolowy roztwór buprenorfiny z aktywną kontrolą w postaci pełnego agonisty 162 osoby zostały przydzielone w drodze randomizacji do grup otrzymujących podjęzykowo etanolowy roztwór buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę (dawka mniej więcej porównywalna z dawką 12 mg na dobę skojarzenia buprenorfiny i naloksonu) lub dwie względnie małe dawki aktywnej kontroli, z których jedna była wystarczająco mała, aby służyć za alternatywę dla placebo, podczas fazy wprowadzania leczenia trwającej od 3 do 10 dni, 16-tygodniowej fazy leczenia podtrzymującego i 7-tygodniowej fazy odtruwania. Dawkę podtrzymującą buprenorfiny osiągano w dniu 3.; dawki w grupie aktywnej kontroli dobierano bardziej stopniowo.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Biorąc pod uwagę liczbę osób kontynuujących leczenie i odsetek ujemnych wyników badań próbek moczu pobieranych trzy razy w tygodniu w celu oznaczenia opioidów innych niż stosowane w badaniu, buprenorfina okazała się skuteczniejsza od małej dawki kontroli w utrzymywaniu osób uzależnionych od heroiny w leczeniu i zmniejszaniu przez nich zużycia opioidów w czasie leczenia. Skuteczność buprenorfiny w dawce 8 mg na dobę była podobna do skuteczności umiarkowanej dawki kontroli aktywnej, jednakże równoważność nie została wykazana. W wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu z grupą kontrolną 92 pacjentów otrzymało lamelkę Suboxone lub tabletki podjęzykowe Suboxone po 7-dniowym okresie przygotowawczym, w czasie którego stosowano tabletki podjęzykowe Suboxone. Potrzeba było średnio 4 minut do widocznego rozpuszczenia tabletek podjęzykowych i średnio 3 minut do rozpuszczenia lamelek podjęzykowych.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W odniesieniu do możliwości usunięcia lamelek podanych podjęzykowo wykazano, że po 30 sekundach od podania pojedynczej lamelki żaden z uczestników badania nie był w stanie usunąć części ani całości lamelki. Gdy jednak podawano co najmniej dwie lamelki, uczestnikom łatwiej było usunąć część lub całość lamelki po 30 sekundach. Jednocześnie nie wolno podawać więcej niż dwie lamelki (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Buprenorfina Wchłanianie Buprenorfina po podaniu doustnym podlega metabolizmowi pierwszego przejścia z N-dealkilacją i sprzęganiem z kwasem glukuronowym w jelicie cienkim i wątrobie. Dlatego podawanie tego produktu leczniczego drogą doustną jest niewłaściwe. Stężenie buprenorfiny w osoczu zwiększało się ze wzrostem podjęzykowej dawki skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. Obserwowano dużą zmienność międzyosobniczą w zakresie stężenia buprenorfiny w osoczu, lecz zmienność wewnątrzosobnicza była niska. Tabela 2. Parametry farmakokinetyczne (średnia ± SD) buprenorfiny i naloksonu po podaniu podjęzykowym lamelki Suboxone

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Parametr farmakokinetyczny Dawka lamelki Suboxone (mg)
2 mg/0,5 mg 4 mg/1 mg* 8 mg/2 mg 12 mg/3 mg
Buprenorfina
Cmax (ng/ml) 0,947 ± 0,374 1,40 ± 0,687 3,37 ± 1,80 4,55 ± 2,50
Mediana Tmax (h), (min-maks.) 1,53 (0,75–4,0) 1,50 (0,5–3,0) 1,25 (0,75–4,0) 1,50 (0,5–3,0)
AUCinf (ng∙h/ml) 8,654 ± 2,854 13,71 ± 5,875 30,45 ± 13,03 42,06 ± 14,64
t1/2 (h) 33,41 ± 13,01 24,30 ± 11,03 32,82 ± 9,81 34,66 ± 9,16
Norbuprenorfina
Cmax (ng/ml) 0,312 ± 0,140 0,617 ± 0,311 1,40 ± 1,08 2,37 ± 1,87
Mediana Tmax (h), (min.-maks.) 1,38 (0,5–8,0) 1,25 (0,5–48,0) 1,25 (0,75–12,0) 1,25 (0,75–8,0)
AUCinf (ng∙h/ml) 14,52 ± 5,776 23,73 ± 10,60 54,91 ± 36,01 71,77 ± 29,38
t1/2 (h) 56,09 ± 31,14 45,96 ± 40,13 41,96 ± 17,92 34,36 ± 7,92
Nalokson
Cmax (ng/ml) 0,054 ± 0,023 0,0698 ± 0,0378 0,193 ± 0,091 0,238 ± 0,144
Mediana Tmax (h), (min.-maks.) 0,75 (0,5–2,0) 0,75 (0,5–1,5) 0,75 (0,5–1,25) 0,75 (0,50–1,25)
AUCinf (ng∙h/ml) 0,137 ± 0,043 0,204 ± 0,108 0,481 ± 0,201 0,653 ± 0,309
t1/2 (h) 5,00 ± 5,52 3,91 ± 3,37 6,25 ± 3,14 11,91 ± 13,80

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
* Brak danych dotyczących lamelki o mocy 4 mg/1 mg; jej skład jest proporcjonalny do składu lamelki o mocy 2 mg/0,5 mg, a wielkość odpowiada wielkości 2 lamelek o mocy 2 mg/0,5 mg. Tabela 3. Zmiany parametrów farmakokinetycznych lamelki Suboxone podawanej podjęzykowo lub podpoliczkowo w porównaniu z tabletką podjęzykową Suboxone

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Dawka Parametr farmakok inetyczny Zwiększenie stężenia buprenorfiny Parametr farmakoki netyczny Zwiększenie stężenia naloksonu
Lamelk a podana podjęzy kowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kową Lamelk a podana podpoli czkowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kową Lamelka podana podpolic zkowo w porów naniuz lamelką podaną podjęzyk owo Lamelka podana podjęzyk owow porównaniuz tabletką podjęzyk ową Lamelka podana podpoliczko wow porównani u z tabletką podjęzykow ą Lamelka podana podpoliczko wow porównani u z lamelką podaną podjęzykow o
1 ×2 mg/0,5 mg Cmax 22% 25% – Cmax – – –
AUC0-last – 19% – AUC0-last – – –
2 ×2 mg/0,5 mg Cmax – 21% 21% Cmax – 17% 21%
AUC0-last – 23% 16% AUC0-last – 22% 24%
1 ×8 mg/2 mg Cmax 28% 34% – Cmax 41% 54% –
AUC0-last 20% 25% – AUC0-last 30% 43% –
1 ×12 mg/3 mg Cmax 37% 47% – Cmax 57% 72% 9%
AUC0-last 21% 29% – AUC0-last 45% 57% –
1 ×8 mg/2 mg plus2 ×2 mg/0,5 mg Cmax – 27% 13% Cmax 17% 38% 19%
AUC0-last – 23% – AUC0-last – 30% 19%

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Uwaga 1: Znak „–” oznacza brak zmiany, gdy 90-procentowe przedziały ufności dla parametrów AUC 0-last i C max zawierają się w zakresie od 80% do 125% wartości granicznych. Uwaga 2: Brak danych dotyczących lamelki o mocy 4 mg/1 mg; jej skład jest proporcjonalny do składu lamelki o mocy 2 mg/0,5 mg, a wielkość odpowiada wielkości 2 lamelek o mocy 2 mg/0,5 mg. Dystrybucja Po wchłonięciu buprenorfiny następuje faza szybkiej dystrybucji (okres półtrwania w fazie dystrybucji od 2 do 5 godzin). Buprenorfina jest silnie lipofilna, przez co szybko przenika przez barierę krew-mózg. Buprenorfina wiąże się z białkami w około 96%, głównie z alfa- i beta-globulinami. Metabolizm Buprenorfina jest metabolizowana głównie na drodze N-dealkilacji przez mikrosomalny cytochrom CYP3A4 w wątrobie. Cząsteczka macierzysta i główny dealkilowany metabolit, norbuprenorfina, ulegają następnie glukuronidacji. Norbuprenorfina wiąże się z receptorami opioidowymi w warunkach in vitro .
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie wiadomo jednak, czy norbuprenorfina przyczynia się do ogólnego działania skojarzenia buprenorfiny i naloksonu. Eliminacja Eliminacja buprenorfiny ma charakter dwu- lub trójwykładniczy, a średni okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji z osocza podano w tabeli 2. Buprenorfina jest wydalana z kałem (w ok. 70%), poprzez wydalanie z żółcią sprzęgniętych z kwasem glukuronowym metabolitów, reszta (ok. 30%) jest wydalana z moczem. Liniowość lub nieliniowość Wartości obu C max i AUC zwiększały się liniowo wraz ze wzrostem dawki (w zakresie 4–16 mg), chociaż zwiększenie to nie było wprost proporcjonalne do dawki. Nalokson Wchłanianie Średnie maksymalne stężenie naloksonu w osoczu było zbyt niskie, aby ocenić proporcjonalność względem dawki, a u siedmiu z ośmiu badanych uczestników ze stężeniem naloksonu w osoczu powyżej granicy oznaczalności (0,05 ng/ml) nie wykryto naloksonu po upływie 2 godzin od podania dawki.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie wykryto, by nalokson wpływał na farmakokinetykę buprenorfiny i zarówno tabletki podjęzykowe z buprenorfiną, jak i lamelka podjęzykowa ze skojarzeniem buprenorfiny i naloksonu skutkują podobnym stężeniem buprenorfiny w osoczu. Dystrybucja Nalokson wiąże się z białkami w około 45%, głównie z albuminami. Metabolizm Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, i wydalany z moczem. Nalokson ulega bezpośredniej glukuronidacji do 3-glukuronidu naloksonu, a także N-dealkilacji i redukcji grupy karbonylowej w pozycji 6. Eliminacja Nalokson jest wydalany z moczem, a jego średni okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza mieści się w zakresie od 2 do 12 godzin. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Nie są dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące pacjentów w podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek Eliminacja drogą nerkową odgrywa stosunkowo małą rolę (ok. 30%) w ogólnym klirensie skojarzenia buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Nie ma potrzeby zmiany dawkowania ze względu na czynność nerek, ale zaleca się ostrożność podczas podawania produktu osobom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.3). Zaburzenia czynności wątroby Wpływ zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę buprenorfiny oceniano w badaniu po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Tabela 4 zawiera zestawienie wyników badania klinicznego, w którym ekspozycję na buprenorfinę i nalokson ustalano po podaniu tabletek podjęzykowych skojarzenia buprenorfiny i naloksonu 2,0/0,5 mg u osób zdrowych oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby różnego stopnia. Tabela 4. Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu produktu leczniczego Suboxone (zmiana w stosunku do osób zdrowych)

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne

Parametr farmakokin etyczny Łagodne zaburzenia czynności wątroby (klasa A wg skali Childa-Pugha)(n = 9) Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(klasa B wg skali Childa-Pugha) (n = 8) Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (klasa C wg skali Childa-Pugha)(n = 8)
Buprenorfina
Cmax 1,2-krotne zwiększenie 1,1-krotne zwiększenie 1,7-krotne zwiększenie
AUClast Podobne do grupy kontrolnej 1,6-krotne zwiększenie 2,8-krotne zwiększenie
Nalokson
Cmax Podobne do grupy kontrolnej 2,7-krotne zwiększenie 11,3-krotne zwiększenie
AUClast 0,2-krotne zwiększenie 3,2-krotne zwiększenie 14,0-krotne zwiększenie

CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ogólnie rzecz biorąc, stężenie buprenorfiny w osoczu wzrosło około 3-krotnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, podczas gdy stężenie naloksonu w osoczu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wzrosło 14-krotnie.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Skojarzenie buprenorfiny i naloksonu badano u zwierząt w badaniach toksyczności dawki jednorazowej (toksyczność ostra) i dawek wielokrotnych (do 90 dni u szczurów). Nie stwierdzono synergistycznego działania toksycznego. Występujące działania niepożądane były związane z farmakologicznie znaną aktywnością agonistyczną i (lub) antagonistyczną wobec receptorów opioidowych. Mieszanina chlorowodorku buprenorfiny i chlorowodorku naloksonu (proporcja 4:1) nie wykazywała działania mutagennego w teście mutacji bakteryjnych (test Amesa) i nie działała klastogennie w cytogenetycznym teście in vitro na ludzkich limfocytach ani w dożylnym teście mikrojądrowym u szczurów. Badania wpływu na reprodukcję po doustnym podawaniu buprenorfiny i naloksonu (w proporcji 1:1) wykazały, że działanie embrioletalne występowało u szczurów w przypadku wszystkich dawek powodujących toksyczność dla matek.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Najmniejsza badana dawka odpowiadała 1- krotności ekspozycji w przypadku buprenorfiny i 5-krotności ekspozycji w przypadku naloksonu, po podaniu maksymalnej dawki terapeutycznej u człowieka, przeliczonej na mg/m 2 pc. U królików nie obserwowano toksyczności rozwojowej przy dawkach toksycznych dla matek. Ponadto ani u szczurów, ani u królików nie obserwowano działania teratogennego. Nie wykonano badań okołourodzeniowych i pourodzeniowych dla skojarzenia buprenorfiny i naloksonu, jednak doustne podawanie dużych dawek buprenorfiny samicom w czasie ciąży i laktacji powodowało trudności z porodem (być może w wyniku uspokajającego działania buprenorfiny), wysoką śmiertelność noworodków i nieznaczne opóźnienie rozwoju pewnych funkcji neurologicznych (odruch prostowania się na powierzchni oraz odruch wzdrygnięcia) u noworodków szczurów.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Podawanie szczurom skojarzenia buprenorfiny i naloksonu w diecie w dawce 500 ppm lub większej powodowało obniżenie płodności, wykazane zmniejszeniem częstości zachodzenia samic w ciążę. Dawka pokarmowa 100 ppm (szacowana ekspozycja równa w przybliżeniu 2,4-krotności ekspozycji po podaniu buprenorfiny w dawce 24 mg w skojarzeniu buprenorfiny i naloksonu u człowieka, w oparciu o AUC; stężenie naloksonu w osoczu szczurów było poniżej limitu wykrywalności) nie miała niekorzystnego wpływu na płodność samic. Badanie rakotwórczości skojarzenia buprenorfiny i naloksonu wykonano u szczurów, podając im dawki 7, 30 i 120 mg/kg mc./dobę. Szacowana wielokrotność ekspozycji była od 3 do 75 razy większa, biorąc pod uwagę dobową dawkę podjęzykową dla człowieka, wynoszącą 16 mg w przeliczeniu na mg/m 2 pc. We wszystkich grupach dawkowania obserwowano statystycznie istotne zwiększenie częstości występowania łagodnych gruczolaków jąder z komórek śródmiąższowych (Leydiga).
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Makrogol Maltitol ciekły Naturalny aromat limonkowy Hypromeloza Kwas cytrynowy Acesulfam potasowy Sodu cytrynian Żółcień pomarańczowa (E110) Tusz drukarski Glikol propylenowy (E1520) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Lamelki są pakowane w osobne saszetki zabezpieczone przed dostępem dzieci zawierające cztery złożone, zgrzane na brzegach warstwy z tereftalanu polietylenu (ang. polyethylene terephthalate , PET), polietylenu o niskiej gęstości (ang. low density polyethylene , LDPE), folii aluminiowej i polietylenu o niskiej gęstości (LDPE). Wielkości opakowań: 7 × 1, 14 × 1 i 28 × 1 lamelka podjęzykowa. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Suboxone, lamelki podjęzykowe, 2 mg + 0,5 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO FENTANYL WZF, 50 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 50 mikrogramów fentanylu (Fentanylum) w postaci fentanylu cytrynianu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód. 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera poniżej 0,01 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz: punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Bezbarwny, przezroczysty płyn
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Fentanyl WZF jest opioidowym lekiem przeciwbólowym stosowanym: w małych dawkach w celu zniesienia bólu podczas krótkich zabiegów chirurgicznych, w dużych dawkach jako środek przeciwbólowy i (lub) hamujący oddychanie u pacjentów wymagających oddychania wspomaganego, w celu wywołania analgezji chirurgicznej podczas znieczulenia ogólnego, w połączeniu ze środkami neuroleptycznymi w celu przeprowadzenia neuroleptoanalgezji, jako lek pojedynczy lub w skojarzeniu z innymi lekami (np. benzodiazepinami) w celu przeprowadzenia analgosedacji, w leczeniu silnych bólów, takich jak, np. ból pourazowy, ból towarzyszący zawałowi mięśnia sercowego.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt nie zawiera środków konserwujących. Sposób podawania Fentanyl można stosować jedynie w oddziałach w pełni wyposażonych w sprzęt umożliwiający monitorowanie i wspomaganie czynności układu oddechowego oraz może być podawany jedynie przez personel doświadczony w zapewnieniu i utrzymaniu czynności oddechowej (patrz punkt 4.4). W celu uniknięcia bradykardii, zaleca się dożylne podanie małej dawki leku cholinolitycznego bezpośrednio przed indukcją znieczulenia. Podczas otwierania ampułki zaleca się używanie rękawiczek (patrz punkt 6.6). Fentanyl WZF można podawać: domięśniowo, dożylnie – w szybkim wstrzyknięciu (bolus), we wlewie ciągłym lub metodą PCA, podskórnie – we wstrzyknięciu, we wlewie ciągłym, zewnątrzoponowo – podając dawkę jednorazową, we wlewie ciągłym lub metodą PCA, podpajęczynówkowo – podając dawkę jednorazową lub we wlewie ciągłym.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Dawkowanie
Podanie dożylne – w bolusie lub we wlewie Podanie domięśniowe Dawkowanie Fentanyl WZF można podawać dożylnie dorosłym i dzieciom. Dawki fentanylu należy dostosować do wieku, masy ciała, ogólnego stanu pacjenta, chorób towarzyszących, zastosowanych innych leków oraz rodzaju zabiegu operacyjnego i rodzaju znieczulenia. Dorośli Zazwyczaj stosowane dawkowanie u dorosłych: Dawka początkowa Dawka dodatkowa Spontaniczne oddychanie 50 do 200 mikrogramów 50 mikrogramów Oddychanie wspomagane 300 do 3500 mikrogramów 100 do 200 mikrogramów Dawki powyżej 200 mikrogramów można stosować tylko w znieczuleniach. W premedykacji można podać 1 do 2 ml (50 do 100 mikrogramów) fentanylu domięśniowo 45 minut przed indukcją znieczulenia. Podanie dożylne 2 ml (100 mikrogramów) fentanylu pacjentom dorosłym, nie poddanym premedykacji powinno zapewnić skuteczne zniesienie bólu na 10-20 minut w czasie zabiegu powodującego niewielkie dolegliwości bólowe.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Dawkowanie
Podanie 10 ml (500 mikrogramów) fentanylu w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) daje zniesienie bólu przez około godzinę. Wywołana analgezja jest skuteczna w zabiegach ze średnim nasileniem bólowym. Podanie dawki 50 mikrogramów/kg mc. fentanylu wywołuje zniesienie bólu przez 4 do 6 godzin w czasie operacji o dużym nasileniu bólu. Fentanyl WZF można podawać również we wlewie dożylnym. U pacjentów z oddechem kontrolowanym można podać dawkę nasycającą fentanylu w szybkim wlewie około 1 mikrogram/kg mc./min przez pierwsze 10 minut, a następnie we wlewie około 0,1 mikrograma/kg mc./min. Dawkę nasycającą można podawać również w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus). Szybkość wlewu należy dostosować do reakcji pacjenta na podawany fentanyl; zaleca się stosowanie możliwie najniższych dawek fentanylu. Jeżeli nie planuje się zastosowania u pacjenta oddychania wspomaganego w okresie pooperacyjnym, wlew należy zakończyć 40 minut przed końcem zabiegu operacyjnego. Niższe dawki fentanylu, np.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Dawkowanie
0,05 do 0,08 mikrograma/kg mc./min podaje się w przypadku podtrzymania spontanicznego oddychania. Wyższe dawki (do 3 mikrogramów/kg mc./min) są stosowane w kardiochirurgii. Z powodu dużej różnicy pH, fentanyl wykazuje niezgodność chemiczną ze środkami stosowanymi w indukcji znieczulenia, takimi jak tiopental i metoheksytal. Dzieci i młodzież Dzieci w wieku od 12 do 17 lat: Należy stosować dawki przeznaczone dla dorosłych. Dzieci w wieku od 2 do 11 lat: Zazwyczaj stosowane dawkowanie u dzieci: Wiek Dawka początkowa Dawka dodatkowa Spontaniczne oddychanie 2-11 lat 1 do 3 mikrogramów/kg mc. 1 do 1,25 mikrograma/kg mc. Oddychanie wspomagane 2-11 lat 1 do 3 mikrogramów/kg mc. 1 do 1,25 mikrograma/kg mc. Stosowanie u dzieci Analgezja podczas zabiegu operacyjnego, pogłębienie znieczulenia z oddychaniem spontanicznym.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Dawkowanie
Techniki, które obejmują analgezję u spontanicznie oddychających dzieci należy wyłącznie stosować jako część techniki anestezjologicznej lub jako część techniki sedacji/analgezji przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach, które pozwolą na natychmiastowe przeprowadzenie intubacji w przypadku wystąpienia sztywności klatki piersiowej lub w przypadku wystąpienia bezdechu – podania tlenu (patrz punkt 4.4). Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku oraz osłabionych Zaleca się zmniejszenie dawki początkowej fentanylu. Podczas podawania dawki początkowej należy wziąć pod uwagę reakcję pacjenta i jeśli zachodzi konieczność, dokonać korekty dawki dodatkowej. Pacjenci otyli U pacjentów otyłych istnieje ryzyko przedawkowania, jeśli dawkę oblicza się na podstawie masy ciała. Dawkowanie dla otyłych pacjentów należy obliczyć na podstawie szacowanej beztłuszczowej masy ciała (ang. lean body mass).
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek U pacjentów z niewydolnością nerek należy rozważyć zmniejszenie dawki produktu Fentanyl WZF oraz pilnie obserwować pod kątem wystąpienia objawów toksyczności fentanylu (patrz punkt 5.2). Ponadto w leczeniu silnego bólu fentanyl można podawać: Podskórnie Dorośli: dawki dostosowuje się do stanu pacjenta; podaje się we wstrzyknięciu lub we wlewie ciągłym. Dzieci o masie ciała poniżej 50 kg: początkowo 0,5 do 2,0 mikrogramów/kg mc./godz. we wstrzyknięciu lub we wlewie ciągłym. Dla dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy dawka początkowa wynosi ¼ do ⅓ dawki podanej wyżej, następna jest modyfikowana zależnie od efektu. Dzieci o masie ciała powyżej 50 kg: początkowo 25 do 75 mikrogramów co 1 godzinę. Zewnątrzoponowo Dawka jednorazowa: 50 do 100 mikrogramów (1 do 2 mikrogramów/kg mc.); Wlew ciągły: 25 do 100 mikrogramów/godz.; Metoda PCA nasycenie – 75 do 100 mikrogramów; wlew zasadniczy: 30 do 75 mikrogramów/godz.; dawka na żądanie: 10 do 15 mikrogramów; czas blokady pompy – 6 minut.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Dawkowanie
Podpajęczynówkowo Zaleca się podawanie fentanylu podpajęczynówkowo w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Dawka jednorazowa: 5 do 25 mikrogramów/dawkę; Wlew ciągły: 0,8 mikrograma/kg mc./godz. Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku oraz osłabionych Zaleca się zmniejszenie dawki fentanylu. Podczas podawania dawki początkowej należy wziąć pod uwagę reakcję pacjenta i jeśli zachodzi konieczność, dokonać korekty dawki dodatkowej.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, lub inne opioidowe leki przeciwbólowe Depresja oddychania (z wyjątkiem przypadków wymienionych w punkcie 4.1) Choroby zaporowe płuc Nie stosować jednocześnie fentanylu i inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) Nie stosować fentanylu przez 2 tygodnie od chwili zakończenia leczenia inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) W przypadku zewnątrzoponowej i podpajęczynówkowej drogi podania – stany kliniczne, które mogą stanowić przeciwwskazanie do zastosowania zewnątrzoponowej lub podpajęczynówkowej drogi podania.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące podawania Ostrzeżenia Tolerancja i zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów (nadużywanie i uzależnienie). Wielokrotne stosowanie opioidów może prowadzić do tolerancji, uzależnienia fizycznego i psychicznego. Powtarzające się stosowanie opioidów może prowadzić do zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów (OUD, ang. Opioid use disorder). Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie opioidów może prowadzić do przedawkowania i (lub) zgonu. Ryzyko rozwoju OUD jest zwiększone u pacjentów, u których w wywiadzie osobistym lub rodzinnym (rodzice lub rodzeństwo) stwierdzono zaburzenia związane ze stosowaniem substancji (w tym zaburzenia związane z używaniem alkoholu), u pacjentów obecnie palących tytoń lub u pacjentów z innymi zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie (np. duża depresja, zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości).
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zespół odstawienny Wielokrotne podawanie w krótkich odstępach czasu przez dłuższy czas może skutkować wystąpieniem zespołu odstawiennego po zaprzestaniu leczenia, co może objawiać się następującymi działaniami niepożądanymi: nudności, wymioty, biegunka, lęk, dreszcze, drżenie i pocenie się. Po podaniu dożylnym fentanylu może dojść do przemijającego obniżenia ciśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów z hipowolemią. Należy podjąć odpowiednie działania mające na celu stabilizację ciśnienia tętniczego. Depresja oddechowa. Tak jak w przypadku wszystkich silnie działających opioidowych leków przeciwbólowych, głębokiej analgezji towarzyszy nasilona depresja oddechowa mogąca utrzymywać się lub nawracać we wczesnym okresie pooperacyjnym. Należy zachować ostrożność, zwłaszcza w przypadku podawania fentanylu w dużych dawkach lub we wlewie, aby zapewnić odpowiednią kontrolę oddychania spontanicznego i jego podtrzymania przed przeniesieniem pacjenta na oddział szpitalny.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
Po zastosowaniu dawki przekraczającej 200 µg fentanylu może dojść do nasilonej depresji oddychania. Wymienione działanie, a także inne efekty farmakologiczne fentanylu można odwrócić podając antagonistę opioidowego, np. nalokson. Może okazać się konieczne podanie dodatkowych dawek, np. naloksonu, ponieważ zahamowanie ośrodka oddechowego może trwać dłużej niż czas działania antagonisty opioidowego. Należy zapewnić dostępność sprzętu do resuscytacji oraz leków z grupy antagonistów receptorów opioidowych. Hiperwentylacja w trakcie znieczulenia może zmieniać reakcję pacjenta na CO2, wpływając na akcję oddechową w okresie pooperacyjnym. Podawanie fentanylu w okresie porodu może spowodować depresję oddychania u noworodka. Choroby serca. Bradykardia, a nawet zatrzymanie akcji serca, mogą wystąpić w przypadku, jeśli pacjent otrzymał niewystarczającą dawkę środka cholinolitycznego lub jeśli fentanyl podawany jest łącznie z lekami zwiotczającymi mięśnie, nie mającymi działania wagolitycznego.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
Bradykardia ustępuje po podaniu atropiny. Sztywność mięśniowa. Może wystąpić sztywność mięśniowa (podobnie jak po zastosowaniu morfiny). Sztywności obejmującej również mięśnie międzyżebrowe można zapobiec w następujący sposób: wstrzykując fentanyl wolno dożylnie (zwykle jest to skuteczne dla małych dawek), stosując premedykację z użyciem benzodiazepin, stosując leki zwiotczające mięśnie. Mogą wystąpić drgawki kloniczne (miokloniczne) niepadaczkowe. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych. Jednoczesne stosowanie produktu Fentanyl WZF i leków uspokajających, np. benzodiazepin lub leków pochodnych, może prowadzić do wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci. Z tego względu leczenie skojarzone z takimi lekami uspokajającymi należy stosować wyłącznie u pacjentów, u których nie są dostępne alternatywne metody leczenia.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli zostanie podjęta decyzja o stosowaniu produktu Fentanyl WZF w skojarzeniu z lekami uspokajającymi, należy podać możliwie najmniejszą skuteczną dawkę, a czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy. Należy uważnie obserwować, czy u pacjenta nie występują objawy przedmiotowe i podmiotowe związane z depresją oddechową i nadmierne uspokojenie. W tym kontekście zdecydowanie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia takich objawów (patrz punkt 4.5). Środki ostrożności Fentanyl można stosować wyłącznie w oddziałach w pełni wyposażonych w sprzęt umożliwiający monitorowanie i wspomaganie czynności układu oddechowego oraz może być podawany jedynie przez personel doświadczony w zapewnieniu i utrzymaniu czynności oddechowej. Specjalne zalecenia dotyczące dawkowania w niektórych stanach chorobowych. Należy unikać podawania opioidowych leków przeciwbólowych w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) u pacjentów z zaburzeniami czynności mózgu.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
W tej grupie pacjentów obniżenie ciśnienia tętniczego może wywołać przemijające zmniejszenie przepływu mózgowego. U pacjentów w podeszłym wieku oraz osłabionych zaleca się zmniejszenie dawki. U pacjentów z niekontrolowaną niedoczynnością tarczycy, chorobami płuc, zmniejszoną rezerwą oddechową, chorobą alkoholową, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby po podaniu fentanylu należy obserwować reakcję na lek i przez dłuższy czas monitorować ich funkcje życiowe po operacji. Pacjenci długotrwale leczeni lekami opioidowymi lub w przeszłości uzależnieni od opioidów mogą wymagać zastosowania większych dawek fentanylu. Nużliwość mięśni (Myasthenia gravis) U pacjentów z nużliwością mięśni (myasthenia gravis), stosowanie niektórych leków cholinolitycznych i hamujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe przed rozpoczęciem oraz w trakcie znieczulenia ogólnego obejmującego dożylne podawanie fentanylu, należy podejmować po szczegółowym rozważeniu.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
Interakcje z lekami neuroleptycznymi W przypadku podawania fentanylu z lekiem neuroleptycznym, podający powinien znać szczególne właściwości każdego z tych leków, a zwłaszcza znać różnice w czasie działania. W przypadku zastosowania takiego połączenia, częściej występuje hipotensja. Leki neuroleptyczne mogą wywoływać objawy pozapiramidowe, które można leczyć podając leki stosowane w chorobie Parkinsona. Drogi żółciowe Podobnie jak w przypadku innych leków opioidowych, w związku z działaniem cholinolitycznym, podawanie fentanylu może prowadzić do zwiększenia ciśnienia w drogach żółciowych i w odosobnionych przypadkach wystąpienia skurczu zwieracza Oddiego. Zespół serotoninowy Zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego podawania fentanylu z lekami, które wpływają na system neuroprzekaźników serotoninergicznych.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
Podczas jednoczesnego stosowania leków serotoninergicznych, takich jak selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRIs) i inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRIs) oraz leków osłabiających metabolizm serotoniny (włącznie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) może dojść do rozwinięcia się potencjalnie groźnego dla życia zespołu serotoninowego. Zespół ten może wystąpić podczas stosowania zalecanych dawek. Zespół serotoninowy może obejmować zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączka), zaburzenia czynności autonomicznego układu nerwowego (np. tachykardia, wahania ciśnienia tętniczego, hipertermia), zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. hiperrefleksja, brak koordynacji, sztywność) i (lub) zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. nudności, wymioty, biegunka). Jeżeli podejrzewa się wystąpienie zespołu serotoninowego, należy rozważyć natychmiastowe zaprzestanie stosowania fentanylu. Patrz również punkt 4.5.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dzieci i młodzież Techniki, które obejmują analgezję u spontanicznie oddychających dzieci należy wyłącznie stosować jako część techniki anestezjologicznej lub jako część techniki sedacji/analgezji przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach, które pozwolą na natychmiastowe przeprowadzenie intubacji w przypadku wystąpienia sztywności klatki piersiowej lub na wspomaganie oddychania w przypadku wystąpienia bezdechu. Podanie zewnątrzoponowe i podpajęczynówkowe Produkt może być stosowany zewnątrzoponowo i podpajęczynówkowo wyłącznie przez doświadczonego lekarza, dobrze znającego technikę podawania oraz działania niepożądane związane z tymi drogami podania. Po podaniu zewnątrzoponowym lub podpajęczynówkowym pacjenta należy obserwować przez 24 godziny od zastosowania ostatniej dawki produktu, ze względu na ryzyko wystąpienia depresji ośrodka oddechowego.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Specjalne środki ostrozności
Podanie podpajęczynówkowe fentanylu obarczone jest większym ryzykiem wystąpienia wczesnej depresji oddychania niż podanie zewnątrzoponowe. Fentanyl WZF w blokadach centralnych wstrzykiwany jest zgodnie z techniką metody. Fentanyl WZF zawiera poniżej 0,01 mg sodu w 1 ml roztworu do wstrzykiwań. Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 1 ml, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”. Produkt może być rozcieńczany w 0,9% roztworze sodu chlorku lub 5% roztworze glukozy. W obliczeniu całkowitej zawartości sodu w przygotowanym rozcieńczeniu produktu należy wziąć pod uwagę zawartość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika. W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia produktu, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego stosowanego rozcieńczalnika.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ innych leków na fentanyl Leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy. Stosowanie opioidów w premedykacji, barbituranów, benzodiazepin, leków neuroleptycznych, środków do znieczulenia ogólnego, leków takich jak gabapentynoidy (gabapentyna i pregabalina) i innych nieselektywnych leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (np. alkohol) może nasilić opioidową depresję oddechową. W przypadku, gdy pacjent otrzymuje leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy, dawki fentanylu powinny być mniejsze niż zazwyczaj stosowane. Jednoczesne ich podawanie z fentanylem u pacjentów spontanicznie oddychających może spowodować zwiększenie ryzyka wystąpienia depresji oddechowej, głębokiej sedacji, śpiączki i zgonu. Leki uspokajające, np. benzodiazepiny lub leki pochodne Jednoczesne stosowanie opioidowych leków przeciwbólowych i leków uspokajających, np.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Interakcje
benzodiazepin lub leków pochodnych, zwiększa ryzyko wystąpienia nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki lub śmierci na skutek addytywnego działania depresyjnego na OUN. Należy ograniczyć dawkę leku i czas trwania leczenia skojarzonego (patrz punkt 4.4). Inhibitory cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) Fentanyl, charakteryzujący się wysokim klirensem, jest szybko metabolizowany przede wszystkim przez izoenzym CYP3A4. Gdy jest stosowany fentanyl, jednoczesne podawanie inhibitora CYP3A4 może powodować zmniejszenie klirensu fentanylu. Po podaniu jednorazowej dawki fentanylu okres, w którym może wystąpić depresja oddechowa może być dłuższy, co może wymagać szczególnej opieki nad pacjentem i dłuższej jego obserwacji. Po podawaniu wielokrotnych dawek fentanylu, ryzyko wystąpienia ostrej i (lub) opóźnionej depresji oddechowej może być zwiększone i może być konieczne zmniejszenie dawki fentanylu w celu uniknięcia jego kumulacji.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Interakcje
Rytonawir (jeden z silnych inhibitorów CYP3A4) stosowany doustnie zmniejsza klirens fentanylu podanego w jednorazowej dawce dożylnej o ⅔, jednak nie odnotowano wpływu na maksymalne stężenie fentanylu w osoczu. Jednakże itrakonazol (inny silny inhibitor CYP3A4) stosowany doustnie w dawce 200 mg na dobę przez 4 dni nie wykazuje znaczącego wpływu na farmakokinetykę fentanylu podanego dożylnie w jednorazowej dawce. Jednoczesne zastosowanie innych silnych lub umiarkowanych inhibitorów CYP3A4, takich jak flukonazol lub worykonazol i fentanylu może również spowodować zwiększenie i (lub) wydłużenie ekspozycji na fentanyl. Bradykardia, a nawet zatrzymanie akcji serca mogą wystąpić w przypadku jednoczesnego stosowania fentanylu i leków zwiotczających mięśnie, które nie mają działania wagolitycznego.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Interakcje
Leki serotoninergiczne Jednoczesne podawanie fentanylu i leków serotoninergicznych, takich jak selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRIs) lub inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRIs) lub inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) mogą zwiększać ryzyko wystąpienia potencjalnie groźnego dla życia zespołu serotoninowego (patrz punkty 4.3 i 4.4.). Wpływ fentanylu na inne leki Po podaniu fentanylu, należy zmniejszyć dawkę innych leków depresyjnie działających na ośrodkowy układ nerwowy. Jest to szczególnie ważne po operacji, ponieważ głębokiej analgezji towarzyszy nasilona depresja oddechowa, która może się utrzymywać lub powrócić w okresie pooperacyjnym. Podawanie leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, takich jak benzodiazepiny w tym okresie może nieproporcjonalnie zwiększać ryzyko wystąpienia depresji oddechowej.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Interakcje
Podczas jednoczesnego stosowania etomidatu i fentanylu znacząco zwiększa się stężenie etomidatu w osoczu (2-3 krotnie). Całkowity klirens osoczowy i objętość dystrybucji etomidatu zmniejsza się 2-3 krotnie, bez zmiany okresu półtrwania, jeśli jest on podawany jest z fentanylem. Jednoczesne podawanie fentanylu i dożylnie midazolamu powoduje zwiększenie osoczowego okresu półtrwania w fazie końcowej i zmniejszenie klirensu osoczowego midazolamu. Gdy te leki są podawane jednocześnie z fentanylem, ich dawki należy zmniejszyć.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Nie ma odpowiednich danych dotyczących stosowania fentanylu u kobiet w ciąży. Fentanyl może przenikać przez łożysko, jeśli jest stosowany we wczesnym okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały pewien toksyczny wpływ na płodność (patrz punkt 5.3). Nie ma danych dotyczących szkodliwego działania na organizm człowieka. Nie zaleca się podawania fentanylu podczas porodu (w tym podczas cesarskiego cięcia), ponieważ fentanyl przenika przez łożysko i może wywołać depresję ośrodka oddechowego u płodu. Jeżeli zastosowano fentanyl, należy zapewnić dostępność sprzętu umożliwiającego wspomaganie czynności układu oddechowego dla matki i noworodka. Musi być zawsze zapewniona możliwość podania dziecku antagonistów receptorów opioidowych. Karmienie piersi? Fentanyl przenika do mleka kobiecego. Dlatego w ciągu 24 godzin po zastosowaniu produktu nie zaleca się karmienia piersią ani użycia odciągniętego w tym czasie pokarmu.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Należy rozważyć stosunek ryzyka do korzyści wynikający z karmienia piersią po zastosowaniu fentanylu. Płodność Dane kliniczne dotyczące wpływu fentanylu na płodność u mężczyzn i kobiet nie są dostępne. W badaniach na zwierzętach, niektóre testy na szczurach wykazały zmniejszoną płodność samic po podaniu dawek toksycznych dla matek (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Po zastosowaniu fentanylu nie zaleca się prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn przez co najmniej 24 godziny, nawet jeśli pacjent zostanie wcześniej wypisany ze szpitala.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Bezpieczeństwo dożylnego stosowania fentanylu zostało ocenione u 376 osób, które brały udział w 20 badaniach klinicznych, mających na celu ocenę fentanylu jako anestetyku. Osoby te otrzymywały dożylnie co najmniej 1 dawkę fentanylu i dostarczyły danych na temat bezpieczeństwa. Zebrane dane dotyczące bezpieczeństwa pochodzące z tych badań klinicznych wskazują, że najczęściej (z częstością ≥5%) zgłaszano następujące działania niepożądane: nudności (26,1%), wymioty (18,6%), sztywność mięśniową (10,4%), niedociśnienie (8,8%), nadciśnienie (8,8%), bradykardię (6,1%) oraz sedację (5,3%). Biorąc pod uwagę powyżej wymienione działania niepożądane, w tabeli 1. podano działania niepożądane, które występowały po dożylnym stosowaniu fentanylu, zgłoszone podczas badań klinicznych oraz po wprowadzeniu leku do obrotu.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Działania niepożądane
Działania niepożądane zostały podzielone ze względu na częstość występowania: bardzo często ≥10 często ≥1/100 do <1/10 niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100 rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000 bardzo rzadko <1/10 000 częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Tabela 1. Działania niepożądane Podział ze względu na układy: Działania niepożądane Częstość występowania Bardzo często ≥10 Często ≥1/100 do <1/10 Niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100 Rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000 Częstość nieznana Zaburzenia układu immunologicznego: Nadwrażliwość (taka jak wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne, pokrzywka) Zaburzenia psychiczne: Pobudzenie Nastrój euforyczny Majaczenie Zaburzenia układu nerwowego: Sztywność mięśniowa (która może również obejmować mięśnie międzyżebrowe) Dyskinezja Sedacja Zawroty głowy Ból głowy Drgawki Utrata przytomności Mioklonie Zaburzenia oka: Zaburzenia widzenia Zaburzenia serca: Bradykardia Tachykardia Arytmia Zatrzymanie akcji serca Zaburzenia naczyniowe: Niedociśnienie Nadciśnienie Ból żył Zapalenie żył Wahania ciśnienia tętniczego Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Skurcz krtani Skurcz oskrzeli Bezdech Hiperwentylacja Czkawka Depresja oddychania Zaburzenia żołądka i jelit: Nudności Wymioty Dysfagia Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Alergiczne zapalenie skóry Świąd Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Dreszcze Hipotermia Zespół odstawienia (patrz punkt 4.4) Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach: Pooperacyjna dezorientacja Powikłania związane z drogami oddechowymi wynikające ze znieczulenia W przypadku stosowania leków neuroleptycznych z fentanylem, odnotowano następujące działania niepożądane: dreszcze, niepokój ruchowy, epizody omamów w okresie pooperacyjnym i zaburzenia pozapiramidowe (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Działania niepożądane
Po podaniu fentanylu zewnątrzoponowo lub podpajęczynówkowo może wystąpić wczesna lub późna (do 24 godzin) depresja ośrodka oddechowego. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Objawy przedawkowania fentanylu zasadniczo wynikają z jego działania farmakologicznego. W zależności od indywidualnej wrażliwości, obraz kliniczny zależy przede wszystkim od stopnia depresji oddechowej, która może przebiegać od spowolnienia oddechu do bezdechu. Po przedawkowaniu fentanylu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Leczenie Hipowentylacja lub bezdech: podawanie tlenu, mechaniczne lub kontrolowane wspomaganie oddychania. Depresja ośrodka oddechowego: podanie antagonisty receptorów opioidowych (np. naloksonu). Nie wyklucza to zastosowania innych środków zaradczych. Depresja oddechowa może utrzymywać się dłużej niż działanie antagonisty; w takim przypadku należy podać dodatkowe dawki antagonisty leków opioidowych. Sztywność mięśniowa: podanie dożylne leków blokujących połączenia nerwowo-mięśniowe w celu ułatwienia prowadzenia mechanicznego lub kontrolowanego wspomagania oddychania.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Przedawkowanie
Należy monitorować stan ogólny pacjenta; utrzymywać ciepłotę ciała oraz zapewnić właściwe nawodnienie. Jeżeli wystąpi lub utrzymuje się ciężkie niedociśnienie, należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia hipowolemii; jeśli wystąpi, należy ją kontrolować podając parenteralnie właściwy płyn.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki do znieczulenia ogólnego; opioidy; pochodne piperydyny. Kod ATC: N01AH01, N02AB03 Fentanyl jest syntetycznym opioidowym lekiem przeciwbólowym 50 do 100 silniej działającym niż morfina. Początek działania jest szybki, a czas działania krótki. U ludzi podanie dożylne jednorazowej dawki 0,5 mg do 1 mg/70 kg mc. powoduje natychmiastowe zniesienie bólu, zahamowanie ośrodka oddechowego, bradykardię i inne typowe działania podobne do morfiny. Czas maksymalnego działania fentanylu wynosi około 30 minut. Wszystkie leki o sile działania zbliżonej do morfiny działają przeciwbólowo, wpływają hamująco na oddychanie, powodują wymioty, zaparcia, zależność fizyczną, działają na nerw błędny i wywołują różny poziom sedacji. Wykazano, że fentanyl podany zwierzętom różni się od morfiny nie tylko krótkim czasem działania, ale też w minimalnym stopniu powoduje obniżenie ciśnienia tętniczego i nie działa wymiotnie.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Parametry farmakokinetyczne: Wydalanie w moczu: 8% Stopień wiązania leku z białkami osocza: 80% Klirens: 13 ± 2 ml/min/kg mc. Objętość dystrybucji: 4 ± 0,4 l/kg mc. Końcowy okres półtrwania: od 141 min do 853 min. Zaburzenia czynności nerek: Dane uzyskane z badania po dożylnym podaniu fentanylu u pacjentów poddawanych przeszczepowi nerki sugerują, że klirens fentanylu w tej populacji pacjentów może być zmniejszony. Pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, którym podawany jest fentanyl, należy uważnie obserwować pod kątem objawów toksyczności fentanylu i jeśli konieczne zmniejszyć dawkę (patrz punkt 4.2). Pacjenci ze zwiększoną masą ciała (pacjenci otyli): Obserwowano zwiększenie klirensu fentanylu przy zwiększonej masie ciała. U pacjentów z BMI> 30, klirens fentanylu zwiększa się o około 10% na 10 kg przyrostu masy bez tłuszczu (beztłuszczowej masy ciała).
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Badania in vitro fentanylu wykazały, że podobnie jak w przypadku innych leków opioidowych, w przypadku komórek ssaków działanie mutagenne występuje jedynie po zastosowaniu stężeń cytotoksycznych wraz z aktywacją metaboliczną. Badania mutagenności na bakteriach i gryzoniach wykazały, że fentanyl nie ma właściwości mutagennych. Badaniach na szczurach, trwające 2 lata nie wykazały działania rakotwórczego fentanylu. Niektóre testy przeprowadzone na samicach szczurów wykazały zmniejszenie płodności, jak również śmiertelność zarodków. Było to związane z działaniem toksycznym na samice i nie wynikało z bezpośredniego wpływu leku na rozwój zarodka. Nie stwierdzono działania teratogennego.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu wodorotlenek 10% (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produkt wykazuje chemiczną niezgodność z tiopentalem i metoheksytalem, która wynika z dużej różnicy pH. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki z bezbarwnego szkła w tekturowym pudełku. 10 ampułek po 2 ml 10 ampułek po 10 ml 50 ampułek po 2 ml 50 ampułek po 10 ml 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Fentanyl WZF można podawać: domięśniowo, dożylnie – w szybkim wstrzyknięciu (bolus), we wlewie ciągłym lub metodą PCA, podskórnie – we wstrzyknięciu, we wlewie ciągłym, zewnątrzoponowo – podając dawkę jednorazową, we wlewie ciągłym lub metodą PCA, podpajęczynówkowo – podając dawkę jednorazową lub we wlewie ciągłym.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Dane farmaceutyczne
Produkt Fentanyl WZF może być podawany z 0,9% roztworem NaCl lub 5% roztworem glukozy. Jeżeli zachodzi konieczność, sporządzony roztwór można przechowywać, na odpowiedzialność użytkownika, maksymalnie przez 24 godziny, pod warunkiem, że rozcieńczenie przygotowuje się w kontrolowanych i walidowanych aseptycznych warunkach. Niewykorzystany w ciągu 24 godzin roztwór należy wyrzucić. Instrukcja otwierania ampułki: Podczas otwierania ampułki zaleca się używanie rękawiczek. Po przypadkowym narażeniu skóry, należy spłukać wodą ten obszar skóry. Należy unikać używania mydła, alkoholu i innych środków czyszczących, które mogą powodować chemiczne lub fizyczne otarcia skóry. Przed otwarciem ampułki należy upewnić się, że cały roztwór znajduje się w dolnej części ampułki. Można delikatnie potrząsnąć ampułką lub postukać w nią palcem, aby ułatwić spłynięcie roztworu. Na każdej ampułce umieszczono kolorową kropkę jako oznaczenie znajdującego się poniżej niej punktu nacięcia.
CHPL leku Fentanyl WZF, roztwór do wstrzykiwań, 50 mcg/ml
Dane farmaceutyczne
Aby otworzyć ampułkę należy trzymać ją pionowo, w obu dłoniach, kolorową kropką do siebie. Górną część ampułki należy uchwycić w taki sposób, aby kciuk znajdował się powyżej kolorowej kropki. Nacisnąć zgodnie ze strzałką umieszczoną na rysunku. Ampułki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku, należy je otwierać bezpośrednio przed użyciem. Pozostałą zawartość niezużytego produktu należy zniszczyć zgodnie z obowiązującymi przepisami.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Durogesic, 12 μg/h, system transdermalny, plaster Durogesic, 25 μg/h, system transdermalny, plaster Durogesic, 50 μg/h, system transdermalny, plaster Durogesic, 75 μg/h, system transdermalny, plaster Durogesic, 100 μg/h, system transdermalny, plaster 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Moc (µg/h) Wielkość plastra (cm²) Zawartość fentanylu w plastrze (mg) Durogesic 12¹ 5,25 2,1 Durogesic 25 10,5 4,2 Durogesic 50 21,0 8,4 Durogesic 75 31,5 12,6 Durogesic 100 42,0 16,8 ¹ Najmniejszą moc określa się jako 12 µg/h (choć rzeczywista dawka wynosi 12,5 µg/h) w celu odróżnienia jej od dawki 125 µg/h, którą można zalecić przy zastosowaniu kilku plastrów. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA System transdermalny, plaster. Produkt Durogesic jest półprzezroczystym, prostokątnym plastrem z zaokrąglonymi rogami.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Każdy plaster ma następujące kolorowe nadruki: Durogesic 12 µg/h – każdy plaster ma powierzchnię 5,25 cm² i ma nadrukowaną pomarańczową obwódkę i napis „DUROGESIC 12 µg fentanyl/h”. Durogesic 25 µg/h – każdy plaster ma powierzchnię 10,5 cm² i ma nadrukowaną czerwoną obwódkę i napis „DUROGESIC 25 µg fentanyl/h”. Durogesic 50 µg/h – każdy plaster ma powierzchnię 21,0 cm² i ma nadrukowaną zieloną obwódkę i napis „DUROGESIC 50 µg fentanyl/h”. Durogesic 75 µg/h – każdy plaster ma powierzchnię 31,5 cm² i ma nadrukowaną niebieską obwódkę i napis „DUROGESIC 75 µg fentanyl/h”. Durogesic 100 µg/h – każdy plaster ma powierzchnię 42,0 cm² i ma nadrukowaną szarą obwódkę i napis „DUROGESIC 100 µg fentanyl/h”.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dorośli: Produkt Durogesic jest wskazany w leczeniu ciężkiego przewlekłego bólu wymagającego ciągłego długoterminowego podawania leków opioidowych. Dzieci: Długoterminowe leczenie ciężkiego przewlekłego bólu u dzieci w wieku od 2 lat, otrzymujących leki opioidowe.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawkowanie produktu Durogesic powinno być indywidualne dla każdego pacjenta, oparte na ocenie stanu pacjenta oraz podlegać regularnej weryfikacji. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Systemy transdermalne zapewniają dostarczanie około 12; 25; 50; 75 i 100 µg/h fentanylu do krążenia ogólnego, co odpowiada dawce około 0,3; 0,6; 1,2; 1,8 i 2,4 mg fentanylu na dobę. Wybór dawki początkowej Wybór dawki początkowej produktu Durogesic powinien opierać się na dotychczasowym stosowaniu opioidów. Zaleca się, by produkt Durogesic stosować u pacjentów wykazujących tolerancję na opioidy oraz brać pod uwagę obecny stan ogólny i medyczny pacjenta, w tym masę ciała, wiek i stopień osłabienia oraz tolerancji na opioidy. Dorośli Pacjenci otrzymujący wcześniej opioidy: W celu zamiany doustnie lub parenteralnie stosowanych opioidów na produkt Durogesic należy zastosować procedurę Przeliczanie potencjału analgetycznego przedstawioną poniżej.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dawkowanie
Dawkowanie może być następnie zwiększane lub zmniejszane w razie potrzeby o 12 μg/h lub 25 μg/h, aby osiągnąć najmniejszą skuteczną dawkę produktu Durogesic, zależną od odpowiedzi klinicznej i dodatkowego zapotrzebowania na leki przeciwbólowe. Pacjenci wcześniej nieprzyjmujący opioidów: Zasadniczo nie zaleca się podawania transdermalnie opioidów pacjentom, którzy wcześniej ich nie przyjmowali. Należy rozważyć inne sposoby podania (doustnie, parenteralnie). Aby uniknąć przedawkowania zaleca się, aby u tych pacjentów zastosować najpierw małe dawki opioidów o natychmiastowym uwalnianiu (np. morfina, hydromorfon, oksykodon, tramadol i kodeina) w celu osiągnięcia dawki uśmierzającej ból, odpowiadającej uwalnianiu 12 μg/h lub 25 μg/h produktu Durogesic. Pacjenci wówczas mogą być przestawieni na produkt Durogesic.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dawkowanie
W sytuacji, gdy nie jest możliwe podawanie opioidów doustnie, a produkt Durogesic pozostaje jedyną opcją terapeutyczną u pacjentów wcześniej nieprzyjmujących opioidów, należy rozważyć najmniejszą dawkę początkową (tj. 12 μg/h). W tych okolicznościach pacjent musi być dokładnie obserwowany. Ryzyko wystąpienia ciężkiej, zagrażającej życiu depresji oddechowej występuje nawet podczas stosowania najmniejszej dawki produktu Durogesic, podczas rozpoczynania leczenia u pacjentów wcześniej nieprzyjmujących opioidów (patrz punkty 4.4 i 4.9). Przeliczanie potencjału analgetycznego U pacjentów aktualnie przyjmujących opioidy, dawka początkowa produktu Durogesic powinna opierać się na dawce dobowej wcześniej przyjmowanego opioidu. Aby obliczyć właściwą dawkę początkową należy postępować następująco: Obliczyć 24-godzinną dawkę (mg/dobę) aktualnie przyjmowanego opioidu.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dawkowanie
Zamienić uzyskaną dawkę na równoważną przeciwbólowo (ekwianalgetyczną) dawkę doustną morfiny wykorzystując mnożniki z Tabeli 1 dla odpowiedniej drogi podania. W celu przeliczenia dobowego zapotrzebowania na morfinę na równoważną dawkę produktu Durogesic, należy użyć Tabeli 2 lub Tabeli 3 w następujący sposób: Tabela 2 jest dla pacjentów dorosłych, u których istnieje potrzeba zmiany opioidu lub schematu podawania, lub u pacjentów mniej stabilnych klinicznie (przelicznik zamiany doustnej morfiny na fentanyl w systemie transdermalnym wynosi około 150:1). Tabela 3 jest dla pacjentów dorosłych, którzy otrzymują opioidy w stabilnym i dobrze tolerowanym schemacie (przelicznik zamiany doustnej morfiny na fentanyl w systemie transdermalnym wynosi około 100:1). Tabela 1: Przeliczanie potencjału analgetycznego Przeliczniki dawki dobowej wcześniej stosowanych opioidów na równoważną dobową doustną dawkę morfiny (mg/dobę wcześniejszy opioid x mnożnik = równoważna dobowa doustna dawka morfiny) morfina doustna 1ᵃ parenteralna 3 buprenorfina podjęzykowa 75 parenteralna 100 kodeina doustna 0,15 parenteralna 0,23 diamorfina doustna 0,5 parenteralna 6 fentanyl doustna – parenteralna 300 hydromorfon doustna 4 parenteralna 20 ketobemidon doustna 1 parenteralna 3 leworfanol doustna 7,5 parenteralna 15 metadon doustna 1,5 parenteralna 3 oksykodon doustna 1,5 parenteralna 3 oksymorfon doodbytnicza 3 parenteralna 30 petydyna doustna – parenteralna 0,4 tapentadol doustna 0,4 parenteralna – tramadol doustna 0,25 parenteralna 0,3 a Wskaźnik siły działania morfiny, podawanej doustnie i(lub) domięśniowo, został ustalony w oparciu o doświadczenie kliniczne u pacjentów z bólem przewlekłym.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dawkowanie
b W oparciu o badania, w których pojedyncza, podawana domięśniowo dawka każdego z wymienionych leków była porównywana z morfiną w celu określenia względnej siły działania. Podane dawki doustne to te, które są zalecane przy zamianie drogi podania z parenteralnej na doustną. Referencje: Na podstawie 1) Foley KM. The treatment of cancer pain. NEJM 1985; 313 (2): 84-95 i 2) McPherson ML. Introduction to opioid conversion calculations. In: Demystifying Opioid Conversion Calculations: A Guide for Effective Dosing. Bethesda, MD: American Society of Health- System Pharmacists; 2010:1-15. Tabela 2: Zalecane początkowe dawki produktu Durogesic w oparciu o dobową dawkę doustnie podawanej morfiny (dla pacjentów dorosłych, u których istnieje potrzeba zmiany opioidu lub schematu podawania, lub u pacjentów mniej stabilnych klinicznie: przelicznik zamiany doustnej morfiny na fentanyl w systemie transdermalnym wynosi około 150:1) Dobowa dawka morfiny podawanej doustnie (mg/dobę) < 90 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 12 90-134 – 25 135-224 – 50 225-314 – 75 315-404 – 100 405-494 – 125 495-584 – 150 585-674 – 175 675-764 – 200 765-854 – 225 855-944 – 250 945-1 034 – 275 1 035-1 124 – 300 1.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dawkowanie
W badaniach klinicznych przedstawione zakresy dawek doustnie podawanej morfiny stanowiły podstawę do przeliczenia na odpowiednie dawki produktu Durogesic. Tabela 3: Zalecane początkowe dawki produktu Durogesic w oparciu o dobową dawkę doustnie podawanej morfiny (dla pacjentów na stabilnej i dobrze tolerowanej terapii opioidami: przelicznik zamiany doustnej morfiny na fentanyl w systemie transdermalnym wynosi około 100:1) Dobowa dawka morfiny podawanej doustnie (mg/dobę) ≤ 44 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 12 45-89 – 25 90-149 – 50 150-209 – 75 210-269 – 100 270-329 – 125 330-389 – 150 390-449 – 175 450-509 – 200 510-569 – 225 570-629 – 250 630-689 – 275 690-749 – 300 Wstępna ocena działania przeciwbólowego produktu Durogesic nie powinna być przeprowadzana przed upływem 24 godzin od zastosowania pierwszego plastra, ze względu na stopniowe zwiększanie się stężenia fentanylu w surowicy krwi, które dokonuje się w tym czasie.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dawkowanie
W momencie przyklejenia pierwszego plastra należy stopniowo wycofywać się z wcześniej stosowanego leczenia przeciwbólowego, aż do momentu osiągnięcia działania przeciwbólowego za pomocą produktu Durogesic. Zwiększanie dawki i leczenie podtrzymujące Plaster Durogesic powinien być zmieniany co 72 godziny. Stopniowe zwiększanie dawki powinno być indywidualne dla każdego pacjenta na podstawie średniej dobowej dawki stosowanych dodatkowo leków przeciwbólowych i prowadzone aż do uzyskania równowagi między skutecznością przeciwbólową, a tolerancją. Dostosowanie dawki powinno polegać na jej zwiększeniu o 12 μg/h lub 25 μg/h, chociaż zawsze należy brać pod uwagę nasilenie dolegliwości u pacjenta oraz konieczność zastosowania dodatkowych dawek środków przeciwbólowych (morfina podawana doustnie w dawkach 45 mg/dobę lub 90 mg/dobę odpowiada w przybliżeniu dawkom 12 μg/h lub 25 μg/h produktu Durogesic).
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dawkowanie
Po zwiększeniu dawki, osiągnięcie przez pacjenta równoważnego poziomu analgezji podczas stosowania nowej dawki może potrwać nawet do 6 dni. Dlatego, po zwiększeniu dawki, pacjenci powinni stosować większą dawkę przez 2 okresy 72-godzinne przed jakąkolwiek kolejną zmianą dawki. W przypadku konieczności zastosowania dawki większej niż 100 μg/h można zastosować więcej niż jeden plaster produktu Durogesic. Pacjenci mogą okresowo wymagać dodatkowych dawek leków przeciwbólowych o krótkim czasie działania, w celu opanowania bólów przebijających. W razie konieczności stosowania produktu Durogesic w dawce powyżej 300 μg/h, należy rozważyć możliwość zastosowania dodatkowej lub alternatywnej metody podawania opioidów. W przypadku braku odpowiedniej kontroli bólu należy rozważyć możliwość hiperalgezji, tolerancji i progresji choroby podstawowej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dawkowanie
Jeśli po stosowaniu pierwszego plastra działanie przeciwbólowe jest niewystarczające, plaster może być zmieniony po 48 godzinach na plaster o tej samej mocy lub dawka może być zwiększona po 72 godzinach. Jeśli zaistnieje potrzeba zmiany plastra (np. plaster odklei się) przed upłynięciem 72 godzin, plaster może być zmieniony na plaster o tej samej mocy i przyklejony w innym miejscu ciała. Może to skutkować zwiększeniem stężenia fentanylu w osoczu (patrz punkt 5.2), a pacjenta należy dokładnie obserwować. Czas trwania i cele leczenia Przed rozpoczęciem leczenia produktem Durogesic należy uzgodnić z pacjentem strategię leczenia, w tym czas trwania i cele leczenia oraz plan zakończenia leczenia, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia bólu. W trakcie leczenia lekarz powinien często kontaktować się z pacjentem, aby ocenić konieczność kontynuowania leczenia, rozważyć przerwanie leczenia i w razie konieczności zmodyfikować dawkowanie.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dawkowanie
Jeśli nie następuje odpowiednie osłabienie bólu, należy rozważyć możliwość występowania u pacjenta hiperalgezji, tolerancji i progresji choroby podstawowej (patrz punkt 4.4). Przerwanie stosowania produktu Durogesic W przypadku konieczności przerwania stosowania produktu Durogesic, jego zastąpienie innymi opioidami powinno być stopniowe i rozpoczynać się od małej, stopniowo zwiększanej dawki. Jest to związane ze stopniowym zmniejszaniem się stężenia fentanylu po usunięciu plastra Durogesic. Zmniejszenie stężenia fentanylu w surowicy o 50% może trwać 20 godzin lub więcej. Ogólnie przyjętą zasadą postępowania jest stopniowe zmniejszanie dawki opioidów, w celu uniknięcia objawów z odstawienia (patrz punkty 4.4 i 4.8). Zgłaszano przypadki, że szybkie zaprzestanie stosowania opioidowych leków przeciwbólowych u pacjentów, którzy są fizycznie uzależnieni od opioidów, doprowadziło do wystąpienia ciężkich objawów z odstawienia i braku kontroli bólu.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dawkowanie
Zmniejszanie dawki powinno być oparte na indywidualnej dawce, czasie trwania leczenia i reakcji pacjenta na ból i objawy odstawienia. Pacjenci stosujący leczenie długoterminowe mogą wymagać wolniejszego zmniejszania dawki. U pacjentów, którzy byli leczeni przez krótki czas, można rozważyć szybsze zmniejszanie dawki. U niektórych pacjentów możliwe jest wystąpienie objawów po odstawieniu opioidów, w następstwie zmiany na inne leczenie lub dostosowania dawki. Nie należy wykorzystywać danych zawartych w Tabelach 1, 2 i 3 w celu zamiany produktu Durogesic na inny produkt leczniczy, by uniknąć wyznaczenia nieprawidłowej dawki analgetycznej i możliwego przedawkowania. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Pacjentów w podeszłym wieku należy dokładnie obserwować, a dawkę indywidualnie dobierać na podstawie stanu pacjenta (patrz punkty 4.4 i 5.2). U pacjentów w podeszłym wieku, którzy wcześniej nie przyjmowali opioidów, należy rozważyć czy korzyści przeważają nad ryzykiem.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dawkowanie
W takiej sytuacji, jako dawkę początkową, można zastosować tylko Durogesic o mocy 12 μg/h. Zaburzenia czynności nerek i wątroby Pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy dokładnie obserwować, a dawkę indywidualnie dobierać na podstawie stanu pacjenta (patrz punkty 4.4 i 5.2). U pacjentów, z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, którzy wcześniej nie przyjmowali opioidów, należy rozważyć czy korzyści przeważają nad ryzykiem. W takiej sytuacji, jako dawkę początkową można zastosować tylko produkt Durogesic o mocy 12 μg/h. Dzieci Dzieci w wieku 16 i więcej lat Patrz dawkowanie dla dorosłych. Dzieci w wieku od 2 do 16 lat Produkt Durogesic należy podawać wyłącznie tolerującym opioidy dzieciom w wieku od 2 do 16 lat, które aktualnie otrzymują odpowiednik, co najmniej 30 mg morfiny w postaci doustnej na dobę.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dawkowanie
W celu przestawienia dzieci z leczenia opioidami, podawanymi doustnie lub parenteralnie, na leczenie produktem Durogesic, należy zapoznać się z zasadami zamiany dawek ekwianalgetycznych leków (Tabela 1) oraz zalecanymi dawkami produktu Durogesic, ustalonymi w oparciu o dobową dawkę morfiny w postaci doustnej (Tabela 4). Tabela 4: Zalecane u dzieci¹ dawki produktu Durogesic w oparciu o dobową dawkę doustnie podawanej morfiny² Dobowa dawka morfiny podawanej doustnie (mg/dobę) 30-44 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 12 45-134 – 25 1. Zamiana na produkt Durogesic w dawkach większych niż 25 μg/h następuje w taki sam sposób u dzieci jak u osób dorosłych (patrz Tabela 2) 2. W badaniach klinicznych przedstawione zakresy dawek doustnie podawanej morfiny stanowiły podstawę do przeliczenia na odpowiednie dawki produktu Durogesic.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dawkowanie
W dwóch badaniach u dzieci, wymaganą dawkę fentanylu w plastrach transdermalnych wyliczano zachowawczo: dawki od 30 mg do 44 mg doustnej morfiny na dobę lub równoważnego opioidu zastępowano jednym plastrem Durogesic o mocy 12 μg/h. Należy zauważyć, że ten schemat zamiany u dzieci dotyczy tylko przestawiania z doustnej morfiny (lub ekwiwalentów) na produkt Durogesic. Nie należy stosować tego schematu do zamiany z produktu Durogesic na inne opioidy, gdyż może dojść do przedawkowania. Działanie przeciwbólowe pierwszej dawki plastra Durogesic nie będzie wystarczające przez pierwsze 24 godziny. Dlatego przez pierwsze 12 godzin od przestawienia na produkt Durogesic, pacjent powinien otrzymywać wcześniej stosowany lek przeciwbólowy w dotychczasowej dawce. Przez następne 12 godzin analgetyki te mogą być stosowane w zależności od potrzeby klinicznej.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dawkowanie
Przez co najmniej 48 godzin od rozpoczęcia leczenia produktem Durogesic lub zwiększenia jego dawki, zaleca się obserwowanie pacjentów pod kątem wystąpienia zdarzeń niepożądanych, takich jak hipowentylacja (patrz punkt 4.4). Produktu Durogesic nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 2 lat, gdyż nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności. Dostosowanie dawki i leczenie podtrzymujące u dzieci Plastry Durogesic należy zmieniać co 72 godziny. Dawkę dostosować indywidualnie do osiągnięcia równowagi między skutecznością przeciwbólową, a tolerancją. Zwiększanie dawki nie może być dokonywane częściej niż co 72 godziny. Jeśli działanie przeciwbólowe produktu Durogesic jest niewystarczające, należy podawać dodatkowo morfinę lub inny krótko działający opioid. Na podstawie zapotrzebowania na dodatkowe analgetyki i nasilenia bólu u dziecka podejmuje się decyzję o zwiększeniu dawki. Dostosowanie dawki przeprowadza się w krokach co 12 μg/h. 7.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dawkowanie
Sposób podawania Produkt Durogesic jest systemem transdermalnym. Produkt Durogesic powinien być stosowany w obrębie niepodrażnionej i niepoddawanej naświetlaniom skóry, na płaskich częściach klatki piersiowej lub górnej części ramion. W przypadku małych dzieci, aby zminimalizować możliwość usunięcia plastra przez dziecko, preferowanym miejscem jego przyklejenia jest górna część pleców. Należy wybierać powierzchnię pozbawioną owłosienia. Jeżeli w miejscu przylepienia plastra są obecne włosy, powinny one zostać obcięte (nie zgolone) przed przylepieniem plastra. Jeżeli wybrane miejsce zastosowania produktu Durogesic wymaga oczyszczenia, należy to zrobić za pomocą czystej wody. Nie wolno używać mydła, oliwek, balsamów lub innych substancji, które mogłyby spowodować podrażnienie skóry lub wpływać na jej właściwości. Przed użyciem plastra powierzchnia skóry powinna być całkowicie osuszona. Przed użyciem plastry należy sprawdzić.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dawkowanie
Nie należy używać plastrów, które są nacięte, przerwane lub w jakikolwiek inny sposób uszkodzone. Plaster należy nakleić na skórę bezpośrednio po wyjęciu z torebki ochronnej. Aby wyjąć plaster z torebki ochronnej, należy odnaleźć nacięcie na jej brzegu (oznaczone strzałką). Torebkę należy otworzyć zginając ją najpierw w miejscu nacięcia, a następnie ostrożnie rozerwać. Następnie rozerwać torebkę z obu stron i otworzyć ją jak książkę. Wyjąć plaster z torebki. Plaster jest zabezpieczony warstwą ochronną. Należy zgiąć plaster w połowie i usunąć obie połowy warstwy ochronnej. Należy unikać dotykania warstwy przylepnej plastra. Przykleić plaster na skórę, stosując lekki ucisk dłonią przez około 30 sekund. Należy upewnić się, czy plaster przylega całkowicie, szczególnie na obrzeżach. Po założeniu plastra należy dokładnie umyć ręce czystą wodą. Produkt Durogesic powinien być noszony na skórze przez 72 godziny bez przerwy.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dawkowanie
Nowy plaster może być przyklejony po zdjęciu poprzedniego plastra i musi być on umieszczony w innym miejscu skóry. Przed naklejeniem kolejnego plastra w to samo miejsce powinno minąć kilka dni.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ostry lub pooperacyjny ból ze względu na brak możliwości dostosowania dawki w krótkim czasie oraz związane z tym ryzyko wystąpienia ciężkich i zagrażających życiu zaburzeń oddechowych. Ciężka depresja oddechowa.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Pacjenci, u których wystąpiły ciężkie zdarzenia niepożądane, powinni być monitorowani przez co najmniej 24 godziny po usunięciu plastra Durogesic lub w zależności od objawów klinicznych, ponieważ stężenie fentanylu w surowicy krwi zmniejsza się stopniowo, o około 50% w ciągu 20 do 27 godzin. Należy poinstruować pacjentów i ich opiekunów, że produkt Durogesic zawiera substancję czynną w ilości zagrażającej życiu, w szczególności życiu dzieci. Dlatego wszystkie plastry Durogesic należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci przez cały czas, zarówno przed zastosowaniem, jak i po jego zastosowaniu. Ze względu na ryzyko, w tym ze skutkiem śmiertelnym, związane z przypadkowym spożyciem, niewłaściwym użyciem i nadużyciem, pacjentom i ich opiekunom należy zalecić przechowywanie produktu Durogesic w bezpiecznym i chronionym miejscu, niedostępnym dla innych.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Brak tolerancji u pacjentów nieprzyjmujących wcześniej opioidów W bardzo rzadkich przypadkach, zastosowanie produktu Durogesic jako inicjującej terapii opioidami u pacjentów nieprzyjmujących wcześniej opioidów, w szczególności u pacjentów z bólem nienowotworowym, wiązało się z wystąpieniem znaczącej klinicznie depresji oddechowej i (lub) zgonu. Możliwość wystąpienia ciężkiej lub zagrażającej życiu hipowentylacji istnieje nawet po zastosowaniu najmniejszej dostępnej dawki produktu Durogesic, gdy jest zastosowana jako inicjująca terapia opioidami u pacjentów nieprzyjmujących wcześniej opioidów, w szczególności u pacjentów w podeszłym wieku, lub z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Rozwój tolerancji jest osobniczo zmienny. Zaleca się, aby produkt Durogesic był stosowany u pacjentów, którzy wykazali tolerancję na opioidy (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Depresja ośrodka oddechowego W trakcie stosowania produktu Durogesic u niektórych pacjentów może wystąpić istotna depresja ośrodka oddechowego. Pacjenci powinni być obserwowani, czy nie występuje u nich tego rodzaju działanie niepożądane. Depresja ośrodka oddechowego może utrzymywać się po usunięciu plastra. Prawdopodobieństwo wystąpienia depresji oddechowej zwiększa się w przypadku stosowania większej dawki produktu (patrz punkt 4.9). Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym ośrodkowy bezdech senny (ang. central sleep apnoea, CSA) i niedotlenienie związane ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CSA w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CSA, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Ryzyko wynikające z jednoczesnego stosowania leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) Jednoczesne stosowanie produktu Durogesic z lekami działającymi sedatywnie, takimi jak benzodiazepiny lub podobne, alkoholem lub narkotycznymi lekami działającymi depresyjnie na OUN, może doprowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na te zagrożenia, jednoczesne przepisywanie leków sedatywnych powinno być zarezerwowane dla pacjentów, u których nie są możliwe alternatywne sposoby leczenia. W przypadku podjęcia decyzji o przepisaniu leku Durogesic jednocześnie z lekami sedatywnymi, należy zastosować najniższą skuteczną dawkę, a czas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy. Należy dokładnie obserwować pacjentów pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych depresji oddechowej i sedacji. W związku z tym, zdecydowanie zaleca się informowanie pacjentów i ich opiekunów, aby byli świadomi tych objawów (patrz punkt 4.5). Przewlekłe choroby płuc Produkt Durogesic może powodować bardziej nasilone działania niepożądane u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc lub innymi chorobami płuc. U takich pacjentów leki z tej grupy mogą hamować czynność ośrodka oddechowego i zwiększać opór w drogach oddechowych.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Efekty leczenia długoterminowego i tolerancja U wszystkich pacjentów może dojść do rozwoju tolerancji na działanie przeciwbólowe, wystąpienia hiperalgezji wywołanej opioidami, uzależnienia fizycznego i psychologicznego po wielokrotnym podawaniu opioidów, mając na uwadze, że dla niektórych działań niepożądanych, takich jak zaparcia wywołane przez opioidy, rozwinęła się niepełna tolerancja. Zwłaszcza u pacjentów z przewlekłym bólem nienowotworowym odnotowano, że mogą oni nie odczuwać znaczącego złagodzenia natężenia bólu w wyniku ciągłego leczenia opioidami w dłuższej perspektywie czasowej. W trakcie leczenia lekarz powinien często kontaktować się z pacjentem, aby ocenić konieczność kontynuowania leczenia (patrz punkt 4.2). W przypadku stwierdzenia, że kontynuacja nie przynosi korzyści, należy stosować stopniowe zmniejszanie dawki w celu złagodzenia objawów odstawiennych. Nie należy gwałtownie przerywać stosowania produktu Durogesic u pacjenta uzależnionego fizycznie od opioidów.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Zespół odstawienia leku może wystąpić w przypadku nagłego przerwania terapii lub zmniejszenia dawki. Istnieją doniesienia, że gwałtowne zmniejszenie dawki produktu leczniczego Durogesic u pacjenta fizycznie uzależnionego od opioidów może prowadzić do ciężkich objawów z odstawienia i braku kontroli bólu (patrz punkt 4.2 i punkt 4.8). Gdy pacjent nie wymaga już leczenia, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby zminimalizować objawy z odstawienia. Zmniejszanie dużej dawki może trwać od tygodni do miesięcy. Zespół odstawienny leku opioidowego charakteryzuje się niektórymi lub wszystkimi następującymi objawami: niepokój, łzawienie, katar, ziewanie, pocenie się, dreszcze, bóle mięśni, rozszerzenie źrenic i kołatanie serca. Mogą wystąpić również inne objawy, takie jak: drażliwość, pobudzenie, lęk, hiperkinezja, drżenie, osłabienie, bezsenność, brak łaknienia, skurcze brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zwiększone ciśnienie krwi, zwiększona częstość oddechu lub częstość akcji serca.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów (nadużywanie i uzależnienie) Wielokrotne stosowanie produktu Durogesic może prowadzić do zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów (ang. Opioid use disorder, OUD). Większa dawka i dłuższy czas leczenia opioidami mogą zwiększyć ryzyko OUD. Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie produktu Durogesic może skutkować przedawkowaniem i (lub) śmiercią. Ryzyko rozwoju OUD jest zwiększone u pacjentów z osobistym lub rodzinnym wywiadem (rodziców lub rodzeństwa) dotyczącym zaburzeń związanych ze stosowaniem substancji (w tym zaburzeń związanych z używaniem alkoholu), u osób obecnie palących tytoń lub u pacjentów z osobistym wywiadem dotyczącym innych zaburzeń zdrowia psychicznego (np. dużej depresji, lęków i zaburzeń osobowości). Przed rozpoczęciem leczenia produktem Durogesic oraz w trakcie leczenia należy uzgodnić z pacjentem cele leczenia i plan przerwania leczenia (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie należy również informować pacjenta o ryzyku i objawach OUD. Należy zalecić pacjentowi, że w razie wystąpienia tych objawów powinien zgłosić się do lekarza prowadzącego. Wszyscy pacjenci otrzymujący leki opioidowe powinni być monitorowani pod kątem objawów OUD, takich jak zachowania związane z poszukiwaniem narkotyków (np. zbyt wczesne żądanie kolejnych dawek), szczególnie w przypadku pacjentów z podwyższonym ryzykiem. Obejmuje to przegląd równocześnie stosowanych opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). W przypadku pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi OUD należy rozważyć konsultację ze specjalistą ds. uzależnień. Jeżeli ma nastąpić przerwanie stosowania opioidów (patrz punkt 4.4). Stany dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, w tym zwiększone ciśnienie śródczaszkowe Produkt Durogesic powinien być stosowany z dużą ostrożnością u pacjentów, którzy mogą być szczególnie wrażliwi na ośrodkowe skutki retencji CO₂, na przykład u pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym, z zaburzeniami świadomości lub w śpiączce.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku stosowania produktu Durogesic u pacjentów z nowotworami mózgu. Choroby serca Fentanyl może powodować bradykardię i dlatego produkt Durogesic powinien być stosowany z ostrożnością u pacjentów z bradyarytmią. Niedociśnienie Opioidy mogą wywoływać niedociśnienie, szczególnie u pacjentów z ostrą hipowolemią. Przed rozpoczęciem stosowania fentanylu w postaci systemów transdermalnych należy wyrównać występujące wcześniej objawowe niedociśnienie i (lub) hipowolemię. Zaburzenia czynności wątroby Ze względu na fakt, że fentanyl jest metabolizowany do nieczynnych metabolitów w wątrobie, zaburzenie czynności tego narządu może opóźnić eliminację fentanylu z organizmu. Jeśli pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby stosują produkt Durogesic, należy ich obserwować pod kątem objawów toksyczności fentanylu i w razie konieczności zmniejszyć stosowaną dawkę produktu Durogesic (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia czynności nerek Chociaż nie spodziewa się, by zaburzenia czynności nerek wpływały na wydalanie fentanylu w stopniu istotnym klinicznie, należy zachować ostrożność, gdyż nie badano właściwości farmakokinetycznych fentanylu w tej grupie pacjentów (patrz punkt 5.2). Leczenie powinno być rozważane tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Jeśli pacjenci z zaburzeniami czynności nerek stosują produkt Durogesic, należy ich obserwować pod kątem objawów toksyczności fentanylu i w razie konieczności zmniejszyć stosowaną u nich dawkę. U pacjentów wcześniej nieleczonych opioidami z zaburzeniami czynności nerek występują dodatkowe ograniczenia (patrz punkt 4.2). Pacjenci z gorączką i (lub) narażeni na zewnętrzne źródła ciepła Stężenia fentanylu mogą zwiększać się wraz ze wzrostem temperatury skóry (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Z tego względu pacjentów, u których wystąpi gorączka, powinno się monitorować pod kątem wystąpienia działań niepożądanych typowych dla opioidów, a w razie konieczności dostosować u nich dawkę produktu Durogesic. Istnieje możliwość, zależnego od temperatury, zwiększonego uwalniania fentanylu z systemu transdermalnego, skutkującego prawdopodobnym przedawkowaniem i śmiercią. Należy przestrzec pacjentów przed nadmierną ekspozycją miejsca przylepienia plastra Durogesic na zewnętrzne źródła ciepła, takie jak podgrzewane poduszki, butelki z gorącą wodą (termofory), elektrycznie podgrzewane koce, ogrzewane łóżka wodne, nagrzewające lub opalające lampy, długie gorące kąpiele, sauna, kąpiele w gorących źródłach czy intensywne opalanie. Zespół serotoninowy Zaleca się zachowanie ostrożności, gdy produkt Durogesic jest stosowany jednocześnie z lekami wpływającymi na przekaźnictwo serotoninergiczne.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Może rozwinąć się potencjalnie zagrażający życiu zespół serotoninowy podczas jednoczesnego stosowania leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) oraz leków, które zaburzają metabolizm serotoniny [w tym inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)]. Może to wystąpić podczas stosowania zalecanych dawek (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy może obejmować zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączkę), niestabilność układu autonomicznego (np. tachykardię, wahania ciśnienia tętniczego, hipertermię), zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. hiperrefleksja, zaburzenia koordynacji, sztywność) i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe (np. nudności, wymioty, biegunka). Należy przerwać stosowanie produktu Durogesic w razie podejrzenia wystąpienia zespołu serotoninowego.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Interakcje z innymi produktami leczniczymi Inhibitory CYP3A4 Jednoczesne stosowanie produktu Durogesic z inhibitorami cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) może spowodować zwiększenie stężenia fentanylu w osoczu, co może zwiększyć lub wydłużyć zarówno działanie terapeutyczne, jak i działania niepożądane, a także może spowodować ciężką depresję ośrodka oddechowego. Dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu Durogesic z inhibitorami CYP3A4, chyba że korzyści przeważają nad zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Zasadniczo, pacjent powinien odczekać 2 dni od przerwania leczenia inhibitorem CYP3A4 do zastosowania pierwszego plastra Durogesic. Jednakże, utrzymywanie się inhibicji jest zmienne i czas ten powinien być dłuższy dla niektórych inhibitorów CYP3A4 z długim okresem eliminacji, takich jak amiodaron, lub zależnych od czasu inhibitorów takich jak erytromycyna, idelalisyb, nikardypina i rytonawir.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Dlatego przed zastosowaniem pierwszego plastra Durogesic należy sprawdzić okres półtrwania i czas trwania inhibicji substancji czynnej w informacji o produkcie inhibitora CYP3A4. U pacjenta leczonego produktem Durogesic należy odczekać, co najmniej 1 tydzień od usunięcia ostatniego plastra zanim rozpocznie się leczenie inhibitorem CYP3A4. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania produktu Durogesic z inhibitorem CYP3A4 zaleca się uważną obserwację objawów podmiotowych i przedmiotowych nasilonego lub wydłużonego działania terapeutycznego i działań niepożądanych fentanylu (w szczególności depresji oddechowej) i w razie konieczności należy zmniejszyć dawkę lub przerwać stosowanie produktu Durogesic (patrz punkt 4.5). Przypadkowe przyklejenie się plastra do skóry innej osoby Przypadkowe przyklejenie się plastra do skóry osoby, dla której nie był przeznaczony (w szczególności dziecka), śpiącej w jednym łóżku lub będącej w bliskim kontakcie fizycznym z osobą stosującą plastry, może skutkować przedawkowaniem opioidów u osoby niestosującej plastrów.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Należy doradzić pacjentom, że w razie przypadkowego przyklejenia plastra osobie niestosującej plastrów, należy go natychmiast odkleić. (patrz punkt 4.9). Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku Dane pochodzące z badań nad stosowaniem fentanylu w postaci dożylnej sugerują, że pacjenci w podeszłym wieku mogą mieć zmniejszony klirens, wydłużony okres półtrwania oraz większą wrażliwość na lek w porównaniu z młodszymi pacjentami. Jeśli pacjenci w podeszłym wieku otrzymują produkt Durogesic, powinni być uważnie obserwowani pod kątem wystąpienia objawów toksyczności fentanylu, a w razie konieczności należy u nich zmniejszyć dawkę leku (patrz punkt 5.2). Przewód pokarmowy Opioidy zwiększają napięcie i zmniejszają skurcze propulsywne mięśni gładkich w przewodzie pokarmowym. Wynikające z tego wydłużenie czasu przejścia przez przewód pokarmowy może spowodować wystąpienie zaparcia u pacjenta.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Należy z pacjentami stosującymi fentanyl omówić środki zapobiegające zaparciom oraz rozważyć profilaktyczne zastosowanie środków przeczyszczających. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z przewlekłym zaparciem. W razie obecności lub podejrzenia niedrożności porażennej jelit należy przerwać stosowanie produktu Durogesic. Pacjenci z miasteni? Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu u pacjentów z miastenią, gdyż mogą wystąpić niepadaczkowe reakcje miokloniczne. Jednoczesne stosowanie opioidów o mieszanym, agonistyczno-antagonistycznym mechanizmie działania Jednoczesne stosowanie buprenorfiny, nalbufiny lub pentazocyny z produktem Durogesic nie jest zalecane (patrz punkt 4.5). Stosowanie u dzieci Nie należy stosować produktu Durogesic u dzieci, u których nie stosowano wcześniej opioidów (patrz punkt 4.2). Ryzyko wystąpienia ciężkiej lub zagrażającej życiu hipowentylacji istnieje niezależnie od zastosowanej dawki systemu transdermalnego Durogesic.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Nie przeprowadzono badań z zastosowaniem produktu Durogesic u dzieci w wieku poniżej 2 lat. Produkt Durogesic należy podawać wyłącznie dzieciom w wieku 2 lub więcej lat, tolerującym opioidy (patrz punkt 4.2). Aby uniknąć przypadkowego połknięcia przez dziecko, należy zachować ostrożność przy wyborze miejsca aplikacji produktu Durogesic (patrz punkty 4.2 i 6.6) i kontrolować, czy system transdermalny ściśle przylega do skóry. Hiperalgezja wywołana opioidami Hiperalgezja wywołana opioidami (ang. Opioid induced hyperalgesia, OIH) jest paradoksalną odpowiedzią na opioid, w której występuje wzrost percepcji bólu pomimo stabilnej lub zwiększonej ekspozycji na opioidy. Różni się ona od tolerancji, w której większe dawki opioidów są wymagane do osiągnięcia tego samego efektu przeciwbólowego lub leczenia nawracającego bólu. OIH może objawiać się zwiększonym poziomem bólu, bólem bardziej uogólnionym (tj. mniej ogniskowym) lub bólem od zwykłych (tj.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
niebólowych) bodźców (allodynia) bez dowodów na postęp choroby. W przypadku podejrzenia OIH dawka opioidów powinna być zmniejszona, jeśli to możliwe.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Interakcje farmakodynamiczne Leki działające na ośrodkowy układ nerwowy, leki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), w tym alkohol i narkotyczne leki działające depresyjnie na OUN. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Durogesic z innymi lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (w tym benzodiazepiny i inne leki uspokajające lub nasenne, opioidy, leki do znieczulenia ogólnego, pochodne fenotiazyny, leki przeciwlękowe, leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym, alkohol i narkotyczne leki działające depresyjnie na OUN), lekami zmniejszającymi napięcie mięśniowe i gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną), może powodować depresję oddechową, niedociśnienie, głęboką sedację, śpiączkę lub zgon.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Interakcje
Jednoczesne przepisywanie leków działających depresyjnie na OUN i produktu Durogesic powinno być zarezerwowane dla pacjentów, u których nie ma możliwości alternatywnego leczenia. Stosowanie którejkolwiek z wymienionych powyżej substancji u pacjenta otrzymującego produkt Durogesic wymaga dokładnego monitorowania i obserwacji pacjenta. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4). Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) Produkt Durogesic nie jest zalecany do stosowania u pacjentów, którzy wymagają jednoczesnego podawania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Odnotowano ciężkie i nieprzewidywalne interakcje z IMAO, w tym skutkujące nasileniem działania opioidów lub nasileniem działania serotoninergicznego. Produktu Durogesic nie należy stosować przed upływem 14 dni od zakończenia terapii IMAO.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Interakcje
Leki serotoninergiczne Jednoczesne stosowanie fentanylu z lekami serotoninergicznymi, takimi jak inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), może zwiększyć ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, stanu potencjalnie zagrażającego życiu. Stosować jednocześnie z ostrożnością. Dokładnie obserwować pacjenta, zwłaszcza podczas rozpoczynania leczenia i dostosowywania dawki (patrz punkt 4.4). Jednoczesne stosowanie opioidów o mieszanym, agonistyczno-antagonistycznym mechanizmie działania Jednoczesne stosowanie buprenorfiny, nalbufiny lub pentazocyny z produktem Durogesic nie jest zalecane. Posiadają one wysokie powinowactwo do receptorów opioidowych ze względnie małą aktywnością wewnętrzną i w ten sposób częściowo antagonizują działanie przeciwbólowe fentanylu, oraz mogą wywoływać objawy z odstawienia u pacjentów uzależnionych od opioidów (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Interakcje
Interakcje farmakokinetyczne Inhibitory cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) Fentanyl jest lekiem o dużym klirensie, który jest szybko metabolizowany, przede wszystkim przez enzymy CYP3A4. Jednoczesne stosowanie produktu Durogesic z inhibitorami cytochromu P450 (CYP3A4) może spowodować zwiększenie stężenia fentanylu w osoczu, co może zwiększyć lub wydłużyć zarówno działanie terapeutyczne, jak i działania niepożądane, a także może spowodować ciężką depresję ośrodka oddechowego. Oczekuje się, że nasilenie interakcji z silnymi inhibitorami CYP3A4 będzie większe niż ze słabymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4. Zgłaszano przypadki ciężkiej depresji oddechowej po jednoczesnym podaniu inhibitorów CYP3A4 i przezskórnego fentanylu, w tym przypadek śmiertelny po jednoczesnym podaniu z umiarkowanym inhibitorem CYP3A4. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A4 i przezskórnego fentanylu, chyba, że istnieje możliwość dokładnego monitorowania pacjenta (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Interakcje
Przykłady substancji czynnych, które mogą zwiększać stężenie fentanylu: amiodaron, cymetydyna, klarytromycyna, diltiazem, erytromycyna, flukonazol, itrakonazol, ketokonazol, nefazodon, rytonawir, werapamil i worykonazol (lista nie jest wyczerpująca). Po jednoczesnym zastosowaniu słabych, umiarkowanych lub silnych inhibitorów CYP3A4 z krótko działającym podaniem dożylnym fentanylu, zmniejszenie klirensu fentanylu wynosiło zwykle ≤25%, chociaż przy stosowaniu rytonawiru (silny inhibitor CYP3A4), klirens fentanylu zmniejszał się średnio 67%. Nasilenie interakcji inhibitorów CYP3A4 z długotrwale podawanym fentanylem przezskórnym nie jest znane, lecz może być większe niż przy podawaniu krótko działających postaci dożylnych. Induktory cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) Jednoczesne stosowanie fentanylu podawanego przezskórnie z induktorami CYP3A4 może powodować zmniejszenie stężenia fentanylu w osoczu i zmniejszenie działania terapeutycznego.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Interakcje
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu induktorów CYP3A4 i produktu Durogesic. Może być konieczne zwiększenie dawki produktu Durogesic lub zmiana na inną przeciwbólową substancję czynną. Przed przerwaniem stosowania induktora należy rozważyć zmniejszenie dawki fentanylu i uważnie obserwować pacjenta. Działanie induktora zmniejsza się stopniowo i może spowodować zwiększenie stężenia fentanylu w osoczu, co może zwiększyć lub wydłużyć zarówno działanie terapeutyczne, jak i działania niepożądane, a także może spowodować ciężką depresję oddechową. Należy kontynuować uważną obserwację stanu pacjenta do uzyskania stabilizacji działania leku. Przykłady substancji czynnych, które mogą zmniejszać stężenie fentanylu: karbamazepina, fenobarbital, fenytoina i ryfampicyna (lista nie jest wyczerpująca). Dzieci Badania interakcji przeprowadzano tylko u dorosłych.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania produktu Durogesic u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla człowieka nie jest znane, chociaż stwierdzano przenikanie fentanylu stosowanego dożylnie do znieczulenia przez łożysko we wczesnej ciąży. Istnieją doniesienia, że u noworodków występował charakterystyczny dla nich zespół z odstawienia w przypadku, gdy ich matki przewlekle stosowały produkt Durogesic podczas ciąży. Produktu Durogesic nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie zaleca się stosowania produktu Durogesic w okresie okołoporodowym, gdyż nie powinien być stosowany do kontroli ostrego bólu pooperacyjnego (patrz punkt 4.3). Ponadto, ze względu na przenikanie przez łożysko, zastosowanie produktu Durogesic w okresie okołoporodowym może wywołać depresję oddechową u noworodka. Karmienie piersi?
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Fentanyl przenika do mleka ludzkiego i może powodować sedację i (lub) depresję oddechową u dziecka karmionego piersią. W związku z tym nie należy karmić piersią podczas stosowania produktu Durogesic oraz przez co najmniej 72 godziny od usunięcia plastra. Płodność Brak danych klinicznych dotyczących wpływu fentanylu na płodność. W niektórych badaniach u szczurów stwierdzono zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność zarodków w dawkach toksycznych dla matek (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt Durogesic może zaburzać psychiczną i (lub) fizyczną zdolność niezbędną do wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Bezpieczeństwo stosowania produktu Durogesic w leczeniu przewlekłego bólu nowotworowego i nienowotworowego było oceniane u 1 565 dorosłych osób i 289 dzieci, które uczestniczyły w 11 badaniach klinicznych (1 badanie z podwójnie ślepą próbą z grupą kontrolną placebo; 7 otwartych badań z aktywną grupą kontrolną; 3 otwarte badania bez grupy kontrolnej). Od osób tych, które przyjęły co najmniej jedną dawkę produktu Durogesic uzyskano dane dotyczące bezpieczeństwa. Na podstawie zbiorczych danych bezpieczeństwa z tych badań klinicznych stwierdzono, że najczęstszymi działaniami niepożądanymi (z częstością ≥10%) były: nudności (35,7%), wymioty (23,2%), zaparcia (23,1%), senność (15,0%), zawroty głowy (13,1%) i ból głowy (11,8%). Poniżej w Tabeli 5 przedstawiono działania niepożądane stwierdzone w tych badaniach klinicznych podczas stosowania produktu Durogesic (w tym wyżej wymienione), oraz pochodzące ze spontanicznego raportowania po wprowadzeniu produktu do obrotu.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Działania niepożądane
Zastosowano następującą konwencję dotyczącą kategorii częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (≥1/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych z badań klinicznych). Działania niepożądane przedstawiono według klasyfikacji układów i narządów w kolejności zgodnej ze zmniejszającym się nasileniem w każdej kategorii częstości. Tabela 5: Działania niepożądane stwierdzone u dorosłych i dzieci Klasyfikacja Kategoria częstości układów i narządów Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Nieznana Nadwrażliwość Wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne Zaburzenia endokrynologiczne Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Jadłowstręt Niedobór androgenów Zaburzenia psychiczne Bezsenność, depresja, lęk, stany splątania, omamy Pobudzenie, dezorientacja, nastrój euforyczny Majaczenie, uzależnienie od leku Zaburzenia układu nerwowego Senność, drżenie, niedoczulica, zawroty głowy, ból głowy, parestezje, napady drgawkowe (w tym: drgawki kloniczne i napady typu grand mal), niepamięć, zmniejszony poziom świadomości, utrata świadomości Zaburzenia oka Niewyraźne widzenie Zwężenie źrenic Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy Zaburzenia serca Kołatanie serca, bradykardia, tachykardia, sinica Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie tętnicze Niedociśnienie tętnicze Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Duszność Depresja oddechowa, zespół zaburzeń oddechowych Bezdech, hipowentylacja Zwolnienie rytmu oddychania Zaburzenia żołądka i jelit Nudności, wymioty, zaparcie Biegunka, suchość w ustach, ból brzucha, ból w nadbrzuszu, niestrawność Niedrożność jelit Niedrożność jelit częściowa Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierne pocenie, świąd, wyprysk, alergiczne Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej wysypka, rumień, zapalenie skóry, choroby skóry, zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry Skurcze mięśni Drganie mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zatrzymanie moczu Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji, zaburzenia funkcji seksualnych Zaburzenia ogólne Uczucie zmęczenia, odczyn w miejscu podania, zapalenie skóry, tolerancja na lek i stany w miejscu podania, obrzęki obwodowe, osłabienie, złe samopoczucie, uczucie zimna objawy grypopodobne, uczucie zmian temperatury ciała, nadwrażliwość w miejscu podania, zespół z odstawienia, gorączka* * określona częstość (niezbyt często) opiera się na analizach częstości występowania w badaniach u dorosłych oraz dzieci i młodzieży z bólem nienowotworowym.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Działania niepożądane
Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo stosowania produktu Durogesic w leczeniu przewlekłego bólu nowotworowego i nienowotworowego było oceniane u 289 dzieci (< 18 lat), które uczestniczyły w 3 badaniach klinicznych. Od dzieci, które przyjęły co najmniej jedną dawkę produktu Durogesic, uzyskano dane dotyczące bezpieczeństwa (patrz punkt 5.1). Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży leczonych produktem Durogesic jest podobny do tego, który obserwowany jest u dorosłych. W populacji dzieci nie zidentyfikowano czynników ryzyka innych niż te, które związane były z zastosowaniem opioidów w celu zmniejszania bólu związanego z ciężką chorobą. Nie wydaje się zatem, aby podczas stosowania produktu Durogesic zgodnie z zaleceniami występowały jakiekolwiek czynniki ryzyka specyficzne dla populacji dzieci w wieku powyżej 2 lat.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Działania niepożądane
Na podstawie zbiorczych danych bezpieczeństwa z tych 3 badań klinicznych stwierdzono, że najczęstszymi działaniami niepożądanymi (z częstością ≥10%) były: wymioty (33,9%), nudności (23,5%), ból głowy (16,3%), zaparcia (13,5%), biegunka (12,8%) i świąd (12,8%). Tolerancja W wyniku wielokrotnego stosowania może rozwinać się tolerancja. Uzależnienie od leku Wielokrotne stosowanie produktu Durogesic może prowadzić do uzależnienia od leku, nawet po podaniu w dawkach terapeutycznych. Ryzyko uzależnienia od leku może się zmieniać w zależności od czynników ryzyka występujących u danego pacjenta, dawki i czasu trwania leczenia opioidami (patrz punkt 4.4). Objawy odstawienia opioidów Możliwe jest również wystąpienie u niektórych pacjentów objawów z odstawienia (takich jak nudności, wymioty, biegunka, niepokój i dreszcze) po zamianie dotychczas stosowanych opioidów na produkt Durogesic lub jeżeli leczenie zostało nagle przerwane (patrz punkty 4.2 i 4.4).
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Działania niepożądane
Zespół odstawienia u noworodków Istnieją bardzo rzadkie doniesienia, że u noworodków matek, które przewlekle stosowały produkt Durogesic w trakcie ciąży, występował charakterystyczny dla nich zespół z odstawienia (patrz punkt 4.6). Zespół serotoninowy Zgłaszano przypadki zespołu serotoninowego, gdy fentanyl stosowano jednocześnie z lekami o silnym działaniu serotoninergicznym (patrz punkty 4.4. i 4.5). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Objawy przedawkowania fentanylu są wynikiem nadmiernego działania farmakologicznego, z których najcięższym skutkiem jest zahamowanie ośrodka oddechowego. Po przedawkowaniu fentanylu obserwowano także występowanie toksycznej leukoencefalopatii.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe, opioidy, pochodne fenylopiperydyny, kod ATC: N02 AB 03 Mechanizm działania Fentanyl jest opioidowym lekiem przeciwbólowym o dużym powinowactwie do receptorów opioidowych typu μ. Jego główne działania terapeutyczne to działanie przeciwbólowe i uspokajające. Dzieci Bezpieczeństwo stosowania produktu Durogesic było oceniane w trzech otwartych badaniach klinicznych przeprowadzonych na grupie 289 dzieci z bólem przewlekłym, w wieku od 2 do 17 lat, w tym 80 dzieci w wieku od 2 do 6 lat. Spośród 289 dzieci zakwalifikowanych do tych 3 badań, 110 dzieci rozpoczęło leczenie dawką 12 μg/h produktu Durogesic. Z tych 110 badanych, 23 (20,9%) wcześniej otrzymywało opioidy w dawkach odpowiadających <30 mg doustnej morfiny na dobę, 66 (60,0%) otrzymywało opioidy w dawkach odpowiadających 30 do 44 mg doustnej morfiny na dobę, a 12 (10,9%) otrzymywało opioidy w dawkach odpowiadających co najmniej 45 mg doustnej morfiny na dobę (brak danych od 9 [8,2%] badanych).
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Właściwości farmakodynamiczne
Dawki początkowe 25 μg/h i większe były podawane u pozostałych 179 badanych, 174 (97,2%) z nich wcześniej otrzymywało opioidy w dawkach odpowiadających co najmniej 45 mg doustnej morfiny na dobę. Spośród pozostałych 5 badanych z dawką początkową co najmniej 25 μg/h, którzy wcześniej otrzymywali opioidy w dawkach odpowiadających <45 mg doustnej morfiny na dobę, 1 (0,6%) wcześniej otrzymywał opioidy w dawkach odpowiadających <30 mg doustnej morfiny na dobę, a 4 (2,2%) wcześniej otrzymywało opioidy w dawkach odpowiadających 30 do 44 mg doustnej morfiny na dobę (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Produkt Durogesic zapewnia stałe dostarczanie fentanylu do układu krążenia w ciągu 72 godzin stosowania. Po przyklejeniu plastra Durogesic skóra pod plastrem wchłania fentanyl, który kumuluje się w jej zewnętrznych warstwach. Stąd fentanyl przedostaje się do krążenia ustrojowego. Matryca polimerowa i dyfuzja fentanylu przez warstwy skóry warunkują względnie stałą szybkość uwalniania. Uwalnianie leku odbywa się dzięki gradientowi stężeń pomiędzy plastrem, a mniejszym stężeniem w skórze. Średnia biodostępność fentanylu po aplikacji plastra przezskórnego wynosi 92%. Po pierwszym zastosowaniu produktu Durogesic stężenie fentanylu w surowicy krwi zwiększa się stopniowo, stabilizując się między 12, a 24 godziną i utrzymuje się na względnie stałym poziomie przez 72 godziny.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Właściwości farmakokinetyczne
Na koniec drugiej 72 godzinnej aplikacji jest osiągany stan równowagi dynamicznej stężenia fentanylu, który utrzymuje się podczas dalszych aplikacji tego samego rozmiaru plastra. Z powodu kumulacji, wartości AUC i Cmₐₓ w stanie stacjonarnym przy regularnym dawkowaniu są o około 40% większe niż po jednorazowym podaniu. Pacjenci uzyskują i utrzymują stężenie w stanie stacjonarnym określone przez osobniczą zmienność przepuszczalności skóry i wydalania fentanylu z organizmu. Stwierdzano dużą zmienność osobniczą stężeń w osoczu. Model farmakokinetyczny sugeruje, że stężenia fentanylu w surowicy krwi mogą zwiększać się o 14% (w zakresie od 0-26%) jeśli nowy plaster jest zastosowany po 24 godzinach zamiast po zalecanych 72 godzinach. Stężenia fentanylu mogą zwiększać się wraz ze wzrostem temperatury skóry (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Właściwości farmakokinetyczne
Zwiększenie temperatury skóry przez przyłożenie w miejscu przyklejenia plastra Durogesic poduszki elektrycznej ustawionej na małą moc przez pierwsze 10 godzin pojedynczej aplikacji, zwiększyło średnią wartość AUC fentanylu o 2,2-razy, a średnie stężenie na końcu podgrzewania zwiększyło się o 61%. Dystrybucja Fentanyl jest szybko dystrybuowany do różnych tkanek i narządów, co wskazuje duża objętość dystrybucji (3 do 10 l/kg po podaniu dożylnym). Fentanyl kumuluje się w mięśniach szkieletowych i tkance tłuszczowej i wolno uwalnia się do krwi. W badaniu u pacjentów nowotworowych leczonych fentanylem transdermalnym wiązanie z białkami osocza krwi było na poziomie około 95% (zakres 77-100%). Fentanyl łatwo przechodzi przez barierę krew-mózg. Przenika także przez łożysko i jest wydzielany do mleka. Metabolizm Fentanyl jest lekiem o dużym klirensie, który jest szybko i w znacznym stopniu metabolizowany, przede wszystkim przez enzymy wątrobowe CYP3A4.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Właściwości farmakokinetyczne
Główny metabolit, norfentanyl, i inne metabolity są nieczynne. Skóra nie metabolizuje fentanylu podawanego przezskórnie. Dowiedziono tego w analizie ludzkich keratynocytów i w badaniach klinicznych, w których 92% dawki dostarczonej przez system transdermalny pojawiło się, jako niezmieniony fentanyl, w krążeniu ustrojowym. Eliminacja Po 72-godzinnej aplikacji średni okres półtrwania utrzymuje się w zakresie 20-27 godzin. Utrzymujące się wchłanianie leku ze skóry skutkuje 2 -3 razy dłuższym okresem półtrwania niż po podaniu dożylnym. Po podaniu dożylnym, całkowity klirens fentanylu w badaniach klinicznych był zwykle w zakresie 34 – 66 l/h. Podczas 72-godzinnego dożylnego podawania fentanylu około 75% dawki jest wydalane w moczu, w większości w postaci metabolitów, a mniej niż 10% w postaci niezmienionej. Około 9% dawki jest wydalane z kałem. Fentanyl wydalany jest przede wszystkim w postaci metabolitów, a mniej niż 10% wydalane jest w postaci niezmienionej substancji czynnej.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Właściwości farmakokinetyczne
Liniowość lub nieliniowość Uzyskiwane stężenia fentanylu w surowicy są proporcjonalne do wielkości plastrów Durogesic. Farmakokinetyka transdermalnego fentanylu nie zmienia się podczas wielokrotnej aplikacji. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Istnieje duża zmienność osobnicza farmakokinetyki fentanylu w odniesieniu do stężeń fentanylu, działania terapeutycznego i działań niepożądanych, oraz tolerancji na opioidy. Minimalne skuteczne stężenie fentanylu zależy od nasilenia bólu i wcześniejszego stosowania opioidów. Zarówno minimalne skuteczne stężenie i stężenie toksyczne zwiększają się wraz z tolerancją. Dlatego też nie można określić zakresu optymalnych stężeń fentanylu. Dostosowanie indywidualnej dawki fentanylu musi opierać się na odpowiedzi pacjenta i poziomie tolerancji. Należy pamiętać o opóźnieniu od 12 do 24 godzin po przyklejeniu pierwszego plastra i po zwiększeniu dawki.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Właściwości farmakokinetyczne
Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Dane pochodzące z badań fentanylu podawanego dożylnie wskazują, że pacjenci w podeszłym wieku mogą mieć zmniejszony klirens, wydłużony okres półtrwania i mogą bardziej reagować na lek niż młodsi pacjenci. W badaniu przeprowadzonym z produktem Durogesic zdrowe osoby w podeszłym wieku wykazały farmakokinetykę nieróżniącą się znacząco od zdrowych młodych osób, chociaż szczytowe stężenia w surowicy były zazwyczaj niższe, a średnie wartości okresu półtrwania były wydłużone do około 34 godzin. Pacjenci w podeszłym wieku powinni być uważnie obserwowani pod kątem wystąpienia objawów toksyczności fentanylu, a w razie konieczności należy u nich zmniejszyć dawkę leku (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek Oczekuje się, że wpływ zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę fentanylu jest ograniczony, gdyż wydalanie nerkowe niezmienionego fentanylu wynosi mniej niż 10% i nie ma czynnych metabolitów wydalanych przez nerki.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Właściwości farmakokinetyczne
Jednakże należy zachować ostrożność, gdyż nie badano wpływu zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę fentanylu (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zaburzenia czynności wątroby Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być obserwowani pod kątem objawów toksyczności fentanylu i w razie konieczności należy zmniejszyć u nich stosowaną dawkę produktu Durogesic (patrz punkt 4.4). Dane od osób z marskością wątroby i symulowane dane od osób z różnym nasileniem zaburzeń czynności wątroby, leczonych transdermalnym fentanylem, wskazują na możliwość zwiększenia stężenia fentanylu i zmniejszenia klirensu fentanylu w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością wątroby. Symulacje sugerują, że AUC w stanie stacjonarnym u pacjentów z chorobą wątroby stopnia B wg Child-Pugh (punktacja Child-Pugh = 8) może być o około 1,36 razy większe w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością wątroby (stopień A; punktacja Child-Pugh = 5,5).
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów z chorobą wątroby stopnia C wg Child-Pugh (punktacja Child-Pugh = 12), wyniki wskazują, że dochodzi do kumulacji stężenia fentanylu przy każdej aplikacji, skutkując u tych pacjentów około 3,72 razy większym AUC w stanie stacjonarnym. Dzieci Badano stężenia fentanylu u więcej niż 250 dzieci w wieku od 2 do 17 lat po zastosowaniu plastrów fentanylu w dawkach od 12 do 300 µg/h. Po dostosowaniu do masy ciała, klirens (l/h/kg) jest o około 80% większy u dzieci w wieku od 2 do 5 lat i o 25% większy u dzieci w wieku od 6 do 10 lat w porównaniu z dziećmi w wieku od 11 do 16 lat, u których klirens jest podobny jak u dorosłych. Odkrycia te wzięto pod uwagę podczas ustalania zaleceń dawkowania u dzieci (patrz punkty 4.2 i 4.4).
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Przeprowadzano standardowe badania toksycznego wpływu na reprodukcję i rozwój z zastosowaniem fentanylu podawanego parenteralnie. W badaniu u szczurów fentanyl nie wpływał na płodność samców. Niektóre badania u samic szczurów wykazały zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność zarodków. Działanie na zarodek wynikało z toksyczności matczynej a nie z bezpośredniego działania substancji na rozwijający się zarodek. Nie wykazano działania teratogennego w badaniach u dwóch gatunków (szczury i króliki). W badaniu rozwoju płodowego i pourodzeniowego przeżywalność potomstwa była znamiennie zmniejszona w dawkach, które nieznacznie zmniejszały masę ciała matek. Ten efekt mógł wynikać ze zmienionej opieki matek lub bezpośredniego wpływu fentanylu na potomstwo.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie stwierdzono wpływu na rozwój fizyczny i zachowanie się potomstwa. Fentanyl nie wykazywał działania mutagennego w badaniach in vivo prowadzonych na gryzoniach i bakteriach. Fentanyl indukował działanie mutagenne w warunkach in vitro w hodowlach komórkowych ssaków, podobnie jak inne opioidowe leki przeciwbólowe. Ryzyko działania mutagennego przy stosowaniu dawek terapeutycznych jest mało prawdopodobne, gdyż działania te występowały tylko przy dużych stężeniach. Badanie rakotwórczości (codzienne wstrzyknięcia podskórne chlorowodorku fentanylu przez dwa lata u szczurów rasy Sprague Dawley) nie wykazało żadnego działania onkogennego.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Warstwa zewnętrzna, folia: Kopolimer poliestru i octanu etylowinylu Warstwa ochronna, folia: Poliester silikonowany. Warstwa zawierająca substancję czynną: Poliakrylan adhezyjny. Tusze drukarskie (na warstwie zewnętrznej): Durogesic 12 µg/h – Tusz drukarski barwy pomarańczowej. Durogesic 25 µg/h – Tusz drukarski barwy czerwonej. Durogesic 50 µg/h – Tusz drukarski barwy zielonej. Durogesic 75 µg/h – Tusz drukarski barwy niebieskiej. Durogesic 100 µg/h – Tusz drukarski barwy szarej. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne W celu uniknięcia zmniejszenia właściwości przylepnych produktu Durogesic, nie należy stosować żadnych kremów, oliwek, balsamów ani pudrów na powierzchni skóry, na której zostanie umieszczony plaster produktu. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed światłem.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dane farmaceutyczne
Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Plastry pakowane w termozgrzewalne torebki. Torebki składają się z laminowanej folii z akrylonitrylu, tereftalanu polietylenu (PET), polietylenu o niskiej gęstości (LDPE), folii aluminiowej oraz środka klejącego lub papieru, PET, środka klejącego, folii aluminiowej i cyklicznego kopolimeru olefin. Produkt leczniczy Durogesic dostarczany jest w tekturowych pudełkach zawierających 3, 4, 5, 8, 10, 16, 20 lub 30 oddzielnie zapakowanych plastrów. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Instrukcje dotyczące usuwania: Zużyty plaster powinien zostać złożony na pół, tak, aby jego klejące części nie były dostępne, a następnie odpowiednio usunięty.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 25 mcg/h
Dane farmaceutyczne
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Durogesic, 12 μg/h, system transdermalny, plaster Durogesic, 25 μg/h, system transdermalny, plaster Durogesic, 50 μg/h, system transdermalny, plaster Durogesic, 75 μg/h, system transdermalny, plaster Durogesic, 100 μg/h, system transdermalny, plaster 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Moc (µg/h) Wielkość plastra (cm²) Zawartość fentanylu w plastrze (mg) Durogesic 12¹ 5,25 2,1 Durogesic 25 10,5 4,2 Durogesic 50 21,0 8,4 Durogesic 75 31,5 12,6 Durogesic 100 42,0 16,8 ¹ Najmniejszą moc określa się jako 12 µg/h (choć rzeczywista dawka wynosi 12,5 µg/h) w celu odróżnienia jej od dawki 125 µg/h, którą można zalecić przy zastosowaniu kilku plastrów. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA System transdermalny, plaster. Produkt Durogesic jest półprzezroczystym, prostokątnym plastrem z zaokrąglonymi rogami.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Każdy plaster ma następujące kolorowe nadruki: Durogesic 12 µg/h – każdy plaster ma powierzchnię 5,25 cm² i ma nadrukowaną pomarańczową obwódkę i napis „DUROGESIC 12 µg fentanyl/h”. Durogesic 25 µg/h – każdy plaster ma powierzchnię 10,5 cm² i ma nadrukowaną czerwoną obwódkę i napis „DUROGESIC 25 µg fentanyl/h”. Durogesic 50 µg/h – każdy plaster ma powierzchnię 21,0 cm² i ma nadrukowaną zieloną obwódkę i napis „DUROGESIC 50 µg fentanyl/h”. Durogesic 75 µg/h – każdy plaster ma powierzchnię 31,5 cm² i ma nadrukowaną niebieską obwódkę i napis „DUROGESIC 75 µg fentanyl/h”. Durogesic 100 µg/h – każdy plaster ma powierzchnię 42,0 cm² i ma nadrukowaną szarą obwódkę i napis „DUROGESIC 100 µg fentanyl/h”.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dorośli Produkt Durogesic jest wskazany w leczeniu ciężkiego przewlekłego bólu wymagającego ciągłego długoterminowego podawania leków opioidowych. Dzieci Długoterminowe leczenie ciężkiego przewlekłego bólu u dzieci w wieku od 2 lat, otrzymujących leki opioidowe.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawkowanie produktu Durogesic powinno być indywidualne dla każdego pacjenta, oparte na ocenie stanu pacjenta oraz podlegać regularnej weryfikacji. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Systemy transdermalne zapewniają dostarczanie około 12; 25; 50; 75 i 100 µg/h fentanylu do krążenia ogólnego, co odpowiada dawce około 0,3; 0,6; 1,2; 1,8 i 2,4 mg fentanylu na dobę. Wybór dawki początkowej Wybór dawki początkowej produktu Durogesic powinien opierać się na dotychczasowym stosowaniu opioidów. Zaleca się, by produkt Durogesic stosować u pacjentów wykazujących tolerancję na opioidy oraz brać pod uwagę obecny stan ogólny i medyczny pacjenta, w tym masę ciała, wiek i stopień osłabienia oraz tolerancji na opioidy. Dorośli Pacjenci otrzymujący wcześniej opioidy W celu zamiany doustnie lub parenteralnie stosowanych opioidów na produkt Durogesic należy zastosować procedurę Przeliczanie potencjału analgetycznego przedstawioną poniżej.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Dawkowanie
Dawkowanie może być następnie zwiększane lub zmniejszane w razie potrzeby o 12 μg/h lub 25 μg/h, aby osiągnąć najmniejszą skuteczną dawkę produktu Durogesic, zależną od odpowiedzi klinicznej i dodatkowego zapotrzebowania na leki przeciwbólowe. Pacjenci wcześniej nieprzyjmujący opioidów Zasadniczo nie zaleca się podawania transdermalnie opioidów pacjentom, którzy wcześniej ich nie przyjmowali. Należy rozważyć inne sposoby podania (doustnie, parenteralnie). Aby uniknąć przedawkowania zaleca się, aby u tych pacjentów zastosować najpierw małe dawki opioidów o natychmiastowym uwalnianiu (np. morfina, hydromorfon, oksykodon, tramadol i kodeina) w celu osiągnięcia dawki uśmierzającej ból, odpowiadającej uwalnianiu 12 μg/h lub 25 μg/h produktu Durogesic. Pacjenci wówczas mogą być przestawieni na produkt Durogesic.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Dawkowanie
W sytuacji, gdy nie jest możliwe podawanie opioidów doustnie, a produkt Durogesic pozostaje jedyną opcją terapeutyczną u pacjentów wcześniej nieprzyjmujących opioidów, należy rozważyć najmniejszą dawkę początkową (tj. 12 μg/h). W tych okolicznościach pacjent musi być dokładnie obserwowany. Ryzyko wystąpienia ciężkiej, zagrażającej życiu depresji oddechowej występuje nawet podczas stosowania najmniejszej dawki produktu Durogesic, podczas rozpoczynania leczenia u pacjentów wcześniej nieprzyjmujących opioidów (patrz punkty 4.4 i 4.9). Przeliczanie potencjału analgetycznego U pacjentów aktualnie przyjmujących opioidy, dawka początkowa produktu Durogesic powinna opierać się na dawce dobowej wcześniej przyjmowanego opioidu. Aby obliczyć właściwą dawkę początkową należy postępować następująco: Obliczyć 24-godzinną dawkę (mg/dobę) aktualnie przyjmowanego opioidu.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Dawkowanie
Zamienić uzyskaną dawkę na równoważną przeciwbólowo (ekwianalgetyczną) dawkę doustną morfiny wykorzystując mnożniki z Tabeli 1 dla odpowiedniej drogi podania. W celu przeliczenia dobowego zapotrzebowania na morfinę na równoważną dawkę produktu Durogesic, należy użyć Tabeli 2 lub Tabeli 3 w następujący sposób: Tabela 2 jest dla pacjentów dorosłych, u których istnieje potrzeba zmiany opioidu lub schematu podawania, lub u pacjentów mniej stabilnych klinicznie (przelicznik zamiany doustnej morfiny na fentanyl w systemie transdermalnym wynosi około 150:1). Tabela 3 jest dla pacjentów dorosłych, którzy otrzymują opioidy w stabilnym i dobrze tolerowanym schemacie (przelicznik zamiany doustnej morfiny na fentanyl w systemie transdermalnym wynosi około 100:1). Tabela 1: Przeliczanie potencjału analgetycznego Przeliczniki dawki dobowej wcześniej stosowanych opioidów na równoważną dobową doustną dawkę morfiny (mg/dobę wcześniejszy opioid x mnożnik = równoważna dobowa doustna dawka morfiny) Wcześniejszy opioid: morfina – doustna: 1ᵃ, parenteralna: 3 buprenorfina – podjęzykowa: 75, parenteralna: 100 kodeina – doustna: 0,15, parenteralna: 0,23 diamorfina – doustna: 0,5, parenteralna: 6 fentanyl – doustna: -, parenteralna: 300 hydromorfon – doustna: 4, parenteralna: 20 ketobemidon – doustna: 1, parenteralna: 3 leworfanol – doustna: 7,5, parenteralna: 15 metadon – doustna: 1,5, parenteralna: 3 oksykodon – doustna: 1,5, parenteralna: 3 oksymorfon – doodbytnicza: 3, parenteralna: 30 petydyna – doustna: -, parenteralna: 0,4 tapentadol – doustna: 0,4, parenteralna: – tramadol – doustna: 0,25, parenteralna: 0,3 a Wskaźnik siły działania morfiny, podawanej doustnie i(lub) domięśniowo, został ustalony w oparciu o doświadczenie kliniczne u pacjentów z bólem przewlekłym.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Dawkowanie
b W oparciu o badania, w których pojedyncza, podawana domięśniowo dawka każdego z wymienionych leków była porównywana z morfiną w celu określenia względnej siły działania. Podane dawki doustne to te, które są zalecane przy zamianie drogi podania z parenteralnej na doustną. Referencje: Na podstawie 1) Foley KM. The treatment of cancer pain. NEJM 1985; 313 (2): 84-95 i 2) McPherson ML. Introduction to opioid conversion calculations. In: Demystifying Opioid Conversion Calculations: A Guide for Effective Dosing. Bethesda, MD: American Society of Health- System Pharmacists; 2010:1-15. Tabela 2: Zalecane początkowe dawki produktu Durogesic w oparciu o dobową dawkę doustnie podawanej morfiny (dla pacjentów dorosłych, u których istnieje potrzeba zmiany opioidu lub schematu podawania, lub u pacjentów mniej stabilnych klinicznie: przelicznik zamiany doustnej morfiny na fentanyl w systemie transdermalnym wynosi około 150:1) Dobowa dawka morfiny podawanej doustnie (mg/dobę) <90 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 12 90-134 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 25 135-224 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 50 225-314 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 75 315-404 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 100 405-494 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 125 495-584 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 150 585-674 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 175 675-764 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 200 765-854 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 225 855-944 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 250 945-1 034 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 275 1 035-1 124 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 300 1.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Dawkowanie
W badaniach klinicznych przedstawione zakresy dawek doustnie podawanej morfiny stanowiły podstawę do przeliczenia na odpowiednie dawki produktu Durogesic. Tabela 3: Zalecane początkowe dawki produktu Durogesic w oparciu o dobową dawkę doustnie podawanej morfiny (dla pacjentów na stabilnej i dobrze tolerowanej terapii opioidami: przelicznik zamiany doustnej morfiny na fentanyl w systemie transdermalnym wynosi około 100:1) Dobowa dawka morfiny podawanej doustnie (mg/dobę) ≤ 44 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 12 45-89 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 25 90-149 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 50 150-209 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 75 210-269 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 100 270-329 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 125 330-389 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 150 390-449 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 175 450-509 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 200 510-569 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 225 570-629 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 250 630-689 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 275 690-749 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 300 Zwiększanie dawki i leczenie podtrzymujące Plaster Durogesic powinien być zmieniany co 72 godziny.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Dawkowanie
Stopniowe zwiększanie dawki powinno być indywidualne dla każdego pacjenta na podstawie średniej dobowej dawki stosowanych dodatkowo leków przeciwbólowych i prowadzone aż do uzyskania równowagi między skutecznością przeciwbólową, a tolerancją. Dostosowanie dawki powinno polegać na jej zwiększeniu o 12 μg/h lub 25 μg/h, chociaż zawsze należy brać pod uwagę nasilenie dolegliwości u pacjenta oraz konieczność zastosowania dodatkowych dawek środków przeciwbólowych (morfina podawana doustnie w dawkach 45 mg/dobę lub 90 mg/dobę odpowiada w przybliżeniu dawkom 12 μg/h lub 25 μg/h produktu Durogesic). Po zwiększeniu dawki, osiągnięcie przez pacjenta równoważnego poziomu analgezji podczas stosowania nowej dawki może potrwać nawet do 6 dni. Dlatego, po zwiększeniu dawki, pacjenci powinni stosować większą dawkę przez 2 okresy 72-godzinne przed jakąkolwiek kolejną zmianą dawki.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Dawkowanie
W przypadku konieczności zastosowania dawki większej niż 100 μg/h można zastosować więcej niż jeden plaster produktu Durogesic. Pacjenci mogą okresowo wymagać dodatkowych dawek leków przeciwbólowych o krótkim czasie działania, w celu opanowania bólów przebijających. W razie konieczności stosowania produktu Durogesic w dawce powyżej 300 μg/h, należy rozważyć możliwość zastosowania dodatkowej lub alternatywnej metody podawania opioidów. W przypadku braku odpowiedniej kontroli bólu należy rozważyć możliwość hiperalgezji, tolerancji i progresji choroby podstawowej (patrz punkt 4.4). Jeśli po stosowaniu pierwszego plastra działanie przeciwbólowe jest niewystarczające, plaster może być zmieniony po 48 godzinach na plaster o tej samej mocy lub dawka może być zwiększona po 72 godzinach. Jeśli zaistnieje potrzeba zmiany plastra (np. plaster odklei się) przed upłynięciem 72 godzin, plaster może być zmieniony na plaster o tej samej mocy i przyklejony w innym miejscu ciała.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Dawkowanie
Może to skutkować zwiększeniem stężenia fentanylu w osoczu (patrz punkt 5.2), a pacjenta należy dokładnie obserwować. Czas trwania i cele leczenia Przed rozpoczęciem leczenia produktem Durogesic należy uzgodnić z pacjentem strategię leczenia, w tym czas trwania i cele leczenia oraz plan zakończenia leczenia, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia bólu. W trakcie leczenia lekarz powinien często kontaktować się z pacjentem, aby ocenić konieczność kontynuowania leczenia, rozważyć przerwanie leczenia i w razie konieczności zmodyfikować dawkowanie. Jeśli nie następuje odpowiednie osłabienie bólu, należy rozważyć możliwość występowania u pacjenta hiperalgezji, tolerancji i progresji choroby podstawowej (patrz punkt 4.4). Przerwanie stosowania produktu Durogesic W przypadku konieczności przerwania stosowania produktu Durogesic, jego zastąpienie innymi opioidami powinno być stopniowe i rozpoczynać się od małej, stopniowo zwiększanej dawki.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Dawkowanie
Jest to związane ze stopniowym zmniejszaniem się stężenia fentanylu po usunięciu plastra Durogesic. Zmniejszenie stężenia fentanylu w surowicy o 50% może trwać 20 godzin lub więcej. Ogólnie przyjętą zasadą postępowania jest stopniowe zmniejszanie dawki opioidów, w celu uniknięcia objawów z odstawienia (patrz punkty 4.4 i 4.8). Zgłaszano przypadki, że szybkie zaprzestanie stosowania opioidowych leków przeciwbólowych u pacjentów, którzy są fizycznie uzależnieni od opioidów, doprowadziło do wystąpienia ciężkich objawów z odstawienia i braku kontroli bólu. Zmniejszanie dawki powinno być oparte na indywidualnej dawce, czasie trwania leczenia i reakcji pacjenta na ból i objawy odstawienia. Pacjenci stosujący leczenie długoterminowe mogą wymagać wolniejszego zmniejszania dawki. U pacjentów, którzy byli leczeni przez krótki czas, można rozważyć szybsze zmniejszanie dawki.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Dawkowanie
U niektórych pacjentów możliwe jest wystąpienie objawów po odstawieniu opioidów, w następstwie zmiany na inne leczenie lub dostosowania dawki. Nie należy wykorzystywać danych zawartych w Tabelach 1, 2 i 3 w celu zamiany produktu Durogesic na inny produkt leczniczy, by uniknąć wyznaczenia nieprawidłowej dawki analgetycznej i możliwego przedawkowania. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Pacjentów w podeszłym wieku należy dokładnie obserwować, a dawkę indywidualnie dobierać na podstawie stanu pacjenta (patrz punkty 4.4 i 5.2). U pacjentów w podeszłym wieku, którzy wcześniej nie przyjmowali opioidów, należy rozważyć czy korzyści przeważają nad ryzykiem. W takiej sytuacji, jako dawkę początkową, można zastosować tylko Durogesic o mocy 12 μg/h. Zaburzenia czynności nerek i wątroby Pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy dokładnie obserwować, a dawkę indywidualnie dobierać na podstawie stanu pacjenta (patrz punkty 4.4 i 5.2).
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Dawkowanie
U pacjentów, z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, którzy wcześniej nie przyjmowali opioidów, należy rozważyć czy korzyści przeważają nad ryzykiem. W takiej sytuacji, jako dawkę początkową można zastosować tylko produkt Durogesic o mocy 12 μg/h. Dzieci Dzieci w wieku 16 i więcej lat Patrz dawkowanie dla dorosłych. Dzieci w wieku od 2 do 16 lat Produkt Durogesic należy podawać wyłącznie tolerującym opioidy dzieciom w wieku od 2 do 16 lat, które aktualnie otrzymują odpowiednik, co najmniej 30 mg morfiny w postaci doustnej na dobę. W celu przestawienia dzieci z leczenia opioidami, podawanymi doustnie lub parenteralnie, na leczenie produktem Durogesic, należy zapoznać się z zasadami zamiany dawek ekwianalgetycznych leków (Tabela 1) oraz zalecanymi dawkami produktu Durogesic, ustalonymi w oparciu o dobową dawkę morfiny w postaci doustnej (Tabela 4).
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Dawkowanie
Tabela 4: Zalecane u dzieci¹ dawki produktu Durogesic w oparciu o dobową dawkę doustnie podawanej morfiny² Dobowa dawka morfiny podawanej doustnie (mg/dobę) 30-44 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 12 45-134 – Dawka produktu Durogesic (μg/h) 25 1. Zamiana na produkt Durogesic w dawkach większych niż 25 μg/h następuje w taki sam sposób u dzieci jak u osób dorosłych (patrz Tabela 2) 2. W badaniach klinicznych przedstawione zakresy dawek doustnie podawanej morfiny stanowiły podstawę do przeliczenia na odpowiednie dawki produktu Durogesic. Działanie przeciwbólowe pierwszej dawki plastra Durogesic nie będzie wystarczające przez pierwsze 24 godziny. Dlatego przez pierwsze 12 godzin od przestawienia na produkt Durogesic, pacjent powinien otrzymywać wcześniej stosowany lek przeciwbólowy w dotychczasowej dawce. Przez następne 12 godzin analgetyki te mogą być stosowane w zależności od potrzeby klinicznej.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Dawkowanie
Przez co najmniej 48 godzin od rozpoczęcia leczenia produktem Durogesic lub zwiększenia jego dawki, zaleca się obserwowanie pacjentów pod kątem wystąpienia zdarzeń niepożądanych, takich jak hipowentylacja (patrz punkt 4.4). Produktu Durogesic nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 2 lat, gdyż nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności. Dostosowanie dawki i leczenie podtrzymujące u dzieci Plastry Durogesic należy zmieniać co 72 godziny. Dawkę dostosować indywidualnie do osiągnięcia równowagi między skutecznością przeciwbólową, a tolerancją. Zwiększanie dawki nie może być dokonywane częściej niż co 72 godziny. Jeśli działanie przeciwbólowe produktu Durogesic jest niewystarczające, należy podawać dodatkowo morfinę lub inny krótko działający opioid. Na podstawie zapotrzebowania na dodatkowe analgetyki i nasilenia bólu u dziecka podejmuje się decyzję o zwiększeniu dawki. Dostosowanie dawki przeprowadza się w krokach co 12 μg/h.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Dawkowanie
Sposób podawania Produkt Durogesic jest systemem transdermalnym. Produkt Durogesic powinien być stosowany w obrębie niepodrażnionej i niepoddawanej naświetlaniom skóry, na płaskich częściach klatki piersiowej lub górnej części ramion. W przypadku małych dzieci, aby zminimalizować możliwość usunięcia plastra przez dziecko, preferowanym miejscem jego przyklejenia jest górna część pleców. Należy wybierać powierzchnię pozbawioną owłosienia. Jeżeli w miejscu przylepienia plastra są obecne włosy, powinny one zostać obcięte (nie zgolone) przed przylepieniem plastra. Jeżeli wybrane miejsce zastosowania produktu Durogesic wymaga oczyszczenia, należy to zrobić za pomocą czystej wody. Nie wolno używać mydła, oliwek, balsamów lub innych substancji, które mogłyby spowodować podrażnienie skóry lub wpływać na jej właściwości. Przed użyciem plastra powierzchnia skóry powinna być całkowicie osuszona. Przed użyciem plastry należy sprawdzić.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Dawkowanie
Nie należy używać plastrów, które są nacięte, przerwane lub w jakikolwiek inny sposób uszkodzone. Plaster należy nakleić na skórę bezpośrednio po wyjęciu z torebki ochronnej. Aby wyjąć plaster z torebki ochronnej, należy odnaleźć nacięcie na jej brzegu (oznaczone strzałką). Torebkę należy otworzyć zginając ją najpierw w miejscu nacięcia, a następnie ostrożnie rozerwać. Następnie rozerwać torebkę z obu stron i otworzyć ją jak książkę. Wyjąć plaster z torebki. Plaster jest zabezpieczony warstwą ochronną. Należy zgiąć plaster w połowie i usunąć obie połowy warstwy ochronnej. Należy unikać dotykania warstwy przylepnej plastra. Przykleić plaster na skórę, stosując lekki ucisk dłonią przez około 30 sekund. Należy upewnić się, czy plaster przylega całkowicie, szczególnie na obrzeżach. Po założeniu plastra należy dokładnie umyć ręce czystą wodą. Produkt Durogesic powinien być noszony na skórze przez 72 godziny bez przerwy.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Dawkowanie
Nowy plaster może być przyklejony po zdjęciu poprzedniego plastra i musi być on umieszczony w innym miejscu skóry. Przed naklejeniem kolejnego plastra w to samo miejsce powinno minąć kilka dni.
CHPL leku Durogesic, system transdermalny, 50 mcg/h
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ostry lub pooperacyjny ból ze względu na brak możliwości dostosowania dawki w krótkim czasie oraz związane z tym ryzyko wystąpienia ciężkich i zagrażających życiu zaburzeń oddechowych. Ciężka depresja oddechowa.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Matrifen, 12 mikrogramów/godzinę, system transdermalny, plaster Matrifen, 25 mikrogramów/godzinę, system transdermalny, plaster Matrifen, 50 mikrogramów/godzinę, system transdermalny, plaster Matrifen, 75 mikrogramów/godzinę, system transdermalny, plaster Matrifen, 100 mikrogramów/godzinę, system transdermalny, plaster. 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Matrifen, 12 mikrogramów na godzinę: każdy system transdermalny zawiera 1,38 mg fentanylu (Fentanylum) w plastrze o powierzchni 4,2 cm² i uwalnia fentanyl w ilości 12 mikrogramów na godzinę. Matrifen, 25 mikrogramów na godzinę: każdy system transdermalny zawiera 2,75 mg fentanylu (Fentanylum) w plastrze o powierzchni 8,4 cm² i uwalnia fentanyl w ilości 25 mikrogramów na godzinę. Matrifen, 50 mikrogramów na godzinę: każdy system transdermalny zawiera 5,50 mg fentanylu (Fentanylum) w plastrze o powierzchni 16,8 cm² i uwalnia fentanyl w ilości 50 mikrogramów na godzinę.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Matrifen, 75 mikrogramów na godzinę: każdy system transdermalny zawiera 8,25 mg fentanylu (Fentanylum) w plastrze o powierzchni 25,2 cm² i uwalnia fentanyl w ilości 75 mikrogramów na godzinę. Matrifen, 100 mikrogramów na godzinę: każdy system transdermalny zawiera 11,0 mg fentanylu (Fentanylum) w plastrze o powierzchni 33,6 cm² i uwalnia fentanyl w ilości 100 mikrogramów na godzinę. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA System transdermalny, plaster. Prostokątny, przezroczysty plaster na usuwalnej folii zabezpieczającej. Folia zabezpieczająca jest większa niż plaster. Plastry są oznaczone kolorowym nadrukiem z nazwą handlową, nazwą substancji czynnej i określeniem mocy. Matrifen, 12 mikrogramów na godzinę: brązowy nadruk. Matrifen, 25 mikrogramów na godzinę: czerwony nadruk. Matrifen, 50 mikrogramów na godzinę: zielony nadruk. Matrifen, 75 mikrogramów na godzinę: jasnoniebieski nadruk. Matrifen, 100 mikrogramów na godzinę: szary nadruk.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dorośli: Produkt Matrifen jest wskazany w leczeniu ciężkiego przewlekłego bólu wymagającego ciągłego długoterminowego podawania leków opioidowych. Dzieci: Długoterminowe leczenie ciężkiego przewlekłego bólu u dzieci w wieku od 2 lat otrzymujących leki opioidowe.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawkowanie produktu Matrifen powinno być indywidualne dla każdego pacjenta, oparte na ocenie stanu pacjenta oraz podlegać regularnej weryfikacji. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę. Systemy transdermalne zapewniają dostarczanie odpowiednio 12; 25; 50; 75 i 100 μg/h fentanylu do krążenia ogólnego, co odpowiada dawce około 0,3; 0,6; 1,2; 1,8 i 2,4 mg fentanylu na dobę. Wybór dawki początkowej Wybór dawki początkowej produktu Matrifen powinien opierać się na dotychczasowym stosowaniu opioidów. Zaleca się by produkt Matrifen stosować u pacjentów wykazujących tolerancję na opioidy oraz brać pod uwagę obecny stan ogólny i medyczny pacjenta, w tym masę ciała, wiek i stopień osłabienia oraz tolerancji na opioidy. Dorośli Pacjenci otrzymujący wcześniej opioidy: W celu zamiany doustnie lub parenteralnie stosowanych opioidów na produkt Matrifen należy zastosować procedurę Przeliczanie potencjału analgetycznego przedstawioną poniżej.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Dawkowanie
Dawkowanie może być następnie zwiększane lub zmniejszane w razie potrzeby o 12 μg/h lub 25 μg/h, aby osiągnąć najmniejszą skuteczną dawkę produktu Matrifen, zależną od odpowiedzi klinicznej i dodatkowego zapotrzebowania na leki przeciwbólowe. Pacjenci wcześniej nieprzyjmujący opioidów: Zasadniczo nie zaleca się podawania transdermalnie opioidów pacjentom, którzy wcześniej ich nie przyjmowali. Należy rozważyć inne sposoby podania (doustnie, parenteralnie). Aby uniknąć przedawkowania zaleca się, aby u tych pacjentów zastosować najpierw małe dawki opioidów o natychmiastowym uwalnianiu (np.: morfina, hydromorfon, oksykodon, tramadol i kodeina) w celu osiągnięcia dawki ekwianalgetycznej odpowiadającej uwalnianiu 12 μg/h lub 25 μg/h produktu Matrifen. Pacjenci wówczas mogą być przestawieni na produkt Matrifen.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Dawkowanie
W sytuacji, gdy nie jest możliwe podawanie opioidów doustnie, a produkt Matrifen pozostaje jedyną opcją terapeutyczną u pacjentów wcześniej nieprzyjmujących opioidów, należy rozważyć najmniejszą dawkę początkową (tj. 12 μg/h). W tych okolicznościach pacjent musi być dokładnie obserwowany. Ryzyko wystąpienia ciężkiej zagrażającej życiu depresji oddechowej występuje nawet podczas stosowania najmniejszej dawki produktu Matrifen podczas rozpoczynania leczenia u pacjentów wcześniej nieprzyjmujących opioidów (patrz punkty 4.4 i 4.9). Przeliczanie potencjału analgetycznego U pacjentów aktualnie przyjmujących opioidy dawka początkowa produktu Matrifen powinna opierać się na dawce dobowej wcześniej przyjmowanego opioidu. Aby obliczyć właściwą dawkę początkową należy postępować następująco: Obliczyć 24-godzinną dawkę (mg/dobę) aktualnie przyjmowanego opioidu.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Dawkowanie
Zamienić uzyskaną dawkę na równoważną przeciwbólowo (ekwianalgetyczną) dawkę doustną morfiny wykorzystując mnożniki z Tabeli 1 dla odpowiedniej drogi podania. W celu przeliczenia dobowego zapotrzebowania na morfinę na równoważną dawkę produktu Matrifen należy użyć Tabeli 2 lub Tabeli 3 w następujący sposób: Tabela 2 jest dla pacjentów dorosłych, u których istnieje potrzeba zmiany opioidu lub schematu podawania lub u pacjentów mniej stabilnych klinicznie (przelicznik zamiany doustnej morfiny na fentanyl w systemie transdermalnym wynosi około 150:1). Tabela 3 jest dla pacjentów dorosłych, którzy otrzymują opioidy w stabilnym i dobrze tolerowanym schemacie (przelicznik zamiany doustnej morfiny na fentanyl w systemie transdermalnym wynosi około 100:1).
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ostry lub pooperacyjny ból, ze względu na brak możliwości dostosowania dawki w krótkim czasie oraz związanego z tym ryzyka wystąpienia ciężkich i zagrażających życiu zaburzeń oddechowych. Ciężka depresja oddechowa.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Pacjenci, u których wystąpiły ciężkie zdarzenia niepożądane powinni być monitorowani przez co najmniej 24 godziny po usunięciu plastra Matrifen lub w zależności od objawów klinicznych, ponieważ stężenie fentanylu w surowicy krwi zmniejsza się stopniowo, o około 50% w ciągu 20 do 27 godzin. Należy poinstruować pacjentów i ich opiekunów, że produkt Matrifen zawiera substancję czynną w ilości zagrażającej życiu, w szczególności życiu dzieci. Dlatego wszystkie plastry należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci przez cały czas, zarówno przed zastosowaniem, jak i po jego zastosowaniu. Z uwagi na ryzyko (w tym skutki śmiertelne) związane z przypadkowym spożyciem, niewłaściwym użyciem i nadużywaniem, pacjentom i ich opiekunom należy zalecić przechowywanie produktu Matrifen w bezpiecznym i chronionym miejscu, niedostępnym dla innych osób.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Brak tolerancji u pacjentów nieprzyjmujących wcześniej opioidów. W bardzo rzadkich przypadkach zastosowanie produktu Matrifen, jako inicjującej terapii opioidami u pacjentów nieprzyjmujących wcześniej opioidów, w szczególności u pacjentów z bólem nienowotworowym, wiązało się z wystąpieniem znaczącej klinicznie depresji oddechowej i (lub) zgonu. Możliwość wystąpienia ciężkiej lub zagrażającej życiu hipowentylacji istnieje nawet po zastosowaniu najmniejszej dostępnej dawki produktu Matrifen, gdy jest zastosowana jako inicjująca terapia opioidami u pacjentów nieprzyjmujących wcześniej opioidów, w szczególności u pacjentów w podeszłym wieku, lub z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Rozwój tolerancji jest osobniczo zmienny. Zaleca się, aby produkt Matrifen był stosowany u pacjentów, którzy wykazali tolerancję na opioidy (patrz punkt 4.2). Depresja ośrodka oddechowego W trakcie stosowania produktu Matrifen, może wystąpić istotna depresja ośrodka oddechowego.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci powinni być obserwowani, czy nie występuje u nich tego rodzaju działanie niepożądane. Depresja ośrodka oddechowego może utrzymywać się po usunięciu plastra. Prawdopodobieństwo wystąpienia depresji oddechowej zwiększa się w przypadku stosowania większej dawki produktu (patrz punkt 4.9). Leki działające na ośrodkowy układ nerwowy mogą nasilać depresję ośrodka oddechowego (patrz punkt 4.5). Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym ośrodkowy bezdech senny (ang. central sleep apnoea, CSA) i niedotlenienie związane ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CSA w sposób zależny od dawki. U pacjentów, u których występuje CSA, należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Ryzyko wynikające z jednoczesnego stosowania leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) Jednoczesne stosowanie Matrifenu z lekami uspokajającymi takimi jak benzodiazepiny lub innymi lekami o podobnym działaniu, alkoholem lub narkotycznymi lekami działającymi depresyjnie na OUN może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na opisane ryzyko, jednoczesne przepisywanie z lekami uspokajającymi powinno być ograniczone do grupy pacjentów, dla których niemożliwe są alternatywne metody leczenia. Jeśli podjęto decyzję o jednoczesnym przepisaniu produktu Matrifen z lekami uspokajającymi należy zastosować najniższą skuteczną dawkę, a czas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy. Pacjenci powinni być uważnie obserwowani w kierunku objawów i symptomów depresji oddechowej oraz sedacji. W związku z powyższym zdecydowanie zaleca się poinformować pacjentów oraz ich opiekunów, aby byli świadomi możliwości wystąpienia tych objawów (patrz punkt 4.5). Przewlekłe choroby płuc Produkt Matrifen może powodować bardziej nasilone działania niepożądane u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc lub innymi chorobami płuc. U takich pacjentów leki z tej grupy mogą hamować czynność ośrodka oddechowego i zwiększać opór w drogach oddechowych.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Długotrwałe działanie lecznicze i tolerancja U każdego pacjenta po wielokrotnym podaniu opioidów może wystąpić tolerancja na działanie przeciwbólowe, hiperalgezja, uzależnienie fizyczne i uzależnienie psychiczne, natomiast w przypadku niektórych działań niepożądanych, takich jak zaparcie wywołane opioidami, rozwija się tolerancja niepełna. Donoszono, że w dłuższej perspektywie podczas długotrwałego, nieprzerwanego stosowania opioidów pacjenci, zwłaszcza z przewlekłym bólem nienowotworowym, mogą nie odczuwać znaczącego osłabienia bólu. W trakcie leczenia lekarz powinien często kontaktować się z pacjentem, aby ocenić konieczność kontynuowania leczenia (patrz punkt 4.2). Jeśli stwierdzi się, że kontynuacja leczenia nie przynosi korzyści, należy stopniowo zmniejszać dawkę w celu zminimalizowania objawów odstawienia. Nie należy gwałtownie przerywać stosowania produktu Matrifen u pacjenta uzależnionego fizycznie od opioidów.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Zespół odstawienia leku może wystąpić w przypadku nagłego przerwania terapii lub zmniejszenia dawki. Istnieją doniesienia, że gwałtowne zmniejszenie dawki produktu leczniczego Matrifen u pacjenta fizycznie uzależnionego od opioidów może prowadzić do ciężkich objawów z odstawienia i braku kontroli bólu (patrz punkt 4.2 i punkt 4.8). Gdy pacjent nie wymaga już leczenia, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki, aby zminimalizować objawy z odstawienia. Zmniejszanie dużej dawki może trwać od tygodni do miesięcy. Zespół odstawienny leku opioidowego charakteryzuje się niektórymi lub wszystkimi następującymi objawami: niepokój, łzawienie, katar, ziewanie, pocenie się, dreszcze, bóle mięśni, rozszerzenie źrenic i kołatanie serca. Mogą wystąpić również inne objawy, takie jak: drażliwość, pobudzenie, lęk, hiperkinezja, drżenie, osłabienie, bezsenność, brak łaknienia, skurcze brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zwiększone ciśnienie krwi, zwiększona częstość oddechu lub częstość akcji serca.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów (nadużywanie i uzależnienie) Wielokrotne stosowanie produktu Matrifen może prowadzić do zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów (ang. Opioid use disorder, OUD). Większa dawka i dłuższy czas leczenia opioidami mogą zwiększyć ryzyko OUD. Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie produktu Matrifen może skutkować przedawkowaniem i (lub) śmiercią. Ryzyko rozwoju OUD jest zwiększone u pacjentów z osobistym lub rodzinnym wywiadem (rodziców lub rodzeństwa) dotyczącym zaburzeń związanych ze stosowaniem substancji (w tym zaburzeń związanych z używaniem alkoholu), u osób obecnie palących tytoń lub u pacjentów z osobistym wywiadem dotyczącym innych zaburzeń zdrowia psychicznego (np. dużej depresji, lęków i zaburzeń osobowości). Przed rozpoczęciem leczenia produktem Matrifen oraz w trakcie leczenia należy uzgodnić z pacjentem cele leczenia i plan przerwania leczenia (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie należy również informować pacjenta o ryzyku i objawach OUD. Należy zalecić pacjentowi, że w razie wystąpienia tych objawów powinien zgłosić się do lekarza prowadzącego. Wszyscy pacjenci otrzymujący leki opioidowe powinni być monitorowani pod kątem objawów OUD, takich jak zachowania związane z poszukiwaniem narkotyków (np. zbyt wczesne żądanie kolejnych dawek), szczególnie w przypadku pacjentów z podwyższonym ryzykiem. Obejmuje to przegląd równocześnie stosowanych opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). W przypadku pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi OUD należy rozważyć konsultację ze specjalistą ds. uzależnień. Jeżeli ma nastąpić przerwanie stosowania opioidów (patrz punkt 4.4). Stany dotyczące ośrodkowego układu nerwowego w tym zwiększone ciśnienie śródczaszkowe Produkt Matrifen powinien być stosowany z dużą ostrożnością u pacjentów, którzy mogą być szczególnie wrażliwi na ośrodkowe skutki retencji CO2, na przykład u pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym, z zaburzeniami świadomości lub w śpiączce.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku stosowania produktu Matrifen u pacjentów z nowotworami mózgu. Choroby serca Fentanyl może powodować bradykardię i dlatego produkt Matrifen powinien być stosowany z ostrożnością u pacjentów z bradyarytmią. Niedociśnienie Opioidy mogą wywoływać niedociśnienie, szczególnie u pacjentów z ostrą hipowolemią. Przed rozpoczęciem stosowania fentanylu w postaci systemów transdermalnych należy wyrównać występujące wcześniej objawowe niedociśnienie i (lub) hipowolemię. Zaburzenia czynności wątroby Ze względu na fakt, że fentanyl jest metabolizowany do nieczynnych metabolitów w wątrobie, zaburzenie czynności tego narządu może opóźnić eliminację fentanylu z organizmu. Jeśli pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby stosują produkt Matrifen, należy ich obserwować pod kątem objawów toksyczności fentanylu i w razie konieczności zmniejszyć stosowaną dawkę produktu Matrifen (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia czynności nerek Chociaż nie spodziewa się, by zaburzenia czynności nerek wpływały na wydalanie fentanylu w stopniu istotnym klinicznie, należy zachować ostrożność, gdyż nie badano właściwości farmakokinetycznych fentanylu w tej grupie pacjentów (patrz punkt 5.2). Leczenie powinno być rozważane tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Jeśli pacjenci z zaburzeniami czynności nerek stosują produkt Matrifen należy ich obserwować pod kątem objawów toksyczności fentanylu i w razie konieczności zmniejszyć stosowaną u nich dawkę. U pacjentów wcześniej nieleczonych opioidami z zaburzeniami czynności nerek występują dodatkowe ograniczenia (patrz punkt 4.2). Pacjenci z gorączką i (lub) narażeni na zewnętrzne źródła ciepła Stężenia fentanylu mogą zwiększać się wraz ze wzrostem temperatury skóry (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Z tego względu pacjentów, u których wystąpi gorączka, powinno się monitorować pod kątem wystąpienia działań niepożądanych typowych dla opioidów, a w razie konieczności dostosować u nich dawkę produktu Matrifen. Istnieje możliwość zależnego od temperatury zwiększonego uwalniania fentanylu z systemu transdermalnego, skutkującego prawdopodobnym przedawkowaniem i śmiercią. Należy przestrzec pacjentów przed nadmierną ekspozycją miejsca przylepienia plastra Matrifen na zewnętrzne źródła ciepła, takie jak podgrzewane poduszki, butelki z gorącą wodą (termofory), elektrycznie podgrzewane koce, ogrzewane łóżka wodne, nagrzewające lub opalające lampy, długie gorące kąpiele, sauna, kąpiele w gorących źródłach, czy intensywne opalanie. Zespół serotoninowy Zaleca się zachowanie ostrożności, gdy produkt Matrifen jest stosowany jednocześnie z lekami wpływającymi na przekaźnictwo serotoninergiczne.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Może rozwinąć się potencjalnie zagrażający życiu zespół serotoninowy podczas jednoczesnego stosowania leków serotoninergicznych, takich jak inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) oraz leków, które zaburzają metabolizm serotoniny (w tym inhibitory monoaminooksydazy [IMAO]). Może to wystąpić podczas stosowania zalecanych dawek (patrz punkt 4.5). Zespół serotoninowy może obejmować zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączkę), niestabilność układu autonomicznego (np. tachykardię, wahania ciśnienia tętniczego, hipertermię), zaburzenia nerwowomięśniowe (np. hiperrefleksję, zaburzenia koordynacji, sztywność), i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe (np. nudności, wymioty, biegunkę). Należy przerwać stosowanie produktu Matrifen w razie podejrzenia wystąpienia zespołu serotoninowego. Interakcje z innymi produktami leczniczymi Inhibitory CYP3A4.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Jednoczesne stosowanie produktu Matrifen z inhibitorami cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) może spowodować zwiększenie stężenia fentanylu w osoczu, co może zwiększyć lub wydłużyć zarówno działanie terapeutyczne, jak i działania niepożądane, a także może spowodować ciężką depresję ośrodka oddechowego. Dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu Matrifen z inhibitorami CYP3A4, chyba że korzyści przeważają nad zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Zasadniczo, pacjent powinien odczekać 2 dni od przerwania leczenia inhibitorem CYP3A4 do zastosowania pierwszego plastra Matrifen. Jednakże, utrzymywanie się inhibicji jest zmienne i czas ten powinien być dłuższy dla niektórych inhibitorów CYP3A4 z długim okresem eliminacji takich jak amiodaron, lub zależnych od czasu inhibitorów takich jak erytromycyna, idelalisyb, nikardypina i rytonawir.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Dlatego przed zastosowaniem pierwszego plastra Matrifen należy sprawdzić okres półtrwania i czas trwania inhibicji substancji czynnej w informacji o produkcie inhibitora CYP3A4. U pacjenta leczonego produktem Matrifen należy odczekać, co najmniej 1 tydzień od usunięcia ostatniego plastra zanim rozpocznie się leczenie inhibitorem CYP3A4. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania produktu Matrifen z inhibitorem CYP3A4 zaleca się uważną obserwację objawów podmiotowych i przedmiotowych nasilonego lub wydłużonego działania terapeutycznego i działań niepożądanych fentanylu (w szczególności depresji oddechowej) i w razie konieczności należy zmniejszyć dawkę lub przerwać stosowanie produktu Matrifen (patrz punkt 4.5). Przypadkowe przyklejenie się plastra do skóry innej osoby Przypadkowe przyklejenie się plastra z fentanylem do skóry osoby, dla której nie był on przeznaczony (w szczególności dziecka), śpiącej w jednym łóżku lub będącej w bliskim kontakcie fizycznym z osobą stosującą plastry, może skutkować przedawkowaniem opioidów u osoby niestosującej plastrów.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Należy doradzić pacjentom, że w razie przypadkowego przyklejenia plastra osobie niestosującej plastrów należy go natychmiast odkleić (patrz punkt 4.9). Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku Dane pochodzące z badań nad stosowaniem fentanylu w postaci dożylnej sugerują, że pacjenci w podeszłym wieku mogą mieć zmniejszony klirens, wydłużony okres półtrwania oraz większą wrażliwość na lek w porównaniu z młodszymi pacjentami. Jeśli pacjenci w podeszłym wieku otrzymują produkt Matrifen, powinni być uważnie obserwowani pod kątem wystąpienia objawów toksyczności fentanylu, a w razie konieczności należy u nich zmniejszyć dawkę leku (patrz punkt 5.2). Przewód pokarmowy Opioidy zwiększają napięcie i zmniejszają skurcze propulsywne mięśni gładkich w przewodzie pokarmowym. Wynikające z tego wydłużenie czasu przejścia przez przewód pokarmowy może spowodować wystąpienie zaparcia u pacjenta.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Należy z pacjentami stosującymi fentanyl omówić środki zapobiegające zaparciom oraz rozważyć profilaktyczne zastosowanie środków przeczyszczających. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z przewlekłym zaparciem. W razie obecności lub podejrzenia niedrożności porażennej jelit należy przerwać stosowanie produktu Matrifen. Pacjenci z miasteni? Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu u pacjentów z miastenią, gdyż mogą wystąpić niepadaczkowe reakcje miokloniczne. Jednoczesne stosowanie opioidów o mieszanym, agonistyczno-antagonistycznym mechanizmie działania Jednoczesne stosowanie buprenorfiny, nalbufiny lub pentazocyny z produktem Matrifen nie jest zalecane (patrz punkt 4.5). Stosowanie u dzieci Nie należy stosować produktu Matrifen u dzieci, u których nie stosowano wcześniej opioidów (patrz punkt 4.2). Ryzyko wystąpienia ciężkiej lub zagrażającej życiu hipowentylacji istnieje niezależnie od zastosowanej dawki systemu transdermalnego Matrifen.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
Nie przeprowadzono badań z zastosowaniem produktu Matrifen u dzieci w wieku poniżej 2 lat. Produkt Matrifen należy podawać wyłącznie dzieciom w wieku 2 lub więcej lat, tolerującym opioidy (patrz punkt 4.2). Aby uniknąć przypadkowego połknięcia przez dziecko, należy zachować ostrożność przy wyborze miejsca aplikacji produktu Matrifen (patrz punkty 4.2 i 6.6) i kontrolować, czy system transdermalny ściśle przylega do skóry. Hiperalgezja wywołana opioidami Hiperalgezja wywołana opioidami (ang. Opioid induced hyperalgesia, OIH) jest paradoksalną odpowiedzią na opioid, w której występuje wzrost percepcji bólu pomimo stabilnej lub zwiększonej ekspozycji na opioidy. Różni się ona od tolerancji, w której większe dawki opioidów są wymagane do osiągnięcia tego samego efektu przeciwbólowego lub leczenia nawracającego bólu. OIH może objawiać się zwiększonym poziomem bólu, bólem bardziej uogólnionym (tj. mniej ogniskowym) lub bólem od zwykłych (tj.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Specjalne środki ostrozności
niebólowych) bodźców (allodynia) bez dowodów na postęp choroby. W przypadku podejrzenia OIH dawka opioidów powinna być zmniejszona, jeśli to możliwe.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Interakcje farmakodynamiczne Leki działające na ośrodkowy układ nerwowy, leki działające depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), w tym alkohol i narkotyczne leki działające depresyjnie na OUN. Jednoczesne stosowanie produktu Matrifen z innymi lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (takie jak opioidy, leki uspokajające np. benzodiazepiny lub inne leki o podobnym działaniu, leki nasenne, leki do znieczulenia ogólnego, pochodne fenotiazyny, trankwilizery, leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym, alkohol i narkotyczne leki działające depresyjnie na OUN), lekami zmniejszającymi napięcie mięśniowe i gabapentynoidami (gabapentyną i pregabaliną), może powodować niedociśnienie, głęboka sedacja, hipowentylacja, depresja oddechowa, śpiączka lub zgon.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Interakcje
Jednoczesne przepisywanie leków działających depresyjnie na OUN i produktu Matrifen powinno być zarezerwowane dla pacjentów, u których nie ma możliwości alternatywnego leczenia. Stosowanie którejkolwiek z wymienionych powyżej substancji u pacjenta otrzymującego produkt Matrifen wymaga dokładnego monitorowania i obserwacji pacjenta. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4). Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) Produkt Matrifen nie jest zalecany do stosowania u pacjentów, którzy wymagają jednoczesnego podawania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Odnotowano ciężkie i nieprzewidywalne interakcje z IMAO, w tym skutkujące nasileniem działania opioidów lub nasileniem działania serotoninergicznego. Produktu Matrifen nie należy stosować przed upływem 14 dni od zakończenia terapii IMAO.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Interakcje
Leki serotoninergiczne Jednoczesne stosowanie fentanylu z lekami serotoninergicznymi, takimi jak inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), może zwiększyć ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, stanu potencjalnie zagrażającego życiu. Stosować jednocześnie z ostrożnością. Dokładnie obserwować pacjenta, zwłaszcza podczas rozpoczynania leczenia i dostosowywania dawki (patrz punkt 4.4). Jednoczesne stosowanie opioidów o mieszanym, agonistyczno-antagonistycznym mechanizmie działania Jednoczesne stosowanie buprenorfiny, nalbufiny lub pentazocyny z produktem Matrifen nie jest zalecane. Posiadają one wysokie powinowactwo do receptorów opioidowych ze względnie małą aktywnością wewnętrzną i w ten sposób częściowo antagonizują działanie przeciwbólowe fentanylu oraz mogą wywoływać objawy z odstawienia u pacjentów uzależnionych od opioidów (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Interakcje
Interakcje farmakokinetyczne Inhibitory CYP3A4. Fentanyl jest substancją czynną o dużym klirensie, która jest szybko metabolizowana, przede wszystkim przez enzymy CYP3A4. Jednoczesne stosowanie produktu Matrifen z inhibitorami cytochromu P450 (CYP3A4) może spowodować zwiększenie stężenia fentanylu w osoczu, co może zwiększyć lub wydłużyć zarówno działanie terapeutyczne, jak i działania niepożądane, a także może spowodować ciężką depresję ośrodka oddechowego. Oczekuje się, że nasilenie interakcji z silnymi inhibitorami CYP3A4 będzie większe niż ze słabymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4. Zgłaszano przypadki ciężkiej depresji oddechowej po jednoczesnym podaniu inhibitorów CYP3A4 i przezskórnego fentanylu, w tym przypadek śmiertelny po jednoczesnym podaniu z umiarkowanym inhibitorem CYP3A4. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A4 i przezskórnego fentanylu, chyba, że istnieje możliwość dokładnego monitorowania pacjenta (patrz też punkt 4.4).
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Interakcje
Przykłady substancji czynnych, które mogą zwiększać stężenie fentanylu: amiodaron, cymetydyna, klarytromycyna, diltiazem, erytromycyna, flukonazol, itrakonazol, ketokonazol, nefazodon, rytonawir, werapamil i worykonazol (lista nie jest wyczerpująca). Po jednoczesnym zastosowaniu słabych, umiarkowanych lub silnych inhibitorów CYP3A4 z krótkodziałającym podaniem dożylnym fentanylu, zmniejszenie klirensu fentanylu wynosiło zwykle ≤25%, chociaż przy stosowaniu rytonawiru (silny inhibitor CYP3A4), klirens fentanylu zmniejszał się średnio 67%. Nasilenie interakcji inhibitorów CYP3A4 z długotrwale podawanym fentanylem przezskórnym nie jest znane, lecz może być większe niż przy podawaniu krótkodziałających postaci dożylnych. Induktory CYP3A4 Jednoczesne stosowanie fentanylu podawanego przezskórnie z induktorami CYP3A4 może powodować zmniejszenie stężenia fentanylu w osoczu i zmniejszenie działania terapeutycznego.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Interakcje
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu induktorów CYP3A4 i produktu Matrifen. Może być konieczne zwiększenie dawki produktu Matrifen lub zmiana na inną przeciwbólową substancję czynną. Przed przerwaniem stosowania induktora należy rozważyć zmniejszenie dawki fentanylu i uważnie obserwować pacjenta. Działanie induktora zmniejsza się stopniowo i może spowodować zwiększenie stężenia fentanylu w osoczu, co może zwiększyć lub wydłużyć zarówno działanie terapeutyczne, jak i działania niepożądane, a także może spowodować ciężką depresję oddechową. Należy kontynuować uważną obserwację stanu pacjenta do uzyskania stabilizacji działania leku. Przykłady substancji czynnych, które mogą zmniejszać stężenie fentanylu: karbamazepina, fenobarbital, fenytoina i ryfampicyna (lista nie jest wyczerpująca). Dzieci Badania interakcji przeprowadzano tylko u dorosłych.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania produktu Matrifen u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla człowieka nie jest znane, chociaż stwierdzano przenikanie fentanylu stosowanego dożylnie do znieczulenia przez łożysko we wczesnej ciąży. Istnieją doniesienia, że u noworodków występował charakterystyczny dla nich zespół z odstawienia w przypadku, gdy ich matki przewlekle stosowały produkt Matrifen podczas ciąży. Produktu Matrifen nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie zaleca się stosowania produktu Matrifen w okresie okołoporodowym, gdyż nie powinien być stosowany do kontroli ostrego bólu pooperacyjnego (patrz punkt 4.3). Ponadto ze względu na przenikanie przez łożysko, zastosowanie produktu Matrifen w okresie okołoporodowym może wywołać depresję oddechową u noworodka. Karmienie piersi?
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Fentanyl przenika do mleka ludzkiego i może powodować sedację i (lub) depresję oddechową u dziecka karmionego piersią. W związku z tym nie należy karmić piersią podczas stosowania produktu Matrifen oraz przez co najmniej 72 godziny od usunięcia plastra. Płodność Brak danych klinicznych dotyczących wpływu fentanylu na płodność. W niektórych badaniach u szczurów stwierdzono zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność zarodków w dawkach toksycznych dla matek (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt Matrifen może zaburzać psychiczną i (lub) fizyczną zdolność niezbędną do wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Bezpieczeństwo stosowania fentanylu w postaci przezskórnej w leczeniu przewlekłego bólu nowotworowego i nienowotworowego było oceniane u 1565 dorosłych osób i 289 dzieci, które uczestniczyły w 11 badaniach klinicznych (1 badanie z podwójnie ślepą próbą z grupą kontrolną placebo; 7 otwartych badań z aktywną grupą kontrolną; 3 otwarte badania bez grupy kontrolnej). Od osób tych, które przyjęły, co najmniej jedną dawkę fentanylu w postaci przezskórnej uzyskano dane dotyczące bezpieczeństwa. Na podstawie zbiorczych danych bezpieczeństwa z tych badań klinicznych stwierdzono, że najczęstszymi działaniami niepożądanymi (z częstością ≥10%) były: nudności (35,7%), wymioty (23,2%), zaparcia (23,1%), senność (15,0%), zawroty głowy (13,1%) i ból głowy (11,8%). Poniżej w Tabeli 5 przedstawiono działania niepożądane stwierdzone w tych badaniach klinicznych podczas stosowania fentanylu w postaci przezskórnej (w tym wyżej wymienione), oraz pochodzące ze spontanicznego raportowania po wprowadzeniu produktu do obrotu.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Działania niepożądane
Zastosowano następującą konwencję dotyczącą kategorii częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥1/1000 do < 1/100), rzadko (≥1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (≥1/10 000) i nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych z badań klinicznych). Działania niepożądane przedstawiono według klasyfikacji układów i narządów w kolejności zgodnej ze zmniejszającym się nasileniem w każdej kategorii częstości. Tabela 5: Działania niepożądane stwierdzone u dorosłych i dzieci Kategoria częstości Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Nieznana Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość Wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktyczne, reakcje rzekomoanafilaktyczne Zaburzenia endokrynologiczne Niedobór androgenów Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Jadłowstręt Zaburzenia psychiczne Bezsenność, depresja, lęk, pobudzenie, dezorientacja Zaburzenia układu nerwowego Senność, stany splątania, nastrój euforyczny, omamy Niedoczulica, napady drgawkowe (w tym: drgawki kloniczne i napady uzależnienia od leku) Zaburzenia oka Niewyraźne widzenie Zaburzenia ucha i błędnika Zawroty głowy, ból głowy Zaburzenia serca Kołatanie serca, tachykardia, bradykardia, sinica, niedociśnienie tętnicze Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie tętnicze Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Duszność, depresja oddechowa, zespół zaburzeń oddechowych Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka, suchość w ustach, ból brzucha, ból w nadbrzuszu, niestrawność, niedrożność jelit, dysfagia Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierne pocenie, świąd, wysypka, rumień typu kontaktowego, zapalenie skóry w miejscu podania, wyprysk w miejscu podania Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Skurcze mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zatrzymanie moczu Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji, zaburzenia funkcji seksualnych Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Uczucie zmęczenia, obrzęki obwodowe, osłabienie, złe samopoczucie, uczucie zimna, zespół z odstawienia, gorączka* * określona częstość (niezbyt często) opiera się na analizach częstości występowania w badaniach u dorosłych i dzieci z bólem nienowotworowym.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Działania niepożądane
Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo stosowania systemu transdermalnego z fentanylem w leczeniu przewlekłego bólu nowotworowego i nienowotworowego było oceniane u 289 dzieci (<18 lat), które uczestniczyły w 3 badaniach klinicznych. Od dzieci, które przyjęły co najmniej jedną dawkę systemu transdermalnego z fentanylem uzyskano dane dotyczące bezpieczeństwa (patrz punkt 5.1). Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży leczonych fentanylem w plastrach transdermalnych jest podobny do tego, który obserwowany jest u dorosłych. W populacji dzieci nie zidentyfikowano czynników ryzyka innych niż te, które związane były z zastosowaniem opioidów w celu zmniejszania bólu związanego z ciężką chorobą. Nie wydaje się zatem, aby podczas stosowania systemu transdermalnego z fentanylem zgodnie z zaleceniami występowały jakiekolwiek czynniki ryzyka specyficzne dla populacji dzieci w wieku powyżej 2 lat.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Działania niepożądane
Na podstawie zbiorczych danych bezpieczeństwa z tych 3 badań klinicznych stwierdzono, że najczęstszymi działaniami niepożądanymi (z częstością ≥10%) były: wymioty (33,9%), nudności (23,5%), ból głowy (16,3%), zaparcia (13,5%), biegunka (12,8%) i świąd (12,8%). Tolerancja W wyniku wielokrotnego stosowania może rozwinąć się tolerancja. Uzależnienie od leku Wielokrotne stosowanie produktu Matrifen może prowadzić do uzależnienia od leku, nawet po podaniu w dawkach terapeutycznych. Ryzyko uzależnienia od leku może się zmieniać w zależności od czynników ryzyka występujących u danego pacjenta, dawki i czasu trwania leczenia opioidami (patrz punkt 4.4). Możliwe jest również wystąpienie u niektórych pacjentów objawów z odstawienia (takich jak nudności, wymioty, biegunka, niepokój i dreszcze) po zamianie dotychczas stosowanych opioidów na system transdermalny z fentanylem lub jeżeli leczenie zostało nagle przerwane (patrz punkt 4.2 i 4.4).
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Działania niepożądane
Istnieją bardzo rzadkie doniesienia, że u noworodków matek, które przewlekle stosowały fentanyl w postaci przezskórnej w trakcie ciąży, występował charakterystyczny dla nich zespół z odstawienia (patrz punkt 4.6). Zgłaszano przypadki zespołu serotoninowego, gdy fentanyl stosowano jednocześnie z lekami o silnym działaniu serotoninergicznym (patrz punkty 4.4. i 4.5). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Objawy przedawkowania fentanylu stanowią rozszerzenie jego działań farmakologicznych, przy czym najpoważniejszym działaniem jest depresja układu oddechowego. Po przedawkowaniu fentanylu obserwowano także występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Leczenie W przypadku wystąpienia zahamowania ośrodka oddechowego zaleca się natychmiastowe przeciwdziałanie, które polega na usunięciu plastra Matrifen oraz werbalnej lub fizycznej stymulacji pacjenta. Następnie można podać lek o swoistym działaniu antagonistycznym względem opioidów, jakim jest nalokson. Czas utrzymywania się depresji oddechowej po przedawkowaniu produktu Matrifen może być dłuższy niż czas działania antagonisty. Przerwy pomiędzy podaniem dożylnego produktu o działaniu antagonistycznym powinny być dokładnie rozważone, ze względu na utrzymujące się, nawet po usunięciu plastra, wchłanianie fentanylu ze skóry. Czasami niezbędne jest wielokrotne podawanie naloksonu lub nawet wlew ciągły.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Przedawkowanie
Odwrócenie działania narkotycznego może się objawiać wystąpieniem ostrych dolegliwości bólowych i objawami wyrzutu amin katecholowych. Ważnym elementem postępowania jest udrożnienie i utrzymanie drożności dróg oddechowych poprzez zastosowanie rurki ustno-gardłowej lub rurki dotchawiczej oraz podanie tlenu, a w razie potrzeby zastosowanie oddechu kontrolowanego lub wspomaganego. Należy także dbać o utrzymanie właściwej temperatury ciała oraz zapewnić podaż płynów. Jeżeli wystąpi ciężkie lub utrzymujące się niedociśnienie, należy rozważyć możliwość istnienia hipowolemii, którą należy opanować poprzez dożylne podanie płynów w odpowiedniej ilości.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe, opioidy, pochodne fenylopiperydyny, kod ATC: N02 AB 03 Mechanizm działania Fentanyl jest opioidowym lekiem przeciwbólowym o dużym powinowactwie do receptorów opioidowych typu μ. Jego główne działania terapeutyczne to działanie przeciwbólowe i uspokajające. Dzieci Bezpieczeństwo stosowania fentanylu w postaci przezskórnej było oceniane w trzech otwartych badaniach klinicznych przeprowadzonych na grupie 289 dzieci z bólem przewlekłym, w wieku od 2 do 17 lat w tym 80 dzieci w wieku od 2 do 6 lat. Spośród 289 dzieci zakwalifikowanych do tych 3 badań, 110 dzieci rozpoczęło leczenie dawką 12 μg/h fentanylu w postaci przezskórnej. Z tych 110 badanych, 23 (20,9%) wcześniej otrzymywało opioidy w dawkach odpowiadających <30 mg doustnej morfiny na dobę, 66 (60,0%) otrzymywało opioidy w dawkach odpowiadających 30 do 44 mg doustnej morfiny na dobę, a 12 (10,9%) otrzymywało opioidy w dawkach odpowiadających co najmniej 45 mg doustnej morfiny na dobę (brak danych od 9 [8,2%] badanych).
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Właściwości farmakodynamiczne
Dawki początkowe 25 μg/h i większe były podawane u pozostałych 179 badanych, 174 (97,2%) z nich wcześniej otrzymywało opioidy w dawkach odpowiadających co najmniej 45 mg doustnej morfiny na dobę. Spośród pozostałych 5 badanych z dawką początkową co najmniej 25 μg/h które wcześniej otrzymywało opioidy w dawkach odpowiadających <45 mg doustnej morfiny na dobę, 1 (0,6%) wcześniej otrzymywało opioidy w dawkach odpowiadających <30 mg doustnej morfiny na dobę a 4 (2,2%) wcześniej otrzymywało opioidy w dawkach odpowiadających 30 do 44 mg doustnej morfiny na dobę (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Fentanyl w systemie transdermalnym zapewnia stałe dostarczanie fentanylu do układu krążenia w ciągu 72 godzin stosowania. Po przyklejeniu plastra Matrifen skóra pod plastrem wchłania fentanyl, który kumuluje się w jej zewnętrznych warstwach. Stąd fentanyl przedostaje się do krążenia ustrojowego. Matryca polimerowa i dyfuzja fentanylu przez warstwy skóry warunkują względnie stałą szybkość uwalniania. Uwalnianie leku odbywa się dzięki gradientowi stężeń pomiędzy plastrem a mniejszym stężeniem w skórze. Średnia biodostępność fentanylu po aplikacji plastra przezskórnego wynosi 92%. Po pierwszym zastosowaniu plastra stężenie fentanylu w surowicy krwi zwiększa się stopniowo, stabilizując się między 12 a 24 godziną i utrzymuje się na względnie stałym poziomie przez 72 godziny.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Właściwości farmakokinetyczne
Na koniec drugiej 72 godzinnej aplikacji jest osiągany stan równowagi dynamicznej stężenia fentanylu, który utrzymuje się podczas dalszych aplikacji tego samego rozmiaru plastra. Z powodu kumulacji wartości AUC i Cmax w stanie stacjonarnym przy regularnym dawkowaniu są o około 40% większe niż po jednorazowym podaniu. Pacjenci uzyskują i utrzymują stężenie w surowicy w stanie stacjonarnym określone przez osobniczą zmienność przepuszczalności skóry i wydalania fentanylu z organizmu. Stwierdzano dużą zmienność osobniczą stężeń w osoczu. Model farmakokinetyczny sugeruje, że stężenia fentanylu w surowicy krwi mogą zwiększać się o 14% (w zakresie od 0-26%) jeśli nowy plaster jest zastosowany po 24 godzinach zamiast po zalecanych 72 godzinach. Stężenia fentanylu mogą zwiększać się wraz ze wzrostem temperatury skóry (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Właściwości farmakokinetyczne
Zwiększenie temperatury skóry przez przyłożenie w miejscu przyklejenia plastra Matrifen poduszki elektrycznej ustawionej na małą moc przez pierwsze 10 godzin pojedynczej aplikacji zwiększyło średnią wartość AUC fentanylu o 2,2-razy a średnie stężenie na końcu podgrzewania zwiększyło się o 61%. Dystrybucja Fentanyl jest szybko dystrybuowany do różnych tkanek i narządów, co wskazuje duża objętość dystrybucji (3 do 10 l/kg po podaniu dożylnym). Fentanyl kumuluje się w mięśniach szkieletowych i tkance tłuszczowej i wolno uwalnia się do krwi. W badaniu u pacjentów nowotworowych leczonych fentanylem transdermalnym wiązanie z białkami osocza krwi było na poziomie około 95% (zakres 77-100%). Fentanyl łatwo przechodzi przez barierę krew-mózg. Przenika także przez łożysko i jest wydzielany do mleka. Metabolizm Fentanyl jest lekiem o dużym klirensie, który jest szybko i w znacznym stopniu metabolizowany, przede wszystkim przez enzymy wątrobowe CYP3A4.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Właściwości farmakokinetyczne
Główny metabolit, norfentanyl i inne metabolity są nieczynne. Skóra nie metabolizuje fentanylu podawanego przezskórnie. Dowiedziono tego w analizie ludzkich keratynocytów i w badaniach klinicznych, w których 92% dawki dostarczonej przez system transdermalny pojawiło się jako niezmieniony fentanyl w krążeniu ustrojowym. Eliminacja Po 72 godzinnej aplikacji średni okres półtrwania utrzymuje się w zakresie od 20 do 27 godzin. Utrzymujące się wchłanianie leku ze skóry skutkuje 2 -3 razy dłuższym okresem półtrwania niż po podaniu dożylnym. Po podaniu dożylnym, całkowity klirens fentanylu w badaniach klinicznych był zwykle w zakresie od 34 l/h do 66 l/h. Podczas 72 godzinnego dożylnego podawania fentanylu około 75% dawki jest wydalane w moczu, w większości w postaci metabolitów a mniej niż 10% w postaci niezmienionej. Około 9% dawki jest wydalane z kałem.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Właściwości farmakokinetyczne
Fentanyl wydalany jest przede wszystkim w postaci metabolitów, a mniej niż 10% wydalane jest w postaci niezmienionej substancji czynnej. Liniowość lub nieliniowość Uzyskiwane stężenia fentanylu w surowicy są proporcjonalne do wielkości fentanylu w postaci przezskórnej. Farmakokinetyka transdermalnego fentanylu nie zmienia się podczas wielokrotnej aplikacji. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne Istnieje duża zmienność osobnicza farmakokinetyki fentanylu w odniesieniu do stężeń fentanylu, działania terapeutycznego i działań niepożądanych, oraz tolerancji na opioidy. Minimalne skuteczne stężenie fentanylu zależy od nasilenia bólu i wcześniejszego stosowania opioidów. Zarówno minimalne skuteczne stężenie i stężenie toksyczne zwiększają się wraz tolerancją. Dlatego też nie można określić zakresu optymalnych stężeń fentanylu. Dostosowanie indywidualnej dawki fentanylu musi opierać się na odpowiedzi pacjenta i poziomie tolerancji.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Właściwości farmakokinetyczne
Należy pamiętać o opóźnieniu od 12 do 24 godzin po przyklejeniu pierwszego plastra i po zwiększeniu dawki. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku Dane pochodzące z badań fentanylu podawanego dożylnie wskazują, że pacjenci w podeszłym wieku mogą mieć zmniejszony klirens, wydłużony okres półtrwania i mogą bardziej reagować na lek niż młodsi pacjenci. W badaniu przeprowadzonym z fentanylem w postaci przezskórnej zdrowe osoby w podeszłym wieku wykazały farmakokinetykę nieróżniącą się znacząco od zdrowych młodych osób, chociaż szczytowe stężenia w surowicy były zazwyczaj niższe a średnie wartości okresu półtrwania były wydłużone do około 34 godzin. Pacjenci w podeszłym wieku powinni być uważnie obserwowani pod kątem wystąpienia objawów toksyczności fentanylu, a w razie konieczności należy u nich zmniejszyć dawkę leku (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności nerek Oczekuje się, że wpływ zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę fentanylu jest ograniczony, gdyż wydalanie nerkowe niezmienionego fentanylu wynosi mniej niż 10% i nie ma czynnych metabolitów wydalanych przez nerki. Jednakże należy zachować ostrożność, gdyż nie badano wpływu zaburzeń czynności nerek na farmakokinetykę fentanylu (patrz punkty 4.2 i 4.4). Zaburzenia czynności wątroby Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być obserwowani pod kątem objawów toksyczności fentanylu i w razie konieczności należy zmniejszyć u nich stosowaną dawkę fentanylu w postaci przezskórnej (patrz punkt 4.4). Dane od osób z marskością wątroby i symulowane dane od osób z różnym nasileniem zaburzeń czynności wątroby leczonych transdermalnym fentanylem, wskazują na możliwość zwiększenia stężenia fentanylu, i zmniejszenia klirensu fentanylu w porównaniu z osobami z prawidłową czynnością wątroby.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Właściwości farmakokinetyczne
Symulacje sugerują, że AUC w stanie stacjonarnym u pacjentów z chorobą wątroby stopnia B wg Child-Pugh (punktacja Child-Pugh = 8) może być o około 1,36 razy większe w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością wątroby (stopień A; punktacja Child-Pugh = 5,5). U pacjentów z chorobą wątroby stopnia C wg Child-Pugh (punktacja Child-Pugh = 12), wyniki wskazują, ze dochodzi do kumulacji stężenia fentanylu przy każdej aplikacji, skutkując u tych pacjentów około 3,72 razy większym AUC w stanie stacjonarnym. Dzieci Badano stężenia fentanylu u więcej niż 250 dzieci w wielu od 2 do 17 lat po zastosowaniu plastrów fentanylu w dawkach od 12 do 300 μg/h. Po dostosowaniu do masy ciała, klirens (l/h/kg) jest o około 80% większy u dzieci w wieku od 2 do 5 lat i o 25% większy u dzieci w wieku od 6 do 10 lat w porównaniu z dziećmi w wieku od 11 do 16 lat, u których klirens jest podobny jak u dorosłych.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Właściwości farmakokinetyczne
Odkrycia te wzięto pod uwagę podczas ustalania zaleceń dawkowania u dzieci (patrz punkty 4.2 i 4.4).
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań toksyczności po podaniu wielokrotnym genotoksyczności, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Przeprowadzano standardowe badania toksycznego wpływu na reprodukcję i rozwój z zastosowaniem fentanylu podawanego parenteralnie. W badaniu u szczurów fentanyl nie wpływał na płodność samców. Niektóre badania u samic szczurów wykazały zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność zarodków. Działanie na zarodek wynikało z toksyczności matczynej a nie bezpośredniego działania substancji na rozwijający się zarodek. Nie wykazano działania teratogennego w badaniach u dwóch gatunków (szczury i króliki). W badaniu rozwoju płodowego i pourodzeniowego przeżywalność potomstwa była znamiennie zmniejszona w dawkach, które nieznacznie zmniejszały masę ciała matek. Ten efekt mógł wynikać ze zmienionej opieki matek lub bezpośredniego wpływu fentanylu na potomstwo.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie stwierdzono wpływu na rozwój fizyczny i zachowanie się potomstwa. Fentanyl nie wykazywał działania mutagennego w badaniach in vivo prowadzonych na gryzoniach i bakteriach. Fentanyl indukował działanie mutagenne w warunkach in vitro w hodowlach komórkowych ssaków, podobnie jak inne opioidowe leki przeciwbólowe. Ryzyko działania mutagennego przy stosowaniu dawek terapeutycznych jest mało prawdopodobne, gdyż działania te występowały tylko przy dużych stężeniach. Badanie rakotwórczości (codzienne wstrzyknięcia podskórne chlorowodorku fentanylu przez dwa lata u szczurów rasy Sprague Dawley) nie wykazało żadnego działania onkogennego.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glikol dipropylenowy Hydroksypropyloceluloza 10 mPas Dimetykon 350 cSt Klej silikonowy (amine resistant, medium tack) Klej silikonowy (amine resistant, high tack) Membrana kontrolująca uwalnianie (kopolimer etylenu i octanu winylu EVA) Folia zewnętrzna (politereftalan etylenu PET) Warstwa zabezpieczająca (politereftalan etylenu, fluoropolimer) Tusz 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Aby uniknąć wpływu na zdolności przylepne produktu leczniczego Matrifen, nie należy stosować kremów, olejków, lotionów lub pudru na skórze w miejscu naklejania produktu. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
CHPL leku Matrifen 75 mikrogramów/godzinę system transdermalny, system transdermalny, 75 mcg/h
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Każdy system jest pakowany w zgrzewaną termicznie, zabezpieczoną przed dostępem dzieci, saszetkę wykonaną z papieru, aluminium i politereftalanu etylenu (PET). Wielkość opakowań: 1, 2, 3, 4, 5, 8, 10, 16 i 20 systemów terapeutycznych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego Instrukcje dotyczące usuwania: Zużyty plaster powinien zostać złożony na pół, tak aby jego klejące części nie były dostępne, a następnie odpowiednio usunięty. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Po naklejeniu lub usunięciu plastra, należy umyć ręce wodą.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Methadone Hydrochloride Molteni, 1 mg/ml, syrop 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml syropu zawiera 1 mg metadonu chlorowodorku (Methadoni hydrochloridum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 1 ml syropu zawiera 400 mg sacharozy 100 mg glicerolu 0,5 mg sodu benzoesanu (E 211) Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Syrop Klarowny, bezbarwny lub lekko żółty płyn o smaku cytrynowym.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie opioidowego zespołu abstynencyjnego. Leczenie substytucyjne uzależnień od heroiny i morfiny (w ramach specjalnych programów leczenia substytucyjnego). Jako lek drugiego rzutu w zwalczaniu silnych bólów, zwłaszcza w chorobach nowotworowych i po operacjach chirurgicznych.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Uzależnienie Dawka początkowa 15 mg do 20 mg metadonu chlorowodorku raz na dobę jest zazwyczaj wystarczająca do zniesienia objawów abstynencyjnych. W przypadku pacjentów uzależnionych od dużych dawek narkotyków, konieczne mogą okazać się większe dawki. W leczeniu uzależnień od heroiny i morfiny, dawkowanie należy skorelować z programem detoksykacji, oraz dostosować do stopnia uzależnienia pacjenta. Ból Zwykle stosowana dawka u osoby dorosłej wynosi 2,5 mg do 10 mg, powtarzana w razie potrzeby co 3 do 8 godzin. Dawkowanie metadonu jako leku przeciwbólowego należy dostosować w zależności od nasilenia bólu i od reakcji organizmu pacjenta. Sposób podawania Podanie doustne. Cele leczenia i przerwanie leczenia Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Methadone Hydrochloride Molteni należy ustalić razem z pacjentem strategię leczenia, w tym czas trwania leczenia i cele leczenia, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia bólu.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Dawkowanie
W trakcie leczenia kontakt lekarza z pacjentem powinien być częsty, w celu oceny konieczności kontynuacji leczenia, rozważenia przerwania leczenia lub w razie konieczności, modyfikacji dawki. Jeśli nie jest już konieczne leczenie pacjenta metadonem, wskazane może być stopniowe zmniejszanie dawki, aby uniknąć objawów odstawienia (patrz punkt 4.4). Jeśli nie ma odpowiedniego uśmierzenia bólu, należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia tolerancji na lek i progresji choroby podstawowej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 1 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na metadonu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Organiczne choroby serca. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek. Niewyrównana cukrzyca. Porfiria. Niedociśnienie tętnicze. Uszkodzenie OUN i wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Nasilone napady astmy oskrzelowej. Niewydolność oddechowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc. Serce płucne. Oligemia. Metadon nie jest wskazany do znieczulenia w położnictwie. Ze względu na długi okres półtrwania może powodować hamowanie czynności ośrodka oddechowego u noworodka. Nie zaleca się stosowania metadonu jako środka przeciwbólowego u dzieci, ponieważ dotychczasowe badania kliniczne nie są wystarczające do ustalenia właściwego sposobu dawkowania.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Methadone Hydrochloride Molteni, 5 mg/ml, syrop 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml syropu zawiera 5 mg metadonu chlorowodorku (Methadoni hydrochloridum). Każda butelka o pojemności 20 ml zawiera 100 mg metadonu chlorowodorku. Każda butelka o pojemności 1000 ml zawiera 5000 mg metadonu chlorowodorku. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 1 ml syropu zawiera 400 mg sacharozy, 100 mg glicerolu i 0,5 mg sodu benzoesanu (E 211). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Syrop Klarowny, bezbarwny lub lekko żółty płyn o smaku cytrynowym.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie opioidowego zespołu abstynencyjnego. Leczenie substytucyjne uzależnień od heroiny i morfiny (w ramach specjalnych programów leczenia substytucyjnego).
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Uzależnienie Dawka początkowa 15 mg do 20 mg metadonu chlorowodorku raz na dobę jest zazwyczaj wystarczająca do zniesienia objawów abstynencyjnych. W przypadku pacjentów uzależnionych od dużych dawek narkotyków, konieczne mogą okazać się większe dawki. W leczeniu uzależnień od heroiny i morfiny, dawkowanie należy skorelować z programem detoksykacji, oraz dostosować do stopnia uzależnienia pacjenta. Sposób podawania: Podanie doustne.
CHPL leku Methadone Hydrochloride Molteni, syrop, 5 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na metadonu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Organiczne choroby serca. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek. Niewyrównana cukrzyca. Porfiria. Niedociśnienie tętnicze. Uszkodzenie OUN i wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego. Nasilone napady astmy oskrzelowej. Niewydolność oddechowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc. Serce płucne. Oligemia. Metadon nie jest wskazany do znieczulenia w położnictwie. Ze względu na długi okres półtrwania może powodować hamowanie czynności ośrodka oddechowego u noworodka. Nie zaleca się stosowania metadonu jako środka przeciwbólowego u dzieci, ponieważ dotychczasowe badania kliniczne nie są wystarczające do ustalenia właściwego sposobu dawkowania.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Misyo, 10 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml koncentratu do sporządzania roztworu doustnego zawiera 10 mg metadonu chlorowodorku (Methadoni hydrochloridum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 1 ml koncentratu do sporządzania roztworu doustnego zawiera 300,00 mg sorbitolu płynnego, niekrystalizującego (E240) (co odpowiada 210 mg sorbitolu) i 3,0 mg sodu benzoesanu (E211). Każdy 1 ml koncentratu do sporządzania roztworu doustnego zawiera 0,478 mg (0,021 mmol) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Koncentrat do sporządzania roztworu doustnego. Przezroczysty, błękitny roztwór.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Substytucyjne podtrzymujące leczenie uzależnienia od opioidów u dorosłych w połączeniu z odpowiednią opieką medyczną, społeczną i psychospołeczną.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Wyłącznie do podawania doustnego. Ten produkt powinien być rozcieńczony przed użyciem przez wykwalifikowany personel medyczny. Dalsze instrukcje, patrz punkt 6.6. Ten produkt leczniczy należy zawsze przyjmować doustnie z posiłkiem lub bez. Tego produktu nie wolno podawać we wstrzyknięciach. Dawkowanie należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjentów. Należy przestrzegać dawkowania podanego w krajowych wytycznych programu detoksykacji, które może się różnić od dawkowania opisanego poniżej. Leczenie substytucyjne metadonem powinno być przepisywane przez lekarza doświadczonego w leczeniu pacjentów uzależnionych od opioidów (opiatów), najlepiej w ośrodkach, które specjalizują się w leczeniu uzależnienia od opioidów (opiatów). Dawka podawana jest wyłącznie przez lekarza lub osobę wyznaczoną przez lekarza. Dawka leku do podania nigdy nie może być odmierzana przez pacjenta.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dawkowanie
Odpowiednia dawka jest podawana pacjentowi wyłącznie w celu natychmiastowego użycia i zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawka ustalana jest na podstawie występowania objawów odstawiennych i musi być dostosowana do każdego pacjenta w zależności od jego indywidualnej sytuacji i samopoczucia. Ostatecznie, po dostosowaniu dawki celem jest podawanie leczenia, które ma polegać na podawaniu najniższej możliwej dawki podtrzymującej. Dorośli Na ogół dawka początkowa wynosi od 10 do 30 mg. W przypadkach, w których tolerancja opioidów jest wysoka, normalna prawidłowa dawka początkowa wynosi od 25 do 40 mg. Podczas zbliżania się do leczenia podtrzymującego zaleca się zwiększanie dawki każdorazowo maksymalnie o 10 mg. W większości przypadków dawka podtrzymująca, wymagana do skutecznego i bezpiecznego leczenia, wynosi 60-120 mg na dobę, niektórzy mogą jednak potrzebować większej dawki. Dawkowanie powinno być określone na podstawie oceny klinicznej. Metadon zwykle podaje się raz na dobę.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dawkowanie
Częstsze podawanie wiąże się z ryzykiem kumulacji i przedawkowania produktu. Maksymalna zalecana dawka, którą należy stosować rzadko, wynosi 150 mg na dobę (chyba że krajowe wytyczne zalecają inaczej). Powodem tego ograniczenia jest zwiększona częstość występowania wydłużenia odstępu QT, częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes i przypadków zatrzymania krążenia przy wyższych zakresach dawek (patrz punkt 4.4). Jeśli pacjent jest leczony jednocześnie produktem zawierającym agonistę (lub) antagonistę (np. buprenorfinę), dawkę leku należy stopniowo zmniejszać podczas rozpoczynania leczenia metadonem. Jeśli planuje się przerwanie stosowania metadonu i przejście na podjęzykowe stosowanie buprenorfiny (zwłaszcza w skojarzeniu z naloksonem), dawkę metadonu należy zmniejszyć początkowo do 30 mg na dobę w celu uniknięcia objawów odstawienia indukowanych przez podanie buprenorfiny lub buprenorfiny i naloksonu.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dawkowanie
Zakończenie leczenia Zakończenie leczenia musi zawsze przebiegać bardzo stopniowo poprzez zmniejszanie dawki w cotygodniowych etapach o 5-10 mg, na przestrzeni kilku tygodni do kilku miesięcy. W okresie stopniowego zmniejszania dawki koniecznie należy zwracać uwagę na jakikolwiek nawrót objawów odstawiennych, które wymagają powrotu do poprzedniej dawki oraz na każde wznowienie zachowań typowych dla uzależnionych. Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) Zaleca się zmniejszenie dawki u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek bądź łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby zaleca się zmniejszenie dawki leku (więcej informacji, patrz punkt 4.4 i punkt 4.3). Dzieci i młodzież Nie ma danych dotyczących stosowania leku u pacjentów poniżej 18 lat, dlatego stosowanie produktu leczniczego Misyo u dzieci i młodzieży nie jest zalecane (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Dawkowanie
Sposób podawania Produkt leczniczy Misyo może być stosowany wyłącznie doustnie i pod nadzorem lekarza. Pacjent otrzymuje odpowiednią dawkę leku od lekarza lub osoby wyznaczonej przez lekarza i przyjmuje ją natychmiast. Wymagana ilość jest odmierzana wyłącznie przez lekarza lub osobę przez niego wyznaczoną. Lek do stosowania w domu musi być przepisany przez lekarza. Nie wolno wydawać recepty na lek do stosowania w domu, jeśli badania i ustalenia lekarskie prowadzą do wniosku, że pacjent zażywa substancje, które są niebezpieczne w skojarzeniu z leczeniem substytucyjnym, biorąc pod uwagę rozwój tolerancji, jeśli nie została jeszcze osiągnięta stabilna dawka podtrzymująca lub jeśli pacjent nadużywa substancji. Produkt leczniczy Misyo zawiera sorbitol, który może wpływać na biodostępność metadonu u niektórych osób. U tych pacjentów zamiana produktu Misyo na inne preparaty metadonu, które nie zawierają sorbitolu, może spowodować istotne klinicznie zmiany stężenia metadonu w osoczu krwi.
CHPL leku Misyo, koncentrat do sporządzania roztworu doustnego, 10 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, benzoesany lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie podczas ostrego napadu astmy oskrzelowej. Ostra postać alkoholizmu. Jednoczesne podawanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) lub podawanie metadonu w czasie krótszym, niż 2 tygodnie od odstawienia inhibitorów monoaminooksydazy. Brak uzależnienia od opioidów. Osoby z wydłużonym odstępem QT, w tym z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT. Tak jak wszystkie opioidowe leki przeciwbólowe, ten produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, ponieważ może to prowadzić do wystąpienia encefalopatii wrotno-układowej u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby. Stosowanie w czasie porodu nie jest zalecane, ponieważ przedłużone działanie metadonu zwiększa ryzyko depresji oddechowej u noworodków.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Levomethadone Hydrochloride Molteni, 2,5 mg/mL, roztwór doustny 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jeden mililitr roztworu doustnego zawiera 2,5 mg lewometadonu chlorowodorku. Substancje pomocnicze: jeden mililitr (mL) roztworu doustnego zawiera 1,5 mg metylu parahydroksybenzoesanu (E218). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór doustny. Przejrzysty, jasnobursztynowy płyn.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie substytucyjne jako konsekwencja uzależnienia od opioidów u osób dorosłych, w połączeniu z odpowiednią opieką medyczną, społeczną i psychospołeczną.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania W miarę możliwości należy przepisywać lewometadon w specjalnych placówkach leczniczych jako część zintegrowanej terapii substytucyjnej w leczeniu uzależnienia od opioidów u osób dorosłych, która obejmuje opiekę medyczną, społeczną i psychologiczną. Dawkowanie Dorośli Dawka ustalana jest na podstawie występowania objawów odstawienia i musi być dostosowana do każdego pacjenta zgodnie z indywidualną sytuacją i subiektywną oceną. Ogólnie, po ustaleniu dawki należy dążyć do podawania minimalnej dawki podtrzymującej. Aby zapobiec przedawkowaniu, podaje się dawkę początkową 15 do 20 mg lewometadonu chlorowodorku (co odpowiada 6 do 8 mL roztworu doustnego) pierwszego dnia, rano. W zależności od subiektywnie odczuwanego i obiektywnego działania, dodatkowo potrzebna dawka od 10 do 25 mg lewometadonu chlorowodorku (tj. 4 do 10 mL roztworu doustnego) podawana jest wieczorem pierwszego dnia. U pacjentów o niskim lub nieznanym progu tolerancji (np.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
po zwolnieniu z więzienia) dawka początkowa nie powinna przekraczać 15 mg lewometadonu chlorowodorku (6 mL roztworu doustnego). Po 1 do 6 dniach, dobowa dawka podawana jest raz na dobę, rano. Przejście na pojedynczą dawkę dobową podawaną rano jest zwykle przeprowadzane stopniowo przy użyciu 5 mg lewometadonu chlorowodorku (2 mL roztworu doustnego). W przypadku niewystarczającej skuteczności (występowanie objawów odstawienia) lekarz może zwiększyć dawkę o 5 do 10 mg lewometadonu chlorowodorku (2-4 mL roztworu doustnego) na dobę. Dawka podtrzymująca zwykle jest osiągana po 1 do 6 dni i może wynosić do 60 mg lewometadonu chlorowodorku (24 mL roztworu doustnego), a w wyjątkowych sytuacjach może być znacznie większa. Dawka większa niż 50-60 mg lewometadonu chlorowodorku może być podawana tylko w wyjątkowych sytuacjach w przypadku udowodnionej konieczności, po wiarygodnym wykluczeniu jednoczesnego stosowania innych substancji odurzających.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Uwaga: W wyniku interakcji i (lub) indukcji enzymatycznej spowodowanych innymi produktami leczniczymi (patrz punkt 4.5), konieczna dobowa dawka lewometadonu może zostać zwiększona. Z tego względu należy monitorować pacjentów nawet o ustalonym, stabilnym leczeniu pod kątem wystąpienia ewentualnych objawów odstawienia i w razie potrzeby ponownie dostosować dawkę. Siła działania lewometadonu jest w przybliżeniu dwa razy większa niż racematu metadonu. Istnieje dowód świadczący, iż metabolizm lewometadonu zostaje wtórnie zwiększony po podaniu racematu metadonu, dlatego też proporcja może być zmieniona, w szczególności w przypadkach zamieniania z mieszaniny racemicznej na lewometadon. W konsekwencji, w takich przypadkach, schemat dawkowania musi być starannie dostosowany indywidualnie (patrz punkt 4.4). Pacjenci w podeszłym wieku Zaleca się zmniejszyć dawkę u pacjentów w podeszłym wieku.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Pacjenci z niewydolnością nerek i wątroby lub w złym stanie ogólnym Zaleca się zmniejszenie dawki u pacjentów z niewydolnością nerek lub ciężkimi, przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby lub w złym stanie ogólnym. Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności lewometadonu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Lek Levomethadone Hydrochloride Molteni jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 4.3). Sposób podawania Levomethadone Hydrochloride Molteni jest przeznaczony wyłącznie do podawania doustnego. Przepisana dawka może być przyjmowana w postaci, w jakiej lek jest dostarczany lub można go rozcieńczyć wodą lub bezalkoholowym napojem owocowym (np. sokiem pomarańczowym, syropem malinowym). Roztwór doustny zawarty w butelkach o objętości 60 i 100 mL można odmierzyć za pomocą dostarczonej pipety.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Dawkowanie
Zamocować pipetę na adapterze, następnie butelkę z dołączoną pipetą obrócić do góry dnem, tak aby żądana ilość roztworu mogła zostać zassana do pipety. Przed odłączeniem pipety od butelki, butelkę należy obrócić do poprzedniej pionowej pozycji (dnem do dołu), aby nadmiar pobranej ilości roztworu wlał się z powrotem do butelki. Roztwór doustny z wielodawkowej butelki o objętości 1000 mL można pobrać w miejscu wydawania leków przy użyciu załączonego do opakowania kubeczka dozującego lub np. dostępnego w sprzedaży skalibrowanego dozownika.
CHPL leku Levomethadone Hydrochloride Molteni, roztwór doustny, 2,5 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Równoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) oraz okres do 2 tygodni od momentu odstąpienia tych leków. W czasie leczenia lewometadonem nie należy podawać opioidowych antagonistów lub innych agonistów lub antagonistów (np. pentazocyna i buprenorfina), z wyjątkiem leczenia przedawkowania. Depresja oddechowa. Obturacyjne choroby układu oddechowego. Pacjenci uzależnieni od leków nieopioidowych. Dzieci i młodzież w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Effentora 100 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Effentora 200 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Effentora 400 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Effentora 600 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Effentora 800 mikrogramów tabletki podpoliczkowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Effentora 100 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Każda tabletka podpoliczkowa zawiera 100 mikrogramów fentanylu (w postaci cytrynianu). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 10 mg sodu. Effentora 200 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Każda tabletka podpoliczkowa zawiera 200 mikrogramów fentanylu (w postaci cytrynianu). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 20 mg sodu. Effentora 400 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Każda tabletka podpoliczkowa zawiera 400 mikrogramów fentanylu (w postaci cytrynianu). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 20 mg sodu.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Effentora 600 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Każda tabletka podpoliczkowa zawiera 600 mikrogramów fentanylu (w postaci cytrynianu). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 20 mg sodu. Effentora 800 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Każda tabletka podpoliczkowa zawiera 800 mikrogramów fentanylu (w postaci cytrynianu). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 20 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podpoliczkowa. Effentora 100 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Płaska, biała, okrągła tabletka o skośnych krawędziach, z literą “C” wytłoczoną na jednej stronie oraz liczbą: “1” na drugiej stronie. Effentora 200 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Płaska, biała, okrągła tabletka o skośnych krawędziach, z literą “C” wytłoczoną na jednej stronie oraz liczbą: “2” na drugiej stronie.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Effentora 400 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Płaska, biała, okrągła tabletka o skośnych krawędziach, z literą “C” wytłoczoną na jednej stronie oraz liczbą: “4” na drugiej stronie. Effentora 600 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Płaska, biała, okrągła tabletka o skośnych krawędziach, z literą “C” wytłoczoną na jednej stronie oraz liczbą: “6” na drugiej stronie. Effentora 800 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Płaska, biała, okrągła tabletka o skośnych krawędziach, z literą “C” wytłoczoną na jednej stronie oraz liczbą: “8” na drugiej stronie.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Effentora wskazany jest do leczenia bólu przebijającego (ang. BTP – breakthrough pain) u dorosłych pacjentów z chorobą nowotworową, którzy w ramach leczenia przewlekłego bólu nowotworowego poddawani są opioidowej terapii podtrzymującej. Ból przebijający to przemijające ostre nasilenie dolegliwości bólowych, nakładające się na opanowany ból przewlekły. Pacjenci poddani opioidowej terapii podtrzymującej, to pacjenci otrzymujący co najmniej 60 mg morfiny doustnej na dobę, co najmniej 25 µg przezskórnego fentanylu na godzinę, co najmniej 30 mg oksykodonu na dobę, co najmniej 8 mg doustnego hydromorfonu na dobę, lub równoważną dawkę innego leku opioidowego przez tydzień lub dłużej.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno zostać rozpoczęte i prowadzone przez lekarza doświadczonego w stosowaniu leków opioidowych u pacjentów z chorobą nowotworową. Lekarze powinni być świadomi niebezpieczeństwa nadużywania fentanylu. Nie należy przepisywać pacjentom jednocześnie dwóch produktów fentanylu do leczenia bólu przebijającego o różnym składzie. Pacjenci powinni usunąć wszelkie inne produkty zawierające fentanyl przepisane im do leczenia BTP przed zmianą na produkt Effentora. Ilość tabletek dostępna dla pacjenta w każdym czasie powinna być jak najmniejsza, aby zapobiec wystąpieniu reakcji splątania lub ewentualnemu przedawkowaniu. Dawkowanie Dobór dawki Dawka produktu Effentora powinna być dostosowana indywidualnie, aż do uzyskania dawki “skutecznej”, która zapewnia odpowiednią analgezję i minimalizuje reakcje niepożądane.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Dawkowanie
W badaniach klinicznych nie można było ustalić skutecznej dawki produktu Effentora w leczeniu bólu przebijającego na podstawie dziennej dawki podtrzymującej leku opioidowego. Pacjenci powinni być ściśle monitorowani aż do momentu osiągnięcia dawki skutecznej. Dostosowanie dawki u pacjentów, u których nie dokonano zmiany terapii z innych produktów zawierających fentanyl Początkowa dawka produktu Effentora powinna wynosić 100 µg, zwiększana w zależności od potrzeby, w zakresie dostępnych mocy tabletek (100 µg, 200 µg, 400 µg, 600 µg, 800 µg). Dostosowanie dawki u pacjentów, u których dokonano zmiany terapii z innych produktów zawierających fentanyl Ze względu na różne profile wchłaniania, zmiana terapii nie może być dokonana w stosunku 1:1. Przy zmianie leczenia z innego doustnego produktu zawierającego cytrynian fentanylu, dawkowanie produktu Effentora powinno być niezależnie dobierane z powodu znacznych różnic w biodostępności różnych produktów.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Dawkowanie
Jednakże u tych pacjentów uwzględniona może być dawka początkowa wyższa niż 100 µg. Sposób doboru dawki Jeśli w trakcie procesu doboru dawki w przeciągu 30 minut od podania jednej tabletki nie zostanie uzyskana odpowiednia analgezja, podana może być druga tabletka produktu Effentora o tej samej mocy. Jeśli leczenie epizodu bólu przebijającego (BTP) wymaga podania więcej niż jednej tabletki, do leczenia kolejnego epizodu BTP rozważyć należy zwiększenie dawki do kolejnej wyższej dostępnej mocy preparatu. W trakcie doboru dawki stosowane mogą być różne tabletki: do leczenia jednego epizodu bólu przebijającego (BTP) użytych może być do czterech tabletek o mocy 100 µg lub do czterech tabletek o mocy 200 µg, według następującego schematu:  Jeśli początkowa tabletka 100 µg okaże się nieskuteczna, do leczenia kolejnego epizodu bólu przebijającego (BTP) pacjent może zażyć dwie tabletki o mocy 100 µg. Zaleca się, by po każdej stronie jamy ustnej umieszczona została jedna tabletka.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Dawkowanie
Jeśli dawka ta uznana zostanie za skuteczną, terapia kolejnych epizodów bólu przebijającego (BTP) może być kontynuowana za pomocą jednej tabletki produktu Effentora o mocy 200 µg .  Jeśli jedna tabletka produktu Effentora o mocy 200 µg (lub dwie o mocy 100 µg) nie zostanie uznana za skuteczną, pacjent może zastosować dwie tabletki o mocy 200 µg (lub cztery o mocy 100 µg) do leczenia kolejnego epizodu bólu przebijającego (BTP). Zaleca się umieszczenie dwóch tabletek po każdej stronie jamy ustnej. Jeśli dawka ta zostanie uznana za skuteczną, terapia kolejnych epizodów bólu przebijającego (BTP) może być kontynuowana za pomocą jednej tabletki produktu Effentora o mocy 400 µg.  W procesie doboru dawki do 600 µg i 800 µg, należy stosować tabletki o mocy 200 µg. W badaniach klinicznych nie dokonano oceny dawek przewyższających 800 µg.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Dawkowanie
Do leczenia jednego epizodu bólu przebijającego (BTP) nie należy stosować więcej niż dwie tabletki, za wyjątkiem procesu doboru dawki przy zastosowaniu do czterech tabletek, zgodnie z podanym powyżej opisem. W czasie dostosowywania dawki, przed rozpoczęciem leczenia kolejnego epizodu bólu przebijającego (BTP) produktem Effentora pacjenci powinni odczekać co najmniej 4 godziny. Leczenie podtrzymujące Po ustaleniu w procesie doboru dawki skutecznej, pacjenci powinni kontynuować stosowanie tej dawki w postaci jednej tabletki o danej mocy. Nasilenie bólu przebijającego w epizodach może zmieniać się i może być potrzebne zwiększenie dawki produktu Effentora w czasie wynikające z postępu choroby nowotworowej. W tych przypadkach można zastosować drugą tabletkę produktu Effentora o tej samej mocy. Jeżeli przez kilka kolejnych epizodów druga tabletka produktu Effentora była potrzebna, należy ponownie dostosować dawkę produktu w leczeniu podtrzymującym (patrz poniżej).
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Dawkowanie
W leczeniu podtrzymującym, przed rozpoczęciem leczenia kolejnego epizodu bólu przebijającego (BTP) produktem Effentora pacjenci powinni odczekać co najmniej 4 godziny. Dostosowywanie dawki Dawkę podtrzymującą produktu Effentora należy zwiększyć jeśli u pacjenta podczas kilku kolejnych epizodów bólu przebijającego (BTP) konieczne było użycie więcej niż jednej tabletki. Ponowne dostosowywanie dawki oparte jest na tych samych zasadach co sposób doboru dawki (patrz powyżej). Niezbędne może być ponowne dostosowanie dawki w terapii uzupełniającej lekami opioidowymi, jeśli pacjenci zgłaszają wystąpienie ponad czterech epizodów bólu przebijającego (BTP) w ciągu 24 godzin. W przypadku braku odpowiedniej kontroli bólu należy rozważyć możliwość wystąpienia hiperalgezji, tolerancji i postępu choroby podstawowej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Dawkowanie
Czas trwania i cele leczenia Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Effentora należy uzgodnić z pacjentem strategię leczenia, w tym czas trwania i cele leczenia oraz plan zakończenia leczenia, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia bólu. W trakcie leczenia lekarz i pacjent powinni często kontaktować się, aby ocenić konieczność kontynuowania leczenia, rozważyć przerwanie leczenia i w razie konieczności zmodyfikować dawkowanie. W przypadku braku odpowiedniej kontroli bólu, należy rozważyć możliwość występowania u pacjenta hiperalgezji, tolerancji i progresji choroby podstawowej (patrz punkt 4.4). Produktu Effentora nie należy stosować dłużej, niż jest to konieczne. Przerwanie terapii Produkt Effentora należy odstawić natychmiast, jeśli pacjent już nie ma epizodów bólu przebijającego. Leczenie utrzymującego się bólu podstawowego powinno odbywać się zgodnie z zaleceniami.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Dawkowanie
Jeśli niezbędne jest odstawienie wszystkich leków opioidowych, lekarz musi dokładnie kontrolować pacjenta w celu zarządzania ryzykiem wystąpienia ostrych objawów odstawiennych. Pacjenci z niewydolnością wątroby lub nerek U pacjentów z umiarkowaną lub ostrą niewydolnością wątroby lub nerek należy zachować ostrożność stosując produkt Effentora (patrz punkt 4.4). Pacjenci z suchością jamy ustnej Pacjentom z suchością jamy ustnej zaleca się wypicie wody przed zażyciem produktu Effentora, aby zwilżyć jamę ustną. Jeśli nie spowoduje to prawidłowego musowania tabletki w jamie ustnej, może być zalecana zmiana leczenia. Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku (w wieku powyżej 65 lat) Badania kliniczne wykazały, że u pacjentów w wieku powyżej 65 lat występuje tendencja doboru dawki skutecznej niższej niż dawka stosowana u pacjentów młodszych. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas doboru dawki produktu Effentora u pacjentów w podeszłym wieku.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Effentora u dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Brak dostępnych danych. Sposób podawania Tabletka leku Effentora w wilgotnym otoczeniu zaczyna musować, dzięki czemu uwalniana jest substancja czynna. Należy zatem pouczyć pacjentów, by nie otwierali blistra aż do momentu, w którym są gotowi do umieszczenia tabletki w jamie ustnej. Otwieranie blistra Należy pouczyć pacjentów, by NIE próbowali wyciskać tabletki przez blister, ponieważ mogłoby to uszkodzić tabletkę podpoliczkową. Prawidłowa metoda wyjmowania tabletki z blistra jest następująca: Pojedynczą część blistra należy oddzielić od pozostałego listka blistra poprzez oddarcie jej na linii perforacji. Oddzieloną część blistra należy zgiąć zgodnie z oznaczeniem wzdłuż linii wydrukowanej na tylnej stronie folii. Folię należy usunąć w celu udostępnienia tabletki. Należy pouczyć pacjentów, by nie próbowali kruszyć lub dzielić tabletki.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Dawkowanie
Po wyjęciu tabletki z blistra nie należy jej przechowywać, ponieważ w tym przypadku nie można zagwarantować, że tabletka pozostanie w stanie niezmienionym i zajść może ryzyko narażenia tabletki na przypadkowe działanie czynników zewnętrznych. Podawanie tabletki Pacjenci powinni wyjąć tabletkę produktu Effentora z blistra i natychmiast umieścić ją w całości w jamie ustnej pod policzkiem (obok zęba trzonowego, pomiędzy policzkiem i dziąsłem). Tabletki produktu Effentora nie powinny być ssane, żute czy połykane, ponieważ skutkowałoby to uzyskaniem niższego stężenia w osoczu, niż w przypadku przyjmowania preparatu w zalecany sposób. Tabletka produktu Effentora powinna być umieszczona i trzymana w jamie ustnej przez czas wystarczający do jej rozpuszczenia, co zajmuje zazwyczaj około 14-25 minut. Tabletkę można ewentualnie umieścić podjęzykowo (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Dawkowanie
Po 30 minutach, jeśli pozostałości tabletki produktu Effentora wciąż są obecne w jamie ustnej, mogą one zostać połknięte i popite szklanką wody. Czas potrzebny do całkowitego rozpuszczenia tabletki po podaniu na błonę śluzową jamy ustnej nie wydaje się mieć wpływu na wczesną odpowiedź ogólnoustrojową po ekspozycji na fentanyl. W czasie gdy tabletka znajduje się w jamie ustnej pacjenci nie powinni spożywać jakichkolwiek posiłków czy napojów. W przypadku podrażnienia błony śluzowej jamy ustnej, zaleca się zmianę umiejscowienia tabletki w obrębie jamy ustnej pod policzkiem.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  Stosowanie u pacjentów, którzy nie otrzymują leczenia podtrzymującego opioidami, ze względu na podwyższone ryzyko depresji oddechowej.  Ostra depresja oddechowa lub ostra choroba obturacyjna płuc.  Leczenie ostrego bólu innego niż ból przebijający.  Pacjenci leczeni produktami leczniczymi zawierającymi oksybat sodu.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Z uwagi na ryzyko, w tym zgon związane z przypadkowym narażeniem, nieprawidłowym użyciem i nadużywaniem, należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności przechowywania produktu leczniczego Effentora w bezpiecznym i chronionym miejscu, niedostępnym dla innych osób. Przypadkowe zastosowanie u dzieci Należy poinformować pacjentów i ich opiekunów, że produkt Effentora zawiera substancję aktywną w ilości, która może być śmiertelna, szczególnie dla dziecka. Dlatego wszystkie tabletki muszą być przechowywane w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Monitorowanie Aby ograniczyć do minimum ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych ze stosowaniem opioidów i dostosować dawkę skuteczną, niezbędne jest, by w trakcie procesu doboru dawki pacjenci byli ściśle monitorowani przez lekarza.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Specjalne środki ostrozności
Podtrzymująca terapia opioidowa Ważne jest, by przed rozpoczęciem leczenia produktem Effentora ustabilizowana została podtrzymująca terapia opioidowa stosowana do leczenia utrzymującego się bólu oraz, aby kontynuować leczenie pacjenta podtrzymującą terapią opioidową w czasie stosowania produktu Effentora. Produktu nie można podawać pacjentom, którzy nie otrzymują podtrzymującej terapii opioidowej, ponieważ istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia depresji oddechowej i zgonu. Depresja oddechowa Tak jak w przypadku wszystkich opioidów, istnieje ryzyko wystąpienia depresji oddechowej o znaczeniu klinicznym, związanej ze stosowaniem fentanylu. Wybór niewłaściwego pacjenta do leczenia zarówno produktem Effentora jak i innymi produktami fentanylu (np. pacjenci nieleczeni podtrzymującą terapią opioidową) i (lub) nieodpowiednie dawkowanie prowadziło do zgonu pacjenta. Produkt Effentora należy stosować tylko w przypadkach opisanych w punkcie 4.1.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Specjalne środki ostrozności
Przewlekła choroba obturacyjna płuc Należy zachować szczególną ostrożność podczas doboru dawki produktu Effentora u pacjentów z niezbyt ciężką przewlekłą chorobą obturacyjną płuc lub innym schorzeniem predysponującym ich do depresji oddechowej, ze względu na fakt, że nawet normalne dawki lecznicze produktu Effentora mogą osłabiać odruch oddechowy, aż do momentu powstania niewydolności oddechowej. Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (ang. central sleep apnoea , CSA) oraz hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CSA w sposób zależny od dawki. U pacjentów z CSA należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Alkohol Jednoczesne spożywanie alkoholu i stosowanie fentanylu może powodować nasilone działanie depresyjne, które może prowadzić do zgonu pacjenta (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko związane z jednoczesnym podawaniem z benzodiazepinami lub podobnymi lekami Jednoczesne stosowanie opioidów, w tym produktu leczniczego Effentora, z benzodiazepinami lub podobnymi lekami może prowadzić do głębokiego uspokojenia polekowego, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Z powodu tego ryzyka opioidy jednocześnie z benzodiazepinami lub podobnymi lekami powinno się przepisywać wyłącznie u pacjentów, u których alternatywne opcje leczenia są nieodpowiednie. W przypadku podjęcia decyzji o przepisaniu produktu leczniczego Effentora jednocześnie z benzodiazepinami lub podobnymi lekami należy wybrać najmniejszą skuteczną dawkę i minimalny czas trwania jednoczesnego stosowania. Pacjentów należy ściśle monitorować w kierunku objawów przedmiotowych i podmiotowych depresji oddechowej i uspokojenia polekowego (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Specjalne środki ostrozności
Podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, zaburzenia świadomości Effentora powinna być stosowana z zachowaniem dużej ostrożności u pacjentów, którzy mogą być szczególnie podatni na wewnątrzczaszkowe efekty zatrzymania CO 2 , takie jak te, które powodują podwyższone ciśnienie wewnątrzczaszkowe lub zaburzenia świadomości. Opioidy mogą przeszkadzać w klinicznym leczeniu pacjenta z urazem głowy i powinny być stosowane jedynie w przypadku, gdy istnieją ku temu podstawy kliniczne. Bradyarytmie Fentanyl może powodować bradykardię. U pacjentów z uprzednimi lub zdiagnozowanymi wcześniej bradyarytmiami fentanyl powinien być stosowany z zachowaniem szczególnej ostrożności. Zaburzenia czynności wątroby lub nerek Effentora powinna być również ostrożnie stosowana u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Specjalne środki ostrozności
Nie zbadano wpływu niewydolności wątroby lub nerek na właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego, wykazano jednak, że po podaniu dożylnym u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek klirens fentanylu uległ zmianie z powodu zmian w klirensie metabolicznym i białkach osocza. Po podaniu produktu Effentora, zaburzenia czynności wątroby i nerek mogą zarówno zwiększyć biodostępność połkniętego fentanylu oraz zmniejszyć jego klirens ogólnoustrojowy, co z kolei może prowadzić do bardziej intensywnych i dłuższych efektów działania opioidów. Należy zatem zachować szczególną ostrożność w trakcie procesu doboru dawki u pacjentów z umiarkowaną lub poważną niewydolnością wątroby lub nerek. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z hipowolemią i niedociśnieniem. Zespół serotoninowy Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania produktu Effentora z lekami wpływającymi na serotoninergiczne układy neuroprzekaźnikowe.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Specjalne środki ostrozności
Potencjalnie zagrażający życiu zespół serotoninowy może wystąpić podczas jednoczesnego stosowania z lekami serotoninergicznymi, takimi jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI), i z lekami, które zaburzają metabolizm serotoniny (w tym inhibitorami monoaminooksydazy [IMAO]). Może to wystąpić przy zalecanych dawkach. Zespół serotoninowy może obejmować zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączkę), niestabilność układu autonomicznego (np. tachykardię, wahania ciśnienia tętniczego, hipertermię), zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. hiperrefleksję, zaburzenia koordynacji, sztywność), i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe (np. nudności, wymioty, biegunkę). W razie podejrzenia zespołu serotoninowego należy przerwać leczenie produktem Effentora. Tolerancja i uzależnienie opioidowe (ang.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Specjalne środki ostrozności
Opioid Use Disorder, OUD; nadużywanie i uzależnienie) Po wielokrotnym podawaniu opioidów wystąpić może tolerancja, uzależnienie fizyczne i psychiczne. Fentanyl może być nadużywany w podobny sposób jak inne opioidy i konieczne jest monitorowanie wszystkich pacjentów leczonych opioidami pod kątem oznak nadużywania i uzależnienia. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem nadużywania opioidów można jednak stosować odpowiednie leczenie opioidami, ale konieczne jest dodatkowe monitorowanie pod kątem oznak nieprawidłowego stosowania, nadużywania lub uzależnienia. Wielokrotne stosowanie produktu Effentora może prowadzić do zaburzeń związanych z używaniem opioidów (ang. opioid use disorder, OUD). Większa dawka i dłuższy czas leczenia opioidami mogą zwiększyć ryzyko OUD. Nadużywanie lub celowe nieprawidłowe stosowanie produktu Effentora może prowadzić do przedawkowania i (lub) zgonu.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko wystąpienia OUD jest zwiększone u pacjentów z zaburzeniami związanymi z używaniem substancji (w tym zaburzenia związane z używaniem alkoholu) w wywiadzie osobistym lub rodzinnym (u rodziców lub rodzeństwa), u osób aktualnie używających tytoniu lub u pacjentów z innymi zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie osobistym (np. duża depresja, zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości). Przed rozpoczęciem leczenia produktem Effentora oraz w trakcie leczenia należy uzgodnić z pacjentem cele leczenia i plan zakończenia leczenia (patrz punkt 4.2). Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie należy również informować pacjenta o ryzyku i objawach OUD. Należy zalecić pacjentom, że w razie wystąpienia tych objawów powinni zgłosić się do lekarza prowadzącego. U pacjentów będzie konieczne monitorowanie pod kątem objawów przedmiotowych zachowania związanego z poszukiwaniem produktu leczniczego (np. zbyt wczesne zgłaszanie się po nowy zapas leku).
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Specjalne środki ostrozności
Obejmuje to weryfikację równoczesnego stosowania innych opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). W przypadku pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi OUD należy rozważyć konsultację ze specjalistą ds. uzależnień. Wpływ na układ hormonalny Opioidy mogą wywierać wpływ na oś podwzgórze-przysadka-nadnercza lub oś podwzgórze-przysadka-gonady. Niektóre obserwowane zmiany obejmują zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy krwi oraz zmniejszenie stężenia kortyzolu i testosteronu w osoczu. Rezultatem tych zmian hormonalnych mogą być kliniczne objawy przedmiotowe i podmiotowe. Hiperalgezja Podobnie jak w przypadku innych opioidów, w razie niewystarczającej kontroli bólu w odpowiedzi na zwiększoną dawkę fentanylu, należy rozważyć możliwość wystąpienia hiperalgezji wywołanej opioidem. Wskazane może być zmniejszenie dawki fentanylu, przerwanie leczenia fentanylem lub weryfikacja metody leczenia.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Specjalne środki ostrozności
Reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwość W związku ze stosowaniem produktów zawierających fentanyl podawany doustnie przez błonę śluzową zgłaszano reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwość (patrz punkt 4.8). Substancja pomocnicza Sód Effentora 100 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Produkt leczniczy zawiera 10 mg sodu na tabletkę podpoliczkową co odpowiada 0,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Effentora 200 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Effentora 400 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Effentora 600 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Effentora 800 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Ten produkt leczniczy zawiera 20 mg sodu na tabletkę podpoliczkową co odpowiada 1% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Leki wpływające na aktywność CYP3A4 Fentanyl jest metabolizowany głównie poprzez układ enzymatyczny cytochromu P450 3A4 (CYP3A4), zatem podczas podawania produktu Effentora równocześnie z lekami wpływającymi na aktywność CYP3A4 wystąpić mogą potencjalne interakcje. Induktory CYP3A4 Jednoczesne podawanie z lekami które indukują aktywność 3A4 może obniżać skuteczność preparatu Effentora. Inhibitory CYP3A4 Jednoczesne stosowanie produktu Effentora z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. rytonawirem, ketokonazolem, itrakonazolem, troleandomycyną, klarytromycyną i nelfinawirem) lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (np. amprenawirem, aprepitantem, diltiazemem, erytromycyną, flukonazolem, fosamprenawirem, sokiem grejpfrutowym i werapamilem) może skutkować podwyższonymi stężeniami fentanylu w osoczu, potencjalnie powodując poważne działania niepożądane leku, łącznie z depresją oddechową, która może prowadzić do zgonu.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Interakcje
Pacjenci otrzymujący produkt Effentora jednocześnie z umiarkowanymi lub silnymi inhibitorami CYP3A4 powinni być długotrwale i dokładnie monitorowani przez lekarza. Zwiększanie dawki powinno być dokonywane z ostrożnością. Leki, które mogą nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy Jednoczesne podawanie fentanylu z innymi lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, takich jak inne opioidy, środki sedatywne lub nasenne (w tym benzodiazepiny), leki do znieczulenia ogólnego, fenotiazyny, leki uspokajające, leki rozluźniające mięśnie szkieletowe, leki antyhistaminowe o działaniu uspokajającym, gabapentynoidy (gabapentyna i pregabalina) i alkohol mogą powodować addytywne efekty depresyjne, które mogą prowadzić do depresji oddechowej, niedociśnienia, głębokiego uspokojenia, śpiączki lub zgonu pacjenta (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Interakcje
Leki sedatywne, takie jak benzodiazepiny lub podobne leki Jednoczesne stosowanie opioidów z lekami sedatywnymi, takimi jak benzodiazepiny lub podobne leki, zwiększa ryzyko wystąpienia uspokojenia polekowego, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu z powodu addytywnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4). Częściowi opioidowi agonisto/antagoniści Nie zaleca się jednoczesnego stosowania częściowych opioidowych agonisto/antagonistów (np. buprenorfiny, nalbufiny, pentazocyny). Mają one wysokie powinowactwo do receptorów opioidowych z względnie niską aktywnością wewnętrzną i dlatego częściowo znoszą przeciwbólowy efekt fentanylu i mogą wywoływać zespół odstawienia u pacjentów uzależnionych od opioidów.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Interakcje
Leki serotoninergiczne Jednoczesne podawanie fentanylu z lekiem serotoninergicznym, takim jak selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub inhibitor monoaminooksydazy (IMAO), może zwiększać ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, który potencjalnie zagraża życiu. Effentora nie jest zalecana do stosowania u pacjentów, którzy w ciągu 14 dni przyjmowali IMAO, ponieważ odnotowano poważne i nieprzewidywalne nasilenie działania opioidowych leków przeciwbólowych podczas stosowania z IMAO. Oksybat sodu Równoczesne stosowanie produktów leczniczych zawierających oksybat sodu i fentanyl jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Leczenie oksybatu sodem należy przerwać przed rozpoczęciem stosowania produktu leczniczego Effentora.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania fentanylu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Produktu Effentora nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku długotrwałego stosowania fentanylu w okresie ciąży istnieje ryzyko wystąpienia u noworodka opioidowego zespołu odstawiennego, który nierozpoznany i nieleczony może zagrażać życiu oraz który wymaga zastosowania leczenia zgodnie z protokołami opracowanymi przez ekspertów w dziedzinie neonatologii. Jeśli wymagane jest stosowanie opioidów przez dłuższy czas u kobiety w ciąży, należy poinformować pacjentkę o ryzyku wystąpienia opioidowego zespołu odstawiennego u noworodka oraz zapewnić dostępność odpowiedniego leczenia (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Zaleca się, by nie stosować fentanylu w trakcie porodu (również cesarskiego cięcia), ponieważ przenika on przez łożysko matki i może powodować depresję oddechową u płodu. W przypadku podania produktu Effentora antidotum dla dziecka powinno być przygotowane do użycia. Karmienie piersią Fentanyl przenika do mleka matki i może powodować uspokojenie polekowe i depresję oddechową u dziecka karmionego piersią. Fentanyl nie powinien być stosowany u kobiet karmiących i nie należy zaczynać ponownego karmienia piersią przynajmniej przez 5 dni po ostatnim podaniu fentanylu. Płodność Brak jest dostępnych danych dotyczących wpływu na płodność. W badaniach na zwierzętach występowało upośledzenie płodności samców (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu, jednakże opioidowe leki przeciwbólowe upośledzają sprawność psychiczną i (lub) fizyczną wymaganą do wykonywania zadań potencjalnie niebezpiecznych (np. prowadzenie pojazdów czy obsługiwanie maszyn). Pacjenci powinni być pouczeni, by nie prowadzić pojazdów czy obsługiwać maszyn, jeśli podczas stosowania produktu Effentora odczuwać będą senność, zawroty głowy lub zaburzenia widzenia, a także by nie prowadzić pojazdów czy obsługiwać maszyn dopóki nie będą znać swojej reakcji na lek.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Podczas stosowania produktu Effentora można spodziewać się reakcji niepożądanych typowych dla leków opioidowych. Często w trakcie stosowania preparatu działania te znikną lub zmniejszy się ich intensywność, ponieważ dla każdego pacjenta dobrana zostanie najbardziej odpowiednia dawka. Najpoważniejsze działania niepożądane to depresja oddechowa (potencjalnie prowadząca do duszności lub zatrzymania oddechu), depresja krążeniowa, niedociśnienie i wstrząs. Należy ściśle monitorować pacjentów pod kątem ich wystąpienia. Badania kliniczne produktu Effentora miały na celu dokonanie oceny bezpieczeństwa i skuteczności w leczeniu bólu przebijającego (BTP). Do leczenia utrzymującego się bólu wszyscy pacjenci stosowali równocześnie leki opioidowe, takie jak morfina o przedłużonym uwalnianiu lub przezskórny fentanyl. Dlatego niemożliwe jest definitywne oddzielenie efektów działania samego produktu Effentora.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Działania niepożądane
Tabela reakcji niepożądanych Zaobserwowano następujące działania niepożądane w czasie stosowania produktu Effentora i (lub) innych związków zawierających fentanyl w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu leku do obrotu. Działania niepożądane podane są według częstości występowania w poszczególnych grupach narządów (częstość określona jako: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥ 1/1 000 do < 1/100, rzadko (  1/10 000 do <1/1 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych); w obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem:

CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Działania niepożądane

Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstośćnieznana
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Kandydoza jamy ustnej Zapalenie gardła Krosty w jamie ustnej
Zaburzenia krwi i układu chłonnego NiedokrwistośćNeutropenia Trombocyto- penia
Zaburzenia układu immunologiczn ego Nadwrażliwość*
Zaburzenia endokrynologic zne Hipogonadyzm Niedoczynność kory nadnerczy Niedobór androgenów
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Jadłowstręt
Zaburzenia psychiczne Depresja Niepokój Stan splątania Bezsenność Stan euforyczny Nerwowość Halucynacje Omamy wzrokowe Zmiany psychiczne Dezorientacja Uzależnienie od leków* Nadużywanie leków (patrz punkt 4.4) Majaczenie

CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Działania niepożądane

Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstośćnieznana
Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy Ból głowy Zaburzenia smaku Senność Letarg Drżenie Uspokojenie Niedoczulica Migrena Obniżony poziom świadomości Zaburzenia uwagi Zaburzenia równowagi Dyzartria Zaburzenia zdolności poznawczych Zaburzenia motoryczne Utrata świadomości* Drgawki
Zaburzenia oka Zaburzenia wzroku Przekrwienie oczu Zamglone widzenie Ograniczonaostrość widzenia Zaburzenia odczuć w obrębie gałki ocznej Fotopsja
Zaburzeniaucha i błędnika Zawroty głowy Szumy uszne Dolegliwości uszne
Zaburzenia serca Tachykardia Bradykardia
Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie Nadciśnienie Rumieńce Uderzenia gorąca
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Duszność Ból gardła i krtani Depresja oddechowa Zespół bezdechu sennego Zatrzymanie oddychania*
Zaburzeniażołądka i jelit NudnościWymioty Zaparcia Zapalenie błony śluzowej jamy ustnejSuchość w ustach Biegunka Ból brzucha Refluks żołądkowo- przełykowy Dolegliwości żołądkowe Dyspepsja Bóle zębów Niedrożność jelit Owrzodzenia ust Niedoczulica jamy ustnej Dolegliwości jamy ustnej Odbarwienie błony śluzowej jamy ustnej Dolegliwości tkanek miękkich jamy ustnej Obrzęk języka Pęcherze na językuBól dziąseł Owrzodzenia języka Zmiany pęcherzowe błony śluzowej jamy ustnej Suche wargi

CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Działania niepożądane

Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstośćnieznana
Dolegliwości języka Zapalenie przełyku Spękane usta Choroby zębów
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Poszerzeniedróg żółciowych
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd Nadmierna potliwość Wysypka Zimne poty Obrzęk twarzy Ogólny świąd Łysienie Łamliwośćpaznokci
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej Bóle mięśniBól pleców Drżenie mięśni Osłabienie mięśni
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zatrzymanie moczu
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Reakcje w miejscupodania leku, takie jak krwawienie, ból, owrzodzenie, podrażnienie, parestezja, brak czucia, rumień, obrzęk, opuchlizna i pęcherze Obrzęk obwodowy Zmęczenie Osłabienie Zespół odstawienia leku* Dreszcze Apatia Spowolnienie Dolegliwości w klatce piersiowejZłe samopoczucie Zdenerwowanie Uczucie pragnienia Uczucie zimna Uczucie gorąca Gorączka Zespół odstawienny u noworodka (patrz punkt 4.6)Tolerancja na lek
Badania diagnostyczne Zmniejszeniemasy ciała Obniżona liczba płytek krwi Zwiększona częstość akcji sercaObniżony hematokryt Obniżony poziom hemoglobiny
Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Upadki
* Patrz punkt „Opis wybranych reakcji niepożądanych”

CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Działania niepożądane
Opis wybranych reakcji niepożądanych Tolerancja W wyniku wielokrotnego stosowania może rozwinąć się tolerancja. Uzależnienie od leku Wielokrotne stosowanie produktu leczniczego Effentora może prowadzić do uzależnienia od leku, nawet po podaniu w dawkach terapeutycznych. Ryzyko uzależnienia od leku może się zmieniać w zależności od czynników ryzyka występujących u danego pacjenta, dawki i czasu trwania leczenia opioidami (patrz punkt 4.4). W związku z fentanylem podawanym przez błony śluzowe obserwowano objawy zespołu odstawienia opioidów, jak nudności, wymioty, biegunka, niepokój, dreszcze, drżenie i potliwość. Utrata świadomości oraz zatrzymanie oddychania obserwowano w kontekście przedawkowania (patrz punkt 4.9). Reakcje nadwrażliwości zgłaszano po wprowadzeniu leku do obrotu i obejmowały one wysypkę, rumień, obrzęk warg i twarzy oraz pokrzywkę (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Należy spodziewać się, że objawy przedawkowania fentanylu są podobne do objawów przedawkowania fentanylu podawanego dożylnie i innych opioidów. Stanowią one rozszerzenie działania farmakologicznego leku, a najpoważniejszymi i najbardziej znaczącymi z nich są zmiany psychiczne, utrata świadomości, śpiączka, niedociśnienie, depresja oddechowa, zaburzenia oddechowe i niewydolność oddechowa, które prowadziły do śmierci. W przypadku przedawkowania fentanylu obserwowano przypadki oddechu Cheyne’a-Stokesa, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca w wywiadzie. Po przedawkowaniu fentanylu obserwowano także występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Leczenie Doraźne leczenie przedawkowania opioidów obejmuje usunięcie tabletki Effentora, jeśli wciąż znajduje się ona w jamie ustnej, zapewniając swobodny przepływ powietrza, stymulację fizyczną i werbalną pacjenta, ocenę stanu świadomości, stanu wentylacji i krążenia, oraz wspomaganą wentylację, jeśli zajdzie taka konieczność.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Przedawkowanie
Przedawkowanie (połknięcie przypadkowe) u osoby, która nie przyjmowała dotąd opioidów Do leczenia przedawkowania (połknięcie przypadkowe) u osoby, która nie przyjmowała dotąd opioidów, należy uzyskać dostęp do żyły oraz zastosować nalokson lub inny lek będący antagonistą opioidów zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Czas trwania depresji oddechowej po przedawkowaniu może być dłuższy niż efekt działania antagonisty opioidów (np. okres półtrwania naloksonu wynosi od 30 do 81 minut) i konieczne może być powtórne podanie leku. Charakterystyka Produktu Leczniczego konkretnych antagonistów opioidów zawiera szczegółowe informacje na temat stosowania tych leków. Przedawkowanie u pacjentów leczonych opioidami W celu leczenia przedawkowania u pacjentów leczonych opioidami, należy uzyskać dostęp żylny.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Przedawkowanie
W niektórych przypadkach uzasadnione może być rozsądne zastosowanie naloksonu lub innego antagonisty opioidów, lecz związane jest ono z ryzykiem przyspieszenia wystąpienia ostrego zespołu odstawienia leku. Mimo, że w trakcie stosowania produktu Effentora nie zaobserwowano wystąpienia sztywności mięśni zakłócającej oddychanie, możliwe jest jej wystąpienie w przypadku stosowania fentanylu i innych opioidów. Jeśli wystąpi sztywność mięśni, należy zastosować wspomaganą wentylację lub antagonistę opioidów, a w przypadku braku skuteczności takiego postępowania – leki zwiotczające.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe; opioidy; Kod ATC: N02AB03. Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne Fentanyl jest opioidowym lekiem przeciwbólowym, wchodzącym w interakcje głównie z opioidowym receptorem µ. Jego podstawowe działanie lecznicze polega na znieczuleniu i uspokojeniu. Drugorzędne efekty farmakologiczne to: depresja oddechowa, bradykardia, hipotermia, zaparcia, zwężenie źrenicy, uzależnienie fizyczne i euforia. Przeciwbólowe działanie fentanylu związane jest z jego poziomem w osoczu. Na ogół, stężenie skuteczne i stężenie, przy którym występuje toksyczność ulegają zwiększeniu wraz z rosnącą tolerancją na opioidy. Szybkość rozwoju tolerancji różni się znacznie u poszczególnych pacjentów, w związku z czym, aby uzyskać oczekiwane działanie dawka produktu Effentora powinna być dobierana indywidualnie (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
Wszyscy agoniści opioidowego receptora µ, łącznie z fentanylem, powodują dawkozależną depresję oddechową. Ryzyko wystąpienia depresji oddechowej jest niższe u pacjentów poddanych przewlekłej terapii opioidowej, ponieważ u pacjentów tych rozwinie się tolerancja na depresję oddechową powodowaną przez opioidy. Opioidy mogą wpływać na oś podwzgórze-przysadka-nadnercza lub oś podwzgórze-przysadka- gonady. Niektóre obserwowane zmiany obejmują zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy krwi oraz zmniejszenie stężenia kortyzolu i testosteronu w osoczu. Rezultatem tych zmian hormonalnych mogą być objawy przedmiotowe i podmiotowe (patrz również punkt 4.8). Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Bezpieczeństwo i skuteczność produktu Effentora zostały ocenione u pacjentów stosujących preparat w czasie napadu epizodu bólu przebijającego. Nie prowadzono badań klinicznych zastosowania z wyprzedzeniem produktu Effentora do leczenia przewidywanego epizodu bólu.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
Przeprowadzono dwa badania krzyżowe randomizowane, z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo , z udziałem 248 pacjentów cierpiących na nowotwór i ból przebijający (BTP), u których podczas stosowania podtrzymującej terapii opioidowej wystąpiło przeciętnie od 1 do 4 epizodów BTP dziennie. W trakcie początkowej otwartej fazy badania dobierano skuteczną dawkę produktu Effentora. Pacjenci, dla których zidentyfikowano dawkę skuteczną wchodzili w fazę badania z podwójnie ślepą próbą. Podstawową zmienną skuteczności była ocena intensywności bólu przez pacjenta. Pacjenci dokonywali oceny intensywności bólu w skali 11-punktowej. Dla każdego epizodu bólu przebijającego (BTP), intensywność bólu oceniano przed leczeniem i w kilku odstępach czasowych po leczeniu. Dla 67% pacjentów dostosowano dawkę skuteczną. W podstawowym badaniu klinicznym (badanie 1), pierwszorzędowym punktem końcowym była średnia suma różnic w wynikach badania intensywności bólu od podania dawki do 60 minut, włącznie (ang.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
SPID60 – sum of pain intensity differences 60), która była statystycznie znacząca w porównaniu z placebo (p<0,0001).
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
W drugim podstawowym badaniu klinicznym (badanie 2), pierwszorzędowym punktem końcowym było SPID30, które również było statystycznie znaczące w porównaniu z placebo (p<0,0001). Statystycznie znacząca poprawa w różnicy intensywności bólu została zaobserwowana w trakcie zastosowania produktu Effentora w porównaniu do placebo już po 10 minutach w Badaniu 1 i po 15 minutach (najwcześniejszy zmierzony punkt czasowy) w Badaniu 2. Różnice pozostały znaczące w każdym kolejnym punkcie czasowym w każdym badaniu.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wprowadzenie Fentanyl charakteryzuje się wysoką lipofilnością i jest bardzo szybko wchłaniany przez śluzówkę jamy ustnej i wolniej drogą konwencjonalną z przewodu pokarmowego. Jest on metabolizowany podczas pierwszego przejścia w wątrobie i jelitach, a jego metabolity nie mają wpływu na działanie terapeutyczne fentanylu. Forma produktu Effentora wykorzystuje technologię dostarczania, w postaci reakcji musowania zwiększającej szybkość i ilość fentanylu wchłoniętego przez śluzówkę jamy ustnej. Przejściowe zmiany pH towarzyszące reakcji musowania mogą zoptymalizować rozpuszczanie (przy niższym pH) i przepuszczalność błony śluzowej (przy wyższym pH). Czas rozpadu (czas niezbędny, by tabletka uległa pełnemu rozpuszczeniu po podaniu podpoliczkowym) nie ma wpływu na wczesną odpowiedź ogólnoustrojową po ekspozycji na fentanyl. Badanie porównawcze między podaniem jednej tabletki 400 µg Effentora podpoliczkowo (tzn.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
pomiędzy policzkiem a dziąsłem) lub podjęzykowo spełniało kryteria biorównoważności. Wpływ upośledzonej czynności nerek lub wątroby na farmakokinetykę produktu Effentora nie został zbadany. Wchłanianie: Po podaniu produktu Effentora na śluzówkę jamy ustnej fentanyl jest szybko wchłaniany, a jego biodostępność bezwzględna wynosi 65%. Profil wchłaniania produktu Effentora jest w dużej mierze wynikiem początkowego szybkiego wchłaniania ze śluzówki policzka, a szczytowe stężenia w osoczu po podaniu doustnym i po pobraniu próby z żyły zazwyczaj osiągane są w ciągu godziny. Około 50% całkowitej podanej dawki jest szybko wchłaniane przez błony śluzowe i staje się dostępne ogólnoustrojowo. Druga połowa całkowitej dawki jest połykana i powoli wchłaniana z przewodu pokarmowego. Około 30% ilości połkniętej (50% całkowitej dawki) unika eliminacji w wyniku pierwszego przejścia przez wątrobę i jelita i staje się dostępna ogólnoustrojowo.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
Główne parametry farmakokinetyczne przedstawione są w poniższej tabeli. Parametry farmakokinetyczne* u dorosłych pacjentów przyjmujących produkt Effentora

CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne

Parametr farmakokinetyczny(średnia) Effentora 400 mikrogramów
Biodostępność bezwzględna 65% (±20%)
Frakcja wchłonięta przez błonę śluzową 48% (±31,8%)
tmax (minuty) ** 46,8 (20-240)
Cmax (ng/ml) 1,02 (± 0,42)
AUC0-tmax (ng.h/ml) 0,40 (± 0,18)
AUC0-inf (ng.h/ml) 6,48 (± 2,98)

CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
* W oparciu o próbki krwi z żyły (osocza). Stężenia fentanylu uzyskane w surowicy krwi były większe niż w osoczu. AUC dla surowicy krwi i C max były około 20% i 30% większe niż AUC i C max dla osocza. Przyczyna tej różnicy nie jest znana. ** Dane dla t max przedstawione jako mediana (zakres). W badaniach farmakokinetycznych, które porównywały biodostępność bezwzględną i względną produktu Effentora i cytrynianu fentanylu (ang. OTFC – oral transmucosal fentanyl citrate) podawanego doustnie przez błonę śluzową, szybkość i zakres wchłaniania fentanylu w przypadku produktu Effentora wykazało ekspozycję pomiędzy 30% do 50% wyższą niż dla cytrynianu fentanylu podawanego doustnie, przez błonę śluzową. Jeżeli następuje zmiana z innego doustnego produktu cytrynianu fentanylu, konieczne jest osobne dostosowanie dawki produktu Effentora ze względu na dużą różnicę biodostępności między produktami. Jednak można rozważyć zastosowanie u tych pacjentów dawki początkowej większej niż 100 µg.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
Średnie Stężenia w Osoczu a Czas Profile po Pojedynczych Dawkach Leku EFFENTORA i OTFC u Zdrowych Pacjentów 1.0 1.0 400 µg EFFENTORA OTFC (znormalizowane do 400  g) 0.8 0.8 0.6 0.6 0.4 0.2 0 1 2 3 4 5 6 0.2 0.0 0.4 0.0
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
Stężenie Fentanylu w Osoczu (ng/ml) 0 5 10 15 20 25 Czas po Podaniu Dawki (godziny) Dane OTFC dostosowane (800  g do 400  g) Różnice w ekspozycji dla produktu Effentora zaobserwowano w badaniu klinicznym z udziałem pacjentów z zapaleniem błony śluzowej stopnia 1. C max i AUC 0-8 były odpowiednio o 1% i 25% wyższe u pacjentów z zapaleniem błony śluzowej w porównaniu do pacjentów bez tego schorzenia. Zaobserwowane różnice nie były klinicznie znaczące. Dystrybucja Fentanyl charakteryzuje się wysoką lipofilnością i wysoką objętością dystrybucji poza układ naczyniowy. Po podaniu pod policzek produktu Effentora, fentanyl ulega początkowej szybkiej dystrybucji, charakteryzującej się równowagą pomiędzy osoczem a tkankami o wysokim przepływie naczyniowym (mózg, serce i płuca). Następnie fentanyl ulega redystrybucji do przestrzeni między tkankami głębokimi (mięśnie i tkanka tłuszczowa) a osoczem. Wiązanie fentanylu z białkami osocza wynosi 80% do 85%.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
Głównym białkiem wiążącym jest alfa-1- kwaśna glikoproteina, lecz zarówno albumina jak i lipoproteiny w pewnym stopniu biorą udział. Wolna frakcja fentanylu zwiększa się w miarę kwasicy. Metabolizm W badaniach klinicznych nie opisano szlaków metabolicznych po podaniu podpoliczkowym produktu Effentora. Fentanyl jest metabolizowany w wątrobie i błonie śluzowej jelit do norfentanylu przez izoformę CYP3A4. W badaniach na zwierzętach norfentanyl nie jest farmakologicznie aktywny. Ponad 90% podanej dawki fentanylu eliminowane jest poprzez biotransformację do N-dealkilowanych i hydroksylowanych nieaktywnych metabolitów. Eliminacja Po podaniu dożylnym fentanylu, mniej niż 7% podanej dawki wydalane jest w postaci niezmienionej z moczem, a jedynie około 1% wydalane jest w postaci niezmienionej w kale. Metabolity są wydalane głównie w moczu, natomiast wydalanie z kałem jest mniejsze.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu produktu Effentora, ostatnia faza eliminacji fentanylu jest wynikiem redystrybucji pomiędzy osoczem a tkankami głębokimi. Ta faza eliminacji jest powolna, co wynika ze średniego okresu półtrwania t 1/2 fazy końcowej wydalania wynoszącego około 22 godziny po podaniu podpoliczkowym w formie musującej tabletki i około 18 godzin po podaniu dożylnym. Całkowity klirens fentanylu z osocza po podaniu dożylnym wynosi około 42 l/h. Liniowość lub nieliniowość Wykazano proporcjonalność dawki od 100 µg do 1000 µg.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne , wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i rakotwórczości, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Badania toksyczności rozwojowej zarodka i płodu prowadzone u szczurów i królików nie wykazały żadnych wad rozwojowych wywołanych przez substancję lub zmian rozwojowych po podaniu w okresie organogenezy. W badaniach płodności i rozwoju zarodków u szczurów obserwowano działanie przenoszone przez męski układ rozrodczy po dużych dawkach (300 µg/kg/dobę, sc.) co co uznano za wynik wpływu uspokajającego fentanylu w badaniach na zwierzętach. W badaniach rozwoju szczurów przed i po narodzinach, wskaźnik przeżycia potomstwa był znacznie obniżony po dawkach wywołujących ciężką toksyczność u matki.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dalsze wyniki wpływu toksycznych dawek u rodziców na potomstwo (F1) dotyczyły opóźnionego rozwoju fizycznego, funkcji czucia, odruchów i zachowań. Te efekty mogły być pośrednio spowodowane albo pogorszeniem opieki ze strony matki i/lub zmniejszonym wydzielaniem mleka, lub bezpośrednim wpływem fentanylu na potomstwo. Badania dotyczące rakotwórczości (26-tygodniowy alternatywny skórny test biologiczny na transgenicznych myszach Tg.AC; dwuletnie badanie podskórnej rakotwórczości u szczurów) fentanylu nie ujawniły żadnych wyników wskazujących na onkogenny potencjał. Ocena preparatów histologicznych mózgu z badania rakotwórczości u szczurów wykazała zmiany w mózgu u zwierząt, którym podawano duże dawki cytrynianu fentanylu. Znaczenie tych obserwacji dla ludzi jest nieznane.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 100 mcg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol Glikolan sodowy skrobi (typ A) Sodu wodorowęglan Sodu węglan Kwas cytrynowy Magnezu stearynian 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Laminowany aluminium blister z folii PCW/Al /poliamid/PCW z jednej strony, pokryty papierem/poliestrem z drugiej. Blistry pakowane są w pudełka kartonowe po 4 lub 28 sztuk tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Pacjenci i ich opiekunowie powinni być pouczeni, by wyrzucać pozostałe tabletki w nieotwartych blistrach, kiedy nie są już potrzebne. Wszelkie wykorzystane lub niewykorzystane resztki produktu leczniczego, których się już nie potrzebuje, lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 200 mcg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Effentora 100 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Effentora 200 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Effentora 400 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Effentora 600 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Effentora 800 mikrogramów tabletki podpoliczkowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Effentora 100 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Każda tabletka podpoliczkowa zawiera 100 mikrogramów fentanylu (w postaci cytrynianu). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 10 mg sodu. Effentora 200 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Każda tabletka podpoliczkowa zawiera 200 mikrogramów fentanylu (w postaci cytrynianu). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 20 mg sodu. Effentora 400 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Każda tabletka podpoliczkowa zawiera 400 mikrogramów fentanylu (w postaci cytrynianu). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 20 mg sodu.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 200 mcg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Effentora 600 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Każda tabletka podpoliczkowa zawiera 600 mikrogramów fentanylu (w postaci cytrynianu). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 20 mg sodu. Effentora 800 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Każda tabletka podpoliczkowa zawiera 800 mikrogramów fentanylu (w postaci cytrynianu). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 20 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podpoliczkowa. Effentora 100 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Płaska, biała, okrągła tabletka o skośnych krawędziach, z literą “C” wytłoczoną na jednej stronie oraz liczbą: “1” na drugiej stronie. Effentora 200 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Płaska, biała, okrągła tabletka o skośnych krawędziach, z literą “C” wytłoczoną na jednej stronie oraz liczbą: “2” na drugiej stronie.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 200 mcg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Effentora 400 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Płaska, biała, okrągła tabletka o skośnych krawędziach, z literą “C” wytłoczoną na jednej stronie oraz liczbą: “4” na drugiej stronie. Effentora 600 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Płaska, biała, okrągła tabletka o skośnych krawędziach, z literą “C” wytłoczoną na jednej stronie oraz liczbą: “6” na drugiej stronie. Effentora 800 mikrogramów tabletki podpoliczkowe Płaska, biała, okrągła tabletka o skośnych krawędziach, z literą “C” wytłoczoną na jednej stronie oraz liczbą: “8” na drugiej stronie.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 200 mcg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Effentora wskazany jest do leczenia bólu przebijającego (ang. BTP – breakthrough pain) u dorosłych pacjentów z chorobą nowotworową, którzy w ramach leczenia przewlekłego bólu nowotworowego poddawani są opioidowej terapii podtrzymującej. Ból przebijający to przemijające ostre nasilenie dolegliwości bólowych, nakładające się na opanowany ból przewlekły. Pacjenci poddani opioidowej terapii podtrzymującej, to pacjenci otrzymujący co najmniej 60 mg morfiny doustnej na dobę, co najmniej 25 µg przezskórnego fentanylu na godzinę, co najmniej 30 mg oksykodonu na dobę, co najmniej 8 mg doustnego hydromorfonu na dobę, lub równoważną dawkę innego leku opioidowego przez tydzień lub dłużej.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 200 mcg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie powinno zostać rozpoczęte i prowadzone przez lekarza doświadczonego w stosowaniu leków opioidowych u pacjentów z chorobą nowotworową. Lekarze powinni być świadomi niebezpieczeństwa nadużywania fentanylu. Nie należy przepisywać pacjentom jednocześnie dwóch produktów fentanylu do leczenia bólu przebijającego o różnym składzie. Pacjenci powinni usunąć wszelkie inne produkty zawierające fentanyl przepisane im do leczenia BTP przed zmianą na produkt Effentora. Ilość tabletek dostępna dla pacjenta w każdym czasie powinna być jak najmniejsza, aby zapobiec wystąpieniu reakcji splątania lub ewentualnemu przedawkowaniu. Dawkowanie Dobór dawki Dawka produktu Effentora powinna być dostosowana indywidualnie, aż do uzyskania dawki “skutecznej”, która zapewnia odpowiednią analgezję i minimalizuje reakcje niepożądane.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 200 mcg
Dawkowanie
W badaniach klinicznych nie można było ustalić skutecznej dawki produktu Effentora w leczeniu bólu przebijającego na podstawie dziennej dawki podtrzymującej leku opioidowego. Pacjenci powinni być ściśle monitorowani aż do momentu osiągnięcia dawki skutecznej. Dostosowanie dawki u pacjentów, u których nie dokonano zmiany terapii z innych produktów zawierających fentanyl Początkowa dawka produktu Effentora powinna wynosić 100 µg, zwiększana w zależności od potrzeby, w zakresie dostępnych mocy tabletek (100 µg, 200 µg, 400 µg, 600 µg, 800 µg). Dostosowanie dawki u pacjentów, u których dokonano zmiany terapii z innych produktów zawierających fentanyl Ze względu na różne profile wchłaniania, zmiana terapii nie może być dokonana w stosunku 1:1. Przy zmianie leczenia z innego doustnego produktu zawierającego cytrynian fentanylu, dawkowanie produktu Effentora powinno być niezależnie dobierane z powodu znacznych różnic w biodostępności różnych produktów.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 200 mcg
Dawkowanie
Jednakże u tych pacjentów uwzględniona może być dawka początkowa wyższa niż 100 µg. Sposób doboru dawki Jeśli w trakcie procesu doboru dawki w przeciągu 30 minut od podania jednej tabletki nie zostanie uzyskana odpowiednia analgezja, podana może być druga tabletka produktu Effentora o tej samej mocy. Jeśli leczenie epizodu bólu przebijającego (BTP) wymaga podania więcej niż jednej tabletki, do leczenia kolejnego epizodu BTP rozważyć należy zwiększenie dawki do kolejnej wyższej dostępnej mocy preparatu. W trakcie doboru dawki stosowane mogą być różne tabletki: do leczenia jednego epizodu bólu przebijającego (BTP) użytych może być do czterech tabletek o mocy 100 µg lub do czterech tabletek o mocy 200 µg, według następującego schematu:  Jeśli początkowa tabletka 100 µg okaże się nieskuteczna, do leczenia kolejnego epizodu bólu przebijającego (BTP) pacjent może zażyć dwie tabletki o mocy 100 µg. Zaleca się, by po każdej stronie jamy ustnej umieszczona została jedna tabletka.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 200 mcg
Dawkowanie
Jeśli dawka ta uznana zostanie za skuteczną, terapia kolejnych epizodów bólu przebijającego (BTP) może być kontynuowana za pomocą jednej tabletki produktu Effentora o mocy 200 µg .  Jeśli jedna tabletka produktu Effentora o mocy 200 µg (lub dwie o mocy 100 µg) nie zostanie uznana za skuteczną, pacjent może zastosować dwie tabletki o mocy 200 µg (lub cztery o mocy 100 µg) do leczenia kolejnego epizodu bólu przebijającego (BTP). Zaleca się umieszczenie dwóch tabletek po każdej stronie jamy ustnej. Jeśli dawka ta zostanie uznana za skuteczną, terapia kolejnych epizodów bólu przebijającego (BTP) może być kontynuowana za pomocą jednej tabletki produktu Effentora o mocy 400 µg.  W procesie doboru dawki do 600 µg i 800 µg, należy stosować tabletki o mocy 200 µg. W badaniach klinicznych nie dokonano oceny dawek przewyższających 800 µg.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 200 mcg
Dawkowanie
Do leczenia jednego epizodu bólu przebijającego (BTP) nie należy stosować więcej niż dwie tabletki, za wyjątkiem procesu doboru dawki przy zastosowaniu do czterech tabletek, zgodnie z podanym powyżej opisem. W czasie dostosowywania dawki, przed rozpoczęciem leczenia kolejnego epizodu bólu przebijającego (BTP) produktem Effentora pacjenci powinni odczekać co najmniej 4 godziny. Leczenie podtrzymujące Po ustaleniu w procesie doboru dawki skutecznej, pacjenci powinni kontynuować stosowanie tej dawki w postaci jednej tabletki o danej mocy. Nasilenie bólu przebijającego w epizodach może zmieniać się i może być potrzebne zwiększenie dawki produktu Effentora w czasie wynikające z postępu choroby nowotworowej. W tych przypadkach można zastosować drugą tabletkę produktu Effentora o tej samej mocy. Jeżeli przez kilka kolejnych epizodów druga tabletka produktu Effentora była potrzebna, należy ponownie dostosować dawkę produktu w leczeniu podtrzymującym (patrz poniżej).
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 200 mcg
Dawkowanie
W leczeniu podtrzymującym, przed rozpoczęciem leczenia kolejnego epizodu bólu przebijającego (BTP) produktem Effentora pacjenci powinni odczekać co najmniej 4 godziny. Dostosowywanie dawki Dawkę podtrzymującą produktu Effentora należy zwiększyć jeśli u pacjenta podczas kilku kolejnych epizodów bólu przebijającego (BTP) konieczne było użycie więcej niż jednej tabletki. Ponowne dostosowywanie dawki oparte jest na tych samych zasadach co sposób doboru dawki (patrz powyżej). Niezbędne może być ponowne dostosowanie dawki w terapii uzupełniającej lekami opioidowymi, jeśli pacjenci zgłaszają wystąpienie ponad czterech epizodów bólu przebijającego (BTP) w ciągu 24 godzin. W przypadku braku odpowiedniej kontroli bólu należy rozważyć możliwość wystąpienia hiperalgezji, tolerancji i postępu choroby podstawowej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 200 mcg
Dawkowanie
Czas trwania i cele leczenia Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Effentora należy uzgodnić z pacjentem strategię leczenia, w tym czas trwania i cele leczenia oraz plan zakończenia leczenia, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia bólu. W trakcie leczenia lekarz i pacjent powinni często kontaktować się, aby ocenić konieczność kontynuowania leczenia, rozważyć przerwanie leczenia i w razie konieczności zmodyfikować dawkowanie. W przypadku braku odpowiedniej kontroli bólu, należy rozważyć możliwość występowania u pacjenta hiperalgezji, tolerancji i progresji choroby podstawowej (patrz punkt 4.4). Produktu Effentora nie należy stosować dłużej, niż jest to konieczne. Przerwanie terapii Produkt Effentora należy odstawić natychmiast, jeśli pacjent już nie ma epizodów bólu przebijającego. Leczenie utrzymującego się bólu podstawowego powinno odbywać się zgodnie z zaleceniami.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 200 mcg
Dawkowanie
Jeśli niezbędne jest odstawienie wszystkich leków opioidowych, lekarz musi dokładnie kontrolować pacjenta w celu zarządzania ryzykiem wystąpienia ostrych objawów odstawiennych. Pacjenci z niewydolnością wątroby lub nerek U pacjentów z umiarkowaną lub ostrą niewydolnością wątroby lub nerek należy zachować ostrożność stosując produkt Effentora (patrz punkt 4.4). Pacjenci z suchością jamy ustnej Pacjentom z suchością jamy ustnej zaleca się wypicie wody przed zażyciem produktu Effentora, aby zwilżyć jamę ustną. Jeśli nie spowoduje to prawidłowego musowania tabletki w jamie ustnej, może być zalecana zmiana leczenia. Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku (w wieku powyżej 65 lat) Badania kliniczne wykazały, że u pacjentów w wieku powyżej 65 lat występuje tendencja doboru dawki skutecznej niższej niż dawka stosowana u pacjentów młodszych. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas doboru dawki produktu Effentora u pacjentów w podeszłym wieku.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 200 mcg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Effentora u dzieci w wieku od 0 do 18 lat. Brak dostępnych danych. Sposób podawania Tabletka leku Effentora w wilgotnym otoczeniu zaczyna musować, dzięki czemu uwalniana jest substancja czynna. Należy zatem pouczyć pacjentów, by nie otwierali blistra aż do momentu, w którym są gotowi do umieszczenia tabletki w jamie ustnej. Otwieranie blistra Należy pouczyć pacjentów, by NIE próbowali wyciskać tabletki przez blister, ponieważ mogłoby to uszkodzić tabletkę podpoliczkową. Prawidłowa metoda wyjmowania tabletki z blistra jest następująca: Pojedynczą część blistra należy oddzielić od pozostałego listka blistra poprzez oddarcie jej na linii perforacji. Oddzieloną część blistra należy zgiąć zgodnie z oznaczeniem wzdłuż linii wydrukowanej na tylnej stronie folii. Folię należy usunąć w celu udostępnienia tabletki. Należy pouczyć pacjentów, by nie próbowali kruszyć lub dzielić tabletki.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 200 mcg
Dawkowanie
Po wyjęciu tabletki z blistra nie należy jej przechowywać, ponieważ w tym przypadku nie można zagwarantować, że tabletka pozostanie w stanie niezmienionym i zajść może ryzyko narażenia tabletki na przypadkowe działanie czynników zewnętrznych. Podawanie tabletki Pacjenci powinni wyjąć tabletkę produktu Effentora z blistra i natychmiast umieścić ją w całości w jamie ustnej pod policzkiem (obok zęba trzonowego, pomiędzy policzkiem i dziąsłem). Tabletki produktu Effentora nie powinny być ssane, żute czy połykane, ponieważ skutkowałoby to uzyskaniem niższego stężenia w osoczu, niż w przypadku przyjmowania preparatu w zalecany sposób. Tabletka produktu Effentora powinna być umieszczona i trzymana w jamie ustnej przez czas wystarczający do jej rozpuszczenia, co zajmuje zazwyczaj około 14-25 minut. Tabletkę można ewentualnie umieścić podjęzykowo (patrz punkt 5.2).
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 200 mcg
Dawkowanie
Po 30 minutach, jeśli pozostałości tabletki produktu Effentora wciąż są obecne w jamie ustnej, mogą one zostać połknięte i popite szklanką wody. Czas potrzebny do całkowitego rozpuszczenia tabletki po podaniu na błonę śluzową jamy ustnej nie wydaje się mieć wpływu na wczesną odpowiedź ogólnoustrojową po ekspozycji na fentanyl. W czasie gdy tabletka znajduje się w jamie ustnej pacjenci nie powinni spożywać jakichkolwiek posiłków czy napojów. W przypadku podrażnienia błony śluzowej jamy ustnej, zaleca się zmianę umiejscowienia tabletki w obrębie jamy ustnej pod policzkiem.
CHPL leku Effentora, tabletki podpoliczkowe, 200 mcg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  Stosowanie u pacjentów, którzy nie otrzymują leczenia podtrzymującego opioidami, ze względu na podwyższone ryzyko depresji oddechowej.  Ostra depresja oddechowa lub ostra choroba obturacyjna płuc.  Leczenie ostrego bólu innego niż ból przebijający.  Pacjenci leczeni produktami leczniczymi zawierającymi oksybat sodu.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Instanyl 50 mikrogramów/dawkę aerozol do nosa, roztwór Instanyl 100 mikrogramów/dawkę aerozol do nosa, roztwór Instanyl 200 mikrogramów/dawkę aerozol do nosa, roztwór 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Instanyl 50 mikrogramów/dawkę aerozol do nosa, roztwór Każdy ml roztworu zawiera fentanylu cytrynian w ilości odpowiadającej 500 mikrogramom fentanylu. 1 dawka (100 mikrolitrów) zawiera 50 mikrogramów fentanylu. Instanyl 100 mikrogramów/dawkę aerozol do nosa, roztwór Każdy ml roztworu zawiera fentanylu cytrynian w ilości odpowiadającej 1 000 mikrogramów fentanylu. 1 dawka (100 mikrolitrów) zawiera 100 mikrogramów fentanylu. Instanyl 200 mikrogramów/dawkę aerozol do nosa, roztwór Każdy ml roztworu zawiera fentanylu cytrynian w ilości odpowiadającej 2 000 mikrogramów fentanylu. 1 dawka (100 mikrolitrów) zawiera 200 mikrogramów fentanylu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Aerozol do nosa, roztwór (aerozol do nosa).
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Przezroczysty, bezbarwny roztwór.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Instanyl wskazany jest w leczeniu bólu przebijającego u dorosłych, u których stosowane jest leczenie podtrzymujące opioidami w przewlekłym bólu nowotworowym. Ból przebijający jest przejściowym nasileniem bólu, pojawiającym się na tle kontrolowanego w inny sposób bólu przewlekłego. Pacjenci otrzymujący leczenie podtrzymujące opioidami, to pacjenci, którzy przyjmują co najmniej: 60 mg morfiny doustnie na dobę, 25 mikrogramów/godz. fentanylu przezskórnie, 30 mg oksykodonu na dobę, 8 mg hydromorfonu doustnie na dobę lub odpowiadającą dawkę innego opioidu przez tydzień lub dłużej.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie należy rozpocząć i stosować pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w prowadzeniu terapii opioidowej u pacjentów z chorobą nowotworową. Lekarz musi pamiętać o możliwości nadużywania, niewłaściwego stosowania, uzależnienia i przedawkowania fentanylu (patrz punkt 4.4). Dawkowanie Dawkowanie produktu należy ustalić indywidualnie dla każdego pacjenta tak, aby podawana dawka zapewniała odpowiednią kontrolę bólu, przy tolerowanym poziomie działań niepożądanych. Należy uważnie obserwować pacjentów podczas ustalania dawkowania. Zwiększenie dawki wymaga kontaktu z lekarzem prowadzącym. W przypadku braku odpowiedniej kontroli bólu należy rozważyć możliwość wystąpienia hiperalgezji, tolerancji i postępu choroby podstawowej (patrz punkt 4.4). W badaniach klinicznych, dawka produktu Instanyl stosowana w leczeniu bólu przebijającego była niezależna od dobowej dawki podtrzymującej opioidów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Dawkowanie
Maksymalna dawka dobowa: Leczenie do czterech epizodów bólu przebijającego, w każdym nie więcej niż dwie dawki, w odstępie co najmniej 10 minut. Przed kolejnym zastosowaniem produktu Instanyl w następnym napadzie bólu przebijającego pacjenci powinni odczekać 4 godziny, zarówno w trakcie ustalania dawki, jak i leczenia podtrzymującego. W wyjątkowych przypadkach, kiedy kolejny napad bólu wystąpi wcześniej, pacjenci mogą użyć produktu Instanyl do leczenia tego napadu, ale muszą odczekać co najmniej 2 godziny. Jeżeli u pacjenta systematycznie występują napady bólu przebijającego w odstępach krótszych niż 4 godziny lub gdy występują więcej niż cztery epizody bólu przebijającego na dobę, należy rozważyć zmianę dawkowania opioidu podstawowego poprzedzoną ponowną oceną bólu. Ustalenie dawki Stosowanie produktu Instanyl można rozpocząć u pacjentów, u których oczekuje się kontroli przewlekłego bólu podstawowego za pomocą długotrwałej terapii opioidowej, oraz którzy mają nie więcej niż cztery epizody bólu przebijającego na dobę.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Dawkowanie
Sposób ustalania dawki Początkowa dawka powinna wynosić jednorazowo 50 mikrogramów do jednego nozdrza, w razie konieczności dawkowanie można zwiększać, korzystając z dostępnych dawek produktu (50, 100, i 200 mikrogramów). Jeżeli nie osiągnięto odpowiedniego zniesienia bólu, powtórne zastosowanie tej samej wielkości dawki może odbyć się najwcześniej po 10 minutach. Każdy etap dawkowania (ustalania dawki) należy ocenić w kilku napadach bólu przebijającego. – Zastosować 1 dawkę produktu Instanyl – Odczekać 10 minut Rozpocząć od 50 mikrogramów Zadowalające uśmierzenie bólu po zastosowaniu 1 dawki produktu Instanyl Nie Powtórzyć tę samą dawkę. Rozważyć następną większą dawkę przy kolejnym podaniu. Dawka ustalona Tak
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Dawkowanie
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Dawkowanie
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Dawkowanie
Leczenie podtrzymujące W leczeniu podtrzymującym należy stosować dawkę produktu Instanyl ustaloną zgodnie z powyższym opisem. Jeżeli uśmierzenie bólu jest niewystarczające, powtórne zastosowanie tej samej wielkości dawki może nastąpić najwcześniej po 10 minutach. Dostosowanie dawki Zazwyczaj, dawka podtrzymująca produktu Instanyl powinna zostać zwiększona, jeżeli pacjent w ciągu kilku następujących po sobie epizodów bólu przebijającego wymaga zastosowania więcej niż jednej dawki leku. Jeżeli u pacjenta systematycznie występują napady bólu przebijającego w odstępach krótszych niż 4 godziny lub gdy występują więcej niż cztery epizody bólu przebijającego na dobę, należy rozważyć zmianę dawkowania opioidu podstawowego poprzedzoną ponowną oceną bólu. Jeżeli działania niepożądane nie są tolerowane lub utrzymują się, należy zmniejszyć dawkę lub leczenie produktem Instanyl zastąpić innym produktem przeciwbólowym.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Dawkowanie
Czas trwania i cele leczenia Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Instanyl należy uzgodnić z pacjentem strategię leczenia, w tym czas trwania i cele leczenia oraz plan zakończenia leczenia, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia bólu. W trakcie leczenia lekarz i pacjent powinni często kontaktować się, aby ocenić konieczność kontynuowania leczenia, rozważyć przerwanie leczenia i w razie konieczności zmodyfikować dawkowanie. W przypadku braku odpowiedniej kontroli bólu, należy rozważyć możliwość występowania u pacjenta hiperalgezji, tolerancji i progresji choroby podstawowej (patrz punkt 4.4). Produktu Instanyl nie należy stosować dłużej, niż jest to konieczne. Przerwanie leczenia Należy natychmiast przerwać stosowanie produktu Instanyl, jeżeli u pacjenta nie występują już epizody bólu przebijającego. Leczenie przewlekłego bólu podstawowego powinno odbywać się zgodnie z zaleceniami lekarza.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Dawkowanie
Gdy wymagane jest zaprzestanie wszystkich terapii opioidami, pacjent musi pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarza, gdyż w celu uniknięcia wystąpienia ostrych objawów z odstawienia konieczne jest stopniowe zmniejszanie dawki opioidów. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku i wyniszczeni chorobą Dostępne są ograniczone dane dotyczące farmakokinetyki, skuteczności oraz bezpieczeństwa stosowania produktu Instanyl u pacjentów powyżej 65 lat. Pacjenci w podeszłym wieku mogą mieć zmniejszony klirens, wydłużony okres półtrwania oraz większą wrażliwość na fentanyl niż pacjenci w młodszym wieku. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania fentanylu u pacjentów wyniszczonych chorobą (bardzo osłabionych). Pacjenci wyniszczeni chorobą mogą mieć zmniejszony klirens fentanylu. Należy zachować ostrożność w trakcie leczenia pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów wyniszczonych lub osłabionych.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Dawkowanie
W badaniach klinicznych, u pacjentów w podeszłym wieku skuteczne okazywały się dawki mniejsze, niż u pacjentów poniżej 65 lat. W trakcie ustalania dawki produktu Instanyl u pacjentów w podeszłym wieku należy zachować szczególną ostrożność. Zaburzenia czynności wątroby Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Instanyl u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Instanyl u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Instanyl u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Nie ma dostępnych danych. Sposób podawania Instanyl przeznaczony jest wyłącznie do podawania donosowego. Zaleca się, aby w trakcie stosowania produktu Instanyl pacjent siedział lub stał, trzymając głowę w pozycji pionowej.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Dawkowanie
Po każdym użyciu należy oczyścić końcówkę inhalatora. Środki ostrożności do zastosowania przed użyciem lub podaniem produktu leczniczego Przed zastosowaniem produktu leczniczego Instanyl po raz pierwszy należy przygotować aerozol do nosa naciskając go kilkukrotnie do momentu pojawienia się drobnej mgiełki; zwykle konieczne są 3 lub 4 naciśnięcia aerozolu do nosa. Jeśli produkt leczniczy nie był stosowany przez co najmniej 7 dni, należy ponownie przygotować aerozol do nosa przed podaniem kolejnej dawki. Podczas przygotowania roztwór wydostanie się na zewnątrz. Z tego względu należy poinformować pacjenta o konieczności przeprowadzania procesu przygotowania w dobrze wentylowanym pomieszczeniu, z końcówką rozpylającą skierowaną w kierunku przeciwnym do pacjenta i innych osób, a także powierzchni i przedmiotów, z którymi mogą mieć styczność inne osoby, w szczególności dzieci.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie u pacjentów, którzy nie otrzymują leczenia podtrzymującego opioidami, ze względu na podwyższone ryzyko depresji oddechowej. Leczenie ostrego bólu innego niż ból przebijający. Pacjenci leczeni produktami leczniczymi zawierającymi oksybat sodu. Ciężka depresja oddechowa lub ciężka obturacyjna choroba płuc. Wcześniejsza radioterapia twarzy. Powtarzające się przypadki krwawienia z nosa (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Z uwagi na ryzyko, w tym zgon związane z przypadkowym narażeniem, nieprawidłowym użyciem i nadużywaniem, należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności przechowywania produktu leczniczego Instanyl w bezpiecznym i chronionym miejscu, niedostępnym dla innych osób. Depresja oddechowa Po zastosowaniu fentanylu może wystąpić klinicznie istotna depresja oddechowa, dlatego pacjenci powinni być obserwowani czy występuje u nich to działanie. U pacjentów z bólem leczonych długotrwale opioidami rozwija się tolerancja na depresję oddechową, dlatego ryzyko wystąpienia depresji oddechowej u tych pacjentów może być zmniejszone. Jednoczesne stosowanie produktów działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy może zwiększać ryzyko wystąpienia depresji oddechowej (patrz punkt 4.5). Przewlekła choroba płuc U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, fentanyl może wywoływać więcej ciężkich działań niepożądanych.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Specjalne środki ostrozności
U tych pacjentów opioidy mogą zmniejszyć napęd oddechowy. Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub leki pokrewne Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Instanyl i leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub leki pokrewne, może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Ze względu na powyższe ryzyka, zlecanie jednoczesnego stosowania z takimi lekami uspokajającymi powinno być zarezerwowane tylko dla pacjentów, u których nie są możliwe inne opcje leczenia. W przypadku podjęcia decyzji o zaleceniu jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Instanyl z lekami uspokajającymi należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a czas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy. Pacjentów należy bardzo uważnie obserwować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych depresji oddechowej i sedacji.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Specjalne środki ostrozności
W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia takich objawów (patrz punkt 4.5). Zaburzenia czynności nerek lub wątroby Fentanyl należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek lub wątroby. Nie oceniono wpływu niewydolności wątroby i nerek na farmakokinetykę produktu Instanyl; jednakże wykazano, że przy podaniu dożylnym klirens fentanylu był zmieniony w przypadku niewydolności nerek i wątroby na skutek zmian klirensu ogólnoustrojowego oraz białek osocza. Wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego Fentanyl należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z objawami zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, zaburzeniami świadomości lub w śpiączce. Instanyl należy stosować ostrożnie u pacjentów z guzem mózgu lub urazem głowy. Choroby serca Stosowanie fentanylu może wiązać się z występowaniem bradykardii.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z uprzednimi lub zdiagnozowanymi wcześniej bradyarytmiami fentanyl powinien być stosowany z zachowaniem szczególnej ostrożności. Opioidy mogą powodować niedociśnienie tętnicze, szczególnie u pacjentów z hipowolemią. Dlatego Instanyl należy stosować ostrożnie u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym i (lub) hipowolemią. Zespół serotoninowy Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania produktu Instanyl z produktami leczniczymi wpływającymi na serotoninergiczne układy neuroprzekaźnikowe. Potencjalnie zagrażający życiu zespół serotoninowy może wystąpić podczas jednoczesnego stosowania z produktami leczniczymi serotoninergicznymi, takimi jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI), i z produktami leczniczymi, które zaburzają metabolizm serotoniny (w tym inhibitorami monoaminooksydazy [IMAO]). Może to wystąpić przy zalecanych dawkach.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Specjalne środki ostrozności
Zespół serotoninowy może obejmować zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączkę), niestabilność układu autonomicznego (np. tachykardię, wahania ciśnienia tętniczego, hipertermię), zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. hiperrefleksję, zaburzenia koordynacji, sztywność), i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe (np. nudności, wymioty, biegunkę). W razie podejrzenia zespołu serotoninowego należy przerwać leczenie produktem Instanyl. Hiperalgezja Podobnie jak w przypadku innych opioidów, w razie niewystarczającej kontroli bólu w odpowiedzi na zwiększoną dawkę fentanylu, należy rozważyć możliwość wystąpienia hiperalgezji wywołanej opioidem. Wskazane może być zmniejszenie dawki fentanylu, przerwanie leczenia fentanylem lub weryfikacja metody leczenia. Stan jamy nosowej Jeśli podczas stosowania produktu Instanyl u pacjenta występują nawracające krwawienia z nosa lub uczucie dyskomfortu w nosie, należy rozważyć inną drogę podania produktów stosowanych w leczeniu bólu przebijającego.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Specjalne środki ostrozności
Przeziębienie Całkowity zakres ekspozycji na fentanyl u osób z częstymi przeziębieniami, nieleczonych wcześniej produktami obkurczającymi naczynia jamy nosowej, jest porównywalny do tego u osób zdrowych. W przypadku jednoczesnego stosowania produktów obkurczających naczynia jamy nosowej, patrz punkt 4.5. Tolerancja i uzależnienie opioidowe (ang. Opioid Use Disorder, OUD; nadużywanie i uzależnienie) Podczas wielokrotnego podawania opioidów, takich jak fentanyl, może rozwinąć się tolerancja na produkt oraz fizyczne i (lub) psychiczne uzależnienie. Wielokrotne stosowanie produktu Instanyl może doprowadzić do uzależnienia opioidowego (OUD). Większa dawka i dłuższy czas leczenia opioidami mogą zwiększyć ryzyko OUD. Nadużywanie lub celowe nieprawidłowe stosowanie produktu Instanyl może doprowadzić do przedawkowania i (lub) zgonu.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko wystąpienia OUD jest podwyższone u pacjentów z uzależnieniem (w tym alkoholizmem) w wywiadzie lub wywiadzie rodzinnym (u rodziców lub rodzeństwa), u osób palących obecnie tytoń lub u pacjentów z innymi zaburzeniami zdrowia psychicznego w wywiadzie (np. dużą depresją, zaburzeniami lękowymi i zaburzeniami osobowości). Przed rozpoczęciem leczenia produktem Instanyl oraz w trakcie leczenia należy uzgodnić z pacjentem cele leczenia i plan zakończenia leczenia (patrz punkt 4.2). Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie należy również informować pacjenta o ryzyku i objawach OUD. Należy zalecić pacjentom, że w razie wystąpienia tych objawów powinni zgłosić się do lekarza prowadzącego. Pacjenci będą wymagać kontroli pod kątem objawów poszukiwania leku (np. zbyt wczesnych próśb o ponowienie recepty). Obejmuje ona przegląd jednocześnie stosowanych opioidów i leków psychoaktywnych (np. benzodiazepin).
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z przedmiotowymi i podmiotowymi objawami OUD należy rozważyć konsultację ze specjalistą leczenia uzależnień. Objawy z odstawienia Pojawienie się objawów odstawiennych może zostać przyspieszone w wyniku podania substancji będących antagonistami opioidów (np. nalokson) lub mieszaniny agonisty/antagonisty przeciwbólowego (np. pentazocyna, butorfanol, buprenorfina, nalbufina). Zaburzenia oddychania związane ze snem Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (ang. central sleep apnoea , CSA) i hipoksemię podczas snu. Używanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CSA w sposób zależny od dawki. U pacjentów z CSA należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Równoczesne stosowanie produktów leczniczych zawierających oksybat sodu i fentanyl jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Jednoczesne podawanie fentanylu z lekiem serotoninergicznym, takim jak selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub inhibitor monoaminooksydazy (IMAO), może zwiększać ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, który potencjalnie zagraża życiu. Instanyl nie jest zalecany w przypadku pacjentów, którzy otrzymywali w ciągu ostatnich 14 dni inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), ponieważ donoszono o ciężkim i nieprzewidywalnym nasileniu działania opioidowych leków przeciwbólowych przez inhibitory MAO. Fentanyl metabolizowany jest głównie przez izoenzym 3A4 ludzkiego cytochromu P450 (CYP3A4), zatem potencjalne interakcje mogą wystąpić podczas jednoczesnego stosowania produktu Instanyl z produktami leczniczymi wpływającymi na aktywność CYP3A4.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Interakcje
Równoczesne podawanie z produktami leczniczymi indukującymi aktywność 3A4 może zmniejszać skuteczność produktu Instanyl. Jednoczesne stosowanie produktu Instanyl z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. rytonawir, ketokonazol, itrakonazol, troleandomycyna, klarytromycyna i nelfinawir) lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (np. amprenawir, aprepitant, diltiazem, erytromycyna, flukonazol, fosamprenawir i werapamil) może spowodować wzrost stężenia fentanylu w osoczu, potencjalnie prowadzący do wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej prowadzącej do śmierci. Pacjenci otrzymujący jednocześnie Instanyl w skojarzeniu z umiarkowanymi lub silnymi inhibitorami CYP3A4 powinni być uważnie obserwowani przez dłuższy czas. Zwiększenie dawek należy przeprowadzać z zachowaniem ostrożności.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Interakcje
W badaniu interakcji farmakokinetycznych wykazano, że maksymalne stężenie podawanego donosowo fentanylu w osoczu zostało zmniejszone o około 50% przez jednoczesne stosowanie oksymetazoliny, podczas gdy czas uzyskania C max (T max ) podwoił się. Może to zmniejszać skuteczność działania produktu Instanyl. Należy unikać równoczesnego stosowania z produktami zmniejszającymi przekrwienie błony śluzowej nosa (patrz punkt 5.2). Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Instanyl z innymi substancjami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (w tym z opioidami, substancjami uspokajającymi, nasennymi, znieczulającymi ogólnie, pochodnymi fenotiazyny, lekami trankwilizującymi, lekami przeciwhistaminowymi o działaniu uspokajającym oraz alkoholem), zwiotczającymi mięśnie szkieletowe i gabapentynoidami (gabapentyna i pregabalina), może prowadzić do addytywnego działania hamującego: hipowentylacji, obniżenia ciśnienia tętniczego, głębokiego uspokojenia polekowego, depresji oddechowej, śpiączki lub zgonu.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Interakcje
Z tego względu stosowanie dowolnego z tych produktów leczniczych równocześnie z produktem Instanyl wymaga specjalnej opieki nad pacjentem i jego obserwacji. Jednoczesne stosowanie opioidów z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub leki pokrewne, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu z powodu dodatkowego działania depresyjnego na OUN. Dawka i czas trwania jednoczesnego stosowania powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4). Nie jest zalecane jednoczesne stosowanie częściowych agonistów/antagonistów opioidowych (np. buprenorfiny, nalbufiny, pentazocyny). Charakteryzują się one dużym powinowactwem do receptorów opioidowych i stosunkowo niską aktywnością wewnętrzną, dlatego częściowo hamują przeciwbólowe działanie fentanylu oraz w przypadku pacjentów uzależnionych od opioidów mogą spowodować objawy z odstawienia.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Interakcje
W badaniach klinicznych nie oceniono jednoczesnego stosowania produktu Instanyl z innymi produktami leczniczymi podawanymi donosowo (innymi niż oksymetazolina). Należy rozważyć inne drogi podania leków stosowanych w równoczesnym leczeniu współistniejących chorób, które mogą być leczone poprzez podanie donosowe.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania fentanylu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Produktu Instanyl nie należy stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne, a korzyści nie są większe niż ryzyko. W wyniku długotrwałego leczenia, fentanyl może wywołać objawy z odstawienia u niemowlęcia. Nie należy stosować fentanylu podczas porodu (włącznie z cesarskim cięciem), ponieważ przenika on przez łożysko i może powodować depresję oddechową u noworodka. Jeśli podawany był Instanyl, należy zapewnić łatwy dostęp do antidotum odpowiedniego dla dziecka. Karmienie piersią Fentanyl przenika do mleka matki i może powodować uspokojenie polekowe i depresję oddechową u dziecka karmionego piersią.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Fentanyl nie powinien być stosowany u kobiet karmiących i nie należy zaczynać ponownego karmienia piersią przynajmniej przez 5 dni po ostatnim podaniu fentanylu. Płodność Brak dostępnych danych o wpływie na płodność u ludzi. W badaniach na zwierzętach płodność samców i samic była upośledzona przy zastosowaniu dawek o działaniu uspokajającym (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże opioidowe substancje przeciwbólowe mogą wpływać na psychiczną i (lub) fizyczną zdolność niezbędną do prowadzenia pojazdów czy obsługiwania maszyn. Należy ostrzec pacjentów leczonych produktem Instanyl, aby nie prowadzili pojazdów lub nie obsługiwali maszyn. Instanyl może wywoływać senność, zawroty głowy, zaburzenia widzenia lub inne działania niepożądane, które mogą mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa W trakcie stosowania produktu Instanyl można spodziewać się wystąpienia działań niepożądanych typowych dla opioidów. Często, większość z nich ustępuje lub zmniejsza się ich nasilenie podczas ciągłego stosowania produktu leczniczego. Do najcięższych działań niepożądanych należy depresja oddechowa (mogąca prowadzić do bezdechu lub zatrzymania czynności oddychania), depresja układu krążenia, hipotonia oraz wstrząs, dlatego wszystkich pacjentów należy ściśle obserwować, czy występują u nich te objawy. Określone w trakcie badań klinicznych działania niepożądane najprawdopodobniej związane z leczeniem produktem Instanyl wymienione są w poniższej tabeli. Tabelaryczne zestawienie reakcji niepożądanych W klasyfikacji działań niepożądanych ze względu na częstość występowania wykorzystywane są następujące kategorie: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie możne być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Działania niepożądane
W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane wymienione są zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Zaobserwowano następujące działania niepożądane w czasie stosowania produktu Instanyl i (lub) innych związków zawierających fentanyl w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu leku do obrotu:

CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Działania niepożądane

Klasyfikacja układ/narząd Często Niezbyt często Nieznana
Zaburzenia układu immunologicznego Wstrząs anafilaktyczny, reakcja anafilaktyczna,nadwrażliwość
Zaburzenia psychiczne Bezsenność Omamy, majaczenie,uzależnienie od leków,nadużywanie leków
Zaburzenia układu nerwowego Senność, zawroty głowy, ból głowy Uspokojenie polekowe, drgawki kloniczne mięśni, parestezje, zaburzeniaczucia, zaburzenia smaku Drgawki, utrata przytomności
Zaburzenia ucha ibłędnika Zawroty głowy Kinetoza
Zaburzenia serca Niedociśnienie
Zaburzenia naczyniowe Nagłe zaczerwienienie,zwł. twarzy, uderzenia gorąca
Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia Podrażnieniegardła Depresja oddechowa, krwawienie z nosa, owrzodzenie jamy nosowej, wodnisty wyciekz nosa Perforacja przegrody nosowej, duszność
Zaburzenia żołądka i jelit Nudności,wymioty Zaparcia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej,suchość w jamie ustnej Biegunka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierne pocenie się Ból skóry, świąd
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Gorączka Zmęczenie,apatia, obrzęk obwodowy,zespół odstawienia*, zespół odstawienia u noworodków,tolerancja na lek
Urazy, zatrucia ipowikłania po zabiegach Upadki

CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Działania niepożądane
* Objawy odstawienia opioidów, takie jak nudności, wymioty, biegunka, lęk, dreszcze, drżenie mięśni i nadmierna potliwość obserwowano w odniesieniu do fentanylu podawanego przezśluzówkowo Opis wybranych działań niepożądanych Tolerancja W wyniku wielokrotnego stosowania może rozwinąć się tolerancja. Uzależnienie od leku Wielokrotne stosowanie produktu leczniczego Instanyl może prowadzić do uzależnienia od leku, nawet po podaniu w dawkach terapeutycznych. Ryzyko uzależnienia od leku może się zmieniać w zależności od czynników ryzyka występujących u danego pacjenta, dawki i czasu trwania leczenia opioidami (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Oznaki i objawy przedawkowania fentanylu są wynikiem nadmiernego działania farmakologicznego, np. letarg, śpiączka oraz ciężka depresja oddechowa. Inne możliwe oznaki to: hipotermia, zmniejszone napięcie mięśniowe, bradykardia oraz niedociśnienie tętnicze. Objawami działania toksycznego są: głębokie uspokojenie, ataksja, zwężenie źrenic, drgawki oraz depresja oddechowa, która jest głównym objawem. Po przedawkowaniu fentanylu obserwowano także występowanie toksycznej leukoencefalopatii. W przypadku przedawkowania fentanylu obserwowano przypadki oddechu Cheyne-Stoke’sa, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca w wywiadzie. Leczenie W leczeniu depresji oddechowej należy natychmiast zastosować środki zaradcze, w tym fizyczną lub werbalną stymulację pacjenta. Następnie należy podać lek z grupy specyficznych antagonistów opioidowych, taki jak nalokson.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Przedawkowanie
Depresja oddechowa będąca wynikiem przedawkowania może utrzymywać się dłużej niż działanie antagonisty opioidowego. Okres półtrwania antagonisty może być krótki, dlatego konieczne może być wielokrotne jego podawanie lub zastosowanie ciągłego wlewu dożylnego. Odwrócenie działania narkotycznego leku może spowodować nawrót ostrego bólu oraz wyrzut amin katecholowych. Jeśli wymaga tego sytuacja kliniczna, należy zapewnić i podtrzymywać drożność dróg oddechowych pacjenta, jeśli konieczne założyć rurkę ustno-gardłową lub dotchawiczą, podawać tlen oraz w razie konieczności wspomagać lub kontrolować oddychanie. Należy utrzymywać odpowiednią temperaturę ciała oraz ilość dostarczanych płynów. W przypadku wystąpienia ciężkiego lub przewlekłego niedociśnienia tętniczego, należy wziąć pod uwagę ryzyko hipowolemii, która wymaga zapewnienia odpowiedniego pozajelitowego podawania płynów.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbólowe, opioidy, kod ATC: N02AB03 Mechanizm działania Fentanyl jest opioidowym lekiem przeciwbólowym, oddziałującym z receptorem opioidowym μ jako czysty agonista, wykazującym niskie powinowactwo do  – i κ-receptorów opioidowych. Podstawowym działaniem terapeutycznym jest zniesienie czucia bólu. Wtórnymi działaniami farmakologicznymi są depresja oddechowa, bradykardia, hipotermia, zaparcia, zwężenie źrenic, uzależnienie fizyczne i euforia. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo produktu Instanyl (50, 100 i 200 mikrogramów) oceniano w dwóch randomizowanych, podwójnie zaślepionych, krzyżowych, kontrolowanych placebo badaniach kluczowych, u 279 leczonych uprzednio opioidami, dorosłych z chorobą nowotworową (w wieku 32-86 lat), z bólami przebijającymi (ang. BTP).
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci, u których stosowano leczenie podtrzymujące opioidami, odczuwali średnio od 1 do 4 epizodów bólu przebijającego na dobę. Pacjenci włączeni do drugiego kluczowego badania uczestniczyli wcześniej w badaniu oceniającym farmakokinetykę produktu Instanyl lub w pierwszym badaniu kluczowym. W badaniach klinicznych wykazano skuteczność i bezpieczeństwo produktu Instanyl. Nie ustalono wyraźnej korelacji pomiędzy dawką podtrzymującą opioidów a dawką produktu Instanyl, jednakże w drugim badaniu kluczowym pacjenci przyjmujący małą dawkę opioidów w leczeniu podtrzymującym osiągali skuteczne uśmierzenie bólu przy mniejszej dawce produktu Instanyl w porównaniu do pacjentów przyjmujących większe dawki opioidów w leczeniu podtrzymującym. Ta obserwacja była najwyraźniejsza w przypadku pacjentów przyjmujących Instanyl w dawce 50 mikrogramów.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z chorobą nowotworową najczęściej stosowanymi dawkami były 100 i 200 mikrogramów, jednakże w celu leczenia bólu przebijającego w chorobie nowotworowej dawkę produktu Instanyl należy dostosować do dawki optymalnej dla pacjenta (patrz punkt 4.2). W przypadku wszystkich trzech dawek produktu Instanyl wykazano istotną statystycznie (p < 0,001) różnicę w zmniejszaniu nasilenia bólu w 10 minucie (ang. PID 10 ) w porównaniu z placebo. Ponadto produkt Instanyl był znacznie skuteczniejszy od placebo w łagodzeniu BTP w 10, 20, 40 i 60 minucie po podaniu. Łączne PID z 60 minut (ang. SPID 0-60 ) wykazało, że wszystkie dawki produktu Instanyl miały znacząco wyższe średnie wartości SPID 0-60 w porównaniu z placebo (p < 0,001), wykazując lepsze uśmierzanie bólu w przypadku produktu Instanyl w porównaniu z placebo w ciągu 60 minut.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Właściwości farmakodynamiczne
Bezpieczeństwo i skuteczność produktu Instanyl oceniono u pacjentów przyjmujących lek na początku epizodu bólu przebijającego. Produktu Instanyl nie należy stosować zapobiegawczo. Doświadczenie kliniczne odnośnie stosowania produktu Instanyl u pacjentów z podstawowym leczeniem opioidami, odpowiadającym ≥ 500 mg/dobę morfiny lub ≥ 200 mikrogramów/godzinę fentanylu przezskórnie, jest ograniczone. W badaniach klinicznych nie oceniano produktu Instanyl w dawkach większych niż 400 mikrogramów. Opioidy mogą wpływać na oś podwzgórze-przysadka-nadnercza lub oś podwzgórze-przysadka-gonady. Niektóre zmiany, które można zaobserwować, obejmują zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy oraz zwiększenie stężenia kortyzolu i testosteronu w osoczu. Kliniczne objawy przedmiotowe i podmiotowe mogą wynikać z tych zmian hormonalnych.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Fentanyl jest substancją wysoce lipofilną. Charakteryzuje się dystrybucją trójkompartmentową. Wyniki badań na zwierzętach wskazują, że po wchłonięciu fentanyl jest szybko dystrybuowany do mózgu, serca, płuc, nerek i śledziony, a następnie podlega wolniejszej redystrybucji do mięśni i tkanki tłuszczowej. Około 80% fentanylu wiązane jest przez białka osocza. Bezwzględna dostępność biologiczna produktu Instanyl wynosi około 89%. Z danych klinicznych wynika, że fentanyl jest bardzo szybko wchłaniany przez błonę śluzową nosa. W przypadku pacjentów chorych na raka poddanych wcześniej leczeniu opioidami, podawanie produktu Instanyl w pojedynczych dawkach w zakresie 50-200 mikrogramów fentanylu/dawkę prowadziło do szybkiego osiągnięcia C max 0,35 do 1,2 ng/ml. Odpowiadająca mediana T max wynosi 12-15 minut. Jednakże, większe wartości T max obserwowano w badaniu proporcjonalności dawki u zdrowych ochotników.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Po podaniu dożylnym fentanylu początkowy okres półtrwania wynosi około 6 minut i jest zbliżony do okresu półtrwania obserwowanego po donosowym podaniu produktu Instanyl. Okres półtrwania w fazie eliminacji produktu Instanyl u pacjentów z chorobą nowotworową wynosi około 3-4 godzin. Metabolizm Fentanyl jest metabolizowany przede wszystkim w wątrobie przez CYP3A4. Główny metabolit, norfentanyl, jest nieaktywny. Eliminacja Około 75% fentanylu wydalane jest z moczem, głównie w postaci nieaktywnych metabolitów, w tym mniej niż 10% w postaci niezmienionej substancji czynnej. Około 9% dawki wydalane jest z kałem, przede wszystkim w postaci metabolitów. Liniowość Instanyl wykazuje kinetykę liniową. W przypadku osób zdrowych wykazano liniowość w zakresie dawek od 50 mikrogramów do 400 mikrogramów produktu Instanyl. Przeprowadzono badanie interakcji lek-lek z donosowym produktem obkurczającym naczynia (oksymetazolina).
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Właściwości farmakokinetyczne
Osoby z alergicznym nieżytem nosa otrzymywały oksymetazolinę w postaci aerozolu do nosa na jedną godzinę przed podaniem produktu Instanyl. Fentanyl osiągnął porównywalną biodostępność (ang. AUC) przy podaniu z oksymetazoliną, jak i bez oksymetazoliny, podczas gdy jego C max zmniejszało się, a T max wzrósł dwukrotnie w przypadku zastosowania oksymetazoliny. Całkowity zakres ekspozycji na fentanyl u osób z alergicznym nieżytem nosa, u których nie stosowano wcześniej donosowo produktów obkurczających naczynia, jest porównywalny do tego u osób zdrowych. Należy unikać jednoczesnego korzystania z donosowych produktów obkurczających naczynia (patrz punkt 4.5). Biorównoważność W badaniu farmakokinetycznym wykazano, że Instanyl aerozol do nosa w pojemniku jednodawkowym i pojemniku wielodawkowym są biorównoważne.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i działania rakotwórczego nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. W badaniu wpływu na płodność i wczesny rozwój embrionalny u szczurów zaobserwowano wpływ na samce w przypadku podawania dużych dawek (300 µg/kg/dzień, sc.), co odpowiada dawce fentanylu o działaniu uspokajającym zastosowanej w badaniach na zwierzętach. Ponadto, badania na samicach szczurów wykazały zmniejszoną płodność i zwiększoną śmiertelność zarodków. Nowsze badania wykazały, że oddziaływanie na zarodek spowodowane było działaniem toksycznym na organizm matki, a nie bezpośrednim wpływem substancji na rozwijający się zarodek. W badaniu nad rozwojem przed-i poporodowym wskaźnik przeżywalności potomstwa był istotnie zmniejszony w przypadku dawek nieznacznie redukujących masę ciała matek.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Skutek ten może być spowodowany albo zmienioną opieką ze strony matki, albo bezpośrednim działaniem fentanylu na potomstwo. Nie zaobserwowano wpływu na rozwój somatyczny oraz zachowanie potomstwa. Nie wykazano działania teratogennego. W badaniach tolerancji miejscowej przeprowadzonych na świnkach miniaturowych wykazano, że podawanie produktu Instanyl było dobrze tolerowane. Badania dotyczące rakotwórczości (26-tygodniowy alternatywny skórny test biologiczny na transgenicznych myszach Tg.AC; dwuletnie badanie podskórnej rakotwórczości u szczurów) fentanylu nie ujawniły żadnych wyników wskazujących na potencjał onkogenny. Ocena preparatów histologicznych mózgu z badania rakotwórczości u szczurów wykazała zmiany w mózgu u zwierząt, którym podawano duże dawki cytrynianu fentanylu. Znaczenie tych obserwacji dla ludzi jest nieznane.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu diwodorofosforan dwuwodny Disodu fosforan dwuwodny Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Nie zamrażać. Butelkę przechowywać w pozycji pionowej. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka (szkło brązowe typu 1) z pompką dozującą i nasadką ochronną, w opakowaniu zewnętrznym zabezpieczonym przed dostępem dzieci. Produkt dostępny jest w następujących opakowaniach: Instanyl 50 mikrogramów/dawkę aerozol do nosa, roztwór 1,8 ml zawierające 0,90 mg fentanylu, zapewnia dostarczenie 10 dawek po 50 mikrogramów 2,9 ml zawierające 1,45 mg fentanylu, zapewnia dostarczenie 20 dawek po 50 mikrogramów 5,0 ml zawierające 2,50 mg fentanylu, zapewnia dostarczenie 40 dawek po 50 mikrogramów Instanyl 100 mikrogramów/dawkę aerozol do nosa, roztwór 1,8 ml zawierające 1,80 mg fentanylu, zapewnia dostarczenie 10 dawek po 100 mikrogramów 2,9 ml zawierające 2,90 mg fentanylu, zapewnia dostarczenie 20 dawek po 100 mikrogramów 5,0 ml zawierające 5,00 mg fentanylu, zapewnia dostarczenie 40 dawek po 100 mikrogramów Instanyl 200 mikrogramów/dawkę aerozol do nosa, roztwór 1,8 ml zawierające 3,60 mg fentanylu, zapewnia dostarczenie 10 dawek po 200 mikrogramów 2,9 ml zawierające 5,80 mg fentanylu, zapewnia dostarczenie 20 dawek po 200 mikrogramów 5,0 ml zawierające 10,00 mg fentanylu, zapewnia dostarczenie 40 dawek po 200 mikrogramów Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 50 mcg/dawkę
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Ze względu na możliwość niewłaściwego zastosowania fentanylu oraz pozostawania pewnych ilości roztworu po użyciu, wszelkie wykorzystane oraz niewykorzystane aerozole w zewnętrznych opakowaniach zabezpieczających przed dostępem dzieci, należy systematycznie i w odpowiedni sposób usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami lub zwracać do apteki.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 100 mcg/dawkę
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Instanyl 50 mikrogramów/dawkę aerozol do nosa, roztwór Instanyl 100 mikrogramów/dawkę aerozol do nosa, roztwór Instanyl 200 mikrogramów/dawkę aerozol do nosa, roztwór 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Instanyl 50 mikrogramów/dawkę aerozol do nosa, roztwór Każdy ml roztworu zawiera fentanylu cytrynian w ilości odpowiadającej 500 mikrogramom fentanylu. 1 dawka (100 mikrolitrów) zawiera 50 mikrogramów fentanylu. Instanyl 100 mikrogramów/dawkę aerozol do nosa, roztwór Każdy ml roztworu zawiera fentanylu cytrynian w ilości odpowiadającej 1 000 mikrogramów fentanylu. 1 dawka (100 mikrolitrów) zawiera 100 mikrogramów fentanylu. Instanyl 200 mikrogramów/dawkę aerozol do nosa, roztwór Każdy ml roztworu zawiera fentanylu cytrynian w ilości odpowiadającej 2 000 mikrogramów fentanylu. 1 dawka (100 mikrolitrów) zawiera 200 mikrogramów fentanylu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Aerozol do nosa, roztwór (aerozol do nosa).
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 100 mcg/dawkę
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Przezroczysty, bezbarwny roztwór.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 100 mcg/dawkę
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Instanyl wskazany jest w leczeniu bólu przebijającego u dorosłych, u których stosowane jest leczenie podtrzymujące opioidami w przewlekłym bólu nowotworowym. Ból przebijający jest przejściowym nasileniem bólu, pojawiającym się na tle kontrolowanego w inny sposób bólu przewlekłego. Pacjenci otrzymujący leczenie podtrzymujące opioidami, to pacjenci, którzy przyjmują co najmniej: 60 mg morfiny doustnie na dobę, 25 mikrogramów/godz. fentanylu przezskórnie, 30 mg oksykodonu na dobę, 8 mg hydromorfonu doustnie na dobę lub odpowiadającą dawkę innego opioidu przez tydzień lub dłużej.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 100 mcg/dawkę
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Leczenie należy rozpocząć i stosować pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w prowadzeniu terapii opioidowej u pacjentów z chorobą nowotworową. Lekarz musi pamiętać o możliwości nadużywania, niewłaściwego stosowania, uzależnienia i przedawkowania fentanylu (patrz punkt 4.4). Dawkowanie Dawkowanie produktu należy ustalić indywidualnie dla każdego pacjenta tak, aby podawana dawka zapewniała odpowiednią kontrolę bólu, przy tolerowanym poziomie działań niepożądanych. Należy uważnie obserwować pacjentów podczas ustalania dawkowania. Zwiększenie dawki wymaga kontaktu z lekarzem prowadzącym. W przypadku braku odpowiedniej kontroli bólu należy rozważyć możliwość wystąpienia hiperalgezji, tolerancji i postępu choroby podstawowej (patrz punkt 4.4). W badaniach klinicznych, dawka produktu Instanyl stosowana w leczeniu bólu przebijającego była niezależna od dobowej dawki podtrzymującej opioidów (patrz punkt 5.1).
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 100 mcg/dawkę
Dawkowanie
Maksymalna dawka dobowa: Leczenie do czterech epizodów bólu przebijającego, w każdym nie więcej niż dwie dawki, w odstępie co najmniej 10 minut. Przed kolejnym zastosowaniem produktu Instanyl w następnym napadzie bólu przebijającego pacjenci powinni odczekać 4 godziny, zarówno w trakcie ustalania dawki, jak i leczenia podtrzymującego. W wyjątkowych przypadkach, kiedy kolejny napad bólu wystąpi wcześniej, pacjenci mogą użyć produktu Instanyl do leczenia tego napadu, ale muszą odczekać co najmniej 2 godziny. Jeżeli u pacjenta systematycznie występują napady bólu przebijającego w odstępach krótszych niż 4 godziny lub gdy występują więcej niż cztery epizody bólu przebijającego na dobę, należy rozważyć zmianę dawkowania opioidu podstawowego poprzedzoną ponowną oceną bólu. Ustalenie dawki Stosowanie produktu Instanyl można rozpocząć u pacjentów, u których oczekuje się kontroli przewlekłego bólu podstawowego za pomocą długotrwałej terapii opioidowej, oraz którzy mają nie więcej niż cztery epizody bólu przebijającego na dobę.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 100 mcg/dawkę
Dawkowanie
Sposób ustalania dawki Początkowa dawka powinna wynosić jednorazowo 50 mikrogramów do jednego nozdrza, w razie konieczności dawkowanie można zwiększać, korzystając z dostępnych dawek produktu (50, 100, i 200 mikrogramów). Jeżeli nie osiągnięto odpowiedniego zniesienia bólu, powtórne zastosowanie tej samej wielkości dawki może odbyć się najwcześniej po 10 minutach. Każdy etap dawkowania (ustalania dawki) należy ocenić w kilku napadach bólu przebijającego. – Zastosować 1 dawkę produktu Instanyl – Odczekać 10 minut Rozpocząć od 50 mikrogramów Zadowalające uśmierzenie bólu po zastosowaniu 1 dawki produktu Instanyl Nie Powtórzyć tę samą dawkę. Rozważyć następną większą dawkę przy kolejnym podaniu. Dawka ustalona Tak
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 100 mcg/dawkę
Dawkowanie
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 100 mcg/dawkę
Dawkowanie
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 100 mcg/dawkę
Dawkowanie
Leczenie podtrzymujące W leczeniu podtrzymującym należy stosować dawkę produktu Instanyl ustaloną zgodnie z powyższym opisem. Jeżeli uśmierzenie bólu jest niewystarczające, powtórne zastosowanie tej samej wielkości dawki może nastąpić najwcześniej po 10 minutach. Dostosowanie dawki Zazwyczaj, dawka podtrzymująca produktu Instanyl powinna zostać zwiększona, jeżeli pacjent w ciągu kilku następujących po sobie epizodów bólu przebijającego wymaga zastosowania więcej niż jednej dawki leku. Jeżeli u pacjenta systematycznie występują napady bólu przebijającego w odstępach krótszych niż 4 godziny lub gdy występują więcej niż cztery epizody bólu przebijającego na dobę, należy rozważyć zmianę dawkowania opioidu podstawowego poprzedzoną ponowną oceną bólu. Jeżeli działania niepożądane nie są tolerowane lub utrzymują się, należy zmniejszyć dawkę lub leczenie produktem Instanyl zastąpić innym produktem przeciwbólowym.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 100 mcg/dawkę
Dawkowanie
Czas trwania i cele leczenia Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Instanyl należy uzgodnić z pacjentem strategię leczenia, w tym czas trwania i cele leczenia oraz plan zakończenia leczenia, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia bólu. W trakcie leczenia lekarz i pacjent powinni często kontaktować się, aby ocenić konieczność kontynuowania leczenia, rozważyć przerwanie leczenia i w razie konieczności zmodyfikować dawkowanie. W przypadku braku odpowiedniej kontroli bólu, należy rozważyć możliwość występowania u pacjenta hiperalgezji, tolerancji i progresji choroby podstawowej (patrz punkt 4.4). Produktu Instanyl nie należy stosować dłużej, niż jest to konieczne. Przerwanie leczenia Należy natychmiast przerwać stosowanie produktu Instanyl, jeżeli u pacjenta nie występują już epizody bólu przebijającego. Leczenie przewlekłego bólu podstawowego powinno odbywać się zgodnie z zaleceniami lekarza.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 100 mcg/dawkę
Dawkowanie
Gdy wymagane jest zaprzestanie wszystkich terapii opioidami, pacjent musi pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarza, gdyż w celu uniknięcia wystąpienia ostrych objawów z odstawienia konieczne jest stopniowe zmniejszanie dawki opioidów. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku i wyniszczeni chorobą Dostępne są ograniczone dane dotyczące farmakokinetyki, skuteczności oraz bezpieczeństwa stosowania produktu Instanyl u pacjentów powyżej 65 lat. Pacjenci w podeszłym wieku mogą mieć zmniejszony klirens, wydłużony okres półtrwania oraz większą wrażliwość na fentanyl niż pacjenci w młodszym wieku. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania fentanylu u pacjentów wyniszczonych chorobą (bardzo osłabionych). Pacjenci wyniszczeni chorobą mogą mieć zmniejszony klirens fentanylu. Należy zachować ostrożność w trakcie leczenia pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów wyniszczonych lub osłabionych.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 100 mcg/dawkę
Dawkowanie
W badaniach klinicznych, u pacjentów w podeszłym wieku skuteczne okazywały się dawki mniejsze, niż u pacjentów poniżej 65 lat. W trakcie ustalania dawki produktu Instanyl u pacjentów w podeszłym wieku należy zachować szczególną ostrożność. Zaburzenia czynności wątroby Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Instanyl u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Instanyl u pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Instanyl u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Nie ma dostępnych danych. Sposób podawania Instanyl przeznaczony jest wyłącznie do podawania donosowego. Zaleca się, aby w trakcie stosowania produktu Instanyl pacjent siedział lub stał, trzymając głowę w pozycji pionowej.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 100 mcg/dawkę
Dawkowanie
Po każdym użyciu należy oczyścić końcówkę inhalatora. Środki ostrożności do zastosowania przed użyciem lub podaniem produktu leczniczego Przed zastosowaniem produktu leczniczego Instanyl po raz pierwszy należy przygotować aerozol do nosa naciskając go kilkukrotnie do momentu pojawienia się drobnej mgiełki; zwykle konieczne są 3 lub 4 naciśnięcia aerozolu do nosa. Jeśli produkt leczniczy nie był stosowany przez co najmniej 7 dni, należy ponownie przygotować aerozol do nosa przed podaniem kolejnej dawki. Podczas przygotowania roztwór wydostanie się na zewnątrz. Z tego względu należy poinformować pacjenta o konieczności przeprowadzania procesu przygotowania w dobrze wentylowanym pomieszczeniu, z końcówką rozpylającą skierowaną w kierunku przeciwnym do pacjenta i innych osób, a także powierzchni i przedmiotów, z którymi mogą mieć styczność inne osoby, w szczególności dzieci.
CHPL leku Instanyl, aerozol do nosa, roztwór, 100 mcg/dawkę
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie u pacjentów, którzy nie otrzymują leczenia podtrzymującego opioidami, ze względu na podwyższone ryzyko depresji oddechowej. Leczenie ostrego bólu innego niż ból przebijający. Pacjenci leczeni produktami leczniczymi zawierającymi oksybat sodu. Ciężka depresja oddechowa lub ciężka obturacyjna choroba płuc. Wcześniejsza radioterapia twarzy. Powtarzające się przypadki krwawienia z nosa (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Vellofent, 67 mikrogramów, tabletki podjęzykowe Vellofent, 133 mikrogramy, tabletki podjęzykowe Vellofent, 267 mikrogramów, tabletki podjęzykowe Vellofent, 400 mikrogramów, tabletki podjęzykowe Vellofent, 533 mikrogramy, tabletki podjęzykowe Vellofent, 800 mikrogramów, tabletki podjęzykowe 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Vellofent 67 mikrogramów, tabletki podjęzykowe: Każda tabletka zawiera 110 mikrogramów fentanylu cytrynianu, co odpowiada 67 mikrogramom fentanylu. Vellofent 133 mikrogramy, tabletki podjęzykowe: Każda tabletka zawiera 210 mikrogramów fentanylu cytrynianu, co odpowiada 133 mikrogramom fentanylu. Vellofent 267 mikrogramów, tabletki podjęzykowe: Każda tabletka zawiera 420 mikrogramów fentanylu cytrynianu, co odpowiada 267 mikrogramom fentanylu. Vellofent 400 mikrogramów, tabletki podjęzykowe: Każda tabletka zawiera 630 mikrogramów fentanylu cytrynianu, co odpowiada 400 mikrogramom fentanylu.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Vellofent 533 mikrogramy, tabletki podjęzykowe: Każda tabletka zawiera 840 mikrogramów fentanylu cytrynianu, co odpowiada 533 mikrogramom fentanylu. Vellofent 800 mikrogramów, tabletki podjęzykowe: Każda tabletka zawiera 1260 mikrogramów fentanylu cytrynianu, co odpowiada 800 mikrogramom fentanylu. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka podjęzykowa Vellofent 67 mikrogramów, tabletki podjęzykowe: Lek ma postać białej, wypukłej, trójkątnej tabletki, o wysokości 5,6 mm, z nadrukiem „0” wykonanym czarnym tuszem na jednej stronie. Vellofent 133 mikrogramy, tabletki podjęzykowe: Lek ma postać białej, wypukłej, trójkątnej tabletki, o wysokości 5,6 mm, z nadrukiem „1” wykonanym czarnym tuszem na jednej stronie. Vellofent 267 mikrogramów, tabletki podjęzykowe: Lek ma postać białej, wypukłej, trójkątnej tabletki, o wysokości 5,6 mm, z nadrukiem „2” wykonanym czarnym tuszem na jednej stronie.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Vellofent 400 mikrogramów, tabletki podjęzykowe: Lek ma postać białej, wypukłej, trójkątnej tabletki, o wysokości 5,6 mm, z nadrukiem „4” wykonanym czarnym tuszem na jednej stronie. Vellofent 533 mikrogramy, tabletki podjęzykowe: Lek ma postać białej, wypukłej, trójkątnej tabletki, o wysokości 5,6 mm, z nadrukiem „5” wykonanym czarnym tuszem na jednej stronie. Vellofent 800 mikrogramów, tabletki podjęzykowe: Lek ma postać białej, wypukłej, trójkątnej tabletki, o wysokości 5,6 mm, z nadrukiem „8” wykonanym czarnym tuszem na jednej stronie.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Vellofent jest wskazany w leczeniu bólu przebijającego (BTP) u dorosłych pacjentów z chorobą nowotworową, stosujących terapię opioidową w przewlekłym bólu nowotworowym. Ból przebijający jest to przemijające zaostrzenie bólu, nakładające się na już istniejący ból przewlekły, kontrolowany w inny sposób. Pacjenci stosujący opioidową terapię podtrzymującą są to pacjenci otrzymujący doustnie co najmniej 60 mg morfiny na dobę, przezskórnie co najmniej 25 mikrogramów fentanylu na godzinę, co najmniej 30 mg oksykodonu na dobę, doustnie co najmniej 8 mg hydromorfonu na dobę lub równoważną analgetycznie dawkę innego leku opioidowego stosowanego przez tydzień lub dłużej.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Leczenie należy rozpocząć oraz prowadzić pod kierunkiem lekarza posiadającego doświadczenie ze stosowaniem leków opioidowych u pacjentów z chorobą nowotworową. Lekarze powinni być świadomi ryzyka nadużywania fentanylu. Należy poinformować pacjentów, aby w leczeniu bólu przebijającego nie stosowali jednocześnie dwóch różnych produktów zawierających fentanyl, a także aby przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Vellofent, pozbyli się wszystkich innych leków zawierających fentanyl, jakie przepisano im w leczeniu BTP. Moc tabletek w każdej chwili dostępnych dla pacjenta powinna być jak najmniejsza, aby zapobiec stanom splątania i potencjalnemu przedawkowaniu. W przypadku braku odpowiedniej kontroli bólu należy rozważyć możliwość wystąpienia hiperalgezji, tolerancji i postępu choroby podstawowej (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Dawkowanie
Dostosowywanie dawki Przed rozpoczęciem dostosowania dawki produktu Vellofent należy uzyskać kontrolę nad bólem przewlekłym u tych pacjentów przez zastosowanie terapii opioidowej, oraz nad liczbą epizodów bólu przebijającego, która zazwyczaj wynosi nie więcej niż 4 na dobę. Dostosowanie dawki ma na celu ustalenie optymalnej dawki podtrzymującej stosowanej w leczeniu ciągłym epizodów bólu przebijającego. Dawka optymalna powinna zapewnić odpowiednie działanie przeciwbólowe przy akceptowalnym nasileniu działań niepożądanych. Dawka optymalna produktu Vellofent jest ustalana dla każdego pacjenta indywidualnie w wyniku stopniowego dostosowywania dawek poprzez ich zwiększanie. Na etapie dostosowywania dawek możliwe jest zastosowanie kilku dawek. Dawka początkowa produktu Vellofent powinna wynosić 133 mikrogramy, w razie potrzeby można ją zwiększać w zakresie dostępnych dawek. Należy ściśle monitorować pacjentów do czasu ustalenia dawki optymalnej.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Dawkowanie
Ze względu na różny profil wchłaniania nie można zamienić w stosunku 1:1 dawki innych produktów zawierających fentanyl na dawkę produktu Vellofent. U pacjentów, u których dotychczas stosowano inny produkt zawierający fentanyl, należy przeprowadzić od początku proces dostosowania dawki produktu Vellofent. Zaleca się dostosowywanie dawki według poniższego schematu, niemniej jednak w każdym przypadku lekarz powinien wziąć pod uwagę stan kliniczny pacjenta, wiek oraz współistniejące choroby. U wszystkich pacjentów leczenie należy rozpocząć od podania jednej tabletki podjęzykowej 133 mikrogramy. Jeśli w ciągu 15-30 minut od jej podania nie wystąpi pożądane działanie przeciwbólowe, można podać dodatkową (drugą) tabletkę podjęzykową 133 mikrogramy. Jeśli leczenie epizodu bólu przebijającego wymaga zastosowania więcej niż jednej jednostki dawkowania, należy rozważyć zwiększenie dawki do kolejnej, większej dostępnej mocy produktu (patrz schemat poniżej).
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Dawkowanie
Zwiększanie dawki należy kontynuować stopniowo aż do wystąpienia pożądanego działania przeciwbólowego. Moc dodatkowej (drugiej) tabletki należy zwiększać ze 133 do 267 mikrogramów dla dawek wynoszących do 533 mikrogramów. Ilustruje to przedstawiony poniżej schemat. W pojedynczym epizodzie bólu przebijającego, występującym podczas dostosowywania dawki, nie należy stosować więcej niż dwie (2) tabletki. SCHEMAT DOSTOSOWYWANI A DAWKI PRODUKTU VELLOFENT Dawka początkowa 133 µg Pożądane działanie przeciwbólowe występujące w ciągu 15-30 minut Tak Należy przyjąć drugą tabletkę (patrz tabela poniżej w celu ustalenia mocy drugiej tabletki) Należy stosować tę dawkę podczas kolejnych epizodów bólu przebijającego Następnym epizodzie bólu przebijającego poda tabletkę o zwiększonej mocy w stosunku do dawki początkowej podanej w poprzedzającym epizodzie bólu przebijającego Moc (w mikrogramach) pierwszej tabletki podanej w epizodzie bólu przebijającego Moc (w mikrogramach) dodatkowej (drugiej) tabletki, którą w razie potrzeby należy przyjąć po 15-30 minutach od podania pierwszej tabletki 133 – 133 267 – 133 400 – 133 533 – 267 800 – – Jeśli po zastosowaniu większej dawki wystąpi pożądane działanie przeciwbólowe, lecz nie są akceptowane wywołane przez nią działania niepożądane, można podawać dawkę pośrednią (tj.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Dawkowanie
tabletkę 67 lub 133 mikrogramy). W badaniach klinicznych nie oceniano dawek większych niż 800 mikrogramów. W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia działań niepożądanych związanych ze stosowaniem opioidów oraz dla ustalenia odpowiedniej dawki pacjenci podczas dostosowywania dawki powinni znajdować się pod ścisłą kontrolą lekarza. Leczenie podtrzymujące Po ustaleniu odpowiedniej dawki, która może wynosić więcej niż jedną tabletkę, pacjenci powinni kontynuować jej stosowanie oraz ograniczyć dawkowanie produktu Vellofent do maksymalnie czterech dawek na dobę. Ponowne dostosowanie dawki Jeśli reakcja (działanie przeciwbólowe lub działania niepożądane) na ustaloną dawkę produktu Vellofent znacząco się zmieni, może być konieczne ponowne dostosowanie dawki, aby osiągnąć dawkę optymalną. Jeśli konsekwentnie występują więcej niż cztery epizody bólu przebijającego na dobę, należy ponownie dostosować dawkę długo działających opioidów, stosowanych w bólu przewlekłym.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Dawkowanie
Jeśli dokonano zmiany opioidu o długotrwałym działaniu lub zmieniono jego dawkę, należy ponownie dostosować dawkę produktu Vellofent w celu ustalenia dawki optymalnej dla pacjenta. Ponowne dostosowanie dawki każdego leku przeciwbólowego musi odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza. Czas trwania i cele leczenia Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Vellofent należy uzgodnić z pacjentem strategię leczenia, w tym czas trwania i cele leczenia oraz plan zakończenia leczenia, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia bólu. W trakcie leczenia lekarz i pacjent powinni często kontaktować się, aby ocenić konieczność kontynuowania leczenia, rozważyć przerwanie leczenia i w razie konieczności zmodyfikować dawkowanie. W przypadku braku odpowiedniej kontroli bólu, należy rozważyć możliwość występowania u pacjenta hiperalgezji, tolerancji i progresji choroby podstawowej (patrz punkt 4.4). Produktu Vellofent nie należy stosować dłużej, niż jest to konieczne.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Dawkowanie
Przerwanie leczenia Leczenie produktem Vellofent należy natychmiast przerwać, jeżeli u pacjenta nie występują już epizody bólu przebijającego. Leczenie utrzymującego się bólu innego pochodzenia należy kontynuować zgodnie z zaleceniami. Jeżeli konieczne jest przerwanie leczenia opioidami, pacjent musi być ściśle kontrolowany przez lekarza w celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia objawów z odstawienia. Pacjenci w podeszłym wieku Należy szczególnie ostrożnie dostosowywać dawkę oraz wnikliwie obserwować pacjentów pod względem wystąpienia objawów toksyczności fentanylu (patrz punkt 4.4). Niewydolność nerek lub wątroby Podczas dostosowywania dawki produktu Vellofent należy bardzo dokładnie obserwować pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, czy nie wystąpią u nich objawy toksyczności fentanylu (patrz pkt 4.4). Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu leczniczego Vellofent u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat nie zostało ustalone.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Dawkowanie
Brak dostępnych danych. Sposób podawania Tabletka produktu leczniczego Vellofent powinna być wkładana głęboko pod język. Nie należy jej połykać, lecz pozwolić na całkowite rozpuszczenie pod językiem, bez żucia lub ssania. Należy uprzedzić pacjentów, aby do momentu całkowitego rozpuszczenia tabletki podjęzykowej nie spożywali pokarmów ani płynów. Jeśli po 30 minutach nadal będą obecne w jamie ustnej pozostałości tabletki Vellofent, można je połknąć. Pacjentom z suchością jamy ustnej zaleca się przed przyjęciem produktu Vellofent zwilżenie wodą błony śluzowej jamy ustnej. Instrukcja dotycząca sposobu otwierania blistra, patrz punkt 6.6. Nie należy przechowywać tabletki po jej wyjęciu z blistra, gdyż nie można wówczas zagwarantować, że pozostanie ona w stanie niezmienionym ani wykluczyć ryzyka jej przypadkowego uszkodzenia przez czynniki zewnętrzne (patrz także punkt 4.4 w odniesieniu do ostrzeżenia związanego z dziećmi).
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Dawkowanie
Należy uprzedzić pacjentów, aby przechowywali Vellofent w zamkniętym miejscu.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie u pacjentów, którzy nie otrzymują leczenia podtrzymującego opioidami (patrz punkt 4.1), ze względu na podwyższone ryzyko depresji oddechowej. Jednoczesne leczenie inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) oraz okres 2 tygodni po jego zakończeniu. Ostra depresja oddechowa lub ostre choroby obturacyjne płuc. Leczenie ostrego bólu innego niż ból przebijający. Pacjenci leczeni produktami leczniczymi zawierającymi hydroksymaślan sodu.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Z uwagi na ryzyko, w tym zgon związane z przypadkowym narażeniem, nieprawidłowym użyciem i nadużywaniem, należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności przechowywania produktu leczniczego Vellofent w bezpiecznym i chronionym miejscu, niedostępnym dla innych osób. Należy poinformować pacjentów i ich opiekunów, że produkt Vellofent zawiera substancję czynną w ilości, która może spowodować zgon u dziecka, i dlatego należy go zawsze przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci oraz osób, dla których nie został przepisany. Aby ograniczyć do minimum ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych ze stosowaniem opioidów oraz ustalić dawkę skuteczną, niezbędne jest bardzo dokładne monitorowanie pacjentów przez lekarza podczas procedury dostosowywania dawki.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Specjalne środki ostrozności
Ważne jest, aby przed rozpoczęciem leczenia produktem Vellofent została ustalona długotrwała terapia opioidowa stosowana w leczeniu uporczywego bólu, oraz by ją kontynuować podczas stosowania produktu Vellofent. Tak jak w przypadku wszystkich opioidów, zachodzi ryzyko wystąpienia klinicznie znaczącej depresji oddechowej związanej ze stosowaniem fentanylu. Należy zachować szczególną ostrożność podczas dostosowywania dawki produktu Vellofent u pacjentów z niezbyt ciężką przewlekłą chorobą obturacyjną płuc lub innymi stanami predysponującymi do depresji oddechowej, gdyż nawet normalnie stosowane dawki lecznicze produktu Vellofent mogą osłabiać odruch oddechowy, przyczyniając się do niewydolności oddechowej. Zaburzenia oddychania podczas snu Opioidy mogą powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, w tym centralny bezdech senny (central sleep apnoea, CSA) i hipoksemię związaną ze snem. Stosowanie opioidów zwiększa ryzyko wystąpienia CSA w sposób zależny od dawki.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z CSA należy rozważyć zmniejszenie całkowitej dawki opioidów. Vellofent należy stosować wyjątkowo ostrożnie u pacjentów, którzy mogą być szczególnie podatni na wewnątrzczaszkowe następstwa retencji CO2, takich jak pacjenci ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym lub zaburzeniami świadomości. U pacjenta z urazem głowy opioidy mogą maskować przebieg kliniczny i powinny być stosowane jedynie w przypadku, gdy jest to uzasadnione klinicznie. Podobnie jak w przypadku innych opioidów, w razie niewystarczającej kontroli bólu w odpowiedzi na zwiększoną dawkę fentanylu, należy rozważyć możliwość wystąpienia hiperalgezji wywołanej opioidami. Wskazane może być zmniejszenie dawki fentanylu, przerwanie leczenia fentanylem lub weryfikacja metody leczenia. Choroby serca Fentanyl może powodować bradykardię. U pacjentów z uprzednimi lub zdiagnozowanymi wcześniej bradyartmiami fentanyl powinien być stosowany z zachowaniem szczególnej ostrożności.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Specjalne środki ostrozności
Ponadto Vellofent powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek. Nie badano wpływu niewydolności wątroby lub nerek na farmakokinetykę produktu leczniczego, jednak wykazano, że po podaniu dożylnym klirens fentanylu u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek był zmieniony ze względu na zmiany klirensu metabolicznego i zmiany białek osocza. Po podaniu produktu Vellofent niewydolność wątroby lub nerek może zarówno zwiększać biodostępność fentanylu, jak i zmniejszać jego klirens ogólnoustrojowy, co może prowadzić do nasilenia i przedłużenia działania opioidów. Z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność podczas dostosowywania dawki u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby lub nerek. Należy zachować ostrożność u pacjentów z hipowolemią i niedociśnieniem.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko związane z równoczesnym stosowaniem leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub leki pokrewne Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Vellofent i leków uspokajających, takich jak benzodiazepiny lub pokrewne leki, może powodować uspokojenie, depresję oddechową, śpiączkę i zgon. Z tego względu jednoczesne przepisywanie tych leków uspokajających z produktem Vellofent powinno być zarezerwowane dla pacjentów, u których alternatywne opcje leczenia nie są możliwe. Jeśli zostanie podjęta decyzja o przepisaniu produktu leczniczego Vellofent jednocześnie z lekami uspokajającymi, należy zastosować najniższą skuteczną dawkę, a czas leczenia powinien być jak najkrótszy. Pacjentów należy ściśle obserwować w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych depresji oddechowej i uspokojenia. W związku z tym zdecydowanie zaleca się poinformowanie pacjentów i ich opiekunów o tych objawach (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Specjalne środki ostrozności
Zespół serotoninowy Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania produktu Vellofent z lekami wpływającymi na serotoninergiczne układy neuroprzekaźnikowe. Potencjalnie zagrażający życiu zespół serotoninowy może wystąpić podczas jednoczesnego stosowania z lekami serotoninergicznymi, takimi jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI), i z lekami, które zaburzają metabolizm serotoniny (w tym inhibitorami monoaminooksydazy [IMAO]). Może to wystąpić przy zalecanych dawkach. Zespół serotoninowy może obejmować zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie, omamy, śpiączkę), niestabilność układu autonomicznego (np. tachykardię, wahania ciśnienia tętniczego, hipertermię), zaburzenia nerwowo-mięśniowe (np. hiperrefleksję, zaburzenia koordynacji, sztywność), i (lub) objawy żołądkowo-jelitowe (np. nudności, wymioty, biegunkę).
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Specjalne środki ostrozności
W razie podejrzenia zespołu serotoninowego należy przerwać leczenie produktem Vellofent. Nie badano produktu Vellofent u pacjentów z ranami w jamie ustnej lub zapaleniem błony śluzowej jamy ustnej. U tych pacjentów może występować ryzyko zwiększonego całkowitego wpływu leku na organizm i dlatego zaleca się u nich wyjątkową ostrożność podczas dostosowywania dawki. Tolerancja i Uzależnienie opioidowe (ang. Opioid Use Disorder, OUD; nadużywanie i uzależnienie) Po wielokrotnym zastosowaniu opioidów, takich jak fentanyl, może rozwinąć się tolerancja oraz uzależnienie fizyczne i (lub) psychiczne. Wielokrotne stosowanie produktu Vellofent może doprowadzić do zaburzeń związanych z używaniem opioidów (ang. Opioid Use Disorder, OUD). Większa dawka i dłuższy czas leczenia opioidami mogą zwiększyć ryzyko OUD. Nadużywanie lub celowe nieprawidłowe stosowanie produktu Vellofent może prowadzić do przedawkowania i (lub) zgonu.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Specjalne środki ostrozności
Ryzyko wystąpienia OUD jest podwyższone u pacjentów z zaburzeniami związanymi z używaniem substancji (w tym zaburzenia związane z używaniem alkoholu) w wywiadzie osobistym lub rodzinnym (u rodziców lub rodzeństwa), u osób aktualnie używających tytoniu lub u pacjentów z innymi zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie osobistym (np. duża depresja, zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości). Przed rozpoczęciem leczenia produktem Vellofent oraz w trakcie leczenia należy uzgodnić z pacjentem cele leczenia i plan zakończenia leczenia (patrz punkt 4.2). Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie należy również informować pacjenta o ryzyku i objawach OUD. Należy zalecić pacjentom, że w razie wystąpienia tych objawów powinni zgłosić się do lekarza prowadzącego. U pacjentów będzie konieczne monitorowanie pod kątem objawów przedmiotowych zachowania związanego z poszukiwaniem produktu leczniczego (np. zbyt wczesne zgłaszanie się po nowy zapas leku).
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Specjalne środki ostrozności
Obejmuje to weryfikację równoczesnego stosowania innych opioidów i leków psychoaktywnych (takich jak benzodiazepiny). U pacjentów z przedmiotowymi i podmiotowymi objawami OUD należy rozważyć konsultację ze specjalistą ds. uzależnień. Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Stosowanie produktu Vellofent jest przeciwwskazane u pacjentów, którzy w ciągu ostatnich 14 dni otrzymywali inhibitory monoaminooksydazy (MAO), ponieważ zgłaszano ciężkie i trudne do przewidzenia nasilenie działania opioidowych leków przeciwbólowych podczas stosowania inhibitorów MAO. Fentanyl jest metabolizowany w wątrobie i błonie śluzowej jelita przez enzym CYP3A4. Inhibitory CYP3A4, takie jak: antybiotyki makrolidowe (np. erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna), leki przeciwgrzybicze pochodne azolu (np. ketokonazol, itrakonazol i flukonazol), niektóre inhibitory proteazy (np. rytonawir, indynawir, nelfinawir, sakwinawir), inhibitory wapnia (np. diltiazem lub werapamil), leki przeciwwymiotne (np. aprepitant lub dronabinol), leki przeciwdepresyjne (np. fluoksetyna), leki hamujące wydzielanie kwasu solnego (np.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Interakcje
cymetydyna), alkohol mogą zwiększać biodostępność fentanylu, a także zmniejszać jego klirens ogólnoustrojowy, co może prowadzić do nasilenia lub przedłużenia działania opioidów i powodować depresję oddechową, która może zakończyć się zgonem. Podobne działanie występuje po jednoczesnym spożyciu soku grejpfrutowego, który jest znanym inhibitorem CYP3A4. Z tego powodu zaleca się zachowanie ostrożności, jeśli fentanyl jest stosowany jednocześnie z inhibitorami CYP3A4. Pacjenci otrzymujący Vellofent, którzy rozpoczęli leczenie inhibitorami CYP3A4 lub zwiększają ich dawkę, powinni być dokładnie i długotrwale monitorowani czy nie wystąpią u nich objawy toksyczności opioidów. Jednoczesne stosowanie produktu Vellofent z silnymi induktorami CYP3A4, takimi jak: barbiturany i inne leki uspokajające (np. fenobarbital), leki przeciwpadaczkowe (np. karbamazepina, fenytoina, okskarbazepina), niektóre leki przeciwwirusowe (np.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Interakcje
efawirenz, newirapina), leki przeciwzapalne lub immunosupresyjne (np. glikokortykosteroidy), leki hipoglikemizujące (np. pioglitazon), antybiotyki stosowane w leczeniu gruźlicy (np. ryfabutyna, ryfampina), leki psychotropowe (np. modafinil), leki przeciwdepresyjne (np. ziele dziurawca) może zmniejszać stężenie fentanylu w osoczu, osłabiając skuteczność produktu Vellofent. Pacjenci otrzymujący Vellofent, którzy kończą leczenie inhibitorami CYP3A4 lub zmniejszają ich dawkę, powinni być monitorowani czy nie wystąpią u nich objawy nasilenia działania produktu Vellofent lub jego działania toksycznego, przy czym należy odpowiednio dostosować dawkę produktu Vellofent. Jednoczesne stosowanie innych leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, w tym innych opioidów, leków uspokajających lub nasennych, leków do znieczulenia ogólnego, pochodnych fenotiazyny, leków przeciwlękowych i przeciwpsychotycznych, leków rozluźniających mięśnie szkieletowe, leków przeciwhistaminowych działających nasennie, alkoholu i gabapentynoidów (gabapentyny i pregabaliny) może wywierać dodatkowe działanie depresyjne.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Interakcje
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania częściowych agonistów lub antagonistów opioidowych (np. buprenorfiny, nalbufiny, pentazocyny). Mają one duże powinowactwo do receptorów opioidowych i stosunkowo małą naturalną aktywność, w związku z czym częściowo osłabiają przeciwbólowe działanie fentanylu i mogą wywoływać objawy z odstawienia u pacjentów uzależnionych od opioidów. Leki serotoninergiczne Jednoczesne podawanie fentanylu z lekiem serotoninergicznym, takim jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) lub inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), może zwiększać ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, który może zagrażać życiu. Leki uspokajające, takie jak benzodiazepiny lub leki pokrewne Jednoczesne stosowanie opioidów z lekami uspokajającymi, takimi jak benzodiazepiny lub leki pokrewne, zwiększa ryzyko uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu ze względu na addytywny efekt hamujący OUN.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Interakcje
Dawka i czas jednoczesnego stosowania powinny być ograniczone (patrz punkt 4.4). Jednoczesne stosowanie produktów leczniczych zawierających hydroksymaślan sodu i fentanyl jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Leczenie hydroksymaślanem sodu należy przerwać przed rozpoczęciem leczenia produktem Vellofent.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania fentanylu u kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach wykazano toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi nie jest znane. Nie należy stosować produktu Vellofent w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Długotrwałe leczenie fentanylem może powodować zespół z odstawienia u noworodka. Zaleca się nie stosować fentanylu podczas porodu (z cesarskim cięciem włącznie), ponieważ przenika on przez barierę łożyska i może powodować depresję oddechową u płodu i noworodka. W przypadku podania produktu Vellofent należy zapewnić łatwy dostęp do antidotum do podania dziecku. Karmienie piersi? Fentanyl przenika do mleka matki i może mieć działanie uspokajające oraz spowodować depresję oddechową u dziecka karmionego piersią.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Fentanyl nie powinien być stosowany przez kobiety karmiące piersią i nie należy wznawiać karmienia piersią przez co najmniej 5 dni po ostatnim podaniu fentanylu.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie prowadzono badań dotyczących wpływu produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak opioidowe leki przeciwbólowe zaburzają sprawność psychiczną i (lub) fizyczną, wymaganą do wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności (np. prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn). Należy ostrzec pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali maszyn, jeśli podczas stosowania produktu Vellofent wystąpią senność, zawroty głowy lub zaburzenia widzenia, oraz by nie podejmowali tych czynności, dopóki nie poznają reakcji swojego organizmu na lek.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podczas stosowania produktu Vellofent można spodziewać się wystąpienia działań niepożądanych typowych dla leków opioidowych. Często działania te ustępują lub zmniejszają się w trakcie stosowania produktu, gdy zostanie dobrana najbardziej odpowiednia dla pacjenta dawka. Najcięższe działania niepożądane to: depresja oddechowa (potencjalnie prowadząca do duszności lub zatrzymania oddechu), depresja krążeniowa, hipotonia i wstrząs. Należy bardzo dokładnie monitorować pacjentów czy nie wystąpią u nich te działania niepożądane. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują nudności, wymioty, zaparcie, ból głowy, senność lub zmęczenie oraz zawroty głowy. Zaobserwowano następujące działania niepożądane w czasie stosowania produktu Vellofent i (lub) innych związków zawierających fentanyl w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu leku do obrotu.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Działania niepożądane
Ze względu na fakt, że w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu do obrotu, produkty te stosowano jednocześnie z terapią opioidową, nie jest możliwe definitywne ustalenie działań niepożądanych związanych ze stosowaniem samego fentanylu. Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów wg MedDRA. Wymieniono je według częstości występowania (bardzo często:  1/10; często:  1/100 do <1/10; niezbyt często: 1/1000 do <1/100; rzadko: 1/10 000 do <1/1000; bardzo rzadko: <1/10 000; częstość nieznana, tj. częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów MedDRA Bardzo często Często Niezbyt często Częstość nieznana Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: jadłowstręt Zaburzenia psychiczne: splątanie, niepokój, omamy, nieprawidłowy tok myślenia, dziwne sny, depersonalizacja, depresja, chwiejność emocjonalna, euforia, bezsenność, uzależnienie od leków, nadużywanie leków, majaczenie Zaburzenia układu nerwowego: senność, uspokojenie, zawroty głowy, utrata świadomości, zaburzenia równowagi, ból głowy, mioklonia, zaburzenia smaku, śpiączka, drgawki, parestezje (w tym przeczulica lub parestezje wokół ust), nieprawidłowy chód lub zaburzenia koordynacji ruchów Zaburzenia oka: zaburzenia widzenia (nieostre widzenie, diplopia) Zaburzenia naczyniowe: niedociśnienie, nagłe zaczerwienienie, zwł.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Działania niepożądane
twarzy i uderzenia gorąca Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: duszność, depresja oddechowa Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, zaparcie, wymioty, suchość w jamie ustnej, ból brzucha, objawy dyspeptyczne, niedrożność jelit, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, powiększenie brzucha, próchnica zębów, utrata zębów, cofnięcie się dziąseł, biegunka Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: świąd, nadmierne pocenie się, wysypka Zaburzenia nerek i dróg moczowych: zatrzymanie moczu Zaburzenia ogólne i stany: osłabienie, złe samopoczucie, zmęczenie, obrzęk w miejscu podania, obwodowy, gorączka, zespół z odstawienia, zespół z odstawienia u noworodków, tolerancja na lek Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach: przypadkowe urazy (np. wskutek upadku) *objawy z odstawienia opioidów takie jak nudności, wymioty, biegunka, niepokój, dreszcze, drżenie oraz potliwość zaobserwowano po podaniu fentanylu przez błonę śluzową.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Działania niepożądane
Opis wybranych działań niepożądanych Tolerancja: W wyniku wielokrotnego stosowania może rozwinąć się tolerancja. Uzależnienie od leku: Wielokrotne stosowanie produktu leczniczego Vellofent może prowadzić do uzależnienia od leku, nawet po podaniu w dawkach terapeutycznych. Ryzyko uzależnienia od leku może się zmieniać w zależności od czynników ryzyka występujących u danego pacjenta, dawki i czasu trwania leczenia opioidami (patrz punkt 4.4). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel. + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Należy spodziewać się, że objawy przedawkowania fentanylu podanego podjęzykowo są podobne do objawów przedawkowania dożylnie podanego fentanylu oraz innych opioidów. Wynikają one z jego działania farmakologicznego, a najpoważniejszymi i najbardziej znaczącymi są: zmiany psychiczne, utrata świadomości, śpiączka, zatrzymanie serca i oddechu, depresja oddechowa, zaburzenia oddychania i niewydolność oddechowa, prowadzące do zgonu. W przypadku przedawkowania fentanylu obserwowano przypadki oddechu Cheyne-Stoke’sa, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca w wywiadzie. Po przedawkowaniu fentanylu obserwowano także występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Leczenie doraźne przedawkowania opioidów obejmuje usunięcie tabletki produktu Vellofent, o ile wciąż znajduje się ona w jamie ustnej, zapewnienie drożności dróg oddechowych, stymulację fizyczną i werbalną pacjenta, ocenę jego stanu świadomości, stanu wentylacji i krążenia, a także zastosowanie wentylacji wspomaganej, jeśli zachodzi taka konieczność.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Przedawkowanie
W leczeniu przedawkowania (przypadkowe połknięcie) u osoby, która nie przyjmowała dotychczas opioidów, należy uzyskać dostęp żylny i zastosować nalokson lub inny lek z grupy antagonistów opioidów, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Czas trwania depresji oddechowej po przedawkowaniu może być dłuższy niż działanie antagonisty opioidów (np. okres półtrwania naloksonu wynosi 30 do 81 minut) i konieczne może być jego powtórne podanie. Należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego konkretnego antagonisty opioidów, która zawiera szczegółowe informacje dotyczące jego stosowania. W leczeniu przedawkowania u pacjentów leczonych opioidami należy uzyskać dostęp żylny. Niekiedy uzasadnione może być rozważne zastosowanie naloksonu lub innego antagonisty opioidów, lecz wiąże się to z ryzykiem przyspieszonego wystąpienia ostrego zespołu z odstawienia. Jeśli wystąpi ostra lub przewlekła hipotonia, należy wziąć pod uwagę ryzyko hipowolemii i podać pozajelitowo odpowiednią ilość płynów.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Przedawkowanie
Podczas stosowania fentanylu i innych opioidów zgłaszano występowanie sztywności mięśni utrudniającej oddychanie. W takim przypadku może być konieczne przeprowadzenie intubacji wewnątrztchawicznej, wentylacji wspomaganej oraz podanie zarówno leków z grupy antagonistów opioidów, jak i rozluźniających mięśnie.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: pochodne fenylopiperydyny. Kod ATC: N02AB03. Mechanizm działania Fentanyl jest opioidowym lekiem przeciwbólowym, wchodzącym w interakcje głównie z opioidowym receptorem µ. Działanie farmakodynamiczne Zasadnicze działanie lecznicze fentanylu polega na zniesieniu bólu i uspokojeniu. Drugorzędne działanie farmakologiczne to depresja oddechowa, bradykardia, hipotermia, zaparcie, zwężenie źrenicy oka, uzależnienie fizyczne i euforia. Działanie przeciwbólowe fentanylu jest związane z jego stężeniem w osoczu. Stężenie skuteczne i stężenie odpowiadające za działanie toksyczne zasadniczo zwiększają się wraz z rosnącą tolerancją na opioidy. Szybkość rozwoju tolerancji różni się znacznie u poszczególnych pacjentów. Z tego powodu, aby osiągnąć pożądane działanie, należy indywidualnie dostosować dawkę produktu Vellofent (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
Wszystkie leki z grupy agonistów opioidowego receptora µ, łącznie z fentanylem, powodują depresję oddechową zależną od dawki. Ryzyko jej wystąpienia jest mniejsze u pacjentów stosujących długotrwałą terapię opioidową, gdyż rozwinie się u nich tolerancja na działanie depresyjne wywierane na układ oddechowy. Chociaż opioidy zasadniczo zwiększają napięcie mięśni gładkich układu moczowego, następstwa tego mogą być różne, w niektórych przypadkach może to być zwiększona potrzeba oddawania moczu, a w innych – trudności w jego oddawaniu. Opioidy zwiększają napięcie oraz zmniejszają skurcze propulsywne mięśni gładkich układu pokarmowego, prowadząc do wydłużenia czasu pasażu jelitowego, co może skutkować wywoływaniem zaparcia przez fentanyl. Opioidy mogą wpływać na oś podwzgórze-przysadka-nadnercza lub oś podwzgórze-przysadka-gonady. Niektóre zmiany, które można zaobserwować, obejmują zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy oraz zmniejszenie stężenia kortyzolu i testosteronu w osoczu.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
Kliniczne objawy przedmiotowe i podmiotowe mogą wynikać z tych zmian hormonalnych. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Vellofent zostały ocenione w randomizowanym, skrzyżowanym, podwójnie zaślepionym badaniu z grupą kontrolną placebo, do którego włączono 91 dorosłych pacjentów leczonych opioidami z powodu bólu nowotworowego, u których wystąpiło przeciętnie od 1 do 4 epizodów bólu przebijającego (BTP) dziennie. Pierwszorzędowym punktem końcowym była średnia wartość sumy różnic w intensywności bólu badanej w okresie 30 minut od podania dawki (ang. SPID30 – sum of pain intensity differences 30), która była statystycznie znamienna w porównaniu z placebo (p<0,0001). Średnia wartość sumy różnic w intensywności bólu badanej w okresie 6 – 60 minut od podania pacjentowi dawki badanego leku również była statystycznie znamienna w porównaniu z placebo (p = 0,02 po 6 minutach i p <0,0001 po 60 minutach) (patrz wykres poniżej).
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Właściwości farmakodynamiczne
Drugorzędowe punkty końcowe średnia wartość różnicy intensywności bólu (PID ang. pain intensity difference) badanej w okresie 6 – 60 minut od podania dawki leku w przypadkach bólu przebijającego leczonych fentanylem była statystycznie znamienna w porównaniu do placebo (odpowiednio, p = 0,003 i p <0,0001); średnie wartości zmniejszenia odczuwanego bólu u pacjentów z bólem przebijającym leczonych fentanylem badanego w okresie 6 – 60 minut od podania dawki była statystycznie znamienna w porównaniu do placebo (odpowiednio, p = 0,002 i p <0,0001); pacjenci leczeni produktem Vellofent z powodu epizodów bólu przebijającego (BTP) znacznie rzadziej wymagali doraźnego leczenia bólu niż pacjenci otrzymujący placebo; w przypadku pacjentów przyjmujących Vellofent z powodu epizodów bólu przebijającego (BTP) odnotowano znaczne zmniejszenie bólu (≥33% i ≥ 50%) w czasie 15 i 30 minut od podania leku. Dzieci i młodzież Brak danych.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Fentanyl ma silne właściwości lipofilne i jest bardzo szybko wchłaniany z błony śluzowej jamy ustnej oraz wolniej z przewodu pokarmowego. Po podaniu doustnym jest w znaczącym stopniu metabolizowany podczas pierwszego przejścia przez wątrobę i jelita; metabolity nie wpływają na działanie lecznicze fentanylu. Dzięki zastosowanej technologii wytwarzania produktu Vellofent możliwe jest szybkie uwolnienie fentanylu z tabletki oraz zwiększenie szybkości i ilości fentanylu wchłoniętego przez błonę śluzową jamy ustnej. Nie badano biodostępności bezwzględnej produktu Vellofent, ale szacuje się, że wynosi ona ok. 70%. Wchłanianie Średnie stężenie maksymalne w osoczu wynosi od 360 do 2070 pg/ml (po podaniu tabletek produktu Vellofent o mocy od 133 do 800 µg) i występuje po 50 do 90 minutach od podania. Dystrybucja Fentanyl ma silne właściwości lipofilne, dobrze przenika do przestrzeni pozanaczyniowej i charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu podjęzykowym produktu Vellofent, fentanyl ulega szybkiej dystrybucji początkowej, charakteryzującej się równowagą stężeń pomiędzy osoczem a tkankami o wysokim przepływie naczyniowym (mózg, serce i płuca). Następnie podlega redystrybucji między kompartmentem tkanek głębokich (mięśnie i tkanka tłuszczowa) a osoczem. Wiązanie fentanylu z białkami osocza wynosi 80 do 85%. Głównym białkiem wiążącym jest alfa-1 kwaśna glikoproteina, ale w procesie tym uczestniczą także albumina i lipoproteiny. W kwasicy zwiększa się zawartość wolnej frakcji fentanylu. Metabolizm i eliminacja Fentanyl jest metabolizowany do norfentanylu w wątrobie i błonie śluzowej jelit przez enzym CYP3A4. W badaniach na zwierzętach nie wykazano działania farmakologicznego norfentanylu. Ponad 90% podanej dawki fentanylu jest eliminowane poprzez biotransformację do N-dealkilowanych i hydroksylowanych nieczynnych metabolitów.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu dożylnym fentanylu mniej niż 7% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem, a jedynie ok. 1% w postaci niezmienionej z kałem. Metabolity są wydalane głównie z moczem, ich wydalanie z kałem ma mniejsze znaczenie. Faza końcowa eliminacji fentanylu jest wynikiem redystrybucji pomiędzy osoczem a kompartmentem tkanek głębokich. Okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji po podaniu produktu Vellofent wynosi ok. 12 godzin. Liniowość – nieliniowość Wykazano proporcjonalność dawek w zakresie wynoszącym od 133 do 800 mikrogramów. Niewydolność nerek lub wątroby Niewydolność wątroby lub nerek może spowodować zwiększenie stężenia w osoczu. Klirens fentanylu może być zmniejszony u pacjentów w podeszłym wieku, w złym stanie ogólnym lub wyniszczonych, co może spowodować wydłużenie końcowego okresu półtrwania tego związku (patrz punkty 4.2 i 4.4).
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne pochodzące z badań konwencjonalnych, dotyczących farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności i rakotwórczości nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Przeprowadzone na szczurach i królikach badania toksyczności rozwojowej, dotyczące zarodka i płodu, nie wykazały występowania wad rozwojowych wywołanych przez substancję podaną w okresie organogenezy. W badaniach dotyczących wpływu na płodność i wczesny rozwój zarodka, przeprowadzonych na szczurach otrzymujących duże dawki (300 µg/kg/dobę sc.), obserwowano działanie przenoszone w linii męskiej, co jest zgodne z działaniem uspokajającym fentanylu, wykazanym w badaniach na zwierzętach. W badaniach, dotyczących wpływu na rozwój szczurów w okresie okołoporodowym, wskaźnik przeżycia potomstwa był znacząco zmniejszony po podaniu dawek wywołujących ciężkie działanie toksyczne u matek.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dalsze wyniki badań, dotyczących wpływu na potomstwo (F1) dawek toksycznych podanych matce, dotyczyły opóźnionego rozwoju fizycznego, funkcji sensorycznych, odruchów i zachowania. Działania te mogły być pośrednio spowodowane pogorszeniem opieki ze strony matki i (lub) zmniejszonym wydzielaniem mleka lub bezpośrednim wpływem fentanylu na potomstwo. Badania dotyczące rakotwórczości (26-tygodniowy alternatywny skórny test biologiczny na transgenicznych myszach Tg.AC; dwuletnie badanie podskórnej rakotwórczości u szczurów) fentanylu nie ujawniły żadnych wyników wskazujących na onkogenny potencjał. Ocena preparatów histologicznych mózgu z badania rakotwórczości u szczurów wykazała zmiany w mózgu u zwierząt, którym podawano duże dawki cytrynianu fentanylu. Znaczenie tych obserwacji dla ludzi jest nieznane.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Wapnia wodorofosforan bezwodny Celuloza mikrokrystaliczna Disodu fosforan bezwodny Hypromeloza Makrogol 6000 Magnezu stearynian Opadry White 59L280000: Hypromeloza Maltodekstryna Tytanu dwutlenek (E 171) Triacetyna Makrogol 8000 Tusz Opacode Monogramming Ink S-1-17860 Black: Szelak żelaza tlenek czarny (E 172) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 4 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister ze zdejmowaną warstwą folii, zabezpieczającą przed otwarciem przez dzieci: Blister z folii PA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku. Blister z folii PA/Aluminium/PVC/Aluminium/PET w tekturowym pudełku.
CHPL leku Vellofent, tabletki podjęzykowe, 67 mcg
Dane farmaceutyczne
Wielkość opakowań: 3, 4, 15 lub 30 tabletek podjęzykowych. Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Blister należy otworzyć zdejmując wierzchnią warstwę foliową zgodnie z opisem znajdującym się na folii blistra i następnie delikatnie wyjąć tabletkę podjęzykową. Nie należy wypychać tabletki podjęzykowej przez warstwę folii. Nie należy wyrzucać tabletek podjęzykowych z pozostałością substancji czynnej do domowych pojemników na odpadki. Należy zachęcać pacjentów lub ich opiekunów do usuwania wszelkich niewykorzystanych resztek produktu leczniczego lub jego odpadów w sposób bezpieczny oraz zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Fentanyl Kalceks, 0,05 mg/mL, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 mL roztworu zawiera 0,05 mg fentanylu w postaci 0,0785 mg fentanylu cytrynianu. Jedna ampułka 2 mL zawiera 0,1 mg fentanylu w postaci 0,157 mg fentanylu cytrynianu. Jedna ampułka 10 mL zawiera 0,5 mg fentanylu w postaci 0,785 mg fentanylu cytrynianu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda ampułka z 2 mL zawiera 7,08 mg (0,31 mmol) sodu Każda ampułka z 10 mL zawiera 35,41 mg (1,54 mmol) sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań Przezroczysta, bezbarwna ciecz. pH roztworu: 4,0-7,5.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Cytrynian fentanylu stosuje się: jako narkotyczny lek przeciwbólowy w uzupełnieniu znieczulenia ogólnego lub regionalnego; w skojarzeniu z lekiem neuroleptycznym (np. droperydolem) w neuroleptoanalgezji; do wprowadzania do znieczulenia, a także jako lek dodatkowy w podtrzymywaniu znieczulenia ogólnego i regionalnego; jako środek znieczulający z tlenem u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka poddawanych zabiegowi chirurgicznemu.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Lek ten powinien być podawany wyłącznie w warunkach, w których możliwe jest utrzymanie drożności dróg oddechowych, oraz przez osoby, które potrafią utrzymywać drożność dróg oddechowych (patrz punkt 4.4). Dawkowanie Dawkę leku należy ustalać indywidualnie, w zależności od wieku, masy ciała, stanu fizycznego, choroby podstawowej, innych stosowanych leków oraz rodzaju wykonywanego zabiegu chirurgicznego i rodzaju stosowanego znieczulenia. Dorośli Jako lek przeciwbólowy w uzupełnieniu znieczulenia ogólnego: W niskich dawkach w drobnych zabiegach chirurgicznych: 2 mikrogramy fentanylu na kg masy ciała (mc.) Dawka umiarkowana: 2 do 20 mikrogramów fentanylu na kg mc. W wysokich dawkach w trakcie dużych zabiegów chirurgicznych: 20 do 50 mikrogramów fentanylu na kg mc. Długość utrzymywania się efektu działania zależy od podanej dawki. Wykazano, że w trakcie dużych zabiegów chirurgicznych podanie 20 do 50 mikrogramów fentanylu na kg mc.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
z mieszaniną podtlenku azotu i tlenu ma działanie osłabiające. Kiedy dawki te są stosowane w trakcie zabiegu chirurgicznego, konieczne jest zapewnienie pooperacyjnej wentylacji pacjenta i monitorowanie jego stanu ze względu na przedłużoną depresję oddechową w okresie pooperacyjnym. W zależności od wymagań danego pacjenta i czasu trwania zabiegu chirurgicznego można dostrzykiwać po 25 do 250 mikrogramów (0,5 do 5 mL) fentanylu. Jako środek znieczulający: W przypadkach, w których szczególnie istotne jest osłabienie reakcji organizmu na stres związany z zabiegiem chirurgicznym, można podawać dawki fentanylu od 50 do 100 mikrogramów/kg mc. z tlenem i lekiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe. Umożliwia to przeprowadzenie znieczulenia bez stosowania dodatkowych środków znieczulających. W niektórych przypadkach do uzyskania działania znieczulającego konieczne może być podanie fentanylu w dawkach do 150 mikrogramów/kg mc.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
W ten sposób fentanyl stosowany jest w zabiegach chirurgicznych na otwartym sercu oraz z niektórych innych dużych zabiegach chirurgicznych u pacjentów, u których szczególnie wskazana jest ochrona mięśnia sercowego przed nadmiernym zapotrzebowaniem na tlen. Stosowanie u pacjentów z podeszłym wieku lub bardzo osłabionych W tej grupie pacjentów należy obniżyć dawkę początkową. Przy ustalaniu dawek dodatkowych należy uwzględnić reakcję na dawkę początkową. Aby zapobiec rzadkoskurczowi, zaleca się bezpośrednio przed wprowadzeniem do znieczulenia podać niewielką dawkę dożylną leku antycholinergicznego. W celu zapobieżenia nudnościom i wymiotom można podać droperydol. Stosowanie u pacjentów z upośledzoną czynnością wątroby U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby zaleca się ostrożne, stopniowe dostosowywanie dawki fentanylu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dawkowanie
Stosowanie u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek zaleca się ostrożne stopniowe dostosowywanie dawki fentanylu (patrz punkt 4.4). Dzieci i młodzież Dzieci w wieku od 2 do 11 lat Zazwyczaj stosowany schemat dawkowania u dzieci jest następujący: Oddech samoistny 2-11 lat: 1-3 mikrogramy/kg mc. 1-1,25 mikrograma/kg mc. Wentylacja wspomagana 2-11 lat: 1-3 mikrogramy/kg mc. 1-1,25 mikrograma/kg mc. Dzieci w wieku od 12 do 17 lat: Dawkowanie jak u dorosłych. Sposób podawania Lek ten należy podawać dożylnie albo w postaci bolusa, albo we wlewie, bądź też we wstrzyknięciu domięśniowym.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nadwrażliwość na substancje o działaniu podobnym do morfiny.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Jak w przypadku wszystkich silnie działających opioidów, depresja oddechowa w przypadku omawianego produktu leczniczego wykazuje zależność od podanej dawki i można ją odwrócić poprzez podanie antagonisty receptorów opioidowych (naloksonu), choć konieczne może być podanie dodatkowych dawek wspomnianego antagonisty, gdyż depresja oddechowa może utrzymywać się dłużej niż działanie antagonistów receptorów opioidowych. Głębokiej analgezji towarzyszy nasilona depresja oddechowa mogąca utrzymywać się lub nawracać w okresie pooperacyjnym. Pacjenci powinni zatem pozostawać pod odpowiednią obserwacją. Fentanyl powinien być podawany w warunkach, w których możliwe jest utrzymanie drożności dróg oddechowych, przy czym dostępny powinien być sprzęt do resuscytacji i antagoniści receptorów opioidowych, a także personel potrafiący utrzymywać drożność dróg oddechowych.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Hiperwentylacja w trakcie znieczulenia może zmieniać reakcję pacjenta na CO2, wpływając na akcję oddechową w okresie pooperacyjnym. Może wystąpić sztywność mięśni, włącznie z mięśniami klatki piersiowej, lecz można jej uniknąć poprzez podjęcie następujących działań: powolne wykonywanie wstrzyknięcia dożylnego (co zwykle wystarcza przy podawaniu niższych dawek); zastosowanie premedykacji z użyciem benzodiazepin; zastosowanie leków zwiotczających mięśnie szkieletowe. Mogą też pojawić się niepadaczkowe ruchy (mio)kloniczne. Jeśli pacjent otrzymał niewystarczającą ilość leku antycholinergicznego lub jeśli fentanyl został skojarzony z lekami zwiotczącymi mięśnie szkieletowe niewykazującymi działania wagolitycznego, może wówczas u pacjenta wystąpić rzadkoskurcz a nawet nagłe zatrzymanie krążenia. Rzadkoskurcz można odwrócić atropiną. Opioidy mogą wywoływać niedociśnienie tętnicze, szczególnie u pacjentów z hipowolemią.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy podjąć odpowiednie kroki w celu utrzymania stabilnego ciśnienia tętniczego. U pacjentów z upośledzoną podatnością naczyń mózgowych należy unikać szybkiego podawania opioidów w bolusie, gdyż u tych chorych przemijającemu spadkowi średniego ciśnienia tętniczego sporadycznie towarzyszyło krótkotrwałe obniżenie ciśnienia perfuzji naczyń mózgowych. Pacjenci długotrwale otrzymujący leki opioidowe lub nadużywający substancji opioidowych mogą wymagać zastosowania wyższych dawek. U pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów bardzo osłabionych zaleca się obniżenie dawki. Dawki opioidów należy ostrożnie stopniowo dostosowywać u pacjentów z następującymi schorzeniami: nieleczoną lub niedostatecznie leczoną niedoczynnością tarczycy, chorobami płuc, obniżoną rezerwą oddechową, alkoholizmem, zaburzoną czynnością nerek lub zaburzoną czynnością wątroby (patrz punkt 4.2). Chorzy ci wymagają ponadto dłuższego monitorowania pooperacyjnego. Jeśli fentanyl jest podawany łącznie z neuroleptykiem, np.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
droperydolem, osoba podająca te leki powinna być zaznajomiona ze szczególnymi właściwościami obu substancji czynnych, szczególnie z różnicą w ich czasie działania. Przy stosowaniu tego połączenia leków częściej występuje niedociśnienie tętnicze. Neuroleptyki mogą wywoływać objawy pozapiramidowe, które można opanowywać lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona. Jak w przypadku innych opioidów, podanie fentanylu może prowadzić — ze względu na jego działanie antycholinergiczne — do zwiększenia ciśnienia wewnątrz dróg żółciowych, a w sporadycznych przypadkach może dojść do spastycznych skurczów zwieracza Oddiego. U pacjentów z nużliwością mięśni (myasthenia gravis), stosowanie niektórych leków antycholinergicznych i hamujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe przed rozpoczęciem i w trakcie stosowania schematu znieczulenia ogólnego obejmującego dożylne podawanie fentanylu należy podejmować z należytą rozwagą.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zespół serotoninowy W przypadku jednoczesnego stosowania leków o działaniu serotoninergicznym, np. inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, ang. selective serotonin re-uptake inhibitors) i inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI, ang. serotonin and norepinephrine re-uptake inhibitors), a także w przypadku jednoczesnego stosowania leków upośledzających metabolizm serotoniny [np. inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO)] może dojść do rozwoju potencjalnie zagrażającego życiu zespołu serotoninowego. Może do tego dojść przy stosowaniu dawki zalecanej. Zespół serotoninowy może obejmować zmiany stanu psychicznego (np. pobudzenie psychoruchowe, omamy, śpiączkę), niestabilność autonomicznego układu nerwowego (np. częstoskurcz, labilność ciśnienia tętniczego, hipertermię), nadmierną aktywność przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (np. wygórowane odruchy, brak koordynacji ruchowej, sztywność mięśni) i (lub) objawy ze strony przewodu pokarmowego (np.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
nudności, wymioty, biegunkę). W przypadku podejrzenia zespołu serotoninowego należy rozważyć szybkie odstawienie fentanylu. Tolerancja i zaburzenia związane ze stosowaniem opioidów (nadużywanie i uzależnienie) Po wielokrotnym podawaniu opioidów może rozwinąć się tolerancja, uzależnienie fizyczne i psychiczne. Powtarzające się stosowanie opioidów może prowadzić do zaburzeń związanych ze stosowaniem opioidów (OUD, ang. Opioid use disorder). Nadużywanie lub celowe niewłaściwe stosowanie opioidów może prowadzić do przedawkowania i (lub) zgonu. Ryzyko rozwoju OUD jest zwiększone u pacjentów, u których w wywiadzie osobistym lub rodzinnym (rodzice lub rodzeństwo) stwierdzono zaburzenia związane ze stosowaniem substancji (w tym zaburzenia związane z używaniem alkoholu), u pacjentów obecnie palących tytoń lub u pacjentów z innymi zaburzeniami psychicznymi w wywiadzie (np. duża depresja, zaburzenia lękowe i zaburzenia osobowości).
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Zespół odstawienny Wielokrotne podawanie w krótkich odstępach czasu przez dłuższy czas może skutkować wystąpieniem zespołu odstawiennego po zaprzestaniu leczenia, co może objawiać się następującymi działaniami niepożądanymi: nudności, wymioty, biegunka, lęk, dreszcze, drżenie i pocenie się. Dzieci i młodzież Techniki obejmujące analgezję u dzieci z oddechem samoistnym należy stosować wyłącznie w ramach znieczulenia lub w ramach sedacji połączonej z analgezją, w obecności doświadczonego personelu oraz w warunkach pozwalających na wdrożenie odpowiedniego postępowania w przypadku nagłego wystąpienia sztywności ściany klatki piersiowej wymagającej intubacji lub bezdechu wymagającego zastosowania interwencji wspomagającej czynność dróg oddechowych. Substancje pomocnicze Ten produkt leczniczy zawiera: 7,08 mg sodu na ampułkę o pojemności 2 mL to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
35,41 mg sodu na ampułkę o pojemności 10 mL co odpowiada 1,78% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wpływ innych leków na działanie fentanylu Stosowanie premedykacji opioidowej, barbituranów, benzodiazepin, neuroleptyków, gazów halogenowych, gabapentynoidy (gabapentyna i pregabalina) oraz innych niewybiórczych substancji działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) (np. alkoholu) może nasilać lub wydłużać depresję oddechową wywołaną przez fentanyl. Kiedy pacjenci otrzymywali te środki, wymagana dawka fentanylu była mniejsza od zazwyczaj stosowanej. Fentanyl, jako lek szybko usuwany z organizmu, jest szybko i w szerokim zakresie metabolizowany, głównie za pośrednictwem CYP3A4. Itrakonazol (będący silnym inhibitorem CYP3A4) podawany doustnie w dawce 200 mg/dobę przez 4 doby nie wywierał istotnego wpływu na farmakokinetykę dożylnie podawanego fentanylu. Doustnie podawany rytonawir (jeden z najsilniejszych inhibitorów CYP3A4) obniżał klirens dożylnie podawanego fentanylu o dwie trzecie.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Maksymalne stężenia w osoczu po pojedynczej dawce fentanylu podanej dożylnie nie uległy natomiast zmianie. W przypadku podania fentanylu w dawce jednorazowej, jednoczesne podawanie silnych inhibitorów CYP3A4, np. rytonawiru, wymaga szczególnie uważnej opieki nad pacjentem i obserwacji. Jednoczesne stosowanie flukonazolu lub worykonazolu z fentanylem może prowadzić do zwiększonej ekspozycji na ten ostatni. W przypadku stosowania fentanylu w sposób ciągły może być konieczne obniżenie jego dawki w celu uniknięcia kumulacji w organizmie, co mogłoby zwiększyć ryzyko przedłużonej lub opóźnionej depresji oddechowej. Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) Zazwyczaj zaleca się przerwanie podawania inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) dwa tygodnie przed jakimkolwiek zabiegiem chirurgicznym lub procedurą znieczulenia.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
W kilku doniesieniach opisywano jednak stosowanie fentanylu w trakcie zabiegów chirurgicznych lub procedur znieczulenia u pacjentów przyjmujących IMAO — bez występowania jakichkolwiek interakcji. Leki o działaniu serotoninergicznym Jednoczesne stosowanie fentanylu z lekiem o działaniu serotoninergicznym, np. inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) bądź inhibitorem monoaminooksydazy (IMAO) może zwiększać ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, stanu potencjalnego zagrożenia życia. Wpływ fentanylu na działanie innych leków Po podaniu fentanylu dawki innych leków działających depresyjnie na OUN należy obniżyć. W przypadku jednoczesnego stosowania fentanylu z etomidatem całkowity klirens etomidatu z osocza oraz objętość dystrybucji zmniejszają się (2- 3-krotnie), bez zmiany w okresie półtrwania, co prowadzi do znacznego zwiększenia stężenia etomidatu w osoczu.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Interakcje
Jednoczesne podanie fentanylu i midazolamu dożylnie prowadzi do zwiększenia okresu półtrwania midazolamu w końcowej fazie eliminacji i zmniejszenia klirensu midazolamu z osocza. Kiedy wymienione leki podawane są łącznie z fentanylem, może być konieczne obniżenie ich dawek.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających danych dotyczących stosowania fentanylu u kobiet w ciąży. Fentanyl może przenikać przez łożysko we wczesnej ciąży. W badaniach na zwierzętach wykazano niewielki toksyczny wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3). Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Nie zaleca się (domięśniowego ani dożylnego) podawania fentanylu w trakcie porodu (w tym podczas cięcia cesarskiego), ponieważ przenika on przez łożysko i wpływa na ośrodek oddechowy płodu, który jest szczególnie wrażliwy na działanie opioidów. Jeśli jednak fentanyl jest podawany, to w każdym przypadku powinna być dostępna odtrutka gotowa do podania noworodkowi. Karmienie piersi? Fentanyl przenika do mleka kobiecego, w związku z czym nie zaleca się karmienia piersią w ciągu 24 godzin od jego podania. Należy rozważyć bilans zagrożeń i korzyści związanych z karmieniem piersią po podaniu fentanylu.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli nie upłynął odpowiednio długi czas od podania fentanylu.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane W tabeli 1 wymieniono działania niepożądane zgłaszane u osób otrzymujących fentanyl w badaniach klinicznych lub w okresie po dopuszczeniu leku do obrotu. Działania niepożądane pogrupowano zgodnie z klasyfikacją układowo-narządową MedDRA oraz kategoriami częstości występowania MedDRA: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Tabela 1. Działania niepożądane Grupa układowo-narządowa wg klasyfikacji MedDRA Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość (wstrząs anafilaktyczny, reakcja anafilaktyczna, pokrzywka) Zaburzenia psychiczne Nastrój euforyczny Majaczenie Zaburzenia układu nerwowego Dyskinezy Sedacja Zawroty głowy Ból głowy Drgawki Utrata przytomności Mioklonie Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia Zaburzenia serca Rzadkoskurcz Częstoskurcz Arytmia Zatrzymanie akcji serca Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie tętnicze Nadciśnienie tętnicze Ból żył Zapalenie żył Wahania ciśnienia tętniczego Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Skurcz krtani Skurcz oskrzeli Bezdech Hiperwentylacja Czkawka Depresja oddechowa Zaburzenia żołądka i jelit Nudności Wymioty Dysfagia Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Alergiczne zapalenie skóry Świąd Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Sztywność mięśni Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Dreszcze Hipotermia Zespół odstawienia (patrz punkt 4.4) Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach Splątanie pooperacyjne Powikłania znieczulenia dotyczące dróg oddechowych Pooperacyjne pobudzenie psychoruchowe W przypadku stosowania neuroleptyku z fentanylem mogą wystąpić następujące działania niepożądane: dreszcze i (lub) drżenie, niepokój psychoruchowy, pooperacyjne epizody omamów i objawy pozapiramidowe (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Objawy przedawkowania fentanylu są kontynuacją jego działania farmakologicznego. W zależności od indywidualnej wrażliwości obraz kliniczny jest przede wszystkim determinowany stopniem depresji oddechowej, która może wahać się od spowolnienia oddechu do bezdechu. Po przedawkowaniu fentanylu obserwowano występowanie toksycznej leukoencefalopatii. Postępowanie Spowolnienie oddechu lub bezdech: podawanie tlenu, wspomagana lub kontrolowana wentylacja. Depresja oddechowa: należy podać swoistego antagonistę receptorów opioidowych (np. nalokson). Nie wyklucza to zastosowania innych natychmiastowych środków. Depresja oddechowa może utrzymywać się dłużej niż działanie antagonisty, w związku z czym może być konieczne podanie dodatkowych dawek. Sztywność mięśni: należy podać lek hamujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe w celu ułatwienia wentylacji wspomaganej lub kontrolowanej.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przedawkowanie
Pacjenta należy uważnie obserwować, utrzymując odpowiednią ciepłotę ciała i odpowiednią podaż płynów. W przypadku nasilonego lub utrzymującego się niedociśnienia tętniczego należy rozważyć możliwość hipowolemii, a jeśli zostanie ona potwierdzona, należy ją skorygować pozajelitowym podaniem odpowiedniego płynu infuzyjnego.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: opioidowe leki znieczulające, kod ATC: N01AH01 Fentanyl jest silnie działającym narkotycznym lekiem przeciwbólowym należącym do opioidów syntetycznych wykazujących farmakologiczne działanie agonistyczne wobec receptora opioidowego µ. Może być stosowany jako lek przeciwbólowy w uzupełnieniu znieczulenia ogólnego albo jako samodzielny środek znieczulający. Fentanyl zachowuje stabilność serca i przeciwdziała związanym ze stresem zmianom hormonalnym w wyższych dawkach. Dawka 100 mikrogramów (2,0 mL) jest pod względem działania przeciwbólowego w przybliżeniu równoważna dawce 10 mg morfiny. Początek działania jest szybki. Jednak maksymalny efekt przeciwbólowy i oddechowo-depresyjny może rozwinąć się dopiero po kilku minutach. Po jednorazowej dawce dożylnej nieprzekraczającej 100 mikrogramów działanie przeciwbólowe utrzymuje się zazwyczaj około 30 minut.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Stopień znieczulenia zależy od podanej dawki i można go dostosowywać do stopnia bolesności wykonywanego zabiegu chirurgicznego. Fentanyl ma szeroki przedział terapeutyczny. U szczurów stosunek LD50/ED50 dla najniższego poziomu analgezji wynosi 227 w przypadku fentanylu i 69,5 w przypadku morfiny oraz 4,6 w przypadku petydyny. Podobnie jak inne narkotyczne leki przeciwbólowe, fentanyl może wywoływać sztywność mięśni, a także nastrój euforyczny, zwężenie źrenic i rzadkoskurcz — w zależności od dawki i prędkości podawania. Oznaczenia histaminy i testy skórne oparte na powstawaniu bąbla i rumienia u ludzi, a także badania in vivo na psach wykazały, że w przypadku fentanylu rzadko dochodzi do klinicznie istotnego uwalniania histaminy. Wszystkie działania fentanylu są całkowicie odwracalne pod wpływem podania antagonisty receptorów opioidowych, np. naloksonu.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie i dystrybucja Stężenie fentanylu w osoczu szybko ulega zmniejszeniu po wstrzyknięciu dożylnym, przy czym przebieg stężenia w osoczu jest dwufazowy z pierwszym okresem półtrwania wynoszącym 1 minutę, a drugim wynoszącym 18 minut oraz okresem półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynoszącym 475 minut. Fentanyl cechuje się objętością dystrybucji w kompartmencie centralnym Vc wynoszącą 13 l i całkowitą objętością dystrybucji w stanie stacjonarnym Vdss wynoszącą 339 l. Stopień wiązania fentanylu z białkami osocza wynosi około 84%. Metabolizm Fentanyl jest szybko metabolizowany, głównie w wątrobie za pośrednictwem CYP3A4. Głównym metabolitem jest norfentanyl. Klirens fentanylu wynosi 574 mL/minutę. Eliminacja Około 75% podanej dawki wydala się z moczem w ciągu 24 godzin, a jedynie 10% podanej dawki wydalanych jest z moczem w postaci niezmienionej.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Szczególne populacje pacjentów Dzieci i młodzież: Stopień wiązania fentanylu z białkami osocza u noworodków wynosi około 62%, czyli mniej niż u dorosłych. Klirens i objętość dystrybucji są większe u niemowląt i dzieci. Może to prowadzić do konieczności zwiększenia dawki fentanylu.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym i genotoksyczności nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. W dwuletnim badaniu rakotwórczości na szczurach nie stwierdzono, aby stosowanie fentanylu w dawkach nieprzekraczających 33 mikrogramów/kg mc./dobę u samców i 100 mikrogramów/kg mc./dobę u samic, czyli w maksymalnych dawkach tolerowanych przez samce i samice, związane było ze zwiększoną częstością występowania nowotworów. W niektórych badaniach na samicach szczura wykazano zmniejszenie płodności i zwiększenie śmiertelności zarodków. Obserwacje te były związane z toksycznym wpływem na ciężarne samice, a nie z wpływem na rozwijający się zarodek. W badaniu nad rozwojem przed- i pourodzeniowym odsetek przeżyć potomstwa był znamiennie obniżony przy dawkach, które powodowały nieznaczne obniżenie masy ciała ich matek.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Efekt ten mógł być spowodowany zmianą matczynej opieki albo wynikać bezpośrednio z wpływu fentanylu na potomstwo. Nie stwierdzono wpływu na rozwój somatyczny ani zachowanie potomstwa. Nie stwierdzono działania teratogennego.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu chlorek Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności 5 lat Po otwarciu ampułki, produkt należy natychmiast użyć. Wykazano stabilność fizyczną i chemiczną leku w ciągu 24 godzin w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia roztwór należy użyć natychmiast. Jeżeli roztwór nie zostanie natychmiast zużyty, odpowiedzialność za dalszy okres i warunki przechowywania roztworu ponosi użytkownik i okres ten nie powinen być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba, że rozcieńczenie było wykonane w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie zamrażać. Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki z bezbarwnego szkła typu I o pojemności 2 mL lub 10 mL w tekturowym pudełku. Wielkości opakowań: 5, 10 lub 50 ampułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania W razie konieczności fentanyl można mieszać z roztworem chlorku sodu 0,9% lub roztworem glukozy 5% do wlewów dożylnych. Takie roztwory są zgodne z plastikowym sprzętem używanym do wlewów. Instrukcja otwarcia ampułki: Ampułkę obrócić kolorowym punktem do góry. Jeśli w górnej części ampułki znajduje się roztwór, delikatnie postukać w ściankę palcem, tak aby cały roztwór znalazł się w dolnej części ampułki.
CHPL leku Fentanyl Kalceks, roztwór do wstrzykiwań, 0,05 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Do otwarcia ampułki użyć obu rąk; przytrzymując dolną cześć ampułki jedną ręką, odłamać górną część ampułki drugą ręką, w kierunku od kolorowego punktu (patrz ilustracje poniżej). Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Klasyfikacja układówi narządów	Bardzo często	Często	Niezbyt często	Częstośćnieznana
Zakażenia i zarażeniapasożytnicze		Grypa, zakażenie, zapalenie gardła,nieżyt nosa	Zakażenie dróg moczowych, zakażenie pochwy
Zaburzenia krwi i układu chłonnego			Niedokrwistość, leukocytoza, leukopenia,limfadenopatia, trombocytopenia
Zaburzenia układu immunologicznego			Nadwrażliwość	Wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania			Zmniejszony apetyt, hiperglikemia, hiperlipidemia,hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne	Bezsenność	Lęk, depresja,obniżenie libido, nerwowość, zaburzenia myślenia	Niezwykłe sny, pobudzenie, apatia, depersonalizacja, uzależnienie od narkotyków, euforia,wrogość	Omamy
Zaburzenia układu nerwowego	Ból głowy	Migrena, zawroty głowy, hipertonia, parestezja, senność	Amnezja, hiperkineza, drgawki, zaburzenia mowy, drżenie	Encefalopatia wątrobowa, omdlenie
Zaburzenia oka		Niedowidzenie, zaburzeniałzawienia	Zapaleniespojówek, zwężenie źrenicy

Parametr farmakokinetyczny	Suboxone 4 mg	Suboxone 8 mg	Suboxone 16 mg
Cmax (ng/ml)	1,84 (39)	3,0 (51)	5,95 (38)
AUC0-48h∙ng/ml	12,52 (35)	20,22 (43)	34,89 (33)


Dawka	Parametr farmakok inetyczny	Zwiększenie stężenia buprenorfiny	Parametr farmakoki netyczny	Zwiększenie stężenia naloksonu
Lamelk a podana podjęzy kowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kową	Lamelk a podana podpoli czkowo w poró wnaniu z tablet kąpodjęzy kową	Lamelka podana podpolic zkowo w porów naniuz lamelką podaną podjęzyk owo	Lamelka podana podjęzyk owow porównaniuz tabletką podjęzyk ową	Lamelka podana podpoliczko wow porównani u z tabletką podjęzykow ą	Lamelka podana podpoliczko wow porównani u z lamelką podaną podjęzykow o
1 ×2 mg/0,5 mg	Cmax	22%	25%	–	Cmax	–	–	–
AUC0-last	–	19%	–	AUC0-last	–	–	–
2 ×2 mg/0,5 mg	Cmax	–	21%	21%	Cmax	–	17%	21%
AUC0-last	–	23%	16%	AUC0-last	–	22%	24%
1 ×8 mg/2 mg	Cmax	28%	34%	–	Cmax	41%	54%	–
AUC0-last	20%	25%	–	AUC0-last	30%	43%	–
1 ×12 mg/3 mg	Cmax	37%	47%	–	Cmax	57%	72%	9%
AUC0-last	21%	29%	–	AUC0-last	45%	57%	–
1 ×8 mg/2 mg plus2 ×2 mg/0,5 mg	Cmax	–	27%	13%	Cmax	17%	38%	19%
AUC0-last	–	23%	–	AUC0-last	–	30%	19%

Tabela 4. Wpływ zaburzeń czynności wątroby na parametry farmakokinetyczne buprenorfiny i naloksonu po podaniu produktu leczniczego Suboxone (zmiana w stosunku do osób zdrowych)
Parametr farmakokinetycz ny	Łagodne zaburzenia czynności wątroby(klasa A wg skali Childa- Pugha)(n = 9)	Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(klasa B wg skali Childa- Pugha)(n = 8)	Ciężkie zaburzenia czynności wątroby(klasa C wg skali Childa- Pugha)(n = 8)
Buprenorfina
Cmax	1,2-krotne zwiększenie	1,1-krotne zwiększenie	1,7-krotne zwiększenie
AUClast	Podobne do grupy kontrolnej	1,6-krotne zwiększenie	2,8-krotne zwiększenie

Nalokson
Cmax	Podobne do grupy kontrolnej	2,7-krotne zwiększenie	11,3-krotne zwiększenie
AUClast	0,2-krotne zwiększenie	3,2-krotne zwiększenie	14,0-krotne zwiększenie

Zakażenia i zarażeniapasożytnicze		GrypaZakażenieZapalenie gardła Nieżyt nosa	Zakażenie dróg moczowychZakażenie pochwy
Zaburzenia krwi i układuchłonnego			Niedokrwistość Leukocytoza Leukopenia LimfadenopatiaMałopłytkowość
Zaburzenia układu immunologicznego			Nadwrażliwość	Wstrząs anafilaktyczny
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania			Zmniejszenie łaknienia HiperglikemiaHiperlipidemia Hipoglikemia
Zaburzenia psychiczne	Bezsenność	Lęk Depresja Zmniejszenie libido Nerwowość Zaburzenia myślenia	Nietypowe sny Pobudzenie Apatia Depersonalizacja Uzależnienie od narkotyków Euforyczny nastrójWrogość	Omamy
Zaburzenia układu nerwowego	Ból głowy	Migrena Zawroty głowy Hipertonia ParestezjeSenność	Amnezja Hiperkineza Drgawki Zaburzenia mowyDrżenie	Encefalopatia wątrobowa Omdlenie
Zaburzenia oka		Niedowidzenie Zaburzeniałzawienia	Zapalenie spojówekZwężenie źrenic
Zaburzenia ucha i błędnika				Zawroty głowy
Zaburzenia serca			Dusznica bolesna Bradykardia Zawał mięśnia sercowegoKołatanie serca Tachykardia
Zaburzenia naczyniowe		NadciśnienieRozszerzenie naczyń	Niedociśnienie	Niedociśnienie ortostatyczne
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersioweji śródpiersia		Kaszel	Astma Duszność Ziewanie	Skurcz oskrzeli Depresja oddechowa
Zaburzeniażołądka i jelit	Zaparcie Nudności	Ból brzucha Biegunka Niestrawność WzdęciaWymioty	Owrzodzenie jamy ustnej Przebarwieniejęzyka	Próchnica zębów

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych				Zapalenie wątrobyOstre zapalenie wątrobyŻółtaczka Martwica wątroby Zespółwątrobowo- nerkowy
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Nadmierna potliwość	Świąd Wysypka Pokrzywka	Trądzik Wypadanie włosów Złuszczającezapalenie skóry Suchość skóryGuzki skórne	Obrzęk naczynioruchowy
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe itkanki łącznej		Ból pleców Bóle stawów Kurcze mięśniBóle mięśni	Zapalenie stawów
Zaburzenia nerek i dróg moczowych		Nieprawidłowości moczu	Albuminuria Trudności z oddawaniem moczu Krwiomocz Kamica nerkowaZatrzymanie moczu
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi		Impotencja	Brak miesiączki Zaburzenia ejakulacji KrwotokmiesiączkowyKrwawienie maciczne
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Zespół odstawienia	Osłabienie Ból w klatce piersiowej Dreszcze GorączkaZłe samopoczucie BólObrzęk obwodowy	Hipotermia	Zespół odstawienia u noworodka
Badania diagnostyczne		Nieprawidłowe wyniki badańczynności wątroby Zmniejszeniemasy ciała	Wzrost stężenia kreatyniny we krwi	Zwiększenie aktywnościaminotransferaz
Urazy, zatruciai powikłania po zabiegach		Uraz	Udar cieplny

Parametr farmakokinetyczny	Łagodne zaburzenia czynności wątroby (Klasa A wg skali Child-Pugh)(n=9)	Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(Klasa B wg skali Child-Pugh) (n=8)	Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (Klasa C wg skali Child-Pugh)(n=8)
Buprenorfina
Cmax	1,2-krotne zwiększenie	1,1-krotne zwiększenie	1,7-krotne zwiększenie
AUClast	Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej	1,6-krotne zwiększenie	2,8-krotne zwiększenie

Nalokson
Cmax	Wyniki podobne do wyników w grupie kontrolnej	2,7-krotne zwiększenie	11,3-krotne zwiększenie

Tabela 1. Standardowe dawki stosowane w leczeniu buprenorfiną w postaci produktu do stosowania podjęzykowo jeden raz na dobę oraz zalecane odpowiadające im dawki leku Buvidal do stosowania jeden raz na tydzień i jeden raz na miesiąc
Dawka buprenorfiny do stosowania podjęzykowo razna dobę	Dawka Buvidal dostosowania raz na tydzień	Dawka Buvidal dostosowania raz na miesiąc
2-6 mg	8 mg
8-10 mg	16 mg	64 mg
12-16 mg	24 mg	96 mg
18-24 mg	32 mg	128 mg
26-32 mg		160 mg

Tabela 2. Działania niepożądane zestawione według klasyfikacji układów narządów
Klasyfikacja układów i narządów	Bardzo często	Często	Niezbyt często	Częstość nieznana
Zakażeniai zarażenia pasożytnicze		Zakażenie Grypa Zapalenie gardła Nieżyt nosa	Zapalenie tkanki łącznej w miejscu wstrzyknięcia
Zaburzenia krwii układu chłonnego		Limfadenopatia
Zaburzenia układu immunologicznego		Nadwrażliwość
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania		Osłabienie łaknienia
Zaburzeniapsychiczne	Bezsenność	Lęk Pobudzenie Depresja Odczuwanie wrogości NerwowośćZaburzenia procesu myślowego ParanojaZależność lekowa		OmamyStan euforyczny
Zaburzenia układu nerwowego	Ból głowy	Senność Zawroty głowy Migrena Parestezje Omdlenie Drżenie HipertoniaZaburzenia mowy

Tabela 3. Zmienne dotyczące skuteczności uzyskane w przedrejestracyjnym randomizowanym badaniu klinicznym fazy III prowadzonym metodą podwójnie ślepej próby z zastosowaniem podwójnego pozorowania i grupy kontrolnej przyjmującej aktywny lek oraz zmiennych dawek u pacjentówuzależnionych od opioidów w stopniu umiarkowanym do ciężkiego
Zmienna dotycząca skuteczności	Statystyka	Buvidal	SL BPN/NX	Różnica wleczeniu (%)a (95 % CI)	Wartośćp
Odsetek próbek moczu,w których nie stwierdzono nielegalnych opioidów	N	213	215
Średnia LS (%) (SE)	35,1 (2,48)	28,4 (2,47)	6,7	<0,001
95% CI	30,3 – 40,0	23,5 – 33,3	-0,1 – 13,6
CDF odsetka próbek moczu, w których nie stwierdzono obecności nielegalnych opioidóww tygodniach 4-24.	N	213	215
Mediana	26,7	6,7	–	0,008b

Parametr farmakokinetyczny	Dawka lamelki Suboxone (mg)
2 mg/0,5 mg	4 mg/1 mg*	8 mg/2 mg	12 mg/3 mg
Buprenorfina
Cmax (ng/ml)	0,947 ± 0,374	1,40 ± 0,687	3,37 ± 1,80	4,55 ± 2,50
Mediana Tmax (h), (min-maks.)	1,53 (0,75–4,0)	1,50 (0,5–3,0)	1,25 (0,75–4,0)	1,50 (0,5–3,0)
AUCinf (ng∙h/ml)	8,654 ± 2,854	13,71 ± 5,875	30,45 ± 13,03	42,06 ± 14,64
t1/2 (h)	33,41 ± 13,01	24,30 ± 11,03	32,82 ± 9,81	34,66 ± 9,16
Norbuprenorfina
Cmax (ng/ml)	0,312 ± 0,140	0,617 ± 0,311	1,40 ± 1,08	2,37 ± 1,87
Mediana Tmax (h), (min.-maks.)	1,38 (0,5–8,0)	1,25 (0,5–48,0)	1,25 (0,75–12,0)	1,25 (0,75–8,0)
AUCinf (ng∙h/ml)	14,52 ± 5,776	23,73 ± 10,60	54,91 ± 36,01	71,77 ± 29,38
t1/2 (h)	56,09 ± 31,14	45,96 ± 40,13	41,96 ± 17,92	34,36 ± 7,92
Nalokson
Cmax (ng/ml)	0,054 ± 0,023	0,0698 ± 0,0378	0,193 ± 0,091	0,238 ± 0,144
Mediana Tmax (h), (min.-maks.)	0,75 (0,5–2,0)	0,75 (0,5–1,5)	0,75 (0,5–1,25)	0,75 (0,50–1,25)
AUCinf (ng∙h/ml)	0,137 ± 0,043	0,204 ± 0,108	0,481 ± 0,201	0,653 ± 0,309
t1/2 (h)	5,00 ± 5,52	3,91 ± 3,37	6,25 ± 3,14	11,91 ± 13,80

Parametr farmakokin etyczny	Łagodne zaburzenia czynności wątroby (klasa A wg skali Childa-Pugha)(n = 9)	Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby(klasa B wg skali Childa-Pugha) (n = 8)	Ciężkie zaburzenia czynności wątroby (klasa C wg skali Childa-Pugha)(n = 8)
Buprenorfina
Cmax	1,2-krotne zwiększenie	1,1-krotne zwiększenie	1,7-krotne zwiększenie
AUClast	Podobne do grupy kontrolnej	1,6-krotne zwiększenie	2,8-krotne zwiększenie

Nalokson
Cmax	Podobne do grupy kontrolnej	2,7-krotne zwiększenie	11,3-krotne zwiększenie
AUClast	0,2-krotne zwiększenie	3,2-krotne zwiększenie	14,0-krotne zwiększenie

Parametr farmakokinetyczny(średnia)	Effentora 400 mikrogramów
Biodostępność bezwzględna	65% (±20%)
Frakcja wchłonięta przez błonę śluzową	48% (±31,8%)
tmax (minuty) **	46,8 (20-240)
Cmax (ng/ml)	1,02 (± 0,42)
AUC0-tmax (ng.h/ml)	0,40 (± 0,18)
AUC0-inf (ng.h/ml)	6,48 (± 2,98)

Klasyfikacja układ/narząd	Często	Niezbyt często	Nieznana
Zaburzenia układu immunologicznego			Wstrząs anafilaktyczny, reakcja anafilaktyczna,nadwrażliwość
Zaburzenia psychiczne		Bezsenność	Omamy, majaczenie,uzależnienie od leków,nadużywanie leków
Zaburzenia układu nerwowego	Senność, zawroty głowy, ból głowy	Uspokojenie polekowe, drgawki kloniczne mięśni, parestezje, zaburzeniaczucia, zaburzenia smaku	Drgawki, utrata przytomności
Zaburzenia ucha ibłędnika	Zawroty głowy	Kinetoza
Zaburzenia serca		Niedociśnienie
Zaburzenia naczyniowe	Nagłe zaczerwienienie,zwł. twarzy, uderzenia gorąca
Zaburzenia układu oddechowego, klatkipiersiowej i śródpiersia	Podrażnieniegardła	Depresja oddechowa, krwawienie z nosa, owrzodzenie jamy nosowej, wodnisty wyciekz nosa	Perforacja przegrody nosowej, duszność
Zaburzenia żołądka i jelit	Nudności,wymioty	Zaparcia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej,suchość w jamie ustnej	Biegunka
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Nadmierne pocenie się	Ból skóry, świąd
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania		Gorączka	Zmęczenie,apatia, obrzęk obwodowy,zespół odstawienia*, zespół odstawienia u noworodków,tolerancja na lek
Urazy, zatrucia ipowikłania po zabiegach			Upadki

Buprenorfina – przeciwwskazania

Spis treści

Czym jest buprenorfina i kiedy należy uważać?

Przeciwwskazania bezwzględne – kiedy nie wolno stosować buprenorfiny?

Przeciwwskazania względne – kiedy buprenorfinę można stosować tylko wyjątkowo?

Stosowanie buprenorfiny – kiedy należy zachować szczególną ostrożność?

Dawkowanie i monitorowanie

Tabela podsumowująca

Buprenorfina – bezpieczeństwo przede wszystkim

Pytania i odpowiedzi

Kiedy nie wolno stosować buprenorfiny?

Czy buprenorfina może być stosowana u dzieci?

Czy buprenorfina jest bezpieczna dla osób z chorobami wątroby?

Czy można stosować buprenorfinę razem z innymi lekami?

Jakie są przeciwwskazania do stosowania buprenorfiny w plastrach?

Wpływ zaburzeń czynności wątroby i nerek na bezpieczeństwo terapii

Ryzyko depresji oddechowej i interakcje z innymi lekami

Zespół serotoninowy – co warto wiedzieć?

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlWskazania do stosowania

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlDawkowanie

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlInterakcje

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlInterakcje

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlInterakcje

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlDziałania niepożądane

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlPrzedawkowanie

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgDawkowanie

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgInterakcje

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgInterakcje

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgInterakcje

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mgDawkowanie

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mgInterakcje

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mgInterakcje

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mgInterakcje

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Przedawkowanie

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Bunondol, roztwór do wstrzykiwań, 0,3 mg/ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Dawkowanie

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Interakcje

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Interakcje

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Interakcje

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,2 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Dawkowanie

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Interakcje

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Interakcje

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Interakcje

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Bunondol, tabletki podjęzykowe, 0,4 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Wskazania do stosowania

CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie

CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie

CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie

CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie

CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie

CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie

CHPL leku Transtec 35 mcg/h, system transdermalny, plaster, 35 mcg/h (20 mg)
Dawkowanie